Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 92/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-05-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 61 ust. 8 pkt 2 art. 37 ust. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1460
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych  w perspektywie finansowej 2014- 2020  - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik, Sędziowie Sędzia WSA Renata Siudyka, Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz (spr.), Protokolant Referent-stażysta Damian Szczurowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi "A" z o.o. w K. na pismo Zarządu Województwa Śląskiego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie negatywnego rozstrzygnięcia protestu dotyczącego oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego na lata 2014-2020 oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 14 stycznia 2016 r. A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. (dalej: wnioskodawca, skarżąca, spółka) złożyła wniosek o dofinansowanie realizacji projektu dla inwestycji "Wdrożenie innowacyjnej technologii filmowania na dużych obiektach" w ramach ogłoszenia o konkursie - Oś Priorytetowa III "Konkurencyjność MŚP" Działanie 3.2 "Innowacje w MŚP" RPO WSL 2014-2020, konkurs nr RPSL.03.02.00-IP.01-24-001/15.

Pismem z dnia 7 września 2016 r. Instytucja Organizująca Konkurs [...] (dalej[...]) poinformowało spółkę, że powyższy wniosek został oceniony negatywnie w trakcie oceny merytorycznej, w ramach której nie uzyskał wymaganej liczby punktów/nie spełnił poszczególnych kryteriów wyboru oceny merytorycznej. W piśmie tym wskazano, że szczegółowe informacje na temat oceny wniosku o dofinansowanie znajdują się na kopiach kart oceny merytorycznej stanowiących załącznik do tego pisma. Powodem negatywnej oceny było uznanie, że nie zostało spełnione kryterium 0/1 nr 2 Wykonalność projektu techniczna i finansowa. Eksperci oceniający projekt zgodnie odmówili uznania przedłożonej przez wnioskodawcę "promesy kredytowej" wystawionej przez B sp. z o.o. sp.k., stwierdzając, że wnioskodawca nie ma zabezpieczonych środków na realizację projektu pod względem finansowym. Jeden z ekspertów dodatkowo zwrócił uwagę na fakt, że we wskazanym dokumencie wystawca zaświadczył, że dokonał oceny zdolności kredytowej; ekspert stwierdził, że rzetelność tej oceny kredytowej jest wątpliwa.

W dniu 21 września 2016 r. spółka złożyła protest, wnosząc o ponowną ocenę projektu, zmianę podjętego rozstrzygnięcia oraz skierowanie wniosku do dalszego etapu oceny. Zdaniem spółki ocena merytoryczna projektu w ramach kryterium zerojedynkowego "Wykonalność projektu techniczna i finansowa" została przeprowadzona w sposób nieprawidłowy. Odnosząc się do promesy kredytowej wystawionej przez B Sp. z o.o. sp. k. spółka szeroko argumentowała, że bezpodstawnie uznano, że zostanie zawarta umowa kredytu, podczas gdy przedmiotowa promesa nie jest umową (czynnością prawną), a jedynie praktyką stosowaną przez podmioty świadczące usługi finansowe. Wnioskodawca podkreślił, że w dokumentach programowych wprost zezwolono na złożenie dokumentu promesy kredytowej w celu wykazania wykonalności finansowej projektu, nie definiując jaki podmiot może taki dokument wystawić i jakie ten dokument powinien spełniać wymagania. Akcentowano okoliczność, iż wystawca jest podmiotem, który jest uprawniony do prowadzenia pozostałej finansowej działalności usługowej, gdzie indziej niesklasyfikowanej, z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszy emerytalnych. Spółka stwierdziła, że brak podstaw do podważenia wiarygodności finansowej podmiotu deklarującego gotowość sfinansowania projektu, z powodów podniesionych w negatywnej ocenie projektu. Ponadto stwierdziła, że jakkolwiek wniosek uzyskał pozytywną ocenę w ramach kryterium Innowacyjność projektu, to również w zakresie tego kryterium ocena została przeprowadzona nieprawidłowo, gdyż oceniający winni jednoznacznie sprecyzować czy uznają projekt za innowacyjny w skali regionu czy też w kraju, a w pierwszym wypadku ocena winna zostać należycie umotywowana. Przeprowadzona ocena, zdaniem spółki, nie była dokonana w sposób rzetelny i profesjonalny, w szczególności nie była dokonana zgodnie z wymogami konkursu (m.in. z Regulaminem konkursu, Kryteriami wyboru projektów, Instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie). Ocena nie była przeprowadzona z uwzględnieniem wszystkich danych zawartych we wniosku i jego załącznikach, a także z uwzględnieniem równego traktowania wszystkich podmiotów aplikujących w konkursie. Zdaniem spółki eksperci bezrefleksyjnie podważyli dokument (opinię o innowacyjności), który był wskazany przez [...] jako potwierdzający innowacyjność projektu w skali kraju.

Pismem z dnia 19 grudnia 2016 r. spółka została poinformowana, że wniesiony protest dotyczący oceny merytorycznej przedmiotowego wniosku nie został uwzględniony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 13 marca 2017 r. sygn. akt IV SA/Gl 16/17 stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny. Sąd przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa Śląskiego (dalej też organ, Zarząd lub Instytucja Zarządzająca RP WSL). W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, że w kwestii nieuwzględnienia protestu nie wypowiedział się uprawniony do tego podmiot; informacja o wyniku rozpatrzenia protestu, zawierająca jednocześnie jego rozpatrzenie została podpisana przez osobę która nie reprezentowała Zarządu Województwa Śląskiego.

W piśmie z dnia [...] nr[...] M. S. Zastępca Dyrektora Wydziału Rozwoju Regionalnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa Śląskiego, na podstawie art. 58 ust. 1 w związku z art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tj.: Dz. U. z 2016 r., poz. 217, dalej ustawa wdrożeniowa) - działając z upoważnienia Zarządu Województwa Śląskiego - rozstrzygnęła protest w ten sposób, że nie został on uwzględniony. W uzasadnieniu wskazano stan prawny sprawy, w ramach którego przywołano Regulamin konkursu wraz z Instrukcją wypełniania wniosku oraz ustawę wdrożeniową. W opisie stanu faktycznego przedstawiono oceny sformułowane w kartach ocen merytorycznych oraz opisano zarzuty protestu. Opisując przebieg dotychczasowego postępowania wskazano, że Zarząd uchwałą nr [...] z dnia [...] udzielił pełnomocnictwa M. S. - Zastępcy Dyrektora Wydziału Rozwoju Regionalnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa Śląskiego w Katowicach do podejmowania czynności w imieniu Zarządu Województwa Śląskiego - Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa Śląskiego - RPO WSL 2014 - 2020, związanych z procedurą odwoławczą.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 października 2017 r. (sygn. akt IV SA/GI 776/17) sprawy ze skargi Wnioskodawcy w przedmiocie ponownego nieuwzględnienia protestu stwierdził, że skarga Wnioskodawcy jest uzasadniona z powodów, które nie zostały w niej podniesione, a które Sąd wziął pod uwagę działając z urzędu, gdyż ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny. Sąd stwierdził, że zaskarżone pismo z dnia 25 lipca 2017 r. zawiera zarówno rozstrzygnięcie protestu, jak i informację o wyniku rozpatrzenia protestu, zostało sporządzone na druku Urzędu Marszałkowskiego Województwa Śląskiego i podpisane przez M. S., Zastępcę Dyrektora Wydziału Rozwoju Regionalnego. Z treści pisma wynika, że M. S. rozstrzygnęła protest z upoważnienia Zarządu Województwa Śląskiego. Na podstawie ww. pisma, Sąd zakwestionował możliwość upoważnienia pracowników aparatu pomocniczego do rozpatrywania protestów - przepisy wskazane w podstawie prawnej uchwały na podstawie której udzielono kwestionowanego pełnomocnictwa, nie stanowią podstawy prawnej do udzielenia upoważnienia do władczego działania w przedmiocie rozpatrywania protestów. Sąd stwierdził, że żaden z przepisów prawnych w obowiązującym systemie prawa nie daje podstaw do udzielenia takiego upoważnienia.

W szczególności podstawy takiej nie stanowi art. 46 ustawy ustrojowej, który umożliwia udzielenie upoważnienia do wydawania w imieniu marszałka decyzji w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej - rozpatrzenie protestu nie jest decyzją administracyjną, a marszałek nie jest podmiotem właściwym do rozpatrywania protestów. Podstawy prawnej nie stanowi również art. 268a k.p.a., gdyż zgodnie z art. 67 ustawy wdrożeniowej do procedury odwoławczej nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej stwierdził, że ocena projektu zawarta w piśmie z dnia 25 lipca 2017 r. została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, ponieważ protest nie został rozpatrzony przez uprawniony do tego podmiot. Powyższe w ocenie Sądu stanowi jednocześnie podstawę do przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia Zarządowi Województwa Śląskiego. Charakter wykazanego naruszenia prawa stanowił podstawę do odstąpienia od merytorycznej oceny zarzutów skargi oraz formułowania wiążących zaleceń.

W wykonaniu wyroku z dnia [...] o sygn. akt IV SA/GI 776/17, [...] - w piśmie z dnia [...] nr [...] - ponownie rozpatrując sprawę podtrzymała stanowisko przestawione w uzasadnieniu rozpatrzenia protestu z dnia [...] o sygn. [...] - zgodnie z pkt 5 stanu faktycznego, uznając złożony protest za niezasadny. W związku z powyższym ponownie stwierdzono, że ocena merytoryczna projektu w kwestionowanym kryterium punktowym zerojedynkowym nr 2 Wykonalność projektu techniczna i finansowa, została przeprowadzona w sposób właściwy.

Odnosząc się do kwestii merytorycznych podniesiono, że w ramach kryterium 0/1 nr 2 ocenie podlega czy projekt jest wykonalny m. in. pod względem finansowym. Weryfikacja jest dokonywana na podstawie załączonych dokumentów finansowych, dodatkowych załączników oraz opisu wniosku o dofinansowanie w zakresie przedstawionym w części C. Zakres rzeczowo-finansowy projektu, D. Poziom dofinansowania, montaż finansowy i I. Prognozy. Wskazano, że w trakcie oceny tego kryterium, obydwaj oceniający zasadnie zakwestionowali załączoną promesę kredytową – jako dokument potwierdzający finansowanie projektu - w sytuacji, gdy jej wystawca nie ma uprawnienia do udzielania kredytów, gdyż taka działalność zastrzeżona jest dla banków i SKOK. Akcentowano, że ocenie nie podlegała kwestia nazewnictwa funkcjonującego w obrocie gospodarczym, tylko konkretny dokument, na podstawie m. in. którego, wnioskodawcy udzielone zostałoby dofinansowanie pochodzące ze środków publicznych. Powyższe stanowiło podstawę do dokonania negatywnej oceny wykonalności finansowej projektu. Odnosząc się do zarzutu nieprawidłowej oceny kryterium Innowacyjność projektu wskazano, że to kryterium zostało uznane za spełnione i nie ma podstaw prawnych do weryfikacji prawidłowości oceny projektu w zakresie tego kryterium.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach spółka, reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła o uwzględnienie skargi wraz ze stwierdzeniem, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję oraz zasądzenie kosztów postępowania.

Zarzuciła naruszenie:

1) art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w zakresie oceny merytorycznej kryterium "Wykonalność projektu techniczna i finansowa" w zw. z treścią punktu 7 Instrukcji wypełnienia załączników zawartej w Załączniku nr 3 do Regulaminu konkursu, poprzez niezastosowanie zasady przejrzystości i rzetelności w wyborze projektu w wyniku przyjęcia, że skarżący nie załączył dokumentów finansowych, dodatkowych załączników potwierdzających możliwość finansowania wkładu własnego projektu oraz przyjęcia, że zapewniona możliwość finansowania projektu nie jest dopuszczalna przez obowiązujące przepisy prawa.

2) art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z punktem 5.2.6 - 5.2.7 Regulaminu konkursu w wyniku zaniechania dokonania pełnej i rzetelnej oceny wniosku o dofinansowanie z wykorzystaniem procedur określonych w postanowieniach tego Regulaminu.

W uzasadnieniu skarżąca podtrzymała swoje stanowisko i argumentację prezentowane w proteście w zakresie kwestionowanej oceny kryterium 0/1 nr 2. Podkreślono otwarty charakter katalogu dokumentów potwierdzających możliwość sfinansowania projektu oraz dopuszczalność zewnętrznych źródeł finansowania projektu. Zaakcentowano brak podstaw do konstruowania domniemania, iż z promesy wynika zamiar zawarcia umowy kredytu w sytuacji, gdy dokument ten należy ocenić w świetle zasady określonej w art. 65 k.c., mając na uwadze okoliczność, że wystawca dokumentu jest uprawniony do świadczenia usług pośrednictwa finansowego i dozwolone jest zapewnienie finansowania w oparciu o zawarcie umów nienazwanych (np. forfaitingu, factoringu, sponsoringu czy cash-poolu). Zakwestionowano twierdzenie, że udzielenie finansowania projektu przez podmiot trzeci na warunkach określonych w promesie jest prawnie niedopuszczalne. Wskazano na nieskorzystanie w trakcie oceny z możliwości wyjaśnienia wątpliwości w zakresie okoliczności relewantnych w aspekcie analizowanego kryterium; ze skutkiem zaniechania pełnej, przejrzystej i rzetelnej oceny.

W odpowiedzi na skargę organ, reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł o jej oddalenie powołując się na stanowisko zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Podkreślono, że z oceny sytuacji finansowej spółki wynika, że nie gwarantuje ona możliwości realizacji projektu, gdyż nie posiada wymaganego wkładu własnego, a przedłożona promesa kredytowa nie może zostać uznana za gwarantującą wykonalność projektu pod względem finansowym, z powodów szczegółowo wyłożonych w piśmie z dnia 9 stycznia 2018 r. Ponadto w piśmie procesowym z dnia 28 marca 2018 r. Instytucja Zarządzająca oświadczyła, że kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w ramach działania 3.2. "Innowacje w MŚP" nie została wyczerpana.

Na rozprawie pełnomocnik strony skarżącej i organu podtrzymali dotychczasowe stanowiska w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg wymienionych w tym przepisie. Ponadto art. 3 § 3 tej ustawy określa, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Ustawą szczególną jest ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1460), zwana dalej również ustawą wdrożeniową.

Na podstawie art. 61 ust. 1 tej ustawy, w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Według art. 61 ust. 8 cytowanej ustawy, w wyniku rozpoznania skargi sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe.

Zaskarżonym pismem z dnia 9 stycznia 2018 r. Zarząd Województwa Śląskiego – Instytucja Zarządzająca RPO WSL (zwany dalej również organem) w związku ze złożonym protestem dotyczącym negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego na lata 2014-2020 pn. "Wdrożenie innowacyjnej technologii filmowania na dużych obiektach" - nie uwzględnił protestu strony skarżącej, dotyczącego oceny wniosku nr [...] złożonego w ramach konkursu nr [...]

Istotą sporu w rozpoznawanej sprawie jest to, czy ocena złożonego projektu została przeprowadzona rzetelnie oraz czy IZ prawidłowo, zgodnie ze stosownymi procedurami rozpoznała protest. Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w związku z dokonaną negatywną oceną projektu z uwagi na niespełnienie kryterium 0/1 nr 2 Wykonalność projektu techniczna i finansowa.

Na podstawie art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Zgodnie z art. 37 ust. 2 ustawy wdrożeniowej projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów.

W toku konkursu IZ wybiera najlepszy projekt, który pozwoli na osiągnięcie

w danym programie operacyjnym założonego celu. Podkreślić należy, że oceny przeprowadzane są na podstawie treści wniosku konkursowego oraz załączonej do niego dokumentacji. Opis zawarty we wniosku powinien być rzetelny i przekonujący, poparty sumiennie przygotowanymi dokumentami (np. wynikami przeprowadzonych w danym zakresie badań czy analiz). Wiarygodność i adekwatność dołączonej do wniosku dokumentacji jest również oceniana przez IZ w kontekście okoliczności podniesionych we wniosku.

W orzecznictwie podkreśla się, że to na wnioskodawcy ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu, spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego przygotowania wniosku. Wnioskodawca zatem przystępując do konkursu, powinien znać w pełni jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc, musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, zgodnie z wymogami konkursu, ciąży zawsze na wnioskodawcy. Braki w złożonej dokumentacji, czy jej niespójność, skutkujące zakwestionowaniem spełnienia przez wniosek poszczególnych kryteriów dopuszczających, zasadniczo obciążają stronę wnioskującą.

Zauważyć należy, że zakres kontroli przeprowadzonej przez sąd administracyjny w sprawach dotyczących wniosków o dofinansowanie projektów jest ograniczony. Rola sądu sprowadza się do kontroli, czy zaskarżone rozstrzygnięcie IZ zostało wydane po uprzednim przeprowadzeniu zgodnego z prawem postępowania, w tym w zgodzie z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 20 grudnia 2017 r., sygn. akt II GSK 4048/17 "określone w art. 37 ust. 1 ustawy z 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 zasady ogólne, sprowadzające się do stwierdzenia, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny mają charakter normatywny. Wymienione w tym przepisie zasady znajdują umocowanie w zasadzie równego dostępu do pomocy, wywodzącej się z kolei z traktatowej zasady równości. Zasady te dotyczą każdego etapu konkursu - począwszy do momentu przygotowywania regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego. Dotyczą także uzasadnienia stanowiska czy to na etapie oceny formalnej czy merytorycznej projektu, jak też na etapie oceny słuszności zarzutów protestu. Stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej. Kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się nie do weryfikacji merytorycznej wniosku, a do zbadania czy przeprowadzona procedura konkursowa oraz dokonana w jej trakcie ocena projektu nie naruszają powyższych reguł. Zmierza w szczególności do oceny czy argumentacja oceniającego oraz Instytucji Zarządzającej nie jest dowolna, czy mieści się w granicach logicznego rozumowania, jest spójna, wyczerpująca, odpowiadająca generalnym standardom prawa, zasadom doświadczenia życiowego, pozostaje w związku z dokumentacją konkursową i ustalonymi kryteriami, w sposób jasny, nie budzący wątpliwości, prezentując przesłanki wyboru - dokonanej oceny i przyznanej punktacji".

W orzecznictwie podnosi się również, że sąd administracyjny nie ma kompetencji do merytorycznej weryfikacji oceny projektu, dokonanej na podstawie opinii ekspertów, na przykład poprzez odmienną ocenę założeń tego projektu w kontekście przestrzegania zasad tej oceny wynikających z prawa unijnego takich jak równość, przejrzystość, bezstronność, niezmienność i rzetelność (wyrok NSA z dnia 17 grudnia 2013 r., sygn. akt II GSK 2249/13, wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim, sygn. akt I SA/Go 438/17).

Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że w rozpoznawanej sprawie Sąd nie stwierdził nieprawidłowości. Przeprowadzona ocena wniosku Skarżącej zarówno na etapie oceny merytorycznej przez ekspertów, jak i przy rozstrzygnięciu protestu, spełniała wszystkie warunki ustawowe, co oznacza, że została przeprowadzona w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny, stosownie do zasad wyrażonych w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Negatywną ocenę przedstawiło dwóch niezależnych ekspertów. Eksperci oceniając projekt, swoją wypowiedź obszernie uzasadnili, odnosząc się do informacji zawartych we wniosku oraz załączonych do wniosku dokumentów. Przedstawioną przez ekspertów ocenę należy uznać za rzeczową, wszechstronną i odnoszącą się do konkretnych zagadnień. W sposób jednoznaczny eksperci wskazali poszczególne braki wniosku. Przeprowadzona ocena projektu nie jest obarczona błędami logicznymi, zawiera spójne i szczegółowe wyjaśnienie stanowiska oceniających, a także argumenty na jego poparcie.

W złożonej skardze Spółka zawarła stwierdzenia zmierzające do podważenia rzetelności oceny przeprowadzonej przez ekspertów, zarzucając niezastosowanie zasady przejrzystości i rzetelności w wyborze projektu w wyniku przyjęcia, że skarżący nie załączył dokumentów finansowych, dodatkowych załączników potwierdzających możliwość sfinansowania wkładu własnego w realizację projektu oraz w wyniku przyjęcia, że zapewniona możliwość finasowania projektu nie jest dopuszczalna przez obowiązujące przepisy prawa.

W ocenie Sądu zarzuty skargi są bezpodstawne. W rozpoznawanej sprawie ocena projektu została przeprowadzona prawidłowo i w sposób szczegółowy uzasadniona. Przede wszystkim podkreślenia wymagało, że oceny sporządzone przez obydwu oceniających były ze sobą zbieżne i w sposób kompletny wskazano w nich podstawy przyjętej oceny.

Natomiast – jak już była o tym mowa wyżej - kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się nie do weryfikacji merytorycznej oceny wniosku, a do zbadania, czy argumentacja oceniających oraz Instytucji Zarządzającej nie jest dowolna, czy mieści się w granicach logicznego rozumowania, jest spójna, wyczerpująca, odpowiada zasadom doświadczenia życiowego i pozostaje w związku z dokumentacją konkursową i ustalonymi kryteriami.

W tym miejscu podkreślenia wymagało, że z treści przedmiotowego wniosku o dofinansowanie wynika, iż w ramach realizacji projektu zostaną zakupione środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne, o wartości ogółem 4 876 950,00 PLN wraz z podatkiem VAT od zakupu - 911 950,000 PLN. Z kolei z załączonego do wniosku o dofinansowanie załącznika pod nazwą Kopie dokumentów potwierdzających finansowanie projektu, wynika, że dołączono oświadczenie nazwane "promesą kredytową", wystawione przez B Sp. k. z siedzibą w W., według którego wnioskodawcy zostało zapewnione udzielenie finansowania w formie kredytu inwestycyjnego w wysokości 4 876 950 zł na realizację przedmiotowego projektu. Ponadto z załączonych przez wnioskodawcę sprawozdań finansowych wynika, że w 2014 r. dysponował aktywami w wysokości 3 563,26 zł, a w 2015 roku w kwocie 122 921,78 zł.

W świetle powyższych okoliczności – stwierdzić należało, że prawidłowa jest ocena Instytucji rozpatrującej protest, zawarta w zaskarżonym rozstrzygnięciu, bowiem wnioski będące podstawą tej oceny, zostały wywiedzione z prawidłowej analizy danych i dokumentacji zawartej we wniosku aplikacyjnym. W szczególności prawidłowo zakwestionowano, jakoby dołączone do wniosku oświadczenie nazwane "promesą kredytową", było potwierdzeniem sfinansowania wkładu własnego wnioskodawcy w realizację projektu. Trafnie bowiem podkreślono, że zgodnie z obowiązującymi przepisami, kredytów mogą udzielać wyłącznie banki i Spółdzielcze Kasy Oszczędnościowo Kredytowe (SKOK-i), a wobec tego B Sp. z o.o. sp. k., nie ma możliwości udzielenia kredytu wnioskodawcy.

Wbrew przy tym przekonaniu pełnomocnika strony skarżącej - wyrażonemu na rozprawie - nie ma znaczenia to, czy przepisy prawa zawierają, czy też nie zawierają definicji kredytu, gdyż istotne jest to, że przedłożone z wnioskiem aplikacyjnym pismo nazwane "promesą kredytową", nie wywołuje skutków przewidzianych w przepisach prawa w razie wystawienia promesy kredytowej, a zatem pismo to jest jedynie dowodem tego, że podmiot pod nim podpisany, złożył oświadczenie tej treści, jaka została zawarta w tym piśmie. Prawidłowo zatem organ stwierdził, że pismo to nie jest potwierdzeniem sfinansowania wkładu własnego wnioskodawcy w realizację projektu.

Organ w sposób prawidłowy odniósł się również do kolejnych argumentów zawartych w proteście, według których z rejestru przedsiębiorców KRS wynika, że B Sp. z o.o. sp. k. prowadzi działalność w ramach kodu PKD 64.99 Z, tj. pozostała finansowa działalność usługowa, gdzie indziej niesklasyfikowana, z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszy emerytalnych. Podkreślił bowiem, że zgodnie z klasyfikacją PKD, podklasa 64.99 Z obejmuje: pozostałe pośrednictwo finansowe związane głównie z dystrybucją środków finansowych, w inny sposób niż udzielanie pożyczek: - faktoring, - wystawianie swapów, dokonywanie opcji oraz zawieranie transakcji zabezpieczających; działalność inwestycyjną na własny rachunek dokonywaną poprzez lokatę kapitału za pośrednictwem przedsiębiorstw wysokiego ryzyka, klubów inwestycyjnych itp. Z powyższego przytoczenia klasyfikacji PKD wynika zatem, że organ prawidłowo stwierdził, iż fakt, że B Sp. z o.o. sp. k. prowadzi pozostałą swoją działalność w oparciu o ww. kod PKD, nie przemawia za tym, że w ramach prowadzonej działalności zajmuje się udzielaniem kredytów.

W proteście został zawarty zarzut niewłaściwej interpretacji oceniających, dotyczącej tego, że finansujący miał zawrzeć z wnioskodawcą umowę kredytu. Według bowiem wnioskodawcy, takie zobowiązanie nie wynika z przedstawionego dokumentu. Odnosząc się do powyższego zarzutu zasadnie organ wskazał, że to przecież wnioskodawca załączył do dokumentacji aplikacyjnej dokument pn. "Promesa kredytowa", w którego treści znajduje się informacja, że B . z o.o. Sp. Kom. zapewnia udzielenie finansowania firmie (...) zwanego dalej "Wnioskodawcą" kredytu inwestycyjnego w wysokości 4 876 950,00 zł (...). Warunkami zawarcia umowy kredytowej i uruchomienia środków z kredytu są: (...)’’.

Z uwagi na cytowaną treść tego oświadczenia, nie budzi wątpliwości, że zgodne z zasadami logicznego rozumowania jest stwierdzenie organu, że "wobec powyższych zapisów trudno wysnuć inny wniosek niż ten, iż finansujący zawrze z Wnioskodawcą umowę kredytu".

Podkreślenia wymagało, że z Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie wynika, iż w ramach załącznika: Kopie dokumentów potwierdzających finansowanie projektu, należy dostarczyć dokument potwierdzający możliwość sfinansowania projektu, taki jak np. promesa kredytowa, potwierdzenie posiadania środków na rachunku bankowym wnioskodawcy itp.

Niewątpliwie zatem – jak prawidłowo wskazał organ w zaskarżonym rozstrzygnięciu - otwarty jest katalog dokumentów, które potwierdzają możliwość sfinansowania projektu, a więc wnioskodawca mógł przedłożyć dowolny dokument, który by potwierdzał powyższe. Jednakże – jak już była o tym mowa wyżej - prawidłowo stwierdził organ, że wnioskodawca przedłożył dokument pn. "promesa kredytowa", w którym mowa m.in. o zawarciu umowy kredytowej i uruchomieniu kredytu, a który został wystawiony przez podmiot nieuprawniony do udzielania kredytu.

W podsumowaniu stwierdzić należało, że na podstawie danych zawartych we wniosku i dokumentacji aplikacyjnej, eksperci w sposób prawidłowy i zgodny ze sobą ocenili, iż skarżący nie wykazał możliwości sfinansowania wkładu własnego w realizację przedmiotowego projektu. Nie ma zatem podstaw, aby tę ocenę zakwestionować.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał, że wydane rozstrzygnięcie nie narusza prawa, dlatego na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, orzekł jak sentencji.