Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 229/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-10-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6170 Adwokaci i aplikanci adwokaccy
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono zażalenie

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 24 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 maja 2019 r. sygn. akt VI SA/Wa 138/16 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Komisji Egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości w celu rozpatrzenia odwołań od wyników egzaminu adwokackiego z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 15 maja 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 138/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R. P. na postanowienie Komisji Egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości w celu rozpatrzenia odwołań od wyników egzaminu adwokackiego z dnia [...] sierpnia 2015 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania.

Przedstawiając stan sprawy Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 25 lutego 2016 r. - prawidłowo doręczonym skarżącemu w dniu 12 marca 2016 r. - skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od wyżej opisanej skargi w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

W terminie do uiszczenia wpisu od skargi skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, który postanowieniem starszego referendarza sądowego z dnia 16 października 2017 r. nie został uwzględniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 18 stycznia 2018 r. utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 16 października 2017 r. Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 30 stycznia 2019 r. oddalił zażalenie skarżącego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego.

Zarządzeniem z dnia 12 marca 2019 r. Sąd poinformował skarżącego o konieczności uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 złotych. Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 16 kwietnia 2019 r. Zgodnie z informacją udzieloną w dniu 30 kwietnia 2019 r., w Rejestrze Opłat Sądowych nie odnotowano wpłaty do niniejszej sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uzasadniając odrzucenie skargi na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), stwierdził, że skarżący nie wykonał wezwania Sądu do uiszczenia wpisu sądowego w zakreślonym do tego terminie, pomimo prawidłowo doręczonego w dniu 16 kwietnia 2019 r. pisma informującego o obowiązku uiszczenia tego wpisu. Skarga zatem, jako nieopłacona, podlega odrzuceniu.

Zażalenie na to postanowienie wniósł R. P., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. W zażaleniu wyraził niezadowolenie z wydanego postanowienia, jako "niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 p.p.s.a. - w brzmieniu obowiązującym w dacie zaskarżonego postanowienia Sądu I instancji - sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.

Inny rygor nieuiszczenia opłaty został przewidziany dla pism, wymienionych w art. 220 § 3 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Wobec powyższego, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, skoro skarżący, pomimo prawidłowego wezwania, nie uiścił wpisu od skargi, to zasadnie Sąd I instancji skargę tę odrzucił.

Zauważyć w tym miejscu wypada, że w zażaleniu skarżący ograniczył się do stwierdzenia, że zaskarżone postanowienie jest niezgodne ze stanem faktycznym i prawnym, nie podważył jednak żadnej z okoliczności podanych w uzasadnieniu Sądu I instancji i nie wskazał, w jaki sposób zaskarżone postanowienie narusza prawo.

Ze wskazanych powodów NSA, na podstawie art. 184 w związku art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.