Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 774/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2014-10-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych
Oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 258 § 2 pkt 7, art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 9 października 2014 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 9 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków W.P. i A.B. zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W.P. i A.B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: oddalić wnioski o zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

W.P. i A.B. złożyły dwa formularze urzędowe PPF, wnosząc o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z ich skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego.

Ze złożonych formularzy wynika, że skarżące są współwłaścicielkami domu mieszkalnego dwukondygnacyjnego na działce numer ewidencji gruntów 423 w K., nieruchomości rolnej o powierzchni 2100 m², lasu o powierzchni 0,12 ha i innych gruntów o powierzchni 2787 m².

W. P. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem. Skarżąca zarabia na podstawie umowy o pracę 3207,40 zł, a jej mąż pobiera rentę inwalidzką w wysokości 648,13 zł miesięcznie. Wnioskodawczyni i jej mąż ponoszą następujące wydatki miesięczne: prąd – 100 zł, woda – 40 zł, wywóz nieczystości -25 zł, gaz w butli - 70 zł, śmieci -12 zł, telefon stacjonarny – 34 zł, podatki od nieruchomości - 154 zł, telefony komórkowe – 50 zł, węgiel - 170 zł, leki – 70 zł, raty pożyczek z kasy zapomogowo-pożyczkowej i zakładowego funduszu świadczeń socjalnych - 750 zł, razem 1524 zł.

A.B. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem. Oboje są niepełnosprawni w stopniu umiarkowanym. Skarżąca zarabia na podstawie umowy 1932 zł, a jej mąż - 2080 zł miesięcznie. Wnioskodawczyni i jej mąż ponoszą następujące wydatki miesięczne: prąd – 130 zł, woda – 40 zł, wywóz nieczystości - 25 zł, śmieci – 24 zł, gaz w butli - 70 zł, podatki od nieruchomości - 154 zł, telefony komórkowe – 80 zł, węgiel - 170 zł, leki – 60 zł, rata pożyczki z kasy zapomogowo-pożyczkowej - 500 zł, razem 1283 zł.

Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz.270) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.

W rozpatrywanej sprawie wnioski o przyznanie prawa pomocy podlegają oddaleniu. Biorąc pod uwagę wysokość stałych dochodów osiąganych przez wnioskodawczynie i ich małżonków, posiadane przez nich nieruchomości i samochód, uznano, że skarżące mają możliwość, bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny uiścić solidarnie 500 zł tytułem wpisu od skargi oraz ponieść inne ewentualne koszty sądowe na późniejszym etapie postępowania (w wypadku oddalenia skargi 100 zł tytułem opłaty kancelaryjnej za doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem, a następnie wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 250 zł). Uiszczenie opłaty sądowej przez jedną skarżącą zwalnia drugą z obowiązku jej uiszczenia.

Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.