Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2388/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-02-11 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Skarbu Państwa
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Dariusz Pirogowicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi C. J. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami RP postanawia 1.przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi, 2.odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 15 grudnia 2010 r. (zawartym w zażaleniu) uzupełnionym wnioskiem z dnia 4 stycznia 2011 r. C. J. wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze swojej skargi na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] października 2010 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2010 r. nr [...], o odmowie potwierdzenia skarżącej prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami RP

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Jedynym jej źródłem utrzymania jest emerytura w kwocie [...] złotych. Jest osobą schorowaną i w związku z tym znaczną część dochodu przeznaczać musi na pokrycie kosztów zakupu leków. Skarżąca nie posiada żadnych oszczędności, ani przedmiotów wartościowych. Nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem lub radcą prawnym.

W tym stanie rzeczy stwierdzono co następuje.

W myśl art. 245 § 1 - 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym, przy czym prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, a prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

W rozpoznawanej sprawie skarżąca wnosi o zwolnienie z kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, a więc o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Mając jednak na uwadze wykazaną sytuację materialną skarżącej, nie ma obecnie usprawiedliwionych podstaw do przyznania jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Nie można bowiem uznać, iż przy uzyskiwanych przez nią regularnych dochodach w kwocie [...] złotych miesięcznie, nie posiada ona jakichkolwiek środków finansowych pozwalających na pokrycie choćby części kosztów prowadzonego procesu, takich jak np. ewentualne opłaty kancelaryjne. Udział zaś na obecnym etapie postępowania sądowego profesjonalnego pełnomocnika nie jest wymagany.

W sprawie spełnione natomiast zostały, określonej w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przesłanki przyznania jej prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie z wpisu od skargi. Niewątpliwie bowiem uiszczenie przez skarżącą należnego w sprawie wpisu (200,00 złotych) mogłoby prowadzić do utraty przez nią płynności finansowej, a co za tym idzie powstania zagrożenia, o którym mowa w ww. przepisie, tj. powstania uszczerbku w jej niezbędnych kosztach utrzymania. Konsekwencją zaś powyższego mogłoby być zagrodzenie skarżącej możliwości realizacji jej konstytucyjnego prawa do sądu.

Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.