Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 625/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-10-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 76 § 1, art. 58 § 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

﻿Sygn. akt III SA/Wa 625/10 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Grażyna Nasierowska Sędziowie Sędzia WSA Marek Kraus Sędzia WSA Alojzy Skrodzki (sprawozdawca) Protokolant Agata Rogosz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 października 2010 r. sprawy ze skargi P. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie w sprawie stanowiska wierzyciela w zakresie oddalenia zarzutów dotyczących nieistnienia obowiązku podatkowego oddala skargę


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Skarbowej w W., zaskarżonym postanowieniem, na podstawie art. 58 i art. 59 § 2 oraz art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 98 poz 1071 ze zm, dalej jako kpa), oraz art. 18, art. 34 § 1 i § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( Dz.U. z 2005r. Nr 229, poz. 1954 ze zm, dalej jako upea.), przywrócenia terminu P. W. (dalej jako strona, podatnik lub skarżący) do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z [...] września 2005 r.

Z akt sprawy wynika, że Naczelnik Urzędu Skarbowego W. prowadził postępowanie egzekucyjne wobec Pana P. W., na podstawie tytułów wykonawczych o wskazanych numerach, obejmujących zobowiązanie w podatku od towarów i usług oraz podatku dochodowym od osób fizycznych.

Organ egzekucyjny na podstawie zawiadomienia Nr [...] dokonał [...] lipca 2005 r. zajęcia prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego w R. SA.

Zobowiązany, pismem z dnia [...] sierpnia 2005r. (12 sierpnia 2005r. - data nadania w Urzędzie Pocztowym) wniósł zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji do tytułów wykonawczych o numerach [...], wskazując jako podstawę nieistnienie obowiązku objętego niniejszymi tytułami wykonawczymi.

Następnie organ egzekucyjny, w dniu [...] sierpnia 2005r., wystąpił do wierzyciela z wnioskiem o zajęcie stanowiska w sprawie zgłoszonych zarzutów, informując jednocześnie o powyższym pełnomocnika zobowiązanego – E. W..

Wierzyciel tj. Naczelnik Urzędu Skarbowego W., postanowieniem z [...] września 2005 r. Nr [...] w sprawie stanowiska wierzyciela, oddalił wniesione zarzuty.

Korespondencja w tej sprawie skierowana została za pośrednictwem Poczty Polskiej do pełnomocnika Zobowiązanego, na adres wskazany w piśmie zawierającym zarzuty i odebrana została w dniu [...] września 2005r.

Organ egzekucyjny Urzędu Skarbowego W., mając na uwadze art. 34 § 3 upea, wydał [...] września 2005r. postanowienie Nr [...] o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego do czasu rozpatrzenia przez ten organ zarzutów zgłoszonych przez zobowiązanego. Postanowienie to zostało doręczone zostało zobowiązanemu, za pośrednictwem Poczty Polskiej 19 września 2005 r.

Naczelnik Urzędu Skarbowego W., postanowieniem z [...] października 2005r. Nr [...], działając jako organ egzekucyjny, oddalił zarzuty zobowiązanego, dotyczące nieistnienia egzekwowanego obowiązku.

Postanowienie to zostało wysłane na adres pełnomocnika zobowiązanego – E. W. listem poleconym, za pośrednictwem Urzędu Pocztowego i doręczone zostało w sposób zastępczy w dniu [...] października 2005 r.

W dniu 30 czerwca 2009 r. wydano Pani E. W. - pełnomocnikowi Pana P. W. kserokopie dokumentów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego.

E. W. złożyła w imieniu zobowiązanego, pismem z [...] lipca 2009r., na podstawie art. 59 § 2 kpa, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z [...] września 2005 r. [...]. Uzasadniając wniosek strona wskazała, że korespondencja zawierająca wskazane postanowienie nie została doręczona stronie. Strona zaznaczyła, że na stronie trzeciej postanowienia, w części "otrzymują" widnieją błędne dane pełnomocnika.

Dyrektor Izby Skarbowej w W., uzasadniając zaskarżone do Sądu rozstrzygnięcie wskazał, że na postanowienie w przedmiocie stanowiska organu egzekucyjnego lub wierzyciela przysługuje zażalenie – w terminie siedmiu dni od daty doręczenia. Zdaniem Dyrektora, z uwagi na treść art. 18 upea, należy w sprawie stosować art. 57 § 1 i art. 58 § 1 i 2 kpa.

Jednocześnie Dyrektor wskazał, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru oraz koperty, które znajdują się w aktach sprawy przekazanych przez organ I instancji, wynika, że korespondencja zawierająca postanowienie organu I instancji z dnia [...] września 2005 r. [...] adresowana była na E. W. - pełnomocnika Pana P.W . Przesyłka, wysłana została na adres wskazany w zarzutach tj. W. [...], ul. R. i doręczona została w sposób zastępczy, w trybie i na zasadach określonych przepisami art. 43 kpa - w dniu [...] września 2005 r. – mężowi pełnomocnika, pełnoletniemu domownikowi. Z postanowienia organu I instancji wynika także, że zawarte zostało w nim pouczenie o przysługującym w terminie 7 dni prawie wniesienia zażalenia na postanowienie. Dyrektor zaznaczył, że zapis na stronie trzeciej jest "swojego rodzaju rozdzielnikiem", a prawidłowość doręczenia potwierdza treść zwrotnego potwierdzenia odbioru i zapis na stronie pierwszej postanowienia. Stąd, zdaniem Dyrektora, nie można mówić o braku wykazania winy strony w uchybieniu terminu.

Strona, w skardze z 29 stycznia 2010 r. na postanowienie Dyrektora z [...] grudnia 2009 r. wniosła o uchylenie w całości wydanego postanowienia i "ponowne merytoryczne rozpoznanie jej zarzutów".

Skarżący, w uzasadnieniu skargi przedstawił przebieg postępowania. Wskazał, że w dniu 19 września 2005 roku otrzymał postanowienie z dnia [...] września 2005 roku w sprawie zawieszenia postępowania egzekucyjnego, a po tej dacie nie otrzymał żadnych informacji ze strony Urzędu i uznał, że jego zarzuty zostały rozpatrzone pozytywnie a dokonane prze niego wpłaty zostały zaliczone w sposób w jaki wykazywał wcześniej. Skarżący wskazał, że po wymianie korespondencji z Urzędem, w dniu [...] czerwca 2009 roku otrzymał kserokopie wszystkich dokumentów dotyczących wystawionych tytułów wykonawczych o numerach: [...], w tym uwierzytelniony odpis stanowiska wierzyciela - postanowienia księgowości z dnia [...] września 2005 roku, pismo numer US [...]. Skarżący poinformował, że do 30 czerwca 2009 roku nie wiedział o wydanym postanowieniu. Skarżący zwrócił się – z uwagi na oznaczone dowody, na podstawie art. 59 § 2 kpa o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia od postanowienia wierzyciela z [...] września 2005 r. Zdaniem skarżącego, postanowienie Dyrektora z [...] grudnia 2009 r. jest dla strony krzywdzące, ponieważ skarżący dowiedział się o wydanym postanowieniu dopiero [...] czerwca 2009 r. i w ciągu siedmiu dni od tej daty złożył stosowny wniosek wraz z zażaleniem. Wykazał też brak winy w uchybieniu terminu, ponieważ brak wiedzy o postępowaniu jest przeszkodą nie do przezwyciężenia. Nadto, dowód doręczenia, na który powołuje się Dyrektor Izby Skarbowej jest skarżącemu nieznany, ponieważ nie został dołączony jako załącznik do wydanego postanowienia, a w aktach sprawy nie ma tego dokumentu.

Dyrektor Izby Skarbowej w W., odpowiadając na skargę, wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Istota sporu sprowadza się do tego czy istniały przesłanki do przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia [...] września 2005 r. w sprawie stanowiska wierzyciela w postępowaniu egzekucyjnym. Jako przesłanki do przywrócenia terminu do złożenia zażalenia od powyższego postanowienia skarżąca wskazywała na okoliczność nieotrzymania postanowienia z dnia [...] września 2005 r.

Ocena legalności postanowienia w przedmiocie przywrócenia terminu opiera się przede wszystkim na zbadaniu, czy prawidłowo organ uznał, iż w sprawie nie wystąpiły przesłanki przywrócenia terminu. Zgodnie z art. 58 § 1 kpa, w razie uchybienia terminu należy go przywrócić na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem wniosku należy dopełnić czynności, dla której był określony termin.

W realiach przedmiotowej sprawy sporna pozostaje kwestia uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu. Zgodnie z aktami administracyjnymi sprawy Skarżący jako przyczynę uchybienia terminu podał fakt, iż nie otrzymał postanowienia z dnia [...] września 2005 r. będącego stanowiskiem wierzyciela w postępowaniu egzekucyjnym. Argument ten, w ocenie Sądu nie uprawdopodabnia, że uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nastąpiło bez winy Strony.

Jak podkreśla się w literaturze (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2004, str. 328-329) oraz orzecznictwie (por. wyroki NSA: z dnia 14 stycznia 2000 r., sygn. akt I SA/Gd 794/99; Lex nr 40381; z dnia 2 lutego 2000 r., sygn. akt SA/Sz 2125/98; Lex nr 39797; z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00; Lex nr 55307) o braku winy można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, tj. że strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a przy tym powstała ona w czasie biegu terminu do dokonania czynności procesowej. Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa w tym zakresie. Przy ocenie winy w uchybieniu terminu przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy.

Należy zatem wskazać, że tylko przeszkoda, którą można określić jako niedającą się usunąć i która nie jest spowodowana zachowaniem Strony może usprawiedliwić odstąpienie od obowiązku złożenia środka odwoławczego w ustawowym terminie. Przedstawiona przez Skarżącego sytuacja, zaistniała na skutek jego zachowania. To bowiem Skarżący, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, odebrał postanowienie z [...] września 2005 r. jako domownik, adresowane do E. W., będącej pełnomocnikiem skarżącego. Skarżący nie wskazuje ponadto innych powodów uchybienia terminu.

Właściwie, skoro skarżący kwestionował sam fakt doręczenia jemu postanowienia z dnia [...] września 2008 r., to odpowiednim zachowaniem było złożenie samego zażalenia od postanowienia, ponieważ nie mógł uchybić terminowi do wniesienia zażalenia od postanowienia, którego nigdy nie otrzymał. Skutek braku wniesienia zażalenia od ww. postanowienia przez pełnomocnika obciąża Skarżącego. Obciąża go także wybór osoby, której powierza jakąś część czynności mającej być wykonaną.

Odnosząc się twierdzeń Skarżącego w sprawie niedoręczenia pełnomocnikowi postanowienia, Sąd pragnie wyjaśnić, że pocztowy dowód doręczenia jest dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 76 § 1 kpa. Skutkuje to domniemaniem jego autentyczności i zgodności z prawdą. Możliwe jest obalenie prawdziwości dokumentu urzędowego, jednakże Skarżący tego nie uczynił. Jego twierdzenia, że nie zostało doręczone postanowienie z dnia [...] września 2005 r. nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy.

Biorąc pod uwagę powyższe Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), oddalił skargę.