Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 3967/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-05-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosław Wincenciak po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Wójta Gminy [...] na punkt 3 postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 marca 2021 r., sygn. akt I OSK 3967/18 w zakresie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w sprawie ze skargi kasacyjnej Wojewody [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lipca 2018 r., sygn. akt VIII SA/Wa 275/18 w sprawie ze skarg Wójta Gminy [...] i Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] na wystąpienie pokontrolne Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2018 r., nr [...] w przedmiocie niespełnienia wymagań dotyczących doświadczenia zawodowego postanawia: odrzucić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 11 marca 2021 r., sygn. akt I OSK 3967/18, Naczelny Sąd Administracyjny, dalej również jako "NSA", po rozpoznaniu sprawy ze skargi kasacyjnej Wojewody [...], dalej jako "Wojewoda", od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lipca 2018 r., sygn. akt VIII SA/Wa 275/18, w sprawie ze skarg Wójta Gminy [...], dalej jako "Wójt" i Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...], dalej jako "Kierownik OPS" na wystąpienie pokontrolne Wojewody z dnia [...] stycznia 2018 r., nr [...] w przedmiocie niespełnienia wymagań dotyczących doświadczenia zawodowego (1) uchylił zaskarżony wyrok i odrzucił skargi, (2) zwrócił Wójtowi oraz Kierownikowi OPS ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwoty po 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu uiszczonych wpisów od skarg oraz (3) zasądził solidarnie od Wójta i Kierownika OPS na rzecz Wojewody kwotę 600 (sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

W podstawie prawnej rozstrzygnięcia o kosztach postępowania Sąd wskazał art. 203 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325), dalej jako "p.p.s.a."

Zażalenie na postanowienie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, zawarte w pkt 3 postanowienia złożył Wójt. Zarzucił w nim "naruszenie art. 203 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325), dalej jako "p.p.s.a." oraz przyjęcie, że zasądzona na rzecz organu kwota w wysokości 600 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego jest uzasadniona i celowa, w sytuacji, gdy Naczelny Sąd Administracyjny w żaden sposób nie odniósł się zarówno co do zasady, jak i wysokości zasądzonej od skarżącego na rzecz Wojewody [...] należności pieniężnej, co w konsekwencji prowadzi do uznania, że brak jest jakichkolwiek motywów zastosowania wskazanego przepisu prawnego, a co za tym idzie, zasadności obciążania skarżącego kosztami postępowania kasacyjnego w takiej wysokości".

W oparciu o tak sformułowany zarzut Wójt wniósł o (1) zmianę zaskarżonego postanowienia w przedmiocie kosztów postępowania kasacyjnego zawartego w pkt 3 postanowienia NSA poprzez odstąpienie od zasądzenia od skarżącego – Wójta – na rzecz organu – Wojewody [...] zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości oraz (2) zasądzenie od Wojewody na rzecz Wójta kosztów postępowania zażaleniowego według norm prawem przepisanych.

W uzasadnieniu wskazał, że w niniejszym stanie faktycznym zastosowanie powinien mieć art. 207 § p.p.s.a, tzn. NSA powinien odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości lub w części. Wskazał, że nawet nie przyczynił się do podjęcia wadliwego orzeczenia przez sąd pierwszej instancji, gdyż działał jedynie w obronie swoich interesów, zatem nie powinien ponosić z tego tytułu konsekwencji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", zażalenie przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje taką możliwość oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika, że zażalenie jest, obok skargi kasacyjnej, środkiem odwoławczym, który wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z kolei z treści art. 15 § 1 pkt 1 i art. 173 § 1 i art. 194 § 1 p.p.s.a. wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznawania środków odwoławczych, tj. skarg kasacyjnych i zażaleń od wyroków i postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych stosownie do przepisów tej ustawy.

Jednakże przepisy p.p.s.a. nie wskazują na możliwość rozpoznawania skargi kasacyjnej bądź zażalenia od orzeczeń wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny, gdyż stają się one prawomocne z chwilą ich wydania. Jak stanowi art. 168 § 1 p.p.s.a., orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. W myśl przepisów działu IV rozdziału 1 i 2 p.p.s.a. środki odwoławcze przysługują od orzeczeń wydanych przez wojewódzkie sądy administracyjne, natomiast orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego – jako ostateczne – nie podlegają zaskarżeniu i są prawomocne od chwili ich ogłoszenia bądź podpisania sentencji w przypadku orzeczenia wydanego na posiedzeniu niejawnym (por. postanowienie NSA z 28 października 2020 r., I GSK 366/18, postanowienie NSA z 26 stycznia 2018 r., II FSK 2040/15, postanowienie NSA z 19 sierpnia 2014, I GSK 231/12, postanowienie NSA z 30 września 2013 r., I FSK 1956/11).

Reasumując zażalenie na rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego zawarte w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 marca 2021 r., sygn. akt I OSK 3967/18 jest niedopuszczalne, dlatego podlega odrzuceniu. Tym samym brak jest podstaw prawnych do oceny argumentów, prezentowanych w zażaleniu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.

Odnosząc się do wniosku o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego, należy stwierdzić, że brak jest podstaw do orzekania o zwrocie kosztów postępowania między stronami w innych orzeczeniach, kończących postępowanie w danej instancji, niż wymienione w art. 209 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, tj. przepisy Rozdziału 1 Działu IV. Brak natomiast odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów o zwrocie kosztów postępowania między stronami (Dział V, Rozdział 1), które dawałoby podstawę do ich odpowiedniego stosowania w postępowaniu toczącym się na skutek zażalenia.