Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 388/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2018-10-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 152 par 3
journal: Dz.U. 2018 poz 800
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - t.j.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Juszczyk – Wiśniewska Sędziowie Sędzia WSA Jacek Niedzielski Asesor WSA Zbigniew Kruszewski (spr.) Protokolant Sekretarz sądowy Anna Pakuła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 października 2018 r. sprawy ze skargi R.B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania oddala skargę.


UZASADNIENIE

1. Postanowieniem z [...] czerwca 2018 r. nr [...], Dyrektor Izby Administracji Skarbowej (dalej: DIAS) , działając na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800 ze zm., dalej: o.p.) stwierdził, że odwołanie wniesione przez R.B. (Skarżącego) na decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z [...] sierpnia 2017 r. w sprawie podatku od towarów i usług za czerwiec 2015 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu.

1.1. Z uzasadnienia postanowienia wynika następujący stan sprawy.

Jak wskazał DIAS wymieniona na wstępie decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego została podpisana kwalifikowanym podpisem elektronicznym oraz wysłana pełnomocnikowi Skarżącego - adw. P.H. za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej na adres: [...], który został wskazany w pełnomocnictwie. Ze znajdującego się w aktach sprawy Urzędowego Poświadczenia Doręczenia (dalej: UPD) wynika, że 16 sierpnia 2017 r., o godz. 12:43:12, wysłano dokument zawierający zaskarżoną decyzję na ePUAP. Zlecenie zostało przyjęte i oznaczone nr [...]. Data utworzenia pierwszego UPD to 16.08.2017 r., data utworzenia powtórnego UPD to 24.08.2017. Jako termin doręczenia wskazano: 30.08.2017 r. godzina 23:59:59, a jako datę uznania dokumentu za doręczony: 31.08.2017 r. godz. 00:00:51. Na UPD znajduje się także informacja o braku daty odbioru (w części dane poświadczenia) oraz adnotacja, że "Dokument nie został odebrany przez Adresata w okresie 14 dni od wysłania pierwszego UPD. Zgodnie z art. 46 par. 6 k.p.a. uznaje się za doręczony."

Stąd DIAS uznał, że doszło do skutecznego doręczenia zaskarżonej decyzji w trybie art. 152a § 3 o.p. W ocenie organu odwoławczego, wypełniły się bowiem przesłanki pozwalające na przyjęcie fikcji prawnej doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego. Dowodem tego jest UPD (identyfikator poświadczenia ePUAP-UPD [...]), z którego wynika data uznania dokumentu za doręczony 31.08.2017 r. oraz to, że dokument nie został odebrany przez adresata w okresie 14 dni od dnia wysłania pierwszego UPD, tj. do dnia 30.08.2017 r.

DIAS wskazał również, że weryfikując zastrzeżenia formułowane przez Skarżącego w odniesieniu do prawidłowości procesu doręczenia, wystąpił do Ministerstwa Cyfryzacji z prośbą o ustalenie i przesłanie dokumentu zawierającego informację w zakresie daty doręczenia adresatowi decyzji, a także o podanie informacji dotyczących jej doręczenia. Zdaniem DIAS jednak udzielone przez Ministerstwo Cyfryzacji informacje potwierdzały w pełni przebieg procesu doręczenia opisanego w UPD dotyczącym zaskarżonej decyzji.

Ustalił ostatecznie, że zawiadomienia, o których mowa w art. 152a § 1 i 2 o.p., zostały automatycznie utworzone i przesyłane przez system teleinformatyczny na skrytkę pełnomocnika Strony: [...]. Tym samym stosowne zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki elektronicznej wystosowano dwukrotnie na wskazany adres poczty elektronicznej pełnomocnika Strony.

DIAS podkreślił, że nieodebranie decyzji po dwukrotnym zawiadomieniu strony skutkuje uznaniem jej za doręczoną po upływie 14 dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia - art. 152a § 3 o.p.

W sytuacji, gdy organ odwoławczy stwierdzi, że środek odwoławczy został wniesiony z uchybieniem terminu, nie może przystąpić do jego merytorycznego rozpatrzenia, lecz zobowiązany jest zastosować się do dyspozycji art.228 § 1 pkt 2 o.p., zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania.

Uwzględniając ustalony przebieg procesu doręczenia, DIAS stwierdził, że termin do wniesienia odwołania od decyzji rozpoczął swój bieg 1 września 2017 r. i upłynął w dniu 14 września 2017 r. Odwołanie zostało zaś nadane 19 września 2017 r. w placówce pocztowej oraz za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej, i tym samym zostało wniesione z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 223 § 2 pkt 1 o.p. stąd zasadne stało się stwierdzenie uchybienie terminowi do wniesienia odwołania, stosownie do art. 228 § 1 pkt 2 o.p. Odwołanie nie zawierało wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia.

DIAS odniósł się również do stanowiska Skarżącego, który zarzucił przedłożenie nieprawdziwego i nierzetelnego dokumentu UPD przez Naczelnika Urzędu Skarbowego. DIAS stwierdził, że weryfikacja procesu doręczenia nie potwierdziła by decyzja została wadliwie podpisana.

2. Skarżący nie zgodził się z postanowieniem DIAS i reprezentowany przez adw. P.H., pismem z [...] lipca 2018 r. wniósł od niego skargę do tut. Sądu, zarzucając organowi:

1) art. 152a 1, 2, 3 i 4 o.p. zw. z art. 16 ust. 1 i 1 a ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, podmiot publiczny, organizując przetwarzanie danych w systemie teleinformatycznym, poprzez nieuprawnione przyjęcie, że datą skutecznego doręczenia decyzji organu I instancji był dzień 31 sierpnia 2017 r., a tym samym odwołanie złożone w dniu 19 września 2017 r. zostało złożone po terminie, podczas, gdy nie nastąpiło skuteczne doręczenie tej decyzji w tej dacie z uwagi na jej przesłanie przez organ I instancji z błędem Gak wynika z UPD - Urzędowego Poświadczenia Doręczenia): "dokument podpisany, ale przynajmniej jeden podpis jest nieprawidłowy; Podpis nieprawidłowy; stan podpisu: niepoprawna struktura podpisu; stan certyfikatu: ogólny błąd certyfikatu", co pozwalałoby na błędne przyjęcie zaistnienia tzw. fikcji doręczenia decyzji w dniu 31 sierpnia 2017 r., a w konsekwencji przyjęcie po stronie wnoszącego odwołanie uchybienia terminu do jego złożenia;

2) art. 152a §1,2, 3, 4 i 5 o.p. w zw. z art. 46 § 6 k.p.a. w. zw. z art. 16 ust. 1 i la ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, podmiot publiczny, organizując przetwarzanie danych w systemie teleinformatycznym, poprzez nieuprawnione przyjęcie, że datą skutecznego nadania pliku z decyzją o identyfikatorze [...] był 16 sierpnia 2017 r. podczas, gdy nie nastąpiło skuteczne nadanie tej decyzji w tej dacie z uwagi na jej przesłanie przez organ I instancji z błędem (jak wynika z UPD - Urzędowego Poświadczenia Doręczenia): "dokument podpisany, ale przynajmniej jeden podpis jest nieprawidłowy; Podpis nieprawidłowy; stan podpisu: niepoprawna struktura podpisu; stan certyfikatu: ogólny błąd certyfikatu"; a w konsekwencji błędnym przyjęciu, iż pełnomocnik mógł odebrać plik z decyzją od dnia 16 sierpnia 2017 r., podczas, gdy w rzeczywistości mógłby dopiero od dnia 31 sierpnia 2017 r. od godziny 00:00;

3) art. 210 § 1 pkt 8 o.p. poprzez jego niezastosowanie i przesłanie pełnomocnikowi decyzji obarczonej brakiem kwalifikowanego podpisu elektronicznego albo podpisu potwierdzonego profilem zaufanym ePUAP, albowiem jak wynika z UPD - Urzędowego Poświadczenia Doręczenia: "dokument podpisany, ale przynajmniej jeden podpis jest nieprawidłowy; Podpis nieprawidłowy; stan podpisu: niepoprawna struktura podpisu; stan certyfikatu: ogólny błąd certyfikatu",

4) art. 187 § 1 o.p. poprzez przedłożenie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego nierzetelnego i niezgodne z prawdą UPD - Urzędowego Poświadczenia Doręczenia (karta 2341 akt sprawy), z którego rzekomo wynika, iż decyzja została nadana prawidłowo, podczas gdy z Urzędowego Poświadczenia Doręczenia (załącznik do pisma pełnomocnika z dnia [...].10.17 r. UPD 1 i 2) wynika, że powiązany dokument (decyzja) jest podpisany, ale przynajmniej jeden podpis jest nieprawidłowy; Podpis nieprawidłowy; stan podpisu:, niepoprawna struktura podpisu;: stan certyfikatu: ogólny błąd certyfikatu,

5) rażące naruszenie art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 191, art. 197 § 1 o.p. poprzez:

- brak zebrania całego materiału dowodowego i jego rzetelnego rozpatrzenia,

- niewyjaśnienie istotnych okoliczności sprawy i brak rzetelności w analizie i prezentacji zebranego materiału dowodowego, a także manipulacja elementami tego materiału dowodowego, w szczególności poprzez przyjęcie iż "wolna pojemność skrytki pełnomocnika zależy od jej dysponenta (pełnomocnika)" sugerujący winę pełnomocnika, podczas, gdy nawet na dzień 11 lipca 2018 r. skrzynka pełnomocnika "[...]" zajmuję jedynie 723,3 MB z 14.6 GB dostępnych, i analogicznie jedynie 1565 dokumentów z 999999 możliwych do odbioru, w Sytuacji gdy pełnomocnik nigdy nie usunął z systemu żadnego dokumentu,

6) art. 20a ust. 1 albo 2 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, to jest poprzez niezastosowanie kwalifikowanego certyfikatu przy zachowaniu zasad przewidzianych w ustawie z 18 września 2001 r. o odpisie elektronicznym (Dz.U. z 2013 r. poz. 262), co wynika wprost z Urzędowego Poświadczenia Doręczenia (załącznik do pisma pełnomocnika z dnia 11.10.17 r. UPD 1 i 2), że dokument jest podpisany, ale przynajmniej jeden podpis jest nieprawidłowy; Podpis nieprawidłowy; stan podpisu: niepoprawna struktura podpisu; stan certyfikatu: ogólny błąd certyfikatu.

Błędne ustalenie stanu faktycznego poprzez:

1) przyjęcie, iż dokument to jest plik elektroniczny z decyzją z dnia [...] sierpnia 2017 r. został udostępniony pełnomocnikowi do pobrania, podczas gdy z Rejestru Zdarzeń systemu informatycznego EPUAP2 wynika, iż w dniu 31 sierpnia 2017 r. godzina 00:00 plik z decyzją został dopiero przyjęty przez system na skrytkę z błędnym podpisem (karta od 2A do 2B rejestru) i w tym dniu co najmniej winien rozpocząć bieg 7 terminu do odebrania pisma przez pełnomocnika w rozumieniu przepisów art. 46 ustawy Kodeks Postępowania Administracyjnego; powodując tym samym, iż termin do złożenia odwołania upływał z dniem 28 września 2017 r.,

2) przyjęcie, iż w dniu 31 sierpnia 2017 r. upłynął pełnomocnikowi podatnika termin do odbioru decyzji [...], podczas, gdy z Rejestru Zdarzeń systemu informatycznego EPUAP2 wynika, iż plik z decyzją został dopiero przyjęty przez system na skrytkę z błędnym podpisem w dniu 31 sierpnia 2017r. termin ten upływał w dniu 14 września 2018 r.,

3) poprzez uznanie,, iż z UPD - Urzędowego Poświadczenia Doręczenia (karta 2341 akt sprawy), rzekomo wynika, iż decyzja została nadana prawidłowo, podczas gdy z Urzędowego Poświadczenia Doręczenia (załącznik UPD 1 i 2) wynika, że powiązany dokument (decyzja) jest podpisany, ale przynajmniej jeden podpis jest nieprawidłowy; Podpis nieprawidłowy; stan podpisu: niepoprawna struktura podpisu; stan certyfikatu: ogólny błąd certyfikatu; co winno wzbudzić w Organie I i II instancji wątpliwości co do skutecznego doręczenia decyzji, uniemożliwiając przyjęcie pewności skutecznego doręczenia, dokumentu,

4) poprzez uznanie za własne stanowiska Organu I instancji tj. Naczelnika Urzędu Skarbowego, iż "wolna pojemność skrytki pełnomocnika zależy od jej dysponenta (pełnomocnika)" sugerujący winę pełnomocnika, podczas, gdy nawet na dzień 11 lipca 2018r. skrzynka pełnomocnika "[...]" zajmuję jedynie 723,3 MB z 14.6 GB dostępnych, i analogicznie jedynie 1565 dokumentów z 999999 możliwych do Odbioru, w sytuacji gdy pełnomocnik nigdy nie usunął z systemu żadnego dokumentu,

5) pełnomocnik nie dokonał odbioru decyzji w terminie 14 dni od dnia wpływu decyzji na skrzynkę odbiorczą, a w konsekwencji uchybił terminowi do złożenia odwołania od decyzji [...], podczas, gdy pełnomocnik odebrał decyzję 6 dni po wpłynięciu decyzji tj. na 8 dni przed upływem terminu do jej odbioru, a w konsekwencji złożył odwołanie od powyższej decyzji nie tylko przed upływem terminu do złożenia odwołania, ale i przed upływem terminu do Odebrania decyzji.

Podnosząc tej treści zarzuty Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

3. DIAS w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał przy tym argumenty przywołane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, wskazując dodatkowo, że informacje w wydruku UPD przedłożonym przez Skarżącego dotyczące wadliwego podpisu odnoszą się do podpisu pełnomocnika.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

4. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod kątem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, ze zm. - dalej: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu.

Po rozpoznaniu sprawy w tak zakreślonych granicach kognicji Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie nie naruszało prawa.

5. W postanowieniu tym, orzekając na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 o.p., DIAS uznał że Skarżący wniósł odwołanie od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z [...] sierpnia 2017 r. nr [...] określającej zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za czerwiec 2015 r. po upływie terminu do zaskarżenia tego aktu.

6. Kwestią kluczową dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy była ocena prawidłowości procesu doręczenia, a ściślej, czy dokument Urzędowego Poświadczenia Doręczenia (UPD) nr [...] dokumentuje rzeczywisty przebieg tego procesu.

6.1. W ocenie Sądu przeprowadzone przez organ postępowanie wyjaśniające doprowadziło do wyjaśnienia wątpliwości, a zgromadzone w jego toku dokumenty uprawniały ostateczną konkluzję, iż wobec braku reakcji pełnomocnika Skarżącego na prawidłowo wystawione i przesłane na jego skrzynkę odbiorczą UPD, decyzja musiała zostać uznana za doręczoną z upływem 14 dni od pierwszego zawiadomienia czyli 31 sierpnia 2017 r. (art. 152a § 3 o.p.).

6.2. Wyjaśnić zatem należy, że zgodnie z art. 144 § 1 o.p. organ podatkowy doręcza pisma:

1) za pokwitowaniem, za pośrednictwem operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe, pracowników urzędu obsługującego ten organ, funkcjonariuszy celnych lub upoważnionych pracowników innego organu podatkowego, lub przez organy lub osoby uprawnione na podstawie odrębnych przepisów, lub

2) za urzędowym poświadczeniem odbioru, za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej.

Art. 144 § 2 o.p. stanowi, że jeżeli przepisy ustawy przewidują doręczanie pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej, doręczenie następuje przez portal podatkowy w zakresie wynikającym z odrębnych przepisów lub przez elektroniczną skrzynkę podawczą.

Zgodnie z art. 144a § 1 pkt 2 o.p. doręczanie pism następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej, jeżeli strona wniesie o doręczenie za pomocą środków komunikacji elektronicznej i wskaże organowi podatkowemu adres elektroniczny.

6.3. W sprawie nie budzi wątpliwości, że doręczenia pism w postępowaniu podatkowym dla pełnomocnika Skarżącego odbywało się w drogą elektroniczną. W takiej sytuacji obowiązkiem organu było zastosowanie się do treści art. 152a § 1 o.p. stanowiącym, że w celu doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego organ podatkowy przesyła na adres elektroniczny adresata zawiadomienie zawierające:

1) informację, że adresat może odebrać pismo w formie dokumentu elektronicznego;

2) wskazanie adresu elektronicznego, z którego adresat może pobrać pismo i pod którym powinien dokonać potwierdzenia doręczenia pisma;

3) pouczenie dotyczące sposobu odbioru pisma, a w szczególności sposobu identyfikacji pod wskazanym adresem elektronicznym w systemie teleinformatycznym organu podatkowego, oraz informację o wymogu podpisania urzędowego poświadczenia odbioru w określony sposób.

Z powyższego wynika, że doręczanie pisma za pomocą środków komunikacji elektronicznej następuje dwuetapowo. W pierwszym etapie w celu doręczenia pisma w postaci dokumentu elektronicznego organ podatkowy przesyła na adres elektroniczny strony postępowania zawiadomienie zawierające określone informacje. Natomiast kolejny - drugi etap doręczenia pisma - to jego pobranie przez adresata z adresu elektronicznego wskazanego przez organ podatkowy i podpisanie przez adresata urzędowego poświadczenia odbioru.

6.4. Jak wynika ze spornego UPD, dokument ten utworzono 16 sierpnia 2017 r., powtórnie zaś 24 sierpnia 2017 r. oraz, że dokumentu tego nie odebrano w terminie 14 dni od wysłania pierwszego UPD (k. 2396 akt US).

Skarżący natomiast temu dokumentowi przeciwstawiał wydruki zrzutów ekranu ze skrzynki odbiorczej oraz sporządzonych wydruków UPD z własnej skrzynki odbiorczej zawierające m. in. informację: "dokument podpisany, ale przynajmniej jeden podpis jest nieprawidłowy; stan podpisu: podpis nieprawidłowy; Stan certyfikatu: ogólny błąd certyfikatu". Wywodził z tego, że po pierwsze UPD w ogóle nie zostało mu doręczone, a po wtóre, iż dokument ten potwierdzał, że decyzja, której doręczenie miało zostać udokumentowane UDP nie została opatrzona prawidłowym podpisem elektronicznym.

6.5. Postępowanie wyjaśniające przeprowadzone przez DIAS nie potwierdziło zasadności żadnej z okoliczności na które powoływał się Skarżący na uzasadnienie twierdzenie o nieprawidłowości dokonanego doręczenia. Ministerstwo Cyfryzacji będąc podmiotem sprawujący pieczę nad systemem ePUAP, czyli elektroniczną platformą teleinformatyczną służącą do ustandaryzowanej komunikacji z jednostkami administracji publicznej, za pośrednictwem której dokonuje się doręczeń elektronicznych, w dwóch pismach: z 21 maja 2018 r. (k. 180 - 181 akt DIAS) oraz z 16 lutego 2018 r. (k. 131 i 133 akt DIAS) wyjaśniło, że weryfikacja procesu doręczenia potwierdziła wszystkie zapisy UPD co do kolejności i podanych tam dat zdarzeń składających się na ten proces. Sąd zauważa, że w żadnym z pism nie zakwestionowano ani prawidłowości podpisania decyzji ani prawidłowości wystawienia dokumentów UPD.

6.6. Nie można również uwzględnić twierdzenia Skarżącego, iż zapisy przedstawionego przez niego wydruku UPD wskazują na nieprawidłowe podpisanie decyzji. Należy bowiem zwrócić uwagę, że zgodnie z § 14 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z 14 września 2011 r. w sprawie sporządzania i doręczania dokumentów elektronicznych oraz udostępniania formularzy, wzorów i kopii dokumentów elektronicznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 180), UPD zawiera:

1) pełną nazwę podmiotu publicznego, który doręcza dokument elektroniczny;

2) pełną nazwę podmiotu, któremu podmiot publiczny doręcza dokument elektroniczny;

3) oznaczenie sprawy;

4) jednoznaczne oznaczenie pisma, którego dotyczy;

5) w przypadku podpisania poświadczenia doręczenia - datę i czas podpisania rozumiane jako data i czas doręczenia dokumentu elektronicznego.

Z przepisu zatem nie wynika, by UPD zawierało jakąkolwiek informację dotyczącą podpisania dokumentu, którego doręczeniu ma służyć. Zawiera tylko informację o podpisie, którym opatrywane jest UPD przez jego adresata, służącą wyłącznie ustaleniu daty udostępnienia do pobrania (a więc i doręczenia) dokumentu, którego UPD dotyczy. Tak więc informacje o wadliwości podpisu zawarte w dokumencie przedstawionym przez Skarżącego odnosić należy wyłącznie do podpisania dokumentu UPD, nie natomiast do podpisania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego.

7. W świetle informacji udzielonej przez Ministerstwo Cyfryzacji nie budzi wątpliwości, że pełnomocnik Skarżącego, już po upływie czternastodniowego terminu, o którym mowa w art. 152a § 3 o.p., pobrał decyzję udostępnioną mu wraz z upływem tego terminu, oraz, ze decyzja ta została prawidłowo opatrzona podpisem elektronicznym 16 sierpnia 2017 r. Żaden dokument nie potwierdzał zatem słuszności stanowiska Skarżącego o wadliwości podpisu, którym decyzję opatrzono.

Ostatecznie zatem organ prawidłowo ustalił, iż wobec nieodebrania decyzji w terminie 14 dni od pierwszego zawiadomienia, co miało miejsce 16 sierpnia 2017 r., decyzję należało - zgodnie z art. 152a § 3 o.p. uznać za doręczoną z upływem tergo terminu czyli 31 sierpnia 2017 r. Wynikający z art. 223 § 2 pkt 1 o.p. czternastodniowy termin do wniesienia odwołania upłynął zatem z 14 września 2017 r. Skarżący natomiast odwołanie wniósł 19 września 2017 r., co obligowało DIAS do stwierdzenia uchybienia terminu na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 o.p.

8. Z powyższych względów Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia żadnego z zarzutów skargi, w tym również naruszenia art. 16 ust. 1 i art. 16 ust. 1a oraz art. 20a ust. 1 i 2 ustawy z 17 lutego 2005 r. o informatyzacji podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2017 r. poz. 570 ze zm.), ponieważ nie dopatrzył się jakichkolwiek naruszeń zasad doręczeń elektronicznych.

9. Sąd jednocześnie nie uwzględnił wniosków dowodowych Skarżącego:

- w odniesieniu do wniosku o przeprowadzenie dowodu z wydruku z właściwości skrzynki pełnomocnika, ponieważ uznał, że nie jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości, jako że kwestia wolnej przestrzeni w skrzynce odbiorczej pełnomocnika nie ma istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy,

- w odniesieniu do żądania przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego, ponieważ zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd administracyjny może przeprowadzać wyłącznie dowody z dokumentów.

10. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie nie naruszało prawa i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.