Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 393/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-07-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celnych
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 120, art. 191, art. 210
journal: Dz.U. 2018 poz 800
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Protokolant st. specjalista - Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 lipca 2019 r. sprawy ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia .... stycznia 2019 r. nr w przedmiocie określenia kwoty należności celnych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej przez A. – sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej jako: "Skarżąca", "Strona", "Spółka") jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej jako: "Dyrektor IAS", "organ odwoławczy" lub "organ II instancji") z [...] stycznia 2019r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika M. Urzędu Celno-Skarbowego w W. (dalej jako: "Naczelnik Urzędu", "organ I instancji") z [...] września 2018r. nr [...] w przedmiocie określenia należności celnych.

Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym. 1 czerwca 2016 r. przedstawiciel bezpośredni Strony - A. dokonał zgłoszenia celnego, wg dokumentu SAD nr [...] , do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu towaru określonego jako: "tłoczone elementy systemu wentylacji w stanie rozmontowanym z metalu – elementy nakładki siodłowej, siodło" (poz. 1), klasyfikując go do kodów:

1) TARIC 7326 19 90 00 z konwencyjną stawką celną 2,7% i stawką podatku VAT w

wysokości 23%;

2) TARIC 7307 99 80 00 z konwencyjną stawką celną 3,7% i stawką podatku VAT w

wysokości 23%.

Do zgłoszenia celnego załączono m.in fakturę z 7 kwietnia 2016 r. wystawioną przez

H. CO. LTD z siedzibą

w C. oraz paking list.

W wyniku przeprowadzonej w okresie od 25 kwietnia 2017 r. do 26 czerwca

2017 r. kontroli celno-skarbowej zgłoszeń celnych dokonanych przez Stronę ustalono,

że przedmiotem importu w niniejszej sprawie były towary w postaci wytłoczek z blachy

ocynkowanej stanowiące połówkę łuku wentylacyjnego o symbolach BENDS, BENDS

HALVES, ELBOWS, L, BPT, ELD, ELBOWS 45, ELBOWS 90, BPK, ELBOWS SS;

towary w postaci wytłoczek z blachy ocynkowanej o symbolach: CP, CS, LID, LTD, FLXILS, ILPR/RPLI, ILS, RPC,

RC, SP, PS, S, SPP, BSL oraz krzyżak do wzmocnień

prostokątnych kanałów wentylacyjnych o symbolu PC taryfikowane do poz. 7307 WTC

(Protokół kontroli nr [...] z 27 czerwca 2017 r.).

Pismami z 19 lipca 2017 r. oraz z 1 września 2017 r. Strona wniosła zastrzeżenia

do protokołu kontroli, do których załączyła "Test szczelności systemu SPIRO" oraz

tabele z operacjami, jakimi są poddawane importowane detale w celu otrzymania

wyrobów gotowych.

Organ odniósł się do tych zastrzeżeń oraz poinformował Stronę o sposobie ich

załatwienia pismami z 27 lipca 2017 r. oraz z 14 września 2017 r.

Pismem z 12 września 2017 r. Naczelnik Urzędu powiadomił Skarżącą

o możliwości wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego

w sprawie.

W odpowiedzi na powyższe powiadomienie Spółka złożyła wyjaśnienia i wnioski

dowodowe (pisma z dnia 13 i 18 października 2017 r.), do których załączyła: Zlecenia

produkcyjne, wyciągi z "Zapisów księgowych" Spółki, "Ekspertyzę dotyczącą połączeń

kanałów i kształtek w systemie SPIRAL" sporządzoną przez dr hab. inż. K. G.-F." z Wydziału Budownictwa i

Inżynierii Środowiska Politechniki

B., "Ekspertyzę Techniczną Konstrukcyjno-Technologiczną" autorstwa dr hab.

Inż. P. Ż. i dr inż. J. M. oraz pełnomocnictwo szczególne

do reprezentowana Spółki w postępowaniu przed Naczelnikiem M. Urzędu

Celno-Skarbowego w W. Strona wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie

dowodów z załączonych ekspertyz i dokumentów wewnętrznych Spółki, a także

przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego w celu określenia właściwości

importowanych towarów, jak również o przesłuchanie Prezesa Zarządu Spółki B.

Ł. na okoliczność ustalenia cech i właściwości technicznych wyrobów, ich

otrzymywania i montażu.

W piśmie z 1 grudnia 2017 r. uzupełnionym pismem z dnia 9 stycznia 2018 r.

pełnomocnik Strony złożył wniosek o zawieszenie postępowania prowadzonego w

niniejszej sprawie przez Naczelnika M. Urzędu Celno-Skarbowego w

W. do czasu wydania wyroków w sprawach o sygn. akt V SA/Wa 1767/17 i V

SA/Wa 1768/17, zawisłych przed WSA w Warszawie w analogicznym stanie

faktycznym.

Przy piśmie z 7 grudnia 2017 r. pełnomocnik Strony przesłał wyjaśnienia

dotyczące rodzaju surowca użytego do produkcji wyrobów, zdjęcia z opisem

poszczególnych elementów, rysunki techniczne wyrobów, opisy procesów tłoczenia

artykułów [...] oraz 11 próbek importowanych detali z

naniesionymi symbolami w celu ich identyfikacji.

Pismem z 12 lutego 2018 r. organ I instancji wezwał Stronę m.in. o nadesłanie

tłumaczenia faktury z uwzględnieniem wyszczególnionych tam symboli/parametrów

towarów; materiałów określających rodzaj użytej stali; wyjaśnień, czy jest to stal

nierdzewna; opisu procesu technologicznego wytwarzania artykułów, a także zdjęć

spornych wyrobów. Przy piśmie z dnia 1 marca 2018 r. pełnomocnik Strony przedłożył

tłumaczenie faktury.

Postanowieniem z [...] stycznia 2018 r. organ I instancji odmówił zawieszenia

postępowania w przedmiotowej sprawie.

Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2018 r. organ I instancji odmówił

przeprowadzenia dowodów z opinii biegłego, przesłuchania Prezesa Zarządu Spółki

oraz badania ksiąg rachunkowych Spółki na okoliczność ustalenia stanu towaru,

uznając je za niezasadne.

Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, mając na uwadze zebrany

w sprawie materiał dowodowy, Naczelnik Urzędu decyzją z [...] września 2018r.

nr [...] orzekł, że:

- kwota długu celnego określona w przedmiotowym zgłoszeniu celnym

w wysokości 3.524,00 zł została zaksięgowana w kwocie niższej niż kwota

wymagana,

- określił niezaksięgowaną kwotę cła (A00) w wysokości 531,00 zł i orzekł o jej

zaksięgowaniu

- określił niezaksięgowaną kwotę cła antydumpingowego (A30) w wysokości

31.093,00 zł i orzekł o jej zaksięgowaniu,

- wezwał importera do wpłaty ww. należności celnych.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia stwierdzono, iż przedmiotem importu w niniejszej

sprawie były:

1) wytłoczki z blachy ocynkowanej stanowiące połówkę łuku wentylacyjnego o

symbolach: BENDS 250-90, BPK 160-90, BPD 125-90 BPD 1450-90 taryfikowane do

kodu Taric 7326 19 90 00 obejmującego artykuły z żeliwa lub stali, tłoczone ale

nieobrobione więcej, ze stawką celną 2,7%;

2) wytłoczki z blachy ocynkowanej o symbolach: PS 150-150, SPP 100-80, SPP

125-80, SPP 125-100, SPP 150-100, SPP 150-125, SPP 160-125, SPP 200-100, SPP

200-125, SPP 250-125, taryfikowane do kodu Taric 7307 99 80 98 obejmującego

artykuły ze stali (inne niż ze stali nierdzewnej), niegwintowane, o największej średnicy

zewnętrznej nieprzekraczającej 609,6 mm, nie pochodzące z T. , I., S. lub F., inne niż kołnierze, gwintowane

kolanka, łuki, tuleje i łączniki spawane

doczołowo, ze stawką celną 3,7%. Jednocześnie organ uznał, iż stosownie do

rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/1934 z dnia 27 października 2015 r.

nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych łączników rur i

przewodów rurowych z żeliwa lub stali pochodzących z C. w

następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr

1225/2009 (Dz. Urz. L 282 z 28.10.2015), towar objęty kodem Taric 7307 99 80 98,

pochodzący z C., podlega ostatecznemu cłu antydumpingowemu w wysokości

58,6%.

Pismem z 19 października 2018 r. Strona, zastępowana przez pełnomocnika

odwołała się od decyzji organu I instancji, wnosząc o jej uchylenie.

W odwołaniu wniesiono o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów

z dokumentów, w postaci ekspertyzy autorstwa dr hab. inż. P. Ż. oraz dr inż.

J. M. , ekspertyzy autorstwa dr hab. inż. K. G., "Zleceń produkcyjnych" i wyciągu ksiąg rachunkowych - na

okoliczność,

że importowane detale są półproduktami, nie są armaturą z żeliwa i stali, nie są

łącznikami i nie są wielokrotnego użytku. Złożono także wniosek dowodowy

o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność określenia właściwości

importowanych towarów oraz braku możliwości ponownego wykorzystania elementów

importowanych towarów, o przesłuchanie Prezesa Spółki B. Ł.- na

okoliczność braku uzasadnienia faktycznego i technicznego zaklasyfikowania towarów

do pozycji 7307 WTC, przeprowadzenie badań ksiąg rachunkowych - na okoliczność,

że importowane elementy nie są produktami gotowymi.

Pismem z 21listopada 2018 r. organ odwoławczy, na podstawie art. 90 d ustawy

z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne, poinformował Stronę o wyznaczeniu

siedmiodniowego terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału

dowodowego. Pismo doręczono pełnomocnikowi Strony 26 listopada 2018 r.

Po ponownym przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, na skutek

złożonego odwołania, Dyrektor IAS działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy

z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800 ze zm.,

dalej jako: "O.p."), oraz art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (Dz.

U. z 2018 r. poz. 167 z ze zm., dalej jako: "prawo celne"), art. 56 ust. 1 i ust. 2 lit. c), art.

57 ust. 1, atrt. 77 ust. 1 lit. a), ust. 2 i ust. 3 oraz art. 101 ust. 1 rozporządzenia

Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r.

ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. Urz. UE L 269 z 10 października 2013 r. ze

zm.), rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) Nr 2015/1754 z dnia 6 października

2015 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w

sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej

(Dz. Urz. UE L Nr 285 z 30 października 2015), rozporządzenia wykonawczego Komisji

(UE) 2015/1934 z dnia 27 października 2015 r. nakładającego ostateczne cło

antydumpingowe na przywóz niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa

lub stali pochodzących z C. w następstwie przeglądu

wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 (Dz. Urz. L

282 z 28 października 2015 r.), decyzją z [...] stycznia 2019r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I

instancji, uznając jej słuszność

pod względem faktycznym i prawnym.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, iż w sprawie

przedmiotem importu wg ww. dokumentu SAD były dwa rodzaje elementów systemu

wentylacyjnego oznaczone symbolami: PS (PS 150-150) i SPP (SPP 100-80, SPP 125-

80, SPP 125-100, SPP 150-100, SPP 150-125, SPP 160-125, SPP 200-100, SPP 200-

125, SPP 250-125), produkcji c. firmy H. CO. LTD. Towary te zostały opisane jako "rozmontowane

elementy systemu wentylacji". Certyfikaty jakościowe stali użytej do produkcji wyrobów,

oświadczenia c. producentów oraz oświadczenie importera zawarte w piśmie z 7

grudnia 2017 r., do którego załączono opisy procesów tłoczenia surowców, wskazują na

rodzaj użytego surowca i metodę wytwarzania artykułów. Wynika z nich, że półprodukty

(typu BENDS, ELBOWS, L, BPD, BPK) i gotowe elementy montowane w systemie

wentylacji (takie jak m.in. kolanka BP i BPL, zaślepki CS i CP, zwężki RPC/RC,

nakładki/odgałęzienia siodłowe SP/PS i SPP, odgałęzienia płaskie proste ILS, zwężki

tłoczone płaskie LID, odgałęzienia wytwarzane płaskie proste FLX-ILS) zostały

wykonane przez głębokie tłoczenie ocynkowanej ogniowo stali, gatunek DX53D DX54D,

powłoka cynku Z275, powierzchnia MAC, norma EN 10346. Rodzaj użytego materiału i

sposób obróbki potwierdzają także "Analizy techniczne towaru" przygotowane na

zlecenie zarządu Spółki przez M. W. wskazujące, że elementy typu RPC

(RC), CS/CP i SP/PS/SPP uzyskano w "procesie obróbki plastycznej głębokiego

tłoczenia blachy stalowej zimnowalcowanej ocynkowanej ogniowo".

Analogiczne wnioski zawiera "Opinia o technologii wytwarzania elementów

systemów wentylacyjnych" przygotowana przez dr inż. A. K.

z Instytutu Technik Wytwarzania Wydziału Inżynierii Produkcji Politechniki

W. Opinia ta zawiera wyniki oceny technologii wytwarzania elementów

systemów wentylacyjnych, takich jak: trójniki siodłowe SP-250-080, SP-315-250,

SP-315-315, SP-400-100, SP-400-160, SP-400-315, zaślepki uniwersalne CP-100, CP125, CP-150, CP-160, CP-

180, CP-200, CP-250, CP-315, redukcje tłoczone bez

uszczelki - RPC-125-080-C, RPC-160-080-C, RPC-315-160-C, RPC-315-200C. Wynika

z niej, że ww. wyroby wykonano ze stali niskowęglowych cynkowanych, stosowanych

w procesach kształtowania, np. przez wytłaczanie lub gięcie. Pozyskano je zatem

w procesach obróbki plastycznej, a ujawnione swoiste wady powierzchni towarów

(mikro i makro struktury) w ocenie opiniodawcy dowodzą, że przy ich wytwarzaniu

zastosowano metodę głębokiego tłoczenia. Powyższe ustalenia potwierdza także opinia

dr hab. inż. K. G.-F. pt. "Ekspertyza dotycząca połączeń

kanałów i kształtek w systemie SPIRAL", zgodnie z którą elementy wentylacyjne są

wykonane z blachy stalowej ocynkowanej DX53D zabezpieczonej powłoką Z275

gwarantującą klasę korozyjności C3 (str. 11 ekspertyzy), jak również "Ekspertyza

Techniczna Konstrukcyjno-Technologiczna" autorstwa dr hab. inż. P. Ż.

i dr inż. J. M. z P., zgodnie z którą

"półprodukty wykorzystane przez firmę A. do produkcji systemów wentylacji

wykonywane są z blach stalowych ocynkowanych DX53D o grubości od 0,45 mm do

0,60 mm z powłoką Z275, wytwarzane zgodnie z normą PN-EN ISO 2944-2:2001

(Wyroby płaskie stalowe powlekane ogniowo w sposób ciągły), o klasie korozyjności C3

zgodnej z normą PN-EN 10346:2011 (Farby i lakiery - ochrona przed korozją konstrukcji

stalowych za pomocą ochronnych systemów malarskich) - vide: pkt 7.1 ekspertyzy.

Organ odwoławczy podkreślił, iż skład surowcowy spornych towarów oraz sposób

ich otrzymywania są jednoznaczne i nie są kwestionowane. Wyjaśnienia wymagała

natomiast kwestia, czy importowane towary są wyrobami gotowymi, półproduktami,

czy częściami systemu wentylacji w stanie rozmontowanym (jak zostały zadeklarowane

w zgłoszeniu celnym i na fakturze).

Porównując wygląd zewnętrzny, właściwości użytkowe i przeznaczenie będących

przedmiotem importu w niniejszej sprawie elementów PS i SPP z otrzymanymi w

wyniku ich obróbki wyrobami finalnymi – trójnikami siodłowymi PS i SPP – bez

uszczelek, należy stwierdzić, iż wyroby te posiadają zasadniczy charakter wyrobów

gotowych, tj. rozpoznawalnych części systemu wentylacyjnego. Zdaniem organu,

obiektywne cechy i właściwości elementów PS i SPP jako półproduktów wymagających

dalszej obróbki wykończeniowej potwierdzają pośrednio załączone przez Stronę

ekspertyzy.

Opis towarów na fakturze i liście przywozowym wyraźnie wskazuje na import

towarów wykorzystywanych do produkcji systemów wentylacyjnych, o ściśle

określonych wymiarach - np.: odgałęzienie siodłowe PS 150-150 oznacza odgałęzienie

łączące dwie rury o średnicach 15 cm, a trójnik siodłowy SPP 160-125 – odgałęzienie

łączące dwie rury o średnicach 16 cm i 12,5 cm. Maksymalna średnica zewnętrzna

odgałęzienia siodłowego PS 150-150 wynosi 15 cm, a trójnika siodłowego SPP 250-125

wynosi 250 mm, tj. 25 cm.

Zdjęcia, próbki przedmiotowych towarów, opisy procesów wytwarzania gotowych

elementów montowanych w systemach wentylacji dowodzą, iż towar ten (PS, SPP)

posiadał cechy (zasadniczy charakter) wyrobu gotowego - tzn. był rozpoznawalny jako

konkretny element (konkretna część) systemu wentylacji, tj. odgałęzienie siodłowe (PS)

i trójnik siodłowy SPP – bez uszczelek, o ściśle określonych parametrach, takich jak

wielkość średnicy. Kształt, forma, wymiar, sposób otrzymywania, surowiec i

przeznaczenie spornego towaru w pełni odpowiadają parametrom odgałęzień

siodłowych bez uszczelki (PS/SP) oraz trójników siodłowych bez uszczelki (SPP).

W ocenie Dyrektora IAS importowane towary posiadają zatem zasadniczy

charakter wyrobów gotowych, tj. konkretnych części systemu wentylacyjnego.

Wymagają jedynie obróbki wykończeniowej, co potwierdzają informacje zawarte

w dokumentach opisujących "tłoczone elementy z blachy". Z dokumentów tych wynika,

iż proces tłoczenia elementów typu PS (S, SP), SPP, podobnie jak ILPR, ILS,RC (RPC)

CS, LID (LTD), CP, wykonywany jest w operacjach odcinania, a następnie tłoczenia i

usuwania wypływek za pomocą narzędzi wielotaktowych.

Ponadto wskazano, iż analiza materiału dowodowego niniejszej sprawy nie

potwierdziła stanowiska Spółki, że przedmiotowe artykuły zostały uszkodzone w trakcie

transportu i przechowywania, że doznały deformacji plastycznych, które uniemożliwiły

ustalenie wymiaru średnicy i określenie, czy jest ona większa, czy mniejsza

od 609,6 mm, co miało niewątpliwy wpływ na ustalenie prawidłowej taryfikacji towaru.

Z dowodów wynika bowiem niezbicie, że średnica trójnika SPP wynosiła maksymalnie

250 mm, a odgałęzienia PS – 150 mm (liczby przy symbolach wyrobów oznaczają

średnicę wyrażoną w mm). Powyższe oznacza, iż we wszystkich przypadkach średnica

wyrobów nie przekraczała 609,6 mm.

Organ odwoławczy wskazał także, iż nie kwestionuje technologii otrzymywania

importowanych wyrobów, ani tego, iż w wyniku głębokiego tłoczenia może dojść do

uszkodzeń struktury powierzchniowej materiału i mikro-deformacji wymagających

kalibracji parametrów (np. średnicy) w taki sposób, żeby artykuł spełniał normy

jakościowe zawarte w powołanych przez importera normach branżowych. Nie

kwestionuje również, że importowane artykuły mogły wymagać poddania ich

określonym procesom wykończeniowym zmierzającym do usunięcia odkształceń

plastycznych, np. poprzez wyoblanie ogranicznika średnicy, wywijanie i zaciskanie

krawędzi średnicy, likwidację zadziorów. Co więcej, nie kwestionuje także możliwości

wykorzystania przedmiotowych artykułów jako półproduktów do otrzymywania bardziej

złożonych wyrobów, z zastosowaniem procesów opisanych w załączonych

ekspertyzach.

Niemniej jednak organ podkreślił, iż uważa, że importowane artykuły są

rozpoznawalne jako gotowe, pojedyncze (odrębne) elementy systemów wentylacyjnych

wymagające tylko wykończenia, lub jako rozpoznawalne elementy składowe

(półwyroby) bardziej złożonych części montowanych w systemach wentylacji.

Wykorzystanie spornych artykułów do wytwarzania bardziej złożonych wyrobów, co jest

niesporne, nie ma wpływu na określenie jego stanu w dacie zgłoszenia celnego.

Obowiązek ustalenia stanu towaru na datę zgłoszenia celnego wynika bowiem

z przepisów celnych. Importowane towary w ww. dacie spełniały wymogi wyrobów

gotowych w rozumieniu przepisów celnych (Wspólnej Taryfy Celnej).

Biorąc zatem pod uwagę stan importowanego towaru i dokonane ustalenia

dotyczące:

1. rodzaju towaru - niewykończone, odrębne elementy stanowiące części systemu

wentylacji posiadające zasadniczy charakter wyrobów gotowych, wchodzące w skład

orurowania wentylacyjnego, stosowane także jako półprodukty (półwyroby) do

wytworzenia bardziej złożonych elementów montowanych w systemach wentylacji,

2. surowca i metody otrzymywania - uzyskane w procesie obróbki plastycznej

głębokiego tłoczenia blachy stalowej niskowęglowej ocynkowanej ogniowo, gdzie

surowcem nie jest stal nierdzewna,

3. formy, kształtu, wyglądu zewnętrznego i wymiarów importowanych elementów - które

odpowiadają gotowym artykułom; towary są rozpoznawalne jako konkretne części

montowane w systemach wentylacji, klimatyzacji; nie są gwintowane; maksymalna

średnica zewnętrzna nie przekracza 609,6 mm,

4. przeznaczenia: nakładka siodłowa PS (SP) – używana do wykonywania rury

okrągłej spiro, flex lub sonoduct odchodzącej od głównego okrągłego ciągu

wentylacyjnego, do otrzymywania trójników równoprzelotowych i czwórników; ogólnie –

jako element montowany w systemie wentylacyjnym do łączenia rur (kanałów

wentylacyjnych). Nakładka siodłowa SPP - używana do wykonywania odgałęzienia

wytłaczanego siodłowego z uszczelką lub bez, wykorzystywanego do trzymywania

trójników z uszczelką lub bez; ogólnie – jako element montowany w systemie

wentylacyjnym do łączenia rur;

5. sposobu łączenia (montażu) w systemie wentylacyjnym - metoda wsuwania

elementu w element - połączenie na styk; połączenia stykowe dodatkowo

zabezpieczone przed przypadkowym rozłączeniem taśmami uszczelniającymi,

ewentualnie nitami zrywalnymi lub blachowkrętami samowiercącymi

- Dyrektor IAS stwierdził, że właściwa do zaklasyfikowania przedmiotowego towaru jest

pozycja 7307 WTC, kod Taric 7307 99 80 98, zastosowany przez organ I instancji.

Kod ten obejmuje pozostałe artykuły ze stali (inne niż ze stali nierdzewnej),

niegwintowane, o największej zewnętrznej średnicy nieprzekraczającej 609,6 mm, nie

przeznaczone do stosowania w statkach powietrznych, nie pochodzące z T. ,

Indonezji, Sri Lanki lub Filipin, inne niż kołnierze, gwintowane kolanka, łuki, tuleje,

łączniki spawane doczołowo lub "inne łączniki gwintowane". Obejmuje zatem nie

wymienione wyżej łączniki rur i przewodów (w tym zaślepki), niegwintowane,

pochodzące z C. Zakres przedmiotowy ww. kodu Taric w pełni odzwierciedla stan

przedmiotowego towaru.

Organ odwoławczy wyjaśnił przy tym, iż taryfikacja przedmiotowego towaru

została ustalona w oparciu o postanowienia reguł 1, 2a) i 6 ORINS. Wyjaśnił, iż fakt

otrzymania spornych elementów ze stali, metodą głębokiego tłoczenia i bez stosowania

dodatkowych procesów technologicznych, co jest niesporne, nie przesądza, wbrew

sugestiom Strony, o uznaniu ich za artykuły stalowe, tłoczone, nie obrobione więcej,

oraz o ich taryfikacji do poz. 7326 WTC.

O taryfikacji przedmiotowych elementów do pozycji 7307, a zarazem wykluczeniu

z pozycji 7326 przesądza natomiast sposób łączenia importowanych elementów

z przewodami rurowymi. Przedmiotowe wyroby PS i SPP tworzą połączenia stykowe na

zasadzie "wsuwania elementu w element", co jest niesporne w sprawie. Dzięki takiemu

połączeniu stają się integralną częścią systemu wentylacyjnego. Nie stanowią zatem

wyłącznie elementów nośnych podtrzymujących rury, co definitywnie wyklucza z poz.

7326 WTC.

Organ odwoławczy ustosunkował się ponadto do przedstawionej przez

pełnomocnika strony analizy rozporządzenia dotyczącego cła antydumpingowego, tj.

rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/1934 z dnia 27 października 2015 r.

nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych łączników rur i

przewodów rurowych z żeliwa lub stali pochodzących z C. w

następstwie przeglądu wygaśnięcia na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr

1225/2009. Organ odwoławczy wskazał, że analizując brzmienie pkt 2.1

rozporządzenia, opisującego produkt objęty "postępowaniem", tj. cłem

antydumpingowym, jako "łączniki rur i przewodów rurowych (inne niż łączniki odlewane,

kołnierze i łączniki gwintowane), z żeliwa lub stali (z wyłączeniem stali nierdzewnej) o

największej średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 609,6 mm, rodzaju stosowanego

do spawania doczołowego lub do innych celów, pochodzące z C., obecnie objęte

kodami CN ex 7307 93 11, ex 7307 93 19 i ex 7307 99 80", Skarżący skonstatował, że

powyższy opis odnosi się do "rur wysokociśnieniowych" i "łączników do takich rur,

wykorzystywanych w branżach takich jak przemysł wydobywczy i petrochemiczny,

energetyka oraz przemysł ciężki", czyli nie odnosi się do przedmiotowych towarów

mających zastosowanie do budowy systemów wentylacyjnych.

Organ II instancji wyjaśnił, że w dacie przedmiotowego zgłoszenia celnego (1

czerwca 2016 r.) faktycznie obowiązywało ww. rozporządzenie wykonawcze Komisji

(UE) 2015/1934 z dnia 27 października 2015 r. nakładające ostateczne cło

antydumpingowe na przywóz niektórych łączników rur i przewodów rurowych z żeliwa

lub stali pochodzących z C. (Dz.U. UE 2015.282.14 z

28.10.2015 r.). Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z pkt 2.1 ww. rozporządzenia -

"produktem objętym przeglądem jest ten sam produkt, który był objęty przeglądem

wygaśnięcia zakończonym w sierpniu 2009 - tj. produkt o którym rozporządzeniu Rady

(WE) Nr 803/2009 z dnia 27 sierpnia 2009 r. nakładającym ostateczne cło

antydumpingowe na przywóz niektórych żeliwnych lub stalowych łączników rur i

przewodów rurowych pochodzących z C. i T. oraz tych

przywożonych z T. , niezależnie od tego, czy zostały zgłoszone jako pochodzące

z T. , czy też nie, i uchylające zwolnienie przyznane przedsiębiorstwom C. E. Co. Ltd i N. Co, Ltd.

(Dz.Urz.L 233/1 z dnia

04.09.2009r.). Dalej organ wyjaśnił, iż w rozporządzeniu tym (tj. z 2009 r.) "produkt

objęty postępowaniem", tj. cłem antydumpingowym został opisany jako "niektóre

łączniki rur i przewodów rurowych (inne niż łączniki odlewane, kołnierze i łączniki

gwintowane), z żeliwa lub stali (z wyłączeniem stali nierdzewnej) o największej średnicy

zewnętrznej nieprzekraczającej 609,6 mm, rodzaju stosowanego do spawania

doczołowego lub do innych celów...". "Łączniki rur i przewodów rurowych są

wytwarzane przede wszystkim przez cięcie i kształtowanie rur i przewodów rurowych.

Stosowane są one do łączenia rur i przewodów rurowych i produkowane są w różnych

kształtach, takich jak: kolanka, reduktory, trójniki i pokrywy, oraz różnych wielkościach i

z różnych gatunków materiału. Używane są one głównie w przemyśle

petrochemicznym, budownictwie, energetyce, przemyśle stoczniowym i instalacjach

przemysłowych...". Z kolei zgodnie z brzmieniem art. 1 ust. 1 rozporządzenia z 2015 r.

cło antydumpingowe zostało nałożone na towar "rodzaju stosowanego do spawania

doczołowego lub do innych celów", objęty m.in. kodem CN ex 7307 99 80, w tym kodem

Taric 7307 99 80 98, pochodzący z C. Charakterystyka

towaru objętego cłem antydumpingowym na podstawie omawianego rozporządzenia w

pełni odpowiada towarowi będącemu przedmiotem importu w niniejszej sprawie, tj.

trójnikom PS i SPP, które zostały wykonane ze stali (innej niż stal nierdzewna), w

procesie tłoczenia (nie odlewane i nie gwintowane), o przekroju kołowym i największej

średnicy nieprzekraczającej 609,6nim, stosowane jako "łączniki rur i przewodów

rurowych" do budowy systemów wentylacyjnych (tj. "do innych celów"). Z treści

omawianego aktu wynika wprost, że cłem antydumpingowym są objęte wszystkie

towary klasyfikowane do kodu Taric 7307 99 80 98, wykonane z różnych gatunków stali

(stal twarda i miękka), różnej grubości (poniżej 1 mm i ok. 20 mm), stosowane do

różnych celów (katalog zastosowań otwarty). Organ wskazał, że nie wynika z niego, że

odnosi się wyłącznie do "armatury" wysokociśnieniowej przesyłającej media ciężkie (np.

ropę naftową, gaz, piasek, żwir) wykorzystywanej jedynie w takich branżach jak

przemysł wydobywczy, petrochemiczny, energetyka, czy przemysł ciężki.

Odnosząc się do zarzutów natury procesowej Dyrektor IAS wskazał, iż

zaskarżona decyzja została wydana na podstawie zgromadzonego w prawidłowy

sposób materiału dowodowego, zgodnie z wymogami określonymi w art. 187 O.p.

Podkreślił, iż obowiązek zebrania i rozpatrzenia przez organ całokształtu materiału

dowodowego w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy nie może

oznaczać obciążenia organu nieograniczonym obowiązkiem poszukiwania faktów

mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia. Decyzja w przedmiocie klasyfikacji

importowanych towarów została wydana po ustaleniu stanu faktycznego (stanu

towarów), na podstawie całokształtu materiału dowodowego, po rozpatrzeniu

wszystkich dowodów w ich wzajemnej łączności.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca

wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika

Urzędu oraz umorzenie postępowania celnego. Zarzuciła naruszenie:

I. art. 22 ust. 6 UKC w związku z art. 145 § 2 O.p. w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa

celnego, a także zasad unijnego prawa celnego opisanych w preambule do unijnego

kodeksu celnego, m.in. w pkt. 20, 21, 22, 24-27, 32 i 58 oraz art. 2 Konstytucji, poprzez

dokonanie przez Naczelnika Urzędu szeregu uchybień procesowych w celu

niedopuszczenia do upływu terminu na poinformowanie Spółki o powstaniu długu

celnego, co stanowiło naruszenie zasady zaufania do organów państwa,

a w konsekwencji powinno prowadzić do uznania, że w sprawie upłynął termin na

powiadomienie Spółki o powstaniu długu celnego;

II. dokonanie przez organy celne nieprawidłowej klasyfikacji importowanych

towarów do pozycji HS 7307 oraz kodu Taric 7307 99 80 98 (dla którego przewidziana

jest stawka celna 3,7%), podczas gdy zgodnie z notami wyjaśniającymi do pozycji HS

7307 i 7326, a także samo brzmienie pozycji, jak również kolejne po pierwszej ogólne

reguły nomenklatury scalonej wskazują, że towary te powinny zostać zakwalifikowane

do pozycji HS 7326 oraz kodu Taric 7326 19 90 00 (dla którego przewidziana jest

stawka celna 2,7%);

III. art. 188 w zw. z art. 197 O.p. w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego, poprzez

oddalenie wniosku dowodowego Spółki o powołanie w sprawie biegłego, podczas gdy

dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, w szczególności weryfikacji prawidłowości

dokonanej przez organy celne kwalifikacji zakupionych przez Spółkę towarów do pozycji

HS 7307, wymagane były wiadomości specjalne, dotyczące m.in. kwestii:

a) możliwości wielokrotnego montażu przedmiotowych towarów, połączonych przez

styk, ale za pomocą nitów i skrętów, a także

b) prawidłowości rozumienia pojęć "armatura", "rury i przewody rurowe", które nie

zostały zdefiniowane w nocie do pozycji HS 7307, ani żadnym innym dokumencie;

IV. art. 191 O.p. w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego, poprzez uznanie, że decyzja

Naczelnika Urzędu była prawidłowa, pomimo, że nie uwzględniała ona w całości

zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dokumentów,

takich jak: zlecenia produkcyjne, wyciągi z zapisów księgowych Spółki oraz ekspertyzę

dr hab. inż. K. G.;

V. art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 O.p. w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego, poprzez brak

ustosunkowania się przez organ celny do podniesionych przez Skarżącą zarzutów,

a w szczególności naruszenia:

a) art. 103 ust. 1 UKC poprzez powiadomienie Spółki o długu celnym, podczas gdy

w sprawie upłynął trzyletni termin na dokonanie takiego zawiadomienia,

b) zasad unijnego prawa celnego opisanych w preambule do unijnego kodeksu

celnego, m.in. w pkt 20, 21, 22, 24-27, 32 i 58, a odnoszących się do zasady legalizmu,

zapewnienia czynnego udziału strony w postępowaniu, czy zaufania do organów

celnych, poprzez brak podjęcia jakichkolwiek działań i czynności dowodowych w celu

dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a w szczególności braku

przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego w celu określenia materiału i sposobu

wytworzenia importowanych towarów, a także braku możliwości ponownego

wykorzystania elementów importowanych w przypadku wcześniejszego ich połączenia,

co skutkowało brakiem możliwości dokonania kontroli instancyjnej zaskarżonej decyzji

w ww. zakresie.

W motywach skargi Skarżąca rozwinęła powyższe zarzuty, w sposób obszerny je

argumentując. Zdaniem Skarżącej w trakcie postępowania prowadzonego na etapie

pierwszej instancji Naczelnik Urzędu dopuścił się szeregu naruszeń procedury.

Naruszenia te miały charakter świadomy, a ich jedynym celem było wydanie decyzji

z zachowaniem trzyletniego terminu na poinformowanie Spółki o długu celnym. Dodała,

że, zgłoszenie celne przedmiotowych towarów nastąpiło 17 grudnia 2015 r.,

co oznacza, że ostateczny termin na poinformowanie Spółki o długu celnym upływał

pierwotnie 17 grudnia 2017 r.

Ponadto podniesiono, iż pisma Naczelnika Urzędu, wystosowane na podstawie

art. 22 ust. 6 UKC, informujące o zmianie kwalifikacji taryfowej towarów zostały

wystosowane i doręczone Spółce przed ustosunkowaniem się przez ten organ do

złożonych przez Skarżącą zastrzeżeń do Protokołu. Oznacza to zdaniem Skarżącej, że

Naczelnik Urzędu ustosunkował się do zastrzeżeń zgłaszanych przez Podatnika już po

podjęciu decyzji o zmianie taryfy celnej towarów, co per se czyniło je

bezprzedmiotowymi, albowiem organ celny obrał już kierunek rozstrzygnięcia sprawy.

W kwestii dokonanej przez organ klasyfikacji taryfowej importowanych towarów

Skarżąca podniosła, iż produkty objęte cłem antydumpingowym nie mają nic wspólnego

z towarami importowanymi przez Spółkę. Wynika to przede wszystkim z porównania

towarów importowanych przez Skarżącą oraz produktów objętych postępowaniem

i w rezultacie cłem antydumpingowym, a także z porównania działalności Skarżącej

oraz producentów i importerów objętych postępowaniem, w ramach którego nałożone

zostało cło antydumpingowe. Zdaniem Skarżącej zastosowana przez Spółkę przy

imporcie towarów klasyfikacja celna do kodu TARIC 7326 19 90 00, była prawidłowa

albowiem:

- z Rozporządzenia Komisji prowadzającego cło antydumpingowe wynika, że nie

dotyczy ono produktów, ani branży, w której działalność prowadzi Spółka.

- importowane towary są artykułami ze stali otrzymanymi w procesie kucia lub tłoczenia,

nieobrobionymi więcej, które nie są klasyfikowane w innej pozycji działu, ani też nie są

klasyfikowane i innych pozycjach Taryfy Celnej.

- klasyfikację tych wyrobów do pozycji HS 7307 wyklucza okoliczność, iż nie jest

to armatura, o której mowa w nocie do pozycji oraz fakt, że towary nie są łączone

w sposób tam wskazany.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor IAS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując

w całości swoje stanowisko i argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie, która odbyła się 30 lipca 2019 r. Skarżąca złożyła załącznik do

protokołu rozprawy, w którym podsumowano argumentację odnoszącą się do pojęcia

tzw. "przemysłu unijnego" objętego postępowaniem antydumpingowym i w efekcie cłami

antydumpingowymi nałożonymi na łączniki rur i przewodów rurowych z żeliwa i stali,

pochodzące z C.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Istotą sporu w rozpoznawanej sprawie jest klasyfikacja taryfowa zgłoszonego do

procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu wg dokumentu SAD

[...] , towaru określonego jako: "tłoczone elementy systemu

wentylacji w stanie rozmontowanym z metalu – elementy nakładki siodłowej, siodło"

(poz. 1). Ww. zgłoszenie obejmowało elementy systemu wentylacyjnego oznaczone

symbolami: PS i SPP (faktura z 7 kwietnia 2016 r.).

Skarżący zaklasyfikował towary do kodu TARIC 7326 19 90 00 ze stawką celną

2,7% i stawką podatku VAT w wysokości 23%. Natomiast organy celno-skarbowe

stwierdziły, że właściwa do zaklasyfikowania przedmiotowego towaru jest pozycja 7307

99 80 98.

Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy

obowiązujące w dacie dokonania zgłoszenia celnego, m.in. rozporządzenia

wykonawczego Komisji (UE) Nr 2015/1754 z dnia 6 października 2015 r. zmieniającego

załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury

taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L 285 z 30

października 2015), rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) Nr 2015/1934 z 27

października 2015 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz

niektórych łączników i przewodów rurowych z żeliwa lub stali pochodzących z C. w następstwie wygaśnięcia

na podstawie art. 11 ust. 2

rozporządzenia (WE) nr 1225/2009 (Dz. Urz. L282 z 28 października 2015 r.).

W ocenie Sądu nie znajdują uzasadnienia zarzuty dotyczące naruszenia zasad

unijnego prawa celnego. W kontrolowanym przez Sąd postępowaniu organy wyjaśniły

wszystkie istotne okoliczności faktyczne. Podjęto wszelkie działania w celu wyjaśnienia

sprawy, zapewniając Stronie udział w postępowaniu. Stan faktyczny sprawy został

ustalony w prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu, z zachowaniem reguł

ogólnych wynikających z art. 120 O.p. oraz zasad dotyczących przeprowadzania

dowodów i uprawnień stron w postępowaniu podatkowym, zgodnie z art. 180 Ordynacji

podatkowej. Zebrany w sprawie materiał dowodowy został wnikliwie rozpatrzony

i oceniony, a dokonana ocena nie wykracza poza granice swobodnej oceny dowodów

określonej w art. 191 Ordynacji podatkowej.

Wbrew zarzutom skargi Dyrektor IAS w zaskarżonej decyzji ustosunkował się

w sposób wyczerpujący do zarzutów odwołania dotyczących naruszenia zasad unijnego

prawa celnego opisanych w preambule do unijnego kodeksu celnego jak i zarzutu

naruszenia art. 103 ust. 1 Unijnego Kodeksu Celnego, co oznacza, iż zarzut skargi

dotyczący naruszenia art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 O.p. w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego

jest bezzasadny.

Doprecyzowania natomiast wymaga, kwestia zawartego w odwołaniu zarzutu

dotyczącego naruszenia art. 103 Unijnego Kodeksu Celnego (rozporządzenie

Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 z 9 października 2013 r.

ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. Urz. UE z 10.10 2013 r. L 269, dalej jako;

"UKC"), poprzez powiadomienie o powstaniu długu celnego po upływie trzech lat.

W myśl art. 103 ust. 1 UKC o długu celnym nie powiadamia się dłużnika po upływie

okresu trzech lat od dnia powstania długu celnego.

Należy wskazać, że w rozpoznawanej sprawie zgłoszenie celne miało miejsce

w dniu 1 czerwca 2016 r., tj. w czasie obowiązywania przepisów Wspólnotowego

Kodeksu Celnego (Dz. Urz. WE L 302 z 19.10.1992 r. ze zm., dalej jako: "WKC"), zatem

art. 103 UKC nie miał zastosowania.

Zgodnie z art. 221 ust. 3 zdanie pierwsze WKC (stanowiącym odpowiednik art.

103 ust. 1 UKC), powiadomienie dłużnika nie może nastąpić po upływie trzech lat licząc

od dnia powstania długu celnego. Bieg tego terminu zostaje zawieszony z chwilą

złożenia odwołania w rozumieniu art. 243 WKC na czas trwania procedury

odwoławczej. Natomiast dług celny w przywozie powstaje w wyniku dopuszczenia do

obrotu towaru podlegającego należnościom celnym (art. 201 ust. 1 lit. a WKC), w chwili

przyjęcia zgłoszenia celnego (art. 201 ust. 2 WKC). W myśl art. 221 ust. 1 WKC

niezwłocznie po dokonaniu zaksięgowania, dłużnik powinien zostać powiadomiony

w odpowiedni sposób o kwocie należności.

W przedmiotowej sprawie decyzja organu I instancji z [...] września 2018r. w

przedmiocie określenia należności celnych została doręczona pełnomocnikowi Strony

(nie Stronie) w dniu 9 października 2018 r. Zatem zważywszy na to, że dług celny

powstał w dacie zgłoszenia celnego, tj. 1 czerwca 2016 r., trzyletni termin na

powiadomienie dłużnika o długu celnym minął 1 czerwca 2019 r.

Organy celne dochowały więc terminów wskazanych w powołanych wyżej

przepisach WKC, natomiast powoływany art. 103 UKC, jak to wskazano wyżej, nie ma

zastosowania w przedmiotowej sprawie.

Na marginesie zauważyć należy również, że wskazany przez pełnomocnika

Strony zarzut braku ustosunkowania się przez organ II instancji do kwestii doręczenia

decyzji bezpośrednio Spółce, a nie ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi,

pomimo, że Naczelnik Urzędu otrzymał stosowne pełnomocnictwo przed dniem

wydania decyzji również nie znajduje uzasadnienia. Przypomnieć bowiem w tym

miejscu należy, że decyzja organu I instancji z [...] września 2018r. została doręczona 9

października 2018 r. adwokatowi J. Z. , tj. pełnomocnikowi

Spółki, a nie Spółce. Ponadto kwestia ta nie była podnoszona w odwołaniu od decyzji z

[...] września 2018r., zatem organ II instancji nie mógł w takim wypadku dopuścić się

naruszenia art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego.

Odnosząc się do zarzutów dotyczących nieprawidłowej, zdaniem Skarżącej,

klasyfikacji taryfowej Sąd stwierdził, że organ odwoławczy dokonał prawidłowej

klasyfikacji importowanych towarów wskazanych w zgłoszeniu celnym SAD

nr SAD nr [...] , do pozycji 7307 WTC, kod TARIC 7307 99 80

98.

Zgodnie z art. 20 ust 1 WKC w przypadku powstania długu celnego cła prawnie

należne określane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich, przy czym

stosownie do przepisów art. 201 ust. 1 lit. a) WKC dług celny w przywozie powstaje

w wyniku dopuszczenia do obrotu towaru podlegającego należnościom celnym. Kwota

należności celnych przywozowych jest określana na podstawie elementów

kalkulacyjnych właściwych dla towaru w chwili powstania długu celnego (art. 214 WKC).

Przypomnieć przy tym należy, że zgłoszenie celne w niniejszej sprawie miało

miejsce 1 czerwca 2016 r., a zatem za podstawę rozstrzygnięcia przyjęto

rozporządzenie Komisji (WE) Nr 2015/1754 z 6 października 2015 r. zmieniającego

załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury

taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L Nr 285 z

30 października 2015 r.).

Wspólna Taryfa Celna (dalej jako: "WTC") ma charakter wyczerpujący.

Ze względu na brak możliwości wymienienia i opisania wszystkich towarów, które mogą

różnić się między sobą oraz zmieniać, w pozycjach taryfowych często stosuje się

sformułowania otwarte. Nie zmienia to jednak faktu, iż do każdego importowanego

towaru przypisany jest odpowiedni kod taryfy, z przyporządkowaną do niego stawką

celną, co oznacza, że sprowadzony towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej

samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być

brane pod uwagę.

WTC oparta jest o nazewnictwo i zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury,

będącej rozszerzeniem 6-znakowego międzynarodowego systemu klasyfikacji towarów

o nazwie Zharmonizowany System Oznaczania i Kodowania Towarów, opracowanego

przez Radę Współpracy Celnej w Brukseli (obecnie Światowa Organizacja Celna).

Klasyfikacji taryfowej dokonuje się na podstawie określonych w taryfie ogólnych

reguł interpretacji nomenklatury scalonej (dalej jako: "ORINS"), uwag do sekcji i działów

taryfy celnej, które uściślają i wyjaśniają treść poszczególnych pozycji taryfy i są

stosowanym w prawie celnym rodzajem legalnych definicji pojęć zawartych

w przepisach prawa oraz ustaleń dotyczących praktyki klasyfikacyjnej tego typu

urządzeń w krajach Unii Europejskiej. Natomiast stawki celne stosuje się zgodnie

z Ogólnymi regułami dotyczącymi ceł, zawartymi w Sekcji I lit. B części pierwszej WTC,

zawierającej przepisy wstępne. Wyjaśnić przy tym trzeba, iż ORINS zostały ułożone

sekwencyjnie i ze względu na to, zastosowanie kolejnej z nich uzależnione jest od

uprzedniego wyeliminowania możliwości zastosowania uprzedniej reguły. Gdy pierwsza

reguła ORINS nie jest możliwa do zastosowania w sprawie, należy korzystać z reguł od

2 do 6 z uwzględnieniem Not Wyjaśniających. Tak ukształtowane zasady stosowania

ORINS wynikają z ich treści oraz znajdują potwierdzenie w utrwalonym orzecznictwie

sądów administracyjnych.

Dodatkową pomoc przy klasyfikacji taryfowej stanowi opracowanie "Explanatory

Notes" (Noty Wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania

Towarów), dalej jako: "Noty wyjaśniające do HS"), wydane i uaktualniane przez

Światową Organizację Celną w Brukseli. Polska wersja językowa Not wyjaśniających do

HS (wersja z 2002 r.) została opublikowana w formie załącznika do obwieszczenia

Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (M.P.

Nr 86, poz. 880). Do interpretacji zakresu poszczególnych pozycji taryfowych w istotny

sposób przyczyniają się również Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot

Europejskich (dalej jako: "Noty wyjaśniające do CN"), które są wydawane przez Komisję

Europejską na mocy art. 9 § 1(a) oraz art. 10 rozporządzenia nr 2658/87.

Ponadto, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości,

decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy upatrywać zasadniczo

w ich obiektywnych cechach i właściwościach, takich jak określone w pozycjach CN

oraz uwagach do sekcji i działów (wyrok z 18 lipca 2007 r. w sprawie C-142/06 O).

Przeznaczenie towaru może stanowić obiektywne kryterium klasyfikacji, jeżeli jest ono

właściwe temu towarowi, co należy oceniać według jego obiektywnych cech

i właściwości (wyrok z dnia 27 listopada 2008 r. w sprawie C-403/07 M. ).

Dział 73 WTC, zgodnie z rozporządzeniem nr 2015/1754, obejmuje "artykuły

z żelaza (włączając żeliwo) lub ze stali", a pozycja 7307 - "Łączniki rur lub przewodów

rurowych (na przykład złączki nakrętne, kolanka, tuleje) z żeliwa lub stali". Z Not

Wyjaśniających do pozycji 7307 wynika, iż pozycja ta obejmuje armaturę z żelaza lub

stali, stosowaną głównie do łączenia dwóch rur lub przyłączania rur do jakiegokolwiek

urządzenia lub do zaślepiania otworu rury. Niniejsza pozycja jednak nie obejmuje

wyrobów używanych do montażu rur i przewodów rurowych, które nie stanowią ich

integralnej części (np. wieszaki, wsporniki itp. elementy nośne, które tylko mocują lub

podtrzymują rury i przewody na ścianach, opaski zaciskowe do mocowania

elastycznych przewodów rurowych lub węży do sztywnych rur, kranów, złączek itp.)

(pozycja 7325 lub 7326). Połączenie uzyskuje się:

- przez skręcanie, jeżeli stosuje się złączki gwintowane żeliwne lub stalowe;

- przez spawanie, jeżeli stosowane są złączki stalowe do połączeń spawanych

czołowych lub kielichowych. W przypadku spawania czołowego końce złączek i rur są

cięte prostopadle do osi lub fazowane;

- lub przez styk, jeżeli stosuje się złączki do wielokrotnego montażu.

Powyższe oznacza, iż w świetle taryfy celnej "armaturą" obejmującą "łączniki rur

lub przewodów rurowych" są także przedmiotowe odgałęzienia siodłowe (PS/SPP). W

grupie towarowej "łączników" zostały wyszczególnione także kołnierze płaskie, kolanka,

łuki i łuki rurowe, korki, zatyczki, złączki do konstrukcji rurowych, śruby regulacyjne,

łączniki z wieloma rozgałęzieniami, tuleje, syfony, złączki dwuwkrętne, dwuzłączki,

zaciski i opaski - czyli bogaty asortyment wyrobów uznanych za "łączniki rur lub

przewodów rurowych" z żeliwa lub stali określanych mianem "armatury". Zgodzić się

przy tym należy z oceną organu odwoławczego, że zawężająca definicja literalna

łączników, tj. do elementów łączących kanały wentylacyjne, nie ma tu zastosowania. W

świetle przepisów taryfy celnej elementy stalowe zmieniające kierunek przepływu gazu

(np. element SP), pole przekroju kanałów (zwężka RPC, LID), czy rozdzielające kanały

instalacji lub je zamykające (zaślepka CP, CS), a także kolanka (BP, BPL) i wszelkiego

rodzaju przyłącza (odgałęzienie ILS) są uznawane za łączniki rurowych przewodów

wentylacyjnych. Należy także zauważyć, że wszystkie ww. elementy pełnią swoje

zadania w wyniku obustronnego połączenia ich z kanałami wentylacyjnymi, co oznacza,

iż ewidentnie pełnią rolę łącznika tych kanałów. Ponadto trzeba wyjaśnić, że Taryfa

celna nie nakłada na towar klasyfikowany w pozycji 7307 dodatkowych warunków

związanych z rodzajem przesyłu, co oznacza, że w pozycji tej klasyfikowane są

zarówno elementy przeznaczone do łączenia rur ciśnieniowych przesyłających wodę,

ropę, gaz, czy inne ciężkie media, jak również przewody wentylacyjne do przesyłu

powietrza. Wskazać również należy, że Noty do poz. 7307 zawierają definicję "rur i

przewodów rurowych" oraz "kształtowników drążonych", które różnią się od

"potocznych" lub "branżowych" i obowiązują przy ustalaniu taryfikacji towarów z Działu

73. W świetle tych definicji, przewody wentylacyjne okrągłe, owalne, czy prostokątne

uznawane są za przewody rurowe, a elementy typu zaślepki, redukcje, trójniki za

elementy orurowania wentylacyjnego. Stosowanie innych technicznych definicji rur

byłoby sprzeczne z postanowieniami taryfy celnej. Tym samym terminologia stosowana

przez ekspertów i przywołane przez nich normy branżowe są nieprzydatne dla potrzeb

klasyfikacji taryfowej importowanych towarów.

Sąd podziela również stanowisko organów, że importowany towar wykonany ze

stali (innej niż stal nierdzewna), otrzymany w procesie tłoczenia (nie odlewane i

niegwintowane), o przekroju kołowym i największej średnicy nieprzekraczającej 609,6

mm, stosowany jako "łączniki rur i przewodów rurowych" do budowy systemów

wentylacyjnych (tj. "do innych celów"), w pełni odpowiada charakterystyce towaru

objętego cłem antydumpingowym na podstawie rozporządzenia nr 2015/1934.

Jednakże zgodnie z brzmieniem zacyt. powyżej pkt 2.1 przedmiotowego

rozporządzenia - "produktem objętym przeglądem jest ten sam produkt, który był objęty

przeglądem wygaśnięcia zakończonym w sierpniu 2009 r.")" - tj. produkt o którym mowa

w rozporządzeniu Rady (WE) nr 803/2009 z 27 sierpnia 2009 r. nakładającym

ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych żeliwnych lub stalowych

łączników rur i przewodów rurowych pochodzących z C. i

T. oraz tych przywożonych z T. , niezależnie od tego, czy zostały zgłoszone

jako pochodzące z T. , czy też nie, i uchylające zwolnienie przyznane

przedsiębiorstwom C. Co. Ltd i N. Co. Ltd.

(Dz.Urz.L 233/1 z dnia 04.09.2009r.). W rozporządzeniu tym (tj. z 2009 r.) "produkt

objęty postępowaniem", tj. cłem antydumpingowym został opisany jako "niektóre

łączniki rur i przewodów rurowych (inne niż łączniki odlewane, kołnierze i łączniki

gwintowane), z żeliwa lub stali (z wyłączeniem stali nierdzewnej) o największej średnicy

zewnętrznej nieprzekraczającej 609,6 mm, rodzaju stosowanego do spawania

doczołowego lub do innych celów, pochodzące z C. i

T.". Łączniki rur i przewodów rurowych są wytwarzane przede wszystkim przez

cięcie i kształtowanie rur i przewodów rurowych. Stosowane są one do łączenia rur i

przewodów rurowych i produkowane są w różnych kształtach, takich jak: kolanka,

reduktory, trójniki i pokrywy, oraz różnych wielkościach i z różnych gatunków materiału.

Używane są one głównie w przemyśle petrochemicznym, budownictwie, energetyce,

przemyśle stoczniowym i instalacjach przemysłowych...". Natomiast zgodnie z

brzmieniem art. 1 ust. 1 przedmiotowego rozporządzenia z 2015 cło antydumpingowe

zostało nałożone na towar "rodzaju stosowanego do spawania doczołowego lub do

innych celów", objęty m.in. kodem 7307 99 90 98 (jest to odpowiednik kodu 7307 99 80

98 obowiązującego w dacie zgłoszenia celnego). Charakterystyka towaru objętego cłem

antydumpingowym na podstawie omawianego rozporządzenia w pełni odpowiada

zatem towarowi będącemu przedmiotom importu w niniejszej sprawie, które zostały

wykonane ze stali (innej niż stal nierdzewna), w procesie tłoczenia (nie odlewane i

niegwintowane), o przekroju kołowym i największej średnicy nieprzekraczającej 609,6

mm, stosowane jako "łączniki rur i przewodów rurowych" do budowy systemów

wentylacyjnych (tj. "do innych celów"). Z treści omawianego aktu wynika wprost, że

cłem antydumpingowym są objęte wszystkie towary klasyfikowane do kodu Taric 7307

99 80 98, wykonane z różnych gatunków stali (stal twarda i miękka), różnej grubości

(poniżej 1 mm i ok. 20 mm), stosowane do różnych celów (katalog zastosowań otwarty).

Nie wynika z niego natomiast, wbrew twierdzeniom spółki, że odnosi się wyłącznie do

"armatury" wysokociśnieniowej przesyłającej media ciężkie (np. ropę naftową gaz,

piasek, żwir) wykorzystywanej jedynie w takich branżach jak przemysł wydobywczy,

petrochemiczny, energetyka, czy przemysł ciężki. Co więcej, opisane przez stronę

łączniki do rur wysokociśnieniowych są wykorzystywane do "spawania doczołowego" i

objęte podpozycjami 7307 23 (wykonane ze stali nierdzewnej) i 7307 93 (wykonane ze

stali innej niż nierdzewna). Nie są zatem taryfikowane do wskazanego przez organ kodu

Taric 7307 99 80 98. Mając powyższe na uwadze wnioski skarżącej wynikające z

analizy treści rozporządzenia w sprawie nałożenia cła antydumpingowego, mające

dowodzić, że importowane łączniki nie są klasyfikowane do ww. kodu Taric i nie są

objęte cłem antydumpingowym, są nietrafne.

Bez znaczenia przy tym są ponadto twierdzenia strony zawarte w skardze jakoby

produkty oferowane przez przemysł unijny, w imieniu którego nałożone zostało cło

antydumpingowe na łączniki rur i przewodów rurowych, to produkty o zupełnie innej

charakterystyce oraz przeznaczeniu niż produkty do systemów wentylacyjnych. Jak to

wskazano wyżej będące przedmiotem niniejszego postępowania towary podlegają

klasyfikacji do kodu Taric 7307 99 80 98, a argumentacja podniesiona w skardze nie

podważa prawidłowości tej klasyfikacji. Należy ponadto podkreślić, że postanowienia

rozporządzenia nr 2015/1934, w którym enumeratywnie wskazano kody Taric

produktów objętych cłem antydumpingowym, nie stanowią podstawy klasyfikacji

taryfowej. W oparciu o postanowienia ww. rozporządzenia organy orzekają natomiast o

nałożeniu ostatecznego cła antydumpingowego na importowany towar, któremu

wcześniej przyporządkowano właściwy kod.

Należy dalej zauważyć, że zdaniem organów przedmiotowe wyroby posiadają

zasadniczy charakter wyrobów gotowych, tj. rozpoznawalnych części systemu

wentylacyjnego montowanych bezpośrednio w systemach wentylacji. W stanie

"niegotowym" wyroby te mogą wymagać kalibracji średnicy lub zawijania krawędzi,

mogą także wykorzystane być jako "półprodukty" do otrzymywania innych artykułów

innych artykułów, takich jak nakładki siodłowe, zwężki i zaślepki - bez uszczelek.

Towary te, w świetle przepisów taryfy celnej są "łącznikami" przewodów rurowych, a

zarazem armaturą ze stali taryfikowaną do pozycji 7307 WTC. Mając natomiast na

uwadze, że przedmiotowe łączniki" nie gwintowane (co jest niesporne) zostały

wykonane z blachy stalowej ocynkowanej (gdzie surowcem nie była stal nierdzewna) co

też jest niesporne, stanowią elementy orurowania wentylacyjnego o przekroju kołowym

w średnicach od 80 do 250 mm, gdzie maksymalna średnica zewnętrzna

odgałęzienia/trójnika SP wynosiła 250 mm, a odgałęzienia siodłowego PS – 150 mm

czyli nie przekraczała 609,6 mm - właściwym do ich zaklasyfikowania jest kod 7307 99

80 98.

Kod 7307 99 80 98 obejmuje artykuły wykonane ze stali (inne niż ze stali

nierdzewnej), niegwintowane, o największej zewnętrznej średnicy nieprzekraczającej

609,6 mm nie przeznaczone do stosowania w statkach powietrznych, nie pochodzące z

T. , I., S. lub F., inne niż kołnierze, gwintowane kolanka, łuki,

tuleje, łączniki spawane doczołowo lub "inne łączniki gwintowane". Obejmuje zatem nie

wymienione wyżej łączniki rur i przewodów (w tym zaślepki), nie gwintowane,

pochodzące z C.

Sąd podziela stanowisko organów, iż zakres przedmiotowy kodu 7307 99 80 98

w pełni odzwierciedla stan przedmiotowego towaru.

Skarżąca stwierdziła, że pozycja 7326 19 90 00 jest właściwa dla

przedmiotowych wyrobów, ponieważ obejmuje "wszystkie artykuły z żeliwa lub stali"

otrzymane w procesach kucia lub tłoczenia, ale nie obrobione więcej.

Sąd przyznał rację organom celno-skarbowym, iż pozycja 7326 obejmuje tylko

takie artykuły z żeliwa lub stali otrzymane m.in. w procesie kucia czy tłoczenia, które nie

zostały objęte poprzednimi pozycjami działu 73 (np. pozycją 7307), ani "bardziej

szczegółowo objęte gdzie indziej w nomenklaturze", oraz które stanowią jedynie

elementy nośne, tj. mocujące lub podtrzymujące rury i przewody rurowe ale nie

stanowiące ich integralnych części (Noty wyjaśniające do poz. 7307 i 7326). Ponadto

zakres przedmiotowy pozycji 7326 nie odpowiada charakterowi przedmiotowego

towaru. Importowane elementy (odgałęzienia siodłowe) stanowią integralne części

systemu wentylacji. Znajduje to potwierdzenie w dokumentach zgromadzonych w

sprawie, w tym również w powołanych przez skarżącą ekspertyzach: "Ekspertyza

dotycząca połączeń kanałów i kształtek w systemie SPIRAL" dr hab. inż. K.

G. oraz "Ekspertyzę Techniczną Konstrukcyjno-Technologiczną"

dr hab. inż. P. Ż. i dr inż. J. M. .

Natomiast wskazana przez skarżącą poz. 7326 ujmuje obejmy lub opaski

zaciskowe do mocowania elastycznych przewodów rurowych, lub węży do sztywnych

rur, kranów i złączek; kołnierze (opaski zaciskowe węży) stosowane do mocowania

giętkich przewodów rurowych lub węży do sztywnych rur kranów złączek itp., a także

wieszaki, wsporniki i podobne podpory do mocowania rur i przewodów rurowych na

ścianach, jak również "haki i podobne artykuły stosowane w przemyśle budowlanym" do

mocowania rur i przewodów na ścianach.

Zasadnie organ stwierdził, że skarżąca klasyfikując przedmiotowe towary do poz.

7326 WTC pominęła fakt, że importowane towary nie są elementami nośnymi kanałów

wentylacyjnych tylko elementami wentylacji.

Zdaniem skarżącej brak jest możliwości zakwalifikowania elementów będących

przedmiotem niniejszego importu do kodu TARIC 7307 99 80 98 również z uwagi na

sposób łączenia towarów z pozostałymi elementami systemu wentylacji. Spółka

wskazała, że łączenie następuje poprzez styk, ale nie jest możliwe wykonanie

wielokrotnego montażu, bo tego typu połączenie nie jest do tego celu przeznaczone.

Posiłkując się przedłożonymi ekspertyzami spółka uznała, że użyte w poz. 7307 WTC

pojęcia "armatura" oraz "rury" odnoszą się do elementów systemów hydraulicznych,

kanalizacyjnych i innych wysokociśnieniowych, które nie odpowiadają charakterystyce

spornych elementów systemu wentylacji, co uniemożliwia zastosowanie wskazanej

przez organ taryfikacji towaru.

Należy stwierdzić, że pozycja 7307 różnicuje łączniki pod względem sposobu

otrzymywania (odlewane z żeliwa lub innych surowców), pod względem materiału

(żeliwo, stal nierdzewna i pozostała), sposobu obróbki (gwintowane, spawane

doczołowo i pozostałe), rodzaju (kołnierze, kolanka, łuki, tuleje i pozostałe), wymiarów

średnicy zewnętrznej (poniżej lub powyżej 609,6 mm) oraz kraju przywozu (T.,

I., S., F. i pozostałe kraje). Nie różnicuje natomiast pod względem

sposobu łączenia. Pozycja ta dopuszcza różnego rodzaju połączenia: przez skręcanie,

spawanie lub przez styk. W przypadku przedmiotowych wyrobów skręcanie jest

niemożliwe z powodu braku gwintów, spawanie niszczy ochronną powłokę galwaniczną,

łączenie elementów systemów wentylacyjnych w całość następuje poprzez styk

łączonych elementów (wsuwanie jednego elementu w drugi - styk powierzchni

łączonych), co jest niesporne. Zastosowanie tej metody łączenia niezależnie od tego,

czy wymaga użycia dodatkowych zabezpieczeń chroniących przed przypadkowym

rozłączeniem - taśm uszczelniających, nitów lub wkrętów (jak twierdzi skarżąca), czy

też nie, mieści się w kategoriach ww. pozycji, co zostało obszernie wyjaśnione w

zaskarżonej decyzji. Należy wskazać, że przy taryfikacji towarów pierwszeństwo mają -

brzmienie pozycji i kodów Taric oraz brzmienie uwag do sekcji i działów. Noty do pozycji

(tu: 7307 i 7326) nie mogą zawężać zakresu przedmiotowego tych pozycji wynikającego

z ich brzmienia. W świetle powyższych wyjaśnień, to czy sporne elementy tworzą

połączenia wielokrotnego montażu, czy też powtórny montaż jest utrudniony ze względu

na zastosowanie taśm, nitów, czy wkrętów, jest nieistotne z punktu widzenia taryfikacji

importowanych towarów, i to zarówno do poz. 7307, jak i pozycji 7326 WTC. Istotnym

jest natomiast to, czy montowany element stanowi integralną część systemu wentylacji,

czy stanowi jedynie element nośny, tj. przymocowujący przewody wentylacyjne np. do

ściany. W pierwszym przypadku towar jest taryfikowany do poz. 7307 WTC, w drugim

do poz. 7326 WTC.

Pozycja 7307 WTC, w pełni odzwierciedla właściwości importowanych towarów

(materiał, sposób wytworzenia i obróbki, parametry techniczne, funkcjonalność,

przeznaczenie, zastosowanie). Wskazywane zatem przez stronę argumenty, że

przedmiotowe elementy nie są częściami armatury hydraulicznej, kanalizacyjnej czy

innej wysokociśnieniowej i nie tworzą połączeń wielokrotnego użytku, nie ma znaczenia,

bowiem rodzaj przesyłu i parametry wytrzymałościowe, a także rodzaj urządzenia w

którym są montowane (tu: wentylacja, klimatyzacja) nie stanowią kryterium

taryfikacyjnego, podobnie jak, podnoszona przez skarżącą możliwość wielokrotnego

montażu tych samych elementów.

Należy również zauważyć, że importowane produkty posiadają zasadniczy

charakter wyrobów gotowych, takich jak wymienione z brzmienia w Notach

Wyjaśniających do poz. 7307 – trójniki, złączki, zaślepki i reduktory do konstrukcji

rurowych. Pozycja ta obejmuje ww. towary niezależnie od metody jaką zostały

wytworzone, co oznacza, iż obejmuje także wyroby stalowe wykonane metodą

głębokiego tłoczenia.

Podkreślenia ponadto wymaga, że wyroby te zostały zgłoszone jako elementy z

metalu ocynkowane, co w świetle brzmienia uwagi 3 do Sekcji XV jest właściwe,

albowiem zgodnie z jej brzmieniem: "W całej nomenklaturze wyrażenie "metale

nieszlachetne" oznacza: żeliwo i stal, miedź, nikiel, aluminium, ołów, cynk, cynę,

wolfram, molibden, tantal, magnez, kobalt, bizmut, kadm, tytan, cyrkon, antymon,

mangan, beryl, chrom, german, wanad, gal, hafn, ind, niob, ren i tal". Zgodnie natomiast

z brzmieniem uwagi 2a do Sekcji XV - artykuły objęte pozycją 7307 są "częściami

ogólnego użytku", co oznacza, iż nie są częściami konkretnego urządzenia lub maszyny

i mają szersze zastosowanie. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika,

że przedmiotowe wyroby mogą być montowane w różnych systemach klimatyzacji,

wentylacji, itp., co oznacza, że spełniają wymogi również ww. uwagi.

Należy podkreślić, że Reguła 1 ORINS stanowi, że dla celów prawnych

klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub

działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z

dalszymi regułami. W myśl reguły 2a ORINS wszelkie informacje o wyrobie zawarte w

treści pozycji dotyczą wyrobu niekompletnego i niegotowego, pod warunkiem, że

posiada on zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Reguła ta stanowi

także, że wymienione wyżej informacje dotyczą również wyrobu kompletnego lub

gotowego (oraz wyrobu uważanego za taki w myśl postanowień niniejszej reguły),

znajdującego się w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym. Oznacza to, że

według omawianej reguły, wszelkie informacje o wyrobie zawarte w treści pozycji Taryfy

celnej należy odnosić nie tylko do wyrobu kompletnego lub gotowego, ale także do

wyrobu niekompletnego lub niegotowego i to bez względu na to, czy ów niekompletny

lub niegotowy wyrób jest w stanie zmontowanym czy też nie zmontowanym, albo

rozmontowanym. W tych wszystkich przypadkach, gdy chodzi o klasyfikację taryfową

wyrobów niekompletnych lub niegotowych (w stanie zmontowanym, niezmontowanym

lub rozmontowanym), zaliczenie takiego wyrobu do pozycji przeznaczonej dla wyrobu

kompletnego (gotowego) może jednak nastąpić jedynie wówczas, gdy ów niekompletny

(niegotowy) wyrób posiadał będzie zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub

gotowego. Reguła 6 ORINS stanowi dodatkowo, że klasyfikacja towarów do podpozycji

tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich,

z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując

zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane.

Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli

treść tych uwag nie stanowi inaczej.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, za prawidłowe Sąd uznał

ustalenia organu II instancji, że importowane elementy systemu wentylacyjnego same w

sobie są niegotowymi, pojedynczymi częściami tego systemu, posiadającymi jednakże

zasadniczy charakter wyrobów gotowych.

Co istotne importowane przez stronę produkty, po ich "wykończeniu" i

zmontowaniu (połączeniu), nie stanowią kompletnego systemu wentylacyjnego. Nie są

zatem częściami tego systemu w stanie rozmontowanym, czy półproduktami do

produkcji systemu wentylacyjnego w stanie rozmontowanym. Importowane artykuły,

zgodnie z wyjaśnieniami importera, wymagają obróbek wykończeniowych, co oznacza,

iż są niegotowe. Organ odwoławczy nie kwestionował zatem, że importowane artykuły

mogły wymagać poddania ich określonym procesom wykończeniowym zmierzającym

do usunięcia odkształceń plastycznych, np. poprzez wyoblanie ogranicznika średnicy,

wywijanie i zaciskanie krawędzi średnicy, czy likwidację zadziorów.

Organ prawidłowo przyjął, że importowane artykuły są rozpoznawalne jako

gotowe, pojedyncze (odrębne) elementy systemów wentylacyjnych wymagające tylko

wykończenia, lub jako rozpoznawalne elementy składowe (półwyroby) bardziej

złożonych części montowanych w systemach wentylacji.

Co więcej, wykorzystanie spornych artykułów do wytwarzania bardziej złożonych

wyrobów, co jest niesporne, nie ma wpływu na określenie jego stanu w dacie zgłoszenia

celnego. Obowiązek ustalenia stanu towaru na datę zgłoszenia celnego wynika bowiem

z przepisów celnych. Importowane towary w ww. dacie spełniały zaś wymogi wyrobów

gotowych w rozumieniu przepisów celnych (WTC).

Dyrektor IAS nie negował również faktu, że połączenie elementów za pomocą

wkrętów lub nitów (innych niż bezotworowe) pozostawia otwory montażowe, które w

wyniku powtórnego (wielokrotnego) montażu mają wpływ na szczelność połączenia.

Uznał jednakże, że z opisu łączenia elementów systemu wentylacyjnego i jego

demontażu zawartych w "Zaleceniach montażowych systemu wentylacji" wynika, iż

opisany rodzaj połączenia nie wyklucza możliwości ponownego montażu elementów SP

w systemie wentylacji. Powyższe stanowisko sąd uznał w niniejszej sprawie za

prawidłowe. Istotnym z punktu widzenia prawidłowej klasyfikacji spornych towarów do

pozycji 7307 było bowiem ustalenie, że rodzaj zastosowanego połączenia umożliwia

ponowny montaż importowanych elementów. Okoliczność możliwej utraty norm

szczelności ponownie zamontowanych elementów nie ma natomiast wpływu na

przyporządkowanie produktów do ww. pozycji WTC.

Dyrektor IAS prawidłowo wykluczył możliwość klasyfikacji spornych towarów do

pozycji 7326 WTC, czemu dał wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wyjaśniając,

że obejmuje ona elementy nośne, które tylko mocują lub podtrzymują rury i przewody

rurowe, nie stanowią natomiast ich integralnych części, co pozostaje w sprzeczności ze

stanem importowanych wyrobów. Organ podniósł, iż wskazany przez Spółkę kod Taric

7326 19 90 00 obejmuje –"pozostałe" artykuły z żeliwa lub stali, tłoczone, ale nie

obrobione więcej, nie objęte wcześniejszymi pozycjami działu 73 WTC. Jest on

właściwy dla takich artykułów, jak obejmy lub opaski zaciskowe służące do mocowania

elastycznych przewodów rurowych, a także mocowania węży do sztywnych rur, kranów

i złączek.

Nie znajduje uznania zarzut wskazany w skardze dotyczący oddalenia wniosku

dowodowego strony o powołanie biegłego.

Należy przypomnieć, że wniosek o powołanie biegłego na okoliczność określenia

właściwości importowanych towarów oraz możliwości ponownego wykorzystania

elementów importowanych towarów, z uwagi na ich wcześniejsze połącznie został

oddalony postanowieniem Naczelnika Urzędu z [...] kwietnia 2018 r., gdzie organ I

instancji obszernie uzasadnił swoje stanowisko w tej materii. Kolejny wniosek o

przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego celem określenia właściwości

importowanych towarów oraz na okoliczność braku możliwości ponownego

wykorzystania elementów importowanych towarów, z uwagi na ich wcześniejsze

połączenie (zastosowanie nitów) strona zawarła natomiast w treści odwołania od decyzji

organu I instancji.

Dyrektor IAS odniósł się do powyższego wniosku w treści zaskarżonej decyzji

wskazując, że wszystkie okoliczności sprawy dotyczące ustalenia stanu towaru takie jak

materiał (blacha stalowa ocynkowana), technika wytworzenia (głębokie tłoczenie),

charakter (towar posiadający cechy gotowego łącznika), kształt (przekrój poprzeczny

zamknięty, możliwość określenia średnicy), przeznaczenie (trójniki, odgałęzienia

kanałów, zwężki), sposób łączenia gotowych elementów (metoda na styk - wsuwanie

elementu w element), zostały wyjaśnione w sposób jednoznaczny i są niesporne, a

zatem wniosek o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność ustalenia

właściwości technicznych importowanych towarów, sposobu tłoczenia i połączenia

elementów jest niezasadny.

Sąd podziela stanowisko organów, że stan importowanego towaru jest znany i

niesporny, a tym samym powołanie biegłego byłoby bezcelowe. Informacje o rodzaju

towarów, materiale z którego zostały wytworzone, technice wytwarzania,

przeznaczeniu, sposobie łączenia z innymi elementami, walorach użytkowych

(zastosowaniu), w posiadaniu których były organy orzekające w sprawie, umożliwiły w

sposób jednoznaczny ustalenie tożsamości towaru oraz dokonanie taryfikacji do

właściwego kodu Taric, zgodnie z ORINS.

Podsumowując wskazać należy, że organ odwoławczy nie dopuścił się w

niniejszej sprawie naruszenia wskazywanych przez skarżącą przepisów prawa. Sąd nie

stwierdził ponadto żadnego innego naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu

mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym

mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do

wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności.

Z tych względów, w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Warszawie oddalił skargę.