Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SO/Po 2/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2007-04-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Skarżony organ: Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej
Treść wyniku: Ustanowiono pełnomocnika
Umorzono postępowanie w przedmiocie wniosku

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Damian Mataczyński po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2007r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi A.G. na Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w przedmiocie przyznania pomocy postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka i umorzyć postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych /-/D.Mataczyński


UZASADNIENIE

A.G. pismem z dnia [...] stycznia 2007r. poinformował, że zamierza wnieść skargę na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w L. w zakresie sprostowania informacji dotyczącej jego sytuacji majątkowej zawartej w notatce służbowej sporządzonej przez pracownika MOPR w L. . W piśmie z dnia [...] lutego 2007r. A.G. doprecyzował, że zamiar skargi dotyczy braku odpowiedzi na skargi do Dyrekcji MOPR i zażalenia do Prezydenta Miasta L. , do których Skarżący zwracał się o jednoznaczne wskazanie jego majątku. Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, iż zamiarem Skarżącego jest skarga na bezczynność organu w zakresie wydania zaświadczenia dotyczącego jego sytuacji majątkowej opisanej w notatce służbowej z dnia [...] sierpnia 2006r.

A.G. w trakcie postępowania złożył również wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Wnioskodawca przedstawiając swą sytuację materialną wskazał, że posiada spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego o pow. 53,8 m2 oraz garażu o pow. 15.7 m2 a jego jedyny dochód stanowi przyznany przez MOPR zasiłek stały w kwocie [...] zł. Z załączonego zaświadczenia MOPR w L. wynika, że A.G. korzysta z pomocy tego ośrodka przyznawanej w formie zasiłków stałych i celowych i w okresie od [...] kwietnia 2006r. do [...] września 2006r. pobrał zasiłek stały w łącznej kwocie [...] zł.

Z art. 239 ust 1 lit a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej ppsa) wynika, że nie mają obowiązku uiszczania kosztów sądowych strony skarżące działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Mając powyższe na uwadze uwzględniając fakt, że przedmiotem niniejszej sprawy jest bezczynność organu w zakresie wydania zaświadczenia dotyczącego sytuacji majątkowej Skarżącego, postępowanie w sprawie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych uznać należy za bezprzedmiotowe i na podstawie art. 161 §1 pkt 3 i §2 ppsa umorzyć.

Powyższe oznacza, że złożony wniosek taktować należy jako wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Na podstawie art. 245 § 1 i 3 ppsa prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, które obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przesłanki regulujące przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej uregulowane są w art. 246 §1 pkt 2 ppsa, zgodnie z którym przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym Sąd przyznaje, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Zgodnie z ogólną zasadą, strona która wniosła skargę do sądu powinna gromadzić środki finansowe na pokrycie kosztów związanych z postępowaniem sądowym. Prawo pomocy jest więc szczególną formą pomocy państwa przyznawanej osobom znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej uniemożliwiającej lub ograniczającej dostęp do sądu. Dla uznania wniosku za uzasadniony decydujące znaczenie ma więc brak możliwości zgromadzenia środków finansowych w dłuższym okresie, o ile istniały podstawy do przewidywania tego wydatku. Potwierdza to orzecznictwo sądowe z którego wynika, że ubiegający się o zwolnienie od kosztów sądowych w każdym przypadku powinien poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdy poczynione w ten sposób oszczędności okazały się nie wystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa (zob. postanowienie SN z dnia 24 września 1984r. II CZ 104/84). Obowiązek wykazania, iż nie jest w stanie zgromadzić odpowiednich środków na opłacenie kosztów koniecznych do prowadzenie postępowania przed sądem administracyjnym, w tym również w drodze oszczędności we własnych wydatkach spoczywa na wnioskodawcy.

Oceniając informacje przedłożone przez Wnioskodawcę stwierdzić należy, że może on zostać uznany za osobę, która nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Sytuacja majątkowa w jakiej znajduje się Skarżący a w szczególności fakt, iż jedyny jego stały dochód stanowią środki z pomocy społecznej w kwocie [...] zł., uniemożliwia mu bowiem zgromadzenie środków koniecznych do opłacenia profesjonalnego pełnomocnika. Powyższe z uwagi na bezprzedmiotowość wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych (skutkujące umorzeniem postępowania w tym zakresie), powoduje ustanowienie adwokata.

Wobec powyższego, na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7 oraz art. 245 §1 - §3, art. 246 §1 pkt 1-2 oraz art. 161 §1 pkt 3 i §2 ppsa, postanowiono jak w sentencji.

/-/D.Mataczyński

mb