Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2459/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-03-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.  109 § 1, art. 169§ 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 marca 2014 r. sprawy ze skargi B. S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2013 r. znak [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji skargę oddala


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] września 2013 r., znak: [...], Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił w całości postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2013 r., Nr [...] i umorzył postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r., Nr [...] zatwierdzającej projekt zamienny i zmieniającej decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2003 r., Nr [...], (zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą [...] – [...] Sp. z o.o. pozwolenia na budowę hotelu turystycznego z częścią gastronomiczną, garażem podziemnym wraz z przyłączami i instalacjami, na działkach nr ewid. [...] i [...], obręb [...], położonych przy ul. K. W., róg ul. [...] i ul. [...] w [...]), przeniesioną decyzją Prezydenta [...] z dnia [...] września 2003 r., Nr [...], na rzecz J. B.

W uzasadnieniu postanowienia z dnia [...].10.2013 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego przedstawił następujący stan faktyczny i prawny sprawy.

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2012 r., Nr [...], znak: [...], Wojewoda [...] wstrzymał, na wniosek B. S., wykonanie decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r., Nr [...], zatwierdzającej projekt zamienny i zmieniającej decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2003 r., Nr [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą [...] Sp. z o.o. pozwolenia na budowę hotelu turystycznego z częścią gastronomiczną, garażem podziemnym wraz z przyłączami i instalacjami, na działkach nr ewid[...] i [...], obręb [...], położonej przy ul. K. W., róg ul. [...] i ul. [...] w [...].

Na powyższe postanowienie organu wojewódzkiego z dnia [...] czerwca 2012 r, Nr [...], zażalenie złożył J. B.

Pismem z dnia [...] listopada 2011 r" znak: [...], Wojewoda [...] zawiadomił o wszczęciu, na wniosek B. S., postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r Nr [...].

Następnie zaskarżonym postanowieniem wstrzymał wykonanie kontrolowanej decyzji o pozwoleniu na budowę. Zgodnie z art. 159 § 1 Kpa, organ administracji publicznej, właściwy w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli zachodzi prawdopodobieństwo, że jest ona dotknięta jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 Kpa. Powyższy przepis stwarza organowi nadzorczemu możliwość wstrzymania wykonania decyzji, co do której zachodzi prawdopodobieństwo, że zostanie stwierdzona jej nieważność.

Organ odwoławczy stwierdził, że jakkolwiek zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, bowiem wydając postanowienie na podstawie art. 159 § 1 Kpa, wstrzymujące wykonanie decyzji organ nie musi mieć pewności, że decyzja dotknięta jest kwalifikowaną wadą, określoną w art. 156 § 1 Kpa. Wystarczy tu jedynie uzasadnione przypuszczenie (prawdopodobieństwo) wystąpienia takiej wady. Tym niemniej decyzją z dnia [...]września 2013 r., znak: [...], Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił w/w rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji w części dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r, Nr [...] i odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r., Nr [...], nie podzielając argumentacji Wojewody [...].

Z powyższych względów organ odwoławczy uchylił postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2012 r., Nr [...].

GINB stwierdził, iż stosownie do art. 105 § 1 Kpa, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części.

W ocenie organu odwoławczego w związku z uchyleniem decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2012 r., Nr [...], bezprzedmiotowym stało się postępowanie dotyczące prawdopodobieństwa obarczenia decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r., Nr [...], którąkolwiek z wad wymienionych w art. 156 § 1 pkt 1-7 Kpa.

Mając powyższe na uwadze GINB uchylił postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2012 r., Nr [...], i umorzył postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r., Nr [...].

Skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego złożyła B. S., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 105 i 123 § 2 kpa w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 kpa i art. 144 kpa polegające na uznaniu jakoby możliwe było umorzenie postępowania w sprawie wstrzymania wykonania decyzji w sytuacji, gdy postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności nie zostało prawomocnie zakończone, jak również naruszenie art. 138 § 1 pkt 2 kpa, art. 156 § 1 pkt 2 i 4 kpa w związku z art. 159 kpa i art. 107 § 3 polegające na pominięciu okoliczności utrzymania w części w mocy decyzji stwierdzającej nieważność przedmiotowej decyzji przez organ odwoławczy.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc polega na weryfikacji decyzji organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego.

Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenie prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu.

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie zostało podjęte zgodnie z przepisami prawa.

Podstawą prawną wydania zaskarżonego postanowienia dotyczącego wstrzymania wykonania przedmiotowej decyzji administracyjnej stanowił przepis art. 159 § 1 k.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej, właściwy w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli zachodzi prawdopodobieństwo, że jest ona dotknięta jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 k.p.a.

Organ wydając postanowienie wstrzymujące wykonanie decyzji nie musi mieć pewności, że decyzja jest wadliwa gdyż wystarczające jest prawdopodobieństwo jej wadliwości natomiast wstrzymanie wykonanie decyzji potencjalnie nieważnej ma na celu pomniejszenie jej negatywnych skutków, które mogłyby nastąpić do czasu wydania decyzji rozstrzygającej sprawę merytorycznie.

Przepis ten jest przejawem ochrony tymczasowej – udzielanej na czas trwania postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.

W niniejszej sprawie Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2013r., Nr [...] wstrzymał wykonanie decyzji o pozwoleniu na budowę uznając, iż zachodzi istotne prawdopodobieństwo wydania jej z rażącym naruszeniem prawa z uwagi na brak prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Następnie decyzją z dnia [...] czerwca 2012r, nr [...] Wojewoda [...]stwierdził nieważności weryfikowanej decyzji.

Po rozpatrzeniu odwołania inwestora Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] września 2013 r., znak: [...] uchylił w/w rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji w części dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r, Nr [...] i odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r., Nr [...], nie podzielając argumentacji Wojewody [...].

W związku z tym skoro w rozpoznawanej sprawie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego ostatecznie stwierdził, że decyzja, której dotyczyło postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności, nie jest dotknięta żadną z wad wymienionych w art. 156 § 1 k.p.a., to prawidłowo postąpił uchylając postanowienie o wstrzymaniu wykonania tej decyzji.

Ponadto skoro postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji zostało ostatecznie zakończone, to organ administracji zasadnie przyjął, że postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji stało bezprzedmiotowe.

Jeżeli postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji zostanie ostatecznie zakończone, to udzielenie takiej ochrony czyli wstrzymanie wykonania decyzji, co do której toczyło się postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności jest albo niepotrzebne - jeżeli organ administracji ostatecznie stwierdzi nieważność decyzji albo niedopuszczalne - jeżeli organ administracji ostatecznie stwierdzi, że brak jest podstaw do uznania, iż decyzja jest dotknięta jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 k.p.a. ( por. wyrok NSA z dnia 14 listopada 2012r, II OSK 19/12 ).

W tym stanie rzeczy jako niezasadne należy ocenić zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 105 i 123 § 2 kpa w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 kpa i art. 144 kpa polegającego na uznaniu jakoby możliwe było umorzenie postępowania w sprawie wstrzymania wykonania decyzji w sytuacji, gdy postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności nie zostało prawomocnie zakończone, jak również zarzuty dotyczące naruszenie art. 138 § 1 pkt 2 kpa, art. 156 § 1 pkt 2 i 4 kpa w związku z art. 159 kpa i art. 107 § 3 polegające na pominięciu okoliczności utrzymania w części w mocy decyzji stwierdzającej nieważność przedmiotowej decyzji przez organ odwoławczy.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.