Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 423/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-11-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odmówiono przyznania prawa pomocy co do całości wniosku
Powołane przepisy: article: art. 245 par. 2 art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C.B.o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody D. z dnia .... w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego oraz skargi C.B. M.B. i T.B. na decyzję Wojewody D. z dnia w przedmiocie zatwierdzenia projekt budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbudowę, przebudowę oraz zmianą sposobu użytkowania istniejącego budynku na hotel z restauracją postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

W dniu 19 marca 2010 r. skarżący C. B. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie praw pomocy w zakresie zwolnienia go z kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego wskazując, iż samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, utrzymuje się (180 zł miesięcznie) z "działek rolnych" o pow. 1,66 ha i o pow. 0, 74978 ha, których jest współwłaścicielem (1/3 udziału), ponadto posiada 1/3 udział w działce gruntu o pow. 433 m2 z na której powstaje budynek o pow. 813, 3 m2. Dodał, że odbywa pozaetatowa aplikację adwokacką, na którą ponosi wydatki w wysokości ok. 400 zł. Inne wydatki to: koszt leczenia alergii- 20 zł oraz składka na KRUS – 98 zł. Skarżący poinformował, że dotychczas utrzymywał się z prowadzenia działalności gospodarczej i z posiadanych oszczędności.

Wezwanie Sądu o sprecyzowanie i udokumentowanie przez skarżącego swojej sytuacji finansowej i majątkowej (doręczone wnioskodawcy w dniu 13 kwietnia 2010 r.) zostało pozostawione bez odpowiedzi.

Prawo pomocy w zakresie całkowitym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)).

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż wnioskodawca nie dopełniła ww. obowiązku. Wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien być sporządzony w sposób rzetelny, powinny znaleźć się w nim wszelkie informacje niezbędne do oceny sytuacji majątkowej wnioskodawcy i okoliczności te -na żądanie Sądu- winny być należycie udokumentowane (art. 255 u.p.s.a.). W niniejszej sprawie wnioskodawca- mimo szczegółowego wezwania- nie wyjaśnił i nie udokumentował wielu istotnych okoliczności, które mogą kształtować jego sytuację finansową, np. nie przedłożył zaświadczenia za ostatnie dwa miesiące o wysokości swojego dochodu i innych osób prowadzących z nim gospodarstwo domowe (np. matki, braci); nie przedłożył zaświadczenia potwierdzającego rejestrację w urzędzie pracy z prawem do zasiłku lub bez tego prawa; nie wyjaśnił z jakich źródeł czerpie środki na swoje utrzymanie skoro wskazywane wydatki znacząco przekraczają owe 180 zł jakie uzyskuje z "działek rolnych"; nie wskazał czy korzysta z pomocy finansowej osób trzecich lub z pomocy opieki społecznej; nie przedłożył wyciągów z posiadanych rachunków; nie złożył do akt deklaracji podatkowych i innych dokumentów księgowych związanych z dotychczas prowadzoną działalnością gospodarczą; nie określił wartości posiadanych przez siebie ruchomości ani rzeczywistej wysokości dochodu z posiadanego gospodarstwa rolnego; nie przedłożył dokumentu (np. umowy dzierżawy), który potwierdziłaby stosunek prawny, na podstawie którego czerpie wnioskodawca korzyści z posiadanych działek rolnych; nie wyjaśnił czy posiada zdolność kredytową; nie wskazał dlaczego pomimo przedstawianej we wniosku swojej złej sytuacji finansowej nie zbywa posiadanych udziałów w prawie własności nieruchomości; nie wyjaśnił z jakiego źródła czerpał środki na pokrycie dotychczasowych kosztów postępowania (np. dwóch wpisów od skarg) i dlaczego z tego samego źródła nie może pokryć ewentualnych przyszłych kosztów postępowania; nie określił także z jakich źródeł uzyskiwał i uzyska środki finansowe na realizację budowy na posiadanej nieruchomości; nadto nie wskazał kto jest właścicielem nieruchomości położonych w T. przy ul..... oraz kto ponosi koszty ich utrzymania; a także nie wyjaśnił dlaczego- skoro nie jest w stanie samodzielnie się utrzymać i znajduje się w niedostatku- nie dochodzi od swoich rodziców świadczenia alimentacyjnego (art. 133 KRiO); wnioskodawca nie sprecyzował i nie udokumentował także wysokości swoich niezbędnych miesięcznych wydatków; nie wyjaśnił nadto w jakim celu składa swój wniosek (zwłaszcza dotyczy to żądania ustanowienia zawodowego pełnomocnika), bowiem w tym samym czasie współskarżący (brat) złożył sporządzoną przez radcę prawnego skargę kasacyjną od przedmiotowego wyroku i wniósł stosowny wpis.

Przyznanie prawa pomocy to w istocie "kredytowanie" kosztów postępowania z budżetu Państwa (czyli jest to dodatkowe obciążenie innych obywateli) i dlatego winno być udzielane wyjątkowo. W przypadku ubogiego społeczeństwa, jakim jest społeczeństwo polskie, prawo pomocy powinno być udzielane przede wszystkim osobom bez źródeł stałego dochodu i bez majątku oraz pozbawionych (obiektywnie) możliwości uzyskania środków na ten cel z jakichkolwiek źródeł. Koszty sądowe należy traktować jako wydatki bieżące w budżecie domowym, które powinny być zaspokajane na równi z innymi podstawowymi wydatkami. Do oceny możliwości uiszczenia przez skarżącego kosztów postępowania nie jest istotne źródło, z którego czerpie on środki na koszty swego utrzymania (może to być m.in. wsparcie finansowe najbliższej rodziny czy pożyczka od osób trzecich).

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 u.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.