Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 204/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-09-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Wojewódzki Konserwator Zabytków
Treść wyniku: Zobowiązano ... i stwierdzono, że bezczynność miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 1, art. 1 ust. 1, art. 6 ust. 1, art. 4 ust. 1 pkt 1, art. 10 ust. 1, art. 13 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska Sędzia WSA Janusz Walawski (spr.) Sędzia WSA Andrzej Kołodziej Protokolant starszy sekretarz sądowy Dorota Kwiatkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 września 2012 r. sprawy ze skargi A. K. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w przedmiocie informacji publicznej 1. zobowiązuje organ do rozpatrzenia wniosku skarżącego A. K. z dnia [...] stycznia 2012 r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami postępowania, 2. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. zasądza od [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków na rzecz skarżącego A. K. kwotę 100 zł (sto) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

A. K. w dniu [...] stycznia 2012 r., powołując się na art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198) skierował do [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków wniosek o udzielenie następujących informacji:

"Wszystkich stron ksiąg oznaczonych literą " C " w rozumieniu § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Kultury z dnia 26 maja 2011 r. w sprawie prowadzenia rejestru zabytków, krajowej, wojewódzkiej i gminnej ewidencji zabytków oraz krajowego wykazu zabytków skradzionych lub wywiezionych za granicę niezgodnie z prawem czyli wszystkich stron rejestru zabytków archeologicznych dla woj. [...]".

Wnioskodawca, wskazując na art. 5 ust. 2 powołanej powyżej ustawy, wniósł o "zaczernienie" w żądanych informacjach danych osób prywatnych będących właścicielami lub posiadaczami zabytków (imion, nazwisk, adresów zamieszkania i do korespondencji).

Żądając powyższych informacji, wnioskodawca określił, że chce je otrzymać w formie fotokopii, na płycie CD i na adres pocztowy podany we wniosku.

A. K., pismem z dnia [...] marca 2012 r., powołując się na art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wezwał [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków do usunięcia naruszenia prawa i udostępnienie żądanych informacji określonych w jego wniosku z dnia [...] stycznia 2012 r.

W dniu [...] kwietnia 2012 r. ww. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w przedmiocie informacji publicznej.

Skarżący w skardze zarzucił, że doszło do naruszenia "art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP i art. 1 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 i art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (...), poprzez nieudostępnienie informacji publicznej zgodnie z (...) wnioskiem w określonym terminie".

Podnosząc powyższy zarzut, skarżący wniósł o:

1) zobowiązanie [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków do dokonania czynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej zgodnie z jego wnioskiem z dnia [...] stycznia 2012 r.,

2) zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych.

Skarżący, w uzasadnieniu skargi podniósł m. in., że żądane przez niego informacje nie zostały udostępnione na stronie BIP urzędu. Na stronie tej znajduje się wykaz stanowisk archeologicznych, który nie zawiera danych, które zgodnie z rozporządzeniem Ministra Kultury z dnia 26 maja 2011 r. muszą się w nim znajdować. Brak jest tam m. in. numerów geodezyjnych działek, gdzie położone są poszczególne stanowiska, co oznacza, że zamieszczona w BIP informacja nie jest tożsama z informacją przez niego żądaną.

[...] Wojewódzki Konserwatora Zabytków w piśmie z dnia [...] maja 2012 r. nr [...], skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, poinformował, "iż dostęp do informacji o zabytkach archeologicznych wpisanych lub/i będących w wojewódzkiej ewidencji został zapewniony na stronie internetowej urzędu ([...]), w załączeniu fragment tabeli zawierający wykaz obszarów wpisanych do rejestru zabytków. [...] przedstawia również kopię kilku stron księgi rejestru zabytków województwa [...]. Wpisy, jako czynność materialno – techniczna dokonane na podstawie wykonalnych orzeczeń organu konserwatorskiego, odzwierciedlają treść tychże orzeczeń, tym samym w większości przypadków nie zawierają danych o numerach ewidencyjnych nieruchomości gruntowych".

Skarżący w dniu [...] sierpnia 2012 r. przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo, w którym oświadczył, że podtrzymuje skargę i stwierdził, iż opublikowana na stronie urzędu tabela nie jest udostępnieniem żądanych przez niego informacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W świetle powyżej określonych przepisów, sądy administracyjne orzekają, w zakresie swojej właściwości, m. in. w zakresie skarg na bezczynność organów, w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 (art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), oceniając postępowanie organów z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Właściwość Sądu dotyczy zatem niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych.

W przypadku skargi na bezczynność organu, przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie.

Zdaniem Sądu, skarga A. K. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. – Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 78, poz. 483 z późn. zm.), obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (ust. 1). Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3). Tryb udzielania informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, określają ustawy, a w odniesieniu do Sejmu i Senatu ich regulaminy (ust. 4).

Natomiast art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.) stanowi, że każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej (...).

Zgodnie z art. 1 ust. 1 powołanej ustawy, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie.

Ustawa o dostępie do informacji publicznej w art. 6 ust. 1 określa w sposób przykładowy zakres przedmiotowy pojęcia informacji publicznej. Katalog ten nie ma charakteru zamkniętego, na co wskazuje użycie przez ustawodawcę zwrotu w szczególności i nie stanowi definicji informacji publicznej, która to definicja zawarta jest w art. 1 ust. 1 powołanej ustawy.

Ustawa o dostępie do informacji w art. 4 ust. 1 pkt 1 stanowi, że obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej.

Wobec treści tego przepisu nie ulega wątpliwości, że [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej.

Zdaniem Sądu, żądane przez skarżącego informacje stanowią informację publiczną i podlegają udostępnieniu w trybie określonym w ustawie o dostępie do informacji publicznej.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej, jest udostępniana na wniosek. Natomiast art. 13 ust. 1 powołanej ustawy stanowi, że udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2.

Żądana przez skarżącego informacja nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej. Umieszczenie żądanej informacji na stronie internetowej urzędu nie zwalniało od udzielenia odpowiedzi na wniosek skarżącego. Taki skutek pociągałoby bowiem jedynie umieszczenie stosownej informacji w Biuletynie Informacji Publicznej. Tym bardziej, że zamieszczone na stronie internetowej informacje nie stanowiły realizacji wniosku skarżącego, gdyż były niepełne, co potwierdził pełnomocnik organu na rozprawie i stwierdził, że strony internetowe urzędu nie są stronami Biuletynu Informacji Publicznej.

Z akt sprawy wynika, że po złożeniu przez skarżącego wniosku o udzielenie informacji, [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków "milczał" tzn. nie zareagował na ten wniosek. Nie podjął również działania po wezwaniu go przez skarżącego do usunięcia naruszenia, przy czym wezwanie to nie było wymagane prawem.

Nieudzielenie informacji publicznej oraz niepowiadomienie skarżącego w trybie art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, który stanowi że jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku, oznacza bezczynność organu.

[...] Wojewódzki Konserwator Zabytków nie wypełnił obowiązku wynikającego z powyżej przytoczonego przepisu, a tym samym pozostawał w bezczynności.

Rozpoznając ponownie sprawę, organ zobowiązany jest do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] stycznia 2011 r. i podjęcia czynności wynikających z ustawy o dostępie do informacji publicznej.

W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.

Stwierdzona przez Sąd bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Z akt sprawy wynika bowiem, że organ nie podjął działań związanych z wnioskiem skarżącego, gdyż pozostawał w błędnym przekonaniu, że umieszczenie informacji na stronie internetowej urzędu powoduje, że spełniony jest warunek, o którym mowa w art. 10 ust. 1 przedmiotowej ustawy.