Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2464/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-03-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Cudzoziemcy
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: arty. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia del. SO Aleksandra Westra po rozpoznaniu 19 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do powrotu oraz zakazu ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i innych państw obszaru Schengen postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji -


UZASADNIENIE

Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na wskazaną w sentencji decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji zobowiązującej do powrotu do kraju pochodzenia. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wyjazd Skarżącego z Polski pozbawi go możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu i wpływania na jego tok. Ponadto wspomniano, że pozostaje on od 4 lat w związku z obywatelką polską, a wyjazd z kraju wraz z orzeczenie zakazu ponownego wjazdu postawi pod znakiem zapytania przyszłość tego związku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu, o którym mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, albowiem ciężar uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń, przy czym możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie oznacza, że Sąd jest zobligowany w każdym przypadku – niezależnie od okoliczności sprawy – uwzględnić wniosek strony skarżącej. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.

W niniejszej sprawie, uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący wskazał na dwa główne powody ubiegania się o wstrzymanie wykonania decyzji, mianowicie możliwość osobistego uczestnictwa w postępowaniu oraz kwestię związku partnerskiego. Odnosząc się do pierwszego wskazanego powodu, należy zauważyć, że w sprawie Skarżący jest reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, zatem zagwarantowane prawo do sądu będzie realizowane za pośrednictwem pełnomocnika, nawet po opuszczeniu przez Skarżącego terytorium Polski.

Zaś w kwestii związku cudzoziemca z obywatelką polską, należy zauważyć, że brak jest wystarczających danych na temat jego obecnego charakteru, a w toku postępowania administracyjnego ustalone zostało, że jest to związek o charakterze "luźnym" i sprowadzający się do wspólnego zamieszkiwania. Sam 4-letni okres trwania związku nie może świadczyć o jego charakterze, a skarżący nie przedstawił żadnych okoliczności bliższych informacji. Przedstawiony stan faktyczny nie pozwala zaś uznać, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje istotną zmianę w sytuacji skarżącego.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że skarżący nie uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, a tym samym, że zachodzi konieczność zastosowania żądanej przez niego ochrony tymczasowej.

Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. a contrario orzekł jak w sentencji postanowienia.