Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 829/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2010-10-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Przywrócenie terminu
Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 25 października 2010r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku R. B. o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi w postaci nieprzedłożenia 6 odpisów skargi o wznowienie postępowania sądowego w sprawie sygn. akt II SA/Rz 224/09 zakończonej wyrokiem z dnia 11 marca 2009r. zapadłym w sprawie ze skargi R. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2009r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy - postanawia – odmówić skarżącej R. B. przywrócenia terminu do usunięcia braku formalnego skargi w postaci nieprzedłożenia 6 odpisów tej skargi.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 7 października 2010r. sygn. akt II SA/Rz 829/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę R. B. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem z dnia 11 marca 2009r. sygn. akt II SA/Rz 224/09, który oddalał skargę wyżej wymienionej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2009r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy.

Przyczynę powyższego rozstrzygnięcia stanowił fakt nieprzedłożenia przez skarżącą 6 egzemplarzy odpisów skargi, mimo, iż wzywana była do dokonania takiej czynności.

Odpis wymienionego postanowienia doręczony został skarżącej w dniu 11 października 2010r., na co wskazuje zwrotne potwierdzenie jego odbioru.

W dniu 14 października 2010r. R. B. złożyła do tut. Sądu pismo, w którym podniosła, iż wzywając do nadesłania 6 odpisów jej skargi z dnia 3 września 2010r. Sąd popełnił błąd, bowiem skargi takiej nigdy nie składała, zaś pismo z tej daty to wniosek o wznowienie postępowania. W związku z powyższym Sąd winien był ją wezwać o przedłożenie odpisów wniosku, nie zaś skargi o wznowienie postępowania, tak jak to uczynił w innej jej sprawie, w której także wniosła o wznowienie postępowania sądowego (II SO/Rz 18/10). Do przedmiotowego pisma skarżąca dołączyła 6 odpisów skargi z dnia 3 września 2010r. Skarżąca zwróciła także uwagę, iż wezwanie skierowano na niewłaściwy adres jej pełnomocnika tj. [...], podczas gdy winno być: [...].

W zaistniałej sytuacji Sąd uznał, iż wskazane wyżej pismo skarżącej z dnia 14 października 2010r. stanowi w istocie wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi z dnia 3 września 2010r.

Po jego rozpoznaniu Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż nie zasługuje on na uwzględnienie.

Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., jeśli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie zaś z art. 87 § 2 P.p.s.a. we wniosku takim należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu takiego terminu.

Instytucja przywrócenia niedotrzymanego przez stronę postępowania terminu jest wyjątkiem od zasady, iż czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Przyjmuje się więc, iż żądanie strony może zostać uwzględnione tylko wówczas, gdy nie zachodzi w jej przypadku nawet lekkie niedbalstwo. Oznacza to, iż od strony wymaga się, aby wykazała się najwyższą starannością w dbaniu o własne interesy procesowe. O braku winy w uchybieniu terminu można zatem mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody w tym zakresie nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

Odnosząc powyższe do okoliczności niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż R. B. nie uprawdopodobniła, iż nie ponosi winy w uchybieniu terminu do przedłożenia 6 odpisów jej skargi z dnia 3 września 2010r. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie oznaczonej sygn. akt II SA/Rz 224/09.

W pierwszej kolejności należy podnieść, iż istotnie wezwanie o usunięcie przedmiotowego braku skargi wysłane zostało na adres: [...], podczas gdy prawidłowy adres pełnomocnika skarżącej to: [...], jednak korespondencja dotarła rzeczywiście do adresata, na co wskazuje podpis na zwrotnym potwierdzeniu jej odbioru. Pomyłka Sądu w tym zakresie nie może mieć więc znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.

Następnie należy wskazać, że wznowienie postępowania sądowego następuje na podstawie skargi o takie wznowienie, co wynika wprost z art. 276 oraz z następnych artykułów zamieszczonych w dziale VII ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zatytułowanym: "Wznowienie postępowania". Stąd też wezwanie do uzupełnienia braków wskazywało na skargę z dnia 3 września 2010r.

Tymczasem w sprawie sygn. akt II SO/Rz 18/10, na którą powołuje się skarżąca, mimo iż także złożyła w niej o wznowienie postępowania sądowego, wezwano ją o uzupełnienie braku wniosku o wznowienie postępowania.

Powyższe świadczy więc, iż u skarżącej mogły powstać wątpliwości co do rzeczywistej treści wezwań. Wskazać jednakże należy, iż skarżąca nie wyjaśniła ich w żaden sposób. Mogła zaś to uczynić stawiając się osobiście w Sądzie (mógł to uczynić także jej pełnomocnik) bądź skorzystać z telefonicznej informacji udzielanej przez pracowników Wydziału Informacji Sądowej tut. Sądu (stosowne numery telefonów podane zostały w wezwaniu do usunięcia braków). Skarżąca jednak nie uczyniła tego, zaś odpowiadając na wezwanie Sądu nadesłała odpisy skargi w sprawie oznaczonej sygn. akt II SA/Rz 224/09, której wznowienia się domaga.

W związku z powyższym, brak w ocenie Sądu okoliczności, które wskazywałyby na nieistnienie jakiejkolwiek winy po stronie R. B.

Dlatego też odmówiono uwzględnienia jej wniosku, działając na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 2 P.p.s.a.