Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 859/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2016-01-27 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewódzki Lekarz Weterynarii
Treść wyniku: *Wstrzymano wykonanie decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 2 pkt 1 i  par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Białek, , po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. sp. z o.o. z/s w L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. z/s w L. na decyzję D. Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii we W. z dnia 28 października 2015 r. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za prowadzenie bez dokonania rejestracji działalności nadzorowanej w zakresie obrotu produktami ubocznymi pochodzenia zwierzęcego i produktami pochodnymi postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na wyżej wskazaną decyzję spółka A. sp. z o.o. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca oświadczyła, że egzekucja kary pieniężnej w wysokości 13.700 zł grozić może zachwianiem jej płynności finansowe, która w przypadku niekorzystnej sytuacji na rynku doprowadzić może nawet do bankructwa. Wskazano, że w okresie od 1 stycznia 2015 r. do 31 października 2015 r. spółka zanotowała stratę w wysokości 24.009,78 zł. Podano również, że spółka posiada zobowiązania na łączną kwotę 315.045,01 zł, w tym 250.000 zł wymagalnych należności. Ponadto podniesiono, że konieczność zapłaty kary może doprowadzić do konieczności zwolnienia pracowników i likwidacji spółki. Powyższe okoliczności spółka udokumentowała stosownymi dokumentami.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym.

Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie spełnione zostały ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd zgodził się ze stanowiskiem skarżącej spółki, że uiszczenie przez nią kwoty ponad 13.700 zł, może skutkować jedną z okoliczności wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. W ocenie Sądu okoliczności te przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania merytorycznego skargi, tym bardziej, że wstrzymanie wykonania decyzji nie doprowadzi po stronie osób trzecich do skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Jednocześnie wyjaśnić należy, że zastosowaniu ochrony tymczasowej z art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a., jak również z § 3 tego przepisu nie stoi na przeszkodzie regulacja wynikająca z art. 85e ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt. Norma zawarta w tym przepisie nie zawiera bowiem szczególnej regulacji (zob. art. 61 § 2 pkt 1 in fine p.p.s.a), która wykluczałaby możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej do sądu decyzji. Przepis ten ma charakter wyłącznie techniczny - wskazuje m.in. termin w jakim kara pieniężna powinna być uiszczona. Nie odnosi się natomiast do kluczowej w takim przypadku kwestii nadania decyzji w przedmiocie kary pieniężnej rygoru natychmiastowej wykonalności, czy też wyłączenia wstrzymania jej wykonania na wypadek wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.