Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 94/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2016-11-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178 w związku z art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Fundacji T. w B. na postanowienie z dnia 26 kwietnia 2016 r. o odmowie dopuszczenia Stowarzyszenia zwykłego F. Z. w B., Fundacji T. w B. i Stowarzyszenia I. B. w B. do udziału w sprawie ze skargi T. G. i T. G. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] grudnia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania rozbiórki samowolnie wybudowanych urządzeń wodnych p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie Fundacji T. w B.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z dnia

26 kwietnia 2016 r. odmówił dopuszczenia do udziału w postępowaniu Stowarzyszenia zwykłego F. Z. w B., Fundacji T. w B. i Stowarzyszenia I. B. w B.

W dniu 27 maja 2016 r. zażalenie na ww. postanowienie złożyła Fundacja T. w B. (k. 848) reprezentowana przez R. K.

Zarządzeniem Sądu z dnia 3 czerwca 2016 r. wezwano R. K. do usunięcia braku formalnego ww. zażalenia przez: a) nadesłanie pisma zawierającego zażalenie w takiej formie, aby możliwe było odczytanie, czy pismo to spełnia wszystkie wymogi formalne określone w art. 46 § 1 i 2 p.p.s.a. (a w szczególności, czy zawiera oznaczenie stron postępowania, ich pełnomocników, jednoznaczne określenie rodzaju pisma oraz treści) oraz możliwe było dołączenie tego pisma do akt sprawy (zachowanie odpowiednich marginesów); b) nadesłanie zażalenia sformułowanego w sposób określony powyżej wraz brakującymi 13 odpisami w celu doręczenia stronom postępowania, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenie.

Zarządzenie zostało doręczone R. K. w dniu 1 lipca 2016 r. (k. 881). W wyznaczonym terminie R. K. nie uzupełnił ww. braków formalnych zażalenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie Fundacji T. w B. podlega odrzuceniu.

Zgodnie z przepisem art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718

z późn. zm.), dalej jako p.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Wymagania dla pisma w postępowaniu sądowym wskazano w art. 46 p.p.s.a. i są nimi: oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; oznaczenie rodzaju pisma; osnowę wniosku lub oświadczenia; podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; wymienienie załączników (§ 1), zaś gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ponadto zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz przedmiotu sprawy, pisma zaś dalsze - sygnaturę akt (§ 2).

Zgodnie zaś z art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

W przedmiotowej sprawie, Fundacja T.w B., pomimo stosownego wezwania, nie wywiązała się z obowiązku uzupełnienia opisanych wyżej braków formalnych zażalenia, stąd też podlegało ono odrzuceniu. Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.