Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 1898/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-10-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący czący Sędzia NSA Bożena Walentynowicz, , Sędziowie WSA Izabela Ostrowska ( spr.), WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant Edyta Kuczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2004 r. sprawy ze skargi J. G. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego I. uchyla zaskarżone postanowienie II. zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku,


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] postanowieniem z dnia [...] lipca 2002 r. nr [...], działając w oparciu o art. 50 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, wstrzymał prowadzenie robót budowlanych przy budowie ściany budynku gospodarczego, zlokalizowanego na działce nr ew. [...] w [...], budowanej w granicy z działką nr ew. [...], prowadzonych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w decyzji nr [...] z dnia [...] lutego 2001 r.

W uzasadnieniu organ wskazał, iż inwestorzy prowadzili roboty budowlane w oparciu o nakaz wynikający z decyzji nr [...] zobowiązujący właścicieli budynku gospodarczego do wybudowania brakującej ściany w budynku gospodarczym spełniającej wymogi § 270 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14.12.1994 r. "w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie". Decyzja określała także, iż roboty budowlane winny być poprzedzone geodezyjnym wytyczeniem fundamentu na gruncie i prowadzone pod nadzorem osoby uprawnionej.

Zdaniem organu inwestorzy prowadzili roboty budowlane nie zapewniające nadzoru osoby uprawnionej, czym istotnie odstąpili od warunków i ustaleń decyzji nr [...]

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2003 r. nr [...], działając w oparciu o art. 138 § 1 pkt 3 kpa, po rozpatrzeniu zażalenia I.K., J.G. oraz W.G., umorzył postępowanie zażaleniowe.

W ocenie organu odwoławczego rozpatrywanie zażalenia na postanowienie nr [...] z dnia [...] lipca 2002 r. stało się bezprzedmiotowe, wobec wydania przez organ decyzji nr [...] z dnia [...] września 2002 r. Zdaniem organu treść zaskarżonego postanowienia – wstrzymanie robót, pozostaje w mocy poprzez wydaną decyzję.

Skargę na powyższe postanowienie złożył J. G., wnosząc o jego uchylenie i podnosząc, iż organ odwoławczy rozpatrzył zażalenie dopiero w kwietniu 2003 r., podczas gdy złożone zostało w lipcu 2002 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna, choć nie z przyczyny w niej podniesionej, którą jednak Sąd jest zobligowany brać pod uwagę z urzędu.

Postanowienie organu odwoławczego zapadło z naruszeniem art. 138 § 1 pkt 3 kpa w związku z art. 144 kpa, mającym swoje źródło w błędnej interpretacji art. 50 i 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.

Prawo żądania weryfikacji postanowienia wydanego w trybie art. 50 Prawa budowlanego, w formie prawa złożenia zażalenia zagwarantowany został w art. 50 ust. 5.

Możliwość rozstrzygnięcia przez organ II instancji w oparciu o art. 138 § 1 pkt 3 kpa uzależniona jest od wykazania bezprzedmiotowości tego postępowania w rozumieniu art. 105 § 1 kpa (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 października 1998 r. sygn. akt SA/Po 495/88).

Organ odwoławczy w zaskarżonym postanowieniu nie wykazał, aby w sprawie niniejszej wystąpiły przesłanki bezprzedmiotowości postępowania zażaleniowego.

Całkowicie chybiona jest teza postawiona przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, że wydanie decyzji w oparciu o art. 51 w terminie określonym w art. 50 ust. 4 Prawa budowlanego czyni bezprzedmiotowym rozpatrzenie zażalenia na postanowienie w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych.

Brak utraty ważności przedmiotowego postanowienia (wobec wydania decyzji w terminie z art. 50 ust. 4) jest okolicznością uzasadniającą kontrolę jego legalności w postępowaniu zażaleniowym. Odmienna ocena wyrażona w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia prowadzi do akceptacji bezpodstawnego uchylania się organu odwoławczego od powinności kontroli instancyjnej pomimo, iż ustawodawca zagwarantował stronie prawo do żądania takiej kontroli.

Mając powyższe na uwadze, należało orzec jak w sentencji w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia

2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.).

Rozstrzygnięcie w pkt II wyroku oparto na treści art. 152 cytowanej ustawy.