Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 756/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2019-12-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 53 § 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Ewa Partyka /spr./ Sędziowie WSA Joanna Zdrzałka WSA Marcin Kamiński Protokolant specjalista Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi I. S. i B. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy - postanawia – odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

I.S. i B.S. (dalej jako skarżący) złożyli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (dalej jako: SKO lub Kolegium) z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...], którą utrzymana została w mocy decyzja Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Jak wynika z wydruku ze strony internetowej Poczty Polskiej (www.poczta-polska.pl) odnoszącej się do śledzenia przesyłek, skarga ta została nadana w Urzędzie Pocztowym dniu 14 maja 2019 r. Według prezentaty wpływu – wpłynęła zaś do SKO w dniu 15 maja 2019 r.

W skardze podniesiono m.in. zarzuty dotyczące doręczenia skarżącym decyzji, której obustronnie wydrukowano wyłącznie nieparzyste strony, a więc doręczenia aktu niepełnego. Potwierdzać to miała (oprócz decyzji załączonej do skargi w takiej wersji jaką otrzymali skarżący) notatka sporządzona w dniu odbioru decyzji w Urzędzie Pocztowym z udziałem Naczelnika tego Urzędu.

W skardze podniesiono też, że doręczone im egzemplarze nie są to oryginały decyzji, lecz jedynie opieczętowane kopie. Podpisy składu orzekającego pod decyzją zostały bowiem skopiowane.

W przedstawionych Sądowi aktach sprawy znajduje się pismo Z – cy Dyrektora Wydziału Architektury Urzędu Miasta [...] działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta [...], z dnia 6 maja 2019 r., w którym ww zwraca się do Kolegium o przesłanie kompletnej decyzji z dnia [...] maja 2019 r., ponieważ przesłana tam decyzja zawiera tylko strony nieparzyste. Po wpłynięciu ww pisma z Urzędu Miasta [...], kompletna decyzja została wysłana "według rozdzielnika".

Jak wynika z nadesłanych na wezwanie Sądu z dnia 4 listopada 2019 r. zwrotnych potwierdzeń odbioru taka kompletna decyzja została doręczona skarżącym dopiero w dniu 21 maja 2019 r.

Z przedstawionego wyżej stanu faktycznego wynika, że doręczona skarżącym pierwotnie jako decyzja SKO z dnia [...] kwietnia 2019 r. – kopia nie spełniała formalnych wymogów decyzji. Nie był to egzemplarz kompletny a do tego podpisany stosownie do art. 107 § 1 pkt 8 k.p.a. Choćby z tej ostatniej przyczyny nie spełniał nawet minimum formalnych ustawowych wymogów. Pismo z Urzędu Miasta [...] oraz podjęte następczo działania Prezesa SKO dotyczące zarządzenia doręczenia decyzji, w pełni potwierdzają okoliczność, że brak podstaw do przyjęcia, iż decyzja SKO została skutecznie doręczona skarżącym w dniu 30 kwietnia 2019 r.

W rzeczywistości prawidłowe doręczenie skarżącym decyzji Kolegium z dnia [...] kwietnia 2019 r. nastąpiło w dniu 21 maja 2019 r.

W ocenie Sądu, w tych okolicznościach skarga na decyzję SKO została złożona zanim decyzja została doręczona skarżącym. Tymczasem zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, zwanej dalej P.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie 30 dni od doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia. W niniejszej sprawie została ona złożona przedwcześnie, zanim rozpoczął bieg termin do jej zaskarżenia do sądu administracyjnego. W świetle utrwalonych poglądów orzecznictwa (zob. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2007 r., sygn. akt I OSK 1067/07, postanowienie Sądu Najwyższego z 2002 r., sygn. akt III RN 191/01 – OSNP z 2003 nr 23, poz. 558 oraz wyrok NSA z dnia 27 marca 2019 r., sygn. akt I GSK 325/19 – www.nsa.orzeczenia.pl) wniesienie skargi zanim rozpoczął bieg termin do jej złożenia jest okolicznością, która przesądza o niedopuszczalności wniesienia skargi z innych przyczyn - stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Jak podkreśla się bowiem w doktrynie (zob. T. Woś w Komentarzu do art. 53 – Tadeusz Woś [red.] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wyd. VI – WK 2016) wniesienie skargi w terminie stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek (wymóg) prawidłowego zaskarżenia aktu. Termin ustawowy – a takim jest termin do złożenia skargi do sądu – biegnie od zdarzenia prawnego wskazanego w przepisie prawa, tj. art. 53 § 1 P.p.s.a.). Takim zdarzeniem jest doręczenie decyzji. W niniejszej sprawie termin rozpoczął więc bieg już po złożeniu skargi.

Z powyższych względów i na wyżej wskazanych podstawach Sąd odrzucił skargę.

Nadmienić jednak należy, że takie stanowisko Sądu nie oznacza pozbawienia skarżących możliwości obrony ich praw. Mogą oni bowiem złożyć skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia z zachowaniem ustawowych wymogów i terminów.