Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 962/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-07-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 87 par. 5, art. 88
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. D. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi J. D. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] września 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności rozkazu personalnego postanawia: odrzucić wniosek.


UZASADNIENIE

J. D. pismem z dnia 24 maja 2016 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] września 2004 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności rozkazu personalnego Szefa Departamentu Kadr MON nr [...] z dnia [...] stycznia 1991 r. w sprawie zwolnienia J. D. z zawodowej służby wojskowej i przeniesienia do rezerwy.

Wraz ze skargą skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż w dniu 17 maja 2016 r. otrzymał wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wydany w sprawach o sygn. akt II SA/Wa 1776/14 i II SA/Wa 1777/14, z którego wynika, że skarżący w ustawowym terminie nie wniósł skargi na decyzję MON z dnia [...] września 2004 r. W ocenie skarżącego winę za uchybienie terminowi do wniesienia skargi ponosi Minister Obrony Narodowej, bowiem skarżący został wprowadzony w błąd uzasadnieniem zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.

Wniosek podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej: "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Stosownie zaś do art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie natomiast z art. 87 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu. Z przepisu tego wynika ponadto, że równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Z treści wniosku skarżącego wynika, że przyczyna uchybienia terminowi ustała w dniu [...] maja 2016 r., kiedy to skarżący dowiedział się o niezłożeniu w ustawowym terminie skargi na decyzję Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] września 2004 r. Sąd uznał zatem, że skarżący składając wniosek o przywrócenie terminu w dniu [...] maja 2016 r. (data wpływu do Punktu Podawczego Ministra Obrony Narodowej) nie dochował terminu określonego w art. 87 § 1 P.p.s.a.

Nawet, gdyby uznać, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został wniesiony w terminie, podkreślić należy, że stosownie do art. 87 § 5 P.p.s.a. po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych. Ustawodawca nie zdefiniował pojęcia "przypadki wyjątkowe" pozostawiając w tym zakresie ocenę sądowi rozpoznającemu wniosek o przywrócenie terminu.

Należy zatem ustalić na podstawie całokształtu okoliczności występujących w danej sprawie, czy w realiach tej konkretnej sprawy zachodzi wypadek, który można uznać za wyjątkowy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 marca 2013 r. o sygn. akt II OZ 109/13).

W orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtował się pogląd, zgodnie z którym pod pojęciem "przypadek wyjątkowy" należy rozumieć nadzwyczajne okoliczności, które uniemożliwiały złożenie wniosku o przywrócenie terminu w normalnym terminie (por. postanowienie NSA z dnia 7 grudnia 2011 r. o sygn. akt I OZ 991/11).

Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] września 2004 r. w przedmiocie zwolnienia z zawodowej służby wojskowej i przeniesienia do rezerwy doręczono skarżącemu w dniu [...] września 2004 r. Termin na złożenie skargi upłynął zatem w dniu [...] października 2004 r. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na tę decyzję złożono w Punkcie Podawczym Ministerstwa Obrony Narodowej w dniu [...] maja 2016 r. Wniosek został zatem złożony po upływie prawie 12 lat od uchybionego terminu do wniesienia skargi.

Sąd ocenił zatem, czy podniesione przez skarżącego okoliczności wskazują na wyjątkową sytuację uzasadniającą uznanie przywrócenia terminu za dopuszczalne, pomimo że upłynął ponad rok od jego uchybienia. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie wyjątkowy przypadek nie wystąpił. Zaskarżoną decyzję prawidłowo doręczono skarżącemu. Do dnia [...] maja 2016 r. skarżący nie podjął jednak żadnych działań zmierzających do wyjaśnienia wątpliwości, czy przedmiotowa decyzja jest ostateczna i czy nie wystąpiła potrzeba złożenia wniosku o przywrócenie terminu.

Zatem skoro skarżący nie podał żadnych nadzwyczajnych okoliczności, które czyniłyby zasadnym uwzględnienie jej wniosku, pomimo upływu terminu z art. 87 § 5 P.p.s.a., wniosek o przywrócenie terminu jako niedopuszczalny, podlega odrzuceniu.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 88 w związku z art. 87 § 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.