Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 591/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-08-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6269 Inne o symbolu podstawowym 626
Hasła tematyczne: Pracownicy samorządowi
Akta stanu cywilnego
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 11 ust. 1, art. 13 ust. 2, 2a pkt 1-2, ust. 3, 4, art. 14 ust. 1, art. 15 ust. 2 pkt 4, art. 39 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2008 nr 223 poz 1458
law: Ustawa z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych
article: art. 6a ust. 1
journal: Dz.U. 2011 nr 212 poz 1264
law: Ustawa z dnia 29 września 1986 r. Prawo o aktach stanu cywilnego - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Teresa Rutkowska, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak (spr.), Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska, , Protokolant specjalista– Dominika Janicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 sierpnia 2015 roku sprawy ze skargi P. K. na czynność Wójta Gminy [...] z dnia [...] w przedmiocie wyniku naboru na wolne stanowisko urzędnicze - Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 2 kwietnia 2015 r. Wójt Gminy W. opublikował w Biuletynie Informacji Publicznej oraz zamieścił na tablicy ogłoszeń w siedzibie Urzędu Gminy W. informację o wyniku naboru na wolne stanowisko urzędnicze - "Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w W". Organ poinformował, że w wyznaczonym terminie wpłynęły dwa podania. W wyniku analizy złożonych aplikacji komisja konkursowa uznała, że żaden z kandydatów nie spełnia wymagań formalnych określonych w ogłoszeniu o naborze.

Pismem z dnia 15 kwietnia 2015 r. P. K. - w trybie art. 52 § 3 w zw z art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz z związku z art. 15 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych - wezwał Wójta Gminy W. do usunięcia naruszenia prawa poprzez zmianę ewentualnie uchylenie, bądź stwierdzenie nieważności własnej Informacji zamieszczonej w Biuletynie Informacji Publicznej dnia 2 kwietnia 2015 r. w przedmiocie ogłoszenia o naborze na wolne stanowisko urzędnicze, tj. na stanowisko Kierownika USC w Gminie W. P. K. wskazał, że przedmiotowa informacja narusza art. 15 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych poprzez brak uzasadnienia podjętego rozstrzygnięcia w wyniku przeprowadzenia postępowania konkursowego.

W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia strona podniosła, że przedmiotowa informacja jest niezgodna z obowiązującym prawem, w szczególności z art. 15 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych. Literalna wykładnia tego przepisu nie pozostawia najmniejszych wątpliwości, że przedmiotowa informacja powinna zawierać uzasadnienie podjętego rozstrzygnięcia nawet w przypadku, jeżeli w wyniku przeprowadzonego postępowania żaden z kandydatów nie został wybrany. Przedmiotowa informacja m. in. była skierowana do niego, rozstrzygając o jego prawach. Mając na uwadze szerokie spektrum uchybień formalnych jakie można popełnić w przedmiotowym postępowaniu, jako jeden z zainteresowanych rozstrzygnięciem chce dowiedzieć się z informacji wydanej przez organ administracji samorządowej na czym polegało uchybienie formalne, wymóg formalny, którego nie spełnił. Zdaniem P. K. w obecnej sytuacji pozbawiony został możliwości merytorycznego odniesienia się do przedmiotowej informacji, gdyż jest ona zbyt lakoniczna i pozbawiona niezbędnych elementów, statuowanych przepisami powszechnie obowiązującego prawa, a konkurs na wolne stanowisko urzędnicze jest przecież, jak stanowi art. 11 ww. ustawy otwarty i konkurencyjny. Przedmiotowa informacja stoi więc w sprzeczności z tymi zasadami.

W dniu 24 kwietnia 2015 r. Wójt Gminy W. opublikował w BIP oraz umieścił na tablicy ogłoszeń uzupełnienie do informacji o wynikach naboru. W uzupełnieniu do informacji o wynikach naboru na stanowisko urzędnicze - Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w W., Wójt Gminy poinformował, że konkurs nie został rozstrzygnięty, ponieważ żadna z kandydatur nie spełniała warunków formalnych, w szczególności żaden z kandydatów nie udokumentował posiadania wymaganego stażu pracy w instytucjach wymienionych w ust. 1 pkt 6 ogłoszenia o naborze.

W dniu 21 maja 2015r. P. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na akt z zakresu administracji publicznej z dnia 2 kwietnia 2015 r. (data publikacji w Biuletynie Informacji Publicznej), tj. "Informację o wyniku naboru na wolne stanowisko urzędnicze - Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w W. wydane przez Wójta Gminy W. oraz uzupełnienie do informacji o wynikach naboru opublikowane w dniu 24 kwietnia 2015 r.

Skarżący zarzucił zaskarżonej informacji:

1. Naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj:

1) naruszenie art. 15 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych poprzez nienależyte uzasadnienie, polegające w istocie na jego braku, informacji o wynikach naboru na wolne stanowisko urzędnicze Kierownik USC w gminie W., w wyniku czego został pozbawiony możliwości weryfikacji prawidłowości przeprowadzonego postępowania konkursowego. W sytuacji gdyby organ nie dopuścił się powyższego naruszenia, tj. treść opublikowanej informacji zawierałaby uzasadnienie, wówczas mógłby merytorycznie odnieść się do upublicznionej informacji. W tym przypadku naruszenie prawa ma istotny wpływ na wynik sprawy;

2) naruszenie art. 15 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych poprzez nieumieszczenie w opublikowanych informacjach adresu jednostki, podczas gdy powyższy przepis wskazuje, iż dane adresowe są jednym z istotnych składników informacji ogłaszanej w Biuletynie Informacji Publicznej.

3) naruszenie art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych poprzez samo wydanie informacji uzupełniającej opublikowanej w BIP dnia 24 kwietnia 2015 r., w sytuacji gdy przepis ten, ani żaden inny przepis ww. ustawy nie stanowi o możliwości rozstrzygania o wynikach postępowania konkursowego wydając jakiekolwiek uzupełnienia do już wydanej informacji o wynikach, która jest ciągle w obrocie prawnym.

2. Naruszenie przepisów prawa materialnego, tj:

1) art. 60 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. 1997 nr 78, poz. 483) w związku z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, iż treści publikowanych informacji o wynikach naboru na wolne stanowisko kierownicze spełniają wymogi statuowane ww. przepisami prawa, tj. że nie naruszają zasady równego dostępu do służby publicznej, a w związku z nią także zasady otwartości i konkurencyjności procedury naboru.

Skarżący wniósł na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonego aktu z zakresu administracji publicznej, a także uzupełniającego go aktu z zakresu administracji publicznej. Na podstawie art. 200 p.p.s.a. wnosił o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu powyższej skargi podał, że w dniu 10 lutego 2015 r. w Biuletynie Informacji Publicznej pojawiło się ogłoszenie o naborze na wolne stanowisko pracy: Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w W. wydane przez Wójta Gminy W. W odpowiedzi na powyższe w wyznaczonym w ogłoszeniu terminie złożył swoją aplikację wyrażając tym samym chęć przystąpienia do postępowania konkursowego. W ogłoszeniu o naborze z 10 lutego 2015 r. zawarta była informacja, iż ewentualny początek zatrudnienia rozpocznie się z dniem 1 kwietnia 2015 r. Po złożeniu aplikacji konkursowej w przeciągu ponad miesiąca nic się nie działo. W dniu 2 kwietnia 2015 r. w BIP ukazała się informacja o wynikach naboru, z której można było dowiedzieć się, iż w wyznaczonym terminie wpłynęły dwa podania, z tym że komisja konkursowa uznała, że żaden kandydat nie spełnia wymagań formalnych określonych w ogłoszeniu. Uznając, że przedmiotowe ogłoszenie jest niezgodne z przepisami prawa, czym jednocześnie godzi w jego interesy, złożył w dniu 15 kwietnia 2015 r. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Do dnia sporządzenia skargi nie otrzymał od organu pisemnej odpowiedzi na powyższe. Jedyne do czego ograniczył się organ to opublikowanie w dniu 24 kwietnia 2015 r. kolejnej informacji niejako w uzupełnieniu poprzedniej, w której wskazał tylko, iż brak formalny zdaniem organu polega na nieudokumentowaniu posiadania wymaganego stażu pracy w instytucjach wymienionych w ust. 1 pkt 6 ogłoszenia o naborze. Skarżący podniósł, że w dniu 20 maja 2015 r. stawił się w siedzibie organu celem wglądu do akt przeprowadzonego postępowania, z tym że nie mógł zrealizować swojego celu przez wzgląd na okoliczność nieobecności pracownika urzędu posiadającego przedmiotowe akta, w związku z zaistniałą sytuacją tego samego dnia złożył pisemny wniosek do organu administracji o sporządzenie kserokopii protokołu z przeprowadzonego naboru i przesłanie go na adres wnioskodawcy.

Zdaniem skarżącego organ wydając informację takiej treści dopuścił się naruszenia art. 15 ust. 2 pkt 4 ustawy o pracownikach samorządowych. Treść uzasadnienia informacji o wynikach naboru jest zbyt lakoniczna, żeby nie powiedzieć, iż wcale jej nie ma. Samo stwierdzenie przez organ braku formalnego bez wskazania na czym on polegał z pewnością nie czyni zadość ww. przepisowi ustawy o pracownikach samorządowych. W stosunku do uzupełnienia informacji, stwierdzić można podobnie, gdyż na podstawie wskazanego uzasadnienia, tj. nieudokumentowania wymaganego stażu pracy w instytucjach wymienionych w ust. 1 pkt 6 ogłoszenia o naborze, skarżący nie wie czy w związku z tym nie złożył odpowiedniej dokumentacji, która potwierdzałaby żądany staż pracy, czy może, choć są to jedynie przypuszczenia, komisja nie uznała stażu pracy wynikającego z przedłożonej do organu dokumentacji jako wystarczającego. Opublikowane informacje o takiej treści jako naruszające ww. przepis ustawy o pracownikach samorządowych nie mogą ostać się w obrocie prawnym w przedmiotowym kształcie. Uzasadnienie dokonanego wyboru lub jego braku - jak stanowi przepis - oczywiście nie musi stanowić o wszystkim co znajduje się w protokole z przeprowadzonego naboru, ale na pewno nie może być tak lakoniczne. Przedmiotowe ogłoszenia nie służą w ogóle swojemu podstawowemu celowi jakim jest stworzenie mechanizmu, który zapewnia gwarancje prawidłowości rekrutacji, a co za tym idzie uruchomienia trybu jej weryfikacji, co w przedmiotowym stanie faktycznym zostało mu uniemożliwione.

W odniesieniu do kolejnego zarzutu skarżący podniósł, że ustawa o pracownikach samorządowych w art. 15 ust. 2 w pkt 1-4 wskazuje enumeratywny katalog informacji, który powinno zawierać ogłoszenie o wynikach naboru. Brak wskazania adresu jednostki, która publikuje daną informację niewątpliwie jest naruszeniem art. 15 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych, które w zależności od zaistniałego w sprawie stanu faktycznego również może mieć wpływ na wynik sprawy.

Wskazując na ostatni zarzut naruszenia prawa procesowego skarżący podnosił, że nabór na wolne stanowisko urzędnicze w tym stanowisko kierownicze składa się z trzech etapów, ogłoszenia o naborze (art. 13 ustawy), rozstrzygnięcia merytorycznego (art. 14 ustawy) i podania do publicznej wiadomości wyniku naboru (art. 15 ustawy). Żaden przepis ustawy o pracownikach samorządowych w tym art. 15 nie daje organowi administracji możliwości uzupełniania już zakończonego, zamkniętego postępowania konkursowego. Zatem sytuacja, w której organ wydaje bez podstawy prawnej kolejną informację w uzupełnieniu już wydanej stoi w sprzeczności z regulacją art. 15 ust. 1 ustawy o pracownikach samorządowych, abstrahując od faktu, że uzupełnienie nadal w przejrzysty sposób nie wskazuje uchybienia formalnego, które było podstawą do uznania obu aplikacji za niespełniające wymagań formalnych. Naborem na wolne stanowiska urzędnicze rządzą cztery zasady: otwartości, konkurencyjności, jawności i równego dostępu do służby publicznej. Ze wskazanymi regułami musi korespondować cały proces postępowania rekrutacyjnego zmierzającego do wyłonienia kandydatów na stanowisko urzędnicze. Zasady te funkcjonują wspólnie, wynikając jedna z drugiej. Otwarty, konkurencyjny nabór oraz zasada jawności korelują z prawem równego dostępu do służby publicznej.

Informacja upubliczniona w BIP jest następstwem prawidłowo sporządzonego protokołu, jest niejako jego "odbiciem", powinna zawierać najistotniejsze kwestie związane z dokonaniem bądź nie wyboru. Zestawiając powyższe ze stanem faktycznym zaistniałym w przedmiotowej sprawie zdaniem skarżącego nie mając dostępu do protokołu oraz znając syntetyczną treść obu informacji niemożliwym jest uznanie, iż przeprowadzona procedura w tym informacje o wynikach naboru odpowiadają ww. zasadom wynikającym z przepisów prawa.

W odpowiedzi na skargę Wójta Gminy W. wnosił o jej oddalenie w całości z uwagi na fakt, że żaden z zarzutów podniesionych w skardze nie zasługuje na uwzględnienie.

W uzasadnieniu powyższego pisma organ wyjaśnił, że w dniu 10 lutego 2015 roku na stronie Biuletynu Informacji Publicznej (BIP) Urzędu Gminy W., a także na tablicy ogłoszeń urzędowych tegoż urzędu zostało zamieszczone ogłoszenie o naborze na wolne stanowisko pracy - Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego w W. Na wstępie ogłoszenia został wskazany adres jednostki. Adres ten dostępny jest również na stronie internetowej, na której zostało zamieszczone ogłoszenie (w górnej części nad treścią ogłoszenia). Dowód: ogłoszenie o naborze w formie pisemnej oraz wydruk ze strony internetowej. W odpowiedzi na zamieszczone ogłoszenie o naborze na wolne stanowisko pracy, w wyznaczonym terminie, tj. do 23 lutego 2015 r. wpłynęły dwa podania kandydatów ubiegających się o to stanowisko. W dniu 19 lutego 2015 r. wpłynęła aplikacja P. K., którą w jego imieniu złożył radny Rady Gminy W.- J. M. Drugą ofertę następny z kandydatów – K. S. złożył osobiście. Komisja konkursowa (zwana dalej komisją) w składzie trzyosobowym, powołana zarządzeniem nr 3/2015 Wójta Gminy W. z dnia 27 stycznia 2015 r. dokonała analizy złożonych dokumentów. W trakcie tej analizy komisja powzięła poważne wątpliwości co do tego, czy obie złożone aplikacje spełniają wymagania formalne w zakresie udokumentowania posiadania wymaganego przez art. 6a ustawy z dnia 29 września 1986 r. Prawo o aktach stanu cywilnego (Dz.U. z 2011 r. Nr 212, poz. 1264) co najmniej pięcioletniego stażu pracy na stanowiskach urzędniczych w urzędach, lub w biurach jednostek samorządu terytorialnego lub:

a) w służbie cywilnej,

b) w urzędach państwowych,

c) w służbie zagranicznej.

W związku z powyższym komisja zwróciła się do Wójta Gminy W. z wnioskiem o uzyskanie w przedmiotowej kwestii opinii prawnej. Komisja zaproponowała uzyskanie opinii Ministerstwa Spraw Wewnętrznych oraz radcy prawnego. Wójt Gminy w dniu 19 lutego 2015 r. wysłał stosowne zapytanie do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, a w dniu 25 lutego 2015 r. wystąpił do radcy prawnego z wnioskiem o wydanie stosownej opinii prawnej. Komisja po otrzymaniu obydwu jednoznacznych w swojej treści opinii, stwierdziła, że żaden z kandydatów nie udokumentował określonego w ustawie o aktach stanu cywilnego oraz w ogłoszeniu o naborze stażu pracy na stanowiskach urzędniczych w wymienionych enumeratywnie podmiotach. W związku z powyższym wystąpiła do wójta gminy z wnioskiem o unieważnienie postępowania. Dowód: protokół z dnia 16 marca 2015 r. Informacja o wynikach naboru została opublikowana w BIP-ie oraz na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy W. w dniu 2 kwietnia 2015 r. Nieprawdziwy jest więc zarzut skarżącego, że w przeciągu miesiąca nic się nie działo. Sam skarżący był informowany o wątpliwościach komisji i w dniu 20 lutego 2015 r. za pośrednictwem wspomnianego J. M. złożył dokumenty (w szczególności: wydruk z serwisu LexOnline Komentarza Andrzeja Wróbla do art. 1 Kodeksu postępowania administracyjnego artykuł Pawła Zołoteńki "Informacja na temat agencji rządowych: Kancelaria Sejmu Biuro Studiów i Ekspertyz, Nr 833, Listopad 2001, Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 kwietnia 1999 r. K 3/99), które jego zdaniem miały potwierdzać, że jego udokumentowany staż pracy w Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wystarcza do uznania, że posiada wymagany w ogłoszeniu staż pracy w administracji rządowej. Obydwaj kandydaci byli na bieżąco informowani o toczącym się postępowaniu. Z uwagi na niesformalizowany tryb kontaktów, fakt ten można udowodnić jedynie poprzez przesłuchanie stron i świadków.

W dniu 15 kwietnia 2015 r. wpłynęło do Urzędu podpisane przez skarżącego "wezwanie do usunięcia naruszenia prawa" poprzez zmianę, ewentualnie uchylenie, bądź stwierdzenie nieważności własnej informacji zamieszczonej w BIP. Wójt Gminy uznał, że nie naruszył swoim działaniem, bądź zaniechaniem prawa, ponieważ warunki formalne, jakie powinien spełnić kandydat na stanowisko Kierownika USC zostały określone w ogłoszeniu o naborze. Mimo powyżej opisanych okoliczności Wójt Gminy przychylił się do wniosku skarżącego i dokonał zgodnie z jego wnioskiem de facto zmiany informacji o wynikach naboru poprzez uzupełnienie jej treści. Zmiany tej dokonano w formie przewidzianej dla informacji o wynikach naboru w dniu 24 kwietnia 2015 r. Dodatkowo pismem z dnia 1 czerwca 2015 r. poinformowano P. K. o sposobie załatwienia sprawy.

Organ wskazał, że zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego, w tym przypadku art. 15 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych nie znajduje w przedmiotowej sprawie swojego uzasadnienia. Żaden z obowiązujących przepisów nie wskazuje elementów, jakie powinno zawierać uzasadnienie nierozstrzygnięcia naboru na stanowisko. Opublikowana treść rozstrzygnięcia (wraz z jego uzupełnieniem) jasno wskazuje, jakiego to warunku formalnego nie spełnili kandydaci ubiegający się o funkcję Kierownika USC. Każdy z kandydatów posiadał ponadto swobodny dostęp do protokołu postępowania oraz innych dokumentów z nim związanych, nie został więc pozbawiony możliwości obrony swoich praw. Słusznie podnosi skarżący, że "formalnym wyrazem" spełnienia zasady konkurencyjności jest protokół z naboru. W tym konkretnym przypadku protokół z naboru wraz z załącznikami szczegółowo wyjaśnia powody nierozstrzygnięcia naboru. Nie sposób zawrzeć w uzasadnieniu informacji o nierozstrzygnięciu naboru wszystkich elementów opinii prawnych, które miały wpływ na wynik decyzji komisji. Podniesiony przez skarżącego zarzut braku dostępu do protokołu z postępowania także nie znajduje swojego wyrazu w stanie faktycznym. Żądanie natychmiastowego dostępu do akt sprawy nie zawsze może zostać uwzględnione. W strukturze małego urzędu, którego struktura jest oparta na jednoosobowych stanowiskach pracy, zostały zapewnione rozwiązania umożliwiające natychmiastowe załatwianie spraw leżących w kompetencji nieobecnego pracownika jedynie w przypadkach niecierpiących zwłoki. Wizyta w Urzędzie Gminy bez uprzedzenia dokonana przez skarżącego i zgłoszone żądanie dostępu do akt nie należy do takich przypadków.

Ponadto organ wyjaśnił, że podczas wizyty w urzędzie następnego dnia, tj. 21 czerwca 2015 r. skarżący uzyskał pełen dostęp do akt i sporządzono na jego życzenie kserokopie dokumentów, o które poprosił. Mając na uwadze wszystkie przytoczone okoliczności, w tym fakt, że organ przeprowadzający nabór na stanowisko Kierownika USC, pomimo przeświadczenia o rzetelności i prawidłowości wydanego rozstrzygnięcia, uwzględnił żądanie skarżącego zawarte w "wezwaniu do naruszenia prawa" organ wnosił o oddalenie skargi.

W piśmie procesowym z dnia 30 lipca 2015 r. skarżący P. K. uzupełnił skargę z dnia 21 maja 2015 r. wskazując dodatkowo na naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy, tj. art. 15 ust. 1 ustawy o pracownikach samorządowych poprzez zwłokę wójta z zamieszeniem informacji o wynikach naboru na wolne stanowisko urzędnicze w Biuletynie Informacji Publicznej, w sytuacji gdy protokół z przeprowadzenia naboru jest datowany na dzień 16 marca 2015 r., a przedmiotowa informacja zamieszona w Biuletynie Informacji Publicznej została dopiero 2 kwietnia 2015 r.

Ponadto skarżący podał, że z protokołu wynika, że komisja występuje do wójta o unieważnienie postępowania konkursowego, a informacja wójta nie unieważnia postępowania konkursowego, stwierdza natomiast, że żaden z kandydatów nie spełnia wymagań formalnych określonych w ogłoszeniu.

Na rozprawie w dniu 13 sierpnia 2015 r. pełnomocnik organu złożył pismo zatytułowane "Odpowiedź na pismo skarżącego". W powyższym piśmie Wójt Gminy W. wskazał, że komisja konkursowa jest jedynie organem pomocniczym wójta i nie jest on związany jej stanowiskiem. Dokonał zatem oceny dokumentacji prac komisji i uznał, że nie zachodzą przesłanki unieważnienia całego postępowania, gdyż komisja nie popełniała błędów powodujących konieczność unieważnienia postępowania ani nie zaszły okoliczności powodujące konieczność podjęcia takiej decyzji. Organ uznał, że zachodzi więc konieczność poinformowania wszystkich zainteresowanych osób o fakcie nierozstrzygnięcia naboru z uwagi na to, iż żaden z kandydatów nie spełnił niezbędnych (formalnych) wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze. W dniu 1 kwietnia 2015 r. polecił sporządzić stosowną informację, która został umieszczona w BIP oraz na tablicy ogłoszeń w dniu 2 kwietnia 2015 r. Zdaniem organu czynności związane z przeprowadzeniem naboru nie zakończyły się w dniu 16 marca 2015 r., lecz 2 kwietnia 2015 r., zatem zarzut nieuzasadnionej zwłoki w upublicznieniu informacji o wynikach naboru podniesiony przez skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.

Na rozprawie pełnomocnik organu wyjaśnił, że skarżący znał wątpliwości komisji rekrutacyjnej co do spełnienia wymogów formalnych przez obu kandydatów. Drugi kandydat również był poinformowany o powyższych wątpliwościach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy).

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012.270.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W rozpoznawanej sprawie w pierwszej kolejności rozważenia wymagała kwestia dopuszczalności skargi w przedmiocie postępowania konkursowego i zasad zaskarżenia skargą do sądu administracyjnego tego postępowania.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sądy administracyjne orzekają m.in. w sprawach skarg na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W przepisie tym mowa jest o aktach lub czynnościach z zakresu administracji publicznej, innych niż decyzje i postanowienia wydawane w administracyjnych postępowaniach jurysdykcyjnych, co zdaje się wyraźnie wskazywać, że chodzi o sprawy indywidualne, podobnie jak w przypadku spraw załatwianych w drodze decyzji administracyjnej, tyle tylko, że w sprawach tych nie orzeka się w drodze decyzji administracyjnej, lecz mogą być podejmowane akty lub czynności dotyczące konkretnych adresatów. Tak jak decyzja, czy postanowienie administracyjne są kierowane do oznaczonych podmiotów, tak akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, są kierowane przez organ administracji publicznej również do oznaczonych podmiotów. Wolą ustawodawcy było więc objęcie kontrolą sądu administracyjnego tych prawnych form działania administracji publicznej, które mogą być i są podejmowane przez organy administracji publicznej w stosunku do podmiotów w sprawach, dla których załatwienia nie jest przewidziana forma decyzji lub postanowienia administracyjnego. Akt lub czynność podejmowane są w sprawie indywidualnej w tym znaczeniu, że jej przedmiotem jest określony i zindywidualizowany stosunek administracyjny, którego źródłem jest przepis prawa powszechnie obowiązującego.

W uzasadnieniu uchwały składu pięciu sędziów NSA z dnia 23 czerwca 1997 roku, sygn. akt OPK 1/97 (ONSA 1997, z. 4, poz. 149) wskazano, że ustawodawca coraz częściej odchodzi od kształtowania w drodze decyzji administracyjnej stosunków administracyjnoprawnych zachodzących między państwem (jego organami) a obywatelami i innymi podmiotami administrowanymi, na rzecz uprawnień i obowiązków wynikających bezpośrednio z przepisów prawa. Podmiot, którego uprawnienia lub obowiązku dotyczy akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., ma zapewnioną ochronę na drodze sądowej, ponieważ może zaskarżyć takie akty i czynności organu administracji publicznej, do sądu administracyjnego, a także bezczynność organu w tych sprawach.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że czynności podejmowane w toku konkursu, na podstawie i w granicach prawa, przez organ administracji publicznej mają charakter władczych czynności publicznoprawnych, których adresatem są uczestnicy konkursu realizujący swoje własne uprawnienia do udziału w konkursie. Ogłoszenie konkursu i zgłoszenie w nim udziału przez określoną osobę nie jest źródłem powstania zobowiązaniowego stosunku prawnego pomiędzy uczestnikiem konkursu a organem administracji publicznej przeprowadzającym konkurs. Powstałe w związku z prowadzeniem konkursu stosunki prawne między uczestnikami konkursu a organem administracji publicznej nie są oparte na równości (równorzędności) podmiotów. Sytuacja prawna uczestników konkursu jest kształtowana w drodze jednostronnych władczych rozstrzygnięć podejmowanych przez organ administracji publicznej.

W świetle zaś orzecznictwa sądów administracyjnych postępowanie konkursowe skoro jest postępowaniem z zakresu administracji publicznej, to badanie zgodności z prawem wyników konkursu podlega kognicji sądów administracyjnych (por. wyrok NSA z dnia 24 kwietnia 2012 r. sygn. akt I OSK 857/12, LEX 1145133, wyrok NSA z dnia 31 sierpnia 2004 r., sygn. akt OSK 460/04, LEX nr 156420). Orzeczenia te wskazują na upoważnienie sądów administracyjnych do badania zgodności z prawem wyników konkursu.

W rozpoznawanej sprawie stwierdzić więc należy, że zaskarżona przez P. K. informacja o wyniku naboru na wolne stanowisko urzędnicze - Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego ma charakter czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., z zakresu administracji publicznej i dotyczy sfery praw i obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Ponadto przypomnieć należy, że zgodnie z art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa. Stosownie zaś do art. 53 § 2 p.p.s.a. w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

W stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy należało stwierdzić, że skarżący spełnił powyższe wymogi formalne niezbędne do tego, aby merytorycznie rozpoznać jego skargę. Pismem z dnia 15 kwietnia 2015 r. skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. Następnie - z uwagi na to, że na skutek powyższego wniosku dokonano w dniu 24 kwietnia 2015 r. zmiany informacji o wynikach naboru poprzez uzupełnienie treści – skarżący w terminie trzydziestu dni wniósł skargę do sądu.

W ocenie sądu, rozpatrując sprawę merytorycznie należało podzielić stanowisko organu o braku zasadności podnoszonych przez skarżącego zarzutów.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz.U. z 2014 r., poz. 1202) nabór kandydatów na wolne stanowiska urzędnicze, w tym na kierownicze stanowiska urzędnicze, jest otwarty i konkurencyjny. Przyjęte w ustawie zasady otwartości i konkurencyjności mają gwarantować możliwość udziału w konkursie wszystkich osób spełniających warunki formalne niezbędne do objęcia stanowiska (np. w zakresie posiadanego wykształcenia i stażu pracy), a ponadto zapewniać równe ich traktowanie przez organ administracji publicznej, który z mocy ustawy ma kompetencje do obsadzania określonych stanowisk. Z punktu widzenia osób ubiegających się o stanowisko konkurs ma zapewnić przestrzeganie konstytucyjnych zasad, a w szczególności równego traktowania (art. 32 Konstytucji) i prawa do dostępu do służby publicznej na jednakowych zasadach (art. 60 Konstytucji).

Podkreślić należy, że udział w merytorycznej części konkursu mogą wziąć wyłącznie osoby spełniające warunki formalne niezbędne do objęcia stanowiska (np. w zakresie posiadanego wykształcenia i stażu pracy).

Postanowienia art. 13 ust. 2 nie pozostawiają organizatorowi naboru luzu decyzyjnego w zakresie elementów składowych ogłoszenia o wolnym stanowisku urzędniczym. Ustawa enumeratywnie wskazuje te obligatoryjne elementy i zgodnie z jej brzmieniem są to:

1) nazwa i adres jednostki;

2) określenie stanowiska;

3) określenie wymagań związanych ze stanowiskiem, zgodnie z opisem danego stanowiska, ze wskazaniem, które z nich są niezbędne, a które dodatkowe;

4) wskazanie zakresu zadań wykonywanych na stanowisku;

4a) informację o warunkach pracy na danym stanowisku;

4b) informację, czy w miesiącu poprzedzającym datę upublicznienia ogłoszenia wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych w jednostce, w rozumieniu przepisów o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, wynosi co najmniej 6%;

5) wskazanie wymaganych dokumentów;

6) określenie terminu i miejsca składania dokumentów.

Zatem ogłoszenie o naborze powinno zawierać ściśle określone w komentowanym przepisie informacje. Chodzi o: a) dane formalne związane z identyfikacją jednostki, do której ma być prowadzony nabór, b) dane dotyczące stanowiska, które ma być obsadzone w drodze naboru oraz c) wymagania formalne o charakterze proceduralnym. Wydaje się, że wskazane wymagania mają charakter nie tylko obligatoryjny, ale także minimalny. Nie ma przeszkód, by w ogłoszeniu o naborze znalazły się dodatkowe informacje, które mogłyby np. przybliżyć specyfikę danego stanowiska (np. związaną z nim konieczność częstych wyjazdów) lub wpłynąć na uatrakcyjnienie oferty zatrudnienia (np. informacje o dodatkowych korzyściach). Nieco inną funkcję spełnia wymóg określenia wymagań związanych ze stanowiskiem. Chodzi tutaj o kwalifikacje i rygory, które spełnić musi kandydat do objęcia danego stanowiska urzędniczego. Komentowana ustawa przewiduje w art. 6 tzw. rygory selekcyjne, a więc wymagania ogólne od osób ubiegających się o zatrudnienie w samorządowych jednostkach organizacyjnych. Wśród nich znajduje się wymóg posiadania kwalifikacji zawodowych wymaganych do wykonywania pracy na określonym stanowisku. Jest oczywiste, że dla każdego stanowiska pracy istnieje zestaw niezbędnych wymagań stawianych przed osobami, które mają być na nim zatrudnione. Pomocne okazać się tu mogą opisy stanowisk pracy, w których wskazywane są wymagania niezbędne i dodatkowe. Wymagania niezbędne to te, które determinowane są obowiązującym prawem. Zgodnie z ust. 2a pkt 1 art. 13 ustawy wymagania niezbędne to wymagania konieczne do podjęcia pracy na danym stanowisku. Minimalne wymagania kwalifikacyjne zawarto w rozporządzeniu w sprawie wynagradzania pracowników samorządowych (najczęściej chodzi o wymóg określonego wykształcenia). Oprócz tego dla niektórych stanowisk wymagane jest spełnianie warunków określonych w przepisach odrębnych (np. o radcach prawnych, o geodezji, o księgowości, czy też tak jak w rozpoznawanej sprawie spełnienie warunków określonych w Prawie o aktach stanu cywilnego). Oprócz wymagań niezbędnych możliwe jest wprowadzanie wymagań dodatkowych, których nie przewidują przepisy wymienionego rozporządzenia i przepisy odrębne (np. wymagania dotyczące stażu pracy, doświadczenia itd.). Stosownie do treści ust. 2a pkt 2 art. 13 wymagania dodatkowe to pozostałe (a więc niekonieczne) wymagania pozwalające na optymalne wykonywanie zadań na danym stanowisku. W art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy przewidziano, że pracodawca w regulaminie wynagradzania powinien określić m.in. wymagania kwalifikacyjne pracowników samorządowych. Niespełnianie wymagań niezbędnych w podanym wyżej znaczeniu, a więc wynikających z rozporządzenia płacowego oraz przepisów odrębnych, dyskwalifikuje daną kandydaturę w postępowaniu rekrutacyjnym. Oznacza to niemożność zaproponowania pracy takiej osobie, nawet jeśli jest ona jedynym kandydatem uczestniczącym w procedurze naboru. Inaczej należy postrzegać istotę wymagań dodatkowych, ich niespełnianie obniża szanse danej osoby w postępowaniu rekrutacyjnym w porównaniu z osobami, które wymagania takie spełniają (patrz: Jakub Stelina, Komentarz do art. 13 ustawy o pracownikach samorządowych, LEX, 2013).

W art. 13 ust. 3 ustawy ustawodawca zawarł postanowienia dookreślające wskazane w ust. 2 pkt 2 wytyczne adresowane do organizatora naboru w zakresie wskazanego w ogłoszeniu terminu składania dokumentów. Ustawodawca wskazuje, że termin ten nie może być krótszy niż 10 dni od dnia opublikowania tego ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej. Termin na składanie dokumentów, jak to wskazano wyżej, stanowi istotny element treści ogłoszenia (patrz: Wojciech Drobny, Komentarz do art. 13 ustawy o pracownikach samorządowych, opublikowano: Oficyna, 2010).

W myśl art. 13 ust. 4 ustawy o pracownikach samorządowych informacje o kandydatach, którzy zgłosili się do naboru, stanowi informację publiczną w zakresie objętym wymaganiami związanymi ze stanowiskiem określonym w ogłoszeniu o naborze.

Zauważyć należy, że podstawową zasadą przeprowadzania postępowania rekrutacyjnego jest zasada ochrony informacji o kandydatach. Zobowiązuje ona osoby przeprowadzające i nadzorujące nabór do ochrony wszelkich informacji, w szczególności danych osobowych kandydatów zdobytych przez zespół rekrutacyjny w trakcie lub w związku z procesem naboru, z wyłączeniem tych informacji, które w świetle ustawy stanowią informację publiczną. Za szczególnie wrażliwe uznaje się te informacje, które odnoszą się do predyspozycji osobowościowych czy intelektualnych, przekonań czy preferencji kandydata (por. E. Drzewiecka, Pracodawca może żądać ujawnienia tylko niektórych danych osobowych, GP z dnia 30 lipca 2009 r., nr 147, dodatek Tygodnik Prawa Pracy i Ubezpieczeń, s. D4).

Postanowienia art. 13 ust. 4 ustawy o pracownikach samorządowych wskazują również, że informacje o kandydatach, którzy zgłosili się do naboru, stanowią informację publiczną. W drugiej jednak części ustawodawca dookreśla, że informacje te stanowią informację publiczną "w zakresie objętym wymaganiami związanymi ze stanowiskiem określonym w ogłoszeniu o naborze". W ujęciu literalnym ustawodawca w niniejszej normie dopuszcza możliwość udzielenia zainteresowanej osobie informacji na temat osób fizycznych biorących udział w postępowaniu rekrutacyjnym. Jednak zgodnie z art. 5 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej. Dlatego też omawiany artykuł, mimo że pozornie ogranicza dostęp do informacji publicznej do "wymagań określonych w ogłoszeniu", w rzeczywistości poszerza zakres informacji, które mogą zostać udostępnione w tym trybie - patrz: Wojciech Drobny, Komentarz do art. 13 ustawy o pracownikach samorządowych, opublikowano: Oficyna, 2010).

W poprzednim stanie prawnym przewidziano obowiązek podawania do publicznej wiadomości listy osób, które zgłosiły swą kandydaturę do pracy. Było to rozwiązanie krytykowane w doktrynie, gdyż mogło zniechęcać osoby pozostające w zatrudnieniu do zgłaszania się do konkursu. Upublicznienie nazwisk osób, które starają się o nową pracę, mogło bowiem niekorzystnie wpłynąć na stosunki tych osób z dotychczasowym pracodawcą, a przez to zniechęcać ich do aplikowania o zatrudnienie w jednostce samorządowej. Było to także niekorzystne dla samego pracodawcy samorządowego, ponieważ mogło ograniczać krąg potencjalnych kandydatów do pracy. Obecnie ustawa przewiduje, że informacja o kandydatach, którzy zgłosili się do naboru, stanowi informację publiczną w zakresie objętym wymaganiami związanymi ze stanowiskiem określonym w ogłoszeniu o naborze. Oznacza to, że informacje te powinny być udostępnione na wniosek osób zainteresowanych. Wydaje się, że lepszym rozwiązaniem byłoby przyjęcie, iż omawiane informacje są dostępne jedynie kandydatom biorącym udział w procedurze naboru (patrz: Jakub Stelina, Komentarz do art. 13 ustawy o pracownikach samorządowych, LEX, 2013).

Zgodnie natomiast z art. 14 ust. 1 powołanej ustawy z przeprowadzonego naboru sporządza się protokół. Protokół zawiera liczbę nadesłanych ofert, w tym liczbę ofert spełniających wymagania formalne.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że w ogłoszeniu o naborze na wolne stanowisko pracy: Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w W. określono w ust. 1 niezbędne wymagania, jakie powinni spełniać kandydaci na ww. stanowisko. W pkt 6 wskazano, że kandydat powinien posiadać co najmniej pięcioletni staż pracy na stanowiskach urzędniczych w urzędach lub biurach jednostek samorządu terytorialnego lub: w służbie cywilnej, w urzędach państwowych, w służbie zagranicznej.

Komisja konkursowa - powołana zarządzeniem nr [...] Wójta Gminy W. z dnia 27 stycznia 2015 r. w protokole z dnia 16 marca 2015 r.- przeprowadzając ocenę formalną złożonych podań stwierdziła, że obydwaj kandydaci ubiegający się o stanowisko Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego nie spełniają wymagań formalnych.

Powyższe oznacza, że komisja nie zakwalifikowała skarżącego do kolejnego etapu naboru, tj. do etapu merytorycznej oceny kandydatów, z uwagi na niespełnienie wymagań formalnych określonych w ogłoszeniu o naborze, a będących odzwierciedleniem zapisów ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego (pkt 6 ust. 1 ogłoszenia o naborze).

Przepis art. 6a ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1986 r. Prawo o aktach stanu cywilnego (Dz.U. z 2011 roku, nr 212, poz. 1264 ze zm.) – obowiązujący w dacie ogłoszenia o naborze na wolne stanowisko pracy "Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w W." z dnia 10 lutego 2015 r. w sposób wyczerpujący określał, jakie warunki musi spełniać osoba na stanowisku kierownika urzędu stanu cywilnego i jego zastępcy. Zgodnie z powyższym przepisem musi to być osoba, która:

1) ma obywatelstwo polskie, pełną zdolność do czynności prawnych i korzysta z pełni praw publicznych,

2) nie była prawomocnie skazana za umyślne przestępstwo umyślne,

3) cieszy się nieposzlakowana opinią,

4) posiada stan zdrowia pozwalający na zatrudnienie na określonym stanowisku,

5) ukończyła:

a) studia prawnicze lub administracyjne i uzyskała tytuł magistra lub

b) podyplomowe studia administracyjne,

6) posiada łącznie co najmniej pięcioletni staż pracy:

a) na stanowiskach urzędniczych w urzędach lub biurach jednostek samorządu terytorialnego lub

b) w służbie cywilnej, lub

c) w urzędach państwowych, z wyjątkiem stanowisk pomocniczych i obsługi, lub

d) w służbie zagranicznej, z wyjątkiem stanowisk pomocniczych i obsługi.

Z uwagi na to, że jak wyżej wskazano, informacja o kandydatach, którzy zgłosili się do naboru, stanowi informację publiczną w zakresie objętym wymaganiami związanymi ze stanowiskiem określonym w ogłoszeniu o naborze, prawidłowo Wójt Gminy W. poinformował w dniu 2 kwietnia 2015 r. w Biuletynie Informacji Publicznej oraz na tablicy ogłoszeń o tym, że żaden z kandydatów nie spełnia wymagań formalnych. W uzupełnieniu do informacji o wynikach naboru z dnia 24 kwietnia 2015 r. organ poinformował dodatkowo, że żaden z kandydatów nie udokumentował posiadania wymaganego stażu pracy w instytucjach wymienionych w ust. 1 pkt 6 ogłoszenia o naborze.

W ocenie sądu, nieuzasadniony jest zarzut braku uzasadnienia powyższej informacji. Podkreślić bowiem należy, że zakończenie postępowania konkursowego nastąpiło z przyczyn formalnych. Skoro podstawową zasadą przeprowadzania postępowania rekrutacyjnego jest zasada ochrony informacji o kandydatach, ochrony wszelkich informacji, w szczególności danych osobowych kandydatów zdobytych przez zespół rekrutacyjny w trakcie lub w związku z procesem naboru, z wyłączeniem tych informacji, które w świetle ustawy stanowią informację publiczną, to w ocenie sądu informacja Wójta Gminy W. z dnia 2 kwietnia 2015 r., uzupełniona w dniu 24 kwietnia 2015 r. nie narusza prawa, w tym art. 15 ust. 2 pkt 4 ustawy o pracownikach samorządowych. Zauważyć należy, że powołany art. 15 ust. 2 pkt 4 dotyczy uzasadnienia dokonanego wyboru albo uzasadnienia nierozstrzygnięcia naboru na stanowisko. W rozpoznawanej sprawie postępowanie zostało zakończone na etapie weryfikacji formalnej złożonych wniosków i nie zostało rozstrzygnięte z uwagi na to, że żaden z kandydatów nie spełniał warunków formalnych.

Wobec powyższego niezasadny jest także zarzut dotyczący naruszenia art. 60 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w związku z art. 11 ust. 1 ustawy o pracownikach samorządowych. Ponadto z wyjaśnień organu wynika, że skarżący informowany był o wątpliwościach komisji konkursowej dotyczących spełnienia przez niego wymogów formalnych.

Zarzut nieumieszczenia w opublikowanych informacjach adresu jednostki jest zasadny, ale nie miał istotnego wpływu na wynik sprawy. Również opublikowanie uzupełnienia do informacji o wynikach naboru nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy. Stanowiło natomiast odpowiedź na wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa.

Niezasadny jest zarzut nieuzasadnionej zwłoki w upublicznieniu informacji o wynikach naboru. Z akt rozpoznawanej sprawy nie wynika, że organ zwlekał z ogłoszeniem tej informacji.

Rację ma organ, że pomimo wniosku komisji konkursowej o unieważnienie postępowania, w sytuacji gdy nie zaszły takie okoliczności, Wójt Gminy W. zgodnie z obowiązującymi przepisami poinformował, że żaden z kandydatów nie spełnia wymagań formalnych określonych w ogłoszeniu o naborze.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a., sąd oddalił skargę.

dj.