Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 111/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-04-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Skarżony organ: Minister Rozwoju
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Pietrasz po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [A.] Sp. z o.o. w L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 grudnia 2021 r., sygn. akt V SA/Wa 4170/21 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi [A.] Sp. z o.o. w L. na decyzję Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia [...] czerwca 2021 r., nr [...] w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty dofinansowania z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie NSA/post.1 – postanowienie "ogólne"


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 1 grudnia 2021 r., sygn. akt V SA/Wa 4170/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę [A.] sp. z o.o. w L. na decyzję Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty dofinansowania przypadającej do zwrotu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Sąd I instancji w uzasadnieniu postanowienia wskazał, że zaskarżoną decyzję z 16 czerwca 2021 r. doręczono Skarżącej w dniu 21 czerwca 2021 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji w aktach administracyjnych). Ustawowy 30-dniowy termin do złożenia skargi upłynął 21 lipca 2021 r. Skarżąca nadała skargę w urzędzie pocztowym w dniu 22 lipca 2021 r., a zatem już po upływie ustawowego terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. W decyzji z dnia 16 czerwca 2021 r. organ administracji pouczył Stronę o terminie i sposobie wniesienia skargi do tut. Sądu. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła [A.] sp. z o.o. w L. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia przez WSA w Warszawie i przyjęcie sprawy do rozpoznania, zaś na wypadek nieuwzględnienia niniejszego zażalenia wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia - na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 §2 p.p.s.a. oraz zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

Na podstawie art. 194 § 3 p.p.s.a., zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła:

1. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to: art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 53 § 1, art. 82, art. 83 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 111 § 1 k.c. - poprzez błędne obliczenie terminu do wniesienia skargi administracyjnej, a przez to uznanie jej za wniesioną po upływie ustawowego terminu, w wyniku nieprawidłowego przyjęcia, że zaskarżona decyzja doręczona została doręczona 21 czerwca 2021, co w konsekwencji doprowadziło do jej odrzucenia, podczas gdy przedmiotowa decyzją została doręczona w dniu 22 czerwca 2021 r., a zatem termin do wniesienia skargi upływał w dniu 22 lipca 2021 r. (a co wynikało z danych znajdujących się w powszechnie dostępnym systemie elektronicznym przesyłek, a co potwierdzają załączone do niniejszego zażalenia dowody) -wobec czego złożona przez stronę skarżąca skarga została wniesiona w przepisanym 30-dniowym terminie, tj. w dniu 22 lipca 2021 r.:

Jednocześnie wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z załączonych do niniejszego pisma dokumentów, a mianowicie:

- urzędowego potwierdzenia wydanego przez P. P. odbioru przesyłki adresowanej do pełnomocnika strony skarżącej z decyzją Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej w dniu [...] czerwca 2021 r. (przesyłka o nr [...]):

- wydanego przez P. P. wydruku z systemu elektronicznego P. P. dotyczącego odbiorcy i daty doręczenia (przesyłka o nr [...]);

-wydruku z systemu informatycznego P. P. - Tracking przesyłki adresowanej do pełnomocnika strony skarżącej wraz z kserokopią koperty zawierającej decyzję Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej, znak sprawy [...] (przesyłka o nr [...]); na okoliczność wykazania następujących faktów, ti. 1) wykazania, że wbrew treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, skarga została doręczona 22 czerwca 2021 r., co sprawia, iż zachowany został ustawowy termin do wniesienia skargi, a co za tym idzie, winna ona zostać rozpoznana merytorycznie przez WSA w Warszawie: 2) daty upływu terminu na zaskarżenie niniejszej decyzji Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej w dniu 22 lipca 2021 r.. z uwagi na doręczenie jej dnia 22 czerwca 2021 r.;

-wydruku z systemu informatycznego P. P. - Tracking przesyłki adresowanej do Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej, znak sprawy [...]:[...] ze skargą z dnia [...] lipca 2021 r. (przesyłka nr [...]) wraz z wydrukiem książki nadawczej pełnomocnika strony skarżącej, na okoliczność wykazania następujących faktów, tj. 1) potwierdzenia daty nadania skargi przez stronę w dniu 22 lipca 2021 r., a zatem zachowania 30-dniowego terminu do jej wniesienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie ma usprawiedliwione podstawy, przez co zasługuje na uwzględnienie.

Należy wskazać, że stosownie do treści art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. W myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.

Ustawodawca połączył określone skutki prawne (możliwość wniesienia skargi -rozpoczęcie biegu terminu określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a.) ze skutecznym doręczeniem stronie rozstrzygnięcia w sprawie (decyzji). Przewidział określone zasady doręczania pism przez organ administracji publicznej. Zasady te regulują przepisy rozdziału 8 "Doręczanie" Działu I Kodeksu postępowania administracyjnego.

W przypadku braku możliwości doręczenia w sposób, o którym mowa w § 1 i § 2 pkt 1, organ administracji publicznej doręcza pisma: 1) przesyłką rejestrowaną, o której mowa w art. 3 pkt 23 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2020 r. poz. 1041 i 2320), albo 2) przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy (art. 39 par. 3 k. p. a.).

Przez pokwitowanie należy rozumieć potwierdzenie doręczenia pisma przez odbierającego pismo swym podpisem ze wskazaniem daty doręczenia. Własnoręczny podpis odbierającego pismo potwierdza nie tylko jego odbiór, ale i datę doręczenia; wskazanie przez odbierającego daty doręczenia jest najlepszą rękojmią, że data ta jest zgodna z rzeczywistością (G. Łaszczyca, A. Matan, Doręczenia w postępowaniu administracyjnym ogólnym i podatkowym, Kraków 1998, s. 202). Zgodnie z art. 17 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz. U. z 2018 r. poz. 2188 z późn. zm.) potwierdzenie nadania przesyłki rejestrowanej wydane przez placówkę pocztową ma moc dokumentu urzędowego. Przesyłką rejestrowaną jest przesyłka pocztowa przyjęta za pokwitowaniem przyjęcia i doręczenia za pokwitowaniem odbioru (art. 3 pkt 23 Prawa pocztowego). Pocztowy dowód doręczenia przesyłki jest dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 76 § 1 k.p.a., co oznacza, że stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Pogląd ten należy uznać za ugruntowany w orzecznictwie sądowym (vide wyrok NSA z dnia 20 lutego 2020 r., sygn. akt II OSK 3444/18 i przywołane tam wyroki). Taki charakter zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki uzasadnia przyjęcie, że dokument ten korzysta z domniemania prawdziwości. Strona może przeprowadzić dowód przeciwko jego treści, wykazując, że pismo nie zostało jej doręczone w dacie wskazanej w dowodzie doręczenia przesyłki (zob. wyrok NSA z dnia 20 stycznia 1999 r., III SA 1594/98, LEX nr 44831).

W niniejszej sprawie kwestię sporną stanowi data doręczenia skarżącej przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję z dnia [...] czerwca 2021 r., znak sprawy [...]. Sąd w zaskarżonym postanowieniu, opierając się na treści zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki, uznał, że do jej doręczenia doszło 21 czerwca 2021 r., skarżąca natomiast stoi na stanowisku (potwierdzając je stosownymi dokumentami), że otrzymała ją 22 czerwca 2021 r.

Odnosząc powyższe uwagi do stanu rozpoznawanej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w aktach administracyjnych sprawy znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki o numerze [...] zawierającej odpis zaskarżonej decyzji (k. 1540), z treści którego wynika, że przesyłkę doręczono 21 czerwca 2021 r. pod wskazanym przez pełnomocnika skarżącej adresem do doręczeń (Kancelaria Prawna W. Ch., Kancelaria Radców Prawnych D. i Ch. sp.p., pl. [...] [...],[...] W.). Odbiór pokwitowała K. M. Z adnotacji zamieszczonych na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przez doręczającego wynika, że ww. osoba jest osobą upoważnioną do odbioru korespondencji. Dodatkowo, wskazana przez doręczającego data wydania przesyłki (21 czerwca 2021 r.) jest zgodna z datą wskazaną przez jej odbiorcę.

Należy zauważyć, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że pocztowy dowód doręczenia adresatowi przesyłki jest dokumentem urzędowym, potwierdzającym fakt i datę doręczenia pisma zgodnie z danymi na dokumencie tym umieszczonymi. Taki charakter zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki uzasadnia przyjęcie, że dokument ten korzysta z domniemania prawdziwości. Domniemanie to może zostać jednak obalone, nie wystarczy do tego samo twierdzenie, że widniejący podpis nie jest podpisem adresata (por. np. wyroki NSA z dnia 27 września 2013 r., I FSK 1411/12, z dnia 23 stycznia 2013 r., I GSK 16/13, postanowienie NSA z dnia 31 marca 2010 r., I FSK 1929/09). Skuteczne zakwestionowanie dokumentów urzędowych wymaga przeprowadzenia stosownego kontrdowodu z inicjatywy strony toczącego się postępowania (por. wyrok NSA z dnia 18 lipca 2007 r., I OSK 1704/06).

W zażaleniu skarżąca kwestionuje wskazaną na zwrotnym potwierdzeniu odbioru datę doręczenia jej decyzji, twierdząc że do doręczenia doszło 22 czerwca 2021 r. i przedstawiając na dowód tego liczne dokumenty:

- urzędowe potwierdzenie wydanego przez P. P. odbioru przesyłki o nr [...].

- wydany przez P. P. wydruk z systemu elektronicznego P. P. dotyczącego przesyłki o nr [...].

- wydruk ze strony internetowej operatora pocztowego umożliwiającego tzw. "śledzenie przesyłek" przesyłki adresowanej do pełnomocnika strony skarżącej o nr [...].

Należy zauważyć, że twierdzenie skarżącej o innej dacie odbioru zaskarżonej decyzji niż wynikająca ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajduje potwierdzenia w dołączonych do zażalenia dokumentach. Z przedstawionych wyżej dokumentów wynika, że przesyłka o nr [...] zawierająca zaskarżoną decyzję z dnia 16 czerwca 2021 r. skierowana pod wskazany przez pełnomocnika skarżącej kasacyjnie adres do doręczeń - Kancelaria Prawna W. Ch., Kancelaria Radców Prawnych D. i C. sp.p., pl. [...],[...] W. została doręczona w dniu 22 czerwca 2021 r.

Treść wydanego przez P.P. wydruku z systemu elektronicznego P.P. S.A. przedmiotowej przesyłki o nr [...], jak również wydruk z systemu informatycznego P. P. tzw. "śledzenie przesyłek" przedmiotowej przesyłki oraz urzędowe potwierdzenie wydanego przez P. P. odbioru przedmiotowej przesyłki stanowi zatem dowód pozwalający obalić domniemanie prawdziwości zwrotnego potwierdzenia odbioru spornej przesyłki znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy.

W rezultacie uznać należy, że skoro doręczenie decyzji nastąpiło [...] czerwca 2021 r., to termin do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg od 23 czerwca 2021 r. Skoro zaś skarżąca nadała skargę w urzędzie pocztowym w dniu 22 lipca 2021 r., to zachowała termin wyznaczony do wniesienia skargi, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a.

Wskazując na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.