Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 929/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-09-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

II SA/Kr 929/03 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 września 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Firek Sędziowie WSA Renata Czeluśniak / spr. / Piotr Głowacki Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 września 2008 r. sprawy ze skargi A. Ś. i J. Ś. na decyzję Wojewody z dnia 19 marca 2003 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie obiektu - skargę oddala -


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] stycznia 2003 r. wydaną z upoważnienia Starosty Powiatu c. na podstawie art.49 ust.1, art.55 ust.2, art.57, art.58 i art. 59 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo Budowlane w związku z art. 104 kpa, po ponownym rozpoznaniu sprawy zezwolono S. S. na użytkowanie budynku tartaku położonego na działce nr [...] i [...] gm. kat. Ż., przy ul.P. w Ż..

Decyzją z dnia 19 marca 2003 r. Wojewoda po rozpoznaniu odwołania A. Ś. i J. Ś. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Oceniając zgromadzony materiał dowodowy organ odwoławczy uznał, że przedmiotowa decyzja została wydana prawidłowo.

Organ odwoławczy stwierdził, iż analiza akt wykazała, że przedmiotowa inwestycja zlokalizowana jest na działkach położonych w obszarze MU III jako teren mieszkaniowo-usługowy ekstensywnej zabudowy. Zgodnie z opinią urbanistyczną z dnia [...].10.2000 r. znak: [...] zabudowa o funkcji tartaku jest zgodna z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miasta Libiąża zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej w Libiążu Nr IV/20/94 z dnia 26 października 1994 r. /Dz.Urz. Woj. Katowickiego nr 14, poz. 135 z dnia 15.12.1994 r./. Stwierdzono również, iż inwestor wykazał, że posiada prawo do dysponowania przedmiotową nieruchomością. Dalej organ podniósł, iż z postępowania przeprowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. wynika, że budynek tartaku został wybudowany w 1995 r. i ponieważ nie zachodzą okoliczności, co do przeprowadzenia postępowania administracyjnego w trybie art. 48 ustawy z 07.07.94 r. Prawo budowlane, gdyż od dnia zakończenia budowy upłynęło 5 lat, zobowiązano inwestora do uzyskania pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego obiektu budowlanego. Starostwo Powiatowe w C. zawiadomieniem z dnia [...].08.2001 r. wszczęło postępowanie w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie budynku tartaku wybudowanego bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę. Zdaniem organu II instancji do wniosku o wydanie pozwolenia na użytkowanie zostały dołączone wymagane zgodnie art. 57 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane dokumenty tj.: orzeczenie techniczno-budowlane wraz z oświadczeniem stwierdzającym, że budynek jest wykonany zgodnie z obowiązującymi przepisami, protokół kontroli technicznej w zakresie układu pomiarowego instalacji elektrycznej tartaku z dnia [...].10.1997r. Ponadto przedłożona została geodezyjna inwentaryzacja powykonawcza oraz pozytywne opinie i protokoły takich organów jak: Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w C. z dnia [...].02.02 r. w zakresie ochrony przeciwpożarowej, Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska z dnia [...].02.2002 r., Powiatowego Inspektora Sanitarnego w C. z dnia [...].03.2002 r. Wskazano, iż w aktach sprawy znajduje się również protokół Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...].02.2002 r. z przeprowadzonych pomiarów akustycznych, z którego wynika, że otoczenie tartaku nie wykazuje nadmiernej emisji hałasu do środowiska, w związku z czym niesłuszny jest zarzut skarżących o uciążliwości akustycznej przedmiotowego obiektu dla otoczenia. Stwierdzono też, iż w trakcie postępowania odwoławczego inwestor uzupełnił sprawy zgodnie z pismem z dnia [...].03.2003 r.

Co do zarzutu odwołania dotyczącego zastrzeżeń, co do daty wybudowania budynku tartaku stwierdzono, że nie może zostać uwzględniony, gdyż data ta została ustalona w oparciu o stanowisko Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. podane w postanowieniu z dnia [...].05.2001 r. znak: [...] oraz w piśmie z dnia [...].07.2002 znak: j.w. Ponieważ Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego jest organem właściwym do ustalania okoliczności, o których mowa w art. 49 ust. 1 Prawa budowlanego, dlatego za faktyczną datę wybudowania tartaku przyjęto datę podaną w w/w dokumentach. W odpowiedzi na zarzut odwołania dot. braku dojazdu do tartaku wyjaśniono, że z przedłożonej inwentaryzacji wynika, że istniejąca droga dojazdowa do tartaku posiada szerokość 4 m i jest utwardzona.

Ponadto stwierdzono, iż dla przedmiotowej inwestycji została opracowana ocena oddziaływania na środowisko przez Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Badawcze "I." spółkę z o.o. - mgr A. H. rzeczoznawcę z listy Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa, z której wynika, że nie będzie ona powodowała przekroczenia dopuszczalnego poziomu hałasu w środowisku.

Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie na powyższą decyzję Wojewody wnieśli A. Ś. i J. Ś.. Skarżący zarzucili, iż:

- data zakończenia budowy ustalona została przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sposób niewłaściwy,

- inwestycja nie jest zgodna z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miasta Lubiąża ponieważ jej uciążliwość nie mieści się w granicach własności, lecz narusza uzasadnione interesy osób trzecich,

- inwestor nie dołączył prawidłowej inwentaryzacji powykonawczej,

- zaskarżona decyzja narusza art.5 w zw. z art. 59 prawa budowlanego ponieważ nie uwzględnia ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich,

- wydana decyzja narusza §§14 i15 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.

Sąd Administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego, nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi (art. 3 § 1 i art. 134 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.

W przedmiotowej sprawie nie stwierdzono naruszenia ww. przepisów prawnych, a skarga jako niezasadna nie została uwzględniona.

Organy administracyjne prawidłowo przeprowadziły postępowanie, ustalając na podstawie zebranych dowodów stan faktyczny sprawy.

Poczynione ustalenia obligowały organy do wydania zaskarżonej decyzji.

W dacie wydania decyzji z dnia 19 marca 2003 r. obowiązywały następujące przepisy ustawy Prawo budowlane:

Art. 56.1. Inwestor, w stosunku do którego nałożono obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego, jest obowiązany zawiadomić, zgodnie z właściwością wynikającą z przepisów szczególnych, organy:

1) Inspekcji Ochrony Środowiska,

2) Inspekcji Sanitarnej,

3) Państwowej Inspekcji Pracy,

4) Państwowej Straży Pożarnej,

o zakończeniu budowy obiektu budowlanego i zamiarze przystąpienia do jego użytkowania.

2. Niezajęcie stanowiska przez organy, wymienione w ust. 1, w terminie 14 dni od dnia otrzymania zawiadomienia traktuje się jak niezgłoszenie sprzeciwu lub uwag.

Art.57.1. Do zawiadomienia o zakończeniu budowy obiektu budowlanego lub wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie inwestor jest obowiązany dołączyć:

1) oryginał dziennika budowy,

2) oświadczenie kierownika budowy:

a) o zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę, przepisami i obowiązującymi Polskimi Normami,

b) o doprowadzeniu do należytego stanu i porządku terenu budowy, a także - w razie korzystania – ulicy, sąsiedniej nieruchomości, budynku lub lokalu,

3) oświadczenie o właściwym zagospodarowaniu terenów przyległych, jeżeli eksploatacja wybudowanego obiektu jest uzależniona od ich odpowiedniego zagospodarowania,

4) protokoły badań i sprawdzeń,

5) inwentaryzację geodezyjną powykonawczą.

2. W razie zmian nieodstępujących w sposób istotny od zatwierdzonego projektu lub warunków pozwolenia na budowę, dokonanych podczas wykonywania robót, do zawiadomienia, o którym mowa w ust.1, należy dołączyć kopie rysunków wchodzących w skład zatwierdzonego projektu budowlanego, z naniesionymi zmianami, a w razie potrzeby także uzupełniający opis. W takim przypadku oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a), powinno być potwierdzone przez projektanta i inspektora nadzoru inwestorskiego, jeżeli został ustanowiony,

3. Inwestor jest obowiązany dołączyć do wniosku, o którym mowa w ust. 1, oświadczenia o braku sprzeciwu lub uwag ze strony organów wymienionych w art. 56.

4. Inwestor jest obowiązany uzupełnić dokumenty wymienione w ust. 1-3, jeżeli, w wyniku ich sprawdzenia przez właściwy organ, okaże się, że są one niekompletne lub posiadają braki i nieścisłości.

5. Inwestor jest obowiązany zawiadomić właściwy organ o zakończeniu robót budowlanych objętych obowiązkiem zgłoszenia, w terminie 14 dni od dnia ich zakończenia.

Art. 58. Właściciel - w odniesieniu do obiektów, o których mowa w art. 49 ust. 1 - jest zobowiązany dołączyć do wniosku o pozwolenie na użytkowanie inwentaryzację powykonawczą i ekspertyzę techniczną potwierdzającą przydatność obiektu do użytkowania oraz oświadczenia, o których mowa w art. 57 ust. 3.

Art 59.1. Właściwy organ wydaje pozwolenie na użytkowanie obiektu budowlanego po protokolarnym stwierdzeniu na miejscu budowy:

1) zgodności wykonania obiektu z warunkami zabudowy i zagospodarowania terenu oraz warunkami pozwolenia na budowę,

2) uporządkowania terenu budowy

2. Właściwy organ może w pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego określić warunki użytkowania tego obiektu albo uzależnić jego użytkowanie od wykonania, w oznaczonym terminie, określonych robót budowlanych.

3. Jeżeli właściwy organ stwierdzi, że obiekt budowlany spełnia warunki, określone w ust. 1, pomimo niewykonania części robót wykończeniowych lub innych robót budowlanych związanych z obiektem, w wydanym pozwoleniu na użytkowanie może określić termin wykonania tych robót.

4. Przepisu ust. 3 nie stosuje się do instalacji i urządzeń służących ochronie środowiska.

4a. Inwestor jest obowiązany zawiadomić właściwy organ o zakończeniu robót budowlanych prowadzonych, po przystąpieniu do użytkowania obiektu budowlanego, na podstawie pozwolenia na użytkowanie.

5. Właściwy organ, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, odmawia wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego w przypadku niespełnienia wymagań określonych w ust. 1, w art. 57 ust. 1-4 lub w art. 58. Przepisy art. 51 stosuje się odpowiednio.

6. Decyzję o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego właściwy organ przesyła niezwłocznie organowi, który wydał decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Orzekające w sprawie organy prawidłowo oceniły, iż z dokumentów przedłożonych przez inwestora wynika, iż spełnił on warunki niezbędne do uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego. Inwestor wykazał bowiem, że posiada prawo do dysponowania przedmiotową nieruchomością, inwestycja zlokalizowana jest na działkach położonych w obszarze MU III jako teren mieszkaniowo-usługowy ekstensywnej zabudowy, a zatem zabudowa o funkcji tartaku jest zgodna z obowiązującym miejscowy planem zagospodarowania przestrzennego miasta Lubiąża, do wniosku o wydanie pozwolenia na użytkowanie zostały dołączone inwentaryzacja powykonawcza i ekspertyza techniczna potwierdzającą przydatność obiektu do użytkowania oraz oświadczenia, o których mowa w art. 57 ust. 3. Ponadto ustalono, zgodnie z oceną oddziaływania na środowisko wykonaną przez Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Badawcze "I." spółkę z o.o. - mgr A. H. rzeczoznawcę z listy Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa, że funkcjonowanie tartaku nie będzie powodowało przekroczenia dopuszczalnego poziomu hałasu w środowisku.

Odnosząc się do zarzutu skargi dotyczącego daty zakończenia budowy stwierdzić należy, iż data została ustalona przez organ nadzoru budowlanego w odrębnym postępowaniu, w związku, z czym nie może być kwestionowana, czy ponownie ustalana przez organy administracji architektoniczno-budowlanej w nin. postępowaniu.

Zarzut dotyczący niezgodności z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miasta Lubiąża należy uznać za niezasadny, gdyż zgodnie z opinią urbanistyczną z dnia [...].10.2000 r. (k.9 akt adm) zabudowa o funkcji tartaku jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miasta Lubiąża. Wymóg aby w przypadku zabudowy usługowej lub produkcyjnej uciążliwość zamykała się w granicach własności (prawa do terenu) został spełniony - znajdujące się w aktach opinie: Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska (k.26- 29) oraz Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Badawczego "I." spółki z o.o. stwierdzają, iż wyniki pomiarów nie wykazały nadmiernej emisji hałasu do środowiska w porze dziennej podczas pracy tartaku, nie wystąpią przekroczenia wartości dopuszczalnych hałasu poza terenem użytkownika oraz że tartak nie stwarza zagrożenia i uciążliwości dla środowiska naturalnego w zakresie: istniejących stosunków przyrodniczych i krajobrazowo-przestrzennych, wpływu na jakość gleb, istniejącej zieleni i wpływu na istniejące stosunki wodne.

Odnośnie drogi dojazdowej stwierdzić należy, iż jak wynika z inwentaryzacji powykonawczej tartaku inwestor ma dostęp do drogi publicznej poprzez własną działkę, utwardzoną drogą dojazdową o szerokości 4 m.

Odnosząc się do zarzutu braku inwentaryzacji powykonawczej stwierdzić należy, iż została ona sporządzona w styczniu 2001 r. (strona 1) z wykorzystaniem sporządzonego wcześniej projektu budowlanego, co rzeczywiście, jak słusznie zauważyli skarżący, spowodowało przepisanie części projektu zamiast stwierdzenie stanu po jego wykonaniu. Te niedokładności nie mogą jednak wpłynąć na ocenę przedłożonej dokumentacji jako dokumentacji powykonawczej, sporządzonej przez uprawnioną do tego osobę. Nadto, jak wskazano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, inwestor przedłożył wszelkie wymagane dokumenty na okoliczność stwierdzenia zdatności obiektu do użytkowania.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153 poz.1271 z późn. zmianami).