Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1318/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-10-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono sprostowania zarządzenia Przewoniczącego Wydziału
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 5 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: odmówić sprostowania zarządzenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 września 2017 r.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 6 września 2017 r. Przewodniczący składu orzekającego oddalił wniosek skarżącego o sprostowanie i uzupełnienie protokołu rozprawy z dnia 23 maja 2017 r. W uzasadnieniu przedmiotowego zarządzenia wskazano, że wniosek został złożony po terminie.

Skarżący w piśmie z dnia 16 września 2017 r. wniósł o sprostowanie i uzupełnienie zarządzenia z dnia 6 września 2017 r. w ten sposób że: wykreślić "Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie" a w to miejsce wpisać "nielegalna firma sądownicza działająca w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie". Z uwagi na sposób sformułowania wniosku, Sąd potraktował go jako wniosek o sprostowanie zarządzenia w zakresie podmiotu wydającego zarządzenie. W piśmie skarżący podniósł, że "W Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie działa nielegalna firma sądownicza której członkowie wykonują zarządzenia zorganizowanej grupy przestępczej której członkowie wyrządzili szkodę i krzywdę W. S. W konkretnej sprawie czynności są podejmowane przez członków nielegalnej firmy sądowniczej."

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Podstawą prawną sprostowania jest art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej p.p.s.a.). Zgodnie z tym przepisem sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie wadliwości orzeczenia przez nadanie orzeczeniu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia (zob. postanowienie NSA z dnia 19 października 2010 r., sygn. akt II FSK 445/09). W świetle cytowanego przepisu nie jest możliwe sprostowanie każdej wadliwości, lecz tylko takiej, która ma charakter oczywisty, tzn. ewidentny, bezsporny, pewny i łatwo rozpoznawalny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi nie budzącymi wątpliwości okolicznościami. Ponadto sprostowanie nie może wpływać na treść wydanego rozstrzygnięcia.

Zgodnie z art. 2 ppsa do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych powołane są sądy administracyjne. Przy czym stosownie do art. 13 § 1 i 2 ppas wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.

W niniejszej sprawie została zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy, więc zgodnie z ww. przepisami właściwy do jej rozpoznania jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie i taki podmiot został wskazany jako wydający zarządzenie z dnia 6 września 2017 r.

W związku z powyższym wniosek skarżącego o sprostowanie zarządzenia z dnia 6 września 2017 r. nie jest zasadny.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.