Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt SAB/Rz 47/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2004-01-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 619  Stosunki pracy i stosunki służbowe, sprawy z zakresu inspekcji pracy
Hasła tematyczne: Straż pożarna
Skarżony organ: Komendant Państwowej Straży Pożarnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1, art. 5 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marian Ekiert (del) Sędziowie WSA Zbigniew Czarnik AWSA Magdalena Józefczyk Protokolant referent stażysta Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi T. S. na decyzję z dnia Nr w przedmiocie bezczynności Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

SAB/Rz 47/03

UZASADNIENIE

W skardze z 2 września 2003r. wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a następnie przekazanej do tut. Sądu zgodnie z właściwością, T. S. zarzucił bezczynność organom Państwowej Straży Pożarnej w przedmiocie braku udzielenia informacji dotyczącej sporządzenia wniosku na wyższy stopień oficerski i domaga się zobowiązania Komendanta Wojewódzkiego Straży Pożarnej do udzielenia odpowiedzi na przedstawione pytanie. Uzasadniając skargę podał, że w raporcie z 7 kwietnia 2003 r. poprosił Komendanta Wojewódzkiego Straży Pożarnej o udzielenie informacji, czy wniosek o nadanie stopnia starszego kapitana, sporządzony 12.02.2003 r. przez Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej został przesłany do Komendy Głównej Państwowej Straży Pożarnej. Pismem z 17.04.2003 r. znak: [...] Komendant Wojewódzki odmówił udzielenia odpowiedzi, argumentując odmowę tym, że ustawa nie nakłada na niego obowiązku udzielenia informacji o fakcie przesłania lub nie przesłania wniosku o nadanie wyższego stopnia. Takie działanie Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej było powodem złożenia zażalenia na bezczynność do Komendanta Głównego PSP. Zażalenie zostało załatwione w formie pisma z 7.05.2003 r. znak: [...], w którym podtrzymano stanowisko Komendanta Wojewódzkiego. W tej sytuacji pismami z 28.05.2003 r. i z 30.05.2003 r. skarżący ponownie zwrócił się do Komendanta Głównego o wydanie postanowienia, jednakże postanowienie takie nie zostało wydane. W konkluzji skargi, skarżący stwierdza, że tak naprawdę nie wyjaśniono i nie udzielono odpowiedzi na główny problem, a to o przyczynę nieotrzymania wyższego stopnia oficerskiego pomimo spełnienia wszystkich wymagań przewidzianych prawem.

W piśmie z 2.10. 2003 r. skarżący konkretyzuje przedmiot skargi, poprzez określenie na czym, jego zdaniem polega bezczynność organów administracji publicznej. W odniesieniu do Komendanta Wojewódzkiego Straży Pożarnej, bezczynność ta polega na naruszeniu zasad określonych w art.6 ust. 1 pkt 4 ustawy z 8 października 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, jak również art. 73 k.p.a. poprzez nieudzielanie informacji, która dotyczy bezpośrednio skarżącego.

Odpowiadając na skargę, Wojewódzki Komendant Państwowej Straży Pożarnej wniósł o jej oddalenie i potwierdził fakt składania przez T. S. stosownych pism o udzielenie odpowiedzi w przedmiocie nieprzesłania wniosku do Komendanta Głównego PSP. Jednocześnie wyjaśnił, że tryb nadania kolejnego, wyższego stopnia służbowego reguluje art. 54 ustawy z dnia 24 sierpnia 199lr. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2002r. nr 147, poz. 1230 ze zm.). Odpowiedź ta nie usatysfakcjonowała T. S. i pismem z 25.04.2003 r. złożył zażalenie na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego PSP do Komendanta Głównego PSP. Komendant Główny PSP pismem z 7.05.2003 r. udzielił odpowiedzi wyjaśniając, że stosownie do ustawy o Państwowej Straży Pożarnej stopnie oficerskie nadaje minister właściwy do spraw wewnętrznych, a sporządzenie wniosku na określony stopień jest czynnością organizacyjno- techniczną, a nie elementem postępowania administracyjnego, o którym należy informować stronę. Nadto organ uznał, że wniosek o nadanie stopnia oficerskiego nie jest dokumentem z zakresu informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji, a nadanie kolejnego wyższego stopnia służbowego nie następuje "automatycznie z urzędu" po spełnieniu określonych warunków. Wobec powyższych ustaleń, Komendant Główny Straży Pożarnej stwierdził, że nie zachodzi bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Straży Pożarnej.

Ustosunkowując się natomiast do zarzutów skarżącego w przedmiocie naruszenia zasad postępowania administracyjnego, należy stwierdzić, że nie zasługują na uwzględnienie. Zasady nadawania stopni służbowych zawarte są w rozdziale 6 pt. "Korpusy i stopnie Państwowej Straży Pożarnej" ustawy z 24 sierpnia 1991r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2002 r. nr 147, poz. 1230 ze zm.). Nadawanie stopni służbowych w Państwowej Straży Pożarnej nie następuje w trybie postępowania administracyjnego. W czasie udzielania odpowiedzi na raport nie toczyło się żadne postępowanie, którego stroną byłby skarżący.

Tym samym nie można mówić o naruszeniu ustawy o dostępie do informacji publicznej w rozumieniu powyższej ustawy.

Komendant Wojewódzki PSP informuję, że nie może ustosunkować się do pism skarżącego z 28.05.2003 r. i 30.05.2003 r., skierowanych do Komendanta Głównego PSP, gdyż ich treść nie jest mu znana. Jednocześnie wskazuje na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Rzeszowie z 3 listopada 2003 r. śygn. akt SAB/Rz 36/03 ( nie publikowany).

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: skarga podlega odrzuceniu.

Stosownie do art. 97 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 271, Dz. U. nr 240, poz.2052) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W sprawach tych, stosuje się przepisy dotychczasowe o wpisie i innych kosztach sądowych. Zgodnie natomiast z art. 134 wyżej cyt. ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie skarżący sprecyzował swoje żądanie twierdząc, że przedmiotem jego skargi pozostaje bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej, polegająca na nie przesłaniu wniosku o nadanie stopnia starszego kapitana sporządzonego przez Komendanta Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej, uprawnionego przełożonego do wystąpienia z wnioskiem o nadanie wyższego stopnia do Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej.

Ustawa z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dż. U. z 2000 r. nr 147, poz. 1230 ze zm.) w rozdziale 6 zatytułowanym "Korpusy i stopnie Państwowej Straży Pożarnej" ustanawia korpusy i stopnie oraz określa zasady ich nadawania.

Stosownie do art. 51 ust. 4 wyżej cyt. ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, pierwszy stopień aspirancki i stopnie oficerskie nadaje minister właściwy do spraw wewnętrznych na wniosek Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej. Z treści tego przepisu jednoznacznie wynika, że osobą uprawnioną do sporządzenia wniosku o nadanie stopnia oficerskiego jest Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej.

W rozpoznawaj sprawie skarżący zarzuca bezczynność Komendantowi Straży Pożarnej, polegającą na tym, iż nie przesłał do Komendanta Głównego wniosku o nadanie kolejnego stopnia oficerskiego wymienionego w art. 50 pkt 4 lit. c ustawy o Państwowej Straży Pożarnej to jest - starszego kapitana, do sporządzenia, którego uprawniony jest jego bezpośredni przełożony, w tym przypadku Komendant Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej.

Wobec przywołanej wyżej treści przepisu art. 51 ust. 4 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, twierdzenia skarżącego, iż osobą uprawnioną do sporządzenia wniosku o nadanie stopnia oficerskiego jest jego bezpośredni przełożony są nieprawdziwe. Należy również podkreślić, że żaden z przepisów rozdziału 6 cyt. ustawy nie nakłada na komendanta wojewódzkiego straży pożarnej spełnienia obowiązku, od którego uzależnione byłoby nadanie kolejnego stopnia oficerskiego. Z tego też względu nie można organowi przypisać bezczynności (wyrok NSAISAB 5/01 LEX nr 54726).

Postępowanie o nadanie stopnia oficerskiego jest postępowaniem wszczynanym na wniosek. Obowiązek sporządzenia w konkretnym. terminie wniosku o nadanie kolejnego stopnia oficerskiego, nawet przy spełnieniu warunków do jego nadania, nie został określony w ustawie, o czym świadczy treść art. 54 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej.

W myśl tego przepisu nadanie kolejnego wyższego stopnia następuje stosownie do posiadanych kwalifikacji zawodowych oraz w zależności od zajmowanego stanowiska i opinii służbowej, a nadanie tego stopnia nie może nastąpić wcześniej niż po przesłużeniu określonego czasu w danym stopniu. Ustawodawca wprowadził w postępowaniu o nadanie stopnia oficerskiego pewien stopień uznania administracyjnego w postaci opinii służbowej, a zatem do nadania kolejnego stopnia oficerskiego nie wystarcza wyłącznie sam upływ okresu odbywania służby w aktualnie posiadanym stopniu.

Reasumując należy stwierdzić, że obowiązek nadania kolejnego stopnia oficerskiego nie wynika wprost z ustawy, a wojewódzki komendant straży pożarnej nie ma do spełnienia żadnych czynności wynikających bezpośrednio z ustawy względem wniosku.

Z tych przyczyn skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 pkt 1 w związku z art. 5 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi sytuacja określona w art. 152 tej ustawy.