Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 243/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-01-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: , Przewodniczący Sędzia NSA Ryszard Pęk (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 sierpnia 2020 r. sygn. akt III SA/Wa 215/20 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi S. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia 18 grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności wspólnika spółki cywilnej wraz z pozostałym wspólnikiem za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za IV kwartał 2013 r. oraz I kwartał 2014 r. postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

1. Postanowieniem z 13 sierpnia 2020 r., sygn. akt III SA/Wa 215/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę S. W. (dalej skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z 18 grudnia 2019 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności wspólnika spółki cywilnej wraz z pozostałym wspólnikiem za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za IV kwartał 2013 r. oraz I kwartał 2014 r.

2. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżący pismem z 7 stycznia 2020 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na wskazaną na wstępie decyzję, w której zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy.

3. Postanowieniem z 5 czerwca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy postanowienie tegoż Sądu z 24 kwietnia 2020 r. o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy w wnioskowanym zakresie.

4. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 8 lipca 2020 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł. W wezwaniu został pouczony o konsekwencjach prawnych niewykonania tego obowiązku w terminie zakreślonym przez sąd.

Przesyłka zawierająca wezwanie została skutecznie doręczona skarżącemu 28 lipca 2020 r. (k. 20 akt sądowych). Termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upłynął bezskutecznie 4 sierpnia 2020 r.

Skarżący, mimo upływu terminu nie uiścił wymaganego wpisu sądowego od skargi. Z tych względów, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę.

5. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący wnosząc o jego zmianę przez nadanie skardze dalszego biegu.

5.1. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił:

5.1.1. błąd w ustaleniach faktycznych, który objawiał się wadliwym ustaleniem jakoby nie wykonał obowiązków fiskalnych skargi w wyznaczonym terminie, w sytuacji gdy wykonał wszelkie wymogi formalne skargi w tym fiskalne dla skargi,

5.1.2. rażące naruszenie art. 7 kodeksu postępowania administracyjnego, co objawiało się niewszechstronnym zbadaniem okoliczności faktyczno-prawnych sprawy przez pominięcie okoliczności stosowania się skarżących do wezwań sądu w sytuacji, gdy istota sporu, jak również treść zaskarżonej decyzji opartej o pozbawioną elementarnego materiału dowodowego założenia, winna zostać poddana wnikliwej kontroli instancyjnej Sądu pierwszej instancji.

6. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6.1. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

6.2. W punkcie wyjścia odnotować należy, że zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W razie stwierdzenia braków formalnych pisma, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (odrzucenia skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia, skargi o wznowienie postępowania) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu do uzupełnienia braków pisma, przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jeśli zaś pismem tym jest skarga, skarga kasacyjna, zażalenie, skarga o wznowienie postępowania – podlega ona odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

6.3. W świetle utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych zdarzeniem, które zwalnia stronę od obowiązku uiszczenia wpisu jest złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. W taki przypadku, po zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy w sposób niekorzystny dla skarżącego, skarżący wzywany jest do uiszczenia wpisu sądowego (por. m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 18 czerwca 2009 r., sygn. akt I FZ 159/09, z 24 marca 2010 r., sygn. akt I OSK 444/10, z 28 maja 2010 r., sygn. akt II FSK 1003/10, z 26 stycznia 2015 r., sygn. akt II OSK 66/15, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.nsa.gov.pl).

6.4. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że postępowanie w przedmiocie przyznania skarżącemu prawa pomocy zakończyło się 5 czerwca 2020 r., tj. w dacie wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowienia utrzymującego w mocy postanowienie tegoż Sądu z 24 kwietnia 2020 r. odmawiające przyznania prawa pomocy. Odrzucenie skargi przez Sąd pierwszej instancji nastąpiło po tym jak skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi. W dacie tego wezwania postanowienie o rozpoznaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy było prawomocne, co oznaczało obowiązek wezwania skarżącego do uiszczenia wymaganego wpisu od skargi i obowiązek jego zapłaty w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 marca 2005 r., sygn. akt II FZ 58/05 ONSAiWSA 2005, nr 6, poz. 118).

Skarżący pomimo skutecznego doręczenia 28 lipca 2020 r. (k.20 akt sądowych) wezwania nie uiścił prawem wymaganego wpisu od skargi. Nie przedstawił także na wezwanie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 grudnia 2020 r. żadnych dowodów potwierdzających uiszczenie wpisu sądowego od skargi, a tym samym nie udowodnił słuszności twierdzeń o wykonaniu ciążącego na nim obowiązku podnoszonych w zażaleniu.

6.5. Końcowo odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego Naczelny Sąd Administracyjny zwraca uwagę, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nie mają zastosowania przepisy tej ustawy, lecz przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zarzut naruszenia tego przepisu był w związku z tym oczywiście bezzasadny.

6.6. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.

-----------------------

2