Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 269/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-07-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
Skarżony organ: Kurator Oświaty
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Jakubiec Sędziowie: NSA Grażyna Danielec spr. NSA Piotr Lechowski Protokolant: Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lipca 2007 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję [...] Kuratora Oświaty w K. z dnia 22 stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego skargę oddala.


UZASADNIENIE

wyroku z dnia 31 lipca 2007r.

Decyzją z dnia 22 stycznia 2007 r., nr [...], [...] Kurator Oświaty utrzymał w mocy decyzją Prezydenta Miasta T. z dnia [...] listopada 2006r. nr [...] stwierdzającą nieważność decyzji Dyrektora Szkoły Podstawowej Integracyjnej nr [...] w T. z dnia [...] czerwca 2004r. nadającej J. M. stopień awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego. Jako podstawą prawną wskazano art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 9b ust. 1, 9b ust. 7 pkt 2 i art. 10 ust. 10 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela oraz art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 18 lutego 2000r. o zmianie ustawy Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw. W uzasadnieniu wskazano, ze w podstawie prawnej aktu nadania stopnia awansu zawodowego wskazano jako podstawą prawną art. 9b ust. 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela w związku z art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw. Zgodnie z tym przepisem nauczyciele uzyskują z mocy prawa stopień nauczyciela kontraktowego z dniem wejścia w życie ustawy (6 kwietnia 2000r.) jeżeli w tym dniu są zatrudnieni na postawie umowy o pracą oraz posiadają wymagane kwalifikacje. Tymczasem J. M. nie była zatrudniona w szkole, zatem jej status nie mógł być uregulowany na podstawie tego przepisu. Wobec faktu, że w dniach 1.09.2003r. do 31.05.2004r. J. M. odbywała staż na stopień awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego i pracowała w szkole podstawowej integracyjnej na stanowisku rehabilitanta nie posiadając wymaganych kwalifikacji, należy sądzić, że podstawą aktu nadania stopnia awansu nauczyciela kontraktowego był art. 9b ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982r. Karta Nauczyciela. J. M. posiadając ukończone medyczne studium zawodowe w zawodzie technika fizjoterapii oraz kurs kwalifikacyjny pedagogiczny nie posiadała kwalifikacji do zajmowania stanowiska nauczyciela w szkole podstawowej. Odbyty zatem przez nią staż nie był stażem w rozumieniu art. 9b ust. 1 ustawy Karta Nauczyciela, bowiem zgodnie z art. 10 ust. 10 ustawy Karta Nauczyciela, do nauczycieli zatrudnionych bez wymaganych kwalifikacji nie stosuje się przepisów o awansie zawodowym. Z tych powodów organ uznał, że nadanie stopnia awansu zawodowego nastąpiło z rażącym naruszeniem art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 18 lutego 2000r. o zmianie ustawy Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw oraz art. 9b ust. 1 i art. 10 ust. 10 ustawy Karta Nauczyciela.

Powyższą decyzją J. M. zaskarżyła do sądu administracyjnego wnosząc o dołączenie przez organ stosownej dokumentacji.

W odpowiedzi na skargą organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentacje zawartą w zaskarżonej decyzji. W szczególności organ podtrzymał swój pogląd, że skarżąca nie posiadała wymaganych kwalifikacji, nadanie jej zatem stopnia awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W ocenie sądu złożona w mniejszej sprawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem oceny Sądu w niniejszej sprawie jest prawidłowość zaskarżonej decyzji [...] Kuratora Oświaty, którą utrzymano w mocy decyzję organu I instancji stwierdzająca nieważność decyzji Dyrektora Szkoły Podstawowej Integracyjnej nr [...] w T. z dnia [...] czerwca 2004 r., mocą której nadano J. M. stopień awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego. Przedmiotem kontroli sądu administracyjnego jest zatem ocena, czy w zaskarżonej decyzji prawidłowo przyjęto istnienie przesłanek pozwalających na stwierdzenie nieważności przedmiotowej decyzji i czy je prawidłowo zastosowano.

Przedmiotowa decyzja Dyrektora Szkoły Podstawowej Integracyjnej nr [...] w T. nadająca stopień awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego, powołała w podstawie prawnej art. 9b ust. 4 ustawy Karty Nauczyciela w związku z art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw. W decyzji tej brak jest uzasadnienia.

Analiza akt przedmiotowej sprawy prowadzi do wniosku, że w przedmiotowej decyzji doszło do rażącego naruszenia prawa, w sposób nieuprawniony bowiem doszło do zastosowania w niej art. 7 ust. 3 ustawy z 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw, który znajduje zastosowanie do nauczycieli zatrudnionych w szkole w dniu wejścia w życie tej ustawy (tj. 6 kwietnia 2000 r.), podczas gdy w tym dniu J. M. nie była zatrudniona w szkole. Do nadania J. M. stopnia awansu zawodowego nie uprawniał też art. 9b ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela, zgodnie bowiem z tym przepisem warunkiem nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego było oprócz odbycia stażu i uzyskania akceptacji komisji kwalifikacyjnej także spełnienie wymagań kwalifikacyjnych, które były określone w Rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 10 września 2002 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli niemających wyższego wykształcenia lub ukończonego zakładu kształcenia nauczycieli. Słusznie bowiem organ administracyjny ocenił w zaskarżonej decyzji, że skarżąca nie posiadała wymaganych prawem kwalifikacji do zajmowania stanowiska nauczyciela w szkole podstawowej wymaganych tym rozporządzeniem (§ 4 cyt. rozporządzenia). Ukończyła bowiem medyczne studium zawodowe w zawodzie technika fizjoterapii oraz kurs kwalifikacyjny pedagogiczny, co w świetle obowiązujących przepisów nie jest wystarczające do zajmowania stanowiska nauczyciela rehabilitanta. J. M. zarówno w chwili rozpoczynania stażu, jak i w chwili wydawania decyzji nadającej jej stopień nauczyciela kontraktowego nie posiadała wymaganych prawem kwalifikacji, nie spełniła więc przesłanek uprawniających do nadania jej stopnia awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że przedmiotowa decyzja nadająca stopień awansu zawodowego nauczyciela kontraktowego wydana została z rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa, tj. z rażącym naruszeniem art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw oraz art. 9b ust. 1 i art. 10 ust. 10 ustawy Karta Nauczyciela. Prawidłowo zatem organ I instancji, jak i II instancji, oceniły istnienie tej przesłanki nieważności wydając decyzją stwierdzającą nieważność.

Odnosząc się do powołanych w odwołaniu argumentów dotyczących tego, ze strona nie powinna odpowiadać za błędy administracyjne osób trzecich Sąd zwraca uwagę, że obowiązująca w naszym porządku prawnym zasada trwałości aktu administracyjnego, dająca gwarancję pewności prawa, doznaje ustawowych wyjątków, polegających w szczególności na możliwości wyeliminowania z porządku prawnego aktów administracyjnych wydanych bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa. Istnienie tego rodzaju wyjątków uzasadnione jest zasadą legalności i praworządności. Należy jednak równocześnie podkreślić, że skarżąca może dochodzić naprawienia wszelkich szkód spowodowanych niezgodnym z prawem działaniem administracji na drodze postępowania cywilnego. Ta konstytucyjna zasada została wprowadzona właśnie po to, by skarżąca nie musiała ponosić konsekwencji cudzych błędów.

Mając na uwadze powyżej zacytowane przepisy należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, zapadła po należytym wyjaśnieniu sprawy. W ocenie Sądu nie doszło w niniejszej sprawie do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynika sprawy, ani do naruszenia przepisów postępowania, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z tego powodu skarga została oddalona, w oparciu o 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji.