Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1995/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2004-05-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Wojewoda

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Mariusz Kotulski po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. K., J. i W. G. i M. D. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie ze skargi J. i W. G., D. K., H. i A. R., D.T., M. D. i A. I. na decyzję Wojewody z dnia [...] 2002r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. skargę odrzuca II. zwraca skarżącej W. G. wpis w wysokości 10 (dziesięć) złotych.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 13 sierpnia 2003 r. D.K., J. i W.G. oraz M.D. wystąpili ze skargą o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie z dnia 11 czerwca 2003 r., sygn. akt II SA/Kr 1596/02 oddalającego skargę J. i W.G., D.K., H. i A.R., D.T., M.D. i A.I. na decyzję Wojewody [...] z dnia 15 maja 2002r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z przyłączami na działce nr "1" przy ul. G. w B.. Podniesiono, iż wydanie wyroku oparto głównie na dwóch sfałszowanych oświadczeniach będącymi dokumentami w postępowaniu przed NSA; decyzja pozwolenie na budowę nie została wydana zgodnie z prawem budowlanym (brak kompletnych uzgodnień branżowych); naruszenie prawa materialnego i norm procesowych.

Zgodnie z brzmieniem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Z 2002 R., nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny pismem z dnia 22 kwietnia 2004 r. wezwał skarżących, aby w terminie tygodniowym pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania sądowego wskazali podstawy, na których opierają żądanie wznowienia (podstawy wznowienia) i przytoczyli ich uzasadnienie.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący wskazali, iż "żądanie wznowienia postępowania opieramy na art. 145 § 1 p. 1 i 5 KPA oraz na art. 403 § 1 p. 1 i § 2 KPC (obecnie jest to art. 273 § 1 p. 1 i 2 ustawy z dn. 30.09.2002r. Prawo o postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi Dz.U. z 20.09.2002r, Nr 153 poz. 1270). W uzasadnieniu tej odpowiedzi podniesiono, że skarżący podają nowe okoliczności mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy zakończonej wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie z dnia 11 czerwca 2003 r., sygn. akt II SA/Kr 1596/02. Pierwsza z nich to decyzja Burmistrza Miasta B. znak: [...] z dn. [...].08.2003r., w której organ ten stwierdził, iż decyzja wz i zt z [...].11.1999r. wydana została z naruszeniem prawa, a nadto na 6 stron postępowania tylko jedna brała w nim udział, natomiast resztę pozbawiono możliwości obrony swoich interesów. Drugą okolicznością jest wniesienie prze inwestora skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Kultury l.dz. [...] z dn. [...].09.2002r. dotyczące budowy drogi dojazdowej do usług handlowo-rzemieślniczych niezgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego. "Inwestor celowo zataiła ten fakt przy postępowaniu przed NSA w Krakowie (...) chcąc wywłaszczyć przy tym 6 osób niezgodnie z planem zagospodarowania neguje przejezdność drogi służebnej."

Wznowienie postępowania stanowi nadzwyczajny środek zaskarżenia prawomocnych orzeczeń. Skarga o wznowienie postępowania może być oparta na wyłącznie na podstawach zawartych w art. 271 - 273 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z brzmieniem art. 279 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Skarga o wznowienie postępowania nie służy bowiem korygowaniu wszelkich nieprawidłowych orzeczeń, lecz tylko wzruszeniu orzeczeń wydanych w warunkach określonych w art. 271-273 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wznowienie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym uzasadniają więc tylko te przesłanki wznowienia spośród wymienionych we wskazanych przepisach, które są następstwem zdarzeń powstałych w samym postępowaniu sądowym, nie zaś w postępowaniu administracyjnym, w którym ostatecznie rozstrzygnięto co do istoty sprawę administracyjną.

Tymczasem skarżący powołując się wprawdzie na art. 273 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dn. 30.09.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, lecz w uzasadnieniu swojej skargi podnoszą wyłącznie okoliczności dotyczące postępowania administracyjnego. Co więcej wskazują i uzasadniają właśnie podstawy wznowienia z art. 145 § 1 pkt 1 i 5 k.p.a. Sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom art. 271-273 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie oznacza oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego jej uzasadnienia wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Taka skarga jako nie oparta na ustawowej podstawie wznowienia podlega odrzuceniu (art. 280 § 1 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Podnieść należy, iż skarżący jako podstawy wznowienia podnoszą art. 273 § 1 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a więc, iż orzeczenie oparte zostało na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym, ewentualnie orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Wznowienia postępowania na podstawie podrobienia lub przerobienia dokumentu, na którym został oparty wyrok albo też został on uzyskany za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 pkt 1 i 2 cyt. ustawy) można żądać jedynie wówczas, gdy zostało to ustalone prawomocnym wyrokiem skazującym (art. 274 cyt. ustawy; por. także postanowienie SN z 12.12.2002r., sygn. akt III AO 23/02), chyba że postępowanie karne nie może być wszczęte lub że zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów. Tymczasem skarżący nie wskazali prawomocnego wyroku skazującego, który zapadłby w odnośnie przerobienia lub podrobienia dokumentu przedłożonego w sprawie zakończonej wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie z dnia 11 czerwca 2003 r., sygn. akt II SA/Kr 1596/02, albo też uzyskania tego wyroku za pomocą przestępstwa.

Zwrócić również uwagę należy, iż z uzasadnienia wniosku wynika, że powoływane okoliczności odnoszą się tylko do postępowania administracyjnego, a nie sądowego, to nadto dotyczą one postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, a postępowania o pozwolenie na budowę - co było przedmiotem postępowania sądowego, odnośnie którego złożono skargę o wznowienie postępowania. W tym miejscu należy wskazać, że przymiot "prawomocności" wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczy tylko sfery zgodności z prawem decyzji ostatecznej i nie stwarza przeszkód jej zmiany lub uchylenia w nadzwyczajnym trybie administracyjnym przewidzianym do wzruszenia decyzji prawnie niewadliwych. Co więcej dopuszczalne jest wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną, co do której sąd administracyjny oddalił skargę, jeżeli po wyroku sądowym zostaną ujawnione lub wystąpią przesłanki do wznowienia, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 1, 2, 5, 7, 8 k.p.a. Zatem podnoszone w uzasadnieniu skargi o wznowienie postępowania sądowego okoliczności mogą być podstawą wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie pozwolenia na budowę zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia 15.05.2002r" nr [...] (por. wyrok NSA z 30.04.1986r., sygn. S.A./Wr 137/86).

Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 280 § 1 i 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270), który stanowi, iż sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia.

Działając na podstawie art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1271 z późn. zm.), zgodnie z którym w sprawach, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, stosuje się dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych, na podstawie 36 ust. 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. z 1995 r., nr 74, poz. 368 z późn. zm.), zgodnie z którym w sprawach skarg stosuje się odpowiednio przepisy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz na podstawie art. 36 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 13 czerwca 1967 o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t. jedn.: Dz.U. z 2002 r., nr 9, póz. 88 z późn. zm.), zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, jeżeli odrzucenie lub cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu pisma innym stronom, a w braku takich stron - przed wysłaniem zawiadomienia o terminie posiedzenia, orzeczono o zwrocie skarżącemu wpisu w wysokości 10 (dziesięć) złotych, albowiem w rozpatrywanej sprawie skargę odrzucono i nastąpiło to przed wysłaniem odpisu pisma innym stronom.