Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2051/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2023-02-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 66 ust. 1
journal: Dz.U. 2021 poz 2351
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
article: art. 7 art. 77 art. 80 art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2022 poz 2000
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 145 par. 1 pkt 1  lit. a i c art. 135
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędziowie: Sędzia WSA Tomasz Janeczko, Asesor WSA Iwona Ścieszka (spr.), Protokolant: specjalista Monika Gąsińska - Goc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lutego 2023 r. sprawy ze skargi I. F. i R. F. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 3 sierpnia 2022 r. nr 858/22 w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości dotyczących złego stanu technicznego obiektów budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. st. Warszawy z dnia 8 czerwca 2022r. nr IIOT/153/2022; II. zasądza od Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz I. F. i R. F. solidarnie kwotę 997 zł (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: MWINB) decyzją z 3 sierpnia 2022 r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735, ze zm., dalej: k.p.a.) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2021 r. poz. 2351, ze zm.), utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy z 8 czerwca 2022 r. nakazującą E. S., B. L. i G. S. usunięcie - w terminie 21 dni od dnia doręczenia decyzji - stwierdzonych nieprawidłowości dotyczących złego stanu technicznego obiektów budowlanych na nieruchomości położonej przy ul. [...] w W.

W uzasadnieniu decyzji MWINB wskazał, że w związku z telefoniczną interwencją dyżurnego m.st. Warszawy, przedstawiciel organu powiatowego przeprowadził w dniu 6 czerwca 2022 r. oględziny, w trakcie których ustalono, że na terenie nieruchomości przy ul. [...] w W. znajdują się budynki stanowiące zabudowę mieszkalno-gospodarczą. Budynek mieszkalny jednorodzinny jednopiętrowy o konstrukcji tradycyjnej murowanej. Parterowe budynki gospodarczo-garażowe usytuowane są wzdłuż granicy z nieruchomościami sąsiednimi przy ul. [...] i [...]. Budynek gospodarczo-garażowy, znajduje się w południowo - wschodniej części nieruchomości, wzdłuż granicy z posesją [...]. W budynku tym wybuchł pożar, w wyniku którego załamaniu i częściowemu zawaleniu uległa więźba dachowa (widoczne osłabione elementy uszkodzone działaniem ognia). Ściana tego budynku, usytuowana w granicy z nieruchomością sąsiednią [...] jest konstrukcji murowanej (cegła pełna), z widocznymi pionowymi pęknięciami obejmującymi całą wysokość budynku. W obszarze uszkodzeń widoczne są wyraźne wybrzuszenia ceglanego materiału, odspojenia w górnych partiach ściany, luźne fragmenty cegieł, bez zabezpieczenia. Przedmiotowa ściana jest osłabiona i odchylona od pionu (górny obszar). Teren nieruchomości [...] usytuowany w sąsiedztwie budynku gospodarczego został tymczasowo wygrodzony taśmą ostrzegawczą. Budynek gospodarczy znajdujący się w południowej części nieruchomości [...], usytuowany w granicy z posesją [...], sąsiaduje z w/w budynkiem gospodarczo - garażowym. Budynek ten również został uszkodzony działaniem ognia - widoczna częściowo załamana więźba dachowa, uszkodzone drewniane elementy konstrukcyjne. Teren nieruchomości [...] jest ogrodzony, z widocznymi otwartymi miejscami (furtka), zabezpieczony taśmami ostrzegawczymi. W trakcie oględzin stwierdzono występowanie zagrożenia dla bezpieczeństwa ludzi i mienia (ściana budynku gospodarczo - garażowego przy ul. [...] usytuowana w granicy z nieruchomością sąsiednią [...] - mocno osłabiona, odchylona od pionu, widoczne dwa wyraźne pęknięcia obejmujące wysokość budynku, rozwarstwienia).

Decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy z 8 czerwca 2022 r. nakazano współwłaścicielkom tej nieruchomości – E. S., B. L. i G. S. usunięcie - w terminie 21 dni od dnia doręczenia decyzji - stwierdzonych nieprawidłowości dotyczących złego stanu technicznego obiektów budowlanych na nieruchomości położonej przy ul. [...] w W. poprzez wykonanie robót polegających na: wykonaniu zabezpieczenia ściany budynku gospodarczo - murowanego grożącej zawaleniem, znajdującej się w ostrej granicy z nieruchomością przy ul. [...] w W., od strony tej nieruchomości poprzez obłożenie ściany płytami OSB i podparcie skośnymi podporami; wykonaniu zabezpieczeń uniemożliwiających dostęp osób trzecich do budynków i terenu jako strefy zagrożonej; umieszczenie na ścianach budynków zawiadomienia o stanie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia. Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności.

Od powyższego rozstrzygnięcia odwołanie złożyli: I. F. i R. F., właściciele nieruchomości przy ul. [...].

Utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję MWINB podkreślił, że z dokumentacji zgromadzonej w niniejszej sprawie, tj. w szczególności protokołu oględzin z 6 czerwca 2022 r. wynika, iż stan budynku gospodarczo-garażowego, usytuowanego na nieruchomości położonej przy ul. [...], wzdłuż granicy z nieruchomością przy ul. [...] zagraża bezpieczeństwu ludzi i mienia. W budynku tym wybuchł pożar, w wyniku którego załamaniu i częściowemu zawaleniu uległa więźba dachowa (widoczne osłabione elementy uszkodzone działaniem ognia). Ściana omawianego budynku, usytuowana w granicy z nieruchomością sąsiednią [...] jest konstrukcji murowanej (cegła pełna), z widocznymi pionowymi pęknięciami obejmującymi całą wysokość budynku. W obszarze uszkodzeń widoczne wyraźne wybrzuszenia ceglanego materiału, odspojenia w górnych partiach ściany, luźne fragmenty cegieł, bez zabezpieczenia. Przedmiotowa ściana jest osłabiona i odchylona od pionu (górny obszar). Opisywany stan stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa mienia i ludzi przebywających na nieruchomości przy ul. [...], z uwagi na osłabienie (pęknięcia i rozwarstwienia) w/w ściany oraz jej odchylenie od pionu. Mając na uwadze powyższe – w ocenie organu wojewódzkiego – Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy zasadnie wdrożył tryb postępowania przewidziany art. 66 Prawa budowlanego. Stan tego budynku zagraża bowiem bezpieczeństwu ludzi i mienia. Powyższe ustalenia uprawniają, a nawet obligują organ nadzoru budowlanego do podjęcia stosownych działań mających na celu usunięcie przedmiotowego zagrożenia.

Odnosząc się do argumentacji odwołania MWINB wskazał, że zabezpieczenie ściany w/w budynku gospodarczo - garażowego w inny sposób niż opisany w skarżonej decyzji np. poprzez podjęcie działań zabezpieczających tę ścianę prowadzonych w jego wnętrzu jest techniczne bardziej skomplikowanym rozwiązaniem, a co istotne, z uwagi na ograniczoną stateczność ściany mogłoby prowadzić do naruszenia jej konstrukcji (obłożenie płytami OSB od wewnątrz nie przyniosłoby żadnego skutku, zaś zamontowanie ewentualnych kotew utrzymujących ścianę wiązałoby się z koniecznością wiercenia w jej osłabionej już i tak strukturze).

Niezależnie od tego MWINB zwrócił uwagę, że wydana decyzja nie kończy postępowania w niniejszej sprawie. W postępowaniu tym organ powiatowy wydał bowiem postanowienie z 8 czerwca 2022 r., którym zobowiązał do E. S., B. L. i G. S. do przedłożenia ekspertyzy technicznej określającej stan techniczny zabudowań przy ul. [...] w W. Rozstrzygnięcie to ma więc charakter czasowy i na dzień orzekania stanowi najbardziej optymalne rozwiązanie prowadzące do zabezpieczenia w/w obiektu. Dlatego też, w ocenie organu wojewódzkiego, słusznie wskazano na konieczność wykonania prac zabezpieczających z poziomu nieruchomości przy ul. [...]. W tym zakresie MWINB zwraca uwagę, iż wejście inwestora na grunt sąsiedni znajduje podstawy w art. 47 ust. 1, 2 i 3 Prawa budowlanego. Zdaniem MWINB konieczność wykonania prac z terenu nieruchomości przy ul. [...] jest na gruncie badanej sprawy niezbędna, z uwagi na znajdowanie się spornego budynku wzdłuż granicy z nieruchomością przy ul. [...], a także konieczność niezwłocznego usunięcia stanu zagrażającego ludziom i mieniu (ściana szczytowa odchylona od pionu).

W ocenie MWINB, organowi I instancji nie można zarzucić obrazy przepisów prawa materialnego, jak też procesowego, które mogłoby uzasadniać odmienne rozstrzygnięcie sprawy. W ramach prowadzonego postępowania w niniejszej sprawie powiatowy organ nadzoru budowlanego wyczerpująco zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy jak również dokonał oceny zebranego materiału dowodowego zgodnie z obecnie obowiązującymi przepisami zawartymi w Kodeksie postępowania administracyjnego.

Decyzja Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 3 sierpnia 2022 r. stała się przedmiotem skargi wywiedzionej przez I. F. i R. F., którzy będąc reprezentowani przez radcę prawnego podnieśli następujące zarzuty:

I. Naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

1) art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a. polegające na:

niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego oraz na jego dowolnej ocenie,

niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym w szczególności braku ustalenia obowiązku wykonania zabezpieczeń od strony Inwestora,

wydaniu rozstrzygnięcia na podstawie stanu faktycznego nieprzedstawiającego stanu rzeczywistego,

co doprowadziło do braku poszanowania słusznego interesu skarżących i ma istotny wpływ na wynik sprawy.

2) naruszenie art. 8 § 1 k.p.a. oraz art. 11 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób naruszający zaufanie do władzy publicznej, naruszenie zasady proporcjonalności oraz zasady równego traktowania, odmowie wyjaśnienia decyzji oraz braku wyjaśnienia przesłanek takiego rozstrzygnięcia w związku z: całkowitym pominięciem stanowiska skarżących, odmową wyjaśnienia decyzji przez organ I instancji mimo wniosku skarżących; nałożenia na skarżących obowiązku tolerowania na ich nieruchomości zabezpieczeń muru o niedookreślonej formie, wielkości i czasie; pominięciu możliwości zabezpieczenia ściany budynku od strony inwestora, mimo wieloletnich zaniedbań i wydawania w tym zakresie uprzednich decyzji, nakazujących zabezpieczenie nieruchomości przez Inwestora.

3) naruszenie art. 10 § 11 § 2 k.p.a. poprzez pominięcie udziału skarżących w postępowaniu, uniemożliwienie im wypowiadania się, czy składania wniosków z jednoczesnym błędnym przyjęciem, iż w sprawie zachodzą okoliczności zagrażające życiu lub zdrowiu lub niepowetowana szkoda majątkowa.

4) naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, w sytuacji, w której organ II Instancji powinien był zmienić decyzję organu pierwszej instancji lub uchylić ją.

II. Naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 61 pkt 2) w zw. z art. 66 ust 1 i art. 47 ust. 1 ustawy Prawo budowlane poprzez:

a) uznanie, że ściana budynku przy ul. [...] wymaga zabezpieczenia od strony nieruchomości skarżących, tj. ul. [...], w sytuacji gdy to właściciel jest zobligowany do zapewnienia bezpiecznego użytkowania obiektu i może to zrobić ze swojej strony,

b) zaniechanie zobowiązania inwestora do zabezpieczenia ściany budynku od strony jego nieruchomości (ul. [...]),

c) przekroczenie zakresu kompetencji przewidzianych w przepisach w związku z zobowiązaniem inwestora do wejścia na teren skarżących i ingerowania w ich nieruchomość,

d) brak wykazania w zaskarżonej decyzji jakie nieprawidłowości występują oraz któremu z dóbr wymienionych w art. 66 ust. 1 ustawy Prawo budowlane zagrażają i dlaczego.

W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie z 8 czerwca 2022 r. oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżących kosztów postępowania, obejmujących koszty zastępstwa procesowego.

W odpowiedzi na skargę Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259, ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Podstawę materialnoprawną wydanych w sprawie decyzji stanowił art. 66 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane. W myśl tego przepisu, w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska, organ nadzoru budowlanego nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. Powyższe rozwiązanie ustawowe służy usunięciu nieprawidłowości powstałych w trakcie użytkowania budynku, na skutek upływu czasu, czy innego czynnika.

Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy Prawo budowlane obiekt budowlany należy użytkować w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej, w szczególności w zakresie związanym z wymaganiami, o których mowa w ust. 1 pkt 1-7. Przepis art. 61 ww. ustawy, nakłada na właściciela lub jego zarządcę obowiązek użytkowania obiektu zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 5 ust. 2 tej ustawy, przy czym dopiero konstrukcja art. 66 ustawy Prawo budowlane daje organowi nadzoru budowlanego możliwość ingerencji w istniejący stan rzeczy, zmierzającej do zapewnienia użytkowania obiektu budowlanego zgodnie z wymogami określonymi w art. 61 tej ustawy.

Decyzje podejmowane na podstawie art. 66 ustawy Prawo budowlane mają charakter związany. Oznacza to, że jeżeli wystąpi choćby jedna z przesłanek określonych w art. 66 ust. 1 pkt 1–4, to organ nadzoru budowlanego jest nie tylko uprawniony, lecz jest obowiązany do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lipca 1998 r., IV SA 1420/96, LEX nr 43224). Adresatami decyzji wydanej w trybie art. 66 ust. 1 ustawy Prawo budowlane mogą być właściciel lub zarządca nieruchomości. W doktrynie zauważa się, że przesłanka z art. 66 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane dotyczy sytuacji, w których obiekt budowlany jest użytkowany w sposób zgodny z jego przeznaczeniem, znajduje się w odpowiednim stanie technicznym, ale w konkretnym stanie faktycznym zachodzą takie okoliczności związane z danym obiektem budowlanym, które wskazują, że może on zagrozić dobrom chronionym. Mogą to być sytuacje, w wyniku których może dojść do pogorszenia stanu technicznego obiektu, a nawet do katastrofy budowlanej. W ramach omawianej przesłanki mogą mieścić się sytuacje związane z oddziaływaniem

sił przyrody, warunkami atmosferycznymi. (Gliniecki Andrzej (red.), Prawo budowlane. Komentarz, wyd. III, WK 2016)

Fakt zaistnienia przesłanek obligujących organ nadzoru budowlanego do wydania decyzji na podstawie art. 66 ust. 1 ustawy Prawo budowlane musi wynikać z ustaleń poczynionych przez ten organ w przeprowadzonym postępowaniu i następnie znaleźć odpowiednie odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji. Do wydania decyzji nakazującej doprowadzenie obiektu budowlanego do odpowiedniego stanu nie wystarczy bowiem ogólne stwierdzenie przez organ, że zachodzą przesłanki określone w art. 66 ust. 1. Dlatego też organ nadzoru budowlanego, opierając decyzję na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1, musi jednoznacznie sprecyzować, jakie nieprawidłowości występują oraz któremu z dóbr wymienionych w ust. 1 pkt 1 zagrażają i dlaczego. Ze względu zaś na realną możliwość wykonania obowiązków nałożonych na właścicieli budynku, będącego w nieodpowiednim stanie technicznym, wydana na podstawie art. 66 ust. 1 decyzja powinna "uwzględniać zarówno wyniki przeprowadzonej kontroli stanu obiektu, jak i możliwość jego doprowadzenia do właściwego stanu technicznego poprzez usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w sposób i w zakresie określonym w stosownej ekspertyzie technicznej oraz na podstawie przepisów techniczno-budowlanych dotyczących warunków użytkowania obiektów" (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 czerwca 2012 r., sygn. akt II OSK 530/11, CBOSA). Istotą nakazu wydanego na podstawie art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane nie jest przywrócenie stanu sprzed wystąpienia stwierdzonych okoliczności powodujących zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia bądź środowiska, lecz doprowadzenie do stanu, w którym zagrożenia te zostaną wyeliminowane. Rodzaj nałożonych obowiązków będzie każdorazowo zależał od skali i formy stwierdzonych nieprawidłowości.

W niniejszej sprawie Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego analizując zebrany w sprawie materiał dowodowy ustalił, że ściana budynku gospodarczego murowanego znajdującego się na nieruchomości przy ul. [...] w ostrej granicy z działką sąsiednią – ul. [...], grozi zawaleniem. Zagrożenie, jakie za sobą niesie stan tego obiektu wykracza poza granice działki. Niedostateczny stan budynku, nadwyrężony ostatnim pożarem, jaki miał miejsce w dniu 6 czerwca 2022 r., w ocenie organu, uzasadniał podjęcie działań w trybie art. 66 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane.

Zdaniem Sądu, uwzględniając okoliczności sprawy, wątpliwości budzi ocena organu w kontekście zasadności zastosowania omawianego środka. Brak w uzasadnieniu odpowiednich rozważań w tym zakresie opartych o stosowną dokumentację techniczną, czy poszerzoną opinię ekspercką, uniemożliwia przyjęcie, że zastosowanie nakazanego w decyzji rozwiązania zapewni możliwość bezpiecznego użytkowania tego obiektu. Powyższe jest istotne celem doboru właściwego środka oddziaływania, tu: nakazu, adekwatnego do sytuacji zaistniałej w tej konkretnej sytuacji. Jak wynika z akt sprawy, w odrębnej decyzji z 13 listopada 2020 r., wydanej na podstawie art. 68 ustawy Prawo budowlane, PINB dla m.st. Warszawy stwierdził m.in., że budynek gospodarczy – murowany na działce zlokalizowany na działce [...] w granicy z działką przy ul. [...], z uwagi na zły stan techniczny spowodowany pożarem oraz wieloletnimi zaniedbaniami i brakiem bieżącej konserwacji, zostaje wyłączony z użytkowania. W toku zaś postępowań w odniesieniu do zabudowań na działce przy ul. [...] organy nadzoru budowlanego wskazywały już wcześniej – przed pożarem w roku 2022 - że stan techniczny tego budynku jest zły z uwagi na odspojoną ścianę (oględziny dokonane w dniu 15 listopada 2019 r.). W toku oględzin w dniu 5 września 2022 r. stwierdzono, że ściana budynku na długości ok. 6 metrów jest w stanie awaryjnym.

Skala i forma tych nieprawidłowości w zakresie utrzymania obiektu we właściwym stanie wymagała – w ocenie Sądu - rozważenia zastosowania innych środków. Decyzja zaś co do zastosowania art. 66 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane – wymagała uprzedniego ustalenia, że nakazane działania (tu: wykonanie zabezpieczenia ściany budynku gospodarczego-murowanego poprzez obłożenie ściany płytami OSB i podparcie skośnymi podporami) są wystarczające dla zniwelowania występującego aktualnie zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi oraz bezpieczeństwa mienia.

Nieuzasadnionym jest również, w ocenie Sądu, posiłkowanie się w warunkach rozpoznawanej sprawy przepisem art. 47 ustawy Prawo budowlane, który umożliwia inwestorowi wejście i przebywanie na cudzej nieruchomości w czasie wykonywania robót. Przepis ten nie stanowi o możliwości zainstalowania na tej nieruchomości jakichkolwiek elementów budowlanych, które mogłyby tam pozostać. Inwestor, po wykorzystaniu w określony sposób cudzej nieruchomości jest obowiązany do przywrócenia tej nieruchomości do stanu poprzedniego i zabrać z niej wszystkie swoje urządzenia i przedmioty. Nakaz umieszczenia podpór na nieruchomości skarżących celem zabezpieczenia ściany budynku gospodarczego-murowanego grożącej zawaleniem znajdującej się w ostrej granicy z tą nieruchomością, pozostawał poza zakresem realizacji obowiązków nałożonych na właścicieli nieruchomości przy ul. [...] w trybie art. 66 ustawy Prawo budowlane. Należy również zaznaczyć, że nakaz ten został nałożony bez rozważenia proporcjonalności zastosowanego zabezpieczenia względem uciążliwości, z jakimi wiąże się jego wykonanie w kontekście ograniczeń w wykonywaniu przez skarżących prawa własności.

Celowym w tej sytuacji wydaje się rozważenie innych środków służących wyeliminowaniu zagrożeń, jakie może wywołać obiekt usytuowany w ostrej granicy z działką skarżących.

Powyższa konstatacja pozwalała Sądowi przyjąć, że organy błędnie, a na pewno zbyt pochopnie i pobieżnie, oceniły dostępny w aktach materiał dowodowy, czym w sposób oczywisty naruszyły art. 7, art. 77, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a., a w konsekwencji art. 66 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane. Skutkowało to uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej, w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W przedmiocie kosztów postępowania sądowego (pkt 2 wyroku) Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265). Na powyższe koszty składają się wynagrodzenie pełnomocnika skarżących w kwocie 480 zł, wpis sądowy od wniesionej skargi w wysokości 500 złotych oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 złotych.

Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy organy zobowiązane będą poczynić stosowne ustalenia, sporządzić dokumentację techniczną oraz ekspertyzy związane z warunkami technicznymi obiektu przy ul. [...], który usytuowany jest w ostrej granicy w działką skarżących. W oparciu o powyższe ustalenia będą władne zastosować odpowiedni środek służący wyeliminowaniu zagrożenia, jakie niesie pozostawienie tego budynku w dotychczasowym stanie.