Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 459/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-11-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6250 Rozpowszechnianie programów telewizyjnych i radiowych
Skarżony organ: Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Jagielska Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka (spr.) Sędzia WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka Protokolant Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2006 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w L. na decyzję Przewodniczącej Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia koncesji na rozpowszechnianie w sposób rozsiewczy satelitarny programu telewizyjnego oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r. Nr [...], działając na podstawie art. 33 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz. U. z 2004 r. Nr 253, poz. 2531 z późn. zm.- dalej jako ustawa o r. i tv.) oraz art. 104 k.p.a. i 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpatrzeniu wniosku z dnia 3 października 2005 r. "P." Spółki z o.o. z siedzibą w L. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem decyzji Przewodniczącej Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji (dalej jako Przewodnicząca KRRiTV) Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2005 r. oraz w wykonaniu uchwały Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji Nr [...] z dnia [...] listopada 2005 r. Przewodnicząca KRRiTV postanowiła utrzymać w mocy swoją decyzję Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2005 roku w sprawie cofnięcia koncesji Nr [...] z dnia [...] marca 2002 r., udzielonej "P." Spółce z .o.o. z siedzibą w L. na rozpowszechnianie w sposób rozsiewczy satelitarny programu telewizyjnego pod nazwą [...].

Do wydania powyższych decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

"P." Spółka z o.o. z siedzibą w L. (dalej jako "P.") uzyskała w dniu [...] marca 2002 r. koncesję Nr [...] na rozpowszechnianie w sposób rozsiewczy satelitarny programu telewizyjnego pod nazwą [...]. Kanał tematyczny [...] miał być poświęcony dokumentowi, animacji, autorskiemu ruchowi filmowemu, miniaturom filmowym i przeznaczony był dla widza dorosłego, dla którego nieosiągalne lub trudnodostępne są dokumenty o tematyce kulturalnej emitowane przez inne stacje w ograniczonym zakresie. W punkcie XIV koncesji określono, iż koncesja obowiązuje od dnia [...] marca 2002 r. i wygasa z dniem [...] marca 2012 r.

W piśmie z dnia 23 stycznia 2004 r. strona poinformowała KRRiTV, że program telewizyjny pod nazwą [...] jest w fazie organizacji i w 2003 r. nie było emisji żadnych programów. Następnie koncesjonariusz informował KRRiTV o braku możliwości nadawania programu telewizyjnego z powodów organizacyjnych i finansowych tj. przedłużających się rozmów z potencjalnymi inwestorami oraz przyczynach ich załamania się w pismach z dnia: 6 listopada 2003 r., 27 lutego 2004 r., 4 września 2004 r., 1 października 2004 r., 25 października 2004 r.).

Z uwagi na fakt nie rozpoczęcia emisji programu telewizyjnego przez koncesjonariusza, KRRiTV na posiedzeniu w dniu [...] kwietnia 2004 r. podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie wszczęcia postępowania o cofnięcie koncesji. W dniu 11 sierpnia 2004 r. Komenda Miejska Policji w [...] - Sekcja do walki z Przestępczością Gospodarczą zwróciła się do KRRiTV o udzielenie informacji na temat wydanej stronie koncesji, jednocześnie zawiadamiając o toczącym się postępowaniu karnym sygn. akt [...] , którym objęto m.in. finansowanie realizacji programu tematycznego pod nazwą [...] przez "P." w zakresie dotyczącym przepływu środków finansowych pomiędzy spółką a jej udziałowcem spółką B.

W piśmie z dnia 4 września 2004 r. "P." określiła nowy termin rozpoczęcia emisji programu telewizyjnego na maj 2005 r. oraz wyjaśniła, że zmiana terminu wynika ze zmiany strategii programowej i podjęcia decyzji o umiędzynarodowieniu projektu tj. nadawaniu programu w kilku wersjach językowych. Jednocześnie zaznaczyła, że zmiana strategii programowej, a tym samym opóźnienie w rozpoczęciu nadawania jest wynikiem powstania i rozpowszechniania kanału tematycznego [...], który jest w znacznym procencie plagiatem pomysłu programowego telewizji [...]. KRRiT w pismach z dnia: 10 lutego 2004 r., 16 marca 2004 r., 19 maja 2004 r., 24 sierpnia 2004 r., 5 października 2004 r. wzywała stronę do wyjaśnienia przyczyn nie rozpoczęcia rozpowszechniania programu oraz o podanie planowanego terminu rozpoczęcia nadawania programu, wyznaczając odpowiedni termin do udzielenia odpowiedzi pod rygorem cofnięcia koncesji z przyczyn określonych w art. 38 ust.1 pkt 5 ustawy o r. i tv.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2005 r., działając na podstawie art. 33 ust. 3 w zw. z art. 38 ust. 1 pkt. 4 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (t.j. Dz. U. z 2004 roku Nr 253, poz. 2531 z późn. zm.) i art. 104 k.p.a. (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późno zm.) oraz w wykonaniu uchwały Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji Nr [...] z dnia [...] czerwca 2005 r. Przewodnicząca KRRiTV postanowiła cofnąć koncesję Nr [...] z dnia [...] marca 2002 r. udzieloną "P." Spółce z o.o. z siedzibą w L.. na rozpowszechnianie w sposób rozsiewczy satelitarny programu telewizyjnego pod nazwą [...].

W uzasadnieniu tej decyzji wskazano, iż "P." do dnia wydania decyzji o cofnięciu nie rozpoczęła emisji programu telewizyjnego pod nazwą [...]. Argument spółki odnośnie powstania kanału tematycznego [...], który zdaniem spółki " P." Sp. z o.o. jest plagiatem jej projektu programowego nie wydaje się uzasadniony z uwagi na fakt, że pomysły, idee, koncepcje oraz inne wytwory, które nie zostały ustalone w jakiejkolwiek postaci nie stanowią utworu w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a co za tym idzie nie mogą być przedmiotem plagiatu. Ponadto oba programy różnią się między sobą. Program telewizyjny pod nazwą [...], według zapisów koncesyjnych miał mieć charakter dokumentalno-edukacyjny z zaplanowanym przez nadawcę wyraźnym priorytetem dla filmu dokumentalnego (70% tygodniowego czasu nadawania programu) i brakiem filmów fabularnych, jedynie 8% filmów animowanych). Natomiast program telewizyjny pod nazwą "[...]" jest programem również wyspecjalizowanym: filmowo-dokumentalnym, ale poświęconym wyłącznie [...] filmowi fabularnemu i dokumentalnemu i o zupełnie innej strukturze gatunkowej z proporcjonalną większością filmu fabularnego (46% tygodniowego czasu nadawania programu) i szesnastoprocentowym udziałem filmu dokumentalnego. Tak więc pola zainteresowań w obu programach znacząco odmienne. Odnosząc się do informacji o zmianie strategii spółki, dotyczącej programu pod nazwą: "[...]" z powodu zaistnienia programu pod nazwą "[...]" wskazano, iż informacja ta pojawiła się po prawie rocznej obecności tego programu na polskim rynku ( grudzień 2003 r.) i w ponad dwa lata od otrzymania koncesji przez spółkę. W ocenie organu wskazywane przez stronę okoliczności dotyczące przedłużających się rozmów z potencjalnymi inwestorami" i "przyczyny ich załamania" nie są okolicznościami niezależnymi od nadawcy, tym bardziej że koncesja została udzielona po udokumentowaniu możliwości finansowania kosztów związanych z realizacją przedsięwzięcia. Wobec tego KRRiTV, realizując wyznaczone przez przepisy ustawy o radiofonii i telewizji zadania stwierdziła, że spełniona została przesłanka cofnięcia koncesji określona w art. 38 ust. 1 pkt 4 ustawy o radiofonii i telewizji tj. trwałe zaprzestanie rozpowszechniania programu.

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy "P." zarzuciła, iż mimo obowiązku nałożonego w art. 37 ust. 1 pkt 5 ustawy o r. i tv. KRRiTV nie określiła w decyzji nr [...] z dnia [...] marca 2002 r. w sprawie udzielenia koncesji daty rozpoczęcia rozpowszechniania programu. Wskazała, że działalność "P." nigdy nie została przerwana. W tym okresie zakończono produkcję filmu dokumentalnego w reżyserii [...], które to filmy mają być częścią programu kanału tematycznego "[...]". Przez cały ten okres trwały i trwają negocjacje dotyczące pozyskania inwestora strategicznego, o czym na bieżąco KRRiTV byłą informowana. Ponadto "P." od ponad dwóch lat poddawana jest permanentnej kontroli skarbowej, zaś taka kontrola nie może obejmować podmiotu ,,nieprowadzącego działalności". Po trzecie, udzielając koncesji KRRiTV wiedziała, że "P." nigdy nie miała finansować działalności. Partnerem finansowym był B. S.A. z siedziba w L., jednakże z powodu kłopotów finansowych nadzór bankowy ustanowił zarząd komisaryczny, który wycofał się z projektu. Odnosząc się do uwag organu w zakresie co może być przedmiotem plagiatu strona stwierdziła, iż z doktryny i orzecznictwa SN wynika, iż projekt kanału tematycznego "[...]" spełnia wszystkie te kryteria utworu, a więc został ustalony i utrwalony zgodnie z wymogami ustawodawcy w czasie składania podania o koncesję. Podniosła, że projekt kanału "[...]" ma szansę być nowym rozwiązaniem, nie komercyjnym ale posiada jedną wadę - zwiększają się koszty tego przedsięwzięcia , a to z kolei wyznacza parametry negocjacyjne z inwestorami, lecz mimo to stwarza przed "[...]" unikatową i oryginalną perspektywę pracy nad własnym formatem telewizyjnym, innym niż importowane przez stacje komercyjne.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r. Przewodnicząca KRRiTV postanowiła utrzymać w mocy decyzję z dnia [...] sierpnia 2005 r. w sprawie cofnięcia koncesji Nr [...] z dnia [...] marca 2002 r.

Odnosząc się o zarzutów strony zawartych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy uznała je za bezzasadne. Podtrzymała swoje stanowisko, iż decydujące znaczenia w sprawie ma bezsporny fakt, iż w koncesji Nr [...] określono jej czas obowiązywania od dnia [...] marca 2002 r. do dnia [...] marca 2012 r. lecz do dnia wydania decyzji, czyli po przeszło trzech latach od wydania przedmiotowej koncesji, program nadal nie jest rozpowszechniany. Natomiast produkcja filmów nie należy do kompetencji KRRiTV i nie wymaga obecnie uzyskiwania koncesji. Zwróciła uwagę, iż w złożonym w 2001 r. wniosku o koncesję na rozpowszechnianie programu telewizyjnego drogą satelitarną strona oszacowała wartość inwestycji na poziomie 18.900 tys. zł, w tym 87 % = 16.443 tys. zł do realizacji w pierwszym roku. Kapitał spółki wynosił 3.510 tys. zł i w momencie złożenia wniosku już był wykorzystany w wysokości 3.224 tys. zł na zaliczki oraz zakupy praw i licencji do filmów i programów dokumentalnych. Jednocześnie B. S.A. w piśmie z dnia 20 lipca 2001 r. dołączonym do wniosku o udzielenie koncesji wyraził gotowość do udzielenia spółce kredytu inwestycyjnego w wysokości do 16.500 tys. zł z przeznaczeniem na pokrycie wydatków związanych z uruchomieniem kanału tematycznego "[...]", po przyznaniu przez KRRiTV koncesji na nadawanie programu telewizyjnego drogą satelitarną. KRRiTV potraktowała pismo banku jako wstępną promesę kredytową warunkowaną udzieleniem koncesji. KRRiTV przyjęła, że bank wyrażając gotowość udzielenia spółce kredytu inwestycyjnego, zastosował obowiązujące w bankowości odpowiednie procedury. Jednak spółka od dnia uzyskania koncesji nigdy nie udokumentowała posiadania oraz jakichkolwiek starań o pozyskanie odpowiednich środków finansowych na realizację projektu. Wskazano, iż strona nie informowała KRRiTV o żadnych krokach prawnych przedsięwziętych przez nią w celu obrony praw własności intelektualnej odnośnie domniemanego plagiatu projektu programu. Nie budzi zatem wątpliwości organu fakt, że koncesjonariusz nie prowadząc działalności polegającej na nadawaniu programu telewizyjnego w tak długim czasie dopuścił się rażącego naruszenia warunków określonych w ustawie o radiofonii i telewizji i wydanej mu koncesji oraz pomimo wezwania Przewodniczącej KRRiTV nie podjął rozpowszechniania programu, trwale zaprzestając jego nadawania (art. 38 ust. 1 pkt. 2 i 4 ustawy o r. i tv.). Organ powołał się na protokół ze spotkania przedstawicieli KRRiT z Prezesem Zarządu spółki Panem T. F. z dnia 11 stycznia 2005 r., który złożył deklarację, że jeśli "P." " nie zrealizuje swoich planów i zadań do maja 2005 r. to sam osobiście przekaże informację, że Spółka upada (strona 5 protokołu)".

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego strona skarżąca wniosła o uchylenie decyzji ewentualnie o stwierdzenie ich nieważności.

Podtrzymała swoje stanowisko wyrażone we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zarzuciła naruszenie art. 10 k.p.a. oraz art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. które polegało na tym , iż KRRiTV przed wydaniem decyzji o cofnięciu koncesji nie informowała strony o przeprowadzanych czynnościach, które miały istotny wpływ na wydanie decyzji. KRRiTV nie podjęła żadnych czynności wyjaśniających i nie zbadała jakichkolwiek dokumentów dotyczących sytuacji "P.". W związku z tym KRRiT naruszyła zasadę prawdy obiektywnej wyrażoną w art. 7 k.p.a.. Takie naruszenie stanowi przesłankę nieważności decyzji zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Zdaniem skarżącej, Krajowa Rada, mimo obowiązku nałożonego na nią w art. 37 ust.1 ustawy o r. i tv. nie określiła w koncesji daty rozpoczęcia nadawania programu, przez co dała koncesjonariuszowi, wolną rękę co do terminu rozpoczęcia nadawania programu. Strona zwróciła uwagę, że w ustawie o r. i tv. rozróżnia się rozpowszechnianie programów od prowadzenia działalności koncesjonowanej. Powoływany przez KRRiTV art. 33 ust.1 w/w ustawy musi być rozpatrywany w związku z art. 36 ust. 1, w szczególności pkt 3 tego przepisu. Ponadto nieuwzględnienie przez KRRiTV własnej produkcji programowej koncesjonariusza, stanowi wykładnie zawężającą, która na gruncie art. 20 Konstytucji, art.6 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, traktujących o zasadzie swobody (wolności) gospodarczej i art.6 ustawy o r. i tv. jest niedopuszczalna. Skarżąca podkreśliła, iż oprócz zakupu ponad 435 godzin licencji za łączną wartość 3,990,824,00 zł wyprodukowała film [...] o czym mowa w pismo "P." z dnia 4 września 2004 r. Poprzez próbę cofnięcia koncesji KRRiTV naraziła stronę na straty oraz możliwość ogłoszenia upadłości. Skarżąca wskazała, że brak środków finansowych jest niezawiniony bowiem posiadając promesę B. S.A., oczekiwała, iż będzie miała odpowiednie środki na emisję programów. Jednakże z powodu kłopotów finansowych w B. powołano zarząd komisaryczny, który wycofał się ze wszystkich zobowiązań w tym z tych złożonych"P.".

[...]

W odpowiedzi na skargę Przewodnicząca KRRiTV podtrzymała swoje stanowisko w sprawie i wniosła o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Ustosunkowując się do argumentów skargi wskazano, iż przepis art. 38 ust. l pkt 4 ustawy o radiofonii i telewizji nie pozostawia organowi administracji swobody uznaniowej w tej materii - koncesję cofa się jeśli nadawca, pomimo wezwania Przewodniczącej KRRiTV, nie rozpoczął rozpowszechniania programu w terminie ustalonym w koncesji lub trwale zaprzestał wykonywania rozpowszechniania programu za pomocą wszystkich lub niektórych stacji nadawczych - chyba że nadawca wykaże, że opóźnienie rozpoczęcia rozpowszechniania programu lub zaprzestanie rozpowszechniania programu zostały spowodowane okolicznościami od niego niezależnymi. Za trwałe zaprzestanie rozpowszechniania programu uważa się fakt nierozpowszechniania programu przez okres trzech kolejno następujących po sobie miesięcy. Natomiast skarżąca nie przedstawiła w tym czasie żadnych poważnych dowodów świadczących o tym, iż nie mogła rozpocząć nadawania z powodu wystąpienia okoliczności od niej niezależnych, mimo iż KRRiTV czterokrotnie zwracała się pisemnie do strony o stosowne wyjaśnienie, dając nadawcy możliwość sprecyzowania planów co do realizacji dotychczas nie rozpoczętej działalności nadawczej oraz udokumentowania możliwości jej finansowania.

Na rozprawie w dniu 28 listopada 2006 r. strona skarżąca uzupełniła swoje zarzuty podnosząc dodatkowo;

- brak podpisu wszystkich członków KRRiTV na "decyzji o odebraniu koncesji", co stanowi wadę bezwzględnej nieważności,

- bezzasadne zastosowanie przepisu art. 38 ustawy o r. i tv. w nowym brzmieniu,

- naruszenie art. 15 k.p.a. poprzez podpisanie dokumentów przez tę samą osobę w obu instancjach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną (postanowienie, akt, lub inną czynność z zakresu administracji publicznej) z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej także p.p.s.a.).

W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zaskarżona decyzja Przewodniczącej KRRiTV z dnia [...] grudnia 2005 r. nie narusza przepisów prawa materialnego. Według Sądu, brak jest innych istotnych dla ostatecznego wyniku sprawy uchybień formalnoprawnych (proceduralnych), które uzasadniałyby uchylenie zaskarżonego orzeczenia.

Stosownie do przepisu art. 38 pkt 5 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r. Nr 101, poz. 111) koncesja może być cofnięta, jeżeli osoba posiadająca koncesję nie rozpocznie działalności w terminie ustalonym w koncesji lub nie prowadzi działalności przez okres dłuższy niż 3 miesiące, chyba że opóźnienie rozpoczęcia nadawania lub przerwa zostały spowodowane okolicznościami niezależnymi od nadawcy. Przepis art. 38 cytowanej ustawy został zmieniony z dniem 21 sierpnia 2004 r. na mocy art. 11 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z dnia 6 sierpnia 2004 r. Nr 173, poz. 1808). Przepis art. 38 ust. 1 pkt 4), otrzymał brzmienie, iż "koncesję cofa się jeżeli nadawca, pomimo wezwania Przewodniczącego Krajowej Rady, nie rozpoczął rozpowszechniania programu w terminie ustalonym w koncesji lub trwale zaprzestał wykonywania rozpowszechniania programu za pomocą wszystkich lub niektórych stacji nadawczych - chyba że nadawca wykaże, że opóźnienie rozpoczęcia rozpowszechniania programu lub zaprzestanie rozpowszechniania programu zostały spowodowane okolicznościami od niego niezależnymi. Za trwałe zaprzestanie rozpowszechniania programu uważa się fakt nierozpowszechniania programu przez okres trzech kolejno następujących po sobie miesięcy".

Jak wynika z akt sprawy przedstawionych przez organ postępowanie administracyjne w sprawie cofnięcia koncesji zostało wszczęte w dniu [...] kwietnia 2004 r. na podstawie uchwały KRRiTV, o czym poinformowano stronę pismem z dnia 19 maja 2004 r. a następnie pismem z dnia 24 sierpnia 2004 r. W pismach tych powołano się na przepis art. 38 pkt 5 ustawy o r. i tv. zaznaczając, iż wszczęcie postępowania następuje z powodu braku emisji programu. W rozpoznawanej sprawie bezsporna i niekwestionowana przez stronę skarżącą była okoliczność, że koncesjonariusz w ogóle nie rozpoczął nadawania programu. Zatem użyte sformułowanie organu zawarte w piśmie z dnia 19 maja 2004 r. o "wstrzymaniu emisji" należy traktować jako oczywistą omyłkę sprostowaną w toku dalszego postępowania i nie mającą wpływu na uprawnienia procesowe strony.

W ocenie Sądu, wobec braku przepisów przejściowych, nie jest zasadny zarzut strony, że zastosowanie art. 38 ust. 1 pkt 4 znowelizowanej ustawy o r. i tv. jako podstawy prawnej cofnięcia koncesji stanowiło naruszenie przepisów prawa materialnego. Przyjmuje się bowiem, że decyzja wydawana przez organ administracji publicznej musi się opierać na przepisach obowiązujących w dniu orzekania.

Nie ulega wątpliwości, że w toku postępowania administracyjnego organ wielokrotnie zwracał się do strony o wskazanie terminu rozpoczęcia emisji programu bowiem od rozstrzygnięcia tego zagadnienia uzależnione były dalsze losy udzielonej koncesji. W ocenie Sądu, uzyskane wyjaśnienia słusznie doprowadziły organ do przekonania, iż koncesjonariusz nie wykazał aby opóźnienie rozpoczęcia rozpowszechniania programu nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych w rozumieniu art. 38 ust. 1 pkt 4 ustawy o r. i tv. Przede wszystkim podkreślić należy, że okolicznościami niezależnymi od strony w rozumieniu art. 38 ust. 1 pkt 4 ustawy o r. i tv. są niemożliwe do przewidzenia zdarzenia losowe, których, pomimo zachowania należytej staranności nie można było uniknąć lub też strona nie mogła skutecznie usunąć. Do takich zdarzeń w żaden sposób nie można zaliczyć braku środków finansowych na podjęcie działalności koncesyjnej skoro przepisy prawa uzależniały uzyskanie koncesji od posiadania tychże środków. Z tych też przyczyn fakt, że poszczególni inwestorzy wycofali się z projektu czy też zbankrutowali pozostaje bez wpływu dla ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy. Natomiast załączone do skargi listy intencyjne nie mogą zmienić ustalenia, iż skarżąca nigdy nie rozpoczęła emisji programu [...].

Nie można też podzielić zarzutu skargi co do tego, iż w koncesji nie określono terminu rozpoczęcia rozpowszechniania programu co oznacza swobodę dla koncesjonariusza i przez to nie może powodować dla niego ujemnych konsekwencji. Jednakże skarżąca pomija treść art. 37 ust. 1 ustawy o r. i tv. Zgodnie z brzmieniem punktów 4, 5 i 6 tego przepisu koncesja określa w szczególności rodzaj programu i czas jego rozpowszechniania (pkt 4); datę rozpoczęcia rozpowszechniania programu (pkt 5); termin wygaśnięcia koncesji (pkt 6); "P." Spółka z o.o. z siedzibą w L. (dalej jako "P.") uzyskała w dniu [...] marca 2002 r. koncesję Nr [...] na rozpowszechnianie w sposób rozsiewczy satelitarny programu telewizyjnego pod nazwą [...]. Stosownie do tych przepisów w punkcie II udzielonej koncesji określono, iż program będzie rozpowszechniany codziennie, nie mniej niż 8 godzin na dobę, co odpowiada treści art. 37 ust. 1 pkt 4 ustawy o r. i tv. W punkcie XIV koncesji określono, iż koncesja obowiązuje od dnia [...] marca 2002 r. i wygasa z dniem [...] marca 2012 r. co z kolei wypełnia dyspozycję art. 37 ust. 1 pkt 5 i 6 cyt. ustawy.

Następnie podkreślić należy, iż myśl definicji rozpowszechniania zawartej w art. 4 pkt 2 ustawy i o r. i tv. rozpowszechnianiem jest: a) bezprzewodowa emisja programu do równoczesnego, powszechnego odbioru (system powszechnego odbioru), b) wprowadzanie programu do sieci kablowej (system zbiorowego odbioru). Natomiast produkcja filmów nie stanowi rozpowszechniania, a zatem zarzuty skargi w tym zakresie nie zasługują na uwzględnienie.

Wbrew twierdzeniom strony skarżącej w rozpoznawanej sprawie zarówno uchwały KRRiTV, jak też decyzje Przewodniczącej KRRiTV zostały podjęte i wydane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, a zatem brak jest uzasadnionych podstaw do ich kwestionowania pod względem formalnym. Zgodnie z art. 7 ustawy o r. i tv. Krajowa Rada składa się z 9 członków i stosownie do art. 9 ust. 2 cyt. ustawy podejmuje uchwały bezwzględną większością głosów ustawowej liczny członków. Uchwała nr [...] o cofnięciu koncesji została podjęta większością 7 głosów przy 0 głosów przeciwnych i 1 głosie wstrzymującym (vide protokół z posiedzenia KRRiTV z dnia [...] czerwca 2005 r.), zaś uchwałę nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku koncesjonariusza o ponowne rozpoznanie sprawy podjęto większością 6 głosów przy 0 głosów sprzeciwu i 2 głosach wstrzymujących (vide protokół z posiedzenia KRRiTV z dnia [...] listopada 2005 r.). Również podważany przez skarżącą fakt podpisania decyzji przez tą samą osobę nie może być kwestionowany bowiem Przewodnicząca KRRiTV jest organem administracji publicznej, do którego ma zastosowanie przepis art. 127 § 3 k.p.a.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżona decyzja prawa nie narusza, a zatem skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a..