Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1382/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2016-11-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6, § 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. i J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania - postanawia – odrzucić skargę R. S.


UZASADNIENIE

R. S. i J. S. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wspólną skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania.

Skarga J. S. została odrzucona odrębnym postanowieniem z uwagi na nie uzupełnienie przez wymienionego jej braków (w zakresie wpisu oraz odpisów).

Z kolei skarga R. S. także podlega odrzuceniu, jednak z innej przyczyny, a mianowicie jej niedopuszczalności spowodowanej oczywistym brakiem legitymacji skargowej. W świetle art. 50 § 1 P.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Z kolei w myśl art. 50 § 2 P.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.

W odróżnieniu od drugiej kategorii podmiotów skarżących, o których mowa w art. 50 § 1 P.p.s.a., tj. wnoszących skargę w sprawie dotyczącej interesu prawnego innej osoby, a więc w "cudzej sprawie" w rozumieniu materialnoprawnym, skarżący, o którym mowa w pierwszym zdaniu tego przepisu, musi mieć w złożeniu skargi interes prawny rozumiany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem lub czynnością. Skarga może więc dotyczyć tylko jego "własnej sprawy administracyjnej" rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot niepodporządkowany organizacyjnie temu organowi (tak T. Woś Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz wyd. VI. Lex).

Mając powyższe na względzie, należało stwierdzić, że po stronie R. S. brak wskazanego wyżej interesu prawnego w zaskarżeniu do tut. Sądu powołanego wyżej postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2016 r., które stwierdzało, że niedopuszczalne jest odwołanie J. S. od pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (PINB) w [...] z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...], którym organ poinformował J. S., iż na jego miejsce do postępowania wstępuje aktualny właściciel działki nr ewid. gr. 1933/26. Kwestionowane postanowienie zostało skierowane do J. S. i dotyczy wyłącznie jego interesu. Ponadto, z przedłożonych akt administracyjnych wynika, że PINB w [...] prowadził postępowanie administracyjne w sprawie nadbudowy budynku zlokalizowanego na działkach nr ewid. 1933/12, 1933/13, 1933/14, 1933/15 i 1933/30 w N., stanowiących własność J. S. i M. S. W postępowaniu tym nie brał udziału na żadnym jego etapie wnoszący skargę R. S., który w świetle twierdzeń J. S. (pismo z dnia 26 października 2015 r. skierowane do PINB w [...]) jest właścicielem działki nr ewid. 1933/21, a działka ta nie graniczy z tymi, których dotyczy niniejsze postępowanie.

Wobec więc faktu, że skarga złożona została przez podmiot, który a limine nie może mieć legitymacji skargowej, podlega ona odrzuceniu, o czym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 6, § 3 P.p.s.a.