Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1314/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-09-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Środowiska
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sękowska, , po rozpoznaniu w dniu 20 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. K. i S. K. na postanowienie Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia


UZASADNIENIE

Pismem z 11 maja 2016 r. W. K. i S. K. złożyli skargę na postanowienie Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z [...] kwietnia 2016 r. w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy.

W skardze zawarty został nieuzasadniony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z póżn. zm., dalej "p.p.s.a."), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest uprawdopodobnienie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, że wykonaniu nie podlegają akty administracyjne odmowne oraz te, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego, nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych.

Przede wszystkim zauważyć należy, że przedmiotem ochrony tymczasowej w postaci zastosowania instytucji wstrzymania wykonania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie postępowania egzekucyjnego do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią rozstrzygnięcia zawartego w tym akcie (por. postanowienie WSA w Warszawie z 19 lipca 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 1321/16, CBOIS).

W niniejszej sprawie zachodzi właśnie taka sytuacja, albowiem zaskarżone postanowienie, wydane w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy, nie ma przymiotu wykonalności. Na jego mocy żadna ze stron nie nabyła praw, zatem wstrzymanie jego wykonania byłoby bezprzedmiotowe. Ponadto, Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach: z 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 71/04 (CBOIS) i sygn. akt FZ 87/04 (CBOIS) oraz z 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04 (CBOIS) podkreślił, iż to na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.

Tymczasem skarżący ograniczyli się jedynie do sformułowania samego wniosku. Nie wyjaśnili na czym trudna do odwrócenia szkoda miałaby polegać i w czym miałyby wyrażać się trudne do odwrócenia skutki. Sąd nie może domyślać się powodów, dla których skarżący wnoszą o wstrzymanie wykonania postanowienia. Nie może też w tym względzie wywodzić własnych wniosków.

Należy również wyjaśnić, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny prawidłowości zaskarżonego aktu, jako że przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 kwietnia 2004 r., sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, CBOIS). Dlatego też przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Sąd nie mógł brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi oraz przekonania skarżących o wydaniu postanowienia z naruszeniem przepisów prawa.

Z tych przyczyn na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.