Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1002/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-03-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Cezary Koziński po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...], UNP:[...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowego za zaległości spółki z o.o. z tytułu podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2010 r., 2011 r., 2012 r. i 2013 r. wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami egzekucyjnymi postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...]r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. ustalił M. W. zobowiązanie podatkowe z tytułu odpowiedzialności podatkowej za zaległości spółki z o.o. z tytułu podatku od towarów i usług za wskazane okresy wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami egzekucyjnymi. Powyższe rozstrzygnięcie zostało doręczone stronie 14 lipca 2016 r.

Następnie 10 października 2016 r. pełnomocnik podatniczki wniósł za pośrednictwem Poczty Polskiej skargę na wyżej wskazaną decyzję. Wraz ze skargą wpłynął do sądu wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł przede wszystkim o odrzucenie skargi z uwagi na uchybienie terminu do jej złożenia.

Postanowieniem z 30 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi w niniejszej sprawie. Zażalenie na to rozstrzygnięcie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 lutego 2017 r., sygn. akt I FZ 16/17.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

W niniejszej sprawie skarga została wniesiona po upływie terminu, o którym mowa w cytowanym art. 53 § 1 p.p.s.a. Decyzja Dyrektora Izby Skarbowej została doręczona pełnomocnikowi podatnika za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej w formie dokumentu elektronicznego, po upływie 14 dni od nadania przesyłki, na podstawie art. 151a § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.; dalej: O.p.). Termin ten rozpoczął bieg 30 czerwca 2016 r. i upłynął 14 lipca 2016 r. (zgodnie z treścią Urzędowego Poświadczenia Doręczenia zawartego w aktach administracyjnych). Przyjmując zatem, że decyzję skutecznie doręczono 14 lipca 2016 r. trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a., upłynął 16 sierpnia 2016 r. W tym czasie skarga na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej nie została wniesiona. Pełnomocnik wniósł ją za pośrednictwem Poczty Polskiej dopiero 10 października 2016 r., a zatem niemal dwa miesiące po terminie.

Ponadto nie zachodzą w niniejszej sprawie podstawy do przywrócenia uchybionego terminu w trybie art. 86 § 1 p.p.s.a. Prawomocnym postanowieniem z 30 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi przesądził bowiem, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi i odmówił przywrócenia tego terminu.

W myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skarga wniesiona po upływie terminu podlega odrzuceniu. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).

Ponieważ w niniejszej sprawie termin do wniesienia skargi nie został zachowany sąd, na podstawie wskazanego wyżej art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji.

Ake.