Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 1036/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2014-03-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Nieruchomości
Samorząd terytorialny
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 1, art. 6 ust. 1, art. 15 ust. 2 pkt 8, art. 32 ust. 1
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
article: art. 102 ust. 1 zd. 2
journal: Dz.U. 2010 nr 102 poz 651
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jednolity.
article: art. 101 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.
Teza: W uchwale o zmianie planu miejscowego, organ planistyczny ma obowiązek uwzględnić porządek prawny powstały wskutek, zapadłej wcześniej, prawomocnej uchwały w przedmiocie scalenia i podziału gruntów. Jest to zgodne z zasadami sporządzania planu w świetle art. 28 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

TEZY

W uchwale o zmianie planu miejscowego, organ planistyczny ma obowiązek uwzględnić porządek prawny powstały wskutek, zapadłej wcześniej, prawomocnej uchwały w przedmiocie scalenia i podziału gruntów. Jest to zgodne z zasadami sporządzania planu w świetle art. 28 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.


SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), sędzia WSA Małgorzata Roleder, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Protokolant starszy sekretarz sądowy Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 marca 2014 r. sprawy ze skargi H. A. na uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oddala skargę


UZASADNIENIE

Skarga została wywiedziona na podstawie następujących okoliczności.

1. W dniu [...] marca 2006 r. Rada Miejska w S. podjęła uchwałę nr [...], w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta S. w granicach administracyjnych i części obszaru gminy S. Zgodnie z § 7 pkt 6 ppkt 6 ww. uchwały, na rysunku planu zostały określone symbolem 6MN - tereny wymagające przeprowadzenia scalenia i ponownych podziałów nieruchomości w oparciu o przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami. Zgodnie z tą uchwałą część działki o nr geod. 2155, która była położona w S. przy ul. K. przeznaczona była pod drogę oznaczoną symbolem 2KDL, część przeznaczona była pod tereny zabudowy jednorodzinnej oznaczone symbolem 6MN. W treści uchwały dla terenów oznaczonych symbolem 6MN ustalono, że należy dokonać scalenia i ponownego podziału na działki zgodnie z zasadami ustalonymi planem. Szerokość drogi 2KDL została ustalona w części graficznej uchwały oraz części tekstowej w § 31 ust. 2 pkt 10, który mówił, że dla drogi klasy technicznej L, oznaczonej symbolem 2KDL ustala się następujące parametry: dla odcinków projektowanych dróg pas drogowy szerokości 15,0 m.

2. W dniu [...] kwietnia 2009 r. została podjęta przez Radę Miejską w S. uchwała nr [...] w sprawie przystąpienia do scalenia i podziału nieruchomości położonych w S. przy ul. K. na podstawie art. 102 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W uchwale tej została ujęta działka nr [...] z uwagi na to, że przeznaczona została w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego pod scalenie i podział.

3. Po podjęciu uchwały o przystąpieniu do scalenia i podziału, upoważniony geodeta podniósł, że po zaprojektowaniu dróg i działek budowlanych zgodnie z planem nie wszystkie zaprojektowane działki będą posiadać wymaganą szerokość i nie będą spełniać wymogu działki budowlanej. Geodeta przedłożył szkic podstawowy z miarami oraz roboczy projekt scalenia i podziału. Podał, że w przypadku kiedy szerokość drogi będzie wynosiła 15 m, działka która powstanie w wyniku scalenia oznaczona na roboczym projekcie scalenia i podziału nr [...] nie spełni wymogu działki budowlanej, ze względu na szerokość wynoszącą tylko 14.50 m zamiast wymaganej 17 m.

4. W związku z powyższym Burmistrz S. zorganizował zebranie o którym poinformował Radę Uczestników Scalenia, którą stanowili wszyscy uczestnicy w liczbie 5 właścicieli. Zorganizował również, spotkanie w terenie wraz z geodetą wykonującym prace scaleniowe. Ustalono, że zawieszenie postępowania scaleniowego na okres zmiany planu zagospodarowania przestrzennego w taki sposób, żeby wszystkie działki spełniały wymóg działki budowlanej jest nie zasadne, bo w żaden sposób nie można zmienić planu, tak aby otrzymać działki o wymaganej szerokości tj. 17 m (bo nie można w żadną stronę się przesunąć). Z jednej i drugiej strony znajdują się grunty zabudowane nie objęte scaleniem. Żaden z uczestników scalenia nie wyraził zgody aby działka oznaczona na szkicu roboczym nr [...] została mu przydzielona w wyniku scalenia.

5. Rada Uczestników scalenia w dniu 15 września 2009 r. wystąpiła do Burmistrza S. z pismem w którym wyraziła zgodę, na zmianę szerokości drogi zaprojektowanej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na działce nr [...] z 15 m szerokości na 10 m szerokości. Uzasadniała to tym, że droga ta będzie miała długość 232 m i Rada Uczestników stoi na stanowisku, że szerokość wynosząca 10 m w zupełności jest wystarczająca (6 m jezdni i po 2 m chodnika z każdej strony), a wszystkie pozostałe działki przy projektowanej ulicy zyskają na kształcie, powierzchni i staną się bardziej atrakcyjne. Podjęta została wspólnie decyzja, że uprawniony geodeta zaprojektuje i rozliczy drogę o szerokości 10 m a Gmina S. przystąpi do zmiany planu zagospodarowania przestrzennego polegającego na zmianie szerokości drogi z 15 m na 10 m.

6. Rada Miejska w S. w dniu [...] czerwca 2010 r. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie scalenia i podziału gruntów położonych przy ul. K. w S.

7. Następnie uchwałą z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] Rada Miejska w S. przystąpiła do zmiany panu miejscowego z 2006 r.

8. W dniu [...] sierpnia 2013 r. Rada Miejska w S. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta S. w granicach administracyjnych i części obszaru gminy S. przyjętego uchwałą z dnia [...] marca 2006 r. Rady Miejskiej w S. nr [...]. Wprowadzone zmiany w dotychczas obowiązującym planie polegały na zmianie szerokości pasa drogowego drogi 2KDL z 15, 0 m na drogę KDD o szerokości 10,0 m oraz dostosowaniu planu do istniejących podziałów na gruncie utworzonych w wyniku scalenia.

9. H. A. – właścicielka działki nr [...] w piśmie z dnia 27 września 2013 r. wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa ww. uchwałą. W uzasadnieniu podała, że kwestionowana zmiana planu została uchwalona niezgodnie z prawem, albowiem dostosowuje źle wykonane scalenie do zgodności z prawem. W ocenie skarżącej to uchwała w sprawie scalenie powinna być dostosowana do istniejącego planu miejscowego z roku 2006.

10. Organ odmówił uwzględnienia wezwania.

11. W związku z powyższym H. A. wywiodła do sądu administracyjnego skargę na:

- uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w sprawie scalenia i podziału gruntów położonych przy ul. K. w S. Skarga w tej sprawie została odrzucona prawomocnym postanowieniem z dnia [...] listopada 2013 r. [...] jako wniesiona po upływie terminu (30 dni od dnia doręczenia skarżącej odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa);

- uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta S. w granicach administracyjnych i części obszaru gminy S. przyjętego uchwałą z dnia [...] marca 2006 r. Rady Miejskiej w S. nr [...], będącej przedmiotem niniejszego postępowania.

12. W skardze zarzucono naruszenie art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez zastosowanie rozwiązań sprzecznych z wymogami ładu przestrzennego i przesunięcie osi ulicy Górnej, która nie pokrywa się z osią drogi oznaczonej z przewidzianą drogą szerokości 15 m oznaczoną na planie z 2006 r. symbolem 2KDL. Wskazując na to naruszenie skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności kwestionowanej uchwały i zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi wywiodła, że uchwała w sprawie scalenia i podziału gruntów została zatwierdzona niezgodnie z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego m. S., ponieważ plan z 2006 r. przewidywał drogę szerokości 15 m, a w trakcie scalenia zarówno geodeta prowadzący sprawę scalenia jak i pracownik gminy nadzorujący scalenia wraz z Burmistrzem S. zmienili szerokość drogi z 15 m na 10 m. Zaskarżona uchwała z działki, której właścicielem jest skarżąca, spowodowała powstanie drogi niezgodnej z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego - zamiast drogi o szerokości 15 m powstała droga o szerokości 10 m. Zdaniem skarżącej bezpodstawnie dostosowano scalenie do planu a nie plan do scalenia. Skarżąca podniosła, że zasady sporządzania scalenia to treść merytoryczna obowiązującego planu, którego treść jest ukształtowana przede wszystkim przez treść studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, stanowiska zawarte przez organy uzgadniające i opiniujące oraz wyważenie interesu publicznego w przypadku konfrontacji z interesantami prywatnymi. Władztwo planistyczne to konglomerat uprawnień organu władczego, ale nie swobodnego i dowolnego, ustalania zasad zagospodarowania obszarów objętych procesem sporządzania planu miejscowego. Według obowiązujących przepisów prawa gmina jako organ prowadzący scalenie nieruchomości położonych w rejonie ul. K. nie miała prawa podjąć uchwały przystępującej do scalenia ponieważ obowiązujący plan miejscowy przewidywał przez działkę skarżącej nr [...] drogę gminną o szerokości 15 m, która miała być przeprowadzona w równej linii z ulicą Górną. Rada Gminy S. podjęła uchwałę intencyjną w sprawie przystąpienia do scalenia i po przeprowadzeniu wstępnych ustaleń przez geodetę prowadzącego scalenie bezprawnie zmieniła zasady scalenia ponieważ zmieniła kierunek, drogi oznaczonej w planie zagospodarowania 2KDL o szerokości 15 m na drogę o szerokości 10 m. Zmiana panu nie mogła być dokonana po scalaniu ponieważ to scalenie miało być wykonane zgodnie z obowiązującym planem miejscowym a nie odwrotnie. Powyższe świadczy, zdaniem skarżącej o istotnym naruszeniu trybu sporządzania planu miejscowego. W piśmie z dnia 23 października 2013 r. stanowiącym uzupełnienie skargi, skarżąca podniosła, że uchwalone scalenie dosłownie ją okradło ponieważ otrzymana przez nią powierzchnia ni jak się ma do powierzchni jej działki. Nadto skarżąca podniosła, że została pokrzywdzona bo za utraconą powierzchnię otrzymała 70 zł za metr a chciała po 150 zł. Skarżąca nie rozumie dlaczego otrzymała najmniejszą ilość działek budowlanych a najmniejszą dopłatę, podczas gdy pozostali otrzymali większą ilość działek i dopłacali.

13. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i obciążenie skarżącej kosztami postępowania. W uzasadnieniu swojego stanowiska organ podał, że opracowana zamian planu jest w dużej mierze akceptacją dotychczas obowiązującego planu miejscowego z 2006 r. Wprowadzona zmiana polegająca na zmianie szerokości pasa drogowego drogi 2KDL z 15,0 m na drogę KDD o szerokości 10,0 m ma na celu optymalizację funkcjonowania dotychczas zaprojektowanej struktury przestrzeni fragmentu miasta oraz dostosowanie planu do istniejących podziałów na gruncie utworzonych w wyniku scalenia. Organ podniósł, że ustalenia przyjęte w planie są zgodne z polityką przestrzenną miasta wyrażoną w Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy i miasta S. Przedmiotowy teren w studium znajduje się w strefie zabudowy mieszkaniowo – usługowej w której dopuszczono zabudowę miejską budownictwa wielorodzinnego, jednorodzinnego, usługi i produkcję nieuciążliwą oraz znajduje się w strefie zabudowy usługowej, w której dopuszczono usługi nieuciążliwe. Sporządzona zmiana planu wyznacza tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oraz usługowej wraz z niezbędną infrastrukturą. W ocenie organu uchwalona zmiana planu nie stanowiła nadużycia przysługującego mu władztwa planistycznego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.

Rozpoznawana skarga została wniesiona w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. nr 142, poz. 1591 ze zm.), zwanej dalej u.s.g.. Stosownie do tego przepisu każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Warunkami skutecznego wniesienia skargi w oparciu o powołany przepis są: wydanie przez organ gminy uchwały w sprawie z zakresu administracji publicznej, którym naruszono interes prawny lub uprawnienie skarżącego, uprzednie bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (z uwagi na wyłączenie przez art. 102 a u.s.g. przepisu art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a. wezwanie może być złożone w każdym czasie), zachowanie terminu do wniesienia skargi przewidzianego przepisami ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.u. z 2012r., poz. 270) zwanej dalej p.p.s.a.

Przystępując do analizy spełnienia przez skarżącą warunków niezbędnych do skutecznego wniesienia skargi w oparciu o powołany wyżej przepis, Sąd w pierwszej kolejności stwierdził, że zaskarżona uchwała z dnia [...] sierpnia 2013 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta S. w granicach administracyjnych i części obszaru gminy S. przyjętego uchwałą z dnia [...] marca 2006 r. jest uchwałą wydaną w sprawie z zakresu administracji publicznej. Spełniona została również przesłanka bezskutecznego wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Skierowane w piśmie z dnia 27 września 2013 r. wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa okazało się bezskuteczne albowiem organ go nie uwzględnił. W kwestii terminu zaskarżenia aktu organu gminy skargą powszechną z art. 101 ust. 1 u.s.g. Naczelny Sąd Administracyjny wypowiedział się w uchwale z dnia 2 kwietnia 2007 r. w sprawie sygn. akt II OPS 2/07 i wskazał, że do terminu wniesienia skargi opartej na art. 101 u.s.g. ma zastosowanie termin z art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wynosi on trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącym odpowiedzi organu na wezwanie lub też sześćdziesiąt dni od dnia wniesienia wezwania, jeśli organ takiej odpowiedzi nie udzielił. W przedmiotowej sprawie stwierdzić należy, że skarga została wniesiona w terminie. Co prawda w aktach sprawy brak jest dowodu doręczenia skarżącej uchwały w sprawie nie uwzględnienia wezwania, ale skoro wezwanie do organu wystosowano w dniu 27 września 2013 r. a skargę do sądu złożono w dniu 10 października 20130 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) to stwierdzić należy, że została wniesiona z zachowaniem terminu. Kolejną kwestią było ustalenie czy zaskarżoną uchwałą został naruszony interes prawny skarżącej. Pod pojęciem naruszenia interesu prawnego należy rozumieć konieczność wykazania przez stronę skarżącą, że w konkretnym wypadku istnieje związek pomiędzy jego własną – prawnie gwarantowaną (a nie wyłącznie faktyczną) sytuacją, a zaskarżoną uchwałą, polegający na tym, że uchwała ta narusza (czyli pozbawia lub ogranicza) jego interes prawny lub uprawnienie.

Zdaniem sądu skarżąca wykazała posiadanie legitymacji procesowej do wniesienia skargi. Wynika ona z faktu, że jest właścicielką działki nr [...] leżącej na terenie objętym planem. Samo znajdowanie się czyjejś nieruchomości na obszarze objętym planem nie może jednak od razu wskazywać na to, że dany plan narusza czyjeś prawo własności. Dla wykazania takiego naruszenia trzeba wskazać normę planu, która dotyczy danej nieruchomości w taki sposób, że ogranicza prawa ich właścicieli. Przy czym w przypadku skarg na miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego nie jest wykluczona sytuacja, w której ustalone naruszenie interesu prawnego nie doprowadzi do uwzględnienia skargi. Ma to miejsce wówczas, gdy naruszenie przepisów mieści się w granicach tzw. władztwa planistycznego gminy przysługującego jej z mocy art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm.), zwanej dalej u.p. z.p. Na mocy przepisów powołanej ustawy organy gminy zostały upoważnione do ingerencji w prawo własności innych podmiotów, w celu ustalenia przeznaczenia i zasad zagospodarowania terenów położonych na obszarze gminy. Wynika to wprost z treści art. 6 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego kształtują, wraz z innymi przepisami, sposób wykonywania prawa własności nieruchomości. Władztwo planistyczne obejmuje samodzielne ustalenie przez gminę przeznaczenia terenów, rozmieszczenia inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy. Podjęcie zatem uchwały w sprawie planu zagospodarowania przestrzennego nawet z naruszeniem interesów podmiotu skarżącego, ale w granicach tego władztwa, nie doprowadzi do uwzględnienia skargi (vide Z. Niewiadomski "Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne. Komentarz", C.H.Beck Warszawa 2006, s. 197 – 198, powoływany już wyrok NSA z 26 lutego 2008 r. w sprawie II OSK 1765/07, wyrok WSA w Lublinie z 2 października 2008 r., II SA/Lu 342/08, Lex 463507).

Analiza treści skargi, a w szczególności pisma z dnia 23 października 2013 r. stanowiącego uzupełnienie skargi, jak także treści pism skarżącej składanych na etapie postępowania administracyjnego prowadzi do wniosku, że zarzuty skarżącej dotyczą przede wszystkim uchwały z dnia [...] czerwca 2010 r. podjętej w sprawie scalenia i podziału gruntów położonych przy ul. K. w S. A mianowicie skarżąca zarzuca, że w wyniku scalenia i podziału otrzymała za małą powierzchnię działek oraz, że otrzymała dopłatę w zaniżonej wysokości. Zarzuty te nie mogły być uwzględnione w sprawie niniejszej albowiem dotyczy ona uchwały podjętej w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zarzutem podniesionym w skardze a dotyczącym tej uchwały jest zarzut dotyczący tego, czy mogła nastąpić zmiana planu polegająca na zmianie drogi oznaczonej symbolem 2KDL o szerokości 15 m na drogę KDD o szerokości 10 m., po dokonaniu scalenia, które ma być wykonane zgodnie z obowiązującym planem a nie odwrotnie.

Zgodnie z art. 102 ust. 1 zd. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. t.j. z 2010 r. nr 102, poz. 651 ze zm.) szczegółowe warunki scalenia i podziału nieruchomości określa plan miejscowy. Analogiczna regulacja zawarta jest w art. 15 ust. 2 pkt 8 u.p.z.p. Przepis ten stanowi, że w planie miejscowym określa się obowiązkowo szczegółowe zasady i warunki scalania i podziału nieruchomości objętych planem miejscowym. Z przepisów tych wynika, że uchwała o scaleniu i podziale nieruchomości musi znaleźć oparcie w konkretnych zapisach planu miejscowego. W sprawie niniejszej na skutek ustalenia, że zaprojektowanie dróg i działek budowlanych zgodnie z planem z 2006 r. spowoduje powstanie działki niespełniającej wymogu budowlanego (działka nr [...] będzie miała szerokość 14,50 m zamiast wymaganej 17 m) dokonano scalenia i podziału zmieniając szerokość drogi zaprojektowanej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na działce nr [...] z 15 m szerokości na 10 m szerokości. Odstępstwo to powinno być jednak kwestionowane w postępowaniu dotyczącym uchwały o scaleniu i podziale nieruchomości – skarżąca nie wniosła jednak skutecznie skargi na tę uchwałę.

W ocenie Sądu postępowanie polegające na podjęciu uchwały w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z 2006 r. celem dostosowania rozwiązań planistycznych do istniejących podziałów na gruncie utworzonych w wyniku scalenia nie stanowi naruszenia przysługującego gminie władztwa planistycznego. Zgodnie z treścią art. 32 ust. 1 u.p.z.p. w celu oceny aktualności studium i planów miejscowych wójt, burmistrz albo prezydent miasta dokonuje analizy zmian w zagospodarowaniu przestrzennym gminy, ocenia postępy w opracowywaniu planów miejscowych i opracowuje wieloletnie programy ich sporządzania w nawiązaniu do ustaleń studium, z uwzględnieniem decyzji zamieszczonych w rejestrach, o których mowa w art. 57 ust. 1-3 i art. 67, oraz wniosków w sprawie sporządzenia lub zmiany planu miejscowego (zasada ciągłości planowania). Aktualność studium i planu miejscowego wyznacza przede wszystkim faktyczny stan zagospodarowania terenów gminy. Bieżąca analiza tego wyznacznika aktualności studium i planów miejscowych jest obowiązkiem organu wykonawczego. Przepis art. 32 służy m.in. dostosowaniu planu miejscowego do sytuacji rzeczywistej i obliguje organy gminy do analizy zmian w zagospodarowaniu przestrzennym gminy. Uznanie studium bądź planu miejscowego za nieaktualny skutkuje koniecznością podjęcia uchwały o zmianie studium bądź planu miejscowego lub uchwały o przystąpieniu do sporządzania nowego studium bądź planu, w zależności od stopnia ich nieaktualności. W sprawie niniejszej opracowana zmiana planu jest w dużej mierze akceptacją dotychczas obowiązującego planu miejscowego z 2006 r. Wprowadzona zmiana polegała na korekcie szerokości pasa drogowego drogi 2KDL z 15 m na drogę KDD o szerokości 10 m. Zmiana ta jest zgodna z polityką przestrzenną miasta wyrażoną w Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy i miasta S. a nadto została dokonana w następstwie prawomocnej uchwały Rady Miasta S. z dnia [...].06.2010r. nr [...] w sprawie scalenia i podziału nieruchomości. Wykonanie uchwały scaleniowej doprowadziło do powstania nowego stanu prawnego na gruncie (ujawnienia praw własności poszczególnych działek powstałych po podziale, w księgach wieczystych), zaś zaskarżony plan stanowił, w istocie, akceptację powstałego stanu prawnego wynikającego ze scalenia i podziału gruntów.

Zgodnie z art. 28 ust. 1 u.p.z.p. Sąd stwierdza nieważność uchwały (także jego zmiany), jeżeli stwierdzi:

- naruszenie zasad sporządzania planu,

- istotne naruszenie trybu jego sporządzania,

- naruszenie właściwości organów.

W ocenie Sądu, żadna z w/w przesłanek nie miała miejsca w rozpatrywanej sprawie. Rada Miasta S., jako organ uchwałodawczy na danym terenie, miała uprawnienia do podjęcia uchwały o zmianie planu podjętego uchwałą z [...].03.2006r. Uczyniła to w zgodzie z uchwałą intencyjną z dn. [...].08.2011r. Nr [...], określającą zakres tej zmiany.

Sąd działając z urzędu (art. 134 § 1 p.ps.a.) nie dopatrzył się istotnego naruszenia trybu sporządzenia planu. Zmiana planu nie narusza studium (art. 9 ust. 4 u.p.z.p.), zachowuje reguły, przewidziane w przepisach art. 14, 17, 20 u.p.z.p.. Skarżąca nie podnosiła w skardze (co należy podkreślić) zarzutów dotyczących niewłaściwie przeprowadzonej procedury planistycznej. Zachowane zostały zasady sporządzenia zmiany planu, określone w art. 15 u.p.z.p. stosownie do zakresu tej zmiany.

Nawiązując do merytorycznego zarzutu Skarżącej, stwierdzić należy, że w uchwale o zmianie planu miejscowego organ planistyczny ma obowiązek uwzględnić porządek prawny powstały wskutek, zapadłej wcześniej, prawomocnej uchwały w przedmiocie scalenia i podziału gruntów. Jest to zgodne z zasadami sporządzania planu w świetle art. 28 ust. 1 u.p.z.p.

W konkluzji stwierdzić należy, że dokonana zmiana planu mieści się w granicach władztwa planistycznego. A ponadto trudno przyjąć w ocenie Sądu, że zmiana ta narusza interes prawny skarżącej skoro na skutek tej zmiany mniejsza część działki do niej należącej została przeznaczona na drogę. Jak już wyżej wskazano zarzuty dotyczące tego, że skarżąca otrzymała za małą powierzchnię działek oraz, że otrzymała dopłatę w zaniżonej wysokości nie mogą stanowić o naruszeniu jej interesu prawnego w sprawie niniejszej, zaś mogły stanowić przedmiot zarzutów do uchwały Rady Miejskiej S. z dn. [...].06.2010r. w sprawie scalenia i podziału gruntów.

Mając powyższe na uwadze skargę oddalono na podstawie art. 151 p.p.s.a.