Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 82/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2017-04-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na Wójta Gminy Branice w przedmiocie nienależytego wykonywania zadań postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

M. B., pismem z dnia 4 stycznia 2017 r., wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na Wójta Gminy Branice. Wskazała, że nie wyraża zgody na naruszanie tajemnicy jej korespondencji, zapoznawanie z nią osób trzecich oraz zbędny komentarz, gdyż ma obawy, że przesyłane dokumenty mogły zniknąć, a już zostały użyte niezgodnie z przeznaczaniem. Wyjaśniła także, że skargę wnosi na polecenie Wójta Gminy Branice, przy czym nie zna innej formy dyscyplinującej organy. Dotychczasowe działania organów, a to niszczenie dokumentów, ograniczenie prawa własności, wydawanie decyzji na podstawie dokumentów, w których poświadczono nieprawdę, mataczenie, wymuszanie, "wyciszenie sprawy" (w sprawie o sygn. akt II SA/Op 381/16), świadczą o dalszej dyskryminacji i "postępach w wykluczeniu". Naruszenie tajemnicy komunikowania jest naruszeniem wolności i godności oraz przejawem nękania. Organy Państwa, które prosi o pomoc, nie wywiązują się ze swoich obowiązków. Skarżąca wywodziła, że naruszono jej prawa i wolności gwarantowane przez Konstytucję RP (art. art. 1, 2, 7, 16, 18, 20, 21, 22, 23, 24, 27, 30, 30, 31, 32, 33, 37, 38, 47, 48, 51, 64, 65, 70, 71, 72, 75, 76, 83, 84, 87, 49).

Skarga M. B. została zarejestrowana w Repertorium spraw w tut. Sądzie pod sygn. "II/Og 16/17" i na podstawie art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm. - dalej zwana "P.p.s.a.") została przesłana do Wójta Gminy Branice w celu udzielenia odpowiedzi oraz nadesłania akt sprawy.

Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 17 lutego 2017 r., skarżącą wezwano do jednoznacznego oznaczenia przedmiotu zaskarżenia i w tym zakresie do określenia, czy wnosi skargę na decyzję, postanowienie, czy też na inny akt albo inną czynność lub bezczynność Wójta Gminy Branice, jeśli tak, to o wskazanie tego aktu, czynności lub bezczynności. Skarżąca została pouczona, że brak odpowiedzi na wezwanie, w terminie 7 dni od daty jego otrzymania, skutkować będzie przyjęciem, że skarga wniesiona została na nienależyte wykonywanie zadań przez Wójta Gminy Branice.

W odpowiedzi na wezwanie skarżąca wskazała w piśmie z dnia 12 marca 2017 r., że wnosi skargę na:

1) czynność dyskryminacji w życiu społeczno-gospodarczym jej rodziny,

2) czynność naruszenia praw i wolności jej rodziny, zawartych w Konstytucji RP,

3) czynność wydawania decyzji, która wymusza na jej rodzinie działania w kierunku wykluczenia społecznego.

Skarżąca dodała, że w dalszym ciągu prosi o wyznaczenie terminu do przedstawienia dokumentów i czynności, jakie podjęła wraz z mężem w celu wyjaśnienia postępowania organów. Natomiast w kolejnym piśmie podała, że przedmiotem zaskarżenia jest czynność naruszenia wolności i ochrony tajemnicy komunikowania się.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy Branice wniósł o odrzucenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy, sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, wówczas podlega ona odrzuceniu. Natomiast rozpoznanie skargi w takim przypadku skutkowałoby nieważnością postępowania (art. 183 § 2 pkt 1 P.p.s.a.).

Stosownie do art. 3 § 2 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Pomimo wezwania Sądu, M. B. nie wskazała, by jej skarga obejmowała decyzję, postanowienie, akt, czynność lub bezczynność, o jakich mowa w cyt. wyżej art. 3 § 2 P.p.s.a. Dlatego Sąd uznał, stosownie do pouczenia zawartego w wezwaniu, że przedmiotowa skarga, w której w istocie zawarto tylko zarzuty dotyczące nienależytego wykonywania zadań przez Wójta Gminy, została wniesiona w trybie tzw. postępowania skargowego, regulowanego przepisami działu VIII K.p.a. W postępowaniu objętym regulacją działu VIII K.p.a. nie rozstrzyga się żadnej sprawy administracyjnej, jedynie informuje się wnioskodawcę (zainteresowanego) o sposobie załatwienia tzw. skargi powszechnej. Przedmiotem skargi powszechnej przewidzianej w art. 227 i nast. K.p.a. mogą być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Postępowanie zaś w sprawie tego typu skarg cechuje się tym, iż nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych, zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. W konsekwencji, działania administracji publicznej będące przedmiotem tego typu skarg nie podlegają kontroli sądów administracyjnych z uwagi na to, iż nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów poddawanych nadzorowi sądowemu - art. 3 § 2 P.p.s.a. (przytoczony wyżej). W związku z tym, w przypadku wniesienia skargi do organu administracji na podstawie art. 227 i nast. K.p.a., stronie nie służy skarga do sądu administracyjnego ani na bezczynność organu, ani na wynik tego postępowania. Skoro do rozpatrzenia skargi powszechnej na działalność Wójta Gminy Branice w przedmiocie wykonywania działalności należącej do zadań własnych gminy właściwa jest Rada Gminy Branice i jest to postępowanie jednoinstancyjne, to nie służy na nie dalsza skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Ten pogląd Sądu jest zbieżny z poglądami wyrażanymi w orzecznictwie, gdzie słusznie podnosi się, że w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 1 lutego 2007 r., sygn. akt I OSK 395/06, LEX nr 362475; postanowienie WSA w Warszawie z 24 listopada 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 948/06, LEX nr 295005; postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 21 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Gl 134/16, dostępne na stronie internetowej - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W związku z powyższymi ustaleniami skarga M. B., w której zakwestionowano prawidłowość działań Wójta Gminy Branice i wskazano na nienależyte wykonywanie zadań przez ten organ, jest skargą złożoną na czynność niemieszczącą się w zakresie właściwości sądu administracyjnego. Stwierdzić zatem trzeba, że w sytuacji, gdy przedmiotem skargi strona bezsprzecznie czyni bliżej niesprecyzowaną działalność organu, z której jest niezadowolona, tak jak w niniejszej sprawie, skargę należy uznać za niedopuszczalną, a więc podlegającą odrzuceniu, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

W związku z powyższym Sąd orzekł, jak w sentencji.