Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 17/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-04-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Skarżony organ: Prokurator
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Szkodzińska / spr./ Sędziowie WSA Aldona Gąsecka-Duda AWSA Janusz Kasprzycki Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia B. na bezczynność Prokuratora Rejonowego K. postanawia - skargę odrzucić -


UZASADNIENIE

IISAB/Kr 17/07

Uzasadnienie postanowienia z dnia 5 kwietnia 2007 r.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Stowarzyszenie "B." w K. wniósł o "stwierdzenie naruszenia prawa przez Prokuratora Rejonowego K. polegające na niewyznaczeniu, zgodnie z art. 253 § 1 kpa w związku z § 3 dni i godzin, w jakich przyjmuje, jako organ w sprawach skarg i wniosków oraz niepodanie tej informacji do publicznej wiadomości poprzez wywieszenie informacji w widocznym miejscu zgodnie z § 4 art. 253 kpa", oraz o nakazanie usunięcia opisanego naruszenia.

W uzasadnieniu skargi podano, że Stowarzyszenie pismem z dnia [...].2006 r. wniosło o usunięcie opisanego naruszenia prawa, częściowo bezskutecznie. Stwierdzono, że skarga jest dopuszczalna na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 w związku z pkt 4 ustawy ppsa. Uprawnienie i obowiązek , o jakim mowa w wymienionych przepisach wynikają z art. 253 § 1 i 4 kpa, oraz art. 63 Konstytucji RP. W skardze podkreślono, że uprawnienia i obowiązki organów lub ich kierowników wynikające z art. 253 § 1 oraz § 2 są rozłączne .

W odpowiedzi na skargę Prokurator Rejonowy K. wniósł o jej oddalenie. Na uzasadnienie swego stanowiska podał , że wezwanie Stowarzyszenia z dnia [...].2006 r. zostało w dniu [...].2006 r. przekazane, zgodnie z art. 229 pkt 7 kpa , art. 141 kpa, art. 243 kpa Prokuratorowi Okręgowemu w K. O tej czynności Stowarzyszenie zostało powiadomione. "Skarżący na tę decyzję nie składał odwołania". Prokurator Okręgowy zaś uwzględnił wniosek wywieszając informację w zakresie terminów przyjęć interesantów także przez Prokuratora Rejonowego K.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:

Skarga jest niedopuszczalna.

Przedmiotem skargi jest zarzucane Prokuratorowi zaniedbanie w zakresie realizacji obowiązku zapisanego w art. 253 § 1 i § 3 kpa. Skarżący, jako podstawę swej skargowej inicjatywy wskazał przepis art. 3 § 2 pkt 8 w związku z pkt 4 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /ppsa/. Rzeczywiście tylko ewentualnie ten przepis mógłby przesądzać o dopuszczalności skargi. Tak jednak nie jest.

Akty i czynności, o których mowa w przepisie art. 3 § 1 pkt 4 ppsa nie są wynikiem postępowania jurysdykcyjnego, ale - tak jak decyzje czy postanowienia -dotyczą spraw indywidualnych. Ich istota polega na skonkretyzowaniu w określonym przypadku normy prawa regulującej generalnie, ale i bezpośrednio obowiązek lub uprawnienie. Dzieje się tak w wypadkach, kiedy, z uwagi na bezpośrednią właśnie regulację postępowanie jurysdykcyjne staje się zbędne. W takich przypadkach do konkretyzacji stosunku administracyjnego nie jest wymagane rozstrzygnięcie w formie decyzji administracyjnej, natomiast mogą pojawić się akty lub czynności podejmowane przez organy administracji publicznej, których przedmiotem jest ustalanie /odmowa ustalenia/, stwierdzanie /odmowa stwierdzenia/ albo potwierdzanie /odmowa potwierdzenia/ określonego uprawnienia lub obowiązku wynikającego z mocy powszechnie obowiązującego przepisu prawa /por. uzasadnienie uchwały składu pięciu sędziów NSA z dnia 23 czerwca 1997 roku, sygn. akt OPK 1/97, ONSA 1997, z. 4, póz. 149//.

Akt lub czynność, o jakich mowa w art. 3 § 1 pkt 4 ppsa podejmowane są w sprawach indywidualnych, są kierowane do oznaczonych podmiotów, dotyczą ich /a nie - jak zdaje się rozumieć skarżący - organu/ uprawnienia lub obowiązku określonych w przepisie prawa powszechnie obowiązującego. Akt lub czynność stanowią formę działania administracji publicznej w ramach określonego i zindywidualizowanego stosunku administracyjnoprawnego.

Wyznaczenie dni i godzin przyjmowania stron w sprawach skarg i wniosków takim aktem czy czynnością nie jest, choć przepis prawa taki obowiązek na "organy" nakłada. Realizacja tego obowiązku nie następuje w ramach jakiegokolwiek indywidualnego stosunku administracyjnego i nie indywidualizuje generalnej normy prawa materialnego, z której wynikają prawa i obowiązki. Stanowi zaś działanie o charakterze porządkowym, podlegającym ewentualnej kontroli w trybie określonym art. 257 i następne kpa.

Skoro czynność polegająca na realizacji opisanego obowiązku nie podlega skardze, bo nie obejmuje jej przepis art. 3 § 1 pkt 4 ppsa, to także nie podlega skardze zaniedbanie /zaniechanie/w podjęciu tej czynności.

Instytucja skarg i wniosków, w tym czynności związane z ich przyjmowaniem, została uregulowana w sposób samodzielny i odrębny w dziale VIII kpa, a ustawodawca nie przewidział sądowej kontroli działalności organów w tym zakresie. To zaś przesądza o konieczności odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej.

Orzeczenie wydano w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.