Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 905/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2012-12-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Celnego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 46 par. 1 pkt 4, art. 52 par. 1 i 2 w zw. z art. 58 par. 1 pkt 6, art. 57 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 227 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. na decyzję - z dnia - nr - w sprawie podatku akcyzowego za sierpień 2011r. postanawia - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Z akt sprawy wynika, że dnia 5.11.2012r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, przekazane przez Dyrektora Izby Celnej, pismo Z. K.

z dnia 9.10.2012r. (data pisma) oznaczone jako "Skarga na decyzję Urzędu Celnego podtrzymującą decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...].08.2012r. określającą zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za miesiąc sierpień 2011r.

w wysokości 1822,00 zł". W piśmie tym wskazano, że jest ono skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Celnego oraz oznaczono: skarżący – Z. K., organ administracji - Urząd Celny, znak sprawy – [...], a także sformułowano wniosek "o uchylenie zaskarżonej decyzji jako naruszającej prawo". W zawartym w piśmie uzasadnieniu stwierdzono, że "przedmiotowa decyzja w rzeczywistym stanie faktycznym jest decyzją chybioną" oraz podniesiono zarzuty co do ustaleń faktycznych w zakresie działalności, której prowadzenie przypisano Z. K. Pisma nie opatrzono podpisem.

Przedmiotowe pismo potraktowane zostało przez Naczelnika Urzędu Celnego,

a następnie przez Dyrektora Izby Celnej, jako skarga na decyzję pierwszego

z wymienionych organów z dnia [...] nr [...], w przedmiocie podatku akcyzowego

za sierpień 2011r. W związku z tym, powołując się na regulacje prawne zawarte

w art.52 § 1 i 2 w związku z art.58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo

o postępowaniu przed sądem administracyjnym (Dz.U. z 2012r. poz.270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", w odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o odrzucenie skargi.

Ponadto podnieść należy, że z przedstawionych przez Dyrektora izby Celnej akt administracyjnych wynika, iż decyzja Naczelnika Urzędu Celnego, o której mowa

w odpowiedzi na skargę, doręczona została Z. K. w dniu 4.09.2012r. oraz że pismem

z dnia 11.09.2012r. wniesiono od niej odwołanie, zaś przedstawiając akta sprawy organowi II instancji, w piśmie z dnia [...].09.2012r., nr [...], sporządzonym zgodnie z art.227 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012r. poz.749), Naczelnik Urzędu Celnego ustosunkował się do zarzutów odwołania, a pismo to doręczone zostało także Z. K.

Uwzględniając, że w przedstawionym stanie sprawy wskazanie w skardze "znaku sprawy" oraz przedmiotu zaskarżenia - "decyzja Urzędu Celnego podtrzymująca decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...].08.2012r. określającą zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za miesiąc sierpień 2011r." nie pozwala na jednoznaczne ustalenie, co jest przedmiotem zaskarżenia, jak też mając na względzie, że zgodnie z art.57 § 1 pkt 1 i art.46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. skarga powinna zawierać, w szczególności, wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności oraz czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, w tym zawierać podpis wnoszącego skargę, wezwaniem z dnia 29.11.2012r. Z. K. wezwany został do podpisania skargi, jednoznacznego oznaczenia organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy oraz wskazania numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności z wyjaśnieniem, że samo wskazanie numeru sprawy nie jest wystarczające do zidentyfikowania zaskarżonego aktu lub czynności - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Jednocześnie pouczono skarżącego, że nieusunięcie wskazanych braków skargi

w zakreślonym terminie spowoduje odrzucenie skargi.

Wezwanie, o którym mowa wyżej, doręczone zostało skarżącemu (zgodnie z art.72 § 1 P.p.s.a.) w dniu 4.12.2012r. i pozostało bezskuteczne.

Wobec powyższego, skoro pomimo prawidłowego wezwania wraz ze stosownym pouczeniem skarżący nie uzupełnił braków skargi i z tego powodu nie można jej nadać prawidłowego biegu, należało ją odrzucić na podstawie art.58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a.