Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SAB/Wa 59/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-11-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6017 Samodzielne funkcje techniczne w budownictwie
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Aneta Lemiesz po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na bezczynność Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa w przedmiocie nieudzielenia odpowiedzi na pytania dotyczące wykładni uprawnień budowlanych postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 21 sierpnia 2019 r. W. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa w przedmiocie nieudzielenia odpowiedzi na pytania dotyczące wykładni uprawnień budowlanych. Skarżący wskazał, że w dniu 29 kwietnia 2019 r. wniósł do organu skargę na wykładnię jego uprawnień budowlanych w specjalności konstrukcyjno - budowlanej nr [...] oraz uprawnień w specjalności instalacyjno - inżynieryjnej w zakresie sieci i instalacji sanitarnych nr [...].

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, bowiem dotyczy interpretacji przepisów i opinia organu nie stanowi rozstrzygnięcia sprawy indywidualnej w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Wskazał ponadto, że nie pozostaje w bezczynności, gdyż wielokrotnie pisemnie udzielił skarżącemu odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlega odrzuceniu. Badanie merytorycznej zasadności skargi musiało poprzedzić ustalenie, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego.

W myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, dalej zwanej p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego k.p.a., postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Ponadto, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Sądy administracyjne są zatem właściwe wyłącznie do rozpatrywania skarg w sprawach określonych w powołanych wyżej przepisach.

Niniejsza sprawa dotyczy wyjaśnienia (wykładni) przepisów prawa określających zakres nadanych skarżącemu uprawnień budowlanych w specjalności konstrukcyjno - budowlanej oraz uprawnień w specjalności instalacyjno - inżynieryjnej w zakresie sieci i instalacji sanitarnych.

Wydanie tego rodzaju opinii przez Krajową Komisję Kwalifikacyjną Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa nie powoduje, że podmiot, którego opinia dotyczy, z mocy samego prawa zyskuje jakieś uprawnienie lub ma obowiązek działania, będące rezultatem takiej, a nie innej treści wspomnianego dokumentu. Informuje ono o przepisach prawa i zawiera wnioski wynikające z tych przepisów a także ogólne stwierdzenia dotyczące interpretacji przepisów o uprawnieniach budowlanych.

Pismo takie nie mieści się zatem w katalogu spraw objętych właściwością sądów administracyjnych. Nie nosi bowiem ono znamion decyzji administracyjnej, czy postanowienia, ani nie jest też aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a. Przede wszystkim zaś nie rozstrzyga co do istoty sprawy indywidualnej, należącej do właściwości ww. organu, ani nie zawiera żadnego rozstrzygnięcia, które jest niezbędnym elementem decyzji lub postanowienia (vide: art. 107 § 1 k.p.a. i art. 124 § 1 k.p.a.). Pismo to pozbawione jest zatem władczych elementów, a zawarte w nim twierdzenia nie mają charakteru wiążącego, lecz jedynie informacyjny, w związku z czym nie można uznać, aby miało ono jakikolwiek wpływ na sferę praw lub obowiązków skarżącego.

Prowadzi to do uznania, że sprawa dotycząca wyjaśnienia (wykładni) przepisów prawa określających zakres nadanych skarżącemu uprawnień budowlanych nie jest sprawą administracyjną podlegającą kognicji sądownictwa administracyjnego.

W takiej sytuacji również bezczynność organu w tym przedmiocie, w tym dotycząca udzielenia odpowiedzi w powyższym zakresie, nie może być poddana kontroli sądowoadministracyjnej.

Reasumując, zaskarżona bezczynność w przedmiocie nieudzielenia odpowiedzi na pytania dotyczące wykładni uprawnień budowlanych nie mieści się w żadnej z kategorii aktów lub czynności, wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Brak jest również przepisów szczególnych, przewidujących właściwość sądu administracyjnego we wskazanym zakresie (art. 3 § 3 p.p.s.a.).

Ponadto należy zauważyć, że organ - zgodnie z wytycznymi sądów administracyjnych - w formie zwykłej korespondencji wyjaśnił stronie kwestie interpretacji przepisów w pismach z dnia: 13 sierpnia 2019 r., 4 lipca 2019 r., 13 czerwca 2019 r., 9 maja 2019 r., 25 października 2018 r.

W związku z tym, skarga w niniejszej sprawie musiała zostać odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.