Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SAB/Gd 38/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2008-02-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6099 Inne o symbolu podstawowym 609
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1, art. 165
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. G. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie cofnięcia zezwolenia w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę postanawia odmówić S. G. przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

S. G. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku podał, że prowadzi czteroosobowe gospodarstwo domowe z żoną i dwoma synami. Zgodnie ze złożonym oświadczeniem, wnioskodawca oraz członkowie jego rodziny nie posiadają żadnych środków na utrzymanie, nie uzyskują żadnych dochodów, nie posiadają żadnych oszczędności, ani żadnego majątku.

Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, przy czym - stosownie do art. 246 § 3 ustawy – ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z tymże pełnomocnikiem. Z kolei, stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Mając na uwadze fakt, że skarżący po raz kolejny zwrócił się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, a pierwszy jego wniosek został rozstrzygnięty prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, wydanym przez referendarza sądowego w dniu 16 kwietnia 2007 r. o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy - należało dokonać porównania jego sytuacji majątkowej i możliwości zarobkowych istniejących w dacie złożenia pierwszego wniosku z sytuacją przedstawioną w niniejszym wniosku. Zgodnie bowiem z treścią art. 165 cytowanej ustawy postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Analiza ta winna być zatem dokonana pod kątem przytoczenia przez skarżącego nowych okoliczności faktycznych, nieznanych Sądowi w chwili rozpoznawania pierwszego wniosku, które uzasadniałyby odmienną ocenę jej sytuacji i w konsekwencji - przyznanie prawa pomocy.

Weryfikacja danych ujawnionych przez skarżącego w uzasadnieniu wniosku wskazuje, iż nie uległy żadnej zmianie okoliczności faktyczne, które były podstawą wydania postanowienia z dnia 16 kwietnia 2007 r. Zarówno wówczas, jak i obecnie, mimo wezwania Sądu do wyjaśnienia powziętych wątpliwości, dotyczących możliwości płatniczych skarżącego i nadesłania dokumentów źródłowych, które zostało skierowane do wnioskodawcy na podstawie art. 255 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pismem z dnia 18 stycznia 2008 r. (doręczonym wnioskodawcy w dniu 5 lutego 2008 r.), skarżący w wyznaczonym terminie dokumentów takich nie nadesłał. Mając na uwadze okoliczność, iż skarżący nie wykonał zobowiązania Sądu, nie wnosił też o przedłużenie terminu do jego wykonania, Sąd uznał, że skarżący nie wykazał, że spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy. Pomimo bowiem wezwania, wnioskodawca nie przedłożył żądanych w nim dokumentów, które pozwoliłyby na wyjaśnienie istotnych okoliczności oraz nasuwających się wątpliwości dotyczących sytuacji finansowej i możliwości zarobkowych jego oraz członków jego rodziny. Rzeczą wnioskodawcy bowiem jest wykazanie, że spełnia ustawowe przesłanki, od których spełnienia uzależnione jest przyznanie prawa pomocy.

Wobec powyższego, Sąd na mocy przepisu art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.