Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 74/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-05-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Minister Edukacji i Nauki
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 9b ust. 1 pkt 3, art. 9 ust. 1 pkt 1 i ust. 1a-3
journal: Dz.U. 1982 nr 3 poz 19
law: Ustawa z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej Sędziowie WSA Sławomir Antoniuk (spr.) Sławomir Fularski Protokolant Aleksandra Weiher po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2010 r. sprawy ze skargi A. N. na decyzję Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Minister Edukacji Narodowej decyzją z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 9 b ust. 7 pkt 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (tekst jednolity Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] odmawiającą nadania A. N. stopnia nauczyciela dyplomowanego.

W uzasadnieniu powyższej decyzji Minister Edukacji Narodowej podniósł, iż A. N., nauczycielka [...] w Zespole Szkół Ponadgimnazjalnych Nr [...] w G., w dniu [...] czerwca 2009 r. złożyła do [...] Kuratora Oświaty wniosek o podjęcie postępowania kwalifikacyjnego na stopień nauczyciela dyplomowanego.

[...] Kurator Oświaty decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r., wydaną na podstawie art. 9b ust. 6 oraz ust. 1 ustawy - Karta Nauczyciela, odmówił A. N. nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego. Decyzję uzasadniono brakiem akceptacji Komisji Kwalifikacyjnej.

Pismem z dnia [...] września 2009 r. A. N. wniosła odwołanie od powyższej decyzji, w którym zarzuciła [...] Kuratorowi Oświaty: 1) naruszenie przepisów § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 1 grudnia 2004 r. w sprawie uzyskania stopnia awansu zawodowego przez nauczycieli (Dz. U. z 2004 r. Nr 260, poz. 2593 ze zm.) poprzez jego niezastosowanie, w szczególności przez przyjęcie, że wnioskodawczyni nie uzyskała pozytywnych efektów pracy na skutek wdrożenia działań mających na celu doskonalenie pracy własnej i podniesienie jakości pracy ZSP Nr [...] w G., 2) naruszenie przepisów art. 8 ust. 2 pkt 4 ww. rozporządzenia poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, w szczególności poprzez przyjęcie, że wnioskodawczyni nie zrealizowała przynajmniej 3 zadań wymienionych w tym przepisie, 3) naruszenie przepisów postępowania, które wywarło istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności poprzez pominięcie w protokole z posiedzenia komisji kwalifikacyjnej informacji o udzielonych odpowiedziach, nie sporządzanie protokołu na bieżąco, pominięcie informacji zawartych w dokumentacji nauczyciela, 4) naruszenie przepisów dotyczących oceny pracy nauczyciela poprzez pominięcie przez Komisję dorobku zawodowego A. N. i jej osiągnięć zawodowych w drugiej szkole, w której wnioskodawczyni jest zatrudniona; pominięcie jako dowodów osiągnięć zawodowych wnioskodawczyni listów rodziców i uczniów; brak obiektywizmu w toczącym się postępowaniu o nadanie stopnia nauczyciela dyplomowanego.

Po zbadaniu materiału dowodowego oraz analizie stanu faktycznego i prawnego w przedmiotowym zakresie, Minister Edukacji Narodowej utrzymał zaskarżone rozstrzygnięcie w mocy. Organ odwoławczy wskazał, iż A. N. (w dniu orzekania) była zatrudniona na stanowisku nauczyciela [...] w Zespole Szkół Ponadgimnazjalnych Nr [...] w G. Legitymowała się dyplomem ukończenia studiów magisterskich w zakresie [...] uzyskanym w [...] r., świadectwem ukończenia studiów podyplomowych w zakresie [...] w [...] r., świadectwem ukończenia studiów podyplomowych w zakresie [...] w [...] r., świadectwem ukończenia studiów podyplomowych w zakresie [...] w [...] r. oraz świadectwem ukończenia kursu [...] w [...] r. W okresie od dnia [...] września 2003 r. do dnia [...] maja 2006 r. odbyła staż na stopień nauczyciela dyplomowanego i w dniu [...] czerwca 2007 r. otrzymała pozytywną ocenę dorobku zawodowego.

W trakcie postępowania przeprowadzonego przez organ I instancji w dniu [...] sierpnia 2009 r. A. N. nie otrzymała akceptacji Komisji Kwalifikacyjnej powołanej przez [...] Kuratora Oświaty, co w świetle art. 9b ust. 1 pkt 3 Karty Nauczyciela uzasadniało odmowę nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego. Zgodnie z powołanym przepisem, organ sprawujący nadzór pedagogiczny jest związany merytorycznym stanowiskiem komisji kwalifikacyjnej w sprawie udzielenia (bądź nieudzielenia) nauczycielowi akceptacji. Nauczycielowi, który nie uzyskał akceptacji komisji kwalifikacyjnej odmawia się nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego (art. 9b ust. 6 Karty Nauczyciela). Organ rozpatrujący odwołanie od pierwszoinstancyjnej decyzji odmawiającej nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego, nie ma kompetencji do merytorycznego weryfikowania odmowy udzielenia akceptacji przez Komisję Kwalifikacyjną lub zmiany dokonanej przez Komisję oceny.

Ponadto organ odwoławczy podniósł, iż w toku postępowania odwoławczego przeprowadzono postępowanie nadzorcze na podstawie art. 9h ust. 1 pkt 2 ustawy - Karta Nauczyciela. Minister Edukacji Narodowej stwierdził, w wyniku działań nadzorczych w trybie art. 9h ust. 1 pkt 2 Karty Nauczyciela, że w postępowaniu kwalifikacyjnym przeprowadzonym na wniosek A. N. nie doszło do naruszenia przepisów prawa. Organ nadzorczy, działając w trybie art. 9h ww. ustawy ustalił bowiem, że: 1) [...] Kurator Oświaty, do przeprowadzenia postępowania kwalifikacyjnego na wniosek strony z dnia [...] czerwca 2009 r., zarządzeniem z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] powołał Komisję Kwalifikacyjną, której skład ustalono zgodnie z przepisami art. 9g ust. 3 oraz 5 Karty Nauczyciela oraz zgodnie z przepisem § 10 powołanego rozporządzenia z dnia 1 grudnia 2004 r. W skład Komisji weszli: przedstawiciel organu sprawującego nadzór pedagogiczny jako Przewodniczący Komisji, wicedyrektor Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych Nr [...] w G. (z pełnomocnictwa dyrektora), przedstawiciel związku zawodowego wskazanego we wniosku oraz eksperci o specjalności zawodowej w zakresie nauczania propedeutyki filozofii, religioznawstwa, historii, geografii, ekonomii, teoretycznych przedmiotów zawodowych i marketingu, posiadający doświadczenie zawodowe w pracy w szkole podstawowej, gimnazjum, szkole zawodowej i liceum ogólnokształcącym. Komisja Kwalifikacyjna dokonała analizy przedłożonej przez wnioskodawczynię dokumentacji, spełniającej wymogi formalne oraz przeprowadziła z zainteresowaną rozmowę w obecności kworum wymaganego do podejmowania rozstrzygnięć. Każdy z członków Komisji ocenił spełnianie przez wnioskodawczynię wymagań niezbędnych do uzyskania stopnia nauczyciela dyplomowanego, określonych w § 8 ust. 2 ww. rozporządzenia według skali punktowej od 0 do 10. Średnia arytmetyczna punktów przyznanych przez poszczególnych członków Komisji wyniosła [...] punktu. Zgodnie z § 13 ust. 4 powołanego rozporządzenia Komisja Kwalifikacyjna orzekła o niewydaniu A. N. akceptacji na stopień nauczyciela dyplomowanego, ponieważ średnia arytmetyczna punktów uzyskanych przez wnioskodawczynię nie wyniosła co najmniej 7 punktów. Z przebiegu prac Komisji sporządzono protokół zawierający w szczególności uzasadnienie oceny Komisji.

Minister Edukacji Narodowej za nietrafny uznał zarzut, iż Komisja naruszyła przepis § 8 ust. 2 rozporządzenia z dnia 1 grudnia 2004 r., poprzez jego niezastosowanie. W ocenie organu odwoławczego, w części V pkt 3 (zawierającej uzasadnienie oceny punktowej) protokołu z przebiegu prac Komisji Kwalifikacyjnej w dniu [...] sierpnia 2009 r. odniesiono się do spełniania przez wnioskodawczynię wymagań niezbędnych do uzyskania stopnia nauczyciela dyplomowanego, określonych w ww. przepisie. Komisja wskazała na okoliczności mające wpływ na ocenę punktową, w szczególności na wymagania, których wnioskodawczyni nie spełniła. Zdaniem Komisji A. N. nie spełniła wymagania, o którym mowa w § 8 ust. 2 pkt 1 i 2 oraz § 8 ust. 2 pkt 4 lit. a, c i f ww. rozporządzenia. Programy i działania opracowane przez wnioskodawczynię nie wpływały na efekty pracy dydaktycznej, opiekuńczej i wychowawczej. Wnioskodawczyni nie potrafiła wskazać innych form stosowania w swojej pracy technologii informacyjnej i komunikacyjnej, poza korzystaniem z komputera. Ponadto Komisja w uzasadnieniu oceny punktowej podniosła, iż wnioskodawczyni nie zorganizowała samodzielnie warsztatów, a jedynie była uczestnikiem warsztatów zorganizowanych przez W. w P. Komisja wskazała zatem na okoliczności mające wpływ na ocenę punktową. Organ wskazał, iż stanowisko takie znajduje potwierdzenie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2007 r. sygn. akt I OSK 1056/06 (LEX nr 344635) - mając na względzie treść przepisu § 8 ust. 2 rozporządzenia, uzasadnienie rozstrzygnięcia komisji winno nawiązywać do kwestii, o których mowa w tym przepisie. Uzasadnienie komisji zawierające te elementy spełniało wymogi konstrukcji prawidłowego uzasadnienia w rozumieniu § 14 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia.

Organ za nietrafny uznał także zarzutu strony, iż w protokole nie odnotowano odpowiedzi wnioskodawczyni na zadawane przez Komisję pytania oraz zapisano inną kolejność pytań, co świadczy o tym, iż protokół nie był sporządzany przez Komisję na bieżąco. Zgodnie bowiem z przepisami § 14 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia, w protokole z posiedzenia Komisji w dniu [...] sierpnia 2009 r. zapisano pytania dotyczące opracowanych i wdrożonych przez wnioskodawczynię programów edukacyjnych, wychowawczych i opiekuńczych. Zapisano również pytania dotyczące dzielenia się przez wnioskodawczynię wiedzą i doświadczeniem z innymi nauczycielami, stosowania technologii informacyjnej i komunikacyjnej oraz ich wpływu na podniesienie jakości pracy. W części IV pkt 3 protokołu umieszczono informacje o udzielonych przez wnioskodawczynię odpowiedziach. Nie można zatem przyjąć zarzutu, że w protokole nie odnotowano pytań dotyczących wpływu działań i zadań realizowanych przez wnioskodawczynię w okresie stażu na podniesienie jakości pracy szkoły. Informacja o udzielonych przez nauczyciela odpowiedziach na pytania Komisji, a przede wszystkim rozmowa przeprowadzana przez Komisję Kwalifikacyjną stanowią element postępowania, który prowadzi do wydania oceny przez poszczególnych członków Komisji i w efekcie do udzielenia lub odmówienia akceptacji w sprawie nadania stopnia awansu zawodowego.

Podniesiona natomiast przez wnioskodawczynię okoliczność, że rozmowa z Komisją przebiegała - w odczuciu strony - w nieżyczliwej atmosferze, nie może stanowić podstawy do uznania, że Komisja naruszyła przepisy prawa.

Z podanych powodów Minister Edukacji Narodowej nie znalazł powodów do uchylenia decyzji [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] sierpnia 2009 r.

Decyzja Ministra Edukacji Narodowej stała się przedmiotem skargi wniesionej przez pełnomocnika A. N. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której strona skarżącą wystąpiła o: 1) uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, 2) przeprowadzenie dowodów z dokumentów znajdujących się w aktach postępowania administracyjnego, 3) zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania wg norm przepisanych. Strona skarżąca zarzuciła organowi odwoławczemu wydanie decyzji z naruszeniem przepisów proceduralnych, mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy: 1) § 10 ust. 1 rozporządzenia z dnia 1 grudnia 2004 r. w związku z art. 9g ust. 3 pkt 2 Karty Nauczyciela, przez ich niezastosowanie, tj. brak w składzie Komisji dyrektora szkoły i niezapewnienie w składzie Komisji przynajmniej jednego eksperta posiadającego kwalifikacje do nauki w szkole tego samego typu co nauczyciel ubiegający się o awans zawodowy nauczyciela, zatrudnionego w szkole tego samego typu i rodzaju co ubiegający się o awans nauczyciel oraz nauczającego tego samego przedmiotu lub prowadzącego ten sam rodzaj zajęć co nauczyciel, 2) § 12 ust. 3 ww. rozporządzenia przez jego niezastosowanie, tj. zaniechanie dokładnej analizy dokumentacji dorobku zawodowego skarżącej zawartego w sprawozdaniu, zamiast dokładnej analizy dorobku skarżącej oraz odczytanie listu jednego z dyrektorów szkół, w których uczy skarżąca w celu zdyskredytowania skarżącej przed Komisją, 3) § 14 ust. 1 rozporządzenia, w szczególności pkt 4, przez jego niezastosowanie, tj. niezawarcie żadnych informacji o odpowiedziach nauczyciela, a jedynie opinie ocenne Komisji (protokół powinien odzwierciedlać przebieg całego postępowania kwalifikacyjnego zwrot w szczególności obejmuje jedynie minimum niezbędnych informacji), a także niewykonanie przez organ II instancji uprawnień nadzorczych i nieprzeprowadzenie dowodów powołanych w odwołaniu.

W uzasadnieniu skargi strona podniosła, iż Minister Edukacji Narodowej nie ustosunkował się i nie przeprowadził żadnych dowodów powołanych przez skarżącą w odwołaniu. Ograniczył się do zbadania wyłącznie kwestii proceduralnych stwierdzając, iż skład Komisji był zgodny z przepisami prawa, w sytuacji kiedy w Komisji nie uczestniczył dyrektor szkoły, a jedynie jego pełnomocnik. Udział dyrektora jest zaś obligatoryjny, co wynika z art. 9g ust. 3 pkt 2 ustawy - Karta Nauczyciela. Ponadto, żaden z ekspertów Komisji nie uczył w szkole tego samego typu co skarżąca - technikum, ani nie uczył tych samych przedmiotów co skarżąca – [...]. W protokole nie było żadnych informacji o odpowiedziach skarżącej a jedynie opinie ocenne komisji. Nadto, organ II Instancji nie zbadał, czy Komisja zapoznała się z dokumentacją dostarczoną przez skarżącą. Na okoliczność nieznajomości choćby sprawozdania ze stażu wskazują chociażby wnioski Komisji zawarte w protokole, diametralnie sprzeczne z treścią sprawozdania ze stażu i innymi załącznikami. Organ odwołaczy nie zbadał też zarzutu skarżącej, dotyczącego przekroczenia przez Komisję Kwalifikacyjną swoich uprawnień i procedur postępowania, dotyczących odczytania członkom Komisji m. in. listu obrażającego skarżącą. Organ II instancji nie ustosunkował się do zarzutu nieterminowego rozpoczęcia posiedzenia komisji i związanych z tym trudności dla samych członków Komisji jak i dla skarżącej.

W odpowiedzi na skargę Minister Edukacji Narodowej wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż przedmiotem sprawy sądowoadministracyjnej jest ocena przez Sąd prawidłowości prowadzenia przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego oraz zapadłego w tym postępowaniu rozstrzygnięcia.

Skarga nie może zostać uwzględniona, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Zgodnie z art. 9b ust.1 pkt 3 w zw. z art. 9 ust.1 pkt 1 i ust.1a-3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r., Nr 97, poz. 674 ze zm.), uzyskanie kolejnego stopnia awansu zawodowego, to jest stopnia nauczyciela dyplomowanego, uzależnione jest od posiadania przez nauczyciela wymaganych kwalifikacji, odbycia stażu (oprócz nauczycieli wymienionych w art.9e ust.1-3) zakończonego pozytywną oceną dorobku zawodowego, a także od uzyskania pozytywnego wyniku postępowania przed Komisją Kwalifikacyjną. Nadanie stopnia nauczyciela dyplomowanego jest możliwe w przypadku zaistnienia łącznie trzech wspomnianych wcześniej warunków. Niespełnienie nawet jednej z tych przesłanek obliguje organ decyzyjny do odmowy wydania certyfikatu.

Postępowanie w sprawie nadania omawianego certyfikatu prowadzi organ nadzoru pedagogicznego (art. 9b ust.4 pkt 4 Karty Nauczyciela). Organ ten przeprowadza analizę formalną wniosku i dokumentacji, o której mowa w § 9 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 1 grudnia 2004 r. w sprawie uzyskiwania stopnia awansu zawodowego przez nauczycieli (Dz. U. Nr 260, poz. 2593 i ze zm.) oraz powołuje Komisję Kwalifikacyjną (art. 9g ust. 3 Karty Nauczyciela). Ponadto, w drodze decyzji administracyjnej przyznaje on cenzus nauczyciela dyplomowanego, albo odmawia nadania takiego stopnia awansu zawodowego w przypadku niespełnienia przez nauczyciela warunków, o których mowa w art. 9b ust. 1 Karty Nauczyciela.

Zgodnie z § 12 ust. 3 powołanego rozporządzenia, Komisja Kwalifikacyjna analizuje dorobek zawodowy nauczyciela. Udzielenie nauczycielowi lub odmowa udzielenia przez Komisję Kwalifikacyjną akceptacji co do zasady wiąże organ podejmujący decyzje w przedmiocie nadania stopnia awansu zawodowego. Organ ten jest wprawdzie uprawniony do zbadania trybu działania komisji, ale w razie niestwierdzenia żadnych naruszeń prawa, nie dokonuje ponownej oceny dorobku zawodowego nauczyciela. Rozstrzygnięcie Komisji Kwalifikacyjnej w tym zakresie jest zatem dla niego wiążące (przykładowo wyrok NSA z dnia 1 czerwca 2009 r. sygn. akt I OSK 996/08 – publik. http://orzeczenia.nsa.gov.pl/coc/CA4B1F5633).

Jak wynika z materiału aktowego, przyczyną odmowy nadania skarżącej przez [...] Kuratora Oświaty stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego było nieuzyskanie przez A. N. akceptacji Komisji Kwalifikacyjnej. Średnia arytmetyczna punktów przyznanych przez poszczególnych członków Komisji w przypadku skarżącej wyniosła [...] punktu. Kierując się dyspozycją przepisu § 13 ust. 4 powołanego rozporządzenia, Komisja Kwalifikacyjna orzekła o niewydaniu A. N. akceptacji na stopień nauczyciela dyplomowanego, ponieważ średnia arytmetyczna punktów uzyskanych przez wnioskodawczynię nie wyniosła co najmniej 7 punktów. Z przebiegu prac Komisji sporządzono protokół zawierający m.in. uzasadnienie oceny Komisji. Skoro zatem skarżąca nie uzyskała akceptacji Komisji Kwalifikacyjnej, zgodnie z art. 9b ust. 1 pkt 3 ustawy – Karta Nauczyciela, to nie można organowi nadzoru pedagogicznego czynić uzasadnionego zarzutu, iż wydał niekorzystną dla strony decyzję odmowy nadania kolejnego stopnia awansu zawodowego.

Odnosząc się do zarzutów skargi należy podkreślić , iż sąd administracyjny nie jest władny oceniać merytorycznej pracy tego rodzaju ciał opiniodawczych, jakim jest Komisja Kwalifikacyjna powołana do przeprowadzenia rozmowy kwalifikującej nauczyciela na dany stopień awansu zawodowego. Sąd nie ma takiego upoważnienia, aby w ramach oceny zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem wypowiadać się również i co do tej kwestii, nie posiada też w tym zakresie niezbędnej wiedzy merytorycznej. Kontrola Sądu może więc sprowadzać się jedynie do oceny prac Komisji pod względem zgodności z przepisami, które regulują przebieg pracy tejże Komisji - w sprawie niniejszej są to przepisy powołanego rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 1 grudnia 2004 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli. Ponadto, Komisja Kwalifikacyjna nie jest organem administracji i jako ciało opiniodawcze wyraża jedynie swoje zdanie w kwestii awansu zawodowego nauczyciela, to zaś - jako jeden z warunków - wpływa na decyzję w przedmiocie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego. Prace Komisji nie podlegają więc procedurze administracyjnej. Analogiczny pogląd wyraził już Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w wyroku z dnia 14 marca 2006 r., sygn. akt I OSK 944/05. Przeprowadzenie rozmowy kwalifikacyjnej jest jednym z etapów postępowania administracyjnego w sprawie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela, to jednak prace Komisji Kwalifikacyjnej, która jest jedynie ciałem opiniodawczym nie podlegają procedurze administracyjnej.

Oceniając prace Komisji Kwalifikacyjnej w niniejszej sprawie (kierując się powyższymi kryteriami oceny), nie sposób doszukać się takich wad w jej działaniu, które dawałyby podstawy do uchylenia zaskarżonej, jak i poprzedzającej ją decyzji. Ponadto zwrócić uwagę należy, iż Minister Edukacji Narodowej zbadał w trybie nadzorczym (art. 9h ust. 1 pkt 2 Karty Nauczyciela) przebieg czynności podjętych w postępowaniu przez Komisję Kwalifikacyjną i nie stwierdził naruszeń prawa w podanym zakresie. Tym samym organ odwoławczy wyczerpał przysługujące mu środki prawne, zmierzające do wnikliwego przeanalizowania sprawy w postępowaniu odwoławczym.

W pierwszej kolejności za niezasadny należy uznać zarzut, iż w świetle art. 9g ust. 3 pkt 2 Karty Nauczyciela, tylko dyrektor szkoły jest władny zasiadać w składzie Komisji Kwalifikacyjnej. Powołany przepis stanowi, iż Komisję Kwalifikacyjną dla nauczycieli ubiegających się o awans na stopień nauczyciela dyplomowanego powołuje organ sprawujący nadzór pedagogiczny. W skład komisji wchodzą: 1) przedstawiciel organu sprawującego nadzór pedagogiczny, jako jej przewodniczący, a w przypadku nauczyciela, o którym mowa w art. 9e ust. 1 - także przedstawiciel organu prowadzącego szkołę; 2) dyrektor szkoły, z wyjątkiem przypadku gdy o awans ubiega się dyrektor szkoły. W powołanym przepisie jest mowa o dyrektorze szkoły w rozumieniu art. 7 tej ustawy, jako o osobie kierującej szkołą, która jest jej przedstawicielem na zewnątrz, przełożonym służbowym wszystkich pracowników szkoły, przewodniczącym rady pedagogicznej. Wskazane obowiązki dyrektor szkoły pełni osobiście lub pod jego nieobecność, obowiązki te realizuje zastępca dyrektora szkoły. W niniejszej sprawie Dyrektor Zespołu Szkół Pnadgimiazjalnych Nr [...] w G. pismem z dnia [...] lipca 2009 r. poinformował [...] Kuratora Oświaty, iż w dniu posiedzenia komisji ([...] sierpnia 2009 r.) nie będzie mógł uczestniczyć w jej pracach, w związku z tym wniósł o powołanie w jej skład wicedyrektora tej Szkoły Panią A. J. Zatem powołanie wymienionej zarządzeniem [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] lipca 2009 r. w skład Komisji Kwalifikacyjnej nie stanowi naruszenia art. 9g ust. 3 pkt 2 Karty Nauczyciela, co postuluje strona skarżąca.

Nie można także stwierdzić, aby skład Komisji Kwalifikacyjnej powołanej powyższym zarządzeniem był nieprawidłowy. W świetle § 10 ust. 1 powołanego rozporządzenia, organ powołujący komisję kwalifikacyjną lub komisję egzaminacyjną dla nauczyciela ubiegającego się o stopień awansu zawodowego, ustalając skład komisji, zapewnia w niej udział ekspertów posiadających kwalifikacje do zajmowania stanowiska nauczyciela w szkole tego samego typu i rodzaju co szkoła, w której nauczyciel jest zatrudniony, z których co najmniej jeden jest zatrudniony w szkole tego samego typu i rodzaju oraz co najmniej jeden naucza tego samego przedmiotu lub prowadzi ten sam rodzaj zajęć, co nauczyciel, z zastrzeżeniem ust. 2-4 (skarżącej nie dotyczy). NSA w wyroku z dnia 26 kwietnia 2007 r. sygn. akt I OSK 1056/06 (publik. LEX 344635) dokonał wykładni wskazanego przepisu stwierdzając, iż przepis ten wprowadza wymóg, by eksperci powołani do komisji konkursowej posiadali specjalność zawodową, która odpowiada typowi i rodzajowi szkoły, w której nauczyciel jest zatrudniony oraz specjalność zawodową nauczyciela ubiegającego się o awans zawodowy. Innymi słowy "analizowany przepis wymaga, by eksperci legitymowali się uprawnieniami, kwalifikacjami zawodowymi do nauczania w konkretnym typie i rodzaju szkoły, np. szkole podstawowej, gimnazjum, szkole ponadgimnazjalnej, szkole artystycznej, szkole sportowej, nie zaś by byli zatrudnieni w takim samym typie i rodzaju szkoły jak ubiegający się o awans zawodowy nauczyciel. Jeśli więc o awans zawodowy ubiega się nauczyciel języka angielskiego zatrudniony w szkole podstawowej, a w skład komisji konkursowej powołani zostali eksperci posiadający kwalifikacje (uprawnienia) do nauczania języka angielskiego w szkole podstawowej, to wymóg, o którym mowa w § 10 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu jest zachowany". Skarżąca w Zespole Szkół Ponadgimnazjalnych uczy przedmiotów [...] oraz przedmiotów od tych dyscyplin pochodnych. W skład Komisji Kwalifikacyjnej powołanej zarządzeniem z dnia [...] lipca 2009 r. weszli m.in. R. P. mgr [...], K. B. – mgr [...] oraz D. B. – mgr [...]. Skład Komisji gwarantował zatem ekspertów o odpowiednich kwalifikacjach zawodowych oraz zatrudnionych w odpowiednich typach i rodzajach szkół.

Zwrócić także należy uwagę, iż zgodnie z § 12 ust. 3 tego rozporządzenia dorobek zawodowy nauczyciela Komisja Kwalifikacyjna analizuje w oparciu o przedłożoną przez nauczyciela dokumentację oraz przeprowadzoną rozmowę, podczas której nauczyciel odpowiada na pytania członków komisji dotyczące wpływu działań i zadań zrealizowanych przez nauczyciela w okresie stażu na podniesienie jakości pracy szkoły, w której nauczyciel odbywał staż. Z przebiegu pracy Komisji Kwalifikacyjnej sporządza się protokół, który winien zawierać m.in. pytania zadane nauczycielowi w czasie rozmowy oraz informacje o udzielonych przez nauczyciela odpowiedziach (§ 14 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia). Wynikający z powyższego przepisu wymóg zamieszczenia w protokole informacji o udzielonych odpowiedziach należy rozumieć jako zwięzłe omówienie, nie zaś streszczenie odpowiedzi udzielonych przez nauczyciela. W przepisie tym wszakże jest mowa jedynie o informacji, nie zaś o odpowiedziach na zadane pytania. Jest to zrozumiałe, jeśli weźmie się pod uwagę, że finalnym wynikiem postępowania przed Komisją Kwalifikacyjną jest rozstrzygnięcie, które winno zostać uzasadnione i znaleźć się w protokole (§ 14 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia). Zbędne zatem byłoby szerokie omawianie treści odpowiedzi na zadane nauczycielowi pytania, co postulowała strona skarżąca, skoro w uzasadnieniu rozstrzygnięcia także należy się odnieść do treści przeprowadzonej rozmowy.

Na rozprawie w dniu 20 maja 2010 r. skarżąca podniosła zarzut, iż była skonfliktowana z pracownikami Kuratorium Oświaty w P. m.in. Przewodniczącą Komisji Kwalifikacyjnej W. G. Skarżąca nie występowała o zmianę składu Komisji Kwalifikacyjnej, jak też nie podnosiła tego zarzutu w postępowaniu odwoławczym. Zatem twierdzenia skarżącej nie mogą osiągnąć zamierzonego przez nią celu i nie mogą skutkować uchyleniem kwestionowanych decyzji. Sąd ocenia bowiem zaskarżoną decyzję wg stanu faktycznego i prawnego na dzień jej wydania, a podniesiony zarzut, jako organowi nieznany w czasie orzekania (strona wniosku o wyłączenie członka Komisji nie składała), nie może wpływać na prawidłowości kontrolowanej decyzji.

Reasumując, Sąd w zaskarżonej decyzji nie dopatrzył się naruszenia prawa materialnego, a także nie znalazł znaczących uchybień w postępowaniu organów orzekających w sprawie, sama zaś zaskarżona decyzja spełnia wymogi określone w art. 107 § 3 k.p.a.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.