Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 634/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2008-03-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art 58 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Dybowski Sędziowie WSA Bożena Popowska As. sąd. Izabela Kucznerowicz (spr.) Protokolant Ref. staż. Justyna Hołyńska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 20 marca 2008 r. przy udziale sprawy ze skargi I.J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie świadczeń rodzinnych uchyla zaskarżone postanowienie /-/ I. Kucznerowicz /-/M. Dybowski /-/ B. Popowska JH


UZASADNIENIE

Decyzją Burmistrza z dnia [...] nr [...] na podstawie art. 2 pkt. 1, art. 4, art. 5, art. 6, art. 23, art. 25, art. 26, art. 30 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. nr 228, poz. 2255 ze zm.) przyznano I.J. z zasiłek rodzinny na dziecko M.J. w kwocie 43 zł miesięcznie na okres od 1.02.2006 do 31.08.2006 r. i odmówiono dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka i utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych na skutek upływu ustawowego okresu jego pobierania na M.J. Decyzja ta stała się ostateczna.

Decyzją Burmistrza z dnia [...] nr [...] na podstawie art. 2 pkt 1, art. 4, art. 5., art. 6, art. 23, art. 25, art. 26, art. 30, art. 59b ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych przyznano I.J. zasiłek rodzinny na M.J. w kwocie 43 zł miesięcznie na okres od 1.09.2005 do 31.06.2006 r., dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka i utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych na skutek upływu ustawowego okresu jego pobierania na M.J. w kwocie 400 zł miesięcznie na okres od 1.09.2005 – 14.02.2006 r.

W dniu 23 maja 2007r. I.J. wniosła odwołanie od tej decyzji. Jednocześnie w treści tego odwołania zawarła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...], uzasadniając to tym, że wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na wcześniejsze decyzje. W jej przekonaniu należało oczekiwać na wyrok Sądu i nie było potrzeby odwołania się od kolejnych decyzji. Taką informację udzielił jej urzędnik oświadczając, że dodatek zostanie zwrócony gdy zapadnie korzystny dla Niej wyrok w sprawie.

Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło I.J. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

Zdaniem organu I.J. nie uprawdopodobniła braku swojej winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W konsekwencji brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

I.J. wniosła skargę na powyższe postanowienie podnosząc, iż była błędnie informowana przez urzędników. Skarżąca twierdzi, że powiedziano Jej, że ma czekać aż sprawę rozstrzygnie Sąd.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1296 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności organu administracji publicznej. W ramach tej kontroli Sąd ocenia czy organ administracyjny prawidłowo ustalił stan faktyczny, w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy i czy prawidłowo zastosował właściwe normy prawne.

W niniejszej sprawie doszło do naruszenia przepisu prawa materialnego. Instytucja uchybionego terminu ma na celu usunięcie ujemnych następstw procesowych wynikłych w skutek uchybienia terminowi procesowemu, gdy strona nie ponosi winy w uchybieniu. Warunkami skuteczności o przywrócenie uchybienia terminu są:

- brak winy w uchybieniu,

- spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony w zakresie postępowania sądowego,

- złożenia wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu,

- równocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej.

Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Brak winy powinien być oceniony z wykorzystaniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet wielkim niedbalstwem (postanowienie SN z 14 stycznia 1972 r., III CRN 448/71, OSPiKA 1972, nr 7-8, poz. 144). Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 marca 2004 r. (F2 13/04, niepubl.), w którym Sąd ten stwierdził, że "kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej (...). Oceniając wystąpienie tej przesłanki Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik stanowczości, której można wymagać od każdego dbającego o moje interesy (...).

W ocenie Sądu argumenty podniesione przez Skarżącą zasługują na wiarę i należało je uwzględnić.

Decyzją Burmistrza Miasta dnia [...] nr [...] odmówiono przyznania Skarżącej zasiłku rodzinnego oraz dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka i utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych na skutek upływu ustawowego okresu jego pobierania. Skarżąca odwołała się od tej decyzji. W dniu [...] decyzją nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

I.J. wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Jak twierdzi została poinformowana wówczas przez urzędnika, że dodatek zostanie jej przyznany, gdy zapadanie korzystny wyrok w Sądzie. Dlatego też nie wniosła odwołania od decyzji Burmistrza Miasta z dnia [...] nr [...].

Wyrok w sprawie IV SA/Po 38/06 zapadł 15 lutego 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzająca ją decyzję Burmistrza Maoista z dnia [...] nr [...]. Z zestawienia terminów wynika, iż Skarżąca istotnie mogła oczekiwać na wyrok Sądu będąc przekonaną, że orzeczenie to wywrze wpływ na wszystkie inne decyzje organu administracji publicznej I instancji.

W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.

/-/ I. Kucznerowicz /-/ M. Dybowski /-/ B. Popowska

AT