Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 145/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-06-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220, art. 230 par. 1 i 2, art. 239
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Aleksandra Wrzesińska - Nowacka po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II Izby Finansowej zażalenia T. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 stycznia 2009 r., sygn. akt I SA/Wr 592/08 w zakresie uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi T. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 10 marca 2008 r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 22 stycznia 2009 r. na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wezwał T. K. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od zażalenia z dnia 2 sierpnia 2008 r. na postanowienie z dnia 7 lipca 2008 r. odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

W dniu 9 lutego 2009 r. skarżący wniósł o uchylenie postanowienia WSA we Wrocławiu z dnia 7 lipca 2008 r. w przedmiocie uiszczenie wpisu 100 zł od zażalenia z 2 sierpnia 2008 r. Uzasadnił swój wniosek trudną sytuacja materialną.

Zarządzeniem z dnia 12 lutego 2009 r. wezwano skarżącego do oświadczenia, czy ww. pismo jest zażaleniem (jak wskazano w jego tytule) na zarządzenie z dnia 22 stycznia 2009 r., czy też wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. W piśmie z dnia 9 marca 2009 r. skarżący oświadczył, że pismo jest zażaleniem na zarządzenie z dnia 22 stycznia 2009 r.

W zażaleniu oraz dołączonym do niego oświadczeniu majątkowym skarżący podniósł, że jego sytuacja materialna nie pozwala na uiszczenie wpisu, gdyż nie posiada żadnego dochodu, majątku ani oszczędności. Ponadto wskazał, iż toczy się wobec niego postępowanie egzekucyjne.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, do których zalicza się także zażalenie, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.

Zażalenie na postanowienie sądu odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia skargi podlega wpisowi stałemu kwocie 100 zł. (§ 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Skarżący nie należy też do grupy podmiotów wymienionych w art. 239 p.p.s.a., których nie dotyczy obowiązek uiszczania kosztów sądowych. Prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 29 września 2008 r. odmówiono mu bowiem przyznania prawa pomocy.

Wzywając zatem skarżącego do wniesienia opłaty sądowej od zażalenia Przewodniczący wypełnił prawidłowo dyspozycję art. 220 § 1 zd. 2 p.p.s.a., umożliwiając stronie uzupełnienie braku fiskalnego środka odwoławczego.

Argumenty podniesione przez skarżącego w zażaleniu, dotyczące jego złej sytuacji majątkowej nie mogą stanowić podstawy uchylenia zaskarżonego zarządzenia. Okoliczności te będzie mógł wziąć pod uwagę sąd jedynie rozpoznając wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, o ile zwróci się on do sądu z wnioskiem o zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych (art. 243 i następne p.p.s.a.) w terminie do wniesienia opłaty.

Z tych względów na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.