Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 463/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2011-09-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 16 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie w całości od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. J. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia : przyznać A. J. prawo pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie w całości od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

W złożonej skardze skarżąca zwróciła się jednocześnie z wnioskiem o zwolnienie od kosztów postępowania i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Wniosek powyższy został potraktowany jako wniosek o przyznanie prawa pomocy, w związku z czym skarżącą wezwano do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Skarżąca w zakreślonym terminie nadesłała wypełniony urzędowy formularz wniosku zaznaczając w nim, iż domaga się zwolnienia od kosztów sądowych w całości.

Rozpoznając wniosek referendarz sądowy stwierdził, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych, w całości bądź części jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.).

Wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia w całości od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie.

Z oświadczenia złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżąca nie posiada własnego domu ani mieszkania, zamieszkuje czasowo u rodziny i znajomych. Skarżąca wykazała także, że nie ma żadnych zasobów finansowych (oszczędności, papierów wartościowych, przedmiotów wartościowych powyżej 3000 euro). Odnośnie posiadanej w ramach wspólności majątkowej z mężem nieruchomości rolnej o pow. [...] ha skarżąca wyjaśniła, że z nieruchomości tej korzysta jedynie mąż. Skarżąca wyprowadziła się bowiem z miejsca pobytu stałego ze względu na nieporozumienia rodzinne i zachowanie męża – wyrok Sądu Rejonowego w [...], sygn. akt [...] (k-19 akt administracyjnych). Odnośnie stanu rodzinnego skarżąca podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z dwojgiem dzieci, jednakże, jak wynika z jej wyjaśnień w rubryce nr 11 urzędowego formularza, dzieci nie mieszkają z nią, skarżąca jedynie w miarę możliwości stara się zaspokoić ich niezbędne potrzeby w zakresie wyżywienia, ubrania, zakupu artykułów szkolnych. Skarżąca wykazała że jest zatrudniona dopiero od [...] r. (umowa [...] do dnia [...] r.) z wynagrodzeniem [...] zł brutto miesięcznie, natomiast we wcześniejszym okresie utrzymywała się z pożyczek od znajomych i rodziny.

Biorąc pod uwagę sytuację materialną i rodzinną strony (niskie dochody, brak stałego zatrudnienia, brak oszczędności i majątku, który mógłby służyć pozyskaniu środków pieniężnych na sfinansowanie kosztów sądowych, trudna sytuacja rodzinna związana z wyprowadzeniem się skarżącej z miejsca stałego zameldowania), uznać należy, że uiszczenie tych kosztów nastąpiłoby z uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla skarżącej. Z powyższych względów zasadne jest przyznanie stronie skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie w całości od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.