Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 71/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2013-12-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wyłączenie sędziego
Powołane przepisy: article: art. 22 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 17 grudnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska (spr.) Sędziowie WSA Marzenna Kosewska Małgorzata Górecka po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wyłączenie sędziego Beaty Sokołowskiej w sprawie ze skargi RP na postanowienie Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] w przedmiocie niedopuszczalności wniesienia zażalenia na postanowienie dotyczące włączenia dowodu do sprawy postanawia oddalić wniosek o wyłączenie sędziego


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 9 września 2013 r. RP wystąpił do Sądu z wnioskiem o wyłączenie sędziego Beaty Sokołowskiej, podnosząc, że zachodzą uzasadnione wątpliwości, co do bezstronności sędziego.

W związku ze złożonym wnioskiem sędzia WSA Beata Sokołowska, złożyła pisemne oświadczenie, w którym wskazała, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) mogące wywołać uzasadnione wątpliwości, co do jej bezstronności w sprawie skarżącego R.P

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Wniosek o wyłączenie sędziego jest bezzasadny.

Zgodnie z art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach:

1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;

2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia;

3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;

4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;

5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;

6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator;

6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie;

7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.

Ponadto, jak wynika z art. 19 p. p. s. a., niezależnie od przyczyn wyłączenia sędziego wymienionych w art. 18 p. p. s. a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.

Stosownie do treści art. 20 § 1 p. p. s. a. strona zgłaszając wniosek o wyłączenie sędziego obowiązana jest uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia. Na stronie spoczywa zatem obowiązek wskazania przyczyny wyłączenia sędziego oraz uprawdopodobnienia tej przyczyny.

We wniosku o wyłączenie sędziego RP nie przedstawił żadnych okoliczności, które wskazywałyby, na istnienie przesłanek wyłączenia sędziego, o których mowa w art. 18 i 19 p.p.s.a.

Z treści oświadczenia złożonego do akt sprawy przez sędziego WSA Beatę Sokołowską wynika, że nie zachodzą żadne okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego w sprawie skarżącego R.P.

Sąd rozpoznający wniosek o wyłączenie sędziego nie bada natomiast zasadności i prawidłowości czynności podjętych w sprawie przez sąd orzekający. Niezadowolenie strony dotyczące prowadzenia postępowania sądowego, a tego w istocie dotyczą zarzuty podniesione przez skarżącego, nie stanowi podstawy do wyłączenia sędziego, bowiem zarzuty te strona może podnosić w środkach odwoławczych od orzeczenia Sądu I instancji. Oceny tej nie może zmienić subiektywne przekonanie skarżącego o prowadzeniu przez sędziego postępowania w sposób wadliwy, czy nieobiektywny (por. postanowienie SN z 28 sierpnia 1996 r., I PO 8/96, OSNAP 1997, nr 4, poz. 59 oraz postanowienie NSA z dnia 5.09.2008 r., I OZ 665/08, LEX nr 440113, a także T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", wydanie 2, LexisNexis, Warszawa 2008 r., s. 173).

Ponadto, należy również wskazać, że skoro sędzia, którego przedmiotowy wniosek dotyczy, złożył oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., dające podstawę do wyłączenia od rozpoznawania w niniejszej sprawie, a prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości, to wniosek o jego wyłączenie nie zasługuje na uwzględnienie (por.: postanowienie NSA z dnia 11 stycznia 2007 r., sygn. akt II OZ 1474/06, postanowienie NSA z dnia 19 czerwca 2008r., sygn. akt I OZ 441/08; postanowienie NSA z dnia 12 maja 2010 r., sygn. akt I OZ 332/10; postanowienie NSA z dnia 13 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OZ 259/12 – publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Wobec powyższego, uznając, że nie zaszły podstawy do wyłączenia sędziego w sprawie, Sąd na podstawie art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a. oddalił wniosek