Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1232/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2006-09-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, , , po rozpoznaniu w dniu 4 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. K. na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia: odrzucić skargę;


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w C. umorzył postępowanie w przedmiocie rozpoznania zarzutów na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych w C.. Postanowienie doręczono stronie w dniu 5 czerwca 2006 r. z pouczeniem, że przysługuje od niego skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.

Pismem z dnia 25 czerwca 2006 r. (nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 29 czerwca 2006 r.),przesłanym bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach strona zaskarżyła powyższe postanowienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w dniu 6 lipca 2006 r. przekazał skargę wraz z załącznikami Naczelnikowi [...] Urzędu Skarbowego

w C. i wpłynęła ona do tego organu w dniu 6 lipca 2006 r. Jednocześnie Sąd poinformował skarżącą (pismem doręczonym stronie w dniu 12 lipca 2006 r.), że począwszy od dnia 1 stycznia 2006 r., zgodnie z art. 54 § 1 ustawy Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do sądu administracyjnego wnosi się wyłącznie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Termin do wniesienia skargi wynosi (w myśl art. 53 § 1 powołanej ustawy)

30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Na mocy art. 83 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Oddanie pisma

w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.

Zgodnie z art. 111 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.) termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Jeśli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło.

Dwuletni okres, w którym zgodnie z art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli wniesiona została w terminie określonym w art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd administracyjny przekazywał organowi, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, ze skutkiem określonym w art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi upłynął z dniem 31 grudnia 2005 r.

Wskazać również należy, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nie obowiązuje wynikająca z art. 65 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.), stosowanego odpowiednio w postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zasada, że podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że skuteczne wniesienie skargi

w niniejszej sprawie nastąpiłoby w przypadku, gdyby przesyłka zawierająca skargę, kierowana na adres Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w C. nadana została w urzędzie pocztowym najpóźniej w dniu 5 lipca 2006 r. lub gdyby przekazanie skargi Naczelnikowi [...] Urzędu Skarbowego w C. przez Sąd, nastąpiło niepóźniej niż w dniu 5 lipca 2006 r. Wspomniane przekazanie nastąpiło w dniu 6 lipca 2006 r., a więc po upływie wskazanego powyżej terminu.

W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że skarga wniesiona została

z uchybieniem ustawowego terminu.

Abstrahując od kwestii terminu wniesienia skargi w niniejszej sprawie wskazać należy, że zgodnie z art. 52 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym

w sprawie.

Z treści zaskarżonego postanowienia wynika, że wydano je po rozpoznaniu zarzutów na postępowanie egzekucyjne Zgodnie z art. 34 § 5 i art. 17 § 1 art. 23 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1960 r. (t.j. Dz.U. z 2002 r., Nr 110, poz. 968 ze zm.)

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji Przyjmując zatem, ze przedmiotowe rozstrzygnięcie organu egzekucyjnego jest postanowieniem w sprawie zgłoszonych zarzutów wskazać należy, że zgodnie z art. 34 § 5 i art. 17 § 1 art. 23 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1960 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2002 r., Nr 110, poz. 968 ze zm.) zobowiązanej przysługuje na nie zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w K..

Zauważyć należy, że zarzuty wniesione po terminie, określonym w art. 27 § 1 pkt 9 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie podlegają merytorycznemu rozpatrzeniu przez organ egzekucyjny, a zatem zasadne jest wydanie – w oparciu o stosowany odpowiednio w postępowaniu egzekucyjnym

w administracji Kodeks postępowania administracyjnego - postanowienia

o uchybieniu terminowi do wniesienia zarzutów. Odpowiednie zastosowanie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego nakazuje przyjąć, że przedmiotowe rozstrzygnięcie organu egzekucyjnego I instancji podlega zaskarżeniu do organu nadzoru.

Reasumując stwierdzić należy, że strona nie wyczerpała przysługującego jej środka zaskarżenia, co czyni skargę inicjującą postępowanie sądowe w niniejszej sprawie niedopuszczalną, która zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlega odrzuceniu.

Okoliczność, że w pouczeniu zawartym w zaskarżonym postanowieniu pominięto informację, że stronie przysługuje zażalenie na postanowienie organu egzekucyjnego I instancji i błędnie pouczono stronę, że przysługuje jej skarga, którą należy skierować bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Gliwicach może stanowić podstawę złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia (w oparciu o art. 58 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego).

Wobec powyższego Sąd, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 i 6 ustawy Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.