Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 271/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2008-10-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Anna Misiak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 października 2008 r. w sprawie ze skargi J. S. reprezentowanej przez opiekuna prawnego K. B. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie obowiązku meldunkowego na skutek wniosku K. B. o przyznanie prawa pomocy postanawia odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

K. B. działając jako opiekun prawny małoletniej J. S., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie obowiązku meldunkowego. W dniu 27 sierpnia 2008 r. K. B. została wezwana przez tut. Sad do uiszczenia wpisu od skargi wynoszącego 100 (sto) zł, w odpowiedzi na wezwanie w dniu 1 września 2008 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej), zwróciła się o zwolnienie jej z wpisu od skargi, motywując swą prośbę tym, że występuje nie we własnej sprawie, a jako opiekun prawny J. S. Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony na wymaganym urzędowym formularzu, wobec tego w dniu 10 września 2008 r., doręczono K. B. urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy do wypełnienia i odesłania w terminie 7 dni. Wypełniony formularz wnioskodawczyni przesłała do tut. Sadu w dniu 17 września 2008 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej), wskazała nim, że jest opiekunem prawnym J. S., uważa zatem, że zasadna jest prośba o zwolnienie z kosztów sądowych. Podała, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z reprezentowana przez siebie, pozostającą pod jej opieką prawną małoletnią J. S. Dochód ich gospodarstwa domowego to kwota 4577,20 zł brutto z tytułu wynagrodzeń za pracę K. B., kwota netto 1031,75 z tytułu renty rodzinnej wynoszącej 745,90 netto J. S. i przysługującej jej kwoty 285,85 zł netto z Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w G.

K. B. wskazała, że w skład jej majątku wchodzi mieszkanie o powierzchni 63 m2, nieruchomość rolna o powierzchni 0,92 ha, współwłasność w 1/4 części mieszkania o powierzchni całkowitej 48 m2, mieszkanie o powierzchni 30 m2, współwłasność w 1/4 części samochodu marki Polonez ATU z 2001 r.

Wniosek K. B. zawierał braki, które należało wyjaśnić. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 zezm.), zwanej alej P.p.s.a., wezwał ją pismem z dnia 25 września 2008 r. do uzupełnienia braków tego wniosku, poprzez:

* sprecyzowanie i udokumentowanie danych dotyczących wysokości miesięcznych wydatków związanych z utrzymaniem domu (np. opłaty za energię elektryczną, gaz, podatek od nieruchomości, wodę, wywóz śmieci,),

* dokumentów potwierdzających aktualną wysokość jej zarobków (np. zaświadczenie z zakładu pracy),

- wskazanie czy nieruchomość rolna, stanowi źródło dochodu, jeśli tak to w jakiej wysokości,

- wskazanie, czy mieszkania, jedno stanowiące jej własność, drugie współwłasność, stanowią źródło dochodu, np. z tytułu wynajmu,

- przedłożenia wyciągów i wykazów z posiadanych rachunków bankowych, w tym kont, lokat dewizowych z okresu ostatnich 2 miesięcy,

Wezwanie to zawierało pouczenie, że niezastosowanie się do niego w zakreślonym terminie 7 dni od dnia jego otrzymania, może być uznane za niewykazanie spełniania przesłanek warunkujących przyznanie prawa pomocy i skutkować oddaleniem wniosku. K. B. odebrała to wezwanie w dniu 30 września 2008 r. i nie odpowiedziała na nie do dnia dzisiejszego, uiściła natomiast wymagany wpis od skargi wykocie 100 (sto) złotych, przelewem w dniu 3 października 2008 r.

W przywołanej wyżej ustawie P.p.s.a., przewidziana została instytucja procesowa prawa pomocy, której istota przejawia się w tym, że obejmuje ona zwolnienie strony od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 P.p.s.a.). Podkreślenia wymaga, że w myśl art. 243 § 1 i 252 P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek, złożony na urzędowym formularzu, który powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. W każdym przypadku gdy sąd uzna, że oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy jest niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, powinien wezwać stronę o złożenie dodatkowego oświadczenia lub przedłożenia dokumentów źródłowych dotyczących jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego (art. 255 P.p.s.a.).

Sytuacja taka miała miejsce w niniejszej sprawie. Wnioskodawczyni nie przesłała żądanych przez referendarza dodatkowych informacji.

Przechodząc do oceny sytuacji materialnej wspólnego gospodarstwa domowego K. B. i jej podopiecznej J. S., referendarz zważył, że ustawodawca w art. 246 § 1 P.p.s.a. określił przesłanki udzielenia prawa pomocy osobie fizycznej, stanowiąc, że przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podkreślić należy, iż użycie w przywołanych powyżej przepisach określenia "gdy osoba ta wykaże" oznacza, że ciężar dowodu spoczywa na stronie, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy i to ona ma przekonać sąd, iż znajduje się w sytuacji, która uniemożliwia poniesienie jej jakichkolwiek kosztów postępowania lub poniesienie pełnych kosztów postępowania, czyli że spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym lub całkowitym. Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę, i pogląd ten należy podzielić, że strona powinna należycie uzasadnić i uprawdopodobnić okoliczności, które podaje we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Jeżeli fakty, które podaje we wniosku, nie znajdują pokrycia w aktach sprawy lub pozostają w sprzeczności z zawartymi tam informacjami o stanie majątkowym strony, istnieją podstawy do odmowy przyznania prawa pomocy (por: post. NSA z dnia 9 września 2004 r, FZ 360/04, niepubl.).

W ocenie referendarza tak jest w niniejszej sprawie. K. B., pomimo wezwania i pouczenia ich o skutkach nie zastosowania się do jego treści, nie wyjaśniła wątpliwości odnoszących się do jej stanu majątkowego, które były istotne z uwagi na fakt, że jako opiekun prawny tworzy wspólne gospodarstwo domowe z reprezentowaną przez siebie J. S.,

Podkreślić ponownie należy w tym miejscu, iż obowiązek wykazania złej sytuacji materialnej, uprawniającej wnioskodawcę do udzielenia prawa pomocy, leży po jego stronie i musi się on liczyć z konsekwencjami nieprzedłożenia na wezwanie Sądu stosownych dokumentów. Podkreślenia wymaga także okoliczność, iż żądane przez Sąd dokumenty stanowią, w myśl § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245), dokumenty źródłowe, które w przypadkach budzących wątpliwości mogą potwierdzać przedstawione przez wnioskodawcę dane o jego majątku, dochodach i stanie rodzinnym.

K. B. pomimo wezwania w tym przedmiocie nie wykazała, aby w przypadku jej i reprezentowanej przez nią J. S. występowały przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy.

W tym miejscu ponownie należy zauważyć, iż zamiast odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego o uzupełnienie braków danych zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy, skarżąca uiściła wymagany wpis od skargi.

Z tych też względów, nie znajdując podstaw do przyznania prawa pomocy, referendarz sądowy orzekł jak w sentencji postanowienia.