Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 556/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-05-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 245 par. 3, art. 258 par. 1, par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 29 maja 2014 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości w 2011 roku p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – A. K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

A. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości w 2011 roku. W skardze skarżący zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.

W złożonym następnie, na wezwanie Przewodniczącego Wydziału, urzędowym formularzu (PPF) skarżący oświadczył, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnego majątku, zamieszkuje w mieszkaniu gminnym o pow.

42 m2. Osiąga dochód z tytułu emerytury w wysokości 2.270,26 zł brutto. Jednakże z kwoty tej potrąceniu podlegają sumy: 1.000 zł (alimenty), 362,16 zł (zobowiązania komornicze), 186 zł (zaliczka na podatek na podatek dochodowy), 175,95 zł i 28,37 (składki na ubezpieczenie zdrowotne), co powoduje, że do wypłaty pozostaje mu kwota 517,78 zł. Ponadto w uzasadnieniu wniosku skarżący dodatkowo wyjaśnił, że jego miesięczne wydatki na opłaty i czynsz wynoszą 588 zł. Utrzymuje się dzięki pomocy znajomych, którzy kupują mu pożywienie i pomagają w opłatach.

Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem z dnia 19 maja 2014 roku wezwano wnioskodawcę do złożenia dodatkowych dokumentów i informacji dotyczących jego sytuacji majątkowej, w tym do nadesłania wyciągów z posiadanych rachunków i lokat bankowych z okresu ostatnich 3 miesięcy, określenia miesięcznej kwoty środków otrzymywanych "w ramach pomocy znajomych", udokumentowania wskazanych zobowiązań alimentacyjnych w kwocie 1.000 zł oraz nadesłania odpisu zeznania podatkowego skarżącego za 2013 rok; w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w drodze pisma z dnia 26 maja 2014 roku wyjaśnił, że nie potrafi określić kwoty uzyskiwanej "w ramach pomocy znajomych", często jest zapraszany na obiady lub kolacje, bądź dostaje w prezencie żywność. Zapożycza się maksymalnie do kwoty 150-200 zł. Do pisma skarżący załączył wyciągi z rachunku bankowego, protokół dotyczący ugody w zakresie alimentów i zeznanie podatkowe za 2013 rok.

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje:

Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.".

Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.

Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy i nadesłanych dokumentów źródłowych wynika, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnego majątku, zamieszkuje w mieszkaniu gminnym o pow. 42 m2. Osiąga dochód z tytułu emerytury w wysokości 2.270,26 zł brutto, z kwoty tej potrąceniu podlegają sumy: 1.000 zł (alimenty), 362,16 zł (zobowiązania komornicze), 186 zł (zaliczka na podatek na podatek dochodowy), 175,95 zł i 28,37 (składki na ubezpieczenie zdrowotne), do wypłaty pozostaje mu zatem kwota 517,78 zł. Miesięczne wydatki na opłaty i czynsz wynoszą 588 zł. Skarżący korzysta z pożyczek w kwocie 150-200 zł udzielanych w ramach pomocy od znajomych, którzy kupują mu także żywność i pomagają w opłatach. Analiza załączonych wyciągów z rachunków bankowych dowodzi, że skarżący nie posiada środków, które mógłby przeznaczyć na uiszczenie wpisu od skargi, który w niniejszej sprawie wynosi 500 zł. Ponadto w 2013 roku skarżący osiągnął dochód w kwocie 29.139,40 zł (według PIT-37).

W tej sytuacji, Referendarz sądowy uznał, iż wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W ocenie Referendarza sądowego przedstawiona we wniosku sytuacja materialna skarżącego, w tym zwłaszcza wysokość dochodu i wykazanych wydatków, wskazuje, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.

Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 oraz

art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.

mko