Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1788/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-01-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6213 Inne  świadczenia finansowe związane z lokalem mieszkalnym
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 24 ust. 5
journal: Dz.U. 2010 nr 90 poz 593
law: Ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung, Sędziowie WSA Adam Lipiński (spr.), Anna Mierzejewska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi K. B. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty świadczenia mieszkaniowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w [...] z dnia [...] lipca 2015 r., 2. uchyla decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] czerwca 2015 r.


UZASADNIENIE

Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa oraz art. 13 ust. 6 i 7, art. 21 ust. 1 i 2, art. 48d ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (j.t. Dz. U. z 2015 r., poz. 746), utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w [...] z dnia [...] lipca 2015 r. orzekającą o odmowie wypłaty K. B. świadczenia mieszkaniowego począwszy od dnia 1 sierpnia 2013 r.

W uzasadnieniu decyzji Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wskazał, co następuje.

Żołnierz zawodowy – K. B. decyzją Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. został wyznaczony na stanowisko służbowe w [...] – [...]., w miejscowości B., od dnia [...] sierpnia 2013 r. do dnia [...] lipca 2016 r.

W dniu [...] października 2013 r. K. B. wystąpił do Dyrektora Oddziału Regionalnego WAM w [...] z wnioskiem o wypłatę świadczenia mieszkaniowego. Braki formalne tego wniosku zostały przez zainteresowanego uzupełnione w dniu [...] listopada 2013 r.

W wyniku rozpatrzenia przedmiotowego wniosku Dyrektor Oddziału Regionalnego WAM w [...] zawiadomił K. B. o umieszczeniu na wykazie żołnierzy zawodowych do wypłaty świadczenia mieszkaniowego od miesiąca grudnia 2013 roku, przyjmując za datę rozpoczęcia wypłaty dzień [...] sierpnia 2013 r. Organ dokonał również wypłaty świadczenia.

Następnie Dyrektor Oddziału Regionalnego WAM w [...] wstrzymał wypłatę świadczenia od dnia 1 stycznia 2014 r. i decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r. orzekł o odmowie wypłaty świadczenia mieszkaniowego począwszy od dnia 1 stycznia 2014 r. Jako podstawę prawną wydania decyzji organ wskazał art. 24 ust. 5 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593 ze zm.).

Od decyzji tej K. B. odwołał się do organu drugiej instancji.

Prezes WAM decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r. uchylił decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego WAM w [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez ten organ. W treści uzasadnienia organ odwoławczy wskazał za niedopuszczalne częściowo pozytywne a częściowo negatywne rozpatrzenie przez organ I instancji wniosku wszczynającego jedno postępowanie, w sytuacji gdy od otrzymania żądania K. B. - wypłaty świadczenia mieszkaniowego (czynność materialno-techniczna) - nie uległa zmianie ani stan faktyczny, ani stan prawny rozpatrywanej sprawy. Skutkiem takiego wadliwego działania był brak rozstrzygnięcia całej sprawy administracyjnej, zainicjowanej tym wnioskiem. Prezes WAM w wytycznych dla organu pierwszej instancji wskazał, iż przedmiotowym wnioskiem żołnierz domagał się przyznania świadczenia w związku z wyznaczeniem go na stanowisko służbowe poza granicami państwa w okresie od dnia [...] sierpnia 2013 r. do dnia [...] lipca 2016 r. W takiej sytuacji organ pierwszej instancji, powołując się na brzmienie art. 48d ust. 2 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP, powinien w swojej decyzji odnieść się do całości tego okresu. Prezes WAM wytknął także nieprawidłowe zastosowanie przez Dyrektora Oddziału Regionalnego WAM w [...] art. 24 ust. 5 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, nakazując stosowanie w tej sprawie przepisów ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP.

Dyrektor Oddziału Regionalnego WAM w [...] ponownie rozpatrując niniejszą sprawę decyzją z dnia [...] lipca 2015 r., działając na podstawie art. 13 ust. 6 w związku z art. 48d ust. 2 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP oraz w związku z art. 5 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, odmówił K. B. wypłaty świadczenia mieszkaniowego, począwszy od dnia 1 sierpnia 2013 r.

W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] lipca 2015 r. organ omówił treść art. 21 ust. 1 i 2 oraz art. 48d ust. 2 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP i treść art. 24 ust. 5 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Wskazał także na treść oraz rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 września 2010 r. w sprawie pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa (Dz. U. z 2010 r. Nr 184, poz.1237). Z analizy powyższych aktów prawnych organ wysnuł wniosek, iż skoro K. B. został wyznaczony z dniem [...] sierpnia 2013 r. na stanowisko służbowe poza granicami państwa (tj. w [...]), to od tego dnia nie przysługuje mu prawo do zakwaterowania w wybranej formie wypłaty świadczenia mieszkaniowego na zasadach ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP. Prawa żołnierza w powyższym zakresie, na czas służby poza granicami państwa reguluje art. 24 ust. 5 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Organ wskazał, iż skoro zainteresowany domagał się świadczenia od dnia 1 sierpnia 2013 r., czyli od dnia wyznaczenia na stanowisko służbowe poza granicami państwa, to od tego dnia Dyrektor Oddziału Regionalnego WAM w [...] orzekł o odmowie przyznania świadczenia.

W odwołaniu K. B. decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] lipca 2015 r. zarzucił uchybienia proceduralne oraz błędne zastosowanie art. 21 ust. 1-3 i 8, art. 48d ust. 2 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP oraz brak odpowiedniego zastosowania art. 24 ust. 5 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz § 2 ust. 2 i § 30 rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 3 kwietnia 2015 r. w sprawie pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa (Dz. U. z 2015 r., poz. 479) i przyznania świadczenia. Argumentował, iż dokonana wypłata stronie przez organ świadczenia mieszkaniowego, skutkuje nabyciem prawa do niego.

Prezes WAM nie podzielił zasadności odwołania i decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji z dnia [...] lipca 2015 r.

W uzasadnieniu Prezes WAM podtrzymał w całości argumentację faktyczną i prawną zawartą w decyzji z dnia [...] lipca 2015 r. Podkreślił, iż Wojskowa Agencja Mieszkaniowa może wypłacić świadczenie mieszkaniowe tylko żołnierzowi zawodowemu, który w danym garnizonie na terenie Rzeczypospolitej Polskiej i zajmuje określone stanowisko służbowe. Natomiast zainteresowany pełni służbę poza granicami państwa, co wyłącza przedmiotową materię z zakresu działania Wojskowej Agencji Mieszkaniowej. Kompetencje do realizacji uprawnień mieszkaniowych takiego żołnierza przyznano innym organom, określonym w ustawie o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz aktach wykonawczych, tj. rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 września 2010 r. w sprawie pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa i obecnie obowiązującym w tym zakresie rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 10 marca 2015 r. (Dz. U. z 2015 r., poz. 479). Są to odpowiednio szef, dyrektor, dowódca, komendant jednostki organizacyjnej finansującej pełnienie służby poza granicami państwa. Nadto art. 24 ust. 5 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych stanowi lex specialis wobec zapisu art. 69 tejże ustawy.

Organ odwoławczy podkreślił, iż K. B. w czasie pełnienia służby w [...] w okresie od dnia [...] sierpnia 2013 r. do dnia [...] lipca 2016 r., otrzymuje świadczenie pieniężne na pokrycie kosztów wynajęcia i utrzymania lokalu mieszkalnego, przysługujące żołnierzom wyznaczonym do pełnienia służby poza granicami kraju i okoliczności tej nie kwestionuje również sam zainteresowany. Zatem strona ma zapewnione warunki mieszkaniowe w miejscu pełnienia służby.

Nieuzasadnione jest korzystanie przez tego samego żołnierza z dwóch form zakwaterowania, jak wnosi skarżący, to jest świadczenia pieniężnego na pokrycie kosztów wynajęcia i utrzymania lokalu mieszkalnego w państwie pełnienia służby ([...]) i jednocześnie wypłaty świadczenia mieszkaniowego. Prowadziłoby to do podwójnego finansowania przez budżet państwa zakwaterowania żołnierza.

W celu wzmocnienia powyższej argumentacji organ powołał się na ustawę o Agencji Mienia Wojskowego z dnia 10 lipca 2015 r., która wprowadza z dniem 1 października 2015 r. również zmiany w obowiązującej ustawie z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP (Dz. U. z 2015 r., poz. 746). Ustawodawca w nowelizowanych przepisach ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP doprecyzował wprost, że świadczenie mieszkaniowe nie przysługuje żołnierzowi zawodowemu wyznaczonemu do pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa, korzystającemu z prawa do nieodpłatnego zakwaterowania w lokalu mieszkalnym albo równoważnika pieniężnego na wynajęcie lokalu mieszkalnego, na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.

Dlatego, w ocenie Prezesa WAM decyzja odmowna była zasadna.

Organ przyznał, iż faktem jest, że wypłacano stronie nienależne świadczenie mieszkaniowe od dnia [...] sierpnia 2013 r. do dnia [...] grudnia 2013 r. Wypłata tego świadczenia nastąpiła w drodze czynności materialno-technicznej, gdyż żaden przepis nie nakłada na organy Agencji obowiązku wydania decyzji administracyjnej w tym zakresie. Jednakże z tego faktu nie można wyprowadzać twierdzenia, że skarżący nabył prawo do świadczenia mieszkaniowego. Co prawda w powyższym okresie doszło do wypłaty stronie przedmiotowego świadczenia, ale w sposób nieuprawniony. Takim działaniem organ I instancji rażąco naruszył przepis art. 21 ust. 1 i 2 oraz art. 48d ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP, gdyż we wskazanym okresie strona korzystała niezasadnie równolegle z dwóch form zakwaterowania: świadczenia pieniężnego na pokrycie kosztów wynajęcia i utrzymania lokalu mieszkalnego w państwie pełnienia służby ([....]) i równolegle świadczenia mieszkaniowego w kraju. Brak rozstrzygnięcia w zakresie wypłaconego świadczenia w formie decyzji, uniemożliwia zastosowanie do tego zagadnienia art. 155 Kpa.

Organ nie podzielił również zarzutów naruszenia procedury nie dopatrując się takiego naruszenia i nadto wskazując, iż strona nie wykazała, iż podnoszone przez nią naruszenia, uniemożliwiły jej dokonywania konkretnych czynności procesowych.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie K. B. decyzji Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] sierpnia 2015 r. zarzucił:

1. Naruszenie prawa procesowego:

a. art. 6, art. 7, art. 8, art. 9 Kpa, poprzez uchybienie swoim działaniem ich treściom, w związku niedopuszczalnością takiego działania;

b. art. 81 Kpa w związku z niezastosowaniem art. 10 ust 1 przywołanej ustawy;

c. art. 110 Kpa poprzez nadanie wstecznie wiążącej daty obowiązywania wydanej decyzji;

d. art. 138 § 2 oraz art. 4 Kpa w związku z uzupełnieniem błędów organu pierwszej instancji, które sam wskazał.

e. art. 155 Kpa poprzez niezastosowanie jego treści.

2. Naruszenie prawa materialnego:

a. art. 21 ust. 1, 2, 3 oraz art. 8 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP, poprzez zastawanie ich niezgodnie z ich treścią;

b. art. 48d ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP, poprzez błędne jego zastosowanie w związku przywołaniem, jako podstawy prawnej do odmowy przyznania świadczenia;

c. art. 24 ust. 5 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, poprzez błędne jego zastosowanie w związku przywołaniem, jako podstawy prawnej do odmowy przyznania świadczenia;

d. § 2 ust 2 oraz § 30 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 kwietnia 2015 r. w sprawie pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa (Dz. U. z

2015 r., poz. 479) poprzez niezastosowanie go w związku z art. 21 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP.

Wskazując na powyższe zarzuty, K. B. wniósł o uchylenie decyzji pierwszej i drugiej instancji w przedmiocie odmowy wypłaty świadczenia mieszkaniowego począwszy od dnia 1 sierpnia 2013 r., jako niedopuszczalnej formy rozstrzygnięcia w postępowaniu administracyjnym w sytuacji kiedy skarżący nabył prawa materialne w wyniku działania organu – wypłaty świadczenia.

W odpowiedzi na skargę, Prezes Agencji Mienia Wojskowego wniósł o jej oddalenie, wskazując na argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji z dnia [...] sierpnia 2015 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga jest w części uzasadniona.

W niniejszej sprawie oczywiste jest, iż K. B. decyzją Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] czerwca 2013 r. został wyznaczony na stanowisko służbowe w [...], w miejscowości B., od dnia [...] sierpnia 2013 r. do dnia [...] lipca 2016 r. Na czas pełnienia tej służby K. B. otrzymuje świadczenie pieniężne na pokrycie kosztów wynajęcia i utrzymania lokalu mieszkalnego, przysługujące żołnierzom wyznaczonym do pełnienia służby poza granicami kraju. Okoliczności tych skarżący nie kwestionuje.

Zasadne jest także twierdzenie organu, zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż Wojskowa Agencja Mieszkaniowa może wypłacać świadczenie mieszkaniowe tylko żołnierzowi zawodowemu, który w danym garnizonie na terenie Rzeczypospolitej Polskiej zajmuje określone stanowisko służbowe. Zainteresowany pełni służbę poza granicami państwa, co wyłącza przedmiotową materię z zakresu działania Wojskowej Agencji Mieszkaniowej. Kompetencje do realizacji uprawnień mieszkaniowych takiego żołnierza przyznano innym organom, określonym w ustawie o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz aktach wykonawczych, tj. rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 września 2010 r. w sprawie pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa i obecnie obowiązującym w tym zakresie rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 10 marca 2015 r. (Dz. U. z 2015 r., poz. 479). Takimi organami są odpowiednio szef, dyrektor, dowódca, komendant jednostki organizacyjnej finansującej pełnienie służby poza granicami państwa.

W tej materii istotny jest art. 24 ust. 5 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, zgodnie z którym, żołnierzom zawodowym wyznaczonym do pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa przysługują w szczególności następujące świadczenia i uprawnienia:

1) prawo do przebywania w miejscu pełnienia służby wraz z małżonkiem i dziećmi;

2) prawo do nieodpłatnego zakwaterowania w lokalu mieszkalnym, wraz z niezbędnym umeblowaniem i wyposażeniem albo prawo do równoważnika pieniężnego na wynajęcie lokalu mieszkalnego, odpowiednio do zajmowanego stanowiska służbowego oraz liczby uprawnionych i przesiedlonych członków rodziny;

3) prawo do ryczałtu na pokrycie niektórych świadczeń związanych z użytkowaniem lokalu mieszkalnego;

4) zwrot opłat związanych z nauką dzieci w szkole podstawowej, gimnazjum i szkole średniej;

5) zwrot niezbędnych, udokumentowanych kosztów leczenia w państwie, w którym pełni służbę oraz kosztów leczenia uprawnionych i przesiedlonych członków rodziny.

Artykuł 24 ust. 5 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych stanowi lex specialis wobec zapisu art. 69 tejże ustawy.

Ustawodawca stworzył dwa odrębne reżimy prawne. Inny regulujący uprawnienia żołnierzy zawodowych w zakresie spraw mieszkaniowych (tu również świadczenia mieszkaniowego) związanych z pełnieniem służby w Polsce. Do rozpatrywania tego typu spraw stosuje się przepisy ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP i sprawy te podlegały rozpatrzeniu przez właściwe miejscowo organy Wojskowej Agencji Mieszkaniowej.

Natomiast sprawy mieszkaniowe żołnierzy zawodowych, wyznaczonych na stanowisko służbowe poza granicami Polski, są rozpatrywane przez inne organy wojskowe niż organy Wojskowej Agencji Mieszkaniowej i podstawę prawa materialnego do rozpatrywania takich spraw zawiera przepis art. 24 ust. 5 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz wyżej wspomniane rozporządzenia wykonawcze.

W niniejszej sprawie K. B. wnioskiem z dnia [...] października 2013 r. K. B. wystąpił do Dyrektora Oddziału Regionalnego WAM w [...] o wypłatę świadczenia mieszkaniowego na okres służby pełnionej poza granicami Polski.

Wniosek ten został przez organ WAM załatwiony w dwojaki sposób.

Za okres od sierpnia do końca grudnia 2013 r. świadczenie zostało wypłacone, natomiast za dalszy okres - Dyrektor Oddziału Regionalnego WAM w [...] dokonał odmowy przyznania tego świadczenia od dnia 1 stycznia 2014 r. decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r., poprzedzając wydanie tej decyzji wstrzymaniem wypłaty świadczenia od dnia 1 stycznia 2014 r.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie powyższe okoliczności w istocie stanowią o częściowym załatwieniu sprawy, generowanej wnioskiem K. B. z dnia [...] października 2013 r., czynnością materialno-techniczną wypłaty świadczenia za okres od sierpnia do końca grudnia 2013 r. i częściowym załatwieniu sprawy decyzją odmowną, co do pozostałego okresu żądania.

Powyższa konstatacja jest decydująca dla dokonania oceny prawidłowego rozpatrzenia przez Prezesa WAM odwołania zainteresowanego od decyzji z dnia [...] kwietnia 2014 r.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - niezależnie od prawidłowości wywodu, zawartego w decyzji Prezesa WAM z dnia [...] czerwca 2015 r., dotyczącego innego reżimu rozpatrywania spraw mieszkaniowych żołnierza zawodowego w zależności od pełnienia służby w Polsce, czy poza jej granicami - organ ten wadliwie rozstrzygnął o zakresie przedmiotu odwołania, złożonego przez K. B., naruszając tym samym, w sposób rażący, zasadę reformationis in pius (art. 139 Kpa).

Organ odwoławczy mógł bowiem rozstrzygać jedynie w granicach odwołania i w granicach, w jakich zapadło kwestionowane przez zainteresowanego rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji – czyli jedynie w zakresie odmowy przyznania świadczenia od dnia 1 stycznia 2014 r. Natomiast w granicach tej sprawy i w granicach zakreślonych odwołaniem, Prezes WAM nie mógł swoim rozstrzygnięciem ingerować w zakresie czynności materialno-technicznej wypłaty świadczenia za okres sierpień – grudzień 2013 r. W tym bowiem zakresie organ pierwszej instancji, rzeczoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r. nie orzekał. Zatem w decyzji z dnia [...] kwietnia 2015 r. Prezes WAM rozstrzygnął sprawę także w zakresie, w którym jej rozstrzygać nie mógł. Nadto w decyzji tej, co do okresu załatwionego wcześniej czynnością materialno-techniczną wypłaty, prezes WAM wydał wytyczne, zakreślające organowi pierwszej instancji zalecenia rozstrzygnięcia zasadności całego świadczenia począwszy od dnia 1 sierpnia 2013 r.

Powyżej opisany błąd orzeczniczy spowodował, iż po pierwsze, w decyzji z dnia [...] lutego 2015 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego WAM w [...] rozpatrzył sprawę zasadności świadczenia począwszy od dnia 1 sierpnia 2013 r. oraz po drugie, Prezes WAM w decyzji z dnia [...] sierpnia 2015 r. zaakceptował w całości takie rozstrzygnięcie.

Wyraźnie podkreślić należy, iż załatwienie spawy, a dokładniej jej części, czynnością materialno-techniczną wypłaty, stanowi także załatwienie sprawy administracyjnej i kończy ją w zakresie tego częściowego załatwienia.

Jeżeli natomiast takie załatwienie sprawy (wypłata świadczenia) stanowiło błąd organu, to sposobu naprawienia tego błędu należy szukać w szczególnych trybach postępowania administracyjnego, zaś w braku takiej możliwości, w trybie powództwa cywilnego.

Nie jest dopuszczalne późniejsze rozstrzyganie sprawy decyzją administracyjną, skoro wcześniej w tym przedmiocie sprawę załatwiono w drodze czynności materialno-technicznej.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, rozstrzygnięcie dokonane w zaskarżonej oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji, odnosiło się również do tego zakresu żądania strony, które zostało wcześniej załatwione czynnością materialno-techniczną wypłaty i dlatego takie rozstrzygnięcie stanowi przekroczenie granic orzekania.

Z tych przyczyn należało uchylić zaskarżoną decyzję z dnia [...] sierpnia 2015 r. wraz z utrzymaną nią w mocy decyzją Dyrektora Oddziału Regionalnego WAM w [...] z dnia [...] lipca 2015 r. oraz decyzję Prezesa WAM z dnia [...] czerwca 2015 r.

Organ drugiej instancji ponownie rozpatrzy odwołanie K. B. od decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego WAM w [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. w granicach przedmiotu sprawy, zakreślonych rozstrzygnięciem organu pierwszej instancji i stosując się do wytycznych zawartych w uzasadnieniu niniejszego wyroku.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 132, art. 134 § 1, art. 135, art. 145 § 1 pkt 1) lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.