Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 574/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2013-06-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi kasacyjnej
Powołane przepisy: article: art. 87, art. 86 § 1.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ryszard Maliszewski po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi M.G. z d. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za kwiecień 2010 r. postanawia przywrócić termin do złożenia skargi kasacyjnej.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 30 sierpnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę M.G. z d. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za kwiecień 2010 r. Wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 10 października 2012 r. ( k. 161 akt sąd.).

W dniu 12 listopada 2012 r. (data nadania) skarżąca złożyła "wniosek o przywrócenie terminu, gdyż w tym czasie była na zwolnieniu lekarskim". Do pisma dołączono dwa zwolnienia lekarskie wydane przez lekarza ginekologa – położnika wskazujące na niezdolność do pracy strony w okresie od 5 września 2012 r. do 4 listopada 2012 r. W związku z powyższym strona w dniu 22 listopada 2012 r. została wezwana do uzupełniania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwana, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, braków formalnych wniosku poprzez spełnienie wymogów określonych w art. 46 § 1 i art. 87 §1 – 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej powoływana jako "p.p.s.a." W odpowiedzi na powyższe wezwania strona pismem z dnia 6 grudnia 2012 r. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku.

Zarządzeniem z dnia 10 grudnia 2012 r. pozostawiono bez rozpoznania pismo strony z dnia 12 listopada 2012 r., w związku z nieuzupełnieniem braków formalnych. Ww. zarządzenie zostało doręczone stronie w dniu 27 grudnia 2012 r. (k. 180 akt sąd.).

W dniu 3 stycznia 2013 r. skarżąca wniosła zażalenia na ww. zarządzenie z dnia 10 grudnia 2012 r., wskazując że jej intencją było przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Podkreśliła, że nie jest prawnikiem, a informacje co ma zrobić otrzymała w poradni udzielającej bezpłatnych porad telefonicznie. Dodała, że do 3 listopada 2012 r. pozostawała na zwolnieniu lekarskim, zaś jej dziecko urodziło się z niedotlenieniem w dniu 5 października 2012 r. Stąd z uwagi na stan psychiczny i błędną poradę w ten sposób sformułowała wniosek. Swoim działaniem chciała wywołać skutek by móc wnieść skargę kasacyjną.

W dniu 7 stycznia 2013 r. skarżąca nadesłała informację o stanie noworodka.

Zarządzeniem z dnia 22 stycznia 2013 r. uchylono zarządzenie z dnia 10 grudnia 2012 r. o pozostawieniu pisma z dnia 12 listopada 2012 r. bez rozpoznania.

W dniu 22 stycznia 2013 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, braków formalnych wniosku z dnia 12 listopada 2012 r. poprzez dokonanie czynności, która jest przedmiotem wniosku, tj. wniesienia w terminie 7 dni skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 30 sierpnia 2012 r. Powyższe wezwanie zostało doręczone stronie w dniu 25 stycznia 2013 r. (k. 190 akt sąd.).

W dniu 1 lutego 2013 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.

Postanowieniem z dnia 26 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 16 maja 2013 r. , sygn. akt I FZ 103/13 oddalił zażalenie strony na ww. postanowienie.

W związku z prawomocnym zakończeniem postępowania w zakresie przyznania prawa pomocy zarządzeniem z dnia 5 czerwca 2013 r. skarżąca została wezwana do uzupełnia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania wniosku z dnia 3 stycznia o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 30 sierpnia 2013 r. Powyższe zarządzenie zostało doręczone stronie w dniu 10 czerwca 2013 r. ( k. 254 akt sąd.).

W dniu 17 czerwca 2013 r. strona wniosła skargę kasacyjna od wyroku WSA w Olsztynie z dnia 30 sierpnia 2012 r., sygn. akt I SA/Ol 574/11.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Uzależnienie skuteczności czynności procesowych dokonywanych przez strony postępowania sądowoadministracyjnego od zachowania terminów procesowych podyktowane jest koniecznością zapewnienia szybkości i sprawności postępowania. Jednakże pozbawienie strony uprawnień procesowych, czy też w ogóle możliwości dochodzenia swych praw przed sądem, w sytuacji gdy naruszenie terminu wynika z przyczyn niezależnych od strony, kolidowałoby z zasadą demokratycznego państwa prawnego (por. art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.; dalej w skrócie: "Konstytucja RP") oraz naruszałoby prawo do sądu (por. art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). Stąd też, wprowadzając rygor określony w art. 85 p.p.s.a., ustawodawca uwzględnił jednocześnie możliwość wystąpienia sytuacji, w których uchybienie terminowi nastąpi bez winy strony (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2012 r., II FZ 992/12, publik.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Uchyleniu negatywnych skutków uchybienia terminowi służy instytucja jego przywrócenia. Przywrócenie terminu może nastąpić wyłącznie na wniosek strony (por. art. 86 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu spoczywa na stronie (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).

Odnosząc powyższe rozważania do okoliczności rozpoznawanej sprawy, Sąd stwierdza, że skarżąca w sposób należyty uprawdopodobniła brak winy w uchybieniu terminowi do złożenia skargi kasacyjnej. Zdaniem Sądu zaświadczenia lekarskie załączone do pisma z dnia 12 listopada 2012 r. w sposób wystarczający i niebudzący wątpliwości uprawdopodabniają okoliczność, że strona w okresie od 5 września 2012 r. do 4 listopada 2012 r. nie była zdolna do pracy. Powyższe zaświadczenia, w ocenie Sądu, stanowią w rozpoznawanej sprawie wystarczające wykazanie okoliczności wyłączających winę w uchybieniu terminu do złożenia ww. wniosku.

Podkreślić również należy, że wymóg uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu, w rozumieniu art. 87 § 2 p.p.s.a., nie jest tożsamy z wymogiem udowodnienia wszystkich okoliczności faktycznych, przemawiających za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu do dokonania danej czynności procesowej (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2012 r., II FZ 992/12).

W ocenie Sądu, wystarczającym środkiem uprawdopodabniającym brak winy w uchybieniu terminu są zaświadczenia lekarskie stwierdzające nieprzerwaną niezdolność do pracy we wskazanym okresie, a także pozwalające wnioskować, że stan zdrowia strony miał charakter poważny i uniemożliwiający codzienne funkcjonowanie. Na załączonych zaświadczeniach widnieje kod B, wskazujący że strona była w ciąży. Ponadto skarżąca wskazała, że jej dziecko urodziło się z niedotlenieniem i związany z tym jej stan psychiczny był przyczyną w uchybieniu terminowi.

Reasumując stwierdzić należy, że w okolicznościach niniejszej sprawy spełnione zostały przesłanki uzasadniające przywrócenie stronie uchybionego terminu. Wystąpiła bowiem niezawiniona przyczyna uchybienia terminowi. Ponadto przedłożono skargę kasacyjną, przez co dopełniono czynności, dla której ustanowiony był termin.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.