Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 553/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-06-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6264 Zarząd gminy (powiatu, województwa)
6411 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące gminy; skargi organów gminy na czynności nadzorcze
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art 246 par 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Despot - Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 29 marca 2012 r., sygn. akt III SA/Łd 855/11 odmawiające skarżącemu przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi Z. W. na zarządzenie zastępcze Wojewody Ł. z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu wójta postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 29 marca 2012 r., sygn. akt III SA/Łd 855/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił Z. W. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na zarządzenie zastępcze Wojewody Ł. z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu wójta.

Sąd wskazał, że w dniu 8 listopada 2011 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata, załączając następnie – po wezwaniu Sądu - formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".

Z uzasadnienia złożonego wniosku wynika, iż skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z matką L. W. Jest właścicielem domu o powierzchni 87,2 m2 oraz nieruchomości rolnej o powierzchni 95 ha, budynków gospodarczych, samochodu marki Ford Mondeo oraz ciągnika rolniczego. Na miesięczne dochody gospodarstwa domowego składają się: wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę skarżącego w kwocie 10 094 zł oraz emerytura matki skarżącego (ok. 700 zł), co daje łączną kwotę w wysokości 10 794 zł. Skarżący oświadczył, że stan jego zdrowia nie pozwala mu na osobiste uczestnictwo w postępowaniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż informacje zawarte w urzędowym formularzu PPF złożonym przez stronę skarżącą w dniu 7 grudnia 2011 r. (k. 34 akt sądowych) pozwalają na dokonanie oceny rzeczywistego stanu majątkowego, możliwości płatniczych i stanu rodzinnego skarżącego. Analiza powyższych prowadzi do wniosku, że skarżący nie spełnia przesłanki, o której mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a.

Mając na uwadze stan majątkowy skarżącego, jego miesięczne dochody kształtujące się na poziomie 10 794 zł, jak również wysokość emerytury matki skarżącego (około 700 zł), z którą prowadzi wspólne gospodarstwo domowe, stwierdzić należało, że wnioskodawca nie wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, w tym przypadku kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Ponadto uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu, skarżący nie wskazywał, że nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika lecz jedynie, że jego stan zdrowia nie pozwala mu na osobisty udział w postępowaniu.

Wobec powyższego Sąd działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył Z. W., zaskarżając postanowienie w całości, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 243 § 1 p.p.s.a. polegające na uznaniu, iż skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane osobie fizycznej, jeżeli wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Z konstrukcji tego przepisu wynika, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy. W tym stanie rzeczy należy przyjąć, że rozstrzygnięcie sądu w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że skarżący nie wykazał w przekonujący sposób, iż znajduje się w sytuacji materialnej, która kwalifikowałaby go do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Wskazać bowiem należy, że instytucja prawa pomocy wprowadzona została w celu umożliwienia dochodzenia swoich praw przed sądem osobom znajdującym się w skrajnie trudnej sytuacji, nie osiągających dochodu lub których dochód jest tak niski, że nie pozwala na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Jak wynika z wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący osiąga dochód w wysokości 10 094 zł brutto. Mając zatem na uwadze wysokość dochodu skarżącego należało stwierdzić, że nie znajduje się on w trudnej sytuacji materialnej, uniemożliwiającej mu poniesienie kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru.

W takiej sytuacji należało uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zasadnie zaskarżonym postanowieniem odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.

Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) postanowił zażalenie oddalić.