Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 864/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-05-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Właściwość sądu
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Przekazano według właściwości do innego sądu administracyjnego_D
Powołane przepisy: article: art. 13 par. 2, art. 59 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par.1 pkt 6
journal: Dz.U. 2003 nr 72 poz 652
law: Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz  ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości

SENTENCJA

Sygn. akt III SA/WA 864 /09 P O S T A N O W I E N I E Dnia 28 maja 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Dziełak (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. sp. z o.o. w B. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2009 r., Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: - przekazać sprawę do rozpoznania według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie. -


UZASADNIENIE

Pismem z 9 kwietnia 2009 r. M. sp. z o.o. w B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na interpretację Ministra Finansów z [...] stycznia 2009 r. w zakresie podatku od towarów i usług.

Skarżąca, wnosząc powyższą skargę, uiściła wpis sądowy w kwocie 100 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Przepis art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U, Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej jako "ppsa") stanowi, że jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 13 § 2 ppsa do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.

Od ww. zasady przewidziano jednak wyjątek. Otóż stosownie do § 3 powoływanego przepisu Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości.

Należy zauważyć, że na podstawie cytowanego przepisu zostało wydane rozporządzenie Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016; dalej jako "rozporządzenie z 28 sierpnia 2008 r."), które weszło w życie z 11 października 2008 r.

Stosownie do § 1 pkt 1) rozporządzenia z 28 sierpnia 2008 r. rozpoznawanie spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych dotyczących wydawania w indywidualnych sprawach pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacje indywidualne), o których mowa w art. 14b Ordynacji podatkowej przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę.

W tej sytuacji, z uwagi na fakt, że Skarżąca ma siedzibę w B. położonym w woj. L. - zgodnie z § 1 pkt 6 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. Nr 72, poz. 652, ze zm.) - właściwym miejscowo do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie.

Uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny Sąd, na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.