Postanowienie NSA, sygn. akt I GSK 1854/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-10-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 61 ust. 3 i 4
journal: Dz.U. 2018 poz 1431
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 30 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej [A] Spółki z o.o. w S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 12 września 2019 r., sygn. akt I SA/Sz 675/19 w zakresie pozostawienia bez rozpatrzenia skargi [A] Spółki z o.o. w S. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego z dnia [...] sierpnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny projektu postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 12 września 2019 r., sygn. akt I SA/Sz 675/19, pozostawił bez rozpatrzenia skargę [A] Spółki z o.o. w S. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego z dnia [...] sierpnia 2019 r. w przedmiocie negatywnej oceny projektu.

Sąd orzekał w następującym stanie faktycznym sprawy:

Po wniesieniu skargi na ww. rozstrzygnięcie Przewodniczący Wydziału I WSA w Szczecinie zarządzeniem z dnia [...] sierpnia 2019 r. wezwał spółkę do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie kompletnej dokumentacji, o której mowa w art. 61 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2018 r. poz. 1431 ze zm.; dalej: ustawa wdrożeniowa), w oryginale lub w postaci uwierzytelnionej kopii, obejmującej:

1) wniosek o dofinansowanie projektu,

2) informację o wynikach oceny projektu, o której mowa w art. 45 ust. 4,

3) wniesiony protest,

4) informację, o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 2 pkt 1

- wraz z ewentualnymi załącznikami (...) w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia.

Ponadto, wezwano stronę do nadesłania dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej w oryginale lub jego uwierzytelnionego odpisu, w tym zawierającego dane, o których mowa w art. 46 § 2 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

W wykonaniu powyższego zobowiązania skarżąca nadesłała:

1) wniosek o przyznanie dofinansowania projektu;

2) informację o negatywnej ocenie projektu,

3) protest,

4) zaskarżone rozstrzygnięcie,

5) wydruk z wpisu wnioskodawczyni do KRS;

6) dowód uiszczenia wpisu sądowego.

Sąd I instancji zauważył, że z załączonego wniosku o dofinansowanie projektu wynika, iż został on złożony w ramach konkursu wraz załącznikami, tj. Biznes Planem/Studium Wykonalności, dokumentami potwierdzającymi sytuację finansową wnioskodawcy, formularzem informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc inną niż pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie, kopią zaświadczeń o pomocy de minimis, jakie otrzymał wnioskodawca w roku, w którym ubiegał się o pomoc oraz w ciągu 2 poprzedzających go lat/oświadczeń o wielkości pomocy de minimis otrzymanej w tym okresie (wg wzoru)/oświadczeń o nieotrzymaniu takiej pomocy w tym okresie (wg wzoru).

Pomimo wezwania strona nie nadesłała załączników do wniosku o dofinansowanie projektu. Wobec tego WSA uznał, że złożona dokumentacja nie jest kompletna i pozostawił bez rozpatrzenia przedmiotową skargę.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożyła skarżąca, wnosząc o jego uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, a także o rozpoznanie sprawy na rozprawie. Na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez dokonanie błędnej wykładni art. 61 ust. 3 i 4 ustawy wdrożeniowej polegające na bezpodstawnym przyjęciu, że skarżąca nie wykonała zarządzenia WSA z 19 sierpnia 2019 r. wzywającego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie kompletnej dokumentacji w sprawie.

W uzasadnieniu pełnomocnik spółki wskazał, że skarżąca nie posiada wiedzy prawniczej w zakresie interpretacji przepisów i z tej przyczyny przyjęła, że zdanie "wraz z załącznikami" dotyczy wyłącznie punktu 4 przepisu art. 61 ust. 3 ustawy wdrożeniowej. Sąd w wezwaniu przytoczył jedynie brzmienie ww. przepisu, nie wyjaśniając jednak, że do skargi winny być dołączone również załączniki do wniosku o dofinansowanie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 64 ustawy wdrożeniowej, w zakresie nieuregulowanym w ustawie, do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Zatem ustawa wdrożeniowa reguluje postępowanie sądowoadministracyjne pod wieloma względami odmiennie od trybu określonego w p.p.s.a., wprowadzając pewne modyfikacje w stosunku do rozwiązań przewidzianych w p.p.s.a., m.in. skrócone zostały terminy do wniesienia skargi i skargi kasacyjnej, wprowadzono termin do rozpatrzenia skargi kasacyjnej, a także przewidziano tryb jej wniesienia bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Modyfikacji uległa również forma rozstrzygnięć podejmowanych przez sąd administracyjny.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że w myśl przepisu art. 182 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego kończącego postępowanie w sprawie. Na tej podstawie, uznając że nie było przeszkód do rozpoznania skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym, Naczelny Sąd Administracyjny nie uwzględnił wniosku o rozpoznanie sprawy na rozprawie.

Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, a zatem w zakresie wyznaczonym w podstawach kasacyjnych przez stronę, z urzędu biorąc pod rozwagę tylko nieważność postępowania, której przesłanki w sposób enumeratywny wymienione zostały w art. 183 § 2 tej ustawy, a które w niniejszej sprawie nie występują. Związanie podstawami skargi kasacyjnej polega na tym, że wskazanie przez stronę wnoszącą skargę kasacyjną naruszenia konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego określa zakres kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Zarzuty skargi kasacyjnej zostały sformułowane w ramach podstawy kasacyjnej, o której mowa w art. 174 pkt 1 p.p.s.a., tj. zarzucono naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie przepisów ustawy wdrożeniowej w zakresie procedury badania dopuszczalności skargi na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa Zachodniopomorskiego w przedmiocie negatywnej oceny projektu. Zarzuty te powinny być zatem podniesione w ramach podstawy kasacyjnej z art. 174 pkt 2 p.p.s.a., tj. naruszenia przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uchybienie to nie uniemożliwia jednak rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny wskazanych zarzutów.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 61 ust. 3 ustawy wdrożeniowej przez jego błędną wykładnię, stwierdzić należy, że nie jest on zasadny. Zgodnie z tym przepisem, załączana do skargi kompletna dokumentacja, o której mowa w ww. przepisie, obejmuje:

1) wniosek o dofinansowanie projektu,

2) informację o wynikach oceny projektu, o której mowa w art. 45 ust. 4,

3) wniesiony protest,

4) informację, o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 2 pkt 1

- wraz z ewentualnymi załącznikami.

Wbrew twierdzeniom autora skargi kasacyjnej nie sposób uznać, że sformułowanie "wraz z ewentualnymi załącznikami", zamieszczone w odrębnym tirecie pod wyszczególnionymi w punktach dokumentami, odnosi się wyłącznie do ostatniego z wymienionych punktów, a nie do wszystkich. Po pierwsze zauważyć należy, że gdyby intencją ustawodawcy, a w dalszej kolejności Sądu wystosowującego wezwanie, było wymaganie załączników jedynie do "informacji, o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 2 pkt 1" (o których mowa w pkt 4 art. 61 ust. 3), to umieściłby ten wymóg w ramach tej jednostki redakcyjnej, a nie pod wszystkimi punktami. Po drugie zaś, nie ma racji strona skarżąca, twierdząc, że prawidłowe odczytanie tego przepisu oraz cytującego go wezwania, wymaga wiedzy prawniczej. W ocenie NSA, omawiane sformułowanie jest jasne i precyzyjne, a zwłaszcza powinno takie być dla przedsiębiorcy, jakim jest skarżąca spółka z o.o.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji dokonał prawidłowej wykładni ww. przepisu, uznając, że skarżąca nie złożyła kompletnej dokumentacji w sprawie, bowiem nie przesłała wszystkich załączników do wniosku o dofinansowanie projektu. Fakt ich niezłożenia nie był przez spółkę kwestionowany. Zatem, wobec dokonanej powyżej wykładni przepisu art. 61 ust. 3 ustawy wdrożeniowej, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zarzut ujęty w pkt 1 petitum skargi kasacyjnej nie jest zasadny, gdyż brak załączników do wniosku uniemożliwiał sądową kontrolę zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Odnosząc się natomiast do zarzutu naruszenia przepisów art. 61 ust. 4 ustawy wdrożeniowej, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nie poddaje się on kontroli instancyjnej, ponieważ autor skargi kasacyjnej nie wskazał, w jaki sposób ten przepis został przez Sąd I instancji naruszony ani tym bardziej, jaki wpływ miało to naruszenie na wynik sprawy. Zauważyć należy, że skarżąca złożyła w sprawie dokumenty w oryginale (tj. zgodnie z ww. przepisem), czego WSA w zaskarżonym postanowieniu nie kwestionował.

Odnosząc się do argumentu skarżącej, że została błędnie pouczona przez WSA co do wymogów skargi kasacyjnej od zaskarżonego w niniejszej sprawie postanowienia, Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że kwestia ta nie ma żadnego znaczenia dla oceny prawidłowości podjętego przez WSA rozstrzygnięcia.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 64 ustawy wdrożeniowej.