Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SAB/Po 95/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2018-10-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Marszałek Województwa
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Oddalono skargę w części
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 1pkt1, art. 6 ust. 1pkt 5, art. 14 ust.2, art. 16 ust. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1330
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1330 - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy Sędziowie Sędzia WSA Danuta Rzyminiak–Owczarczak (spr.) Sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 października 2018 r. sprawy ze skargi T. G. na bezczynność Marszałka Województwa w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. umarza postępowanie, II. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności, III. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, IV. w pozostałym zakresie skargę oddala, V. zasądza od Marszałka Województwa na rzecz skarżącego kwotę 100zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Wnioskiem, który do Urzędu Marszałkowskiego [...] wpłynął drogą elektroniczną w dniu 10 czerwca 2018 r., T. G. wystąpił o udostępnienie informacji publicznej w zakresie:

1. podanie w rozbiciu na poszczególne lata wysokości przyznanych nagród bądź premii dla Pana D. M. - Zastępcy Dyrektora [...] w latach 2010-2018,

2. podanie wysokości wypłaconych ww. diet i tzw. kilometrówek w latach 2010 – 2018, w rozbiciu na poszczególne lata,

3. podanie dat i godzin wyjazdów i powrotów służbowych ww. z miejsca pracy do K. i do miejsca pracy jeśli takowe były w terminie od lutego 2014 do dziś.

4. podanie w jakich konkretnych datach odbywały się spotkania Rady Nadzorczej [...] sp. z o. o. z siedzibą w K., czy na spotkaniach był obecny D. M. oraz w jakich godzinach te spotkania się odbywały wraz z analizą, czy w tym samym czasie D. M. nie powinien pełnić obowiązków służbowych wynikających z pełnienia funkcji Zastępcy Dyrektora [...] w Urzędzie Marszałkowskim Województwa W.. Wnioskodawca zastrzegł, że jeśli taka analiza nie jest możliwa, to prosi o udostępnienie informacji w postaci kserokopii list obecności od lutego 2014 roku do dziś. Prosi także o informację dotyczącą wyjść prywatnych w godzinach służbowych D. M. od lutego 2014 roku do dziś wraz z informacją o ich odpracowaniu.

Wnioskodawca wskazał, że informacje mają mu zostać przekazane pocztą elektroniczną oraz drogą pocztową.

W odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej, Marszałek Województwa pismem z dnia 10 sierpnia 2018 r. przekazał wnioskodawcy następujące dane:

Ad 1. W zakresie informacji o wysokości indywidualnych nagród i premii organ wyjaśnił, że D. M. zatrudniony jest na kierowniczym stanowisku urzędniczym - zastępcy dyrektora [...] Urzędu Marszałkowskiego [...] w P. i z racji zadań przypisanych do tego stanowiska, nie może być uznany za spełniającego przesłanki uznania za funkcjonariusza publicznego w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1330), dalej: "u.d.i.p.". Wobec powyższego wysokości przyznanych indywidualnych nagród i premii nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu przepisów.

Organ wyjaśnił ponadto, że kierownicze stanowiska urzędnicze w Urzędzie Marszałkowskim [...] w P. nie są objęte systemem premiowym. W roku 2016, 2017 nagrody uznaniowe były wypłacone dwukrotnie, tj. w I i II półroczu. W 2018 r. wypłacono jedną nagrodę w I półroczu. Organ podał średnie wysokości nagród dla zastępców dyrektorów Urzędu Marszałkowskiego [...] w P., wypłaconych w okresie od I półrocza 2016 r. do I półrocza 2018 r. Wyjaśnił, że nagrody zostały przyznane na podstawie Regulaminu Wynagradzania Pracowników Urzędu Marszałkowskiego [...] wprowadzonego Zarządzeniem nr [...] Marszałka Województwa z dnia [...] 2009 r. ze zm.

Ad 2. Zestawienia ryczałtów i diet w poszczególnych latach w rozbiciu na kilometrowi (umowa i delegacje) diety (delegacje krajowe i zagraniczne) – od stycznia 2012 roku kiedy to D. M. został zatrudniony na stanowisku zastępcy dyrektora.

Ad 3. Zestawienia delegacji do K. z podaniem ich numeru, daty, godzin wyjazdu i powrotu, trasy, celu delegacji.

Ad 4. W tym zakresie organ w załącznikach przekazał następujące informacje:

- zestawienie posiedzeń Rady Nadzorczej [...]

Medycznego sp. z o.o. z uczestnictwem D. M. (Załącznik nr 1);

- kserokopie kart: ewidencji wyjść prywatnych w [...] D. M. za lata 2014-2018 (Załącznik nr [...]);

- zestawienie nieobecności D. M. za lata 2014-2018 (Załącznik nr 3).

P. doręczono na adres zamieszkania wnioskodawcy w dniu 13 sierpnia 2018 r.

Pismem z dnia 13 sierpnia 2018 r. T. G. wniósł skargę na bezczynność Marszałka Województwa w zakresie udostępnienia informacji publicznej, zarzucając rażące naruszenie przez ten organ administracji prawa. Skarżący wniósł o zobowiązanie Marszałka do załatwienia sprawy, zarządzenie wyjaśnienia przyczyn i ustalenia osób winnych bezczynności, a także podjęcie środków zapobiegających bezczynności lub przewlekłości w przyszłości, wymierzenie organowi kary zgodnie z przepisem art. 23 u.d.i.p., zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że po dwóch miesiącach od złożenia wniosku otrzymał odpowiedź Marszałka, ale nie w pełnym zakresie. Nie udzielono mu bowiem odpowiedzi na punkt pierwszy wniosku, w zakresie wysokości przyznanych D. M. nagród bądź premii. Skarżący podniósł, że nie pytał o wysokość wynagrodzenia ale o wysokość nagród. Zdaniem skarżącego żądane informacje stanowią informacje publiczne, bowiem jako takie służą do sprawowania społecznej kontroli nad wydawaniem środków publicznych. Gospodarka finansami Urzędu Marszałkowskiego jest jawna, a osoby zatrudniające się w urzędzie publicznym powinny liczyć się z ograniczeniami prywatności. Informacje odnoszące się do wynagrodzenia, a tym bardziej nagród pracowników jednostek samorządu terytorialnego, mają charakter informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a więc również informacja o wydatkowaniu przez organ administracji publicznej środków publicznych. Z tych środków pochodzą m.in. wynagrodzenia i nagrody osób zatrudnionych w organach administracji publicznej. Informacją publiczną jest zatem informacja o wydatkach na wynagrodzenia pracowników ponoszonych przez podmioty tworzące sektor finansów publicznych w rozumieniu art. 9 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 885, z późn. zm.).

W odpowiedzi na skargę Marszałek Województwa wniósł o umorzenie postępowania.

W uzasadnieniu stanowiska organ wyjaśnił, że wnioskiem z dnia 10 czerwca 2018 r., skarżący zwrócił się o udostępnienie, w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, informacji dotyczących D. M. – Zastępcy Dyrektora Departamentu [...] Urzędu Marszałkowskiego [...].

W dniu 13 czerwca 2018 r. skarżącemu zostało przekazane, na adres poczty elektronicznej podany we wniosku, zawiadomienie o braku możliwości udzielenia informacji publicznej w terminie wskazanym w art. 13 ust 1 u.d.i.p. z uwagi na konieczność przeprowadzenia obszernej kwerendy w celu przygotowania wnioskowanych danych oraz dokonania analizy treści żądanych dokumentów i zbadania, czy zawarte w nich informacje objęte są tajemnicą prawnie chronioną, w szczególności przepisami o ochronie danych osobowych i określające termin załatwienia wniosku do dnia 10 sierpnia 2018 r.

W dniu 2 lipca 2018 r. skarżący złożył skargę na bezczynność i przewlekłość postępowania, która wraz z odpowiedzią organu i aktami sprawy została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w dniu 16 lipca 2018 r. skarga zarejestrowana została pod sygn. akt II SAB Po 76/18.

Organ wyjaśnił, że pismem z dnia 10 sierpnia 2018 r., znak [...], udzielił skarżącemu informacji publicznej, przekazując zestawienie ryczałtów i diet D. M. w latach 2012 - 2018, delegacji do K., posiedzeń Rady Nadzorczej [...], w których uczestniczył ww. pracownik w latach 2014 -1018, kserokopię kart ewidencyjnych wyjść prywatnych w Departamencie Rolnictwa i Rozwoju Wsi i nieobecności w latach 2014 -2018. Skarżącemu natomiast nie udzielono informacji o przyznanych tej osobie nagrodach, powołując się na to, iż nie jest on funkcjonariuszem publicznym, stąd wysokość jej wynagrodzenia i nagród podlega ochronie z uwagi na dobro osobiste pracownika i w związku z powyższym nie stanowi informacji publicznej. Natomiast udzielono informacji o średniej wysokości nagród wypłaconych w latach 2016 i 2017 zastępcom dyrektorów Urzędu Marszałkowskiego [...].

Dalej organ wyjaśnił, że po ponownym przeanalizowaniu sprawy zweryfikował swoje stanowisko w zakresie informacji dotyczącej przyznanych D. M. nagród i wydał w dniu 31 sierpnia 2018 r. decyzję administracyjną, w której odmówił udzielenia przedmiotowej informacji publicznej z uwagi na konieczność ochrony prywatności osoby fizycznej, zgodnie z art. 5 ust.2 u.d.i.p. Organ podniósł, że w tej sytuacji skarga stała się bezprzedmiotowa, bowiem po jej złożeniu, jednakże przed wydaniem orzeczenia sądowego, organ wydał decyzję odmowną, w której uznał przedmiotową informację za informację publiczną i odmówił jej udzielenia ze względu na konieczność ochrony prywatności osoby fizycznej. Wniosek o udzielenie informacji publicznej we wskazanym zakresie został zatem rozpatrzony, a skarżący ma możliwość zakwestionowania i żądania weryfikacji stanowiska organu co do zasadności ograniczenia dostępu do informacji publicznej w toku postępowania odwoławczego od ww. decyzji.

Zdaniem organu o bezczynności organu w sprawie udzielenia informacji publicznej można mówić wówczas, gdy organ nie udzielił żądanej informacji, nie poinformował: że nie jest to informacja publiczna, że nie posiada takiej informacji lub że nie może jej udostępnić z uwagi na treść art. 1 ust. 2 u.d.i.p., nie odmówił wydania informacji publicznej w formie decyzji administracyjnej oraz nie powiadomił wnioskodawcy o braku możliwości udostępnienia informacji w ustawowym terminie, wskazując powody opóźnienia i określając termin udostępnienia informacji. Żadna z powyższych okoliczności nie zachodzi w niniejszej sprawie, zatem brak jest podstaw do uznania bezczynności organu.

Z ostrożności procesowej organ podniósł, iż brak jest podstaw do stwierdzenia bezczynności organu z rażącym naruszeniem prawa. Stosownie do dyspozycji art. 13 ust. 2 u.d.i.p. niezwłocznie powiadomiono skarżącego o braku możliwości załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej w ustawowym terminie, o przyczynach opóźnienia i wskazano termin udostępnienia informacji - do dnia 10 sierpnia 2018 r., następnie z zachowaniem ww. terminu w piśmie z 10 sierpnia 2018 r. organ odmówił udzielenia informacji w zakresie wysokości nagród przyznanych Panu D. M., a ostatecznie, po weryfikacji swojego stanowiska, w dniu 30 sierpnia 2018 r., wydał decyzję administracyjną, w której omówił udzielenia informacji publicznej z uwagi na konieczność ochrony prywatności osoby fizycznej.

Zdaniem organu w tym stanie rzeczy skarga na bezczynność stała się bezprzedmiotowa i zaistniały przesłanki do umorzenia postępowania sądowego.

Pismem, które do Sądu wpłynęło w dniu 23 października 2018 r., pełnomocnik organu wyjaśnił, że decyzją nr [...] z dnia 4 października 2018 r., która wpłynęła do organu 15 października 2018 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. uchyliło decyzję Marszałka Województwa Wielkopolskiego nr [...] z dnia [...] 2018 r., odmawiającą udostępnienia informacji publicznej o nagrodach i premiach wypłaconych Panu D. M., zatrudnionemu na stanowisku Zastępcy Dyrektora [...] Urzędu Marszałkowskiego Województwa W. oraz umorzyło postępowanie w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznych. W związku z powyższą decyzją organu odwoławczego pismem z dnia 18 października 2018 r. Marszałek Województwa udostępnił skarżącemu informacje, które są przedmiotem skargi. Do pisma załączono opisaną decyzję SKO w P..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje;

Skarga zasługuje na uwzględnienie, przy czym w części postępowanie sądowoadministracyjne należało umorzyć jako bezprzedmiotowe.

W świetle art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302), dalej: P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4 P.p.s.a., to jest mających za przedmiot w szczególności decyzje administracyjne, postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, a także inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

W przypadku skarg na bezczynność kontroli sądu poddawany jest brak aktu lub czynności w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w określonej formie i w określonym przez prawo terminie. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie mają znaczenia powody, dla jakich akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, jak również to, czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną, czy niezawinioną opieszałością organu.

W myśl art. 21 in principio ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1330 – dalej "u.d.i.p."), do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednakże, zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą sądów administracyjnych, dla dopuszczalności skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie jest wymagane poprzedzenie jej jakimkolwiek środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej, ani wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, o jakim mowa w art. 52 § 3 P.p.s.a. Ponadto do skargi na bezczynność nie mają zastosowania terminy do wniesienia skargi ustalone w przepisach art. 53 P.p.s.a.

Dla prawidłowego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy ze skargi na bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej niezbędne jest uprzednie przesądzenie, czy żądana informacja jest w ogóle informacją publiczną, a adresat wniosku należy do kręgu podmiotów zobowiązanych do udzielania takich informacji. Punkt wyjścia do rozważań w rozpoznawanej sprawie stanowić musi art. 1 ust. 1 u.d.i.p., zgodnie z którym informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Pojęcie informacji publicznej ma szeroki charakter i odnosi się do wszelkich spraw publicznych również wówczas, gdy wiadomość ta nie została wytworzona przez podmioty publiczne, a jedynie odnosi się do nich. Prawo do informacji publicznej obejmuje m.in. dostęp do dokumentów, zarówno tych bezpośrednio wytworzonych przez organ, tych, których organ używa przy realizacji zadań przewidzianych prawem, jak i tych, które tylko w części dotyczą organu, nawet, gdy nie pochodzą wprost od niego. O zakwalifikowaniu określonej informacji, jako podlegającej udostępnieniu decyduje treść i charakter informacji.

Przedmiotem niniejszej skargi jest bezczynność organu w udostępnieniu stronie skarżącej informacji określonej w punkcie 1 wniosku z dnia 10 czerwca 2018 r. dot. podania informacji o wysokości nagród/premii wypłaconych Zastępcy Dyrektora Departamentu Rolnictwa i Rozwoju Wsi U. M. Województwa Wielkopolskiego w P. Pana D. M. - w latach 2010-2018. W tym miejscu wyjaśnić należy, że skarga wniesiona została w dniu 13 sierpnia 2018 r., podczas gdy pismem dnia 10 sierpnia 2018 r. (doręczonym skarżącemu w dniu 13 sierpnia 2018 r.) udzielono skarżącemu odpowiedzi na pozostałe punkty wniosku o udostępnienie informacji publicznej, a skarżący nie kwestionuje tych odpowiedzi oraz zakresu udostępnionych mu informacji. W tym miejscu wyjaśnić również należy, że wyrokiem z dnia 18 października 2018 r., sygn. akt II SAB/Po 76/18, tut. Sąd oddalił skargę T. G. na bezczynność Marszałka Województwa w rozpatrzeniu wniosku z dnia 10 czerwca 2018 r., która została wniesiona w dniu 2 lipca 2018 r. Z akt sprawy sygn. II SAB/Po 76/128 wynika, że skarga z dnia 2 lipca 2018 r. wniesiona została przedwcześnie, bowiem pismem z dnia 13 czerwca 2018 r., wysłanym skarżącemu drogą mailową na podany przez niego adres elektroniczny, organ poinformował o przedłużeniu terminu rozpatrzenia sprawy do dnia 10 sierpnia 2018 r. Z uwagi na brak powiadomienia o dostarczeniu tej przesyłki oraz zapytanie skarżącego o stan sprawy, pismem z dnia 27 czerwca 2018 r. przekazano skarżącemu powyższe powiadomienie.

Wracając do kwestii oceny, czy wniosek skarżącego dotyczył informacji publicznej, wskazać należy, iż zakresem ustawy o dostępie do informacji publicznej objęte są wszelkie informacje o majątku publicznym (art. 6 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p.), w tym informacje o wynagrodzeniach i nagrodach, a także zasadach przyznawania tych nagród. Tym samym wniesione przez stronę skarżącą żądanie dotyczyło udostępnienia informacji publicznej i co do zasady Marszałek Województwa miał obowiązek jej udostępnienia.

Informacja publiczna będąca przedmiotem żądania (wniosek z dnia 10 czerwca 2018 r.) nie została w całości udostępniona skarżącemu pismem z dnia 10 sierpnia 2018 r., bowiem co do punktu 1 wniosku organ w pierwszej kolejności uznał, że zapytanie nie dotyczy informacji publicznej, o czym poinformował skarżącego. Co istotne, stanowisko to organ zweryfikował i już po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego (co miało miejsce w dniu 14 sierpnia 2018 r. - data wpływu skargi do organu) i w dniu [...] 2018 r. wydał decyzję nr [...] o odmowie udostępnienia informacji publicznej uznając, że żądana w punkcie 1 wniosku informacja podlega ochronie z uwagi na prywatność osoby, której dotyczyło zapytanie. Decyzja ta wydana została po upływie terminu, który organ wyznaczył na rozpatrzenie wniosku (10 sierpnia 2018 r.), co uprawnia do przyjęcia, że na dzień złożenia skargi (14 sierpnia 2018 r.) organ pozostawał w bezczynności.

Wskazać w tym miejscu należy, iż w przypadku spraw dotyczących dostępu do informacji publicznej organ administracji pozostaje w bezczynności wówczas, gdy nie udzielił zainteresowanej jednostce żądanej przez nią informacji publicznej stosownie do przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, nie odmówił udostępnienia informacji na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p, nie umorzył postępowania w myśl art. 14 ust. 2 u.d.i.p. bądź też nie odmówił udostępnienia informacji publicznej przetworzonej w związku z niespełnieniem przez stronę warunku wskazanego w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. W rozpatrywanym przypadku skarga na bezczynność została wniesiona w sytuacji, gdy organ nie udzielił pełnej informacji, nie udzielił bowiem informacji dotyczącej wysokości przyznanych nagród bądź premii dla D. M.. W tym zakresie organ uznał, że ww. nie jest funkcjonariuszem publicznym i o takim stanowisku poinformował skarżącego pismem doręczonym mu w dniu 13 sierpnia 2018 r. Co istotne, w wyznaczonym przedłużonym terminie do rozpoznania wniosku, nie wydano decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej, do czego organ był zobowiązany wobec przyjętego stanowiska co do charakteru żądanej informacji oraz uznania konieczności ochrony prywatności osoby, której informacje dotyczą.

Mając na uwadze powyższe nie ulega wątpliwości, że na dzień wniesienia skargi organ pozostawał w bezczynności, a bezczynność ta ustała w dniu 30 sierpnia 2018 r., tj. z chwilą wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej w zakresie pytania nr 1 wniosku z dnia 10 czerwca 2018 r.

Zgodnie z art. 149 § 1 P.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a:

1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;

2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;

3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.

Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a P.p.s.a.). Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2 P.p.s.a.).

W sytuacji, gdy – tak jak w rozpoznawanej sprawie – zarzucany stan bezczynności ustał po dniu wniesienia skargi, ale przed jej rozpoznaniem i rozstrzygnięciem przez Sąd, postępowanie sądowoadministracyjne w części obejmującej zobowiązanie do dokonania czynności (tu: udzielenia informacji publicznej), o jakim mowa w art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a., podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. (por. uchwała NSA z 26 listopada 2008 r., I OPS 6/08 – dostępna na stronie : http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Nie zwalnia to jednak Sądu od podjęcia pozostałych rozstrzygnięć właściwych dla tego typu skargi – przewidzianych w art. 149 § 1 pkt 3 i § 1a P.p.s.a. oraz (ewentualnie) w art. 149 § 2 P.p.s.a. – tj. orzeczenia w kwestii dopuszczenia się przez organ bezczynności oraz oceny jej charakteru (rażącego/nierażącego), a także (ewentualnie) w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny.

Stosownie zatem do art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd stwierdził, że organ dopuścił się zarzucanej bezczynności (pkt II sentencji wyroku). Wynika to z faktu, że obiektywnie przekroczono termin załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej określony w art. 13 ust. 1 u.d.i.p.

Sąd po analizie całokształtu okoliczności faktycznych sprawy uznał, że bezczynność nie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (pkt II sentencji wyroku). Oceniając tę kwestię Sąd wziął pod uwagę, że kwalifikacja naruszenia prawa jako "naruszenie rażące" musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako "zwykłe" naruszenie. Rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym, a zachodzi w razie oczywistego lekceważenia wniosków skarżącego i jawnego natężenia braku woli do załatwienia sprawy, jak też w razie ewidentnego niestosowania przepisów prawa. Rażące opóźnienie w podejmowanych przez organ czynnościach w danej sprawie ma być też oczywiście pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia. Zdaniem Sądu, organowi w tym zakresie nie można stawiać aż tak daleko idących zarzutów, zwłaszcza że organ niezwłocznie zareagował na wniosek i poinformował skarżącego o przedłużeniu terminu do udzielenia informacji publicznej, udzielił w tym przedłużonym terminie odpowiedzi na pytania zadane przez skarżącego mimo, że odpowiedź co do punktu 1 wniosku nie odpowiadała wymogom formalnym u.d.i.p. W opinii Sądu w przedmiotowej sprawie okres bezczynności organu nie był podyktowany celowym działaniem, uporczywym zaniechaniem organu ani lekceważeniem prawa, a wynikał z błędnej oceny organu odnośnie prawidłowego załatwienia wniosku w zakresie punktu 1. W konsekwencji Sąd uznał, iż nie zachodzą podstawy do przyjęcia, że brak rozpoznania wniosku w niniejszej prawie stanowił rażące naruszenie prawa (pkt III wyroku).

Sąd nie uznał również za zasadne wymierzać organowi grzywny, zatem w tym zakresie skargę oddalono (pkt IV wyroku).

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 P.p.s.a. Koszty te objęły zwrot uiszczonego wpisu w wysokości [...] zł (pkt V wyroku).

Uzupełniająco wyjaśnić należy, iż na podstawie art. 119 pkt 4 P.p.s.a. niniejsza sprawa została rozpoznania w trybie uproszczonym. Stosownie do art. 120 P.p.s.a. wyrok wydano na posiedzeniu niejawnym.