Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 948/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2011-05-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 7, art. 77, art. 134
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Maria Piórkowska Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk WSA Ewa Partyka/spr./ Protokolant Sylwia Pacześniak po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 18 maja 2011 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego A. Sp. z o.o. kwotę 357 zł /słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

II SA/Rz 948/10

U Z A S A D N I E N I E

Decyzją z dnia [...] grudnia 2007 r., nr [...] Prezydent Miasta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę J. J. pozwolenia na budowę inwestycji pn.: budynek mieszkalny wielorodzinny z usługami, parkingiem podziemnym, infrastrukturą techniczną oraz włączeniem komunikacyjnym na działkach nr 2740, 2743/1, 2741/10, 2742/1, 2743/2, 2743/5, 2743/6, 2743/8, w obr. [...] położonych w R. przy ul. S.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] Prezydent Miasta [...] przeniósł pozwolenie na budowę na wyżej opisane zamierzenie inwestycyjne na nowego inwestora tj. A. Sp. z o.o.

Na wniosek Prokuratury Rejonowej Prezydent Miasta [...] postanowieniem z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] wstrzymał wykonanie własnej decyzji z dnia [...] grudnia 2007 r., nr [...], opisanej na wstępie.

W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu wydania decyzji pozwolenia na budowę w/w inwestycji - funkcjonowała w obrocie prawnym decyzja o warunkach zabudowy z dnia [...] stycznia 2007 r., nr [...] na podstawie której zostało wydane pozwolenie na budowę. Prezydent zwrócił uwagę, że na skutek wydanej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzji z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] i utrzymującej ją w mocy decyzji z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] - wyeliminowana została z obrotu prawnego decyzja z dnia [...] stycznia 2007 r. o warunkach zabudowy na przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne. Prezydent naprowadził, że postanowieniem z dnia [...] maja 2010 r. wznowił z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę na powyższą inwestycję. Wyjaśnił, że na skutek sprzeciwu Prokuratury Rejonowej w sprawie decyzji z dnia [...] grudnia 2007 r. wraz z wnioskiem o wstrzymania wykonalności pozwolenia na budowę w/w inwestycji, postanowił wstrzymać jej wykonanie.

Na powyższe postanowienie zażalenie wniosła A. sp. z o.o.

Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] Wojewoda [...] stwierdził, że w/w zażalenie zostało wniesione z uchybieniem terminu.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że postanowienie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2010 r. zostało doręczone spółce A. w dniu 31 maja 2010 r. Natomiast zażalenie spółki zostało złożone osobiście w Kancelarii Urzędu w dniu 10 czerwca 2010 r. tj., po upływie siedmiodniowego terminu do jego wniesienia.

Skargę na to postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie złożyła A. sp. z o.o. wnosząc o jego uchylenie w całości. Spółka zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu:

1) błędne uznanie przez Wojewoda, że zażalenie na postanowienie organu I instancji zostało złożone po upływie terminu do jego złożenia, w sytuacji gdy zostało ono złożone z zachowaniem ustawowego terminu do jego wniesienia,

2) błędne uznanie, że brak jest podstaw do zawieszenia przedmiotowego postępowania do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia przez sąd administracyjny skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2009 r. oraz decyzję z dnia [...] lipca 2009 r., a w szczególności wniosku skierowanego do sądu administracyjnego o wstrzymanie w całości wykonania decyzji Kolegium z dnia [...] lipca 2009 r. i decyzji poprzedzającej z dnia [...] marca 2009 r. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] stycznia 2007 r.

W uzasadnieniu skarżąca nie zgodziła się ze stanowiskiem Wojewody wyrażonym w zaskarżonym postanowieniu. Podniosła, że zażalenie na postanowienie organu I instancji zostało złożone z zachowaniem terminu ustawowego, wskazując, że zostało złożone w formie przesyłki pocztowej - nadanej w dniu 7 czerwca 2010 r.

Wojewoda odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Odnosząc się zaś do stawianych w skardze zarzutów uznał je za niezasadne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje:

Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269, ze zm.). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 P.p.s.a. Stosownie do tego przepisu Sądu rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W myśl art. 145 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności

z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach.

W ramach kontroli legalności Sąd stosuje przewidziane prawem środki

w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 P.p.s.a.).

Skarga jest zasadna.

Poza sporem pozostawało, że postanowienie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2010 r. zostało Spółce doręczone w dniu 31 maja 2010 r. Zgodnie z art. 141 § 2 k.p.a. termin do złożenia zażalenia na to postanowienie upłynął więc z dniem 7 czerwca 2010 r.

Zażalenie zostało złożone przez Spółkę wraz z kopią odpisu aktualnego KRS – rejestru przedsiębiorców dotyczącego A. Spółki z o.o. W przedstawionych Sądowi aktach administracyjnych nie ma koperty, w której miałoby zostać nadane w urzędzie pocztowym w/w zażalenie. Na pierwszej stronie zażalenia znajdują się prezentaty: Kancelarii Urzędu z datą wpływu 10.06. 2010 r. oraz Wydziału [...] z dnia 11.06.2010 r. W aktach tych znajdują się także: pismo z dn. 22 lipca 2010 r. organu I instancji z wyjaśnieniem, że m.in. zażalenie skarżącego zostało złożone osobiście w Kancelarii Urzędu w dniu 10 czerwca 2010 r. oraz z dnia 12 sierpnia 2010 r. z informacją, że w dniu 10.06.2010 r. za pośrednictwem Poczty Polskiej wpłynęło na dziennik podawczy pismo A. (znak sprawy [...]) listem poleconym nr [...].

W dniu 13 sierpnia 2010 r. do organu II instancji wpłynęło pismo spółki z dnia 12 sierpnia 2010 r., do którego załączone zostały kopie: potwierdzenia nadania przesyłki poleconej nr [...] ze stemplem pocztowym z dnia 7 czerwca 2010 r. i potwierdzenie odbioru przesyłki przez Kancelarię w dniu 10 czerwca 2010 r.

Jak wynika z pisma organu z dnia 18 maja 2011 r., będącego odpowiedzią na wezwanie tut. WSA z dnia 12 maja 2011 r. i załączników do tego pisma, w dniu 10 czerwca 2010 r. wpłynęła do Kancelarii Ogólnej przesyłka polecona nadana przez skarżącą spółkę z zaznaczoną sygnaturą [...] (tak właśnie strona oznacza korespondencję własną w niniejszej sprawie). Według zapisów w rejestrze przesyłek poleconych miała ona nosić numer [...]. Przesyłka ta została zarejestrowana w rejestrze prezydenckim poczty przychodzącej w dniu 10 czerwca 2010 r. pod nr [...] ze wskazaniem, że zawiera "zażalenie na decyzję". Pracownicy Kancelarii w trakcie przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego oświadczyli, że "każdorazowo do przesyłki przychodzącej za pośrednictwem Urzędu Pocztowego dołączona jest koperta poprzez zszycie jej za pomocą zszywacza, co również miało miejsce w przypadku powyższej przesyłki". Ustalono także, że przy zażaleniu przekazanym do Wydziału [...] brak było koperty. Ponadto ustalono, że na przestrzeni od 24 maja 2010 r. do 24 czerwca 2010 r. nie wpłynęła żadna inna przesyłka, której nadawcą byłby A.

Z załączonych także do skargi dowodu nadania przesyłki poleconej nr [...] oraz dowodu doręczenia takiej przesyłki wynika, że do Prezydenta Miasta [...] została nadana przesyłka, której odbiór został potwierdzony w dniu 10 czerwca 2010 r. w Kancelarii Ogólnej.

W świetle powyższego należałoby ocenić wiarygodność oświadczeń pracowników Kancelarii Ogólnej złożonych w postępowaniu wyjaśniającym prowadzonym przez Wojewodę w toku postępowania sądowego. W aktach administracyjnych nie ma bowiem koperty, w której musiało znajdować się zażalenie spółki A. Sprzeczne z wynikami postępowania wyjaśniającego jest także pierwotne stwierdzenie, że zażalenie zostało "złożone osobiście w Kancelarii Ogólnej", choćby z tego powodu, że wpisano przesyłkę do rejestru przesyłek poleconych chociaż z błędnym numerem [...] i przedmiotem zaskarżenia (w rejestrze prezydenckim). Skoro w okresie od 24 maja 2010 r. do 24 czerwca 2010 r. nie wpłynęła żadna inna przesyłka od skarżącej spółki, to niewątpliwie wpisana do rejestru przesyłek poleconych w dniu 10 czerwca 2010 r. przesyłka była zażaleniem na postanowienie Prezydenta z dnia [...] maja 2010 r. Organ II Instancji nie wyjaśnił więc przed wydaniem zaskarżonego postanowienia z dnia [...] sierpnia 2010 r. wszystkich okoliczności, które pozwalałyby na ustalenie czy zażalenie spółki A. zostało wniesione w terminie czym niewątpliwie naruszył przepisy art. 7 i 77 § 1 k.p.a., art. 8 k.p.a. a przede wszystkim w konsekwencji przepis art. 134 w zw. z art. 144 i art. 141 § 2 k.p.a.

Mając na uwadze powyższe należało uchylić zaskarżone postanowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a.