Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 676/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-11-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 29 ust. 1 pkt 19 a lit. e, art. 30 ust. 1 pkt 1, art. 48 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1332
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.
article: par. 3 pkt 6, par. 3 pkt 7, par. 4, par. 5 ust. 3
journal: Dz.U. 2005 nr 219 poz 1864
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 października 2005 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać  telekomunikacyjne obiekty budowlane i ich usytuowanie.

SENTENCJA

Dnia 20 listopada 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Rosińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Sieniuć Sędzia WSA Paweł Kowalski Protokolant Specjalista Anna Kośka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2018 roku sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w T. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] roku nr [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki sieci telekomunikacyjnej - oddala skargę. A. P.


UZASADNIENIE

W dniu 16 października 2015 r., na skutek pism A S.A. Oddział Ł.-T., Rejon Energetyczny P. oraz Kierownika Rejonu w R. Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, Oddział w Ł. dotyczących wybudowanej linii światłowodowej w pasie drogowym drogi krajowej Nr [...] w miejscowości K. na odcinku od km 45+130 do km 47+140 (działki o nr ewid. 2/2 i 1), Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. przeprowadził oględziny. Organ ustalił, że w drugiej połowie września 2015 r. zrealizowano inwestycję w postaci zawieszenia światłowodów na istniejących słupach sieci energetycznej wzdłuż poszczególnych fragmentów ulic miasta: ul. A, ul. B, ul. C, ul. D, ul. E, ul. F, ul. G, ul. H, ul. I, ul. J, ul. K., ul. L., ul. Ł., ul. M., ul. N., ul. O, ul. P., ul. R., ul. S., ul. T., ul. U., ul. W., ul. Z. oraz Ż. W trakcie oględzin przedstawiono projekt w/w inwestycji dla inwestora Spółki B oraz warunki podwieszenia światłowodów wydane przez A S.A. z dnia 8 września 2015r., a także pismo dotyczące uzgodnienia projektu inwestycji z dnia 15 października 2015 r. wydane przez A S.A. Inwestor nie przedłożył zgłoszenia lub pozwolenia na wykonanie w/w prac.

Postanowieniem z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...], w oparciu o art. 49b ust. 2 ustawy Prawo budowlane Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. wstrzymał B Sp. z o.o. budowę sieci telekomunikacyjnej realizowanej na terenie miejscowości K. (ul. A, ul. B, ul. C, ul. D, ul. E, ul. F, ul. G, ul. H, ul. I, ul. J, ul. K., ul. L., ul. Ł., ul. M., ul. N., ul. O, ul. P., ul. R., ul. S., ul. T., ul. U., ul. W., ul. Z. oraz Ż) gmina K. oraz nałożył obowiązek przedłożenia w terminie 30 dni: 1) dokumentów, o których mowa w art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego, tj. a) oświadczenia pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania na cele budowlane działkami, na których realizuje inwestycję, b) projektu budowlanego sieci telekomunikacyjnej (w tym rysunki i opis techniczny sieci) wykonanego przez projektanta posiadającego odpowiednie uprawnienia budowlane wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi (w tym uzgodnienie z właścicielem podbudowy elektroenergetycznej, tj. A S.A. Oddział Ł. – T., zgody zarządców odpowiednich dróg na lokalizację sieci telekomunikacyjnej w pasach drogowych) oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 ustawy Prawo budowlane, aktualnym na dzień opracowania projektu, 2) projektu zagospodarowania terenu sporządzonego na aktualnej mapie, 3) zaświadczenia Burmistrza K. o zgodności budowy przedmiotowej sieci telekomunikacyjnej z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego.

Burmistrz K. pismem z dnia 4 listopada 2015 r. przekazał organowi szczebla podstawowego wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy K., zatwierdzonego przez Radę Miejską w K. uchwałą nr [...] z dnia 27 maja 2010 r. (Dz. Urz. Województwa [...] nr 149, poz. [...] z dnia 02.07.2010r.), uchwałą nr [...] z dnia 28 maja 2013 r. (Dz. Urz. Województwa [...] poz. [...] z dnia 18 lipca 2013r.) obejmującego w/w teren oraz zmian w/w miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w K. z dnia 30 września 2015 r. (Dz. Urz. Województwa [...] poz. [...] z dnia 26 listopada 2014r.) dotyczącego ul. E oraz ul. T.. Na teren nie objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego nie została wydana decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Ponadto, Burmistrz K. poinformował, iż ul. S. i M. to drogi powiatowe, ul. C to droga krajowa, pozostałe drogi na w/w terenie to drogi wewnętrzne stanowiące własność gminy K.

W dniu 16 grudnia 2015 r. PINB w R. przeprowadził oględziny sieci telekomunikacyjnej w miejscowości K., przy skrzyżowaniu ulic M.–C. stwierdzając wykonywanie robót budowlanych przez pracowników firmy B Sp. z o.o. Powyższe potwierdził w piśmie z dnia 17 grudnia 2015 r. R. T. informując, iż pomimo wstrzymania prac przy budowie sieci telekomunikacyjnej (światłowodowej na słupach A w K. przez firmę B Sp. z o.o.) firma ta i jej podwykonawcy prowadzą prace.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. w oparciu o art. 50 a pkt 1 Prawa budowlanego decyzją z dnia [...] grudnia 2015 r. Nr [...] nakazał B Sp. z o.o. rozbiórkę sieci telekomunikacyjnej realizowanej na terenie miejscowości K. (ul. A, ul. B, ul. C, ul. D, ul. E, ul. F, ul. G, ul. H, ul. I, ul. J, ul. K., ul. L, ul. Ł., ul. M, ul. N., ul. O, ul. P, ul. R, ul. S ul. T., ul. U., ul. W., ul. Z oraz Ż) gmina K..

Rozpatrując odwołanie C Sp. z o.o. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. decyzją z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] uchylił w całości decyzję z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, iż o ile organ I instancji stwierdził protokolarnie prowadzenie robót budowlanych przy budowie sieci telekomunikacyjnej na terenie miejscowości K., skrzyżowanie ulic M. - C, to nie przeprowadził rzetelnego postępowania wyjaśniającego, mającego na celu ustalenie, jakie prace były wykonywane przez inwestora zarówno przed jak i po wstrzymaniu robót budowlanych. Ponadto, organ II instancji zauważył, iż w aktach sprawy znajduje się pismo B Sp. z o.o., reprezentowanej przez pełnomocnika K. J. z dnia 10 grudnia 2015r., stanowiące wniosek o zmianę terminu realizacji nałożonych postanowieniem z nr [...] obowiązków i wniosek ten nie został przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. rozpatrzony.

W toku ponownie prowadzonego postępowania wyjaśniającego organ szczebla podstawowego pismem z dnia 24 marca 2016 r., po rozpatrzeniu wniosku z dnia 10 grudnia 2015 r. odmówił zmiany terminu wskazanego w postanowieniu z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...].

Następnie organ I instancji postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...] uchylił własne postanowienie nr [...].

W dniu [...] kwietnia 2016 r. postanowieniem nr [...] organ stopnia powiatowego wstrzymał C Sp. z o.o. z siedzibą w T. budowę sieci telekomunikacyjnej realizowanej na terenie miejscowości K. (ul. A, ul. B, ul. C, ul. D, ul. E, ul. F., ul. G, ul. H, ul. I, ul. J, ul. K., ul. L, ul. Ł., ul. M., ul. N., ul. O, ul. P., ul. R, ul. S., ul. T., ul. U., ul. W., ul. Z. oraz Ź.) gmina K. oraz nałożył obowiązek przedłożenia w terminie do dnia 31 sierpnia 2016 r.:

- oświadczenia, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania działkami, na których realizuje się inwestycję na cele budowlane,

- czterech egzemplarzy projektu budowlanego przedmiotowej sieci telekomunikacyjnej sprawdzonych pod względem zgodności z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi, przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności lub rzeczoznawcę budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi (w tym uzgodnienie z właścicielem podbudowy elektroenergetycznej, tj. A S.A. Oddział Ł. – T., zgody zarządców odpowiednich dróg na lokalizację sieci telekomunikacyjnej w pasach drogowych) oraz zaświadczenia, o którym mowa w art.12 ust. 7 ustawy Prawo budowlane, aktualnym na dzień opracowania projektu,

- zaświadczenia Burmistrza K. o zgodności budowy przedmiotowej sieci telekomunikacyjnej z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla sieci będącej przedmiotem postępowania znak: [...], w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego.

Pismem z dnia 13 września 2016r. C Sp. z o.o., reprezentowana przez pełnomocnika K.J., wniosła o przedłużenie terminu realizacji nałożonych postanowieniem z dnia [...]. nr [...] obowiązków do dnia 31 grudnia 2016r.

W odpowiedzi na powyższe wystąpienie organ I instancji pismem z dnia 7 października 2016r. odmówił przedłużenia terminu do przedłożenia dokumentów określonych w/w postanowieniu.

Następnie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. decyzją z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...], na podstawie art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego, nakazał C Sp. z o.o., z siedzibą w T., rozbiórkę sieci telekomunikacyjnej realizowanej na terenie miejscowości K. (ul. A, ul. B, ul. C, ul. D, ul. E, ul. F, ul. G, ul. H, ul. I, ul. J, ul. K., ul. L, ul. Ł., ul. M., ul. N., ul. O, ul. P., ul. R, ul. S., ul. T., ul. U., ul. W., ul. Z. oraz Ź.) gmina K..

W wyniku rozpatrzenia odwołania C Sp. z o.o. z siedzibą T., organ wojewódzki decyzją z dnia [...] sierpnia 2017r. nr [...] uchylił w/w decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

W tak ustalonym stanie faktyczno-prawnym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. decyzją z dnia [...] r. nr [...] nakazał C Sp. z o.o. z siedzibą w T. rozbiórkę sieci telekomunikacyjnej realizowanej na terenie miejscowości K. (ul. A, ul. B, ul. C, ul. D, ul. E, ul. F., ul. G, ul. H, ul. I, ul. J, ul. K., ul. L, ul. Ł., ul. M., ul. N., ul. O, ul. P., ul. R, ul. S., ul. T., ul. U., ul. W., ul. Z. oraz Ź.) gmina K..

Od powyższej decyzji odwołanie wniosła C Sp. z o.o., nie zgadzając się z wydanym rozstrzygnięciem. Strona zarzuciła naruszenie: a) art. 30 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 29 ust. 1 pkt 19a ppkt "e" poprzez błędne uznanie, że wykonanie podwieszenia telekomunikacyjnego kabla światłowodowego na istniejących konstrukcjach liniach napowietrznych niskiego napięcia stanowi sieć telekomunikacyjną, o której mowa w art. 29 a ust. 1 pkt 19a ppkt "e" i wymaga zgłoszenia do właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej, b) art. 49b ust. 1-3 i art. 50a pkt 1 Prawa budowlanego, polegające na błędnym ich zastosowaniu w sytuacji, gdy wykonanie podwieszenia telekomunikacyjnego kabla światłowodowego na istniejących konstrukcjach linii napowietrznych niskiego napięcia nie jest objęte zakresem przedmiotowym ustawy Prawo budowlane, gdyż nie stanowi obiektu budowlanego.

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017r., poz. 1257) oraz art. 48 ust. 1 ustawy Prawo budowlane (Dz. U. z 2017r., poz. 1332), utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że C Sp. z o.o. zrealizowała inwestycję w postaci zawieszenia światłowodów na istniejących słupach sieci energetycznej wzdłuż poszczególnych fragmentów ulic miasta w miejscowości K.. Organ I instancji przyjął, iż przedmiotowa inwestycja polegała na budowie sieci telekomunikacyjnej. Zgodnie z treścią art. 29 ust. 1 pkt 19a ustawy Prawo budowlane, pozwolenia na budowę nie wymaga budowa sieci telekomunikacyjnych. W myśl art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlanego, zgłoszenia właściwemu organowi wymaga budowa, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 19a - czyli budowa sieci telekomunikacyjnych. Ponadto, organ I instancji wskazał, iż omawiana inwestycja nie jest podwieszaniem dodatkowego kabla światłowodu, ale jest elementem bądź też częścią docelowej nowej sieci telekomunikacyjnej. Uznał, że przedmiotowa inwestycja to zdecydowanie sieć telekomunikacyjna, a niewątpliwie przyłączami będą dopiero odcinki linii kablowych zawartych pomiędzy złączami rozgałęźnymi na przedmiotowej sieci a poszczególnymi budynkami (zakończeniami linii w budynkach). W opinii organu wojewódzkiego powyższe stanowisko potwierdza przedłożona przez inwestora dokumentacja, ponieważ w projekcie zawarto 101 sztuk muf rozgałęźnych z podwieszonymi na poszczególnych słupach zapasami kabla służących za przyszłe przyłącza do budynku. Ponadto, w aktach sprawy znajduje się wniosek B Sp. z o.o. (obecnie C Sp. z o.o.) o wydanie zezwolenia na lokalizację w pasie drogowym urządzeń infrastruktury technicznej niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego napowietrznej sieci szerokopasmowej w technologii FTTH, to jest telekomunikacyjnej linii kablowej jako samonośnego dielektrycznego kabla światłowodowego (typu Z-XOTKtsdD 72J - Ø zewnętrzne kabla wynosi 8mm) zabudowanego na istniejących konstrukcjach linii napowietrznych niskiego napięcia własności A S.A., Oddział Ł. -- Teren, Rejon Energetyczny P. w pasie drogowym drogi krajowej nr [...] w miejscowości K. ul. W., Ź. i ul. C. Biorąc powyższe pod uwagę w ocenie organu wojewódzkiego należy zgodzić się ze stanowiskiem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R., że w sprawie mamy do czynienia z budową sieci telekomunikacyjnej określonej w art. 29 ust. 1 pkt 19 a Prawa budowlanego, zatem inwestor winien dokonać zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno - budowlanej zamiaru budowy przedmiotowej sieci. Skoro budowa przedmiotowej sieci telekomunikacyjnej wymagała zgłoszenia, a inwestor takiego zgłoszenia nie dokonał, to organ nadzoru budowlanego zobligowany był do badania zgodności wykonanych robót z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i innymi przepisami prawa. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. umożliwił doprowadzenie omawianej sieci do stanu zgodnego z prawem i umożliwił jego legalizację nakładając na inwestora obowiązek przedłożenia w wyznaczonym terminie określonych dokumentów. Zobowiązana Spółka nie wywiązała się w zakreślonym terminie z obowiązku nałożonego w/w postanowieniem. W tej sytuacji organ odwoławczy stwierdził, że dokonana przez organ stopnia podstawowego ocena stanu faktycznego była właściwa, czego wynikiem była niewadliwa subsumpcja, a w konsekwencji trafne rozstrzygnięcie.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. wniosła C Sp. z o.o. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tj. a) art. 30 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 19 lit. e ustawy - Prawo budowlane poprzez ich niewłaściwe zastosowanie w stanie faktycznym niniejszej sprawy wskutek błędnego uznania, że inwestycja stanowi sieć telekomunikacyjną, o której mowa w art. 29a ust. 1 pkt 19a lit. e ustawy Prawo budowlane, i jako taka wymaga dokonania zgłoszenia do właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej, b) art. 29 ust. 1 pkt 20a ustawy - Prawo budowlane poprzez jego niezastosowanie w stanie faktycznym niniejszej sprawy, podczas gdy inwestycja wykonana przez skarżącą stanowi telekomunikacyjną linię kablową, która to nie wymaga ani uzyskania pozwolenia na budowę, ani dokonania zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej, c) art. 48 ust. 1 ustawy Prawo budowlane polegające na jego błędnym zastosowaniu w sytuacji, gdy wykonanie telekomunikacyjnej linii kablowej nie jest objęte dyspozycją tego przepisu - przepis nie znajduje bowiem zastosowania do budowy nie podlegającej obowiązkowi zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej, a wykonanie telekomunikacyjnej linii kablowej owego zgłoszenia nie wymaga. Mając na względzie wskazane zarzuty strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz decyzji organu I instancji, nadto o zasądzenie kosztów postępowania. Strona zauważyła, że kluczowe znaczenie w sprawie ma kwalifikacja "prac", które wykonane zostały przez skarżącą na terenie miejscowości K.. Podkreśliła, iż działania w "spornej" lokalizacji ograniczały się do podwieszenia telekomunikacyjnego kabla światłowodowego na istniejących konstrukcjach linii napowietrznych nN (będących własnością A S.A.). Strona wykorzystała jedynie istniejącą infrastrukturę, natomiast nie rozbudowywała ani też nie budowała nowej. W ocenie Spółki wykonana przez nią "budowa" uznana winna zostać za telekomunikacyjną linię kablową. Wobec braku definicji telekomunikacyjnej linii kablowej zarówno na gruncie ustawy - Prawo budowlane oraz ustawy - Prawo telekomunikacyjne, sięgnąć należy do definicji linii kablowej, która zawarta została w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 26 października 2005 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać telekomunikacyjne obiekty budowlane i ich usytuowanie, a zgodnie to z którą linią kablową jest ciąg połączonych kabli (§ 3 pkt 6 rozporządzenia). Stosownie zaś do pkt 7 tego przepisu linia kablowa nadziemna to linia kablowa (opisana w pkt 6) umieszczona na podbudowie nadziemnej (w § 5 ust. 2 rozporządzenia dopuszczono z kolei możliwość budowy linii kablowych nadziemnych na istniejącej podbudowie telekomunikacyjnej, elektroenergetycznej lub trakcyjnej). Strona podkreśliła, że kable nie stanowią ani obiektu budowlanego lub jego części, ani urządzenia budowlanego (tak: definicja obiektu liniowego zawarta w art. 3 pkt 3a ustawy - Prawo budowlane), stąd też ustawowe wyłączenie zarówno co do pozwolenia na budowę, jak i zgłoszenia. Istotnym pozostaje również, iż linia kablowa umieszczona została na istniejącej wcześniej podbudowie (skarżąca w ramach inwestycji nie wykonała żadnej podbudowy w celu umieszczenia nań kabli). Strona przywołał także definicję sieci telekomunikacyjnej, którą są systemy transmisyjne oraz urządzenia komutacyjne lub przekierowujące, a także inne zasoby, w tym nieaktywne elementy sieci, które umożliwiają nadawanie, odbiór lub transmisję sygnałów za pomocą przewodów, fal radiowych, optycznych lub innych środków wykorzystujących energię elektromagnetyczną, niezależnie od ich rodzaju. Strona podkreśliła, że pojęcie sieci telekomunikacyjnej jest zakresowo szersze od pojęcia linii kablowej, sieć jest bowiem zbiorem elementów tworzących pewną całość. Obecne uregulowania prawne wyraźnie odróżniają pojęcie sieci telekomunikacyjnej i linii kablowej (a także przyłącza). W opinii strony koniecznym jest zatem rozdzielenie na gruncie rozważań tyczących się pozwoleń i zgłoszeń poszczególnych elementów sieci telekomunikacyjnej, od sieci telekomunikacyjnej jako całości, a to z uwagi na fakt, iż jej poszczególne elementy składowe mogą być zwolnione od obowiązku zgłoszenia, jak w przedmiotowej sprawie. Skarżąca podkreśliła, że linie kablowe same w sobie nie stanowią jeszcze sieci telekomunikacyjnej i jako takie korzystają z ustawowego wyłączenia co do wymogu uzyskana czy to pozwolenia, czy też dokonania zgłoszenia. Zdaniem strony organ niezasadnie zrównuje odrębne pojęcia jakimi są sieć telekomunikacyjna i sieć szerokopasmowa. Co więcej za kwalifikacją inwestycji jako sieci telekomunikacyjnej nie przemawia także ujęcie w projekcie 101 muf rozgałęźnych, gdyż spełniają one jedynie rolę osłony miejsca łączenia (podwieszanych) kabli w ciąg - jedynym sposobem połączenia kabli światłowodowych jest montaż mufy, w której dokonywane jest spawanie światłowodów.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2017 r. poz. 2188) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 – w dalszej części uzasadnienia przywoływana jako: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy sąd administracyjny bada, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę nie może zatem zmienić zaskarżonej decyzji, a jedynie uwzględniając skargę może ją uchylić, stwierdzić jej nieważność lub niezgodność z prawem. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 p.p.s.a. skarga podlega oddaleniu stosownie do art. 151 p.p.s.a.

W stanie faktycznym sprawy przedmiotem skargi jest decyzja z [...] r. nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] r. nr [...] nakazującą C Sp. z o.o. z siedzibą w T. rozbiórkę sieci telekomunikacyjnej realizowanej na terenie miejscowości K. (ul. A, ul. B, ul. C, ul. D, ul. E, ul. F., ul. G, ul. H, ul. I, ul. J, ul. K., ul. L, ul. Ł., ul. M., ul. N., ul. O, ul. P., ul. R, ul. S., ul. T., ul. U., ul. W., ul. Z. oraz Ź.).

W badanej sprawie skarżąca C Sp. z o.o. zrealizowała inwestycję w postaci zawieszenia światłowodów na istniejących słupach sieci energetycznej wzdłuż poszczególnych fragmentów ulic w miejscowości K.. Kwestią sporną pomiędzy stronami jest, czy na wykonanie tej inwestycji wymagane było dokonanie zgłoszenia . W ocenie organów obu instancji w sprawie mamy do czynienia z budową sieci telekomunikacyjnej określonej w art. 29 ust. 1 pkt 19a Prawa budowlanego, zatem inwestor winien dokonać zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno - budowlanej zamiaru budowy przedmiotowej sieci. Zdaniem natomiast strony skarżącej inwestycja stanowi telekomunikacyjną linię kablową ujęta w art. 20a Prawa budowlanego, która to nie wymaga ani uzyskania pozwolenia na budowę, ani dokonania zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej.

W ocenie Sądu nie budzi wątpliwości, że wykonane przez skarżącą roboty budowlane doprowadziły do powstania obiektu telekomunikacyjnego, a przynajmniej jego części. Wobec braku definicji telekomunikacyjnej linii kablowej zarówno na gruncie ustawy - Prawo budowlane oraz ustawy - Prawo telekomunikacyjne, sięgnąć należy do definicji linii kablowej, która zawarta została w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 26 października 2005 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać telekomunikacyjne obiekty budowlane i ich usytuowanie (Dz.U. z 2005 r., Nr 219, poz. 1864 z późn. zm., zwanego dalej rozporządzeniem).

Zgodnie z § 3 pkt 6 rozporządzenia linia kablowa to wyłącznie ciąg połączonych kabli. Stosownie zaś do pkt 7 tego przepisu linia kablowa nadziemna to linia kablowa (opisana w pkt 6) umieszczona na podbudowie nadziemnej. Z § 4 rozporządzenia wynika, że linie kablowe powinny być umieszczane w kanalizacji kablowej, z zastrzeżeniem § 5 ust. 1 i § 6. W § 5 ust. 1 dopuszczono budowę linii kablowych podziemnych, przy czym głębokość podstawowa ułożenia kabla z ziemi powinna być nie mniejsza niż 0,7 m, a w połowie głębokości ułożenia kabla powinna być umieszczona taśma ostrzegawcza.

W § 5 ust. 2 rozporządzenia dopuszczono z kolei możliwość budowy linii kablowych nadziemnych na istniejącej podbudowie telekomunikacyjnej, elektroenergetycznej lub trakcyjnej. W § 5 ust. 3 przewidziano, że w przypadku rozbudowy linii kablowych nadziemnych oraz budowy przyłączy telekomunikacyjnych do budynków na terenach skalistych, terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oraz terenach zabudowy zagrodowej w gospodarstwach rolnych, hodowlanych i ogrodniczych, dopuszcza się budowę telekomunikacyjnych linii nadziemnych. W ust. 4 dopuszczono zaś umieszczenie linii kablowej na lub w dnie morskim na obszarach morskich.

Analiza przytoczonych i pozostałych przepisów rozporządzenia prowadzi do wniosku, że w aktualnym stanie prawnym budowa linii kablowych nadziemnych jako wyjątek od zasad ogólnych określonych w § 4 możliwa jest jedynie na istniejącej podbudowie, albo na określonych w § 5 ust. 3 terenach.

Zgodnie z legalną definicją sieci telekomunikacyjnej zawartą w art. 2 pkt 35 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (tj. Dz.U. z 2017 r., poz. 1907 z późn. zm.), pojęcie to oznacza systemy transmisyjne oraz urządzenia komutacyjne lub przekierowujące, a także inne zasoby, w tym nieaktywne elementy sieci, które umożliwiają nadawanie, odbiór lub transmisję sygnałów za pomocą przewodów, fal radiowych, optycznych lub innych środków wykorzystujących energię elektromagnetyczną, niezależnie od ich rodzaju.

Trudno nie zauważyć, że zgodnie z tą definicją w skład sieci wchodzą także "inne zasoby, w tym nieaktywne elementy sieci ", a więc jej nieaktywne części, które są wykorzystywane do przekazywania sygnałów, chociaż niekoniecznie bezpośrednio czyli aktywnie. Co prawda na realizację samej linii kablowej rzeczywiście nie jest ono wymagane, ale linia kablowa to zgodnie z definicją tylko ciąg połączonych kabli.

Analiza akt postępowania administracyjnego wskazuje, iż przedmiotowa inwestycja nie jest tylko podwieszeniem kabla na istniejącej podbudowie tj. konstrukcjach linii napowietrznej niskiego napięcia należącej do A S.A., Oddział Ł.- T., ale stanowi jakościowo nową całość w postaci kabli światłowodowych wraz ze złączami rozgałęźnymi do poszczególnych budynków, na co wskazuje ujęcie w projekcie 101 sztuk muf rozgałęźnych z podwieszonymi na poszczególnych słupach zapasami kabla w celu przyłączenia do poszczególnych budynków. Słusznie zatem organy obu instancji uznały, że przedmiotowa inwestycja nie jest podwieszaniem dodatkowego kabla światłowodowego, ale stanowi nową sieć telekomunikacyjną (światłowodową), której budowa zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 19a lit. e Prawa budowlanego wymagała zgłoszenia.

Należy zauważyć, że zmiana art. 30 ust. 1 pkt 1 Prawa budowalnego wprowadzająca zwolnienie budowy telekomunikacyjnych linii kablowych od obowiązku zgłoszenia wprowadzona została ustawą z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2015, poz. 443), która weszła w życie z dniem 28 czerwca 2015 r. Liberalizacja przepisów nie może jednak w ocenie Sądu prowadzić do ich obejścia, a z taką niewątpliwie sytuacją mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie, gdyby przyjąć sugerowaną przez inwestora ocenę stanu faktycznego i wykładnię powołanych przepisów prawa. Nie do przyjęcia w państwie prawa byłaby bowiem sytuacja, w której poza zakresem regulacji ustawowej pozostawałaby całkiem nowa inwestycja realizowana z wykorzystaniem infrastruktury technicznej innego podmiotu, w omawianym przypadku A S.A., Oddział Ł.- T. Rejon Energetyczny P.

W tym stanie rzeczy powołanie się przez stronę skarżącą na wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 16 stycznia 2018 r. w sprawie sygn. akt II SA/Rz 1279/17 (dostępny-https://orzeczenia.nsa.gov.pl) i wyrażony w uzasadnieniu tego wyroku pogląd prawny nie miało zasadniczego znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Po pierwsze, wyrok ten nie ma mocy wiążącej dla WSA w Łodzi. rozpoznającego skargę C Sp. z o.o. z siedzibą w T., po drugie wydany został w odmiennym stanie faktycznym, w którym elementem sieci była również podbudowa naziemna w postaci betonowych słupów wykonana przez tego samego inwestora. Przede wszystkim zaś w rozpoznawanej sprawie ustalono, że inwestycja obejmowała budowę sieci telekomunikacyjnej, a nie tylko linii kablowej.

Przypomnieć w tym miejscu trzeba, że zasadą w ustawie Prawo budowlane jest wynikający z art. 28 ust. 1 obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę. Ustawodawca zwolnił niektóre z robót z tego obowiązku, ale część z tych "zwolnionych" podlega obowiązkowi zgłoszenia. Wśród nich jest wykonywanie sieci telekomunikacyjnych

Skoro skarżąca przed wykonywaniem robót nie dokonała zgłoszenia wymaganego art. 30 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 19 a lit. e Prawa budowlanego,. to organ nadzoru budowlanego zobligowany był do badania zgodności wykonanych robót z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i innymi przepisami prawa. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. umożliwił doprowadzenie omawianej sieci do stanu zgodnego z prawem, tj. jego legalizację nakładając na inwestora obowiązek przedłożenia w wyznaczonym terminie określonych dokumentów. Zobowiązana Spółka nie wywiązała się w zakreślonym terminie z obowiązku nałożonego postanowieniem.

Wobec powyższego organ uprawniony był w oparciu o art. 48 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego nakazać rozbiórkę przedmiotowej sieci telekomunikacyjnej.

Z przytoczonych względów, skarga jako bezzasadna zgodnie z art. 151 p.p.s.a. podlegała oddaleniu.

dc