Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1250/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6169 Inne o symbolu podstawowym  616
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 7 grudnia 2010 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z.D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 września 2010 roku, sygn. akt IV SA/Wa 381/10 o odmowie przywrócenia Z.D. terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 czerwca 2010 roku sygn. akt IV SA/Wa 381/10 oddalającego skargę Z.D. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2010 roku Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia postanawia: oddalić zażalenie. .


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 1 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił Z.D. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 czerwca 2010 r. wydanego w sprawie ze skargi Z.D. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2010 r. w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wyjaśnił, że w dniu ogłoszenia wyroku skarżąca dokonała w kasie Sądu wpłaty 100 zł tytułem opłaty kancelaryjnej za uzasadnienie w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 381/10. W dniu 15 czerwca 2010 r. skarżąca złożyła pismo zawierające wniosek o wykonanie kserokopii dokumentów. Ponieważ we wniosku tym nie podała, o jakie dokumenty chodzi, pismem z dnia 18 czerwca 2010 r. zwrócono się do niej o wskazanie dokumentów, których kserokopie chce otrzymać. Skarżąca nie odpowiedziała na wezwanie.

W dniu 28 lipca 2010 r. zarządzono zwrot uiszczonej przez skarżącą opłaty kancelaryjnej.

W dniu 12 sierpnia 2010 r. skarżąca zwróciła się o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 7 czerwca 2010 r. dopełniając zarazem spóźnionej czynności procesowej.

Uzasadniając przedmiotowe żądanie strona wskazała, że 7 czerwca 2010 r. "wypełniła" wniosek o sporządzenie uzasadniania orzeczenia i uiściła opłatę kancelaryjną. Pracownik kasy udzielił jej błędnej informacji i skarżąca nie złożyła w biurze podawczym wypełnionego wniosku. W dniu 10 sierpnia 2010 r. dowiedziała się, że z powodu niezłożenia wniosku, uzasadnienie wyroku z dnia 7 czerwca 2010 r. nie zostało sporządzone. Skarżąca podniosła też, że osoba, która zajmuje się jej sprawą wiedziała, że w aktach brak jest stosownego wniosku. W tej sytuacji powinna była odpowiednio zareagować, informując o tym skarżącą.

Strona stwierdziła także, że personel Sądu nie jest fachowo przygotowany, a niezbędne informacje powinny być umieszczone w siedzibie Sądu, na drzwiach lub tablicy informacyjnej, w jasny i wyraźny sposób.

Odmawiając przywrócenia terminu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że przedstawione przez skarżącą okoliczności nie pozwalają przyjąć, że nie ponosi ona winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Jak wynika z akt sprawy skarżąca została dwukrotnie pouczona o prawie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oddalającego skargę. Pierwszy raz informacji w tym zakresie udzielono jej w zawiadomieniu z dnia 11 maja 2010 r. o rozprawie. W punkcie trzecim pouczenia wskazano, że uzasadnienie wyroku oddalającego skargę jest doręczane na wniosek strony złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku, oraz że złożenie wniosku po upływie tego terminu jest czynnością bezskuteczną. Po raz drugi pouczono skarżącą o prawie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku po ogłoszeniu orzeczenia w dniu 7 czerwca 2010 r. Z protokołu rozprawy wynika, że skarżąca stawiła się na posiedzeniu Sądu. Po zamknięciu rozprawy Przewodniczący ogłosił wyrok oraz pouczył stronę zarówno o prawie złożenia wniosku, jak i o tym, że wniosek ten podlega opłacie kancelaryjnej w kwocie 100 zł.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca wskazując, że czynności dokonała w terminie, bowiem przepisy nie wymagają, aby wniosek o sporządzenie uzasadnienia został złożony w określonej formie. W jej ocenie wystarczającą informacją dla Sądu o jej woli złożenia wniosku, powinna być informacja na kwicie uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Intencją ustawodawcy przy tworzeniu przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu było umożliwienie stronie obrony swoich praw czy interesów w sytuacji, gdy upływ terminów procesowych wywołał dla niej negatywne skutki prawne, przy jednoczesnym założeniu, że strona dołożyła wszelkich możliwych starań, aby takich negatywnych konsekwencji uniknąć. Pierwszorzędne znaczenie dla rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym ma zatem ustalenie, że fakt uchybienia przez stronę terminowi nie nastąpił z jej winy. Dla takiej oceny konieczne jest nie tylko dokonanie analizy okoliczności podnoszonych przez stronę, lecz również całości okoliczności sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu. Skarżąca była dwukrotnie pouczana o trybie i terminie złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku oddalającego skargę. Pouczono również skarżącą, że wniosek taki podlega opłacie kancelaryjnej w wysokości 100 zł. Za co najmniej nieprawdopodobną należy uznać podnoszoną przez stronę okoliczność, że pracownik kasy sądu wprowadził ją w błąd informując, że wystarczające dla sporządzenia uzasadnienia jest samo uiszczenie opłaty. Po pierwsze bowiem, informacja taka stałaby w oczywistej sprzeczności z treścią odebranych przez skarżącą pouczeń, a więc skarżąca powinna była taką informację zweryfikować, chociażby w wydziale informacji sądowej. Po drugie zaś, trudno przyjąć, że pracownik kasy sądu, w tym jednostkowym przypadku, postanowił wprowadzić stronę uiszczającą opłatę w błąd. Po trzecie wreszcie, osoba należycie dbająca o swoje interesy w postępowaniu sądowym stara się uzyskać informacje o swoich prawach i obowiązkach od osób do udzielania takich informacji uprawnionych i kompetentnych, a więc we wspomnianym wyżej wydziale informacji sądowej lub odpowiednim sekretariacie wydziału orzeczniczego.

Odnosząc się do argumentów zażalenia należy wskazać, że umieszczenie na blankiecie wpłaty w tytule przelewu informacji, że wpłata ta dotyczy, jak to miało miejsce w niniejszym przypadku, opłaty kancelaryjnej od uzasadnienia, nie jest równoznaczne z dokonaniem czynności, w związku z którą opłata jest uiszczana. Rację ma skarżącą, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia nie wymaga formularza, lecz niewątpliwie wymaga złożenia go w wymaganej prawem formie, a zatem w zgodzie z warunkami określonymi w przepisach art. 46 – 47 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Blankiet wpłaty jaki jest składany przez kasę sądu do akt sprawy stanowi jedynie potwierdzenie dokonania opłaty za określoną czynność sądową, lecz jej nie zastępuje. Nie jest też rzeczą sądu dociekanie, czy skarżąca uiszczając opłatę pamiętała o złożeniu wniosku, ponieważ tylko strona decyduje o dokonywanych czynnościach procesowych. Stąd też argumentacja zażalenia oraz wniosku o przywrócenie terminu nie zasługiwała na uwzględnienie.

W konsekwencji uznać należy, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a wniosek strony nie mógł zostać uwzględniony. Strona nie wykazała bowiem, że uchybienie terminu do złożenia wniosku nastąpiło bez jej winy.

Z powyższych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.