Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1300/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2008-04-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86, art. 87
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Apollo (spr.) po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odmówić skarżącemu przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia [...] Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wezwał skarżącego do uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.

To wezwanie przesłano na adres skarżącego podany w skardze. Przesyłkę awizowano [...] i [....] adresat korespondencji nie odebrał, wobec czego zwrócono ją do sądu [...].

Postanowieniem 17 grudnia 2007 r. sygn. akt III SA/Gl 1300/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę z powodu nieuiszczenia wpisu.

Odpis tego postanowienia doręczono stronie skarżącej [...].

Pismem nadanym przesyłką poleconą [...] skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia wpisu od skargi powołując się na nieobecność w miejscu zamieszkania z powodów rodzinnych, do wniosku dołączył dowód uiszczenia wpisu od skargi.

Zarządzeniem z dnia [...] wezwano skarżącego do uprawdopodobnienia okoliczności opisanych w jego wniosku, świadczących o przyczynach uchybienia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W odpowiedzi na to wezwanie przedstawił kserokopie oświadczenia I. I. o pobycie skarżącego i jego żony u teścia I. I. w celu udzielenia mu pomocy w opiece na chorą żoną oraz kserokopię zaświadczenia o stanie zdrowia K. I. z [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przewiduje, że "Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym". W myśl art. 87 tej ustawy: "Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). (...) Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Stosownie do art. 88 ustawy "Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym".

Z tej regulacji prawnej wynika, iż przywrócenie terminu procesowego jest instytucją mającą na celu ochronę zainteresowanego przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu dla podjęcia czynności przez stronę. W powołanych wyżej przepisach art. 86 § 1 i art. 87 § 1, 2 i 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zostały ustanowione przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie, by wniosek mógł zostać uwzględniony. Jedną z przesłanek jest dochowanie przez zainteresowanego siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, który zaczyna biec dopiero od dnia ustania przeszkody. W rozpatrywanym przypadku strona wniosek o przywrócenie terminu złożyła w terminie siedmiu dni od doręczenia jej odpisu postanowienia Sądu, z którego dowiedziała się o przyczynie odrzucenia skargi, w szczególności o uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi.

W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że przy ocenie okoliczności uzasadniających o przywrócenie terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy, aby nie wprowadzać do stosunków procesowych elementu niepewności. Chodzi o to, aby z jednej strony nie doprowadzać do pochopnego przywracania terminu, z drugiej zaś, aby na skutek nadmiernej surowości nie zamknąć stronie drogi do obrony jej praw. Do okoliczności uzasadniających przywrócenie terminu zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar.

Odnosząc się do okoliczności rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, iż skarżący w okresie, kiedy biegł termin do uiszczenia wpisu od skargi, a termin ten kończył się [...] wg jego oświadczenia oraz oświadczenia teścia I. I. przebywał wraz z żoną u rodziny w celu opieki na chorą K. I.

Odnosząc te rozważania do rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że sytuacja rodzinna, na którą skarżący powołał się w swoim wniosku oraz jego wyjazd z miejsca zamieszkania nie stanowią okoliczności uzasadniających przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W tym wypadku istniała bowiem realna możliwość wyręczenia się inną osobą w dokonaniu czynności, do której skarżący został wezwany. Do sądu administracyjnego wniósł kilka skarg, zatem mógł się spodziewać korespondencji do niego kierowanej, a związanej z prowadzonymi sprawami. Winien był w związku z tym odjąć działania zmierzające do skutecznego doręczania mu wszelkiej korespondencji, skoro przez dłuższy czas zamierzał przebywać poza miejscem stałego zamieszkania.

Z przedłożonego zaświadczenia lekarskiego wynika, iż choroba K. I. nie była zdarzeniem nagłym, trwała już od co najmniej kilku miesięcy i w wyniku zastosowanego leczenia uzyskano poprawę jej stanu zdrowia. Skarżący nie uprawdopodobnił, iż na przełomie [...] i [...] doszło to takiego pogorszenia zdrowia p. I., który uzasadniałby konieczność sprawowania nad nią opieki nie tylko przez męża, ale także córkę i skarżącego w tym samym czasie. Po stronie skarżącego nie zaistniała obiektywnie przez niego nie zawiniona przeszkoda, która uniemożliwiała mu zachowanie terminu do uiszczenia wpisu od skargi.

Mając to na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.