Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 3745/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-10-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 13 ust. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 1764
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Tamara Dziełakowska (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Mirosław Wincenciak Sędzia del. WSA Ewa Kręcichwost – Durchowska po rozpoznaniu w dniu 8 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej P. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 kwietnia 2018 r. sygn. akt II SAB/Kr 23/18 w sprawie ze skargi P. S. na bezczynność Wójta Gminy T. w przedmiocie informacji publicznej 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od P. S. na rzecz Wójta Gminy T. kwotę 257 (dwieście pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z 17 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (sygn. akt II SAB/Kr 23/18) oddalił skargę P. S. na bezczynność Wójta Gminy T. w przedmiocie informacji publicznej.

Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, P. S. wniósł skargę na bezczynność w zakresie wniosku z 6 listopada 2017 r. i 10 grudnia 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej podając, że na wskazanej przez organ stronie internetowej brak jest możliwości wyszukania postępowania o konkretnym oznaczeniu, nie przesłano mu kopii umowy z inspektorem, kopii zgłoszenia uszkodzenia pojazdu, dokumentów geodezyjnych i nie wyjaśniono, dlaczego droga znajduje się na działkach rolnych. Przekazywane mu informacje są także wadliwe, wprowadzają w błąd oraz przekazywane są mu po ustawowym terminie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, iż w piśmie z 29 grudnia 2017 r. omyłkowo podano błędny numer postępowania, zaś w piśmie z 20 listopada 2017 r. przekazano informację o prawidłowym numerze, a po otrzymaniu skargi przesłano skarżącemu informacje o przetargu. Skarżący bezzwłocznie otrzymywał żądane informacje, o ile sprecyzował żądanie w sposób umożliwiający jego realizację. Domaganie się natomiast wszystkich dokumentów związanych z prowadzonymi pracami organ uznał za żądanie uzyskania informacji publicznej przetworzonej.

Oddalając powyższą skargę na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Nr 270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.), Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarżący nie wykazał, jakich żądanych informacji publicznych w rozumieniu ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) mu nie udostępniono. Z jego skargi nawet nie wynika, jakiej konkretnie informacji mu nie udzielono.

Jak podał Sąd pierwszej instancji, skarżący we wniosku z 5 listopada 2017 r. żądał przesłania wszystkich dokumentów dotyczących remontowanego odcinka drogi, wymieniając w szczególności kopię protokołu odbioru, notatkę z wizji na drodze, szczegółowych pisemnych informacji (dokumentów), jaki został wybrany wykonawca remontu i dlaczego oraz jak został wybrany inspektor nadzoru oraz wszystkich dokumentów z nadzoru i dokumentów z okresowych kontroli remontowanego odcinka drogi. W odpowiedzi pismem z 20 listopada 2017 r. otrzymał protokół odbioru robót po wykonaniu modernizacji drogi i notatkę z wizji z 23 października 2017 r. oraz informację o możliwości wglądu do dokumentacji przetargowej z postępowania na stronie internetowej oraz informację, że czynności modernizacji nadzorował inspektor nadzoru posiadający stosowne uprawnienia.

Z kolei w piśmie z 10 grudnia 2017 r. skarżący wskazując, iż strona internetowa do której odsyłało pismo z 20 listopada 2017 r. nie istnieje, zażądał przedstawiania mu dokumentów w postaci:

a) umowy [...] wraz z kosztorysem powykonawczym,

b) wszystkich wynikłych w czasie remontu protokołów, uwag, reklamacji,

c) wszystkich informacji na temat przetargu na remont drogi,

d) kopii umów z inspektorem nadzoru oraz dokumentów potwierdzających jego uprawnienia a także wszystkich dokumentów wytworzonych przez niego w czasie nadzoru nad remontem,

e) informacji czy były zgłoszenia uszkodzenia pojazdów w czasie remontu – wraz z ich kopiami lub informacji o braku takich zgłoszeń,

f) informacji o zgłoszeniach nieprawidłowości przed, w trakcie i po remoncie drogi w 2017 r.,

g) informacji o kontrolach stanu dróg (z podaniem dat i konkluzji),

h) informacji kto sporządził notatkę służbową z 20.10.2017 r.,

i) informacji kto usunął żwir/kamienie/kamyczki z drogi,

j) dokumenty geodezyjne i informację, kto dopuścił do stanu, że droga przebiega po gruntach rolnych,

k) umowy z firmą która wygrała przetarg z poprzedniego remontu drogi.

W odpowiedzi pismem z 29 grudnia 2017 r. skarżący otrzymał: żądaną umowę wraz z kosztorysem powykonawczym, informację, że w trakcie remontu nie sporządzono innych protokołów, uwag, reklamacji, kopię uprawnień inspektora nadzoru, informację, że Gmina otrzymała adresowane do wykonawcy remontu zgłoszenie o uszkodzeniu samochodu, informację, że nie zanotowano informacji o nieprawidłowościach przed, w trakcie i po remoncie drogi, informację o osobach spisujących notatkę z 20 października 2017 r., informację że Gmina nie usuwała ani nie zlecała usunięcia żwiru i kamyków z drogi. Jednocześnie w zakresie informacji dotyczących wyłonienia wykonawcy modernizacji drogi skarżący powtórnie został odesłany do strony internetowej, zaś co do żądania dokumentacji geodezyjnej i informacji dlaczego droga przebiega po gruntach rolnych oraz umowy z firmą wykonującą poprzedni remont skarżący został wezwany do sprecyzowania wniosku.

Wskazując na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarżący w zakresie wniosku z 5 listopada 2017r. otrzymał żądaną informację, z wyjątkiem wyjaśnienia, dlaczego wybrana została konkretna firma remontowa, a ponieważ żądanie to dotyczyło motywów podjętych decyzji, to nie mieściło się w katalogu z art. 6 ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r. i brak jest podstaw, aby uznać, iż organ pozostaje w stanie bezczynności. Żądane informacje w tym zakresie stanowią jedynie o pewnym procesie myślowym, procesie rozważań, etapie wypracowywania finalnej koncepcji, celem przyjęcia ostatecznego stanowiska przez pojedynczego pracownika lub zespół, co oznacza, iż można w takim przypadku jedynie mówić o pewnym stadium na drodze do wytworzenia informacji publicznej – dokumentu w postaci wyłonienia firmy. Są one tylko wyrazem stanowiska organu, nie stanowiąc informacji publicznej. W zakresie wskazania firmy remontowej organ udzielił informacji publicznej.

W odniesieniu do żądania z 10 grudnia 2017 r. Sąd pierwszej instancji uznał, że skarżący otrzymał żądaną informację publiczną, w zakresie w jakim sprecyzował, o jakie konkretnie dokumenty i informację mu chodzi. O ile rzeczywiście podany mu numer postępowania przetargowego był błędny, o tyle jednak żądaną w tym punkcie informację – jakie firmy brały udział w przetargu – otrzymał w formie pisemnej. Pytanie o motywy wyboru nie jest natomiast żądaniem udzielenia informacji publicznej.

Podsumowując, Sąd pierwszej instancji uznał, że skarżący uzyskał informację publiczną w zakresie tego o co zapytał, zaś ze skargi nie wynika czego konkretnie mu nie udostępniono, a było przez niego skonkretyzowane.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył P. S., zaskarżając go w całości i zarzucając mu naruszenie:

1. prawa materialnego, tj. art. 13 ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej poprzez jego niezastosowanie, co skutkowało nieudzieleniem skarżącemu informacji publicznej:

a. żądanej w piśmie z 5 listopada 2017 r. w zakresie:

A. czy przy odbiorze dokonanym 31 sierpnia 2017 r. wszystko było w porządku, jak również, czy były zastrzeżenia do nawierzchni lub pobocza,

B. dokumentów dotyczących nadzoru przez inspektora nadzoru,

C. dokumentacji dotyczącej okresowych kontroli stanu dróg dla przedmiotowego odcinka z ostatnich 12 miesięcy,

b. żądanej w piśmie z dnia 10 grudnia 2017 r. w zakresie:

A. dokumentu w postaci zgłoszenia przez osobę, która uszkodziła pojazd na przedmiotowym odcinku drogi,

B. dokumentów geodezyjnych dotyczących przebiegu przedmiotowej drogi,

C. dokumentu w postaci umowy z wykonawcą, który wygrał przetarg na poprzedni remont przedmiotowej drogi,

D. informacji dotyczących wykonawców, którzy brali udział w przetargu na poprzedni remont przedmiotowej drogi, a także dlaczego wybrano wykonawcę, który wykonywał remont drogi, jaka była długość okresu gwarancji oraz czy były składane jakiekolwiek reklamacje w trakcie i po wykonaniu poprzedniego remontu.

2. prawa procesowego, tj:

a. art. 141 § 4 P.p.s.a. poprzez brak ustalenia oraz dokonania w sposób wyczerpujący w uzasadnieniu wyroku analizy tego:

A. jakich informacji publicznych domagał się udostępnienia skarżący od Wójta Gminy T.,

B. czy Wójt Gminy T. udostępnił żądane przez skarżącego informacje publiczne, co uniemożliwia kontrolę kasacyjną zaskarżonego wyroku,

b. art. 151 P.p.s.a. poprzez jego błędne zastosowanie w sytuacji, w której zastosowany winien zostać art. 149 P.p.s.a., co w konsekwencji doprowadziło do oddalenia uzasadnionej skargi,

c. art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z art. 149 § 1 oraz art. 161 § 3 P.p.s.a. poprzez bezpodstawne przyjęcie, że brak podstaw do zobowiązania organu do wykonania czynności w określonym terminie wskutek wykonania tych czynności po terminie, w tym również po złożeniu skargi, zwalnia Wojewódzki Sąd Administracyjny ze stwierdzenia przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ.

Wskazując na powyższe zarzuty, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie, zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych oraz oświadczył, że zrzeka się rozprawy.

Odpowiedź na skargę kasacyjną złożył organ, wnosząc o rozpoznanie skargi na posiedzeniu niejawnym, oddalenie skargi kasacyjnej w całości i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa radcowskiego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Na wstępie należy wskazać, że stosownie do art. 182 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.): "Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym, gdy strona, która ją wniosła, zrzekła się rozprawy, a pozostałe strony, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skargi kasacyjnej, nie zażądały przeprowadzenia rozprawy. Na posiedzeniu niejawnym Naczelny Sąd Administracyjny orzeka w składzie jednego sędziego, a w przypadkach, o których mowa w § 2, w składzie trzech sędziów" (art. 182 § 3 P.p.s.a.). Ponieważ w rozpoznawanej sprawie skarżący zrzekł się rozprawy, a strona przeciwna wniosek ten poparła, Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.

Oceniając wniesioną skargę kasacyjną w granicach określonych treścią art. 183 § 1 P.p.s.a. i nie dostrzegając przy tym przypadków nieważności postępowania wymienionych w § 2 tej ustawy, jako błędny należało ocenić zarzut naruszenia art. 141 § 4 P.p.s.a. Przepis ten, w swej treści wymienia jedynie niezbędne elementy uzasadnienia wyroku, a więc odnosi się on do formalnej strony uzasadnienia, a nie jego merytorycznej poprawności. Uzasadnienie wyroku Sądu pierwszej instancji zawiera wszystkie wymagane tym przepisem elementy i nie można za pomocą tak sformułowanego zarzutu, tj. jako samodzielnej podstawy, kwestionować merytorycznej poprawności stanowiska zajętego przez Sąd pierwszej instancji.

Nie podlegał uwzględnieniu także zarzut naruszenia art. 13 ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Za pomocą tego zarzutu skarżący podjął próbę wykazania których konkretnie żądań udostępnienia informacji publicznej organ nie uwzględnił, a przez to pozostaje w bezczynności. Analiza akt sprawy prowadzi jednak do zbieżnych ze stanowiskiem Sądu pierwszej instancji wniosków, że organ zrealizował żądania skarżącego, na tyle na ile zostały one określone precyzyjnie i konkretnie, a tym samym nie można mu przypisać zarzucanej bezczynności. Stanowisko to potwierdza również przedstawiona w uzasadnieniu skargi kasacyjnej tabela, w której dokonano porównania, czego domagał się skarżący i jak to zrealizowano. Opisywany skutek i wskazywanie, co organ pominął, przede wszystkim dowodzi, że na skutek podjętej z organem współpracy, ten realizował żądania strony skarżącej. Natomiast próba dalszego precyzowania wcześniejszych żądań na obecnym etapie jako spóźniona, jest nieskuteczna.

Zauważyć trzeba, że w wykonaniu żądania udzielenia informacji "czy przy odbiorze dokonanym 31 sierpnia 2017 r. wszystko było w porządku, jak również, czy były zastrzeżenia do nawierzchni lub pobocza", organ doręczył skarżącemu protokół odbioru robót z 31 sierpnia 2017 r. Ponieważ nie zgłoszono w nim żadnych zastrzeżeń, czy wad wykonanych robót, to słusznie założył organ, że negatywna odpowiedź na tak postawione pytanie wynika z samego protokołu, podobnie jak żądanie przedstawienia dokumentów nadzoru również uzupełnione w dalszej kolejności, na skutek sprecyzowania żądania przez skarżącego. Z kolei informacje o przeprowadzonych kontrolach stanu drogi zostały skarżącemu przedstawione w protokole z przeglądu drogi wykonanego przed jej remontem. Jak trafnie przy tym zauważa skarżący, jednocześnie poproszono go o sprecyzowanie, za jaki okres Gmina ma mu przedstawić pozostałe dokumenty, ale z akt sprawy nie wynika, aby do tego sprecyzowania doszło. Tym samym brak realizacji żądania jest skutkiem zaniechania ze strony samego skarżącego a nie zaś organu. Odnośnie informacji, czy ktokolwiek zgłaszał nieprawidłowości przed, w trakcie i po remoncie drogi w 2017 r. organ udzielił informacji, że otrzymał takie zgłoszenie jedynie do wiadomości. Żądania przedstawienia dokumentacji geodezyjnej, dotyczyło z kolei przebiegu drogi po działkach rolnych, jednakże na podstawie czego skarżący sformułował takie twierdzenie, pomimo wezwania nie sprecyzował. Z kolei dokument w postaci umowy z wykonawcą został stronie przesłany, zaś skarżący został poinformowany, gdzie jest dostępna dokumentacja związana z przetargiem na modernizację.

W konsekwencji powyższego, wobec prawidłowości stanowiska Sądu pierwszej instancji, że organ nie pozostawał w niniejszej sprawie w bezczynności, niezasadne okazały się być również zarzuty naruszenia art. 151 w związku z art. 149 P.p.s.a. oraz art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z art. 149 § 1 oraz art. 161 § 3 P.p.s.a.

W tym stanie sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 2 P.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną. O kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnięto stosownie do przepisu art. 204 pkt 1 P.p.s.a.