Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 318/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-08-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6145 Sprawy dyrektorów szkół
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Edukacji i Nauki
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. L. na bezczynność Ministra Edukacji Narodowej w zakresie rozpoznania skargi z dnia [...] marca 1998 r. w przedmiocie działalności dyrektora szkoły postanawia -odrzucić skargę-


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi G. L. sprecyzowanej pismem pełnomocnika

z dnia 25 lipca 2012 r. (pkt 1 pisma) jest bezczynność Ministra Edukacji Narodowej

w zakresie rozpoznania skargi G. L. z dnia [...] marca 1998 r. w przedmiocie działalności dyrektora szkoły. W skardze z dnia [...] marca 1998 r. G. L. kwestionowała działania podejmowane przez Dyrektora Szkoły Podstawowej Nr [...], w której pracowała. Wskazywała m.in. na szykany i pretensje ze strony dyrekcji Szkoły. W skardze z dnia [...] marca 1998 r. skarżąca wnosiła o interwencję w tej sprawie.

W skardze do sądu administracyjnego skarżąca zarzuciła, że skarga z dnia

[...] marca 1998 r. nie została rozpoznana oraz nie przekazano jej informacji o podjętych czynnościach i dokonanych ustaleniach.

W odpowiedzi na skargę Minister Edukacji Narodowej wskazał, że pismo z dnia

[...] marca 1998 r. będące skargą na działania Dyrektora Szkoły Podstawowej Nr [...] przesłano zgodnie z właściwością do rozpatrzenia przez [...] Kuratora Oświaty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Jednocześnie, zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowania w zakresie:

1. wydawania decyzji administracyjnych,

2. postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty,

3. postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym

i zabezpieczającym, na które służy zażalenie

4. innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

4a. pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych

w indywidualnych sprawach.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga na bezczynność Ministra Edukacji Narodowej jest w niniejszej sprawie niedopuszczalna. Organ ten nie był bowiem zobowiązany do wydania w niniejszej sprawie żadnego aktu, który podlegałyby kontroli sądu administracyjnego. Z treści skargi z dnia [...] marca

1998 r. do Ministra Edukacji Narodowej wynika, że stanowi ona skargę, o jakiej mowa

w przepisach działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). G. L. jednoznacznie wskazuje bowiem w tym piśmie na szykany i pretensje oraz przykre sytuacje, które wynikają z działań dyrektora szkoły.

Procedura określona w dziale VIII powołanej ustawy, w przepisach art. 221 –

art. 259 Kodeksu postępowania administracyjnego, ma cechy jednoinstancyjnego kontrolnego postępowania administracyjnego i kończy się czynnością materialno-techniczną. Postępowanie w sprawie skarg i wniosków nie jest postępowaniem zmierzającym do wydania aktu lub podjęcia czynności, które podlegają kontroli sądowoadministracyjnej. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalony jest pogląd, że działalność organów państwowych realizowana na zasadach określonych przepisami działu VIII powołanej ustawy odnosząca się do skarg

i wniosków obywateli nie podlega kognicji sądu administracyjnego (v. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 lutego 2002 r. sygn. akt

II SA/Wr 3121/01, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych orzeczenia.nsa.gov.pl).

Z tego też względu, również bezczynność organu w zakresie rozpatrzenia skargi, o jakiej mowa w przepisach działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego,

nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej. Skarga na bezczynność jest bowiem dopuszczalna wówczas, gdy organ, na gruncie obowiązujących przepisów jest obowiązany do wydania jednego z aktów, o których mowa w art. 3 § 1 pkt 1-4a P.p.s.a., lub gdy przepis szczególny przewiduje sądową kontrolę (art. 3 § 3 P.p.s.a.).

W niniejszej sprawie, dotyczącej rozpatrzenia skargi z dnia [...] marca 1998 r., Minister Edukacji Narodowej nie był obowiązany do wydania żadnego z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 P.p.s.a., podlegających kontroli sądu administracyjnego.

Z tego względu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.