Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 280/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2008-09-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Celne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 73 ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 68 poz 622
law: Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne
article: art. 122, art. 187, art. 191
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 153
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
journal: Dz.U.UE.L 1992 nr 302 poz 1 art. 29 ust. 1
law: Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski, Sędziowie asesor WSA Jacek Pruszyński, sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska (spr.), Protokolant Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 24 września 2008 r. sprawy ze skargi R. J. S. - [...] w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie wartości celnej sprowadzonego pojazdu samochodowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości, 3. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w B. na rzecz skarżącego R. J. S. kwotę 1.488 zł (słownie: jeden tysiąc czterysta osiemdziesiąt osiem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] lutego 2007 r. nr [...], Dyrektor Izby Celnej w B. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B. z [...] stycznia 2007 r., określającą R. J. S. – Auto-Komis "B" w B., (dalej także, jako: "skarżący"), kwotę długu celnego, podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług stosując jako podstawę wyliczeń wartość celną samochodu osobowego [...] w wysokości [...] zł, objętego procedurą dopuszczenia do obrotu wg zgłoszenia celnego nr [...], przyjmując za podstawę jej wyliczenia wartość rynkową ustaloną przez biegłego J. S.

Wyrokiem z 24 października 2007 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Bk 225/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku uchylił ww. decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. (nr [...]). W uzasadnieniu orzeczenia Sąd wskazał na wątpliwości związane z formą i treścią opinii techniczno-ekonomicznej sporządzonej przez inż. J. S., będącej podstawą rozstrzygnięcia organów celnych. Sąd wskazał, że "opinia owa jest niepełna przede wszystkim w punktach dotyczących wartości bazowej badanego pojazdu oraz zastosowania korekty. Z przedmiotowej opinii nie wynika dlaczego rzeczoznawca przyjął jako korektę ujemną z uwagi na uszkodzenia pojazdu wielkość 20%. Wartości korygujące mają wpływ na ustalenie ostatecznej, finalnej wartości rynkowej pojazdu". W dalszej części Sąd wskazał również, że "opinia winna gruntownie wyjaśniać wszystkie elementy, które zdaniem biegłego mają wpływ

na ustalenie wartości rynkowej pojazdu. Biegły winien wskazać źródła i przesłanki, które uzasadniają poszczególne stwierdzenia zawarte w ekspertyzie".

Realizując zalecenia Sądu Dyrektor Izby Celnej w B. decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r. Nr [...], uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B. w całości i z uwagi na to, iż rozstrzygnięcie sprawy wymagało przeprowadzenia postępowania dowodowego w znacznej części przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji.

Rozpatrując sprawę ponownie, Naczelnik Urzędu Celnego w B. podjął czynności zmierzające do uzupełnienia materiału dowodowego, w tym w dniu [...] lutego 2008 r. dokonał analizy notowań cen na rynku amerykańskim pojazdów marki [...] wyprodukowanych w latach 1998-1999, o podobnym stanie eksploatacyjno - technicznym do importowanego towaru. Z notowań tych wynika, że ceny samochodu osobowego uszkodzonego marki [...] wynoszą: rok produkcji 1999 od 2 300 USD do 3 200 USD, rok produkcji 1998 - 3 700 USD. Na tej podstawie organ celny powziął wątpliwości, co do tego, czy określona w dokumencie cena samochodu (700 USD) stanowi całkowitą cenę zapłaconą za importowany towar. Jednocześnie do akt sprawy włączono informację z dnia [...] sierpnia 2006 r. uzyskaną z Wydawnictwa INFO-EKSPERT w Warszawie, zgodnie z którą poziom stosowanych marż w obrocie samochodami używanymi jest bardzo zróżnicowany i przy sprzedaży komisowej, bez odkupu pojazdu wynosi od kilku do kilkunastu procent, w oparciu o którą przyjęto uśredniona marżę zwyczajową w wysokości 10%.

W związku z zarzutami podniesionymi przez skarżącego i organ drugiej instancji w zakresie wyceny sporządzonej przez biegłego J. S., w dniu [...] lutego 2008 r. powołano biegłego rzeczoznawcę T. B. celem wydania opinii dotyczącej towaru w postaci samochodu marki [...]. Przedmiotem opinii było określenie wartości rynkowej ww. pojazdu z uwzględnieniem korekty za braki, uszkodzenia, przebieg, podanie dokładnego źródła, na podstawie którego określono wartość oraz wskazanie uzasadnienia, co do zastosowanych korekt. W dniu [...] marca 2008 r. biegły T. B. przedłożył wycenę ekonomiczno -techniczną nr [...], określającą wartość rynkową samochodu marki [...] na kwotę [...] zł brutto przy zastosowaniu korekt ze względu na przebieg pojazdu oraz stopień jego uszkodzeń i współczynnik zbywalności. Powyższa wycena podawała szczegółowy opis sposobu obliczenia wartości rynkowej samochodu z zastosowaniem korekt, z określeniem ich wielkości procentowych i przyjęciu kwoty [...] PLN jako wartości bazowej przedmiotowego auta. Z uwagi na zastosowanie w wycenie "współczynnika zbywalności", organ celny włączył do akt sprawy pismo z [...] marca 2007 r., w którym wystąpiono do biegłego o wyjaśnienie jak należy rozumieć zastosowany w wycenie "współczynnik zbywalności" oraz pismo z [...] marca 2007 r. stanowiące odpowiedź na powyższe zapytanie, w którym biegły wskazał, że "współczynnik zbywalności" pojazdu, ustalany zgodnie z "Instrukcją Określania Wartości Pojazdów nr 1/2005", określa stopień zbywalności pozostałości uszkodzonego pojazdu (zespołów, części) na rynku krajowym. Dodatkowo, organ celny przeprowadził postępowanie wyjaśniające w zakresie zadeklarowanych przez Stronę kosztów transportu (350 USD), w wyniku czego ustalił, iż koszt transportu kontenera, w którym przewożono importowany pojazd oraz koszt usług spedycyjnych poniesionych w porcie w G. wyniósł 449 USD.

Decyzją z [...] kwietnia 2008 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego w oparciu o opinię biegłego T. B. ustalił wartość celną importowanego pojazdu metodą "ostatniej szansy" na kwotę [...] zł, a także określił kwotę cła i należne podatki: akcyzowy oraz od towarów i usług.

Decyzją z [...] czerwca 2008 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B. wydaną po ponownym rozpoznaniu sprawy. Utrzymując w mocy decyzję organ odwoławczy stwierdził, że zgodnie z zaleceniami Technicznego Komitetu Ustalania Wartości Celnej pozwalającymi w trakcie ustalania wartości celnej "metodą ostatniej szansy" na wykorzystanie specjalistycznych katalogów, bądź innej specjalistycznej wiedzy organ pierwszej instancji wykorzystał w postępowaniu dane zawarte w opinii powołanego przez siebie biegłego rzeczoznawcy. Wskazano również, że uwzględniając uwagi dotyczące opinii rzeczoznawcy J. S. zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 24 października 2007 r. organ pierwszej instancji podjął decyzję o powołaniu nowego biegłego T. B. w celu przeprowadzenia dowodu z dokumentów zgromadzonych w sprawie i wydania opinii, której przedmiotem miało być określenie średniej wartości rynkowej importowanego samochodu marki [...], wskazania źródła, na podstawie którego określono wartość samochodu oraz uzasadnienia zastosowanych korekt. Powyższą opinię, która zawierała szczegółowy opis sposobu obliczenia wartości rynkowej z zastosowaniem korekt z określeniem ich wielkości procentowych organ poddał analizie oraz przyjął ja do oceny stanu technicznego i określenia wartości celnej pojazdu. Zdaniem Dyrektora izby Celnej w B. organ pierwszej instancji dokonał prawidłowej weryfikacji opinii biegłego i zasadnie nie uwzględnił przy ustalaniu wartości rynkowej pojazdu korekty z tytułu współczynnika zbywalności jako elementu wtórnego dla importu pojazdu i dokonanego zgłoszenia celnego. Odnosząc się do podniesionego przez skarżącego zarzutu, ze opinia T. B. pozbawiona jest własnych ustaleń faktycznych, i jest sprzeczna z zasadą,

że przedmiotem opinii okoliczności dotyczące stanu faktycznego sprawy, organ odwoławczy wskazał, że dowód z dokumentów celem wydania opinii miał umożliwić sporządzenie ekspertyzy przez rzeczoznawcę w zakresie wartości pojazdu i został przeprowadzony zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Organ podniósł,

że w postępowaniu dowodowym należy dopuścić wszystko, co może się przyczynić do wyjaśnienia sprawy, tym samym nie można ograniczać zakresu środków dowodowych. Wobec faktu zwolnienia towaru spod dozoru celnego, do ustalenia stanu towaru biegły posłużył się dokumentami zgromadzonymi w sprawie,

w tym zdjęciami pojazdu, opiniami rzeczoznawców J. S. i W. T. Podniesiono, że Naczelnik Urzędu Celnego w B. dokonał analizy pozostałych opinii sporządzonych w sprawie i uzasadnił przyczyny, dla których odmówili uwzględnienia opinii rzeczoznawców dla celów ustalenia wartości celnej zaimportowanego pojazdu i powody, dla których uznał za miarodajną w tym zakresie wycenę biegłego T. B. Końcowo Dyrektor Izby Celnej w B. zauważył, że postępowanie, którego celem było zweryfikowanie prawidłowości wartości celnej importowanego samochodu przeprowadzono kierując się zasadami: prawy materialnej (art.122 ustawy Ordynacja podatkowa, art.187 §1 ustawy Ordynacja podatkowa) oraz swobodnej oceny dowodów (art.191 ustawy Ordynacja podatkowa), a jako dowód w sprawie posłużyły przede wszystkim wyniki rewizji pojazdu, ustalenia dotyczące cen na rynku kraju eksportu, opinia biegłego, dokumentacja fotograficzna oraz wyjaśnienia strony, a więc postępowanie prowadzone było z zachowaniem zarówno przepisów prawa procesowego, jak i materialnego.

W skardze na powyższą decyzję Dyrektora Izby Celnej w B., złożoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pełnomocnik skarżącego zarzucił naruszenie:

1. prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie przepisów: art. 29, art. 31, art. 68, art.73 rozporządzenia Rady (EWG)

nr 2913/92 z 12.10.1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny oraz art. 181 a w związku z art. 178 ust. 4 rozporządzenia Komisji (EWG)

Nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. wprowadzającego przepisy wykonawcze

do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny,

2. przepisów postępowania - art. 122, art. 181, art. 187, art. 191 i art. 197 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz.60 ze zm., dalej w skrócie jako: "O.p."),

3. art. 153 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W skardze, jej autor, podniósł dodatkowo, że w uzasadnieniu decyzji

nie podano, o jaki zróżnicowany stopień uszkodzeń pojazdów chodzi, co w świetle wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 24 października 2007 r.

jest istotnym brakiem materiału dowodowego. Ponadto zdaniem autora skargi wydruki nie mogą być uznane za ofertę, a także nie potwierdzają, że takie ceny transakcyjne funkcjonowały w miejscu i dacie dokonania przez skarżącego zakupu. Dodatkowo podniósł, że dokonana przez organy celne weryfikacja zgłoszenia celnego przedmiotowego samochodu nie podważyła skutecznie danych przedłożonych przez skarżącego. Powołując się na orzeczenie NSA w sprawie

o sygn. I GSK 3350/05, (opubl. LEX 301743) wskazał, że "weryfikacja zgłoszenia celnego w zakresie wartości celnej towaru w pierwszej kolejności musi skutecznie podważyć dane wynikające z przedłożonych przez stronę dokumentów

przy uwzględnieniu cen obowiązujących w miejscu zawarcia transakcji, aby można było ustalić wartość celna towaru w oparciu o jedna z metod wskazanych

w Kodeksie celnym". Podniósł przy tym, że skarżący do zgłoszenia celnego dołączył stosowne dokumenty dotyczące zapłaty ceny, której wielkość w dacie zapłaty była adekwatna do cen obowiązujących w momencie zawarcia umowy zakupu samochodu, o takim a nie innym stopniu uszkodzenia.

Autor skargi wskazując na naruszenie art.153 u.p.p.s.a. podniósł,

że w powtórnym postępowaniu nie zrealizowano wskazań Sądu co do dalszego przebiegu postępowania dowodowego oraz, że w uzasadnieniu decyzji obu instancji nie wskazano, które z przesłanek wymienionych w art.29 ust.1 lit. b)-d), ust.2 i ust.3 WKC uzasadniały potrzebę odejścia od ceny transakcyjnej jako wartości celnej. Pełnomocnik podniósł również, ze wydruk przetłumaczonych stron nie wskazuje, ani nie potwierdza, że takie ceny transakcyjne funkcjonowały w tej dacie

oraz na terenie stanu, w którym skarżący dokonał nabycia samochodu. Ponadto zdaniem autora skargi ustalenia organu pierwszej instancji, co do kosztów transportu, które powinien ponieść skarżący są dowolne i nie maja odbicia

w zgromadzonym materiale dowodowym, naruszają tym samym art.122, art.187

i art.199 O.p.

Odnosząc się do będącej podstawą rozstrzygnięcia organów celnych opinii biegłego T. B. pełnomocnik podniósł, że nie dotyczy ona okoliczności faktycznych mających wpływ na treść rozstrzygnięcia, lecz była oparta na udostępnionych zdjęciach i opiniach biegłych J. S. i W. T. jest, więc pozbawiona podstaw w postaci własnych ustaleń faktycznych, co do przedmiotu postępowania i nie może być dowodem w sprawie.

Wskazując na powyższe zarzuty pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, a także o zasądzenie od strony przeciwnej kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w B. wnosił o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w skarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga zasługuje na uwzględnienie, chociaż nie wszystkie zarzuty podniesione w skardze zasługują na uwzględnienie. Zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie prawidłowości zastosowania przez organy administracji przepisów obowiązującego prawa, zarówno prawa materialnego,

jak też przepisów postępowania. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270

ze zm., dalej w skrócie: "u.p.p.s.a."). Sąd nie będąc związany zarzutami skargi

(art. 134 u.p.p.s.a.) dopatrzył się naruszenia prawa, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, które nie zostało podniesione w skardze.

Istota powstałego w sprawie sporu związana jest z określeniem wartości celnej pojazdu - [...] (rok produkcji 1999), sprowadzonego przez skarżącego na terytorium Wspólnoty Europejskiej. Zgodnie z art. 29 ust. 1 Rozporządzenia Rady Nr 2913/92 z 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U.UE.L.92.302.1) – dalej w skrócie jako: "WKC", wartością celną przywożonych towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towary, wtedy gdy zostały one sprzedane w celu wywozu na obszar celny Wspólnoty. Przy ustalaniu wartości celnej, cena owa może zostać natomiast skorygowana o określone elementy wymienione w art. 32 i art. 33 WKC.

Na mocy art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. – Prawo celne

Dz. U. Nr 68, poz.622 ze zm.) do postępowania w sprawach celnych, w tym związanych z ustalaniem wartości celnej pojazdu, stosuje się odpowiednio przepisy działu IV zatytułowanego "Postępowanie podatkowe", ustawy Ordynacja podatkowa, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów prawa celnego. Wspomniany dział IV otwiera katalog zasad ogólnych postępowania, które stanowią swoiste wytyczne do działania organów. Wśród tych zasad na podkreślenie zasługuje zasada prawdy materialnej (art.122 O.p.), zgodnie z którą to na organie celnym,

jako gospodarzu postępowania ciąży obowiązek podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Towarzyszy temu obowiązek zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art.187 O.p.). Obowiązkiem organu podatkowego jest, więc wyczerpujące rozpatrzenie całego materiału dowodowego zarówno tego zgromadzonego w postępowaniu, jak i materiału zgromadzonego w innych postępowaniach. Pominięcie jakiegokolwiek dowodu może nasunąć wątpliwości,

co do zgodności ustalonego stanu faktycznego z rzeczywistością a także wzbudzić wątpliwości do trafności podjętego przez organ rozstrzygnięcia.

Faktem nie bez znaczenia w sprawie jest, że przed tutejszym Sądem prowadzone było postępowanie mediacyjne, które jednak nie doprowadziło

do wypracowania wspólnego stanowiska. W toku tego postępowania zgromadzono dodatkowe dowody w tym sporządzoną przez biegłego J. S. opinię uzupełniającą jego wcześniejszą ekspertyzę z [...] grudnia 2006 r. nr [...] (K-119 akt admin.), w której biegły wskazał sposób określenia wartości bazowej pojazdu na podstawie notowań Info Ekspert 12-2006 część A str.299 oraz wyjaśnił sposób określenia wysokości zastosowanych korekt z uwagi na stan techniczny pojazdu (uszkodzenia). Biegły wskazał, że wysokość zastosowanych korekt (20%) ustalił określając procentowe uszkodzenia głównych zespołów pojazdu stwierdzonych podczas jego oględzin, a także szczegółowo wskazał stopień uszkodzeń poszczególnych zespołów. Z uwagi na to, że dokonując kontroli zaskarżonej decyzji Sąd ocenia jej zgodność z prawem na dzień jej wydania, zgromadzone w trakcie tego postępowania mediacyjnego dowody (uzupełniająca opinia biegłego, dokumentacja fotograficzna) nie mogły być i nie zostały uwzględnione przez Sąd przy wydawaniu orzeczenia w sprawie o sygn. I SA/Bk 225/07 24 października 2007 r. Jednakże materiały te powinny zostać ocenione przez organ celny w trakcie postępowania prowadzonego po wyroku Tut. Sądu. Nie do zaakceptowania jest twierdzenie organów obu instancji, że w związku z orzeczeniem Sądu z 24 października 2007 r., nie istniała możliwość wykorzystania opinii J. S. do ustalenia wartości celnej zaimportowanego pojazdu. Twierdzenie takie jest nie do przyjęcia tym bardziej, że Sąd uchylając decyzję Dyrektora Izby Celnej w sprawie o sygn. I SA/Bk 225/07, wyraźnie stwierdził,

iż "zgromadzone w trakcie tego postępowania dowody (uzupełniająca opinia biegłego, dokumentacja fotograficzna) nie mogą zostać uwzględnione przez Sąd

i nie wpływają na zgodność z prawem zaskarżonej decyzji."

Decyzja administracyjna jest prawidłowa, jeżeli spełnia łącznie dwa warunki: jest zgodna z normami materialnego prawa oraz została wydana zgodnie z normami prawa procesowego. Naruszenie tych norm powoduje wadliwość decyzji (wadliwość materialnoprawna albo wadliwość procesowa). Pamiętać przy tym należy, że organ rozpatrujący sprawę narusza prawo w wypadku wadliwej oceny stanu faktycznego, wadliwego zastosowania prawa, ale również wtedy, gdy prawidłowo zastosuje prawo do wadliwie ustalonego stanu faktycznego. Warunkiem prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy jest, więc zebranie i rozpatrzenie całokształtu materiału dowodowego.

Przez wyczerpujące rozpatrzenie całego materiału dowodowego należy rozumieć odniesienie się przez organ do każdego dowodu i dokonania jego oceny

we wzajemnym ze sobą powiązaniu. Tym samym organy oceniając materiał dowodowy nie mogą pominąć któregokolwiek ze zgromadzonych w sprawie dowodów. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że opinia biegłego

J. S., z uwagi na jej wady i błędy nie mogła być wykorzystana do ustalenia wartości celnej importowanego pojazdu (s.14 decyzji).Powyższe wskazuje, że dołączone na etapie postępowania mediacyjnego pismo, które stanowiło uzupełnienie treści opinii biegłego i zawierało sposób określenia wartości bazowej pojazdu na podstawie notowań Info Ekspert oraz wyjaśniało sposób określenia wysokości zastosowanych korekt z uwagi na stan techniczny pojazdu (uszkodzenia), nie zostało ocenione przy ponownym rozpoznawaniu sprawy, co skutkowało stwierdzeniem przez Sąd naruszenia przepisów prawa procesowego, związanych z obowiązkiem dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy tj.: art. 122, art. 187 § 1, art. 191 O.p., które miało istotny wpływ na wynik tejże sprawy.

Za niezasadny natomiast Sąd uznał zarzut naruszenia art.153 u.p.p.s.a.

W wielu orzeczeniach Tut. Sąd zwracał uwagę, że wartość transakcyjna

jest podstawową metodą ustalania wartości celnej przywożonych towarów, jednakże w pewnych ściśle określonych sytuacjach organy celne mogą przy ustalaniu wartości celnej nie stosować w/w metody. W przypadku, gdy organy celne mają uzasadnione wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art. 29 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, nie muszą ustalać wartości celnej przywożonych towarów z zastosowaniem metody wartości transakcyjnej (art. 181a ust. 1 Rozporządzenia Komisji EWG Nr 2454/93 z 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady EWG

nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, Dz.U.UE.L.93.253.1

ze zm.).

W ocenie Sądu ograny celne zastosowały się do wskazań Sądu zawartych

w uzasadnieniu w wyroku w sprawie o sygn. ISA/Bk 225/07. Uzupełniły materiał dowodowy włączając do niego m.in. informacje dot. cen podobnych samochodów, jak będący przedmiotem sporu, a także przeprowadziły postępowanie dowodowe

w celu weryfikacji kosztów transportu morskiego, usług spedycyjnych samochodu [...] oraz faktur dotyczących jego transportu na terenie kraju. Porównanie kosztów transport oraz analiza cen podobnych pojazdów uszkodzonych z rynku USA pozwoliła, zdaniem Sądu, organom na skuteczne odstąpienie od ustalania wartości celnej z zastosowaniem ceny transakcyjnej (1100 USD w tym 350 USD koszty transportu), o której mowa w art.29 WKC. Wbrew twierdzeniom autora skargi ustalenia organów, co do kosztów transportu, które powinien ponieść skarżący nie są dowolne. Analizy kosztów dokonano, bowiem na podstawie dokumentów dotyczących importu przedmiotowego samochodu oraz włączonego do akt sprawy materiału porównawczego dotyczącego wysokości kosztów transportu poniesionych w kraju na trasie G. B.

W związku z powyższym również pozostałe zarzutu podniesione w skardze związane z naruszeniem prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie przepisów: art. 29, art. 31, art. 68, art.73 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z 12.10.1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny

oraz art. 181 a w związku z art. 178 ust. 4 rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. wprowadzającego przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, zdaniem Sądu nie zasługują na uwzględnienie.

Mając powyższe na uwadze przy ponownym rozpatrywaniu sprawy, organ powinien dokonać oceny całokształtu zebranego materiału dowodowego

w tym również zgromadzonego w trakcie postępowania mediacyjnego, tak by móc podjąć prawidłowe rozstrzygnięcie.

Na podstawie art. 152 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu

w całości. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w związku

z art. 205 § 2 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.