Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SAB/Wr 26/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2011-07-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 658
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Palus po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. S. na bezczynność Prezydenta Miasta J. G. postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

D. S. pismem z dnia [...] r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. skargę wskazując, że jest to skarga "na prezydenta J.G. M. Z. oraz jego zastępcę H. P." oraz, że "dotyczy nie wdania decyzji w wyjaśnieniu skąd wzięto powierzchnię pod drogę [...] obecnie [...]".

Wobec tak sformułowanej treści, pismem z dnia 9 czerwca 2011 r., wezwano skarżącą do usunięcia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków formalnych przez:

- z uwagi na szereg podnoszonych w niej kwestii – precyzyjne określenie czego się domaga i w jakim przedmiocie podjęcia decyzji żąda od organu będącego w bezczynności tj. Prezydenta Miasta J. G.;

- nadesłanie oświadczenia czy przed wniesieniem skargi do Sądu złożyła zażalenie na niezałatwienie sprawy przez Prezydenta Miasta J. G. do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 § 1 KPA. Wyjaśniono przy tym, że wniesienie zażalenia w trybie powyższego przepisu stanowi warunek formalny do skutecznego wniesienia skargi na bezczynność organu do sądu administracyjnego, zaś jego brak spowoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wskazane wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 13 czerwca 2011 r., a zatem zakreślony termin do uzupełnienia braków formalnych upłynął wraz z dniem 20 czerwca 2011 r.

W wyznaczonym terminie skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej jako u.p.p.s.a.) Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi.

Przepis zaś z art. 58 § 3 u.p.p.s.a. stanowi, że Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Wyznaczony siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, o którym mowa powyżej, jest terminem ustawowym, który nie może być przedłużany ani skracany. W sytuacji więc, gdy strona w tym terminie nie usunie braków formalnych skargi Sąd zobligowany jest do jej odrzucenia.

W rozpoznawanej sprawie, wbrew prawidłowemu i jednoznacznie sformułowanemu wezwaniu, skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi m.in. poprzez precyzyjne określenie czego się domaga i w jakim przedmiocie podjęcia decyzji żąda od organu będącego w bezczynności tj. Prezydenta Miasta J.G. To z kolei uniemożliwiło nadanie złożonej skardze dalszego biegu, w tym dokonanie oceny, czy skarga ta należy do kognicji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Wyjaśnić przy tym bowiem należy, że zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 u.p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a, tj. w sprawach skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Powyższe prowadzi do wniosku, że zakres kontroli sądowej nie ma charakteru dyspozycyjnego i o jej powstaniu oraz zakresie nie może decydować strona. Kontrola sądowa dopuszczalna jest więc, gdy zostanie wniesiona skarga, która obejmować będzie działalność administracji publicznej mieszczącą się w zakresie przedmiotowym działania Sądu określonym w art. 3 u.p.p.s.a. Zaniechanie z kolei w rozpoznawanej sprawie precyzyjnego wskazania przez skarżącą przedmiotu zaskarżenia uniemożliwia w istocie dokonanie wstępnej oceny, czy złożona przez nią skarga należy do właściwości rzeczowej tutejszego Sądu.

W tym miejscu zasadnym jest także przywołanie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 września 2008 r. (sygn. akt I FSK 536/08), w którym tenże Sąd podzielił stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarte w postanowieniu z dnia 23 sierpnia 2004 r. (sygn. akt III SA/Wa 905/04), że stronie wezwanej do usunięcia braków formalnych złożonego pisma nie przysługuje jakikolwiek margines interpretacyjny odnośnie do sposobu wykonania wezwania, jeżeli zawiera ono w sposób szczegółowy i wyraźny czynności, których dopełnienie jest wymagane do nadania sprawie dalszego biegu. W rozpoznawanej sprawie takie właśnie wezwanie – wskazujące sposób usunięcia braku formalnego skargi - miało miejsce. Ponadto skarżąca została pouczony, że nieusunięcie braku formalnego skargi w terminie spowoduje jej odrzucenie, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a.

Mając zatem na względzie to, że w niniejszej sprawie, w zakreślonym terminie, D. S. nie uzupełniła braku formalnego skargi - zasadnym było jej odrzucenie, co orzeczono w sentencji, na podstawie opisanych na wstępie regulacji normatywnych.