Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2586/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-04-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 ust.1 pkt.3, art. 46 ust.3 w zw. z art.57, art. 232 ust.1 pkt.1
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. A. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczonych tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z 11 września 2021r. O. A. (nazywany dalej: "Skarżący") reprezentowany przez radcę prawnego Ł. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr. [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym

Zarządzeniem z 28 grudnia 2021 r. pełnomocnik Skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, opubl. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm., zwanej dalej: "p.p.s.a.") poprzez nadesłanie pełnomocnictwa upoważniającego do działania w imieniu Skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.

Wezwanie doręczono pełnomocnikowi Skarżącego 4 stycznia 2022 r.

Strona nie przesłała żądanych dokumentów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, przez które należy rozumieć niedochowanie wymogów, jakie przepisy prawa wiążą ze skutecznym złożeniem skargi.

W myśl obowiązujących przepisów, obok warunków określonych w art. 57 p.p.s.a., skarga powinna spełniać wymagania pisma procesowego, wymienione w art. 46 p.p.s.a. Stosownie do § 1 wskazanego przepisu, każde pismo strony powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie z art. 46 § 3 w związku z art. 57 p.p.s.a. do skargi należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył takiego dokumentu.

Stosownie do art. 29 p.p.s.a., organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.

Pojęcie pełnomocnictwa należy rozumieć całościowo jako komplet dokumentów niezbędnych do wykazania umocowania pełnomocnika do działania za mocodawcę.

Jeżeli stroną w postępowaniu jest osoba prawna, właściwą formą wykazania niezbędnego umocowania przez występującego w jej imieniu pełnomocnika procesowego, jest odpis z Krajowego Rejestru Sądowego.

Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik Skarżącego, pismem sądowym z 30 grudnia 2021 r. został wezwany do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi, pod rygorem jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu Skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.

Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi doręczono pełnomocnikowi Strony 4 stycznia 2022 r., tak więc siedmiodniowy termin do wykonania wezwania upływał z końcem dnia 11 stycznia 2022 r.

Zważywszy, że w wyżej wymienionym terminie pełnomocnik nie wykonał wezwania Sądu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. Odnośnie pkt 2 postanowienia Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.