Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 1298/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2014-02-27 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

I SA/Lu 1298/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wiesława Achrymowicz po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2010 r. w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

I SA/Lu 1298/13

UZASADNIENIE

W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skarżąca spółka argumentowała, że zapłata podatku w zawyżonej wysokości, wynikającej z kwestionowanej decyzji, może prowadzić do utraty płynności finansowej, do zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej. Nadto spółka nie będzie mogła odzyskać odsetek od kredytu bankowego, który musiałaby zaciągnąć, aby zapłacić podatek, wynikający z decyzji. W tych okolicznościach, zdaniem skarżącej spółki, wykonanie zaskarżonej decyzji może prowadzić do wyrządzenia znacznej szkody, spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Na etapie postępowania sądowego art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.12.270 – ustawa p.p.s.a.) pozwala wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji wyłącznie w sytuacji, w której zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Okoliczności te zobowiązany jest wykazać wnioskodawca i podać konkretne okoliczności świadczące o tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji niesie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy tylko powołanie się na treść art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a.

W rozpoznawanej, incydentalnej, kwestii nie zostały wykazane przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i to nie pozwala zastosować wnioskowanej instytucji.

Przede wszystkim zarzuty formułowane w skardze, ich uzasadnienie, odnoszą się do zastosowania przez organ przepisów prawa podatkowego (materialnego, procesowego), natomiast nie odnoszą się do przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zarzuty skargi będą przedmiotem sądowej kontroli legalności, przeprowadzonej na rozprawie, zakończonej orzeczeniem sądu I instancji.

Odnosząc się do ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, należy zwrócić uwagę, że nie zostały przedstawione żadne konkretne okoliczności, opisujące sytuację majątkową, finansową skarżącej spółki, uzasadniające przyjęcie, że wykonanie zaskarżonej decyzji, czy to dobrowolne czy przymusowe w trybie postępowania egzekucyjnego, wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie ma żadnych podstaw, by przyjąć, że rzeczywiście zapłata podatku niesie dla skarżącej spółki realne niebezpieczeństwo zaistnienia znacznej szkody czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Same twierdzenia skarżącej spółki są niewystarczające.

Na tym etapie stanowisko skarżącej spółki, że zaskarżona decyzja nie odpowiada prawu nie może oznaczać zasadności wstrzymania wykonania tej decyzji, bowiem ustawodawca nie przewidział wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na tej podstawie, że została ona objęta skargą i skarżący formułuje wobec niej zarzuty naruszenia prawa procesowego, materialnego.

Jak to zostało wyjaśnione w sprawie sygn. akt II FSK 2563/11, instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Obowiązek wykazania okoliczności stanowiących podstawę wstrzymania wykonania decyzji spoczywa na wnioskodawcy (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz 2005, s. 168). Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest uprawdopodobnienie okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń, okoliczności, świadczących o tym, że wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. I GZ 316/10). Należy bowiem zwrócić uwagę, że zgodnie z poglądem zarówno doktryny (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 188), jak również orzecznictwa (por. postanowienie I FSK 1693/10) nie jest wystarczający sam wywód skarżącego odnośnie jego przypuszczeń i obaw. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wykazać, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest w danej sprawie obiektywnie zasadne. Twierdzenia zaś wnioskodawcy powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej.

Z tych względów, wobec niewykazania przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.