Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 27/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2012-03-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 85, art. 87 par.2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Rzepecka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 marca 2012 r. wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa "T" sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wartości celnej towaru oraz podatku od towarów i usług postanawia: odmówić przywrócenia terminu do usunięcia braku formalnego skargi.


UZASADNIENIE

Skargą z dnia [...] grudnia 2011r. Przedsiębiorstwo "T" sp. z o.o., reprezentowane przez doradcę podatkowego J.C., zaskarżyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie wartości celnej towaru oraz podatku od towarów i usług.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 stycznia 2012 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez:

- złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi,

- złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. aktualnego odpisu z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (oryginału bądź prawidłowo uwierzytelnionej kopii tego dokumentu).

W odpowiedzi na powyższe wezwanie, pełnomocnik strony skarżącej nadesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. poświadczoną za zgodność z oryginałem kserokopię odpisu z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego oraz odpis pełnomocnictwa z dnia [...] stycznia 2012r., z którego wynika, iż jest on upoważniony do reprezentowania Przedsiębiorstwa "T" sp. z o.o. przed organami celnymi, podatkowymi skarbowymi i egzekucyjnymi wszelkich instancji.

Postanowieniem z dnia 7 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę Przedsiębiorstwa "T" sp. z o.o. z uwagi na nie usunięcie w terminie braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dokumentu pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej spółki przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi.

Wnioskiem z dnia [...] lutego 2012 r. pełnomocnik skarżącej spółki wniósł o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi. W uzasadnieniu wniosku podniósł, iż odpowiedział na wezwanie Sądu w sprawie przesyłając m. in. uwierzytelnioną kopię pełnomocnictwa. Podniósł, iż w postępowaniu przed organami celnymi zostało złożone pełnomocnictwo, mocą którego był upoważniony do reprezentowania spółki m.in. przed organami celnymi, podatkowymi oraz sądami administracyjnymi, zatem pełnomocnictwo winno być przesłane przez organ do Sądu wraz z aktami sprawy. Podkreślił, iż znajduje to potwierdzenie w uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa wystawionego dniu [...] stycznia 2011 r. Zaznaczył, że tylko przez nieuwagę nie przesłano ponownie do akt przedmiotowej sprawy pełnomocnictwa obejmującego reprezentację strony również przed sądami administracyjnymi, jednak polecenie sądu zostało wykonane, co uzasadnia wniosek o przywrócenie terminu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z regulacją art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zmianami – powoływanej dalej jako P.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.

Stosownie jednak do postanowień art. 86 § 1 P.p.s.a. - jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Instytucja ta ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona, zgodnie z treścią art. 87 § 2 w/w ustawy, w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy.

Przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym uzależnione jest od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu i negatywnych, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. Można o nim mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z

2 października 2002 r., V SA 793/03,). Przeszkody te muszą mieć charakter zewnętrzny i obiektywny. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądowym do okoliczności faktycznych, które uzasadniają przywrócenie uchybionego terminu zalicza się np. nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą czy mylne pouczenie o środkach zaskarżenia. Natomiast do przesłanek negatywnych zalicza się np. nieodebranie pisma z urzędu pocztowego, nieznajomość prawa, czy choćby nie przebywanie pod adresem, który podano jako miejsce, na który miały być kierowane pisma. Strona musi uwiarygodnić swą staranność, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna.

Z treści przepisu art. 87 § 2 P.p.s.a. wynika ciążący na wnioskodawcy obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona lub jej pełnomocnik nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z 2 października 2002 r., VSA 793/03). Zaś ocena braku winy w uchybieniu terminowi należy wyłącznie do sądu, który powinien uwzględniać wszystkie okoliczności sprawy.

W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącej spółki wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu strony przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku podniósł, że pełnomocnictwo obejmujące jego umocowanie do reprezentowania skarżącej spółki przed sądami administracyjnymi zostało złożone już na etapie postępowania przed organami celnymi, jednak z nieznanych mu przyczyn nie zostało przesłane do sądu.

Tak uzasadniony wniosek w ocenie Sądu nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem pełnomocnik skarżącej spółki składając wniosek o przywrócenie terminu do złożenia pełnomocnictwa procesowego nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminowi. Składając przedmiotowy wniosek - czyli niejako przyznając, iż nie uzupełnił braku w terminie - twierdzi, że braku formalnego skargi w niniejszym postępowaniu w rzeczywistości nie było, bowiem już na etapie postępowania administracyjnego był on umocowany do reprezentowania strony skarżącej przed sądem administracyjnym, przez co wykonał polecenie Sądu.

Z analizy akt przedmiotowej sprawy wynika, że zarówno do akt administracyjnych (karta 53) jak i akt sądowych (karta 28) zostało złożone pełnomocnictwo ogólne, obejmujące umocowanie doradcy podatkowego J.C. do reprezentowania skarżącej spółki przed organami celnymi, podatkowymi skarbowymi i egzekucyjnymi wszelkich instancji. Nadto podkreślić należy, że okoliczność złożenia pełnomocnictwa w postępowaniu przed organem administracji publicznej nie zwalnia pełnomocnika z obowiązku złożenia go do akt postępowania sądowego. Potwierdził to m.in. NSA w postanowieniu z dnia 21 grudnia 2010 r. (sygn. akt l FSK 1612/10) stwierdzając, iż od obowiązku określonego w art. 37 § 1 P.p.s.a. i potwierdzonego w art. 46 § 3 P.p.s.a. nie zwalnia złożenie pełnomocnictwa w postępowaniu administracyjnym. Wobec powyższego powoływanie się przez pełnomocnika skarżącej spółki na złożenie pełnomocnictwa w postępowaniu administracyjnym nie uzasadnia przywrócenia terminu do jego złożenia w postępowaniu sądowym. Tym bardziej, iż zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 stycznia 2012 r. został on wezwany przez Sąd do złożenia tego dokumentu. W odpowiedzi na nie przesłał pełnomocnictwo określające umocowanie do reprezentowania "T" sp. z o.o. przed organami celnymi, podatkowymi skarbowymi i egzekucyjnymi wszelkich instancji. Tymczasem zarówno przed organem administracji jak i przed sądem nie zostało złożone pełnomocnictwo obejmujące umocowanie do reprezentowania skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Zatem za przywróceniem terminu nie przemawia stwierdzenie pełnomocnika, iż od początku był on umocowany do reprezentowania skarżącej przed sądami administracyjnymi, lecz z nieznanych przyczyn organ nie przesłał pełnomocnictwa zawierającego taki zakres umocowania do sądu. Takie stanowisko w żaden sposób nie uprawdopodabnia braku winy w uchybieniu terminowi w dokonania czynności przed sądem.

Nie zasługuje również na akceptację stwierdzenie pełnomocnika skarżącej, iż polecenie sądu zawarte w wezwaniu zostało wykonane, lecz jedynie przez nieuwagę nie przesłano właściwego pełnomocnictwa. Podkreślić należy, że pełnomocnik skarżącej spółki wykonując zawód doradcy podatkowego zobowiązany jest do zachowania należytej staranności w zakresie dbałości o interesy swoich klientów, co w kontekście pojęcia winy, użytego w art. 86 § 1 P.p.s.a., które dotyczy jej postaci umyślnej jak również nieumyślnej, w postaci lekkomyślności czy niedbalstwa, czyni jego wniosek nieuzasadnionym. Nie ulega bowiem wątpliwości, że prawidłową odpowiedzią na wezwanie Sądu winno być przesłanie pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi, co wyraźnie wskazano w wezwaniu, nie zaś złożenie jakiegokolwiek pełnomocnictwa. Przywoływana w tym zakresie nieuwaga nie uzasadnia skorzystania z instytucji przywrócenia terminu.

Mając na uwadze powyższe okoliczności stwierdzić należało, że wniosek skarżącej spółki o przywrócenie terminu usunięcia braku formalnego skargi nie zasługiwał na uwzględnienie. Pełnomocnik skupiając się na wykazaniu, że skarga nie była dotknięta przedmiotowym brakiem formalnym, nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminowi do wniesienia pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania skarżącej spółki przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.