Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 912/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2020-03-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną interpretację
Powołane przepisy: article: art. 5a pkt 6, art. 10 ust. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2019 poz 1387
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Jarosław Szaro, Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska, Sędzia WSA Piotr Popek /spr./, Protokolant ref. Sabina Długosz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 marca 2020 r. sprawy ze skargi M.G. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1) uchyla zaskarżoną interpretację, 2) zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz skarżącego M.G. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi jest interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] października 2019 r. [...] dotycząca podatku dochodowego od osób fizycznych wydana w następstwie wniosku M. G. (dalej: Wnioskodawca/Skarżący) z dnia 14 sierpnia 2019 r. uzupełnionego pismem z dnia 30 września 2019 r. w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości.

We wniosku został przedstawiony następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca w 2005 r. będąc we wspólnocie małżeńskiej nabył działkę o pow. 2027 m2, działka nie była i nie jest zabudowana, zgodnie z rejestrem gruntów zakwalifikowana jest jako sady i pastwiska trwałe. W lutym 2018 r. Wnioskodawca złożył wniosek o ustalenie warunków zabudowy na powyższej działce na 10 domów mieszkalnych w zabudowie szeregowej. Powyższe warunki zostały ustalone. W ślad za wydanymi warunkami zabudowy dla powyższej działki Wnioskodawca zamierza starać się o wydanie pozwolenia na budowę.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 30 września 2019 r., Wnioskodawca wskazał, że nieruchomość nie wchodzi w skład gospodarstwa, on i jego żona nie są rolnikami prowadzącymi gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym. Przedmiotowa nieruchomość nadal pozostaje we wspólności majątkowej małżeńskiej. Wnioskodawca oraz jego żona nie prowadzą działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami, nie wykorzystywali i nie wykorzystują nieruchomości do prowadzenia działalności gospodarczej. Na wskazaną działkę w 2008 r. Wnioskodawca poniósł nakłady w wysokości 2 667 zł na doprowadzenie do działki wody. Wnioskodawca nie posiada projektu budowlanego domów, które mają być wybudowane i nie złożył jeszcze wniosku o pozwolenia na budowę. Wnioskodawca będzie zamieszczać ogłoszenia o sprzedaży przedmiotowej nieruchomości w sieci internetowej. Przy sprzedaży działki będzie działał we własnym imieniu, tzn. w sposób niezależny od innych podmiotów. Czynności podejmowane przez Wnioskodawcę związane ze sprzedażą nieruchomości będą podejmowane w sposób okazjonalny. Odpłatne zbycie nieruchomości nie nosi znamion działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm., dalej: u.p.d.o.f.), dokonywane jest w celu zarobkowym jednorazowo, incydentalnie, a nie w sposób zorganizowany i ciągły. Wnioskodawca sprzedając nieruchomość po pięciu latach licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nie uzyska przychodu, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1) Czy jeśli Wnioskodawca zdecyduje się na sprzedaż powyższej działki z ustalonymi warunkami zabudowy, to z tytułu takiej transakcji stanie się osobą prowadzącą działalność gospodarczą, co spowoduje konieczność zapłaty podatku dochodowego oraz czy z tytułu takiej sprzedaży stanie się podatnikiem podatku VAT?

2) Czy jeśli Wnioskodawca zdecyduje się uzyskać pozwolenie na budowę na powyższej działce 10 domów w zabudowie szeregowej i takie pozwolenie uzyska, to sprzedając powyższą działkę z uzyskanym już pozwoleniem na budowę, z tytułu takiej transakcji stanie się osobą prowadzącą działalność gospodarczą oraz czy z tytułu takiej sprzedaży stanie się podatnikiem podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż powyższej działki z uzyskanymi warunkami zabudowy na budowę 10 domów w zabudowie szeregowej, jak również sprzedaż powyższej działki z uzyskanym pozwoleniem na budowę 10 domów w zabudowie szeregowej, nie powoduje objęcia powyższych transakcji podatkiem dochodowym, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f.. Od nabycia powyższej nieruchomości minęło ponad 5 lat, sprzedaży dokona z majątku prywatnego, a ewentualna transakcja sprzedaży nie nosi znamion działalności gospodarczej

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w wymienionej na wstępie interpretacji indywidualnej z dnia [..] grudnia 2018 r. uznał, że zaprezentowane wyżej stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe.

Organ interpretacyjny przywołał na wstępie art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f., zgodnie z którym, sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz w/w praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej - nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f., a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz w/w praw, w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Wskazał jednak organ, że odrębnym źródłem przychodów wyszczególnionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f., jest pozarolnicza działalność gospodarcza, której definicję zawiera art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f.. W świetle tego przepisu pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej opiera się na trzech przesłankach: zarobkowym celu działalności, wykonywaniu działalności w sposób zorganizowany i ciągły oraz prowadzeniu działalności we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek.

Jak wskazał organ interpretacyjny powołując się na definicję z Wielkiego Słownika Języka Polskiego (www.wsjp.pl) działalność gospodarcza handlowa polega na kupowaniu towaru od kogoś i sprzedawaniu go następnie z zyskiem komuś innemu, co oznacza jest nią sprzedaż tego majątku, który został nabyty w celach odsprzedaży, a nie w celu spożytkowania go na własne potrzeby.

Podkreślił dalej organ, że ocena jednak, czy dana osoba fizyczna sprzedając działki działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czyli stałą (powtarzalność czynności i zamiar ich kontynuacji) i wykonywana jest w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zdaniem organu element ciągłości świadczy o względnie stałym zamiarze wykonywania działalności gospodarczej, co nie wyklucza możliwości prowadzenia jej tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu. Ustawodawcy chodzi o wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku. Powinna to być działalność stała, planowa (celowa), przy czym obojętne jest, czy plan obejmuje dłuższy czy krótszy okres.

Jak podkreślił organ, w celu właściwego zakwalifikowania - na gruncie u.p.d.o.f. - skutków działań podjętych przez Wnioskodawcę do właściwego źródła przychodu, należy ocenić zamiar, okoliczności i cel działań poprzedzających zbycie oraz samego planowanego zbycia nieruchomości przez Wnioskodawcę. W tym celu należy przeanalizować całokształt działań, jakie Wnioskodawca podjął w odniesieniu do nieruchomości w związku z planowaną sprzedażą, tj. rozważyć, czy czynności podjęte przez Wnioskodawcę w związku z planowaną sprzedażą noszą znamiona pozarolniczej działalności gospodarczej. O prowadzeniu działalności gospodarczej przesądzają przy tym obiektywne i zewnętrzne jej przejawy, a nie przekonanie podatnika. W tym sensie nie ma i nie może mieć znaczenia, że określony podmiot prowadzący konkretną działalność nie ocenia jej (subiektywnie) jako działalności gospodarczej. Jak wskazał organ, dla uzyskiwania przychodów z działalności gospodarczej nie jest również konieczne, aby podatnik miał formalnie status przedsiębiorcy, nie jest wymagana rejestracja tej działalności w sposób przewidziany w odrębnych przepisach, dotyczących wymogów formalnych, jakie powinna spełnić osoba prowadząca działalność gospodarczą.

W świetle powyższych rozważań, organ uznał, że z punktu widzenia art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f. oceniana działalność Wnioskodawcy będzie miała charakter zarobkowy, zorganizowany i ciągły, a także podjęta została przez niego we własnym imieniu. Zdaniem organu zakup nieruchomości w 2005 r., a następnie jej uatrakcyjnienie oraz zamiar zawarcia transakcji sprzedaży nie może mieć ze swej istoty charakteru przypadkowego, incydentalnego. Czynności Wnioskodawcy mają charakter profesjonalny i zorganizowany - wymagają one bowiem podejmowania szeregu zaplanowanych i przemyślanych czynności. Ponadto czynności nakierowane są na osiągnięcie określonego dochodu.

Nie zgodził się więc organ z twierdzeniem Wnioskodawcy, że przedmiotowa sprzedaż jest realizacją prawa do swobodnego rozporządzania własnym majątkiem. W jego opinii całokształt czynności dokonywanych przez Wnioskodawcę świadczy bezsprzecznie o celowym działaniu, które ujawnia zamiar zbycia nieruchomości. W przedstawionym we wniosku zdarzeniu przyszłym, Wnioskodawca dokonał uatrakcyjnienia przedmiotowej nieruchomości poprzez doprowadzenie wody i wystąpienie z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla 10 domów mieszkalnych w zabudowie szeregowej oraz zamierza uzyskać pozwolenie na budowę tych domów na powyższej nieruchomości. Ponadto będzie zamieszczać ogłoszenia o sprzedaży przedmiotowej nieruchomości w sieci internetowej, czyli w środkach masowego przekazu.

Zdaniem organu czynności podejmowane przez Wnioskodawcę wskazują, że mają one charakter profesjonalnego działania podobnego do tego, jakie wykonują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, tj. wykazał wnioskodawca aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. W związku z tym według organu przychody z planowanej sprzedaży nieruchomości z ustalonymi warunkami zabudowy 10 domów mieszkalnych w zabudowie szeregowej, zarówno przed uzyskaniem pozwolenia na budowę, jak również po jego uzyskaniu, będą uzyskiwane ze źródła, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza określona w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f.. A zatem, przychodów z takiej sprzedaży nie można kwalifikować do przychodów ze źródła wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f..

W skardze do tut. Sądu na opisaną na wstępie interpretację z dnia 21 października 2019 r. skarżący zarzucił naruszenie przepisu prawa materialnego to jest art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f. poprzez błędną jego wykładnię i zastosowanie do oceny sprawy.

Skarżący podniósł, że nie może się zgodzić z twierdzeniem, że podejmując działania doprowadzenia wody do mojej działki (11 lat temu) i ewentualnego zamiaru umieszczenia ogłoszeń o sprzedaży w sieci internetowej, podejmuje działania mające znamiona nietypowego rozporządzania prawem własności.

Z kolei działania mające na celu uzyskanie warunków zabudowy i ewentualnego pozwolenia na budowę miały na celu zwiększenie wartości posiadanej działki. Sam fakt chęci uzyskania wyższej kwoty ze sprzedaży nie może być jego zdaniem wystarczającym dowodem na to, że działa jak przedsiębiorca i nie może powodować utraty przez nieruchomość charakteru majątku prywatnego.

W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 57a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej: P.p.s.a.) skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W świetle przytoczonego przepisu Sąd bada prawidłowość zaskarżonej interpretacji indywidualnej tylko z punktu widzenia zarzutów skargi i wskazanej w niej podstawy prawnej, w szczególności sąd nie może podjąć żadnych czynności zmierzających do ustalenia innych, poza wskazanymi w skardze, naruszeń prawa. W wypadku zaś ustalenia takich wad w toku kontroli przeprowadzonej w granicach wyznaczonych skargą, nie może ich uwzględnić przy formułowaniu rozstrzygnięcia w sprawie.

Realizując wyżej określone granice kontroli, Sąd stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona interpretacja została wydana z rażącym naruszeniem wskazanego w skardze przepisu prawa materialnego.

Zasadniczą kwestią podlegającą ocenie w niniejszej sprawie, jest poprawność stanowiska organu, że transakcja przedstawiona w opisie zdarzenia przyszłego będzie stanowiła przejaw działalności gospodarczej skarżącego w rozumieniu art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f., a nie li tylko zarządu majątkiem prywatnym, w związku z czym przychody z tej sprzedaży należy opodatkować jako uzyskiwane ze źródła, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza określona w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f..

W myśl art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f. działalność gospodarcza albo pozarolnicza działalność gospodarcza oznacza działalność zarobkową: a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. Tylko łączne spełnienie wszystkich przesłanek (cech) wymienionych w art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f. determinuje możliwość kwalifikacji uzyskanego przez podatnika przychodu do źródła wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f.. Z kolei do odrębnego - niż pozarolnicza działalność gospodarcza źródła przychodów - zaliczone zostały w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a u.p.d.o.f. przychody z odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie.

Podzielić należy wyrażone w orzecznictwie poglądy, że brak jest podstaw kwalifikowania do pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f., podejmowanych przez podatnika czynności mieszczących się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mających na celu prawidłowe gospodarowanie tym majątkiem oraz zaspokajanie potrzeb rodziny. Działań z zachowaniem - normalnych w takich przypadkach - reguł gospodarności nie należy z gruntu utożsamiać z działalnością gospodarczą (por. np. wyroki NSA z dnia 4 marca 2015 r. sygn. akt II FSK 855/14, z dnia 9 marca 2016 r. sygn. akt II FSK 1423/14, czy z dnia 30 maja 2018 r. sygn. akt II FSK 3760/17). W efekcie działania podatnika, w stosunku do stanowiących jego własność składników majątkowych (w tym mienia nieruchomego), wykazują cechy zorganizowania i ciągłości, w rozumieniu art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f., gdy podejmowane przez niego czynności, związane z zagospodarowaniem tego mienia i jego rozporządzaniem, będą istotnie odbiegały od normalnego wykonywania prawa własności, a nadto podatnik z operacji tych uczyni sobie lub ma zamiar uczynienia stałego (nie okazjonalnego) źródła zarobkowania.

Przywołać należy tezę wyroku NSA z dnia 4 kwietnia 2019 r. sygn. akt II FSK 1100/17, że samo tylko wyodrębnienie z jednej nieruchomości działek gruntu, powiązane także z koniecznością uprzedniego uzyskania stosownych decyzji administracyjnych, czy uregulowania prawidłowego dostępu do nich, nie wykracza poza działania mieszczące się w zwykłym zarządzie własnymi sprawami majątkowymi. Zdaniem NSA w badanej sprawie wystąpiło jedynie uzyskanie decyzji administracyjnych, które pozwalało na uzyskanie wyższej ceny. Bez wątpienia także w obrocie prywatnoprawnym zbywca składników prywatnego majątku - biorąc pod uwagę zasady doświadczenia życiowego oraz logiki - kieruje się chęcią osiągnięcia zysku i tylko z tego względu nie staje się uczestnikiem obrotu gospodarczego, nie wchodzi w obszar profesjonalnego obrotu handlowego.

W innym orzeczeniu z dnia 12 lipca 2018 r. sygn. akt II FSK 2134/16, NSA stwierdził, że na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. może wskazywać - rozpatrywany całościowo - zespół powiązanych ze sobą działań podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do osiągnięcia zysku, w szczególności łącznie polegających na wielokrotnym nabywaniu nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym odpowiednio przygotowanych nieruchomości oraz dokonywaniu tych transakcji (nabycia i zbycia) w stosunkowo krótkim przedziale czasowym.

Trudno oczekiwać od podmiotu, który zbywa składnik swojego majątku, aby nie kierował się przy tym rachunkiem ekonomicznym i powstrzymywał od działań, które pozwolą mu uzyskać jak najwyższa cenę, tylko w obawie przed obłożeniem transakcji sprzedaży daniną publicznoprawną. Uzyskanie warunków zabudowy oraz pozwolenia na budowę nie jest samo w sobie czynnością profesjonalną specyficzną wyłącznie dla podmiotów trudniących się zawodowo obrotem nieruchomości, tak jak w ogóle nie może być mowy o uznaniem za taką opublikowanie (umieszczenie) ogłoszenie o sprzedaży w Internecie.

Charakterystyczne jest to co pomieszcza definicja działalności handlowej jako jeden z przejawów działalności gospodarczej, na która powołuje się sam organ. Wskazał bowiem, że: "działalnością handlową" jest sprzedaż tego majątku, który został nabyty w celach odsprzedaży, a nie w celu spożytkowania go na własne potrzeby. Tymczasem ignoruje całkowicie organ, że wedle wiążącego go opisu wniosku sporna działka została nabyta przez małżonków w celu zaspokojenia potrzeb rekreacyjnych rodziny i w tym celu wykorzystywana przez szereg lat od 2005 r. Nie jest to więc typowa lokata kapitału na którą powołuje się organ, z zamiarem odsprzedaży w przyszłości z zyskiem. Potrzeby rodziny z upływem czasu się zmieniają lub pojawiają się nowe, więc nie można utrzymywać, jak czyni to organ, i to wbrew literalnej treści wniosku inicjującego, że po 15 latach od nabycia nieruchomości skarżący wraz z żoną dokonują finalizacji inwestycji.

W ocenie Sądu dowolna jest kwalifikacja sprzedaży przedmiotowej nieruchomości jako dokonanej w ramach działalności gospodarczej bowiem nie opiera się na rozważeniu wszystkich okoliczności tych transakcji poprzestając na wybiórczym doborze i wywodzie przez organ niektórych tylko okoliczności wskazanych przez wnioskodawcę, przydając im zbyt wielkie znaczenie, a bagatelizując znaczenie innych, czy też w ogóle je pomijając. Tymczasem jak wskazał sam organ jednoznaczna kwalifikacja badanego przejawu aktywności podatnika w zakresie sprzedaży nieruchomości jako działalności profesjonalnej czy też prywatnej w ramach zarządu majątkiem prywatnym wymaga rozważenia wszystkich okoliczności analizowanego zdarzenia. Przede wszystkim pomija organ, że mamy do czynienia z jedną nieruchomością, wykorzystywaną przez szereg lat dla potrzeb rodziny. Nie sposób zgodzić się z twierdzeniem organu, że sprzedaż jednej działki nabytej wiele lat wcześniej dla zaspokojenia rekreacyjnych potrzeb rodziny przybiera profesjonalną postać, zwłaszcza, że jak wskazano w treści wniosku nie towarzyszy jej zamiar kontynuacji i wykonywania podobnych operacji w sposób ciągły.

Argumentacja organu, że planowana sprzedaż opisana we wniosku musi być postrzegana jako działalność profesjonalna bo opiera się szeregu zaplanowanych i przemyślanych czynnościach, nakierowanych na osiągnięcie określonego dochodu, jest nieprzekonywująca. Działanie z rozmysłem nie przesądza bynajmniej kwalifikacji charakteru tej działalność, skoro także racjonalny i efektywny zarząd majątkiem prywatnym wymaga przemyśleń, planowania i nastawiony jest na osiągnięcie korzyści majątkowej.

Trudno też zgodzić się z twierdzeniem organu, że doprowadzenie wody do działki oznacza jej uatrakcyjnienie przed planowaną sprzedażą, skoro deklarowany przez wnioskodawcę cel wykorzystywania działki to jest wykorzystywanie jej dla wypoczynku czy aktywnego spędzania czasu (rekreacji) także jest sposobniejszy do osiągnięcia przy urządzeniu ujęcia wody na działce, co miało zresztą miejsce blisko 10 lat przed podjęciem decyzji o sprzedaży.

W ocenie Sądu czynności skarżącego nie miały cech zorganizowania w rozumieniu art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f.. O spełnieniu tej przesłanki absolutnie nie świadczą podnoszone przez organ okoliczności, jak nabycie nieruchomości w 2005 r., doprowadzenie ujęcia wody na działkę, uzyskanie warunków zabudowy i/lub pozwolenia na budowę. Czynności te, poza dwoma ostatnimi są tak rozciągnięte w czasie (poza dwoma ostatnimi), że zrywa się związek między nimi, aby można było mówić o jakimś zorganizowaniu. Poza tym uzyskanie zezwolenia na budowę wskazane jest przez wnioskodawcę warunkowo (w związku z tym objęte odrębnym pytaniem) i wymaga odrębnej oceny w aspekcie wystąpienia w warunkach przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego przejawu działalności gospodarczej. Pomija przede wszystkim organ interpretacyjny, że przedmiotem sprzedaży ma być jedna nieruchomość i wykluczone są przez wnioskodawcę inne tego typu transakcje. Zatem takie działania poprzedzające sprzedaż pojedynczego składnika majątku wspólnego jak uzyskanie warunków zabudowy, choćby dedykowane pod potrzeby dewelopera i opcjonalnie uzyskanie pozwolenia na budowę, nie daje podstaw do przyjęcia, aby działania Wnioskodawcy w sposób istotny odbiegają od normalnego wykonywania prawa własności, a już z pewnością do uznania, że dokonując sprzedaży tej nieruchomości z warunkami zabudowy, jakie by one nie były i opcjonalnie z pozwoleniem na budowę, uczynił sobie z tego stałe źródło zarobkowania. Mamy do czynienia z czynnością jednorazową, wyzbyciem się składnika majątku dorobkowego małżonków, nabytego przed laty, który dotąd był wykorzystywany do realizacji określonych potrzeb rodziny wnioskodawcy.

Na marginesie należy zwrócić uwagę na jeszcze jeden aspekt sprawy. Wyłączenie z opodatkowania przewidziane w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. związane z upływem 5 lat między nabyciem, a sprzedażą nieruchomości, wskazuje, że sam ustawodawca przyjął pewną cezurę, której upływ pozwala przyjąć, że nabycie nieruchomości nie nastąpiło w celach spekulacyjnych. W niniejszej sprawie upłynęło blisko 15 lat a Wnioskodawca w sposób wiążący organ dla oceny sprawy, wskazał przeznaczenie nabywanej nieruchomości. Jeżeli podatnik chce w inny sposób wykorzystać nieruchomość, to jest spieniężyć ją i w tym celu podejmuje działania uatrakcyjniania jej, przez uzyskanie warunków zabudowy a opcjonalnie uzyskanie także pozwolenia na budowę, to zdaniem Sądu nie wykracza poza działania mieszczące się w zwykłym zarządzie własnymi sprawami majątkowymi. Absolutną codziennością i powszechne jest natomiast zamieszczanie ofert sprzedaży w Internecie i w żadnym razie nie jest czymś co wyróżnia działalność profesjonalną w obrocie nieruchomości.

W efekcie uznać należy, że to stanowisko organu interpretacyjnego stanowi efekt błędnej wykładni art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f., a w konsekwencji także art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f..

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. orzekł jak

w pkt 1 sentencji wyroku.

O kosztach orzeczono w oparciu o treść art. 200 p.p.s.a..

W ponownym postępowaniu organ zobowiązany jest udzielić interpretacji indywidualnej w oparciu o wykładnię prawa poczynioną w niniejszym wyroku.