Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 115/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-05-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 615  Sprawy zagospodarowania przestrzennego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie : WSA Barbara Pasternak AWSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) Protokolant : Edyta Domagalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2006 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 22 listopada 2002 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącego M. S. kwotę 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

R. T. w dniu [...] .09.2001 r. złożył wniosek o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla zamierzenia inwestycyjnego, polegającego na budowie przydomowej oczyszczalni ścieków z drenażem rozsączającym dla 5 mieszkańców o wielkości zrzutu ścieków 0,75 m3 /dobę (akta administracyjne sprawy, karta nr 7-8). Burmistrz Miasta i Gminy [...] decyzją z dnia [...] .10.2001 r. znak: [...] odmówił ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla tego przedsięwzięcia, zlokalizowanego na działce nr [...] w [...] przy ul. [...] (akta sprawy, karta nr 20). Po wniesieniu przez R. T. odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...].11.2001 r. znak: [...] uchyliło zaskarżoną decyzję organu I-instancji w całości przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia (akta administracyjne sprawy, karta nr 31-34).

Organ I-instancji ponownie rozpatrując przedmiotową sprawę decyzją z dnia [...].02.2002 roku znak: [...] odmówił ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla ww. przedsięwzięcia inwestycyjnego (akta administracyjne sprawy, karta nr 52-53), przy czym również i ta decyzja została przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w dniu [...].03.2002 r. uchylona i sprawa przekazana do ponownego rozpoznania (akta administracyjne sprawy, karta nr 60-62).

Po raz kolejny prowadząc postępowanie Burmistrz Miasta i Gminy [...]decyzją z dnia [...].04.2002 roku znak: [...] odmówił ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedsięwzięcia polegającego na: budowie przydomowej oczyszczalni ścieków na działce nr [...] w [...] przy ul. [...] (akta administracyjne sprawy, karta nr 63-64).

W decyzji tej organ I-instancji ustalił, iż teren wnioskowanej inwestycji znajduje się w obrębie jednostki strukturalnej B4 (M) - "[...]" o funkcji mieszkalnej na wyodrębnionych terenach "[...]" przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową niskiej intensywności z usługami oraz zieleń urządzoną towarzyszącą ciągom komunikacji kołowej i pieszej, zieleń ochronną przed uciążliwościami zewnętrznymi oraz zieleń parkową osiedlową.

W ocenie organu l instancji wnioskowane zamierzenie inwestycyjne jest sprzeczne z przepisem szczególnym jaki jest art. 5 ust. l pkt 2 ustawy z dnia 13 września 1996 r. w sprawie utrzymania czystości i porządku w gminach, zgodnie z którym właściciele nieruchomości mają obowiązek zapewnienia utrzymania czystości, poprzez przyłączenie nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej lub w przypadku, gdy budowa sieci jest technicznie i ekonomicznie nieuzasadniona, wyposażenia nieruchomości w zbiornik bezodpływowy nieczystości ciekłych lub przydomową oczyszczalnię ścieków bytowych, spełniając wymagania zawarte w przepisach odrębnych, przy czym przyłączenie nieruchomości do sieci kanalizacyjnej nie jest obowiązkowe, jeżeli nieruchomość jest wyposażona w przydomową oczyszczalnię ścieków spełniającą wymagania określone w przepisach odrębnych. Ponadto w tej sprawie zamierzenie inwestycyjne narusza art. 43 ust. l Prawa wodnego, który nakłada obowiązek wyposażenia aglomeracji o równoważnej liczbie mieszkańców powyżej 2000 osób w sieci kanalizacyjne dla ścieków komunalnych zakończone oczyszczalniami ścieków, zgodnie z ustaleniami krajowego programu oczyszczania ścieków komunalnych.

W ocenie organu I-instancji, ustalenia na tym obszarze miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie precyzują sposobu wyposażenia terenu w urządzenia kanalizacyjne, zatem rozwiązanie wskazywane przez wnioskodawcę jest niezgodne z ustaleniami tego planu, ponieważ ze strony 49 części opisowej planu jednoznacznie wynika, że kontynuowana i zamierzona rozbudowa miasta w kierunku południowym stwarza konieczność pilnej realizacji odcinka kolektora "C".

Na tą decyzję organu I-instancji odwołanie w ustawowym 14-dniowym terminie złożył R. T., podnosząc, że nie zgadza się z decyzją organu I-instancji odmawiającą ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Zdaniem odwołującego się wnioskowane zamierzenie inwestycyjne nie narusza ustaleń miejscowego planu i nie spowoduje zanieczyszczenia gleby. W odwołaniu wskazano, że maksymalna dobowa ilość zrzutu ścieków to 0,75-' (akta administracyjne sprawy, karty nr 89-91).

Po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] .06.2002 r. znak: [...] (akta administracyjne sprawy, karta nr 96-97), uchyliło w całości decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...].04.2002 roku znak: [...] odmawiającą ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedsięwzięcia polegającego na budowie przydomowej oczyszczalni ścieków na działce nr [...] w [...] przy ul. [...] oraz umorzyło postępowanie organu I-instancji.

Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...].06.2002 r., doręczoną M. S., M. S. i A. S. w dniach [...] i [...] lipca 2002 r. skargę w dniu [...]sierpnia 2002 r. zawierającą żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Kolegium z dnia [...] .06.2002 r. złożyli M. S., M. S. i A. S. do Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie (akta administracyjne sprawy, karty nr 108-109).

Po otrzymaniu skargi, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uwzględniło, na podstawie art. 38 ust.2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym oraz art. 157 k.p.a. skargę w całości i we własnym zakresie decyzją z dnia [...].10.2002 r. znak: [...] stwierdziło nieważność swojej decyzji z dnia [...].06.2002 r. (akta administracyjne sprawy, karta nr 148-149). W uzasadnieniu tej decyzji wyjaśniono, że powodem stwierdzenia nieważności było spełnienie przesłanki z art. 156 § l pkt 2 k.p.a., zaskarżona decyzja jest obarczona wadą polegająca na wydaniu jej z rażącym naruszeniem prawa.

Ponieważ jednocześnie pozostawało w obrocie prawnym odwołanie R. T. od decyzji Burmistrz Miasta i Gminy [...] z dnia [...] .04.2002 roku znak: [...] odmawiającej ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedsięwzięcia polegającego na: budowie przydomowej oczyszczalni ścieków na działce nr [...] w [...] przy ul. [...] . Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia 22.11.2002 r. znak: [...] uchyliło zaskarżoną decyzję organu I instancji z dnia [...] kwietnia 2002 r. w całości i orzekło merytorycznie w ten sposób, że ustaliło warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla ww. przedsięwzięcia inwestycyjnego (akta administracyjne sprawy, karty nr 166-168), określając termin ważności tej decyzji na dzień [...]grudnia 2003 r.

W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że projektowana oczyszczalnia ścieków dotyczy istniejącego budynku mieszkalnego i nie spowoduje ona zmiany funkcji terenu. Ustalenia planu miejscowego nie zawierają zakazu budowy przydomowych oczyszczalni ścieków, ani nakazu obowiązkowego włączania istniejących budynków do istniejącej sieci kanalizacyjnej. Zakazu takiej budowy nie można również wyprowadzać z treści art. 5 ust. l pkt 2 ustawy z dnia 13.09.1996 r. o porządku i czystości w gminach. Do decyzji dołączono część opisową warunków zabudowy i nie podpisany przez organ odwoławczy załącznik graficzny.

Decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 22.11.2002 r. znak [...] M. S. otrzymał w dniu [...] .12.2002 r. a M. S. dnia [...] .12.2002 r. (akta administracyjne sprawy, karta nr 170, 176). Decyzja ta zawierała pouczenie o prawnie złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do tego samego organu. Decyzją z dnia [...].12.2002 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] sprostowało z urzędu pouczenie zawarte w swoje decyzji z dnia 22.11.2002 r. w ten sposób, że zamieszczono pouczenie o dopuszczalności zaskarżenia tej decyzji do sądu administracyjnego w terminie 30 dni (akta administracyjne sprawy, karta nr 179). Decyzję z dnia [...].12.2002 r. doręczono M. S. i M. S. w dniu [...] grudnia 2002 r. (akta administracyjne sprawy, karta nr 184-185).

M. S. i M. S. w dniu [...] stycznia 2003 r. wnieśli skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22.11.2002 r. (akta administracyjne sprawy, karta nr 200).

Skarga została podpisana tylko przez M. S.. W treści skargi wynika, że skarżący kwestionuje zasadność rozstrzygnięcia organu II instancji, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. Strona zarzuca, iż decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 22.11.2002 roku znak: [...] jest sprzeczna z planem miejscowym, a budowa przydomowej oczyszczalni ścieków stworzy zagrożenie dla środowiska naturalnego. Warunki gruntowe nie powalają na realizację inwestycji ze względu na wysoki poziom wody. Skarżący podniósł, że nie jest dla niego zrozumiały fakt, iż organ II-instancji trzykrotnie uchylał decyzje w sprawie ustalenia warunków zabudowy a organ odwoławczy takie warunki ustala. Skarżący podniósł zarzut stronniczości organu odwoławczego, zaś zaskarżona decyzja jest zagrożeniem dla sąsiadów.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na skargę w całości podtrzymało w całości argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji i wniosło o jej oddalenie. Ponadto wyjaśniło, że głównym powodem uchylenia trzech decyzji Burmistrza Miasta i Gminy w [...] w sprawie odmowy ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy przydomowej oczyszczalni ścieków na działce nr [...] w [...] było to, iż organ l instancji nie udowodnił braku zgodności tego zamierzenia z ustaleniami planu miejscowego. Podejmując decyzję z dnia [...] .04.2002 r. organ I-instancji bezpodstawnie uznał, że budowa przydomowej oczyszczalni ścieków na działce nr [...] w [...] przy ul. [...] , jest sprzeczna z ustaleniami miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta [...] oraz przepisem szczególnym zawartym w art. 5 ust.l pkt.2 ustawy z dnia [...].09.1996 roku w sprawie utrzymania porządku i czystości w gminach. W omawianej sprawie, organ ustalił, iż teren wnioskowanej inwestycji znajduje się w obrębie jednostki strukturalnej B4 (M) - "[...]" o funkcji mieszkalnej na wyodrębnionych terenach "[...]" przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową niskiej intensywności z usługami oraz zieleń urządzoną towarzyszącą ciągom komunikacji kołowej i pieszej, zieleń ochronną przed uciążliwościami zewnętrznymi, zieleń parkową osiedlową. Projektowana przydomowa oczyszczalnia ścieków nie spowoduje zmiany funkcji terenu. Ustalenia planu, zarówno generalne jak też ogólne dla jednostki strukturalnej "B" i szczegółowe dla terenu: "[...]" nie zawierają zakazu budowy przydomowych oczyszczalni ścieków. Wyjaśniono również, że ustalenia planu miejscowego nie zawierają nakazu obowiązkowego włączania istniejących budynków mieszkalnych do funkcjonującej na terenie miasta [...] sieci kanalizacyjnej. Także powołany w decyzji organu l instancji zapis art. 5 ust.l pkt. 2 ustawy z dnia [...].09.1996 r. o porządku i czystości w gminach nie zawiera zakazu budowy przydomowych oczyszczalni ścieków. Zgodnie bowiem z treścią w/w przepisu przyłączenie nieruchomości do sieci kanalizacyjnej nie jest obowiązkowe, jeżeli nieruchomość jest wyposażona w przydomową oczyszczalnię ścieków spełniającą wymagania określone w przepisach odrębnych. Powodem wydania decyzji z [...] .04.2002 r. było i to, że poprzednio organ I-instancji trzykrotnie wadliwie wydawał w tej sprawie decyzje. Ponadto przydomowa oczyszczalnia ściekom nie znajduje się w wykazie inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarżący M. S. w dniu [...] .01.2002 r. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 22 listopada 2002 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie.

Stosownie do art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.

Wprawdzie skarga złożona w tej sprawie do Sądu przez M. S. i M. S., jednakże z powodu braku podpisania skargi przez M. S. w stosunku do tego skarżącego Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł w odrębnym orzeczeniu.

W niniejszej sprawie przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 22.11.2002 r. uchylająca wcześniejszą decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...].04.2002 r. w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu i orzekająca w tym zakresie co do istoty sprawy w ten sposób, że organ odwoławczy ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie przydomowej oczyszczalni ścieków o wydajności do 5 m3 na dobę na działce nr [...] przy ul. [...] w [...].

Decyzja organu odwoławczego zawiera naruszenia prawa materialnego i procedury administracyjne w zakresie uzasadniającym jej uchylenie.

Zaskarżona decyzja podlega uchyleniu z innych jednak powodów, niż podniesione w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest bowiem związany granicami skargi i jego obowiązkiem jest zbadanie zgodności z prawem czynności organu administracji podjętych w danej sprawie , w tym również zaskarżonej decyzji, niezależnie od treści skargi (art. 134 § l P.p.s.a.).

Z akt sprawy wynika, że planowane zamierzenie inwestycyjne będzie realizowane na działce nr [...] w [...] przy ul. [...]. Działka nr [...] graniczy z działkami nr [...] , [...] , [...] , [...] oraz z działką, na której znajduje się droga publiczna - ul. [...] (akta administracyjne sprawy, karta nr 1). W aktach sprawy nie ma żadnego wypisu z ewidencji gruntów wskazujących na osoby będące właścicielami (użytkownikami wieczystymi) ww. działek. Stąd nie ma pewności, że osoby uznane przez organ odwoławczy za strony tego postępowania zostały prawidłowo uznane za strony w rozumieniu art. 28 k.p.a. Ponadto na pewnych etapach postępowania brały udział różne strony. Dopiero na etapie postępowania odwoławczego jako stronę uznano A. S.. Jako strona samodzielnie występuje M. S., mimo że z akt sprawy wynika (np. karta nr 119,116), że jako strona występowała również Z. S.. Jako strona występuje również tylko R. T., mimo że szereg pism w sprawie składanych było przez B. i R. T. (np. akta administracyjne sprawy, karta nr 129).

Na tej podstawie należy stwierdzić, że w tej sprawie organy administracji nie wykazały, aby dokonały prawidłowego ustalenia stron postępowania. To bowiem na organach administracji ciążył obowiązek wykazania, że osoby do których kierowano decyzje są stronami postępowania. Wykonanie tego obowiązku może zaś wynikać, między innymi stąd, że organ zgromadzi dokumenty potwierdzające prawidłowość ustalenia stron.

Zgodnie z art. 42 ust. l ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity z 1999 r. Dz. U. Nr 15, poz. 139 ze zm.) treść decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu powinna obejmować następujące zagadnienia:

1) rodzaj inwestycji;

2) warunki wynikające z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeśli dla danego obszaru plan został uchwalony;

3) warunki zabudowy i zagospodarowania terenu wynikające z przepisów szczególnych;

4) warunki obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji;

5) wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich;

6) linie rozgraniczające teren inwestycji, wyznaczone na mapie w stosownej skali;

7) okres ważności decyzji.

Zaskarżona decyzja organu odwoławczego nie spełnia wszystkich ww. warunków. Decyzja ta nie obejmuje warunków wynikających z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Nie ulega wątpliwości, że działka nr [...] znajdowała się na dwóch odmiennych obszarach zagospodarowania terenu, określonych w uchwale Rady Narodowej Miasta i Gminy w [...] z dnia [...] września 1989 r. nr [...] w sprawie ustalenia miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta [...] -zmienionej uchwałą Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] listopada 1994 r. nr [...] -jako obszar B4 (M) MN, U oraz ZO,ZP (akta administracyjne sprawy, karta nr 2).

W aktach sprawy nie ma ustaleń ogólnych dotyczących ww. obszarów. Według ustaleń szczegółowych obszar B4 (M) MN, U był przeznaczony po zabudowę mieszkaniową niskiej intensywności z usługami, przy realizowaniu zabudowy jednorodzinnej oraz jednorodzinnej z usługami rzemieślniczymi do pełnego zagospodarowania wg. wykonanego planu szczegółowego osiedla "[...]" przy ustaleniu orientacyjnej chłonności terenu na ok. 350 mieszkańców; budynków mieszkalnych do dwóch kondygnacji i usług parterowych (akta administracyjne sprawy, karla nr 3). Natomiast również na podstawie ustaleń szczegółowych obszar ZO, ZP został zakwalifikowany w planie miejscowym jako obszar o zieleni urządzonej towarzyszącej ciągom komunikacji kołowej i pieszej, zieleń ochronna przed uciążliwościami zewnętrznymi, zieleń parkowa osiedlowa nieliczne istniejącej zadrzewienia do adaptacji i uzupełnień alejowych wzdłuż głównych ulic i ciągów spacerowych wg. rozwiązań szczegółowych (akta administracyjne sprawy, karta nr 3).

Mimo wyraźnej treści art. 42 ust. l pkt 2 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, stosownie do którego zaskarżona decyzja powinna określać warunki wynikające z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz art. 43 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, który nakazywał ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku, gdy zamierzenie inwestycyjne było zgodne z planem miejscowym, w tej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało jedynie, że zamierzenie inwestycyjne polegające na budowie przydomowej oczyszczalni ścieków nie jest sprzeczne z treścią ogólnych (generalnych) ustaleń planu miejscowego, jak i treścią ustaleń szczegółowych. Nawet jednak takie twierdzenie organu administracji nie znajduje uzasadnienia w aktach sprawy, które w ogóle nie zawierają ogólnych warunków określonych dla obszaru B4 (M) MN, U oraz obszaru ZO, ZP. Ponadto, co jest istotne w tej sprawie, obowiązkiem organu nie było wykazywanie, że zamierzenie inwestycyjne nie jest sprzeczne z treścią planu miejscowego, ale że jest z nim zgodne. Taki bowiem obowiązek wynikał z art. 43 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym.

Wydając zaskarżoną decyzję organ odwoławczy naruszył art. 42 ust. l pkt 4 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, nakazującym ustalanie warunków obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji zamierzenia inwestycyjnego. W tym zakresie ustalenia organu administracji ograniczyły się do następującego zdania: "5. Obsługa komunikacyjna- na dotychczasowych warunkach." Nie jest to jakiekolwiek ustalenie warunków obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji. Obowiązkiem organu było bowiem konkretne wskazanie na te warunki w zakresie komunikacji, które warunkują lub są niezbędne do realizacji danej inwestycji. Nie można było również w ogóle pomijać jakiegokolwiek odniesienia do warunków w zakresie infrastruktury technicznej, ponieważ był to obowiązkowy element w decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Jeżeli organ odwoławczy uznał, że nie ma potrzeby ustalania jakichkolwiek warunków technicznych, powinien wyjaśnić w treści decyzji powody, dla których odstąpiono od obligatoryjnej treści tej decyzji, wynikającej z pkt 4 ust. l art. 42 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym.

Zaskarżona decyzja zawiera wprawdzie załącznik graficzny, jednakże nie określa on granicy terenu inwestycji. Zawiera on wprawdzie linię czerwoną stanowiącą granice działki nr [...] , jednakże z legendy mapy wynika, że granice terenu działki nr [...] określa linia czarna. Linia czerwona nie jest opisana.

Ponadto, co jest istotnym uchybieniem w tej sprawie samodzielnie uzasadniającym uchylenie decyzji, załącznik graficzny nie jest podpisany przez organ administracji (akta sprawy administracyjnej, karta nr 164). Załącznik graficzny jako część decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu musi być podpisany, inaczej nie jest on częścią decyzji. Wydanie zaś decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu bez załącznika graficznego stanowi naruszenie art. 42 ust. l pkt 6 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym.

Zgodnie z wyrokiem NSA z dnia 21.06.1999 r., sygn. akt IV SA 1757/98, opub. w LEX nr 47867, załącznik graficzny do decyzji stanom jej integralną część - musi więc odpowiadać takim samym wymogom jak decyzja. Zgodnie z art. 107 § l k.p.a. załącznik do decyzji powinien zawierać stosowną adnotację opatrzoną podpisem i pieczęcią oraz wskazującą datę i numer decyzji, której stanowić ma integralną część". Stanowisko to w całości akceptuje Wojewódzki Sąd Administracyjny w tej sprawie.

Ponadto zaskarżona decyzja narusza art. 107 § l i § 3 k.p.a. Zgodnie z powołanym artykułem każda decyzja administracyjna powinna zawierać, między innymi, wskazanie podstawy prawnej orzekania. W tej sprawie pod pojęciem wskazania podstawy prawnej wydania zaskarżonej decyzji należy rozumieć wskazanie nie tylko art. 138 § l pkt 2 k.p.a. (jedyna podstawa prawna zawarta w zaskarżonej decyzji), ale również art. 104 i 107 k.p.a., a ponadto podanie przepisów prawa materialnego - zarówno art. 39, 40 ust. l i 3, art. 41, 42, 43 oraz art. 46 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, jak również właściwe przepisy zawarte w uchwale Rady Narodowej Miasta i Gminy w [...] z dnia [...] września 1989 r. nr [...] w sprawie ustalenia miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta [...] - zmienionej uchwałą Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] listopada 1994 r. nr [...] . Art. 107 § 3 k.p.a. wprost wskazuje, iż uzasadnienie prawne decyzji administracyjne winno zawierać wyjaśnienie podstawy prawnej z przytoczeniem przepisów prawa.

Ponadto art. 107 § l k.p.a. nakłada na organ administracji obowiązek podpisania decyzji z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do podpisywania decyzji. Samorządowe Kolegia Odwoławcze orzekają w składach 3-osobowych, przy czym osobami wydającymi decyzję mogą być albo członkowie etatowi, albo członkowie pozaetatowi Samorządowego Kolegium Odwoławczego - art. 4 ust. 3 i art. 18 ust. l ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jednolity z 2001 r. Dz. U. Nr 79, po/. 856 ze zm.). Tą właśnie okoliczność, czyli podpisania decyzji przez członka etatowego bądź pozaetatowego należało zamieścić w decyzji. Przewodniczący zespołu orzekającego nie jest stanowiskiem służbowym, zaś określenie członkowie zespołu orzekającego jest zbyt ogóle.

Odnosząc się do zarzutów zawartych w skardze, należy wyjaśnić, że słusznie organ odwoławczy uznał za niedopuszczalne uzależnianie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu od treści art. 5 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. Nr 132, poz. 622 ze zm.), błędnie przez organ odwoławczy podanej jako ustawa o porządku i czystości w gminach. Powołany przepis nie jest bowiem regulacją szczególną wobec ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym i tym samym nie zawiera on żadnych odmiennych zasad dotyczących ustalania warunków realizacji inwestycji.

Istotą decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu wydawanej na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym było ustalenie, czy dane zamierzenie inwestycyjne jest lub nie jest zgodne z planem miejscowym. Warunki techniczne realizacji danej inwestycji, w tym np. poziom wody, w ogóle nie mogły być na tym etapie brane pod uwagę. To kolejny etap postępowania, uregulowany w Prawie budowlanym (postępowaniem w zakresie bądź to udzielenia pozwolenia na budowę, bądź zgłoszenia) zakłada spełnienie przez inwestora warunków technicznych. Należy również dodać, iż w decyzji ustalającej warunki zabudowy nie było podstaw prawnych do ustalania technicznych warunków w zakresie ochrony środowiska.

Natomiast zarzut dotyczący sprzeczności zaskarżonej inwestycji z planem miejscowym jest tylko częściowo zasadny dlatego, że organ odwoławczy skupił swoje rozważania nad wykazaniem braku tejże sprzeczności, nie zaś na wykazaniu zgodności z planem miejscowym.

Rekapitulując należy stwierdzić, iż w tej sprawie organy administracji naruszyły przepisy prawa materialnego - art. 42 ust. l pkt 2, pk 4 i pkt 6 oraz art. 43 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999 r. Nr 15, póz. 139 ze zm.), a także przepisy procedury administracyjnej - art. 28 k.p.a., art. 7, 77 i 107 § l i § 3 k.p.a. w ten sposób, że treść zaskarżonej decyzji nie zawiera obligatoryjnych jej elementów, a ponadto nie wykazano w aktach sprawy prawidłowego kręgu stron postępowania, nie wskazano podstawy prawnej rozstrzygnięcia i nie wyjaśniono istotnych w sprawie okoliczności dotyczących w szczególności zgodności zamierzenia inwestycyjnego z planem miejscowym.

Zgodnie z art. 141 § 4 P.p.s.a. ponownie rozpatrując sprawę organ odwoławczy powinien przede wszystkim ustalić, czy jest odwołujący się podtrzymuje swoje odwołanie, ustalić prawidłowo strony, ustalić czy w tym zakresie postępowanie nie jest już bezprzedmiotowe z powodu wybudowania przydomowej oczyszczalni ścieków, a w przypadku braku bezprzedmiotowości sprawy - wyjaśnić czy zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z planem miejscowym i prawidłowo wydać decyzję wraz z załącznikiem graficznym prawidłowo podpisanym. Decyzja orzekająca merytorycznie powinna zawierać ponadto wszystkie elementy wynikające nie tylko z art. 42 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym ale również art. 107 k.p.a.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, działając na podstawie art. 145 § l pkt a i c P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji wyroku, ponieważ stwierdzono naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a także naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania oraz naruszenie przepisów postępowania mogących mieć wpływ na wynik sprawy.

Stosownie do treści art. 152 P.p.s.a. sąd administracyjny w razie uwzględnienia skargi w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane. Rozstrzygnięcie, o którym mowa w art. 152 P.p.s.a., stanowi element wyroku uwzględniającego skargę. Ponieważ wyrok wojewódzkiego sądu administracyjnego nie jest prawomocny, stąd nie wywołuje on skutku w postaci wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu lub czynności. W tej sytuacji niezbędne jest, aby Sąd określił, czy i w jakim zakresie akt lub czynność mogą być wykonane. Stosownie do tego w tej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozstrzygnął w wyroku o nie wykonywaniu zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 22 listopada 2002 r. Takie rozstrzygniecie skutkuje bowiem tym, że decyzja ta nie wywołuje skutków prawnych, które wynikają / jego rozstrzygnięcia, już od chwili wydania wyroku, mimo że wyrok uchylający to postanowienie nie jest jeszcze prawomocny.

O kosztach rozstrzygnięto na podstawie art. 200 P.p.s.a., zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżoną decyzję, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W tej sprawie zwrot kosztów postępowania obejmuje kwoty uiszczonych przez skarżącego wpisu.