Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 539/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2009-10-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Stanisław Śliwa Sędziowie WSA Zbigniew Czarnik NSA Małgorzata Wolska /spr./ Protokolant st. sekr. sąd. Maria Kołcz po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 13 października 2009 r. sprawy ze skargi T. S., E. M. i J. J. na uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia [...] lipca 2008 r., Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - postanawia – odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Rada Miejska w S. podjęła uchwałę nr [...] z dnia [...] lipca 2008 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nr [...] terenu osiedla mieszkaniowego w S. przy ul. W. (Dz.Urz. Województwa [...] Nr [...], poz. [...]). H. S., pełnomocnik T. S., E. M. i J. J., pismem z dnia 19 listopada 2008 r. (data wpływu: 6 stycznia 2009 r.) wezwała Radę Miejską w S. do usunięcia naruszenia prawa, wnosząc o zmianę tej uchwały. Rada uchwałą nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. uznała to wezwanie za bezzasadne, doręczając negatywną odpowiedź pełnomocnikowi (H. S.) w dniu 5 maja 2009 r. (pismo Przewodniczącego Rady Miejskiej z dnia 30 kwietnia 2009 r., nr [...]).

T. S., E. M. i J. J., działając przez pełnomocnika (H. S.) wnieśli skargę na uchwałę w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Skarga z dnia 4 czerwca 2009 r. została wniesiona za pośrednictwem organu w tym samym dniu. W skardze zarzucono Radzie naruszenie następujących przepisów prawa: art. 6, art. 34 ust. 1 i 2,

art. 17 i art. 65 ust. 1 i 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, art. 7, art. 8, art. 9, art. 10, art. 11 k.p.a., art. 21 Konstytucji RP, a także art. 5 i art. 140 k.c.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że opracowanie studium i uchwalenie planu odbyło się bez uzgodnienia projektowanych dróg. Jedna z działek objętych planem należy do jej córki, J. J., która nie miała możliwości zapoznania się ze studium i projektem planu. Podobnie, w procedurze planistycznej nie mogli uczestniczyć I. i B. M. Uważa, iż działki nr 1662/1, 1663/1 i 1663/2 nie powinny być objęte planem, gdyż zostały już zabudowane i zagospodarowane na podstawie ostatecznych decyzji, w oparciu o poprzednio obowiązujący plan z 1994 roku. Projektowana aktualnie na tych działkach droga wewnętrzna KD8 pogorszy stan nieruchomości. Przepisy k.p.a. naruszono z tego powodu, że nie zapewniono stronom czynnego udziału w postępowaniu. Regulacjom ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym uchybiono z tego powodu, iż nie uwzględniono wydanych dotychczas decyzji lokalizacyjnych oraz pozwoleń na budowę. W ocenie skarżących Gmina wadliwie czyni użytek z przysługujących jej uprawnień planistycznych oraz w nieuprawniony sposób ingeruje w prawo własności. Wadliwie była obsadzona ponadto Komisja Urbanistyczno-Architektoniczna wydająca opinię w postępowaniu planistycznym.

Rada Miejska w odpowiedzi na skargę wniosła o jej odrzucenie, a w przypadku braku podstaw do odrzucenia – alternatywnie – o oddalanie skargi, a ponadto o zasądzenie kosztów postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył co następuje:

Skarga jako wniesiona z uchybieniem terminu podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

Pełnomocnik skarżących wniosła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w dniu 6 stycznia 2009 r. i nie doczekała się odpowiedzi organu aż do upływu terminu 60 dni, od tego wniesienia. Rada zareagowała na wezwanie dopiero negatywną uchwałą z dnia [...] marca 2009 r., o której powiadomiono pełnomocnik z dniem 5 maja 2009 r. doręczając pismo Przewodniczącego Rady z dnia 30 kwietnia 2009 r. Odpowiedź została udzielona z uchybieniem terminów określonych w art. 101 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) w zw. z art. 35 k.p.a. W takim przypadku przyjąć należy, iż skarżącym Rada nie udzieliła odpowiedzi w wyznaczonym na to terminie, a tym samym skuteczne złożenie skargi powinno nastąpić najpóźniej w 60. dniu od wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, a więc z dniem 9 marca 2009 r. (art. 83 § 2 p.p.s.a.). Skarga została złożona w organie w dniu 4 czerwca 2009 r., a więc z uchybieniem terminu na jej wniesienie.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W myśl art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym. Jednakże z mocy art. 90 § 2 p.p.s.a. sąd może skierować sprawę na posiedzenie jawne i wyznaczyć rozprawę także wówczas, gdy sprawa podlega rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym.

Z wyłożonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.