Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1597/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-02-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art 47 § 1 § 2, 49 § 1, 197 § 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 10 lutego 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Szymańska, po rozpoznaniu w dniu10 lutego 2017 roku na posiedzeniu niejawnym zażalenia L. K. na postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania zawarte w pkt II wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 października 2016r., sygn. akt IV SA/Wa 1597/16 w sprawie ze skargi L. K. na decyzje Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2007r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nieruchomości postanawia: odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

W piśmie przewodnim z dnia 21 marca 2008r. (k. 13 akt o sygn. IV SA/Wa 386/08) skarżąca została pouczona, że do każdego pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, zaś odpisami mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (pkt 6 pouczenia).

Wyrokiem z dnia 10 października 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2007r. oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] listopada 2006r. nr 136/06 (pkt I wyroku) i jednocześnie orzekł o kosztach postępowania sądowego – pkt II wyroku – zasądzając od Wojewody [...] na rzecz skarżącej L. K. kwotę 200 zł (wyrok k. 669).

W dniu 7 grudnia 2016r. skarżąca zaskarżyła pkt II wyroku z dnia 10 października 2016r. w przedmiocie orzeczenia o kosztach postępowania (zażalenie k. 695 – 698).

Zarządzeniem z dnia 12 grudnia 2016r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego zażalenia poprzez złożenie trzech odpisów zażalenia z załącznikami, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia zażalenia.

Odpis zarządzenia z dnia 12 grudnia 2016r. został doręczony skarżącej w dniu 12 stycznia 2017r. (potwierdzenie odbioru k. 708). Zakreślony termin do uzupełnienia braku formalnego zażalenia upłynął w dniu 19 stycznia 2017r.

W dniu 18 stycznia 2017r. skarżąca przedłożyła trzy niepoświadczone fotokopie zażalenia z dnia 07.12.2016r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sąd odrzucił zażalenie, albowiem skarżąca, pomimo wezwania, nie przedłożyła odpisów zażalenia w rozumieniu art. 47 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.").

Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Zażalenie jak każde pismo procesowe w sprawie powinno czynić zadość przewidzianym wymogom formalnym, w tym zawierać niezbędną ilość odpisów dla doręczenia ich stronom postępowania - art. 47 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 176 § 2 p.p.s.a. i w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.

Niedołączenie przez stronę skarżącą wymaganej liczby odpisów, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie pismu procesowemu prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów przez sąd. Tak Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale siedmiu sędziów NSA z dnia 18 grudnia 2013r., sygn. akt I OPS 13/13 (to i pozostałe powołane w sprawie orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach cbois.nsa.gov.pl). Uchwała dotyczyła skargi, jednak uwagi w niej zwarte znajdują odniesienie do wszystkich pism procesowych, w tym również do zażalenia.

Odpisem pisma, zgodnie z art. 47 § 2 p.p.s.a. mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. Odpisem jest każdy dalszy egzemplarz pisma, odwzorowany w dowolnej technice, zgodny z oryginałem co do treści. Może to być kopia maszynowa, a także kopia wykonana przy użyciu każdej innej techniki powielania (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 marca 2008r., sygn. akt II OSK 774/06). Jego istotą jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2008r., sygn. akt I OZ 407/08). Bez względu na to, czy jest to egzemplarz pisma zgodny z układem graficznym oryginału (fotokopia, wydruk komputerowy), czy też osobno sporządzony dokument zawsze niezbędne jest poświadczenie pełnej zgodności jego treści z oryginałem. Prawidłowo złożonym odpisem byłoby umieszczenie oryginalnego podpisu strony, a nie jego odwzorowanej formy w postaci kopii (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 30.01.2017r., II FZ 821/16).

Skarżąca zarządzeniem z dnia 12 grudnia 2016r. została wezwana do złożenia trzech odpisów zażalenia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. W świetle wyżej cytowanych przepisów Sąd nie może uznać kserokopii zażalenia za odpis w rozumieniu art. 47 p.p.s.a., który Sąd mógłby przesłać stronom postępowania, celem realizacji zasady zapewnienia stronom udziału w postępowaniu.

Powyższe uchybienie uniemożliwia nadanie zażaleniu dalszego biegu, co mając na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.