Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1349/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-09-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 września 2021 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję PKP Polskich Linii Kolejowych S. A. z siedzibą w [...] z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją - przywołując art. 107 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a.", oraz art. 17 ust. 1, art. 16 ust. 1 i 2 pkt 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2020 r. poz. 2176), zwanej dalej "ustawą o informacji" - odmówiono p. A. S., zwanemu dalej "Wnioskodawcą", udostępnienia informacji publicznej w zakresie studium wykonalności, kart informacyjnych oraz kopii wniosków, na podstawie których zakwalifikowano do wsparcia w ramach Dokumentu Implementacyjnego, a następnie zatwierdzono do finansowania w Krajowym Programie [...] projekty:

- "Prace na alternatywnym ciągu transportowym [...], obejmującym linie [...] i [...], etap [...]" oraz

- "Prace na alternatywnym ciągu transportowym [...], obejmującym linie [...] i [...], etap [...] - wraz z elektryfikacją".

W uzasadnieniu skarżonej decyzji przywołano następujące okoliczności faktyczne i prawne uwarunkowania sprawy:

- Wnioskodawca zwrócił się - pismem z [...] stycznia 2021 r. - o udostępnienie informacji publicznej do PKP Polskich Linii Kolejowych S.A., zwanej dalej "Spółką",

- jeżeli zobowiązany do udzielenia informacji podmiot nie dysponuje na dzień złożenia wniosku gotową informacją, a jej udostępnienie wymaga podjęcia dodatkowych czynności, polegających m.in. na dotarciu do dokumentacji źródłowej czy anonimizacji danych, to wytworzenie żądanej treści dokumentu będzie się mieścić w pojęciu informacji przetworzonej - która wymaga - co do zasady - zaangażowania w jej pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych,

- w niniejszej sprawie żądanie dotyczy udostępnienia informacji publicznej przetworzonej,

- w orzecznictwie sądowym przyjęto, że - w pewnych przypadkach - suma posiadanych przez adresata wniosku informacji prostych może przekształcić się w informację przetworzoną; dotyczy to sytuacji, gdy uwzględnienie wniosku wymaga ich zgromadzenia, poprzez przegląd materiałów źródłowych, w których są zawarte, a liczba informacji prostych, konieczna dla sporządzania wykazu wskazanego we wniosku, jest znaczna i - po stronie zobowiązanego do udostępnienia informacji - angażuje znaczne środki i zasoby; pogląd taki potwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w uzasadnieniu wyroku z 8 września 2016 r. (sygn. akt II SAB/Go 72/16 – dostępny na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, zwanej dalej "CBOSA"); wskazano tam: "(...) informację publiczną przetworzoną stanowi informacja, na którą składa się pewna suma informacji prostej, lecz ze względu na treść żądania, udostępnienie jej to nie tylko techniczne przeniesienie danych, lecz konieczność przeprowadzenia odpowiednich analiz, obliczeń, zestawień, wyciągów, usuwania danych chronionych prawem, które to zabiegi czynią takie informacje proste, informacją przetworzoną. A zatem informacja przetworzona, to informacja, którą podmiot zobowiązany na dzień złożenia wniosku nie dysponuje (nie posiada gotowej informacji odpowiadającej żądaniu), w związku z czym jej udostępnienie wymaga podjęcia dodatkowych czynności połączonych z sięgnięciem do dokumentacji źródłowej oraz zaangażowaniem do tych czynności określonych środków osobowych i finansowych"; podobny pogląd wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z 9 sierpnia 2011 r. (sygn. akt I OSK 792/11 – dostępny w CBOSA); wskazał on: "W pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku wymagający zgromadzenia, przekształcenia (zanonimizowania) i sporządzenia wielu kserokopii określonych dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Informacja wytworzona w ten sposób pomimo iż składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej.",

- informacja przetworzona jest więc jakościowo nową - powstałą w wyniku czynności technicznych i określonego działania intelektualnego na zbiorze informacji prostych - już znajdujących się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego - przygotowaną specjalnie dla wnioskodawcy według wskazanych przez niego kryteriów; w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że informacja przetworzona jest jakościowo nową - nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu zobowiązanego (orzeczenia o sygn. akt I OSK 1347/05, 1798/10, 792/11 i 1477/12 – dostępne w CBOSA); informacja przetworzona to taka, na którą składa się pewna suma informacji prostej - dostępnej bez wykazywania przesłanki interesu publicznego; ze względu jednak na treść żądania, udostępnienie konkretnej informacji publicznej - nawet o wspomnianym wyżej prostym charakterze - może się wiązać z potrzebą przeprowadzenia odpowiednich analiz, zestawień, wyciągów, usuwania danych chronionych prawem; takie zabiegi czynią zatem informacje proste informacją przetworzoną, której udzielenie jest skorelowane z potrzebą istnienia przesłanki interesu publicznego; w orzecznictwie sądowym przyjęto, że - w pewnych przypadkach - suma posiadanych przez adresata wniosku informacji prostych może przekształcić się w informację przetworzoną, jeżeli uwzględnienie wniosku wymaga ich zgromadzenia poprzez przegląd materiałów źródłowych, w których są zawarte, a ilość informacji prostych konieczna dla sporządzania wykazu wskazanego we wniosku jest znaczna i angażuje po stronie wnioskodawcy znaczne środki i zasoby; taki pogląd potwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w uzasadnieniu wyroku z 18 września 2013 r. (sygn. akt VIII SA/Wa 550/13 – dostępny w CBOSA); wskazał on: "(...) organ słusznie zauważył, że w pewnych przypadkach suma informacji prostych posiadanych przez adresata wniosku może przekształcić się w informację przetworzoną, jeżeli uwzględnienie wniosku wymaga ich zgromadzenia poprzez przegląd materiałów źródłowych, w których są zawarte, a ilość informacji prostych konieczna dla sporządzania wykazu wskazanego we wniosku jest znaczna i angażuje po stronie Wnioskodawcy środki i zasoby konieczne dla jego prawidłowego funkcjonowania",

- żądane przez Wnioskodawcę informacje wypełniają znamiona informacji przetworzonej; wystąpił on o udostępnienia dokumentacji wymagającej m.in. przygotowania, przetworzenia oraz anonimizacji - pod kątem chronionych prawem danych, jak dane osobowe czy tajemnica przedsiębiorcy; przy tym - po stronie Spółki - przeprowadzenie tych czynności wymagałoby zaangażowania znacznych zasobów czasowych i pracowniczych; żądane dane i dokumenty nie istniały w takiej formie aby było możliwe ich udostępnienie w momencie składania wniosku, a liczba stron wnioskowanej dokumentacji wynosi ponad 2 tys.; wytworzenie wnioskowanego zestawu dokumentów wymagałoby przeprowadzenia odpowiednich analiz ich treści oraz formy; wiązałoby się to z koniecznością przeprowadzenia wielogodzinnych kwerend materiałów źródłowych, następnie skanowania, kopiowania; angażowałoby to tym samym znaczne środki i zasoby po stronie wielu jednostek organizacyjnych funkcjonujących w całej Spółce – m.in. Centrum Realizacji Inwestycji Region [...] oraz Biura Centrali Spółki; co za tym idzie, przygotowanie nowego jakościowo, nieistniejącego wcześniej wnioskowanego zestawu danych, zakłóciłoby normalny tok działania tych jednostek organizacyjnych,

- część z wnioskowanych dokumentów stanowią ponadto studia wykonalności projektów wraz z załącznikami; dokumenty te zawierają m.in. pełny opis i zakres rzeczowy przedsięwzięcia oraz analizy ekonomiczne i finansowe; projekt zawiera pełny opis technologii, obiektów i urządzeń jak również porównanie rozważanych opcji technologicznych pod kątem nakładów inwestycyjnych i ich przyszłych kosztów eksploatacyjnych; znajdują się tam również m.in. szczegółowe informacje dotyczące planów inwestycyjnych, informacje know-how, itp.; Spółka dochodziła do nich w wyniku wieloletniego badania rynku; świadczy to, że informacje tego rodzaju stanowią dla niej wartość gospodarczą, a ich ujawnienie może naruszać ważne interesy przedsiębiorcy,

- w związku z tym - zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1. ustawy o informacji - Spółka pismem z 26 stycznia 2021 r. wystąpiła do Wnioskodawcy o wskazanie szczególnego interesu publicznego; jest to warunkiem uzyskania informacji publicznej przetworzonej,

- w odpowiedzi na tę korespondencję Wnioskodawca - w piśmie z 29 stycznia 2021 r. - nie wskazał szczególnego interesu publicznego w uzyskaniu informacji,

- nie ulega wątpliwości, że udzielenie informacji publicznej przetworzonej musi być poprzedzone wykazaniem szczególnego interesu publicznego; pojęcie "interesu publicznego" jest niedookreślone – nie ma zwartej, zapisanej formuły na gruncie obowiązującego prawa; interes publiczny odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem państwa oraz innych ciał publicznych, jako pewnej całości - szczególnie z funkcjonowaniem podstawowej struktury państwa; skuteczne działanie w granicach interesu publicznego wiąże się z możliwością realnego wpływania na funkcjonowanie określonych instytucji państwa, w szerokim tego słowa znaczeniu; w zakresie prawa dostępu do informacji oznacza to, że interes publiczny istnieje, gdy uzyskanie określonych informacji mogłoby mieć znaczenie z punktu widzenia funkcjonowania państwa - np. usprawniałoby działanie jego organów; gdy nie ma interesu publicznego w danej sprawie należy wydać decyzję o odmowie udzielenia żądanej informacji, z takim właśnie uzasadnieniem (tak wyrok WSA o sygn. akt II SAB/Kr 37/07 – dostępny w CBOSA),

- w myśl wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 18 grudnia 2018 r. (sygn. akt SK 27/14) dokonane aktem rangi ustawowej ograniczenie dostępu do informacji publicznej przetworzonej odpowiada regulacji art. 61 ust. 3 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. Nr 78, poz. 483 ze zm.); ustawodawca wprowadził ograniczenie w zgodzie z zasadą proporcjonalności; nie można w tym wypadku mówić o łamaniu konstytucyjnych uprawnień obywatela; przedkładając interes publiczny nad interes strony, prawodawca ma bowiem na względzie zapewnienie prawidłowego funkcjonowania organów państwa i innych podmiotów, zobowiązanych do udzielania informacji publicznej; konstytucyjne prawo do informacji publicznej, w tym informacji przetworzonej, nie jest absolutne; w wypadku informacji przetworzonej nie chodzi jedynie, aby jej udzielenie było istotne dla interesu publicznego, lecz ma być dlań szczególnie istotne; jej udostępnienie jest bowiem poprzedzone procesem tworzenia nowej informacji - nieistniejącej w chwili skierowania wniosku w takim kształcie i w takiej postaci, jakiej oczekuje wnioskodawca; proces powstawania danej informacji skupia zobowiązany do udzielenia informacji publicznej podmiot na jej wytworzeniu, odrywając od przypisanych mu kompetencji i zadań; ustawodawca zdecydował więc, że proces wytworzenia nowej informacji w oparciu o posiadane dokumenty będzie obwarowany koniecznością wykazania, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego,

- ustawowe ograniczenie dostępu do informacji publicznej przetworzonej znajduje uzasadnienie w potrzebie ochrony porządku publicznego; porządek publiczny jest to stan, gdy jest możliwe normalne funkcjonowanie państwa i społeczeństwa; w państwie demokratycznym obejmuje w szczególności pewne minimum sprawności funkcjonowania instytucji państwowych; porządek publiczny i jego ochrona, są - zgodnie z orzecznictwem Trybunału Konstytucyjnego - zadaniami władzy publicznej; ochrona tak rozumianego porządku publicznego byłaby iluzoryczna, gdyby każde żądanie udostępnienia informacji angażowało organy do aktywności w zakresie przygotowania informacji przetworzonej kosztem realizowania podstawowych kompetencji i zadań; prawo dostępu do informacji publicznej przetworzonej nie może być rozumiane jako nieograniczony instrument do pozyskiwania informacji o funkcjonowaniu organów administracji publicznej,

- ograniczenie dostępu do informacji publicznej przetworzonej jest niezbędne dla ochrony interesu publicznego - jako środek adekwatny do realizacji założonego przez ustawodawcę celu; z kolei nałożony na obywatela ciężar - w postaci wykazania przesłanki szczególnej istotności dla interesu publicznego - nie jest nadmiernie dolegliwy; ograniczenie to nie prowadzi do naruszenia istoty prawa do informacji publicznej.

Skarżonej decyzji zarzucono błędną wykładnię pojęć: "informacji przetworzonej" i "informacji publicznej", a w konsekwencji przyjęcie, że Wnioskodawca żądał udostępnienia informacji przetworzonej, gdy była to nieprzetworzona informacja publiczna, oraz naruszenie:

- art. 14 ust. 2 ustawy o informacji, poprzez jego niezastosowanie i niewskazanie, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie,

- art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o informacji, poprzez niewłaściwe zastosowanie; w konsekwencji uznano jakoby to na wnioskującym o udostępnienie informacji publicznej spoczywał ciężar udowodnienia interesu prawnego do uzyskania wiadomości; tymczasem to uchylający się od obowiązku udzielenia informacji organ winien wykazać brak interesu po stronie wnioskującego.

W uzasadnieniu skargi podniesiono:

- potrzeba zanonimizowania i skopiowania dokumentów świadczy jedynie o konieczności prac czysto technicznych, które są standardowe dla procesu udostępniania informacji publicznej; przyjęcie, jakoby zanonimizowanie oraz skopiowanie dokumentów świadczyło o przetworzeniu informacji, prowadziłoby do absurdalnych konkluzji - żadnej informacji nie można byłoby udostępnić jako nieprzetworzonej,

- od przetworzenia informacji należy odróżnić proces przekształcenia, który jest jedynie technicznym zabiegiem, w wyniku którego zewnętrzna forma informacji prostej ulega przekształceniu - zgodnie z wnioskiem strony, głównie poprzez wykonanie kserokopii czy też sporządzenie skanu treści dokumentu; informacja prosta nie zmienia się w przetworzoną również poprzez proces tzw. anonimizacji, polegający na usunięciu z udostępnianego dokumentu danych osobowych; czynność ta polega bowiem także na przekształceniu informacji, a nie jej przetworzeniu; podobnie nie stanowi o przetworzeniu informacji sięganie do materiałów archiwalnych; przetworzenie informacji polega ponadto na zmianach w jej treści, a nie na odjęciu z jakiegoś dokumentu elementów, niezwiązanych z jego treścią; w tej sytuacji tzw. anonimizacja decyzji - polegająca na wykreśleniu z niej niektórych elementów formalnych, dotyczących danych osobowych stron bez naruszenia samego rozstrzygnięcia administracyjnego - nie jest przetworzeniem informacji; skoro tak, informacja przygotowana w ten sposób do ujawnienia jest nieprzetworzoną - powinna być ujawniona bez żadnych dodatkowych warunków,

- nawet jeżeli przyjąć, że część stanowiących informację publiczną dokumentów trzeba przetworzyć, nie przesądza to, że cała dokumentacja jest informacją przetworzoną; jeżeli część żądanej informacji ma charakter przetworzony, a część prosty, to podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji może podjąć różne działania - w części udostępnić informację publiczną, a w części wydać decyzję odmowną - w poparciu o art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o informacji,

- poza wskazanymi powyżej uchybieniami Spółka nie spełniła również obowiązku wynikającego z art. 14 ust. 2 ustawy o informacji - nie wskazała, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona wnioskodawcy niezwłocznie,

- w przypadku niepodzielenia przez Sąd poglądu, jakoby wnioskowana informacja publiczna miała charakter informacji nieprzetworzonej, wskazano: Spółka nie wykazała braku interesu prawnego po stronie Wnioskodawcy; ustawa o informacji nie ustanawia obowiązku uzasadnienia wniosku o udostępnienie informacji przetworzonej; z przepisów ustawy o informacji jednoznacznie wynika, że wnioskodawca nie musi wykazywać powodów, dla których spełnienie jego żądania będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego; podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, przetworzonej w przypadku wydania decyzji odmownej, musi natomiast wykazać brak istnienia przesłanki ustawowej - wskazanej w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o informacji; jak wynika z ugruntowanego orzecznictwa sądów administracyjnych to zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej podmioty muszą wykazać, że objęte wnioskiem żądanie dotyczy informacji publicznej o charakterze przetworzonym; z treści przywołanych przepisów wynika jednoznacznie, że wnioskodawca nie musi wykazywać powodów, dla których spełnienie jego żądania będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego; to podmioty zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej muszą wykazać brak istnienia tej przesłanki ustawowej, jeżeli decydują się wydać w tej sprawie decyzję odmowną; na podmiotach obowiązanych do udzielania informacji publicznej spoczywa każdorazowo obowiązek rozważenia i ustalenia, czy udostępnienie informacji przetworzonej - w zakresie objętym żądaniem wniosku - jest "szczególnie istotne dla interesu publicznego",

- w przedmiotowej sprawie Spółka nie wyjaśnia, dlaczego Wnioskodawca nie ma szczególnie istotnego interesu prawnego; lakoniczne twierdzenie, że w piśmie z 29 stycznia nie wskazano takiego interesu stanowi jedynie o przerzuceniu odpowiedzialności dowodowej na Wnioskodawcę; jest to chybione, nieprawidłowe i w konsekwencji pozbawia Wnioskodawcę możliwości realizacji prawa do uzyskania informacji publicznej,

- art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o informacji expressis verbis zakłada możliwość ograniczenia przetworzenia informacji ze względu na szczególną istotność dla interesu publicznego; ograniczenie to powinno być rozumiane jako konieczność skonfrontowania zakresu przetworzenia z interesem publicznym; nie można przy tym wyłączyć wartości, jaką dla samego interesu publicznego ma udostępnienie informacji publicznej; skoro w przedmiotowej sprawie Spółka nie spełniła ciążącego na niej obowiązku udowodnienia braku szczególnej istotności interesu prawnego, nie ma możliwości wykluczenia powinności udostępnienia informacji. dostęp do informacji publicznej jest na tyle istotny dla interesu publicznego, że przetworzenie informacji polegające na usunięciu pewnych danych z dokumentu po to, aby można było go udostępnić, nie może stać na przeszkodzie udostępnieniu informacji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację.

Sąd rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym, w związku z koniecznością wynikającą z art. 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) i § 26 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 5 sierpnia 2015 r. – Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych (Dz. U. poz. 1177), przy jednoczesnym braku możliwości przeprowadzenia rozprawy na odległość z bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. poz. 1842 ze. zm.) – tak zarządzenie k. 36 akt sądowych.

Sąd zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Trafna jest argumentacja Spółki – zarówno w zakresie ustaleń faktycznych jak i powołanych poglądów prawnych, w tym cytowanego stanowiska judykatury, co do istoty pojęcia informacja przetworzona oraz szczególnie istotnego interesu publicznego. Z uwagi na uprzednie pełne przytoczenie jej stanowiska, ponowne go powtarzanie byłoby bezzasadne. Sąd przyjmuje je za własne.

Wobec zarzutów skargi dodać należy jedynie, co następuje.

Powołaną przez Spółkę przesłanką zakwalifikowania żądanej przez Wnioskodawcę informacja jako przetworzonej była potrzeba dostosowania znacznego zbioru dokumentów (około 2 tys.) dla potrzeb ich udostępnienia. Jak wskazano, niezbędne byłoby ich skompletowanie oraz przeanalizowanie pod kątem eliminacji informacji prawnie chronionych - np. danych osobowych czy stanowiących tajemnice przedsiębiorstwa (jak szacunki pewnych kosztów, dokumentacja techniczna itd.). Jednocześnie przekonywająco uprawdopodobniono, że w dokumentacji znajdują się stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa dane - to okoliczność zresztą w skardze ogólnie nie kwestionowana. Nie sposób też a priori wykluczyć znajdowanie się tam wymagających anonimizacji danych osobowych.

Wobec takiego stanu faktycznego kwestią kluczową jest ustalenie, czy proces opracowania żądanej dokumentacji, polegający na potrzebie jej przygotowania do udostępnienia - w tym usunięcia pewnego rodzaju danych (tzw. anonimizacji) - należy uznać za przetwarzanie informacji.

Trafnie odnotowano w skardze, że w judykaturze, bywa formułowana teza jakoby anonimizacja nie stanowiła przetworzenie informacji, lecz wyłącznie jej przekształcenie dla potrzeb udostępnienia. Słusznie jednak Spółka – w uzasadnieniu zaskarżonego aktu - powołuje orzecznictwo sądów, gdzie wywiedziono także trafnie, że potrzeba opracowania dokumentacji w znacznym zakresie - także pod kątem anonimizacji - stanowi o przetwarzanie informacji (tak np. cytowany już fragment uzasadnienia wyroku o sygn. akt I OSK 792/11). W tym świetle należy skonstatować, że wprawdzie pojedyncze czynności anonimizacji w obrębie pojedynczych dokumentów mogą nie być uważane za przetwarzanie informacji, to jednak potrzeba opracowania pod kątem usunięcia informacji wrażliwych obszernej dokumentacji prowadzi do opracowania w istocie nowej informacji - określanej mianem przetworzonej. Tak bowiem jak wymagająca większego nakładu pracy kompilacja szeregu informacji prostych prowadzi do powstania nowej informacji to również pracochłonny proces przeglądania i usuwania wybranych danych musi być traktowany analogicznie. Zwłaszcza zważywszy na cel ograniczenia powszechnego dostępu do informacji przetworzonej. Chodzi mianowicie o uniknięcie sytuacji, gdy związane z udostępnieniem informacji czynności znacznie utrudniają obowiązanym podmiotom realizacje ich podstawowych zadań. Z tej perspektywy jest bez znaczenia, czy przeszkodą będzie tu czasochłonne opracowanie nowych dokumentów (bądź gromadzenie danych na innych nośniach), czy też - równie absorbująca personel zobowiązanego - analiza dokumentacji (lub innych baz) pod kątem usunięcia danych w niezbędnym zakresie.

W rozpoznawanej sprawie tymczasem nie było nawet sporne, że dokumentacja ma znaczną objętość. Uprawdopodobniono też że zawiera dane wymagające anonimizacji.

W takiej sytuacji Spółka trafnie skonstatowała, że w sprawie znajdzie zastosowanie reguła art. 3 ust. 1 pkt 1 in fine ustawy o informacji - żądana informacja może być udostępnione jedynie w razie występowania szczególnie istotnego interesu publicznego. Chybione są natomiast wywody skargi, jakoby błędnie wyłożono pojęcie informacji przetworzonej bądź bezpodstawnie zakwalifikowano stan faktyczny jako przypadek żądanie udostępnienia takiej informacji.

Bezzasadne są także zarzuty skargi, jakoby organ uchybił obowiązkowi wyjaśnienia, czy - w kwestii udostępnienia żądanej informacji przetworzonej -występuje szczególny istotny interes publiczny. Trafnie wprawdzie odnotowano, że z treści ustawy o informacji nie wynika bezpośrednio powinność wykazania takiego interesu przez samego wnioskodawcę. Wobec tego jego ewentualne występowanie powinien wziąć z urzędu pod uwagę obowiązany do udostępnienia informacji podmiot. Mylnie natomiast wychodzi Wnioskodawca, jakoby przesłanką niezbędną dla odmowy udostępnienie informacji przetworzonej było wykazanie przez organ braku wystąpienia szczególnie uzasadnionego interesu publicznego. Takie wyłożenie znaczenia przepisu jest oczywiście sprzeczne z jego brzmieniem. Stąd regule art. 3 ust. 1 pkt 1 in fine ustawy o informacji uchybiałaby wyłącznie odmowa udostępnienia informacji przetworzonej, pomimo faktycznego istnienia szczególnie uzasadnionego interesu publicznego. Sytuacja tego rodzaju nie miała miejsce w rozpoznawanej sprawie. Jak słusznie wywiodła Spółka na etapie procedowania przed wydaniem skarżonej decyzji nie ustalono - także wobec twierdzeń Wnioskodawcy - aby tego rodzaju interes występował. Z treści uzasadnienia wnosić można także, że sama Spółka nie dopatrzyła się takowego z urzędu. Jednocześnie - nawet na etapie skargi - Wnioskodawca nie przywołał argumentacji, które przemawiałaby za wystąpieniem szczególnego szczególnie istotnego interesu publicznego warunkującego udostępnienie rządnych informacje. Nie sposób wobec tego uznać aby sprawy właściwie nie wyjaśniono w danym zakresie i mogło to mieć wpływ na jej wynik. Sąd nie dopatrzył się bowiem także tego rodzaju interesu z urzędu.

Nie są także zasadne zarzuty, jakoby orzekając w sprawie naruszono art. 14 ust. 2 ustawy o informacji. Co wynika z treści uzasadnienia skarżonej decyzji, cała dokumentacja, której udostępnienia żądał Wnioskodawcy, ma znaczne rozmiary i wymagałaby opracowania przed jej udostępnieniem - analizy, usunięcia stosownej części danych a następnie skopiowania. W takiej sytuacji nie sposób przepisać organowi powinności sporządzenia dla Wnioskodawcy informacji, jaki zestaw dokumentów i w jakiej formie może być udostępniony bezzwłocznie - bez potrzeby przetwarzania. Taka informacja stanowiłoby bowiem także przetworzoną, a równocześnie nie prowadziła do realizacji wniosku, z którego wynika jednoznacznie intencja strony - zapoznanie się właśnie z całą dokumentacją.

Kwestionowane skargą orzeczenie nie zamyka natomiast Wnioskodawcy drogi do wystąpienia o udostępnienie konkretnych dokumentów, zawartych w pełnej dokumentacji, o ile jest zainteresowany ich treścią.

W świetle powyższych rozważań Sąd uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Zarówno argumentacja skargi, jak i analiza akt sprawy nie ujawniły wad tego rodzaju, które mogłyby prowadzić do jej uchylenia. Przedmiotowa decyzja nie narusza art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o informacji z uwagi na prawidłowe zakwalifikowanie żądanej informacji jako przetworzonej, do której udostępnienia koniecznym jest wykazanie szczególnej istotności dla interesu publicznego, tego zaś nie uczyniono.

Z przytoczonych wyżej przyczyn, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji wyroku.