Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1769/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2004-12-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Koś Sędziowie WSA Marzenna Kosewska Walentyna Długaszewska ( spr.) Protokolant : st. sekr. sąd. Teresa Matuszewska po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2004r. przy udziale sprawy ze skargi M. C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odsetek wyrównawczych I. uchyla zaskarżoną decyzję II. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącego kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania, III. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ W. Długaszewska /-/ B. Koś /-/ M. Kosewska T.M.


UZASADNIENIE

Dyrektor Urzędu Celnego decyzją z dnia [...], wydaną na podstawie art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa ( Dz.U.Nr 137, poz. 926 ze zm.), w związku z art. 65§4 pkt 2 lit. a oraz art. 83§1 i §3, art. 23§1, art. 85§1 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 roku Kodeks celny i §1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15.12.1998 roku w sprawie ustanowienia taryfy celnej ( Dz.U.Nr 158, poz. 1036 ze zm.), po przeprowadzeniu kontroli, na wniosek z dnia 17.03.1999 roku, uznał za nieprawidłowe zgłoszenie celne JDA SAD OBR nr [...] z [...], w części dotyczącej określenia kwoty wynikającej z powstałego długu celnego w polu 22, polu 42, polu 46 ( wartość statystyczna), w polu 47 wiersz 1 typ 111 i na podstawie art. 209§1, art. 231§1 pkt 1 Kodeksu celnego wezwał M. C., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo "A", do uiszczenia niedoboru cła w wysokości 3690 zł, a nadto na podstawie art. 222§4 Kodeksu celnego w związku z §1 ust. 3 i §2 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20.11.1997 roku w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania ( Dz.U.nr 146, poz.958 ze zm.), wezwał do uiszczenia odsetek wyrównawczych w kwocie 3939,80 zł. od dnia powstania długu celnego do dnia zapłaty.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż po zwolnieniu towaru, zgłaszający wniósł w piśmie z dnia 17.03.1999 roku o zmianę ww. zgłoszenia celnego w części dotyczącej określenia kwoty wynikającej z powstałego długu celnego, gdyż na skutek błędu wartość zgłaszanych towarów nie odpowiada faktycznej wartości towaru uprzednio objętego procedurą składu celnego. W polu 22 wartość partii towaru określona została w kwocie 7766,40 USD, a winna wynosić 20.684 USD. Przepisy dotyczące określenia wartości celnej dla określenia kwoty długu celnego zostały zatem zastosowane na podstawie nieprawidłowych danych o wartości towaru. Ponadto w wypadku, gdy na skutek przesunięcia daty zarejestrowania kwoty wynikającej z długu celnego została uzyskana korzyść finansowa poprzez podanie przez zgłaszającego nieprawidłowych danych w zgłoszeniu celnym, organ celny pobiera odsetki wyrównawcze.

M. C. odwołał się od wskazanej wyżej decyzji, w części ustalającej obowiązek uiszczenia odsetek wyrównawczych, wnosząc o uchylenie decyzji.

Dyrektor Izby celnej, decyzją z dnia [...], wydaną na podstawie art. 233§1 pkt 1 ustawy 29.08.1997 roku Ordynacji podatkowej oraz art. 262, art. 222§4 i 5 Kodeksu celnego, §1 ust. 3 i §2 ust. 1-3 i 5 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20.11.1997 roku w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania, po rozpatrzeniu odwołania M. C., utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż korzyść finansowa, jaką strona mogła uzyskać na skutek przesunięcia daty zarejestrowania kwoty wynikającej z długu celnego, to możliwość obrotu kwotą 3690,60 zł w prowadzonej działalności gospodarczej.

M. C. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej , wnosząc o uchylenie decyzji w części ustalającej pobór odsetek wyrównawczych

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Kwestią sporną w przedmiotowej sprawie jest obciążenie skarżącego obowiązkiem zapłaty odsetek wyrównawczych.

Z przepisu art. 222 § 4 Kodeksu celnego, regulującego sprawę pobierania odsetek wyrównawczych, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji, wynika, że organ celny pobiera odsetki wyrównawcze w sytuacji, kiedy przesunięcie daty powstania długu celnego lub zarejestrowania kwoty wynikającej z tego długu powoduje uzyskanie korzyści finansowej.

W przedmiotowej sprawie organy celne uznały, iż korzyść finansowa, jaką strona mogła uzyskać na skutek przesunięcia daty zarejestrowania kwoty wynikającej z długu celnego, to możliwość obrotu kwotą 3690,60 zł w prowadzonej działalności gospodarczej.

W ocenie Sądu, zważywszy na okoliczności przedmiotowej sprawy, z których wynika, że skarżący miał możliwość dysponowania kwotą 3690,60 zł., od dnia [...] do [...] 03.1999 roku, z uwagi na to, iż po dokonaniu zgłoszenia celnego w dniu [...], już w dniu 17 marca 1999 roku skarżący wniósł o zmianę zgłoszenia celnego, wskazując na popełniony błąd, trudno przyjąć, aby w istocie uzyskał jakąkolwiek korzyść finansową. Skoro jednak, zdaniem organów celnych , istniały podstawy do obciążenia skarżącego odsetkami, to należy wskazać, iż z samego brzmienia powołanego wyżej przepisu, w sposób nie budzący wątpliwości, wynika, iż przesłanką obciążenia strony obowiązkiem zapłaty odsetek wyrównawczych, jest w takim przypadku nie tylko sam fakt podania przez zgłaszającego nieprawidłowych danych, jak wskazano w decyzji organu I instancji, czy przesunięcie daty powstania długu celnego lub zarejestrowania kwoty wynikającej z tego długu, ale uzyskanie w związku z tym korzyści finansowej. Organy celne w niniejszej sprawie nawet nie usiłowały wykazać takiej korzyści, zakładając jedynie, iż skarżący miał taką możliwość. Zdaniem Sądu jednakże , z uwagi na wskazany wyżej przepis, organ celny, zobowiązany działać na podstawie przepisów prawa, winien był ustalić i wskazać, jaką korzyść finansową skarżący uzyskał, aby, na podstawie wskazanych wyżej przepisów, obciążyć go obowiązkiem zapłaty odsetek wyrównawczych.

Wobec powyższego, uznając, iż decyzja w zaskarżonej części, dotyczącej ustalenia odsetek wyrównawczych, nie odpowiada prawu, Sąd na podstawie przepisu art. 145§1 pkt 1 lit.a i c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz./U.Nr 153, poz. 1270), Sąd orzekł jak w sentencji.

O kosztach orzeczono na podstawie przepisu art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz./U.Nr 153, poz. 1270) i §14ust2 pkt 1 lit. a w zw. z § 6 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U.Nr 163, poz.1349).

/-/ W. Długaszewska /-/ B. Koś /-/M.Kosewska