Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 689/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2016-10-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 19 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E.S. o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie łącznego wymiaru zobowiązania pieniężnego na 2016 r. postanawia I. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych w całości, II. ustanowić dla skarżącej adwokata.


UZASADNIENIE

Sygn. I SA/Rz 689/16

U Z A S A D N I E N I E

W rozpoznawanej sprawie skarżąca zwróciła się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika adwokata wskazując, że żyje w bardzo skromnych warunkach, bez bieżącej wody, łazienki i centralnego ogrzewania, z konieczności korzysta z pomocy materialnej rodziny w formie pożyczek pieniężnych. Skarżąca zaznaczyła, że zarówno ona jak i jej mąż mają poważne kłopoty zdrowotne i tym samym zmuszeni są korzystać z leczenia u wielu specjalistów, a otrzymywana renta (1110,74 zł) i emerytura męża (1360,28 zł) nie wystarczają na zaspokojenie podstawowych usprawiedliwionych potrzeb życiowych, w tym kosztów leczenia, dlatego skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Skarżąca podała, że łącznie na ochronę zdrowia wydaje miesięcznie 500 zł, a doliczając rehabilitację to kwota ok. 700 zł. Do stałych wydatków wnioskodawczyni zaliczyła koszty energii elektrycznej ok. 100 zł, gazu ok. 100 zł, opłat za telefon ok. 250 zł (wysokie koszty skarżąca uzasadniła załatwianiem wielu spraw telefonicznie z powodu trudności z poruszaniem się), opłat komunalnych za wywóz ścieków i śmieci (ok.100 zł). Jako majątek skarżąca wskazała dom wybudowany w latach 60-tych XX wieku, wymagający remontu, nieruchomość rolną o pow. 0,62 ha nieużytkowaną rolniczo z powodu złego stanu zdrowia właścicieli, 0,47 ha lasu (bez możliwości dojazdu) i 0.49 ha-działka pod zalesienie.

Skarżąca wezwana do złożenia dodatkowego oświadczenia dotyczącego jej sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych, wyjaśniła szczegółowo swoją sytuację życiową i finansową, udokumentowała stałe wydatki jej gospodarstwa domowego oraz sytuację zdrowotną swoją i męża poprzez przedłożenie głównie kart informacyjnych z licznych pobytów w szpitalach oraz orzeczenia o stopniu niepełnosprawności (znaczny, konieczność zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne, korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji, konieczność stałej opieki i pomocy innej osoby).

Rozpoznając wniosek stwierdzono, co następuje:

Zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu wchodzą w zakres prawa pomocy, uregulowanego w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a.. Przepisy powoływanej ustawy różnicują przesłanki przyznania prawa pomocy, m. in. od zakresu tej pomocy. Chcąc ubiegać się o pomoc w toku prowadzenia swojej sprawy przed sądem administracyjnym w całkowitym zakresie, czyli jak w niniejszej sprawie, strona musi wykazać, że nie posiada praktycznie żadnych środków na obronę swoich interesów przed sądem.

W oparciu o dane zawarte we wniosku i na podstawie dodatkowych informacji nadesłanych przez skarżącą, uznać należało, że istnieje podstawa do przyznania skarżącej prawa pomocy w pełnym zakresie. Skarżąca podała, że zarówno ona jak i mąż stale ponoszą wyższe wydatki na ochronę zdrowia i z tego powodu dochody wspólnego gospodarstwa domowego co najwyżej zaspokajają podstawowe i najpilniejsze potrzeby życiowe. Te okoliczności uznano za wiarygodne i kwalifikujące skarżącą jako osobę, której w takiej sytuacji przysługuje prawo pomocy w zakresie całkowitym i dlatego na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.