Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 97/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2012-03-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 w zw. z art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na czynności Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we W. w przedmiocie ustalenia wysokości czynszu postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 23 stycznia 2012 r. A. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na czynności Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we W. w przedmiocie ustalenia wysokości czynszu w zarządzanych przez skarżony organ lokalach mieszkalnych. W skardze podkreślił, że kwestionuje sposób ustalania wysokości czynszu i prawo organu do arbitralnego ustalania wysokości czynszu, bez uwzględnienia prawnego statusu mieszkań i wszystkich uwarunkowań prawnych wiążących zarządzającego publicznym zasobem mieszkaniowym.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we W. wniósł o jej odrzucenie z powodu braku właściwości sądu administracyjnego do jej rozpatrywania lub ze względu na jej niedopuszczalność.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. ustawa ta normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministracyjne).

Art. 3 p.p.s.a. stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (§ 1). Zaś kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a (§ 2).

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3 art. 3 p.p.s.a.).

Z wyliczenia spraw podlegających właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a także z istoty sprawy sądowoadministracyjnej, określonej w art. 1 p.p.s.a., bezspornie wynika, iż żądanie skarżącego nie ma charakteru administracyjnoprawnego.

Przedmiot niniejszej skargi dotyczy ustalania wysokości czynszu przez Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we W. w zarządzanych przez niego lokalach mieszkalnych.

Skarga w tym zakresie, nie należy do żadnej z kategorii wymienionych aktów administracyjnych i nie przysługuje na nią skarga do sądu administracyjnego. W związku z powyższym skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

.