Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SO/Łd 17/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-11-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 0002
Hasła tematyczne: Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ: Prezes Sądu
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny
Powołane przepisy: article: art. 55 par. 1 w zw. z art. 154 par. 6, art. 200
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 10 listopada 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski, Sędziowie Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek, Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Anna Kośka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 listopada 2015 roku sprawy z wniosku S. M. o wymierzenie Prezesowi Sądu Rejonowego w B. grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. za nieprzekazanie skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1) wymierzyć Prezesowi Sądu Rejonowego w B. grzywnę w wysokości 1000 (jednego tysiąca) złotych z tytułu nieprzekazania skargi; 2) zasądzić od Prezesa Sądu Rejonowego w B. na rzecz skarżącego S. M. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. LS


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 24 sierpnia 2015r. S. M. w oparciu o art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U z 2012r. poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", wniósł o wymierzenie Prezesowi Sądu Rejonowego w B. grzywny za nieprzekazanie skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej z dnia 1 lipca 2015r. oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że termin przekazania rzeczonej skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę upłynął bezskutecznie, co czyni skargę zasadną.

W odpowiedzi na wniosek Prezes Sądu Rejonowego w B. wyjaśnił, że S. M. w dniu 19 czerwca 2015r. wystąpił z wnioskiem o udostępnienie w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej zanonimizowanych kopii wyroków wraz z ich uzasadnieniem, jakie zapadły w sprawie Sądu Rejonowego w B. o sygn. akt [...], oraz udzielenie informacji czy i na kiedy został wyznaczony termin rozprawy w tej sprawie.

Prezes Sądu następnie wskazał, że pismem z dnia 29 czerwca 2015r. Nr [...] poinformował, że w sprawie nie było sporządzone uzasadnienie, nie jest wyznaczony termin rozprawy, a wyrok nakazowy jaki w tej sprawie został wydany formalnie nie istnieje z uwagi na wniesiony sprzeciw. Organ wskazał, że intencją powyższej informacji było również przesłanie S. M. zanonimizowanego odpisu wyroku ze sprawy i nie wykluczył, że taki odpis został do pisma załączony.

Nadto Prezes Sądu wskazał, że w dniu 1 lipca 2015r. została złożona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na bezczynność Prezesa Sądu. Wyjaśnił, że osoba zastępująca go w związku z urlopem wypoczynkowym na skardze tej dokonała dekretacji w dacie 1 lipca 2015r. "z aktami" oraz "a/a". Po powrocie z urlopu w dniu 2 września 2015r. Prezes Sądu stwierdził nieprawidłowość w podjętej decyzji co do w/w skargi. W tym samym dniu uzupełnił swoją odpowiedź z dnia 29 czerwca 2015r., doręczając S. M. zanonimizowany wyrok w sprawie o sygn. akt [...]. Dalej organ wskazał, że w tej samej dacie przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi powołaną wyżej skargę z dnia 1 lipca 2015r. wraz z wnioskiem z dnia 24 sierpnia 2015r. o wymierzenie organowi grzywny oraz modyfikacją skargi z dnia 24 sierpnia 2015r.

Z uwagi na powyższe Prezes Sądu wniósł o oddalenie skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, gdyż do braku pełnej informacji w ustawowym terminie doszło w sposób niezamierzony i brak ten, gdy tylko został zauważony został niezwłocznie uzupełniony. Poza tym podniósł, że zwłoka w przesłaniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargi z 1 lipca 2015r. i wniosku z 24 sierpnia 2015r. o wymierzenie organowi grzywny wynikła z braku należytego doświadczenia osoby zastępującej go w czasie urlopu w załatwianiu składanych w ten sposób skarg, przy czym zwłoka ta nie była rażąca i nie mogła spowodować tak daleko idących skutków, o jakich w uzasadnieniu wniosku pisze S. M. Z względów Prezes Sądu wniósł również o oddalenie wniosku o ukaranie organu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. skargę art. 54 § 1 P.p.s.a skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 54 § 2 P.p.s.a organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania w terminie skargi, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (art. 55 § 1 P.p.s.a.). Zgodnie natomiast z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014r., poz. 782 ze zm.), dalej powoływanej jako "u.i.d.p.", do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.

Wyjaśnić należy, że grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a., pełni funkcję represyjną oraz prewencyjną. Kara finansowa służy zapobieganiu dopuszczaniu się naruszeń prawa przez organ w przyszłości. Grzywna stanowi bowiem istotną dolegliwość, szczególnie w przypadkach, gdy organ notorycznie nie wywiązuje się z obowiązków wynikających z art. 54 § 2 P.p.s.a. Zadaniem grzywny jest jednocześnie ukaranie organu za jego nieprawidłowe działania. Organ w ten sposób ponosi odpowiedzialność za uniemożliwienie albo utrudnienie realizacji konstytucyjnego prawa do sądu (vide postanowienia NSA: z dnia 4 listopada 2010r. w sprawie I OZ 836/10, z dnia 25 sierpnia 2011r. w sprawie I OZ 597/11; z dnia 23 września 2011r. w sprawie II OZ 790/11, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Następnie wskazać trzeba, że sfomułowanie "sąd może orzec o wymierzeniu grzywny", użyte w § 1 powołanego przepisu wskazuje, że wymierzenie grzywny nie jest obligatoryjne i kwestia ta pozostawiona jest uznaniu sądu. Sąd wymierzając organowi grzywnę bierze pod uwagę specyfikę i charakter danej sprawy.

W okolicznościach niniejszej sprawy skarga S. M. na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w B. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej została złożona w Sądzie Rejonowym w B. w dniu 1 lipca 2015r., o czym świadczy stempel biura podawczego. Z uwagi na fakt, że skarga S. M. dotyczy sprawy z zakresu dostępu do informacji publicznej organ zobowiązany był do przekazania sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę w terminie 15 dni od jej otrzymania. Niewątpliwie organ nie zrealizował swego obowiązku we wskazanym terminie. Co więcej, przedmiotowa skarga nie wpłynęła do dnia dzisiejszego do tutejszego Sądu. Wprawdzie przy piśmie z dnia 2 września 2015r. Prezes Sądu Rejonowego w B. wymienił dokumenty, jakie przekazuje do tutejszego Sądu w związku z wnioskiem S. M. o wymierzenie grzywny, ale skarga S. M. z dnia 1 lipca 2015r. wraz z odpowiedzią na skargę nie została przekazana.

Zaniechanie w zakresie przekazania skargi do sądu uzasadnia wymierzenie Prezesowi Sądu Rejonowego w B. grzywny, bowiem wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu grzywny jest niewypełnienie obowiązków wynikających z art. 54 § 2 P.p.s.a. Przyczyny powodujące nieprzekazanie skargi do sądu są nieistotne dla samego wymierzenia sankcji finansowej, choć mogą mieć wpływ na wysokość przedmiotowej grzywny.

Jednocześnie zauważyć trzeba, iż ustalenie wysokości wymierzonej grzywny pozostawione zostało miarkowaniu sądu, a jedynie jej górną granicę określono w art. 154 § 6 P.p.s.a., który stanowi, że grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 10 lutego 2015r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w 2014r. (M.P. z 2015r. poz. 179) wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2014r. wyniosło 3783,46 zł.

Ustalając wysokość samej grzywny sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny, z powodu których organ nie wypełnił obowiązku przekazania skargi wraz z odpowiedzią i aktami sprawy oraz czas jaki upłynął od wniesienia skargi do organu.

Odnosząc się do wyjaśnień zawartych w odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny odnoszących się do przyczyny nieprzekazania skargi stwierdzić należy, że brak należytego doświadczenia osoby zastępującej Prezesa Sądu nie stanowi usprawiedliwienia dla bezczynności organu w dopełnieniu obowiązków wynikających z art. 21 pkt 1 u.d.i.p., choć wskazuje, że zaniechanie organu w przekazaniu skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, nie miało charakteru celowego, zmierzającego do pozbawienia skarżącego prawa do sądu.

Określając wysokość grzywny należało uwzględnić, iż stan opóźnienia w realizacji obowiązku przekazania skargi, jak już wyżej wskazano, nie został dotychczas usunięty. W okolicznościach niniejszej sprawy skarga winna zostać przekazana do Sądu w terminie 15 dni od jej otrzymania. Na dzień orzekania organ wielokrotnie przekroczył termin do przekazania skargi sądowi administracyjnemu.

Zaznaczyć jednocześnie należy, że Prezes Sądu pozostaje w błędnym przekonaniu, że skarga S. M. opatrzona datą 1 lipca 2015r. została już przekazana do tutejszego Sądu wraz z wnioskiem o wymierzenie grzywny. Wśród nadesłanych przez Prezesa Sądu dokumentów brak jest przedmiotowej skargi.

Zauważyć również trzeba, że sąd administracyjny zobowiązany jest na mocy art. 21 pkt 2 u.d.i.p. do rozpoznania skargi w terminie 30 dni od otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę, aby skrócić czas oczekiwania na weryfikację rozstrzygnięcia podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności należało uznać, że grzywna w kwocie 1000 zł będzie adekwatna do stopnia naruszenia obowiązku przekazania skargi i jednocześnie spełni cele, dla których została ustanowiona.

Działając na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a w zw. art. 154 § 6 P.p.s.a, orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. O kosztach postępowania rozstrzygnięto w punkcie drugim na podstawie art. 200 P.p.s.a.

LS