Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt SA/Sz 436/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2004-11-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 615  Sprawy zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka - Kuligowska Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel Sędzia NSA Grzegorz Jankowski (spr.) po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2004r. sprawy ze skargi B. B.-S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia[...]. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu o d d a l a skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...]. Prezydent na podstawie art. 40 ust.1 i 3 ustawy z 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U. Nr 15/99, poz. 139 ze zm./ po rozpatrzeniu wniosku B. B.-S. o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie domu[...] , na działce nr[...] z obrębu [...] – P. przy ul. M. w S. – odmówił ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.

Projektowana inwestycja jest sprzeczna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego ponieważ działka, w granicach której projektowana jest budowa domu zlokalizowana jest w obszarze /terenie elementarnym/, w granicach którego obowiązuje zakaz zmiany układu budynków wynikający z zakazu zmiany kompozycji zespołu zabudowy.

Słownik wyrażeń użytych w tekście planu, kompozycję zespołu zabudowy definiuje następująco: "układ ulic, placów, budynków i zieleni z uwzględnieniem linii zabudowy, wysokości zabudowy, kształtu dachów i zwieńczenia budynków, podziału właściwego i nawierzchni utwardzonych.

Zgodnie z miejscowym planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego S. uchwalonym przez Radę Miejską [...] /Dz.Urz. Woj. [...] Nr [...], poz. [...]/ przedmiotowy teren oznaczony na załączniku graficznym kolorem czerwonym zlokalizowany jest w granicach obszaru oznaczonego w planie symbolem [...]

Teren objęty Ekologicznym Systemem [...] Miejskiej, oraz strefą [...] ochrony dziedzictwa kulturowego.

W ustaleniach kompozycji urbanistycznej widnieje zapis. "zakaz zmiany kompozycji zespołu zabudowy przy ul. [...], ul. W i ul. W.

Prezydent zaznaczył, że Gmina nie sprzedała działki nr[...] w drodze przetargu jako samodzielnej działki inwestycyjnej.

Nieruchomość została sprzedana w drodze bezprzetargowej jako część gruntu przyległego do nieruchomości stanowiącej własność osoby, która zamierzała tę część gruntu nabyć jako teren niezbędny do poprawienia warunków zagospodarowania już posiadanej nieruchomości.

Projekt decyzji Prezydenta został uzgodniony z [...] Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków postanowieniem z [...] znak [...] z następującym uzasadnieniem /.../ realizacja nowej zabudowy we wskazanym miejscu spowodowałaby utworzenie nowej linii zabudowy.

Przytoczone w projekcie decyzji uzasadnienie stwierdzające, że inwestycja jest sprzeczna z zapisami obowiązującego planu miejscowego powoduje, że nie może być ona pozytywnie zaopiniowana ze stanowiska konserwatorskiego.

Na postanowienie Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków wnioskodawczyni złożyła zażalenie do Ministra Kultury, który postanowieniem z [...]r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W odwołaniu do Samorządowego Kolegium Odwoławczego Pani B. B.-S. podniosła, że działkę [...] nabyła bezprzetargowo ale w cenie [...] i stąd uważa, że możliwa jest jej zabudowa. Uważa też, że Gmina nie zamieściła w wykazie dot. sprzedaży działki [...] zakazu zabudowy.

Nadto zaznaczyła, że na postanowienie Ministra Kultury z [...]r. złożyła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego .

Decyzją z [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 238 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 40 ust.1 i 4 oraz art. 43 i 46 ust.1a pkt 1 ustawy z 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

Z akt niniejszej sprawy, a w szczególności z wniosku strony, wynika, że miejsce planowanej lokalizacji [...] znajduje się na terenie elementarnym oznaczonym symbolem[...]

Zapis ustalenia 7.3 wskazuje na "zakaz zmiany zespołu zabudowy" przy A, ul. W i ul. W

Przedmiotowy teren objęty jest strefą [...] ochrony historycznej struktury przestrzennej polegającej na utrzymaniu układu ulic i placów z zachowaniem ich przebiegu, przekrojów, dawnych linii rozgraniczających i linii zabudowy.

Przedstawione ustalenia planu, wskazane też w uzasadnieniu decyzji organu I instancji, nie dopuszczają możliwości realizacji inwestycji o proponowanym przez stronę charakterze tj. budowy [...] niejako na "[...] nieruchomości" w oderwaniu od układu zabudowy dotychczas istniejącej.

Wniesienie przez stronę skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego nie odbiera orzeczeniu Ministra Kultury waloru ostateczności mocy wiążącej w sprawie warunków zabudowy.

Organ II instancji zaznaczył, że argumenty skarżącej odnośnie ceny nieruchomości i braku świadomości co do niemożliwości realizacji inwestycji nie mogą być wzięte pod uwagę ponieważ nie one przesądzają o zgodności inwestycji z planem.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Pani B. B.-S. wskazała, że wniosła skargę na postanowienie Ministra Kultury do Naczelnego Sądu Administracyjnego, ale pomimo tego, że skarga nie została rozpatrzona, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało decyzją w sprawie.

Ponadto skarżąca skierowała [...] r. pismo do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego , w którym podniosła, że plan zagospodarowania przestrzennego Szczecina z r[...]. stracił ważność [...]

Grunt, którego dotyczy sprawa nigdy nie był i nie jest wpisany do rejestru zabytków i stąd postanowienie Wojewódzkiego Konserwatora zabytków w S. straciło moc prawną.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny u z n a ł, co następuje:

Właściwość Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego do rozpoznania sprawy ustalono na podstawie art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271/.

Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji prowadzona na podstawie art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wykazała, że skarga jest niezasadna.

Zgodnie z art. 40 ust.1 ustawy o z zagospodarowaniu przestrzennym organ orzeka w sprawach ustalania warunków zabudowy i zagospodarowania terenu na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Stąd trafne jest stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego , że argumenty skarżącej odnośnie ceny nieruchomości i braku świadomości co do niemożliwości realizacji inwestycji nie mogą być wzięte pod uwagę.

W myśl art. 43 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli zamierzenie jest zgodne z przepisami prawa i ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Zdaniem Sądu ustalenia planu zagospodarowania przestrzennego S. wynikające z Uchwały Rady Miejskiej w S. z [...]r. nie pozwalają na uznanie, że inwestycja polegająca na budowie [...]na działce oznaczonej nr [...] obręb P. ul. M. w S. jest zgodna z tym planem.

Przedmiotowy teren objęty jest[...] ochrony historycznej struktury przestrzennej polegającej na utrzymaniu układu ulic i placów z zachowaniem ich przebiegu, przekrojów, dawnych linii rozgraniczających i linii zabudowy.

Jak wynika z części opisowej planu odnośnie ustaleń kompozycji urbanistycznej zapisano: "zakaz zmiany – kompozycji zespołu zabudowy przy A., ul. W i W.M.

Ze słownika terminów użytych w tekście planu wynika, że kompozycja zespołu zabudowy to układ [...],[...], [...]i [...]z uwzględnieniem linii zabudowy, wysokość zabudowy, [...] i , podziału własnościowego i nawierzchni utwardzonych.

W ocenie Sądu fakt, że skarżąca skierowała skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na postanowienie Ministra Kultury, utrzymujące w mocy postanowienie Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, nie stanowił przeszkody dla podjęcia decyzji przez organ odwoławczy.

Postanowienie Ministra Kultury było już bowiem ostateczne.

Sąd administracyjny kontroluje zgodność z prawem aktów administracyjnych i ocenia to według stanu prawnego obowiązującego w dniu podjęcia decyzji przez organy.

Stąd podnoszony przez Panią B. B.-S. argument dotyczący utraty ważności przez plan ogólny zagospodarowania przestrzennego S. z . [...] z dniem [...]. nie ma znaczenia dla oceny przedmiotowej sprawy.

Nowy stan prawny może być dla strony podstawą do żądania ponownego rozpatrzenia sprawy. I w tym celu strona może złożyć wniosek do organu.

Jak już Sąd zaznaczył wcześniej podstawą do wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu są ustalenia planu i stąd fakt, że grunt, którego dotyczy decyzja nie jest wpisany do rejestru zabytków nie ma znaczenia dla oceny sprawy.

W ocenie Sądu organy rozpatrzyły sprawę zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa materialnego i procesowego.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ oddalił skargę.