Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 136/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-05-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1a pkt 2 i 12, art. 54 § 1, 4, 5a i 6, art. 80
journal: Dz.U. 2018 poz 1314
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Piotr Przybysz, Sędziowie sędzia WSA Maciej Kurasz (sprawozdawca), asesor WSA Agnieszka Sułkowska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 18 maja 2021 r. sprawy ze skargi T.J. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne oddala skargę


UZASADNIENIE

1. Naczelnik Urzędu Skarbowego w L. (Naczelnik, Organ pierwszej instancji, organ egzekucyjny) wszczął postępowanie egzekucyjne wobec majątku T. J. (Skarżący, Strona, Zobowiązany) na podstawie tytułów wykonawczych z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...], [...], [...] oraz [...] wystawionych przez Naczelnika Urzędu Skarbowego L. obejmujących należności z tytułu podatku od towarów i usług za marzec 2015 r., kwiecień 2015 r. oraz styczeń 2016 r., a także należność z tytułu kosztów egzekucyjnych, opłaty komorniczej i kosztów upomnień za luty 2013 r., wrzesień 2013 r. oraz styczeń 2019 r. w kwocie należności głównej 27.760,10 zł wraz z należnymi odsetkami. W toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie ww. tytułów wykonawczych organ egzekucyjny dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w P. [...] S.A. Zawiadomienie zostało doręczone dłużnikowi zajętej wierzytelności w dniu 8 maja 2020 r. z kolei Zobowiązanemu wraz z odpisami przedmiotowych tytułów wykonawczych w dniu [...] maja 2020 r. W odpowiedzi na zajęcie, pismem z dnia 8 maja 2020 r. bank poinformował, że zajęcie rachunku bankowego nie może zostać zrealizowane ze względu na brak wolnej kwoty do wykorzystania. Następnie, zawiadomieniem z dnia [...] lipca 2020 r. organ egzekucyjny dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w [...] S.A. Zawiadomienie to zostało doręczone Zobowiązanemu w dniu 28 lipca 2020 r., z kolei dłużnikowi zajętej wierzytelności w dniu [...] lipca 2020 r. W odpowiedzi na zajęcie, pismem z tego samego dnia bank poinformował, że zajęcie rachunku bankowego nie może zostać zrealizowane ze względu na brak środków na rachunku bankowym Zobowiązanego.

2. Pismem z dnia 28 lipca 2020 r., Skarżący wniósł skargę na czynność egzekucyjną zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w [...] S.A dokonaną zawiadomieniem z dnia 10 lipca 2020 r. W uzasadnieniu Strona wskazała, że ww. zajęciu organ egzekucyjny nie wskazał w sposób należyty podstawy prawnej zajęcia w skutek czego naruszony został art. 124 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 2056 ze zm., dalej także "k.p.a.") w zw. z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2018 r., poz. 1314 ze zm., dalej także "u.p.e.a."). Ponadto Zobowiązany podniósł, że w tytułach wykonawczych dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego wskazany był numer rachunku bankowego spółki, natomiast zajęcia dokonano na rachunku osobistym Zobowiązanego. Co więcej, zawiadomienie o zajęciu zostało doręczone Zobowiązanemu w dniu 28 lipca 2020 r., zajęcia dokonano natomiast 10 lipca 2020 r. Skarżący wskazał także, że termin płatności zdecydowanej większości zobowiązań pieniężnych objętych doręczonymi tytułami wykonawczymi upłynął w trakcie 2013 roku, bowiem zgodnie z art. 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 ze zm., dalej także "O.p."), zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. W konsekwencji Skarżący wniósł o umorzenie postępowania egzekucyjnego oraz uchylenie dokonanego zajęcia.

3. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2020 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w L. oddalił skargę na czynność egzekucyjną zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego w [...] S.A. W uzasadnieniu Naczelnik Urzędu Skarbowego w L. wskazał, że zajęcia rachunku bankowego w [...] S.A dokonano zgodnie z art. 80 § 1 u.p.e.a. Zdaniem Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. wskazanie w zawiadomieniu z zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego na poczet należności pieniężnej, o której mowa w art. 62b ust.2 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe lub innych należności pieniężnych art. 80 § 1 u.p.e.a. w sposób należyty i wystarczający spełnia wymogi określone przepisami prawa. Odnosząc się z kolei do zarzutu, że w tytułach wykonawczych wskazany został numer rachunku bankowego spółki, a zajęcia dokonano na osobistym rachunku Zobowiązanego, organ egzekucyjny wskazał, że dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego w [...] S.A., należącego do Skarżącego, bez wskazania numeru rachunku bankowego, bowiem zgodnie z art. 81 § 1 u.p.e.a. organ egzekucyjny nie miał obowiązku wskazywać numerów rachunków bankowych, na których należy dokonać zajęcia wierzytelności. Odnosząc się do zarzutu Zobowiązanego, że zajęcia dokonano [...] lipca 2020 r., a zawiadomienie o zajęciu zostało doręczone Zobowiązanemu [...] lipca 2020 r., organ egzekucyjny wyjaśnił, że zawiadomienie o zajęciu rachunku bankowego zostało skierowane do [...] S.A z użyciem środków komunikacji elektronicznej, natomiast do Zobowiązanego zostało skierowane w następnym dniu roboczym, tj. 13 lipca 2020r. za pośrednictwem P. [...] S.A.

4. Pismem z dnia 3 września 2020 r. Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] sierpnia 2020 r. zarzucając, że organ egzekucyjny w przedmiotowym postanowieniu naruszył art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej, bowiem nie rozpoznał zarzutu przedawnienia obowiązku. Ponadto Strona podniosła, że organ egzekucyjny naruszył art. 54 § 6 u.p.e.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie czynności egzekucyjnych. W ocenie Zobowiązanego przedawnienie zaległości stanowi okoliczność uzasadniającą konieczność wstrzymania postępowania egzekucyjnego. Skarżący wskazał także, że zobowiązania wskazane w tytułach wykonawczych są zobowiązaniami spółki P.[...] Sp. z o.o. i z racji, że Stronie nie została doręczona decyzja przenosząca odpowiedzialność za określone w przedmiotowych tytułach wykonawczych zobowiązania, postępowanie egzekucyjne jest bezpodstawne. W konsekwencji Zobowiązany wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

5. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2020 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. (Organ drugiej instancji, Dyrektor) utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] sierpnia 2020 r. wskazując w uzasadnieniu, że organ egzekucyjny zastosował środek egzekucyjny w postaci zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, a zawiadomienie z dnia [...] lipca 2020 r. wystawione zostało na druku zgodnym z wzorem ustalonym przez Ministra Finansów w rozporządzeniu z dnia 22 sierpnia 2016 r. w sprawie wzorów dokumentów stosowanych w egzekucji należności pieniężnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1339) i zawierało wszystkie niezbędne elementy, jakie powinno zawierać zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego zobowiązanego u dłużnika zajętej wierzytelności wskazane w art. 67 § 2 u.p.e.a. Odnosząc się do zarzutu, że organ egzekucyjny naruszył art. 54 § 6 u.p.e.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie czynności egzekucyjnych, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. podkreślił, że zastosowany w przedmiotowej sprawie środek egzekucyjny znajduje się w katalogu środków wymienionych w art. 1a pkt 12 lit. a u.p.e.a., a z akt rozpatrywanej sprawy wynika, że zastosowanie przedmiotowego środka egzekucyjnego było zgodne z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. Organ nadzoru nie dopatrzył się uchybień formalnych w dokonanej przez organ egzekucyjny czynności zajęcia rachunku bankowego. Dyrektor podkreślił jednocześnie, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w L., mimo zastosowania skutecznego środka egzekucyjnego, nie wyegzekwował żadnych kwot. Mając powyższe na uwadze organ nadzoru, podobnie jak organ pierwszej instancji, nie stwierdził podstaw do wstrzymania czynności egzekucyjnej. Jednocześnie Organ drugiej instancji podniósł, że argumentacja Strony zawarta w odwołaniu, a dotycząca przedawnienia należności objętych przedmiotowymi tytułami wykonawczymi oraz faktu, że zobowiązania wskazane w tytułach wykonawczych są zobowiązaniami spółki P.[...] Sp. z o.o., co czyni postępowanie egzekucyjne wobec Zobowiązanego bezpodstawnym, wykracza poza ramy postępowania administracyjnego prowadzonego w trybie art. 54 u.p.e.a. Poprzez wniesienie skargi kwestionowane skutecznie mogą być jedynie działania faktyczne organu egzekucyjnego podjęte w ramach postępowania egzekucyjnego. Nieuprawnionym jest traktowanie skargi wniesionej w trybie art. 54 u.p.e.a. jako uniwersalnego środka zaskarżenia, przy pomocy którego możliwe jest skuteczne kwestionowanie działań podejmowanych przez organ egzekucyjny. Tym samym nie bada się w ramach skargi na czynności egzekucyjne kwestii materialnoprawnych, tj. dotyczących ustalenia wysokości zaległości, istnienia czy przedawnienia egzekwowanego obowiązku.

6. Strona nie godząc się z rozstrzygnięciem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2020 r., pismem z dnia 28 grudnia 2020 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Strona zaskarżyła w całości postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z powodu jego niezgodności z prawem, w tym zarzuciła naruszenie przepisów:

- art. 70 § 1 O.p., poprzez nierozpoznanie zarzutu przedawnienia zobowiązań;

- art. 54 § 6 u.p.e.a poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie czynności egzekucyjnych.

W uzasadnieniu Strona podniosła, że zobowiązania wskazane w tytułach wykonawczych są zobowiązaniami spółki P.[...] Sp. z o.o. Stronie nie została doręczona decyzja przenosząca odpowiedzialność za określone w rzeczonych tytułach wykonawczych zobowiązania i określająca wysokość zobowiązania. Zdaniem Strony prowadzone postępowanie egzekucyjne jest zupełnie bezprzedmiotowe. W związku z powyższym należy stwierdzić, że stosownie do art. 212 O.p. decyzja, nawet jeśli została już wydana, nie wywołuje jeszcze skutków prawnych. Ponadto Strona nadmieniła, że gdyby taka decyzja została wydana i doręczona, zostałaby przez Stronę zaskarżona, gdyż nie zachodzą przesłanki niezbędne do przeniesienia odpowiedzialności na Stronę jako członka zarządu. Z uwagi na powyższe Skarżący wniósł o uchylenie postanowienia oraz zasądzenie kosztów postępowania w sprawie na rzecz Skarżącego.

7. W odpowiedzi na skargę Dyrektor wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

8. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U z 2019 r. poz. 2325 ze zm. dalej-P.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przepis art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych nie podnoszonych w skardze, które są związane z materią zaskarżonych aktów administracyjnych. Orzekanie odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Na podstawie art. 135 P.p.s.a. Sąd, podejmuje środki w celu usunięcia naruszenia prawa, w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy.

Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145§1 pkt. 1 lit. a P.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145§1 pkt. 1 lit. b P.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145§1 pkt. 1 lit. c P.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt. 2 P.p.s.a.). Sąd wydał wyrok na podstawie akt sprawy na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym (art. 133 § 1 w zw. z art. 119 pkt 3 i art. 120 P.p.s.a). Zgodnie z art. 119 pkt 3 oraz art. 120 P.p.s.a., jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

8. Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do oceny czy organy egzekucyjne zasadnie uznały skargę Skarżącego na czynność zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego za nieuzasadnioną, a w szczególności czy organy te dochowały zasad przewidzianych zarówno w przepisach kodeksu postępowania administracyjnego, jak i ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w kontekście zarzucanych przez Skarżącego naruszeń.

9. W przepisie art. 1a pkt 2 u.p.e.a. zdefiniowano czynności egzekucyjne jako wszelkie podejmowane przez organ egzekucyjny działania zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego. Zatem na te właśnie działania przysługuje skarga na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego. Przy czym chodzi tu nie tylko o działania jako czynności faktyczne, wykonawcze organu egzekucyjnego i egzekutora, ale i czynności egzekucyjne, które mają charakter aktów prawnych i od których nie przysługuje inny środek ochrony niż zażalenie, czy zarzuty.

Skargę na czynność egzekucyjną normuje art. 54 § 1 u.p.e.a. Zgodnie z tym przepisem zobowiązanemu przysługuje skarga na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora oraz skarga na przewlekłość postępowania egzekucyjnego. Skargę na czynności egzekucyjne, o której mowa w §1, wnosi się w terminie 14 dni od dnia zawiadomienia zobowiązanego o czynności egzekucyjnej, o ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej (art. 54 § 4 u.p.e.a.). W myśl art. 54 § 5 u.p.e.a. w sprawie skarg, o których mowa w § 1 i § 2, postanowienie wydaje organ egzekucyjny. Na postanowienie o oddaleniu skargi przysługuje zażalenie. W przypadku uwzględnienia skargi na czynności egzekucyjne organ egzekucyjny uchyla zakwestionowaną czynność egzekucyjną lub usuwa stwierdzone wady czynności (art. 54 § 5a u.p.e.a.). Wniesienie skargi, o której mowa w § 1, nie wstrzymuje postępowania egzekucyjnego. Organ egzekucyjny lub organ nadzoru może jednak, w drodze postanowienia, wstrzymać w uzasadnionych przypadkach prowadzenie postępowania egzekucyjnego (art. 54 § 6 u.p.e.a.).

Określony w art. 54 § 1 u.p.e.a. środek ochrony prawnej zobowiązanego, jakim jest skarga na czynności egzekucyjne, stanowi samoistną instytucję postępowania egzekucyjnego. Ma charakter subsydiarny, komplementarny wobec innych środków prawnych i nie może mieć zastosowania do tych przypadków, w których przewidziano inne środki zaskarżenia, jak zarzuty, zażalenie, żądanie wyłączenia rzeczy lub prawa spod egzekucji, czy skargę do sądu powszechnego. Skarga w tym trybie przysługuje na dokonanie przez organ egzekucyjny czynności natury wykonawczej, czy czynności faktyczne podejmowane już w toku prowadzonej egzekucji przez organ egzekucyjny lub przez egzekutora, a także na wydawane w toku egzekucji akty (postanowienia i zarządzenia), na które nie przysługuje inny środek zaskarżenia, jak np. zażalenie, czy zarzuty. Kontroli w tym trybie mogą bowiem podlegać wyłącznie czynności egzekucyjne, którymi są zgodnie z definicją legalną z art. 1a pkt 2 u.p.e.a. wszelkie podejmowane przez organ egzekucyjny działania zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego. Pojęcie czynności egzekucyjnych obejmuje zarówno czynności o charakterze prawnym, podejmowane wyłącznie przez organ egzekucyjny lub organ rekwizycyjny, jak i czynności o charakterze faktycznym, dokonywane przez egzekutora lub poborcę skarbowego. Służy kontroli prawidłowości stosowania przez organy egzekucyjne środków egzekucyjnych, zmierzających do bezpośredniego wyegzekwowania należności. W postępowaniu skargowym z art. 54 § 1 u.p.e.a. dopuszcza się zatem badanie jedynie tych czynności, które przynależą organowi egzekucyjnemu, a nie są objęte zakresem innego środka prawnego, w tym zarzutów na prowadzenie egzekucji administracyjnej, zaś sam proces badania obejmuje wyłącznie zgodność z prawem i prawidłowość dokonanych przez organ egzekucyjny czynności egzekucyjnych.

W orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtował się pogląd, zgodnie z którym w ramach postępowania prowadzonego na podstawie art. 54 u.p.e.a., kognicja organów jest ograniczona, zgodnie ze wskazanym przepisem, wyłącznie do dokonanych przez organ egzekucyjny czynności egzekucyjnych (por. wyrok NSA z dnia 2 kwietnia 2015 r., II FSK 778/13; wyrok NSA z dnia 18 sierpnia 2015 r., II FSK 1688/13; wyrok WSA w Warszawie z dnia 23 października 2015 r., III SA/Wa 3396/14).

Podkreślenia wymaga również, że w ramach skargi na czynności egzekucyjne można podnosić kwestie formalnoprawne, które odnoszą się jedynie do prawidłowego przebiegu postępowania organu egzekucyjnego lub egzekutora w oparciu o przepisy regulujące sposób i formę dokonania tych czynności. Nie jest natomiast możliwe podnoszenie zarzutów, które są podstawą do wniesienia innego środka zaskarżenia służącego ochronie praw zobowiązanego, w tym zarzutów na podstawie art. 33 u.p.e.a. (por. Przybysz P.M., Postępowanie egzekucyjne w administracji. Komentarz, Wolters Kluwer 2015r., wyd. VII, komentarz do art. 54).

10. Sposób dokonania czynności zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego, a równocześnie prawidłowość jej przeprowadzenia, należy rozpatrywać na w podstawie regulacji zawartych w przepisie art. 80 u.p.e.a. W przedmiotowej sprawie zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego dokonano zgodnie z art. 80 § 1 ww. ustawy poprzez doręczenie do banku zawiadomienia o zajęciu wierzytelności pieniężnej Zobowiązanego z rachunku bankowego do wysokości egzekwowanych należności pieniężnych wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia w terminie płatności dochodzonych zaległości oraz kosztami egzekucyjnymi. Ponadto wezwano dłużnika zajętej wierzytelności, aby bez zgody organu egzekucyjnego nie dokonywał wypłat z rachunku bankowego do wysokości zajętej wierzytelności, lecz niezwłocznie po upływie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia przekazał zajętą kwotę organowi egzekucyjnemu na pokrycie egzekwowanej należności albo zawiadomił organ egzekucyjny o przeszkodzie w dokonaniu wpłaty, w tym również o nieprowadzeniu rachunku bankowego zobowiązanego. W myśl art. 80 § 2 u.p.e.a., zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego zobowiązanego jest dokonane z chwilą doręczenia bankowi zawiadomienia o zajęciu wierzytelności pieniężnej zobowiązanego z rachunku bankowego i obejmuje również kwoty, które nie były na rachunku bankowym w chwili zajęcia, a zostały wpłacone na ten rachunek po dokonaniu zajęcia. Z kolei postępując zgodnie z § 3 tego artykułu, jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia, o którym mowa powyżej, organ egzekucyjny zawiadamia zobowiązanego o zajęciu jego wierzytelności z rachunku bankowego, doręczając mu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony i odpis zawiadomienia skierowanego do banku o zakazie wypłaty zajętej kwoty z rachunku bankowego bez zgody organu egzekucyjnego.

Zważywszy na powyższą regulację prawną podnieść należy, że - jak wynika ze zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego – organ egzekucyjny zastosował zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Z akt sprawy wynika, że zawiadomienie nr [...] o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego zostało przekazane dłużnikowi zajętej wierzytelności przy wykorzystaniu systemu komunikacji elektronicznej w dniu [...] lipca 2020r. i doręczone do [...] S.A. w tym samym dniu, natomiast do Zobowiązanego przedmiotowe zawiadomienie zostało doręczone w dniu 28 lipca 2020 r. Z kolei odpis tytułu wykonawczego został doręczony Zobowiązanemu w dniu 26 maja 2020r. Dłużnik zajętej wierzytelności poinformował organ egzekucyjny o braku możliwości zrealizowania zajęcia z uwagi na brak środków na rachunku bankowym Zobowiązanego. Ponadto zawiadomienie z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] wystawione zostało na druku zgodnym z wzorem ustalonym przez Ministra Finansów w rozporządzeniu z dnia 22 sierpnia 2016 r. w sprawie wzorów dokumentów stosowanych w egzekucji należności pieniężnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1339) i zawierało wszystkie niezbędne elementy, jakie powinno zawierać zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego zobowiązanego u dłużnika zajętej wierzytelności wskazane w art. 67 § 2 u.p.e.a.

11. Odnosząc się natomiast do zarzutu skargi dotyczącego naruszenia art. 54 § 6 u.p.e.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie czynności egzekucyjnych, Sąd stwierdza, że zarzut ten nie zasługiwał na uwzględnienie. Stosownie do art. 54 § 6 u.p.e.a. wniesienie skargi, o której mowa w § 1, nie wstrzymuje postępowania egzekucyjnego. Organ egzekucyjny lub organ nadzoru może jednak, w drodze postanowienia, wstrzymać w uzasadnionych przypadkach prowadzenie postępowania egzekucyjnego. Zastosowany w przedmiotowej sprawie środek egzekucyjny znajduje się w katalogu środków wymienionych wart. 1a pkt 12 lit. a u.p.e.a., a z akt rozpatrywanej sprawy wynika, że zastosowanie przedmiotowego środka egzekucyjnego było zgodne z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. W niniejszej sprawie nie sposób dopatrzeć uchybień formalnych w dokonanej przez organ egzekucyjny czynności zajęcia rachunku bankowego. Czynność została zatem dokonana prawidłowo, zgodnie z cytowanymi wyżej przepisami. Należy jednocześnie podkreślić, iż Naczelnik Urzędu Skarbowego w L., mimo zastosowania skutecznego środka egzekucyjnego, nie wyegzekwował żadnych kwot. W odpowiedzi na zajęcie rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w [...] S.A., dłużnik zajętej wierzytelności poinformował bowiem organ egzekucyjny o braku środków na rachunku Zobowiązanego. Słusznie zatem organy obu instancji nie stwierdziły podstaw do wstrzymania czynności egzekucyjnej.

12. Prawidłowo również w ocenie Sądu, Dyrektor Izby Administracyjnej Skarbowej wskazał, że argumentacja Skarżącego zawarta w skardze, a dotycząca przedawnienia należności objętych przedmiotowymi tytułami wykonawczymi oraz faktu, iż zobowiązania wskazane w tytułach wykonawczych są zobowiązaniami spółki P.[...] Sp. z o.o. co czyni postępowanie egzekucyjne wobec Zobowiązanego bezpodstawnym, wykracza poza ramy postępowania administracyjnego prowadzonego w trybie art. 54 u.p.e.a. Jak już wskazano powyżej, poprzez wniesienie skargi kwestionowane skutecznie mogą być jedynie działania faktyczne organu egzekucyjnego podjęte w ramach postępowania egzekucyjnego. Nieuprawnionym jest traktowanie skargi wniesionej w trybie art. 54 u.p.e.a. jako uniwersalnego środka zaskarżenia, przy pomocy którego możliwe jest skuteczne kwestionowanie działań podejmowanych przez organ egzekucyjny. Tym samym nie bada się w ramach skargi na czynności egzekucyjne kwestii materialnoprawnych, tj. dotyczących: ustalenia wysokości zaległości, istnienia czy przedawnienia egzekwowanego obowiązku.

13. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 P.p.s.a. w związku z art. 119 pkt 3 i art. 120 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.