Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1256/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2022-02-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 228
journal: Dz.U. 2020 poz 1325
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: S WSA Renata Czeluśniak Sędziowie: S WSA Ewa Michna ASR WSA Marta Kisielowska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 7 lutego 2022 r. sprawy ze skargi B. O. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 23 czerwca 2021 r., znak [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 23 czerwca 2021 r., [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej orzekł o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2015 r., nr [...] w sprawie wymierzenia kary pieniężnej za urządzenie gier na automatach poza kasynem gry. Podstawę prawną postanowienia stanowił art. 228 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm.).

Zaskarżone postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Decyzją z dnia [...] 2015 r. Naczelnik Urzędu Celnego wymierzył B. O. (dalej: "skarżąca") karę pieniężną w wysokości 36.000 zł (słownie: trzydzieści sześć tysięcy złotych) za urządzanie gier na trzech automatach poza kasynem gry. Decyzja została doręczona na adres ul. L, L. Przesyłka była awizowana dwukrotnie, nie została odebrana przez skarżącą i zwrócona do organu w dniu 29 września 2015 r.

W dniu 30 marca 2021 r. (data stempla pocztowego) skarżąca złożyła odwołanie o ww. decyzji wskazując, że z jej treścią zapoznała się w dniu 16 marca 2021 r. Wraz z odwołaniem skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do jego złożenia.

Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Administracji Skarbowej stwierdził uchybienie terminu do złożenia odwołania. W uzasadnieniu organ wskazał, że przesyłka zawierająca decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] 2015 r. została wysłana na adres domowy skarżącej w dniu 9 września 2015 r. za pośrednictwem Poczty Polskiej S.A., a w dniu 29 września 2015 r. została zwrócona nadawcy jako nie podjęta w terminie. Organ wskazał, że zgodnie z art. 223 § 2 pkt 1 p.p., odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji stronie. Termin ten w niniejszej sprawie upłynął w dniu 12 października 2015 r., a zatem odwołanie zostało wniesione po terminie.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżąca zarzuciła naruszenie art. 162 § 2 w zw. z art. 146 § 1 i 2, art. 121 i art. 122 o.p. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i stwierdzenie, że termin do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2015 r. upłynął w dniu 12 października 2015 r. w sytuacji, gdy skarżąca nie otrzymała odpisu tej decyzji, a wiedzę o jej treści uzyskała w dacie 17 marca 2021 r. W oparciu o podniesione zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przyjęte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") sąd administracyjny uwzględnia skargę na postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy albo stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy wynika z art. 134 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd rozpoznając skargę nie jest związany zarzutami, podstawą prawną ani formułowanymi przez strony wnioskami. Sąd administracyjny dokonując kontroli rozstrzygnięć organów administracji, kieruje się wyłącznie kryterium legalności, czyli zgodności z przepisami prawa materialnego i procesowego. Oznacza to, że w ramach takiej kontroli sąd nie może kierować się względami słuszności czy zasadami współżycia społecznego.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 23 czerwca 2021 r., którym stwierdzono uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2015 r. w sprawie wymierzenia skarżącej kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach. Kontrola legalności zaskarżonego postanowienia wykazała, że odpowiada ono wymogom prawa, a zatem skarga zasługiwała na oddalenie.

Zaznaczyć na wstępie należy, że przepisy prawa procesowego nie stoją na przeszkodzie, aby postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu oraz o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania wydane były jednocześnie odrębnie, bądź też w ramach jednego postanowienia. W niniejszej sprawie zostały wydane dwa postanowienia: o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania (sygn. akt III SA/Kr 1257/21) oraz postanowienie o stwierdzeniu o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania.

Zgodnie z art. 228 § 1 o.p. organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia niedopuszczalność odwołania, uchybienie terminowi do wniesienia odwołania, pozostawienie odwołania bez rozpatrzenia, jeżeli nie spełnia warunków wynikających z art. 222. Postanowienie w sprawach wymienionych § 1 są ostateczne. Zgodnie natomiast z art. 223 § 1 o.p. odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od doręczenia decyzji stronie (1), zawiadomienia, o którym mowa w art. 103 § 1 (2).

W niniejszej sprawie decyzja Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2015 r. została wysłana na adres skarżącej znajdujący się w aktach postępowania, za pośrednictwem operatora pocztowego PP Poczta Polska S.A. z dnia 9 września 2015 r., z powodu niemożności jej doręczenia w dniu 14 września 2015 r. wystawiono awizo, a przesyłkę pozostawiono na okres 14 dni do dyspozycji adresata w UP L, celem jej odbioru. Powtórne awizo wystawiono w dniu 22 września 2015 r. Skarżąca nie odebrała przesyłki we wskazanym terminie. W rezultacie na podstawie art. 150 § 4 o.p. przyjęto, że w dniu 28 września 2015 r. doszło do doręczenia przesyłki skarżącej. Skarżąca złożyła odwołanie od decyzji w dniu 23 marca 2021 r. (data stempla pocztowego), a zatem po terminie, o którym mowa w art. 223 § 2 o.p.

W ocenie Sądu organ zasadnie przyjął, że skarżąca nie dochowała terminu do złożenia odwołania, a zatem organ odwoławczy powinien w drodze postanowienia stwierdzić uchybienie terminowi do wniesienia odwołania.

Sąd nie podziela zarzutów skarżącej, że wadliwie przyjął Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, że termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 12 października 2015 r., w sytuacji gdy skarżąca wiedzę o wydaniu decyzji uzyskała w dniu 17 marca 2021 r. Należy wskazać, że doręczenie decyzji w trybie art. 150 o.p., czyli doręczenie dokonywane w trybie zastępczym (przez awizo) ma takie samo znaczenie prawne, jak doręczenie do rąk adresata, toteż okoliczność, że doręczenie zostało dokonane w trybie zastępczym ani nie powoduje prawnej nieskuteczności tej czynności, ani nie nakłada na organy administracji publicznej obowiązku dodatkowej weryfikacji skuteczności tak dokonanego doręczenia (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 18 sierpnia 2021 r., I SA/Gl 60/21, CBOSA). Sąd nie podziela stanowiska skarżącej, że w toku postępowania nie został jej doręczony żaden dokument, a organ nie zadał sobie trudu ustalenia adresu skarżącej. Adres taki został przez organ ustalony, a skarżąca została pouczona o obowiązku informacji o zmianie adresu. Fakt, że w nie odbierała awizowanej korespondencji nie wpływa na brak skuteczności doręczeń w toku postępowania. Sąd podziela pogląd, że instytucja doręczenia zastępczego nie może być uznawana jako mniej skuteczna forma doręczania decyzji, a w efekcie, w niektórych okolicznościach, umożliwiająca wyłączenie winy w niedochowaniu terminów procesowych. Jeżeli awizowanie było prawidłowe (tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie), a adresat nie uprawdopodobnił, aby doszło do naruszeń procedury przewidzianej dla doręczeń, doręczenie zastępcze musi być honorowane, jako skuteczne (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 26 maja 2021 r., I SA/Kr 390/21, CBOSA).

W rezultacie mając na względzie fakt, że decyzja została skutecznie skarżącej doręczona w dniu 28 września 2015 r., a organ odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, zasadnie przyjął Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w zaskarżonym postanowieniu, że odwołanie zostało wniesione przez skarżącą z uchybieniem terminu.

Zgodnie z treścią art. 119 pkt 3 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Ze względu na przedmiot zaskarżenia należy stwierdzić, że tut. Sąd korzystając z dyspozycji art. 119 pkt 3 p.p.s.a., mógł z urzędu rozpoznać przedmiotową sprawę w trybie uproszczonym

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji wyroku