Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 477/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-06-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Mirosława Pindelska (spr.), Protokolant ref. staż. Piotr Czyżewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. z siedzibą we W. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie nakazania zapewnienia przestrzegania zapisów ustawy o ochronie przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych skargę oddala


UZASADNIENIE

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...] października 2011 r. nr [...] na podstawie art. 1 pkt 2 oraz art. 4 ust. 1 pkt 2, art. 12 ust. 1 i art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2006r. Nr 122 poz. 851 ze zm.), art. 5 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 5a ust. 3 pkt 6 i ust. 4 ustawy z dnia 9 listopada 1995 r. o ochronie przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. z 1996r. Nr 10 poz. 55 ze zm.) oraz art. 104 § 1, ustawy z dn. 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) dalej zw. k.p.a., oraz art. 207 § 1 i 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 1998r. Nr 21 poz. 94 ze zm.) nakazał Zarządowi Kasyna oraz Salonu Gier na terenie Hotelu [...] w [...] zapewnić przestrzeganie zapisów ustawy o ochronie przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych poprzez zabezpieczenie niepalących klientów i pracowników przed szkodliwym oddziaływaniem dymu tytoniowego.

W uzasadnieniu organ wskazał, że upoważniony pracownik Państwowej Inspekcji Sanitarnej przeprowadził kontrole w dniu 6 września 2011 r. w Kasynie oraz w Salonie Gier na terenie Hotelu [...] przy ul. [...] w [...]. Oba sąsiadujące ze sobą zakłady należą do jednego podmiotu, którym jest strona niniejszego postępowania - Firma C. sp. z o.o.

Szczegółowy przebieg i zakres kontroli zawiera protokół kontroli sanitarnej Nr [...]. Ustalenia kontroli zostały przedstawione kontrolowanemu. Kontrolowany podpisał protokoły i wniósł do nich uwagi wskazujące na okoliczność, iż pomimo dopuszczenia możliwości palenia tytoniu w salach głównych Kasyna i Salonu Gier, dym tytoniowy jest niewyczuwalny na skutek zastosowanej wentylacji. Powyższe uwagi zostały zapisane w protokole.

Ponadto pełnomocnik C. [...] Sp. z o.o. wyraziła zastrzeżenia do protokołu, które dotyczą podsumowania kontroli, ponieważ jego zdaniem, firma C. [...] Sp. z o.o. zrealizowała obowiązek wynikający z art. 1 a ustawy o ochronie przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych i zapewniła ograniczenia wynikające z art.5a pkt 4 powyższego aktu prawnego.

Organ wskazał dalej, że w trakcie kontroli stwierdzono uchybienie - wydzielone pomieszczenie dla niepalących klientów znajduje się na poziomie +1 , natomiast wejście do Salonu Gier i sala ogólna dla palących - na poziomie 0. W sposób jednoznaczny udokumentowano, że zarówno w odniesieniu do Kasyna, jak i Salonu Gier, skorzystanie z pomieszczenia wydzielonego dla osób niepalących i zabezpieczonego przed dostępem dymu tytoniowego będzie wymagało przemieszczania się przez część lokalu, w której nie obowiązują żadne ograniczenia w używaniu wyrobów tytoniowych. Konieczność przejścia kilkudziesięciu metrów celem skorzystania z wydzielonego pomieszczenia dla osób niepalących, potwierdza podstawową tezę niniejszej decyzji: zobowiązany traktuje możliwość przebywania w strefie wolnej od dymu tytoniowego jako wyjątek od zasady dopuszczalności na terenie zakładu używania wyrobów tytoniowych.

Zgodnie z art. 5 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 r. o ochronie przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. z 1996 r. Nr 10 poz. 55 ze zm.) zabrania się palenia wyrobów tytoniowych z zastrzeżeniem art. 5a. W art. 5a. pkt 4 zapisano, iż właściciel lub zarządzający lokalem gastronomiczno - rozrywkowym, z co najmniej dwoma pomieszczeniami przeznaczonymi do konsumpcji, może wyłączyć spod zakazu określonego w art. 5, zamknięte pomieszczenie konsumpcyjne, wyposażone w wentylację zapewniająca aby dym tytoniowy nie przenikał do innych pomieszczeń.

W przypadku Kasyna i Salonu Gier jednoznacznie wyrażona intencja ustawodawcy, jaką jest ochrona zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych uległa odwróceniu - jako zasadę przyjęto dopuszczalność używania tytoniu w sali głównej kasyna, z wyłączeniem niewielkiego pomieszczenia dla osób niepalących. Niemniej, nawet interpretując wyjątek ustawowy w korzystny dla siebie sposób, zarządzający lokalem nie zabezpieczył osób niepalących przed szkodliwym oddziaływaniem dymu tytoniowego, na który narażeni są zawsze, ilekroć wchodzą do kasyna, lub przechodzą do pomieszczenia, w którym obowiązuje zakaz używania wyrobów tytoniowych.

Ponadto stwierdzono, że pracownicy obsługujący Kasyno i Salon Gier przez całą zmianę roboczą muszą poruszać się w pomieszczeniach przeznaczonych dla gości palących, co jest niezgodne z art. 207 § 1 i 2 ustawy Kodeks pracy zgodnie z którym pracodawca ponosi odpowiedzialność za stan bezpieczeństwa i higieny pracy w zakładzie pracy i jest obowiązany chronić zdrowie i życie pracowników przez zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków pracy przy odpowiednim wykorzystaniu osiągnięć nauki i techniki.

Jak stanowi art. 27 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, w razie stwierdzenia naruszenia wymagań higienicznych i zdrowotnych, państwowy inspektor sanitarny nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie uchybień w wyznaczonym terminie.

Dopełnienie wymogów wynikających z wymienionych przepisów jest niezbędne dla zapewnienia ochrony zdrowia i bezpieczeństwa pracowników oraz klientów Salonu Gier.

Od ww. decyzji, odwołanie wniosła radca prawny L. C. - pełnomocnik C. [...] Sp. z o.o., wnosząc o uchylenie ww. decyzji oraz wskazując, że lokale prowadzone przez właściciela kasyna gier oraz salonu gier, jako lokale gastronomiczno-rozrywkowe zostały objęte, wprowadzonym nowelizacją ustawy z dnia 9 listopada 1995 r. o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych, zakazem palenia wyrobów tytoniowych. W odwołaniu strona wskazała, iż w ustawie, przewidziano możliwość wyłączenia spod zakazu zamknięte pomieszczenie konsumpcyjne, wyposażone w wentylację zapewniającą, aby dym tytoniowy nie przenikał do innych pomieszczeń.

W ocenie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego argumenty wniesione przez stronę w odwołaniu nie zasługują na uwzględnienie, stąd na mocy decyzji z dnia [...] grudnia 2011 r. Nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję nr [...] Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] października 2011 r.

Organ odwoławczy wskazał, że jak wynika z zapisów zawartych w protokole z dnia 6 września 2011 r. w Kasynie znajdującym się na poziomie -1, właściciel wydzielił w rogu dużej sali ogólnej zamykane dodatkowo wentylowane pomieszczenie dla niepalących o powierzchni około 10 m2, w którym znajduje się stół do gry i 1 stolik do konsumpcji z dwoma fotelami i 2 krzesłami. Dojście do tego pomieszczenia prowadzi przez salę ogólną kasyna o powierzchni ok. 700 m2, gdzie znajduje się m.in. 26 stołów do różnych rodzajów gier i bar. W sali ogólnej kasyna nie obowiązuje zakaz palenia tytoniu. Z sali ogólnej kasyna można wejść spiralnymi schodami do Salonu gier (dla palących) o powierzchni ok. 600 m2 usytuowanego się na poziomie 0, a następnie na poziom +1, gdzie zostało wydzielone pomieszczenie Salonu gier przeznaczone dla osób niepalących (powierzchnia ok. 10 m2). W tym pomieszczeniu natomiast znajduje się 1 automat do gry - ruletka automatyczna, stolik konsumpcyjny i 3 fotele.

Wszystkie pomieszczenia posiadają klimatyzację, zainstalowaną i obsługiwaną przez C. [...] Sp. z o.o., a pomieszczenia dla niepalących są dodatkowo wentylowane. Powyższych stwierdzeń nie kwestionował podmiot kontrolowany.

Wprawdzie, co podkreśliła w odwołaniu pełnomocnik C. [...] Sp. z o.o., ustawodawca dopuszczając w art. 5a ust. 4 ww. ustawy (w przypadku lokalu gastronomiczno - rozrywkowego z co najmniej dwoma pomieszczeniami przeznaczonymi do konsumpcji) wyłączenie spod zakazu palenia wyrobów tytoniowych zamkniętego pomieszczenia konsumpcyjnego, nie określił wielkości tego pomieszczenia, stosunku, w jakim powinien pozostawać w odniesieniu do pomieszczeń objętych zakazem, jego położenia ani też dodatkowych warunków takich jak posiadanie oddzielnego wejścia, jednak brak takich szczegółowych ustawowych wymagań nie może być podstawą do dowolnej interpretacji zapisów ww. ustawy, sprzecznej z jej podstawowym założeniem. Już na wstępie ustawy wskazano, że zawarte w niej wymagania zostały określone w celu przeciwdziałania uzależnieniu od używania tytoniu i wyrobów tytoniowych oraz ochrony zdrowia przed jego następstwami. Następnie w art. 3 ustawy z dnia 9 listopada 1995 r. o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych doprecyzowano, że ochrona zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych realizowana jest przez kształtowanie polityki zdrowotnej, ekonomicznej społecznej, do której m.in. należy ochrona prawa niepalących do życia w środowisku wolnym od dymu tytoniowego.

Nadrzędnej idei ww. ustawy przeczy rozwiązanie przyjęte przez właściciela kasyna tj. wydzielenie zarówno w Kasynie jak i Salonie gier pomieszczeń przeznaczonych dla osób niepalących o bardzo małej powierzchni w porównaniu do ogólnej powierzchni analogicznych lokali, w których nie obowiązuje zakaz palenia, w miejscach wymuszających konieczność przejścia przez sale ogólne przeznaczone dla palących, aby dotrzeć do mu tytoniowego.

O niezrozumieniu przez stronę podstawowych założeń ustawy świadczy również fakt, że w kasynie oraz salonie gier dodatkową wentylację zamieszczono w pomieszczeniu przeznaczonym dla osób niepalących, mimo że z artykułu 5a ust. 4 ww. ustawy jednoznacznie wynika, że to właśnie pomieszczenie konsumpcyjne, wyłączone spod zakazu palenia wyrobów tytoniowych, powinno być zamknięte i wyposażone w wentylację zapewniającą, aby dym tytoniowy nie przenikał do innych pomieszczeń.

Słusznie zatem stwierdził Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...], iż w analizowanym przypadku intencja ustawodawcy została odwrócona, gdyż jako zasadę przyjęto dopuszczalność palenia tytoniu w sali głównej Kasyna i Salonu gier, stanowiących otwartą przestrzeń, z wyłączeniem niewielkich pomieszczeń przeznaczonych dla osób niepalących.

Organ zauważył, że w podejściu do sprawy zgodnym ze stanowiskiem Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] zmniejszyłoby się narażenie na dym tytoniowy zarówno dla konsumentów jak i dla pracowników.

Zgodnie z art. 207 § 1 i § 2 ustawy Kodeks pracy, pracodawca ponosi odpowiedzialność za stan bezpieczeństwa i higieny pracy w zakładzie pracy oraz jest obowiązany chronić zdrowie i życie pracowników przez zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków pracy. Wprawdzie w świetle obowiązujących przepisów ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych, dopuszczających w lokalach gastronomiczno - rozrywkowych wydzielenie sal przeznaczonych do konsumpcji wyłączonych spod zakazu palenia wyrobów tytoniowych, nie jest całkowicie możliwe wyeliminowanie narażenia pracowników na szkodliwy dla zdrowia wpływ dymu tytoniowego, niemniej można to narażenie zminimalizować.

Skargę do sadu administracyjnego na ww. decyzję złożył C. [...] Sp. z o.o. [...]. W skardze Spółka podniosła, że decyzja nr [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. narusza interes prawny skarżącej poprzez bezpodstawne nakazanie zapewnienia przestrzegania przepisów ustawy o ochronie przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych poprzez zabezpieczenie niepalących klientów i pracowników przed szkodliwym oddziaływaniem dymu tytoniowego.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:

- prawa materialnego poprzez błędną wykładnię przepisów 5a ust. 4 ustawy o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych

- prawa procesowego - art. 156 § 1 kpt. 2 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji wydanej z rażącym naruszeniem prawa i wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Warszawie z dnia [...] października 2011 r.

Spółka wskazała, że przyjęte przez organy założenia stanowią nadinterpretacje prawa. Skarżąca wypełniła obowiązki nałożone ustawą z dnia 19 listopada 1995 r. o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych. Skarżąca podtrzymuje wyrażoną uprzednio argumentację, iż ustawodawca dopuszczając w art. 5a ust. 4 wyżej wymienionej ustawy możliwość wyłączenia spod zakazu palenia jednego z pomieszczeń gastronomicznych nie określił wielkości tego pomieszczenia, stosunku, w jakim powinien pozostawać w odniesieniu do pomieszczeń objętych zakazem, jego położenia ani też dodatkowych warunków takich jak posiadanie oddzielnego wejścia. Jedynym ograniczeniem nałożonym przez ustawodawcę w odniesieniu do pomieszczeń wyłączonych spod zakazu palenia na podstawie art. 5a ust. 4 ustawy o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych jest wymóg by przedmiotowe pomieszczenia były zamknięte i wyposażone w wentylację zapewniającą by dym tytoniowy nie przenikał do innych pomieszczeń. Wymóg ten, został przez Skarżącą spełniony, a zarzuty w tym zakresie przedstawione przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] są w opinii Skarżącej bezpodstawne. Z protokołu kontroli z dnia 6 września 2011 r. wynika, iż wszystkie pomieszczenia ośrodków gier prowadzonych przez C. [...] Sp. z o.o. posiadają pełną klimatyzację, zainstalowaną i obsługiwaną przez Skarżącą. C. [...] Sp. z o.o. nie umieściła dodatkowej wentylacji w pomieszczeniach dla osób niepalących przez wzgląd na fakt, iż wentylacja o wysokich parametrach technicznych znajdowała się we wszystkich pomieszczeniach kasyna i salonu gier prowadzonych przez Skarżącą i była zainstalowana przy otwarciu kasyna i salonu gier tj. przed wprowadzeniem nowelizacji przepisów ustawy z dnia 19 listopada 1995 r. o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych. Twierdzenia organu w tym zakresie mijają się ze stanem faktycznym. Ponadto, należy zwrócić uwagę na fakt. iż dzięki zastosowanej przez Skarżącą wentylacji dym tytoniowy jest niewyczuwalny w żadnym z pomieszczeń ośrodków gier prowadzonych przez Skarżącą.

Organ w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr Nr 153 r. poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny, sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że wykonywana kontrola polega na weryfikacji decyzji lub postanowienia organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego. W zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej zw. p.p.s.a.).

Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania w stopniu, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.

Przypomnieć należy, że kontroli Sądu podlega decyzja Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] utrzymująca w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w m.st. Warszawie z dnia [...] października 2011 r., nakazująca Zarządowi Kasyna oraz Salonu Gier na terenie Hotelu [...] w [...] zapewnić przestrzeganie zapisów ustawy o ochronie przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych poprzez zabezpieczenie niepalących klientów i pracowników przed szkodliwym oddziaływaniem dymu tytoniowego.

Na wstępie należy zaznaczyć, że ustawodawca tworząc ustawę o ochronie przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych wyraźnie we wstępie do tej ustawy zaznaczył, że ustawa ta powstała w celu przeciwdziałania uzależnieniu od używania tytoniu i wyrobów tytoniowych oraz ochrony zdrowia przed jego następstwami. Cel ten został rozwinięty w art. 3 ustawy, który stanowi, że ochrona zdrowia przed następstwami używania tytoniu realizowana jest przez kształtowanie polityki zdrowotnej, ekonomicznej i społecznej, do której należy:

1) ochrona prawa niepalących do życia w środowisku wolnym od dymu tytoniowego,

2) promocja zdrowia przez propagowanie stylu życia wolnego od nałogu papierosów i używania wyrobów tytoniowych,

2a) działalność wychowawcza i informacyjna,

3) tworzenie warunków ekonomicznych i prawnych zachęcających do ograniczenia używania tytoniu,

4) informowanie o szkodliwości palenia tytoniu i zawartości substancji szkodliwych na opakowaniach wyrobów tytoniowych i informacjach o wyrobach tytoniowych,

5) obniżanie norm dopuszczalnych zawartości substancji szkodliwych w wyrobach tytoniowych,

6) leczenie i rehabilitacja osób uzależnionych od tytoniu.

Z powyższego przepisu wprost wynika, że prawem osób niepalących jest umożliwienie im życia w środowisku wolnym od dymu tytoniowego.

Podstawę materialną prawną zaskarżonych decyzji stanowiły przepisy art. 5 i 5a ustawy z dnia 9 listopada 1995 r. o ochronie przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. z 1996 r. Nr 10 poz. 55 ze zm.). Zgodnie z art. 5 ust 1 pkt 6 ww. ustawy zabrania się palenia wyrobów tytoniowych z zastrzeżeniem art. 5a. min. w lokalach gastronomiczno-rozrywkowych. W art. 5a. pkt 4 zapisano, iż właściciel lub zarządzający lokalem gastronomiczno - rozrywkowym, z co najmniej dwoma pomieszczeniami przeznaczonymi do konsumpcji, może wyłączyć spod zakazu określonego w art. 5, zamknięte pomieszczenie konsumpcyjne, wyposażone w wentylację zapewniająca aby dym tytoniowy nie przenikał do innych pomieszczeń.

Z ww. przepisów wynika jasno, że intencją ustawodawcy jest zakaz palenia w miejscach (lokalach) publicznych. Ustawodawca dopuszcza jednak od tej zasady wyjątki określone w przepisie art. 5a ww. ustawy.

W niniejszej sprawie wymogi ww. ustawy nie zostały spełnione. Z kontroli przeprowadzonej na terenie Kasyna oraz Salonu Gier na terenie Hotelu [...] w [...] wynika, że w Kasynie znajdującym się na poziomie -1, właściciel wydzielił w rogu dużej sali ogólnej zamykane dodatkowo wentylowane pomieszczenie dla niepalących o powierzchni około 10 m2, w którym znajduje się stół do gry i 1 stolik do konsumpcji z dwoma fotelami i 2 krzesłami. Dojście do tego pomieszczenia prowadzi przez salę ogólną kasyna o powierzchni ok. 700 m2, gdzie znajduje się m.in. 26 stołów do różnych rodzajów gier i bar. W sali ogólnej kasyna nie obowiązuje zakaz palenia tytoniu. Z sali ogólnej kasyna można wejść spiralnymi schodami do Salonu gier (dla palących) o powierzchni ok. 600 m2 usytuowanego się na poziomie 0, a następnie na poziom +1, gdzie zostało wydzielone pomieszczenie Salonu gier przeznaczone dla osób niepalących (powierzchnia ok. 10 m2). W tym pomieszczeniu natomiast znajduje się 1 automat do gry - ruletka automatyczna, stolik konsumpcyjny i 3 fotele.

Zdaniem Sądu nie ulega wątpliwości, że cel ustawy jakim jest zakaz palenia tytoniu i ochrona zdrowia nie został spełniony przy tego typu rozplanowaniu kasyna i salonu gier. Wydzielenie zarówno w Kasynie jak i Salonie gier pomieszczeń przeznaczonych dla osób niepalących o bardzo małej powierzchni w porównaniu do ogólnej powierzchni analogicznych lokali, w których nie obowiązuje zakaz palenia, przesądza o niezachowaniu celów ustawy. Ponadto zauważyć trzeba, że aby dotrzeć do miejsc (pomieszczeń) dla niepalących należy przejść przez pomieszczenia w których nie obowiązuje zakaz palenia. Sytuacja ta, jak słusznie podniosły organy, wymusza konieczność przejścia przez sale ogólne przeznaczone dla palących i jest to okoliczność zdecydowanie sprzeczna z celem ww. ustawy określonym chociażby w art.

3. pkt 1 jakim jest ochrona prawa niepalących do życia w środowisku wolnym od dymu tytoniowego. A skoro prawem osób niepalących jest umożliwienie im życia w środowisku wolnym od dymu tytoniowego, to korzystając z salony gier, kasyna, kina, lokalu gastronomicznego itp. powinny mieć to prawo zapewnione. Z tym stanowiskiem kłóci się jednak konieczność dojścia, w Kasynie i Salonie gier skarżącego, do pomieszczeń dla niepalących, przez pomieszczenia dla palących, czego skarżący nie dostrzega.

Zgodzić się należy z okolicznością, że ustawodawca dopuszczając w art. 5a ust.

4. ww. ustawy (w przypadku lokalu gastronomiczno - rozrywkowego z co najmniej dwoma pomieszczeniami przeznaczonymi do konsumpcji) wyłączenie spod zakazu palenia wyrobów tytoniowych zamkniętego pomieszczenia konsumpcyjnego, nie określił wielkości tego pomieszczenia, stosunku, w jakim powinien pozostawać w odniesieniu do pomieszczeń objętych zakazem, jego położenia ani też dodatkowych warunków takich jak posiadanie oddzielnego wejścia. Jednak znowu trzeba odwołać się do celu ustawy i wskazać należy, że brak takich szczegółowych ustawowych wymagań nie może być podstawą do dowolnej interpretacji zapisów ww. ustawy, sprzecznej z jej podstawowym założeniem jakim jest przeciwdziałanie uzależnieniu od używania tytoniu i wyrobów tytoniowych oraz ochrona zdrowia przed jego następstwami.

Zgodzić się także należy z organami administracji, iż w kasynie oraz salonie gier dodatkową wentylację zamieszczono w pomieszczeniu przeznaczonym dla osób niepalących, mimo że z artykułu 5a ust. 4 ww. ustawy jednoznacznie wynika, że to właśnie pomieszczenie konsumpcyjne, wyłączone spod zakazu palenia wyrobów tytoniowych, powinno być zamknięte i wyposażone w wentylację zapewniającą, aby dym tytoniowy nie przenikał do innych pomieszczeń.

Wskazane cele ustawy o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych nie zostały zrealizowane przy projektowaniu omawianego w niniejszej sprawie Kasyna i Salonu gier. Słusznie zatem stwierdziły organy Inspekcji Sanitarnej, iż w analizowanym przypadku intencja ustawodawcy została odwrócona, gdyż jako zasadę przyjęto dopuszczalność palenia tytoniu w sali głównej Kasyna i Salonu gier, stanowiących otwartą przestrzeń, z wyłączeniem niewielkich pomieszczeń przeznaczonych dla osób niepalących, do których dostęp jest poprowadzony przez pomieszczenia przeznaczone dla palących, tj. ze złamaniem zasady umożliwienia osobom niepalącym życia w środowisku wolnym od dymu tytoniowego.

Należy zauważyć, że w podejściu do sprawy zgodnym ze stanowiskiem Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] zmniejszyłoby się narażenie na dym tytoniowy zarówno dla konsumentów jak i dla pracowników. Zgodnie z art. 207 § 1 i § 2 ustawy Kodeks pracy, pracodawca ponosi odpowiedzialność za stan bezpieczeństwa i higieny pracy w zakładzie pracy oraz jest obowiązany chronić zdrowie i życie pracowników przez zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków pracy. Wprawdzie w świetle obowiązujących przepisów ustawy o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych, dopuszczających w lokalach gastronomiczno - rozrywkowych wydzielenie sal przeznaczonych do konsumpcji wyłączonych spod zakazu palenia wyrobów tytoniowych, nie jest całkowicie możliwe wyeliminowanie narażenia pracowników na szkodliwy dla zdrowia wpływ dymu tytoniowego, niemniej można to narażenie zminimalizować.

W tym stanie rzeczy Sąd nie uznał za zasadne zarzutów skarżącego naruszenia art. 5a ust. 4 ustawy o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych oraz art. 156 § 1 kpt. 2 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji wydanej z rażącym naruszeniem prawa, gdyż do sytuacji takiej nie doszło. W szczególności wskazać należy, że organ nie dokonał nadinterpretacji prawa, gdyż jego działanie i interpretacja przepisów stanowiących podstawę rozstrzygnięcia jest prawidłowa i zgodna z celem jaki przyjął ustawodawca uchwalając ww. ustawę.

W tym stanie rzeczy zaskarżona decyzja była prawidłowa a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako nieuzasadnioną oddalił.