Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 313/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-02-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA : Joanna Tuszyńska Sędziowie AWSA Wojciech Jakimowicz WSA: Ewa Rynczak (spr.) Protokolant Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lutego 2007 r. sprawy ze skargi F. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] 2003 r. Nr: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu I. Uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu l instancji, II. Określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana, III. Zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz skarżącego F. W. kwotę 250 zł (dwieście pięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wójt Gminy T. decyzją z dnia [...] 2003 r. znak:[...] na podstawie art. 39, 40 ust. 1 i 3, art. 42 i art. 43 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999 r. Nr 15 , poz. 139 ze zm.) i art. 86 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717) oraz art. 104 kpa, po rozpatrzeniu wniosku M. W., ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedsięwzięcia polegającego na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z infrastrukturą techniczną na działce nr 832/2 i budowie zjazdu z drogi powiatowej na działkę nr 832/1 w miejscowości S. C.

W decyzji tej ustalił warunki wynikające z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a więc :

1) teren objęty wnioskiem jest położony w terenach zabudowy mieszkalnej jednorodzinnej, zagrodowej, pensjonatowej i usług symbol planu M. Zasady kształtowania zabudowy bryła budynku prosta, dach dwuspadowy lub czterospadowy o kącie nachylenia połaci dachowej 35-45°, wysokość budynku od najniższego poziomu terenu do kalenicy do 9 m. Lokalizację przedsięwzięcia należy zaprojektować z uwzględnieniem walorów krajobrazowych, a w szczególności zachowania warunków wynikających z ustawy o ochronie przyrody (Dz.U. 2001r. Nr 99 poz.1079), zgodnie też z warunkami technicznymi wynikającymi z rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. (Dz.U. 2002r, Nr 75 poz.690) i przepisami szczególnymi. Projekt zjazdu należy wykonać zgodnie z warunkami Zarządu Dróg Powiatowych Nr [...] z dnia [...] 2003r.

2) Warunki wynikające z przepisów szczególnych:

zgodnie z Rozp. Rady Ministrów z dnia 24.09.2002r. (Dz.U. Nr 179, poz.1490) w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych kryteriów związanych z zakwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, wnioskowane przedsięwzięcie nie wymaga przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania jej na środowisko. Stosownie do Rozp. MSWiA w sprawie geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych (Dz.U. Nr 128 poz.839 z 1998r. ze zm.), grunt na którym projektowana będzie wnioskowana inwestycja winien być sprawdzony przez projektanta pod względem przydatności gruntu pod zamierzoną inwestycję, w przypadku stwierdzenia niekorzystnych warunków glebowych, należy wykonać badania geologiczne. Obiekt zaprojektować zgodnie z przepisami i Polskimi Normami w tym zakresie.

3) Warunki obsługi w zakresie infrastruktury technicznej:

zaopatrzenie w wodę z istniejącego wodociągu grawitacyjnego przechodzącego przez działkę nr 832/1, zaopatrzenie w energię elektryczną z istniejącej linii energetycznej ze słupa na działce nr 832/1 na warunkach podanych przez Zakład Energetyczny i właściciela działki 832/1. Zaopatrzenie w gaz z istniejącej sieci gazowej przechodzącej przez działkę nr 832/1 na warunkach Zakładu Gazowniczego i właściciela działki 832/1. Dojazd z drogi powiatowej na warunkach podanych przez Zarząd Dróg Powiatowych określonych w piśmie nr [...]. Odprowadzenie ścieków do zbiornika szambo bezodpływowego do czasu budowy zbiorczej kanalizacji sanitarnej. Odprowadzenie wód opadowych z dachu poprzez kanalizację deszczową na teren własnej działki lub do dołu chłonnego. Odprowadzenie odpadów stałych z budynku na zorganizowane wysypisko śmieci (kontenery).

4) Wymagania dotyczące interesów osób trzecich:

o wszczęciu postępowania zostały powiadomione strony pismem z dnia [...] 2003r. i uwag pisemnych nie zgłoszono. Niniejsza decyzja nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności osób trzecich (art.46 ust.2 cyt. wyżej ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym). Przedsięwzięcie należy zaprojektować w sposób nie powodujący zagrożenia dla ludzi i środowiska.

W decyzji tej podano również jakie dokumenty ma inwestor dołączyć oraz że linie rozgraniczające teren inwestycji oraz oznaczenia graficzne przedstawione są na mapie stanowiącej załącznik Nr 1 do niniejszej decyzji i że niniejsza decyzja jest ważna do dnia [...] 2005r

W dniu [...] 2003 r. odwołanie od powyższej decyzji wniósł F. W. Odwołujący podniósł, że zgodnie z umową darowizny z dnia [...] 1967 r. działka nr 832/1, stanowi jego własność, i on nie wyraża zgody na jej zabudowanie, sprzeciwia się też budowie zjazdu z drogi powiatowej. Poza tym zarzucił, że został zaskoczony postępowaniem, gdyż nie był poinformowany o procedurze przygotowawczej.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] 2003 r. znak: [...] na podstawie art. 39, art. 40 ust. 1 i ust. 3, art. 42 i art. 43 art. 67 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999, Nr 15, poz. 139 ze zm.), art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r., Nr 80, poz. 717), ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy T. zatwierdzonego uchwałą nr [...] z dnia [...] 1992 r. Rady Gminy T. oraz na zasadzie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Wskazano też, że wprawdzie w dniu [...] 2003r. weszła w życie ustawa z dnia 27.03.2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. 2003r., Nr 80, poz. 717), która pozbawiła mocy prawnej ustawę z dnia 7.07.1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym, jednakże zgodnie z art.87 ust.3 ustawy z dnia 27.03.2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, obowiązujące w dniu wejścia w życie ustawy miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego uchwalone przed dniem 1.01.1995r. zachowują moc do czasu uchwalenia nowych planów, jednak nie dłużej niż do dnia 31.12.2003r. Plan ogólny zagospodarowania przestrzennego Gminy T. zatwierdzony uchwałą z dnia [...] 1992r. zachowuje swoją moc prawną do końca 2003r. Na zasadzie art.85 ust.1 cytowanej ustawy z dnia 27.03.2003r. do spraw wszczętych i nie zakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie ustawy ,stosuje się przepisy dotychczasowe, a więc mają nadal zastosowanie przepisy ustawy z dnia 7.07. 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym.

W uzasadnieniu organ administracji podał też, że zgodnie z art. 43 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym decyzja dotycząca ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu ma charakter tzw. decyzji związanej. Oznacza to, że organ nie może odmówić wydania takiej decyzji, jeżeli zamierzenie jest zgodne z przepisami prawa i ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że inwestycja polegająca na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z infrastrukturą techniczną na działce nr 832/2 i budowie zjazdu z drogi powiatowej na działkę nr 832/1 w miejscowości S. jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy T. Działka gruntowa, na której planowana jest przedmiotowa inwestycja znajduje się bowiem w obszarze M - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, zagrodowej i pensjonatowej oraz usług. Zgodnie z częścią opisową planu podstawowym przeznaczeniem tego terenu jest zabudowa jednorodzinna wraz z infrastrukturą techniczną i komunikacją niezbędną dla jej prawidłowego funkcjonowania. Tym samym należy stwierdzić zgodność planowanej inwestycji z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego.

Jednocześnie odpowiadając na zarzuty odwołującego F. W. odnośnie niedopuszczalności realizacji inwestycji w zakresie budowy zjazdu z drogi powiatowej i argumentacji, iż działka na której planowany jest zjazd (nr 832/1, dawniej 861,862,863) stanowi jego własność, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśnia, iż zaskarżona obecnie decyzja stwierdza jedynie, że zamierzona inwestycja mogłaby powstać na danym terenie. Nie ma na tym etapie znaczenia czy teren ten jest własnością, czy też nie wnioskodawcy. Każdy może ubiegać się o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania nawet gdy teren ten nie stanowi jego własności.

Powyższe podkreślił także Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w wyroku z 16 kwietnia 2002r. (II SA/Łd 1894/99) wskazując, że stosownie do art. 46 ust. 2 powołanej wyżej ustawy decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. Jeżeli zatem inwestor nie jest właścicielem terenu objętego planowaną inwestycją, to inwestycję tą będzie mógł zrealizować pod warunkiem (m.in.) uzyskania prawa do dysponowania gruntem. Prawo dysponowania gruntem nie wchodzi w zakres oceny organu orzekającego w sprawie o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu lecz organu udzielającego pozwolenia na budowę. Jak stanowi art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. 1994 r. Nr 89 poz. 414 ze zm. - aktualnie tekst jednolity: Dz. U. 2000 r. Nr 106 póz. 1126) pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Spór co do własności nieruchomości ma zatem znaczenie w ramach dalszego postępowania tj. postępowania o wydanie pozwolenia na budowę.

Zgłaszane zastrzeżenia i protesty co do możliwości realizacji zamierzenia inwestycyjnego mogą być - na etapie prowadzonego obecnie postępowania - uwzględnione jedynie wówczas, gdy planowana inwestycja stoi w wyraźnej kolizji z ustaleniami obowiązującego planu. Decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (poprzedzająca wydanie pozwolenia na budowę) ma charakter informacyjny i w żadnym razie nie przesądza o realizacji inwestycji.

Warunkiem poprawności decyzji jest także równoczesne zamieszczenie wszystkich wymaganych przepisem art. 42 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym elementów decyzji ustalającej warunki zabudowy, oraz przeprowadzenie postępowania zgodnie ze szczególnymi przepisami proceduralnymi zawartymi w ustawie o zagospodarowaniu przestrzennym i kodeksu postępowania administracyjnego. Wydana decyzja spełnia powyższe wymagania.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. w dniu [...] 2004 r. wniósł F. W., domagając się jej uchylenia w całości. Skarżący podniósł, że gdyby przedsięwzięcie zostało zrealizowane, to znalazłoby się na tej części nieruchomości, która stanowi własność skarżącego. Natomiast skarżący nie wyraził zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia i nie zamierza jej nigdy wyrazić.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] 2003 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ustawą o p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).Orzekanie, w myśl art.135 p.p.s.a., następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa.

Wnikliwa analiza postępowania administracyjnego, jakie toczyło się w niniejszej sprawie przed organami administracji publicznej obu organów, prowadzi do wniosku, że kontrolowane postępowanie administracyjne jest dotknięte wadami na tyle istotnymi, że musiały one prowadzić do wyeliminowania obu decyzji z obrotu prawnego.

Jedną z naczelnych zasad procedury administracyjnej jest wyrażona w art.7 k.p.a. zasada prawdy materialnej. Organy administracji publicznej są obowiązane do podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Zasada ta znajduje rozwinięcie w dalszych przepisach kodeksu, między innymi w art. 77 § 1 k.p.a., stosownie do którego organ administracji publicznej winien w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzeć cały materiał dowodowy..

Zdaniem Sądu organy obu instancji dokonały błędnych ustaleń faktycznych i nie spełniły wymogów zawartych art. 7, art. 77 §1 k.p.a. Zarówno Wójt Gminy T. jak i Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaniechali dokładnego zgromadzenia materiału dowodowego.

Sąd dokonując oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji uznał, że decyzje organu odwoławczego i organu I instancji są niezgodne z przepisami .

Stosownie do art. 88 ust. 1 ustawy z dnia 27.03.2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym( Dz. U. 2003r.,Nr 80, poz.717), która weszła w życie 11.07.2003r., traci moc ustawa z dnia 7.07.1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr15,poz.139 ze zm.), z zastrzeżeniem ust.2. Ustęp 2- w odniesieniu do planów zagospodarowania przestrzennego gmin, o których mowa w art. 87 ust.3, przepisy art. 31 a ust.1 zachowują moc do czasu utraty mocy albo uchylenia tych planów . Art. 87 ust.3 stanowi, że obowiązujące w dniu wejścia w życie ustawy miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego uchwalone przed dniem 1 stycznia 1995r. zachowują moc do czasu uchwalenia nowych planów, jednak nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2003r. A zatem w niniejszej sprawie będą miały zastosowanie przepisy dotychczasowe - ustawy z dnia 7.07.1994r o zagospodarowaniu przestrzennym.

Ustawa z dnia 7.07.1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. 1999r., Nr 15, poz.139), określa zakres oraz sposoby w sprawach przeznaczenia terenów na określone cele i ustalania zasad ich gospodarowania.

W myśl art. 3 tej ustawy, w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego, każdy ma prawo do:

1. zagospodarowania terenu, do którego ma tytuł prawny

2.ochrony własnego interesu prawnego, przy zagospodarowaniu terenów należących do innych osób lub jednostek organizacyjnych .

Stosownie do treści art. 39 ust.1 i art. 40 ust.1 cytowanej ustawy, zmiana zagospodarowania terenu polegająca w szczególności na wykonaniu obiektu budowlanego wymaga ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu i następuje to w formie decyzji, na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku planu, na podstawie przepisów szczególnych.

Ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego kształtują wraz z innymi przepisami prawa, sposób wykonywania prawa własności nieruchomości, a związanie ustaleniami planu jest bezwzględne, gdyż wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jeżeli jest sprzeczna z tymi ustaleniami jest decyzją nieważną w myśl przepisu art.46 "a" ust.1 pkt 1 i art.33 cytowanej wyżej ustawy. Stosownie do art.43 cyt. ustawy nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu , jeżeli zamierzenie jest zgodne z przepisami prawa i ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, z zastrzeżeniem art.2 ust.2 .Ust. 2 – nie dot. niniejszej sprawy .

Decyzja o warunkach zabudowy stanowi dla uprawnionego rodzaj promesy dla ubiegania się o pozwolenie na budowę, po uprzednim uzyskaniu prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane – (por. Wyrok NSA z dnia 30.11.1999r II SA/Gd 2343/97 Lex nr 44150).

W związku z tym organ administracji wydający decyzję o WZiZT, nie wkracza w kompetencje organu wydającego decyzję o zatwierdzeniu projektu budowlanego i zezwoleniu na budowę. Ten ostatni organ bada przesłanki, czy obiekt budowlany spełnia warunki określone w art. 5 ust.1 ustawy z dnia 7.07.1994r. – Prawo budowlane (Dz. U. 2000r., Nr 106, p.1126 ze zm. – Dz.U. 2003r. Nr 80, poz.718) i w pkt. 9 tegoż artykułu jest mowa między innymi o poszanowaniu , występujących w obszarze obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich.

Ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania przestrzennego, stosownie z art. 41 ust. 1 i ust. 2, następuje na wniosek zainteresowanego. Wniosek ten powinien zawierać określenie:

1. granic terenu objętego wnioskiem, przedstawionych na kopii mapy zasadniczej lub w przypadku jej braku na kopii mapy ewidencyjnej, obejmującej teren, którego wniosek dotyczy, i najbliższe otoczenie tego terenu,

2. funkcji i sposobu zagospodarowania terenu oraz charakterystyki zabudowy i zagospodarowania terenu,

3. zapotrzebowania na wodę, energię i sposobu odprowadzania lub oczyszczania ścieków oraz innych potrzeb w zakresie infrastruktury technicznej, a w szczególnych przypadkach sposobu unieszkodliwiania odpadów,

4. charakterystycznych parametrów technicznych inwestycji oraz dane charakteryzujące jej wpływ na środowisko lub jego wykorzystanie, gdy inwestycja nie wymaga przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko w rozumieniu przepisów o ochronie środowiska.

Wniosek M. W. nie spełnia wszystkich tych przesłanek.

Inwestor do wniosku dołączył jedynie wypis uproszczony z rejestru gruntów , mimo że jak wynikało z informacji podanych we wniosku odnośnie dołączonych załączników miały być też dołączone 2 egz. mapy zasadniczej .

Inwestor do wniosku nie dołączył też kopii mapy ewidencyjnej obejmującej granice terenu objętego wnioskiem i najbliższego otoczenia tego terenu. Ponadto proponowana inwestycja ma być zlokalizowana na trzech działkach nr: 832/1, 832/2, 86/8 położonych w S., a nie na dwóch działkach nr 832/1, 832/2, jak przyjęły to i określiły w swych decyzjach organy obu instancji, nie wyjaśniając dlaczego tak przyjęły, z czego to wynikło i dlaczego nie została uwzględniona w zaskarżonej decyzji inwestycja na działce nr 86/8.

Z kolei decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu powinna określać, w myśl art. 42:

1. rodzaj inwestycji

2. warunki wynikające z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeśli dla danego obszaru plan został uchwalony,

3. warunki zabudowy i zagospodarowania terenu wynikające z przepisów szczególnych,

4. warunki obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji,

5. wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich,

6. linie rozgraniczające teren inwestycji, wyznaczone na mapie w stosownej skali,

7. okres ważności decyzji

Po pierwsze wniosek inwestora o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu wraz ze zjazdem z drogi powiatowej ( k.27 akt adm.) dotyczył inwestycji położonej na trzech działkach o numerach 832/1 , 832/2 i 86/8 w S., a nie na dwóch działkach o nr 832/1 i nr 832/2, jak przyjęły to i określiły w swoich decyzjach organy obu instancji , nie wyjaśniając dlaczego tak przyjęto , z czego to wynikło i dlaczego nie została uwzględniona w zaskarżonej decyzji przedmiotowa inwestycja na działce nr 86/8 .

W decyzji organu I instancji z dnia [...] 2003r. podano, że linie rozgraniczające teren inwestycji oraz oznaczenia graficzne przedstawione są na mapie stanowiącej załącznik Nr 1 do niniejszej inwestycji . Załącznik ten jest więc integralną częścią decyzji czyli między innymi być podpisany przez uprawnioną osobę. Jednakże załącznik ten nie jest podpisany przez osobę uprawnioną, nie wiadomo więc od kogo pochodzi, a tym samym nie stanowi dokumentu w rozumieniu przepisów k.p.a. W związku z tym załącznik ten nie jest integralną częścią decyzji.

Sąd uznał, że organy administracji publicznej obu instancji naruszyły treść przepisów art.7, art.77 i art. 107 kpa, gdyż w sposób wyczerpujący nie zebrały i nie rozpatrzyły pełnego materiału dowodowego w sprawie, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Dlatego też przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organy winny zebrać i ustalić pełny materiał dowodowy w oparciu o naprowadzone wyżej okoliczności sprawy.

Stosownie do art.145 § 1 pkt 1 "c" p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub części, jeżeli stwierdzi inne naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co w niniejszej sprawie Sąd stwierdził.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku na zasadzie art. 145 §1 pkt.1 "c" p.p.s.a.

Orzeczenie w punkcie II wydano na podstawie art. 152 p.p.s.a.

O kosztach orzeczono na mocy art. 200 p.p.s.a.