Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 810/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-09-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 196
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska po rozpoznaniu w dniu 2 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia H. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 20 kwietnia 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 220/16 w zakresie wstrzymania wykonania decyzji do czasu rozstrzygnięcia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 16 marca 2016 r. w sprawie ze skargi H. C. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w G. z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na 2007 rok postanawia: 1. odrzucić zażalenie, 2. zwrócić Henrykowi Czaji ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku uiszczony wpis od zażalenia w wysokości 100 (sto) złotych.


UZASADNIENIE

H. C. wraz z zażaleniem na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z 16 marca 2016 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, złożył "wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozstrzygnięcia zażalenia".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. postanowieniem z 20 kwietnia 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 220/16 oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozstrzygnięcia zażalenia.

W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji stwierdził, że art. 196 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), nie stanowi podstawy wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji, od których przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Nie istnieje również odrębna regulacja dotycząca wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji organu administracji do czasu rozpoznania zażalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny. Jedynie na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z 16 marca 2016 r. odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, natomiast zgłoszony przez skarżącego wniosek nie mógł być przedmiotem merytorycznej oceny, bowiem brak jest podstawy prawnej do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania zażalenia na postanowienie Sądu odmawiające wstrzymania zaskarżonej decyzji.

H. C. w zażaleniu na postanowienie wniósł o jego zmianę i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz o zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z 20 kwietnia 2016 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a ponadto wniósł o zasądzenie kosztów postępowania i kosztów zastępstwa procesowego.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił, mające istotny wpływ na jego treść, naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie:

– art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez jego błędne niezastosowanie, podczas gdy w przedmiotowej sprawie zachodzi w stosunku do skarżącego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków,

– art. 195 § 2 p.p.s.a poprzez bezzasadne przyjęcie, iż złożony przez stronę wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia o odmowie wstrzymania decyzji organu pierwszej instancji nie ma charakteru oczywiście uzasadnionego, kiedy to w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla skarżącego;

– art. 196 p.p.s.a. poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie i mylne uznanie, iż Sąd nie może merytorycznie rozpoznać złożonego w zażaleniu wniosku o wstrzymanie wykonalności decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne.

Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 1a) odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2–4 oraz art. 220 § 3; 1b) umorzenie postępowania; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3) (uchylony); 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 5a) odrzucenie wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną.

Ponadto zgodnie z art. 196 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia do czasu rozstrzygnięcia zażalenia. Postanowienie takie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.

Należy podkreślić, że przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozstrzygnięcia zażalenia. W związku z tym zażalenie na postanowienie WSA z 20 kwietnia 2016 r. jako niedopuszczalne podlegało odrzuceniu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.