Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 758/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2010-11-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Pozostawić skargę bez rozpoznania
Powołane przepisy: article: art. 30c ust. 5 pkt 2
journal: Dz.U. 2006 nr 227 poz 1658
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Stukan-Pytlowany po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2010 r., w Wydziale I Finansowym, na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na uchwałę Zarządu Województwa z dnia (...) września 2010r. Nr (...) w przedmiocie oddalenia protestu od oceny merytoryczno-jakościowej wniosku o dofinansowanie projektu pod nazwą "Wprowadzenie na rynek nowych produktów i usług poprzez zakup innowacyjnych maszyn, urządzeń i przyrządów pomiarowych" - postanawia - 1) pozostawić skargę bez rozpatrzenia, 2) zwrócić skarżącemu R. K. uiszczony wpis od skargi w kwocie 200zł.


UZASADNIENIE

I SA/Rz 758/10

Uzasadnienie

Skarżący R. K. działający pod firmą Zakład "A" w S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na uchwałę Nr (...) Zarządu Województwa z dnia (...) września 2010r. w sprawie rozpatrzenia protestu od oceny merytorycznej-jakościowej wniosku o dofinansowanie projektu "Wprowadzenie na rynek nowych produktów i usług poprzez zakup innowacyjnych maszyn, urządzeń i przyrządów pomiarowych" nr (...). Uchwała wraz z pismem informującym z dnia 12 października 2010r. Nr (...) została doręczona skarżącemu w dniu 15 października 2010r.

Do skargi zostały dołączone następujące dokumenty: kopia wniosku o dofinansowanie realizacji projektu, kopia biznesplanu stanowiąca załącznik nr 1 do wniosku, kserokopia informacji z dnia 1 czerwca 2010r. w przedmiocie oceny merytorycznej projektu, kserokopia protestu do oceny merytorycznej wraz z 10-cioma załącznikami, kserokopia uchwały Zarządu Województwa z dnia (...) września 2010r. Nr (...) wraz z informacją z dnia (...) października 2010r. Nr (...). W dniu 2 listopada 2010r. pełnomocnik skarżącego dołączył kserokopie zaświadczenia skarżącego z Rejestru Ewidencji Działalności Gospodarczej Urzędu Gminy i Miasta N. z dnia 9 sierpnia 2010r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwana dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na rozstrzygnięcia, akty, czynności i bezczynność określone w art. 3 § 2 ww. ustawy. Stosownie do art. 3 § 3 tej ustawy, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Na takiej właśnie zasadzie, kontroli sądów administracyjnych poddany został tryb dokonywania przez instytucję zarządzającą programami operacyjnymi oceny projektów zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009r. Nr 84, poz. 712 ze zm.), zwanej dalej u.z.p.p.r.

Zgodnie z przepisem art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r., po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4 u.z.p.p.r., wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a.

Zgodnie z przepisem art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. skarga, o której mowa w ust. l, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. Skarga podlega opłacie sądowej.

W wyniku rozpatrzenia skargi, sąd może:

1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą;

2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia;

3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe.

Z kolei wniesienie skargi: (1) po terminie, o którym mowa w ust. 2, (2) niekompletnej lub (3) bez uiszczenia opłaty sądowej w terminie, o którym mowa w ust. 2 - powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia (art. 30c ust. 5 u.z.p.p.r.).

W niniejszym postępowaniu poddana została kontroli sądowoadministracyjnej procedura oceny wniosku strony skarżącej o dofinansowanie ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Podkarpackiego na lata 2007 – 2013 projektu pt. "Wprowadzenie na rynek nowych produktów i usług poprzez zakup innowacyjnych maszyn, urządzeń i przyrządów pomiarowych" w ramach Osi Priorytetowej I, Konkurencyjna i Innowacyjna Gospodarka, Działania 1.1 - Wsparcie kapitałowe przedsiębiorczości, Schemat B- Bezpośrednie dotacje inwestycyjne, zakończonej oddaleniem protestu od informacji z dnia 1 czerwca 2010r. o wynikach oceny merytorycznej i strategicznej - w zakresie kryterium nr III i uznaniu protestu w zakresie kryterium nr II przyznając w tym kryterium 5 pkt.

W pierwszej kolejności Sąd dokonał badania warunków formalnych dopuszczalności skargi, zgodnie ze wskazanymi wyżej wymogami. Skarga została wniesiona w ustawowo określonym terminie, po wyczerpaniu środka odwoławczego przysługującego zgodnie z systemem realizacji przedmiotowego programu operacyjnego i należycie opłacona.

Jednocześnie Sąd stwierdził, że skarga wniesiona do sądu administracyjnego jest niekompletna. Wystąpiła zatem przesłanka do pozostawienia skargi bez rozpatrzenia.

Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie posługuje się pojęciem "skarga niekompletna", natomiast takie pojęcie zostało wprowadzone do ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Zgodnie bowiem z przywołanym wyżej art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Wprawdzie powołany przepis pojęcia tego nie precyzuje, jednakże w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. ustawodawca wskazał, że skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją wymienioną w tym przepisie. Oznacza to, że skarga kompletna została zdefiniowana w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. Powyższe prowadzi do konstatacji, że skarga niekompletna w rozumieniu przepisu art. 30c ust. 2 pkt 5 u.z.p.p.r. oznacza braki w zakresie kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 zdanie 1 tej ustawy. Innymi słowy kompletność skargi odnosi się do kompletności dokumentacji w sprawie, która to dokumentacja szczegółowo została przez ustawodawcę określona w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. (por. postanowienie NSA z dnia 11 maja 2010r., sygn. akt II GSK 454/10, postanowienie NSA z dnia 20 maja 2010r., sygn. akt II GSK 507/10, postanowienie NSA z 21 kwietnia 2010r. sygn. akt II GSK 345/10).

Wprowadzając tak restrykcyjne wymogi ustawodawca nałożył na właściwą instytucję obowiązek pouczenia w informacji o wynikach procedury odwoławczej o zasadach, trybie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W rozpoznawanej sprawie instytucja zarządzająca dopełniła ustawowego obowiązku, o którym mowa w art. 30b ust. 4 u.z.p.p.r. zamieszczając w informacji z dnia 12 października 2010r. stosowne pouczenie w zakresie konieczności dołączenia do skargi kompletnej dokumentacji.

W niniejszej sprawie, pomimo prawidłowego pouczenia, skarżący wniósł skargę niekompletną, ponieważ dołączył do skargi niekompletny wniosek, bo bez obligatoryjnych wszystkich załączników, stanowiących integralną część złożonego przez skarżącego wniosku o dofinansowanie (skarżący dołączył jedynie wzór biznesplanu natomiast nie dołączył pozostałych dwunastu załączników). Sąd zauważa, że kopia zaświadczenia z EDG, złożona zresztą po upływie terminu określonego w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. nie stanowi załącznika nr 12 wniosku bowiem zaświadczenie to zostało wystawione z datą 9 sierpnia 2010r., więc parę miesięcy po sporządzeniu wniosku.

Jak wynika z Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie realizacji projektu ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach osi priorytetowej I Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 – 2013; Działanie 1.1 - Schemat B - integralną częścią wniosku o dofinansowanie realizacji projektu stanowią załączniki do tego wniosku. Wniosek o dofinansowanie w części E zawiera listę obligatoryjnych załączników, które winny być przedłożone wraz z wnioskiem. Skarżący złożył w postępowaniu konkursowym wniosek o dofinansowanie według ustalonego wzoru z załącznikami, które również były przedmiotem oceny.

Poza sporem w rozpoznawanej sprawie jest, że dołączony do skargi wniosek nie zawiera wszystkich obligatoryjnych załączników stanowiących integralną część przedmiotowego wniosku o dofinansowanie projektu. Powyższe oznacza, że mamy do czynienia z sytuacją wniesienia do sądu niekompletnej skargi.

Wynikający z art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. obowiązek wniesienia skargi wraz z kompletną dokumentacją sprawy, ma na celu umożliwienie sądowi administracyjnemu kontrolę negatywnego wyniku procedury odwoławczej.

W postępowaniu sądowoadministracyjnym ze skargi wymienionej w art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r. wyłączone jest stosowanie art. 52-55 p.p.s.a. Jak z tego wynika na właściwej instytucji zarządzającej nie ciąży obowiązek przedstawienia sądowi odpowiedzi na skargę wraz z aktami sprawy (art. 54 § 2). Sąd przy rozpoznaniu skargi dysponuje zatem tylko dokumentacją złożoną przez skarżącego. W tej sytuacji, Sąd, by mógł prawidłowo ocenić legalność zaskarżonego aktu musi dysponować kompletną dokumentacją, która podlegała ocenie w toku procedury odwoławczej, co oznacza, że wniosek dołączony do skargi powinien odpowiadać wnioskowi złożonemu w ramach konkursu.

W ocenie Sądu brak jest podstaw do przyjęcia, że wniosek poddany procedurze oceny jest innym wnioskiem niż ten, o którym mowa w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., co czyni zasadnym stwierdzenie, że złożenie jedynie formularza wniosku bez wszystkich załączników nie może być traktowane jako złożenie kompletnej dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. (por. postanowienie NSA z dnia 21 kwietnia 2010r., sygn. akt II GSK 345/10, postanowienie NSA z dnia 20 maja 2010r., sygn. akt II GSK 507/10).

Ponadto stwierdzić trzeba, że wbrew wymogom określonym w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. skarżący nie załączył do skargi oryginału wniosku o dofinansowanie oraz oryginału informacji o ocenie projektu, lecz kopie tych dokumentów. Ustawodawca w powołanym przepisie określił, że dołączona do skargi kompletna dokumentacja obejmuje wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 u.z.p.p.r. Powyższy zapis należy odczytywać w ten sposób, że wniesiony środek odwoławczy (protest) oraz informacja o sposobie jego rozpatrzenia mogą być złożone w kopiach, natomiast wniosek o dofinansowanie oraz informacja w przedmiocie oceny projektu powinny być złożone w oryginale. Należy zauważyć, że dołączona do skargi kopia informacji z dnia 1 czerwca 2010r. jest uwierzytelniona za zgodność z oryginałem przez pełnomocnika skarżącego.

Natomiast wprawdzie do skargi został dołączony uwierzytelniony przez pełnomocnika skarżącego egzemplarz wersji elektronicznej wniosku ale niekompletny, bowiem bez części F formularza wniosku, a więc niezawierający m.in. daty jego sporządzenia, podpisu wnioskodawcy, oraz właściwej pieczęci.

Wprawdzie został tez dołączony do skargi 2-gi egzemplarz wersji elektronicznej wniosku zawierający część F formularza wniosku, który zawiera datę sporządzenia wniosku 21 styczeń 2010r. (co wskazuje, że nie jest to wniosek pierwotny a po uzupełnieniu) ale nie zwiera podpisu wnioskodawcy i właściwej pieczęci. Ta wersja elektroniczna wniosku nie zawiera daty jego złożenia do instytucji zarządzającej i nie są też wypełnione wszystkie pola formularza. Jednak przede wszystkim ten egzemplarz wersji elektronicznej wniosku nie jest uwierzytelniony.

Stosownie do części 3 pkt 1 i pkt 3 Regulaminu Konkursu na dofinansowanie projektów ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa podkarpackiego na lata 2007-2013 w ramach Osi Priorytetowej I Konkurencyjna i Innowacyjna Gospodarka, działania 1.1 - wsparcie kapitałowe przedsiębiorczości, Schemat B - Bezpośrednie dotacje inwestycyjne zwane dalej regulaminem wnioski o dofinansowanie projektu (formularz wniosku oraz załączniki należy sporządzić w formie papierowej w dwóch egzemplarzach (oryginał i kopia lub 2 oryginały). Do egzemplarza oryginalnego należy ponadto dołączyć formularz wniosku o dofinansowanie w formie elektronicznej (na płycie CD/DVD) wersja papierowa wniosku powinna być tożsama z wersją elektroniczną wniosku. Zgodnie z częścią 3 pkt 9 Regulaminu oryginał wniosku o dofinansowanie projektu (dotyczy części F wniosku o dofinansowanie) powinien być podpisany czytelnie (lub parafowany z imienną pieczątką) poprzez osoby upoważnione do podpisywania umowy o dofinansowanie projektu (określone w pkt A.6.2. wniosku).

W świetle przywołanych zapisów i powyższych wywodów, wydruki elektroniczne wniosku o dofinansowanie w takiej postaci w jakiej zostały dołączone do skargi nie mogą być utożsamiane z dokumentem (wnioskiem), o którym mowa w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r.

Należy w tym miejscu zauważyć, że z uregulowania ustawy, które stanowią lex specialis do ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wynika, aby dopuszczalne było wezwanie przez Sąd skarżącego do usunięcia braków skargi w tym zakresie. Wymóg złożenia kompletnej skargi wraz z dokumentacją ciążył wyłącznie na skarżącym, gdyż to on zobligowany został do dostarczenia takiego materiału dowodowego, który umożliwi Sądowi merytoryczne rozpoznanie skargi w zakreślonym 30 – dniowym terminie, bez potrzeby jego uzupełniania przez Sąd. Ustawodawca poprzez modyfikację sądowego postępowania (m.in. skrócenie terminu do złożenia skargi, wyeliminowanie pośrednictwa organu przy jej wniesieniu, wprowadzenie terminu do rozpoznania skargi) miał na względzie uzyskanie efektu szybkości postępowania. W związku z tym, przepis art. 30c ust. 5 ustawy, przewidujący, że w razie wystąpienia braków skargi w nim wymienionych, skargę pozostawia się bez rozpatrzenia, należy stosować bez potrzeby uzupełniania braków pisma zgodnie z art. 49 p.p.s.a. Sąd w składzie orzekającym w sprawie w pełni podziela stanowisko zawarte w postanowieniu z dnia 29 lipca 2009r., sygn. akt II GSK 568/09, gdzie Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "przepis art. 30c ust. 5 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju znosi stosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a. w stosunku do skargi niekompletnej w rozumieniu art. 30c ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju".

Wezwanie do uzupełnienia braków skargi wniesionej na podstawie art. 30c ust. 1 ustawy dotyczyć może zatem uzupełnienia np. braku odpisu skargi, natomiast nie może obejmować braków w zakresie kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 ustawy.

W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że skarżący wniósł skargę niekompletną, co skutkuje pozostawieniem jej bez rozpatrzenia na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r.