Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 257/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-07-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odrzucono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1; art. 88
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA – Jolanta Bożek po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF w sprawie ze skargi H. B. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną postanawia: - odrzucić wniosek.


UZASADNIENIE

Pismem z 21 stycznia 2009 r. (data nadania) H. B. wniosła skargę na postanowienie Ministra Finansów z [...] grudnia 2008 r. w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną.

Następnie w odpowiedzi na wezwanie Sądu do uiszczenia wpisu sądowego H. B. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych.

Zarządzeniem z dnia 9 kwietnia 2009r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, poprzez złożenie go na urzędowym formularzu – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Do wezwania załączono druk urzędowego formularza PPF.

Wezwanie wraz z załączonym do niego formularzem PPF zostało doręczone dorosłemu domownikowi 20 kwietnia 2009 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru - karta 25 akt sądowych).

Zarządzeniem z 7 maja 2009 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania z uwagi na nie złożenie go, pomimo wezwania, na urzędowym formularzu.

Dnia 11 maja 2009 r. wpłynął do Sądu nadany na poczcie w dniu 27 kwietnia 2009 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony na urzędowym formularzu PPF (dowód: wniosek PPF wraz z kopertą – karta 33-37 akt sądowych).

Zarządzenie Sądu z 7 maja 2009 r. zostało doręczone skarżącej w dniu 12 maja 2009 r.

Pismami z 18 maja 2009 r. (data nadania) skarżąca złożyła sprzeciw od powyższego zarządzenia referendarza sądowego wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia prawidłowo wypełnionego formularza PPF, składając jednocześnie wypełniony i podpisany wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym na urzędowym formularzu. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu skarżąca wskazała, że urzędowy formularz PPF nadała listem zwykłym na poczcie w T. w dniu 27 kwietnia 2009 r., nie posiada jednak dowodu nadania przesyłki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do treści przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie jednak z art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

W okolicznościach niniejszej sprawy nie można stwierdzić, że skarżąca uchybiła terminowi na dokonanie czynności w postępowaniu sądowym, gdyż w zakreślonym terminie, tj. w dniu 27 kwietnia 2009 r. uzupełniła brak formalny wniosku przez złożenie go na urzędowym formularzu PPF.

Tak więc stosownie do art. 88 p.p.s.a. złożony przez skarżącą wniosek o przywrócenie terminu należy uznać za niedopuszczalny, gdyż nie można rozstrzygać o przywróceniu terminu, który nie został uchybiony.

Ponadto należy zauważyć, iż skarżąca w niniejszej sprawie złożyła również, w przepisanym prawem terminie, sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym na urzędowym formularzu PPF. Zgodnie z art. 260 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – wniesienie sprzeciwu na postanowienie referendarza sądowego skutkuje tym, iż traci ono moc a wniosek skarżącego podlega ponownemu rozpatrzeniu. W związku z powyższym wniesienie sprzeciwu i złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy na formularzu PPF skutkuje tym, że sprawa wniosku skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych będzie rozpatrzona ponownie.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 88 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.