Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 978/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-05-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6551
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy: article: art. 73
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dariusz Dudra po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej J. M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 5 lutego 2014 r., sygn. akt VIII SA/Wa 813/13 w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia wypłaty renty strukturalnej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. do ponownego rozpoznania.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 5 lutego 2014 r., sygn. akt VIII SA/Wa 813/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę J.M. na decyzję Dyrektora M. Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] sierpnia 2013 r. w przedmiocie zawieszenia wypłaty renty strukturalnej.

W skardze kasacyjnej zarzucono sądowi naruszenie z art. 220 § 3 oraz art. 73 § 1 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej : "p.p.s.a.") poprzez nietrafne zastosowanie tych przepisów i odrzucenie skargi. Skarżący podniósł, że przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia tego wpisu nie została stronie skutecznie doręczona. Ponadto z dołączonego do skargi kasacyjnej pisma wynikało, że listonosz doręczający w dniu 17 października 2013 r. przesyłkę poleconą nie zastał J.M. w mieszkaniu i pozostawił awizo na parapecie mieszkania, ponieważ "nie mógł znaleźć skrzynki na listy".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności podkreślić należy, że stosownie do art. 73 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 - § 4. A zatem, w postępowaniu sądowoadministracyjnym przesyłka winna być awizowana dwukrotnie i przechowywana w pocztowej placówce oddawczej przez siedem kolejnych dni po każdym awizowaniu, a dokonane awiza winny odpowiadać wymogom przepisów prawa. Jest to niezwykle istotne, gdyż prawidłowe zastosowanie instytucji prawnej przewidzianej w art. 73 p.p.s.a. uzasadnia przyjęcie domniemania faktycznego, że pismo dotarło do adresata. Od tej daty – przyjętej za dzień doręczenia pisma - rozpoczyna bieg termin do dokonania danej czynności procesowej.

Koniecznym warunkiem skutecznego doręczenia jest umieszczenie zawiadomienia o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej lub urzędzie gminy, w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Dla skuteczności doręczenia w trybie określonym w art. 73 p.p.s.a. niezbędne jest także zaznaczenie przez doręczyciela na potwierdzeniu odbioru, gdzie umieścił zawiadomienie dla adresata o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej lub urzędzie gminy.

Domniemanie faktyczne wynikające z art. 73 p.p.s.a. może być obalone wówczas, gdy adresat pisma wykaże, że dane wynikające z dowodu doręczenia nie są zgodne z rzeczywistością.

W rozpoznanej sprawie twierdzenia Skarżącego dotyczą skuteczności pozostawienia awizo. Nie zostało ono umieszczone w skrzynce ani na drzwiach mieszkania lecz na parapecie. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że dołączone do skargi kasacyjnej pismo, uprawdopodobniło, że awizowanie przez Pocztę Polską przesyłki z Sądu było wadliwe i nie spełniające wymogów, o których mowa (w cytowanym powyżej) w art. 73 p.p.s.a. W konsekwencji brak było podstaw do przyjęcia, że doszło do skutecznego doręczenia zastępczego spornej przesyłki w dniu 31 października 2013 r., a termin do uiszczenia wpisu od skargi minął dnia 7 listopada 2013 r.

O uchybieniu terminu procesowego można bowiem mówić tylko wówczas, gdy termin ten rozpoczął swój bieg. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi biegnie bowiem od daty prawidłowego doręczenia wezwania do dokonania określonej czynności. Aby uznać doręczenie zastępcze za dokonane prawidłowo muszą łącznie zostać spełnione przesłanki określone w art. 73 p.p.s.a. W przeciwnym razie brak jest podstaw do przyjęcia domniemania doręczenia i łączenia z wadliwym doręczeniem skutków prawnych, jakie można wywodzić jedynie ze skutecznego doręczenia pisma stronie.

Niezasadnie zatem Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

Z tego względu, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 182 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.