Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1486/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-11-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 159  par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Gierak – Podsiadły, , Sędzia WSA Mirosława Pindelska, Sędzia WSA Maria Tarnowska (spr.), Protokolant st. ref. Karolina Kaca, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2013 r. sprawy ze skargi D. G. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2013 r., znak [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji skargę oddala.


UZASADNIENIE

I. Stan sprawy

1. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] po rozpatrzeniu zażalenia Gminy Miejskiej [...]na postanowienie [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]stycznia 2013 r. nr [...] - uchylił w całości zaskarżone postanowienie i odmówił wstrzymania wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]- Powiat [...]z dnia [...]czerwca 2012 r. nr [...].

Postanowienie to zostało wydane na podstawie art. art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 144 kpa.

2. W uzasadnieniu decyzji Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podał, że postanowieniem z dnia [...]stycznia 2013 r. nr [...][...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, w związku z wnioskiem D. G. wstrzymał wykonanie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]- Powiat [...]z dnia [...]czerwca 2012 r., którą nakazano D. G. rozbiórkę altany o wymiarach 6,88 m x 4,05 m (powierzchnia zabudowy 27,86 m 2) i wysokości 6,08 m oznaczonej numerem [...], położonej na terenie Rodzinnego [...] "[...]" w [...]zlokalizowanej na działce nr [...]w [...].

Gmina Miejska [...]wniosła zażalenie na to postanowienie. Organ wyjaśnił, że Gmina Miejska [...]jest legitymowana do wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie, jako właściciel, w świetle przepisów ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o rodzinnych ogrodach działkowych (j.t. Dz. U. z 2005 r. Nr 169, poz.1419, ze zm.) terenu, na którym położona jest sporna inwestycja.

3. W uzasadnieniu decyzji Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że zgodnie z art. 159 § 1 kpa, stanowiącym podstawę zaskarżonego postanowienia z dnia [...]stycznia 2013 r., organ administracji publicznej właściwy w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli zachodzi prawdopodobieństwo, że jest ona dotknięta jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 kpa.

Organ podniósł również, iż w doktrynie podkreśla się, że wstrzymanie wykonania decyzji jest obligatoryjne, o ile organ stwierdzi prawdopodobieństwo wystąpienia wady określonej w art. 156 § 1 kpa, bowiem celem instytucji stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej jest wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji obarczonej jedną z wad prawnych, o których mowa w art. 156 § 1 kpa, to organ właściwy w sprawie ma obowiązek wstrzymać wykonanie decyzji, by pomniejszyć jej negatywne skutki, które mogą wystąpić do czasu wydania decyzji stwierdzającej nieważność.

Organ administracji ma obowiązek wyjaśnienia adresatowi decyzji, w oparciu o jakie przesłanki uznał prawdopodobieństwo wadliwości tej decyzji za realne. Powyższe nie powinno ograniczać się do ogólnego wskazania w uzasadnieniu postanowienia wstrzymującego wykonanie decyzji jednej z przesłanek stwierdzenia nieważności wymienionych w art. 156 § 1 pkt 1-6 kpa, ale wskazywać konkretne okoliczności faktyczne lub prawne w związku z którymi prawdopodobieństwo wystąpienia wadliwości decyzji w ocenie organu wystąpiło (v. wyrok WSA w Warszawie z dnia 7 września 2005 r. sygn. akt IV SA/Wa 469/05, Lex nr 192874).

Organ podał, że w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał jedynie, że decyzja z dnia [...]czerwca 2012 r., którą nakazano D. G. rozbiórkę przedmiotowej altany została wydana z rażącym naruszeniem prawa - art. 156 § 1 pkt 2 kpa - "PINB w [...]- Powiat [...]przyjmując, że altana została zrealizowana w warunkach samowoli budowlanej nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego, w trakcie którego ustalone zostałoby kto był inwestorem altany, w jakich latach została ona wykonana i czy inwestor legitymował się pozwoleniem na budowę".

Wobec powyższego, zdaniem organu, zaskarżone postanowienie [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]stycznia 2013 r. nr [...]nie odpowiada przepisom prawa. Ponadto, jak słusznie podniosła strona skarżąca w zażaleniu, okoliczność, że D. G. nie był inwestorem spornego obiektu budowlanego, a jedynie nabył altanę w 2006 r. od poprzedniego właściciela nie legitymującego się pozwoleniem na budowę, jak również podnoszone przez [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w uzasadnieniu decyzji z dnia [...]lutego 2013 r. nr [...]uchybienia proceduralne polegające na naruszeniu art. 7, 8, 9, 12 i 77 § 1 kpa, nie wskazują na prawdopodobieństwo, że decyzja PINB w [...]- Powiat [...]z dnia [...].06.2012 r. została wydana - jak wskazuje [...]WINB w uzasadnieniu decyzji z dnia [...]lutego 2013 r. stwierdzającej nieważność w/w decyzji PINB w [...]- Powiat [...]z dnia [...]czerwca 2012 r. - z rażącym naruszeniem art. 7, 8, 9, 12 i 77 § 1 kpa, bowiem, zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, adresatem nakazu rozbiórki jest inwestor, właściciel bądź zarządca obiektu budowlanego.

Tym samym, zdaniem organu, nie sposób przyjąć, że decyzja z dnia [...]czerwca 2012 r. wobec skierowania jej do właściciela nie będącego inwestorem obiektu budowlanego, została wydana z rażącym naruszeniem prawa.

4. Zdaniem Sądu, stan faktyczny przyjęty za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia nie budzi wątpliwości.

II. Zarzuty podniesione w skardze i stanowiska pozostałych stron

1. Skargę na decyzję [postanowienie] Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył D. G.;

zarzucając zaskarżonej decyzji [postanowieniu] nie wyjaśnienie całości sprawy wniósł o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego ze wskazaniem konieczności ustalenia, czy decyzja z dnia [...]września 2011 r. od której skarżący złożył odwołanie, została uchylona a skarżący otrzymał decyzję o uchyleniu, bowiem jeżeli tej decyzji nie doręczono skarżącemu, a zdaniem skarżącego tak właśnie było - to kolejna decyzja z dnia [...]czerwca 2012 r. jest dotknięta nieważnością.

Skarżący podniósł również, że działka z altanką stanowi współwłasność skarżącego oraz jego żony, ponieważ została zakupiona w trakcie trwania małżeństwa. Zdaniem skarżącego, w oparciu o art. 28 kpa, pominięcie współwłaściciela jako strony stanowi podstawę unieważnienia decyzji w całości, i wniósł o uznanie całości postępowania administracyjnego za nieważne.

2. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

2. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.

III. Podstawa prawna rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

1. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Przez prawo należy rozumieć prawo materialne oraz przepisy postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dniu wydania zaskarżonej decyzji.

Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

2. Zaskarżonym postanowieniem Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił w całości zaskarżone postanowienie i odmówił wstrzymania wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]- Powiat [...]z dnia [...]czerwca 2012 r. nr [...].

Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie nie naruszają przepisów prawa.

Sąd podziela stanowisko organu przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

3. Zgodnie z art. 159 § 1 kpa, organ administracji publicznej, właściwy w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli zachodzi prawdopodobieństwo, że jest ona dotknięta jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1. Niniejszy skład orzekający podziela stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przedstawione w uzasadnieniu wyroku z dnia 7 września 2005 r. sygn. akt IV SA/Wa 469/05, zgodnie z którym "Organ administracji ma obowiązek wyjaśnienia adresatowi decyzji, w oparciu o jakie przesłanki uznał prawdopodobieństwo wadliwości tej decyzji za realne. Powyższe nie powinno ograniczać się do ogólnego wskazania w uzasadnieniu postanowienia wstrzymującego wykonanie decyzji jednej z przesłanek nieważności wymienionych w art. 156 § 1 pkt 1-6 k.p.a., ale wskazywać konkretne okoliczności faktyczne lub prawne, w związku z którymi prawdopodobieństwo wystąpienia wadliwości decyzji w ocenie organu wystąpiło." (LEX nr 192874).

Zdaniem Sądu, nie jest wystarczającym uzasadnieniem dla wstrzymania wykonania decyzji stwierdzenie organu, iż "PINB w [...]- Powiat [...]przyjmując, że altana została zrealizowana w warunkach samowoli budowlanej nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego, w trakcie którego ustalone zostałoby kto był inwestorem altany, w jakich latach została ona wykonana i czy inwestor legitymował się pozwoleniem na budowę", bowiem, jak słusznie stwierdził organ w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, art. 52 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane stanowi, że adresatem nakazu rozbiórki jest inwestor, właściciel bądź zarządca obiektu budowlanego. A zatem słusznie organ uznał, że nie sposób przyjąć, że decyzja z dnia [...]czerwca 2012 r. wobec skierowania jej do właściciela nie będącego inwestorem obiektu budowlanego, została wydana z rażącym naruszeniem prawa.

V. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), orzekł jak w sentencji.