Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 492/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2017-10-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 18 par. 1, art. 19, art. 22 par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia NSA Julia Szczygielska Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków po rozpoznaniu w dniu 16 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. R. o wyłączenie sędziego NSA Henryka Ożoga w sprawie ze skargi Z. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

W dniu 1 sierpnia 2017 r. Z. R. (zwany dalej stroną, wnioskodawcą lub skarżącym) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu "(...) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] ([...]), odmawiającego wznowienia postępowania zakończonego decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] ([...]), utrzymującą w mocy – wydaną z upoważnienia Prezydenta W. – decyzję Kierownika Zespołu Terenowej Pracy Socjalnej Nr 1 w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej we W. z dnia [...] ([...]), odmawiającą udzielenia pomocy w formie zasiłku celowego na uregulowanie zadłużeń w opłacie czynszu, w wysokości 6 310,57 zł za okres styczeń 2009 r. – styczeń 2012 r., które zostało utrzymane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. postanowieniem z dnia [...] o nr [...] i kolejnym z dnia [...] o nr [...] odmawiającym jego uzupełnienia".

Zarządzeniem przewodniczącego Wydziału IV tutejszego Sądu z dnia 31 sierpnia 2017 r. wskazana skarga została zarejestrowana pod sygnaturą IV SA/Wr 492/17, a jako jej przedmiot przyjęto postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...], nr [...].

Pismem z dnia 3 października 2017 r. skarżący wniósł o wyłączenie sędziego NSA Henryka Ożoga od rozpoznania niniejszej sprawy podnosząc, że jest on "(...) sprawcą naruszania mojej autonomiczności i podmiotowości zmieniając mi treść podania bez mojej zgody i wbrew oczywistej intencji, czym naruszył godność sędziego i obowiązek bezwzględnej bezstronności wobec strony postępowania oraz zamknął mi drogę do działania i do sprawiedliwego sądu i wyroku (...). (...) działania sędziego Przewodniczącego spowodowane są względami pozamerytorycznymi i oczywistą stronniczością i korupcją w celu zatuszowania zbrodni administracyjnej, wskutek której pozbawiony jestem dochodu oraz jakiejkolwiek pomocy z MOPS na życie oraz dostępu do służby zdrowia od wielu już lat".

Sędzia NSA Henryk Ożóg w dniu 6 października 2017 r. złożył oświadczenie, w którym wskazał, że w sprawie nie istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności oraz nie zachodzą jakiekolwiek przesłanki ustawowe uzasadniające wyłączenie go od orzekania w przedmiotowej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 18 § 1 pkt 1 – 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach:

1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;

2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia;

3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;

4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;

5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;

6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator;

6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie;

7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.

Stosownie do art. 19 p.p.s.a. niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 p.p.s.a. sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.

W myśl art. 22 § 1 p.p.s.a. o wyłączeniu sędziego rozstrzyga sąd administracyjny, w którym sprawa się toczy. Postanowienie wydaje sąd w składzie trzech sędziów, na posiedzeniu niejawnym, po złożeniu wyjaśnienia przez sędziego, którego wniosek dotyczy.

Rozpoznając przedmiotowy wniosek Sąd doszedł do przekonania, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw do wyłączenia sędziego NSA Henryka Ożoga.

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że wnioskodawca, w treści swojego żądania odwołuje się w zasadzie wyłącznie do przesłanki zawartej w art. 19 p.p.s.a., stwierdzając tym samym, że w sprawie wystąpiły okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności wymienionego sędziego. Precyzując te okoliczności skarżący wskazuje, że przewodniczący wydziału – w jego ocenie zarejestrował przedmiotową sprawę niezgodnie z treścią skargi, co jest przejawem oczywistej stronniczości i korupcji sędziego skutkującej koniecznością jego wyłączenia.

Oceniając powołane okoliczności należy stwierdzić, że przewodniczący wydziału, rejestrując każdorazowo nową sprawę, nie orzeka, lecz wykonuje czynności administracyjne, które związane są z kierowaniem pracą podległego mu wydziału oraz nadawaniem sprawom dalszego biegu.

W tym celu – jak wynika z § 33 ust. 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 5 sierpnia 2015 r. – Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1177) – po wniesieniu skargi do sądu przewodniczący wydziału orzeczniczego niezwłocznie bada, czy skarga czyni zadość wymaganiom formalnym i czy został uiszczony wpis, a w razie potrzeby wzywa do usunięcia braków formalnych oraz do uiszczenia wpisu, chyba że został złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Rejestrując daną sprawę przewodniczący wydziału kieruje się przede wszystkim treścią wniesionej skargi, gdyż to strona jest wyłącznym dysponentem skargi, zobowiązanym na podstawie art. 57 § 1 pkt 1 p.p.s.a. do wskazania jej przedmiotu poprzez podanie skarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności.

W niniejszej sprawie przedmiotowa skarga została zarejestrowana na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...], gdyż taki przedmiot wynikał z rozbudowanego sformułowania jakim posłużył się skarżący, wymieniając wszystkie akty, które zostały wydane w zainicjowanym przez niego zwyczajnym i nadzwyczajnym postępowaniu administracyjnym.

Nie można zatem czynić przewodniczącemu wydziału zarzutu z tego, że zarejestrował skargę w takim przedmiocie, jaki wynikał z jej treści oraz w taki sposób, który zapewniał stronie gwarancję do merytorycznego jej rozpoznania przez sąd. Takie działanie przewodniczącego łączyło się bowiem tylko i wyłącznie z techniczną czynnością rejestracji skargi i w świetle powyższych okoliczności brak było podstaw do uznania, że było powodowane innymi czynnikami, aniżeli wynikającymi z obowiązujących przepisów.

Jeśli jednak skarżący uważa, że sprawa została zarejestrowana niezgodnie z jego intencją, winien on precyzyjnie określić właściwy przedmiot zaskarżenia, a następnie poinformować o tym sąd, nie zaś żądać wyłączenia przewodniczącego wydziału, w którym dana sprawa się toczy.

Odmienny pogląd strony względem określenia przez sędziego przedmiotu wniesionej przez stronę skargi, nie może zatem zostać uznany okoliczność mogącą wywołać uzasadnione wątpliwości co do bezstronności sędziego.

Nie bez znaczenia pozostaje również okoliczność, że wymieniony na wstępie sędzia złożył stosowne oświadczenie podając, że w sprawie nie zachodzą przesłanki ustawowe, ani inne okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę do jego wyłączenia. Zgodnie zaś z przyjętym poglądem, który Sąd w niniejszym składzie w pełni akceptuje, jeśli sędzia którego dotyczy wniosek o wyłączenie złoży oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., dające podstawę do jego wyłączenia od rozpoznawania sprawy i prawdziwość tego oświadczenie nie budzi żadnych wątpliwości, to wniosek o wyłączenie sędziego nie zasługuje na uwzględnienie (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 11 stycznia 2007 r., sygn. akt II OZ 1474/06, 12 maja 2010 r., sygn. akt I OZ 332/10, 8 sierpnia 2013 r., sygn. akt II GZ 471/13).

Reasumując powyższe rozważania należało stwierdzić, że wniosek o wyłączenie sędziego NSA Henryka Ożoga okazał się niezasadny, gdyż w sprawie nie zaistniały przesłanki do jego wyłączenia, o których mowa w art. 18 i art. 19 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze oraz działając na podstawie art. 22 § 1 p.p.s.a., należało zatem orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia.