Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 452/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-10-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Utrzymano w mocy zarządzenie - art. 260 §1 ustawy PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 260 par. 1 i par. 3 w zw. z art. 257
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Kot po rozpoznaniu w dniu 21 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprzeciwu T. W. od zarządzenia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 8 sierpnia 2016 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi T.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na 2016 rok postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z [...] sierpnia 2016 r. starszy referendarz sądowy (dalej: "referendarz") Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek T. W. (dalej: "skarżący") o przyznanie prawa pomocy. Skarżący nie złożył bowiem wniosku na urzędowym formularzu, pomimo stosownego wezwania skutecznie doręczonego [...] lipca 2016 r.

W ustawowym terminie skarżący złożył pismo, które zostało uznane za sprzeciw od ww. zarządzenia referendarza, zgodnie z zarządzeniem sędziego sprawozdawcy

z [...] września 2016 r. Skarżący podtrzymał stanowisko, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w niniejszej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 259 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej: "uppsa"),

od zarządzeń dotyczących prawa pomocy przysługuje środek zaskarżenia w postaci sprzeciwu. Rozpoznając taki sprzeciw sąd wydaje postanowienie na posiedzeniu niejawnym, w którym kwestionowane orzeczenie zmienia albo utrzymuje w mocy, zgodnie z art. 260 § 1 oraz § 3 uppsa. W świetle art. 257 uppsa, wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu, lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

Zdaniem Sądu, zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu, gdyż skarżący nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, pomimo stosownego wezwania, zawierającego prawidłowe pouczenie o treści art. 252 § 1 i § 2 oraz art. 257 uppsa. Wezwanie zostało prawidłowo doręczone skarżącemu 15 lipca 2016 r.

Tym samym, w ocenie Sądu, sprzeciw skarżącego nie ma usprawiedliwionych podstaw, zaś zawarta w nim argumentacja nie może stanowić podstawy do uchylenia zarządzenia starszego referendarza sądowego.

Mając na uwadze powyższe, skoro referendarz prawidłowo pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, to działając na podstawie

art. 260 § 1 i § 3 w związku z art. 257 uppsa, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.