Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SAB/Bd 98/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2022-11-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 658
6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Prokurator
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1 ust 1
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) Sędziowie sędzia WSA Jarosław Wichrowski asesor WSA Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 3 listopada 2022 r. sprawy ze skargi W. D. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prokuratora w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

II SAB/Bd 98/22

UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] 2022 r. skarżący W. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prokuratora w przedmiocie rozpatrzenia jego wniosku z dnia [...] 2022 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie "udostępnienia kopii aktu prawnego, który – bez żadnych wątpliwości i wahań – określa, że naruszono prawo w sposób oczywisty (rażący)", co odnosiło się do doręczonego skarżącemu postanowienia Komisariatu Policji [...] z dnia [...] 2022 r. w przedmiocie umorzenia dochodzenia.

W odpowiedzi na wniosek organ wezwał skarżącego pismem z dnia [...] 2022 r., do jego sprecyzowania o udostępnienie jakiego aktu prawnego skarżący wnosi. Nadto organ poinformował, że żądana informacja publiczna została udostępniona w portalu danych na stronie sejmu RP i jako taka nie stanowi informacji udostępnianej na wniosek. Jednocześnie organ wskazał, że przedmiotowy wniosek wskazuje na konieczność przetwarzania informacji publicznej, co obliguje stronę do wykazania, że jego realizacja jest szczególnie istotna dla interesu publicznego, a także, że do udostępniania materiałów postępowania przygotowawczego zastosowanie mają przepisy Kodeksu postępowania karnego.

Skarżący wniósł do organu pismo z dnia [...] 2022 r., które stanowiło doprecyzowanie wniosku. Skarżący wskazał w nim, że wnosi o udostępnienie kopii regulacji prawnej na podstawie której Prokurator wydał ww. postanowienie o umorzeniu dochodzenia. W odpowiedzi organ pismem z dnia [...] 2022 r. poinformował skarżącego, że podstawą prawną wydania powyższego orzeczenia był Kodeks postępowania karnego, wobec czego przesłał mu plik z treścią tego aktu prawnego.

Skarżący w skardze zarzucił organowi naruszenie art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 z późn. zm.) poprzez błędne jego zastosowanie i przekazanie, że żądana informacja została udostępniona w portalu danych na stronie Sejmu RP i jako taka nie stanowi informacji udostępnianej na wniosek oraz przekazanie informacji nie będącej przedmiotem wniosku. Nadto skarżący zarzucił naruszenie art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902 – dalej powoływanej jako u.d.i.p.) poprzez niezasadne uznanie, że przedmiotem wniosku jest udostępnienie informacji przetworzonej oraz że skarżący nieprecyzyjnie sformułował wniosek. Wobec powyższych zarzutów skarżący wniósł o wymierzenie grzywny organowi, zobowiązanie go do załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej w żądanym zakresie oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej nieuwzględnienie i podniósł, że w jego ocenie nie doszło w niniejszym postępowaniu do zwłoki. Wskazał, że pisma były wysyłane wnioskodawcy niezwłocznie i pomimo wątpliwości w zakresie prawnych możliwości zakwalifikowania wniosku organ dokonał własnej jego interpretacji i udzielił odpowiedzi w sposób, który powinien spełnić oczekiwania wnioskodawcy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Na wstępie wskazać należy, że przewlekłe prowadzenie postępowania występuje wówczas, gdy w określonym przepisami terminie organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadzi postępowanie w sprawie, jednakże mimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności, ponieważ prowadzi postępowanie w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu lub podejmuje czynności pozorne czy też zbędne. O przewlekłości postępowania można mówić, gdy postępowanie jest prowadzone opieszale, niesprawnie i nieskutecznie, w sytuacji, gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym. W związku z tym, w postępowaniu sądowoadministracyjnym w sprawie ze skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej sąd administracyjny bada, czy podejmowane przez organ czynności zmierzają do należytego i szybkiego załatwienia sprawy, w jakich odstępach czasu są one podejmowane, a także czy nie są to czynności pozorne, przedłużające postępowanie i nie prowadzące w istocie do wydania stosownego rozstrzygnięcia.

Aby można było zatem mówić o przewlekłości organu w udostępnieniu informacji publicznej należy przede wszystkim ustalić, czy na organie w ogóle ciążył obowiązek podjęcia stosownego aktu lub czynności. Dokonując tej oceny należy mieć na uwadze treść art. 1 ust. 1 u.d.i.p., zgodnie z którym każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu tej ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie w niej określonych, a także treść art. 1 ust. 2 u.d.i.p., zgodnie z którym przepisy tej ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Oznacza to, że należy przede wszystkim ustalić, czy żądana informacja stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, jednak należy mieć też na względzie, że niedopuszczalne jest stosowanie przepisów tej ustawy wówczas, gdy żądane informacje, mające charakter informacji publicznych, osiągalne są w innym trybie.

W przedmiotowej sprawie nie jest sporne, że skarżący zwrócił się o udzielenie informacji publicznej do Prokuratury, tj. do podmiotu zobowiązanego zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p., do udzielenia informacji publicznej. We wniosku z dnia [...] 2022 r. skarżący domagając się udzielenia informacji publicznej w zakresie udostępnienia "kopii aktu prawnego, który – bez żadnych wątpliwości i wahań – określa, że naruszono prawo w sposób oczywisty (rażący)" w określonej formie, tj. w postaci plików komputerowych przesłanych na pocztę elektroniczną, nie wskazał dokładnie o jaki "zakres" informacji chodzi. Skarżący wskazał jednak we wniosku, że wniosek dotyczy postanowienia Komisariatu Policji [...] z dnia [...] 2022 r. w przedmiocie umorzenia dochodzenia, zatwierdzonego przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej [...] w sprawie o sygn. akt [...]. Z uwagi na tak sformułowany wniosek organ pismem z dnia [...] 2022 r. wezwał skarżącego do jego doprecyzowania, wskazując jednocześnie, że w razie gdyby wniosek dotyczył udostępnienia aktu prawnego to informacja taka udostępniona jest w portalu danych na stronie RP i nie stanowi informacji publicznej udostępnianej na wniosek, zaś jeśli wniosek dotyczy udostępnienia materiałów postępowania przygotowawczego, to właściwymi do zastosowania w tym przypadku byłyby przepisy Kodeksu postępowania karnego. Następnie na skutek doprecyzowania wniosku, zgodnie z którym organ uznał, że skarżący wnosi o udostępnienie treści Kodeksu postępowania karnego, pismem z dnia [...] 2022 r. organ udostępnił skarżącemu w sposób wskazany we wniosku plik z treścią ww. kodeksu.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że treść Kodeksu postępowania karnego, jako ustawy stanowiące-j zgodnie art. 87 Konstytucji RP- źródło powszechnie obowiązującego prawa w Polsce, stanowi informację publiczną w myśl art. 1 ust. 1 u.d.i.p. i podlega udostępnieniu zgodnie z art. 2 i art. 6 u.d.i.p. Niemniej jednak art. 1 ust. 2 u.d.i.p. wskazuje jasno, że jeśli odrębna ustawa ustala odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi, to stosuje się przepisy tej ustawy. Tak też jest w przypadku udostępniania treści aktów normatywnych, ponieważ dostęp do informacji publicznej w takiej formie reguluje ustawa z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1461)., która stanowi lex specialis w stosunku do ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Mając na względzie powyższe, należy zauważyć, że zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 2 oraz art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. ustawy ogłasza się w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej, przy czym wydaje go Prezes Rady Ministrów przy pomocy Rządowego Centrum Legislacji. Co więcej, zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. Dziennik Ustaw lub zawarte w nim akty normatywne udostępnia się: 1) nieodpłatnie do wglądu i do pobrania w formie dokumentu elektronicznego na stronach internetowych Rządowego Centrum Legislacji;

2) za pomocą środków komunikacji elektronicznej lub informatycznych nośników danych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, stosownie do wniosku zainteresowanego podmiotu, na zasadach i w trybie określonych w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r. poz. 1330 i 1669).

Z powyższego wynika, że podmiotem dysponujący informacją publiczną zawartą w Dzienniku Ustaw jest Prezes Rady Ministrów. Zatem uznać należy, że z żądaną w niniejszej sprawie informacją publiczną skarżący mógł się zapoznać nieodpłatnie w formie dokumentu elektronicznego na stronie internetowej Rządowego Centrum Legislacji lub też skierować wniosek o jej udostępnienie na zasadach i w trybie u.d.i.p. do podmiotu nią dysponującego, tj. do Prezesa Rady Ministrów. Sąd uznał na tej podstawie, że Prokurator Rejonowy Bydgoszcz-Północ nie był podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej we wnioskowanym zakresie. Skierowanie wniosku o udzielenie informacji publicznej do organu niewłaściwego nie może stanowić podstawy do postawienia temu organowi zarzutu przewlekłości, zwłaszcza w sytuacji, gdy organ ten podejmuje w sprawie czynności wyjaśniające i udziela odpowiedzi na złożone przez skarżącego wnioski na podstawie dokonanych ustaleń (por. wyrok WSA w Olsztynie z dnia 7 stycznia 2005 r., sygn. akt II SAB/Ol 53/04 – dostęp na stronie https://cbois.nsa.gov.pl/). Tak też było w niniejszej sprawie, ponieważ organ bez zbędnej zwłoki, za każdym razem odpowiadał na pisma skarżącego, udzielając niezbędnych wskazówek, a nawet udzielając w ustawowym terminie informacji publicznej, chociaż nie był organem do tego zobowiązanym.

Reasumując powyższe rozważania Sąd uznał, że w przedmiotowej sprawie na Prokuratorze nie ciążył obowiązek udzielenia informacji publicznej w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, ani w trybie ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych. Ze względu na powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm.), Sąd oddalił skargę.