Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 262/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-06-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6144 Szkoły i placówki oświatowo-wychowawcze
Skarżony organ: Kurator Oświaty
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność decyzji I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Daniela Kozłowska (spr.), sędzia WSA Emilia Lewandowska, asesor WSA Iwona Kosińska, , Protokolant Anna Jurak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2007 r. sprawy ze skargi Zakładu [...] w S. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzją [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania zmiany we wpisie do ewidencji szkół i placówek niepublicznych 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz decyzji Starosty [...] z dnia [...] października 2006 r., nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od [...] Kuratora Oświaty na rzecz Zakładu [...] w S. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

[...] Kurator Oświaty decyzją z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...], powołując art. 2c ust. 4 i art. 11b ust. 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1999 r. Przepisy wprowadzające reformę ustroju szkolnego (Dz. U. Nr 12, poz. 96 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] października 2006 r. nr [...] o odmowie dokonania zmian we wpisie do ewidencji szkół i placówek niepublicznych dotyczących przekształcenia Zaocznego Technikum [...] w Zaoczne Uzupełniające Technikum [...].

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że odwołanie Prezesa Zarządu Zakładu [...] Sp. z ograniczoną odpowiedzialnością nie mogło być uwzględnione, gdyż nie istnieje możliwość dokonania zmian we wpisie do ewidencji szkół i placówek niepublicznych, jeżeli zmiany te miałyby dotyczyć przekształcenia dotychczasowej ponadpodstawowej szkoły eksperymentalnej w szkołę ponadgimnazjalną, w sytuacji kiedy przekształcenie to miałoby nastąpić po terminie określonym w Przepisach wprowadzających reformę ustroju szkolnego. Niedokonanie przekształcenia w terminie określonym w art. 2c ust. 4 ustawy z 8 stycznia 1999 r. (1 września 2004 r.) oznacza postawienie dotychczasowej szkoły ponadpodstawowej w stan stopniowej likwidacji z zapewnieniem możliwości jej ukończenia przez dotychczasowych uczniów (art. 2c ust. 6).

Utworzenie nowego typu szkoły (technikum uzupełniającego) było możliwe poprzez przekształcenie dotychczas istniejącej szkoły ponadpodstawowej w szkołę nowego typu w określonym granicznym terminie lub zgłoszenia wpisania do ewidencji nowej szkoły z zachowaniem procedury wynikającej z art. 82 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty. W świetle obowiązujących przepisów nie ma podstawy prawnej do utworzenia nowego typu szkoły ponadgimnazjalnej wyłącznie poprzez zmianę nazwy dotychczas istniejącej szkoły ponadpodstawowej.

Skargę na decyzję [...] Kuratora Oświaty złożył S. B. – Prezes Zarządu Zakładu [...] Spółka z o.o. w S. W ocenie skarżącego decyzje [...] Kuratora Oświaty z [...] grudnia 2006 r. i Starosty [...] z [...] października 2006 r. powinny być uchylone, ponieważ wydane zostały z naruszeniem prawa materialnego, procedur prawnych a ponadto podstawą ich wydania były błędy w ustaleniach faktycznych. W uzasadnieniu skargi podano m.in., że analiza przepisów ustawy Przepisy wprowadzające reformę ustroju szkolnego pozwala stwierdzić, że ustawodawca odrębnie potraktował przekształcenie technikum dla dorosłych na podbudowie szkoły zasadniczej od pozostałych typów szkół. Artykuł 2b ustawy stanowi, iż z dniem 1 września 2006 r. likwiduje się klasy pierwsze szkoły dotychczasowej. Określona wiec została data graniczna, do której należy dokonać przekształcenia tych szkół i taką interpretacją prawa przyjęło Starostwo Powiatowe w S. przy przekształceniu Zaocznego Technikum [...] w S., a więc powinno również zastosować do przekształcenia Zaocznego Technikum [...] w S. Jeżeli ustawodawca nie chciałby takiego unormowania, to tego przepisu by nie zamieścił lub umieściłby go w kolejności po art. 2c. Z ustawy wynikają dwie możliwości przekształceń tego typu szkół. Pierwsza wynika z art. 2b ustawy, druga natomiast z art. 6b, który przewiduje wcześniejsze przekształcenie i jednoczesne prowadzenie naboru do klas ponadgimnazjalnych i ponadpodstawowych z zachowaniem art. 2a oraz 2b. Wybór wariantu pozostawiono organowi prowadzącemu szkołę.

Artykuł 11 b ust. 2 Przepisów wprowadzających reformę ustroju szkolnego stanowi, że wniosek dotyczący przekształcenia danego typu szkoły należy złożyć nie później niż do 31 maja roku, w którym następuje przekształcenie. Ponieważ art. 2b określa termin graniczny na 1 września 2006 r. wniosek należało złożyć przed 31 maja 2006 r., co zostało dopełnione.

Odpowiadając na skargę [...] Kurator Oświaty wniósł o jej oddalenie wskazując m.in., że niedokonanie przekształcenia w terminie określonym art. 2c ust. 4 ustawy (1 września 2004 r.) oznacza postawienie dotychczasowej szkoły ponadgimnazjalnej w stan stopniowej likwidacji z zapewnieniem możliwości jej ukończenia przez dotychczasowych uczniów. Utworzenie nowego typu szkoły (w tym przypadku technikum uzupełniającego) było więc możliwe poprzez przekształcenie dotychczas istniejącej w szkołę nowego typu lub zgłoszenie wpisania do ewidencji nowej szkoły na podstawie przepisów ustawy o systemie oświaty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Sąd uwzględnił skargę, choć z innych przyczyn niż w niej podane.

Stosownie do art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Artykuł 156 § 1 k.p.a. określa podstawy stwierdzenia nieważności decyzji i w pkt 2 stanowi, że nieważna jest decyzja, która wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa. Przypadki braku podstawy prawnej do wydania decyzji administracyjnej w indywidualnej sprawie będą miały miejsce, gdy: a) obowiązek, uprawnienie, inny skutek prawny powstaje z mocy samego prawa; b) prawo nie wymaga określenia albo ustalenia praw lub obowiązków w drodze decyzji; c) brak jest przepisu prawnego powszechnie obowiązującego, który stanowiłby podstawę załatwienia sprawy w drodze decyzji. Pojęcie "decyzja wydana bez podstawy prawnej" jest jednoznaczne i oznacza, że albo nie ma przepisu prawnego, który umocowuje administrację publiczną do działania, albo też przepis jest, ale nie spełnia wymagań podstawy prawnej działania organów tej administracji, polegającego na wydawaniu decyzji administracyjnych i postanowień.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że zaskarżone decyzje zostały wydane bez podstawy prawnej. O braku podstawy prawnej można mówić wówczas, gdy nie istnieje przepis prawa pozwalający regulować daną materię w drodze decyzji administracyjnej. Starosta Powiatu [...] jako podstawę prawną decyzji wskazał art. 104 k.p.a. oraz art. 2c ust. 4 i art. 11b ust. 2 ustawy Przepisy wprowadzające reformę ustroju szkolnego. Dwa ostatnio wymienione przepisy powołane zostały także jako podstawa prawna decyzji [...] Kuratora Oświaty. Artykuł 2c ust. 4 ustawy adresowany jest do organu prowadzącego dotychczasowe technika oraz licea na podbudowie programowej szkoły zasadniczej oraz dotychczasowe szkoły ponadpodstawowe dla dorosłych i określa sposób i tryb ich przekształcenia w typy szkół ponadgimnazjalnych. Przepis ten nie zawiera upoważnienia dla organu do działania w formie decyzji administracyjnej. Drugi z powołanych przepisów - art. 11b ust. 2 – adresowany jest również do organów prowadzących dotychczasowe niepubliczne szkoły ponadpodstawowe przekształcone zgodnie z art. 2c ustawy w szkoły ponadgimnazjalne i określa obowiązki tych organów (osób prawnych i fizycznych) w zakresie złożenia wniosku o dokonanie zmian we wpisach do ewidencji. Przepis ten także nie mógł stanowić podstawy prawnej zaskarżonych decyzji, gdyż nie upoważnienia organu administracji do działania w formie decyzyjnej.

Podstawą prawną decyzji administracyjnej jest przepis prawa powierzający organowi administracji publicznej załatwienie sprawy w tej właśnie formie prawnej. Powołany w decyzji Starosty [...] art. 104 k.p.a. nie stanowi samodzielnej podstawy prawnej. Upoważnienie organu administracji publicznej do działania w tej formie musi wynikać z przepisu prawa regulującego daną materię. Przepisy wprowadzające reformę ustroju szkolnego nie przewidują wydawania decyzji administracyjnych w zakresie zmian we wpisie do ewidencji szkół i placówek niepublicznych.

Z powyższych względów Sąd orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 3 oraz art. 152 i 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.