Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1193/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
Hasła tematyczne: Straż graniczna
Skarżony organ: Komendant Straży Granicznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 162 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski (spr.), Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska, Ewa Grochowska-Jung, Protokolant Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi I. C. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o przydziale tymczasowej kwatery oddala skargę


UZASADNIENIE

Komendant Główny Straży Granicznej decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2009 r., wydaną na podstawie art. 162 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, stwierdził wygaśnięcie decyzji Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] maja 1993 r. o przydziale I. C. tymczasowej kwatery nr [...], położonej przy ul. [...] nr [...] w W., bowiem stała się ona bezprzedmiotowa.

W uzasadnieniu wskazano, iż Komendant Główny Straży Granicznej decyzją z dnia [...] maja 1993 r. przydzielił I. C. kwaterę tymczasową nr [...], położoną w W. przy ul. [...] nr [...]. Z uwagi na uzyskanie przez męża wymienionej przydziału lokalu mieszkalnego, strona opróżniła kwaterę tymczasową przy ul. [...] w W., rezygnując tym samym z uprawnień do jej dalszego zajmowania. Okoliczność ta, w ocenie organu, pozwalała na uwzględnienie wniosku strony zawartego w piśmie z dnia [...] marca 2008 r. i stwierdzenie wygaśnięcia decyzji o przydziale tymczasowej kwatery.

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy I. C. wniosła o uchylenie wydanej decyzji, w części dotyczącej terminu, kiedy stała się ona bezprzedmiotowa oraz zmianę jej uzasadnienia. Wskazała, iż decyzja przyznająca jej kwaterę tymczasową stała się bezprzedmiotowa po uprawomocnieniu się decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast nr [...] z dnia [...] grudnia 1998 r. i zmianie z dniem 15 czerwca 2001 r. art. 94 ustawy o Straży Granicznej.

Komendant Główny Straży Granicznej decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2009 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 127 § 3 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu wskazał, iż zmiana wprowadzona do art. 94 ustawy o Straży Granicznej ustawą z dnia 11 kwietnia 2001 r. o zmianie ustawy o Straży Granicznej (Dz. U. Nr 45, poz. 498) w ust. 2 tego artykułu określiła, jakie lokale bądź powierzchnie przeznacza się na kwatery tymczasowe. Nie mogła ona zmienić decyzji o przydziale strony kwatery tymczasowej, która została wydana zgodnie z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania i stała się ostateczna. Ustawa zmieniająca, a także inne przepisy ustawy o Straży Granicznej nie przewidują bowiem takiego skutku. Decyzja o przydziale nie mogła z tego powodu stać się bezprzedmiotowa, gdyż dotyczyła prawa wcześniej nabytego.

W ocenie organu, decyzja nie utraciła też ważności z powodu decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast nr [...] z dnia [...] grudnia 1998 r., stwierdzającej wydanie przez Ministra Gospodarki Komunalnej decyzji nr [...] z dnia [...] września 1955 r. w części dotyczącej sprzedaży lokali z naruszeniem prawa, a w pozostałej części stwierdzającej jej nieważność, w następstwie czego przekazano budynek przy ul. [...] nr [...] prywatnym właścicielom. Nie miała ona bowiem wpływu na możliwość zamieszkiwania I. C. w przydzielonym jej lokalu mieszkalnym.

Niespornym za to powodem, z którego może wynikać bezprzedmiotowość decyzji o przydziale jest rezygnacja strony z zajmowanego na podstawie tej decyzji lokalu, co ma miejsce w przedmiotowej sprawie.

W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie I. C., zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a., jak również art. 94 ust. 2 w zw. z art. 92 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej przez niestwierdzenie wygaśnięcia decyzji o przyznaniu kwatery tymczasowej, pomimo iż stała się ona bezprzedmiotowa wobec uprawomocnienia się decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast nr [...] z dnia [...] grudnia 1998 r. i zmianie z dniem 15 czerwca 2001 r. przepisów art. 94 ustawy o Straży Granicznej ustawą z dnia 11 kwietnia 2001 r. o zmianie ustawy o Straży Granicznej w związku z treścią art. 94 ust. 2 ustawy o Straży Granicznej, a stwierdzenie takie leży w jej interesie. Zarzucając powyższe, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, w części dotyczącej terminu, kiedy stała się ona bezprzedmiotowa, jak również o zmianę uzasadnienia wygaszenia decyzji.

W uzasadnieniu skargi podniesiono m.in., iż zmiana formy nieruchomości, na której posadowiony jest budynek, w którym zamieszkiwała, spowodowała bezprzedmiotowość decyzji o przydziale tymczasowej kwatery i dodatkowo naraziła ją na ponoszenie znacznie wyższych kosztów związanych z wynajmowaniem lokalu od osoby prywatnej do czasu otrzymania tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego przez jej małżonka w dniu [...] lutego 2008 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko o braku podstaw do wygaszenia decyzji odpowiednio do wskazanych przez skarżącą zdarzeń.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.

Rozpatrywana w tym przedmiocie skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja prawa nie narusza.

Materialnoprawną podstawę wydanej decyzji stanowił przepis art. 162 § 1 k.p.a., w myśl którego organ stwierdza wygaśnięcie decyzji, gdy stała się ona bezprzedmiotowa, a stwierdzenie jej wygaśnięcia nakazuje przepis prawa albo gdy leży to w interesie społecznym lub w interesie strony.

W doktrynie i judykaturze przyjmuje się, że bezprzedmiotowość wynika z ustania prawnego bytu elementu stosunku materialnoprawnego nawiązanego na podstawie decyzji administracyjnej, a to z powodu zgaśnięcia przedmiotu, zniszczenia lub przekształcenia rzeczy, rezygnacji z uprawnień przez stronę, czy też na skutek zmiany stanu faktycznego uniemożliwiającego wykonanie decyzji albo z powodu zmiany w stanie prawnym, ale tylko w przypadku, gdy powoduje ona taki skutek (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, 2006, s. 785, wyrok NSA z dnia 18 czerwca 2008 r., I OSK 953/07 Lex nr 489773).

Sąd podziela stanowisko przedstawione w powołanym w skardze wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 listopada 2001 r., sygn. akt I SA 861/00, Lex nr 81751, wyrażające się w tym, iż bezprzedmiotowość decyzji oznacza jej nierealność z punktu widzenia osiągnięcia celu i wiąże się ze zmianą stanu faktycznego, gdyż każda decyzja wiąże tak długo, jak długo istnieją stosunki faktyczne stanowiące podstawę jej wydania.

W przedmiotowej sprawie spór dotyczy w istocie czasookresu zaistnienia przesłanki wygaśnięcia decyzji Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] maja 1993 r. o przydziale skarżącej tymczasowej kwatery nr [...], położonej przy ul. [...] nr [...] w W.

Zgodzić się należy z organem, iż stan jaki zaistniał po przekazaniu budynku przy ul. [...] prywatnym właścicielom, nie uzasadniał stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o przydziale kwatery. Decyzja spełniała swój cel. Zmiana właściciela lokalu nie miała wpływu na możliwość korzystania z prawa do kwatery, choć na innych, mniej korzystnych dla strony warunkach.

Zasadnie organ podnosi, że wygaśnięcie decyzji o przydziale po uprawomocnieniu się decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast nr [...] z dnia [...] grudnia 1998 r. nie leżało w interesie strony, bowiem pozbawiałoby ją prawa do przydzielonej kwatery.

Także wskazywana przez skarżącą zmiana do art. 94 ustawy o Straży Granicznej, która w ust. 2 tego artykułu określiła jakie lokale bądź pomieszczenia przeznacza się na kwatery tymczasowe nie miała wpływu na byt decyzji o przydziale. Bezprzedmiotowość, w rozumieniu art. 162 § 1 k.p.a., następuje tylko wówczas, gdy w przepisach zmieniających stan prawny przewidziano taki skutek. Przepisy nowelizujące ustawę o Straży Granicznej nie zawierają nakazu wygaśnięcia decyzji o przydziale lokalu.

Organ zasadnie natomiast przyjmuje, iż decyzja o przydziale stała się bezprzedmiotowa z uwagi na rezygnację przez stronę z prawa do zajmowania przydzielonej jej kwatery nr [...] przy ul. [...] i opróżnieniu lokalu.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w wyroku.