Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 13/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2008-02-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Pełnomocnik procesowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Bogumiła Kalinowska po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A." S.A. we W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we Wrocławiu z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe oraz określenie wysokości długu celnego i podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...]. pełnomocnik A. S.A. we W. – r. pr. K. S. wniosła skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...]

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnych wniesionej skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania skarżącej spółki przed sądami administracyjnymi oraz przedstawienie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS, statut...), w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

W zakreślonym terminie pełnomocnik strony skarżącej złożyła pełnomocnictwo procesowe oraz nieczytelną i niepotwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię wyciągu z Krajowego Rejestru Sądowego z dnia 28 maja 2007 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a."), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. Natomiast stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym przez Przewodniczącego terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.

W niniejszej sprawie, pełnomocnika strony skarżącej wezwano do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pouczając o konsekwencjach niewykonania zarządzenia. Wykonując wezwanie Sądu, pełnomocnik strony skarżącej przedłożyła potwierdzoną za zgodność (uwierzytelnioną kopię) pełnomocnictwa oraz kopię odpisu z KRS. Kopia ta stanowi nieczytelną odbitkę kserograficzną, prawdopodobnie wydruku faxowego. Nie została ona również przez pełnomocnika potwierdzona za zgodność z oryginałem. Nadto, przedstawiona kopia aktualna jest na dzień 27 maja 2007 r., podczas gdy skarga złożona została przez pełnomocnika w dniu 10 grudnia 2007 r.

Wskazać należy, że zgodnie z art. 28 p.p.s.a. w sytuacji, gdy stroną postępowania jest podmiot niebędący osobą fizyczną, czynności procesowych, w tym udzielania pełnomocnictw procesowych, dokonuje w jego imieniu upoważniony do działania organ. Przepis ten ma zastosowanie do wszystkich tych podmiotów mających zdolność sądową w postępowaniu sądowoadministracyjnym, które nie są osobami fizycznymi. Wskazanie organów właściwych do działania za konkretne przedmioty musi opierać się na przepisach regulujących ich strukturę organizacyjną i działalność (w rozpatrywanym przypadku – unormowaniach ustawy z dnia 5 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych - Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.). Poza regulacjami zawartymi w ustawach, w wielu przypadkach wskazanie organów mających kompetencje do działania za poszczególne podmioty wymaga zbadania danych na temat zasad reprezentacji tych podmiotów ujawnionych w rejestrach. Podstawowe znaczenie będzie miał Krajowy Rejestr Sądowy.

Należy zauważyć, że zgodnie z treścią art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik zobowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z kolei stosownie do art. 29 w związku z art. 28 § 1 p.p.s.a., organ osoby prawnej powinien wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Aby zatem sąd mógł ocenić skuteczność umocowania osób składających pisma procesowe konieczne jest, aby osoba składająca pismo wykazała swoją legitymację procesową poprzez dostarczenie odpowiedniej dokumentacji. Jeżeli zatem pierwszą czynnością procesową dokonywaną przez pełnomocnika strony skarżącej było wniesienie skargi, to należy dołączyć do niej pełnomocnictwo (lub jego wierzytelny odpis) stosownie do art. 46 § 3 Z tych samych względów pełnomocnik powinien dostarczyć do sądu również dokumenty potwierdzające skuteczność takiego umocowania przez podmioty uprawnione do reprezentowania spółki (art. 29 p.p.s.a.). Do takich dokumentów należy m.in. wyciąg z Krajowego Rejestru Sądowego.

Niedołączenie tego dokumentu stanowi brak formalny, którego usunięcie następuje w trybie określonym w art. 49 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pod rygorem odrzucenia skargi (p. wyrok NSA z dnia 9 lutego 2005 r., GSK 1337/04, ONSAiWSA 2005, nr 5, poz. 91).

Rozpatrując sporne zagadnienie, warto przywołać również pogląd wyrażony w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 30 marca 2006 r., sygn. akt III CZP 16/06, dopuszczającej możliwość uwierzytelnienia przez profesjonalnego pełnomocnika nie tylko dokumentu pełnomocnictwa, ale także odpisu z właściwego rejestru jako dokumentu wykazującego umocowanie organu osoby prawnej udzielającego pełnomocnictwa (por. również postanowienie NSA z dnia 27 lutego 2007 r., sygn. I FSK 1329/06). Sąd Najwyższy zauważył, że w sytuacji, gdy mocodawca jest osobą prawną, działającą przez swoje organy, wykazanie umocowania może nastąpić jedynie przez jednoczesne przedstawienie dokumentu pełnomocnictwa oraz innych stosownych dokumentów potwierdzających, że osoba udzielająca pełnomocnictwa jest uprawniona do działania za mocodawcę. W praktyce sądowej będzie to najczęściej odpis z właściwego rejestru sądowego. W związku z tym stwierdzono, że taki dokument należy traktować jako element pełnomocnictwa procesowego. Stąd też wykluczono możliwość, ażeby dokument będący częścią pełnomocnictwa podlegał rygorom dalej idącym niż samo pełnomocnictwo. Na tej zaś podstawie Sąd Najwyższy doszedł do wniosku, że w świetle art. 89 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.; dalej: K.p.c.), przez pojęcie pełnomocnictwa należy rozumieć "komplet dokumentów niezbędnych dla wykazania umocowania pełnomocnika do działania za mocodawcę". Zatem możliwość uwierzytelniania odpisu pełnomocnictwa na gruncie tego przepisu oznacza dla profesjonalnego pełnomocnika uprawnienie do uwierzytelnienia wszystkich dokumentów składających się na dokument pełnomocnictwa. Ponadto Sąd Najwyższy wyraził stanowisko, że rygorystyczne wymagania dołączenia przez pełnomocnika odpisu z właściwego rejestru poświadczonego przez notariusza doprowadziłoby do przedłużania postępowania sądowego i zwiększenia jego kosztów.

Powyższe stanowisko dotyczy postępowania cywilnego, ale uwzględniając, że treść art. 89 § 1 k.p.c. jest zbliżona do art. 37 § 1 p.p.s.a. pogląd ten należy zaakceptować na gruncie ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W niniejszej sprawie, pełnomocnik strony skarżącej, będący radcą prawnym, przedstawił jedynie mało czytelną kopię odpisu z KRS (o kilka miesięcy wcześniejszą niż data złożenia jej w Sądzie), nie dokonując ponadto jej uwierzytelnienia. Zatem trzeba przyjąć, że nie wykonał on należycie wezwania Sądu, bowiem w świetle przedstawionych powyżej przepisów i judykatów, jedynie oryginał odpisu, lub czytelna kopia, dodatkowo uwierzytelniona przez profesjonalnego pełnomocnika, mogłyby zostać uznane za dokumenty wykazujące stosowne umocowanie osoby udzielającej pełnomocnictwa w imieniu spółki, a tym samym, prawidłowość samego pełnomocnictwa.

W tym stanie rzeczy, na podstawie wyżej powołanych przepisów, Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji.