Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SAB/Kr 58/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-01-24 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6179 Inne o symbolu podstawowym 617
658
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Szkoły
Treść wyniku: oddalono wniosek o uzupełnienie wyroku
Powołane przepisy: article: Art. 157 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. M. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 grudnia 2013 r., sygn. akt III SAB/Kr 58/12. sprawy ze skargi T. M. na bezczynność Dyrektora Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury w przedmiocie zawieszenia aplikanta w jego prawach i obowiązkach, postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 5 grudnia 2013 r., sygn. akt III SAB/Kr 58/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę T. M. na bezczynność Dyrektora Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury w przedmiocie zawieszenia aplikanta w jego prawach i obowiązkach.

W dniu 2 stycznia 2014 r. (data nadania pisma) skarżący złożył "skargę administracyjną" wskazując na nierozpoznanie jego wniosku o uzupełnienie wyroku oraz zaginięcie w aktach sprawy "oryginału" tego wniosku i jego odpisu. Do tego pisma dołączył wniosek z dnia 9 grudnia 2013 r. o uzupełnienie ww. wyroku poprzez rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu opłaty od skargi (na piśmie procesowym znajdował się odcisk pieczęci Sądu, potwierdzający złożenie pisma w Sądzie w dniu 9 grudnia 2013 r. oraz sposób złożenia pisma). W ocenie skarżącego jego sprawa dotyczyła bezczynności organu w sprawie z zakresu stosunków służbowych, stąd nie miał obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Skarżący wskazał, że wniosek w tym przedmiocie złożył na rozprawie w dniu 5 grudnia 2013 r., jednak Sąd nie rozpoznał go ani w odrębnym postępowaniu wpisanym do protokołu rozprawy ani w "wyrzeczeniu" ww. wyroku. Skarżący zażądał jednocześnie zwrotu opłaty kancelaryjnej od wniosku o uzasadnienie wyroku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 157 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym.

Wniosek skarżącego pomimo złożenia go w otwartym terminie wynikającym z art. 157 § 1 p.p.s.a. podlega oddaleniu. Wypada zauważyć, że w myśl art. 209 p.p.s.a., wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę. Oznacza to, że w razie oddalenia skargi Sąd nie ma obowiązku umieszczać w sentencji wyroku odrębnego rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku skarżącego o zwrot kosztów postępowania (por. M. Niezgódka-Medek, teza nr 2 do art. 209 [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX 2013).

Sąd nie znalazł również podstaw do zastosowania w niniejszej sprawie art. 225 p.p.s.a., zgodnie z którym różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Wbrew twierdzeniom skarżącego, niniejsza sprawa nie mieści się w katalogu spraw ze stosunku służbowego, z którymi – stosownie do art. 239 § 1 lit. "d" p.p.s.a. – nie wiąże się obowiązek ponoszenia kosztów sądowych przez skarżącego. Jak bowiem wskazano w uzasadnieniu ww. wyroku z dnia 5 grudnia 2013 r., "przedmiotem niniejszej sprawy jest zarzucana przez skarżącego bezczynność organu w zakresie rozpoznania wniosku złożonego przez skarżącego, jako byłego aplikanta KSSiP. Nie można uznać, że przedmiot zaskarżenia ma podstawy w stosunku służbowym, jaki mógłby powstać w relacji przełożony – pracownik lub osoba w jakikolwiek inny sposób podległa (zob. zapadłe w innej sprawie skarżącego na czynność Dyrektora KSSiP: postanowienie NSA z dnia 4 września 2013 r., sygn. akt I OZ 742/13, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl)".

Odnosząc się z kolei to pisma skarżącego zatytułowanego jako "skarga administracyjna" należy wyjaśnić, że skarżący już w dniu 9 grudnia 2013 r. po wizycie w sądzie zatelefonował do sekretariatu Sądu z informacją, że omyłkowo został mu wydany oryginał i potwierdzenie złożenia jednego z trzech pism procesowych, jakie składał tego samego dnia w biurze podawczym Sądu. Pracownik sekretariatu poinformował skarżącego, aby jak najszybciej przekazał do Sądu oryginał pisma (zapisek urzędowy – k. 57). Skarżący sporządzając "skargę administracyjną" był zatem świadomy okoliczności, które spowodowały iż oryginał wniosku o uzupełnienie wyroku nie znajdował się w aktach sprawy, a ponadto, że wniosek ten nie zaginął – jak twierdzi w owym piśmie, a jedynie został omyłkowo wydany wraz z potwierdzeniem jego złożenia. W tym samym dniu, tj. 9 grudnia 2013 r. skarżący składał bowiem jeszcze trzy inne pisma procesowe, a mianowicie wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku (k. 51), wniosek o uzupełnienie protokołu z ogłoszenia wyroku (k. 53), jak również pismo wskazujące numer rachunku bankowego do zwrotu kosztów (k. 56). Przyjęcie tych pism odbyło się w prawidłowy sposób, a tylko przedmiotowy wniosek o uzupełnienie wyroku został omyłkowo wydany skarżącemu. Okoliczność ta nie miała jednak wpływu na rozpoznanie tego wniosku, albowiem skoro widnieje na nim prawidłowe potwierdzenie wpływu z dnia 9 grudnia 2013 r., to oznacza, że został złożony w terminie i podlegał rozpoznaniu.

Wobec powyższego, na zasadzie art. 157 § 1 i art. 225 p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.