Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 3893/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-12-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Dorota Mydłowska po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. S. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi P. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia ... lipca 2015 r. Nr ... w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym postanawia - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji -


UZASADNIENIE

Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na opisaną w komparycji decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie. W skardze wniesiono o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując, że wykonanie nałożonego na skarżącego zobowiązania spowoduje dotkliwe skutki dla skarżącego i pozbawi go niezbędnych środków do życia. Skarżący w odniesieniu do wniosku wskazał również, że decyzja została wydana z naruszeniem prawa i podniósł zarzut przedawnienia.

W toku postępowania skarżący nadesłał pismo datowane na 14 grudnia 2015 r., w którym zwrócił się o przyspieszenie rozpoznania jego wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji z uwagi na fakt, iż organy podatkowe podjęły działania zmierzające do prowadzenia egzekucji administracyjnej niezależnie od złożonego do Sądu wniosku o wstrzymanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Po analizie wniosku skarżącego Sąd uznał za uprawdopodobnione, że wykonanie decyzji może spowodować wystąpienie znacznej szkody. W stosunku do skarżącego określono zobowiązanie podatkowe w wysokości ... zł. Jak wskazał skarżący, nie posiada on żadnego majątku trwałego ani oszczędności i mieszka z żoną u teściów (formularz PPF - k. 64 akt sądowych). Sąd w tym miejscu podkreśla, że co do zasady nawet trudna sytuacja finansowa podmiotu nie powoduje sama przez się ziszczenia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, określonych w omawianym przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. W orzecznictwie przyjmuje się bowiem, że wstrzymanie wykonania decyzji uzasadniać mogą tylko konkretne okoliczności, będące wynikiem wpływu wykonania zaskarżonej decyzji na aktualną sytuację majątkową strony, powodujące znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki (por. postanowienie NSA z dnia 21 marca 2013 r. o sygn. akt I FZ 15/13). Sąd stwierdza, że sytuacja taka wystąpiła w przedmiotowej sprawie, ponieważ z pisma skarżącego z dnia 14 grudnia 2015 r. wynika, że organy podatkowe podjęły działania zmierzające do prowadzenia egzekucji administracyjnej. Niewątpliwie, wszczęcie egzekucji skierowanej do majątku skarżącego będzie skutkowało w sferze sytuacji majątkowej zobowiązanego, który mieszka u teściów i jest zobowiązany do alimentowania małoletnich dzieci, co przy wdrożeniu egzekucji z wynagrodzenia (skoro majątku nie posiada) wydatnie obniży możliwość samodzielnego utrzymania się.

Z drugiej strony Sąd zaznacza jednak, że przedstawione w uzasadnieniu przedmiotowego wniosku twierdzenia dotyczące prawidłowości zaskarżonej decyzji czy też zarzutu przedawnienia nie mogły być rozważane przez Sąd na tym etapie postępowania sądowoadministracyjnego. Rozważanie takie stanowiłoby swoisty "przedsąd" i wkraczanie w kompetencje zastrzeżone dla składu rozpoznającego sprawę co do istoty.

Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.