Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 107/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2011-03-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6212 Równoważnik za brak lokalu mieszkalnego i za remont lokalu mieszkalnego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosława Włodarczak-Siuda, Sędziowie Sędzia NSA Iwona Tomaszewska (spr.),, Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Protokolant Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie równoważnika pieniężnego z tytułu braku mieszkania p o s t a n a w i a odrzucić skargę


UZASADNIENIE

A. K. – funkcjonariusz w służbie stałej złożył w dniu [...] roku wniosek o przyznanie równoważnika pieniężnego z tytułu braku lokalu mieszkalnego. Wnioskodawca oświadczył, że nie posiada w miejscowości pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego lub domu oraz nie przydzielono mu lokalu mieszkalnego lub kwatery tymczasowej, a także nie korzystał, z pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu.

Ponadto wskazał, że lokal mieszkalny, w którym obecnie mieszka, znajdujący się przy ul. W. w K. należy do p. L.

Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 178, art. 179 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. z 2010 r. Nr 79, poz. 523) Dyrektor Aresztu Śledczego przyznał A. K. od dnia [...] r. równoważnik pieniężny z tytułu braku mieszkania w wysokości [...] zł dziennie, płatnych do 10 dnia każdego miesiąca następującego po miesiącu, za który przysługuje równoważnik.

W dniu [...] r. wpłynął do Zakładu Karnego kolejny wniosek – A. K. w sprawie przyznania równoważnika z tytułu braku mieszkania, w którym oświadczył, że lokal, w którym mieszka położony przy ul. W. w K. jest własnością M. L. Ponadto dodał, że nie zamieszkuje we wskazanym lokalu razem z rodzicami.

Decyzją z dnia [...] r. Nr [...], wydaną na podstawie art. 104 oraz art. 145 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 180 i art. 181 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. z 2010 r. Nr 79, poz. 523), a także § 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 19 lipca 2010 r. w sprawie równoważnika pieniężnego przysługującego funkcjonariuszowi Służby Więziennej z tytułu braku mieszkania (Dz. U. Nr 137, poz. 920) Dyrektor Aresztu Śledczego uchylił decyzję własną z dnia [...] r. Nr [...] i jednocześnie zobowiązał A. K. do zwrotu nienależnie pobranego równoważnika pieniężnego w kwocie [...] zł w terminie 14 dni, od dnia, w którym decyzja o zwrocie wypłaconego równoważnika pieniężnego stała się ostateczna.

Nie zgadzając się z powyższą decyzją A. K. złożył od niej odwołanie.

Decyzją z dnia [...] r. Nr [...], wydaną na podstawie art. 104. art. 127 § 2, art. 138 § 1 pkt 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 12, art. 178 ustawy o Służbie Więziennej Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej w K. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Kwestionując powyższą decyzję A. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę wnosząc przy tym o zmianę zaskarżonej decyzji poprzez przyznanie skarżącemu równoważnika pieniężnego z tytułu braku mieszkania od [...] r. Ponadto wskazał, że w obu wnioskach, które składał do organu podał, że nie posiada tytułu prawnego do lokalu w miejscowości pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej.

Zdaniem A. K. podstawa prawna wskazana w decyzji dotyczącej świadczenia, jak i uchylającej przyznane świadczenie jest taka sama, bowiem w tym okresie nie uległa zmianie.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej w K. wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał dotychczasowe stanowisko wyrażone

w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd administracyjny przed przystąpieniem do rozpoznawania sprawy,

w pierwszej kolejności zobowiązany jest do zbadania swojej właściwości w sprawie. Odrzucenie skargi z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego następuje

w szczególności w wypadku, gdy skarga dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sądów administracyjnych (art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) lub gdy dotyczy sprawy wyłączonej z właściwości tych sądów (art. 5 ww. ustawy). Odrzucenie skargi z wymienionego powodu nastąpi także wówczas, gdy skarga została wniesiona w sprawie objętej właściwością sądów powszechnych.

Z dniem [...] r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2010 r.

o Służbie Więziennej ( Dz. U. Nr 79, poz.523 z późn. zm.), która przewidziała

w rozdziale 20, zatytułowanym "Rozpatrywanie sporów o roszczenia funkcjonariuszy ze stosunku służbowego", nowe zasady postępowania w tych kwestiach. I tak, zgodnie z art. 217 tej ustawy, sprawy ze stosunku służbowego rozstrzyga przełożony w formie pisemnej, a przez sprawy ze stosunku służbowego należy rozumieć: nawiązanie stosunku służbowego, powoływanie oraz mianowanie funkcjonariuszy na stanowiska służbowe, przenoszenie, odwoływanie i zwalnianie ze stanowisk służbowych, nadawanie stopni Służby Więziennej, zawieszanie w czynnościach służbowych, zwalnianie ze służby, stwierdzanie wygaśnięcia stosunku służbowego, ustalanie uposażenia, przyznawanie świadczeń pieniężnych oraz inne konieczne czynności związane z powstaniem, zmianą, ustaniem stosunku służbowego oraz realizacją wynikających z treści tego stosunku służbowego uprawnień i obowiązków funkcjonariuszy.

Natomiast, z mocy art. 218 ustawy o Służbie Więziennej, sprawy dotyczące:

1) zwolnienia ze służby,

2) przeniesienia z urzędu do pełnienia służby w innej jednostce organizacyjnej,

3) przeniesienia na niższe stanowisko służbowe,

4) zawieszenia w czynnościach służbowych

- rozstrzyga się w formie decyzji, od których funkcjonariusz może, w terminie 14 dni, wnieść odwołanie do wyższego przełożonego. Do postępowań w tych sprawach, stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.), a od decyzji organu odwoławczego przysługuje prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na zasadach określonych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.).

Z kolei sprawy wynikające z podległości służbowej ( wymienione w art.219 ust.1 ustawy o Służbie Więziennej ), dotyczące:

1) powoływania oraz mianowania na stanowiska służbowe,

2) odwoływania oraz zwalniania ze stanowisk służbowych i przenoszenia do dyspozycji,

3) nadawania stopni Służby Więziennej,

4) delegowania do czasowego pełnienia służby w innej jednostce organizacyjnej,

5) oddelegowania do wykonywania zadań służbowych poza Służbą Więzienną w kraju lub poza granicami państwa,

6) powierzenia obowiązków służbowych na innym stanowisku służbowym

- rozstrzyga się w formie rozkazu personalnego.

Formę rozkazu personalnego stosuje się również do stwierdzania wygaśnięcia stosunku służbowego ( art.219 ust.2 ww. ustawy ).

Przepisem ustalającym generalną właściwość sądów w sprawach roszczeń funkcjonariuszy Służby Więziennej jest art. 220 ustawy o Służbie Więziennej, zgodnie z którym spory o roszczenia ze stosunku służbowego funkcjonariuszy w sprawach niewymienionych w art. 218 ust. 1 i art. 219 ust. 1 i 2 rozpatruje sąd właściwy w sprawach z zakresu prawa pracy.

Zdaniem Sądu, analiza powyższych przepisów prowadzi do wniosku, że sąd administracyjny jest niewłaściwy w niniejszej sprawie. W powyższej konkluzji nie czyni wyłomu okoliczność, że zaskarżona decyzja została wydana w nadzwyczajnym trybie postępowania administracyjnego jakim jest wznowienie postępowania. Ustawodawca bowiem, w nowej ustawie o Służbie Więziennej nie zawarł przepisu, z którego wynikałaby właściwość sądu administracyjnego w sprawach innych niż wymienione w art. 218 ust.1, zaś art. 262 tej ustawy wskazuje na wyłączne stosowanie nowej ustawy do wszystkich spraw i postępowań dotyczących sporów ze stosunków służbowych funkcjonariuszy Służby Więziennej.

W tym stanie rzeczy, ponieważ spór o przyznanie równoważnika pieniężnego

z tytułu braku lokalu mieszkalnego dotyczy realizacji uprawnień wynikających z treści stosunku służbowego i nie należy do spraw wymienionych w art. 218 ust.1 podlegających kognicji sądów administracyjnych, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.