Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 266/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2013-06-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 121 par. 1, art. 122, art. 187, art. 191, art. 240 par. 1 pkt 5, art. 243 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.
article: art. 20 ust. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 14 poz 176
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Nikodem Sędzia WSA Dominik Mączyński Protokolant referent stażysta Monika Wiza po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego za 2001r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] października 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, na podstawie art. 245 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, dalej zwanej: O.p.) odmówił uchylenia decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...].02.2009 r. Nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] z dnia [...].12.2007 r. Nr [...] ustalającą zryczałtowany podatek dochodowy za 2001 r. w kwocie [...] zł od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. W uzasadnieniu wskazano, iż Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] postanowieniem z dnia [...].01.2007r. Nr [...] wszczął wobec [...] ( Strona, Wnioskodawca, Podatnik, Skarżący ) postępowanie podatkowe w sprawie opodatkowania dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2001 r.

W efekcie przeprowadzonego postępowania Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] decyzją z dnia [...].12.2007 r. Nr [...] ustalił [...] zryczałtowany podatek dochodowy za 2001 r. w kwocie [...] zł od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów.

W uzasadnieniu dokonanego rozstrzygnięcia organ kontroli skarbowej wskazał, że w wyniku przeprowadzonego postępowania dowodowego ustalono, iż w 2001 r. [...] poniósł następujące wydatki:

[...] zł z tytułu pożyczki udzielonej Spółce [...] (umowa pożyczki z dnia [...] r.),

[...] zł z tytułu pożyczki udzielonej Spółce [...] (umowa pożyczki z dnia [...].02.2001 r.),

[...] zł z tytułu pożyczki udzielonej Spółce [...] (umowa pożyczki z dnia [...].02.2001 r.),

[...] z tytułu pożyczki udzielonej Spółce [...] (umowa pożyczki z dnia [...].06.2001r.),

[...] zł z tytułu pożyczki udzielonej Spółce [...] (umowa pożyczki z dnia [...].07.2001 r.),

[...] zł z tytułu zakupu udziałów w "[...]" Sp. z o.o.,

[...] zł z tytułu dopłaty na fundusz zapasowy "[...]" Sp. z o.o.,

[...] zł z tytułu zakupu udziałów w "[...]" Sp. z o.o.,

[...] zł z tytułu składki na ubezpieczenie społeczne,

[...] zł z tytułu składki na ubezpieczenie zdrowotne,

[...] zł z tytułu zaliczki na podatek dochodowy.

Z powyższego zestawienia wynika, że łączne wydatki poniesione przez Podatnika w 20011r. wyniosły [...] zł.

W wydatkach 2001 r. nie ujęto wydatków poniesionych na bieżące utrzymanie, ponieważ przyjęto zgodnie z oświadczeniem Podatnika z dnia [...].05.2006 r., że cyt. "wydatki ponoszone w latach 1996-2001 były minimalne z uwagi na fakt zamieszkiwania u rodziców".

Następnie organ kontroli skarbowej wskazał, że w 2001 r. Podatnik osiągnął dochód w wysokości [...] zł, na który składała się kwota:

- [...] zł z tytułu wynagrodzenia ze stosunku pracy,

- [...] zł z tytułu pozarolniczej działalności gospodarczej opodatkowanej na zasadach ogólnych,

[...] zł z tytułu działalności gospodarczej opodatkowanej ryczałtem,

[...] zł z tytułu otrzymanej zaliczki za samochód [...],

[...] zł z tytułu zwrotu pożyczki z "[...]" Sp. z o.o.,

[...] zł z tytułu odpisów amortyzacyjnych w Spółce "[...]".

Ustalając wysokość zasobów majątkowych Podatnika, zaoszczędzonych do kontrolowanego roku podatkowego, organ pierwszej instancji zauważył, że Podatnik złożył w dniu [...].05.2006 r. w Urzędzie Skarbowym [...] oświadczenie, w którym poinformował, że cyt. "przychody w latach 1996-2001 były takie jak w deklaracjach składanych w Urzędzie Skarbowym". Na podstawie informacji uzyskanych od Naczelnika Urzędu Skarbowego [...], Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] ustalił, że Podatnik uzyskał w latach 1997-2000 następujące opodatkowane przychody (tj. pomniejszone o należny podatek i składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne):

- w 1997 r.:

[...] zł z tytułu wynagrodzeń ze stosunku pracy i pozarolniczej działalności gospodarczej,

[...] zł z tytułu działalności gospodarczej opodatkowanej ryczałtem,

- w 1998 r.:

[...] zł z tytułu wynagrodzeń ze stosunku pracy i innych źródeł,

[...] zł z tytułu działalności gospodarczej opodatkowanej ryczałtem,

- w 1999 r.:

[...] zł z tytułu wynagrodzeń ze stosunku pracy i pozarolniczej działalności gospodarczej,

[...] zł z tytułu działalności gospodarczej opodatkowanej ryczałtem,

- w 2000 r.:

[...] zł z tytułu wynagrodzeń ze stosunku pracy i pozarolniczej działalności gospodarczej,

[...] zł z tytułu działalności gospodarczej opodatkowanej ryczałtem,

[...] zł z tytułu sprzedaży samochodu marki [...] (umowa sprzedaży z zastrzeżeniem prawa własności zawarta w dniu [...].08.2000 r.).

Pismem z dnia [...].11.2007 r. Podatnik poinformował, że do przychodów z lat poprzednich i kontrolowanego roku podatkowego należy zaliczyć odpisy amortyzacyjne dokonywane w spółce cywilnej "[...]" – [...]. Na dowód tego przedłożył wydruk "Tabeli amortyzacyjnej", z którego wynika, że do 2000 r. włącznie amortyzacja środków trwałych spółki stanowiła kwotę [...] zł, natomiast w 2001 r. kwotę [...] zł. Zatem, do roku 2000 na Podatnika przypada kwota [...] zł, stanowiąca 40 % udziałów w Spółce.

Na podstawie powyższego organ kontroli skarbowej ustalił, że w latach 1997-2000, Podatnik uzyskał przychód ze źródeł opodatkowanych w kwocie [...] zł.

Natomiast na podstawie informacji uzyskanych z Wydziału Krajowego Rejestru Sądowego w [...], Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] ustalił, że na dzień [...].01.2001 r. Podatnik posiadał akcje, udziały w następujących spółkach kapitałowych:

- "[...]" S.A. – [...] akcji o wartości nominalnej [...] zł każda, - "[...]" Sp. z o.o. – [...] udziałów o wartości nominalnej [...] zł każdy.

Ww. akcje i udziały Podtnik zakupił w dniu:

[...].06.1998 r. – [...] akcji Spółki Akcyjnej "[...]" po [...] zł każda za łączną kwotę [...] zł,

[...].07.1999 r. – [...] udziałów "[...]" Sp. z o.o. po [...] zł każdy za łączną kwotę [...] zł,

[...].03.2000 r. – [...] akcji Spółki Akcyjnej "[...]" po [...] zł każda za łączną kwotę [...] zł,

[...].10.2000 r. [...] udziałów "[...]" Sp. z o.o. po [...] zł każdy za łączną kwotę [...] zł.

Ponadto, z protokołu z czynności sprawdzających z dnia [...].03.2006 r. wynika, że w dniu [...].03.1999 r. Podatnik kupił samochód marki [...] za kwotę [...] zł.

Na podstawie powyższych danych organ kontroli skarbowej ustalił, że w latach 1998-2000 Podatnik poniósł wydatki w łącznej kwocie [...] zł.

Analizując poniesione przez Podatnika wydatki w kwocie [...] zł Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] stwierdził, że opodatkowane przychody uzyskane przez Stronę w latach 1997-2000 w kwocie [...] zł zostały wydatkowane przed rokiem 2001. Zatem, w ocenie organu pierwszej instancji, Podatnik nie dysponował na dzień [...].01.2001 r. żadnymi zaoszczędzonymi zasobami finansowymi z dochodów opodatkowanych lub wolnych od opodatkowania, uzyskanych w latach poprzedzających kontrolowany rok podatkowy.

Od powyższej decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...], pełnomocnik Podatnika złożył odwołanie, w którym wniósł o jej uchylenie w całości i umorzenie postępowania podatkowego w sprawie, a także o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka [...] oraz z dokumentów załączonych do odwołania na okoliczność przebiegu prób doręczenia Podatnikowi decyzji organu kontroli skarbowej z dnia [...].12.2007 r., jak również na okoliczność, że świadek ( [...]) nie znał Podatnika i do dnia złożenia niniejszego odwołania nie doręczył [...] korespondencji zawierającej zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji.

Z "ostrożności procesowej" pełnomocnik Podatnika wniósł ponadto o przeprowadzenie wszystkich dowodów wnioskowanych przez Stronę w trakcie postępowania pierwszoinstancyjnego, w tym przede wszystkim dowodu z dokumentów bankowych na okoliczność wysokości posiadanych przez Podatnika środków finansowych ulokowanych na rachunkach bankowych oraz o przeprowadzenie dowodu z informacji pochodzących z Biur Maklerskich na temat ilości i wartości posiadanych przez Podatnika papierów wartościowych.

Pełnomocnik Podatnika w odwołaniu zaskarżył również postanowienie organu pierwszej instancji z dnia [...].12.2007 r. Nr [...] odmawiające przeprowadzenia dowodu z dokumentacji medycznej, z przesłuchania Strony, z dokumentacji bankowej i biur maklerskich oraz ewidencji wejść i wyjść z [...] w [...].

Przedmiotowej decyzji organu kontroli skarbowej i postanowieniu o odmowie przeprowadzenia dowodów pełnomocnik Podatnika zarzucił rażące naruszenie przepisów:

art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

art. 121 § 1, 122, 149, 180 § 1, 187 § 1 oraz 188 ustawy Ordynacja podatkowa.

W uzasadnieniu odwołania Pełnomocnik Strony wskazał, że zaskarżona decyzja do dnia złożenia odwołania ([...].01.2008 r.) nie została skutecznie doręczona Podatnikowi, co mając na uwadze treść art. 68 ustawy Ordynacja podatkowa sprawiło, iż zobowiązanie podatkowe określone tą decyzją w ogóle nie powstało.

W dniu [...].01.2008 r. pełnomocnik Podatnika złożył pismo będące uzupełnieniem odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] z dnia [...].12.2007r. Nr [...], w którym stwierdził, że cyt. "Skutkiem doręczenia zastępczego jest powstanie domniemania, że pismo do rąk adresata dotarło. Domniemanie może być obalone poprzez wykazanie, że pismo faktycznie do adresata nie dotarło lub dotarło w innej dacie niż wynika to z faktu doręczenia zastępczego (...) Zastępcze formy doręczenia pism rodzą domniemanie prawne, że pismo zostało doręczone adresatowi. Domniemanie to może zostać obalone, gdy adresat udowodni, że mimo zastosowania zastępczej formy doręczenia pismo nie zostało mu doręczone z przyczyn od niego niezależnych".

Pełnomocnik Strony w ww. piśmie wskazał również, że [...] jako osoba nieuprawniona do zastępczego przyjmowania pism, w ogóle nie doręczył Podatnikowi decyzji wymiarowej organu kontroli skarbowej z dnia [...].12.2007 r. Dodatkowo stwierdził, że [...] nie jest dozorcą budynku przy ul. [...] w [...], nie zna właściciela lokalu, od którego Podatnik wynajmuje mieszkanie, nie zna także samego Podatnika. Stąd też jego zobowiązanie się do przekazania [...] korespondencji dokonane zostało całkowicie bezpodstawnie. Zauważył również, że [...] nie miał świadomości znaczenia podjętego zobowiązania i co niezwykle istotne zobowiązania tego nie wykonał. Okoliczność tą [...] potwierdził w własnoręcznie sporządzonym pisemnym oświadczeniu z dnia [...].01.2008r.

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, decyzją z dnia [...].02.2009 r. Nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu kontroli skarbowej.

Powyższą decyzję [...] zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, który wyrokiem z dnia [...].07.2009 r. sygn. akt I SA/Po 470/09 oddalił skargę.

Pismem z dnia [...].09.2009 r. [...], reprezentowany przez radcę prawnego [...], wystąpił ze skargą kasacyjną od powyższego wyroku, którą Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wyrokiem z dnia 02.03.2011 r. sygn. akt II FSK 1917/09.

Pismem z dnia [...].10.2011 r. [...], reprezentowany przez radcę prawnego [...], wystąpił do Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z wnioskiem o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...].02.2009r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Poznaniu z dnia [...].12.2007r. Nr [...] ustalającą zryczałtowany podatek dochodowy za 20011r. w kwocie [...] zł od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów.

Uzasadniając powyższy wniosek pełnomocnik Podatnika wskazał, że [...] w grudniu 1998 r. zawarł z [...] umowę depozytu nieprawidłowego. Na mocy tej umowy [...] została przekazana przez [...] kwota [...] zł. Pełnomocnik Podatnika wskazał, że ww. okoliczności Podatnik nie mógł ujawnić w toku postępowania prowadzącego do wydania powyżej wskazanych decyzji organu pierwszej i drugiej instancji, ponieważ [...] cyt. "korzysta z ochrony w ramach programu ochrony świadków koronnych" i nie udało się w toku ww. postępowań podatkowych uzyskać zezwolenia stosownych organów ścigania i wymiaru sprawiedliwości na przesłuchanie [...]. Pełnomocnik Podatnika zauważył również, że w chwili obecnej istnieje możliwość wzięcia udziału [...] w charakterze świadka w postępowaniu dotyczącym [...]. Pełnomocnik Strony zauważył w konsekwencji, że z racji tego, iż powyższa okoliczność nie została ujawniona w trakcie postępowania podatkowego i nie była znana organom I i II instancji, a stanowi okoliczność istotną dla sprawy, istniejącą w dniu wydania ostatecznej decyzji w sprawie, zachodzą podstawy do wznowienia postępowania.

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu postanowieniem z dnia [...].11.2011r. wznowił postępowanie podatkowe w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...].02.2009 r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] z dnia [...].12.2007r. Nr [...] ustalającą zryczałtowany podatek dochodowy za 2001r. w kwocie [...] zł od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów.

We wniosku o wznowienie postępowania pełnomocnik Podatnika wskazał, że w przedmiotowej sprawie została spełniona przesłanka, o której mowa w art. 240 § 1 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa. Pełnomocnik Strony stwierdził, że wyszła na jaw istotna dla sprawy nowa okoliczność faktyczna istniejąca w dniu wydania przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu decyzji ostatecznej, która w momencie jej wydania, nie była temu organowi znana. Tą nową okolicznością faktyczną, w ocenie pełnomocnika Podatnika, jest umowa depozytu nieprawidłowego zawarta pomiędzy [...] a [...] w grudniu 1998 r., na kwotę [...] zł.

Wobec powołania się przez pełnomocnika Podatnika na okoliczność sprawy, która w Jego przekonaniu ma swoje uzasadnienie w treści pkt 5 cyt. wyżej przepisu, należy odpowiedzieć na pytanie, czy w przedmiotowej sprawie została spełniona przesłanka w postaci nowej okoliczności faktycznej istniejącej w momencie wydawania decyzji, a nieznanej organowi ją wydającemu.

Odnosząc się zatem, do przedstawionej przez Pełnomocnika Strony okoliczności zawarcia przez [...] z Panem [...] umowy depozytu nieprawidłowego w grudniu 1998 r. na kwotę [...] zł, zauważyć należy, że została ona przedstawiona dopiero w ramach wznowienia postępowania zakończonego wcześniej ostateczną decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...].02.2009 r. Nr [...]. Została wskazana zatem w momencie, gdy Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu zebrał i przeanalizował cały zgromadzony w przedmiotowej sprawie materiał dowodowy i na jego podstawie wydał swoją decyzję. Wcześniej na żadnym etapie przedmiotowego postępowania z nieujawnionych źródeł przychodów za 20011r., Strona, jak również reprezentujący Ją pełnomocnik, nie wskazywali na okoliczność zawarcia przez Podatnika ww. umowy w grudniu 1998 r. z [...] i posiadania z tego tytułu środków finansowych w wysokości [...] zł. Strona nie powoływała się na tą okoliczność w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, w odwołaniu od decyzji tegoż organu oraz w postępowaniu odwoławczym. Powołała się na nią dopiero w momencie, gdy Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu wydał decyzję podatkową utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] ustalającą [...] zobowiązanie podatkowe z tytułu nieujawnionych źródeł przychodów. Co więcej, na powyższą okoliczność Strona powołała się dopiero po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyroku z dnia [...].07.2009 r. sygn. akt I SA/Po 470/09, oddalającego skargę [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...].02.2009 r. Nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego za 2001 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów oraz po wydaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku z dnia 02.03.2011 r. sygn. akt II FSK 1917/09, oddalającego skargę kasacyjną od ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.

Powyższe, w ocenie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu oznacza, że do żadnego zawarcia umowy depozytu nieprawidłowego pomiędzy [...] a [...] nie doszło i w konsekwencji Podatnik nie otrzymał przed kontrolowanym rokiem podatkowym od [...] środków pieniężnych w kwocie [...] zł. W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, powyżej opisane fakty, świadczą o tym, że Podatnik powołał się na okoliczność otrzymania środków pieniężnych od Pana [...] tylko i wyłącznie na potrzeby postępowania wznowieniowego i w konsekwencji w celu uchronienia się przed koniecznością zapłaty podatku z nieujawnionych źródeł przychodów w wysokości [...] zł.

Należy również zauważyć, że Podatnik podczas przesłuchania w charakterze Strony w dniu [...].03.2012 r. zeznał, że umowa depozytu nieprawidłowego zawarta była w formie ustnej. Dodał również, że pieniądze w kwocie [...] zł otrzymał w gotówce i wskazał, że nie zostało dokonane żadne zabezpieczenie zwrotu otrzymanych od [...] środków pieniężnych. Ponadto zeznał, że nie wystawiał żadnego pokwitowania na okoliczność otrzymania ww. środków pieniężnych. [...] zeznał także, że przedmiotowa umowa depozytu nieprawidłowego została zawarta bezterminowo.

Powyższe potwierdził [...], który przesłuchany w charakterze świadka w dniu [...].08.2012 r. zeznał, że umowa depozytu nieprawidłowego zawarta była w formie ustnej i bezterminowo. Dodał, że środki pieniężne zostały przekazane w gotówce, nie było wystawione żadne pokwitowanie oraz wskazał, że zwrot środków pieniężnych nie został w żaden sposób zabezpieczony.

W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, wszystkie wskazane w powyższym akapicie okoliczności, świadczą o tym, że czynność prawna w postaci zawarcia umowy depozytu nieprawidłowego na kwotę [...] zł pomiędzy [...] a [...] w ogóle nie miała miejsca i do przekazania Podatnikowi ww. kwoty nie doszło, a została powołana tylko i wyłącznie na potrzeby toczącego się postępowania w trybie wznowienia postępowania, w celu wzruszenia ostatecznej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...].02.2009 r. utrzymującej w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] z dnia [...].12.2007r., ustalającą zryczałtowany podatek dochodowy za 2001 r. w kwocie [...] zł od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów.

Całkowicie niewiarygodna jest okoliczność, że umowa, której przedmiotem była kwota w wysokości [...] zł została zawarta tylko w formie ustnej, a nie w formie pisemnej. Biorąc pod uwagę tak wysoką kwotę umowy, strony, które rzeczywiście by ją zawierały, zawarłyby ją w formie pisemnej. Należy również zauważyć, że niewiarygodnym jest, że [...] przekazał Podatnikowi [...] zł w gotówce. W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, gdyby rzeczywiście doszło do przekazania tak niebagatelnej kwoty, przekazanie tej kwoty nie odbyłoby się w formie gotówkowej, zwyczajowo nazywanej "z ręki do ręki", tylko odbyłoby się w formie bezgotówkowej (elektronicznej), w postaci przelewu bankowego. Ponadto uzasadnione wątpliwości, co do rzekomego zawarcia umowy depozytu nieprawidłowego, budzi brak jakiegokolwiek zabezpieczenia zwrotu [...] ww. kwoty środków pieniężnych, choćby w postaci wystawienia weksla, czy też ustanowienia zastawu lub przewłaszczenia na zabezpieczenie. Niewiarygodnym jest, że [...] przekazał [...] kwotę [...] zł i w żaden sposób nie zabezpieczył zwrotu przekazanej kwoty, na wypadek gdyby Podatnik jej nie zwrócił. Nie można dać wiary w to, że jedyną gwarancją zwrotu przedmiotowej kwoty środków pieniężnych był, jak to określił podczas przesłuchania w charakterze świadka [...] w dniu [...].08.2012 r. cyt. "strach" [...], który miałby miejsce w sytuacji braku zwrotu ww. środków pieniężnych. Niniejsze twierdzenie jest tym bardziej uzasadnione, gdy weźmie się pod uwagę fakt, że Podatnik nie zwrócił [...] przekazanych Mu jakoby w depozyt nieprawidłowy środków pieniężnych. Niewiarygodnym jest także to, że [...] nie pokwitował otrzymania kwoty [...] zł od [...]. Wiarygodność zawarcia ww. umowy depozytu nieprawidłowego podważa również fakt, że [...] nie uzgodnił z Podatnikiem konkretnego terminu zwrotu rzekomo przekazanych w depozyt nieprawidłowy środków pieniężnych. W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, gdyby rzeczywiście doszło do przekazania środków pieniężnych w kwocie [...] zł, strony umowy depozytu nieprawidłowego, oznaczyłyby z całą pewnością konkretną datę zwrotu przekazanych pieniędzy.

[...], reprezentowany przez pełnomocnika odwołał się od powyższej decyzji, zarzucając jej naruszenie:

1 I. art. 122 w zw. z art. 187 O.p. poprzez dokonanie błędnych ustaleń co do charakteru czynności prawnych i faktycznych dokonywanych pomiędzy podatnikiem, a świadkiem [...], w szczególności w zakresie zawarcia umowy depozytu nieprawidłowego kwoty pieniężnej; oraz art. 191 O.p. poprzez dokonanie selektywnej oceny materiału dowodowego, z pominięciem tych elementów stanu faktycznego, które nie odpowiadają tezie wstępnie postawionej przez organy podatkowe;

II. art. 121§1 O.p.poprzez prowadzenie postępowania w sposób sprzeczny z zasadą pogłębiania zaufania obywateli do organów podatkowych;

art. 240 pkt 5 O.p. poprzez wadliwe uznanie, iż w niniejszej sprawie nie występują okoliczności uzasadniające wznowienie postępowania podatkowego;

art. 245§1 pkt 2 O.p. poprzez niewłaściwe zastosowanie co doprowadziło do odmowy uchylenia decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...].02.2009r. Nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] z dnia [...].12.2007r. Nr [...], ustalającej zryczałtowany podatek dochodowy za 2001 r. w kwocie [...] zł od dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów, pomimo wystąpienia w niniejszej sprawie podstaw do wznowienia postępowania;

V. art. 245§1 pkt 1 O.p. poprzez jego niezastosowanie pomimo wystąpienia w niniejszej sprawie podstaw do wznowienia postępowania.

Decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r., Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 O.p. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wskazano, iż postępowanie w przedmiocie ustalenia [...] zobowiązania podatkowego od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów, wszczęte na podstawie postanowienia Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] z dnia [...].01.2007r. Nr [...], zostało zakończone decyzją ostateczną Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...].02.2009r. Nr [...]. Postępowanie podatkowe wobec [...] trwało zatem, przed organami podatkowymi obu instancji ponad 2 lata. Strona mogła więc swobodnie wskazać na okoliczność uzyskania od [...] w grudniu 1998 depozytu nieprawidłowego w kwocie [...]zł., nawet w sytuacji objęcia [...] programem świadków koronnych, tym bardziej, że wymieniony w art. 195 O.p. katalog osób, które nie mogą być świadkami nie uwzględnia osób posiadających statut tzw. "świadka koronnego". Również w sytuacji braku możliwości przesłuchania w charakterze świadka [...] (organ odwoławczy zwrócił przy tym uwagę, że sugestie o niemożności przesłuchania [...] wynikają jedynie z twierdzeń Strony, Jej pełnomocnika oraz [...] i nie zostały poparte żadnymi dowodami bezpośrednimi – na przykład prowadzoną w tym temacie korespondencją z Komendą Główną Policji w [...] oraz, że [...] nadal pozostaje świadkiem koronnym, co nie przeszkodziło Dyrektorowi Izby Skarbowej w Poznaniu w Jego przesłuchaniu w charakterze świadka w dniu [...].08.2012r.) organy podatkowe I lub II instancji, mając wiedzę na temat przekazania Podatnikowi w ramach depozytu nieprawidłowego kwoty [...]zł, zobligowane byłyby przeprowadzić na tę okoliczność postępowanie dowodowe i ocenić ją w całokształcie zebranego w przedmiotowej sprawie materiału dowodowego. Co jest istotne z uwagi na fakt, że w postępowaniu podatkowym dotyczącym dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów, to na Podatniku ciąży wykazanie, że wydatki znajdują pokrycie w określonym źródle przychodów lub posiadanych zasobach.

Mając na uwadze powyższe, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu podtrzymał swoje stanowisko, że przedstawioną we wniosku o wznowienie postępowania z dnia [...].10.201 Ir. okoliczność braku możliwości powołania się na etapie prowadzonego postępowania podatkowego na ww. umowę depozytu nieprawidłowego z uwagi na fakt korzystania przez [...] z ochrony w ramach programu ochrony "świadków koronnych", należy uznać za nieuzasadnioną. Tym samym zarzut odwołania, jakoby stanowisko organu podatkowego pierwszej instancji, z uwagi na brak jego poparcia ,jakimkolwiek argumentem faktycznych bądź prawnym" jest gołosłowne i sprzeczne "z obowiązującą na gruncie ordynacji podatkowej zasadą przekonywania wyrażoną w art. 124 ustawy Ordynacja podatkowa", należy uznać za bezpodstawny.

Ponadto, wbrew zarzutom odwołania Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu rozpoznał prawdopodobieństwo zaistnienia przedmiotowej umowy depozytu. W tym celu w wznowionym postępowaniu przesłuchał w dniu [...].03.2012r. w charakterze Strony [...] i w dniu [...].08.2012r. w charakterze Świadka [...]. W następstwie przeprowadzonych dowodów, które (co należy podkreślić) są jedynymi dowodami w sprawie, poddał w wątpliwość zaistnienie przedmiotowej umowy. Uznał bowiem, że nieprawdopodobnym jest aby umowa depozytu, której przedmiotem była kwota w wysokości [...]zł została zawarta tylko w formie ustnej, czy też, że [...] przekazał Podatnikowi niebagatelną kwotę [...]zł gotówką. Wątpliwości Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, co do zawarcia umowy depozytu nieprawidłowego, budzi również brak jakiegokolwiek zabezpieczenia zwrotu [...] ww. kwoty środków pieniężnych (choćby w postaci wystawienia weksla, ustanowienia zastawu lub przewłaszczenia na zabezpieczenie). Nie można bowiem dać wiary w to, że jedyną gwarancją zwrotu przedmiotowej kwoty środków pieniężnych był, jak to określił podczas przesłuchania w dniu [...].08.2012r. w charakterze świadka [...] cyt. "strach". Stanowisko to jest tym bardziej uzasadnione, gdy weźmie się pod uwagę fakt, że organ podatkowy pierwszej instancji w oparciu o zgromadzony w prowadzonym względem [...] postępowaniu podatkowym w przedmiocie ustalenia zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 20011r. materiał dowodowy, wyliczył, że ewentualnie otrzymana przez Podatnika na podstawie umowy depozytu nieprawidłowego kwota [...]zł stanowiłaby dochód, który ponad 13-krotnie przekraczał wszystkie zsumowane łącznie dochody Podatnika uzyskane w 2001r., a ponadto jest ponad 10-krotnie większa od wszystkich zsumowanych łącznie dochodów Podatnika uzyskanych w latach poprzedzających kontrolowany rok podatkowy, tj. w latach 1997-2000 oraz ponad 130-krotnie przekracza wszystkie zsumowane łącznie dochody Podatnika uzyskane w 1998r., tj. w roku podatkowym, w którym miała rzekomo być zawarta umowa depozytu nieprawidłowego. Niewiarygodnym jest także to, że [...] nie pokwitował otrzymania kwoty [...]zł od [...] oraz, że strony umowy nie uzgodniły terminu zwrotu rzekomo przekazanych w depozyt nieprawidłowy środków pieniężnych. Ponadto podczas przesłuchania w charakterze świadka, [...] zeznał, że umowa depozytu nieprawidłowego nie była oprocentowana i że cyt. "do dnia dzisiejszego żadnego przysporzenia finansowego z tytułu pieniędzy przekazanych [...] nie uzyskałem". Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, sytuację taką uznać należy za sprzeczną z logiką i doświadczeniem życiowym. Nie sposób bowiem uznać za niebudzącą wątpliwości okoliczność przekazania przez [...] [...] w 1998r środków pieniężnych w niemałej przecież w kwocie [...]zł na czas faktycznie nieokreślony i bez zagwarantowania jakiegokolwiek przysporzenia majątkowego oraz zabezpieczenia z tego tytułu. Przywołanych powyżej wątpliwości w przedmiocie zawartej umowy w żadnym razie nie tłumaczy przedłożona wraz z wnioskiem o wznowienie postępowania kserokopia pisma Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...].09.1997r. Nr [...] skierowanego do [...] oraz fragment wyciągu bankowego z [...] S.A. z dnia [...].07.2007r. za okres od [...].01.1994r. do [...].12.2001r.

W piśmie Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...].09.1997r skierowanym do [...] wskazano bowiem, że cyt. "zgodnie z art. 264 KC możliwe jest użytkowanie nieodpłatne pieniędzy. W związku z powyższym, jeżeli z umowy użytkowania pieniędzy nie wynika iż jest ono odpłatne, wówczas nie podlega ono opłacie skarbowej, ponieważ zgodnie z art. 1 ust. 1 lit. k) ustawy o opłacie skarbowej /Dz. U. Nr 4 z 1989 r./ opłacie skarbowej podlega użytkowanie odpłatne". Na podstawie tego pisma, w którym wskazano, że nieodpłatne użytkowanie pieniędzy nie podlega opłacie skarbowej, nie można w żadnym wypadku wysnuć wniosku, że Podatnik otrzymał depozyt nieprawidłowy w kwocie [...]zł od [...]. Zauważyć należy również, że pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...].09.1997r. dotyczy kwestii opodatkowania umowy użytkowania pieniędzy, z kolei we wniosku o wznowienie postępowania pełnomocnik Strony wskazał, że [...] otrzymał środki pieniężne od [...] z tytułu depozytu nieprawidłowego. Koniecznym jest także podkreślenie, że [...] w trakcie przesłuchania w charakterze świadka w dniu [...].08.2012r. zeznał, "to była ta pożyczka, o której ze względu na mój status nie mogłem do pewnego momentu mówić". W przedmiotowej sprawie Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu rozpoznawał zatem wniosek o wznowienie postępowania z uwagi na okoliczność uzyskania przez Pana [...] od [...] w grudniu 1998r. depozytu nieprawidłowego, czego dowodzić ma to - zdaniem Strony - pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...].09.1997r. w przedmiocie opodatkowania umowy użytkowania pieniędzy oraz zeznanie [...] wskazujące na udzielenie Stronie pożyczki.

Odnosząc się z kolei do załączonego fragmentu wyciągu bankowego z [...] S.A. z dnia [...].07.2007r. za okres od [...].01.1994r. do [...].12.2001r. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu stwierdził, że z przedłożonego wyciągu bankowego wynika jedynie, że środki pieniężne z tegoż rachunku bankowego zostały w dniu [...].08.1998r. wypłacone i od tego okresu na przedmiotowym rachunku Podatnik nie posiadał żadnych środków pieniężnych. Fakt wypłaty środków pieniężnych z rachunku bankowego na kilka lat przed kontrolowanym rokiem podatkowym, w ocenie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu uprawdopodabnia, że owych środków Strona na początek kontrolowanego roku podatkowego nie posiadała. Ponadto wskazać należy, że Podatnik nie uprawdopodobnił, że powyższe środki pochodzą ze źródeł opodatkowanych lub wolnych od opodatkowania, a zgodnie z art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tylko takie dochody mogą stanowić pokrycie wydatków Podatnika. [...] nie wykazał również związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy rzekomym otrzymaniem środków pieniężnych od [...] a środkami finansowymi posiadanymi przez Podatnika na rachunku prowadzonym przez [...] S.A., w wysokości wskazanej we fragmencie przedłożonego rachunku bankowego. Ww. środki pieniężne znajdowały się bowiem na rachunku bankowym w [...] S.A. w styczniu i lipcu 1998 r., a rzekome przekazanie środków pieniężnych z tytułu zawarcia umowy depozytu nieprawidłowego miało miejsce w grudniu 1998r. Tym samym okoliczność przedłożenia wyciągu bankowego z [...] S.A. z dnia [...].07.2007r. za okres od [...].01.1994r. do [...].12.2001r., nie ma wpływu na merytoryczną poprawność podjętego przez organ odwoławczy rozstrzygnięcia w decyzji z dnia [...].02.2009r. Nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] z dnia [...].12.2007r. Nr [...] ustalającą zryczałtowany podatek dochodowy za 2001r. w kwocie [...]zł od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów.

Reasumując, w ocenie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu powyższe wskazane okoliczności pozwalają stwierdzić, że przedstawiona przez Stronę do wniosku o wznowienie postępowania okoliczność rzekomego otrzymania w grudniu 1998r. od [...] depozytu nieprawidłowego w kwocie [...]zł., nie jest dowodem, który w trybie art. 240 § 1 pkt 5 O.p. uzasadniałby uchylenie ostatecznej decyzji z dnia [...].02.2009r. Nr [...]. Oznacza to, że organ podatkowy zarówno I, jak i II instancji nie wydałby decyzji zawierającej inne rozstrzygnięcie nawet wówczas, gdyby informacje o uzyskanym depozycie były Mu znane na etapie prowadzonego postępowania w trybie zwykłym.

Pełnomocnik [...] wniósł skargę na powyższą decyzję zarzucając jej naruszenie:

I. art. 122 w zw. z art. 187 O.p. poprzez dokonanie błędnych ustaleń co do charakteru czynności prawnych i faktycznych dokonywanych pomiędzy podatnikiem, a świadkiem [...], w szczególności w zakresie zawarcia umowy depozytu nieprawidłowego kwoty pieniężnej

II. art. 191 O.p. poprzez dokonanie selektywnej oceny materiału dowodowego, z pominięciem tych elementów stanu faktycznego, które nie odpowiadają tezie wstępnie postawionej przez organy podatkowe;

II. art. 121§1 O.p. poprzez prowadzenie postępowania w sposób sprzeczny z zasadą pogłębiania zaufania obywateli do organów podatkowych;

art. 240 pkt 5 O. poprzez wadliwe uznanie, iż w niniejszej sprawie nie występują okoliczności uzasadniające wznowienie postępowania podatkowego;

art. 245§1 pkt 2 O.p. poprzez niewłaściwe zastosowanie co doprowadziło do odmowy uchylenia decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...].02.2009r. Nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] z dnia [...].12.2007r. Nr [...], ustalającej zryczałtowany podatek dochodowy za 2001 r. w kwocie [...] zł od dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów, pomimo wystąpienia w niniejszej sprawie podstaw do wznowienia postępowania;

V. art. 245§1 pkt 1 O.p. poprzez jego niezastosowanie pomimo wystąpienia w niniejszej sprawie podstaw do wznowienia postępowania.

W uzasadnieniu podniósł, iż całkowicie nieuprawnione i nieznajdujące żadnego pokrycia w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, uznać należy twierdzenia organu I i II instancji, jakoby w ogóle nie doszło do zawarcia przez podatnika umowy depozytu nieprawidłowego z [...]. Powyższa okoliczność została bowiem, w toku postępowania wznowieniowego wykazana w sposób należyty nie budzącymi wątpliwości, zgodnymi zeznaniami stron ww. umowy.

Nadto, fakt zawarcia przedmiotowej umowy uprawdopodabnia przedstawione przez podatnika pismo kierowane przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] do [...], w sprawie zasad opodatkowania przedmiotowej umowy oraz fakt dysponowania niezbędną do zawarcia umowy kwotą pieniężną przez [...]. Wreszcie osobista znajomość podatnika z [...] w przedmiotowym okresie potwierdza, a z całą pewnością uprawdopodabnia, fakt zawarcia rzeczonej umowy. Jednocześnie odnosząc się do szczególnego statusu [...] zauważono, iż zeznania tej osoby mają niezwykle istotną wartość dowodową. Organy ścigania i wymiaru sprawiedliwości dały wiarę zeznaniom [...] w wielu poważnych postępowaniach karnych. Osoba ta nadal objęta jest programem ochrony świadków koronnych i prowadzi pełną współpracę z organami ścigania, ciesząc się ich zaufaniem. Brak jest zatem jakichkolwiek podstaw do tego aby kwestionować prawdomówność ww. świadka, w zakresie zeznań złożonych w ramach niniejszego postępowania, tym bardziej że ich treść w pełni współgra z wnioskami płynącymi z pozostałej części materiału dowodowego, znajdującego się w aktach sprawy.

Tymczasem za koronny argument uzasadniający wydanie w sprawie kwestionowanego rozstrzygnięcia, organom obu instancji służy twierdzenie, iż podatnik powołał się na fakt zawarcia ww. umowy dopiero po prawomocnym rozpatrzeniu jego sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny. Okoliczność ta została jednak przez podatnika wyjaśniona już we wniosku o wznowienie postępowania z dnia [...].10.2011r. W szczególności Podatnik wskazywał, iż ww. okoliczności podatnik nie mógł ujawnić w toku postępowania prowadzącego do wydania wskazanych na wstępie decyzji albowiem [...] korzysta z ochrony w ramach programu ochrony "świadków koronnych". W konsekwencji, udział [...] w postępowaniu prowadzącym do wydania ww. decyzji uzależniony był od uzyskania zezwolenia stosownych organów ścigania i wymiaru sprawiedliwości, tj. Komendy Głównej Policji w [...], którego w tamtym czasie nie udało się uzyskać. Ponadto Podatnik zwrócił uwagę na zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stwierdzenie organu II instancji, iż w jego ocenie pełnomocnik strony mógł wskazać na okoliczność zawarcia umowy depozytu nieprawidłowego przez podatnika nawet w sytuacji objęcia [...] programem świadków koronnych. Twierdzenia tego organ nie poparł jakimkolwiek argumentem faktycznych bądź prawnym. W związku z powyższym uznać je należy za całkowicie gołosłowne i jako takie sprzeczne m.in. z obowiązującą na gruncie ordynacji podatkowej zasadą przekonywania wyrażoną w art. 124 O.p. Ponadto uznać należy, iż stwierdzenie to przeczy zasadom logiki i doświadczenia życiowego, które wskazują, iż powoływanie zeznań i okoliczności związanych z osobą świadka koronnego, w czasie gdy trwa postępowanie przygotowawcze i karne, w którym świadek ten odgrywa szczególną rolę i korzysta ze szczególnej ochrony, jest całkowicie nierealne. Angażowanie świadka koronnego w poboczne postępowania, biorąc pod uwagę że udział w nim może stanowić zagrożenie dla świadka osoby jest sprzeczne z podstawowymi zasadami instytucji świadka koronnego. Okoliczność ta została potwierdzona przez [...] oraz Podatnika w toku przeprowadzonego w niniejszej sprawie przesłuchania.

Organ podnosi również argument, który w jego ocenie ma dowodzić tego, iż podatnik mógł skorzystać z ww. dowodu wcześniej, a mianowicie twierdzi że wymieniony w art 195 O.p. katalog osób, które nie mogą być świadkami nie uwzględnia osób posiadających status świadka koronnego. Twierdzenie to, choć z logicznego punktu widzenia poprawne, nie może uzasadniać tezy, na poparcie której organ je powołuje. Gdyby bowiem art. 195 O.p. wyłączał możliwość udziału ww. kategorii osób w postępowaniu podatkowym w charakterze świadków, w ogóle nie byłoby niniejszego postępowania. Podatnik powołuje zeznania ww. świadka w chwili obecnej właśnie dlatego, że świadek koronny posiada zdolność bycia świadkiem na gruncie ordynacji podatkowej. Ujawnienie na etapie pierwotnego postępowania okoliczności zawarcia przez podatnika umowy z [...], przy jednoczesnym braku możliwości jego przesłuchania, doprowadziłoby do tego, że twierdzenia podatnika dotyczące ww. umowy zostały by przez organ, w kontekście całokształtu materiału dowodowego, uznane za niewiarygodne. Podatnik nie miałby bowiem żadnego innego dowodu, którym mógłby wykazać, że do zawarcia i wykonania ww. umowy doszło. Ponowne podniesienie tej okoliczności po prawomocnym zakończeniu postępowania, w ramach wniosku o jego wznowienie, byłoby z kolei bezzasadne z uwagi na brak przymiotu "nowości" wskazanego w art. 240 pkt 5 O.p.

Pełnomocnik odniósł się do twierdzeń organu II instancji, świadczących o całkowicie błędnej ocenie przedstawionego przez stronę dowodu w postaci wyciągu bankowego z [...] S.A z dnia [...].07.2007r. za okres od [...].01.1994r. do [...].12.2001r. Zdaniem pełnomocnika nie sposób zgodzić się z postawioną przez organ I instancji w sposób autorytatywny tezą, że wypłata przez podatnika kwot na nim zgromadzonych w dniu [...].08.1998r. przesądza o tym, że owych środków Podatnik na początek kontrolowanego okresu nie posiadał. Twierdzenie to przeczy zasadom doświadczenia życiowego, zgodnie z którymi kwoty rzędu kilkudziesięciu tysięcy złotych nie są przeznaczane przez osoby fizyczne na bieżącą konsumpcję, lecz inwestycje lub zakup określonych środków trwałych, które wchodzą do majątku podatnika i z pewnością znajdują się w nim przez kilka lat.

W zakresie rzekomych rozbieżności co do charakteru prawnego umów depozytu nieprawidłowego i użytkowania pieniędzy pełnomocnik wskazuje, iż stosunek prawny wynikający z umowy depozytu nieprawidłowego łączy w sobie elementy zarówno przechowania, jak i pożyczki. Stąd kolokwialne odniesienie się przez [...] do zawartej przez strony umowy, jako do umowy pożyczki. Wbrew twierdzeniom organu n instancji, wyjaśnienia zawarte w piśmie Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...].09.1997r. odnoszą się właśnie do umowy, jaką zawarł podatnik z [...]. Jej treścią bowiem było umożliwienie korzystania przez podatnika z oznaczonej kwoty pieniężnej w określonym czasie i pobierania z niej pożytków.

Pełnomocnik wskazuje, iż w toku postępowania organy I i II instancji dopuściły się w niniejszej sprawie naruszenia, obowiązującej na gruncie ordynacji podatkowej, zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów podatkowych. W pierwszej kolejności należy zauważyć, iż zgodnie z art. 121 § 1 O.p, postępowanie podatkowe powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Słusznie zauważa się w doktrynie, iż zasada ta na gruncie prawa podatkowego ma bardzo wyrazistą treść związaną z pozycją i funkcjami organów podatkowych w procesie stosowania prawa podatkowego. Organy podatkowe są bowiem "sędziami we własnej sprawie". Zaufanie może budzić tylko takie działanie organów podatkowych, które nie będzie miało charakteru jednokierunkowo profiskalnego.' Działania organów powinny prowadzić podatnika do przekonania, iż odnoszące się doń działania organów państwa są prawidłowe i odpowiadają prawu. W przypadku urzędów skarbowych oraz inspektorów kontroli skarbowej zasada zaufania powinna się wyrażać w merytorycznej poprawności i staranności działań w toku postępowania dowodowego oraz równym traktowaniu interesów Skarbu Państwa i podatników. Nie ulega również wątpliwości, iż omawiana zasada stanowi komponent konstytucyjnej zasady demokratycznego państwa prawa, wyrażonej w art. 2 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r. zasady która ma fundamentalne znaczenie dla ochrony praw jednostki i dla ustroju naszego państwa. Naruszenie ww. zasady w przedmiotowej sprawie wynika m. in. z faktu iż formułując uzasadnienie w sposób wskazany powyżej organ de facto uniemożliwia weryfikację przyjętego rozstrzygnięcia. Brak bowiem możliwości sprawdzenia, na jakich przesłankach organ się oparł, w jaki sposób rozumował etc. Organ II instancji ograniczył się w wielu punktach uzasadnienia do autorytatywnych stwierdzeń, nie popartych rzeczową argumentacją ani konkretnymi dowodami. Ponadto organ I i II instancji naruszył art. 240 pkt 5 O.p przewidujący przesłankę wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją w postaci ujawnienia nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów nieznanych organowi wydającemu decyzję. Zgodnie z ww. regulacją strona może żądać wznowienia postępowania wówczas, gdy wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który wydał decyzję. Pod pojęciem nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów należy rozumieć zarówno okoliczności lub dowody nowo odkryte, jak również po raz pierwszy zgłoszone przez stronę. Okoliczności faktyczne lub dowody dla sprawy istotne to te, które dotyczą przedmiotu sprawy i mają znaczenie prawne, a więc mają w konsekwencji wpływ na zmianę treści decyzji w kwestiach zasadniczych (wyrok NSA z dnia 23 maja 2003 r., III SA 2484/01, LEX nr 146074). Nie ulega przy tym wątpliwości, iż w przedmiotowej sprawie dyspozycja zawarta w przywołanej powyżej normie prawnej realizuje się w zupełności.

Podniesione przez Podatnika okoliczności bez wątpienia istniały w dniu wydania decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Poznaniu z dnia [...].12.2007r., natomiast z przyczyn obiektywnych nie mogły być one znane organom wydającym decyzje wobec podatnika. W zakresie realizacji przesłanki istotności nowych okoliczności i dowodów zauważyć należy, iż ww. okoliczności i dowody mogą mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie, więc wywołują konieczność uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej w całości lub w części (wyrok NSA z dnia 1 października 2003 r., III SA 2923/01, Biul. Skarb. 2004, nr 3, s. 22). Zdaniem pełnomocnika w zaistniałym stanie faktycznym mamy do czynienia z okolicznościami istotnymi, co przesądza, w ocenie podatnika, o zasadności złożonego przez podatnika wniosku o wznowienie postępowania.

Powyższe przesądza natomiast o błędnym zastosowaniu przez organ I i II instancji art. 245§1 pkt 2 i art. 245§1 pkt 1 O.p.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 128 O.p. decyzje, od których nie służy odwołanie w postępowaniu podatkowym, są ostateczne. Uchylenie lub zmiana tych decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania mogą nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w ww. ustawie oraz w innych ustawach podatkowych.

Powyższy przepis statuuje zasadę trwałości decyzji podatkowych. Zasada ta służy nie tylko ochronie praw nabytych, ale przede wszystkim ochronie ogólnego porządku prawnego. Trwałość decyzji podatkowej pozwala stronie polegać na rozstrzygnięciach organów państwa, a organy państwa zabezpiecza przed wielokrotnym rozstrzyganiem tych samych spraw. Pewność porządku prawnego wymaga, aby decyzje ostateczne w określonych warunkach stawały się trwałe i korzystały z domniemania mocy obowiązującej. Domniemanie to powstaje - co do zasady -z chwilą doręczenia stronie decyzji organu odwoławczego. Z powyższego wynika, że doręczona stronie decyzja organu odwoławczego jest decyzją ostateczną bowiem nie przysługuje od niej odwołanie.

Ostateczna decyzja podatkowa jest prawidłowa, jeżeli jest zgodna z normami materialnego prawa podatkowego i została wydana zgodnie z normami procesowego prawa podatkowego.

Nie spełnienie powyższych norm powoduje jej wadliwość. W doktrynie prawa administracyjnego uznaje się praworządność działania organów administracji publicznej i ochronę praw nabytych jednostki jako wartości podlegające równej ochronie. Następstwem tego jest oparcie teorii wadliwości ostatecznej decyzji administracyjnej na założeniu istnienia gradacji wad, których ciężar uzasadnia zróżnicowanie sankcji w zakresie skutków prawnych decyzji.

Jedną z sankcji w stosunku do wadliwej decyzji ostatecznej przewidzianej w przepisach ustawy Ordynacja podatkowa jest wznowienie postępowania. Instytucja wznowienia postępowania ma na celu stworzenie prawnej możliwości ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i podjęcia ponownego rozstrzygnięcia sprawy zakończonej ostateczną decyzją podatkową, jeżeli postępowanie podatkowe było dotknięte kwalifikowanymi wadami procesowymi, wyliczonymi wyczerpująco w art. 240 O.p. W art. 240 § 1 O.p. enumeratywnie wymieniono podstawy wznowienia. Wydanie na podstawie art. 243 § 1 wskazanej ustawy postanowienia o wznowieniu postępowania nie przesądza jeszcze o możliwości rozpatrywania istoty sprawy i orzekania w tym zakresie. Zgodnie z art. 243 § 2 O.p., po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania w pierwszej kolejności przedmiotem postępowania staje się kwestia zbadania przesłanek wznowienia. Jeżeli organ podatkowy nie stwierdzi istnienia przesłanek wznowienia, odmawia uchylenia decyzji ostatecznej na podstawie art. 245 § 1 pkt 2 O.p. W związku z powyższym zauważyć należy, że ustalenie w sprawie braku przesłanki do wznowienia postępowania zamyka prawną możliwość ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy rozstrzygniętej decyzją ostateczną.

We wniosku o wznowienie postępowania pełnomocnik Skarżącego wskazał, że w przedmiotowej sprawie została spełniona przesłanka, o której mowa w art. 240 § 1 nowa okoliczność faktyczna istniejąca w dniu wydania przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu decyzji ostatecznej, która w momencie jej wydania, nie była temu organowi znana. Tą nową okolicznością faktyczną, w ocenie pełnomocnika jest umowa depozytu nieprawidłowego zawarta pomiędzy [...] a [...] w grudniu 1998 r., na kwotę [...] zł.

Wobec powołania się przez pełnomocnika na okoliczność sprawy, która w Jego przekonaniu ma swoje uzasadnienie w treści pkt 5 cyt. wyżej przepisu, należy odpowiedzieć na pytanie, czy w przedmiotowej sprawie została spełniona przesłanka w postaci nowej okoliczności faktycznej istniejącej w momencie wydawania decyzji, a nieznanej organowi ją wydającemu.

Odnosząc się zatem, do przedstawionej przez pełnomocnika Strony okoliczności zawarcia przez [...] z [...] umowy depozytu nieprawidłowego w grudniu 1998 r. na kwotę [...] zł, zauważyć należy, że została ona przedstawiona dopiero w ramach wznowienia postępowania zakończonego wcześniej ostateczną decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...].02.2009 r. Nr [...]. Została wskazana zatem w momencie, gdy Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu zebrał i przeanalizował cały zgromadzony w przedmiotowej sprawie materiał dowodowy i na jego podstawie wydał swoją decyzję. Wcześniej na żadnym etapie przedmiotowego postępowania z nieujawnionych źródeł przychodów za 2001r., Skarżący, jak również pełnomocnik, nie wskazywali na okoliczność zawarcia przez Podatnika ww. umowy w grudniu 1998 r. z Panem [...] i posiadania z tego tytułu środków finansowych w wysokości [...] zł. Strona nie powoływała się na tą okoliczność w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, w odwołaniu od decyzji tegoż organu oraz w postępowaniu odwoławczym. Powołała się na nią dopiero w momencie, gdy Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu wydał decyzję podatkową utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] ustalającą [...] zobowiązanie podatkowe z tytułu nieujawnionych źródeł przychodów. Co więcej, na powyższą okoliczność Strona powołała się dopiero po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyroku z dnia 14.07.2009 r. sygn. akt I SA/Po 470/09, oddalającego skargę [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...].02.2009 r. Nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego za 2001 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów oraz po wydaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku z dnia 02.03.2011 r. sygn. akt II FSK 1917/09, oddalającego skargę kasacyjną od ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.

Powyższe, w ocenie Sądu oznacza, że do żadnego zawarcia umowy depozytu nieprawidłowego pomiędzy [...] a [...] nie doszło i w konsekwencji Skarżący nie otrzymał przed kontrolowanym rokiem podatkowym od Pana [...] środków pieniężnych w kwocie [...] zł. W ocenie Sądu, powyżej opisane fakty, świadczą o tym, że Skarżący powołał się na okoliczność otrzymania środków pieniężnych od [...] tylko i wyłącznie na potrzeby postępowania wznowieniowego i w konsekwencji w celu uchronienia się przed koniecznością zapłaty podatku z nieujawnionych źródeł przychodów w wysokości [...] zł.

Należy również zauważyć, że Skarżący podczas przesłuchania w charakterze Strony w dniu [...].03.2012 r. zeznał, że umowa depozytu nieprawidłowego zawarta była w formie ustnej. Dodał również, że pieniądze w kwocie [...] zł otrzymał w gotówce i wskazał, że nie zostało dokonane żadne zabezpieczenie zwrotu otrzymanych od [...] środków pieniężnych. Ponadto zeznał, że nie wystawiał żadnego pokwitowania na okoliczność otrzymania ww. środków pieniężnych. [...] zeznał także, że przedmiotowa umowa depozytu nieprawidłowego została zawarta bezterminowo.

Powyższe potwierdził [...], który przesłuchany w charakterze świadka w dniu [...].08.2012 r. zeznał, że umowa depozytu nieprawidłowego zawarta była w formie ustnej i bezterminowo. Dodał, że środki pieniężne zostały przekazane w gotówce, nie było wystawione żadne pokwitowanie oraz wskazał, że zwrot środków pieniężnych nie został w żaden sposób zabezpieczony.

W ocenie Sądu, wszystkie wskazane okoliczności, świadczą o tym, że czynność prawna w postaci zawarcia umowy depozytu nieprawidłowego na kwotę [...] zł pomiędzy [...] a [...] w ogóle nie miała miejsca i do przekazania Skarżącemu ww. kwoty nie doszło, a została powołana tylko i wyłącznie na potrzeby toczącego się postępowania w trybie wznowienia postępowania, w celu wzruszenia ostatecznej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...].02.2009 r. Nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] z dnia [...].12.2007r. Nr [...] ustalającą zryczałtowany podatek dochodowy za 2001 r. w kwocie [...] zł od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów.

Całkowicie niewiarygodna jest okoliczność, że umowa, której przedmiotem była kwota w wysokości [...] zł została zawarta tylko w formie ustnej, a nie w formie pisemnej. Biorąc pod uwagę tak wysoką kwotę umowy, strony, które rzeczywiście by ją zawierały, zawarłyby ją w formie pisemnej. Należy również zauważyć, że niewiarygodnym jest, że [...] przekazał Skarżącemu [...] zł w gotówce. W ocenie Sądu, gdyby rzeczywiście doszło do przekazania tak niebagatelnej kwoty, przekazanie tej kwoty nie odbyłoby się w formie gotówkowej, zwyczajowo nazywanej "z ręki do ręki", tylko odbyłoby się w formie bezgotówkowej (elektronicznej), w postaci przelewu bankowego. Ponadto uzasadnione wątpliwości, co do rzekomego zawarcia umowy depozytu nieprawidłowego, budzi brak jakiegokolwiek zabezpieczenia zwrotu [...] ww. kwoty środków pieniężnych, choćby w postaci wystawienia weksla, czy też ustanowienia zastawu lub przewłaszczenia na zabezpieczenie. Niewiarygodnym jest, że [...] przekazał [...] kwotę [...] zł i w żaden sposób nie zabezpieczył zwrotu przekazanej kwoty, na wypadek gdyby Skarżący jej nie zwrócił. Nie można dać wiary w to, że jedyną gwarancją zwrotu przedmiotowej kwoty środków pieniężnych był, jak to określił podczas przesłuchania w charakterze świadka [...] w dniu [...].08.2012 r. cyt. "strach" [...], który miałby miejsce w sytuacji braku zwrotu ww. środków pieniężnych. Niniejsze twierdzenie jest tym bardziej uzasadnione, gdy weźmie się pod uwagę fakt, że Skarżący nie zwrócił [...]emu przekazanych Mu jakoby w depozyt nieprawidłowy środków pieniężnych. Niewiarygodnym jest także to, że Skarżący nie pokwitował otrzymania kwoty [...] zł od [...]. Wiarygodność zawarcia ww. umowy depozytu nieprawidłowego podważa również fakt, że [...] nie uzgodnił ze Skarżącym konkretnego terminu zwrotu rzekomo przekazanych w depozyt nieprawidłowy środków pieniężnych. W ocenie Sądu, gdyby rzeczywiście doszło do przekazania środków pieniężnych w kwocie [...] zł, strony umowy depozytu nieprawidłowego, oznaczyłyby z całą pewnością konkretną datę zwrotu przekazanych pieniędzy.

Podczas przesłuchania w charakterze świadka [...] zeznał, że umowa depozytu nieprawidłowego nie była oprocentowana i że cyt. "do dnia dzisiejszego żadnego przysporzenia finansowego z tytułu pieniędzy przekazanych [...] nie uzyskałem". Na pytanie: czy w ramach planowanych i rozpoczętych biznesów macie zamiar Panowie rozliczyć się w końcu z tych [...] milionów złotych? Pan [...] odpowiedział cyt. "mam taką nadzieję".

Powyższe zeznanie [...] świadczy o niezaistnieniu okoliczności przekazania [...] kwoty [...] zł w depozyt nieprawidłowy. W ocenie Sądu, gdyby [...] przekazał w 1998 r. środki pieniężne w kwocie [...] zł [...] w depozyt nieprawidłowy, to z pewnością nie czekałby kilkanaście lat na zwrot ww. środków pieniężnych. Niewiarygodnym jest, aby przy tak dużej kwocie - [...] zł - [...] godził się na to, że przez kilkanaście lat [...] nie zwrócił Mu tak niebagatelnej kwoty pieniędzy. Jest to tym bardziej nieprawdopodobne, gdy weźmie się pod uwagę fakt, że środki pieniężne rzekomo przekazane przez [...] [...] nie były oprocentowane i cyt. "żadnego przysporzenia finansowego z tytułu pieniędzy przekazanych [...]" [...] nie uzyskał.

Nie można także dać wiary zaistnieniu okoliczności przekazania kwoty [...] zł bez konieczności uiszczenia z tego tytułu odsetek. Niewiarygodnym jest, aby [...] przekazał w depozyt nieprawidłowy [...] środki pieniężne w wysokości [...] zł, nie żądając z tego tytułu odsetek, chociażby w wysokości ustawowej, które z całą pewnością byłyby znaczące, tym bardziej, że nie został określony termin zwrotu ww. kwoty.

Podczas przesłuchania w charakterze świadka w dniu [...].08.2012r. [...] na pytanie: czy wiadomym jest Panu jakie wydatki Pan [...] pokrył środkami pieniężnymi otrzymanymi od Pana w ramach depozytu nieprawidłowego? odpowiedział, że cyt. "kompletnie mnie to nie interesowało". Wielce niewiarygodnym wydaje się sytuacja, w której oddaje się w depozyt nieprawidłowy kwotę [...] zł i nie interesuje się jej przeznaczeniem.

Podkreślić należy również, że kwota otrzymana przez [...] na podstawie umowy depozytu nieprawidłowego w wysokości [...] zł, byłaby zdecydowanie największym dochodem uzyskanym przez Skarżącego w kontrolowanym roku podatkowym, jak również w latach poprzedzających (1997-2000). Stanowiłaby dochód, który ponad 13-krotnie przekraczał wszystkie zsumowane łącznie dochody Skarżącego uzyskane w 2001r. Ponadto ww. kwota, stanowiąca wartość depozytu nieprawidłowego, jest ponad 10-krotnie większa od wszystkich zsumowanych łącznie dochodów Skarżącego uzyskanych w latach poprzedzających kontrolowany rok podatkowy, tj. w latach 1997-2000. Należy również zauważyć, że ww. kwota depozytu nieprawidłowego ponad 130-krotnie przekracza wszystkie zsumowane łącznie dochody Skarżącego uzyskane w 1998r., tj. w roku podatkowym, w którym miała rzekomo być zawarta umowa depozytu nieprawidłowego na kwotę [...] zł. Oczywistym jest zatem, że Skarżący powinien już w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, ewentualnie w postępowaniu odwoławczym wskazać, iż uzyskał dochód w kwocie [...] zł z tytułu zawarcia umowy depozytu nieprawidłowego z [...].

Zauważyć również należy, że Skarżący zarówno w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, jak również w postępowaniu odwoławczym wskazywał na okoliczność otrzymania przed kontrolowanym rokiem podatkowym, tj. w 1994r., środków pieniężnych z tytułu darowizny od swoich rodziców w wysokości [...] starych zł (po denominacji [...] zł) i darowizny od swojej babci w wysokości [...] starych zł (po denominacji [...] zł) oraz w 1993 r. z tytułu depozytu nieprawidłowego od [...] w wysokości [...] starych zł (po denominacji [...] zł). Powyższe dowodzi, że Skarżący wykazywał uzyskanie środków pieniężnych w wysokości znacznie niższej od wysokości rzekomo uzyskanego od [...] depozytu nieprawidłowego (20.000 razy niższej w przypadku depozytu nieprawidłowego od [...], 421 razy niższej w przypadku darowizny od rodziców skarżącego i 888 razy niższej w przypadku darowizny od babci Podatnika). Zatem jest oczywiste, że jeżeli już w postępowaniu pierwszoinstancyjnym i postępowaniu odwoławczym Skarżący wskazywał na uzyskanie dochodów rzędu kilkuset lub kilku tys. zł, to tym bardziej powinien wskazywać na okoliczność uzyskania dochodu w wysokości [...] zł, tj. w wysokości znacznie większej od kwot, na które powoływał się w postępowaniu przed Dyrektorem Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] i Dyrektorem Izby Skarbowej w Poznaniu.

Powyższe okoliczności, w tym późne ujawnienie przez pełnomocnika Skarżącego zawarcia umowy depozytu nieprawidłowego, podważają wiarygodność i tym samym prawdziwość wskazanej przez pełnomocnika umowy depozytu nieprawidłowego zawartej rzekomo w formie ustnej w grudniu 1998r. pomiędzy [...] a [...] oraz wartość dowodową złożonych w dniu [...].03.2012r. przez Skarżącego zeznań w tym zakresie. Mimo możliwości wcześniejszego wskazania na okoliczność otrzymania ww. środków pieniężnych [...] tego nie uczynił, co w ocenie Sądu wskazuje na to, że Skarżący nie uzyskał przed kontrolowanym rokiem podatkowym dochodu w kwocie [...] zł z tytułu zawarcia z [...] umowy depozytu nieprawidłowego.

Sąd zauważa, że [...] prowadził pozarolniczą działalność gospodarczą opodatkowaną na zasadach ogólnych oraz działalność gospodarczą opodatkowaną ryczałtem. Tym bardziej powinien posiadać wiedzę i pamiętać, z jakich źródeł przychodów pochodziły środki pieniężne służące pokrywaniu ponoszonych przez Niego w 2001r. wydatków. Trudno przypuszczać, aby [...], który w kontrolowanym roku podatkowym i w latach poprzednich prowadził działalność gospodarczą, nie wiedział, że obowiązany jest w postępowaniu z nieujawnionych źródeł przychodów podać wszystkie źródła przychodów z których posiadał w kontrolowanym roku podatkowym środki pieniężne. Zwłaszcza to źródło, z którego uzyskał kwotę [...] zł. Podatnik w postępowaniu przed organem I i II instancji wskazał dochody z innych źródeł w wysokości nieporównywalnie mniejszej od rzekomego dochodu z tytułu depozytu nieprawidłowego. Gdyby Skarżący rzeczywiście dysponował w 2001r. tak znaczną kwotą z tytułu zawartej w grudniu 1998 r. umowy depozytu nieprawidłowego, to na pewno wskazałby ją w postępowaniu pierwszo lub drugo instancyjnym.

W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że wskazana przez Skarżącego okoliczność otrzymania w grudniu 1998r. depozytu nieprawidłowego w kwocie [...] zł jest nieprawdopodobna i niewiarygodna. Tym samym uznać należy, że Skarżący nie uzyskał na 3 lata przed kontrolowanym rokiem podatkowym dochodu, na który się powołuje. W ocenie Sądu Skarżący powołał się na ww. umowę depozytu nieprawidłowego wyłącznie na potrzeby wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną.

Dodatkowo należy zauważyć, że we wniosku o wznowienie postępowania oraz w trakcie przesłuchania w charakterze Strony w dniu [...].03.2012r. [...] wskazał, iż nie powołał się wcześniej na ww. umowę depozytu nieprawidłowego, cyt. "albowiem p. [...] korzysta z ochrony w ramach programu ochrony "świadków koronnych". W konsekwencji, udział [...] w postępowaniu prowadzącym do wydania ww. decyzji uzależniony był od uzyskania zezwolenia stosownych organów ścigania i wymiaru sprawiedliwości, tj. Komendy Głównej Policji w [...], którego w tamtym czasie nie udało się uzyskać". Dodał, że cyt. "Ja starałem się o udział Pana [...] w postępowaniu podatkowym dotyczącym mojej osoby, jednak Komenda Główna Policji odmawiała udzielenia tej zgody, ze względu z prowadzeniem równolegle innych czynności. Nie mogłem wcześniej nawet wspomnieć o tym fakcie, gdyż wszelkie ruchy które wykonuje Pan [...] są koordynowane przez Komendę Główną Policji".

Odnosząc się do powyższego Sąd zauważa, że postępowanie w przedmiocie ustalenia [...] zobowiązania nieznajdującego pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów zostało wszczęte na podstawie postanowienia Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] z dnia [...].01.2007 r. Nr [...]. Zostało zakończone w pierwszej instancji decyzją z dnia [...].12.2007 r. Nr [...] ustalającą [...] zryczałtowany podatek dochodowy za 2001 r. w kwocie [...] zł od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. Z kolei w postępowaniu odwoławczym zostało zakończone decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...].02.2009 r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu kontroli skarbowej. Powyższe pokazuje, że postępowanie wobec [...] trwało przed organami obu instancji ponad 2 lata. W ocenie Sądu, pełnomocnik Strony mógł wskazać na ww. okoliczność, nawet w sytuacji objęcia [...] programem świadków koronnych. Nawet w sytuacji braku możliwości przesłuchania w charakterze świadka [...], organ podatkowy I lub II instancji, mając wiedzę na temat okoliczności przekazania Podatnikowi w ramach depozytu nieprawidłowego kwoty [...] zł, mógłby na ww. okoliczność przesłuchać w charakterze Strony [...]. Ponadto, co najważniejsze, gdyby Podatnik wspomniał o tej okoliczności, to na pewno organ I i II instancji wziąłby ją pod uwagę przy podejmowaniu rozstrzygnięcia w prowadzonym postępowaniu wobec [...] w przedmiocie ustalenia dochodu nieznajdującego pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2001r. Oceniłby ją w całokształcie zebranego w przedmiotowej sprawie podatkowej materiału dowodowego.

W konsekwencji, wskazać należy, że przedstawiony powyżej fakt, w postaci braku wskazania przez pełnomocnika Skarżącego w postępowaniu prowadzonym przed organem kontroli skarbowej i organem odwoławczym o okoliczności otrzymania przez Stronę od [...] depozytu nieprawidłowego w wysokości [...] zł, świadczy o tym, że podniesiona we wniosku o wznowienie postępowania okoliczność otrzymania przez Skarżącego kwoty [...] zł od [...] w grudniu 1998r. w ogóle nie miała miejsca i została przedstawiona tylko i wyłącznie na potrzeby złożonego wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną i po to żeby uchronić się przed koniecznością poniesienia konsekwencji związanych z ustaleniem Skarżącemu podatku z nieujawnionych źródeł przychodów w wysokości [...] zł.

W piśmie z dnia [...].10.2012 r., złożonym w odpowiedzi na pismo Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...].10.2012 r. wydane na podstawie art. 200 § 1 O.p. pełnomocnik Skarżącego wskazał, że zeznania [...] mają niezwykle istotną wartość dowodową. Pełnomocnik Skarżącego dodał, że cyt. "organy ścigania i wymiaru sprawiedliwości dały wiarę zeznaniom [...] w wielu poważnych postępowaniach karnych. Osoba ta nadal objęta jest programem ochrony świadków koronnych i prowadzi pełną współpracę z organami ścigania, ciesząc się ich zaufaniem. Brak jest zatem jakichkolwiek podstaw do tego aby kwestionować prawdomówność ww. świadka".

Odnosząc się do powyższego zauważyć należy, że Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w zaskarżonej decyzji wskazał szereg faktów świadczących o tym, że [...] nie przekazał [...] środków pieniężnych w kwocie [...] zł w ramach rzekomej umowy depozytu nieprawidłowego. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w kontekście całego zebranego materiału dowodowego zasadnie uznał, że nie można dać wiary zeznaniom [...] w przedmiocie przekazania Skarżącemu ww. środków pieniężnych. Swoją konkluzję organ wysnuł z wnikliwie przeprowadzonego i ocenionego materiału dowodowego, w szczególności z faktu skonfrontowania zeznań świadka [...] z innymi przeprowadzonymi w sprawie dowodami.

Jednocześnie należy zauważyć, że status świadka koronnego w postępowaniu karnym nie powoduje automatycznie, że zeznania takiego świadka w postępowaniu podatkowym w przedmiocie ustalenia wysokości dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów mają, jak to określił pełnomocnik Skarżącego, niezwykle istotną wartość dowodową. Są one bowiem takim samym dowodem jak każdy inny dowód przeprowadzony w postępowaniu podatkowym, ocenianym w całokształcie zebranego w sprawie materiału dowodowego.

Ponadto zauważyć należy, że z faktu, iż organy ścigania i wymiaru sprawiedliwości dały wiarę zeznaniom [...] w postępowaniach karnych nie można wysnuć wniosku, iż zeznania tego świadka są na pewno wiarygodne w prowadzonym postępowaniu z nieujawnionych źródeł przychodów. Nie ma żadnej korelacji pomiędzy prowadzonymi postępowaniami karnymi z udziałem jako świadka koronnego [...] a postępowaniem podatkowym, które ma przecież zupełnie inny charakter i przedmiot aniżeli postępowanie karne. To, że zeznania [...] zostały uznane za wiarygodne w postępowaniu karnym nie musi wcale oznaczać, że są one wiarygodne w postępowaniu podatkowym. Są one bowiem oceniane w konkretnym postępowaniu w całokształcie całego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. W niniejszej sprawie zebrany materiał dowodowy wskazuje, że zeznania [...] nie mogą być, w przedmiocie przekazania [...] [...] zł, uznane za wiarygodne.

Należy również zauważyć, że pełnomocnik Skarżącego załączył do wniosku o wznowienie postępowania kserokopię pisma Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...].09.1997r. Nr [...] skierowanego do [...], w którym wskazano, że cyt. "zgodnie z art. 264 KC możliwe jest użytkowanie nieodpłatne pieniędzy. W związku z powyższym, jeżeli z umowy użytkowania pieniędzy nie wynika iż jest ono odpłatne, wówczas nie podlega ono opłacie skarbowej, ponieważ zgodnie z art. 1 ust. 1 lit. K ustawy o opłacie skarbowej /Dz. U. Nr 4 z 1989 r./ opłacie skarbowej podlega użytkowanie odpłatne".

Odnosząc się do powyższego, wskazać należy, że przedłożone pismo w żaden sposób nie uprawdopodabnia, iż w grudniu 1998 r. Skarżący otrzymał od [...] depozyt nieprawidłowy w wysokości [...] zł. Na podstawie pisma, w którym wskazano, że nieodpłatne użytkowanie pieniędzy nie podlega opłacie skarbowej, nie można w żadnym wypadku wysnuć wniosku, że Skarżący otrzymał depozyt nieprawidłowy w kwocie [...] zł od [...].

Zauważyć należy również, że pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...].09.1997 r. dotyczy kwestii opodatkowania umowy użytkowania pieniędzy. Z kolei we wniosku o wznowienie postępowania pełnomocnik Skarżącego wskazał, że [...] otrzymał środki pieniężne od [...] z tytułu depozytu nieprawidłowego. Podkreślić należy, że umowa użytkowania pieniędzy jest zupełnie inną umową od umowy depozytu nieprawidłowego, tj. depozytu, którego przedmiotem są pieniądze. Zatem pismo, które pełnomocnik załączył do wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną nie jest w ogóle związane z istotą tegoż wniosku, gdyż dotyczy zupełnie innej instytucji prawnej, na którą pełnomocnik we wniosku o wznowienie postępowania nie powołał się.

Należy również zauważyć, że do wniosku o wznowienie postępowania pełnomocnik załączył fragment wyciągu bankowego z [...] [...] S.A. z dnia [...].07.2007r. za okres od [...].01.1994r. do [...].12.2001r.

Odnosząc się do powyższego należy zauważyć, że przedłożony wyciąg datowany jest na dzień [...].07.2007 r., tj. na dzień, który wypadł w trakcie prowadzonego postępowania zwykłego przed organem pierwszej i drugiej instancji. Zatem Skarżący powinien go przedłożyć organom podatkowym w toku postępowania zwykłego, a nie dopiero w ramach wznowienia postępowania.

Pomijając jednakże powyższe, wskazać należy, że okoliczność ta, w postaci przedłożenia ww. wyciągu bankowego, nie ma istotnego wpływu na merytoryczną poprawność podjętego przez organ odwoławczy rozstrzygnięcia w decyzji z dnia [...].02.2009 r. Nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] z dnia [...].12.2007r. Nr [...] ustalającą zryczałtowany podatek dochodowy za 2001r. w kwocie [...] zł od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów.

Z przedłożonego wyciągu bankowego wynika bowiem jedynie, że w dniu [...].01.1998r. Skarżący posiadał na rachunku prowadzonym przez [...] S.A. środki pieniężne w kwocie [...] zł. Z kolei od dnia [...].08.1998r. do dnia [...].12.2001r. na ww. rachunku [...] nie posiadał żadnych środków pieniężnych.

Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że Skarżący nie wykazał w żaden sposób, że środki finansowe znajdujące się na rachunku prowadzonym przez [...] S.A., w wysokości wskazanej we fragmencie przedłożonego rachunku bankowego, zostały zaoszczędzone do 2001 r. Z przedmiotowego wyciągu wynika jedynie to, że środki pieniężne z tegoż rachunku bankowego zostały w dniu [...].08.1998r. wypłacone i od tego okresu na przedmiotowym rachunku Skarżący nie posiadał żadnych środków pieniężnych. Fakt wypłaty środków pieniężnych z rachunku bankowego na kilka lat przed kontrolowanym rokiem podatkowym, w ocenie Sądu uprawdopodabnia to, że owych środków Strona na początek kontrolowanego roku podatkowego nie posiadała. Ponadto wskazać należy, że Skarżący nie uprawdopodobnił, iż powyższe środki pochodzą ze źródeł opodatkowanych lub wolnych od opodatkowania, a zgodnie z art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tylko takie dochody mogą stanowić pokrycie wydatków Skarżącego. [...] nie wykazał również związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy rzekomym otrzymaniem środków pieniężnych od [...] a środkami finansowymi posiadanymi przez Podatnika na rachunku prowadzonym przez [...] S.A., w wysokości wskazanej we fragmencie przedłożonego rachunku bankowego. Ww. środki pieniężne znajdowały się bowiem na rachunku bankowym w [...] S.A. w styczniu i lipcu 1998r., a rzekome przekazanie środków pieniężnych z tytułu zawarcia umowy depozytu nieprawidłowego miało miejsce w grudniu 1998 r.

Sąd podkreślia, że postępowanie wznowieniowe jest nadzwyczajnym - szczególnym - trybem postępowania podatkowego i dlatego też przy niespełnieniu wskazanej przez Skarżącego przesłanki z art. 240 § 1 pkt 5 O.p. nie może być mowy o powtórnym merytorycznym rozpatrywaniu tej samej sprawy podatkowej. Nie można bowiem w trybie wznowieniowym naprawiać błędów i pasywności procesowej Skarżącego, które miały miejsce w postępowaniu zwykłym. Dlatego też, nie można było powtórnie rozpatrzyć tej samej sprawy zakończonej decyzją ostateczną, ponieważ ustawowo określona przesłanka umożliwiająca wznowienie postępowania nie została spełniona.

Odnosząc się do reprezentowanej we wniosku o wznowienie postępowania, w odwołaniu od decyzji z dnia [...].10.2012r. oraz w skardze tezie, jakoby [...] nie mógł powołać się wcześniej na ww. umowę depozytu nieprawidłowego ("albowiem Pan [...] korzysta z ochrony w ramach programu ochrony "świadków koronnych", a w konsekwencji, "udział Pana [...] w postępowaniu prowadzącym do wydania ww. decyzji uzależniony był od uzyskania zezwolenia stosownych organów ścigania i wymiaru sprawiedliwości, tj. Komendy Głównej Policji w [...], którego w tamtym czasie nie udało się uzyskać"), Sąd stwierdza, że nie znajduje ona żadnego uzasadnienia tak merytorycznego, jak i faktycznego. Wskazać bowiem należy, że postępowanie w przedmiocie ustalenia [...] zobowiązania podatkowego od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów, wszczęte na podstawie postanowienia Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] z dnia [...].01.2007r. Nr [...], zostało zakończone decyzją ostateczną Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...].02.2009r. Nr [...]. Postępowanie podatkowe wobec Skarżącego trwało zatem, przed organami podatkowymi obu instancji ponad 2 lata. Strona w tym czasie, mogła więc swobodnie wskazać na okoliczność uzyskania od [...] w grudniu 1998r. depozytu nieprawidłowego w kwocie [...] zł, nawet w sytuacji objęcia [...] programem świadków koronnych. Tym bardziej (na co zwrócono w zaskarżonej decyzji), że wymieniony w art. 195 O.p. katalog osób, które nie mogą być świadkami nie uwzględnia osób posiadających statut tzw. "świadka koronnego". Jest to niezmiernie istotne z uwagi na fakt, że w postępowaniu podatkowym dotyczącym dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów, to na Podatniku ciąży wykazanie, że wydatki jakie poniósł, znajdują pokrycie w określonym źródle przychodów lub posiadanych zasobach. Sąd wskazuje również, że w sytuacji braku możliwości przesłuchania w charakterze świadka [...], organy podatkowe pierwszej lub drugiej instancji, mając wiedzę na temat przekazania Podatnikowi w ramach depozytu nieprawidłowego kwoty [...] zł, zobligowane byłyby przeprowadzić na tę okoliczność postępowanie dowodowe (w tym przesłuchać [...] lub podjąć próbę przeprowadzenia takiego dowodu) i ocenić ją w całokształcie zebranego w przedmiotowej sprawie materiału dowodowego (organ odwoławczy podkreślił, że sugestie o niemożności przesłuchania [...] wynikają jedynie z twierdzeń Strony, Jej pełnomocnika oraz [...] i nie zostały poparte żadnymi dowodami bezpośrednimi – na przykład prowadzoną w tym zakresie korespondencją z Komendą Główną Policji w [...] oraz, że [...] nadal pozostaje świadkiem koronnym, co nie przeszkodziło Dyrektorowi Izby Skarbowej w Poznaniu w Jego przesłuchaniu w charakterze świadka w dniu [...].08.2012r. w toku prowadzonego postępowania zainicjowanego wnioskiem Podatnika z dnia [...].10.2011r.). Mając na uwadze powyższe zasadne jest stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, że przedstawioną we wniosku o wznowienie postępowania z dnia [...].10.2011r. okoliczność braku możliwości powołania się na etapie prowadzonego postępowania podatkowego na ww. umowę depozytu nieprawidłowego z uwagi na fakt korzystania przez [...] z ochrony w ramach programu ochrony "świadków koronnych", należy uznać za nieuzasadnioną. Tym samym postawiony w skardze zarzut, jakoby stanowisko organów podatkowych, z uwagi na brak jego poparcia "jakimkolwiek argumentem faktycznych bądź prawnym" jest gołosłowne i sprzeczne "z obowiązującą na gruncie Ordynacji podatkowej zasadą przekonywania wyrażoną w art. 124 O.p., należy uznać za bezpodstawny.

Ponadto, wbrew zarzutom skargi Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu rozpoznał i ocenił prawdopodobieństwo zaistnienia przedmiotowej umowy depozytu. W tym celu w wznowionym postępowaniu przesłuchał w dniu [...].03.2012r. w charakterze strony [...] i w dniu [...].08.2012r. w charakterze świadka [...]. W następstwie przeprowadzonych dowodów, które (co należy podkreślić) są jedynymi dowodami w sprawie, poddał w wątpliwość zaistnienie przedmiotowej umowy. Podkreślił przy tym, że nieprawdopodobnym jest aby umowa depozytu, której przedmiotem była kwota w wysokości [...] zł została zawarta tylko w formie ustnej, czy też, że [...] przekazał Skarżącemu niebagatelną kwotę [...] zł gotówką.

Zasadne są wątpliwości Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, co do zawarcia umowy depozytu nieprawidłowego, z uwagi na brak jakiegokolwiek zabezpieczenia zwrotu [...] ww. kwoty środków pieniężnych (choćby w postaci wystawienia weksla, ustanowienia zastawu lub przewłaszczenia na zabezpieczenie). Nie można bowiem dać wiary, że jedyną gwarancją zwrotu przedmiotowej kwoty środków pieniężnych był, jak to określił podczas przesłuchania w dniu [...].08.2012r. w charakterze świadka [...] cyt. "strach". Stanowisko to jest tym bardziej uzasadnione, gdy weźmie się pod uwagę fakt, że organ podatkowy pierwszej instancji w oparciu o zgromadzony, w prowadzonym względem [...] postępowaniu podatkowym w przedmiocie ustalenia zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001r., materiał dowodowy wyliczył, że ewentualnie otrzymana przez Podatnika na podstawie umowy depozytu nieprawidłowego kwota [...] zł stanowiłaby dochód, który ponad 13-krotnie przekraczał wszystkie zsumowane łącznie dochody Podatnika uzyskane w 2001r. Ponadto jest ponad 10-krotnie większa od wszystkich zsumowanych łącznie dochodów Podatnika uzyskanych w latach poprzedzających kontrolowany rok podatkowy, tj. w latach 1997-2000 oraz ponad 130-krotnie przekracza wszystkie zsumowane łącznie dochody Podatnika uzyskane w 1998r., tj. w roku podatkowym, w którym miała rzekomo być zawarta umowa depozytu nieprawidłowego. Niewiarygodnym jest także, że [...] nie pokwitował otrzymania kwoty [...] zł od [...] oraz, że strony umowy nie uzgodniły terminu zwrotu rzekomo przekazanych w depozyt nieprawidłowy środków pieniężnych. Podczas przesłuchania w charakterze świadka, [...] zeznał, że umowa depozytu nieprawidłowego nie była oprocentowana i że cyt. "do dnia dzisiejszego żadnego przysporzenia finansowego z tytułu pieniędzy przekazanych [...] nie uzyskałem". Zdaniem Sądu, sytuację taką uznać należy za sprzeczną z logiką i doświadczeniem życiowym. Nie sposób bowiem uznać za niebudzącą wątpliwości okoliczność przekazania przez [...] [...] w 1998r. środków pieniężnych w niemałej przecież kwocie [...] zł na czas faktycznie nieokreślony i bez zagwarantowania jakiegokolwiek przysporzenia majątkowego oraz zabezpieczenia z tego tytułu.

Wbrew zarzutom skargi przywołanych powyżej wątpliwości w przedmiocie zawartej umowy w żadnym razie nie tłumaczy przedłożona wraz z wnioskiem o wznowienie postępowania kserokopia pisma Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...].09.1997r. Nr [...], skierowanego do [...] oraz fragment wyciągu bankowego z [...] [...] S.A. z dnia [...].07.2007r. za okres od [..].01.1994r. do [...].12.2001r.

Organ podatkowy słusznie stwierdził w zaskarżonej decyzji, że pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...].09.1997r. skierowane do [...], zawiera jedynie informację, że cyt. "zgodnie z art. 264 KC możliwe jest użytkowanie nieodpłatne pieniędzy. W związku z powyższym, jeżeli z umowy użytkowania pieniędzy nie wynika, że jest ono odpłatne, wówczas nie podlega ono opłacie skarbowej, ponieważ zgodnie z art. 1 ust. 1 lit. k) ustawy o opłacie skarbowej /Dz. U. Nr 4 z 1989r./ opłacie skarbowej podlega użytkowanie odpłatne". Na podstawie tego pisma, w którym wskazano, że nieodpłatne użytkowanie pieniędzy nie podlega opłacie skarbowej, wbrew twierdzeniu Skarżącego, nie można w żadnym wypadku wysnuć wniosku, że Podatnik otrzymał od [...] depozyt nieprawidłowy w kwocie [...] zł. Zauważyć należy również, że pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...].09.1997r. dotyczy kwestii opodatkowania umowy użytkowania pieniędzy, z kolei we wniosku o wznowienie postępowania pełnomocnik Strony wskazał, że [...] otrzymał środki pieniężne od [...] z tytułu depozytu nieprawidłowego. Koniecznym jest także podkreślenie, że [...] w trakcie przesłuchania w charakterze świadka w dniu [...].08.2012r. zeznał, "to była ta pożyczka, o której ze względu na mój status nie mogłem do pewnego momentu mówić" .

W przedmiotowej sprawie Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu rozpoznawał zatem wniosek o wznowienie postępowania z uwagi na okoliczność uzyskania przez [...] od [...] w grudniu 1998r. depozytu nieprawidłowego. Zdaniem Skarżącego dowodem na tę okoliczność jest pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...].09.1997r. w przedmiocie opodatkowania umowy użytkowania pieniędzy oraz zeznanie [...], wskazujące na udzielenie Stronie pożyczki. Sprzeczności tych w żadnym razie nie tłumaczy równie enigmatyczne wytłumaczenie pełnomocnika Skarżącego zawarte w skardze, cyt. "W zakresie rzekomych rozbieżności co do charakteru prawnego umów depozytu nieprawidłowego i użytkowania pieniędzy strona wskazuje, iż stosunek prawny wynikający z umowy depozytu nieprawidłowego łączy w sobie elementy zarówno przechowania, jak i pożyczki. Stąd kolokwialne odniesienie się przez [...] do zawartej przez strony umowy, jako do umowy pożyczki. Wbrew twierdzeniom organu II instancji, wyjaśnienia zawarte w piśmie Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...].09.1997r. odnoszą się właśnie do umowy, jaką zawarł podatnik z [...]. Jej treścią bowiem było umożliwienie korzystania przez podatnika z oznaczonej kwoty pieniężnej w określonym czasie i pobierania z niej pożytków".

Odnosząc się z kolei do przedłożonego do wniosku z dnia [...].10.2011r. fragmentu wyciągu bankowego z [...] [...] S.A. z dnia [...].07.2007r. za okres od [...].01.1994r. do [...].12.2001r. Sąd stwierdza, że z przedmiotowego wyciągu bankowego wynika jedynie, że środki pieniężne z tegoż rachunku bankowego zostały w dniu [...].08.1998r. wypłacone i od tego okresu na przedmiotowym rachunku Podatnik nie posiadał żadnych środków pieniężnych. Fakt wypłaty środków pieniężnych z rachunku bankowego na kilka lat przed kontrolowanym rokiem podatkowym, w ocenie Sądu uprawdopodabnia, że owych środków Strona na początek kontrolowanego roku podatkowego nie posiadała. Ponadto wskazać należy, że Skarżący nie uprawdopodobnił, że powyższe środki pochodzą ze źródeł opodatkowanych lub wolnych od opodatkowania, a zgodnie z art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tylko takie dochody mogą stanowić pokrycie wydatków Podatnika. [...] nie wykazał również związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy rzekomym otrzymaniem środków pieniężnych od [...] a środkami finansowymi posiadanymi przez Podatnika na rachunku prowadzonym przez [...] S.A., w wysokości wskazanej we fragmencie przedłożonego rachunku bankowego. Ww. środki pieniężne znajdowały się bowiem na rachunku bankowym w [...] S.A. w styczniu i w lipcu 1998r., a rzekome przekazanie środków pieniężnych z tytułu zawarcia umowy depozytu nieprawidłowego miało miejsce w grudniu 1998r. Tym samym okoliczność przedłożenia wyciągu bankowego z [...] S.A. z dnia [...].07.2007r. za okres od [...].01.1994r. do [...].12.2001r., nie ma wpływu na merytoryczną poprawność podjętego przez organ odwoławczy rozstrzygnięcia w decyzji z dnia [...].02.2009r. Nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] z dnia [...].12.2007r. Nr [...] ustalającą zryczałtowany podatek dochodowy za 2001r. w kwocie [...] zł od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów.

W ocenie Sądu wskazane powyżej okoliczności pozwalają stwierdzić, że przedstawiona przez Skarżącego we wniosku o wznowienie postępowania kwestia rzekomego otrzymania w grudniu 1998r. od [...] depozytu nieprawidłowego w kwocie [...] zł., nie jest dowodem, który w trybie art. 240 § 1 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa uzasadniałby uchylenie ostatecznej decyzji z dnia [...].02.2009r. Nr [...]. Oznacza to, że organ podatkowy zarówno pierwszej, jak i drugiej instancji nie wydałby decyzji zawierającej inne rozstrzygnięcie nawet wówczas, gdyby informacje o uzyskanym depozycie były Im znane na etapie prowadzonego postępowania w trybie zwykłym.

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, mając uzasadnione wątpliwości co do otrzymania przez [...] środków pieniężnych zasadnie stwierdził, że okoliczność istnienia umowy depozytu nieprawidłowego nie została udowodniona i jako taka nie ma żadnego merytorycznego znaczenia dla poprawności ustalenia Stronie dochodu z nieujawnionych źródeł przychodów. Wątpliwości te polegały na omówionych w decyzji z dnia [...].10.2012r. i z dnia [...].01.2013r. niejasnych kwestiach dotyczących znamion czynności, takich jak ustna forma zawarcia umowy oraz jej bezterminowy czas trwania, przekazanie kwoty [...] zł gotówką bez pokwitowania, brak zabezpieczenia powierzonej kwoty i brak jakiegokolwiek przysporzenia majątkowego po stronie powierzającego tak znaczną wartość pieniężną, pogłębione niczym nie popartymi sugestiami o braku możliwości przesłuchania w charakterze świadka [...] w trakcie prowadzonego względem [...] postępowania podatkowego oraz rozbieżnościami dotyczącymi samego charakteru umowy, na podstawie której środki pieniężne miał otrzymać Podatnik (we wniosku o wznowienie postępowania wskazano na depozyt nieprawidłowy, a dowody mające go poprzeć dotyczą użytkowania pieniędzy - pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...].09.1997r. oraz o pożyczce - zeznanie [...] złożone w dniu [...].08.2012r.).

Wbrew zawartym w skardze zarzutom, powyższych zastrzeżeń nie tłumaczą twierdzenia pełnomocnika Skarżącego o rzekomej wyższej wartości dowodowej zeznań [...] (z uwagi na jego "szczególny status"). Zdaniem Sądu na podstawie zgromadzonego i ocenionego materiału dowodowego, w szczególności z faktu skonfrontowania zeznań świadka [...] z innymi przeprowadzonymi w sprawie dowodami, nie można dać wiary zeznaniom [...] w przedmiocie przekazania Podatnikowi ww. środków pieniężnych. Zebrany w sprawie materiał dowodowy uzasadniał zajęcie stanowiska, że przedstawiona przez Stronę we wniosku o wznowienie postępowania okoliczność rzekomego otrzymania w grudniu 1998r. od [...] depozytu nieprawidłowego w kwocie [...] zł., nie jest dowodem, który w trybie art. 240 §1 pkt 5 O.p. uzasadniałby uchylenie ostatecznej decyzji z dnia [...].02.2009r. Opisane fakty, świadczą bowiem o tym, że Podatnik powołał się na okoliczność otrzymania środków pieniężnych od [...] tylko i wyłącznie na potrzeby postępowania wznowieniowego i w konsekwencji w celu uchronienia się przed koniecznością zapłaty podatku z nieujawnionych źródeł przychodów w wysokości [...] zł.

W świetle powyższego bezzasadnymi pozostają również postawione w skardze zarzuty naruszenia art. 122 w zw. z art. 187 ustawy O.p. poprzez poczynienie błędnych ustaleń co do charakteru czynności prawnych i faktycznych dokonywanych pomiędzy Podatnikiem, a świadkiem [...], art. 191 O.p. poprzez dokonanie selektywnej oceny materiału dowodowego oraz art. 121 § 1 O.p. poprzez prowadzenie postępowania w sposób sprzeczny z zasadą pogłębiania zaufania obywateli do organów podatkowych.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na podstawie art. art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.

AR