Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 525/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2018-02-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6209 Inne o symbolu podstawowym 620
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art, 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. M. na postanowienie Opolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Opolu z dnia 12 października 2017 r., nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów zgłaszanych w postępowaniu egzekucyjnym w sprawie wykonania obowiązku poddania się dziecka szczepieniom ochronnym postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Adwokat A. T., wskazując, że jest reprezentantem I. M., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na postanowienie Opolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Opolu z dnia 12 października 2017 r., nr [...], wydane na podstawie art. 34 § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( Dz. U z 2017 r. poz. 1201), utrzymujące w mocy stanowisko wierzyciela - Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Strzelcach Opolskich o uznaniu za nieuzasadnione zarzutów skarżącej w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej w przedmiocie wykonania obowiązku poddania małoletniego dziecka – I. M. szczepieniom ochronnym.

Do skargi nie zostało dołączone pełnomocnictwo udzielone przez I. M.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II tut. Sądu z dnia 20 listopada 2017 r. adwokat A. T. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie do sprawy oryginału pełnomocnictwa procesowego lub jego wierzytelnego odpisu, obejmującego swym zakresem upoważnienie do działania w imieniu strony skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu lub przed sądami administracyjnymi - w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe wezwanie przesłano na adres Kancelarii pełnomocnika skarżącej i pod tym adresem doręczono je w dniu 29 listopada 2017 r., za pisemnym pokwitowaniem upoważnionemu pracownikowi – S. O., co wynika z adnotacji na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru (k. 14 akt sądowych).

W aktach brak jest dowodu, że pełnomocnik skarżącej przedłożył żądane pełnomocnictwo.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

W pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia (pkt 5a) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6).

Odrzucenie skargi jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i nadania jej dalszego biegu. Stosownie do art. 58 § 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Odnośnie braków formalnych skargi wyjaśnić należy, że zgodnie z treścią art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, natomiast w myśl art. 37 § 1 P.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Z kolei przepis art. 46 § 3 P.p.s.a. stanowi, iż do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.

Z treści powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że pełnomocnik już przy dokonaniu pierwszej czynności procesowej w imieniu swego mandanta, ma obowiązek dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, przy czym obowiązek określony w art. 46 § 3 P.p.s.a. należy odnosić do konieczności przedłożenia pełnomocnictwa do zastępowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Na etapie wstępnego badania pisma procesowego brak pełnomocnictwa jest kwalifikowany jako brak formalny przy przyjęciu założenia, że udzielono pełnomocnictwa, a do pisma nie dołączono dokumentu potwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa (por. H. Knysiak-Molczyk, glosa do postanowienia NSA z dnia 23 czerwca 2005 r., sygn. akt II OZ 519/05, OSP 2006, nr 5, poz. 63). W konsekwencji, w takiej sytuacji znajduje zastosowanie art. 49 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem.

Wskazać należy, że w niniejszym sprawie skarga wniesiona do Sądu dotknięta była brakiem formalnym w postaci braku pełnomocnictwa, w związku z czym wezwaniem z dnia 23 listopada 2017 r. zobowiązano pełnomocnika skarżącej do przedłożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.

Powyższe wezwanie, wraz ze stosownym pouczeniem o terminie i rygorze jego niedopełnienia, zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 29 listopada 2017 r., do rąk pracownika Kancelarii. Doręczenie to należy uznać za skuteczne, dokonane w trybie art. 72 § 2 P.p.s.a., według którego jeżeli doręczenia dokonuje się w miejscu pracy, można doręczyć pismo osobie upoważnionej do odbioru pism. Termin do uzupełnienia braku formalnego skargi rozpoczął zatem bieg w dniu 30 listopada 2017 r. i upłynął z dniem 6 grudnia 2017 r.

W zakreślonym terminie, a nawet do dnia wydania niniejszego postanowienia nie doszło do uzupełnienia braku formalnego skargi.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.