Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 784/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-10-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenia
Powołane przepisy: article: art. 178 w zw. z art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kuba po rozpoznaniu w dniu 19 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lipca 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 2723/16 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 maja 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 2723/16 w sprawie ze skargi M. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji w sprawie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

M. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] listopada 2016 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji.

Zarządzeniem z dnia 30 grudnia 2016 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 złotych, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

Postanowieniem z dnia 9 maja 2017 r., sygn. VI SA/Wa 2723/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi.

Pismem z dnia 24 maja 2017 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie.

Zarządzeniem z dnia 1 czerwca 2017 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych zażalenia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia, poprzez nadesłanie podpisanego zażalenia oraz nadesłania jednego odpisu zażalenia.

W odpowiedzi na wezwanie skarżący nadesłał podpisane zażalenie, lecz nie nadesłał odpisu tego zażalenia.

W związku z powyższym zaskarżonym postanowieniem Sąd I instancji odrzucił zażalenie, z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym do tego terminie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej: p.p.s.a.).

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, wnosząc o jego uchylenie i zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, skutkujące odrzuceniem zażalenia.

W uzasadnieniu zażalenie skarżący wskazał, że w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia przesłał podpisanie zażalenie. Jego zdaniem przesłanie podpisanego zażalenia było uzupełnieniem braku ważniejszego, o większej doniosłości niż ewentualny brak odpisu. Ponadto odpowiedzialność za wykonanie tego zadania ciążyło na jego pracowniku, który już nie pracuje.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jedno z tych wymagań określa art. 47 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym do pisma strony należy dołączyć jego odpisy oraz odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Kolejne wymaganie wymienione jest w art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Pismo nie zawierające załączników oraz nie podpisane nie może otrzymać prawidłowego biegu. W przypadku, gdy zażalenie nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania wyżej wskazanych warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem zażalenia na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.

Problem braku formalnego w postaci nieprzedłożenia odpisów wnoszonych do sądów administracyjnych pism procesowych był przedmiotem uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13 (ONSAiWSA 2014/3/39), w której stwierdzono, że niedołączenie przez wnoszącego pismo wymaganej liczby jego odpisów, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 § 1 tej ustawy, uniemożliwiającym nadanie prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów przez sąd. Podobnie brak podpisu pod wnoszonym pismem stanowi taki brak, m.in. z tego powodu, że na podstawie niepodpisanego pisma sąd nie jest w stanie stwierdzić, czy pochodzi ono od podmiotu uprawnionego do jego złożenia i może zostać rozpoznane.

Z akt sprawy wynika, że skarżący nie podpisał zażalenia na postanowienie sądu z dnia 9 maja 2017 r., jak również nie dołączył odpisu tego zażalenia. Wobec tego przewodniczący zasadnie wezwał go do uzupełnienia tych braków w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu 19 czerwca 2017 r., termin na uzupełnienie tych braków upływał więc 26 czerwca 2017 r. W tym czasie skarżący nadesłał podpisane zażalenie, ale bez jego odpisu. Jak już wyżej wskazano, brak formalny pisma nie może być usunięty poprzez sporządzenie jego odpisów przez sąd. Zasadnie zatem sąd odrzucił zażalenie na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.

Odnosząc się do argumentacji zażalenia należy zauważyć, że to skarżący jako pracodawca ponosi odpowiedzialność za działania swoich pracowników. Wewnętrzne stosunki pomiędzy pracodawcą a pracownikiem, czy pomiędzy samymi pracownikami, nie mogą rzutować na ocenę procesowych działań strony. Pracodawca samodzielnie, według własnych kryteriów, dokonuje wyboru pracowników, których zatrudnia. Tym samym ponosi on konsekwencje wcześniej podjętych wyborów, a zaniedbania osób, którymi się posługuje, obciążają go samego.

Wobec powyższych okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.