Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 1212/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2018-03-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz (spr.) Sędziowie sędzia WSA Jarosław Wichrowski asesor WSA Katarzyna Korycka Protokolant asystent sędziego Agnieszka Zakrzewska-Wiśniewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 marca 2018 r. sprawy ze skargi H. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oddala skargę.


UZASADNIENIE

II SA/Bd 1212/17

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2017 r., znak: [...] Wójt Gminy działając na podstawie art. 69 ust. 3, art. 66 i art. 68 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2016 r., poz. 353) oraz § 3 ust. 1 pkt 37 i 102 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2016r., poz. 71) oraz art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 23) po rozparzeniu wniosku V. sp. z o.o. nałożył obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia pod nazwą "Budowa fermy drobiu [...]".

Wydanie powyższego orzeczenia poprzedzone zostało opiniami właściwych organów. Wójt Gminy zwrócił się do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w piśmie z dnia [...] lipca 2016 r., znak: [...] oraz do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w piśmie z dnia [...] lipca 2016 r. znak: [...], o wyrażenie opinii dotyczącej konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko w kwestii ww. przedsięwzięcia.

W opinii z dnia [...] sierpnia 2016 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny (pismo znak: [...]) wskazał, że istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko z uwagi na fakt, że inwestycja może potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. W wyrażonej opinii organ powołał się na § 3 ust. 1 pkt 102 i 37 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko i wskazał na przeznaczenie planowanych budynków inwentarskich na kury hodowlane (po 100 DJP w każdym budynku) oraz plan budowy dwóch zbiorników gazu płynnego o pojemności 6,7 m³ każdy z nich. Następnie w opinii z dnia 2 sierpnia 2016 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska również wyraził stanowisko, że realizacja przedsięwzięcia wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko z uwagi na jego specyfikę, lokalizację oraz sposób realizacji, a w konsekwencji, biorąc pod uwagę wielkość obsady zwierząt oraz planowany sposób eksploatacji konieczne jest sporządzanie raportu o oddziaływaniu na środowisko planowanej inwestycji.

W następstwie powyższych stanowisk Wójt Gminy postanowieniem z dnia [...] czerwca 2017 r., nałożył na wnioskodawcę obowiązek przeprowadzenia oceny oraz sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia, uzasadniając stanowisko tym, że ferma drobiu obejmująca dwa budynki inwentarskie o łącznej obsadzie 50000 stanowisk dla kur hodowlanych (200 DJP) wraz z infrastrukturą towarzyszącą, obejmującą m.in. dwa zbiorniki gazu płynnego o objętości 6,7 m³ stanowią przedsięwzięcie określone w § 3 ust. 1 pkt 37 i 102 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Wskazano, że planowana inwestycja będzie źródłem emisji hałasu do środowiska oraz zanieczyszczeń do powietrza. Ze względu na specyfikę zamierzenia istotne w fazie budowy będą również roboty ziemne oraz ruch sprzętu mechanicznego. Organ uwzględnił również ryzyko miejscowego zanieczyszczenia gruntu, a tym samym także wód podziemnych. Z powyższych względów określono jako konieczne przedłożenie informacji odnośnie gospodarki wodno-ściekowej przy sporządzaniu raportu o oddziaływaniu na środowisko.

Na powyższe postanowienie organu pierwszej instancji zażalenie wniosły następujące strony: H. M., V. sp. z o.o., oraz R. S.

H. M. reprezentowany przez pełnomocnika - radcę prawnego B. R., w zażaleniu w całości zaskarżył postanowienie Wójta Gminy oraz wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

W uzasadnieniu stanowiska strona zarzuciła organowi wydanie zaskarżonego postanowienia bez akt administracyjnych sprawy. Wniosek taki strona wyprowadziła z uzasadnienia orzeczenia, w którym organ pierwszej instancji opisuje dwa postępowania jakie toczyły się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy ze skarg na uprzednie postanowienia Wójta Gminy wydane w trakcie rozpatrywania niniejszej sprawy. Zapadły dwa wyroki oddalające skargi jednak w jednej ze spraw została wniesiona skarga kasacyjna. W konsekwencji pełnomocnik strony uznał, że Wójt Gminy nie był w stanie wydać zaskarżonego postanowienia z dnia [...] czerwca 2017 r., ponieważ nie posiadał akt sprawy, a te znajdowały się w dyspozycji sądu administracyjnego.

V. sp. z o.o., w zażaleniu zarzuciła naruszenie ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz oceny oddziaływania na środowisko (dalej jako "u.u.i.ś."), w szczególności art. 59, 60, 63 i następne ww. ustawy, poprzez nałożeniu obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, pomimo braku przesłanek prawnych i faktycznych.

Strona wskazała na brak związania organu opiniami Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego. Zwróciła również uwagę na wszelkie niezbędne informacje zawarte w karcie informacyjnej obrazujące rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, usytuowania przedsięwzięcia oraz oceny wpływu inwestycji względem krajobrazu. Wnioskodawca zarzucił organowi pierwszej instancji, że zaskarżone postanowienie oparte jest na domniemaniach, a przy wydaniu go pominięto zebrany materiał dowodowy. Zdaniem Skarżącego nałożenie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko co do zasady stanowi wyjątek, a tenże wyjątek można wykluczyć w stanie faktycznym niniejszej sprawy.

Zdaniem V. sp. z o.o., w oparciu o powyższe oraz wytyczne zawarte w postanowieniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2016 r., nr [...] uzasadnione było wydanie postanowienia o braku potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko.

R. S. w treści wniesionego zażalenia zażądał dołączenia do akt sprawy przekazywanych do dyspozycji Kolegium petycji, jakie były wnoszone do organu pierwszej instancji. Ponadto wniósł o przeanalizowanie punktów zawartych w wydanym postanowieniu, ponieważ w jego ocenie nie zawierają one w pełni wyczerpującego zakresu sporządzenia raportu oddziaływania inwestycji na środowisko.

Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze działając na podstawie na podstawie art. 1 ust. 1, art. 2, art. 17 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1659 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 i art. 123 § 1 w związku z art. 144 w związku z art. 62 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego po rozparzeniu zażaleń H. M., V. sp. z o.o. z siedzibą w O. oraz R. S., utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu stanowiska organ wskazał, że przy wydawaniu zaskarżonego postanowienia skorzystano z dyspozycji zawartej w art. 62 K.p.a, który to przepis stanowi podstawę do prowadzenia jednego postępowania jednocześnie w kilku sprawach, w których prawa lub obowiązki stron wynikają z tego samego stanu faktycznego oraz z tej samej podstawy prawej i w których właściwy jest ten sam organ administracji publicznej. Z uwagi na powyższe, wniesione przez Strony zażalenia zostały rozpoznane łącznie, mając na uwadze zasady szybkości i ekonomiki postępowania.

W sprawach dotyczących wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, rolą organu prowadzącego to postępowanie ma być zbadanie, czy zamierzone oddziaływanie mieści się w wyznaczonych przez przepisy granicach oraz czy przy zachowaniu odpowiednich warunków nie prowadzi do zagrożenia stanu środowiska.

Organ II instancji przytoczył w uzasadnieniu treść art. 62 ust. 1 i 63 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz oceny oddziaływania na środowisko (dalej jako "u.u.i.ś.").

Kolegium wyjaśniło również, że o ile organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest zobowiązany w toku postępowania do zasięgnięcia opinii m.in. Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, to tymi opiniami nie jest związany, lecz do niego należy ostateczna ocena, w oparciu o te opinie oraz wskazane w art. 63 ust. 1 u.u.i.ś. kryteria selekcji, czy należy dla danego przedsięwzięcia przeprowadzić ocenę jego oddziaływania na środowisko, czy też nie ma takiej konieczności (patrz wyrok WSA w Gliwicach II SA/G1 1167/12 z dnia 27 lutego 2013 r.).

Wobec powyższego organ uznał za niezasadną argumentację zawartą w treści zażalenia wniesionego – V. sp. z o.o.

Stanowisko organ uzasadnił tym, że wskazywana przez stronę w zażaleniu karta informacyjna przedsięwzięcia zawiera jedynie podstawowe informacje o planowanym przedsięwzięciu, umożliwiające analizę kryteriów, o których mowa w art. 63 ust. 1 u.u.i.ś, lub określenie zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko zgodnie z art. 69 u.u.i.ś. Jednocześnie zawarta w art. 60 pkt 2 u.u.i.ś delegacja ustawowa odsyła do rozporządzenia w kwestii rodzajów przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Wydane na tej podstawie ww. rozporządzenie RM z dnia 09 listopada 2010 r. określa w § 3 ust. 1 pkt 37 jako mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko przedsięwzięcia wskazuje instalacje do naziemnego magazynowania ropy naftowej, produktów naftowych, substancji lub mieszanin, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 25 lutego 2011 r. o substancjach chemicznych i ich mieszaninach, niebędących produktami spożywczymi, gazów łatwopalnych oraz innych kopalnych surowców energetycznych, inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 22, z wyłączeniem instalacji do magazynowania paliw wykorzystywanych na potrzeby gospodarstw domowych, zbiorników na gaz płynny o łącznej pojemności nie większej niż 10 m³ oraz zbiorników na olej o łącznej pojemności nie większej niż 3 m³, a także niezwiązanych z dystrybucją instalacji do magazynowania stałych surowców energetycznych. Z kolei § 3 ust. 1 pkt 102 wskazuje na chów lub hodowlę zwierząt, inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 51, w liczbie nie mniejszej niż 60 dużych jednostek przeliczeniowych inwentarza (DJP).

Ustalenie w drodze postanowienia czy zasadna w danej sytuacji jest ocena oddziaływania na środowisko zależy zatem od kryteriów określonych w przepisie art. 63 u.u.i.ś z uwzględnieniem przepisów ww. rozporządzenia RM z dnia 9 listopada 2010 r. Obowiązek łącznego uwzględnienia uwarunkowań wymienionych w art. 63 ust. 1 ustawy z 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko nie oznacza, że dla ustalenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymagane jest stwierdzenie możliwości znaczącego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia we wszystkich wymienionych w tym przepisie uwarunkowaniach. Uwarunkowania, o których mowa w art. 63 ust. 1 powołanej ustawy, mają charakter ogólny i choć organ musi je wszystkie przeanalizować, to nie oznacza, że przy każdej planowanej inwestycji one zaistnieją. Dla wydania postanowienia nakładającego obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wystarczy stwierdzenie możliwości znaczącego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko w jakimkolwiek ze wskazanych w tym przepisie aspektów i nie we wszystkich łącznie (patrz wyrok WSA w Łodzi z dnia 2 czerwca 2017 r., II SA/Łd 73/17).

Z powyższych względów Kolegium uznało, że zażalenie V. sp. z o.o. należało uznać za niezasadne.

Odnosząc się do zażalenia wniesionego przez H. M., reprezentowanego przez pełnomocnika - radcę prawnego B. R., organ II instancji wskazał, że Wójt Gminy przeprowadził wnikliwą ocenę kryteriów zawartych w przepisach prawa oraz określił zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Wskazywana przez Stronę w zażaleniu okoliczność braku akt sprawy w organie pierwszej instancji z uwagi na równoległe wniesione skargi do WSA w Bydgoszczy oraz wywiedzioną następnie skargę kasacyjną nie może podlegać uwzględnieniu. Z akt sprawy wynika wprost, że Wójt Gminy zwrócił się do WSA w Bydgoszczy z prośbą o wypożyczenie akt sprawy w dniu [...] kwietnia 2017 r. Pismem z dnia 10 kwietnia 2017 r. WSA w Bydgoszczy wskazał, że akta te zostaną udostępnione, z zastrzeżeniem zwrotu po ich wykorzystaniu. Ponadto wskazać należy, że do utrwalonej praktyki należy również tworzenie akt tzw. podręcznych, które zostają w organie pierwszej instancji po wyekspediowaniu np. środka zaskarżenia do organu odwoławczego lub jak ma to miejsce w tym przypadku - po przesłaniu akt wraz ze skargą do sądu administracyjnego. Nie może tym samym zasługiwać na aprobatę pogląd, że organ wydał zaskarżone postanowienie nie posiadając akt niniejszej sprawy.

Kolegium nie uwzględniło także argumentacji zawartej w zażaleniu R. S., uznając że wskazywana przez Stronę petycja mieszkańców gminy O. W. jest sygnałem konfliktu społecznego związanego z planowaną inwestycją. Dlatego w ocenie organu tym bardziej niezbędne wydaje się sporządzenie szczegółowego raportu oddziaływania na środowisko, który pozwoli na oszacowanie wielkości oddziaływania przedsięwzięcia objętego wnioskiem, jak również opracowanie odpowiednich rozwiązań mających chronić najbliższe sąsiedztwo.

Zdaniem organu II instancji, z uwagi na możliwość zaistnienia w niniejszej sprawie związanej z inwestycją uciążliwości odorowej, mogącej wykraczać poza jej obszar, niezbędne jest zbadanie wpływu jej ewentualnej szkodliwości na zdrowie ludzi, w tym dokonanie obliczeń emisji substancji zanieczyszczających do powietrza. Określony przez organ pierwszej instancji zakres raportu oddziaływania na środowisko odpowiada charakterowi przedsięwzięcia i uwzględnia kryteria ustawowe.

Kolegium zwróciło uwagę, że Wójt Gminy wskazał na konieczność ustalenia oddziaływania przedsięwzięcia na siedliska przyrodnicze, chronione gatunki roślin i zwierząt oraz zakres działań minimalizujących negatywny wpływ na środowisko naturalne. Podkreślono także uciążliwości związane z zapleczem prowadzonej budowy, w szczególności generowanych przez roboty ziemne oraz ruch pojazdów mechanicznych, jak również ryzyko wystąpienia miejscowych zanieczyszczeń gruntu. Zwrócono również uwagę na kwestię gospodarki wodno-ściekowej i konieczność zabezpieczenia środowiska gruntowo-wodnego poprzez szczegółowe wskazanie miejsca poboru i ilości wody oraz sposobu odprowadzania ścieków z terenu inwestycji.

H. M. działając przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...], w którym zarzucił naruszenie art. 7 i 77 k.p.a. poprzez nie rozpatrzenie całego zebranego w sprawie materiału dowodowego, a w konsekwencji nie odniesienie się przez organ odwoławczy do zarzutów zawartych w zażaleniu. Wniósł o uchylenie postanowienia SKO oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania wywołanego skargą.

W uzasadnieniu skargi wskazano na istotne znaczenie dysponowania przez organ pełnym materiałem dowodowym w dacie rozpoznawania sprawy.

W udzielonej odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 – dalej wskazywanej jako "p.p.s.a."), rozstrzygnięcie organu podlega uchyleniu w razie stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia przepisów dającego podstawę do wznowienia postępowania lub innego naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, jak też w razie stwierdzenia okoliczności uzasadniających stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji (pkt 2). Podkreślić przy tym należy, że stosownie do art. 134 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (z zastrzeżeniem niemającym tu zastosowania).

Badając zaskarżone postanowienie według przedstawionych kryteriów Sąd nie dopatrzył się zarzucanych naruszeń prawa w stopniu dającym podstawę do uchylenia zaskarżonego postanowienia.

Przedmiotem oceny Sądu jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...] o nałożeniu na inwestora obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia pod nazwą: Budowa fermy drobiu [...].

Zgodnie z art. 59 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 353 ze zm.) – dalej jako "ustawa środowiskowa", przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja następujących planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko:

1) planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko;

2) planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1.

Wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w przypadku przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko może być poprzedzone obowiązkiem przeprowadzenia oceny oddziaływania tego przedsięwzięcia na środowisko. Obowiązek przeprowadzania przedmiotowej oceny lub jego brak stwierdza, stosownie do art. 63 ust. 1 i 2 ustawy środowiskowej, w drodze postanowienia organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając łącznie wszystkie uwzględnione w tym przepisie uwarunkowania, po zasięgnięciu opinii dwóch organów, o których mowa w art. 64 ust. 1 ustawy.

Zgodnie z przepisem art. 63 u.u.i.ś., obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając łącznie kryteria wymienione w tym przepisie. Pośród warunków przepis wymienia:

1. Rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, z uwzględnieniem:

a) skali przedsięwzięcia i wielkości zajmowanego terenu oraz ich wzajemnych proporcji, a także istotnych rozwiązań charakteryzujących przedsięwzięcie,

b) powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć realizowanych i zrealizowanych, dla których została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem,

c) różnorodności biologicznej, wykorzystywania zasobów naturalnych, w tym gleby, wody i powierzchni ziemi,

d) emisji i występowania innych uciążliwości,

e) ocenionego w oparciu o wiedzę naukową ryzyka wystąpienia poważnych awarii lub katastrof naturalnych i budowlanych, przy uwzględnieniu używanych substancji i stosowanych technologii, w tym ryzyka związanego ze zmianą klimatu,

f) przewidywanych ilości i rodzaju wytwarzanych odpadów oraz ich wpływu na środowisko, w przypadkach gdy planuje się ich powstawanie,

g) zagrożenia dla zdrowia ludzi, w tym wynikającego z emisji;

2. Usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym i planowanym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego - uwzględniające:

a) obszary wodno-błotne, inne obszary o płytkim zaleganiu wód podziemnych, w tym

siedliska łęgowe oraz ujścia rzek,

b) obszary wybrzeży i środowisko morskie,

c) obszary górskie lub leśne,

d) obszary objęte ochroną, w tym strefy ochronne ujęć wód i obszary ochronne zbiorników wód śródlądowych,

e) obszary wymagające specjalnej ochrony ze względu na występowanie gatunków roślin, grzybów i zwierząt lub ich siedlisk lub siedlisk przyrodniczych objętych ochroną, w tym obszary Natura 2000, oraz pozostałe formy ochrony przyrody,

f) obszary, na których standardy jakości środowiska zostały przekroczone lub istnieje prawdopodobieństwo ich przekroczenia,

g) obszary o krajobrazie mającym znaczenie historyczne, kulturowe lub archeologiczne,

h) gęstość zaludnienia,

i) obszary przylegające do jezior,

j) uzdrowiska i obszary ochrony uzdrowiskowej,

k) wody i obowiązujące dla nich cele środowiskowe;

2. Rodzaj, cechy i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do kryteriów wymienionych w pkt 1 i 2 oraz w art. 62 ust. 1 pkt 1, wynikające z:

a) zasięgu oddziaływania - obszaru geograficznego i liczby ludności, na którą przedsięwzięcie może oddziaływać,

b) transgranicznego charakteru oddziaływania przedsięwzięcia na poszczególne elementy przyrodnicze,

c) charakteru, wielkości, intensywności i złożoności oddziaływania, z uwzględnieniem obciążenia istniejącej infrastruktury technicznej oraz przewidywanego momentu rozpoczęcia oddziaływania,

d) prawdopodobieństwa oddziaływania,

e) czasu trwania, częstotliwości i odwracalności oddziaływania,

f) powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć realizowanych i zrealizowanych, dla których została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia - w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem,

g) możliwości ograniczenia oddziaływania.

W orzecznictwie przyjmuje się, że ocena, czy planowane przedsięwzięcie może znacząco oddziaływać na środowisko nie została pozostawiona organom wydającym decyzje o uwarunkowaniach środowiskowych, lecz wynika z przepisów prawa tj. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (por. wyrok NSA z dnia 5 marca 2014r., sygn. akt II OSK 2402/12).

Z § 3 ust. 1 pkt 37 i 102 tego rozporządzenia wynika, że planowane przez skarżącą przedsięwzięcie zalicza się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Oczywiście powyższa okoliczność nie oznacza, że w sposób automatyczny powstaje obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Obowiązek ten może być nałożony przez organ prowadzący postępowanie w razie stwierdzenia, że jest to konieczne by wydać decyzję o uwarunkowaniach środowiskowych, w związku ze stwierdzeniem, że to konkretne przedsięwzięcie, z uwagi na uwarunkowania w jakich ma powstać i funkcjonować może potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Podkreślić jednak należy, że obowiązek łącznego uwzględnienia uwarunkowań wymienionych w art. 63 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji nie oznacza, że dla ustalenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymagane jest stwierdzenie możliwości znaczącego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia we wszystkich wymienionych w tym przepisie uwarunkowaniach. Uwarunkowania, o których mowa w art. 63 ust. 1 mają bowiem charakter ogólny i choć organ musi je wszystkie przeanalizować to nie oznacza to, że przy każdej planowanej inwestycji one zaistnieją. Nie każde bowiem przedsięwzięcie będzie powiązane z innym przedsięwzięciem, będzie związane z wykorzystaniem zasobów naturalnych, czy też będzie występowało ryzyko jego awarii. Dlatego oczywistym jest, że pomimo sformułowania, że należy "uwzględnić łącznie" wskazane uwarunkowania, ich ocena ograniczy się tylko do tych, które realnie występują w danej sprawie. Oczywistym jest, że dla wydania decyzji nakładającej obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, wystarczy stwierdzenie możliwości znaczącego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko w jakimkolwiek ze wskazanych w tym przepisie aspektów i nie we wszystkich łącznie.

Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że organ nakładając obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oparł się na stanowisku organów opiniujących, które podkreśliły specyfikę, lokalizację oraz sposób realizacji inwestycji. Wielkość obsady zwierząt oraz planowany sposób eksploatacji. Zaznaczono, że planowana inwestycja będzie źródłem emisji hałasu do środowiska oraz zanieczyszczeń do powietrza. Ze względu na specyfikę zamierzenia istotne w fazie budowy będą również roboty ziemne oraz ruch sprzętu mechanicznego. Wskazano także na ryzyko miejscowego zanieczyszczenia gruntu, a tym samym także wód podziemnych. Z powyższych względów określono jako konieczne przedłożenie informacji odnośnie gospodarki wodno-ściekowej przy sporządzaniu raportu o oddziaływaniu na środowisko.

Na podstawie powyższego należy przyjąć, że organy stwierdzając obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia, odniosły się do kwestii, o których mowa w art. 63 ust. 1 ustawy o udostępnieniu informacji, a które stosownie do art. 65 ust. 3, winny być uwzględnione w uzasadnieniu postanowienia, przedstawiły w uzasadnieniu, jakie okoliczności zostały wzięte pod uwagę przy ustalania zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Szczegółowo została przeanalizowana kwestia emisji i występowania innych uciążliwości (punkt 13 raportu dotyczy gospodarki wodno - ściekowej, pkt 18 dotyczy podania ilości pozostałego pomiotu kurzego, pkt 20 - dotyczy zanieczyszczeń powietrza, pkt - 21 emisji hałasu, pkt 23 - oddziaływanie na powietrze (odory) i klimat akustyczny). Ustalony zakres raportu został uzasadniony. Organ I instancji m.in. wskazał, że planowana działalność będzie źródłem emisji hałasu do środowiska oraz emisji zanieczyszczeń do powietrza, w tym związków złowonnych. Inwestycja może również oddziaływać na wody poziemne oraz glebę, co wiąże się z potencjalnym zagrożeniem dla środowiska.

W ocenie Sądu słusznie organ powołał się również na stanowisko sądów administracyjnych, iż brak normatywnych podstaw określających parametry stężeń substancji zapachowych w powietrzu nie zwalnia organów z obowiązku analizy w tym zakresie. Podstawę ustaleń powinny stanowić przede wszystkim skala zjawiska oraz możliwy zakres środków służących ograniczeniu uciążliwości (vide wyroki w sprawach II OSK 1459/12 z dnia 18 września 2012 r., II OSK 1238/11 z dnia 14 listopada 2012 r., II SA/Bd 218/11 z dnia 30 maja 2011 r., CBOSA).

Trafne zatem jest stanowisko organu, że raport o oddziaływaniu na środowisko pozwoli na określenie faktycznej skali zjawiska oraz możliwy zakres środków służących ograniczeniu uciążliwości. Raport oddziaływania na środowisko jest podstawowym, określonym przez ustawę środowiskową dokumentem stanowiącym podstawę oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Przybiera on formę opracowania naukowego. Wynika to przede wszystkim z zakresu zagadnień, które powinny być przedmiotem analizy tego dokumentu.

Przy opracowaniu raportu wymagane jest wykonanie niezbędnych obliczeń, z uwzględnieniem emisji zorganizowanej i niezorganizowanej substancji zanieczyszczających do powietrza atmosferycznego, charakterystycznych dla danego rodzaju inwestycji.

Z tym stanowiskiem organu również należy się zgodzić. Raport, chociaż jest dokumentem prywatnym oraz opracowanym przez osoby posiadające wiadomości specjalne, musi być jednak kompleksowy, spójny i rzetelny. Oznacza to, że raport powinien uwzględniać wszystkie wymagania nałożone przez ustawodawcę w świetle przepisu art. 66 ustawy środowiskowej, ponieważ jest także kluczowym dowodem w tym postępowaniu administracyjnym (por. wyrok NSA z dnia 13 grudnia 2017 r., sygn. akt II OSK 558/17). Organ nie jest związany opiniami Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego. Zauważyć również należy, że przepis art. 64 ust. 1 statuuje obowiązek zasięgnięcia opinii, a więc najsłabszej formy współdziałania między organami. Opinia ta, w przeciwieństwie do uzgodnienia nie ma charakteru wiążącego dla organu wydającego postanowienie w przedmiocie obowiązku przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko (por. wyrok NSA z 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2084/10, wyrok NSA z 13 kwietnia 2010 r., sygn. akt II OSK 687/09). W przypadku jednak gdy w trybie art. 64 ust. 1 ustawy o udostępnieniu informacji organ wyda opinię akt ten ma jedynie charakter pomocniczy, mający ułatwić organowi podjęcie rozstrzygnięcia, o jakim mowa w art. 63 ust.1, i którym organ ten nie jest związany.

W świetle § 3 ust. 1 pkt 102 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2016 r., poz. 71 ze zm.) – dalej jako "rozporządzenie", do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się m.in. chów lub hodowlę zwierząt w liczbie nie mniejszej niż 60 dużych jednostek przeliczeniowych inwentarza (DJP).

W przedmiotowej sprawie ma nastąpić przeznaczenie planowanych budynków inwentarskich na kury hodowlane (po 100 DJP w każdym budynku). Powyższe dane wynikają z karty informacyjnej. Jako rodzaj, skalę (np. zdolność produkcyjna) i usytuowanie przedsięwzięcia wskazano: "Budowa fermy drobiu obejmująca 2 budynki inwentarskie o łącznej obsadzie 50 00 stanowisk dla kur hodowlanych utrzymywanych na ściółce (200 DJP) wraz z obiektami i infrastruktura towarzyszącą, na działce o nr ewid. [...] w miejscowości O. W., gmina R.". Zakres rzeczowy przedsięwzięcia obejmuje w szczególności: "Budowę 2 budynków inwentarskich o powierzchni zabudowy ok.3750 m² Budynki (...) Budynki inwentarskie przeznaczone będą do chowu i hodowli zwierząt - kur hodowlanych. W każdym budynku planuje się utworzenie po 25 000 stanowisk dla kur ( tj. 100 DJP)".

Poza tym inwestor planuje: "Montaż dwóch zbiorników gazu płynnego o pojemności 6,7 m³ każdy".

Na powyższych danych wynikających z karty informacyjnej oparły się organy opiniujące, Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska wydał w dniu [...] sierpnia 2016 r. opinię wskazując, że przedsięwzięcie realizowane przez wnioskodawcę wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko z uwagi na jego specyfikę, lokalizację oraz sposób realizacji, a w konsekwencji, biorąc pod uwagę wielkość obsady zwierząt oraz planowany sposób eksploatacji konieczne jest sporządzanie raportu o oddziaływaniu na środowisko planowanej inwestycji. Tak samo zadecydował Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny i w piśmie [...] sierpnia 2016 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny (pismo znak: [...]) wskazał, że istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko z uwagi na fakt, że może ona potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.

Przy tak ukształtowanym stanie faktycznym i prawnym organ I instancji miał podstawy do kwalifikacji inwestycji jako przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. W kontrolowanej sprawie bezspornym pozostaje, iż planowane przedsięwzięcie należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (okoliczność ta nie jest kwestionowana przez stronę skarżącą). Wynika bowiem z samego wniosku oraz przedłożonej przez inwestora karty informacyjnej, jak również zezwala na to dyspozycja § 3 ust. 1 pkt 102 i 37 rozporządzenia.

Wyjaśnić również należy, że w świetle art. 63 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji środowisku dla wydania postanowienia nakładającego obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, wystarczy stwierdzenie możliwości znaczącego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko w jakimkolwiek ze wskazanych w tym przepisie aspektów i nie we wszystkich łącznie (por. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 września 2010 r., sygn. IV SA/Wa 1404/10 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 grudnia 2012 r., sygn. IV SA/Po 1065/12, dostępne na stronie CBOSA).

Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy zauważyć należy, iż w uzasadnieniach zaskarżonego postanowienia oraz utrzymanego przez nie w mocy postanowienia organu I instancji wskazano na przesłanki, których wystąpienie stanowiło podstawę nałożenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W szczególności organy obu instancji wskazały na skalę przedsięwzięcia i wielkość zajmowanego terenu, emisję odorów, na odległości inwestycji terenu planowanej inwestycji od najbliższej zabudowy zagrodowej (200 m w kierunku północnym oraz 300 m na północny – wschód od planowanej inwestycji), a nie 1,5 km jak wskazano to w karcie informacyjnej oraz na płytkie zaleganie wód podziemnych, a więc na zaistnienie przesłanek określonych w art. 63 ust. 1 pkt 1 lit. d ustawy.

Zaskarżone postanowienie oraz postanowienie organu I instancji spełniły zatem wymóg formalny określony w art. 65 ust. 3 ustawy o udostępnianiu informacji środowisku i jego ochronie zgodnie, z którym uzasadnienia postanowień, o których mowa w art. 63 ust. 1 i 2 ustawy powinny zawierać informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1, uwzględnionych przy wydawaniu postanowień.

Odnosząc się natomiast do zarzutów skargi należy stwierdzić, że nie zasługują one na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Organy administracji obu instancji rozstrzygając niniejszą sprawę dokonały prawidłowych ustaleń faktycznych, prowadziły postępowanie w zgodzie z przepisami k.p.a. oraz zastosowały właściwe przepisy prawa materialnego. W ocenie Sądu, nieuzasadniony jest zarzut braku dokumentów przy wydawaniu zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu I instancji.

Sąd dokonał analizy akt administracyjnych sprawy. W dniu [...] maja 2017 r. za pismem Kolegium z dnia [...] maja 2017 r., nr [...] zostały zwrócone akta sprawy wraz z odpisem sentencji wyroku o sygn. akt II SA/Bd 1447/16. W dniu [...] czerwca 2017r. Wójt Gminy nałożył obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dysponując kompletem materiału dowodowego. Natomiast brak w aktach administracyjnych niniejszej sprawy akt dotyczących odrębnego postępowania, dotyczącego postanowienia SKO z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia nie ma wpływu na wynik przedmiotowej sprawy. Są to dwie odrębne sprawy prowadzone przez organ pod innymi numerami akt. Nie może odnieść w tej sytuacji zamierzonego skutku argumentacja zawarta w skardze nawet w sytuacji, gdy H. M. działając przez tego samego pełnomocnika co w niniejszej sprawie wniósł skargę kasacyjną do NSA w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia o zawieszeniu postępowania, prowadzonej przez tut. Sąd pod sygn. II SA/Bd 1567/16.

Organy obu instancji poczyniły wszelkie starania celem wszechstronnego i wyczerpującego zgromadzenia materiału dowodowego w sprawie prowadzonego postępowania. Postępowanie wyjaśniające zostało zatem przeprowadzone zgodnie z wymogami wynikającymi z dyspozycji art. 7, art. 8, art. 77 oraz art. 80 k.p.a.

Sąd kontrolując zaskarżone postanowienie nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa materialnego ani przepisów prawa procesowego.

W tym stanie rzeczy Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a skargę oddalił jako nieuzasadnioną.