Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 2327/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-02-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 97 par. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Bujko (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Arkadiusz Despot – Mładanowicz Sędzia del. NSA Janina Kosowska Protokolant Andżelika Nycz po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2012 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej R.M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Gd 364/09 w sprawie ze skargi R.M. na postanowienie Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] maja 2009 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie budowy obiektu budowlanego oddala skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 10 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę na postanowienie Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie samowolnej budowy obiektu budowlanego.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Pu. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie nielegalnej zabudowy działki nr [...] położonej w K. gminie K. Organ ustalił, że na terenie przedmiotowej działki R.M. w latach 1995-1996 wybudował bez wymaganego pozwolenia na budowę obiekt budowlany wraz z tarasem, nietrwale związany z gruntem, o konstrukcji drewnianej, pełniący funkcję gospodarczo-socjalną. Wobec powyższego ustalenia organ postanowieniem z dnia [...] lutego 2008 r., na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), zobowiązał skarżącego do przedłożenia bądź zaświadczenia Wójta Gminy K. o zgodności obiektu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, bądź – w przypadku braku planu – ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w terminie do dnia 31 października 2008 r.

W dniu 30 października 2008 r. skarżący wniósł o zawieszenie postępowania. Wyjaśnił, że w następstwie jego wniosku z sierpnia 2006 r. o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu Wójt Gminy K. decyzją z dnia [...] czerwca 2007 r. umorzył postępowanie, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku decyzją z dnia [...] października 2007 r. utrzymało to rozstrzygnięcie w mocy. Podstawą umorzenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy było uznanie przez organy obu instancji, iż istnienie nielegalnej zabudowy stanowi przeszkodę do ustalenia warunków zabudowy dla nowej inwestycji. We wniosku o zawieszenie postępowania prowadzonego przez organ nadzoru budowlanego skarżący wyraził pogląd, że wskazane wyżej decyzje zawierają wadę powodującą ich nieważność z mocy prawa i że w związku z tym wystąpi o stwierdzenie ich nieważności, a następnie złoży nowy wniosek o ustalenie warunków zabudowy.

Postanowieniem z dnia [...] listopada 2008 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. odmawiając zawieszenia postępowania w sprawie wskazał na wydaną przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku decyzję z dnia [...] października 2007 r. ostatecznie załatwiającą sprawę o ustalenie warunków zabudowy. Podkreślił, że w postanowieniu z dnia [...] lutego 2008 r. wyznaczył odległy termin dostarczenia dokumentacji uwzględniając konieczność przeprowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy.

W zażaleniu od powyższego postanowienia skarżący wskazał, że nie dąży do przedłużenia postępowania. Podniósł, że Urząd Gminy K. naruszył praworządność akceptując w przeszłości "parcelację" gruntów rolnych na mniejsze działki, a teraz bezzasadnie odmawia wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy. Ponownie wniósł o zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.

Postanowieniem z dnia [...] maja 2009 r. Pomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Gdańsku utrzymał w mocy powyższe postanowienie. Organ uznał, że w sprawie nie zachodzą przesłanki do zawieszenia postępowania. Podkreślił, że postępowanie w sprawie warunków zabudowy zostało zakończone i brak jest informacji, aby toczyło się obecnie nowe postępowanie w tym przedmiocie.

W skardze na powyższe postanowienie skarżący podniósł, że z ponownym wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla działki nr [...] wystąpił w dniu 28 maja 2009 r., odpis tego wniosku wraz z potwierdzeniem wpływu do Urzędu Gminy w K. został dołączony do skargi. Podstawą ponownego wniosku ma być załączona do skargi decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku dotycząca działki sąsiedniej. Rozstrzygnięciem tym uchylono na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. decyzję organu I instancji odmawiającą ustalenia warunków zabudowy. Na tej podstawie skarżący wniósł o uchylenie i zmianę zaskarżonego postanowienia.

Oddalając skargę wymienionym wyżej wyrokiem, Sąd I instancji wyjaśnił, że w czasie gdy organy nadzoru budowlanego odmawiały zawieszenia postępowania nie toczyło się postępowanie w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Poprzednie postępowanie w tym przedmiocie uruchomione wnioskiem skarżącego z sierpnia 2006 r. zostało – jak prawidłowo ustalił organ – ostatecznie zakończone umorzeniem postępowania. Sąd podkreślił, że z akt sprawy, a także twierdzeń skargi wynika, że kolejny wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy skarżący złożył dopiero przed wniesieniem skargi w dniu 28 maja 2009 r. Nie było więc podstaw do zawieszenia postępowania z uwagi tylko na twierdzenia skarżącego. We wniosku o zawieszenie skarżący podnosił, że zamierza wystąpić o stwierdzenie nieważności decyzji umarzających postępowanie w sprawie warunków zabudowy z 2007 r. i wystąpić z nowym wnioskiem w tej sprawie. Oczywiście sam zamiar nie mógł skutkować wstrzymaniem biegu prowadzonego postępowania i zaistnieniem podstawy z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Wprawdzie do wniesionego zażalenia skarżący dołączył m. in. kserokopię wniosku do Wójta Gminy K. datowanego na dzień 9 października 2008 r., jednak bez potwierdzenia złożenia go w Urzędzie. Wniosek ten został złożony już po wydaniu zaskarżonego postanowienia. Z powyższego wynika, że w dacie orzekania przez organ II instancji nie było prowadzone przed innym organem postępowanie rozstrzygające tzw. zagadnienie wstępne, którego przedmiotem byłoby skontrolowanie zgodności nielegalnej zabudowy z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Prawidłowo zatem organy nadzoru budowlanego przyjęły, że nie było podstaw do zawieszenia postępowania. Z kolei kwestia wpływu wniosku o warunki zabudowy z dnia 28 maja 2009 r. na prowadzone postępowanie nie mogła podlegać ocenie Sądu w niniejszej sprawie.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł R. M. domagając się uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych. W skardze kasacyjnej zarzucono naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez błędną ocenę stanu faktycznego sprawy polegające na nieuwzględnienia okoliczności złożenia przez skarżącego ponownego wniosku o ustalenie warunków zabudowy i oddaleniu skargi pomimo, iż ocenie toczy się postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ w związku z 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez oddaleni skargi w sytuacji, gdy w dniu wydania postanowienia odmawiającego zawieszenia postępowania przez organ I instancji toczyło się postępowanie w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy na podstawie wniosku skarżącego z dnia 8 października 2008 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Ustalając, że w dacie wydania zaskarżonego postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania przez Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku, to jest w dniu [...] maja 2009 r., nie toczyło się postępowanie o ustalenie warunków zabudowy dla nieruchomości skarżącego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oparł się, między innymi, na twierdzeniach skarżącego zawartych w treści jego skargi. W treści tej skargi R. M. podniósł, że wystąpił z ponownym wnioskiem o wydanie decyzji o wydanie warunków zabudowy jego działki nr [...] położonej w K. w dniu [...] maja 2009 r., a więc już po wydaniu zaskarżonego postanowienia. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku miał podstawę do stwierdzenia, że w dacie rozpoznawania wniosku o zawieszenie postępowania nie toczyło się żadne inne postępowanie, którego wynik miałby wpływ na rozstrzygnięcie sprawy o samowolne wzniesienie przez skarżącego obiektu budowlanego, wobec czego brak było podstaw do zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.

W treści skargi kasacyjnej skarżący podniósł nową okoliczność, a mianowicie to, że w dniu 5 listopada 2008 r. złożył w Urzędzie Gminy w K. nowy wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Wniosek ten został załatwiony decyzją z dnia [...]grudnia 2008 r. przez wójta Gminy K. w formie umorzenia postępowania. Wynika z tego, że w dacie wydawania zaskarżonego postanowienia ([...] maja 2009 r.) nie toczyło się postępowanie o ustalenie warunków zabudowy, które kolejny raz zostało wszczęte dopiero w dniu 28 maja 2009 r. Ustalenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku było więc zgodne z treścią zebranego w sprawie materiału a wyrok tego Sądu nie naruszył art. 141 § 4 p.p.s.a. Sąd I instancji nie naruszył też art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. w zw. z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. przez oddalenie skargi, bowiem wobec niezasadności skargi R. M. na zgodne z prawem postanowienie organu odwoławczego oddalenie tej skargi było całkowicie uzasadnione.

Dlatego na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.