Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 1054/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2016-01-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 2, art. 247
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia 1. odrzucić skargę, 2. odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

C.K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy. Nadto skarżący wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Skargę tą strona nadała w urzędzie pocztowym w dniu 18 listopada 2015r. (data stempla pocztowego - k. 7 akt sprawy). Z akt administracyjnych wynika, że skarżący odebrał ww. decyzję w dniu 7 października 2015r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 34 akt administracyjnych sprawy).

Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd z urzędu zobligowany jest do badania wymogów formalnych skargi oraz jej dopuszczalności, zarówno z przyczyn podmiotowych, jak i przedmiotowych. Ocenie tej podlega między innymi fakt wniesienia skargi w określonym ustawowo terminie, przy czym w myśl art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Zgodnie z przepisem art. 53 § 1 w związku z art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.

Na podstawie analizy akt sprawy Sąd ustalił, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2015 r. została doręczona skarżącemu w dniu 7 października 2015r. (zwrotne potwierdzenie odbioru). Rozstrzygnięcie to zawiera prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie zaskarżenia, tj. prawidłowo poucza o możliwości złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w terminie 30 dni od doręczenia decyzji.

Podsumowując, pierwszym dniem terminu do wniesienia skargi był 8 października 2015r. a ostatnim 6 listopada 2015r. Skarżący nadał przedmiotową skargę w dniu 18 listopada 2015 r. (data stempla pocztowego na kopercie), a więc jej wniesienie nastąpiło z uchybieniem terminu.

Przekroczenie terminu do wniesienia skargi, zostało określone w art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., a zatem skarga dotknięta takim uchybieniem podlega odrzuceniu. Oznacza to niemożność jej merytorycznego badania. Odrzucenie skargi w oparciu

o powyższy przepis jest obowiązkiem sądu i nie zależy od jego uznania.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić jako wniesioną z uchybieniem terminu.

Jeżeli chodzi o wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy to wskazać trzeba, że w myśl art. 247 p.p.s.a, prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Z kolei o oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Chodzi więc o sytuację, w której obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego (por. J. P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Warszawa 2008, s. 591). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, że powyższy przepis znajduje w szczególności zastosowanie, gdy są podstawy do odrzucenia skargi.

Rozpoznając przedmiotowy wniosek Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka oczywistej bezzasadności skargi. Skarga, w związku z którą, skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy, została bowiem wniesiona z uchybieniem terminu do jej wniesienia i stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. podlega odrzuceniu.

Z tych względów Sąd, na podstawie art. 247 P.p.s.a., orzekł o odmowie przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie