Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 842/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2015-09-02 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej  decyzji
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Wałejko po rozpoznaniu w dniu 2 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] kwietnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie międzynarodowego przewozu drogowego w zakresie wniosku G. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 27 maja 2015 r. G. C. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] kwietnia 2015 r. w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie międzynarodowego przewozu drogowego.

W skardze G. C. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej powoływanej jako P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – jak wynika z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (z wyjątkiem niemającym zastosowania w przedmiotowej sprawie), chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania, dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Kryterium ocenne zawarte w cytowanym przepisie nie zostało wprawdzie zdefiniowane przez ustawodawcę, jednakże przyjmuje się, że chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona poprzez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.

Odnosząc się do wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, należy zauważyć, że decyzja, której przedmiotem jest kara pieniężna nałożona na podstawie art. 92a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. poz. 1414 z późn. zm.), zwanej dalej u.t.d. Zgodnie z art. 93 ust. 2 u.t.d., decyzja ostateczna o nałożeniu kary pieniężnej na podstawie art. 92a ust. 1 staje się wykonalna po upływie 30 dni od jej doręczenia, jeżeli strona nie wniosła skargi na decyzję do właściwego sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi decyzja staje się wykonalna z chwilą: 1/ odrzucenia skargi, 2/ cofnięcia skargi lub 3/ wydania przez sąd prawomocnego orzeczenia o oddaleniu skargi. Przez decyzję ostateczną rozumieć należy decyzję, od której nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 16 § 1 K.p.a.).

Decyzja ostateczna o nałożeniu kary pieniężnej na podstawie art. 92a ust. 1 u.t.d. uzyskuje zatem przymiot wykonalności dopiero po upływie 30 dni od jej doręczenia, który to okres czasu odpowiada terminowi do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, określonemu w art. 53 § 1 P.p.s.a., z tym jednak zastrzeżeniem, że w przypadku wniesienia skargi przymiot ten uzyskuje dopiero z chwilą: odrzucenia skargi, cofnięcia skargi lub wydania przez sąd prawomocnego orzeczenia o oddaleniu skargi. Uzyskanie przymiotu wykonalności, w myśl art. 94 ust. 2 ustawy o transporcie drogowym, konkretyzuje natomiast obowiązek uiszczenia kary pieniężnej na właściwy rachunek bankowy w terminie 14 dni do dnia, w którym decyzja o jej nałożeniu stała się wykonalna.

Zaskarżona decyzja nie posiada zatem na obecnym etapie postępowania przymiotu wykonalności, na co trafnie zwrócił uwagę organ administracji w odpowiedzi na skargę. Brak przymiotu wykonalności zaskarżonej decyzji uzasadnia odmowę uwzględnienia wniosku (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 29 października 2014 r., sygn. akt III SA/Łd 719/14, SIP LEX, nr 1544095).

Ze wskazanych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.