Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 25/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2014-04-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220  par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wrocław, dnia 07 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 07 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące: styczeń, październik i grudzień 2009 r. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Przewodniczący Wydziału I zarządzeniem z dnia 13 stycznia 2014 r. wezwał R. S. (dalej: skarżący) do uiszczenia wpisu sądowego od skargi z dnia 08 grudnia 2013 r. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące: styczeń, październik i grudzień 2009 r.

Odpis zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 4 lutego 2014 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na to, że nie uiszczono od niej należnego wpisu.

Zgodnie z art. 219 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity z 2012 r. Dz. U. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) opłatę sądową (wpis) należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Na mocy art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., pismem podlegającym opłacie jest również skarga.

W myśl art. 220 § 1 zdanie 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnych czynności na skutek pisma (skargi), od którego nie została uiszczona należna opłata.

W takim przypadku, przewodniczący, na podstawie art. 220 § 1 zdanie 2 w zw. z § 3 p.p.s.a., wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem odrzucenia tej skargi uiścił od niej wpis, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Bezskuteczny upływ terminu skutkuje odrzuceniem skargi przez sąd, w oparciu o art. 220 § 3 p.p.s.a.

W niniejszej sprawie doręczenie skarżącemu odpisu zarządzenia z dnia 13 stycznia 2014 r. nastąpiło w trybie art. 73 § 1 i 4 p.p.s.a. w zw. z art. 67 § 5 p.p.s.a. Wskazane przepisy stanowią, że w przypadku braku możliwości doręczenia pisma osobie upoważnionej do odbioru pism za pośrednictwem jednej z osób, wymienionych w art. 72 p.p.s.a. (domownik, administracja domu, dozorca), pismo uważa się za doręczone, jeżeli w ciągu czternastu dni od złożenia go w placówce pocztowej nie zostanie podjęte.

Zawiadomienie o złożeniu pisma (awizo), w oparciu o art. 73 § 2 p.p.s.a., umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub

w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe.

Natomiast w przypadku niepodjęcia pisma w ciągu siedmiu dni, art. 73 § 3 p.p.s.a przewiduje pozostawienie powtórnego zawiadomienia (powtórne awizo)

o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni, od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej

W niniejszej sprawie próby doręczenia odpisu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I przez Pocztę miały miejsce w dniach 21 i 29 stycznia 2014 (k. 22 akt). Natomiast czternastodniowy termin na odebranie pisma, liczony od dnia 21 stycznia 2014 r., upłynął w dniu 4 lutego 2014 r. (wtorek). Z tym dniem należało uznać jego doręczenie za skuteczne.

Wobec powyższego siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu w skardze upłynął w dniu 11 lutego 2014 r. (wtorek).

Do tego dnia skarżący nie uiścił wpisu od skargi, w związku z czym, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. należało ją odrzucić.