Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 411/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2018-09-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6123 Zasób geodezyjny i kartograficzny
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 12, art. 12b
journal: Dz.U. 2017 poz 2101
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz Sędziowie: Sędzia WSA Władysław Kulon (spr.) Sędzia WSA Alicja Palus Protokolant: Kinga Bilska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 września 2018 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego materiałów sporządzonych w ramach pracy geodezyjnej oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego we W. decyzją z dnia [...] r. nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm.) oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2017 r. poz. 2101 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania K. K., utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta L. z dnia [...]r. numer [...], orzekającą "odmówić przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego materiałów sporządzonych przez wykonawcę w ramach pracy geodezyjnej zarejestrowanej pod nr [...]".

W uzasadnieniu tej decyzji organ wojewódzki podał, że w dniu 20 lipca 2017 r. wykonawca prac geodezyjnych: firma [...], zgłosił Prezydentowi Miasta L., pracę geodezyjną na obiekcie oznaczonym jako działki ewidencyjne nr 1046/4, 1336 i 1362 położone w obrębie [...] miasta L. (pkt 13 formularza ZG). W pkt 9 tego formularza, jako zakładany cel lub zakładany wynik zgłaszanych prac geodezyjnych, wskazano "mapa do celów projektowych". W pkt 8 tego formularza, jako dane identyfikujące osobę, której przedsiębiorca lub kierownik jednostki organizacyjnej powierzył samodzielne wykonanie czynności składających się na zgłaszane prace geodezyjne łub funkcję kierownika tych prac, wskazano P.S.. Zgłoszeniu pracy geodezyjnej nadano identyfikator [...].

Pismem z dnia 11 sierpnia 2017 r. (data wpływu do Urzędu Miasta L.: 28 sierpnia 2017 r.), wykonawca prac geodezyjnych zawiadomił Prezydenta Miasta L. o wykonaniu zgłoszonych prac geodezyjnych w całości. Jednocześnie wskazał, iż "zbiory nowych, zmodyfikowanych lub zweryfikowanych danych należących do zakresu baz danych: BDOT500, GESUT oraz dokumenty wymagane przepisami (...) zawiera operat techniczny, który załącza się do niniejszego zawiadomienia". W dniu 13 września 2017 r., mając na względzie art. 12b ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, prezydent dokonał weryfikacji zbiorów danych oraz innych materiałów stanowiących wyniki prac geodezyjnych, przekazanych przez wykonawcę prac geodezyjnych. Z czynności tej, sporządzono Protokół weryfikacji zbiorów danych oraz innych materiałów przekazywanych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. W protokole tym wskazano m.in., w pkt 5: wynik weryfikacji pod względem kompletności przekazywanych rezultatów wykonanych prac geodezyjnych: pozytywny, wynik weryfikacji zbiorów danych i innych materiałów zawartych w przekazywanej dokumentacji pod względem zgodności z przepisami prawa obowiązującymi w geodezji i kartografii (...), oraz opracowania wyników tych pomiarów: negatywny - stwierdza się następujące nieprawidłowości wynikające z naruszenia przepisów prawa:

1) szkic polowy - pomiar szczegółów niezgodny z przepisami § 29 ust. 3 i § 34 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 listopada 2011 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego,

2) szkic polowy - brak elementów niezbędnych dla dokumentu określonego w przepisach § 71 ust. 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 listopada 2011 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego,

3) sprawozdanie techniczne - niepełna treść dokumentu w porównaniu z przepisami § 71 ust. 7 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 listopada 2011r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego

Wobec negatywnego wyniku weryfikacji, w dniu 14 września 2017r. Prezydent Miasta L. zwrócił wykonawcy prac geodezyjnych przekazane przez niego materiały wraz z protokołem weryfikacji.

W piśmie z dnia 14 września 2017 r. geodeta uprawniony, który jest wskazany jako kierownik prac - pkt 8 formularza ZG, ustosunkował się do wyników weryfikacji. Pismem z dnia 18 września 2017 r. Prezydent Miasta L. wezwał K. K. "będącego wykonawcą pracy geodezyjnej (...) do usunięcia braków w złożonym piśmie z dnia 14 września br. ustosunkowującym się do wyników weryfikacji". Przy piśmie z dnia 3 października 2017 r. K. K. przekazał "stanowisko wykonawcy ws. wyników weryfikacji zawartych w protokole (...) z dnia 13.09.2017r.", w którym w szczególności wskazał, że: "5.1 Opis nieprawidłowości uniemożliwia wykonawcy jej poprawę, gdyż jest nieprecyzyjny. Weryfikujący nie określił, które szczegóły terenowe, wg jego oceny, nie zostały pomierzone zgodnie z przywołanymi przez niego przepisami, ani jak powinny one zostać pomierzone. Co więcej, weryfikujący nie określił, który szkic polowy zawiera wskazane przez niego nieprawidłowości. Ponadto weryfikujący dokładnie nie precyzuje, który zapis obszernego § 34 rozporządzenia w sprawie standardów nie został uwzględniony podczas wykonywania pomiarów, co uniemożliwia wykonawcy ocenę zasadności oraz ewentualny sposób poprawy nieprawidłowości. Weryfikujący powinien szczegółowo i jednoznacznie opisać nieprawidłowości tak, aby wykonawca miał możliwość ich poprawy. 5.2 Opis nieprawidłowości uniemożliwia wykonawcy jej poprawę, gdyż jest nieprecyzyjny. Weryfikujący nie określił, których elementów określonych w § 34 ust. 5 rozporządzenia w sprawie standardów brakuje na szkicach. Ponadto weryfikujący nie określił, który szkic polowy zawiera wskazane przez niego nieprawidłowości. Weryfikujący powinien szczegółowo i jednoznacznie opisać nieprawidłowości tak, aby wykonawca miał możliwość ich poprawy. 5.3 Opis nieprawidłowości uniemożliwia wykonawcy jej poprawę, gdyż jest nieprecyzyjny. Weryfikujący nie określił, do jakiej dokładnie treści sprawozdania technicznego się odnosi, ani w jakim zakresie jest ona wg jego oceny niepełna. Ponadto, weryfikujący nie precyzuje jaki zapis § 71 ust. 7 rozporządzenia w sprawie standardów wg jego oceny został przez wykonawcę naruszony przy sporządzaniu przedmiotowego dokumentu. Weryfikujący powinien szczegółowo i jednoznacznie opisać nieprawidłowości tak, aby wykonawca miał możliwość ich poprawy".

Organ wskazał, że z akt sprawy wynika, że Prezydent Miasta L. nie uwzględnił stanowiska wykonawcy prac geodezyjnych i wydał opisaną na wstępie decyzję. Organ odwoławczy wskazał, że istotą postępowania nie jest wyłącznie weryfikacja zasadności uchybień wskazanych w protokole weryfikacji, co wprost wynika z przepisu art. 12b ust. 1 ustawy Pgik. Organ drugiej instancji z racji przyznanych mu ustawowo kompetencji nie kontroluje prawidłowości postępowania prowadzonego przed organem pierwszej instancji lecz ponownie rozpatruje sprawę, czyli bada ją od nowa w oparciu o zgromadzone dokumenty oraz obowiązujące prawo. Organu odwoławczego nie ograniczają uchybienia i nieprawidłowości wskazane przez organ, który sporządził protokół weryfikacji i stąd też wskazania nowych uchybień nie można traktować w kategoriach naruszenia art. 139 Kpa.

Zatem D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego dokonał oceny dokumentacji przekazanej przez wykonawcę i stwierdził następujące nieprawidłowości, w szczególności:

1) naruszenie § 71 ust. 7 pkt 6 w związku z § 78 pkt 1 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych (...), poprzez nieodniesienie się w sprawozdaniu technicznym, w jakim zakresie wykonawca wykorzystał materiały PZGiK w zakresie zbiorów danych dotyczących ewidencji gruntów i budynków. Jednocześnie na dokumencie "Mapa do celów projektowych" będącym częścią operatu technicznego umieścił informację "dane ewidencyjne wniesiono na podstawie operatu ewidencji gruntów i budynków";

2) naruszenie § 71 ust. 7 pkt 6 w związku z § 49 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych (...), poprzez brak informacji w sprawozdaniu technicznym, o punktach dostosowania wykorzystanych do kalibracji rastrów map analogowych, oraz o dokładności transformacji wyrażonej błędem średnim transformacji nie większym niż 0,20m w przypadku mapy w skali 1:500; Wykonawca wskazał jedynie, że "pozyskane rastry map zasadniczych skalibrowano zgodnie z obowiązującymi przepisami, a następnie dokonano ich wektoryzacji do postaci mapy wektorowej";

3) naruszenie § 28 ust. 1 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych (...), poprzez nie wykonanie pomiaru sytuacyjnego i wysokościowego szczegółów terenowych, będących obiektami przestrzennymi objętymi bazami danych, o których mowa w art. 4 ust. 1a i 1b ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. W szczególności dotyczy pomiaru obiektów opisanych pikietami nr 32,33,34 i 35 oraz 88,89 i 90 - brak również informacji o tych obiektach (szkic polowy nr 1);

4) naruszenie § 35 w związku z § 28 ust. 1 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych (...), poprzez niewykonanie pomiaru wysokościowego szczegółów terenowych, będących obiektami przestrzennymi objętymi bazami danych, o których mowa w art. 4 ust. 1a i 1b ustawy. Przedmiotem geodezyjnego pomiaru wysokościowego są elementy szczegółów terenowych, takich jak: dna studzienek kanalizacyjnych, wloty i wyloty przewodów oraz przyłączy w ich najniższych punktach. W szczególności dotyczy pomiaru:

a. elementów uzbrojenia terenu, tj. przyłączy kanalizacji deszczowej - brak rzędnej wysokościowej przewodu kanalizacji deszczowej m.in. do studzienek kanalizacyjnych oznaczonych pikietami nr 395, 407, 409 - brak rzędnych dna studzienek kanalizacyjnych (szkic polowy nr 3),

b. skarpy - brak rzędnych pikiet m.in. nr 157, 158, 161 (szkic polowy nr 2);

5) naruszenie § 29 ust. 3 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych (...), poprzez niewykonanie drugiego, niezależnego wyznaczenia położenia szczegółów terenowych I grupy lub pomiaru odległości pomiędzy dwoma punktami sytuacyjnymi objętymi pomiarem, lub pomiaru odległości pomiędzy punktem objętym pomiarem a innym punktem wyznaczonym z dokładnością właściwą dla szczegółów terenowych I grupy. W szczególności dotyczy to pikiet nr 469 i 470 (ogrodzenie) oraz 273 i 274 (murek oporowy) na szkicu polowym nr 2;

6) naruszenie § 34 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych (...), gdyż pomiar szczegółów terenowych metodą ortogonalną, w przypadku gdy linia pomiarowa wyznaczona została przez szczegóły terenowe I grupy, może być stosowana tylko do pomiaru szczegółów terenowych II i III grupy, a nie szczegółów I grupy. W szczególności na szkicu polowym nr 3 dokonano pomiaru murków oporowych dochodzących do budynku oznaczonego nr 46a;

7) naruszenie § 18 ust. 17 i 18 załącznika nr 3 do rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 21 października 2015r. w sprawie powiatowej bazy GESUTi krajowej bazy GESUT, gdyż w przypadku wzajemnego pokrywania się rzutów poziomych włazu i komory podziemnej dane o takim urządzeniu technicznym wykazuje się za pomocą obiektu studzienka, którego wizualizację graficzną w postaci odpowiedniego znaku kartograficznego przedstawiono w rozdziale 4 załącznika nr 7 do rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 2 listopada 2015r. w sprawie bazy danych obiektów topograficznych oraz mapy zasadniczej pod pozycją SUUS15_5a. Punkt wstawienia znaku kartograficznego znajduje się w środku ciężkości kwadratu. Znak należy sytuować (obracać) zgodnie z położeniem obiektu w terenie. W przeciwnym wypadku, gdy rzuty poziome obrysów: włazu i komory, o których mowa w ust. 17, nie pokrywają się, urządzenie techniczne związane z siecią uzbrojenia terenu pozyskuje się odpowiednio obiektami właz i komora podziemna. W szczególności nie zastosowano ww. opisanych zasad co do pikiet 395, 407, 409 na szkicu polowym nr 3;

8) naruszenie § 3 i § 15 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia w sprawie państwowego systemu odniesień przestrzennych, poprzez wykonanie dokumentu "Mapa do celów projektowych" w nieobowiązującym układzie współrzędnych 1965/4. Przepisy te stanowią, iż w pracach geodezyjnych i kartograficznych oraz przy tworzeniu zbiorów danych przestrzennych przez organy władzy publicznej, na potrzeby wykonywania map w skalach większych od 1:10 000, w szczególności mapy ewidencyjnej i mapy zasadniczej stosuje się układ współrzędnych PL-2000. Jednocześnie ww. dokument nie został wykonany z należytą starannością oraz zgodnie z zasadami współczesnej wiedzy technicznej i obowiązującymi przepisami prawa. Dokument ten nie jest kartometryczny, gdyż odległości między znacznikami siatki kwadratów nie wynoszą 10 cm;

9) naruszenie § 63 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych (...), oraz § 3 i § 7 rozporządzenia w sprawie państwowego systemu odniesień przestrzennych, poprzez opracowanie wyników geodezyjnych pomiarów wysokościowych w nieobowiązującym układzie wysokościowym "Kronsztadt 60". Przepisy stanowią, iż państwowy system odniesień przestrzennych tworzą obecnie układy wysokościowe oznaczone symbolami PL-KRON86-NH i PL-EVRF2007-NH. naruszenie § 71 ust. 3 pkt 2 w związku z § 71 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych (...), poprzez brak w spisie dokumentów prawidłowej nazwy dokumentu "Kopia mapy do celów projektowych", a nie jak podano "mapa kontrolna". Wykonawca przekazał w operacie technicznym dokument "mapa do celów projektowych".

Nie godząc się z przytoczoną decyzją skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniósł K. K.. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 7 w związku z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez dokonanie błędnych ustaleń stanu faktycznego sprawy polegające na niewykazaniu, że zaistniały przesłanki o których mowa w art. 12b ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne uzasadniające odmowę przyjęcia materiałów sporządzonych przez wykonawcę do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.

Według skarżącego organ pierwszej instancji dokonał weryfikacji sporządzonych materiałów w ramach pracy geodezyjnej zarejestrowanej pod nr [...] w sposób uniemożliwiający jednoznaczną identyfikację nieprawidłowości. Prezydent Miasta L. wydał decyzję bez przytoczenia formalnej podstawy odmowy przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego ww. materiałów. Organ drugiej instancji utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, w żadnym stopniu nie odnosząc się do jej treści, lecz poprzez przeprowadzenie ponownej weryfikacji ww. materiałów sporządzonych przez wykonawcę. W rezultacie w toku całego postępowania pozbawiono skarżącego możliwości skorzystania z przysługującego prawa ustosunkowania się do wyników weryfikacji oraz ewentualnej poprawy wskazanych przez organy nieprawidłowości. W związku z powyższym skarżący wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Odpowiadając na skargę D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego we W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

W piśmie procesowym, które wpłynęło do Sądu w dniu 9 sierpnia 2018 r. skarżący podtrzymał skargę, wskazując, że celem weryfikacji, o której mowa w art. 12b ust. 1 ustawy jest umożliwienie poprawienia przez wykonawcę stwierdzonych w protokole uchybień i nieprawidłowości. Natomiast organ odwoławczy nie ma kompetencji do tworzenia nowych wyników weryfikacji, bowiem wykonawca nie ma wówczas możliwości ustosunkowania się do takich nieprawidłowości.

Pełnomocnik organu w piśmie procesowym z dnia 13 września 2018 r. wskazał, że weryfikacja danych i materiałów w trybie art. 12b ustawy ma m.in. na celu przeciwdziałaniu wprowadzenia do bazy danych ewidencji informacji sprzecznych z już istniejącymi, jeżeli dane i materiały zostały wytworzone w sposób nieprawidłowy (a zatem istnieje wysokie prawdopodobieństwo wadliwości samych danych i materiałów), czyli przede wszystkim niezgodnie ze standardami wykonywania prac geodezyjnych i kartograficznych określonych w rozporządzeniu w sprawie standardów. Z drugiej strony, co do zasady, wyniki nowych prac geodezyjnych mają na celu wprowadzenie do ewidencji gruntów i budynków nowych danych i materiałów pozwalających na utrzymanie ewidencji w stanie aktualności. Na organie prowadzącym ewidencję spoczywa zatem trudny obowiązek oceny, czy przekazane wyniki prac geodezyjnych łub kartograficznych są poprawne i czy nadają się do wprowadzenia do ewidencji. Wynik takiej analizy ma kolosalne znaczenie dla wszystkich przyszłych użytkowników ewidencji. Pamiętać bowiem należy, że przyjętym do zasobu danym i materiałom, wydawanym następnie z zasobu przypisuje się walor dokumentu urzędowego. Przedmiotem postępowania administracyjnego zarówno przed organem I instancji, jak i organem II instancji są wyniki pracy geodezyjnej, które mają być (albo i nie) przyjęte do zasobu. Postępowanie toczy się bowiem w przedmiocie "odmowy przyjęcia tych wyników do zasobu" (art. 12b ust. 8 ustawy). Przedmiotem decyzji organu II instancji w tym postępowaniu nie jest ocena pracy organu I instancji czy też ocena sposobu przeprowadzenia czynności weryfikacyjnych na etapie sporządzania protokołu weryfikacyjnego. Wbrew twierdzeniom skarżącego celem przepisów o weryfikacji nie jest danie możliwości poprawy wykonawcy pracy geodezyjnej błędów stwierdzonych w jego pracy i ujawnionych w protokole weryfikacji. Kwestia poprawiania stwierdzonych błędów po otrzymaniu przez wykonawcę protokołu weryfikacji została w ogóle przez ustawodawcę pominięta. Ustawodawca umożliwił natomiast wykonawcy wejście w spór z organem prowadzącym weryfikacje po przez przyznanie mu prawa do pisemnego ustosunkowania się do wyników weryfikacji, a i to prawo zostało ograniczone 14 dniowym terminem (rat. 12b ust. 7 ustawy). Prawo do ustosunkowania się do treści protokołu nie jest w żadnej mierze "prawem do przedstawienia poprawionej wersji dokumentów zakwestionowanych na tym etapie procedury weryfikacji".

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2017r. poz. 2101 ze zm.), wykonawca prac geodezyjnych lub prac kartograficznych zgłasza prace geodezyjne lub prace kartograficzne przed ich rozpoczęciem właściwym miejscowo starostom, jeżeli celem lub zakładanym wynikiem tych prac jest m.in. utworzenie lub aktualizacja baz danych, o których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, 3 i 10 oraz ust. 1b. Stosownie do art. 12a ust. 1 cytowanej ustawy, wykonawca prac geodezyjnych lub prac kartograficznych zawiadamia organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej, do którego zostały zgłoszone prace geodezyjne lub prace kartograficzne, o zakończeniu tych prac, przekazując:

1) zbiory nowych, zmodyfikowanych lub zweryfikowanych danych, które należą do zakresu informacyjnego baz danych, o których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 1-5 i 8-10 oraz ust. 1b;

2) dokumenty wymagane przepisami wydanymi na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 11 lub ich uwierzytelnione kopie.

Ponadto, zgodnie z art. 12b ust. 1 ustawy, organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej, do którego przekazane zostały zbiory danych lub inne materiały stanowiące wyniki prac geodezyjnych lub prac kartograficznych, niezwłocznie weryfikuje je pod względem zgodności z przepisami prawa obowiązującymi w geodezji i kartografii, w szczególności dotyczącymi:

1) wykonywania pomiarów, o których mowa w art. 2 pkt 1 lit. a, oraz opracowywania wyników tych pomiarów;

2) kompletności przekazywanych wyników wykonanych prac geodezyjnych lub prac kartograficznych.

Jak stanowi art. 12b ust. 3 i 4 ustawy, wyniki weryfikacji utrwala się w protokole, a podstawę do przyjęcia zbiorów danych lub innych materiałów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego stanowi pozytywny wynik weryfikacji albo dokument potwierdzający odbiór tych zbiorów danych lub innych materiałów jako przedmiotu zamówienia publicznego realizowanego w związku z wykonywaniem zadań Głównego Geodety Kraju lub organów administracji geodezyjnej i kartograficznej.

Zgodnie z art. 12b ust. 6-8 cytowanej ustawy, w przypadku negatywnego wyniku weryfikacji właściwy organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej zwraca wykonawcy prac geodezyjnych lub prac kartograficznych przekazane do niego zbiory danych lub inne materiały wraz z protokołem zawierającym opis stwierdzonych uchybień i nieprawidłowości. Wykonawca prac geodezyjnych lub prac kartograficznych ma wówczas prawo, w terminie 14 dni od dnia otrzymania protokołu, ustosunkować się na piśmie do wyników weryfikacji.

Jeżeli organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej nie uwzględni stanowiska wykonawcy prac wydaje decyzję administracyjną o odmowie przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbiorów danych lub innych materiałów sporządzonych przez tego wykonawcę. Takie rozstrzygnięcie podjął Prezydent Miasta L. w dniu [...]r., a D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Zgodzić się należy z poglądem organu odwoławczego, że organ drugiej instancji ponownie rozpatruje sprawę, ale tylko w zakresie zasadności odmowy przyjęcia materiałów do zasobu. W przedmiotowej sprawie nie było możliwe uchylenie kwestionowanej decyzji i orzeczenie o przyjęciu materiałów do zasobu. Przyjęcie dokumentacji technicznej do zasobu dokonywane jest wyłącznie w toku czynności materialno-technicznych.

Dalej wskazać należy, że nie budzi wątpliwości Sądu, że powyższa procedura została w rozpoznawanej sprawie zachowana, z tym, że pomimo wyjaśnień złożonych przez skarżącego, organ wydał decyzję o odmowie przyjęcia pracy geodezyjnej do zasobu. Organ odwoławczy ponownie rozpatrując sprawę, na skutek wniesionego odwołania, zbadał wszystkie kwestie mieszczące się procedurze zgłaszania wykonanej pracy geodezyjnej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego i to zarówno te, które były przedmiotem rozpatrzenia przez Prezydenta Miasta L., jak i te, które pozwalały na ustalenie, czy sporządzona przez wykonawcę dokumentacja geodezyjna odpowiada przepisom prawa geodezyjnego i kartograficznego, tj. czy nadaje się do przyjęcia do państwowego zasobu. Słusznie organ odwoławczy wskazał, że istotą postępowania nie jest wyłącznie weryfikacja zasadności uchybień wskazanych w protokole weryfikacji, co wprost wynika z przepisu art. 12b ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Organ II instancji z racji przyznanych mu ustawowo kompetencji nie kontroluje prawidłowości postępowania prowadzonego przed organem I instancji lecz ponownie rozpatruje sprawę, czyli bada ją od nowa w oparciu o zgromadzone dokumenty oraz obowiązujące prawo. Organu odwoławczego nie ograniczają uchybienia i nieprawidłowości wskazane przez organ, który sporządził protokół weryfikacji i stąd też wskazania nowych uchybień nie można traktować – jak to zarzuca skarżący – w kategoriach naruszenia prawa. Organ zasadnie uznał, że przedłożone przez skarżącego dokumenty obrazujące wykonanie pracy geodezyjnej wskazują na wadliwość tego opracowania, co w efekcie przesądziło o odmowie jego przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.

Zdaniem Sądu procedura weryfikacji zbiorów danych lub innych materiałów stanowiących wyniki prac geodezyjnych lub kartograficznych jest przeprowadzana przy każdorazowym przedłożeniu ww. prac do ich weryfikacji. Zatem przy każdym złożeniu przez wykonawcę pracy na organie ciąży obowiązek jej zweryfikowania, gdyż zgodnie z art. 12b ust. 4 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne podstawę do przyjęcia zbiorów danych lub innych materiałów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego stanowi pozytywny wynik weryfikacji dokumentu. Rolą organu odwoławczego nie jest badanie zasadności wniesionego odwołania, ale rozpatrzenie sprawy administracyjnej w jej całokształcie i wydanie rozstrzygnięcia przewidzianego w art. 138 k.p.a. W postępowaniu przed organem odwoławczym poprzedzającym wydanie zaskarżonej decyzji prawidłowo zostały ustalone okoliczności faktyczne i odnośne do nich normy prawne, a zatem organ nie naruszył art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.

Uwzględniając powyższe Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie naruszają prawa. Odnosząc się do argumentacji prezentowanej przez skarżącego wypada zauważyć, że organ I instancji wskazał w protokole weryfikacji naruszone przepisy stosownych aktów regulujących prace geodezyjne. Organ II instancji potwierdził ustalenia organu I instancji i dodatkowo rozbudował argumentację w zakresie naruszeń prawa stwierdzonych w przedłożonej przez skarżącego dokumentacji. W tym stanie rzeczy brak było podstaw do przyjęcia dokumentacji do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Mylnie przy tym skarżący podnosi, że stwierdzenie wadliwości przedłożonej dokumentacji winno skutkować polemiką organu ze skarżącym i niejako wspólnym (organu i skarżącego) poprawianiem stwierdzonych uchybień. Cytowane przepisy ustawy jasno wskazują, że zgodną z prawem reakcją organu na stwierdzenie wadliwości dokumentacji jest wydanie decyzji o odmowie jej przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Jeżeli wykonawca mimo otrzymania protokołu z negatywną weryfikacją nadal przedstawia organowi wynik prac, który zawiera nieprawidłowości i narusza przepisy prawa, organ powinien, na podstawie art. 12b ust. 8 ustawy, wydać decyzję o odmowie przyjęcia zbioru danych i innych materiałów będących rezultatami prac geodezyjnych lub kartograficznych do zasobu. Nie ma podstaw do przyjęcia, że organ obowiązany jest do wielokrotnej weryfikacji rezultatów tych samych prac geodezyjnych lub kartograficznych. Organ nie może uchylić się od prawnego obowiązku wydania decyzji administracyjnej o odmowie przyjęcia materiałów do zasobu poprzez sporządzenie kolejnego negatywnego protokołu weryfikacji dotyczącego tej samej pracy geodezyjnej. Wielokrotne kierowanie do wykonawców negatywnych protokołów weryfikacji dotyczących tej samej pracy mogłoby zostać przez organ wykorzystane do unikania merytorycznej kontroli jego stanowiska.

To co do tej pory powiedziano oznacza, że Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi, albowiem jej argumentacja nie była zasadna. Zgodnie jednak z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302; dalej: p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dlatego też Sąd ocenił zaskarżoną decyzję niezależnie od zarzutów skargi, biorąc pod uwagę, że w myśl art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd w niniejszej sprawie nie stwierdził naruszeń prawa materialnego czy procesowego mających lub mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Wobec tego, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.