Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2135/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-11-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6271 Ochrona cudzoziemca, w tym nadawanie statusu uchodźcy, azyl, zezwolenie na pobyt tolerowany i ochrona czasowa
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: przewodniczący – Sędzia WSA – Irena Jakubiec – Kudiura (spr.) po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi Z. S. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] sierpnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odmowa wstrzymania wykonania decyzji w sprawie o nadanie statusu uchodźcy p o s t a n a w i a: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji z [...] listopada 2009 r.


UZASADNIENIE

Z. S., dalej "skarżący" złożył skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] sierpnia 2011 r. [...] odmawiającą wstrzymania wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] listopada 2009 r. nr [...] o odmowie nadania statusu uchodźcy z powodu oczywistej bezzasadności wniosku, odmowie udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydaleniu wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany. W skardze wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji z [...] listopada 2009 r. Ponadto, w dniu [...] października 2011 r. skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Stwierdził, że wykonanie decyzji spowoduje nieodwracalne skutki i wiąże się z możliwością doznania poważnej krzywdy. Podstawą twierdzenia są okoliczności związane z narodowością k., które zmusiły rodzinę do opuszczenia kraju pochodzenia. Skarżący powołał orzeczenia NSA dotyczące zagadnienia wstrzymania wykonania decyzji. W ocenie skarżącego w jego przypadku występują wszystkie przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "p.p.s.a." wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych i podjętych we wszystkich postępowaniach wydanych w granicach tej samej sprawy.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest wydana w wyniku kolejnego wniosku o nadanie statusu uchodźcy decyzja z [...] sierpnia 2011 r. odmawiająca wstrzymania wykonania decyzji z [...] listopada 2009 r. o odmowie nadania statusu uchodźcy z powodu oczywistej bezzasadności wniosku, odmowie udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydaleniu wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany. Przedmiotem postępowania przed sądem administracyjnym jest więc rozstrzygnięcie organu administracji odmawiające wstrzymania wykonania innego aktu administracyjnego tj. decyzji w sprawie o nadanie statusu uchodźcy.

Po rozpoznaniu złożonego wniosku Sąd stwierdza, że wstrzymanie wykonania zarówno decyzji odmawiającej wstrzymania innej decyzji jak i decyzji odmawiającej nadania statusu uchodźcy nie jest zasadne, ponieważ skarżący nie uprawdopodobnił złożonego wniosku i nie wykazał, że wykonanie decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki oraz, że w przypadku jego wydalenia istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody. Znaczna szkoda wystąpi, gdy jej rozmiary, wywołane wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego będą większe, niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju (postanowienie NSA z 7 lipca 2011 r., sygn. akt II OZ 557/11). Wnioskując o wstrzymanie wykonania decyzji skarżący, poza ogólnym powołaniem się na przesłanki uzasadniające pozytywne rozpatrzenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji wskazał, że nie może wrócić do G. ze względu na swoje k. pochodzenie. Skarżący nie nadał jednak temu twierdzeniu jakiejkolwiek treści, nie wskazał konkretnych faktów potwierdzających jego obawy przed powrotem do kraju pochodzenia, co umożliwiłoby Sądowi ocenę, czy wskazana okoliczność w istocie może spowodować znaczną szkodę oraz trudne do odwrócenia skutki.

Zwrócić uwagę należy, że orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma charakter fakultatywny, a zatem wydanie przedmiotowego postanowienia zależy od uznania Sądu. Zaznaczyć przy tym należy, że obowiązek wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na wnioskodawcy. Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uwzględnione na tym etapie postępowania mogą zostać jednakże tylko te argumenty, które odnoszą się do zasadności złożonego wniosku. Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie rozstrzyga bowiem o zasadności skargi, dlatego też nie może brać pod uwagę argumentów przytaczanych na jej poparcie.

Niezależnie od braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania, zauważyć należy, że wniosek dotyczy między innymi wstrzymania wykonania decyzji odmawiającej wstrzymanie wykonania innej decyzji wydanej w sprawie o nadanie statusu uchodźcy. Zgodnie z poglądami wyrażanymi w doktrynie nie kwalifikują się do wykonywania wszelkie akty administracyjne odmowne oraz te spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowo-administracyjne, wyd. LexisNexis, Warszawa 2005, s. 295).

Sąd stwierdza, iż zaskarżony akt nie nakłada na skarżącą żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy, a których wykonanie spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki lub niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody. Brak jest zatem przymiotu wykonalności, co uniemożliwia wstrzymanie jego wykonania i uwzględnienie wniosku w tym zakresie.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.