Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 839/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-03-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 50 par. 1, art. 57 par. 1 pkt. 1, art. 134 par. 1, art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędziowie Sędzia NSA Barbara Kamieńska Sędzia WSA Edyta Podrazik (spr.) Protokolant Starszy sekretarz sądowy Monika Pancewicz po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 25 marca 2009 r. sprawy ze skargi W. C. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) nr (...) w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia środka odwoławczego oddala skargę. /-/ E. Podrazik /-/ B. Drzazga /-/ B. Kamieńska


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia (...) lipca 2008 r., nr (...) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w J. wstrzymał prowadzenie robót budowlanych przez K. S-P. na działce nr (...) położonej w Ż. przy ul. (...), oraz zobowiązał ją do przedłożenia w terminie do dnia (...) września 2008 r.:

1) zaświadczenia właściwego organu o zgodności samowolnie wybudowanego budynku letniskowego z garażem z ustaleniami obowiązującego, w momencie zakończenia budowy, miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego,

2) dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), tj.:

• czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz z zaświadczeniem o którym mowa w art. 12 ust. 7 ustawy Prawo budowlane,

• oświadczeniem o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane,

Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ wskazał, iż w toku postępowania administracyjnego stwierdzono, że K. S. – P. wybudowała samowolnie domek letniskowy z garażem, naruszając tym samym art. 28 ustawy Prawo budowlane. Postanowieniem z dnia (...) sierpnia 2005 r., PINB nakazał inwestorowi wstrzymanie robót budowlanych oraz nakazał przedłożenie, w wyznaczonym terminie dokumentów określonych w pkt 2 postanowienia. Z uwagi na nie wywiązanie się przez K. S. – P. z nałożonego obowiązku, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia (...) lutego 2006 r. nakazał rozbiórkę przedmiotowego budynku. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją z dnia (...) grudnia 2006 r. uchylił decyzję PINB z (...) lutego 2006 r., bowiem została wydana z naruszeniem art. 145 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej kpa), gdyż w postępowaniu nie brali udziału spadkobiercy po zmarłych współwłaścicielach nieruchomości – W. C. i N. S. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego po uzyskaniu dokumentów niezbędnych do określenia stron biorących udział w postępowaniu, określił krąg wszystkich spadkobierców przedmiotowej nieruchomości, wskazując, iż są nimi:

• po zmarłej N. S.: M. T. S., M. A. S., M. N. K., D. S.-P., S. W. S., M. M. S. (postanowienie Sądu Rejonowego z dnia (...) listopada 2007 r., sygn. akt (...),

• po zmarłym W. C.: K. C. (postanowienie Sądu Rejonowego z dnia (...) czerwca 1975 r., sygn. akt (...),

• po zmarłej K. C.: A. S., N. M. S., W. S. C. (postanowienie Sądu Rejonowego z dnia (...) 05 marca 1999 r., sygn. akt (...).

Prawidłowe ustalenie kręgu stron postępowania umożliwiło PINB wydania przedmiotowego postanowienia, na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy Prawo budowlane.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł w dniu (...) sierpnia 2008 r. do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego M. S., podnosząc, iż w przedmiotowej sprawie nie mają zastosowania przepisy ustawy Prawo budowlane bowiem Polskie Prawodawstwo nie przewiduje działania prawa wstecz i to prawa stanowionego jak i nabytego. Ponadto "powracając do unieważnionych decyzji dopuszczających budynki do użytku" stwierdził on, iż uchylenie tych decyzji nastąpiło z naruszeniem prawa. "Uchylając decyzję dopuszczające budynki do użytku zgodnie z prawem powinna zostać zwrócona opłata legalizacyjna, co nie zostało dokonane do dnia dzisiejszego."

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia (...) sierpnia 2008 r., nr (...), stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez M. S. Organ II instancji wskazał, iż zgodne ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru znajdującym się w aktach sprawy, zaskarżone postanowienie PINB z dnia (...) lipca 2008 r. zostało doręczone M. S. w dniu (...) lipca 2008 r., natomiast zażalenie zostało nadane w polskiej placówce pocztowej w dniu (...) sierpnia 2008 r. Tym samym nie zachowany został określony w art. 141 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) termin do wniesienia odwołania.

Skargę na powyższe rozstrzygnięcie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu W. C., podkreślając, że zgodnie z pismem WINB nr (...), wnosi on skargę za pośrednictwem organu odwoławczego. Uzasadniając swoją skargę W. C. zwrócił się do sądu z "prośbą o rozpatrzenie jego wniosku o prawo do spadku po jego rodzicach, działki nr (...) w Ż., leżącej przy ul. (...)." W dalszej kolejności wskazał on wzajemnie powiązania rodzinne oraz wniósł o rozpatrzenie całej sprawy, odrzucenie zażalenia złożonego przez M. S. i sprawiedliwego rozpoznania całej sprawy.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie.

Pismem z dnia (...) marca 2009 r. E. S. poinformowała Sąd, iż wraz z W. C. i W. Z. posiada 2/3 udziałów w spornej nieruchomości i od 1994 r. walczy o wstrzymanie budowy na powyższym terenie.

M. S. pismem z dnia (...) marca 2009 r. wniósł o unieważnienie wszelkich decyzji administracyjnych wydanych po wydaniu decyzji dopuszczających budynki do użytku w dniu (...) lipca 2002 r.

Pismem z dnia (...) marca 2009 r. W. C. wskazał grono spadkobierców po zmarłej K. C. określonych postanowienie Sądu Rejonowego z dnia (...) marca 1999 r., sygn. akt (...), oraz wskazał grono spadkobierców po sobie.

Obecni podczas rozprawy przed Sądem w dniu (...) marca 2009 r. E. S. oraz M. S. wskazali, że skarga jest zasadna a sprawa powinna być w końcu załatwiona.

Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się bezzasadna.

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Jednocześnie wskazuje się, że użyte w redakcji powyższego artykułu wyrażenie "w granicach danej sprawy" oznacza, że Sąd nie może nie może uczynić przedmiotem kontroli zgodności z prawem innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę. Tym samym sąd administracyjny nie może dokonywać kontroli zasadności innego rozstrzygnięcia niż to, które stanowi zakreślony w skardze przedmiot postępowania. Podkreślić bowiem należy, że zgodnie z art. 57 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga powinna wskazywać zaskarżoną decyzję, postanowienie lub inny akt lub czynność. Oznacza to, że z treści skargi musi jednoznacznie wynikać, z jakim rozstrzygnięciem organów administracji publicznej skarżący się nie zgadza. Tak wskazany przedmiot zaskarżenia powoduje, że sądy administracyjne dokonują kontroli wyłącznie tej decyzji lub postanowienie, które jest podważane przez skarżącego. Jednocześnie zgodnie z regulacją zawartą w art. 50 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny.

W przedmiotowej sprawie skarżący W. C. zarówno w piśmie wstępnym do skargi, jak i w samej skardze wskazał, iż skarga dotyczy postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) sierpnia 2008 r., nr (...). Tym samym określił on zakres kontroli dokonanej przez sąd administracyjny do zasadności wydania przez WINB postanowienia o stwierdzeniu uchybienia przez M. S. terminowi do wniesienia zażalenia na postanowienie PINB w J. z dnia (...) lipca 2008 r.

Sąd wskazuje, że tym samym zakresem kontroli przed wojewódzkim sądem administracyjnym objęte zostało postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia środka odwoławczego. Stroną, która posiadała w przedmiotowej sprawie interes prawny rozumiany jako sferę uprawnień i obowiązków kreujących sytuację prawną danego podmiotu, był M. S. To on wniósł zażalenie od postanowienia z dnia (...) lipca 2008 r. wnosząc o kontrolę powyższego rozstrzygnięcia, a zaskarżone postanowienie PINB zamknęło mu drogę odwoławczą, kształtując tym samym jego sytuację prawną.

Sąd podkreśla, że zaskarżone postanowienie PINB w jakikolwiek sposób nie wpłynęło na sytuację prawną skarżącego W. C. - nie jest on adresatem postanowienie PINB z (...) lipca 2008 r., to nie on wniósł zażalenie od powyższego rozstrzygnięcia, to nie jemu wreszcie zamknięto drogę do kontroli postanowienia, z którym się nie zgadza. Tym samym zaskarżone postanowienie z dnia (...) sierpnia 2008 r. nie kształtuje praw i obowiązków skarżącego, a więc nie może być mowy o tym, jakoby posiadał on jakikolwiek interes prawny w jego obaleniu.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że skarżący nie posiadał interesu prawnego, w rozumieniu art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do wniesienia skargi na postanowienie WINB w Poznaniu z dnia (...) sierpnia 2008 r.

Konieczne jest w tym miejscu podkreślenie, iż Sąd nie odniósł się w niniejszym postępowaniu do zarzutów podnoszonych przez skarżącego, jak również przez E. S. oraz M. S., gdyż pozostawały one poza granicami sprawy. Co do wniesionego przez W. C. żądania przyznania spadku po jego rodzicach, Sąd wskazuje, że wojewódzki sąd administracyjny nie jest właściwy dla jej rozważenia. Kwestie spadkowe podnoszone przez skarżącego leżą w gestii sądów powszechnych i są regulowana właściwymi przepisami Kodeksu Cywilnego. Tym samym zarówno organy nadzoru budowlanego - PINB i WINB - jak i sąd administracyjny, nie mogą rozpatrywać zasadności podnoszonych zarzutów dotyczących działu spadku.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.

/-/ E.Podrazik /-/ B.Drzazga /-/ B.Kamieńska

MK