Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2326/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-06-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6310 Wytwarzanie i obrót bronią i amunicją
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski Sędzia WSA Grażyna Śliwińska (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi A. D. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia koncesji na wykonywanie działalności gospodarczej oddala skargę


UZASADNIENIE

A. D. (zwana dalej też "stroną", "skarżącą") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie z dnia [...] lipca 2016 r. Nr [...]. Zaskarżoną decyzją utrzymał on w mocy swoją decyzję z dnia [...] lipca 2016 r. Nr [...] w sprawie cofnięcia koncesji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji Nr [...] z dnia [...] maja 2008 r. udzielonej Pani A. D. na wykonywanie działalności gospodarczej w ramach przedsiębiorstwa indywidualnego: A., w zakresie wytwarzania i obrotu replikami, kopiami i rekonstrukcjami historycznej broni palnej - czarnoprochowej oraz wytwarzania i obrotu bronią myśliwską gładkolufową, montowaną z gotowych elementów.

Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 23, z późn. zm.) - dalej: "k.p.a." w związku z art. 17 ust. 2 pkt 1 i 2 oraz w związku z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 1017, z późn. zm.) – zwanej dalej też zwanej "ustawą".

Do powyższego rozstrzygnięcia doszło w oparciu o następujące ustalenia:

W dniu [...] maja 2008 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji udzielił Pani A. D. koncesji Nr [...] na wykonywanie działalności gospodarczej w ww. zakresie. W dniach [...] - [...] lutego 2014 r. upoważnieni funkcjonariusze Komendy Wojewódzkiej Policji w O. przeprowadzili kontrolę działalności gospodarczej realizowanej przez Panią A. D. w ramach przedsiębiorstwa indywidualnego: M.

Pismem z [...] października 2015 r. organ zawiadomił A. D. o wszczęciu postępowania w sprawie cofnięcia koncesji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji Nr [...] z dnia [...] maja 2008 r. uznając, że A. D. nie wykonała zaleceń organu koncesyjnego informując jednocześnie o przysługujących jej uprawnieniach.

Decyzją z dnia [...] lipca 2016 r. Nr [...] organ koncesyjny cofnął stronie koncesję Nr [...] z dnia [...] maja 2008 r., na podstawie art. 17 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym. Szczegółowo opisał stwierdzone w czasie kontroli uchybienia i wskazał podstawę prawną przypisanych naruszeń prawa.

W złożonym wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy A. D. wnosiła o umorzenie postępowania w całości, a także o zaliczenie w poczet materiału dowodowego załączonych do ww. wniosku dokumentów na okoliczność spełnienia wszystkich zaleceń pokontrolnych oraz o ponowne przeprowadzenie kontroli w miejscu wykonywania działalności. W związku z powyższym, decyzja z dnia [...] lipca 2016 r. powinna być zmieniona, a postępowanie w zakresie cofnięcia koncesji powinno zostać umorzone. Przywołała treść art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego, wskazując między innymi, że nieustalenie przez organ w ramach toczącego się postępowania lub pominięcie w uzasadnieniu decyzji okoliczności faktycznych, mogących mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, może stanowić przesłankę do uznania naruszenia przez organ przepisów o postępowaniu administracyjnym w stopniu wywierającym istotny wpływ na wynik sprawy. Wskazała także, że z informacji zawartych w protokole kontroli nie wynika w jakim terminie przedsiębiorca miałby usunąć stan faktyczny lub prawny niezgodny z warunkami określonymi w koncesji. Brak oznaczenia terminu na usunięcie nieprawidłowości, nie może negatywnie rzutować na jej sytuację. Podkreśliła fakt, że zgodnie z orzeczeniem lekarza Zakładu Ubezpieczeń Społecznych jest niezdolna do pracy oraz nie była w stanie w szybkim czasie wykonać zaleceń pokontrolnych, natomiast organ koncesyjny wydając decyzję z dnia [...] lipca 2016 r. nie wziął pod uwagę stanu zdrowia przedsiębiorcy. Ponadto, w uzasadnieniu decyzji brak jest wyjaśnienia z jakiego powodu organ cofnął w całości koncesję, a z jakiego powodu nie zmienił jej zakresu.

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji ponownie rozpoznając sprawę nie znalazł podstaw do uchylenia decyzji z dnia [...] lipca 2016 r. w sprawie cofnięcia koncesji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji Nr [...] z dnia [...] maja 2008 r. na wykonywanie działalności gospodarczej w ramach przedsiębiorstwa indywidualnego. W całości ponowił i podzielił argumentację decyzji z dnia [...] lipca 2016 r. Odnosząc się do argumentu wykonania wszystkich zaleceń organu koncesyjnego i przesłanych na dowód tego dokumentów zaznaczył, że przeanalizował materiał dowodowy nadesłany przez przedsiębiorcę w postaci pojedynczych kart z księgi ewidencyjnej. Ocenił, że przesłana część dokumentacji nie zmienia jego stanowiska dotyczącego stwierdzonych u przedsiębiorcy nieprawidłowości wykazanych po przeprowadzeniu kontroli. Przypomniał stronie, że była wezwana pismem z [...] lipca 2014 r. - na podstawie art. 57 ust. 3 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 584, z późn. zm.) do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Następnie kolejnymi pismami z [...] sierpnia 2014 r. i [...] października 2014 r. organ koncesyjny ponownie wezwał A. D. do poinformowania o wykonaniu zaleceń pokontrolnych zawartych w piśmie z dnia [...] lipca 2014 r. Przedsiębiorca nie poinformował jednak o fakcie wykonania wszystkich zaleceń pokontrolnych. W związku z czym w dniach [...] - [...] lipca 2015 r. zespół kontrolny złożony z upoważnionego pracownika Ministerstwa Spraw Wewnętrznych oraz funkcjonariusza Komendy Wojewódzkiej Policji w O., dokonał kontroli działalności gospodarczej wykonywanej przez ww. przedsiębiorcę, która stwierdziła liczne rażące nieprawidłowości w wykonywaniu działalności koncesjonowanej.

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji nie znalazł również podstaw do ponownego przeprowadzenia kontroli działalności koncesjonowanej wykonywanej przez stronę wskazując, że jej działalność była kontrolowana zarówno przez Komendę Wojewódzką Policji w O. jak i przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Podkreślił, iż po kontroli przeprowadzonej przez upoważnionych funkcjonariuszy Komendy Wojewódzkiej Policji w O., organ koncesyjny pismem z [...] lipca 2014 r. wydał Pani A. D. zalecenia pokontrolne. Tymczasem ponowna kontrola w lipcu 2015 r. przeprowadzona przez zespół kontrolny złożony z upoważnionego pracownika Ministerstwa Spraw Wewnętrznych oraz funkcjonariusza Komendy Wojewódzkiej Policji w O. stwierdziła rażące naruszenie warunków wykonywania koncesjonowanej działalności gospodarczej oraz niewykonanie przez przedsiębiorcę zaleceń pokontrolnych wydanych przez organ koncesyjny. Organ uznał, że prowadząc przedmiotowe postępowanie podjął wszelkie kroki niezbędne do dokładnego i rzetelnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy. Zgromadzony materiał dowodowy został poddany starannej i wszechstronnej analizie. Organ koncesyjny ocenił, że szczegółowo analizował zgłaszane przez stronę wnioski dowodowe, które mogły przyczynić się do wyjaśnienia istotnych dla prowadzonego postępowania okoliczności. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji powołał się na ustalony stan faktyczny w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] lipca 2016 r. i ponowił zarówno poczynione ustalenia, jak i ich ocenę, wskazując z jakiego powodu cofnął stronie koncesję Nr [...], zatem podjął wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia sprawy.

Odnosząc się do zarzutu, iż z informacji zawartych w protokole kontroli nie wynika w jakim terminie przedsiębiorca miałby usunąć stan faktyczny lub prawny niezgodny z warunkami określonymi w koncesji wskazał, iż termin usunięcia stwierdzonych w trakcie kontroli nieprawidłowości nie znajduje się w protokole kontroli tylko w zaleceniach pokontrolnych, wydanych na podstawie art. 57 ust. 3 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Ponownie powołał się na pismo z [...] lipca 2014 r. w którym wezwał przedsiębiorcę, do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, po kontroli przeprowadzonej przez upoważnionych funkcjonariuszy Komendy Wojewódzkiej Policji w O. Wskazał, cytując, że wezwał stronę "do poinformowania organu koncesyjnego o zastosowaniu się do ww. zaleceń w terminie 30 dni od daty otrzymania niniejszego pisma. Niezastosowanie się do powyższych zaleceń spowoduje, zgodnie z art. 17 ust. 2 pkt 1 ustawy o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologiami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, wszczęcie postępowania w sprawie cofnięcia koncesji Nr [...] z dnia [...] maja 2008 r." Następnie pismami z 26 sierpnia 2014 r. i 27 października 2014 r. organ koncesyjny ponownie wezwał stronę do poinformowania o wykonaniu zaleceń pokontrolnych zawartych w piśmie z dnia [...] lipca 2014 r., także wskazując termin do poinformowania organu o wykonaniu zaleceń.

Nie podzielił argumentu strony, iż Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wydając decyzję z dnia [...] lipca 2016 r. nie wziął pod uwagę stanu zdrowia przedsiębiorcy. Podniósł, że w decyzji z dnia [...] lipca 2016 r. wskazał, iż "nie może również zaakceptować pozostałych wyjaśnień Pani A. D. (w tym złego stanu zdrowia), ponieważ należy mieć na uwadze reglamentowany przedmiot prowadzonej przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej, zaś w szczególności to, że wytwarzanie i obrót bronią podlega reglamentacji poprzez udzielenie koncesji na wykonywanie tej działalności na warunkach określonych w koncesji i w odrębnych przepisach prawnych. Przesłanką koncesjonowania omawianej działalności jest ważny interes publiczny tj. bezpieczeństwo państwa lub obywateli. Powyższe względy determinują ścisłe przestrzeganie prawa przez podmioty wykonujące działalność gospodarczą w tym zakresie. Podmioty wykonujące tego typu działalność muszą charakteryzować się dużym profesjonalizmem oraz nienagannym przestrzeganiem przepisów prawa". Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji podtrzymał powyższy argument i nie zgodził się z zarzutem, by zły stan zdrowia uniemożliwił stronie, w szybkim czasie, wykonać zalecenia pokontrolne.

Organ nie zgodził się z zarzutem strony, by w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] lipca 2016 r. brak było wyjaśnienia z jakiego powodu organ cofnął w całości koncesję, a z jakiego powodu nie zmienił jej zakresu. Podkreślił, że Pani A. D. nie zachowała należytej staranności w sposobie wykonywania działalności gospodarczej objętej koncesją, ponieważ prowadząc ww. działalność dopuściła się całego szeregu zaniedbań i nieprawidłowości. W sytuacji, gdy organ koncesyjny wzywał ww. przedsiębiorcę do usunięcia stanu niezgodnego z przepisami prawa, strona tego nie zrobiła. Podkreślił fakt, iż strona prowadzi działalność koncesjonowaną w stosunkowo wąskim zakresie tj. wytwarzania i obrotu replikami, kopiami i rekonstrukcjami historycznej broni palnej - czarnoprochowej oraz wytwarzania i obrotu bronią myśliwską gładkolufową, montowaną z gotowych elementów. Nieprawidłowości stwierdzone w trakcie przeprowadzania czynności kontrolnych dotyczyły całego zakresu działalności koncesjonowanej przez nią wykonywanej, co dało możliwość organowi koncesyjnemu pełnej obiektywnej oceny tej działalności i uzasadniało cofnięcie koncesji Nr [...] z dnia [...] maja 2008 r.

Organ uznał, że przedsiębiorca posiadający koncesję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, która została udzielona w precyzyjnie określonym zakresie powinien mieć świadomość obowiązków ciążących na nim, wynikających z ustawy o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym i aktów wykonawczych wydanych na podstawie ww. ustawy. Strona nie zachowała należytej staranności w sposobie wykonywania działalności gospodarczej objętej koncesją, ponieważ prowadząc ww. działalność dopuściła się całego szeregu zaniedbań i nieprawidłowości, które zostały szczegółowo opisane w decyzji z dnia [...] lipca 2016 r. w sprawie cofnięcia koncesji Nr [...] z dnia [...] maja 2008 r. Zdaniem organu, wyczerpało to dyspozycję art. 17 ust. 2 pkt 1 ustawy. Zwrot "organ cofa koncesję albo zmienia jej zakres" wskazuje wyraźnie, iż decyzja wydana przez organ na podstawie art. 17 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy ma charakter decyzji związanej, a więc organ jest zobowiązany do wydania decyzji cofającej koncesję lub zmieniającej jej zakres w przypadku zaistnienia okoliczności przewidzianej w tym przepisie.

W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję skarżąca A. D. domagała się uchylenia zaskarżonych decyzji w całości i zarzuciła:

1) Naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie:

art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa, polegające na niewystarczającym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokonania wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym niewyjaśnienie, czy A. D. nie wywiązała się z ciążącego na niej obowiązku prowadzenia dokumentacji księgowej przedsiębiorstwa podczas gdy poprawione dane zostały przesłane do Ministerstwa, natomiast całość dokumentów znajduje się w siedzibie firmy skarżącej;

art. 78 § 1 kpa poprzez nieuwzględnienie wniosku dowodowego w przedmiocie przeprowadzenia ponownej kontroli w przedsiębiorstwie skarżącej pomimo usunięcia nieprawidłowości oraz mimo faktu, że okoliczność ta ma istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy;

2) Naruszenie prawa materialnego, a mianowicie:

- § 15 Rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 22 sierpnia 2012 roku w sprawie sposobu ewidencjonowania wprowadzonych do obrotu materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, poprzez jego niezastosowanie i stwierdzenie, że skarżąca nie prowadzi wielu ksiąg ewidencyjnych, podczas gdy z naruszonego przepisu bezsprzecznie wynika, że możliwe jest prowadzenie wyłącznie jednej księgi;

art. 57 ust. 3 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, poprzez nieuzasadnione nie skorzystanie z prawa do wezwania skarżącej do usunięcia uchybień i tym samym spowodowanie u przedsiębiorcy braku możliwości usunięcia wad, w wyznaczonym terminie, wykrytych przez przeprowadzających kontrolę pracowników Ministerstwa;

Z "ostrożności procesowej" zarzuciła także naruszenie art. 107 kpa poprzez podpisanie decyzji wydanej dnia [...] lipca 2016 roku przez podmiot nieupoważniony tj. Zastępcę Dyrektora Departamentu Zezwoleń i Koncesji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, nie posiadającego wymaganego upoważnienia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji co skutkuje nieważnością wydanej decyzji.

Wskazała w uzasadnieniu skargi, że organ administracyjny nie przeprowadził w całości postępowania dowodowego, nie podjął również wszelkich kroków celem dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Zaniechał przeprowadzenia ponownej kontroli w przedsiębiorstwie skarżącej, podczas gdy wykonane zostały wszystkie zalecenia pokontrolne zawarte w piśmie z [...] lipca 2014 roku. Podniosła, że nie miała wiedzy odnośnie terminu usunięcia wad w prowadzonym przedsiębiorstwie. pomimo zarzutu nie powadzeniu wielu ksiąg w zakresie działania przedsiębiorstwa zgodnie z § 15 Rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 22 sierpnia 2012 roku w sprawie sposobu ewidencjonowania wprowadzonych do obrotu materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, skarżąca może prowadzić wyłącznie jedną księgę.

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2016, poz. 1066 j.t. z późn. zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej cyt. jako p.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c p.p.s.a.), czy też stwierdzenie, że akt ten dotknięty jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca nie naruszają prawa w sposób uzasadniający ich uchylenie.

Aby dokonać oceny prawidłowości zastosowania przez organ zakwestionowanych przepisów należało w pierwszej kolejności ustalić, czy przyjęty stan faktyczny uzasadniał ich zastosowanie. Zarzuty dotyczące niewłaściwego zastosowania prawa materialnego mogą być bowiem przedmiotem oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wówczas, gdy stan faktyczny stanowiący podstawę zaskarżonego wyroku został ustalony w sposób prawidłowy, a więc bez naruszenia przepisów postępowania. Warunkiem wstępnym formułowania wniosków na tle prawa materialnego jest bowiem – co do zasady – brak uchybień w stosowaniu prawa procesowego.

Rozważenia na wstępie wymagał zarzut nieważności postępowania poprzez podpisanie decyzji wydanej dnia [...] lipca 2016 roku przez podmiot nieupoważniony tj. Zastępcę Dyrektora Departamentu Zezwoleń i Koncesji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, który nie znajduje potwierdzenia, skoro W. F., Zastępca Dyrektora Departamentu Zezwoleń i Koncesji Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, został upoważniony do załatwiania w imieniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, spraw określonych w ustawie o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, a w szczególności do wydawania decyzji administracyjnych, postanowień i zaświadczeń w ww. sprawach, zgodnie z ust. 1 pkt 3 upoważnienia z dnia 30 maja 2016 r. znajdującego się w aktach.

Sąd nie podziela zarzutu skargi, że organ administracyjny nie przeprowadził w całości postępowania dowodowego, że nie podjął również wszelkich kroków celem dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jak i argumentu zaniechania przeprowadzenia ponownej kontroli w przedsiębiorstwie skarżącej, ponieważ stan faktyczny sprawy potwierdza przeprowadzenie ponownej kontroli i stwierdzenie nie wykonania wszystkich zaleceń pokontrolnych zawartych w piśmie z [...] lipca 2014 roku. Należy przypomnieć, że zarzuty naruszenia norm procesowych winny mieć istotny wpływ na wynik sprawy, by wywrzeć skutek wyeliminowania decyzji z obrotu prawnego. Takiej argumentacji skarga nie zawiera, bowiem zarzuty mają charakter polemiczny, oparty o zasady słuszności, które nie znajdują podstaw do uwzględnienia przy kontroli sądowo-administracyjnej.

Należy podkreślić, że skarżąca prowadziła działalność koncesjonowaną. Do jej wykonywania musiała, zgodnie z art. 1, 2 i 4 spełniać warunki określone ustawą z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym. Innymi słowy, zgodnie z art. 4 ww. ustawy, działalność w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym obowiązana była prowadzić w sposób zapewniający ochronę życia i zdrowia ludzkiego, mienia oraz środowiska naturalnego.

Wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania jak i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym oraz kontrola działalności gospodarczej w tym zakresie jest ściśle uregulowana rozporządzeniami wydanymi na mocy ustanowionych w ustawie (art. 19b, 20, 23, 24, 29, 30, 31 ustawy) delegacji, które regulują m.in.: wymagania dotyczące systemu, uwzględniające ochronę życia i zdrowia ludzkiego, mienia oraz środowiska naturalnego w procesie produkcji; sposób ewidencjonowania oraz zakres danych, jakie powinna zawierać dokumentacja wytworzonych materiałów wybuchowych, broni, amunicji, wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym oraz broni oznakowanej; wymagania dla pomieszczeń magazynowych, w tym ich warunki lokalizacyjne i niezbędne zabezpieczenie techniczne oraz zabezpieczenie przed dostępem osób nieuprawnionych, sposób prowadzenia ewidencji oraz okres przechowywania związanej z nimi dokumentacji; sposób prowadzenia ewidencji, o których mowa w ust. 1 i 2, oraz okres przechowywania związanej z nimi dokumentacji; tryb, formę i zakres przekazywania przez przedsiębiorców informacji o dokonanej transakcji, szczegółowe zasady i sposób udokumentowania odstrzelenia nabojów z broni wprowadzanej do obrotu, szczegółowe zasady sprzedaży dotyczące obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, zakres i tryb kontroli przestrzegania zasad sprzedaży dotyczących materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, szczegółowe zasady dotyczące obrotu bronią i amunicją za pośrednictwem sieci teleinformatycznej - mając na względzie zapewnienie bezpieczeństwa; przygotowanie obiektów, w których będą przechowywane materiały wybuchowe, broń, amunicja oraz wyroby o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, które powinny uwzględniać zapewnienie ochrony życia i zdrowia ludzkiego, mienia oraz środowiska naturalnego.

Wbrew zarzutowi skarżącej, na gruncie niniejszej sprawy Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji podjął w toku postępowania wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego analizowanej sprawy objęte zasadami określonymi w art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.. W zaskarżonych decyzjach szczegółowo wyjaśnił dlaczego skarżąca nie wywiązała się się z ciążącego na niej obowiązku właściwego prowadzenia ksiąg ewidencyjnych materiałów koncesjonowanych, wskazując konkretne nieprawidłowości w wykonywaniu działalności koncesjonowanej oraz przepisy które zostały naruszone.

Skarżąca nie kwestionowała tak ustalonego stanu faktycznego, w którym w wyniku kontroli Komendy Wojewódzkiej Policji w O. ustalono następujące nieprawidłowości:

1) zmiany w księdze ewidencyjnej nie były dokonywane kolorem czerwonym, w sposób czytelny, z podaniem daty i podpisem osoby dokonującej zmiany, (naruszenie § 7 ust. 6 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 22 sierpnia 2012 r. w sprawie sposobu ewidencjonowania wprowadzonych do obrotu materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz. U., poz. 1008));

przedsiębiorca nie prowadził dokumentacji stanowiącej podstawę wpisów do księgi ewidencyjnej, tj. raportów produkcyjnych, dokumentów przekazania materiału między komórkami organizacyjnymi przedsiębiorcy oraz dokumentów zużycia materiału, (naruszenie § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 22 sierpnia 2012 r. w sprawie sposobu ewidencjonowania wytworzonych materiałów wybuchowych, broni, amunicji, wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym oraz broni oznakowanej (Dz. U., poz. 1027));

przedsiębiorca nie przekazywał właściwemu organowi Policji, informacji o ilości sprzedanej broni czarnoprochowej, ( § 9 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 6 marca 2013 r. w sprawie sprzedaży materiałów wybuchowych, broni, amunicji, wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym oraz kontroli przestrzegania warunków sprzedaży (Dz. U. poz. 343));

brak pisemnego protokołu z kontroli urządzeń elektrycznych, sygnalizacyjnych i odgromowych oraz innych instalacji znajdujących się w obiekcie magazynowym, (naruszenie § 5 ust. 4 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 27 października 2010 r. w sprawie pomieszczeń magazynowych i obiektów do przechowywania materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz. U. Nr 222, poz. 1451));

przedsiębiorca nie zapewnił bezpośredniej ochrony obiektu magazynowego lub odpowiedniego zabezpieczenia technicznego, (§ 5 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Gospodarki w sprawie pomieszczeń magazynowych i obiektów do przechowywania materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym).

Na podstawie tych ustaleń, pismem z [...] lipca 2014 r. Minister Spraw Wewnętrznych, odwołując się do zasad uregulowanych poszczególnymi rozporządzeniami, wezwał ww. przedsiębiorcę, w zaleceniach pokontrolnych, na podstawie art. 57 ust. 3 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2015 r., poz. 584, z późn. zm.) - do:

prowadzenia dokumentacji stanowiącej podstawę wpisów do księgi ewidencyjnej, tj. raportów produkcyjnych, dokumentów przekazania materiału między komórkami organizacyjnymi przedsiębiorcy oraz dokumentów zużycia materiału, zgodnie z § 7 ust. 1 oraz § 9 rozporządzenia Ministra Gospodarki w sprawie sposobu ewidencjonowania wytworzonych materiałów wybuchowych, broni, amunicji, wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym oraz broni oznakowanej;

dokonywania zmian w księdze ewidencyjnej, zgodnie z § 7 ust. 6 rozporządzenia Ministra Gospodarki w sprawie sposobu ewidencjonowania wprowadzonych do obrotu materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym;

dokładnego i rzetelnego przekazywania do właściwych organów, informacji o ilości sprzedanej broni palnej rozdzielnego ładowania, wytworzonej przed rokiem 1885 oraz jej replik, zgodnie z wymogami § 9 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Ministra Spraw Wewnętrznych w sprawie sprzedaży materiałów wybuchowych, broni, amunicji, wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym oraz kontroli przestrzegania warunków sprzedaży;

zapewnienia bezpośredniej ochrony obiektu magazynowego lub odpowiedniego zabezpieczenia technicznego, zgodnie z wymogiem określonym w § 5 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Gospodarki w sprawie pomieszczeń magazynowych i obiektów do przechowywania materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym;

posiadania pisemnego protokołu z kontroli urządzeń elektrycznych, sygnalizacyjnych i odgromowych oraz innych instalacji znajdujących się w pomieszczeniu magazynowym, zgodnie z § 5 ust. 4 rozporządzenia Ministra Gospodarki w sprawie pomieszczeń magazynowych i obiektów do przechowywania materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym.

Dodatkowo pismami z [...] sierpnia i [...] października 2014 r. organ koncesyjny ponownie wezwał także A. D. do poinformowania organu o wykonaniu zaleceń pokontrolnych zawartych w piśmie z [...] lipca 2014 r. Przedsiębiorca nie poinformował jednak organu koncesyjnego w podanym terminie o fakcie wykonania wszystkich ww. zaleceń pokontrolnych.

W konsekwencji, [...] - [...] lipca 2015 r. organ dokonał kolejnej kontroli działalności gospodarczej wykonywanej przez ww. przedsiębiorcę. Zespół kontrolny złożony z upoważnionego pracownika Departamentu Zezwoleń i Koncesji Ministerstwa Spraw Wewnętrznych oraz funkcjonariusza Wydziału Postępowań Administracyjnych Komendy Wojewódzkiej Policji w O. podczas kontroli stwierdził następujące nieprawidłowości:

1. W trakcie kontroli teczki osobowej Pana A. D. (męża A. D., dokonujący czynności związanych z przerabianiem broni palnej na broń palną rozdzielnego ładowania, wytworzoną przed rokiem 1885 oraz repliki tej broni, a także czynności związanych z wytwarzaniem broni), ujawniono, że przedsiębiorca w dniu rozpoczęcia kontroli, tj. [...] lipca 2015 r. nie dysponował informacją o spełnieniu wymogu posiadania pełnej zdolności do czynności prawnych przez A. D. oraz informacją o spełnieniu wymogu nieskazania go prawomocnym orzeczeniem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe lub umyślne wykroczenie skarbowe. Dopiero [...] lipca 2015 r., po stwierdzeniu przez kontrolujących ww. nieprawidłowości, A. D. przygotował stosowne oświadczenie o spełnianiu ww. wymogów. Stanowi to naruszenie art. 22 ust. 1 pkt 1 oraz art. 28 ust. 1 pkt 1 ustawy;

2. w "księdze ewidencyjnej materiałów wytworzonych" na str. nr 206 dokonano zmiany w ewidencji bez podania daty dokonania poprawki oraz kolorem czarnym. W "księdze ewidencyjnej sprzedaży broni" na str. 27, poz. 16 dokonano zmiany w ewidencji bez podania daty dokonania poprawki; na str. 24, poz. 5 dokonano zmiany w ewidencji bez podania daty dokonania poprawki, bez podpisu osoby dokonującej zmiany w ewidencji oraz kolorem czarnym; na str. 21, poz. 17 i 18 dokonano zmiany w ewidencji bez podania daty dokonania poprawki oraz kolorem niebieskim. Stanowi to naruszenie § 7 ust. 4 rozporządzenia Ministra Gospodarki w sprawie sposobu ewidencjonowania wytworzonych materiałów wybuchowych, broni, amunicji, wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym oraz broni oznakowanej oraz naruszenie § 7 ust. 6 rozporządzenia Ministra Gospodarki w sprawie sposobu ewidencjonowania wprowadzonych do obrotu materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym;

3."Księga ewidencyjna materiałów wytworzonych" oraz "Księga ewidencyjna sprzedaży broni" nie zawierały następujących informacji wymaganych § 8 rozporządzenia Ministra Gospodarki w sprawie sposobu ewidencjonowania wytworzonych materiałów wybuchowych, broni, amunicji, wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym oraz broni oznakowanej i § 8 rozporządzenia Ministra Gospodarki w sprawie sposobu ewidencjonowania wprowadzonych do obrotu materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, tj.:

- numeru i daty raportu produkcyjnego (naruszenie § 8 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Gospodarki w sprawie sposobu ewidencjonowania wytworzonych materiałów wybuchowych, broni, amunicji, wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym oraz broni oznakowanej);

- numeru księgi ewidencyjnej (naruszenie § 8 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki w sprawie sposobu ewidencjonowania wytworzonych materiałów wybuchowych, broni, amunicji, wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym oraz broni oznakowanej oraz § 8 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki w sprawie sposobu ewidencjonowania wprowadzonych do obrotu materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym);

- jednostki miary - w "Księdze ewidencyjnej sprzedaży broni" (naruszenie § 8 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Gospodarki w sprawie sposobu ewidencjonowania wprowadzonych do obrotu materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów i technologii przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym);

- numeru i daty dokumentu przychodu (naruszenie § 8 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Gospodarki w sprawie sposobu ewidencjonowania wprowadzonych do obrotu materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym);

- oznaczenia dostawcy, ze wskazaniem dokumentu uprawniającego do obrotu (naruszenie § 8 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Ministra Gospodarki w sprawie sposobu ewidencjonowania wprowadzonych do obrotu materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym);

- numeru dokumentu rozchodu (naruszenie § 8 ust. 1 pkt 9 rozporządzenia Ministra Gospodarki w sprawie sposobu ewidencjonowania wprowadzonych do obrotu materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym);

- podpisu osoby upoważnionej do prowadzenia ewidencji - w "Księdze ewidencyjnej sprzedaży broni" (naruszenie § 8 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Gospodarki w sprawie sposobu ewidencjonowania wprowadzonych do obrotu materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym);

4. Kontrolujący ustalili, iż "dubeltówka Iż 43M", kal. 12/76, nr broni [...] została 2 razy wpisana do "Księgi ewidencyjnej materiałów wytworzonych" pod numerami stron 109 i 222;

5. W trakcie kontroli "Księgi ewidencyjnej sprzedaży broni" ustalono, iż "karabinek rozdzielnego ładowania do 1885 r., kal. 30/70 Wesson konwersja" (str. 26, poz. 13 ww. księgi) w dniu [...] czerwca 2015 r. został sprzedany W. W., natomiast ww. karabinek nie został wpisany do "Księgi ewidencyjnej materiałów wytworzonych". W związku z powyższym, w ewidencji prowadzonej przez A. D. nie można było ustalić w jaki sposób przedsiębiorca wszedł w posiadanie powyższej broni. Z wyjaśnień przedsiębiorcy wynikało, że ww. broń została wykonana od podstaw przez A. D. i nie została wpisana do ewidencji materiałów wytworzonych.

6. Ponadto, w trakcie kontroli ustalono, iż taka sama sytuacja dotyczyła także następujących rodzajów broni:

"Krucica podróżna rozdzielnego ładowania 1885 r., typ Wender" (str. 26, poz. 14 "Księgi ewidencyjnej sprzedaży broni") - brak zaewidencjonowania wytworzonej broni we właściwej ewidencji;

"Karabinek F. Wesson replika broni rozdzielnego ładowania" (str. 26, poz. 11 "Księgi ewidencyjnej sprzedaży broni") - brak zaewidencjonowania wytworzonej broni we właściwej ewidencji;

"Replika broni czarnoprochowej odprzodowo ładowanej Puffer kołowy" (str. 25, poz. 9 "Księgi ewidencyjnej sprzedaży broni") - brak zaewidencjonowania wytworzonej broni we właściwej ewidencji.

Oznacza to, że organ prawidłowo przyjął, że, że uchybienia stanowią o naruszeniu art. 23 ust. 1 ustawy, skoro;

przedsiębiorca przy prowadzeniu działalności wytwórczej nie prowadził raportów produkcyjnych. Stanowi to naruszenie § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki w sprawie sposobu ewidencjonowania wytworzonych materiałów wybuchowych, broni, amunicji, wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym oraz broni oznakowanej;

dokumenty rozchodu nie zawierały wszystkich danych wymaganych § 9 rozporządzenia Ministra Gospodarki w sprawie sposobu ewidencjonowania wprowadzonych do obrotu materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, tj.:

"ilości wydanego materiału i jednostki miary" - naruszenie § 9 pkt 4 ww. rozporządzenia;

"numeru i serii dowodu tożsamości osoby upoważnionej do odbioru materiału" - naruszenie § 9 pkt 6 ww. rozporządzenia;

"nazwiska i podpisu osoby wydającej materiał" - naruszenie § 9 pkt 9 lit. b ww. rozporządzenia;

"nazwiska i podpisu osoby upoważnionej do odbioru materiału" - naruszenie § 9 pkt 9 lit. c ww. rozporządzenia.

Należy zatem stwierdzić, że organ prawidłowo przyjął niewykonanie przez skarżącą zaleceń pokontrolnych organu koncesyjnego dotyczących:

1) prowadzenia dokumentacji stanowiącej podstawę wpisów do księgi ewidencyjnej, tj. raportów produkcyjnych, zgodnie z § 7 ust. 1 oraz § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki w sprawie sposobu ewidencjonowania wytworzonych materiałów wybuchowych, broni, amunicji, wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym oraz broni oznakowanej;

2) dokonywania zmian w księdze ewidencyjnej, zgodnie z § 7 ust. 6 rozporządzenia Ministra Gospodarki w sprawie sposobu ewidencjonowania wprowadzonych do obrotu materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym;

3) dokładnego i rzetelnego przekazywania do właściwych organów, informacji o ilości sprzedanej broni palnej rozdzielnego ładowania, wytworzonej przed rokiem 1885 oraz jej replik, zgodnie z wymogami § 9 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Ministra Spraw Wewnętrznych w sprawie sprzedaży materiałów wybuchowych, broni, amunicji, wyrobów technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym oraz kontroli przestrzegania warunków sprzedaży.

Powyższe uchybienia oznaczają, że wyczerpana została procedura warunkująca cofnięcie koncesji enumeratywnie przewidziana w art. 17 ust. 2 pkt 1 ustawy stanowiąca, że organ koncesyjny cofa koncesję albo zmienia jej zakres, w przypadku gdy przedsiębiorca w wyznaczonym terminie nie usunął stanu faktycznego lub prawnego niezgodnego z warunkami określonymi w koncesji lub z przepisami regulującymi działalność gospodarczą objętą koncesją. Nie ma zatem istotnego wpływu na rozstrzygniecie fakt nie przeprowadzenia ponownej kontroli w toku toczącego się już postepowania administracyjnego o cofniecie koncesji. Z drugiej strony wniosek o ponowną kontrolę nie jest stricte wnioskiem dowodowym, bowiem w istocie przyznanie się do uprzednio stwierdzonych nieprawidłowości. Innymi słowy, zarzut naruszenia art. 78 § 1 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie wniosku dowodowego w przedmiocie przeprowadzenia ponownej kontroli w przedsiębiorstwie skarżącej nie ma istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy prowadzonej na podstawie określonych już ustaleń faktycznych.

W ocenie Sadu, organ nie naruszył także prawa materialnego, a mianowicie § 15 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 22 sierpnia 2012 roku w sprawie sposobu ewidencjonowania wprowadzonych do obrotu materiałów wybuchowych, broni, amunicji oraz wyrobów i technologii o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, "poprzez jego niezastosowanie i stwierdzenie, że skarżąca nie prowadzi wielu ksiąg ewidencyjnych, podczas gdy z naruszonego przepisu bezsprzecznie wynika, że możliwe jest prowadzenie wyłącznie jednej księgi", ponieważ zarzuty organu nie dotyczyły nieprowadzenia wielu ksiąg, a niewprowadzaniu wielu istotnych dla działalności koncesjonowanej obowiązkowych danych ewidencyjnych. Procedura ujawniania w ewidencji danych dotyczy kilku etapów działalności, regulowanych odrębnymi rozporządzeniami. Należy podnieść, że § 15 ww. rozporządzenia dotyczy jedynie sposobu ewidencjonowania wprowadzonych do obrotu materiałów i prowadzenia dla nich jednej księgi. Tymczasem ewidencja obejmuje także sposób ewidencjonowania wytworzonych materiałów. I tak § 10 rozporządzenia z dnia 22 sierpnia 2012 r. w sprawie sposobu ewidencjonowania wytworzonych materiałów wybuchowych, broni, amunicji, wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym oraz broni oznakowanej także przewiduje, że przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami może prowadzić jedną dokumentację zawierającą dokumentację materiałów wytworzonych i przeznaczonych do obrotu oraz ewidencję transakcji tymi materiałami. Stąd zarzut skarżącej w tym zakresie nie odnosi oczekiwanego przez nią skutku. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji nie zarzucał bowiem stronie, że nie prowadzi wielu ksiąg ewidencyjnych.

Nieuprawniony jest zarzut naruszenia art. 57 ust. 3 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2015 r., poz. 584, z późn. zm.), poprzez "nieuzasadnione nie skorzystanie z prawa do wezwania skarżącej do usunięcia uchybień i tym samym spowodowanie u przedsiębiorcy braku możliwości usunięcia wad, w wyznaczonym terminie, wykrytych przez przeprowadzających kontrolę pracowników Ministerstwa". Z istoty regulacji przewidzianej w art. 57 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy wynika uprawnienie organ koncesyjnego do kontroli działalności gospodarczej w zakresie obronności lub bezpieczeństwa państwa, ochrony bezpieczeństwa lub dóbr osobistych obywateli. Niniejsza sprawa wynikła jako skutek przeprowadzenia takiej kontroli. Na mocy art. 57 ust. 3 ww. ustawy uregulowane jest uprawnienie organu koncesyjnego, który "może wezwać przedsiębiorcę do usunięcia stwierdzonych uchybień w wyznaczonym terminie". Organ z tej możliwości skorzystał i ddziałalność skarżącej poddana była kontroli dwukrotnie.

Nie znajduje zatem uzasadnienia zarzut braku w protokole kontroli terminu usunięcia stanu faktycznego lub prawnego niezgodnego z warunkami określonymi w koncesji, bowiem - jak to ocenił organ w zaskarżonej decyzji - termin usunięcia stwierdzonych w trakcie kontroli nieprawidłowości nie znajduje się w protokole kontroli tylko w zaleceniach pokontrolnych, wydanych na podstawie art. 57 ust. 3 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Organ koncesyjny pismem z [...] lipca 2014 r. wezwał ww. przedsiębiorcę, do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości po kontroli przeprowadzonej przez upoważnionych funkcjonariuszy Komendy Wojewódzkiej Policji w O. W powyższym piśmie wezwał "do poinformowania organu koncesyjnego o zastosowaniu się do ww. zaleceń w terminie 30 dni od daty otrzymania niniejszego pisma" – podając także rygor w postaci niezastosowania się do powyższych zaleceń w postaci skutku określonego w art. 17 ust. 2 pkt 1 ustawy tj. wszczęcie postępowania w sprawie cofnięcia koncesji Nr [...] z dnia [...] maja 2008 r." Odwołując się do zasad uregulowanych poszczególnymi rozporządzeniami, wezwał skarżącą w zaleceniach pokontrolnych z powołaniem się na wymogi prawne, do: prowadzenia dokumentacji stanowiącej podstawę wpisów do księgi ewidencyjnej, tj. raportów produkcyjnych, dokumentów przekazania materiału między komórkami organizacyjnymi przedsiębiorcy oraz dokumentów zużycia materiału, dokonywania zmian w księdze ewidencyjnej, dokładnego i rzetelnego przekazywania do właściwych organów, informacji o ilości sprzedanej broni palnej rozdzielnego ładowania, wytworzonej przed rokiem 1885 oraz jej replik, zapewnienia bezpośredniej ochrony obiektu magazynowego lub odpowiedniego zabezpieczenia technicznego, posiadania pisemnego protokołu z kontroli urządzeń elektrycznych, sygnalizacyjnych i odgromowych oraz innych instalacji znajdujących się w pomieszczeniu magazynowym.

Następnie pismami z [...] sierpnia i [...] października 2014 r. wezwał Panią A. D. do poinformowania o wykonaniu zaleceń pokontrolnych, zawartych w piśmie z dnia [...] lipca 2014 r. W powyższych pismach wskazywał zatem przedsiębiorcy termin do poinformowania organu o wykonaniu zaleceń. Wskazane wezwania zobowiązywały do poinformowania Ministra Spraw Wewnętrznych o zastosowaniu się do zaleceń we wskazanym terminie. Wskutek tego, że przedsiębiorca nie poinformował o fakcie wykonania wszystkich zaleceń pokontrolnych, to w dniach [...] - [...] lipca 2015 r. dokonana została ponowna kontrola i wówczas stwierdzono zarówno liczne i rażące nieprawidłowości w wykonywaniu działalności koncesjonowanej, jak i niewykonanie przez Panią A. D. zaleceń pokontrolnych.

Należy także dodać, że decyzja cofająca koncesję – na podstawie zastosowanego w niniejszej sprawie art. 17 ust. 2 pkt 1 jest decyzją związaną, bowiem zaistnienie wskazanych w ww. normie przesłanek wywołuje określony w normie skutek. Organ koncesyjny cofa koncesję m.in. w przypadku gdy przedsiębiorca w wyznaczonym terminie nie usunął stanu faktycznego lub prawnego niezgodnego z warunkami określonymi w koncesji lub z przepisami regulującymi działalność gospodarczą objętą koncesją.

Sąd podziela pogląd zawarty przed organ w zaskarżonej decyzji, że prowadząc przedmiotowe postępowanie podjął wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i dokonał jego prawidłowej subsumpcji na wskazane normy prawa materialnego, a zgromadzony materiał dowodowy został szczegółowo i wszechstronnie zebrany i w całokształcie okoliczności oceniony.

Sąd nie znalazł podstaw do podważenia powyższych argumentów.

Wobec powyższego za niezasadne należało uznać zarzuty skargi i uznać, że podlega ona oddaleniu na mocy art. 151 p.p.s.a.