Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2956/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-01-30 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6039 Inne, o symbolu podstawowym 603
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Sp. z o.o. w W. na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] października 2012 r., nr [...] w przedmiocie naruszenia przez przewoźnika postanowień rozporządzenia postanawia: oddalić wniosek E. Sp. z o.o. w W. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] października 2012 r., nr [...]


UZASADNIENIE

Strona skarżąca w skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] października 2012 r. utrzymującej w mocy decyzję tego organu z dnia [...] kwietnia 2012 r. stwierdzającą naruszenie przez przewoźnika lotniczego przepisów rozporządzenia i określającą zakres zaniedbań oraz nakładającą karę w wysokości 10.000 (dziesięciu tysięcy) zł.

Skarżąca podniosła w uzasadnieniu wniosku, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, ponadto podstawa prawna decyzji budzi szereg wątpliwości prawnych, a jej wykonanie może spowodować brak możliwości odzyskania przez skarżącą poniesionych wydatków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwana dalej p.p.s.a.) zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd uwzględnia zarówno argumentację wnioskodawcy, jak również dokonuje w tym zakresie oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie.

Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności poprzedzić należy analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że we wniosku należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione uzasadnienia nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Dlatego nie wystarcza jedynie złożenie przez skarżącego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.

W interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 maja 2009r., sygn. akt I FZ 148/09, opubl. Lex nr 564208).

W niniejszej sprawie strona skarżąca składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie wykazała, iż zostały spełnione przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie można za uzasadnienie wniosku uznać, wskazania, iż istnieją podstawy do nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności (tym bardziej, iż taki rygor nie został nadany) ani zarzutów dotyczących prawidłowości podstawy prawnej. Zarzuty o charakterze merytorycznym nie podlegają kontroli Sądu na tym etapie postępowania.

W doktrynie i judykaturze ugruntowany jest pogląd, iż brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA: z dnia 16 kwietnia 2004r., sygn. akt OZ 22/04, z dnia 30 kwietnia 2004r. sygn. akt OZ 30/04, z dnia 22 grudnia 2004r., sygn. akt OZ 871/04, z dnia 1 czerwca 2004r., sygn. akt OZ 105/04).

W związku z tym na podstawie art. 61 § 3 ww. ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.