Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 143/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-07-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 57 par. 3, art. 199, art. 214, art. 220 par. 1 i 3, art. 230 par. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: par. 2 ust. 3 pkt 6
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Piotr Pietrasz po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J.W. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 31 marca 2020 r., sygn. akt III SA/Łd 237/20 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Dyrektora Łódzkiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Łodzi z dnia [...] stycznia 2020 r., nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 31 marca 2020 r., sygn. akt III SA/Łd 237/20, Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał J. W. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 złotych od skargi na decyzję Dyrektora Ł. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] stycznia 2020 r., nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Jako podstawę prawną podano § 2 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.; dalej rozporządzenie).

W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżący nie zgodził się z wezwaniem do uiszczenia wpisu. Podniósł, że skarga w stosunku do decyzji o nr [...] oraz nr [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. jest oparta na tej samej podstawie faktycznej i prawnej, dlatego jest to jedna skarga za która ustalono podwójną opłatę tak jakby to były dwie różne skargi. Uznał, że rozdzielenie skarg na dwa różne postępowania sądowe dla ustalenia podwójnego wpisu jest sprzeczne z prawem.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, a w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 p.p.s.a.). Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Przewodniczący wydziału ma zatem obowiązek wezwać skarżącego aby uiścił należny wpis w ciągu siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Ponadto wskazać należy, że z art. 214 § 1 p.p.s.a. wynika, że jeżeli ustawa nie stawni inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki.

W rozpoznawanej sprawie została zaskarżona do Sądu I instancji decyzja nr [...], utrzymująca w mocy decyzję, którą odmówiono przyznania płatności redystrybucyjnej na 2018 r. oraz przyznano JPO na 2018 r. w kwocie 190,56 zł wynikającą z pomniejszenia płatności o kwotę 916,08 zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i niezgodności oraz zastosowane z tego tytułu zmniejszenia; płatność na zazielenienie na 2018 r. w wysokości 742, 71 zł; płatność do powierzchni upraw roślin pastewnych na 2018 r. w wysokości 130, 39 zł; płatność do powierzchni upraw truskawek na 2018 r. w wysokości 210,87 zł

W orzecznictwie sądowym poglądy co do tego, jaki rodzaj wpisu sądowego (stały czy stosunkowy) jest należny w sprawach skarg na decyzję odmawiającą przyznania płatności dla rolnika, decyzję odmawiającą przyznania płatności wraz z nałożeniem sankcji pieniężnej oraz na decyzje przyznające płatności w pomniejszonej wysokości, były niejednolite. Przyjmowano bowiem, że w przypadku skargi na decyzję odmawiającą płatności z określoną sankcją pieniężną (por. post. NSA z dnia 20 sierpnia 2008 r. sygn. akt II GSK 636/08, orzeczenia.nsa.gov.pl), czy też skargi na decyzję o przyznaniu płatności w pomniejszonej wysokości lub przyznanie pomocy finansowej w pomniejszonej wysokości (por. post. NSA z dnia 1 czerwca 2010 r. sygn. akt II GZ 112/10, orzeczenia.nsa.gov.pl; wyrok NSA z dnia 16 sierpnia 2012 r. sygn. akt II GSK 1024/11, orzeczenia.nsa.gov.pl) należny jest wpis stosunkowy, gdyż przedmiot skargi wiąże się z określonymi świadczeniami pieniężnymi. Jednocześnie wskazywano, że w przypadku skarg na decyzje odmawiające przyznania płatności należny jest wpis stały (por. post. NSA z dnia 10 marca 2010 r. sygn. akt II GZ 277/09; z dnia 24 sierpnia 2010 r. sygn. akt I GZ 190/10; z dnia 20 sierpnia 2008 r. sygn. akt II GSK 636/08, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Ostatecznie jednak za dominujący i aktualny należy uznać pogląd, że w sprawach skarg na decyzje odmawiające przyznania różnego rodzaju płatności mieszczących się w ramach pomocy udzielonej rolnikom ze środków unijnych i krajowych, należy pobierać wpis stały, gdyż jest to decyzja odmawiająca przyznania określonego świadczenia, a nie decyzja o odmowie świadczenia w określonej wysokości (por. post. NSa z dnia 18 grudnia 2018 r. sygn. akt I GZ 455/18, post. NSA z dnia 28 stycznia 2011 r. sygn. akt II GZ 419/10; z dnia 9 marca 2011 r. sygn. akt II GZ 93/11; z dnia 3 października 2012 r. sygn. akt I GZ 347/12; z dnia 11 maja 2011 r. sygn. akt II GZ 239/11, orzeczenia.nsa.gov.pl). Również w sprawach skarg na decyzje przyznające płatności w pomniejszonej wysokości należny jest wpis stały, gdyż tego rodzaju decyzja nie zawiera w swojej treści rozstrzygnięcia o należności pieniężnej wynikającej ze złożonego wniosku, gdyż nie zawiera on wysokości żądanej płatności (por. post. NSA z dnia 16 października 2018 r., sygn. akt I GZ 340/18, NSA z dnia 31 stycznia 2017 r. sygn. akt II GZ 36/17, orzeczenia.nsa.gov.pl).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, uwzględniwszy powyższe, od skargi na decyzję odmawiającą przyznania płatności dodatkowej (redystrybucyjnej) a w pozostałej części przyznającą pomoc w pomniejszonej wysokości, należny jest wpis stały w kwocie 200 zł zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia. Zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia, wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg , nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu rolnictwa i leśnictwa - 200 zł.

Zaznaczyć trzeba, że Sąd I instancji na podstawie art. 57 § 3 p.p.s.a. zarządził rozdzielenie skarg zawartych w jednym piśmie skarżącego i stąd wezwano skarżącego do uiszczenia dwóch wpisów sądowych – w sprawie niniejszej oraz w sprawie o sygn. akt III SA/Łd 236/20. Przewodniczący prawidłowo zarządził rozdzielenie skarg ze względu, iż w jednym piśmie procesowym zaskarżono więcej niż jeden akt lub czynność. W skardze z dnia 25 lutego 2020 r. zaskarżono dwie odrębne decyzje Dyrektora Ł. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji R. w Ł. z dnia [...] stycznia 2020 r. o nr [...] i nr [...]. Decyzja o nr [...] dotyczyła przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Natomiast decyzja o nr [...] dotyczyła przyznania płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (ONW).

Z przytoczonych wyżej względów, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.