Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 1071/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-04-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6342 Przyznanie uprawnień kombatanckich oraz przyznanie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez ustanowienie radcy prawnego
Powołane przepisy: article: Art. 243,  art. 246 § 1 pkt 1, art. 258 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Starszy Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.S. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi J.S. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w Ł., oddalić wniosek w zakresie dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych. AG


UZASADNIENIE

II SA/Łd 1071/14

Uzasadnienie

J.S. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich.

Jak wynika ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną. Małżonkowie utrzymują się z emerytur w łącznej kwocie 3.469,75 zł, zajmują mieszkanie córki o powierzchni 46 mkw. Skarżący nie zadeklarował posiadania innego wartościowego majątku ani oszczędności. Strona oświadczyła ponadto, że zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem ani radcą prawnym.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).

Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy uznać, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie w części.

Na uwadze należało mieć fakt, że dochód w rodzinie skarżącego kształtuje się na poziomie 3469 zł, a strona ma zapewnione potrzeby mieszkaniowe. Jednak nie można tracić z pola widzenia i tej okoliczności, że skarżący oraz jego żona są osobami starszymi, zatem wymagającymi zwiększonych wydatków na zapewnienie opieki lekarskiej. Mając zatem na względzie całokształt sytuacji rodzinnej i majątkowej wnioskodawcy, a jednocześnie fakt, że znaczna część kosztów sądowych została już przez stronę uiszczona, co oznacza, że była ona w stanie wygospodarować środki na ten cel, zasadnym jest przyznanie stronie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. W ocenie Referendarza sądowego wysokość deklarowanych dochodów umożliwia natomiast partycypację w pozostałych kosztach postępowania. Partycypacja w kosztach postępowania jest bowiem obowiązkiem strony, nawet jeżeli miałoby to nastąpić z uszczerbkiem koniecznego utrzymania dla siebie, a obowiązkiem strony jest poczynienie oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania.

Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.

AG