Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SAB/Rz 51/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2015-08-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Joanna Zdrzałka Sędziowie WSA Ewa Partyka WSA Elżbieta Mazur – Selwa /spr./ Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 26 sierpnia 2015 r. sprawy ze skargi ze skargi M. G. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie kontroli robót budowlanych - postanawia – odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi M. G. jest bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] w sprawie kontroli robót budowlanych.

W oparciu o przesłane do Sądu dokumenty ustalono, że w związku z pismem M. G. z 2 maja 2014 r. pracownicy Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] (dalej PINB) w dniu 15 lipca 2014 r. przeprowadzili kontrolę robót budowlanych polegających na przebudowie, nadbudowie oraz zmianie konstrukcji dachu na części budynku mieszkalnego wielorodzinnego (mieszkania 21/2, 21/2, 21/4) usytuowanego na działce nr ewid. 224/8 w miejscowości M. Podczas kontroli stwierdzono, że ww. roboty realizowane są zgodnie z warunkami udzielonego pozwolenia na budowę oraz zatwierdzonym projektem budowlanym. Inwestorzy zawiadomili organ o zamierzonym terminie rozpoczęcia robót, przedłożyli oświadczenie kierownika budowy oraz jego uprawnienia budowlane i aktualne zaświadczenie o przynależności do Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa. Dziennik budowlany prowadzony jest na bieżąco, a budowa posiada tablicę informacyjną. Nadto w dniu kontroli ustalono, że zakres robót związanych z przebudową, nadbudową oraz zmianą konstrukcji dachu nie naruszył lokalu o nr 21/3 stanowiącego obecnie własność M. G., który posiada dostęp do drzwiczek wycierowych otworu kominowego przynależnego do lokalu 21/3, zaś dojście do otworów kominowych na dachu lokalu powinien zapewnić przez zamocowanie stopni i ław kominiarskich. Nie stwierdzono również naruszeń przepisów przeciwpożarowych w zakresie wykonania murów ogniowych, projekt stanowiący załącznik do udzielonego przez Starostę pozwolenia na przebudowę, nadbudowę oraz zmianę konstrukcji dachu na części budynku mieszkalnego wielorodzinnego nie przewidywał wykonania murów ogniowych na dachu oddzielających poszczególne lokale, tj. lokal o nr 21/2 i 21/4.

Pismem z 1 sierpnia 2014 r. PINB poinformował M. G. o wynikach kontroli i wskazał, że kwestie własnościowe i spory wynikłe na tym tle w odniesieniu do obiektów budowlanych nie mogą być rozstrzygane przez organ administracji publicznej lecz przez sądy powszechne. Organ stwierdził, że w przedmiotowej sprawie nie będzie prowadzone postepowanie administracyjne.

M. G. wniósł do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej WINB) skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania oraz niezałatwienie sprawy w terminie.

W odpowiedzi WINB pismem z 7 października 2014 r. przedstawił dotychczasowy przebieg sprawy.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Rzeszowie M. G. zarzucił PINB przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego w sprawie kontroli robót budowlanych, formułując wniosek o:

1) zobowiązanie PINB do wydania odpowiedniego aktu administracyjnego w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi

2) wymierzenie organowi grzywny w maksymalnej wysokości

3) zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skarżący przedstawił przebieg sprawy i wskazał, że wydanie przez organ administracyjny po wniesieniu skargi żądanego rozstrzygnięcia nie zwalnia sądu administracyjnego z obowiązku zbadania, czy w sprawie doszło do przewlekłego prowadzenia postępowania administracyjnego, a następnie oceny, czy miało ono miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz rozważenia czy zachodzą podstawy do wymierzenia organowi grzywny.

PINB decyzją z [...] maja 2015 r. nr [...], umorzył postępowanie administracyjne w sprawie robót budowlanych związanych z przebudową, nadbudową oraz zmianą konstrukcji dachu na części budynku mieszkalnego wielorodzinnego (mieszkania 21/1, 21/2, 21/4) w miejscowości M., gmina [...].

W odpowiedzi na skargę PINB wniósł o jej oddalenie i podkreślił, że po otrzymaniu skargi M. G. na przewlekłe prowadzenie postępowania, w ramach "samokontroli" uwzględnił skargę w całości i rozstrzygnął sprawę w drodze ww. decyzji.

Na rozprawie w dniu 26 sierpnia 2015 r. pełnomocnik skarżącego sprecyzował treść skargi, wskazując, że dotyczy ona bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego we wskazanym w skardze okresie. Na pytanie Sądu pełnomocnik M. G. podał, że skarżący nie składał żadnych innych pism do organu, poza tymi, które znajdują się w aktach sprawy. Pisma do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego miały charakter skargi publicznej, w trybie przepisów działu VIII - ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., zwanej dalej k.p.a.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.)

Warunkiem wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność organu jest uprzednie złożenie zażalenia do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Niezłożenie takiego zażalenia stanowi brak formalny skargi, skutkujący jej odrzuceniem. Tak więc wniesienie skargi do sądu na bezczynność organu jest możliwe tylko wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 k.p.a., ponieważ zażalenie, o którym mowa w tym przepisie, jest równoznaczne ze środkiem zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 P.p.s.a.

Zgodnie z oświadczaniem pełnomocnika skarżącego na rozprawie – przedmiotem skargi M. G. jest bezczynność PINB w sprawie legalności budowy przyłącza energetycznego. Oznacza to, że zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. skarżący przed złożeniem skargi powinien wnieść zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia tj. do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Tymczasem M. G. takiego zażalenia nie złożył, co zresztą potwierdził jego pełnomocnik na rozprawie. W aktach administracyjnych organu I instancji sprawy znajdują się pisma M. G. zatytułowane jako: skarga na przewlekłe postępowanie oraz niezałatwienie sprawy w terminie skierowane do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z datą wpływu do organu 19 września 2014 r. (k. 35), oraz skarga w trybie nadzoru z 7 stycznia 2015 r. skierowana do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (k. 40). Ww. pisma zgodnie z ich treścią odnosiły się do przepisów działu VIII k.p.a., a także zgodnie z oświadczeniem pełnomocnika skarżącego miały charakter skargi publicznej. Z powyższego wynika, że przed wniesieniem do Sądu skargi na bezczynność nie został wyczerpany tryb złożenia przez stronę zażalenia do organu wyższego stopnia, określony w art. 37 § 1 k.p.a.

Niezłożenie przez skarżącego określonego wyżej zażalenia, powoduje, że skarga w tej sprawie jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 P.p.s.a.