Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 53/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-06-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6169 Inne o symbolu podstawowym  616
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Środowiska
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 8, art. 3 par. 2 pkt 1-4a, art. 58 par. 1 pkt 6 w zw. z art. 3 par. 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 104
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 603-604, art. 158
journal: Dz.U. 1964 nr 16 poz 93
law: Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
article: art. 15 ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 261 poz 2603
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Protokolant Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. G. na bezczynność Ministra Środowiska w przedmiocie rozpoznania wniosku w sprawie wyrażenia zgody na zmianę gruntów. p o s t a n a w i a - odrzucić skargę -


UZASADNIENIE

Pełnomocnik A. G. w piśmie z dnia [...] lutego 2010 r. wniósł skargę na bezczynność Ministra Środowiska, polegającą na nierozpoznaniu

w ustawowym terminie wniosku z dnia [...] sierpnia 2009r. o rozstrzygnięcie indywidualnej sprawy administracyjnej w przedmiocie wyrażenia zgody na dokonanie zmiany nieruchomości gruntowych pomiędzy A. G. a [...] Parkiem Narodowym. Pełnomocnik skarżącego zarzucił organowi rażącą obrazę art. 12 § 1 kpa w związku z art. 61 § 1 i 3 kpa oraz w związku z art. 35 § 3 kpa oraz art. 36 § 1 i 2 kpa, polegającą na nienadaniu biegu wnioskowi skarżącego o rozstrzygnięcie jego sprawy o charakterze administracyjnym, pomimo upływu ponad 5 miesięcy od dnia złożenia wniosku. Pełnomocnik wniósł o zobowiązanie Ministra Środowiska do rozpoznania ww. wniosku w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Minister Środowiska wniósł o jej oddalenie, podnosząc, iż przedmiotowa sprawa nie może być rozpatrzona w trybie administracyjnym, gdyż umowa zmiany nieruchomości gruntowych, tj. działek o nr: [...], [...], [...] i [...] we wsi W., stanowiących własność Skarbu Państwa, będących w trwałym zarządzie [...] Parku Narodowego zgodnie z art. 603 k. c. jest czynnością cywilnoprawną. Zamiana nieruchomości nie następuje w formie decyzji administracyjnej, lecz jest zgodnym oświadczeniem woli obu stron. Organ na poparcie swojego stanowiska powołał wyrok NSA z dnia 29 stycznia 2009r., sygn.

I OSK 49/09.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem sprawa niniejsza nie ma charakteru sprawy sądowoadministracyjnej.

Celem skargi na bezczynność jest zwalczanie zwłoki w załatwianiu sprawy. Możliwość wniesienia do sądu administracyjnego skargi na bezczynność organów administracji przewiduje art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) stanowiąc, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów

w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Skarga taka przysługuje zatem w sprawach, w których wydawane są decyzje, postanowienia, także te w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym, na które służy zażalenie albo postanowienia kończące postępowanie lub rozstrzygające sprawę co do istoty, a także w sprawach, w których mogą być wydawane inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

a nadto w sprawach pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy należy wskazać, że skarżący kwestionuje przewlekłe prowadzenie postępowania i brak merytorycznego rozpoznania jego wniosku w przedmiocie wyrażenia zgody na dokonanie zamiany nieruchomości gruntowych pomiędzy skarżącym a dyrektorem [...] Parku Narodowego.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami ( Dz. U. z 2004 r. Nr 261 poz. 2603 ze zm. ) nieruchomości stanowiące własność Skarbu Państwa oraz własność jednostek samorządu terytorialnego mogą być przedmiotem zamiany na nieruchomości stanowiące własność osób fizycznych lub osób prawnych. Umowa zamiany jest umową cywilną

i mają do niej zastosowanie przepisy art. 603 i art. 604 k.c. Przez umowę zamiany każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę własność rzeczy w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności innej rzeczy. Do zamiany stosuje się odpowiednio przepisy o sprzedaży. Zwarcie umowy zmiany w myśl art. 158 k.c. następuje w formie aktu notarialnego. Zatem, skoro zamiana nieruchomości nie następuje w formie decyzji administracyjnej w rozumieniu art. 104 kpa, to nie można podzielić argumentów skargi, iż zgoda Ministra Środowiska na zawarcie umowy zmiany, ma charakter sprawy administracyjnej. Zgoda ta stanowi przejaw woli organu administracji i do jej wyrażenia nie można organu administracji przymusić w trybie administracyjnym. Skutkiem wyrażenia zgody przez organ jest bowiem zawarcie czynności cywilnoprawnej, natomiast przepisy prawa materialnego nie przewidują formy administracyjnej dla jej wyrażenia, a więc brak jest podstaw prawnych do przyjęcia, że zgoda organu na zamianę nieruchomości wchodzących w skład zasobu Skarbu Państwa ma charakter aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej. należało uznać skargę na bezczynności Ministra Środowiska za niedopuszczalną.

W tej sytuacji Sąd uznał, że skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 3 § 2 pkt 8 powołanej powyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.