Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 986/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-11-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6016 Ochrona przeciwpożarowa
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Państwowej Straży Pożarnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: ART. 58§1 PKT 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 sierpnia 2019 r. sygn. akt II SA/Łd 483/19 o odrzuceniu skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Łódzkiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w L. z dnia [...] kwietnia 2019 r. znak [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku usunięcia materiałów palnych postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2019 r. sygn. akt II SA/Łd 483/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Łódzkiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w L. z dnia [...] kwietnia 2019 r. w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku usunięcia materiałów palnych. Podstawę odrzucenia skargi stanowił art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej "p.p.s.a.". W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż skarżąca Spółka nie uzupełniła braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi. Przedłożone przez skarżącego pisma stanowiące skargi na akty o znakach [...] i [...] nie stanowią prawidłowego uzupełnienia skargi wniesionej na postanowienie znak [...].

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca Spółka, zarzucając Sądowi pierwszej instancji:

- powołanie się na art. 47 § 1 pkt 4 p.p.s.a., podczas gdy przepis ten nie istnieje, a co za tym idzie nie zawiera w sobie normy nakazującej, aby każde pismo strony zawierało podpis strony, albo jej przedstawiciela ustawowego;

- naruszenie art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez nieprawidłowe przyjęcie, że Spółka nie usunęła braków formalnych skargi, podczas gdy do pisma z dnia 16 lipca 2019 r. Spółka dołączyła potwierdzenie uiszczenia wpisu od skargi i odpisy skargi, a w konsekwencji nieprawidłowe wydanie postanowienia o odrzuceniu skargi;

- naruszenie art. 49 § 1 p.p.s.a. poprzez wezwanie Spółki do uzupełnienia braków formalnych w sposób nieprecyzyjny, uniemożliwiający stwierdzenie w sposób niebudzący wątpliwości co do tego, o jakie braki chodzi, w sytuacji gdy Spółka wniosła skargi na kilka decyzji Łódzkiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w L., co w konsekwencji oznacza, że Sąd nie był uprawniony do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.;

- naruszenie art. 2 Konstytucji RP w zw. z art. 45 ust. 1 Konstytucji poprzez odrzucenie skargi w sytuacji, gdy wezwanie sformułowane było nieprecyzyjnie, a Spółka działająca bez profesjonalnego pełnomocnika wykonała zobowiązanie Sądu.

Mając na uwadze powyższe Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

W uzasadnieniu zawarto argumenty na poparcie ww. podstaw.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.

Z treści art. 57 § 1 p.p.s.a. wynika, iż skarga winna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymagań pisma jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika – art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.

W niniejszej sprawie nie jest sporne, że wniesiona pismem z dnia 15 maja 2019 r. skarga Spółki na postanowienie Łódzkiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w L. z dnia [...] kwietnia 2019 r. znak [...] nie została podpisana. W związku z powyższym prawidłowo Przewodniczący Wydziału II Sądu pierwszej instancji nakazał wezwanie Spółki do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie lub nadesłanie jej podpisanego egzemplarza. W wezwaniu z dnia 1 lipca 2019 r. wyraźnie wskazano, iż chodzi o uzupełnienie braków formalnych skargi "na postanowienie Łódzkiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w L. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r.". A zatem, nadesłanie przez Spółkę w odpowiedzi na powyższe wezwanie, egzemplarzy skargi na postanowienia tego organu z dnia [...] marca 2019 r. znak sprawy [...] i znak sprawy [...], nie stanowi o prawidłowym uzupełnieniu braków formalnych skargi. Zaszła zatem, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, podstawa do jej odrzucenia z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Faktem jest, że w treści zaskarżonego postanowienia Sąd wskazał art. 47 § 1 pkt 4 p.p.s.a. jako przepis z którego miałoby wynikać element pisma podlegający uzupełnieniu, jednakże powyższa omyłka nie ma znaczenia z punktu widzenia wyniku sprawy. O tym, że każde pismo w sprawie powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika stanowi bowiem art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela także stanowiska Spółki, że wezwanie do uzupełnienia braków skargi w tej sprawie nie zostało zredagowane w sposób prawidłowy. Z treści zażalenia (str. 3) wynika, iż przed Sądem pierwszej instancji toczą się trzy sprawy ze skarg na postanowienia Łódzkiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej L.: z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...], z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] oraz z dnia [...] marca 2019 r. nr [...]. A zatem wezwanie Spółki do uzupełnienia braków skargi na postanowienie Łódzkiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w L. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r. było sformułowane w sposób wystarczająco precyzyjny. Strona miała bowiem niebudzącą wątpliwości w tej sprawie możliwość zidentyfikowania braki której ze skarg należy uzupełnić.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.