Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1290/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2019-03-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par.1 pkt 6 i par. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prokuratora Okręgowego w K. na uchwałę Rady Nadzorczej Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie powołania Prezesa Zarządu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w S. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Rada Nadzorcza Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w S. dnia [...] r., na podstawie art. 400 j ust. 2a ustawy

z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t.j. Dz. U.z 2018 r. poz. 799 ze zm.) oraz § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 13 grudnia 2017 r.

w sprawie trybu działania organów wojewódzkich funduszy ochrony środowiska

i gospodarki wodnej (Dz. U. z 2017 r., poz. 2386), podjęła uchwałę nr 44/2018 w sprawie powołania Prezesa Zarządu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska

i Gospodarki Wodnej w S..

Skargę na powyższą uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w S. złożył Prokurator Okręgowy w K., powołując się na art. 70 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze oraz art. 3 § 2 pkt 6, art. 8 § 1, art. 13 § 1 i 2, art. 50 § 1, art. 52 § 1, art. 53 § 3 oraz art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 j.t., ze zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a.".

Strona skarżąca powołując się na treść art. 147 § 1 ustawy p.p.s.a. w zw. z art. 400 r ust. 3 i ust. 10 ustawy Prawo ochrony środowiska wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały jako sprzecznej z prawem.

W odpowiedzi na skargę Rada Nadzorcza Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w S. wniosła o jej odrzucenie ewentualnie o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, że Sąd przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy, zobligowany jest w pierwszej kolejności, ocenić dopuszczalność złożonej skargi. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest jej wniesienie przez uprawniony (legitymowany) do tego podmiot.

Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi P.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2).

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi uczyniono uchwałę Rady Nadzorczej Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w S.

z dnia 26 czerwca 2018 r. w sprawie powołania Prezesa Zarządu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w S.. Zaskarżona uchwała została podjęta na podstawie art. 400 j ust. 2a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. 2018r., poz. 799 ze zm.), dalej zwaną: "p.o.ś.". Stosownie do art. 400j ust. 1 p.o.ś. zarządy wojewódzkich funduszy liczą od 1 do 2 członków. Zarządy wojewódzkich funduszy stanowią prezesi zarządów wojewódzkich funduszy albo prezesi zarządów wojewódzkich funduszy i zastępcy prezesów zarządów wojewódzkich funduszy, powoływani i odwoływani przez zarządy województw, na wniosek rad nadzorczych wojewódzkich funduszy (art. 400j ust. 2). Jeżeli zarząd województwa w terminie 7 dni od dnia doręczenia wniosku, o którym mowa w ust. 2, nie powoła członków zarządu wojewódzkiego funduszy zgodnie z tym wnioskiem powołania członków zarządu wojewódzkiego funduszu dokonuje rada nadzorcza wojewódzkiego funduszu (art. 400j ust. 2a). Powołanie, o którym mowa w ust. 2 i 2a, stanowi nawiązanie stosunku pracy na podstawie powołania w rozumieniu przepisów Kodeksu pracy (art. 400j ust. 3).

Badając kwestię legitymacji Prokuratora do wniesienia skargi wyjaśnić należy, że wojewódzkie fundusze ochrony środowiska i gospodarki wodnej, w myśl art. 400 ust. 2 p.o.ś., są samorządowymi osobami prawnymi w rozumieniu art. 9 pkt 14 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 62). Podkreślenia wymaga, że stosownie do art. 400 ust. 3 p.o.ś. wojewódzkie fundusze nie są wojewódzkimi samorządowymi jednostkami organizacyjnymi, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2018 r., poz. 130). Podstawa zatem utworzenia i zasady organizacji wojewódzkiego funduszu, jak również zakres działań został określony w ustawie Prawo ochrony środowiska.

W przeciwieństwie do wojewódzkich samorządowych jednostek organizacyjnych, wojewódzkie fundusze nie są tworzone przez województwo, lecz w drodze ustawy, województwa nie wyposażają ich w majątek. Powiązanie działalności wojewódzkich funduszy z ustawą o finansach publicznych powoduje, że funkcjonują one jako jednostki sektora finansów publicznych, których celem jest wykonanie zadań wyodrębnionych z budżetu, a wynikających wprost z ustawy, stanowiącej podstawę ich powołania. Jak wskazano wprost w ustawie wojewódzkie fundusze nie stanowią wojewódzkich jednostek organizacyjnych, stanowią one osobny twór organizacyjny, wyposażony w osobowość prawną i funkcjonujący obok tych jednostek.

W kontekście powyższego nie sposób utożsamiać podejmowania uchwał rad nadzorczych wojewódzkich funduszy z wykonywaniem zadań własnych jednostek samorządu terytorialnego.

W tej sytuacji nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem Prokuratora, który jako podstawę zaskarżenia wskazał przepis art. 70 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze (Dz. U. z 2017 r., poz. 1767 ze zm.) zgodnie z którym jeżeli uchwała lub zarządzenie organu samorządu terytorialnego albo rozporządzenie wojewody są niezgodne z prawem, prokurator zwraca się do organu, który je wydał, o ich zmianę lub uchylenie albo kieruje wniosek o ich uchylenie do właściwego organu nadzoru; w przypadku uchwały lub zarządzenia organu samorządu terytorialnego prokurator może także wystąpić o stwierdzenie ich nieważności do sądu administracyjnego. Z powyższego wynika, że prokurator ma legitymację do wnoszenia skarg do sądu administracyjnego wyłącznie na uchwały organów samorządu terytorialnego (por. wyrok NSA z dnia 12 stycznia 2005 r., sygn. akt OSK 1598/04, publ. na stronie www. orzeczenia.nsa.gov.pl).

Ponownie podkreślenia bowiem wymaga, że uchwał rad nadzorczych wojewódzkich funduszy nie można utożsamiać z uchwałami organów samorządu terytorialnego.

W tej sytuacji skargę Prokuratora należało uznać za niedopuszczalną, jako złożoną przez podmiot niemający legitymacji do złożenia skargi.

Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. orzekł

o odrzuceniu skargi.