Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2064/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-10-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Pomoc publiczna
Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1,
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - po rozpoznaniu w dniu 22 paźdzernika 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi sprawy ze skargi A. W. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] kwietnia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu opłat za używanie lokalu mieszkalnego; postanawia: odmówić przywrócenia terminu


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 13 września 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. W. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] kwietnia 2007 r.

Pismem z dnia 12 października 2007 r. (data nadania) skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Skarżąca wyjaśniła, że nie otrzymała wezwania do uiszczenia wpisu ani też nie znalazła w skrzynce pocztowej żadnego zawiadomienia o nadejściu przesyłki poleconej. Wskazała, iż od dnia 25 czerwca 2007r. do 31 sierpnia 2007r. przebywała na wakacjach poza W., w tym czasie mieszkaniem opiekowała się sąsiadka, która nie odebrała w tym czasie żadnej poczty ani też nie zastała żadnego awiza pocztowego. Na dowód powyższego wnioskodawczyni załączyła oświadczenie osoby, która opiekowała się mieszkaniem. Dodatkowo poinformowała, iż skrzynki pocztowe w jej bloku są w fatalnym stanie technicznym i wielokrotnie w tej sprawie interweniowała na poczcie, jednak bezskutecznie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje.

Stosownie do treści przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Warunkami skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu są:

- uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu;

- spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony w zakresie postępowania sądowego;

- złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu;

- równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej.

W tym miejscu należy wskazać, iż skarżąca w dniu 5 października 2007r. otrzymała postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi, w związku z tym datę tę należy uznać, jako datę w której ustała przyczyna uchybienia terminu.

Zgodnie z literalnym brzmieniem art. 86 § 1 p.p.s.a oraz jednolitą linią orzecznictwa, przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej uzależnione jest od kryterium braku winy. Jak to zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004r. (Sygn. akt GZ 139/04), chodzi o to, że strona, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym musi wykazać dołożenie szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przy zachowaniu tego miernika, przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.

W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu, skarżąca nie uprawdopodobniła, iż uchybienie terminowi nastąpiło bez jej winy, zaś brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu.

Okolicznościami podanymi przez skarżącą we wniosku o przywrócenie terminu, był fakt nie doręczenia wezwania Sądu przez Pocztę Polską oraz nie pozostawienia przez pracownika poczty awiza informującego o przesyłce.

Odnosząc się do powyższego należy zauważyć, iż powyższe twierdzenia nie są poparte żadnymi dowodami. Za taki dowód nie można bowiem uznać oświadczenia sąsiadki skarżącej o braku poczty i awiza w okresie kiedy opiekowała się mieszkaniem, w kontekście dowodu z dokumentu jakim jest koperta ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru. W związku z tym trudno założyć aby awizo nie zostało pozostawione w skrzynce pocztowej. Z akt sprawy wynika, iż wezwanie Sądu było dwukrotnie awizowane: po raz pierwszy w dniu 25 lipca 2007r., a następnie 2 sierpnia 2007r. Sąd nie ma w takim przypadku podstaw do tego, żeby kwestionować prawidłowość doręczenia. Dlatego też należy uznać, iż nieodbieranie przez skarżącą (ewentualnie osobę, która podjęła się opieki nad mieszkaniem) korespondencji wskazuje jednoznacznie na brak należytej dbałości o swoje sprawy, a tym samym nie można uznać, że nie zaistniała w sprawie przesłanka winy.

W taki sam sposób należy odnieść się do twierdzenia skarżącej o fatalnym stanie skrzynek pocztowych w jej bloku. Skarżąca w żaden sposób nie uprawdopodobniła tego faktu, nie nadesłała żadnego dokumentu z którego ta okoliczność by wynikała. W związku z tym należy uznać, iż nic nie stało na przeszkodzie w uzupełnieniu braków fiskalnych skargi w terminie.

W konkluzji stwierdzić trzeba, że przywrócenie terminu jest instytucją służącą ochronie zainteresowanego przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu. Taka ochrona przysługuje jednak wyłącznie w przypadku, kiedy skarżąca nie mogła dokonać czynności procesowej w terminie z przyczyn od siebie niezależnych. Z przytoczonych przez stronę skarżącą okoliczności nie wynika, aby taka sytuacja zaistniała w przedmiotowej sprawie.

Ustalając niniejszy stan faktyczny zdaniem Sądu skarżąca A. W. nie wykazała, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.