Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1080/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2013-05-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6133 Informacja o środowisku
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 106, art. 77
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 73, art. 75, art. 77
journal: Dz.U. 2008 nr 199 poz 1227
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Krystyna Józefczyk /spr./ Sędziowie NSA Maria Piórkowska NSA Małgorzata Wolska Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 maja 2013 r. sprawy ze skargi Towarzystwa [...] i Polskiego Związku Wędkarskiego – Okręg [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizacje przedsięwzięcia I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz stron skarżących: Towarzystwa [...] i Polskiego Związku Wędkarskiego – Okręg [...] kwoty po 200 zł /słownie: dwieście złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Sygn. II SA/Rz 1080/12

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2012r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, zwane dalej Kolegium lub SKO, działając na podstawie art.138 § 1 pkt.2 w zw. z art. 7, art. 77, art. 80 i art. 142 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity z 2000r. Dz. U. Nr 98, poz.1071 z późniejszymi zmianami), zwanej dalej k.p.a. oraz art. 71 ust.1 i 2 pkt.2, art. 82 i art.. 85 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 z późniejszymi zmianami), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu odwołania H. K. i Z. B. od decyzji Burmistrza [...] wydanej dnia [...] lipca 2011r. znak [...] odmawiającej określenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie progu betonowego na rzece W. i zamontowanie na nim 3 przęsłowych powłok piętrzących wodę, budowie kanału odkrytego doprowadzającego wodę do i z elektrowni, budowa budynku konstrukcji żelbetowej MEW "[...]" na części działki nr 616 w miejscowości B. postanowił: pkt 1 uchylić zaskarżoną decyzję w całości, pkt 2 określić środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia polegającego na: budowie małej elektrowni wodnej "[...]" w miejscowości B. i R. gmina [...] pow. [...] woj. [...] na rzece W.

I. W pkt a) określił rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia, wskazując, że realizacja dotyczyć będzie przedsięwzięcia pn. mała elektrownia wodna "[...]" należącego do rodzaju inwestycji produkującej (produkcja odnawialnej, ekologicznej energii elektrycznej) i obejmować będzie:

- próg betonowy o wysokości 0,5 m i zamontowanie na nim 3 przęsłowych powłok piętrzących wodę,

b) warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich

1. Wszelkie prace prowadzone w ramach realizacji inwestycji wiążące się z jakąkolwiek ingerencją w rzekę W., jak również prace konserwacyjne na etapie eksploatacji oraz każde inne powodujące mętnienie wody, będą możliwe do wykonania wyłącznie poza okresem tarła i wędrówki gatunków ryb stanowiących przedmiot ochrony obszaru Natura 2000 OZW "Dolna W. z dopływami" tj. poza okresem 1 kwietnia - 30 czerwca oraz 1 września - 30 listopada, z tym że prace należy zakończyć odpowiednio wcześnie przed ww. okresami tak, aby ustąpiło nadmierne zmętnienie wód rzeki W.

Plac budowy zostanie uszczelniony, a ścieki z niego spływające podczyszczone w separatorach: rozwiązania dotyczące ochrony wód powinny zapewniać pełne ich zabezpieczenie przed zanieczyszczeniami, po zakończeniu budowy teren należy oczyścić i przywrócić do stanu naturalnego, a urządzenia zlikwidować.

Niedopuszczalna jest naprawa sprzętu na terenie wykonywania prac.

Na czas prowadzenia robót należy opracować instrukcję postępowania w przypadku wystąpienia powodzi.

Tankowanie maszyn używanych podczas prowadzenia prac budowlanych może się odbywać wyłącznie poza placem budowy.

Roboty budowlane prowadzone będą poza okresem występowania powodziowego oraz suszy.

Wody rzeki W. zostaną zabezpieczone przed możliwością przedostania się do nich materiałów używanych podczas budowy.

Sposób oraz warunki umocnienia skarp brzegowych rzeki należy uzgodnić z zarządcą przy czym zakres prac uwzględniać musi przede wszystkim najłagodniejsze, bezkolizyjne warunki przepływu wody oraz bezpieczną i prawidłową realizację i eksploatację obiektu, do umocnienia skarp brzegowych rzeki zastosować należy naturalne materiały.

Zabrania się gromadzenia na placu budowy pojemników zawierających substancje niebezpieczne, typu oleje i smary.

Do minimum zostanie ograniczone stosowanie ciężkiego sprzętu.

Nie jest dopuszczalna zmiana poziomu piętrzenia wody poza zakres wahań wskazanych w pozwoleniu wodno prawnym na piętrzenie rzeki W. za pomocą planowanego progu betonowego i zamontowanych powłok na rzece W. w km 32+490, które się dopuszcza w granicach plus/minus 10 cm.

W czasie prowadzenia robót budowlanych wskazane jest zabezpieczenie i umocnienie brzegów rzeki przed ewentualnym ich uszkodzeniem, bądź zniszczeniem, które mogą być spowodowane stosowanym przy pracach sprzętem.

Po wykonaniu nasypów i wykopów wskazane jest umocnienie skarp i obsianie ich trawą w taki sposób, aby erozja powierzchniowa została ograniczona do minimum.

Lokalizacja budynku elektrowni powinna uwzględniać swobodny spływ wód powodziowych przez próg betonowy na rzece W.

Zastosowane zostaną rozwiązania projektowe i technologiczne wykluczające możliwość przedostania się do wód substancji ropopochodnych stosowanych w celu zapewnienia prawidłowej pracy urządzeń wchodzących w skład obiektu.

Podczas eksploatacji obiektu zaleca się systematyczne oczyszczanie krat oraz usuwanie zatrzymanych na nich odpadów.

Zaniechane zostanie jednoczesne prowadzenie prac w zakresie wykonania grodzy i przepławki.

Wody opadowe i roztopowe z utwardzonego placu przed elektrownią oraz terenu umożliwiającego dojście i dojazd do elektrowni ujmowane i odprowadzane będą przez szczelny system kanalizacji deszczowej z wylotem do rzeki W., a wylot kanalizacji należy umiejscowić poniżej wylotu z elektrowni.

Wskutek prowadzonych prac budowlanych oraz eksploatacji obiektów nie można spowodować naruszenia przepływów biologicznego, jak również nie można ograniczyć wielkości poboru wody przyznanej dotychczasowym użytkownikom korzystającym z wody rzeki W.

W elektrowni wodnej zainstalowane zostaną wyłącznie baterie typu żelowego w celu wykluczenia ewentualnego skażenia wód.

Roboty budowlane należy prowadzić w sposób zorganizowany i sprawny w celu maksymalnego skrócenia okresów, w których prowadzone będą prace powodujące mętnienie wody w rzece W.

Wlot do kanału turbin należy zabezpieczyć kratą typu gęstego o rozstawie prętów nie większym niż 40 mm, kratę należy zlokalizować tak, aby siła prądu przy niej nie przekraczała krytycznych wartości pokonywania przez ryby prądu wody, kratę należy odsunąć od wlotu do kanału turbiny, poprowadzić skośnie od brzegu w kierunku przepławki, aby ponad jej wierzchem przelewała się woda warstwą ok. 10-15 cm w celu ograniczenia możliwości wpływania ryb na elektrownię, od wody dolnej nie potrzeba krat, ponieważ woda wypływająca z turbin będzie miała prędkość ok. 6 m/s, żadna ryba takiego oporu nie pokona.

W celu złagodzenia skutków funkcjonowania stopnia wodnego, przywrócenia szlaków migracyjnych ryb i umożliwienia im swobodnej migracji w dół i w górę rzeki wykonana zostanie przepławka, której konstrukcja umożliwi swobodne pokonanie urządzenia przez wszystkie gatunki tworzące zespół ichtiofauny rzeki W. na każdym z ich stadiów rozwojowych, przepławka funkcjonowała będzie przez cały rok.

Zapewniony zostanie stały przepływ wody przez przepławkę, prawidłowość przepływu wody w przepławce będzie codziennie sprawdzana podczas rutynowego obchodu MEW. W okresie, co 2-4 tygodnie oraz po każdorazowym okresie wezbrania wód przepławka będzie kontrolowana pod kątem jej drożności (wykonana zostanie kontrola, czy szczeliny przesmykowe nie zostały zatkane naniesionymi przez wodę przedmiotami, w razie ich stwierdzenia zostaną one niezwłocznie usunięte.

Wylot z przepławki należy usytuować w sposób wykluczający rozbijanie się ryb wypływających z przepławki i umożliwiający migrację wstępującą.

W celu uniknięcia zabijania ryb, które mimo zainstalowanych zabezpieczeń dostaną się do komory turbin elektrowni należy zastosować turbiny wolnoobrotowe o szerokim rozstawie łopat.

Przynajmniej dwa razy do roku sprawdzony będzie stan techniczny przepławki, a wszystkie usterki niezwłocznie naprawiane.

Wlot do przepławki zaprojektowany zostanie i wykonany jako niezależny od wlotu do kanału turbin.

Zastosowane zostaną bariery elektryczno-elektroniczne wytwarzające zmienne pole elektryczne o małym napięciu, których zadaniem będzie odstraszenie ryb od napływu na kraty elektrowni oraz nakierowanie ich na przepławkę, barierę elektryczną należy zlokalizować w strefie słabego prądu i prowadzić tak, aby zamykała rzekę W. na całej szerokości ujęcia wody do kanału turbin elektrowni, pozostawiając rybom swobodny dostęp do przepławki.

Szczelina, którą woda wpływa do przepławki musi być stale otwarta na całej swojej długości i szerokości, w prowadnicach pozwalających na zamknięcie dopływu wody do przepławki nie mogą zostać wstawione żadne szandory.

Na etapie budowy wspólnej części kanału do turbin elektrowni i przepławki zostaną zastosowane dodatkowe izolacje wyciszające w płycie odgradzającej kanał elektrowni od przepławki w celu ograniczenia emisji hałasu podczas pracy turbin (wpływ na migrujące przez przepławkę ryby).

W celu zupełnego wyeliminowania wandalizmu i kłusowania ryb przepławka zostanie odpowiednio zabezpieczona poprzez oświetlenie, ogrodzenie, lub monitorowanie kamerami przemysłowymi.

Wyklucza się lokalizację na terenie przepławki szlaków komunikacyjnych, ścieżek rowerowych, spacerowych itp.

Drogi technologiczne służące transportowi materiałów zrealizować w miarę możliwości w oparciu o istniejącą sieć dróg. Sprzęt wykorzystywany podczas prac budowlanych musi być w pełni sprawny oraz spełniać wymogi dopuszczające go do użytku: Rodzaj, stan techniczny sprzętu zastosowanego podczas budowy musi zapewniać ochronę gruntu, wód powierzchniowych i gruntowych przed zanieczyszczeniami, ochronę przed emisją pyłów i gazów do powietrza oraz ochroną przed emisją hałasu do środowiska.

Podczas transportu materiałów budowlanych i prowadzenia prac budowlanych zastosować środki techniczne i organizacyjnie gwarantujące czystość dróg dojazdowych, a także ograniczenie hałasu oraz ograniczenie emisji gazów lub pyłów do powietrza.

W fazie realizacji przedsięwzięcia roboty ziemne ograniczyć do bezwzględnego minimum.

Powstałe wykopy, zwłaszcza zagłębienia po stromych ścianach, należy zasypywać w możliwe najkrótszym czasie po ich powstaniu.

Zaplecza budowy, składy materiałów budowlanych oraz bazy jednostek sprzętowych zlokalizować na gruncie w miarę możliwości utwardzonym w sposób zapewniający oszczędne korzystanie z terenu i minimalne przekształcenie jej powierzchni, a po zakończeniu prac inwestycyjnych teren przywrócić do stanu pierwotnego.

Zapewnić właściwe gospodarowanie odpadami wytwarzanymi podczas realizacji inwestycji przez minimalizację ich ilości, selektywne magazynowanie w wydzielonych miejscach, w sposób zabezpieczający środowisko gruntowo-wodne przed ewentualnymi zanieczyszczeniami oraz przekazywanie odpadów podmiotom posiadającym wymagane prawem zezwolenie w zakresie gospodarowania odpadami

W przypadku konieczności pozostawienia wykopu szczególnie na okresy nocne w okresie marzec-wrzesień uformować w końcowych odcinkach wykopów łagodne ścianki, umożliwiające wydostanie się zwierząt i zabezpieczyć przed dostaniem się do niego płazów i gadów (przykryć lub ogrodzić płotkiem foliowym o wysokości do 50 cm.)

Płukanie stopnia hydroelektrowni należy prowadzić w okresie październik- styczeń.

Warstwę czynną gleby (humus) należy zdjąć i zgromadzić osobno od pozostawionego urobku, a po zakończeniu prac przeprowadzić rekultywację terenu.

Ścieki bytowe z zaplecza budowy powstające na etapie realizacji inwestycji należy doprowadzić do szczelnych kontenerów, a po zapełnieniu wywozić do najbliższej oczyszczalni ścieków.

c) wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do wydania decyzji, o której mowa w art. 72 ust. 1 ustawy, tj. decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego wydawanych na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r. nr 156 poz. 1118 z późn. zm.)

1. Dla zachowania drożności i warunków migracji ryb w rzece W. w przekroju projektowanego stopnia wodnego wykonać przepławkę obejściowo-ryglową.

Głównym zadaniem przepławki jest swobodne umożliwienie wszystkim gatunkom ryb łącznie z trocią, łososiem i jesiotrem pokonywanie piętrzenia wody z dolnego do górnego stanowiska rzeki. W czasie pracy elektrowni, cały przepływ wody oprócz przepławki będzie pobierany na turbiny. Przy pracy wszystkich turbin przez elektrownię będzie przepływało ok. 57 m 3 /s wówczas w kanale dopływowym woda będzie miała prędkość ok. 0,68 m/s, a na kratach może osiągnąć 1,0 m/s.

2. Zarówno od strony wody dolnej jak i górnej zamontować bariery elektryczno- elektroniczne, których zadaniem jest uniemożliwienie dostania się ryb do turbin i naprowadzanie ich na przepławkę.

3. Na przepławce wykonać przykrycie z siatki stalowej w ramach stalowych montowanych na ścianach przepławki.

4. Długość cofki piętrzenia wody będzie wynosić ok. 7,8 km, w km rzeki W. 40+290 w miejscowości D., która będzie się kończyć.

5. Zostanie wykonany kanał wlotowy i wylotowy wody do i z elektrowni.

6. Turbiny w elektrowni będą typu K. 2100mm, które są wolnoobrotowe i posiadają duży rozstaw łopat, są najbezpieczniejsze dla ryb.

II. Charakterystyka przedsięwzięcia jest załącznikiem do niniejszej decyzji i stanowi jej integralną część.

wymogi w zakresie przeciwdziałania skutkom awarii przemysłowych w odniesieniu do przedsięwzięć zaliczanych do zakładów stwarzających zagrożenie wystąpienia poważnych awarii w rozumieniu ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska.

Uwzględniając rodzaj i charakterystykę inwestycji nie przewiduje się wystąpienia poważnych awarii.

wymogi w zakresie ograniczenia transgranicznego oddziaływania na środowisko:

z uwagi na duże odległości od granicy oddziaływanie takie nie wystąpi.

III. Z przeprowadzonej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko:

nie wynika potrzeba wykonania kompensacji przyrodniczej

przedsięwzięcie można realizować pod warunkiem zapobiegania, ograniczenia oraz monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko

Obowiązek zapobiegania i ograniczania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko zostanie zrealizowany przez zastosowanie rozwiązań chroniących środowisko wymienionych w pkt. I litr. b p. pkt. 1-43 niniejszej decyzji.

Po przystąpieniu do eksploatacji prowadzony będzie monitoring skuteczności funkcjonowania przepławki przez okres 5-ciu lat, w sposób oraz terminie przyjętym w nauce, przy udziale wyspecjalizowanej w tym zakresie jednostki, w ramach monitoringu dopuszcza się bezpośrednie liczenie ryb wpływających i wypływających z przepławki, odłowów ryb przy pomocy agregatu elektrycznego, ocena struktury gatunkowej i liczebnej zespołu ichtiofauny niespiętrzonej rzeki poniżej i powyżej stopnia, znakowanie ryb łowionych i wpuszczanych poniżej stopnia i poszukiwanie ich w rzece powyżej. W przypadku, gdy wyniki monitoringu wykażą że przepławka nie spełnia swojego zadania podjęte zostaną natychmiastowe kroki mające na celu umożliwienie rybom swobodnej migracji. Wyniki tego monitoringu będą rokrocznie przedstawiane Burmistrzowi Miasta [...], oraz organowi wydającemu decyzję pozwolenie wodnoprawne.

Prowadzony będzie monitoring stanu ichtiofauny w kontekście skuteczności wszystkich dostosowanych działań ochronnych, podejmowanych w odniesieniu do poszczególnych gatunków ryb (bariera elektryczna, rodzaj turbin i prędkość ich obrotu, typ kraty na wlocie do turbin oraz sposób jej posadowienia) monitoring będzie prowadzony w sposób oraz terminie przyjętym w nauce przez wyspecjalizowaną w tym zakresie jednostkę. W przypadku, gdy ilość ryb ginących na kratach, lub w turbinach elektrowni będzie zagrażała właściwemu stanowi zachowania poszczególnych gatunków ryb dla ochrony, których jest wyznaczenie obszaru Natura 2000, zostaną podjęte natychmiastowe działania mające na celu ograniczenie tego zjawiska. Wyniki tego monitoringu będą rokrocznie przedstawiane Burmistrzowi Miasta [...] oraz organowi wydalającego decyzję pozwolenie wodnoprawne.

Z oceny oddziaływania przedsięwzięcia nie wynika, aby zachodził przypadek, o którym mowa w art. 135 ust.1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska.

Nie stwierdza się konieczności utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania.

Odwołanie od decyzji organu I instancji złożyli H. K. i Z. B. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i rozstrzygnięcie co do istoty sprawy, jednocześnie zaskarżając postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2011r. znak: [...] negatywnie uzgadniające warunki realizacji przedsięwzięcia będącego przedmiotem zaskarżonej decyzji. Odwołujący się wnieśli również aby w przypadku uznania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze takiej potrzeby dla orzeczenia co do istoty sprawy, organ odwoławczy na podstawie art. 136 k.p.a. przeprowadził dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie, albo zlecił przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał zaskarżoną decyzję. W ocenie wnoszących odwołanie z uzasadnienia zaskarżonej decyzji jednoznacznie wynika, że jedynym powodem odmowy decyzji wydanej przez Burmistrza [...] ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia, było negatywne uzgodnienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] stycznia 2011r. Zarzucili, że wyżej powołane postanowienie RDOŚ zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa m.in. art. 7, art. 77, art. 80 k.p.a. w sposób, który miał istotny wpływ na wynik sprawy. Zarzucili ponadto naruszenie prawa materialnego m.in. art. 77 ust. 4 ustawy. Podali, że wydając zaskarżone postanowienie Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska ocenił materiał dowodowy- przedłożony wniosek i raport o wydanie decyzji środowiskowych uwarunkowań o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko w sposób nierzetelny, nieobiektywny i dowolny naruszające przy tym wyżej powołane przepisy k.p.a.; dopuścił się dowolnej, a więc sprzecznej z zasadami oceny ustaleń raportu w zakresie oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 "Dolna W. z dopływami". Nadto Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska nie odniósł się w ogóle, lub w sposób nie tylko dowolny, ale zaprzeczający logice racjonalnemu rozumowaniu i wbrew powszechnemu doświadczeniu, odniósł się do rozlicznych sposobów i rodzajów przedsięwzięć jakie będą realizowane w ramach przedsięwzięcia przedstawionych w Raporcie, które eliminują lub nie realizują według jego twórców (ludzi nauki, doświadczenia i specjalistycznych kwalifikacji) negatywne oddziaływanie planowanego przedsięwzięcia.

Zdaniem wnoszących odwołanie ustalenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, opinie stanowiące integralną część, opinia PPIS, wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa oraz opinia sporządzona przez [...] w W. pod kierunkiem Pani prof. dr hab. T. O. w sposób niewątpliwy wykazują że przedmiotowe przedsięwzięcie nie będzie znacząco negatywnie oddziaływać na środowisko w tym na obszar Natura 2000 "Dolna W. z dopływami": a więc na gatunki i siedliska ryb objęte ochroną tego obszaru. W szczególności realizacja i eksploatacja przedsięwzięcia w planowanym zakresie i sposób nie będzie: pogarszać stanu siedlisk i gatunków ryb bytujących w rzece W., wpływać w sposób znaczący negatywnie na gatunki, dla których został wyznaczony obszar Natura 2000 "Dolna W. z dopływami" i z nimi powiązanymi, pogarszać integralność obszaru Natura 2000 "Dolna W. z dopływami" lub jego powiązania z innymi obszarami Natura 2000 utworzonymi na rzece W. wraz z dopływami.

Po rozpoznaniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] sierpnia 2012r. orzekło jak wskazano wymienioną na wstępie.

W uzasadnieniu wskazano, że do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia inwestor dołączył zgodnie z wymogami art. 74 ust. 1 ustawy kartę informacyjną przedsięwzięcia poświadczoną przez Starostę Powiatu [...], mapę ewidencyjną obejmującą przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz obejmującą obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, wypis z ewidencji gruntów obejmujący przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie oraz obejmujący obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie.

Planowane przedsięwzięcie zalicza się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla którego zgodnie z art. 59 ust.1 pkt. 2 ustawy obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko może zostać stwierdzony na podstawie art. 63 ust.1 tej ustawy. Organ I instancji zgodnie z art. 63 ust.1 i ust.4 ustawy po zasięgnięciu opinii wymaganych art. 64 ust. 1 tej ustawy postanowieniem znak: [...] z dnia [...].07.2009r. stwierdził obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w postanowieniu tym określił jednocześnie zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Starosta [...] działając jako organ, o którym mowa w art. 64 ust.1 pkt.1 w związku z art. 156 ustawy w odniesieniu do przedmiotowego przedsięwzięcia jako przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, postanowieniem znak: [...] z dnia [...].06.2009r. stwierdził, że dla przedmiotowego przedsięwzięcia istnieje potrzeba przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko w zakresie określonym w art. 66 ustawy. Również Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny postanowieniem znak: [...] z dnia [...].06.2009r. wyraził opinię, że dla planowanego przedsięwzięcia istnieje potrzeba przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz sporządzenia raportu w zakresie określonym w art. 66 ustawy.

W dniu 6 października 2009 r. inwestor przedłożył organowi 3 egz. Raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko opracowanego przez "[...]". Zakres przedłożonego raportu jest zgodny z postanowieniem organu I instancji z dnia [...] lipca 2009r. i spełnia w pełnym zakresie wymagania określone w art. 66 ustawy. Przedłożony raport uwzględnia ocenę wpływu przedsięwzięcia obszaru Natura 2000, zarówno wyznaczone w świetle obowiązujących przepisów, jak i projektowanego obszaru Natura 2000 "Dolna W. z dopływami".

Zgodnie z art. 77 ust.1 pkt.1 ww. ustawy przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ I instancji wystąpił o uzgodnienie warunków realizacji przedsięwzięcia do Starosty Powiatu [...] oraz zgodnie z art. 77 ust. 1 pkt. 2 zasięgnął opinii PPIS.

Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska postanowieniem znak: [...] z dnia [...].01.2011r. negatywnie uzgodnił warunki realizacji przedsięwzięcia. W/w postanowienie RDOŚ uzasadnił tym, że planowane przedsięwzięcie spowoduje: przegrodzenie rzeki progiem betonowym o wys.0,5m plus powłoki piętrzące 4,30m co w sumie daje 4,80m piętrzenia wody, powstanie cofki o długości ok.7,8 km oraz cofki w bocznej rzece T. o długości ok 500m, zatrzymanie rumoszu na odcinku cofki, pogłębienie koryta rzeki poniżej progu piętrzącego wraz z erozją denną, spowolnienie przepływu wody w cofce, zmianę temperatury w związku ze spiętrzeniem wody w cofce, przekształcenie struktury gatunkowej fauny wodnej w cofce, zamulenie odcinka cofki, brak niesionego rumoszu na dolnym stanowisku rzeki, za głęboką woda w cofce, mniejszą ilość tlenu w wodzie w cofce, iż pochłoną rośliny tlen, wypłukanie żwiru i piasku z cofki, przerwanie ciągłości ekologicznej rzeki poprzez zabudowanie progiem, skumulowanie oddziaływanie progu piętrzącego i elektrowni z innymi progami, pomimo że nie mają przepławek, a jeżeli już są to nie sprawne technicznie rzeki W. objętej obszarami Natura 2000 "Dolna W. z dopływami", "W. z dopływami", "O.".

W uzasadnieniu RDOŚ odniósł się tylko do ewentualnego wpływu planowanej inwestycji na siedliska i gatunki ryb zwłaszcza zaś łososiowatych. Zdaniem RDOŚ zabudowa hydrotechniczna degraduje ekosystem rzeki, zaburzając ciągłość geomorfologiczną i biologiczną, niszcząc, uszczuplając i przekształcając siedliska wodne, a tym samym strukturę zespołów roślin i zwierząt. Wpływa na procesy fizykochemiczne i biologiczne obniżając nie tylko walory przyrodnicze, ale także użytkowe wód. RDOŚ stwierdził, że Raport nie został oparty na aktualnej wiedzy na temat skutków przyrodniczych tego rodzaju inwestycji. Nie dostarczył racjonalnych, merytorycznych dowodów na brak wpływu przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko, zwłaszcza na obszar "Dolna W. z dopływami". W świetle powyższego Raport wraz z przedłożonymi do niego wyjaśnieniami nie jest dokumentem, na podstawie którego można wnioskować o rzeczywistym oddziaływaniu omawianej inwestycji. RDOŚ uznał, że najkorzystniejszy dla środowiska i najbardziej racjonalny jest wariant zerowy inwestycji, polegający na nie podejmowaniu budowy elektrowni, wpisuje się w cele ochrony zasobów przyrodniczych rzeki W. W raporcie jednak wariant ten nie został uznany za uzasadniony. Spowodowałby bowiem jedynie zaniechanie wykorzystania istniejącego potencjału.

Organ I instancji w świetle ustaleń raportu i uzasadnienia postanowienia RDOŚ dodatkowo dopuścił dowód z opinii opracowanej przez P. prof. dr hab. T. O. Kierownika Pracowni Ichtiologii i Rybactwa Wydziału Nauk o Zwierzętach [...], której autorka nie podziela twierdzeń zawartych w postanowieniu RDOŚ i wskazuje, że przedsięwzięcie nie będzie znacząco negatywnie oddziaływać na obszaru Natura 2000 tj."Dolna W. z dopływami", siedliska i gatunki ryb, dla których ochrony wyznaczono ten obszar oraz nie pogorszy integralności tego obszaru Natura 2000 lub jego powiązania z innymi obszarami w wyniku zastosowania działań minimalizujących.

Także prof. dr hab. inż. J. Guziur w swojej opinii stwierdził, że budowa i eksploatacja MEW "[...]" nie będzie znacząco negatywnie oddziaływać na gatunki, siedliska ryb i inne organizmy żyjące w wodach rzeki W., w tym objętych ochroną w formie obszaru "Natura 2000". Wszystkie występujące tam gatunki ryb, będą w dalszym ciągu miały zapewnioną możliwość wędrówek, właściwe siedliska lokalne i inne warunki bytowania jak przed budową i eksploatacją MEW "[...]", lub zmienione w sposób nieznaczący. Natomiast planowana elektrownia wodna w żaden sposób nie zaszkodzi dla ich bytowania, bowiem nie będzie znaczącego oddziaływania.

Z ustaleń raportu oraz załączonych do niego ocen i opinii w sposób niewątpliwy i jednoznaczny wynika, że oddziaływanie przedsięwzięcia na środowisko w tym na cele ochrony obszaru Natura 2000 tj. Siedliska i gatunki ryb, dla których ochrony został wyznaczony obszar Natura 2000 "Dolna W. z dopływami" i jego integralność lub powiązania z innymi obszarami, będzie niewątpliwie uzależnione od realizacji w ramach przedsięwzięcia odpowiednich planowanych przedsięwzięć eliminujących lub uniemożliwiających negatywne oddziaływanie w szczególności progu betonowego wraz z powłokami przegradzającymi rzekę i piętrzenie wodą wyłącznie w ramach istniejącego koryta rzeki. Ustalenia raportu w sposób jednoznaczny i niewątpliwy stwierdzają, że realizacja zamierzonej budowy małej elektrowni wodnej wraz z progiem piętrzącym na rzece W. i określonym obszarze wraz z działaniami minimalizującymi wpływ tego przedsięwzięcia na środowisko (m.in. takimi jak budowa przepławki dla ryb i innych organizmów wodnych, instalacja barier elektryczno-elektronicznych całkowicie uniemożliwiających wpływ ryb do turbin, wykonanie kanału płuczącego umożliwiającego przemieszczanie rumoszu wleczonego przez wody na dolne stanowisko rzeki poza elektrownię, zapewnienie ciągłego przepływu całkowitej ilości wody płynącej w rzece, ruchome zamknięcia powłokowe otwierające światło koryta rzeki w przypadkach wezbrań powodziowych, piętrzenie wody do poziomu jej lustra mieszczącego się wyłącznie w korycie rzeki poniżej górnych krawędzi jej brzegów) nie będzie znacząco negatywnie oddziaływać na środowisko, w tym również na siedliska i gatunki dla ochrony których utworzono obszar Natura 2000. Przedłożony do RDOŚ raport wraz z jego uzupełnieniem oraz stanowiącymi jego integralną część opiniami i ocenami w oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, uwzględniający wpływ przedsięwzięcia na obszary Natura 2000 wykazał, że z realizacją przedsięwzięcia nie wiąże się możliwość znaczącego oddziaływania na obszar Natura 2000 "Dolna W. z dopływami" i jego integralność lub powiązania z innymi obszarami Natura 2000, nie ma więc przeszkód do realizacji tego przedsięwzięcia. RDOŚ z niewiadomych przyczyn nie uwzględnił ustaleń raportu o oddziaływaniu MEW "[...]" na środowisko, uzasadnienie postanowienia z dnia [...].01.2011r. znak: [...] oparł niemal wyłącznie na literaturze, którą wskazuje potencjalne możliwości negatywnego wpływu tego rodzaju inwestycji na środowisko. W w/w postanowieniu nie odniósł się do konkretnego przedsięwzięcia jakim jest MEW "[...]". W ocenie Kolegium odmowa uzgodnienia planowanego przedsięwzięcia może nastąpić tylko wówczas, gdy z oceny oddziaływania wynikać będzie, że przedsięwzięcie może znacząco negatywnie oddziaływać na obszar Natura 2000. Pojęcie "znacząco negatywnego oddziaływania" stanowi tzw. pojęcie niedookreślone, którego skonkretyzowanie winno nastąpić w indywidualnym przypadku, a dokonuje się tego skonkretyzowania w oparciu o ocenę oddziaływania na obszar Natura 2000. Kolegium dokonało oceny stanowiska RDIOŚ wyrażonego w postanowieniu poprzez uzupełnienie materiału dowodowego o opinie biegłego i uznało brak podstaw do odmowy uzgodnienia realizacji przedsięwzięcia

Towarzystwo [...] złożyło skargę na wskazaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2012 r., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, oraz zwrot kosztów sądowych wg norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzuciło naruszenie:

- art. 77 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 80 ust. 1 pkt 1 ustawy poprzez wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla inwestycji MEW [...] bez wymaganego tymi przepisami uzgodnienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska (dalej: RDOŚ);

- art. 7, art. 77 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nierozpatrzenie całokształtu zebranego materiału dowodowego, w szczególności niewskazanie w uzasadnieniu decyzji dlaczego organ odmówił wiarygodności i mocy dowodowej dowodom (opiniom) wskazującym na znacząco negatywne oddziaływanie inwestycji na obszar Natura 2000, w tym na skutki powstania cofki;

- art. 80 k.p.a. poprzez ocenę materiału dowodowego w sposób przekraczający granice swobodnej oceny, tj. w oparciu o te jedynie dowody, które uzasadniały ocenę przyjętą przez SKO, z pominięciem pozostałych wskazujących na znacząco negatywne oddziaływanie inwestycji na obszar Natura 2000;

- art. 82 ust. 1 pkt 4 i art. 85 ust. 2 pkt 1 lit c) ustawy poprzez brak uzasadnienia zwolnienia z konieczności ponownej oceny oddziaływania na środowisko, oraz nie odniesienie się do kwestii oddziaływania transgranicznego w ramach postępowania o pozwolenie na budowę;

- art. 85 ust. 3 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 11 ustawy poprzez niepodanie informacji o wydanej decyzji do publicznej wiadomości w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu, oraz w miejscu inwestycji;

- art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy z dn. 18.04.1985 r. o rybactwie śródlądowym poprzez zezwolenie inwestorowi na połów ryb w rzece W. w pkt 2.III.b. na str. 7 decyzji, w sytuacji gdy jest to prawnie zabronione;

- art. 66 ust. 1 pkt 5-6 i 8 ustawy poprzez wydanie decyzji na podstawie raportu OOS dotkniętego istotnymi brakami: analizą wariantów niespełniającą kryteriów ustawowych, oraz nieprzedstawieniem opisu oddziaływań skumulowanych inwestycji z innymi przegrodami poprzecznymi i planowanymi MEW na rzece W.;

- art. 38d ust. 2 ustawy z dn. 18.07.2001 r. Prawo wodne poprzez zezwolenie na realizację inwestycji która pogorszy potencjał ekologiczny wód rzeki W.

Polski Związek Wędkarski - Okręg [...] również złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2012 r. zaskarżając ją w całości. W ocenie skarżącego decyzja z zawiera istotne wady natury procesowej i materialno prawnej. W piśmie procesowym z dnia 20 listopada 2012r. (17 grudnia 2012r. – data wpływu do Sądu) skarżący uzupełnił treść skargi podnosząc, że w przytoczonym postanowieniu RDOŚ z dnia [...] stycznia 2012r. wskazano, iż teren przewidziany pod planowaną inwestycję podlega szczególnej ochronie prawnej w formie Natura 2000 "Dolna W. z dopływami". Przyjęto w nim prawidłowo, iż realizacja przedsięwzięcia będzie miała zasadniczy wpływ na degradację siedlisk i gatunków ryb zwłaszcza zaś łososiowatych. W konkluzji za optymalny, korzystny dla tej części środowiska przyrodniczego, należy przyjąć wariant zerowy, polegający na niepodejmowaniu w analizowanym obszarze realizacji tego rodzaju inwestycji. Pogląd ten jest zbieżny z przedstawionymi przez stronę skarżącą na etapie postępowania odwoławczego opiniami specjalistów, do których jednak organ odwoławczy w żaden sposób się nie odniósł.

Skarżący ponadto zauważył, że zgodnie z art. 77 ust. 1 pkt 1 ustawy analizowane postanowienie wiąże organ właściwy do wydania m.in. decyzji środowiskowej, a organ, wydając taką decyzję, musi uwzględnić warunki realizacji przedsięwzięcia określone w postanowieniu, o którym mowa w art. ust. 1 ww. ustawy, z możliwością nałożenia określonych obowiązków lub czynności, o których mowa w ust. 2 i 3 tego przepisu. Jak zwraca się uwagę w literaturze, wydanie tego postanowienia organ wydający decyzję w zakresie kwestii środowiskowych i praktycznie tę decyzję kształtuje. Konieczność uzasadnienia tego postanowienia podkreśla przy tym merytoryczny ter takiego postanowienia, rozstrzygającego faktycznie sprawę, co do istoty

Odrębną kwestią dotyczącą analizowanego postanowienia na etapie rozpoznania odwołania od decyzji odmawiającej określenia warunków realizacji inwestycji jest możliwość jego weryfikacji. Postanowienie w sprawie uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia jest niezaskarżalne. Z mocy art. 90 ust. 8 ustawy, a co wynika 2 wyłączenia stosowania art. 106 § 5 k.p.a. W ocenie strony skarżącej może to oznaczać, że postanowienie to będzie w ogóle wyłączone z kontroli instancyjnej. Analizowane postanowienie organu współdziałającego jest bowiem elementem kształtującym treść decyzji wydawanej przez organ prowadzący postępowanie główne, a zatem ma ono walor rozstrzygnięcia materialnoprawnego, co do istoty sprawy. Norma art. 142 k.p.a. dotyczy natomiast postanowień wydawanych w kwestiach procesowych, w tym przede wszystkim postanowień dowodowych. W świetle powyższych uwag, w ocenie strony skarżącej uprawnia to do konkluzji, iż stwierdzenie w postępowaniu odwoławczym wadliwości postanowienia uzgadniającego co najwyżej skutkować winno wyeliminowaniem go z obrotu prawnego, na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., w decyzji kończącej postępowanie przez organ odwoławczy, z uwagi na zachodzącą konieczność prowadzenia postępowania w znacznej części, gdyż tego rodzaju błędu organ odwoławczy nie stanie konwalidować w ramach swojego postępowania oraz z uwagi na zakres przyznanych uprawnień procesowych

Niezależnie od powyższego skarżący podkreślił, iż organ odwoławczy w sposób jednostronny, nieobiektywny odniósł się do dowodów w niniejszej sprawie, co powoduje, iż decyzja podjęta w sprawie, wydana stała z naruszeniem reguł postępowania dowodowego określonych w art. 7, art. 77 oraz 107 k.p.a

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn podniesionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje:

Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności publicznej. Sąd bada zgodność zaskarżonego aktu z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Sąd uchyla zaskarżoną decyzję, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy – art. 145 § 1 pkt 1 lit. a – c P.p.s.a.

Ustalenia stanu faktycznego nie budzą żadnych wątpliwości.

Zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2008 r., Nr 199, poz. 1227) postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczyna się na wniosek podmiotu planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia. Stosownie zaś do treści art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przeprowadza się ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Przepis art. 59 ust. 1 ustawy stanowi, że przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja następujących planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko:

1) planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz

2) planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko stwierdza w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych.

Stosownie do treści art. 64 ust. 1 ustawy postanowienia, o których mowa w art. 63 ust. 1 i 2 wydaje się po zasięgnięciu opinii 1) regionalnego dyrektora ochrony środowiska, 2) organu, o którym mowa w art. 78.

W ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia sporządzany jest raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, który powinien zawierać informacje, o których mowa w art. 67 ustawy. Stosownie zaś do przepisu art. 77 ust. 1 ustawy jeżeli jest przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przed wydaniem decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych organ właściwy do wydania tej decyzji: 1) uzgadnia warunki do wydania tej decyzji: 1) uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska (...), 2) zasięga opinii organu, o którym mowa w art. 78.

Uzgodnienie RDOŚ następuje w drodze postanowienia, które winno zawierać elementy wymienione w art. 77 ust. 4 ustawy.

Zgodnie z art. 77 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku (...) jeżeli jest przeprowadzana ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ właściwy do wydania tej decyzji uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska.

Cytowany przepis art. 77 ust. 1 pkt 1 ustawy, w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 21 maja 2010 r. (art. 1 pkt 15 z dniem 20.VII.2010 r.) używając pojęcia "uzgodnienia" wykorzystuje znana w prawie administracyjnym instytucję współdziałania organów w toku załatwiania sprawy. Obowiązek współdziałania podmiotów administracji publicznej wynika z przepisów prawa materialnego, które również określają formy tego współdziałania (S. Biernat, Działania wspólne w administracji państwowej, Wrocław 1979 r., s.79).

Najluźniejszą formą współdziałania organów administracji publicznej jest współdziałanie polegające na zasięganiu opinii. Współdziałanie takie polega na tym, że jeden z organów jest zobowiązany przed podjęciem decyzji do zasięgnięcia opinii innego organu. Organ zobowiązany do zasięgnięcia opinii nie jest prawnie związany stanowiskiem organu opiniującego. Współdziałanie, którego istotą jest wyrażenie opinii, zbliżone jest do konsultacji czy też doradztwa.

Inną formą współdziałania organów administracji publicznej są działania określone w przepisach prawnych jako podjęte "w porozumieniu", "po porozumieniu", "po uzgodnieniu" lub "wymagające uzgodnienia".

"Porozumienie" i "uzgodnienie" są to bez wątpienia w języku potocznym i prawniczym zwroty w swej treści bardziej jednoznaczne niż "opiniowanie", zakładają bowiem jednolitość stanowiska i zgodność poglądów zainteresowanych podmiotów w danej sprawie (patrz: uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lutego 1999 r., OPK 14/98).

Zgodnie z przepisem art. 77 ust. 1 ustawy, jeżeli przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ, decyzję wydaje się po zajęciu stanowiska przez ten organ, a treść postanowienia uzgodnieniowego ma charakter wiążący dla organu prowadzącego postępowanie główne.

Należy podkreślić, że postępowanie uzgodnieniowe ma charakter akcesoryjny i jest częścią szerokorozumianego postępowania w sprawie głównej; przy czym jego wynik jest niezbędny dla organu prowadzącego postępowanie główne i nie może być przez ten organ samodzielnie weryfikowany nawet wówczas gdy postępowanie uzgodnieniowe obarczone jest wadami proceduralnymi (patrz: wyrok WSA w Olsztynie z dnia 9.IX.2010 r., II SA/Ol 655/10). Zdaniem Sądu literalne brzmienie art. 77 ust. 1 pkt 1 ustawy nie pozostawia wątpliwości co do tego, iż zawarty w nim wymóg "uzgodnienia" – czyli osiągnięcie przez organy współdziałające konsensusu dotyczy wyłącznie przypadku wydania decyzji pozytywnej, określającej środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Powyższy wymóg nie dotyczy natomiast decyzji negatywnej. Organ występujący o uzgodnienie powinien za każdym razem dokonywać weryfikacji stanowiska organu współdziałającego, gdyż to on ponosi ostateczną odpowiedzialność za końcowy wynik postępowania, a zatem również za warunki przedsięwzięcia określone w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (K. Gruszecki, Ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku, jego ochronie (...), Wrocław 2009 r., str. 229), (patrz: wyrok WSA w Poznaniu z dnia 21 października 2010 r., II SA/Po 411/2010).

Wiążący charakter stanowiska zajętego przez organ uzgadniający wyraża się w niemożności wydania decyzji pozytywnej w przypadku negatywnego stanowiska organu uzgadniającego, a także w niedopuszczalności określenia w decyzji pozytywnej warunków realizacji przedsięwzięcia w sposób odmienny niż uczynił to organ uzgadniający (wyrok WSA w Poznaniu z dnia 10 marca 2011 r., IV SA/Po 751/2010).

Z tych względów decyzja organu odwoławczego została uchylona na zasadzie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c P.p.s.a. w związku z art. 77 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.

Prowadząc ponownie postępowanie odwoławcze organ uwzględni stanowisko Sądu.

O kosztach orzeczono na zasadzie przepisów art. 200 w związku z art. 205 § 1 P.p.s.a.

Na podstawie art. 152 P.p.s.a. orzeczono, iż do czasu uprawomocnienia się wyroku decyzja nie podlega wykonaniu.