Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 547/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2008-11-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis (spr.) po rozpoznaniu w dniu 7 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] czerwca 2008r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia przedsięwzięcia p o s t a n a w i a oddalić wniosek


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2008 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy postanowienie Starosty H. z dnia [...] stycznia 2008r. nr [...] wydane w przedmiocie uzgodnienia przedsięwzięcia polegającego na budowie obory wolnostanowiskowej, bezściółkowej dla krów mlecznych na 200 DJP wraz z niezbędną infrastrukturą, na działce oznaczonej nr ewidencyjnym 25, we wsi I., gmina N.

Skargę na niniejsze postanowienie złożyła do sądu administracyjnego W. K. wnosząc jednocześnie o wstrzymanie jego wykonania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje:

Wniosek podlegał oddaleniu.

Wstrzymanie wykonania zaskarżonego do sądu administracyjnego postanowienia może nastąpić na wniosek skarżącego, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków - art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a.

Przesłanki powyżej wskazane nie zachodzą w sprawie niniejszej przede wszystkim z uwagi na charakter zaskarżonego postanowienia.

W orzecznictwie i doktrynie nie budzi wątpliwości, iż przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty i czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy natomiast rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 122; postanowienie NSA z 31.01.2006 r., II FZ 882/05, niepubl.). Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki, oraz aktów na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. praca zbiorowa pod red. T. Wosia: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 296; postanowienie NSA z 14.09.2005 r., II FZ 580/05, niepubl.; postanowienie NSA z 17.07.2006 r., I FZ 281/06, OSP 2007, nr 6, poz. 76). Do wykonania nie kwalifikują się wszelkie odmowne akty administracyjne (vide: komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pod red. T.Wosia, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2008, str. 338). Wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt lub czynność wywołuje skutki materialnoprawne. Nie można mówić o wykonywaniu decyzji odmownej, ponieważ nie ma ona przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków), który mógłby podlegać wykonaniu. W literaturze przedmiotu (vide: ww. komentarz do ustawy, pod red. T.Wosia, s. 339) zwraca się uwagę, na fakt, iż nie kwalifikuje się też do wykonania większość postanowień ze względu na ich charakter prawny (tj. postanowienia rozstrzygające określone kwestie proceduralne w toku postępowania administracyjnego, nie przyznające uprawnień i nie nakładające obowiązków, które wymagałyby wykonania).

Oprócz w/w rozstrzygnięć nie mają cech wykonalności także akty administracyjne o charakterze deklaratoryjnym, w tym takie które stwierdzają tylko istnienie pewnego stanu faktycznego i prawnego, przez co nie wymagają wykonania. W rozpoznawanej sprawie żądaniem wstrzymania wykonania zostało objęte ostateczne postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji w przedmiocie uzgodnienia warunków realizacji planowanego przedsięwzięcia. Nie ulega wątpliwości, że postanowienie wydane w tym przedmiocie jest rozstrzygnięciem o charakterze deklaratoryjnym, nie wymagającym, a wręcz nie nadającym się do wykonania. W tej sytuacji nie może być mowy o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, albowiem brak mu cechy wykonalności, co przesądza o niemożliwości pozytywnego ustosunkowania się do wniosku. Co więcej, skarżąca we wniosku o wstrzymanie nie podała żadnych argumentów na jego uzasadnienie.

W świetle powyższego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia należało uznać za niezasadny i oddalić go na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.