Postanowienie NSA, sygn. akt III SA 984-985/94
NSA w Warszawie (przed reformą)
Data orzeczenia: 1995-01-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 80, art. 196 par. 3
journal: Dz.U. 1980 nr 9 poz. 26
law: Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 marca 1980 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
Teza: Pismo Głównego Urzędu Statystycznego nie posiada waloru decyzji czy postanowienia.

Opinia statystyczna zawarta w piśmie Głównego Urzędu Statystycznego stanowi dowód w postępowaniu w sprawie ewentualnego wymiaru podatku od towarów i usług i podobnie jak każdy inny dowód podlega ocenie organu podatkowego właściwego w sprawach wymiarowych, a w dalszej konsekwencji i sądu administracyjnego.

TEZY

Pismo Głównego Urzędu Statystycznego nie posiada waloru decyzji czy postanowienia.

Opinia statystyczna zawarta w piśmie Głównego Urzędu Statystycznego stanowi dowód w postępowaniu w sprawie ewentualnego wymiaru podatku od towarów i usług i podobnie jak każdy inny dowód podlega ocenie organu podatkowego właściwego w sprawach wymiarowych, a w dalszej konsekwencji i sądu administracyjnego.


SENTENCJA

postanawia odrzucić skargi dotyczące klasyfikowania wyrobów do grupowania SWW.


UZASADNIENIE

Stosownie do treści art. 196 Kpa decyzje administracyjne z wyłączeniami określonymi w par. 4 art. 196 Kpa oraz niektóre enumeratywnie wymienione postanowienia /par. 3 art. 196 Kpa/ mogą być zaskarżone do sądu administracyjnego z powodu ich niezgodności z prawem. Decyzją administracyjną jest zewnętrzny akt władczy organu administracji państwowej skierowany do wywołania określonych skutków prawnych, określających sytuację prawną konkretnie oznaczonego podmiotu prawnego w konkretnie oznaczonej sytuacji /sprawie/. Jak wynika z nadesłanych dokumentów wspólnicy w "Y." SC pragnęliby, w związku z toczącą się sprawą podatkową, uzyskać rozstrzygnięcie, z którego wynikałoby, że rozprowadzana przez spółkę woda pitna jest zgodnie z par. 3 pkt 1 lit. "e" rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 czerwca 1993 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 59 poz. 272 ze zm./ zwolniona od podatków, bądź też, że woda ta powinna być oznaczona symbolem SWW 2852. Jeżeli chodzi o pismo Ministerstwa Finansów z dnia 6 sierpnia 1994 r., to ma ono charakter wyjaśniający i nie spełnia wymogów niezbędnych dla uznania go za decyzję w rozumieniu podanej wyżej definicji. Ubocznie już tylko można zauważyć, że w par. 3 powołanego rozporządzenia zawarte są zwolnienia ex lege od podatku, bez potrzeby wydawania jakiejkolwiek decyzji administracyjnej. W razie zaś wydania w takiej sytuacji decyzji - byłaby ona nieważna, jako wydana bez podstawy prawnej. Waloru decyzji, czy też postanowienia wymienionego w art. 196 par. 3 Kpa, nie ma także pismo GUS z dnia 17 czerwca 1994 r. W piśmie tym zawarta jest opinia statystyczna w sprawie klasyfikowania wody pitnej rozprowadzanej przez spółkę. Opinie tego rodzaju stanowią dowód w postępowaniu w sprawach ewentualnego wymiaru podatku od towarów i usług i podobnie jak każdy inny dowód podlegają ocenie /art. 80 Kpa/ organu podatkowego właściwego w sprawach wymiarowych, a w dalszej konsekwencji i sądu administracyjnego. Ubocznie już tylko należało zauważyć, że zgodnie z art. 211 Kpa w sprawach rozpoznawanych przed sądem administracyjnym mają odpowiednio zastosowanie przepisy Kpc, co oznacza, że przed NSA stosuje się nie wszystkie przepisy Kpc, lecz tylko takie, gdy wyraźny przepis Kpa lub potrzeba uwzględnienia istoty i charakteru postępowania ze skarg na decyzje administracyjne nie stają temu na przeszkodzie. Na przeszkodzie w stosowaniu w postępowaniu przed NSA art. 189 Kpc stoją sformułowania art. 16 par. 2 i art. 196 Kpa - skarga przysługuje jedynie na decyzje i niektóre postanowienia. Mając powyższe na względzie stosownie do treści art. 204 par. 1 Kpa orzeczono jak w sentencji.