Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 2939/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2005-01-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 616  Rolnictwo i leśnictwo, w tym gospodarowanie nieruchomościami rolnymi i leśnymi,  ochrona gruntów rolnych i leśnych, gosp
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Kamieńska Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Asesor sąd. Lilianna Drewniak-Żaba Protokolant ref.staż. Kamila Kozłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2005r. sprawy ze skargi S.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania o d d a l a s k a r g ę /-/ B.Drzazga /-/ B.Kamieńska /-/ L.Drewniak-Żaba


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...]r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu wniosku S.G. o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie utrzymania w mocy decyzji Starosty z dnia [...]r. znak [...] w sprawie przyznania A.L. i J.L. nieodpłatnie na własność do - części gruntu Skarbu Państwa, oznaczonego geodezyjnie jako działki nr [...],[...] i [...], położonego w obrębie 3 miasta S., odmówiło wznowienia postępowania.

Rozpoznając ponownie sprawę na podstawie art. 127 § 3 kpa, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia [...]r. nr [...] utrzymało w mocy swoją decyzję z dnia [...]r.

Powyższa decyzja jest przedmiotem skargi S.G. do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W skardze wniesionej w dniu [...]r. (data nadania skargi w urzędzie pocztowym), skarżący domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r., wskazując że zostały wydane z naruszeniem art. 145 § 1 pkt 4 kpa.

W dniu [...]r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wszczęło postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności swojej decyzji z dnia [...]r. nr [...] oraz decyzji Starosty z dnia [...]r. znak: [...].

Decyzja z dnia [...]r. nr [...] stwierdzono nieważność wymienionych powyżej decyzji i decyzja ta stała się ostateczna, bowiem w ustawowym terminie nie został złożony wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Decyzja powyższa została doręczona skarżącemu S. G. w dniu [...]r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwaną dalej P.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest każdy, kto ma w tym interes prawny oraz prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności oraz inne podmioty, którym ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.

W utrwalonym już orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że interesu prawnego należy poszukiwać w prawie materialnym, którego konkretne normy przy rozstrzyganiu sprawy indywidualnej nabierają cech uprawnień lub obowiązków strony. Interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się w tym, że działa on bezpośrednio we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienia z nałożonego obowiązku (patrz: wyrok NSA z dnia 27.09.2000r., II SA 2109/00, OSP 2001/6/86).

Działania skarżącego podjęte w rozpoznawanej skardze zmierzały do wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji Starosty Powiatu z dnia [...]r. w części dotyczącej przekazania spadkobiercom K.L. - A.L. i J.L. własności do - części gruntu oznaczonego jako działka nr [...]. S. G. twierdził bowiem, że w tej części A.L. i J.L. przekazany został grunt będący własnością L. i F. G., rodziców skarżącego.

Nie ulega wątpliwości, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. stwierdzająca nieważność zarówno w/w decyzji Starosty Powiatu, jak i utrzymującej ją w mocy decyzji organu odwoławczego z dnia [...]r., sprawiły że skarżący osiągnął zamierzony cel. Organ odwoławczy stwierdził bowiem, że powyższe decyzje utraciły byt prawny, gdyż zostały wydane z rażącym naruszeniem prawa. Zgodnie z art. 156 § 1 kpa stwierdzenie nieważności decyzji wskazuje na to, że nieważność decyzji istniała już w chwili ich wydania.

Odpis decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. skarżący otrzymał w dniu [...]r. Decyzja ta stała się ostateczna, bowiem żadna ze stron nie wniosła środka zaskarżenia przewidzianego w art. 127 § 3 kpa.

Analizując powyższe, Sąd doszedł do przekonania, że w chwili wnoszenia skargi na decyzję z dnia [...]r. nr [...], skarżący nie miał już żadnego interesu prawnego we wniesieniu tej skargi, bowiem jego roszczenie zostało już zrealizowane decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r.

Stąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a., w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.

/-/ B.Drzazga /-/ B.Kamieńska /-/ L.Drewniak-Żaba

Brak podpisu sędziego

spowodowany jest

wygaśnięciem stosunku służbowego

/-/ B.Kamieńska

MarK