Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1649/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-04-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6197 Służba Celna
Skarżony organ: Szef Krajowej Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube, Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska, Iwona Maciejuk (spr.), Protokolant starszy specjalista Bogumiła Kobierska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi R. O. na decyzję Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby oddala skargę.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] decyzją z dnia [...] maja

2017 r. nr [...], na podstawie art. 180 ust. 1 pkt 9 oraz art. 276 ust. 2,4,5 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r. poz.1974 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą o KAS, zwolnił [...] R. O. [...] służby celno-skarbowej ze służby stałej w Izbie Administracji Skarbowej w [...] z dniem doręczenia niniejszej decyzji w związku z upływem 12 miesięcy okresu zawieszenia w pełnieniu obowiązków, z uwagi na fakt, iż do dnia wydania decyzji nie ustąpiły przyczyny będące podstawą zawieszenia. Decyzja doręczona została w dniu [...] maja 2017 r.

W uzasadnieniu organ wskazał, że spełnione zostały obie przesłanki wynikające z art. 180 ust. 1 pkt 9 ustawy o KAS. Podał, że R. O. jest zawieszony

w pełnieniu obowiązków służbowych od dnia [...] sierpnia 2014 r., a zatem bez żadnych wątpliwości upłynął okres 12 miesięcy zawieszenia. Jednocześnie do dnia wydania decyzji nie ustąpiły przyczyny będące podstawą tego zawieszenia, czyli nie zostało zakończone postępowanie karne, w którym nadal funkcjonariusz ma status oskarżonego o popełnienie przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego. Stan faktyczny w sprawie wypełnia obie przesłanki, dając tym samym możliwość zwolnienia ze służby na podst. art. 180 ust. 1 pkt 9 ustawy o KAS. Organ wskazał, że wziął pod uwagę, iż zgodnie z art. 151 ust. 1 pkt 5 ustawy o KAS funkcjonariuszem może być osoba ciesząca się nieposzlakowaną opinią. Stwierdził, że sam fakt postawienia R. O. w stan oskarżenia powoduje, iż nie można uznać go za osobę

o nieposzlakowanej opinii. Organ podniósł, że zapoznał się również ze stanowiskiem Zarządu Związku Zawodowego Celników w [...] i dołączoną dokumentacją medyczną. Wskazał, że nieobecność w służbie spowodowana zawieszeniem w pełnieniu obowiązków w związku z postawieniem zarzutów w postępowaniu karnym, bezpośrednio wpływa na wiedzę, której funkcjonariusz nie ma możliwości aktualizować

i poszerzać w trakcie wypełniania obowiązków oraz kompetencje, których nie ma możliwości rozwijać i podnosić. Dodatkowo podkreślił, że długa nieobecność ujemnie wpływa na zapewnienie odpowiedniej obsady etatowej w Oddziale Celnym [...] w [...], w którym aktualnie R. O. powinien pełnić obowiązki. To z kolei może negatywnie wpływać na realizację zadań Oddziału Celnego.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej decyzją nr [...] z dnia

[...] sierpnia 2017 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania R. O., uchylił wymienioną wyżej decyzję organu I instancji w "części dotyczącej podstawy prawnej" i orzekł: "jest - "art. 180 ust. 1 pkt 9 oraz art. 276 ust. 2,4 i 5 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2016 r. poz. 1947, z późn.zm.)" winno być - "art. 105 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1799 z późn. zm.) oraz art. 165 ust. 3 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. poz. 1948, z późn.zm.)". W pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu organ wskazał, że odwołujący się wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania. Jednocześnie odwołujący się wniósł o wydanie decyzji o dalszym przedłużeniu okresu zawieszenia w pełnieniu obowiązków służbowych i wykonywaniu czynności do czasu wydania orzeczenia w toczącym się postępowaniu karnym przed sądem oraz przedstawienie mu propozycji określającej nowe warunki służby w Służbie Celno-Skarbowej lub propozycji określającej nowe warunki zatrudnienia lub też zastosowanie trybu postępowania określonego w art. 170 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej, zwanej dalej także ustawą – Przepisy wprowadzające ustawę o KAS.

Szef KAS wskazał, że z dniem 1 marca 2017 r. weszła w życie ustawa o KAS, tworząca Krajową Administrację Skarbową, w ramach której została wyodrębniona Służba Celno-Skarbowa. W myśl przepisu art. 159 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę o KAS, z dniem 1 marca 2017 r. straciła moc ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej. Z tym dniem zniesiono również Szefa Służby Celnej oraz dyrektorów izb celnych (art. 160 ust. 1 pkt 2 i 4 ww. ustawy) - organy pierwszej i drugiej instancji w postępowaniu administracyjnym dotyczącym stosunku służbowego funkcjonariuszy celnych. Zgodnie z art. 165 ust. 3 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę o KAS, pracownicy zatrudnieni w izbach celnych oraz urzędach kontroli skarbowej oraz funkcjonariusze celni pełniący służbę w izbach celnych albo komórkach urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw publicznych stają się z dniem wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1, z zastrzeżeniem art. 170, odpowiednio pracownikami zatrudnionymi w jednostkach organizacyjnych Krajowej Administracji Skarbowej albo funkcjonariuszami Służby Celno-Skarbowej, pełniącymi służbę w jednostkach KAS i zachowują ciągłość pracy i służby. W sprawach wynikających

ze stosunku pracy i stosunku służbowego stosuje się przepisy dotychczasowe.

Organ wskazał, że R. O. z dniem 1 marca 2017 r. stał

się funkcjonariuszem Służby Celno-Skarbowej. Do dnia wydania decyzji funkcjonariuszowi nie została przedłożona propozycja pracy lub służby zgodnie z ww. art. 170 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę o KAS, stąd w postępowaniu dotyczącym zwolnienia ze służby ww. funkcjonariusza, w oparciu o przywołany wyżej przepis art. 165 ust. 3, należało zastosować przepisy dotychczasowe, tj. przepisy ustawy o Służbie Celnej. Organ pierwszej instancji natomiast w podstawie prawnej rozstrzygnięcia wskazał przepisy ustawy o KAS. W ocenie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej zastosowanie tych przepisów nastąpiło z naruszeniem powołanych wyżej przepisów przejściowych ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę o KAS. Stwierdził, że wobec wskazanych uchybień należało dokonać korekty skarżonej decyzji w ww. zakresie. Podał, że ustawa o Służbie Celnej ustala obligatoryjne (art. 104) i fakultatywne (art.105) przyczyny zwolnienia funkcjonariusza celnego ze służby. Jedną z przyczyn fakultatywnego zwolnienia ze służby jest, zgodnie z przepisem art. 105 ust. 1 pkt 10 ustawy, upływ 12 miesięcy okresu zawieszenia funkcjonariusza w pełnieniu obowiązków służbowych, jeżeli nie ustąpiły przyczyny będące podstawą zawieszenia.

Z akt sprawy wynika, że upłynął okres dwunastomiesięcznego zawieszenia odwołującego w pełnieniu obowiązków służbowych. Odwołujący był zawieszany

w pełnieniu obowiązków służbowych począwszy od dnia [...] sierpnia 2014 r. do dnia [...] maja 2017 r. Organ wskazał na decyzje dotyczące zawieszenia w pełnieniu obowiązków służbowych.

W przedstawionym stanie faktycznym - zawiadomienie Prokuratury Rejonowej

w [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. sygn. akt [...] o wszczęciu śledztwa o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k., pisma Prokuratury Rejonowej w [...] i [...] z dnia [...] listopada 2014 r., [...] stycznia 2015 r., [...] kwietnia 2015 r., [...] czerwca 2015 r. informujące o trwaniu śledztwa, pismo z dnia [...] lipca 2015 r. [...] lipca 2015 r., [...] lipca 2015 r. o skierowaniu aktu oskarżenia do Sądu Rejonowego w [...] oraz notatki służbowe dotyczące terminu rozprawy przed Sądem Rejonowym w [...] - bezspornym w ocenie organu jest, że przyczyna zawieszenia w pełnieniu obowiązków służbowych odwołującego nie ustała, a zatem druga przesłanka wymagana przez przepis art. 105 ust. 1 pkt 10 ustawy została spełniona. Zawieszenie miało charakter ciągły i związane było z prowadzonym przeciwko odwołującemu postępowaniem karnym oraz nie ustały przyczyny będące podstawą zawieszenia. Dwunastomiesięczny okres zawieszenia upłynął, a prowadzone przeciwko odwołującemu postępowanie karne, które było przyczyną zawieszenia, nadal jest w toku. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] wykazał, że zwolnienie ze służby nastąpiło z uwagi na negatywne konsekwencje długotrwałego zawieszenia w pełnieniu obowiązków służbowych. Dalsze pozostawanie w służbie funkcjonariusza, który został zawieszony w czynnościach służbowych oraz czynności tych nie wykonuje przez ustalony przez ustawodawcę maksymalny 12 - miesięczny okres ochronny, stanowi realne i istotne zagrożenie dla interesu społecznego, gdyż w sposób oczywisty zakłóca wykonywanie służby i w znacznym stopniu wpływa na możliwość rzetelnego wywiązywania

się z powierzonych jej zadań. Organ zaznaczył, że kwestia winy nie jest badana w postępowaniu o zwolnienie funkcjonariusza w oparciu o art. 105 ust. 1 pkt 10 ustawy

o Służbie Celnej. Szef KAS wskazał, że wobec wystąpienia w sprawie przesłanek określonych w art. 105 ust. 1 pkt 10 ustawy o Służbie Celnej, co zostało powyżej wykazane, skarżona decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, po dokonaniu korekty przez organ II Instancji, w pozostałym zakresie jest zgodna z prawem. Stwierdził, że nie zawiera ona również cech dowolności, mieszcząc się, w ocenie organu II instancji, w granicach uznania administracyjnego.

Decyzja Szefa Krajowej Administracji Skarbowej nr [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r. stała się przedmiotem skargi R. O. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Skarżący, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji oraz zwrot kosztów postępowania, zarzucił:

- naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik postępowania:

1) art. 137 § 1 pkt 2 k.p.a. i art. 107 k.p.a., polegające na uchyleniu zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji w zakresie określenia podstawy prawnej i utrzymaniu jej w pozostałej części w mocy, w sytuacji gdy uznana za wadliwą podstawa prawna stanowiła zarówno podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia, jak również wszczęcia przez organ pierwszej instancji postępowania w celu zwolnienia strony skarżącej ze służby;

2) art. 6 k.p.a. w związku z art. 7 k.p.a. i 8 k.p.a., poprzez wydanie w trybie art. 137 § 1 pkt 2 k.p.a. i art. 107 k.p.a. decyzji naruszającej zasadę dwuinstancyjności określonej w art. 15 k.p.a., bowiem organ II instancji uchylił decyzję z dnia [...] maja 2017 r. w zakresie podstawy prawnej, a zatem organ I i II instancji nie rozpoznawał sprawy na podstawie jednakowego stanu prawnego;

3) art. 105 k.p.a., poprzez jego niezastosowanie, polegające na braku wydania decyzji

o umorzeniu postępowania, skoro stronie skarżącej można było nie przedstawiać propozycji określającej nowe warunki zatrudnienia albo pełnienia służby,

co w konsekwencji spowodowałoby względem skarżącego wygaśnięcie stosunku służbowego i umorzenie postępowania w przedmiocie zwolnienia ze służby;

4) art. 77 § 1 i § 4 w zw. z art. 79 i art. 81 k.p.a., polegające na nieprawidłowej

i fragmentarycznej analizie materiału dowodowego w sprawie, a w konsekwencji uznaniu, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające utrzymanie w mocy merytorycznej części wydanego orzeczenia organu pierwszej instancji.

- naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy:

1) art. 170 ust. 1 pkt 1 przepisów ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę o KAS, poprzez jego niezastosowanie, nieprzedstawienie bowiem w terminie do dnia [...] maja 2017 r. pisemnej propozycji określającej nowe warunki zatrudnienia albo pełnienia służby spowodowałoby względem skarżącego wygaśnięcie stosunku służbowego;

2) art. 105 ust. 1 pkt 10 ustawy o Służbie Celnej oraz art. 165 ust. 3 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę o KAS, poprzez ich błędną wykładnię, skutkującą zwolnieniem skarżącego ze służby, pomimo że przepis ten wyraża tylko fakultatywną możliwość,

a nie wprowadza obligatoryjności, nadto przepis ten wskazuje na taką możliwość wskutek upływu 12 miesięcy okresu zawieszenia, zaś w przypadku skarżącego okres ten był o wiele dłuższy i wcześniej właściwy organ nie wszczynał postępowania w sprawie zwolnienia ze służby, co w ocenie skarżącego uzasadniało przekonanie,

iż ta przesłanka nie została spełniona.

W uzasadnieniu skarżący wskazał m.in., że organ I i II instancji nie rozpoznawał sprawy na podstawie jednakowego stanu prawnego. Uchylenie przez organ II instancji decyzji w zakresie podstawy prawnej uniemożliwia skarżącemu kontrolę -

w administracyjnym toku - zasadności takiej decyzji, stanowiąc naruszenie art. 15 k.p.a. i wyrażonej tam zasady dwuinstancyjności. Takie postępowanie organów administracji publicznej stanowi także naruszenie art. 107 k.p.a., poprzez nieuprawnioną rektyfikację zaskarżonego rozstrzygnięcia przez organ II instancji.

Skarżący podziela stanowisko organu, że w przedmiotowej sprawie nadal nie ustąpiły przyczyny będące podstawą zawieszenia go w pełnieniu obowiązków służbowych, jednak uznaje, że stanowi to podstawę do dalszego przedłużenia okresu zawieszenia w wykonywaniu obowiązków służbowych i czynności - a nie do wszczęcia postępowania, mającego na celu zwolnienie skarżącego ze służby.

Szef Krajowej Administracji Skarbowej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, powołując się na ustalenia zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie podlegała uwzględnieniu, albowiem zaskarżona decyzja, jak też decyzja organu I instancji nie naruszają prawa w stopniu, który miałby wpływ na wynik sprawy. Wprawdzie Szef KAS błędnie zastosował art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. i uchylił decyzję organu I instancji "w części dotyczącej podstawy prawnej", albowiem powołanie podstawy prawnej nie stanowi rozstrzygnięcia o istocie sprawy, jednakże samo

to uchybienie nie stanowi podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji. Trafnie bowiem Szef KAS utrzymał w mocy decyzję organu I instancji "w pozostałej części", czyli w zakresie rozstrzygnięcia o zwolnieniu skarżącego ze służby stałej z dniem doręczenia decyzji organu I instancji, tj. z dniem [...] maja 2017 r.

W ocenie Sądu w sprawie tej prawidłowo Szef KAS stwierdził, że zastosowanie

w stosunku do skarżącego mają przepisy ustawy o Służbie Celnej, a nie ustawy o KAS w zakresie podstawy zwolnienia ze służby. Zgodnie bowiem z art. 165 ust. 3 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę o KAS, pracownicy zatrudnieni w izbach celnych oraz urzędach kontroli skarbowej oraz funkcjonariusze celni pełniący służbę w izbach celnych albo komórkach urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw publicznych stają się z dniem wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1,

z zastrzeżeniem art. 170, odpowiednio pracownikami zatrudnionymi w jednostkach organizacyjnych Krajowej Administracji Skarbowej albo funkcjonariuszami Służby Celno-Skarbowej, pełniącymi służbę w jednostkach KAS i zachowują ciągłość pracy

i służby. W sprawach wynikających ze stosunku pracy i stosunku służbowego stosuje się przepisy dotychczasowe.

R. O. z dniem 1 marca 2017 r. stał się funkcjonariuszem Służby Celno- Skarbowej. Do dnia zaś wydania decyzji o zwolnieniu ze służby nie została skarżącemu przedłożona propozycja pracy lub służby zgodnie z ww. art. 170 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę o KAS. Zasadnie zatem organ II instancji wskazał, że w postępowaniu dotyczącym zwolnienia ze służby należało zastosować przepisy ustawy o Służbie Celnej.

Zastosowana przez organ II instancji podstawa prawna do zwolnienia skarżącego ze służby, tj. art. 105 ust. 1 pkt 10 ustawy o Służbie Celnej, znajdowała zastosowanie, gdy decyzję o zwolnieniu wydawał organ I instancji (art. 165 ust. 3 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę o KAS). Zgodnie z art. 105 ust. 1 pkt 10 ustawy o Służbie Celnej, funkcjonariusza można zwolnić ze służby w przypadku upływu 12 miesięcy okresu zawieszenia w pełnieniu obowiązków służbowych, jeżeli nie ustąpiły przyczyny będące podstawą zawieszenia. Dokładnie takie samo brzmienie ma przepis art. 180 ust. 1 pkt 9 ustawy o KAS, na który powołał się organ I instancji. Nie ma

w ocenie Sądu wątpliwości, że ta sama sprawa została dwukrotnie rozpatrzona

i rozstrzygnięta, a zatem nie doszło do naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania (art. 15 k.p.a.). Postępowanie przed organem I instancji zostało wszczęte w sprawie zwolnienia skarżącego ze służby w związku z upływem 12 miesięcy okresu zawieszenia w pełnieniu obowiązków służbowych i okolicznością, że przyczyny będące podstawą zawieszenia nie ustały. Wskazanie przez organ art. 180 ust. 1 pkt 9 ustawy o KAS w miejsce art. 105 ust. 1 pkt 10 ustawy o Służbie Celnej niczego w zakresie tożsamości przedmiotu sprawy, w ramach wszczętego postępowania, nie zmienia.

W sprawie tej, wbrew zarzutom skargi, nie doszło do naruszenia art. 6 k.p.a., art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 15 k.p.a. Organy nie naruszyły też art. 77 § 1 i § 4 k.p.a. w zw. z art. 79 i art. 81 k.p.a. Organy w sposób wyczerpujący zebrały materiał dowodowy i wszechstronnie go rozważyły. Uzasadnienia organów obu instancji nie pozostawiają wątpliwości co do podstawy zwolnienia skarżącego ze służby i wskazują, z jakich przyczyn pozostawanie skarżącego w służbie nie jest zdaniem organów możliwe.

W sprawie jest bezsporne, że skarżący był zawieszony w pełnieniu obowiązków służbowych od dnia [...] sierpnia 2014 r. Ostatnia decyzja o zawieszeniu skarżącego w pełnieniu obowiązków służbowych wyznaczyła okres zawieszenia do dnia [...] maja

2017 r. Nie ma zatem żadnych wątpliwości, że prawidłowo organy stwierdziły,

iż upłynęło 12 miesięcy okresu zawieszenia w pełnieniu obowiązków służbowych. Spełniona została zatem jedna z dwóch przesłanek uprawniających do zwolnienia skarżącego ze służby na podstawie art. 105 ust. 1 pkt 10 ustawy o Służbie Celnej.

Nie kwestionuje tego sam skarżący, wskazując jedynie, że upłynął już znacznie dłuższy okres zawieszenia niż 12 miesięcy, co zdaniem skarżącego powinno powodować dalsze zawieszenie w pełnieniu obowiązków, a nie zwolnienie ze służby. Wskazania wymaga w związku z powyższym, że okoliczność, iż upłynął znacznie dłuższy okres zawieszenia w pełnieniu obowiązków, niż ustawodawca uznał za wymagany,

nie stanowi przeszkody do zastosowania przez organ powołanego przepisu.

Nie ma także wątpliwości co do spełnienia drugiej ustawowej przesłanki. Skarżący nie kwestionuje, że nadal nie ustąpiły przyczyny będące podstawą zawieszenia w pełnieniu obowiązków służbowych, albowiem postępowanie karne

nie zostało zakończone.

Organ dokonał prawidłowej wykładni i właściwie zastosował art. 105 ust. 1 pkt 10 ustawy o Służbie Celnej. Nie doszło też do naruszenia art. 107 k.p.a. Organ przedstawił uzasadnienie prawne i faktyczne. Nie pozostawił żadnych wątpliwości co do podstawy zwolnienia i jej przyczyn. Organy zebrały materiał dowodowy w sposób wyczerpujący

i należycie go oceniły. Nie można w sprawie tej mówić o dowolności. Organy podkreśliły bowiem, że dalsze pozostawanie w służbie funkcjonariusza, który nie wykonuje zadań, w znacznym stopniu wpływa na możliwość rzetelnego wywiązywania się tej Służby

z powierzonych jej ustawowo zadań. Brak nawet jednego funkcjonariusza wpływa bowiem na realizację powierzonych organowi zadań. Ustalenia tego nie sposób podważyć. Nadto, niewątpliwie niewykonywanie zadań wskutek zawieszenia

w pełnieniu obowiązków służbowych od dnia [...] sierpnia 2014 r. powoduje, że funkcjonariusz od ponad 2 lat nie ma możliwości poszerzania wiedzy w trakcie wypełniania obowiązków. Długa nieobecność wpływa nadto, co zauważył organ I instancji, na zapewnienie odpowiedniej obsady etatowej, a ustawodawca nie przewidział możliwości zatrudnienia pracownika na zastępstwo w takiej sytuacji. Zadania zaś wymagają pełnej realizacji. Organy wzięły w sprawie tej pod uwagę zarówno interes funkcjonariusza, jak i interes społeczny. Zasadnie przy tym uznały, że przewagę ma interes społeczny przejawiający się w konieczności zapewnienia prawidłowej realizacji zadań jednostki, w której skarżący pełnił służbę.

Za niezasadny Sąd uznał także zarzut naruszenia art. 105 k.p.a. W sprawie tej brak było podstaw do zastosowania przez organ powołanego przepisu. Postępowanie

w sprawie zwolnienia ze służby skarżącego nie stało się w jego trakcie bezprzedmiotowe. Podnoszone w skardze kwestie dotyczące możliwości nieprzedstawienia propozycji służby nie mają żadnego znaczenia w sprawie. Także zarzut naruszenia art. 170 ust. 1 pkt 1 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę o KAS jest, w stanie faktycznym tej sprawy, dotyczącym fakultatywnego zwolnienia ze służby, niezrozumiały. Skarżący zwolniony został ze służby z dniem [...] maja 2017 r. Złożenie odwołania nie wstrzymało wykonania decyzji (art. 188 ust. 4 ustawy o Służbie Celnej). Kwestie nieprzedstawienia propozycji zatrudnienia lub służby pozostają w tej sprawie bez znaczenia. Wydanie decyzji o zwolnieniu ze służby w dniu [...] maja 2017 r. także

nie narusza prawa.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), orzekł jak w wyroku.