Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 156/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-11-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art 220 par 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Kraków dnia 27 listopada 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Fundacji Pomocy Dłużnikom [...] w Z. na bezczynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla K. - N. H. w K. w przedmiocie informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

postanowienia z dnia 27 listopada 2018 roku.

Stosownie do art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 14 marca 2012 r. poz. 270) - dalej określanej, jako "p.p.s.a." - od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis sto

sunkowy lub stały. Pismami tymi są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Strona skarżąca, wnosząc skargę na bezczynność, w związku z wnioskiem z dnia 1 sierpnia 2018 r., nie uiściła wymaganej opłaty. W związku z tym zarządzeniem z dnia 8 października 2018 r. r. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł należnego od skargi - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do wykonania obowiązku zostało prawidłowo doręczone stronie skarżącej w dniu 17 października 2018 r. W zakreślonym terminie skarżąca nie uiściła wpisu od skargi, termin ustawowy upłynął bezskutecznie. Skarżąca powołała się natomiast na art. 239 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U.z 2017 r , poz. 1369 ze zm. ) wskazując w piśmie z dnia 19 października 2018 r, że jest zwolniona od kosztów sądowych. Wbrew twierdzeniu skarżącej okoliczność ta nie została w żaden sposób wykazana. W nadesłanym odpisie z KRS (stan na dzień 23.08.2018 r) brak jakiegokolwiek wpisu, świadczącego o tym by strona skarżąca zaliczona była do organizacji pożytku publicznego w związku z prowadzoną działalnością statutową. Jest wręcz wpis, że strona skarżąca nie posiada statusu organizacji pożytku publicznego. Nie można wobec tego przyjąć by skarżąca korzystała z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych, na które się powołuje. Stosownie, bowiem do art. 239 p.p.s.a. § 1. Nie mają obowiązku uiszczenia kosztów sądowych:

1) strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach:

a) z zakresu pomocy i opieki społecznej,

b) dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej,

c) dotyczących chorób zawodowych, świadczeń leczniczych oraz świadczeń rehabilitacyjnych,

d) ze stosunków pracy i stosunków służbowych,

e) z zakresu ubezpieczeń społecznych,

f) z zakresu powszechnego obowiązku obrony,

g) udzielania cudzoziemcom ochrony,

h) dotyczących dodatków mieszkaniowych;

2) prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich i Rzecznik Praw Dziecka; 3) kurator strony wyznaczony przez sąd orzekający lub przez sąd opiekuńczy dla danej sprawy; 4) strona, której przyznane zostało prawo do pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym (prawo pomocy), w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa. § 2. Nie mają obowiązku uiszczania opłat sądowych organizacje pożytku publicznego, działające na podstawie przepisów o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, w sprawach własnych, z wyjątkiem spraw dotyczących prowadzonej przez te organizacje działalności gospodarczej, a także organizacje pozarządowe oraz podmioty wymienione w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2018 r. poz. 450, 650 i 723) w sprawach własnych dotyczących realizacji zleconego zadania publicznego na podstawie przepisów o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie.

Zgodnie z art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 450) organizacje pozarządowe oraz podmioty prowadzące działalność pożytku publicznego, to : 1) osoby prawne i jednostki organizacyjne działające na podstawie przepisów o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, o stosunku Państwa do innych kościołów i związków wyznaniowych oraz o gwarancjach wolności sumienia i wyznania, jeżeli ich cele statutowe obejmują prowadzenie działalności pożytku publicznego;

2) stowarzyszenia jednostek samorządu terytorialnego;

3) spółdzielnie socjalne;

4) spółki akcyjne i spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz kluby sportowe będące spółkami działającymi na podstawie przepisów ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz. U. z 2017 r. poz. 1463 i 1600), które nie działają w celu osiągnięcia zysku oraz przeznaczają całość dochodu na realizację celów statutowych oraz nie przeznaczają zysku do podziału między swoich udziałowców, akcjonariuszy i pracowników.

W tej sytuacji, skoro pomimo prawidłowego wezwania wpis nie został uiszczony, sąd odrzucił skargę, działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., który stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.