Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 377/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2004-07-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6411 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące gminy; skargi organów gminy na czynności nadzorcze
Skarżony organ: Wojewoda

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stankowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Asesor sąd. Danuta Rzyminiak-Owczarczak Protokolant Sekr. sąd. Dobrosława Sobczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 czerwca 2004 r. przy udziale sprawy ze skargi Rady Miasta Zielona Góra na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia [...] marca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w sprawie uchylenia uchwały o przystąpieniu do zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; oddala skargę. /-/ D.Rzyminiak-Owczarczak /-/ J. Stankowski /-/ A. Łaskarzewska


UZASADNIENIE

Dnia 27 stycznia 2004r. Rada Miasta Zielona Góra, na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2001r., nr 142, poz. 1591 z późn zm.) oraz art. 26 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z 1999r., nr 15, poz. 139 z późn. zm.), w związku z art. 85 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003r., nr 80, poz. 717 z późn. zm.) podjęła uchwałę nr XX/193/04 w sprawie uchylenia uchwały o przystąpieniu do zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Zielona Góra, dla terenu położonego przy [...] i ul. [...], po stronie Centrum Handlowego A.

Rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] marca 2004r., nr [...] Wojewoda stwierdził nieważność powyższej uchwały Rady Miasta Zielona Góra na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Wojewoda uznał, że uchwała istotnie narusza ustawę z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym i art. 30 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. z 1995r., nr 74, poz. 368 z późn. zm.) oraz art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Organ powołał się na treść wyroku NSA OZ w Poznaniu z dnia 20 marca 2003r., sygn. akt II SA/Po 1376/02, w którym stwierdzono nieważność podobnej uchwały Rady Miasta Z. z dnia 26 marca 2002r. Wojewoda wskazał na wytyczne zawarte w uzasadnieniu wyroku, zgodnie z którymi Rada Miasta, posiadając swobodę w kształtowaniu przeznaczenia i zasad zagospodarowania terenu, nie może prawa tego wykonywać w sposób dowolny. Odstąpienie od zamysłu zmiany planu zagospodarowania przestrzennego powinno odbyć się na skutek usprawiedliwionych przyczyn, przewidzianych w prawie materialnym. Wojewoda zarzucił Radzie Miasta, że kolejna uchwała w sprawie odstąpienia od zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego została podjęta pomimo niezaistnienia żadnych nowych okoliczności faktycznych i prawnych.

Rada Miasta Zielona Góra wniosła skargę na powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody. Skarżąca uznała, że jest organem stanowiącym miasta i posiada swobodę w kształtowaniu jego polityki przestrzennej, zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym. Skarżąca podkreśliła również, że planowana zmiana miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie doszła do skutku w wyniku wcześniejszego głosowania i dopiero po uzyskaniu tego wyniku przystąpiono do głosowania nad uchwałą o odstąpieniu od zmiany tego planu. W skardze zawarto ponadto zarzut, że Wojewoda zawiadomił Radę Miasta o wszczęciu postępowania nadzorczego w tym samym dniu, w którym zostało wydane samo rozstrzygnięcie, co spowodowało, że Skarżąca nie miała możliwości doręczenia Wojewodzie protokołów z sesji i uzasadnienia swego stanowiska

W odpowiedzi na skargę Wojewoda podtrzymał w całości swą dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Przysługująca Radzie Miasta Zielona Góra swoboda w kształtowaniu polityki przestrzennej miasta, w tym ustalaniu zasad zagospodarowania przestrzennego nie została ograniczona zaskarżonym rozstrzygnięciem nadzorczym Wojewody. Wyczerpująca argumentacja w analogicznej materii została już zawarta w wyroku NSA OZ Poznań z dnia 20 marca 2003r. Wynikające z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z 1999r., nr 15, poz. 139 z późn. zm.) przyporządkowanie ustalania przeznaczenia i zasad zagospodarowania terenu do zadań własnych gminy nie oznacza pełnej swobody kształtowania polityki przestrzennej lecz jest ograniczone innymi przepisami prawa, w szczególności art. 6 i 18 ustawy. Również dyspozycja art. 1 ust. 2 ustawy nakazuje jednoznacznie przestrzegania przepisów prawa materialnego, określających wymagania i walory, które musza być uwzględnione w kształtowaniu zagospodarowania przestrzennego. W cytowanym wyroku NSA podkreślono, że odstąpienie od zainicjowanej procedury planistycznej może się dokonać tylko na skutek usprawiedliwionych przyczyn, przewidzianych w prawie materialnym. Rada Miasta Zielona Góra przyczyn takich nie podała. Argument, że powodem podjęcia uchwały o odstąpieniu od zmiany planu była chęć zakończenia procedur planistycznych dotyczących określonych terenów miasta, nie może być uznany za wystarczający. W związku z tym rozstrzygniecie nadzorcze Wojewody z dnia [...] marca 2004r., nr [...] należy uznać za zgodne z prawem.

Sąd rozważył też zawarty w skardze zarzut dotyczący zbyt późnego zawiadomienia Rady Miasta Zielona Góra o wszczęciu postępowania nadzorczego, co uniemożliwiło Skarżącej zajęcia stanowiska w sprawie. Tak późne zawiadomienie organu gminy jest istotnie naruszeniem zasad postępowania, tym niemniej jednak, zgodnie z uchwałą 7 sędziów NSA z dnia 21.10.2002r., OPS 9/02, ONSA 2003/2/43 sam brak zawiadomienia o wszczęciu postępowania nadzorczego nie może powodować wadliwości rozstrzygnięcia wyłącznie z tego powodu. W niniejszej sprawie spóźnione zawiadomienie Rady Miasta nie miało wpływu na treść rozstrzygnięcia. Argumenty w przedmiotowej sprawie były znane obydwu stronom choćby z wcześniejszej wymiany korespondencji dotyczącej przedstawienia opinii prawnej przez Wojewodę w sprawie procedury planistycznej w odniesieniu do terenu, którego dotyczyła uchwała.

Wobec powyższego, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.

/-/D. Rzyminiak – Owczarczak /-/J. Stankowski /-/A. Łaskarzewska

Brak podpisu sędziego

spowodowany jest jego nieobecnością

/-/J. Stankowski

MarK