Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 787/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2010-11-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy: article: art. 243 par. 1,  art. 245 par. 1 i  par. 3,  art. 246 par. 1  pkt 2,  art. 258 par. 1 i  par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy postanawia: ustanowić adwokata dla skarżącego;


UZASADNIENIE

W treści skargi z dnia 25 sierpnia 2010 r. J. B. wniósł o "całkowite zwolnienie z opłat" oraz o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

Z uwagi na fakt, iż powyższe żądanie nie zostało wyrażone w wymaganej przepisami formie, zarządzeniem z dnia 5 października 2010 r. stronę wezwano do nadesłania wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, według ustalonego wzoru.

Skarżący złożył rzeczony formularz w dniu 25 października 2010 r., potwierdzając, iż zakres jego żądania obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata.

W uzasadnieniu powołał się na trudną sytuację materialną i życiową oraz zły stan zdrowia wywodząc, iż jest osobą [...] i utrzymuje się z [...] w kwocie [...] oraz z [...] w wysokości [...] miesięcznie. Równocześnie oświadczył, że gospodaruje samotnie i nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości.

W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.

Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.

Na wstępie należy odnotować, że skarga w niniejszej sprawie została wniesiona na decyzję administracyjną wydaną w przedmiocie zasiłku celowego, będącego jednym ze świadczeń przewidzianych w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2009 r., Nr 175, poz. 1362 ze zm.). Tymczasem z art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. wynika, że strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

Wnioskujący korzysta więc ze zwolnienia od kosztów sądowych z mocy samego prawa, a w rezultacie jego wniosek w tym zakresie jest bezprzedmiotowy i jako taki nie podlega rozpoznaniu.

Odnosząc się natomiast do wniosku J. B. o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego godzi się przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do jej brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 cytowanej regulacji, mogącym obejmować ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Dokonana w tym kontekście analiza stanu majątkowego skarżącego doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń wyżej wymienionego wynika bowiem, iż nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani jakiegokolwiek majątku. Dokumenty dołączone do akt administracyjnych niniejszej sprawy (patrz: akta organu pierwszej instancji) potwierdzają przy tym, że jest osobą schorowaną, ma orzeczony [...], zaś jedynym źródłem dochodu są dla niego świadczenia otrzymywane w ramach szeroko pojętej pomocy społecznej.

W tym miejscu trzeba odnotować, że kwestią sporną jest w niniejszej sprawie problem, czy wnioskujący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z małżonką - Z. B. Niezależnie jednak od tego zagadnienia - które będzie dopiero podlegać ocenie tutejszego Sądu i zostanie przezeń rozstrzygnięte w wyroku - uznano, że sytuacja majątkowa skarżącego uzasadnia zastosowanie wobec niego prawa pomocy. Nawet bowiem, gdyby przyjąć (jak uczynił to organ administracyjny w zaskarżonej decyzji), że J. B. pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną, to także wliczywszy do dochodu tej rodziny wartość pobieranej przez nią [...], wynoszącą [...] brutto (vide: dołączone do akt administracyjnych pismo [...] z dnia [...]), nie budzi wątpliwości, że nie jest on w stanie pokryć kosztów jakie wiążą się z udziałem w sprawie adwokata bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym dla siebie (i ewentualnie małżonki).

Mając na względzie wszystkie przywołane wyżej okoliczności postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a., w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.