Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 570/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-07-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 243 par1, art. 245 par. 1 i 3, art. 246 par. 1 pkt 2, art. 258 par. 2 pkt 7.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 13 lipca 2015 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie: określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące kwiecień, maj. czerwiec, lipiec i sierpień 2011 roku p o s t a n a w i a: odmówić skarżącemu M. K. przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.


UZASADNIENIE

W dniu 15 kwietnia 2015 roku M. K. wstąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku określającą mu zobowiązanie w podatku od towarów i usług za miesiące kwiecień, maj, czerwiec, lipiec i sierpień 2011 roku.

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 786 zł podatnik złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie bowiem nie jest zdolny do ich poniesienia. W złożonym na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach wskazał jedynie, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem utrzymania jest jego wynagrodzenie za pracę w wysokości 1.750 zł brutto, które nie pozwala na wygospodarowanie środków na pokrycie wpisu sądowego od skargi. Wnioskodawca nie wykazał posiadania jakiegokolwiek majątku, nie wyjaśnił także czy w dalszym ciągu prowadzi działalność gospodarczą. Wobec powyższego zarządzeniem z 15 czerwca 2015 roku został on wezwany do uzupełnienia wniosku o prawo pomocy poprzez nadesłanie odpisów zeznań podatkowych za ostatnie dwa lata kalendarzowe; udokumentowanie wysokości wynagrodzenia stanowiącego jego bieżące źródło utrzymania; wskazanie tytułu prawnego do nieruchomości stanowiącej miejsce zamieszkania skarżącego i udokumentowanie wysokości miesięcznych kosztów utrzymania gospodarstwa domowego wnioskodawcy; nadesłanie wyciągów z posiadanych kont i lokat bankowych skarżącego za ostatnie 2 miesiące, nadesłanie zaświadczenia o wykreśleniu z rejestru prowadzonej działalność gospodarczej, w terminie 7 dni pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. Powyższe wezwanie zostało odebrane przez pełnomocnika wnioskodawcy w dniu 18 czerwca br. i do chwili obecnej nie zostało wykonane.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Wniosek nie jest zasadny.

Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.

W złożonym na formularzu PPF wniosku o przyznanie prawa pomocy M.K. wskazał jedynie, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest jego wynagrodzenie za pracę w wysokości 1.750 zł brutto, które nie pozwala mu na uiszczenie wpisu od skargi. Wnioskodawca nie udzielił żadnych informacji dotyczących aktualnych dochodów z prowadzonej działalności gospodarczej ani ponoszonych kosztów utrzymania mimo wystosowanego w tym zakresie wezwania. W tym miejscu należy wskazać, iż w sytuacji, w której oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżącego okaże się niewystarczające dla oceny jego rzeczywistego stanu majątkowego, i możliwości płatniczych bądź wzbudza, wątpliwości strona jest obowiązana złożyć dodatkowe oświadczenia lub dokumenty źródłowe. Skarżący nie udokumentował kwoty posiadanych na utrzymanie dochodów, nie wyjaśnił czy jego działalność gospodarcza przynosi zyski czy straty, nie wskazał wysokości ponoszonych kosztów niezbędnego utrzymania, nie przedstawił także wyciągów z rachunków bankowych ani deklaracji podatkowych w tej sytuacji brak jest praktycznie możliwości przeprowadzenia oceny sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych skarżącego w celu ustalenia czy rzeczywiście obiektywnie odpowiada ona przesłankom uzasadniającym przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Złożony na potrzeby prawa pomocy formularz PPF nie zawiera w istocie żadnych danych pozwalających na weryfikację twierdzeń strony o jej trudnej sytuacji życiowej i materialnej uniemożliwiającej podsienie kosztów procesu, zwłaszcza, że w prowadzonym postępowaniu korzysta on z pomocy fachowego pełnomocnika z wyboru, co również zdaje się uniemożliwiać kwota wykazanego na utrzymanie dochodu. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w sprawie niniejszej (786 zł) oraz treść art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało uznać, że wnioskodawca nie wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

ak