Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 482/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2011-07-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 , art. 52 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Anna Stępień po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.W. na decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 25 lutego 2011r. M. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] w przedmiocie zasiłku celowego. Z uwagi na to, iż skarga ta została bezpośrednio wniesiona do sądu, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II dniu 4 marca 2011r., skarga ta została przekazana organowi administracji celem udzielenie odpowiedzi na skargę i przekazania jej wraz z aktami administracyjnymi.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta B. wyjaśnił, że w dniu 25 lutego 2011r. skarżący złożył odwołanie od wskazanej decyzji, które w dniu 3 marca 2011r. zostało wraz z oryginałami niezbędnych dokumentów przesłane do rozpatrzenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P..

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Postępowanie przed sądami administracyjnymi w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministracyjne) normuje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływana dalej jako p.p.s.a., o czym stanowi jej art. 1.

W myśl art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Warunkiem dopuszczalności skargi jest więc wyczerpanie przez skarżącego przysługujących mu środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.

Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W sytuacji, gdy stronie przysługiwało prawo do wniesienia odwołania, to przez wyczerpanie tego środka zaskarżenia należy rozumieć nie tylko samo jego wniesienie do właściwego organy wyższego stopnia i tym samym uruchomienie postępowania drugoinstancyjnego, lecz również jego zakończenie poprzez wydanie decyzji rozstrzygającej sprawę (art. 138 w związku z art. 104 K.p.a.). Tym samym wniesienie przez skarżącego skargi winno w takiej sytuacji poprzedzać nie tylko wniesienie odwołania od decyzji organu pierwszej instancji, lecz również zakończenie postępowania drugoinstancyjnego poprzez wydanie decyzji, która mogłaby stanowić przedmiot skargi skierowanej do sądu administracyjnego.

Zaskarżona decyzja to rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji, od której przysługiwało skarżącemu prawo do wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego P. jako organy administracji wyższego stopnia właściwego do jego rozpatrzenia (art. 127 § 1 i 2 K.p.a.). Zaskarżona decyzja zawierała pouczenie o możliwości jej zaskarżenia do organu wyższego stopnia.

Z odpowiedzi na skargę wynika wprawdzie, że w dniu 25 lutego 2011r. skarżący wniósł odwołanie od zaskarżonej decyzji, lecz w dacie wniesienia skargi do sądu administracyjnego postępowanie drugoinstancyjne nie zostało jeszcze zakończone.

W tej sytuacji uznać należy, że wniesienie przez skarżącego skargi w rozpatrywanej sprawie było przedwczesne, gdyż nie zostało poprzedzone wyczerpaniem przez niego przysługującego mu środka zaskarżenia.

Wobec powyższego stwierdzić trzeba, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest niedopuszczalna i z tej przyczyny podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. w związku z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze sąd orzekł, jak w postanowieniu.

a.tp.