Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 447/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2020-07-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowe
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 lipca 2020 r. sprawy ze skargi Spółki A na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie kary za zajęcie pasa drogowego postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz strony skarżącej kwotę 4136 zł (cztery tysiące sto trzydzieści sześć złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z "[...]", nr "[...]", Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania Spółki A (dalej jako: "skarżąca"), utrzymało w mocy decyzję Zastępcy Dyrektora ds. Zarządzania Siecią Zarządu Dróg Wojewódzkich z "[...]", którą organ I instancji wymierzył skarżącej karę pieniężną w wysokości 17.859,78 zł za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi lub bez zawarcia umowy, poprzez umieszczenie w pasie drogowym drogi wojewódzkiej nr "[...]", w miejscowości "[...]", urządzenia infrastruktury technicznej niezwiązanego z potrzebami zarzadzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego, tj. linii kablowej nN 0,4kV o łącznej powierzchni 2,76 m2 w okresie od 23 sierpnia 2014 r. do 23 sierpnia 2019 r.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skarżąca wniosła o uchylenie w całości powyższej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych, w związku z naruszeniem przepisów prawa materialnego i procesowego poprzez nieuwzględnienie, że pas drogowy został zajęty za zezwoleniem zarządcy drogi, na podstawie decyzji nr "[...]" z "[...]".

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o umorzenie postępowania sądowego. Wskazało, że rozpatrując wniesioną skargę w trybie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uwzględniło skargę, w ten sposób, że decyzją z dnia "[...]", nr "[...]" uchyliło zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Z uzasadnienia załączonej do akt administracyjnych decyzji autokontrolnej wynika, że organ odwoławczy uznał za konieczne zweryfikowanie dołączonej do skargi decyzji z "[...]" i przeanalizowania zgodności przebiegu linii kablowej z tą decyzją.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

W myśl art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U z 2019 r. poz. 2325, dalej jako: "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe.

Z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia w sytuacji,

gdy po wniesieniu skargi w toku postępowania sądowoadministracyjnego przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Będzie to miało miejsce między innymi wówczas,

gdy zaskarżone rozstrzygnięcie zostanie pozbawione bytu prawnego wskutek skorzystania przez organ, który je wydał, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. Unormowanie to stanowi, że organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio.

W rozpoznawanej sprawie organ skorzystał z uprawnień danych przez wskazany przepis poprzez uchylenie zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji organu

I instancji, a więc uwzględnił skargę w całości. Decyzja autokontrolna nie została zaskarżona i jest prawomocna. Wobec tego dalsze postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe, ponieważ zaskarżone orzeczenie w trybie autokontroli zostało wyeliminowane z obrotu prawnego.

Z tych względów postępowanie sądowe podlegało umorzeniu, na podstawie cytowanego art.161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

O kosztach postępowania sądowego, obejmujących wpis od skargi w kwocie 536 zł i wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 3600 zł orzeczono na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3.

Wysokość wynagrodzenia radcy prawnego ustalono zgodnie z art. 205 § 2 p.p.s.a

i § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a i § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265).