Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1346/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-04-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Rada Miasta
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Karolina Kisielewicz – Malec po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. S. o przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi M. S., P. S., H. K. na uchwałę Rady Miejskiej w G. z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: - odmówić przyznania prawa pomocy


UZASADNIENIE

P. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na opisaną w sentencji postanowienia uchwałę Rady Miejskiej w G. W dniu 30 grudnia 2011 r. w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od tej skargi, złożył wniosek o zwolnienie od obowiązku ponoszenia związanych ze sprawą kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu.

Zarządzeniem z dnia 3 stycznia 2012 r. referendarz sądowy wezwał skarżącego do złożenia oświadczenia na temat przybliżonej kwoty miesięcznych wydatków związanych z utrzymaniem domu, zakupem żywności i lekarstw oraz ich uprawdopodobnienia przez nadesłanie dowodów ponoszenia tych koszów oraz przedłożenia wyciągów z posiadanych rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych z okresu ostatnich trzech miesięcy. Stronę poinformowano, że żądane dokumenty są niezbędne do dokonania oceny jej rzeczywistych możliwości płatniczych i ze należy złożyć je w Sądzie w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania..

Jak wynika z akt sprawy wezwanie zostało doręczone skarżącemu w trybie tzw. doręczenia zastępczego (do rąk dorosłego domownika) w dniu 11 stycznia 2012 r. (k. 175 akt sprawy)

P. S. mimo upływu wyznaczonego terminu, nie złożył do akt sprawy żądanych w wezwaniu z dnia 3 stycznia 2012 r. dokumentów.

Stwierdzono, co następuje:

Jak wynika ze złożonego w sprawie wniosku PPF, skarżący P. S. domaga się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, a więc przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zatem powinien wykazać, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Do udowodnienia takiego stanu zobowiązuje skarżącego norma art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ).

W postępowaniu w sprawie przyznania prawa pomocy ciężar wykazania przesłanek uprawniających do uzyskania tego prawa spoczywa w całości na stronie. Działania śledcze referendarza i sądu, mogą być podejmowane wyjątkowo. W myśl art. 255 cytowanej ustawy, jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Dopiero po otrzymaniu i zapoznaniu się z treścią takich dokumentów możliwe jest wydanie prawidłowego orzeczenia w tym zakresie.

W niniejszej sprawie oświadczenie skarżącego na temat jego sytuacji majątkowej było ogólnikowe. To obligowało referendarza sądowego do wydania zarządzenia z dnia 3 stycznia 2012 r.

Strona wnioskująca o prawo pomocy nie nadesłała do Sądu w wyznaczonym terminie żądanych przez Sąd dokumentów i oświadczeń. W tej sytuacji nie jest możliwe ustalenie jej aktualnego stanu majątkowego i sytuacji osobistej.

Skoro zatem skarżący uchylił się od przedstawienia wskazanej dokumentacji i złożenia żądanych oświadczeń, to powinien liczyć się z tym, że Sąd nie będzie miał wystarczających podstaw do przyznania prawa pomocy.

Z tych powodów należało odmówić przyznania prawa pomocy w oparciu o art. 246 § 1 pkt 1, art. 255 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a.