Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 364/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-05-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 i par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz - Furmanik, , , po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.K. i M.K. na akt Prezydenta Miasta D. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty za wydanie karty pojazdu p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] L.K. i M.K. wystąpili do Prezydenta Miasta D. z wnioskiem o zwrot kwoty 425 zł. stanowiącej nadpłatę za wydaną przez ten organ kartę pojazdu samochodu marki: [...] zarejestrowanego pod numerem rejestracyjnym [...]. Powołali się przy tym na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 stycznia 2006 r. sygn. akt U 6/04.

Organ w piśmie z dnia [...] nr [...], odmówił zwrotu żądanej kwoty. Poinformował w nim, że opłata została pobrana zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. Nr 137, poz. 1310) wydanym na podstawie art. 77 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Organ rejestrujący był zatem związany treścią obowiązujących w tym zakresie przepisów. Ponadto Prezydent podał, że żądanie zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu na podstawie § 1 ust. 1 tego rozporządzenia jest sprawą administracyjną, którą organ załatwia w drodze aktu lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wskazał, że gdyby uwzględnił żądanie zwrotu opłaty, oznaczałoby to, że odmówił zastosowania formalnie obowiązującego aktu prawnego nie mając ku temu stosownych kompetencji. Organ poinformował skarżących o konieczności wystąpienia na wskazaną drogę prawną zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4, art. 52 § 3 i art. 53 § 2 P.p.s.a.

Pismo to zostało doręczone skarżącym w dniu [...], co wynika z dowodu zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych.

Pismem z dnia [...] L.K. i M.K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na akt Prezydenta Miasta D. z dnia [...] nr [...] dotyczący odmowy zwrotu części opłaty w kwocie 425 zł za wydanie karty pojazdu dla samochodu marki: [...] nr rej. [...]. Uzasadniając tę skargę powołali się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 stycznia 2006r. sygn. akt U 6/04.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta D. wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał odpowiedź udzieloną skarżącym pismem z dnia [...]. Organ stwierdził, że odroczenie na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 stycznia 2006r., sygn. akt U 6/04 utraty mocy obowiązującej § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003r w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz.U. z 2003r Nr 137, poz. 1310) jest równoznaczne z pozostawieniem przepisu w obrocie prawnym. Zdaniem Prezydenta żaden organ administracji nie jest uprawniony do odmowy zastosowania formalnie obowiązującego przepisu prawa, nawet gdyby został on uznany za niezgodny z Konstytucją. Tym samym żądanie skarżących na obecnym etapie tzn. bez prawomocnego wyroku WSA uwzględniającego skargę na odmowę zwrotu nadpłaty opłaty za wydanie karty jest niezasadne. Równocześnie organ podał, że przed wniesieniem skargi skarżący powinni wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa.

Zarządzeniem z dnia 24 marca 2011r, skarżący zostali wezwani w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi do wskazania, czy przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego wystąpili z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie zostało doręczone skarżącym w dniu [...] co wynika z dokumentu zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sądowych. W zakreślonym terminie, który upłynął w dniu [...], skarżący nie udzielili odpowiedzi na wezwanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres kognicji tych sądów określają przepisy art. 3, art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 162, poz. 1692 ze zm., zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.). Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 tego przepisu akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Wniesiona w rozpatrywanej sprawie skarga dotyczy zwrotu części opłaty pobranej za wydanie karty pojazdu. W uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2008 r. sygn. akt I OPS 3/07 (opubl. Lex nr 341207, ONSAiWSA 2008/2/21) wskazano, że skierowane do organu żądanie zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu, uiszczonej na podstawie § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. Nr 137, poz. 1310 ze zm.), jest sprawą administracyjną, którą organ załatwia w drodze aktu lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.

Stanowisko organu w przedmiocie zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu stanowi zatem czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą uznania albo odmowy uznania uprawnienia wynikającego z przepisów prawa, czyli czynność o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., na którą przysługuje skarga do sądu administracyjnego.

Skuteczne wniesienie takiej skargi uzależnione jest jednak od wyczerpania trybu określonego w art. 52 § 3 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.

W rozpoznawanej sprawie Prezydent Miasta D. w piśmie z dnia [...] nr [...] zajął stanowisko w sprawie zwrotu części opłaty pobranej za wydanie karty pojazdu samochodu o numerze rejestracyjnym [...]. Pismo to zostało doręczone skarżącym w dniu [...]. Należy zatem uznać, że właśnie w tym dniu skarżący dowiedzieli się o czynności tego organu w przedmiotowej sprawie. Czternastodniowy termin do wniesienia wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa upływał więc w dniu [...].

Jak wynika z materiału sprawy przedstawionego Sądowi wraz ze skargą, skarżący nie wystąpili do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.

Nadto nie udzielili odpowiedzi na zarządzenie z dnia [...], którym wezwano ich pod rygorem odrzucenia skargi w terminie 7 dni do wskazania, czy wystąpili przed wniesieniem skargi do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Skarga wniesiona z pominięciem tego trybu, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. ustawy, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu przez sąd.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł jak na wstępie.