Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 147/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2014-03-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: journal: Dz.U.UE.L 2004 nr 141 poz 18 art. 51 ust. 2
law: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji  oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla  systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników
article: art. 145 § 1 pkt 1 lit c, art. 135, art. 152
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 7, art. 77, art. 81
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 marca 2014r. sprawy ze skargi H. D. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2009 I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku; III. zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz H. D. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 9 grudnia 2013r. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa , po rozpatrzeniu odwołania H. D. od decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 10 września 2013r. w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2009, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji organ podał, że wnioskiem z dnia 27 marca 2009r., skierowanym do Biura Powiatowego ARiMR H. D. domagał się przyznania płatności na rok 2009, deklarując do jednolitej płatności obszarowej działkę rolną o powierzchni 6,33 ha, położoną na działce ewidencyjnej w obrębie Zawidza, w gminie Łoniów (powiat sandomierski, województwo świętokrzyskie). Wraz z wnioskiem producent złożył jeden załącznik graficzny oraz kartę informacyjną.

Kierownik Biura Powiatowego ARiMR decyzją z dnia 7 grudnia 2009r. przyznał H. D. płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2009 w wysokości 3209,18 zł. Od decyzji strona nie wniosła odwołania.

W dniu 8 lutego 2013r. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR zawiadomił H. D. o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia 7 grudnia 2009r. w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2009. Decyzją z dnia 5 marca 2013r. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR stwierdził nieważność decyzji z dnia 7 grudnia 2009r., wydanej przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR.

Decyzją z dnia 10 września 2013r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR odmówił przyznania H. D. płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2009 i nałożył sankcję w wysokości 3209,18 zł. Od decyzji H. D. złożył odwołanie do Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR .

Rozpoznając odwołanie organ odwoławczy wskazał następujący stan faktyczny i prawny sprawy:

Szczegółowe warunki i tryb udzielania płatności do gruntów rolnych na rok 2009 określają przepisy ustawy z dnia 26 stycznia 2007r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. z 2012r., poz. 1164 ze zm.) wraz z wydanymi na jej podstawie aktami wykonawczymi, w tym Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 marca 2009r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. Nr 40, poz. 326) oraz przepisy unijne, w szczególności Rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004r. ustanawiające szczegółowe zasady zastosowania Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1782/2003 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania gruntów zarezerwowanych do produkcji surowców (Dz. Urz. UE L 345 z 20.11.2004r. str. 1, ze zm.), Rozporządzenie Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w Rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1782/2003 i (WE) Nr 73/2009, oraz wdrażanie zasady współzależności przewidzianej w Rozporządzeniu Rady (WE) Nr 479/2008 (Dz. Urz. UE L 141 z 30.04.2004r. str. 18 ze zm.) oraz Rozporządzenie Rady (WE) Nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) Nr 1290/2005, (WE) Nr 247/2006, (WE) Nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) Nr 1782/2003 (Dz. Urz. UE L 30, z 31.01.2009r., str. 16).

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007r., z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

W niniejszej sprawie przedmiotem sporu stały się ustalenia poczynione przez organ pierwszej instancji w zakresie ustalenia powierzchni kwalifikującej się do płatności, czego konsekwencją było odmówienie płatności, z czym skarżący nie zgodził się.

Płatności obszarowe są przyznawane na wniosek rolnika, co wynika wprost z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007r. i oznacza, że Kierownik Biura Powiatowego ARiMR związany jest bezpośrednio zakresem wniosku, a rozstrzygnięcie wydawane jest w oparciu o zgromadzone we wniosku dane.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007r. rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa do będącej w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, powierzchni gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujących się do objęcia tą płatnością, zgodnie z art. 124 ust. 2 akapit pierwszy Rozporządzenia Nr 73/2009, jeżeli posiada w tym dniu działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku nr VII do Rozporządzenia Nr 1121/2009 - 1,00 ha, z tym że w przypadku zagajników o krótkiej rotacji działka rolna powinna obejmować jednolitą gatunkowo uprawę o powierzchni co najmniej 0,1 ha, wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności oraz przestrzega wymogów przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności. Ponadto, w myśl art. 7 ust. 1a ustawy z dnia 26 stycznia 2007r., jednolita płatność obszarowa przysługuje do powierzchni gruntów rolnych nie większej niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa wart. 6 ust. 1 akapit drugi Rozporządzenia Nr 1122/2009, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

H. D. w dniu 27 marca 2009r. - w oparciu o przepisy ustawy z dnia 26 stycznia 2007r. - złożył wniosek o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2009. We wniosku zadeklarował do jednolitej płatności obszarowej działkę rolną o powierzchni 6,33ha. Na podstawie przeprowadzonego postępowania administracyjnego ustalono, iż powierzchnia kwalifikująca się do objęcia jednolitą płatnością obszarową wynosi 0,00 ha. Różnica pomiędzy powierzchnią deklarowaną (6,33 ha) a powierzchnią stwierdzoną (0,00 ha) wynosiła 6,33 ha, co stanowi 100 % powierzchni stwierdzonej (0,00 ha). W takim przypadku znajduje zastosowanie art. 51 ust. 2 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004, czego konsekwencją jest odmówienie płatności i nałożenie sankcji w kwocie przypadającej na różnicę pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią stwierdzoną (6,33 ha x stawka płatności JPO na rok 2009 - 506,98 zł/ha). Zgodnie z art. 51 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004, jeśli dla danej grupy upraw obszar zadeklarowany na cele jakichkolwiek systemów pomocy obszarowej (z wyjątkiem skrobiowych odmian ziemniaka, nasion i tytoniu, jak przewidziano w tytule IV rozdział 1 sekcja 2 i 5 Rozporządzenia (WE) Nr 73/2009 i w tytule IV rozdział 10c rozporządzenia (WE) Nr 1782/2003) przekracza obszar stwierdzony zgodnie z art. 50 ust. 3 i 5 rozporządzenia, wysokość pomocy oblicza się na podstawie obszaru stwierdzonego, pomniejszonego o dwukrotność stwierdzonej różnicy, jeśli różnica ta wynosi więcej niż 3% lub dwa hektary, ale nie więcej niż 20% obszaru stwierdzonego. Jeśli różnica ta przekracza 20% obszaru stwierdzonego, dla danej grupy upraw nie zostanie przyznana żadna pomoc obszarowa. Jeśli różnica ta przekracza 50%, rolnik będzie również wyłączony z otrzymywania pomocy do wysokości równej kwocie odpowiadającej różnicy między obszarem zadeklarowanym a stwierdzonym zgodnie z art. 50 ust. 3 i 5 niniejszego rozporządzenia. Kwota ta zostaje odliczona zgodnie z art. 5b Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 885/2006. Jeśli niemożliwe jest odliczenie tej kwoty w całości zgodnie z tym artykułem w ciągu trzech kolejnych lat kalendarzowych następujących po roku kalendarzowym, w którym dokonano ustalenia, saldo pozostałe do spłaty zostaje anulowane.

Zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego Agencja przeprowadza kontrole administracyjne i na miejscu, określone w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1. W myśl art. 23 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. kontrole administracyjne i kontrole na miejscu przewidziane w niniejszym rozporządzeniu przeprowadza się tak, aby skutecznie zweryfikować zgodność z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc, oraz przestrzeganie wymogów i norm istotnych dla wzajemnej zgodności. W oparciu o art. 24 ust. 1 lit c Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. kontrole administracyjne opisane w art. 23 Rozporządzenia Rady (WE) Nr 1782/2003 pozwalają na wykrycie nieprawidłowości, a w szczególności na ich automatyczne wykrycie za pomocą narzędzi informatycznych, między innymi dzięki kontrolom krzyżowym. Kontrole te dotyczą zgodności między działkami rolnymi zadeklarowanymi w jednym wniosku a działkami odniesienia w systemie identyfikacji działek rolnych, oraz weryfikują kwalifikacje do pomocy określonych terenów jako takich.

W przedmiotowej sprawie rozstrzygnięcie zostało oparte o dane wynikające z systemu identyfikacji działek rolnych, gdzie na podstawie ortofotomapy została wyznaczona powierzchnia kwalifikowana do płatności. Ortofotomapa to zdjęcie lotnicze powierzchni ziemi wykonane z samolotu lub satelity, które zostało przetworzone do postaci metrycznej, tzn. że można na nim prowadzić pomiary powierzchni tak jak na mapie. Na obrazie ortofotomapy poprzez interpretację można rozpoznać pokrycie terenu i wyróżnić tereny pokryte lasem, tereny zabudowane, drogi, rowy, zakrzewienia, zadrzewienia, wody, itp., czyli grunty nieuprawnione do dopłat, grunty lub ich fragmenty trwale bądź czasowo wyłączone z produkcji rolniczej, a nawet w niektórych przypadkach, działki rolne (bądź ich fragmenty) niezachowane w dobrej kulturze rolnej.

Na podstawie ponownie przeprowadzonej kontroli administracyjnej, w oparciu o system identyfikacji działek rolnych ustalono, że powierzchnia pierwotnie zadeklarowana do płatności nie posiada odzwierciedlenia na gruncie, co zostało dokładnie zmierzone oraz poprzez interpretację obrazu stwierdzone. W przypadku działki A, położonej na działce ewidencyjnej nr [...] stwierdzono, iż na całej powierzchni zaniechano prowadzenia działalności rolniczej. Na zdjęciach satelitarnych z dnia 22 kwietnia 2009 r. wyraźnie widać, że większość zadeklarowanego obszaru jest zalana wodą, a pozostałą część nie porasta żadna okrywa roślinna. Stanowiło to podstawę do wszczęcia postępowania z urzędu, czego konsekwencją było unieważnienie decyzji z dnia 7 grudnia 2009 r.

W ocenie organu, twierdzenie strony, że do końca 2011r. działka oznaczona nr ewidencyjnym [...] o powierzchni 6,33 ha była użytkowana w całości jako łąka kośna nie ma potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym. Zarówno na zdjęciu satelitarnym wykonanym w dniu 20 kwietnia 2009r., jak i wykonanym w dniu 30 kwietnia 2012r. widać teren częściowo zalany wodą, częściowo zaś pozbawiony okrywy roślinnej. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa poinformował w dniu 13 sierpnia 2013r. stronę o możliwości zapoznania się z aktami sprawy. Strona nie skorzystała z tej możliwości i nie wniosła żadnych nowych dowodów w sprawie.

Organ podkreślił, że przepisy prawa krajowego i unijnego nie dopuszczają jakiejkolwiek uznaniowości w ustalaniu prawa do przyznania płatności do gruntów rolnych. Uznaniowość prowadziłaby do nierównego traktowania producentów spełniających takie same warunki, co stałoby w sprzeczności z bezwzględnie obowiązującymi przepisami, ale również z jedną z naczelnych zasad Unii Europejskiej, zasadą konkurencyjności. Płatności stanowią jeden z instrumentów Wspólnej Polityki Rolnej Unii Europejskiej i mogą być przyznawane producentom rolnym, spełniającym warunki określone przez prawo krajowe i unijne tylko w takiej wysokości, w jakiej zostały one konkretnie określone przez Unię Europejską. Wszelkie odstępstwa, zarówno na korzyść jak i niekorzyść producenta rolnego, stanowią rażące naruszenie prawa będące przesłanką do stwierdzenia nieważności decyzji w myśl art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Zgodnie z art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 2007r., strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia, co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. H. D. w żaden sposób nie udowodnił swoich racji zawartych w treści odwołania, w związku z czym organ uznał, że materiał dowodowy zgromadzony w toku prowadzonego postępowania jest na tyle wystarczający, aby na tej podstawie wydać rozstrzygnięcie.

Ocena Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR jest, co do istoty taka sama, jak rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji, tzn. że w przedmiotowej sprawie odmowa przyznania H. D. płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2009 i nałożenie sankcji w wysokości 3209,18 zł, jest uzasadnione w świetle ustalonych okoliczności faktycznych i prawnych.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję z dnia 9 grudnia 2013r. Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł H. D., zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego:

- art. 51 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r.- sprawdzenie wniosków o płatności z naruszeniem treści art. 23 cyt. rozporządzenia w zw. z art. 2 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1975/2006;

- art. 11 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1975/2006

i naruszenie przepisów prawa procesowego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia:

- art. 7 w zw. z art. 75 § 1 k.p.a.,

- art. 8, art. 9, art. 15, art. 80, art. 107 § 1 i 3, art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego.

W uzasadnieniu skarżący zarzucił wadliwie ustalony stan faktyczny sprawy. Podał, że działkę nr [...] o powierzchni 6,33ha nabył w 2004r. od Spółdzielni Produkcyjnej Otoka, która już w tej dacie była otoczona groblami, lecz stanowiła łąkę i pastwiska, które w całości użytkował jako łąkę kośną we właściwej kulturze. Pierwszą i jedyną kontrolę przeprowadzono 15 grudnia 2011r. Stwierdzenie wówczas stanu faktycznego z okresu zbioru było niemożliwe ze względu na zrzut wody na działkę [...] przez L. G. w celu umożliwienia odłowu ryb w jego stawie. Takie zastoisko wodne po okresie wegetacji traw nie wpływa negatywnie na wydajność obu pokosów traw.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym, jak i procesowym, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Sądowa kontrola przeprowadzona w niniejszej sprawie wykazała, że zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja organu pierwszej instancji zostały wydane bez wyczerpującego wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności w sprawie. Organy orzekające w sprawie nie poczyniły bowiem ustaleń mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.

Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa prawidłowo wskazał, że warunki i tryb udzielania płatności do gruntów rolnych na rok 2009 regulują przepisy ustawy z dnia 26 stycznia 2007r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. z 2012r., poz. 1164 ze zm.) wraz z wydanymi na jej podstawie aktami wykonawczymi, w tym Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 marca 2009r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. Nr 40, poz. 326) oraz przepisy unijne, w szczególności Rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004r. ustanawiające szczegółowe zasady zastosowania Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1782/2003 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania gruntów zarezerwowanych do produkcji surowców (Dz. Urz. UE L 345 z 20.11.2004r. str. 1, ze zm.), Rozporządzenie Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w Rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1782/2003 i (WE) Nr 73/2009, oraz wdrażanie zasady współzależności przewidzianej w Rozporządzeniu Rady (WE) Nr 479/2008 (Dz. Urz. UE L 141 z 30.04.2004r. str. 18 ze zm.) oraz Rozporządzenie Rady (WE) Nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) Nr 1290/2005, (WE) Nr 247/2006, (WE) Nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) Nr 1782/2003 (Dz. Urz. UE L 30, z 31.01.2009r., str. 16).

W sprawie niniejszej skarżący kwestionuje ustalenia organu w zakresie powierzchni nieruchomości kwalifikującej się do płatności, czego konsekwencją było odmówienie przez organ płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego na rok 2009.

Jak stwierdza organ orzekający w sprawie, weryfikację powierzchni kwalifikującej do płatności przeprowadzono w oparciu o dostarczony załącznik graficzny, jak i ortofotomapy, w których posiadaniu jest Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Na podstawie dokonanych pomiarów za pomocą narzędzi teleinformatycznych ustalono, iż powierzchnia zgłoszona do jednolitej płatności obszarowej została zawyżona o 6,33 ha, czyli o całą powierzchnię działki zgłoszonej do płatności, co dało organowi podstawę do odmowy płatności i nałożenia sankcji na mocy art. 51 ust. 2 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r.

Sąd uznał, że znajdujący się w aktach sprawy materiał dowody, nie dawał organowi podstaw do stwierdzenia, że powierzchnia pierwotnie zadeklarowana przez skarżącego do płatności nie posiadała odzwierciedlenia na gruncie z tego powodu, że na całej powierzchni działki ewidencyjnej nr [...] zaniechano prowadzenia działalności rolniczej.

W uzasadnieniu decyzji organ podał, że twierdzenie strony, iż do końca 2011r. działka oznaczona nr ewidencyjnym [...] o powierzchni 6,33 ha była użytkowana w całości jako łąka kośna nie ma potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym, gdyż zarówno na zdjęciu satelitarnym wykonanym w dniu 20 kwietnia 2009r., jak i wykonanym w dniu 30 kwietnia 2012r. widać teren częściowo zalany wodą, częściowo zaś pozbawiony okrywy roślinnej. Należy zauważyć, że w aktach administracyjnych znajduje się tylko jedno zdjęcie satelitarne - wykonane dnia 22 kwietnia 2009r. (a nie 20 kwietnia 2009r.), nie ma natomiast zdjęcia satelitarnego z dnia 30 kwietnia 2012r. Ponadto należy zauważyć, że na zdjęciach satelitarnych z dnia 22 kwietnia 2009r. widać, że większość zadeklarowanego obszaru jest zalana wodą, a pozostałą część nie porasta żadna okrywa roślinna, jednak kolejne zdjęcia, którymi dysponuje organ, zostały wykonane podczas kontroli dopiero w dniu 15 grudnia 2011r., podczas gdy okres płatności dotyczył roku 2009. Przez dwa lata organ nie badał, czy przedmiotowa działka był utrzymana w dobrej kulturze rolnej, co w przypadku łąki oznacza jej koszenie przynajmniej raz w roku, nie później niż do 30 lipca, co oświadczył pełnomocnik organu na rozprawie.

Skarżący zarzucił, że w dacie jedynej kontroli, którą przeprowadzono w dniu 15 grudnia 2011r., nie było możliwe stwierdzenie stanu faktycznego z okresu zbioru, z uwagi na dokonany wówczas zrzut wody z sąsiedniej działki, będącej stawem (dla odłowu ryb). Organ nie badał tej okoliczności, nie skontrolował możliwości spuszczenia wody z działki nr [...] w 2009r. i dalszej kontynuacji na niej działalności rolniczej. Skarżący podał, że zastoisko wodne, powstałe po okresie wegetacji traw nie wpływa negatywnie na wydajność obu pokosów, do czego organ się nie odniósł.

Należy ponadto zauważyć, że ze zdjęć działki nr ewid. [...], dokonanych w dniu kontroli 15 grudnia 2011r. wynika, że na tej działce znajdują się urządzenia służące do spuszczenia wody i regulowania jej poziomu, tzw. "baszty", co zostało pominięte przez organ orzekający przy ustalaniu stanu faktycznego. Ma to znaczenie o tyle, że potwierdzać może stanowisko skarżącego, że woda stała na działce tylko przez pewien okres czasu, po czym była spuszczana, a łąka była użytkowana zgodnie z jej przeznaczeniem.

Te okoliczności wymagają dokładnego wyjaśnienia, gdyż od nich zależy właściwe ustalenie stanu faktycznego, warunkującego przyznanie wnioskowanej formy wsparcia we właściwej wysokości. Organ prawidłowo wskazał, że przepisy prawa krajowego i unijnego nie dopuszczają jakiejkolwiek uznaniowości w ustalaniu prawa do przyznania płatności do gruntów rolnych, dlatego należy dążyć do prawidłowego ustalenia stanu faktycznego i prawidłowej jego oceny.

Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że skoro dofinansowanie jest uzależnione m.in. od powierzchni użytkowanej rolniczo w ramach danej działki ewidencyjnej, to rozstrzygnięcie w tej sprawie winno być poprzedzone przeprowadzeniem wnikliwego postępowania wyjaśniającego w celu ustalenia stanu faktycznego, aby na tej podstawie wydać prawidłowe rozstrzygnięcie, dokładnie je uzasadnić. W tym celu organ winien przeprowadzić dowód m.in. z przesłuchania skarżącego, a także świadka wnioskowanego przez skarżącego w odwołaniu.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że rozstrzygnięcia organów obu instancji wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania, mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, tj. przepisu art. 77 i art. 81 kpa w związku z art. 7 kpa. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit "c", art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na podstawie art.152 p.p.s.a. Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.

Ponownie rozpoznając sprawę organ ustali prawidłowo stan faktyczny sprawy, na podstawie którego oceni, czy w roku 2009 cała powierzchnia działki zgłoszonej do jednolitej płatności obszarowej przez skarżącego kwalifikowała się do przyznania tej płatności, a po dokładnym wyjaśnieniu stanu faktycznego podejmie stosowne rozstrzygnięcie.