Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 136/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-11-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6142 Szkoły wyższe niepaństwowe, w tym  zawodowe
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Minister Edukacji Narodowej i Sportu
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 161  par. 1  pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Gabriela Nowak Sędziowie: sędzia WSA Elżbieta Lenart sędzia WSA Maria Tarnowska (spr.) Protokolant Ewelina Dębna po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi "[...]" Sp. z o. o. z siedzibą w K. na bezczynność Ministra Edukacji Narodowej i Sportu w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego na rzecz skarżącego "[...]" Sp. z o. o. z siedzibą w K. kwotę 355 (trzysta pięćdziesiąt pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W dniu 19 listopada 2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Ministra Edukacji Narodowej i Sportu wpłynęła skarga z dnia 26 października 2004 r. na bezczynność Ministra Edukacji Narodowej i Sportu, w której skarżący - "[...]" Sp. z o.o. w K. podał, iż zwrócił się z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji nakazującej likwidację niepaństwowej uczelni z powodu braku możliwości wykonywania tej decyzji; zgodnie z art. 35 kpa, organy administracji państwowej obowiązane są załatwić sprawę bez zbędnej zwłoki, a sprawa jest prosta i żadna zwłoka w jej załatwieniu nie jest uzasadniona.

W odpowiedzi na skargę Minister Edukacji Narodowej i Sportu wniósł o umorzenie postępowania, z uwagi na rozpatrzenie wniosku i wydanie postanowienia przez Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] grudnia 2004 r. o wszczęciu postępowania w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] lipca 2003 r. utrzymanej w mocy decyzją z dnia [...] września 2003 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270), sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości orzeka między innymi w zakresie skarg na bezczynność organów administracji, oceniając postępowanie organów z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Właściwość sądu dotyczy zatem niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych.

Zgodnie z art. 35 § 1 kpa, organ administracji publicznej obowiązany jest załatwić sprawę bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 kpa).

W przypadku skargi na bezczynność organu, przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Na podkreślenie zasługuje, iż wniesienie skargi na bezczynność jest przy tym uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy.

Stosownie do art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.

Należy zatem uznać, a contrario, że jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wydał decyzję, nawet z przekroczeniem ustawowych terminów, oznacza to, że organ ten nie pozostaje w stanie bezczynności i sąd nie może uwzględnić skargi, stosownie do uprawnień, jakie ma na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Z akt sprawy wynika, że wnioskiem z dnia 30 września 2004 r. "[...]" Spółka z o.o. w K., będąca założycielem [...] - Szkoły Wyższej w K., wystąpiła o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] lipca 2003 r. utrzymanej w mocy decyzją z dnia [...] września 2003 r., nakazujących likwidację [...] - Szkoły Wyższej w K. ze względu na, zdaniem wnioskodawcy, naruszenie art. 156 § 1 pkt 5 kpa, tj. wydanie decyzji, która była niewykonalna w dniu jej wydania, a niewykonalność miała charakter trwały.

Minister Edukacji Narodowej i Sportu decyzją z dnia [...] lutego 2005 r. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] lipca 2003 r., utrzymanej w mocy decyzją z dnia [...] września 2003 r., a decyzją z dnia [...] lipca 2005 r., po rozpatrzeniu wniosku "[...]" Spółki z o.o. w K. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] lutego 2005 r.

Z powyższego wynika, że skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu w tej sprawie była dopuszczalna, ale ponieważ przed dniem orzekania przez Sąd w sprawie ze skargi na bezczynność organ administracji publicznej wydał decyzję, a zatem postępowanie stało się bezprzedmiotowe.

Należy ponadto zauważyć, że wniosek strony skarżącej zawarty w piśmie uzupełniającym z dnia 18 kwietnia 2005 r. jest bezprzedmiotowy, ponieważ przed dniem orzekania przez Sąd, organ administracji publicznej przesłał do Sądu akta sprawy wraz z odpowiedzią na skargę.

Nieuzasadnione są również wątpliwości Prezesa spółki "[...]" Spółki z o.o. odnośnie podstawy prawnej uznania go za likwidatora [...] - Szkoły Wyższej w K., ponieważ statut [...] - Szkoły Wyższej w K., w § 43 pkt 2, będącym równocześnie rozdziałem 8 - "Likwidacja Uczelni", stanowi, że "Decyzję o likwidacji Uczelni podejmuje Założyciel samodzielnie lub w wyniku nakazu Ministerstwa Edukacji Narodowej.". Minister Edukacji Narodowej i Sportu decyzjami z dnia [...] lipca 2003 r. i z dnia [...] września 2003 r. nakazał założycielowi [...] - Szkoły Wyższej w K., czyli "[...]" Spółka z o.o. w K., likwidację tej uczelni, określając datę jej likwidacji na dzień 1 października 2003 r., lecz, jak podał organ, założyciel nie podjął żadnych działań w tym kierunku.

Nie podjęcie działań likwidacyjnych przez założyciela, wbrew nakazowi organu administracji publicznej, nie jest przeszkodą w doręczeniu mu zawiadomienia skierowanego do uczestnika niniejszego postępowania - [...] Szkoły [...].

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), Sąd orzekł jak w sentencji.