Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1056/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-05-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6231 Dozór techniczny
Hasła tematyczne: Sprawy jakości, certyfikacja, dozór
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: 138
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art.7 ust.3,18 ust.1,14 ust.1, 20, 44 ust.1 i 3,art.5, art.9
journal: Dz.U. 2018 poz 1351
law: Ustawa z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym - tekst jednolity
article: 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.) Sędzia NSA Zdzisław Romanowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 maja 2021 r. sprawy ze skargi L. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania eksploatacji urządzenia technicznego oddala skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] listopada 2018 r., sygn. akt [...] Prokurator Prokuratury Rejonowej w [...] wystąpił do Transportowego Dozoru Technicznego, zwanego dalej "TDT", z wnioskiem o przeprowadzenie "kontroli pod kątem warunków technicznych naczyń ciśnieniowych/wiązek butli przeznaczonych do przewozu gazów, którymi przewożone są po napełnieniu w firmie L. Sp. z o.o. z/s P. ul. [...].

W dniu [...] grudnia 2018 r., zostało przeprowadzone przez starszego inspektora TDT S. G. badanie doraźne kontrolne wiązki butli, wytworzonej przez L., nr fabryczny [...], zwanej dalej "Wiązką butli", eksploatowanej przez L. Sp. z o.o. z siedzibą w K. Przedmiotowe badanie doraźne kontrolne zostało wykonane w obecności przedstawiciela eksploatującego – D. S. Z przeprowadzonego ww. badania doraźnego kontrolnego został sporządzony protokół o nr.: [...] z dnia [...] grudnia 2018 r. z negatywnym wynikiem badań.

W protokole tym stwierdzono m.in., że podczas rewizji zewnętrznej stwierdzono, że wiązka butli posiadała cechy poświadczające wykonanie badania okresowego 06.2009 oraz znak rzeczoznawcy [...]. Tabliczka niezgodna z wymogami przepisów ADR. Wiązka butli oraz butle nie posiadają oznakowania π. Zgodnie z oświadczeniem D. S. wiązka butli dostarczona ze Słowacji. Zgodnie z oświadczeniem D. S. Doradcą ADR w [...] jest A. K. Wiązka napełniona - zgodnie z listą kontrolną do wiązki dnia [...].12.2018 Stwierdza się naruszenie art. 18 ust. 1 ustawy o dozorze technicznym oraz art. 9 ust. 1 pkt. 4 ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2018r. Nr [...], Dyrektor TDT wydał wstrzymującą eksploatację Wiązki butli w związku z negatywnym wynikiem badania doraźnego kontrolnego Wiązki butli.

Powołując się na art. 10 § 2 k.p.a., Dyrektor TDT odstąpił od zasady zapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym z uwagi na to, że załatwienie sprawy nie cierpi zwłoki ze względu na niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzkiego oraz ze względu na grożącą niepowetowaną szkodę materialną, która może powstać w zw. z dalszą eksploatacją wiązki butli. Jednocześnie decyzji tej nadał rygor natychmiastowej wykonalności.

Pismem z dnia [...] grudnia 2018 r. strona, reprezentowana przez pełnomocnika, złożyła wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji [...] ze względu na to że została ona wydana bez podstawy prawnej oraz z rażącym naruszeniem prawa oraz działając na zasadzie ostrożności procesowej w przypadku, gdyby wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji został uznany za nieuzasadniony składam od ww. decyzji odwołanie żądając uchylenia jej w całości. Zarzuciła jednocześnie organowi I instancji naruszenie art. 7 k.p.a., zasady działania organów w sposób zwiększający zaufanie obywateli do państwa, art. 18 oraz 20a ustawy

o dozorze technicznym oraz licznych przepisów k.p.a. Ponadto strona wniosła:

- skargę na Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego zarzucając mu celowe łamanie przepisów k.p.a. w celu nałożenia karna mojego mocodawcę,

- o wstrzymanie niniejszego postępowania do czasu wyjaśnienia postępowania skargowego,

- o wykluczenie z postępowania Dyrektora Departamentu Transportu Drogowego w Ministerstwie Infrastruktury Pana O., gdyż zachodzi podejrzenie iż może być stronniczy w postępowaniach dotyczących TDT,

- skargę na Dyrektora TDT zarzucając mu łamanie swoją praktyką zasad prawa oraz postępowanie niezgodne z zaleceniami ministerstwa,

- aby organ nadzoru tj. Minister Infrastruktury złożył do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych stosowne wnioski" z uwagi na to, "że Dyrektor TDT w dokumentacji załączonej do decyzji, a wiec w protokołach kontrolnych upublicznia dane osobowe odnośnie zatrudnienia osób fizycznych bez podstawy prawnej. Przedmiotem kontroli jest bowiem ustawa o dozorze technicznym a nie kwestia stosowania przepisów ADR.

Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2019 r. Ml odmówił udostępnienia akt sprawy w formie przesłania kopii dokumentacji poprzez systemy teleinformatyczne, informując jednocześnie o możliwości zapoznania się z aktami sprawy w siedzibie organu. Strona nie skorzystała z tej możliwości.

Pismem z dnia [...] lipca 2019 r. Ml zwrócił się do Prokuratora Prokuratury Rejonowej w [...] z zapytaniem, czy Prokurator wstępuje m.in. do niniejszego postępowania administracyjnego.

Pismem z dnia [...] lipca 2019 r. Ml zawiadomił pełnomocnika strony

o uzupełnieniu materiału dowodowego w sprawie i jednocześnie ponownie zawiadomił go o możliwości zapoznania się z aktami sprawy.

Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa.

Pismem z dnia [...] lipca 2019 r., Prokurator Prokuratury Rejonowej

w [...] oznajmił, iż wstępuje do niniejszego postępowania administracyjnego.

W związku z analizą złożonego przez stronę odwołania, Ml pismem z dnia [...] października 2019 r., wezwał stronę do sprecyzowania zakresu żądania, tj. do dookreślenia, w jakim trybie Minister Infrastruktury ma dokonać rozpatrzenia odwołań od decyzji Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]z dnia [...] grudnia 2018 r. wskazując na odrębności postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji oraz postępowania odwoławczego.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie, strona pismem z dnia [...] października 2019r., wskazała, że w pierwotnym wniosku wskazała, że wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji a jeżeli nie zostanie wniosek ten uwzględniony to wnosi

o rozpatrzenie odwołania. W świetle powyższych faktów wniosła o równorzędne procedowanie obu przypadków.

Pismem z dnia [...] listopada 2019 r., Ml zwrócił się do Prezesa Sądu Rejonowego w [...] o udostępnienie Ministrowi Infrastruktury akt sprawy ws. o sygn. akt [...], z oskarżenia wniesionego przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej w [...], oraz umożliwienia sporządzania odpisów z w/w akt spraw.

Przy piśmie z dnia [...] listopada 2019 r. sygn. akt [...] [...] Wydział Karny Sądu Rejonowego w [...] przesłał ww. akta sprawy.

Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2020 r. Ml zdecydował o uzupełnieniu materiału dowodowego sprawy poprzez dopuszczenie dowodów z niektórych dokumentów udostępnionych przez Sąd Rejonowy w [...], zawiadamiając jednocześnie stronę i uczestnika postępowania o możliwości zapoznania się

z całością akt sprawy i wypowiedzenia się w sprawie.

Decyzją z dnia [...] marca 2020r. nr [...] Minister Infrastruktury działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. — Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256), dalej "k.p.a.", w związku z art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym (Dz. U.

z 2019r. poz. 667, ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania L. Sp. z o.o.

z siedzibą w K. od decyzji Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego (TDT) nr [...] z dnia [...] grudnia 2018 r., wstrzymującej eksploatację urządzenia technicznego - wiązki butli, wytworzonego przez L., nr fabryczny [...], eksploatowanego przez L. Sp. z o.o., z siedzibą z K., przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z treścią art. 18 ust. 1 ustawy o dozorze technicznym w przypadku nieprzestrzegania przez eksploatującego przepisów o dozorze technicznym organ właściwej jednostki dozoru technicznego wydaje decyzję o wstrzymaniu eksploatacji urządzenia. Ze zgromadzonego

w sprawie materiału dowodowego wynika bowiem, że Wiązka butli eksploatowana była bez decyzji zezwalającej na eksploatację urządzenia technicznego, co stanowi naruszenie art. 14 ust. 1 ustawy o dozorze technicznym. Ponadto w toku badania doraźnego kontrolnego stwierdzono brak oznakowania wiązki butli oraz pojedynczych butli znakiem π, co z kolei stanowi naruszenie art. 64 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011r. o przewozie towarów niebezpiecznych o przewozie towarów niebezpiecznych (Dz.U. 2021 poz.756 dalej jako "PTN").

Organ wskazał, że zgodnie z § 1 pkt. 1 lit e rozporządzenia Rady Ministrów

z dnia 7 grudnia 2012r. w sprawie rodzajów urządzeń technicznych podlegających dozorowi technicznemu (Dz. U. z 2012 r. poz. 1468) dozorowi technicznemu podlegają urządzenia ciśnieniowe, w których znajdują się ciecze lub gazy pod ciśnieniem różnym od atmosferycznego w tym zbiorniki przenośne - zmieniające miejsce między napełnieniem a opróżnieniem - o pojemności większej niż 0,35 dm3

i nadciśnieniu wyższym niż 0,5 bara, przeznaczone do magazynowania lub transportowania cieczy lub gazów.

Minister uznał, że przedmiot kontroli tj. Wiązka butli, kwalifikuje się do rodzaju urządzeń technicznych podlegających dozorowi technicznemu ze względu na to, iż butle połączone są ze sobą wspólnym kolektorem w formie wiązki, posiadają pojemność większą niż 0,35 dm3, zostały napełnione gazem i przygotowane do transportu. Zatem parametry opisywanych wiązek butli ustalone podczas przeprowadzonego badania doraźnego kontrolnego, wskazują w sposób jednoznaczny, że Wiązka butli jest urządzeniem technicznym, podlegającym dozorowi technicznemu.

Zgodnie zaś z art. 9 ust.1 pkt 4 lit c ustawy PTN, Dyrektor TDT jest właściwą władzą w rozumieniu przepisów Umowy europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR), sporządzonej w Genewie dnia [...] września 1957 r., w sprawach obejmujących "czynności administracyjne" m.in. w zakresie warunków technicznych i badań naczyń ciśnieniowych przeznaczonych do przewozu gazów.

W związku z powyższym, w ocenie Ml, wskazana w zaskarżonej decyzji podstawa prawna - art. 18 ust. 1 ustawy o dozorze technicznym, obligująca organ właściwej jednostki dozoru technicznego do wstrzymania eksploatacji urządzenia technicznego w przypadku nieprzestrzegania przez eksploatującego przepisów

o dozorze technicznym - wobec ustaleń wskazujących na nieprzestrzeganie przez stronę (jako eksploatującego w rozumieniu przepisów ustawy o dozorze technicznym) przepisów o dozorze technicznym, została zastosowana w sposób prawidłowy. Ustalone bowiem przez organ I instancji okoliczności, świadczą o nieprzestrzeganiu przez stronę przepisów ustawy o dozorze technicznym, tj. art. 18 ust. 1 związku z art. 14 ust. 1.

Minister zauważył ponadto, że organ jednostki dozoru technicznego mają obowiązek wstrzymać eksploatację urządzenia technicznego w przypadku, gdy stwierdzi, że urządzenie takie stwarza zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzkiego oraz mienia i środowiska (nawet gdy przesłanka naruszenia przepisów dozoru technicznego przez eksploatującego nie została spełniona) niezależnie od naruszenia przepisów. Minister podkreślił, że przepis art. 18 ust. 2 ustawy o dozorze technicznym ma szczególne znaczenie dla zapewnienia bezpieczeństwa eksploatacji urządzeń technicznych, ponieważ każde takie urządzenie, zgodnie z art. 4 pkt 1 ustawy o dozorze technicznym, może stwarzać zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzkiego oraz mienia i środowiska, m.in. wskutek rozprężenia cieczy lub gazów znajdujących się pod ciśnieniem różnym od atmosferycznego lub wskutek rozprzestrzeniania się materiałów niebezpiecznych podczas ich magazynowania lub transportu. Dla jego zastosowania jednak wymagane jest ustalenie, że dane urządzenie stwarza takie zagrożenie, tzn. zagrożenie takie jest realne i konkretne, a nie tylko potencjalne.

W ocenie Ministra, takie zagrożenie zostało wykazane poprzez stwierdzenie, że Wiązka butli nie posiada oznaczenia znakiem zgodności π. Brak znaku π - na naczyniu ciśnieniowym, które podlega takiemu oznaczeniu, wskazuje, iż dane naczynie ciśnieniowe nie powstało zgodnie z określonymi normami w ww. przepisach, a więc de facto może stwarzać zagrożenie dla zdrowia i życia w przypadku jego eksploatacji.

Brak oznakowania znakiem π uniemożliwia swobodną eksploatację niniejszego naczynia ciśnieniowego na terenie UE. Przedmiotowa Wiązki butli może być stosowana do przewozu gazów na terenie UE, ale z wyłączeniem możliwości napełniania jej oraz wykonywania badań okresowych poza państwem, w którym ma siedzibę właściciel Wiązki butli, tym samym na terenie RP ta wiązki butli może być napełniana, ale wyłącznie na podstawie decyzji zezwalającej na jej eksploatację, wydanej przez Dyrektora TDT, w myśl art. 14 ust. 1 ustawy o dozorze technicznym.

Minister zauważył, że zbieżne z powyższą wykładnią przepisów stanowisko przedstawił biegły w trakcie przesłuchania w Komendzie Powiatowej Policji

w [...], w dniu [...] grudnia 2018 r. W protokole z tego przesłuchania, tj. z dnia [...] grudnia 2018 r. wskazał on, że zbiorniki ciśnieniowe na tabliczkach znamionowych wiązek oraz na poszczególnych butlach wchodzących w skład wiązek jak i tych pojedynczych nie posiadały oznakowania "Pi", tym samym nie powinny zostać napełnione na terenie Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, tj. na podstawie przepisów określonych w dyrektywie 2010/35/UE z dnia 16 czerwca 2010 roku. Znak "Pi" powinien być naniesiony na każdą butlę. Powołany biegły, jak wynika z treści ww. protokołu, podkreślił również, że "w/w butle, tzn. butle oraz wiązki butli bez znaku "pi", mogą być transportowane jako nienapełnione, nie mogą być one napełniane na terenie Polski oraz nie można na nich przeprowadzać badań okresowych. W opisywanej powyżej sytuacji butle pochodziły z terenu Słowacji i Czech. Na powyższy stan nie ma wpływu data produkcji zbiorników ciśnieniowych (butli acetylenowych), wszystkie - bez wyjątku, zbiorniki ciśnienie pochodzące z innego kraju niż Polska, muszą posiadać oznakowanie " Pi", aby ' można je było napełnić na terenie naszego kraju (Polski).

Odnosząc się zaś do zarzutu strony o tym, że w załączonym do decyzji protokole kontrolnym organ zawiera informacje o działalności innego podmiotu

a mianowicie "L." bez określonej formy prawnej, podczas, gdy przedmiotem postępowania jest "L. sp. z o.o. , Minister zauważył ,

że zarówno w ww. protokole nr [...], jak i w zaskarżonej decyzji nr [...], wskazano jako stronę (i eksploatującego Wiązkę butli) "L. Sp. z o.o.", a więc pełną nazwę strony, zawierającą określenie jej formy prawnej. Nie ulega zatem wątpliwości, że to strona jest wskazana w tych dokumentach jako eksploatujący Wiązkę butli. Natomiast brak w niektórych miejscach w ww. protokole wskazania przy nazwie strony jej formy prawnej, tj. "Sp. z o.o.", uznaje się za oczywistą omyłkę pisarską, która w żaden sposób nie wpływa na wynik postępowania.

Za bezzasadne Minister uznał zarzuty łamania przepisów k.p.a. Podkreślił,

że z przeprowadzonego badania doraźnego kontrolnego urządzenia technicznego, jakim jest omawiana Wiązka butli, został sporządzony protokół nr [...],

w którym przedstawiono czynności oraz ustalenia poczynione w trakcie tego badania. Wszelkie uwagi i niezgodności zostały zamieszczone w omawianym protokole. Jednocześnie, jak wynika z tego protokołu, przy przeprowadzaniu tego badania była obecna upoważniona osoba reprezentująca stronę, która nie zgłosiła żadnych uwag, ani do przeprowadzanej kontroli, ani do poczynionych przez inspektora TDT ustaleń faktycznych. Zatem, w ocenie Ml, organ I instancji nie naruszył zasady dochodzenia prawdy obiektywnej, czy też zasady pogłębionego zaufania. Natomiast zaskarżona decyzja Dyrektora TDT znak [...] z dnia [...] grudnia 2018 r. spełnia wymogi określone w art. 107 k.p.a., w tym dotyczące uzasadnienia, tj. organ I instancji wskazał fakty, które uznał za udowodnione, dowody, na których się oparł, wyjaśniając przy tym podstawy prawne decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.

Odnosząc się zaś do wniosku strony o wykluczenie z postępowania Dyrektora Departamentu Transportu Drogowego w Ministerstwie Infrastruktury Pana O. z powodu, że zachodzi podejrzenie iż może być stronniczy w postępowaniach dotyczących TDT, na co dowodem jest między innymi nie wyjaśnione zapytanie poselskie odnośnie relacji tej osoby z TDT, Minister wskazał, że przesłanki wyłączenia osób z postępowania administracyjnego określone zostały

w szczególności w przepisach art. 24 k.p.a. Żadna z przesłanek, stanowiących podstawę do obligatoryjnego wyłączenia pracownika organu od udziału

w postępowaniu, w odniesieniu do niniejszej sprawy i B. O. - Dyrektora Departamentu Transportu Drogowego Ministerstwa Infrastruktury, określonych w art. 24 § 1 k.p.a., nie została spełniona. Odnosząc się zaś do przedłożonego przez Stronę dowodu, tj. linku do stenogramów z 74 posiedzenia Sejmu Rzeczpospolitej Polskiej, pomimo tego, że kwestia ta nie ma związku z niniejszym postępowaniem, Minister wskazał, że B. O. nie jest pracownikiem TDT.

Mając na uwadze żądanie strony dotyczące zawiadomienia Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w sprawie rzekomego upublicznienia danych osobowych doradcy ADR zatrudnionego przez L. Sp. z o.o., Minister wskazał, że dane dotyczące tożsamości doradcy ADR nie miały żadnego wpływu na poczynione w sprawie ustalenia bądź na treść zaskarżonej decyzji. Ponadto przekazanie danych nastąpiło w sposób dobrowolny przez przedstawiciela strony, zaś Dyrektor TDT jest również organem właściwym w sprawach świadectwa doradcy do spraw bezpieczeństwa przewozu towarów niebezpiecznych, do kompetencji którego należy m.in. cofanie świadectwa doradcy m.in, w przypadkach rażącego naruszenia przez doradcę przepisów dotyczących przewozu towarów niebezpiecznych Sam zaś protokół został przekazany tylko upoważnionemu przedstawicielowi strony, zatem nie można uznać, iż te dane zostały upublicznione.

Minister wskazał następnie, że strona zarzuca naruszenie art. 20a ustawy

o dozorze technicznym poprzez dokonanie kontroli na jednostkach, nie będących własnością polskiego podmiotu. W myśl tego przepisu dla urządzeń technicznych:

1) zgodnie z prawem wyprodukowanych lub dopuszczonych do obrotu w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej albo w Republice Turcji;

2) zgodnie z prawem wyprodukowanych w państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) będącym stroną umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym

nie stosuje się przepisów art. 8 ust. 1-3, art. 9, art. 13 ust. 1 pkt 4 oraz art. 20 ustawy o dozorze technicznym. Ww. przepisy tyczą się zakresu wytwarzania urządzeń technicznych i uzgadniania dokumentacji w tym zakresie, uprawnienia do wytwarzania, naprawiania lub modernizacji urządzeń technicznych, uprawnienia badawczego organu w toku wytwarzania tych urządzeń oraz uzgadniania wymagań technicznych z organem na wniosek importera.

W ocenie Ml, powyższy zarzut jest bezzasadny ponieważ przepis ten w ogóle nie odnosi się do przedmiotu niniejszej sprawy. Podkreślił, iż przepis art. 20a ustawy o dozorze technicznym nie wyłącza sprawowania dozoru technicznego nad urządzeniami technicznymi wytworzonymi poza granicą RP i nie zawiera w związku

z powyższym żadnych ograniczeń w kwestiach możliwości stosowania przepisów

art. 14 i art. 18 ust. 1 i 2 ustawy o dozorze technicznym.

W każdym przypadku nieprzestrzegania przez eksploatującego przepisów ustawy o dozorze technicznym lub wystąpienia zagrożenia zdrowia lub życia wynikającego z eksploatacji urządzeń technicznych, organ jednostki dozoru technicznego zobligowany jest do wydania decyzji wstrzymującej eksploatację danego urządzenia. Zatem w ocenie Ml, w związku z powyższym, nie może być mowy o naruszeniu przez organ I instancji przepisu art. 20a ustawy o dozorze technicznym.

Ponadto w ocenie organu II instancji, przepisy ustawy o dozorze technicznym rzeczywiście w sposób bezpośredni nie określają, że "pakowanie wiązek butli" jest eksploatacją, ani nie zawierają objaśnienia samego wyrażenia "eksploatacja". Pojęcie "eksploatacja", z technicznego punktu widzenia, w najprostszym odniesieniu, oznacza użytkowanie urządzeń, maszyn itp. Definicja zaś "użytkowania" –

w odniesieniu do ciśnieniowych urządzeń transportowych (a więc również

w odniesieniu do wiązek butli) - zawarta jest w art. 2 pkt 20 ustawy PTN, zgodnie

z którą "użytkowanie" oznacza "napełnianie, okresowe przechowywanie połączone

z przewozem, opróżnianie lub ponowne napełnianie ciśnieniowych urządzeń transportowych".

We wskazanym już powyżej protokole nr [...] z dnia [...] grudnia 2018 r., zawarto informacje, że wiązka napełniona - zgodnie z listą kontrolną do wiązki dnia [...].12.2018. A więc podmiot gospodarczy – L. Sp. z o.o., zgodnie z listą kontrolną wiązki, o której mowa w protokole, dokonał czynności napełnienia i okresowego przechowywania wiązki butli. Czynności te, tj. napełnianie, ponowne napełnianie, okresowe przechowywanie połączone z przewozem, mieszczą się w zakresie wskazanej powyżej definicji "użytkowanie", co jest równoznaczne z eksploatowaniem, w rozumieniu przepisów ustawy o dozorze technicznym. W ocenie Ml, wykonując określone w definicji "użytkowania" czynności, strona w sposób bezsprzeczny eksploatowała przedmiotowe urządzenie techniczne.

Zatem Ml uznał, że zasadnym było przyjęcie przez organ I instancji, że strona eksploatuje Wiązkę butli, a tym samym brak jest podstaw do uznania, że organ ten "złamał prawo, a w szczególności liczne przepisy k.p.a.".

Na marginesie organ zauważył, że Wiązka butli, by mogła być eksploatowana bez znaku TT W Polsce, zgodnie z art. 14 ustawy o dozorze technicznym winna posiadać decyzję zezwalającą na jej eksploatację, wydaną przez organ właściwej jednostki dozoru technicznego. W przedmiotowej sprawie organ I instancji w toku czynności, w sposób jednoznaczny wykazał, że strona nie posiadała decyzji zezwalającej na eksploatację omawianej wiązki butli, która dodatkowa nie posiadała oznakowania znakiem TT. Strona w żaden sposób nie kwestionowała takiego ustalenia zarówno w czasie kontroli, jak i w odwołaniu od ww. decyzji nr [...]. Tym samym doszło do naruszenia art. 14 ust. 1 ustawy o dozorze technicznym którego konsekwencją było wydanie decyzji o wstrzymaniu eksploatacji Wiązki butli.

Minister stwierdził, że wbrew twierdzeniom strony, w ocenie organu, nie ma sprzeczności pomiędzy prawem międzynarodowym (ADR), krajowym i unijnym w zakresie objętym przedmiotem zaskarżonej decyzji, wobec czego reguły kolizyjne, określone w art. 91 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej nie mają zastosowania.

Odnosząc się do art. 109 ustawy PTN, organ zauważył, że przepis ten nie miał zastosowania w niniejszej sprawie w ogóle. Przedmiotem postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją było bowiem wstrzymanie eksploatacji Wiązki butli (w zw. z nieprzestrzeganiem przepisów dozoru technicznego), a nie naruszenie obowiązków uczestnika przewozu towarów niebezpiecznych, wyszczególnionych

w załącznikach do tej ustawy. Przepis art. 109 ustawy PTN stanowi zaś o wyłączeniach od nakładania kar pieniężnych, o których mowa w art. 107 i 108 ustawy PTN (zgodnie z art. 109 ust. 1 ustawy PTN, nie nakłada się kary pieniężnej, o której mowa w art. 107 i 108 ustawy PTN, jeżeli okoliczności sprawy i dowody wskazują, że odpowiednio uczestnik przewozu lub podmiot prowadzący kursy nie miał wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpiło wskutek działania osób trzecich lub wskutek zdarzeń i okoliczności, którym podmiot nie mógł zapobiec, albo jeżeli za stwierdzone naruszenie, na odpowiednio uczestnika przewozu lub podmiot prowadzący kursy została nałożona kara przez inny uprawniony organ), które są nakładane przez inne niż Dyrektor TDT lub minister właściwy ds. transportu organy. Przepis ten nie dotyczy wstrzymywania eksploatacji urządzeń technicznych, wobec czego nie mógł mieć zastosowania w przedmiotowej sprawie, a tym bardziej nie stanowi przesłanki do umorzenia postępowania lub uchylenia zaskarżonej decyzji i umorzenia postępowania pierwszej instancji.

Pismem z dnia [...] lipca 2020 r. L. Sp. z o.o. z siedzibą w K. wniosła skargę na ww. decyzję Ministra Infrastruktury nr [...], zarzucając, że została wydana w sposób rażąco naruszający przepisy a w szczególności w sposób:

1. nieuprawniony i bez umocowania prawnego a także z przekroczeniem uprawnień,

2. naruszający przepisy Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz umów międzynarodowych,

3. naruszenia zaufania obywateli do organów państwa,

4. powodujący przekroczenie przepisów odnośnie terminów,

5. który nie uwzględnia całości materiału i słusznego interesu strony.

W uzasadnieniu skarżący rozwinął podniesione zarzuty. Odnosząc się do zarzutu wydania decyzji w sposób nieuprawniony i bez umocowania prawnego a także z przekroczeniem uprawnień skarżący wskazał na naruszenie zasad stosowania prawa, podkreślając, że organy błędnie zastosowały pojęcie "napełnianie" do butli, gdyż pojęcie to, zgodnie z definicjami dla pojęcia "napełniający" ma zastosowanie do cystern i kontenerów do przewozu luzem. W niniejszym przypadku strona dokonywała zgodnie z definicjami umowy ADR "pakowania" sztuk przesyłek (wiązek butli) a sama czynności pakowania jest częścią przewozu. Ważną okolicznością jest to, że wiązka butli wobec której TDT wydał decyzję wstrzymująca eksploatację była pakowana dla transportu międzynarodowego a nie krajowego. W związku z powyższym, zdaniem skarżącego, brak odniesienia się organu do zapisów umowy ADR oraz zignorowanie zapisu art. 91 Konstytucji RP stanowi naruszenie zasady praworządności skodyfikowanej w art. 6 k.p.a. oraz zasady działania zgodnie z prawem określonej w art. 7 k.p.a.

Uzasadniając naruszenie przepisów Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz umów międzynarodowych skarżący wskazał na naruszenie obowiązków jako Państwa - strony umowy ADR i państwa członkowskiego Unii Europejskie. Zdaniem skarżącego próba wprowadzenia dla transportu międzynarodowego wymagań nie wprowadzonych w trybie wymaganym przez art. 1 ust 4 Dyrektywy 2008/68 jest naruszeniem zasady praworządności skodyfikowanej w art. 6 k.p.a. oraz zasady działania zgodnie z prawem określonej w art. 7 k.p.a.

Kolejny zarzut dotyczył przekroczenia uprawnień przez organ. W ocenie skarżącego Dyrektor TDT wydając decyzje o wstrzymaniu eksploatacji w powołaniu się na art. 18 ust 1 art. 44 ust 1 i 3 ustawy o dozorze technicznym przekroczył swoje uprawnienia, gdyż nie przysługują mu uprawnienia do wydawania takich decyzji.

Wskazując na naruszenie przepisów materialnych regulujących przewóz towarów niebezpiecznych w butlach (wiązkach butli), skarżący stwierdził, że przyjęcie zasady, że każda butla i wiązka musi posiadać znak "Pi" oznaczała by konieczność usunięcia z obrotu jednostek wyprodukowanych przed 2008 rokiem, a zatem jest nieuprawniona i nie znajduje umocowania w przepisach i jest naruszeniem zasady praworządności skodyfikowanej a art. 6 kpa oraz zasady działania zgodnie z prawem określonej w art. 7 k.p.a.

Uzasadniając z kolei naruszenie przepisów materialnych regulujących przewóz towarów niebezpiecznych, skarżący wskazał, że przyjęcie przez organ,

że dla wiązki butli będąca przedmiotem sprawy musi być wydana decyzja pozwalająca na jej eksploatację w kontekście jej pakowania dla potrzeb transportu międzynarodowego jest sprzeczne z art. 91 Konstytucji, umową ADR oraz ustawą

o dozorze technicznym. Organ wydając decyzje nie uwzględnił całości obowiązującego prawa, a zatem decyzja stanowi pogwałcenie zasady praworządności skodyfikowanej a art. 6 kpa oraz zasady działania zgodnie z prawem określonej w art. 7 kpa.

Podnosząc zarzuty odnośnie sposobu postępowania skarżący zwrócił uwagę na przewlekłe jego zdaniem prowadzenie sprawy, zaniechanie uwzględnienia całości materiału dowodowego oraz bezprawność postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym ta kontrola stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd

w ramach swojej właściwości dokonuje zatem kontroli aktów z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnymi jak i prawem procesowym.

Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zw. dalej "p.p.s.a." - Dz. U. 2019 poz.2325).

Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać,

że nie jest ona zasadna.

Przedmiotem skargi jest decyzja Ministra Infrastruktury utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego (TDT), którą wstrzymano eksploatację urządzenia technicznego - wiązki butli, wytworzonego przez L., nr fabryczny [...], eksploatowanego przez L. Sp. z o.o., z siedzibą z K.

Podstawę wydania zaskarżonych decyzji stanowiły wyniki przeprowadzonego przez Inspektora TDT badania doraźnego wiązki butli wytworzonej przez L., nr fabryczny [...], zwanej dalej "Wiązką butli", eksploatowanej przez L. Sp. z o.o. z siedzibą w K. w dniu [...] grudnia 2018r. Przedmiotowe badanie doraźne kontrolne zostało wykonane zostało w obecności przedstawiciela eksploatującego D. S. Z przeprowadzonego ww. badania doraźnego kontrolnego został sporządzony protokół o nr.: [...] z dnia [...] grudnia 2018r. z negatywnym wynikiem badań. Podczas rewizji zewnętrznej stwierdzono, że wiązka butli posiadała cechy poświadczające wykonanie badania okresowego 06.2009 oraz znak rzeczoznawcy [...]Tabliczka niezgodna

z wymogami przepisów ADR. Wiązka butli oraz butle nie posiadają oznakowania π. Zgodnie z oświadczeniem D. S. wiązka butli dostarczona została

ze Słowacji. Zgodnie z oświadczeniem D. S. Doradcą ADR w [...] jest A. K. Wiązka napełniona - zgodnie z listą kontrolną do wiązki dnia [...].12.2018. W trakcie kontroli stwierdzono naruszenie art. 18 ust. 1 ustawy o dozorze technicznym oraz art. 9 ust. 1 pkt. 4 ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych.

Zgodnie z treścią art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 21 grudnia 2000r. o dozorze technicznym (Dz. U. z 2019 r. poz. 667, ze zm.), w przypadku nieprzestrzegania przez eksploatującego przepisów o dozorze technicznym organ właściwej jednostki dozoru technicznego wydaje decyzję o wstrzymaniu eksploatacji urządzenia.

Z przepisu tego wynika zatem, że organ jednostki dozoru technicznego, zobligowany jest do wstrzymania eksploatacji urządzenia technicznego

(w rozumieniu przepisów ustawy o dozorze technicznym) w każdym przypadku, gdy eksploatujący nie przestrzega przepisów o dozorze technicznym.

Zdaniem sądu dla wydania decyzji przez Dyrektora TDT istniała podstawa prawna, a sama decyzja nie narusza prawa.

Art. 5 ust. 1 ustawy o dozorze technicznym stanowi, że dozorowi technicznemu podlegają urządzenia techniczne w toku ich projektowania, wytwarzania, w tym wytwarzania materiałów i elementów, naprawy i modernizacji, obrotu oraz eksploatacji. W myśl z kolei art. 5 ust. 2 ustawy o dozorze technicznym Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje urządzeń technicznych podlegających dozorowi technicznemu, z wyłączeniem urządzeń technicznych

w elektrowniach jądrowych, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia bezpiecznego funkcjonowania tych urządzeń.

Zgodnie z § 1 pkt.1 lit e rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2012r. w sprawie rodzajów urządzeń technicznych podlegających dozorowi technicznemu (Dz. U. z 2012 r. poz. 1468), dozorowi technicznemu podlegają urządzenia ciśnieniowe, w których znajdują się ciecze lub gazy pod ciśnieniem różnym od atmosferycznego, w tym zbiorniki przenośne - zmieniające miejsce między napełnieniem a opróżnieniem - o pojemności większej niż 0,35 dm3 i nadciśnieniu wyższym niż 0,5 bara, przeznaczone do magazynowania lub transportowania cieczy lub gazów.

Wiązka butli, kwalifikuje się zatem do rodzaju urządzeń technicznych podlegających dozorowi technicznemu ze względu na to, iż butle połączone są ze sobą wspólnym kolektorem w formie wiązki, posiadają pojemność większą niż 0,35 dm3, zostały napełnione gazem i przygotowane do transportu. Parametry Wiązki butli, ustalone podczas przeprowadzonego badania doraźnego kontrolnego, wskazują w sposób jednoznaczny, że Wiązka butli jest urządzeniem technicznym, podlegającym dozorowi technicznemu.

Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że Wiązka butli eksploatowana była bez decyzji zezwalającej na eksploatację urządzenia technicznego, co stanowi naruszenie art. 14 ust. 1 ustawy o dozorze technicznym. Ponadto w toku badania doraźnego kontrolnego stwierdzono brak oznakowania wiązki butli oraz pojedynczych butli znakiem π co z kolei stanowi naruszenie art. 64 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011r. o przewozie towarów niebezpiecznych o przewozie towarów niebezpiecznych (Dz.U. 2021 poz.756).

Zgodnie z treścią art. 14 ust. 1 ustawy o dozorze technicznym urządzenia techniczne objęte dozorem technicznym, z wyjątkiem urządzeń, o których mowa

w art. 15 ust. 1, mogą być eksploatowane tylko na podstawie decyzji zezwalającej na ich eksploatację, wydanej przez organ właściwej jednostki dozoru technicznego.

Art. 14 ust. 1 ustawy o dozorze technicznym odnosi się zatem do eksploatacji urządzenia.

Kluczowe zatem w sprawie jest wyjaśnienie pojęcia "eksploatacji" urządzenia. Organ, opierając się m.in. na czynności "napełniania" butli przez skarżącą, wyjaśnił, dlaczego uznał, że Wiązka butli jest "eksploatowana" i przez kogo. Innymi słowy napełnianie Wiązki butli jest również, zdaniem Ministra jej eksploatacją. Ze stanowiskiem tym sąd zgadza się. Eksploatującym w rozumieniu przepisów ustawy

o dozorze technicznym i stroną decyzji winna być zatem skarżąca spółka strona, zaś kwestia ustalenia, którym z uczestników przewozu towarów niebezpiecznych

(w rozumieniu przepisów ADR) jest eksploatujący - skarżąca, nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji. Zgodnie bowiem z art. 18 ust. 1 ustawy o dozorze technicznym decyzja o wstrzymaniu eksploatacji urządzenia technicznego (na podstawie tego przepisu) ma miejsce, gdy eksploatujący (a więc niezależnie od tego, czy jest on uczestnikiem przewozu towarów niebezpiecznych, a jeżeli tak, to którym) nie przestrzega przepisów o dozorze technicznym.

Ponadto zgodnie z art. 64 ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych ciśnieniowe urządzenia transportowe w przewozie towarów niebezpiecznych powinny odpowiadać określonym odpowiednio w ADR, RID i ADN wymaganiom technicznym, zwanym dalej "wymaganiami". Jak wyjaśnił w toku postępowania Minister Infrastruktury, wiązki butli zaliczane są do ciśnieniowych urządzeń transportowych. Zgodnie z art. 2 pkt 18 lit. a ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych, do ciśnieniowych urządzeń transportowych zalicza się naczynia ciśnieniowe,

w stosownych przypadkach ich zawory i inne wyposażenie, objęte działem 6.2. ADR. RID lub ADN. Zgodnie z definicją zawartą w Umowie ADR naczynie ciśnieniowe oznacza określenie zbiorcze obejmujące butle, zbiorniki rurowe, bębny ciśnieniowe, naczynia kriogeniczne zamknięte, układy magazynujące w wodorkach metali, wiązki butli i naczynia ciśnieniowe awaryjne.

Z powyższego wynika, że Wiązka butli, jest ciśnieniowym urządzeniem transportowym. W toku badania doraźnego kontrolnego stwierdzono brak oznakowania wiązki butli oraz pojedynczych butli znakiem π co stanowi naruszenie art. 64 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011r. o przewozie towarów niebezpiecznych.

Znak zgodności π zgodnie z art. 2 pkt 16 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/35/UE z dnia 16 czerwca 2010 r. w sprawie ciśnieniowych urządzeń transportowych oraz uchylającej dyrektywy Rady 76/767/EWG, 84/525/EWG, 84/526/EWG, 84/527/EWG oraz 1999/36/WE, zwanej dalej "dyrektywą 2010/35/UE" (transponowanej do polskiego prawa krajowego przepisami ustawy PTN), oznacza oznakowanie, które wskazuje na zgodność ciśnieniowego urządzenia transportowego z mającymi zastosowanie wymaganiami oceny zgodności określonymi w załącznikach do dyrektywy 2008/68/WE i w niniejszej dyrektywie (jednym z załączników do dyrektywy 2008/68/WE są załączniki A i B do Umowy ADR).

Zgodnie z zasadami określonymi w dyrektywie 2010/35/UE, w rozdziale nr 2 - "Obowiązki podmiotów gospodarczych" oraz w rozdziale nr 3 - "Zgodność ciśnieniowych urządzeń transportowych" - ciśnieniowe urządzenia transportowe powinny posiadać oznaczenia wskazujące na ich zgodność z dyrektywą 2008/68/UE i dyrektywą 2010/35/UE w celu zapewnienia bezpieczeństwa użytkowników ww. urządzeń oraz ich swobodnego przepływu i swobodnego użytkowania na obszarze państw UE.

Podstawowe wymogi bezpieczeństwa, jakie powinno spełniać naczynie ciśnieniowe, by mogło być oznakowane znakiem π, określa art. 14 dyrektywy 2010/35/UE określający "Ogólne zasady znaku zgodności Pi". Na obowiązek przeprowadzenia ponownej oceny zgodności danego naczynia ciśnieniowego wskazuje zaś zarówno pkt 14 preambuły jaki i art. 13 dyrektywy 2010/35/UE. Jeżeli urządzenie ciśnieniowe, które uprzednio nie zostały poddane ocenie zgodności zgodnie z wymogami dyrektywy 1999/36/WE, a mają podlegać swobodnemu przepływowi i swobodnemu użytkowaniu na obszarze terytorium UE, to powinny zostać poddane ponownej ocenie zgodności. Zaś w przypadku pozytywnej weryfikacji, zgodnie ze wskazanym wyżej art. 13 dyrektywy 2010/35/UE, urządzenia ciśnieniowe winny być oznaczone znakiem π. Brak znaku π - na naczyniu ciśnieniowym, które podlega takiemu oznaczeniu, wskazuje, iż dane naczynie ciśnieniowe nie powstało zgodnie z określonymi normami w ww. przepisach, a więc może stwarzać zagrożenie dla zdrowia i życia w przypadku jego eksploatacji.

Organ wskazał, że w polskim systemie prawnym wymogi w zakresie obowiązku przeprowadzenia ponownej oceny zgodności, mają odzwierciedlenie

w przepisach ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych o przewozie towarów niebezpiecznych w rozdziale nr 7: "Ciśnieniowe urządzenia transportowe". Zgodnie

z art. 65 ww. ustawy ciśnieniowe urządzenia transportowe podlegają:

1) ocenie zgodności - w przypadku wprowadzanych do obrotu nowych ciśnieniowych urządzeń transportowych;

2) ponownej ocenie zgodności - w przypadku ciśnieniowych urządzeń transportowych:

a) wprowadzonych do obrotu przed dniem 1 maja 2004 r., dla których proces ponownej oceny rozpoczął się przed dniem 1 lipca 2006 r. - w przypadku butli.

W pewnych okolicznościach ustawa o przewozie towarów niebezpiecznych

o przewozie towarów niebezpiecznych przewiduje wyłączenie stosowania przepisów rozdziału 7 tej ustawy, o czym mowa w art. 66 tej ustawy. Zgodnie z tym przepisem, przepisów rozdziału 7 ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych nie stosuje się do: ciśnieniowych urządzeń transportowych wykorzystywanych wyłącznie

w transporcie towarów niebezpiecznych pomiędzy obszarem państw członkowskich Unii Europejskiej a obszarem kraju trzeciego oraz ciśnieniowych urządzeń transportowych wprowadzonych do obrotu przed dniem 1 lipca 2005 r. - w przypadku pozostałych ciśnieniowych urządzeń transportowych - i niepoddanych ponownej ocenie zgodności.

Jak wynika z akt sprawy Wiązka butli została dostarczona ze Słowacji a więc jej transport odbył się między państwami członkowskimi UE. Odnośnie zaś drugiej przesłanki, jak zauważył organ, ocena jej zaistnienia w niniejszej sprawie jest utrudniona ze względu na braku informacji w protokole oraz pozostałych materiałach dowodowych na temat daty produkcji butli. Jednakże inne, poczynione w niniejszej sprawie ustalenia, a w szczególności to, że wiązka butli posiadała cechy poświadczające wykonanie badania okresowego 07.2014, (na co wskazuje informacja zawarta w ww. protokole), biorąc pod uwagę datę wykonanego badania oraz okres, w zależności od użytego materiału do budowy butli, tj. 5 lub 10 lat między kolejnym badaniami okresowym zgodnie z wymogami ADR, tj. instrukcją pakowania P200, dla butli z acetylenem UN 1001 - acetylen rozpuszczony, organ przyjął domniemanie, że Wiązka butli została wyprodukowana przed 1 maja 2004r.,

a w związku z tym że nie była wykorzystywana do transportu pomiędzy państwem członkowskim UE a państwem trzecim, w tym zakresie zostaje spełniona druga przesłanka, o której mowa w art. 66 ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych.

W ocenie sądu organ zasadnie zatem uznał, że Wiązka butli nie podlega przepisom rozdziału 7: "Ciśnieniowe urządzenia transportowe" ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych o przewozie towarów niebezpiecznych a związku z tym, że nie posiada oznakowania znakiem π, to zastosowanie mają pozostałe przepisy krajowe w tym ustawy o dozorze technicznym.

Brak oznakowania znakiem π uniemożliwia swobodną eksploatację niniejszego naczynia ciśnieniowego na terenie UE. Przedmiotowa Wiązki butli może być stosowana do przewozu gazów na terenie UE, ale z wyłączeniem możliwości napełniania jej oraz wykonywania badań okresowych poza państwem, w którym ma siedzibę właściciel Wiązki butli, tym samym na terenie RP ta wiązki butli może być napełniana, ale wyłącznie na podstawie decyzji zezwalającej na jej eksploatację, wydanej przez Dyrektora TDT, w myśl art. 14 ust. 1 ustawy o dozorze technicznym.

W związku z powyższym, w ocenie sądu, wskazana w zaskarżonej decyzji podstawa prawna - art. 18 ust. 1 ustawy o dozorze technicznym, obligująca organ właściwej jednostki dozoru technicznego do wstrzymania eksploatacji urządzenia technicznego w przypadku nieprzestrzegania przez eksploatującego przepisów

o dozorze technicznym - wobec ustaleń wskazujących na nieprzestrzeganie przez skarżącą spółkę (jako eksploatującego w rozumieniu przepisów ustawy o dozorze technicznym) przepisów o dozorze technicznym, została zastosowana w sposób prawidłowy. Wiązka butli, by mogła być eksploatowana bez znaku π w Polsce, zgodnie z art. 14 ustawy o dozorze technicznym winna posiadać decyzję zezwalającą na jej eksploatację, wydaną przez organ właściwej jednostki dozoru technicznego. Strona nie posiadała decyzji zezwalającej na eksploatację omawianej wiązki butli, która dodatkowa nie posiadała oznakowania znakiem π.

Odnosząc się do zarzutu, iż Dyrektor TDT, wydając decyzje o wstrzymaniu eksploatacji w powołaniu się na art. 18 ust 1 art. 44 ust 1 i 3 ustawy o dozorze technicznym , przekroczył swoje uprawnienia, gdyż nie przysługują mu uprawnienia do wystawiania takich decyzji, wskazać należy, iż podstawą prawną rozstrzygnięcia, przyjęta przez organ I instancji w zaskarżonej decyzji, to art. 18 ust. 1 i art. 44 ust. 1 pkt 3 udt oraz art. 9 ust. 1 pkt 4 ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych.

Art. 18 ust. 1 ustawy o dozorze technicznym stanowi, że w przypadku nieprzestrzegania przez eksploatującego przepisów o dozorze technicznym organ właściwej jednostki dozoru technicznego wydaje decyzję o wstrzymaniu eksploatacji urządzenia. Z przepisu tego wynika wprost, że organ jednostki dozoru technicznego, a więc w niniejszej sprawie Dyrektor TDT (zgodnie z art. 44 ust. 1 pkt 3 ustawy o dozorze technicznym w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 4 ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych, organem właściwym, m.in. w zakresie warunków technicznych i badań naczyń ciśnieniowych przeznaczonych do przewozu gazów, jest Dyrektor TDT), zobligowany jest do wstrzymania eksploatacji urządzenia technicznego (w rozumieniu przepisów ustawy o dozorze technicznym) w każdym przypadku, gdy eksploatujący nie przestrzega przepisów o dozorze technicznym.

W sprawie ustalono jednoznacznie, że przedmiot kontroli i zaskarżonej decyzji, tj. Wiązka butli, kwalifikuje się do rodzaju urządzeń technicznych podlegających dozorowi technicznemu ze względu na to, iż butle połączone są ze sobą wspólnym kolektorem w formie wiązki, posiadają pojemność większą niż 0,35 dm3, zostały napełnione gazem i przygotowane do transportu. O powyższym, oprócz sporządzonego protokołu z kontroli, świadczy zebrany pozostały materiał dowodowy, tj.: dokumentacja fotograficzna połączonych ze sobą wiązek butli, oraz dokumentacja sporządzona na potrzebę transportu omawianych wiązek butli. Zatem parametry Wiązki butli, ustalone podczas przeprowadzonego badania doraźnego kontrolnego, wskazują w sposób jednoznaczny, że Wiązka butli jest urządzeniem technicznym, podlegającym dozorowi technicznemu.

Zgodnie zaś z art. 9 ust. 1 pkt 4 lit c ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych, Dyrektor TDT jest właściwą władzą, w rozumieniu przepisów Umowy europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR), sporządzonej w Genewie dnia [...] września 1957 r., do wykonywania "odpowiednich czynności administracyjnych" w sprawach obejmujących m.in. warunki techniczne i badania naczyń ciśnieniowych przeznaczonych do przewozu gazów.

Ponadto wbrew twierdzeniom strony, w ocenie organu, nie ma sprzeczności pomiędzy prawem międzynarodowym (ADR), krajowym i unijnym w zakresie objętym przedmiotem zaskarżonej decyzji, wobec czego reguły kolizyjne, określone w art. 91 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej nie mają zastosowania. Zgodnie z art. 91 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. 1997 nr 78 poz. 483, ze zm.) ratyfikowana umowa międzynarodowa, po jej ogłoszeniu w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej, stanowi część krajowego porządku prawnego i jest bezpośrednio stosowana, chyba że jej stosowanie jest uzależnione od wydania ustawy. Nie ulega wątpliwości, że ADR stanowi część krajowego porządku prawnego. Jej zastosowanie znajduje zarówno w zakresie przewozu międzynarodowego towarów niebezpiecznych, jak i krajowych (zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 154), w sprawach nieuregulowanych tą ustawą do przewozu towarów niebezpiecznych, w tym do środków transportu i urządzeń transportowych, stosuje się m.in. ADR). Jak słusznie podkreślił jednak organ, ADR jednak nie jest jedynym aktem prawnym, który reguluje kwestie związane z eksploatacją ciśnieniowych urządzeń transportowych. Akty te zostały wskazane w treści zaskarżonej decyzji wraz z przytoczeniem konkretnych przepisów, które miały zastosowanie i ich wyjaśnieniem. Wbrew twierdzeniom skarżącej, w ocenie sądu, nie ma sprzeczności pomiędzy prawem międzynarodowym (ADR), krajowym i unijnym w zakresie objętym przedmiotem zaskarżonej decyzji, wobec czego reguły kolizyjne, określone w art. 91 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej nie mają zastosowania.

Sąd nie stwierdził w niniejszej sprawie naruszenia przez orzekające w sprawie organy przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy, jak również przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zdaniem Sądu, nie doszło do naruszenia ogólnych zasad wyrażonych m.in. w art. 7, art. 8, art. 9, art. 10 i art. 15 kpa. Sprawę rozstrzygnięto bowiem po wyczerpującym

i prawidłowym zebraniu, a następnie rozpatrzeniu, materiału dowodowego, który był wystarczający do podjęcia zaskarżonych rozstrzygnięć (art. 77 i art. 80 kpa).

Z powyższych względów Sąd uznał, że organ, działając na podstawie przepisów prawa zebrał i rozpatrzył w sposób wyczerpujący cały materiał dowodowy oraz wyjaśnił dokładnie stan faktyczny sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes skarżącej. Dowody zgromadzone w sprawie nie budzą wątpliwości sądu, a argumentacja oraz ocena materiału dowodowego dokonana przez organ mieści się w granicach swobodnej oceny dowodów.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.