Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SAB/Bk 60/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2005-12-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 w zw. z art. 154 par.1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Protokolant Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w dniu 01 grudnia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi K. K. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie p o s t a n a w i a - odrzucić skargę.-


UZASADNIENIE

Pan K. K. wniósł skargę na bezczynności Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 sierpnia 2004 roku sygnatura akt II SA 683/03 w sprawie ustalenia stażu pracy. W uzasadnieniu wskazał, iż wyrokiem z dnia 5 sierpnia 2004 roku został uchylony rozkaz personalny nr [...]/[...] z dnia [...] sierpnia 2002 roku w przedmiocie wysługi lat dla celów ustalenia prawa do uposażenia. Mimo tego do chwili obecnej organ nie zrealizował jego praw wynikających z prawomocnego wyroku.

W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzkiej Policji w B. wniósł o jej oddalenie. Podkreślił, że wszelkie akta osobowe skarżącego zostały przekazane do Wydziału Kadr Biura Kadr, Szkolenia i Rozwoju Zawodowego MSWiA w związku ze złożonymi odwołaniami i nie zostały dotychczas zwrócone. Stąd też organ nie z własnej winy nie podjął czynności, które zostaną podjęte z chwila zwrotu akt z Ministerstwa.

WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W BIAŁYMSTOKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:

Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zmianami) w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

Wprawdzie skarżący nie wnosi wprost o wymierzenie grzywny organowi, niemniej jednak treść jego skargi niewątpliwie zmierza do zdyscyplinowania organu I instancji do wykonania wyroku z dnia 5 sierpnia 2004 roku w sprawie sygn. akt II SA 683/03, a zatem w przedmiotowej sprawie będzie miał zastosowanie art. 154 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Skarga na podstawie tegoż artykułu może być wniesiona "po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy". Przepis ten nie określa charakteru prawnego ani trybu wnoszenia takiego wezwania. Należy więc przyjąć, że wezwanie to stanowi przesłankę dopuszczalności zaskarżenia sensu stricte, której niedochowanie przez skarżącego powoduje odrzucenie skargi bez możliwości jej konwalidacji. Należy również przyjąć, że do wezwania tego znajdują per analogiam zastosowanie postanowienia art. 52 § 4 cytowanej ustawy. Za stosowaniem postanowień tego przepisu per analogiam, a nie wprost przemawia fakt, że przedmiotem skargi na podstawie art. 154 § 1 nie jest akt lub czynności organu administracji publicznej, do których odnosi się art. 52 § 4, lecz stan bezczynności organu po wydaniu wyroku przez sąd administracyjny. Stosownie do postanowień art. 52 § 4 należy przyjąć, że wezwanie takie może być skierowane do organu w każdym czasie po upływie ustawowego terminu do załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym, a skarga może być wniesiona stosownie do postanowień art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Dla formalnej skuteczności wniesienia skargi do sądu administracyjnego w trybie art. 154 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi konieczne jest zatem wykazanie przez stronę, iż w postępowaniu administracyjnym wyczerpany został właściwy tryb służący jej w postępowaniu przed właściwym w sprawie organem, a skarżący tego nie uczynił.

Powyższe, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu i czyni koniecznym jej odrzucenie z uwagi na jej niedopuszczalność, w myśl art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W kontekście w/w przepisu, zakładając jednocześnie racjonalność działań ustawodawcy, a takie założenie w warunkach demokratycznego państwa prawa zdaje się być w pełni uprawnione, nie sposób nie zauważyć, że celem skargi do sądu administracyjnego jest doprowadzenie zgodności działań organów administracji publicznej z prawem. Jeżeli zatem jest szansa na osiągnięcie tego celu w sposób prostszy i tańszy poprzez ewentualne wyeliminowanie naruszenia prawa w drodze rozstrzygnięcia organu administracji publicznej, to szansa ta winna być wykorzystana. (por. uzasadnienie wyroku NSA w Warszawie z dnia 4 maja 2004 roku, sygnatura akt OSK 55/04, opubl. Wokanda 2004/7-8/56).

Z powyższych względów, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, należało orzec jak w sentencji postanowienia.