Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1082/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-08-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6371 Wprowadzenie papierów wartościowych do publicznego obrotu
Skarżony organ: Komisja Papierów Wartościowych i Giełd
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Gronowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Asesor WSA Agnieszka Łąpieś - Rosińska Protokolant apl. prok. Magdalena Morys po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 sierpnia 2006 r. sprawy ze skargi Z. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Komisji Papierów Wartościowych i Giełd z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej oddala skargę


UZASADNIENIE

Z. S.A. w W., zwana dalej "Skarżącą", w dniu [...] kwietnia 2005 r. przekazała Komisji Papierów Wartościowych i Giełd, zwanej dalej "Komisją", raport roczny za rok 2004. Pismem z dnia [...] kwietnia 2005 r. Komisja uznała wspomniany raport za niewystarczający w części dotyczącej wynagrodzeń pobieranych przez członków zarządu lub rady nadzorczej skarżącej spółki. W raporcie brakowało bowiem dokładnego przyporządkowania wysokości wynagrodzenia do odpowiedniej osoby. Według Komisji obowiązek sprawozdawczy Skarżącej powinien w tym zakresie polegać na podaniu imienia i nazwisko członka zarządu lub rady nadzorczej oraz wielkości wypłaconego oraz należnego mu wynagrodzenia. Komisja powoływała się na przepis pktu 10 w części "Dodatkowe noty objaśniające" zał. nr 6/1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 sierpnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków, jakim powinien odpowiadać prospekt emisyjny oraz skrót prospektu (Dz. U. Nr 186, poz. 1921). Stosownie do powołanego przepisu w sprawozdaniu finansowym oraz skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym - informacje o łącznej wartości wynagrodzeń, nagród lub korzyści, w tym wynikających z programów motywacyjnych lub premiowych opartych na kapitale emitenta, w tym programów opartych na obligacjach z prawem pierwszeństwa, zamiennych, warrantach subskrypcyjnych (w pieniądzu, naturze lub jakiejkolwiek innej formie), wypłaconych, należnych lub potencjalnie należnych, odrębnie dla osób zarządzających i nadzorujących emitenta w przedsiębiorstwie emitenta, bez względu na to, czy były one odpowiednio zaliczane w koszty, czy też wynikały z podziału zysku; w rocznym sprawozdaniu finansowym i rocznym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym ww. informacje należy przedstawić odrębnie dla każdej z osób zarządzających i nadzorujących emitenta; w przypadku, gdy emitentem jest jednostka dominująca lub znaczący inwestor - oddzielnie informacje o wartości wynagrodzeń i nagród otrzymanych z tytułu pełnienia funkcji we władzach jednostek zależnych, współzależnych i stowarzyszonych. W skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym dodatkowo należy podać informacje o wynagrodzeniach, łącznie z wynagrodzeniami z zysku, wypłaconych lub należnych osobom wchodzącym w skład organów zarządzających i nadzorujących spółek handlowych (dla każdej grupy osobno).

Skarżąca w piśmie z dnia [...] kwietnia 2005 r. skierowanym do Komisji odmówiła uzupełnienia raportu w zakresie wnioskowanym przez Komisję. Wprawdzie, co przyznała, rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 11 sierpnia 2004 r. nakłada na emitentów obowiązek podania informacji o łącznej wartości wynagrodzeń, nagród lub korzyści wypłaconych lub należnych, odrębnie dla każdej z osób zarządzających lub nadzorujących emitenta, jednakże przepisy te nie precyzują sposobu wykonania tego obowiązku. W szczególności, według Skarżącej, z przepisów rozporządzenia nie wynika, aby prawidłowo spełniony obowiązek sprawozdawczy polegał na wskazaniu imienia i nazwiska członka organu oraz otrzymanego przez niego wynagrodzenia.

Ostateczną decyzją Komisji z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] utrzymano w mocy wcześniejszą decyzję z dnia [...] grudnia 2005 r., stwierdzającą nienależyte wykonanie przez Skarżącą obowiązku sprawozdawczego i nakładającą na Skarżącą karę pieniężną w kwocie 100.000 zł, uznaną za adekwatną do rodzaju naruszenia. Jako podstawę prawną decyzji powołano przepis art. 56 ust. 1 pkt 2 i art. 96 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych (Dz. U. Nr 184, poz. 1539). W świetle art. 56 ust. 1 pkt 2 cytowanej ustawy emitent, którego papiery wartościowe są przedmiotem ubiegania się o dopuszczenie do obrotu na rynku regulowanym lub są dopuszczone do obrotu na tym rynku, jest obowiązany do równoczesnego przekazywania Komisji i spółce prowadzącej ten rynek regulowany, a po upływie 20 minut od chwili przekazania tym podmiotom - także do publicznej wiadomości informacji bieżących i okresowych: zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 60 ust. 2 - w przypadku emitentów papierów wartościowych dopuszczonych lub będących przedmiotem ubiegania się o dopuszczenie do obrotu na rynku oficjalnych notowań giełdowych w rozumieniu przepisów ustawy o obrocie instrumentami finansowymi pkt a), albo zgodnie z postanowieniami regulaminów, o których mowa w art. 61 - w przypadku emitentów papierów wartościowych dopuszczonych lub będących przedmiotem ubiegania się o dopuszczenie wyłącznie do obrotu na rynku giełdowym niebędącym rynkiem oficjalnych notowań giełdowych lub obrotu na rynku pozagiełdowym (pkt b). Natomiast zgodnie z art. 96 ust. 1 pkt 2 ustawy w przypadku gdy emitent lub wprowadzający nie wykonuje albo wykonuje nienależycie obowiązki, o których mowa w art. 14 ust. 2, art. 15 ust. 2, art. 37 ust. 4 i 5, art. 38 ust. 1 i 5, art. 39 ust. 1, art. 42 ust. 1 i 6, art. 44 ust. 1, art. 45, 46, art. 47 ust. 1, 2 i 4, art. 48, 50, art. 51 ust. 4, art. 52, art. 54 ust. 2 i 3, art. 56 i 57, art. 58 ust. 1, art. 59, art. 62 ust. 2, 5 i 6, art. 63 ust. 5 i 6, art. 64, 66 i 70, lub nie wykonuje albo wykonuje nienależycie obowiązki wynikające z art. 42 ust. 5 w związku z art. 45, 46, art. 47 ust. 1, 2 i 4, art. 51 ust. 4, art. 52, art. 54 ust. 2 i 3, nie wykonuje lub wykonuje nienależycie nakaz, o którym mowa w art. 16 pkt 1, narusza zakaz, o którym mowa w art. 16 pkt 2, lub nie wykonuje albo wykonuje nienależycie obowiązki, o których mowa w art. 22 ust. 4 i 7, art. 26 ust. 5 i 7, art. 27, art. 29-31 i art. 33 rozporządzenia 809/2004, Komisja może nałożyć, biorąc pod uwagę w szczególności sytuację finansową podmiotu, na który kara jest nakładana, karę pieniężną do wysokości 1.000.000 zł.

Komisja podtrzymała swoje wcześniejsze stanowisko, w świetle którego obowiązek sprawozdawczy w zakresie podania wielkości wypłaconego oraz należnego wynagrodzenia powinien być odnoszony do konkretnego, z podaniem imienia i nazwiska, członka zarządu lub rady nadzorczej zarządzającego i nadzorującego emitenta. Natomiast sposób w jaki Skarżąca podała wspomniane dane nie pozwala indywidualnie wyodrębnić jakie kwoty wynagrodzeń pobierała konkretna osoba spośród wyżej wymienionej grupy stanowisk. Jednocześnie Komisja nie podzieliła stanowiska Skarżącej, która brak obowiązku indywidualizowania wysokości wynagrodzeń pobieranych przez członków zarządu i rad nadzorczych wywodziła z punktu 6.2 rozdziału 6, stanowiącego załącznik nr I (Informacje dotyczące administracji, zarządzania i nadzoru) Dyrektywy 2001/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie dopuszczenia papierów wartościowych do publicznych notowań giełdowych oraz zakresu informacji dotyczących papierów wartościowych podlegających obowiązkowi publikacji, gdzie odmiennie niż w punkcie 6.1, nie przewiduje się obowiązku wskazywania imion i nazwisk członków organów administracyjnych, zarządu oraz organów nadzoru odnośnie wypłaconego wynagrodzenia oraz świadczenia w naturze przyznane w ciągu ostatniego zamkniętego roku budżetowego zapisane w ciężar kosztów ogólnych lub wypłacane z podziału zysku. Komisja powołała się bowiem na art. 3 wspomnianej Dyrektywy, w myśl którego przepis, na który powoływała się Skarżąca, odnosi się do papierów wartościowych będących przedmiotem wniosku o dopuszczenie do publicznego obrotu na giełdzie papierów wartościowych, nie zaś do papierów wartościowych spółek już uczestniczących w obrocie giełdowym, jak to ma miejsce w odniesieniu do spółki Skarżącej.

W skardze na powyższą decyzję, wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Skarżąca zarzuca naruszenie pktu 10 w części "Dodatkowe noty objaśniające" zał. nr 6/1 do cytowanego rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków, jakim powinien odpowiadać prospekt emisyjny oraz skrót prospektu poprzez błędną jego wykładnię, które to naruszenie miało wpływ na wynik sprawy, a także naruszenie art. 2 Konstytucji RP. Koncepcja "racjonalnego ustawodawcy", jak wywodzi, nakazuje przyjąć, że w sytuacji, w której w danym akcie prawnym mamy do czynienia z dużym stopniem precyzyjności, a nawet szczegółowości przepisów dotyczących treści informacji bieżących i okresowych przekazywanych przez emitentów, a treść przepisu nie wskazuje w jaki sposób należy wykonać dany obowiązek, to oznacza, że decyzję o sposobie wykonania tego obowiązku ustawodawca pozostawił emitentom, na których spoczywa obowiązek przekazywania informacji do publicznej wiadomości. Przyjęcie odmiennego rozumienia "racjonalnego ustawodawcy" pozostaje w sprzeczności z art. 2 Konstytucji RP. Ponadto, dokonana w zaskarżonej decyzji wykładnia gramatyczna przepisu pktu 10 zał. nr 6/1 cytowanego rozporządzenia, jak zarzuca Skarżąca, jest przejawem wykładni rozszerzającej, niedopuszczalnej, jeżeli tym sposobem prowadzi to do pogorszenia sytuacji prawnej obywateli lub przedsiębiorców. Również, według Skarżącej, powoływanie się jej na przepisy powołanej Dyrektywy 2001/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 maja 2001 r. nie było ani przypadkowe, ani bezcelowe. Powołany akt prawny ma znaczenie dla dokonania wykładni systemowej przepisów, których naruszenie zarzuca Skarżącemu Komisja.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Rozpoznając skargę według powyższych kryteriów, nie zasługuje ona na uwzględnienie.

Skarżąca, co wymaga podkreślenia, nie zakwestionowała wysokości kary pieniężnej, podważając jedynie zasadność jej nałożenia.

W sprawie, co jest niesporne między stronami, zakres spornych obowiązków sprawozdawczych Skarżącej normuje przepis pktu 10 w części "Dodatkowe noty objaśniające" zał. nr 6/1 do rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków, jakim powinien odpowiadać prospekt emisyjny oraz skrót prospektu. Wykładnia tego przepisu, z czym zgodzić się należy z Komisją, indywidualizuje obowiązek sprawozdawczy w zakresie wysokości wynagrodzeń, poprzez podanie jakie wynagrodzenie otrzymała konkretna osoba pełniąca w skarżącej spółce funkcję członka zarządu lub rady nadzorczej. Na taką interpretację powołanego przepisu dostatecznie precyzyjnie wskazuje jego brzmienie, akcentując iż obowiązek sprawozdawczy w zakresie pobieranego wynagrodzenia, o którym wyżej mowa, odnosi się do osób pełniących wspomniane funkcje, nie zaś do tych funkcji, jako takich. Nieuzasadniony jest zatem zarzut Skarżącej jakoby w zaskarżonej decyzji dokonano wykładni rozszerzającej pktu 10 zał. nr 6/1 do rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków, jakim powinien odpowiadać prospekt emisyjny oraz skrót prospektu, poprzez przypisanie omawianego obowiązku sprawozdawczego do konkretnych z imienia i nazwiska osób pełniących w spółce Skarżącej funkcję członka zarządu lub rady nadzorczej.

W sprawie brak jest także dostatecznych podstaw dla postawienia Komisji zarzutu, że dokonując wykładni przepisu pktu 10 zał. nr 6/1 do rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków, jakim powinien odpowiadać prospekt emisyjny oraz skrót prospektu, w kierunku zindywidualizowania obowiązku sprawozdawczego, poprzez wskazanie konkretnych z imienia i nazwiska osób pełniących w spółce Skarżącej funkcję członka zarządu lub rady nadzorczej, naruszono zasadę "racjonalnego ustawodawcy", a tym samym przepis art. 2 Konstytucji RP. Spółki giełdowe, a także osoby pełniące w tych spółkach stanowiska, o których wyżej mowa, muszą się liczyć z dalej idącymi obowiązkami w zakresie udzielania informacji o ich działalności i stanie majątkowym niż ma to miejsce w odniesieniu do innych podmiotów. Trudno wiec byłoby tutaj dopatrywać się argumentów na rzecz konstruowania zarzutu naruszenia zasady "racjonalnego ustawodawcy", a tym samym zarzutu naruszenia art. 2 Konstytucji RP.

Z kolei przyjęcie wykładni przepisu pktu 10 zał. nr 6/1 do omawianego rozporządzenia w kierunku wnioskowanym przez Skarżącą pozostawałoby w niezgodności z wykładnią systemową poprzednio obowiązującej ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 49, poz. 447, ze zm.), która stanowiła delegacje dla wydania powołanego wyżej rozporządzenia. W art. 73 ust. 7 tej ustawy przewidziano odpowiednią procedurę zwolnienia przez Komisję emitenta od obowiązku informacji, których ujawnienie mogłoby być sprzeczne z interesem publicznym lub wyrządzić istotną szkodę emitentowi. W ramach tej procedury istniała możliwość ubiegania się emitenta m.in. o zwolnienie go z obowiązku publikowania informacji o wartości indywidualnych wynagrodzeń osób zarządzających i nadzorujących emitenta (por. decyzję Komisji z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] r. oraz wydany w tej sprawie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 maja 2005 r. VI SA/Wa 1783/04). Skarżąca nie uruchomiła takiego postępowania.

Skarżąca nie wykazała również, aby zaskarżona decyzja naruszała ustawodawstwo obowiązujące w Unii Europejskiej, a w szczególności Dyrektywę 2001/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie dopuszczenia papierów wartościowych do publicznych notowań giełdowych oraz zakresu informacji dotyczących papierów wartościowych podlegających obowiązkowi publikacji. Komisja ustosunkowała się do tego zarzutu i uzasadniła, o czym była już mowa, dlaczego przepisy tej dyrektywy nie mają w sprawie zastosowania.

Z powyższych względów skarga podlega oddaleniu (art. 151 p.p.s.a.).