Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 57/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2015-10-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 50 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 51 ust.7, art. 51 ust. 1 pkt 2, art. 30 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec (sprawozdawca),, Sędzia WSA Jacek Czaja, Protokolant Asystent sędziego Bartłomiej Pastucha, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 29 października 2015 r. sprawy ze skargi E. B.-J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy nakazania wykonania określonych robót budowlanych I. oddala skargę; II. przyznaje [...] A. C. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) należnego podatku od towarów i usług.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania E. B. – J. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora N. B. w Z. z dnia [...] znak: [...] o odmowie nałożenia na M. K. obowiązku wykonania określonych czynności i robót budowlanych w celu doprowadzenia utwardzonej części działki nr [...] położonej w [...] do stanu zgodnego z prawem.

W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że postępowanie zostało wszczęte w związku z pismem E. B. – J. o sprawdzenie budowy zjazdu z drogi gminnej na działkę nr [...] w Z. i utwardzenia terenu tej działki.

Podczas oględzin w dniu 29 maja 2014r. stwierdzono, że teren tej działki został utwardzony wiosną 2014r., bez wymaganego zgłoszenia, kostką betonową i trylinką. Długość utwardzenia wynosi łącznie 47,45 m, a szerokość jest zmienna i wynosi odpowiednio: 4,90 m na długości 1, 20 m; 4,60 m na długości 2,05 m i 2, 28 m na długości 44,20 m. Utwardzenie usytuowane jest w odległości 0-0,33 m od istniejącego ogrodzenia pomiędzy działką nr [...] i nr [...], należącą do E. B. - J. i przylega bezpośrednio do granicy z działką nr [...], stanowiącej drogę gminną. W związku z wykonaniem utwardzenia część piwnicy usytuowanej na działce nr [...] została rozebrana i zasypana.

Organ I instancji stwierdzając, że inwestycja nie narusza przepisów techniczno-budowlanych, nie powoduje zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub mienia oraz nie narusza uzasadnionych interesów osób trzecich, decyzją z dnia [...] odmówił nałożenia na A. K. i J. K., właścicieli działki nr [...] wykonania określonych czynności i robót budowlanych w celu doprowadzenia utwardzonej części działki do stanu zgodnego z prawem, jednak decyzją z dnia [...] organ odwoławczy uchylił tę decyzję i sprawę przekazał organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia i dokładnego ustalenia rodzaju dokonanych robót budowlanych.

Podczas kolejnych oględzin w dniu 27 sierpnia 2014r. stwierdzono zatem, że na długości 1,2 m od strony działki nr [...] utwardzenie zostało wykonane z kostki betonowej na podsypce piaskowej, zaś na pozostałej długości z trylinki na podsypce piaskowej. Utwardzenie wykończono obrzeżami betonowymi, a wody opadowe spływają na nieutwardzony teren działki nr [...]; ustalono również, że inwestorem był M. K..

Mając powyższe na uwadze decyzją z dnia [...]. organ I instancji odmówił nałożenia na inwestora wykonania określonych czynności i robót budowlanych w celu doprowadzenia utwardzonej części działki do stanu zgodnego z prawem.

W odwołaniu od tej decyzji E. B. – J. podnosiła, że utwardzenie zostało wykonane niezgodnie z przepisami techniczno-budowlanymi, zagraża jej mieniu oraz bezpieczeństwu, powoduje hałas spowodowany jazdą samochodów oraz zanieczyszczenie i pogorszenie stanu środowiska.

Wskazaną na wstępie decyzją z dnia [...]. organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Organ stwierdził, że utwardzenie zostało wykonane bez wymaganego zgłoszenia, jego stan jest dobry, nie stwierdzono naruszenia uzasadnionych interesów osób trzecich oraz niezgodności z przepisami techniczno-budowlanymi, a wody opadowe z tego utwardzenia spływają na działkę własną inwestora, co jest zgodne z § 28 ust. 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Z tych względów, wobec braku podstaw do podjęcia działań naprawczych, należało na podstawie art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego odmówić nałożenia na inwestora obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie E. B. – J. domagała się uchylenia decyzji organu odwoławczego.

Wskazała, że utwardzenie powoduje uciążliwości na jej działce (hałas, zanieczyszczenie środowiska), gdyż poruszają się po nim pojazdy (nawet do 30 dziennie) w związku z prowadzoną na tej działce działalnością agroturystyczną

Zarzuciła również, że organ nie odniósł się do dokonanej przy wykonywaniu utwardzenia rozbiórki piwnicy; ponadto nie umożliwił jej uzgodnienia terminu oględzin, lecz samodzielnie wyznaczył ich termin, w którym nie mogła brać udziału w oględzinach ze względu na pracę zawodową.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Materialnoprawną podstawą rozstrzygnięcia był przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2013r., poz.1409 ze zm.), zwanej dalej "Prawo budowlane" w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 2 tej ustawy w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji organów obu instancji.

Zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 2 – wykonywanie robót budowlanych, o których mowa w art. 29 ust. 2 pkt 1, 4-6 oraz 9-13, a więc m.in. utwardzenie powierzchni gruntu na działkach budowlanych, jest dopuszczalne po dokonaniu zgłoszenia właściwemu organowi.

W razie stwierdzenia zrealizowania takich robót bez zgłoszenia (art. 50 ust. 1 pkt 1) albo w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska (art. 50 ust. 1 pkt 2) organ nadzoru budowlanego wszczyna postępowanie naprawcze, a w toku tego postępowania w pierwszej kolejności ustala czy zachodzi konieczność wydania jednej z decyzji, o której mowa w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego. Wynika to z art. 51 ust. 7, który stanowi, że przepisy ustępu 1 pkt 1 i 2 stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane (...) zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1, a więc m.in. bez wymaganego zgłoszenia lub w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska.

W świetle zatem art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego organ ma obowiązek w drodze decyzji – w zależności od okoliczności sprawy – nakazać zaniechanie dalszych robót budowlanych lub rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego (pkt 1 ) albo nałożyć obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania (pkt 2).

W niniejszej sprawie organy nadzoru budowlanego prawidłowo wszczęły postępowanie naprawcze, bowiem obowiązujące w 2014r. przepisy Prawa budowlanego wymagały zgłoszenia zamiaru wykonania utwardzenia działki budowlanej, którego inwestor – M. K. nie dokonał przez wykonaniem utwardzenia części swojej działki nr [...] w [...] – co jest bezsporne. Zachodziła zatem przesłanka z art. 50 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego.

Prawidłowo również organy stwierdziły, że nie ma podstaw do wydania jednej z decyzji, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego, bowiem inwestycja nie jest niezgodna z prawem. Podkreślić przy tym należy, że "stan zgodny z prawem" należy oceniać wyłącznie na podstawie przepisów prawa administracyjnego, a nie innych gałęzi prawa, np. prawa cywilnego – nie można bowiem przyjąć, aby w drodze decyzji administracyjnej nakładać na stronę postępowania administracyjnego obowiązki dotyczące innych gałęzi prawa, np. prawa cywilnego, czy też wynikające z nich (zob. A. Gliniecki w: Prawo budowlane. Komentarz, red. A. Gliniecki, LexisNexis 2012, s. 493 i powołane tam wyroki: NSA z dnia 13 stycznia 2003r., IV SA 523/01, NSA z dnia 13 marca 2008r., II OSK, NSA z dnia 9 kwietnia 2009r., II OSK 532/08).

Przy ocenie legalności zrealizowanych robót budowlanych w postępowaniu naprawczym organ uwzględnia zatem w szczególności przepisy techniczno – budowlane, a więc przede wszystkim przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jedn. Dz.U. z 2015r., poz.1422), zwanego dalej "rozporządzeniem".

Badając skargę stwierdzić należy, że przepisy te nie przewidują żadnych szczególnych wymagań dotyczących sposobu wykonywania utwardzenia działki budowlanej. W przypadku takiej inwestycji można zatem uwzględniać w zasadzie jedynie przepisy dotyczące sposobu odprowadzania wód opadowych, co organy w niniejszej sprawie uczyniły. Zgodnie z § 28 - działka budowlana, na której sytuowane są budynki, powinna być wyposażona w kanalizację umożliwiającą odprowadzenie wód opadowych do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej (ust.1). W razie braku możliwości przyłączenia do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej, dopuszcza się odprowadzanie wód opadowych na własny teren nieutwardzony, do dołów chłonnych lub do zbiorników retencyjnych (ust.2).

W toku postępowania ustalono, że wody opadowe z dokonanego przez M. K. utwardzenia będą odprowadzane na teren własnej działki inwestora, a więc zgodnie z wymaganiami powołanego przepisu.

Nie można również mówić o naruszeniu art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego, zgodnie z którym obiekt budowlany powinien być realizowany z poszanowaniem, występujących w obszarze jego oddziaływania, uzasadnionych interesów osób trzecich. Należy bowiem stwierdzić, że utwardzenie działki samo w sobie zasadniczo nie powoduje żadnego oddziaływania na działki sąsiednie (ubocznie należy wskazać, że obecnie jego wykonanie nie podlega zgłoszeniu).

Ewentualne oddziaływania na działkę skarżącej wynikają z ruchu pojazdów, który nie jest związany ściśle z dokonanym przez inwestora utwardzeniem - ruch pojazdów po tej działce może bowiem odbywać się również po terenie nieutwardzonym, powodując takie same oddziaływania - lecz z prowadzoną przez inwestora działalnością gospodarczą (agroturystyczną). Takie jednak oddziaływania nie podlegają ocenie w niniejszym postępowaniu administracyjny. Zarzuty skargi mają więc w istocie charakter cywilnoprawny.

Prawidłowo organy stwierdziły również, że nie ma podstaw do potraktowania inwestycji jako mogącej powodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska (art. 50 ust. 1 pkt 2), gdyż brak jest okoliczności faktycznych uzasadniających, że dokonane utwardzenie ma taki charakter. Zatem również z tych względów nie było podstaw do wydania jednej z decyzji, o której mowa w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego.

Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, że kwestia dokonania rozbiórki piwnicy znajdującej się na działce inwestora, w związku z realizacją utwardzenia, to przedmiot ewentualnego odrębnego postępowania przed organem nadzoru budowlanego - ocena jej legalności nie mogła być więc dokonywana w niniejszej sprawie.

Wbrew zarzutom, organ nie miał obowiązku ustalania terminu oględzin ze skarżącą, żaden bowiem przepis tego nie przewiduje. Skarżąca miała zapewniony udział w postępowaniu, mogła więc zgłaszać zastrzeżenia do ustaleń zawartych w protokole.

Z tych względów Sąd stwierdzając, że zaskarżona decyzja prawa nie narusza, oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz.270 ze zm.).