Wyrok NSA oz. w Krakowie, sygn. akt SA/Kr 178/95
NSA oz. w Krakowie
Data orzeczenia: 1995-04-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Działalność gospodarcza
Powołane przepisy: article: ze zm.
journal: Dz.U. 1991 nr 80 poz. 350
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Teza: Obrót i dochody z każdej spółki w tym także spółki cywilnej powinny być ustalone w odrębnych decyzjach przez właściwy dla tej spółki organ podatkowy przy udziale organu spółki jako strony postępowania.

Obrót i dochód ze spółki nie mogą być ustalane dopiero w decyzjach dotyczących wymiaru poszczególnym wspólnikom podatku dochodowego.

Organ podatkowy właściwy dla wymiaru wspólnikowi podatku dochodowego od osób fizycznych nie musi być zawsze organem właściwym do ustalenia obrotu i dochodu, a także wymiaru podatków od spółki, w której uczestniczy ten wspólnik.

TEZY

Obrót i dochody z każdej spółki w tym także spółki cywilnej powinny być ustalone w odrębnych decyzjach przez właściwy dla tej spółki organ podatkowy przy udziale organu spółki jako strony postępowania.

Obrót i dochód ze spółki nie mogą być ustalane dopiero w decyzjach dotyczących wymiaru poszczególnym wspólnikom podatku dochodowego.

Organ podatkowy właściwy dla wymiaru wspólnikowi podatku dochodowego od osób fizycznych nie musi być zawsze organem właściwym do ustalenia obrotu i dochodu, a także wymiaru podatków od spółki, w której uczestniczy ten wspólnik.


SENTENCJA

uchyla zaskarżoną decyzję.


UZASADNIENIE

Izba Skarbowa decyzją z 26.10.1994 r. utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego z 15.4.1994 r., którą ustalono małżonkom Pawłowi O. i Ewie O. podatek dochodowy za rok 1992.

Przy wymiarze tego podatku od dochodu osiągniętego przez Ewę O. z prowadzonej przez nią wspólnie z E. T. Spółki Cywilnej - Biuro Rachunkowe, nie uznano w ciężar kosztów uzyskania przychodów wydatków na zakup skanera i pamięci komputera na łączną kwotę 7.780.000 zł, przyjmując, że zakup ten stanowi wyposażenie stanowiska komputerowego zwiększając jego wartość jako środka trwałego podlegającego amortyzacji. Dokonane od tego urządzenia odpisy amortyzacyjne obciążają zatem koszty uzyskania przychodów w Spółce. Wydatki na zakup tych urządzeń nie mogą być wliczone w ciężar kosztów własnych Spółki w chwili zakupu tych urządzeń.

Decyzję Izby Skarbowej w K. małżonkowie O. zaskarżyli do NSA, wnosząc o jej uchylenie. W skardze podnieśli, że przy nieuwzględnieniu w kosztach uzyskania przychodów Spółki Cywilnej, w której uczestniczyła Ewa O., skarżący obciążeni zostali podatkiem dochodowym w kwocie wyższej o 1.200.000 zł od wynikającej ze złożonego przez nich zeznania podatkowego.

Zakupione przez Spółkę Cywilną skaner i pamięć komputera nie stanowiły stałego wyposażenia żadnego z dwóch posiadanych przez tę Spółkę komputerów. Miały one cechy niezależnych obiektów, które mogły być wykorzystywane w każdym z komputerów. Zakupione przez Spółkę urządzenia były odrębnymi obiektami inwentarzowymi, które nie spełniały wymogu środka trwałego.

Z tych względów wydatki na ich zakup powinny być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów Spółki.

Ustawa o podatku dochodowym w wersji obowiązującej w roku 1992 /Dz.U. 1991 nr 80 poz. 350/ nie uznawała za koszty uzyskania przychodów tylko wydatków na nabycie środków trwałych. Dopiero w latach następnych wprowadzono do tej ustawy przepis o nieuznawaniu za koszt uzyskania przychodów również wydatków /części wydatków/ poniesionych na modernizację oraz rozbudowę środków trwałych.

W związku z powyższym, nawet przy interpretacji przyjętej przez organy podatkowe, poniesione w 1992 r. wydatki na zakup skanera i pamięci komputera należało uznać za koszt uzyskania przychodu poniesiony na rozbudowę i modernizację stanowiska komputerowego.

Izba Skarbowa wniosła o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę podniesiono, że zgodnie z klasyfikacją rodzajową środków trwałych wydaną przez GUS /Zeszyty metodyczne, Warszawa 1991/ do grupy 4 podgrupy 49 rodzaj 491 /zespoły komputerowe/ zalicza się w szczególności: jednostki centralne, urządzenia wejścia i wyjścia, jednostki pamięci, jednostki zasilające jak i urządzenia transmisji danych.

Jednym obiektem może być cały zespół służący do przetwarzania informacji, złożony z jednostki centralnej i podłączonych do niej fizycznie jednostek zewnętrznych, względnie poszczególna maszyna i urządzenie do przetwarzania informacji wydzielone w obrębie jednostki, gdzie kryterium jest kompletność decydująca o przydatności do użytkowania w prowadzonej działalności gospodarczej danego przedmiotu majątkowego.

Skaner, będący urządzeniem transmisji danych, stanowi zdaniem Izby Skarbowej część składową obiektu inwentarzowego /stanowiska komputerowego/, bowiem jego konstrukcja i działanie wykluczają wydzielenie go w odrębną jednostkę.

Przedmiot ten jedynie w połączeniu ze stanowiskiem komputerowym, w którego skład wchodzą m.in. jednostka centralna, stacja dysków, jednostka zasilająca, monitor, klawiatura, stanowi urządzenie zdatne do użytkowania. Związany jest on nieodłącznie ze stanowiskiem komputerowym, pomimo iż fizycznie może być odłączony. Odrębne mogą też być monitor, klawiatura, stacja dysków. Jakkolwiek urządzenia te można przenosić i przemieszczać w zależności od potrzeb. Skaner stanowi część składową urządzenia komputerowego, zwiększa jego wartość. Do kosztów uzyskania przychodów zaliczony może być poprzez odpisy amortyzacyjne.

Moduły pamięci do komputera stanowią składniki płyty głównej, będącej w jednostce centralnej i nie mogą być wydzielone w odrębne jednostki, zatem podwyższają one wartość tej jednostki. Jedyną możliwością przeniesienia w koszty wydatków na ich zakup jest naliczony odpis amortyzacyjny łącznie z zespołem komputerowym.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Obrót i dochody z każdej spółki, w tym także spółki cywilnej, powinny być ustalone w odrębnych decyzjach przez właściwy dla tej spółki organ podatkowy przy udziale organu spółki jako strony postępowania. Obrót i dochód ze spółki nie mogą być ustalane dopiero w decyzjach dotyczących wymiaru poszczególnym wspólnikom podatku dochodowego. Organ podatkowy właściwy dla wymiaru wspólnikowi podatku dochodowego od osób fizycznych nie musi być zawsze organem właściwym do ustalania obrotu i dochodu, a także wymiaru podatków od spółki, w której uczestniczy ten wspólnik.

W przedmiotowej sprawie nie wykazano, by w odrębnym postępowaniu przy udziale organów spółki względnie wspólników ustalony został obrót i dochód spółki za rok 1992, w której wspólniczką była Ewa O.

W ustalaniu dochodu za 1992 r. ze spółki cywilnej, której wspólniczką była Ewa O., mogła uczestniczyć tylko ona i pozostali wspólnicy tej spółki.

Mąż Ewy O. mimo wspólnego ich opodatkowania podatkiem dochodowym za rok 1992, nie był podmiotem legitymowanym do udziału w sprawie dotyczącej ustalenia obrotu i dochodu ze spółki, której wspólnikiem była jego żona.

Ustalony w drodze odrębnego postępowania dochód ze spółki w odpowiedniej części doliczony jest tylko do podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych każdego ze wspólników.

Wspólnicy ci w postępowaniu dotyczącym wymiaru ich podatku dochodowego nie mogą wówczas kwestionować wysokości dochodu, jaki został prawomocnie ustalony w postępowaniu podatkowym dotyczącym spółki.

Skoro w niniejszej sprawie nie wykazano, by w ramach odrębnego postępowania ustalono za 1992 r. dochód spółki cywilnej, której wspólniczką była Ewa O., zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 7, art. 77 Kpa.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 207 par. 2 pkt 3 oraz art. 208 Kpa uchylił decyzję Izby Skarbowej.