Wyrok NSA, sygn. akt V SA 1440/93
NSA w Warszawie (przed reformą)
Data orzeczenia: 1993-09-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Powołane przepisy: article: art. 4 ust. 1
journal: Dz.U. 1990 nr 54 poz. 311
law: Ustawa z dnia 20 lipca 1990 r. o zasadach realizacji przedpłat na samochody osobowe.
article: art. 4 ust. 1, art. 40, art. 48
journal: Dz.U. 1989 nr 75 poz. 445
law: Ustawa z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne.
Teza: Przewidziane w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 1990 r. o zasadach realizacji przedpłat na samochody osobowe /Dz.U. nr 54 poz. 311/ zwolnienie od cła nie ma zastosowania w sytuacji, gdy sprowadzenie samochodu z zagranicy nastąpiło przed likwidacją rachunku przedpłat.

TEZY

Przewidziane w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 1990 r. o zasadach realizacji przedpłat na samochody osobowe /Dz.U. nr 54 poz. 311/ zwolnienie od cła nie ma zastosowania w sytuacji, gdy sprowadzenie samochodu z zagranicy nastąpiło przed likwidacją rachunku przedpłat.


UZASADNIENIE

Dyrektor Urzędu Celnego wymierzył cło od samochodu osobowego, rok produkcji 1992, według stawki celnej 35 procent, nie mniej niż 1.500 USD - w kwocie 23.040.000 zł oraz postanowił o zabezpieczeniu samochodu do czasu uiszczenia cła.

W uzasadnieniu decyzji podano, że samochód sprowadzony został na obszar celny przed 22.10.1992 r. Nie został jednak zgłoszony do odprawy celnej i nie uregulowano cła. Omawiany samochód został sprzedany i wydany T. D. Podkreślono, że wymiaru cła dokonano na podstawie przepisów obowiązujących 22.10.1992 r. /data zawarcia umowy kupna- -sprzedaży/ oraz, że przyjęto wartość samochodu wynikającą z tej umowy.

W odwołaniu od decyzji w przedmiocie wymiaru cła T. D. przyznał, że 22.10.1992 r. sporządzona została umowa kupna-sprzedaży samochodu. Właścicielką samochodu była jego kuzynka z Ukrainy, z którą uzgodnił, że zwróci samochód, jeśli nie uzyska kredytu. Po zwróceniu samochodu poprzedniej właścicielce i nabyciu, a następnie likwidacji rachunku przedpłaty na samochód uprawniającej do ulgi celnej /12.11.1992 r./ ponownie nabył ten samochód 28.11.1992 r.

Prezes GUC utrzymał w mocy decyzję I instancji. W jej motywach podano, że sporny samochód był w posiadaniu T. D. od 22.10.1992 r. W dniu 2.11.1992 r. samochód został zatrzymany przez policję, jednak już 4.11.1992 r. samochód został wydany T. D., który zobowiązał się do jego przechowania. Pomimo tego zobowiązania 30.11.1992 r. samochód wyprowadzono z Polski, ponownie wprowadzono przez przejście graniczne w C., skąd postanowieniem z 30.11.1992 r. dokonano przekazania do posterunku celnego. T. D. zgłosił samochód do odprawy celnej przedstawiając postanowienie o przekazaniu sprawy oraz zaświadczenie o rezygnacji z przedpłaty na samochód. Brak jest jednak podstaw do uznania, że samochód jest wolny od cła, bowiem samochód został zakupiony 22.10.1992 r., a rezygnacja z przedpłaty nastąpiła później, bo 14.11.1992 r.

Na powyższą decyzję w sprawie wymiaru cła T. D. wniósł skargę do NSA, w której podał, że sporny samochód nabył 22.10.1992 r. uzgadniając ze sprzedawcą, iż samochód zwróci, gdyby należne od samochodu cło było zbyt wysokie. Samochód użytkował do 3.11.1992 r. wspólnie z poprzednią właścicielką, a po tej dacie samochód zwrócił. W dniu 14.11.1992 r. skarżący nabył przedpłatę uprawniającą do ulgi celnej, a następnie, jak podaje, ponownie nabył ten samochód na terenie Czechosłowacji. Uważa, że "skuteczne prawnie" nabycie samochodu miało miejsce 28.11.1992 r., a zatem winien korzystać z ulgi celnej z tytułu rezygnacji z przedpłaty na samochód.

W odpowiedzi na skargę Prezes GUC wniósł o jej oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest uzasadniona.

Nie ulega wątpliwości, że skarżący nabył 22.10.1992 r. samochód, od którego nie uiszczono należności celnych, oraz że samochodem tym władał. Stosownie do art. 48 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne /Dz.U. nr 75 poz. 445 ze zm./ osobę fizyczną uważa się za dokonującą obrotu z zagranicą towarami, którymi bezpośrednio włada podczas kontroli celnej, chyba że odpowiednimi dokumentami wykaże, że obrotu tymi towarami dokonuje inny podmiot. Oznacza to, iż z mocy art. 40 Prawa celnego skarżący obowiązany był zgłosić samochód do odprawy celnej, której konsekwencją jest wymiar cła.

W myśl postanowień art. 4 Prawa celnego przywóz towarów z zagranicy podlega cłu z wyjątkami określonymi przepisami prawa. Wyjątkiem od zasady powszechności cła jest regulacja zawarta w ustawie z dnia 20 lipca 1990 r. o zasadach realizacji przedpłat na samochody osobowe. Przewiduje ona w art. 4 ust. 1 zwolnienie od cła samochodów osobowych sprowadzonych z zagranicy. Powołany wyżej przepis, jako przepis wyjątkowy, nie może być interpretowany rozszerzająco, a zatem nie znajduje zastosowania w sytuacji, gdy sprowadzenie samochodu z zagranicy nastąpiło przed likwidacją rachunku przedpłaty.

Okoliczność, na którą powołuje się skarżący, iż pierwotna umowa kupna-sprzedaży samochodu została rozwiązana, a następnie zawarta na kupno tego samego samochodu między tymi samymi stronami umowa nowa, nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, jeśli zważyć, iż z tytułu pierwotnej umowy kupna-sprzedaży zawartej z obywatelką Ukrainy sporny samochód stał się towarem celnym.

Biorąc powyższe pod uwagę należało uznać, iż zaskarżona decyzja prawa nie narusza i w związku z tym na mocy art. 207 par. 5 Kpa należało skargę oddalić.