Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 1804/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2005-06-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Sędzia NSA Stanisław Małek Protokolant Sekr. sąd. Dobrosława Sobczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 czerwca 2005 r. przy udziale sprawy ze skargi M.A. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2003 r. Nr [...] znak [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę. /-/ A. Łaskarzewska /-/ M. Bohdanowicz /-/ St. Małek


UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2003r. [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. nakazano M. A. rozbiórkę budynku gospodarczo-garażowego zlokalizowanego na działce o nr [...] położonej w K. ul. [...] na podstawie art. 48 i 52 ustawy z dnia 07.07.1994r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. nr 106 poz. 1126 z 2000r. ).

Przedmiotowy budynek gospodarczy stawiany był bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę.

Tłumaczenie inwestora, iż odbudowuje budynek po pożarze o tyle jest niezasadne w ocenie organu, bowiem pozostałe po upaleniu ściany zewnętrzne i działowe nie są zlokalizowane w miejscu gdzie wybudowano przedmiotowy budynek gospodarczy uprzednio.

W związku z powyższym organ uznał, że mamy do czynienia z samowolą budowlaną.

M. A. w odwołaniu od tej decyzji podniósł, że jest ona dla niego bardzo krzywdząca.

W miejscu gdzie stawia obecnie budynek, stał poprzednio inny, który spalił się i wtedy

nikomu nie przeszkadzał.

Podniósł także, że w toku prowadzonego postępowania w dniu [...] marca 2003r. i [...] kwietnia 2003r. nie mógł zapoznać się z aktami.

Decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2003r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu podał, że kontrola zakresu robót budowlanych wskazuje, iż w niniejszej sprawie, mamy do czynienia z budową, o której mowa w art. 3 pkt. 6 prawa budowlanego. Zgodnie z art. 28 tej ustawy roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę.

Z protokołu oględzin miejsca pożaru wykonanej przez biegłego sądowego z dziedziny pożarnictwa wynika, że przedmiotowy budynek uległ spaleniu w dużym stopniu i wykonywane roboty nie można uznać za remont lecz budowę obiektu.

]

Organ, po stwierdzeniu wybudowania obiektu bez pozwolenia na budowę, jest zobligowany przepisami ustawy prawo budowlane do wydania decyzji o przymusowej rozbiórce garażu w myśl art.48 prawa budowlanego.

W skardze do sądu M. A. zarzucił naruszenie przepisu art. 10 kpa, gdyż

uniemożliwiono mu branie udziału w postępowaniu administracyjnym z możliwością

wypowiedzenia się co do zgromadzonych dowodów.

Działający w jego imieniu ojciec E. A. kilkakrotnie udawał się do organu, ale nie udostępniono mu akt.

Zarzucił także, że nie wykonał nowych ław fundamentowych wbrew twierdzeniom organu, a budynek zrekonstruował tylko w części z uwagi na brak środków finansowych w oparciu o istniejącą posadzkę i ławy.

Organ kontrolował prace budowlane i nie kwestionował ich legalności.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł ojej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny po zapoznaniu się ze stanem faktycznym i prawnym sprawy zwarzył co następuje:

Skarga jest niezasadna.

W sprawie nie budzi wątpliwości okoliczność, której także nie zaprzecza skarżący, iż prowadził prace budowlane bez wymaganego pozwolenia na budowę.

Zaznaczyć należy, iż organy administracji orzekające w I i II instancji stosowały przepis art. 48 w brzmieniu wynikającym z tekstu jednolitego Dz. U. z 2000r. nr 106 poz. 1126 prawa budowlanego z 07.07.1994r. i to w datach pomiędzy [...].04.2003r. i [...].06.2003r., a więc o zastosowaniu "najwyższej kary" za naruszenie porządku prawnego z powołaniem się na brak przedmiotowego pozwolenia na budowę.

W tym okresie czasu samowola budowlana nie mogła być legalizowana, a przepis art. 48 traktował ją jako działanie naganne wymagające odpowiedniego przeciwdziałania i był odejściem od systemowej zasady obowiązku dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, ponieważ nie jest wyjaśnieniem sprawy, w rozumieniu art. 7 kpa sprawdzenie w rejestrach urzędowych właściwego organu, czy na dany obiekt budowlany uzyskano wymagane pozwolenie na budowę lub dokonano wymaganego zgłoszenia budowy albo czy dany organ zgłosił sprzeciw w sprawie zamierzonej budowy.

Rygoryzm ten ma odniesienie także do drugiego zarzutu skargi o niewyjaśnienie przez organ okoliczności sprawy i uniemożliwienie udziału w sprawie.

Skoro organ ustalił samowolę budowlaną na podstawie własnych dokumentów i przepisy prawa nie wymagały od organu badania jej przyczyn i okoliczności powstania, to

strona, która jej się dopuściła, nie mogła nic w sprawie wnieść, co skutkowałoby inną treścią decyzji, tym bardziej, że sam M. A. nie zgłaszał się w sprawie, a jego ojciec nie miał pełnomocnictwa do działania w jego imieniu.

Sąd rozważał także w świetle treści przepisu 29 ustawy z 07.07.1994r. prawo budowlane według stanu na dzień wydawania decyzji przez organy, czy zamierzenie inwestycyjne M. A. wymagało pozwolenia na budowę.

W tej mierze Sąd dał wiarę organowi nadzoru budowlanego, który w wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdził, iż budowa obejmowała wzniesienie nowego budynku gospodarczego o wymiarach [...] m na [...] m parterowego o dachu dwuspadowym, krytym dachówką, z otworami okiennymi w ścianie zachodniej, z cegły pełnej.

Został postawiony w części na nowych fundamentach ( ściana szczytowa ) ( patrz k.5 akt administracyjnych.).

Te okoliczności, mimo zaprzeczeń strony wskazują na brak możliwości zakwalifikowania tej budowy jako takiej, która nie wymagała pozwolenia na budowę ( art. 29 ust. 1 i 2 cytowanej ustawy).

O powyższym Sąd orzekał na podstawie przepisu art.7 ustawy z 27.03.2003r. o zmianie ustawy - prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw ( Dz. U. nr 80 poz. 718 ) w związku z wydaniem decyzji ostatecznej przez organy administracji - który określał zasady prawa międzyczasowego od dnia 10.07.2003r.

Te zatem okoliczności zadecydowały, iż Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa przez organy orzekające w sprawie i na podstawie art. 151 ustawy z 30.08.2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 poz. 1270 z późniejszymi zmianami), skargę oddalił.

wz /-/ A. Łaskarzewska /-/ M. Bohdanowicz /-/ A. Łaskarzewska

Brak podpisu sędziego

spowodowany jest jego

nieobecnością