Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1399/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-07-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M. R., W. M. i L. M. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] maja 2012 r. znak: [...] w przedmiocie uzgodnienia warunków zabudowy postanawia: - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Wójt Gminy B. wnioskiem z dnia 2 czerwca 2010 r. zwrócił się do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. o dokonanie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji pn.: "Budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego z wbudowanym garażem, wraz z infrastrukturą towarzyszącą obejmującą budowę zjazdu drogi wewnętrznej, budowę przyłączy infrastruktury technicznej oraz budowę niezbędnych urządzeń budowlanych- na dz. nr ew. [...] oraz części działki o nr ew. [...], położonej w miejscowości L.".

Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010 r., znak: [...] Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K. odmówił uzgodnienia warunków realizacji przedmiotowej inwestycji. Na powyższe postanowienie zażalenie wnieśli wnioskodawcy (inwestorzy) – M. i J. B..

Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska postanowieniem z dnia [...] maja 2012 r., znak: [...] uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

Skargę na powyższe postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska wnieśli M. R., W. M. i L. M., domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, iż skarżący nie posiadają interesu prawnego do wniesienia przedmiotowej skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 ust. 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), zwaną dalej "upzp", w brzmieniu nadanym przez art. 70 pkt 6 lit. b ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. Nr 106, poz. 675), zwanej dalej "ustawą o rozwoju sieci", uzgodnienie, o którym stanowi art. 53 ust. 4 pkt 8 upzp, następuje w trybie art. 106 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 tj. ze zm.), zwanej dalej "kpa", w drodze postanowienia, z tym zastrzeżeniem, że zażalenie na takie postanowienie służy jedynie inwestorowi.

Zaskarżone postanowienie zostało wydane w postępowaniu uzgodnieniowym prowadzonym w ramach postępowania o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji pn.: "Budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego z wbudowanym garażem, wraz z infrastrukturą towarzyszącą obejmującą budowę zjazdu drogi wewnętrznej, budowę przyłączy infrastruktury technicznej oraz budowę niezbędnych urządzeń budowlanych- na dz. nr ew. [...] oraz części działki o nr ew. [...], położonej w miejscowości L.".

Przepisy obowiązujące w dacie wydania zaskarżonego postanowienia wykluczały możliwość złożenia zażalenia na postanowienie organu uzgadniającego przez podmiot inny niż inwestor tj. podmiot, który wystąpił z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy.

Dokonana nowelizacja art. 53 ust 5 upzp obowiązuje od dnia 17 lipca 2010 r., zatem od tego dnia wyłączona została możliwość wniesienia zażalenia przez inną osobą bądź podmiot aniżeli sam inwestor na postanowienie w przedmiocie uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy (ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego). Wskazać należy, iż ustawodawca wprowadził w ustawie o rozwoju sieci uregulowanie, umożliwiające inwestorowi wybór przepisów, na podstawie których, będzie prowadzone postępowanie w przedmiocie jego wniosku. Zgodnie z treścią jej art. 80 do spraw o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie tego aktu decyzją ostateczną przepisy dotychczasowe stosuje się na wniosek inwestora, który może być złożony najpóźniej w terminie 2 miesięcy od dnia wejścia w życie tej ustawy. Jednakże w niniejszej sprawie inwestor z takiego uprawnienia nie skorzystał. Zatem właściwie w sprawie zastosowano regulację upzp w brzmieniu nadanym ustawą o rozwoju sieci.

W sprawie niniejszej inwestorami są M. i J. B., którzy wystąpili z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Jako strony postępowania złożyli oni również zażalenie na rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji wydane w postępowaniu uzgodnieniowym. Nie wnieśli zaś skargi do sądu administracyjnego na postanowienie organu drugiej instancji. Natomiast ze skargą na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska wystąpili M. R., W. M. i L. M., którzy nie są w tej sprawie inwestorami.

Skoro osoby te nie mogłyby wnieść w postępowaniu uzgodnieniowym skutecznego zażalenia należało uznać, że nie przysługuje im również prawo do złożenia skargi na postanowienie wydane w tym postępowaniu z uwagi na treść art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270), dalej zwanej ppsa. Skoro wolą prawodawcy było ograniczenie kontroli instancyjnej postanowień w przedmiocie uzgodnienia jedynie do możliwości ich kwestionowania przez osobę składającą wniosek o warunki zabudowy (inwestora), w ocenie Sądu brak jest możliwości uruchomienia kontroli sądowoadministracyjnej tych orzeczeń przez podmioty nieuprawnione do ich kwestionowania na etapie postępowania zmierzającego do wydania decyzji.

Należy mieć na uwadze, iż postępowanie sądowoadministracyjne może być prowadzone, jako postępowanie bezwzględnie oparte na zasadzie skargowości, tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot. Podmioty mają legitymację do złożenia skargi w zakresie określonym przepisami prawa. Brak legitymacji skutkuje tym, iż skarga podlega odrzuceniu.

W tych okolicznościach, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa odrzucił skargę.