Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1401/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-02-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3 art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Suleja – Klimczyk (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. H. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem oznaczonym w sentencji Dyrektor Izby Administracji Skarbowej

w Katowicach utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji uznające za nieuzasadnione zarzuty wniesione przez D. H. w sprawie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego Prezydenta Miasta B. z dnia [...] nr [...] obejmującego opłatę za zajęcie pasa drogowego.

Na powyższe postanowienie D. H. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.

Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 grudnia 2017 r., wezwano stronę skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi poprzez

jej podpisanie. Jednocześnie poinformowano skarżącego, że brak ten może zostać uzupełniony poprzez własnoręczne podpisanie skargi w siedzibie tutejszego Sądu lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi.

Ponadto wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi

w kwocie 100 zł. Wezwanie to opatrzone zostało tym samym rygorem.

Przesyłka zawierająca m.in. wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu została - wobec niemożności doręczenia jej adresatowi - awizowana w dniu 4 stycznia 2018 r. (o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej adresata), a następnie awizowana powtórnie w dniu 12 stycznia 2018 r. W dalszej kolejności, wobec nieodebrania przesyłki w terminie, Urząd Pocztowy w B. dokonał jej zwrotu do tutejszego Sądu.

Do chwili obecnej brak formalny skargi nie został uzupełniony. Nie uiszczono także wymaganego wpisu sądowego od skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej w skrócie "ppsa", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma

w postępowaniu sądowym, natomiast wymogi formalne każdego pisma strony określone zostały szczegółowo w art. 46 § 1 cytowanej ustawy. W myśl zaś art. 46 § 1 pkt 4 ppsa każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

Jak wynika natomiast z art. 49 § 1 ppsa, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku więc, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania obliguje Sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, do jej odrzucenia.

Ponadto należy zauważyć, że zgodnie z art. 220 § 3 ppsa skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż termin wyznaczony wezwaniami do uzupełnienia braku formalnego skargi i uiszczenia wpisu od skargi upłynął bezskutecznie.

Zwrócić w tym miejscu należy uwagę, że stosownie do art. 73 ppsa, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65–72 cytowanej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej,

a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma

w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane

z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy. Mając na uwadze przytoczoną wyżej regulację, przyjdzie stwierdzić, że skoro przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi została awizowana po raz pierwszy w dniu 4 stycznia 2018 r., a następnie po raz drugi w dniu 12 stycznia 2018 r., to doręczenie – zgodnie z art. 73 ppsa – nastąpiło z dniem 18 stycznia 2018 r., a co za tym idzie, że siedmiodniowy termin na wykonanie tych wezwań upłynął z dniem 25 stycznia 2018 r.

Zatem, skoro w zakreślonym terminie nie został uzupełniony brak formalny skargi oraz nie został uiszczony wpis sądowy od skargi, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa i art. 220 § 3 ppsa, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.