Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 531/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2021-08-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art 35
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Joanna Człowiekowska SWSA Tadeusz Kiełkowski SWSA Paweł Darmoń (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 sierpnia 2021 r. sprawy ze skargi P. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] lutego 2021 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala


UZASADNIENIE

Starosta [...] decyzją z 21 kwietnia 2020 r. znak: [...] na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. 2019.1186 ze zmianami) - zwanej dalej Pb i art. 104 kpa wydał decyzję, zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na rozbiórkę i budowę dla zamierzenia budowlanego obejmującego: budowę budynku hotelowego z garażem podziemnym wraz z urządzeniami budowlanymi i infrastrukturą techniczną: czerpnia i wyrzutnia powietrza, separator tłuszczu, dojścia piesze, utwardzony dojazd, miejsca postojowe dla niepełnosprawnych, pochylnia zjazdowa do garażu z murami oporowymi, przełożenie fragmentu sieci sN i nN oraz sieci kanalizacji sanitarnej, uzbrojenia terenu w instalacje zewnętrzne: kanalizacji deszczowej z wylotem wód opadowych do potoku "[...] wodociągowej, kanalizacji sanitarnej elektroenergetycznej (z wyłączeniem przyłączy); rozbiórkę: budynku usługowego, budynku myjni samochodowej, budynku gospodarczego, wiaty myjni samochodowej. Adres zamierzenia budowlanego: działki ewid. nr [...] i [...], [...] obręb [...] w Z. przy ul. [...].

Odwołanie od decyzji wnieśli: J. B., J. K. i P. K., zarzucając pominięcie weryfikacji poprawności danych dotyczących powierzchni działek nr [...] oraz nr [...] w granicach rozgraniczających teren 25.U miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i wynikających z tego obliczeń dotyczących powierzchni zabudowy i powierzchni biologicznie czynnej. Wg. analizy J. K., przedstawionej w załączniku do odwołania ww. powierzchnia działek wynosi 2484 m2, a nie jak wskazano w zaskarżonej decyzji (na podstawie projektu budowlanego) 2516,11 m2, co może mieć wpływ na zachowanie określonych w mpzp wartości procentowych powierzchni biologicznie czynnej oraz powierzchni zabudowy. J. B. i P. K. zwrócili uwagę ponadto na przedstawiony na rysunku pt. Obliczenia powierzchni (str. 70 projektu budowlanego) obrys projektowanego budynku, który wkracza w teren oznaczony, jako powierzchnia biologicznie czynna, co nie znajduje odzwierciedlenia w obliczeniach. Zarzucono brak sprawdzenia integralności projektu i błędnie przyjęcie, że obecnie złożony projekt został skorygowany w zakresie kształtowania dachu budynku, poprzez usunięcie przeszklonych naświetleń w miejscu gdzie powinna być kalenica, podczas gdy na karcie 148 (i następnych) akt sprawy widnieją tzw. świetliki dachowe, które przeczą powyższemu i których brak w rysunku konstrukcji dachu.

Wojewoda decyzją z dnia 12 lutego 2021 r. Znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 82 ust. 3 Pb, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Wskazano w uzasadnieniu, że analiza projektu w zakresie opisanym w art. 35 Pb pozwala na stwierdzenie, że został on opracowany zgodnie z przepisami. Projekt budowlany, jako załącznik do decyzji opatrzony został klauzulą stanowiącą o zatwierdzeniu projektu. Opracowanie zostało trwale oprawione, posiada numerację zgodną ze spisem zawartości projektu. Zawiera niezbędne uzgodnienia i opinie, a zawartość jest kompletna. Projekt został uzgodniony bez uwag pod względem ochrony przeciwpożarowej oraz pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych. Projekt budowlany opracowany i sprawdzony został przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia, co zostało potwierdzone kopiami decyzji o ich nadaniu. Projektanci do opracowania załączyli oświadczenia o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Załączono informacje dotyczące bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Wykonano charakterystykę energetyczną obiektu. Załączono opinię geotechniczną, dokumentację badań podłoża gruntowego i projekt geotechniczny. Obiekt został zaliczony do II kategorii geotechnicznej przy prostych warunkach gruntowych. Projekt zagospodarowania terenu stanowiący część projektu budowlanego, wykonano na kopii aktualnej mapy do celów projektowych zgodnie z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Główny projektant potwierdził zgodność treści mapy z oryginałem.

Obszar oddziaływania obiektu został ustalony przez projektanta w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U.2019.1065 ze zmianami). Projektant obszarem oddziaływania obiektu objął następujące działki: [...], [...], [...], [...], [...],[...] (str. 79 projektu budowlanego). Organ I instancji przyjął określony przez projektanta obszar oddziaływania obiektu bez zastrzeżeń (str. 26 akt sprawy organu I instancji).

Organ stwierdza, że projekt jest zgodny z mpzp: działka inwestycyjna leży w obszarze oznaczonym w załączniku graficznym do mpzp symbolem 25.U - w terenie zabudowy usługowej, gdzie jako przeznaczenie podstawowe przewiduje się m.in. usługi komercyjne związane z obsługą ruchu turystycznego realizowane na istniejących działkach inwestycyjnych. Zgodnie z § 9 ust. 15 pkt 3 mpzp dopuszcza się realizacje takich obiektów jak: karczma regionalna, księgarnia, informacja turystyczna, hotel.

Powierzchnia działki budowlanej w granicach linii rozgraniczających terenu 25.U wynosi 2516,11 m2. Powierzchnia zabudowy wg projektu budowlanego ( str. 70) wynosi 748,34 m2 (29,74 % powierzchni terenu inwestycji), a powierzchnia biologicznie czynna 1519,184 m2 (60,4 % powierzchni terenu inwestycji). Jest to zgodne z zapisem mpzp, który w § 9 ust. 15 pkt 4 i 8 określa maksymalną powierzchnię zabudowy, jako 30 % a minimalną powierzchnię biologicznie czynną, jako 60 % powierzchni terenu inwestycji.

Projekt budowlany jest zgodny z wymaganiami § 9 ust. 15 w zakresie skali, formy architektonicznej, wysokości, materiałów wykończeniowych i kolorystki. Zaprojektowano budynek wolnostojący, maksymalna wysokość okapu wynosi 4,5 m, całkowita wysokość budynku wynosi 15 m (patrz str. 116 projektu budowlanego). Zaprojektowano dach dwuspadowy z lukarnami, połacie dachowe nachylone są pod kątem 45° (patrz str. 120 projektu budowlanego). Szerokość jednej lukarny liczona w najszerszym miejscu (7,01 m) nie przekracza 1/2 długości całej połaci dachowej (47,97 / 2 = 23,985 m): 7,01 m < 23,985 m. Łączna szerokość lukarn (7,01 + 6,39 + 6,39 + 7,01 = 26,8 m) nie przekracza 2/3 długości całej połaci dachowej (47,97 / 3 = 15,99 m; 15,99 x 2 = 31,98 m): 26,8 m < 31,98 m (patrz str. 116 projektu budowlanego). Załamanie połaci i zmiana kąta jej nachylenia występuje w strefie okapu na długości krokwi nie większej niż 1/3 szerokości połaci (patrz str. 113di 116 projektu budowlanego), co dopuszcza § 9 ust. 15 pkt 6f mpzp.

Projekt jest zgodny z mpzp również w zakresie ilości miejsc postojowych (na 44 pokoje hotelowe zaprojektowano 22 miejsca postojowe w garażu, a jedno miejsce postojowe dla osób niepełnosprawnych znajduje się na terenie działki), co wyszczególniono w decyzji.

Teren inwestycji w północno-wschodniej części znajduje się w zasięgu szczególnego zagrożenia powodzią, oznaczonym na rysunku mpzp symbolem ZZ. Zgodnie z § 4 ust 19 mpzp w obszarach szczególnego zagrożenia powodzią wyznaczonych na podstawie zasięgu wezbrania powodziowego Q1% określonego w sporządzonym przez Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. Studium określającym granice obszarów bezpośredniego zagrożenia powodzią dla terenów nieobwałowanych w zlewni górnego D. do ujścia P., oznaczonych na rysunku planu symbolem ZZ, obowiązują nakazy, zakazy, ograniczenia i dopuszczenia wynikające z przepisów odrębnych. Tereny te zgodnie z przepisami obowiązującego prawa (art. 17 pkt 6 lit. b ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 5a pkt 2 ustawy Prawo wodne), podlegają uzgodnieniu z Dyrektorem Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. decyzjami z 2 października 2017 r., znak: [...], oraz z 2 marca 2018 r., znak: [...] (patrz str. 14 i 15 projektu budowlanego), orzekł o zwolnieniu Inwestorów z zakazów wynikających z art. 881 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy Prawo Wodne dla przedmiotowej inwestycji (w tym rozbiórki).

Inwestycja leży poza [...] Parkiem Narodowym, poza Obszarem NATURA 2000 - [...], poza Otuliną [...] Parku Narodowego, poza Parkiem Kulturowym Kotliny [...]. Leży w obszarze i terenie górniczym Z. dla złoża wód termalnych i w obszarze Wysokiej Ochrony dla Głównego Zbiornika Wód Podziemnych (Nr [...]) - Zbiornik Z..

Projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami, w tym technicznobudowlanymi. Projektowany budynek zaprojektowany został w odległościach do granicy działki budowlanej i sąsiednich obiektów budowlanych zgodnie z § 12 ust. 1 WT.

Spełnione są wymagania dotyczące nasłonecznienia i zacieniania (§ 13 i § 60 WT) oraz warunków ochrony przeciwpożarowej. Budynek zaprojektowano, jako nierozprzestrzeniający ognia. Działka posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej.

Budynek zostanie przyłączony do kanalizacji sanitarnej, wodociągowej, gazowej, elektroenergetycznej, telekomunikacyjnej oraz geotermalnej na postawie odrębnego postępowania. Wody opadowe będą odprowadzane kanalizacją deszczową zakończoną wylotem do potoku [...]. Na str. 40 a projektu budowlanego znajduje się Decyzja Dyrektora Zarządu Zlewni w N. S. (Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie) z 5 marca 2019 r., znak: [...], o pozwoleniu wodnoprawnym na wykonanie w potoku [...] wylotu wód opadowych i drenażowych na dz. nr [...], wprowadzenie tym wylotem do potoku [...] wód drenażowych i opadowych pochodzących z nawierzchni utwardzonej i połaci dachowych oraz na wznoszenie obiektów budowlanych i wykonywanie innych robót związanych z inwestycją na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią.

Inwestycja nie będzie znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000 ani na środowisko.

Wniosek Inwestorów dotyczył również rozbiórki istniejących obiektów budowlanych: budynku usługowego, budynku myjni samochodowej, budynku gospodarczego, wiaty myjni samochodowej. Projekt zawiera stosowne opracowania dotyczące rozbiórki (patrz str. 102 - projekt rozbiórki wraz z opisem zakresu i sposobu prowadzenia robót rozbiórkowych i opisem sposobu zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i mienia)

W kwestii zarzutów dotyczących powierzchni działki w granicach linii rozgraniczających teren oznaczony w mpzp jako 25.U,wyjaśniono, że zgodnie z § 6 ust. 1 pkt 1 i 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno-kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie z 21 lutego 1995 r. (Dz.U.1995.25.133 ze zm.) oznaczenia wynikające z mpzp (w tym też linie rozgraniczające) winny być odzwierciedlone na mapie do celów projektowych. Ww. linie rozgraniczające zostały naniesione przez uprawnionego geodetę zgodnie z dyspozycją powyższego przepisu na mapę do celów projektowych, na kopii której wykonano projekt zagospodarowania terenu (patrz str. 107 projektu budowlanego).

Projektant wykonał obliczenia powierzchni (w tym powierzchni terenu budowlanego działek) w programie autocad bazując na mapie cyfrowej pozyskanej z biura geodezyjnego [...] (w którym wykonano mapę) - co projektant stwierdził na str. 70 projektu budowlanego. Organ podkreślił, że za prawidłowość sporządzenia projektu budowlanego, w tym również przyjęte w projekcie rozwiązania, odpowiada projektant i jeżeli istnieje wymóg jego sprawdzenia, również sprawdzający. Zgodnie z art. 20 ust. 4 Pb projektant, a także sprawdzający, do projektu budowlanego dołącza oświadczenie o jego sporządzeniu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Wyjaśniono, że organ odwoławczy nie ma podstaw, by ingerować w obliczenia projektanta, tym bardziej, iż powierzchnia działki (w granicach linii rozgraniczających teren oznaczony w mpzp jako 25.U) wyliczona przez projektanta (2516,115 m2) jest bardzo zbliżona do tej, która jest określona w mpzp jako 0,25 ha (patrz § 9 ust. 15 mpzp). Wobec powyższego uznano wartość wskazaną przez projektanta (2516,115 m2) i wynikające z niej obliczenia dotyczące powierzchni biologicznie czynnej i powierzchni zabudowy za właściwe.

Wskazany na str. 70 projektu budowlanego rysunek pt. Obliczenia powierzchni przedstawia rzut budynku w odniesieniu do obrysu działki w liniach rozgraniczających teren 25.U wynikających z mpzp i w odniesieniu do obrysu kondygnacji podziemnej (garażu), na stropodachu której projektowany jest taras zielony (zaznaczony na ww. rysunku plamą w kolorze niebieskim). Linia czerwona rozgranicza teren biologicznie czynny wchodzący w skład tarasu zielonego od terenu biologicznie czynnego, który stanowi grunt rodzimy (zaznaczony na rysunku plamą w kolorze zielonym). Powyższe rozróżnienie graficzne wskazuje czytelnie sposób obliczania powierzchni biologicznie czynnej (zgodnie z § 3 pkt 22 WT poprzez teren biologicznie czynny należy rozumieć cyt.: teren o nawierzchni urządzonej w sposób zapewniający naturalną wegetację roślin i retencję wód opadowych, a także 50 % powierzchni tarasów i stropodachów z taką nawierzchnią). Wskazane przez odwołujących końcówki zaokrągleń ścian nie są zaznaczone w żadnym kolorze (podobnie jak zaokrąglenie ściany przy wejściu głównym), stanowią zatem powierzchnię zabudowy i do niej są wliczone

nie są pominięte w obliczeniach i nie wkraczają w teren powierzchni biologicznie czynnej, a jedynie wykraczają poza obrys kondygnacji podziemnej.

Jak wskazuje organ odwoławczy - zasadnie odwołujący się zwrócili uwagę na fakt, że na kartach nr 148 – 151 projektu budowlanego (w projekcie konstrukcyjnym) widnieją rozwiązania świetlika dachowego. O świetliku jest też mowa w opisie konstrukcji na str. 132 projektu budowlanego. W części architektonicznej projektu budowlanego świetlik dachowy nie występuje. Wobec powyższego na podstawie art. 50 § 1 kpa 30 października 2020 r. organ odwoławczy wezwał Inwestorów o doprowadzenie projektu do spójności w powyższej kwestii dotyczącej rozwiązań dachowych. 5 listopada 2020 r. w [...] Urzędzie Wojewódzkim stawił się główny projektant (pełnomocnik Państwa Ż.) i naniósł korekty doprowadzając projekt do spójności: wykreślił treści stron nr 148 - 151 dotyczące świetlika dachowego oraz wzmiankę o świetliku dachowym na str. 132 projektu budowlanego (gdyż umieszczone zostały omyłkowo).

W toku postępowania odwoławczego 19 listopada 2020 r. wpłynął wniosek z 18 listopada 2020 r. P. K. o zawieszenie postępowania. Postanowieniem z 25 stycznia 2021 r., znak: [...], Wojewoda odmówił zawieszenia niniejszego postępowania.

22 grudnia 2020 r. wpłynęło pismo Inwestorów wraz z oryginałem warunków przyłączenia Nr [...] z 18 grudnia 2020 r. (znak: [...]) do sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej. W tym piśmie odwołującego stwierdzono, iż wniosek o pozwolenie na budowę nie obejmuje przyłączy: geotermalnego, elektroenergetycznego, telekomunikacyjnego, wodnego, kanalizacji sanitarnej i gazu ziemnego (patrz projekt zagospodarowania terenu na str. 107 projektu budowlanego), co w opinii skarżącego narusza art. 33 ust. 1 Pb a gdy pozwolenie na budowę dotyczy wybranych obiektów lub zespołu obiektów, inwestor jest obowiązany przedstawić projekt zagospodarowania działki lub terenu (...) dla całego zamierzenia budowlanego). Według organu nowelizacja Prawa budowlanego z 28 lipca 2005 r. dodała art. 29a. wprowadzając możliwość realizowania przyłączy na podstawie zgłoszenia. Z kolei nowelizacja Prawa budowlanego z 20 lutego 2015 r. zmieniła definicję obiektu budowlanego. Definicja obowiązuje do dziś. Przed tą nowelizacją definicja obiektu budowlanego obejmowała budowle, obiekty małej architektury oraz budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi (art. 3 pkt 1). Po tej nowelizacji definicja obiektu budowlanego obejmowała budynki, budowle bądź obiekty malej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych. Tym samym usunięto z definicji obiektu budowlanego, w części, w której dotyczyła budynku, urządzenia techniczne, pozostawiając same instalacje. Zgodnie z uzasadnieniem projektu ustawy (druk nr [...], rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy Prawo budowlane i niektórych innych ustaw, s. 1,2 i 14) celem tej nowelizacji było uproszczenie i skrócenie procedury budowlanej. Dlatego też ustawa wprowadziła m.in. możliwość weryfikacji spełnienia przez budynek warunków określonych w Prawie budowlanym w zakresie podłączenia do mediów na etapie oddawania inwestycji do użytkowania. W uzasadnieniu nowelizacji wskazano też, że nie ma potrzeby, aby na etapie uzyskiwania pozwolenia na budowę organ administracji architektoniczno-budowlanej weryfikował możliwość przyłączenia do sieci, leży to bowiem w interesie inwestora. Uzyskiwanie warunków przyłączenia do sieci jest czynnością spoza sfery prawa administracyjnego, odbywającą się między inwestorem a gestorem sieci. A jednocześnie spełnienie przez zrealizowany budynek wymagań w tym zakresie, weryfikowane jest na etapie oddawania obiektu budowlanego do użytkowania. Organ powołał się na stanowisko sądów administracyjnych, które stoją na stanowisku, że przyłącza nie muszą być uwzględnione we wniosku o pozwolenie na budowę, co nie stoi na przeszkodzie wydaniu pozwolenia na budowę (np. NSA w wyroku z 27 września 2016 r, sygn. II OSK 852/15, wyrok NSA z 18 lutego 2013 r., sygn. akt II OSK 896/12, wyrok NSA z 11 października 2017, sygn. II OSK 2920/16).

W kontekście powyższych orzeczeń sądowych nie uznano także zarzutu przebudowy istniejącego uzbrojenia znajdującego się na działce inwestycyjnej (w związku z kolizją z planowanym zagospodarowaniem terenu i lokalizacją budynku), tj. fragmentu sieci kanalizacyjnej odprowadzającej ścieki z budynku sąsiedniego nr [...] na dz. nr [...] (budynku będącego własnością odwołującego się). Wobec oświadczenia skarżącego (właściciela działki nr [...]), iż nie wyraża zgody na warunki przebudowy tego przyłącza. Wspomniana przebudowa dotyczy odcinków sieci pomiędzy projektowaną studnią S1 a studnią S7, poza działką skarżącego (str. [...] oraz uzbrojenie sanitarne terenu na str. [...] projektu budowlanego). Jednakże zgodnie z warunkami przyłącza do sieci wodociągowej i kanalizacji, rozpoczęcie jakichkolwiek robót budowlanych związanych z podłączeniem projektowanego hotelu do miejskiej sieci kanalizacyjnej możliwe będzie po wykonaniu kolidującego przyłącza kanalizacji sanitarnej z budynku przy [...], przełączenia w/w budynku do nowego przyłącza i dokonaniu pozytywnego odbioru przyłącza w uzgodnieniu z właścicielem budynku według aktualnego uzgodnienia dokumentacji projektowej z dnia 19.06.2017 r. nasz znak [...] oraz warunkami z dnia 17.02.2017 r nasz znak [...] Wspomniane wyżej wyroki sądowe (wyrok NSA z 18 lutego 2013 r. sygn. akt II OSK 896/12 i wyrok NSA z 11 października 2017, sygn. II OSK2920/16) zdaniem organu jednoznacznie wskazują, że realizacja przyłączy do budynku ma znaczenie przy udzielaniu pozwolenia na użytkowanie budynku, co wynika z przepisu art. 57 ust. 1 pkt 6 Pb. Z kolei, jak wskazuje wyrok NSA z 27 września 2016 r., sygn. II OSK 852/15, wybór przez inwestora trybu realizacji przyłącza na podstawie art. 29a Pb dokonuje się bez ingerencji organów architektoniczno - budowlanych.

W kwestii zarzutu, iż mapa do celów projektowych nie uwidacznia w całości muru oporowego zlokalizowanego na dz. nr [...] oraz w kwestii zadrzewień, które nie zostały ukazane na mapie do celów projektowych organ ocenił, że mapa do celów projektowych, na której wykonano projekt zagospodarowania terenu posiada poświadczenie Starosty [...] z 23 stycznia 2017 r., że niniejszy dokument został opracowany w wyniku prac geodezyjnych i kartograficznych, których rezultaty zawiera operat techniczny wpisany do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod numerem [...] Organ odwoławczy stwierdził, że nie ma kompetencji do kwestionowania treści mapy do celów projektowych, jeżeli wykonana została przez uprawnionego geodetę i przyjęta do zasobu geodezyjnego i kartograficznego, co miało miejsce w tym przypadku.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na tą decyzję wniósł P. K. zarzucając naruszenie:

- art. 14 § 1 w zw. z art. 107 § 1 pkt 8 k.p.a. poprzez brak podpisu na doręczonej decyzji, którego nie zastępuje przesłanie wydruku pisma uzyskanego z sytemu teleinformatycznego wraz z informacją, że pismo zostało podpisane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podczas gdy k.p.a. przewiduje załatwienie sprawy w formie pisemnej lub w formie dokumentu elektronicznego, przy czym wydaną decyzję doręczono pełnomocnikowi Skarżącego w formie pisemnej, stąd winna ona być podpisana, czego skutkiem pozostaje wydanie decyzji z rażącym naruszeniem prawa tj. art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

- art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez odmowę zawieszenia postępowania, podczas gdy organ winien zawiesić postępowanie z uwagi na zawisłą przed Sądem Rejonowym w Z., Wydział I Cywilny, sygn. akt [...] sprawę z wniosku P. K. i J. K. o zasiedzenie fragmentów działek nr [...] obr. [...] oraz nr [...] obr. [...] położonych w Z., o łącznej powierzchni około 31 m2, a które to działki objęte są wydaną w niniejszej sprawie decyzją Starosty [...] nr [...] z 21 kwietnia 2020 r. znak: [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę w sytuacji, w której fakt zasiedzenia części nieruchomości inwestycyjnej wyklucza realizację objętego pozwoleniem budynku zgodnie z obowiązującym prawem, a to warunkami technicznymi jakimi powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w zakresie odległości od granicy działki budowlanej, jak i miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego w zakresie powierzchni biologicznie czynnej oraz powierzchni zabudowy.

- art. 35 ust 1 pkt 2 w zw. z art. 3 pkt 20 p.b. poprzez brak dokonania przez organ własnych ustaleń co do obszaru oddziaływania obiektu, także z uwagi na obowiązującą definicję obszaru oddziaływania obiektu sprzed nowelizacji, podczas gdy z uwagi na zaprojektowaną inwestycję o maksymalnych dopuszczalnych gabarytach organ winien dokonać analizy choćby zagadnienia zacienienia sąsiednich nieruchomości o nr ew. [...] obr. [...] obr. [...] oraz [...] obr[...] w Z. tym bardziej, że działki te znajdują się w bezpośrednim sąsiedztwie nieruchomości inwestycyjnej od strony północno-wschodniej (tak też operujące od strony południowej słońce będzie powodować tzw. rzucanie cienia na te nieruchomości), oddzielone pasem drogowym o szerokości zaledwie około 5 m (w przypadku działki [...]) oraz potokiem [...] (w przypadku działek [...]), podczas gdy prawo budowlane / nakłada na organ obowiązek dokonania własnych ustaleń w tym zakresie, czego skutkiem było naruszenie art. 28 ust 2 poprzez brak uczestnictwa w sprawie podmiotów, które winny być stronami tego postępowania;

- art. 7 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez dokonanie dowolnej oceny całokształtu materiału dowodowego i nie podjęcie czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a to przeprowadzenie niedokładnej i niewystarczającej weryfikacji poprawności danych dotyczących powierzchni zabudowy na działkach ew. nr [...] w granicach linii rozgraniczeniowych terenu [...]; czego skutkiem było błędne ustalenie powierzchni działki budowlanej w granicach linii rozgraniczeniowych terenu 25.U, która zgodnie z dokumentacją projektową ma wynosić 2.516,11 m2, podczas gdy zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego powierzchnia ta wynosi 2.484 m2, odpowiednio dla działki ew. nr [...] - 2.053 m2 oraz działki ew. nr [...] - 431 m2 zgodnie z załączonym wyrysem z mapy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zalegającej w aktach sprawy, a to odwołaniu J. K., jak i uznaniem, że skoro w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego powierzchnia działki w granicach linii rozgraniczających teren oznaczony jako 25.U wynosi 0,25 ha, to jest to zgodne z wyliczoną przez projektanta powierzchnią wynoszącą 2516,115, podczas gdy określona w m.p.z.p. w zaokrągleniu powierzchnia jako 0,25 ha odpowiada także wskazanej przez J. K. powierzchni wynoszącej 2.484 m2; co stanowi naruszenie; § 9 ust. 15 pkt 4 i pkt 8 uchwały nr [...] Rady Miasta Z. z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie uchwalenia "Miejscowego planu zagospodarowania, przestrzennego [...]" (zwany dalej m.p.z.p.) poprzez przekroczenie przez planowaną inwestycję określonych wartości procentowej powierzchni biologicznie czynnej oraz powierzchni zabudowy:

W oparciu o te zarzuty wniesiono o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji; uchylenie decyzji organu l instancji w całości i zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Na wstępie należy wskazać, że na mocy § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz. U. poz. 491 z późn. zm.) w okresie od dnia 20 marca 2020 r. do odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej ogłoszono stan epidemii w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2.

Do dnia dzisiejszego stan epidemii nie został odwołany.

Zgodnie z art. 15zzs4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 ze zmianami) w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. poz. 875) w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich wojewódzkie sądy administracyjne oraz Naczelny Sąd Administracyjny przeprowadzają rozprawę przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym że osoby w niej uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu, chyba że przeprowadzenie rozprawy bez użycia powyższych urządzeń nie wywoła nadmiernego zagrożenia dla zdrowia osób w niej uczestniczących (ust. 2) . Przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów (ust. 3).

Na mocy art. 15zzs4, zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 1 lipca 2021 r. niniejsza sprawa została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy.

W ramach kontroli działalności administracji publicznej przewidzianej w art. 3 P.p.s.a. sąd jest uprawniony do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.), zaś jedynym ograniczeniem w tym zakresie jest zakaz przewidziany w art. 134 § 2 P.p.s.a. Orzekanie w granicach sprawy (art. 135 P.p.s.a.) oznacza sprawę będącą przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność, jako pochodną określonego stosunku administracyjnoprawnego i odbywa się z uwzględnieniem ówcześnie obowiązujących przepisów prawa.

Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) - dalej określanej jako "p.p.s.a." - kontrola sądowa działalności administracji publicznej sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji lub postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego, jak i przepisami proceduralnymi.

Po dokonaniu kontroli zaskarżonej decyzji według tak określonych kryteriów należało dojść do wniosku, że jest ona prawidłowa, a zarzuty skargi nie mogą odnieść skutku.

Przedmiotem postępowania jest kwestia prawidłowości decyzji Wojewody z dnia 12 lutego 2021 r. znak: [...], na podstawie której utrzymano w mocy decyzję Starosty [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na rozbiórkę i budowę dla zamierzenia budowlanego obejmującego: budowę budynku hotelowego z garażem podziemnym wraz z urządzeniami budowlanymi i infrastrukturą techniczną: czerpnia i wyrzutnia powietrza, separator tłuszczu, dojścia piesze, utwardzony dojazd, miejsca postojowe dla niepełnosprawnych, pochylnia zjazdowa do garażu z murami oporowymi, przełożenie fragmentu sieci sN i nN oraz sieci kanalizacji sanitarnej, uzbrojenia terenu w instalacje zewnętrzne: kanalizacji deszczowej z wylotem wód opadowych do potoku [...]", wodociągowej, kanalizacji sanitarnej elektroenergetycznej (z wyłączeniem przyłączy); rozbiórkę: budynku usługowego, budynku myjni samochodowej, budynku gospodarczego, wiaty myjni samochodowej. Na działkach działki ewid. nr [...] i [...], [...] obręb [...] w Z. przy ul. [...].

Zgodnie z art. 35 ust. 1 i ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania zaskarżonej decyzji:

1. przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza:

1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno - budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno – budowlanego, w tym dołączenie: wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust.7 dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego, oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust 2 pkt 9 i 10;

4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych oraz aktualność zaświadczenia o którym mowa w art. 12 ust 7.

(...)

4. W razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Stosownie do art. 34 ust. 3 P.b. projekt budowlany powinien zawierać:

1) projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie do celów projektowych lub jej kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem przez projektanta, obejmujący: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, w tym sieci uzbrojenia terenu, oraz urządzeń budowlanych sytuowanych poza obiektem budowlanym sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich, informację o obszarze oddziaływania obiektu;

2) projekt architektoniczno-budowlany, obejmujący między innymi układ przestrzenny oraz formę architektoniczną istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, zamierzony sposób użytkowania obiektów budowlanych, charakterystyczne parametry techniczne, opinię geotechniczną oraz informację o sposobie posadowienia obiektu budowlanego, projektowane rozwiązania materiałowe i techniczne mające wpływ na otoczenie, w tym środowisko, opis dostępności dla osób niepełnosprawnych (...)

Zasadą jest, że w sprawie o zatwierdzenie projektu budowlanego i wydanie pozwolenia na budowę organy nie weryfikują szczegółowych rozwiązań projektowych zawartych w przedłożonym projekcie budowlanym, natomiast badają projekt zagospodarowania terenu, co wyraźnie wynika z treści art. 35 ust. 1 pkt 2 P.b. Kontrola projektu budowlanego może dotyczyć tylko obszaru wyznaczonego treścią art. 35 ust. 1 pkt 1 P.b., tj. zgodności z ustaleniami miejscowego planu albo z decyzją o warunkach zabudowy.

Trzeba jednak zaznaczyć, że opinie projektantów stanowią część materiału dowodowego, który podlega ocenie organów orzekających w sprawie zgodnie z zasadami art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. , jak każdy dowód w sprawie.

Stosownie do art. 7 K.p.a. - w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Z zasady tej wynika między innymi rozwijany w art. 77 § 1 K.p.a. obowiązek organu administracji publicznej określenia w każdej sprawie, jakie dowody są konieczne do wyjaśnienie stanu faktycznego, ich poszukiwania oraz realizacji. Konsekwencją obowiązywania zasad praworządności i prawdy obiektywnej jest także regulacja zawarta w art. 107 § 1 K.p.a., ustanawiającym obok innych wymogów decyzji obowiązek organu zawarcia w niej podstawy prawnej i uzasadnienia faktycznego. Uzasadnienie faktyczne w myśl § 3 tego artykułu powinno w szczególności obejmować wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.

Odpowiednie ujawnienie procesu decyzyjnego w sferze podstawy faktycznej rozstrzygnięcia stanowi jedną z gwarancji prawidłowej realizacji zasady swobodnej oceny dowodów z art. 80 K.p.a., która winna uwzględniać wymogi logicznego rozumowania i zasady doświadczenia życiowego. Obowiązkiem organu rozstrzygającego sprawę - w ramach motywowania podjętej decyzji - jest ustosunkowanie się do wszystkich twierdzeń wniosku dotyczących istotnych okoliczności faktycznych czy prawnych, a także zarzutów podnoszonych przez strony w trakcie toczącego się postępowania, odzwierciedlenie tego winno znaleźć się w uzasadnieniu decyzji.

Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że wbrew zarzutom skargi, organy obu instancji sprostały postawionym przed nimi wymaganiom określonym w przepisach K.p.a. i dokonały własnej merytorycznej oceny przedłożonych dokumentów. Organy odniosły się również wystarczająco do wszystkich formułowanych przez skarżącego zastrzeżeń.

W rozpoznawanej sprawie organy administracji architektoniczno-budowlanej w sposób prawidłowy dokonały kontroli projektu budowlanego w zakresie zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego "[...] zatwierdzonym uchwałą nr [...] Rady Miasta Z. z dnia 27 lutego 2014 r, zgodności projektu zagospodarowania działek z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, kompletności projektu budowlanego, posiadania przez inwestora wymaganych opinii i uzgodnień jak i wykonania projektu budowlanego przez uprawnione osoby. Działki inwestycyjne leżą w obszarze oznaczonym w załączniku graficznym do mpzp symbolem 25.U - w terenie zabudowy usługowej, gdzie jako przeznaczenie podstawowe przewiduje się m.in. usługi komercyjne związane z obsługą ruchu turystycznego realizowane na istniejących działkach inwestycyjnych. Przeznaczenie dopuszczalne realizowane w ramach przeznaczenia podstawowego - miejsca postojowe, obiekty budowlane infrastruktury technicznej. Dopuszcza się realizację obiektów takich jak : karczma regionalna ,księgarnia, informacja turystyczna, hotel.

Poszczególne zarzuty skargi są bezzasadne.

Stosownie do art. 39 (3) ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz.256 ze zm.) w przypadku pism wydanych przez organ administracji publicznej w formie dokumentu elektronicznego przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego, które zostały opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, zaawansowaną pieczęcią elektroniczną albo kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną, doręczenie może polegać na doręczeniu wydruku pisma uzyskanego z tego systemu odzwierciedlającego treść tego pisma, jeżeli strona lub inny uczestnik postępowania nie złożyła podania w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą organu administracji publicznej, nie wystąpiła do organu administracji publicznej o takie doręczenie lub nie wyraziła zgody na doręczanie pism w taki sposób (§ 1).

Wydruk pisma, o którym mowa w § 1, zawiera:

1) informację, że pismo zostało wydane w formie dokumentu elektronicznego i podpisane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, ze wskazaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby, która je podpisała, albo opatrzone zaawansowaną pieczęcią elektroniczną albo kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną;

2) identyfikator tego pisma, nadawany przez system teleinformatyczny, za pomocą którego pismo zostało wydane (§ 2).

Wydruk pisma, o którym mowa w § 1, może zawierać mechanicznie odtwarzany podpis osoby, która podpisała pismo ( § 3)

Wydruk pisma, o którym mowa w § 1, stanowi dowód tego, co zostało stwierdzone w piśmie wydanym w formie dokumentu elektronicznego. wprowadzono możliwość doręczenia ( § 4 ).

W rozpoznawanej sprawie organ w sposób prawidłowy, znajdujący umocowanie w przepisach prawa przyjął taki sposób doręczania. Zarzuty skargi dotyczące braku podpisu na doręczonej decyzji i naruszenia art. 14 § 1 w zw. z art. 107 § 1 pkt 8 k.p.a. a następnie powiązanie ich z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. nie zasługiwały na uwzględnienie.

Brak było podstaw do zawieszenia postępowania administracyjnego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. do czasu rozstrzygnięcia sprawy w przedmiocie zasiedzenia działek objętych terenem inwestycji (31 m kw.), zainicjowanych wnioskiem z dnia 18 listopada 2020 r złożonych do SR w Z. przez J. K. i P. K. o zasiedzenie fragmentów działek nr [...] obr [...] oraz nr [...] obr [...] w Z..

Istota zagadnienia wstępnego, o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. polega na tym, że rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia sprawy przez inny organ lub sąd. Organy obu instancji prawidłowo wyjaśniły, że pomiędzy sprawą zawieszaną a sprawą stanowiącą zagadnienie wstępne musi istnieć ścisła zależność - związek przyczynowo skutkowy. Stosownie do orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez pojęcie "zagadnienia wstępnego" należy rozumieć kwestie prawne, które albo ujawniły się w toku postępowania i dotyczą istotnej dla sprawy przesłanki decyzji lub postanowienia albo z przepisów prawa materialnego wynika wprost konieczność rozstrzygnięcia danej kwestii prawnej. Zagadnienie wstępne musi wpływać na rozstrzygnięcie sprawy, w której toczy się postępowanie "główne", ponadto musi zachodzić bezpośredni związek pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy, będącej przedmiotem postępowania administracyjnego, a zagadnieniem wstępnym (wyrok NSA z dnia 12 kwietnia 2013 r., sygn. I OSK 2108/11 , LEX nr 1336372) . Jak trafnie wskazuje organ odwoławczy, powołując się na utrwalone orzecznictwo sądowoadministracyjne – zagadnieniem wstępnym jest tylko taka kwestia, która uniemożliwia wydanie rozstrzygnięcia w danej sprawie. W rozpatrywanej sprawie taka zależność pomiędzy postępowaniem w sprawie wydania pozwolenia na budowę a postepowaniem cywilnym, w sprawie zasiedzenia części działki objętej terenem inwestycji nie zachodzi. Inwestor zgodnie z art. 32 ust 4 pkt 2 ustawy prawo budowlane złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane. To prawidłowo złożone oświadczenie jest wiążące dla organu budowalnego, a samo zainicjowanie przez skarżącego i prowadzenie przed sądem powszechnym postępowanie o stwierdzenie zasiedzenia nie jest zagadnieniem wstępnym dla postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę.

Wbrew zarzutom skargi, brak jakichkolwiek podstaw prawnych do kwestionowania wyliczonej przez projektanta powierzchni 2516,115 m kw i wynikających z niej dalszych obliczeń dotyczących powierzchni biologicznie czynnej i powierzchni zabudowy. Stosownie do § 6 ust 1 pkt 1 i 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno – kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie z dnia 21 lutego 1995 r (Dz. U. 1995 , nr 25, poz. 133 ze zm. ) oznaczenia wynikające z mpzp ( w tym linie rozgraniczające) winny być odzwierciedlone na mapie do celów projektowych. Te linie zostały naniesione przez uprawnionego geodetę zgodnie z dyspozycją przepisu na mapę do celów projektowych, na kopii której wykonano projekt zagospodarowania terenu (str 107 projektu budowlanego). Projektant zawarł bilans terenu, dokonał obliczeń powierzchni ( w tym powierzchni terenu budowlanego działek ) w programie autocad, bazując na mapie cyfrowej pozyskanej z biura geodezyjnego [...] ( w którym wykonano mapę k - 70). Wyliczona powierzchnia (2516,115 m kw.) jest bardzo zbliżona do tej określonej w mpzp na 0,25 ha (§ 9 ust 15 mpzp), dlatego należało uznać ją za prawidłową, czemu dał wyraz organ w zaskarżonej decyzji. Odpowiednie są wyliczenia, z których wynika, że powierzchnia działki budowlanej w granicach linii rozgraniczających terenu 25.U wynosi 2516,11 m2 a następnie te przedstawione w projekcie budowlanym ( str. 70) powierzchnia zabudowy - 748,34 m2 (29,74 % powierzchni terenu inwestycji), a powierzchnia biologicznie czynna ogółem 1519,184 m2 (60,4 % powierzchni terenu inwestycji). Jest to zgodne z zapisem mpzp, który w § 9 ust. 15 pkt 4 określa maksymalną powierzchnię zabudowy jako 30 % a minimalną powierzchnię biologicznie czynną jako 60 % powierzchni terenu inwestycji (ust 15 pkt 8).

Analiza projektu budowlanego wykazała, że jest on kompletny. Projekt budowlany został sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnym na dzień opracowania projektu wpisem do izby samorządu zawodowego. Projekt zagospodarowania terenu został sporządzony przez uprawnionego projektanta na kopii aktualnej mapy do celów projektowych. Inwestor uzyskał wymagane uzgodnienia, a całość inwestycji zlokalizowana jest na działkach, co do których złożył oświadczenie o posiadaniu prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Dołączone przez Inwestora rysunki - analizy "nasłoneczniania budynków sąsiednich i przesłaniania obiektów sąsiednich" jednoznacznie wskazują, że projektowana zabudowa nie wpływa na nasłonecznienie budynków sąsiednich i nie przesłania budynków sąsiednich, a inwestycja spełnia wymogi przewidziane w § 13 i § 60 warunków technicznych. Skarga nie wskazuje, w jakim konkretnym zakresie i dlaczego kwestionowane są sporządzone rysunki - analizy "nasłoneczniania i przesłaniania" ( k 71 i 73– projektu budowlanego). Zamiast tego skarżący zarzuca, że "brak uczestnictwa w sprawie podmiotów, które winny być stronami tego postępowania", co uzasadnia szeroko cytując wybrane fragmenty orzecznictwa sądowoadministracyjnego w różnych stanach faktycznych. Te zarzuty nie wskazują konkretnych wad sporządzonych rysunków i brak w nich przekonującego uzasadnienia, że konkretny stan faktyczny i jego ocena jest inny niż przedstawiony w analizie. Wbrew zarzutom skargi brak uczestnictwa w sprawie innego podmiotu może być przedmiotem zarzutu wyłącznie tego podmiotu, którego udział w sprawie został pominięty. Działki, których właścicielem bądź współwłaścicielem jest skarżący o nr [...] i [...] uwzględnione są w obszarze oddziaływania inwestycji.

Wobec spełnienia wymogów określonych w art. 34 ust 1-4 i art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, zgodnie z art. 35 ust. 4 tej ustawy - organy administracji architektoniczno-budowlanej w sposób prawidłowy, z poszanowaniem art. 7, art. 77 i art. 80 K.p.a., dokonały kontroli projektu budowlanego w zakresie zgodności z mpzp, zgodności projektu zagospodarowania działki z przepisami w tym techniczno-budowlanymi, kompletności projektu budowlanego, posiadania przez inwestora wymaganych opinii i uzgodnień oraz wykonania projektu budowlanego przez uprawnione osoby. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia wymogi art. 107 § 3 k.p.a. Wszystkie istotne okoliczności faktyczne zostały w wystraczający sposób rozważone przez organy obu instancji, co znalazło wyraz w przekonującym uzasadnieniu rozstrzygnięć.

Oczywiste jest, że realizowanie obiektu hotelowego w istniejącej zabudowie, szczególnie w pobliżu nieruchomości należącej do skarżącego, musi się wiązać z wzajemnym oddziaływaniem.

W trakcie procesu budowlanego dochodzi do kolizji interesów różnych podmiotów o zróżnicowanym charakterze. Aby jednak oddziaływanie projektowanej inwestycji można było uznać za sprzeczne z prawem, muszą być naruszone konkretne przepisy prawa materialnego. Nie każde oddziaływanie może skutkować powstrzymaniem procesu inwestycyjnego, w oparciu o ochronę interesów osób trzecich udzieloną w art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego. Projekt zawiera rozwiązania minimalizujące ewentualne niedogodności dla ludzi i otoczenia. Wbrew zarzutom skargi żaden interes inwestora nie został postawiony ponad interes skarżącego, bowiem wydana decyzja wprowadza ład zagospodarowania terenu i godzi interesy różnych podmiotów. Zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.

Wszystkie naprowadzone motywy sprawiły, że orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) oraz w trybie art. 15zzs(4) ust 3 ustawy z dnia 14 maja 2020 r o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U.2020.875) z dnia 2020.05.15.