Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 236/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2013-05-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 201 § 1
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski Sędziowie: Sędzia WSA Mirella Łent Sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka (spr.) Protokolant: Asystent sędziego Daniel Łuczon po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 28 maja 2013 r. sprawy ze skargi T. G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania oddala skargę


UZASADNIENIE

I SA/Bd 236/13

UZASADNIENIE

Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w T. postanowieniem z dnia [...] r. wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności T. G. (skarżącego), jako byłego członka zarządu Spółki z o.o. "[...]" z siedzibą w T. za jej zaległości podatkowe powstałe wskutek nieuregulowania zobowiązania podatkowego, o którym mowa w art. 108 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535, ze zm.), dalej ustawa o VAT, za miesiąc grudzień 2006 roku, wraz z należnymi odsetkami za zwłokę,

Pismem z dnia [...] r. podatnik wniósł o zawieszenie przedmiotowego postępowania do czasu rozstrzygnięcia sądowego kwestii objętych postępowaniem prokuratorskim dotyczącym między innymi jego udziału i wpływu na funkcjonowanie Spółki z o.o. "[...]". W uzasadnieniu podkreślił, że wiele elementów postępowania karnego ma odniesienie do materiału dowodowego, który winien być w kręgu zainteresowań Urzędu Skarbowego. Niemożność odwołania się do dokumentów źródłowych, które są w posiadaniu Prokuratury uniemożliwia skarżącemu merytoryczne odniesienie się do zarzutów kontrolujących. Ponadto podatnik podniósł, że dopiero analiza dokumentacji zgromadzonej przez Prokuraturę pozwoli mu na pełne wyjaśnienie przedmiotowych kwestii.

Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w T. postanowieniem z dnia [...] r. odmówił zawieszenia postępowania wszczętego przedmiotowym postanowieniem, z uwagi na okoliczność, iż przedmiot postępowania prokuratorskiego nie wypełnia żadnej z przesłanek umożliwiających zawieszenie postępowania wymienionych w art. 201 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 749 ze zm.), dalej O.p. Następnie decyzją z dnia 05 października 2012r. orzekł o solidarnej z podatnikiem odpowiedzialności skarżącego, jako byłego członka zarządu Spółki z o.o. "[...]" z siedzibą w T., pełniącego funkcję w okresie, kiedy upływał termin płatności zobowiązania podatkowego, o którym mowa w art. 108 ust. 1 ustawy o VAT za miesiąc grudzień 2006 roku, wynikającego z wystawienia przez "[...]" Sp. z o.o. faktur VAT, za powstałe wskutek jego nieuregulowania zaległości podatkowe w kwocie [...] zł wraz z należnymi odsetkami za zwłokę naliczonymi do dnia wydania przedmiotowej decyzji w wysokości [...] zł.

Na powyższe postanowienie podatnik złożył zażalenie, w którym zarzucił, że naruszono przepisy prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, które mogło mieć istotny wpływ na wynik prowadzanego postępowania. Skarżący podniósł, że organ naruszył:

- art. 32 Konstytucji RP poprzez dyskryminujące potraktowanie Strony przez organy władzy publicznej,

- art. 122 O.p. oraz art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez brak dążenia do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego,

- art. 121 § 1 O.p. oraz art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez prowadzenie postępowania w sposób, który nie pogłębia zaufania obywateli do organów podatkowych,

- art. 187 § 1 O.p. polegający m.in. na braku wyczerpującego rozpatrzenia i oceny dowodów,

- art. 191 O.p. polegający m.in. na naruszeniu zasad swobodnej oceny dowodów.

W związku z powyższymi zarzutami strona wniosła o uchylenie przedmiotowego postanowienia, bowiem nie znajduje ono oparcia w przepisach prawa oraz w stanie faktycznym sprawy.

Postanowieniem z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w B. utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.

W uzasadnieniu podniósł, że art. 20 1 § 1 O.p. wymienia enumeratywnie przesłanki zawieszenia postępowania. Podkreślił, że zarówno doktryna jak i orzecznictwo interpretując przesłanki zawarte w art. 201 § 1 pkt 2, wskazują na konieczność zaistnienia ścisłego związku między zagadnieniem wstępnym a sprawą główną, przy czym zaznaczył, że zagadnienie wstępne to zagadnienie materialnoprawne.

Dyrektor Izby skarbowej wyjaśnił, że z zagadnieniem wstępnym, mamy zatem do czynienia jedynie wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy podatkowej uwarunkowane jest uprzednim wydaniem kwestii prawnej. Nie powstaje ono w przypadku, gdy na rozpatrzenie i wydanie decyzji podatkowej mogą mieć wpływ ustalenia faktyczne dokonane przez inny organ lub sąd. Ponadto zagadnienie wstępne wiąże się z wystąpieniem przeszkody uniemożliwiającej rozstrzygnięcie sprawy podatkowej. Zależności rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego i rozpatrzenia sprawy podatkowej nie można zatem utożsamiać z wymogiem ukierunkowania tej ostatniej na określoną treść decyzji podatkowej. Od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego "zależeć" powinno rozpatrzenie sprawy podatkowej w ogóle, nie zaś wydanie decyzji o określonej treści.

Organ podniósł, że ustawodawca w art. 201 § 1 pkt 5 O.p. wskazał jako obligatoryjną przesłankę zawieszenia postępowania w sprawie odpowiedzialności osoby trzeciej, czyli braku ostateczności decyzji, o której stanowi art. 108 § 2 O.p. Tym samym przesądził, iż od momentu uzyskania przez decyzję, o której mowa w ww. art. 108 § 2 O.p. przymiotu ostateczności, nie ma już przeszkody do prowadzenia postępowania w sprawie odpowiedzialności osoby trzeciej. Ponadto w postępowaniu prowadzonym w sprawie przeniesienia odpowiedzialności na osobę trzecią nie rozstrzyga się już kwestii związanych z istnieniem obowiązku podatkowego oraz jej wysokością, ponieważ ta materia rozstrzygnięta jest we wcześniejszych ustaleniach organu podatkowego.

Organ odwoławczy zauważył, że w przedmiotowej sprawie decyzja w powyższym zakresie została wydana przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K., od której Spółka nie wniosła odwołania.

Wobec powyższego, zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej, w okolicznościach niniejszej sprawy brak jest zależności między rozstrzygnięciem będącego przedmiotem postępowania prokuratorskiego, a orzeczeniem o odpowiedzialności osoby trzeciej, tj. skarżącego jako byłego członka zarządu Spółki z o.o. "[...]" za jej zaległości podatkowe. Stąd też nie może stanowić przesłanki do zawieszenia postępowania w przedmiotowej sprawie.

Jednocześnie Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że jak słusznie zauważył organ pierwszej instancji w piśmie z dnia 16 listopada 2012 r. ewentualne ustalenie w postępowaniu prokuratorskim braku znamion przestępstwa i uznaniu strony za "mimowolną ofiarę osób i okoliczności mających wpływ na działanie podmiotu" nie ma znaczenia dla orzeczenia odpowiedzialności, bowiem odpowiedzialności członków zarządy na mocy art. 116 O.p. jest odpowiedzialnością z mocy prawa i nie opiera się na zasadzie winy.

Dodatkowo organ odwoławczy zaznaczył, że sformułowane przez podatnika zarzuty dotyczące naruszenia norm prawa procesowego odnoszą się do decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...].

Na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. podatnik złożył skargę do Sądu, w której wskazał, iż narusza ono prawo materialne poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, które mogło mieć istotny wpływ na wynik prowadzonego postępowania. Skarżący podniósł, że nastąpiło naruszenie:

1. art. 32 Konstytucji RP poprzez dyskryminujące potraktowanie skarżącego przez organy władzy publicznej,

2. art. 122 O.p. oraz art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez brak dążenia do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego,

3. art. 121 § 1 O.p. oraz art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez prowadzenie postępowania w sposób, który nie pogłębia zaufania obywateli do organów podatkowych,

4. art. 187 § 1 O.p. polegający m.in. na braku wyczerpującego rozpatrzenia i oceny dowodów, poprzez pominięcie istotnych dowodów, które mogły mieć wpływ na ostateczne wyjaśnienie sprawy i braku rzetelnej rekonstrukcji stanu faktycznego, celem prawidłowego załatwienia sprawy i wybiórcze dobieranie dowodów i informacji celem uzasadnienia założonej pierwotnie tezy,

5. art. 191 O.p. polegający na naruszeniu zasad swobodnej oceny dowodów, która stała się dowolna poprzez jednostronną, niekorzystną dla skarżącego jako kontrolowanego i rozstrzyganie wszelkich wątpliwości na niekorzyść skarżącego jako podatnika,

6. art. 201 § 1 pkt 2 O.p., polegający na nie uwzględnieniu toczącego się postępowania sądowego, mającego istotny wpływ na sytuację prawną skarżącego

w zakresie uznania go za sprawcę lub pokrzywdzonego.

Mając na uwadze powyższe zarzuty, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz zawieszenie postępowania w sprawie orzeczenia odpowiedzialności skarżącego, jako byłego członka zarządu Spółki "[...]"

z siedzibą w T. do czasu rozstrzygnięcia przez niezawisły Sąd sprawy o sygnaturze III K 400/11, będącej efektem postępowania prokuratury apelacyjnej w Krakowie i równolegle organów skarbowych, których efekty są przedmiotem niniejszej skargi.

Skarżący w uzasadnieniu skargi podkreślił, że zobowiązania podatkowe w okresie, kiedy pełnił funkcje członka zarządu Spółki "[...]", tj. od 30.09.2006r. do 19.02.2007r., regulowane były zgodnie z deklaratywnym stanem finansowym, uwidocznionym w sprawozdaniach Spółki. W roku 2006-2007 nie było przesłanek do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości. Zdaniem skarżącego dopiero późniejsza działalność firmy doprowadziła do podjęcia przez Urząd Skarbowy w K. decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego za grudzień 2006r. Ustalenia te nastąpiły w roku 2010, czyli w czasie, kiedy skarżący nie pełnił już od 4 lat funkcji członka zarządu, a tym samym nie miał wpływu na złożenie wyjaśnień w postępowaniu kontrolnym. Zdaniem strony skarżącej właściwym czasem na złożenie wniosku o ogłoszenie upadłości był właśnie rok 2010.

Ponadto skarżący zarzucił, że decyzja Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w T. orzekająca o jego odpowiedzialności jako byłego członka zarządu Spółki "[...]" za zobowiązania podatkowe tej spółki, oparta została na ustaleniach audytu z 19.07.2012r. dokonanego przez firmę audytorską E. Sp. z o.o. Zdaniem Skarżącego audytor miał do wglądu jednie dokumenty jednostronnie zweryfikowane przez Urząd Skarbowy i tylko na ich bazie dokonał wyliczeń zgodnych z już wcześniej założoną tezą organu podatkowego.

Skarżący podkreślił, że Dyrektor Izby Skarbowej w B. w zaskarżonym postanowieniu wskazał, iż jedną z przyczyn zawieszenia postępowania jest przesłanka wskazana w art. 201 § 1 pkt 2 O.p., zgodnie z którą zawiesić postępowanie można gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia wstępnego przez inny organ lub Sąd. Biorąc powyższe pod uwagę, skarżący zauważył, że rozstrzygniecie zagadnienia materialnoprawnego sprowadza się do kwestii określenia czy skarżący jako Prezes Spółki prowadził działania niezgodne z obowiązującym porządkiem prawnym, czy może jest on pokrzywdzony przez osoby trzecie. W związku z tym, strona zarzuciła pominięcie tak istotnego dowodu w sprawie, jakim jest postępowanie prokuratorskie dotyczące działań Spółki z o.o. "[...]", ponieważ wynik ww. postępowania może potwierdzić, iż działania skarżącego nie miały znamion przestępstwa, a skarżący stał się "mimowolną ofiarą osób i okoliczności mających wpływ na działanie" Spółki. Skarżący wskazał także, że postępowanie prokuratorskiego ma znaczący wpływ na kwestie będące podstawą prowadzonego postępowania wobec niego w sprawie odpowiedzialności za zaległości Spółki z o.o. "[...]", w związku z czym spełniona jest przesłanka art. 201 § 1 pkt 2 O.p. Tym bardziej, że biorąc pod uwagę chronologię zdarzeń to postępowanie skarbowe jest wtórnym w stosunku do postępowania prokuratorskiego. Ponadto, zdaniem skarżącego, istnieje ścisły związek między zagadnieniem wstępnym a sprawą główną, a wnioskowany tryb zawieszenia postępowania zgodnie z art. 201 § 1 pkt 2 O.p. ma oparcie w wyroku NSA z dnia 14 lutego 2001r., sygn. akt III SA 3226/99 oraz w wyroku NSA z dnia 02 listopada 1999r., sygn. akt II SA/Kr 78/98.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje :

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej poprzez orzekanie w sprawach skarg na akty wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a. Kontrola ta polega, więc na zbadaniu, czy organ administracji publicznej rozpoznając sprawę nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik.

Mając powyższe na względzie Sąd stwierdza, że skarga nie podlega uwzględnieniu, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu, o którym mowa jest w art. 145 § 1 ust. 1 lit. a-c ppsa.

Skarżący wnioskiem z dnia [...] r. domagał się zawieszenia postępowania w sprawie orzeczenia o jego odpowiedzialności, jako byłego członka zarządu spółki "[...]" za jej zaległości podatkowe powstałe wskutek nieuregulowania zobowiązania z art. 108 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Sz. U. Nr 54, poz. 525 ze zm. ) - do czasu sądowego rozstrzygnięcia sądowego kwestii objętych postępowaniem prokuratorskim dot. miedzy innymi jego udziału i wpływu na funkcjonowanie spółki ( sygn. akt III K 400/11 ).

A zatem przedmiotem skargi jest zasadność odmowy zawieszenia postępowania przez organ podatkowy w oparciu o art. 201 § 1 Ordynacji podatkowej. Zdaniem organów, okoliczność wskazana przez stronę, jako zagadnienie wstępne , takim zagadnieniem nie jest, gdyż dotyczy postępowania odrębnego, którego wynik nie ma znaczenia dla sprawy.

Strona zarówno w zażaleniu jak i w skardze skierowanej do tut. Sądu wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia, zarzucając, iż doszło do naruszenia art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji, gdyż między postępowaniem prokuratorskim a niniejszym postępowaniem istnieje ścisły związek.

Zdaniem strony organy , przy wydaniu przedmiotowego postanowienia naruszyły:

• art. 32 Konstytucji RP poprzez dyskryminujące potraktowanie skarżącego przez organy władzy publicznej,

• art. 122 O.p. oraz art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez brak dążenia do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego,

• art. 121 § 1 O.p. oraz art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez prowadzenie postępowania w sposób, który nie pogłębia zaufania obywateli do organów podatkowych,

• art. 187 § 1 O.p. polegający m.in. na braku wyczerpującego rozpatrzenia i oceny dowodów, poprzez pominięcie istotnych dowodów, które mogły mieć wpływ na ostateczne wyjaśnienie sprawy i braku rzetelnej rekonstrukcji stanu faktycznego, celem prawidłowego załatwienia sprawy i wybiórcze dobieranie dowodów i informacji celem uzasadnienia założonej pierwotnie tezy,

• art. 191 O.p. polegający na naruszeniu zasad swobodnej oceny dowodów, która stała się dowolna poprzez jednostronną, niekorzystną dla skarżącego jako kontrolowanego i rozstrzyganie wszelkich wątpliwości na niekorzyść skarżącego jako podatnika,

• art. 201 § 1 pkt 2 O.p., polegający na nie uwzględnieniu toczącego się postępowania sądowego, mającego istotny wpływ na sytuację prawną skarżącego w zakresie uznania go za sprawcę lub pokrzywdzonego.

Mając na uwadze powyższe zarzuty, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz zawieszenie postępowania w sprawie orzeczenia odpowiedzialności skarżącego, jako byłego członka zarządu Spółki "[...]"

z siedzibą w T. do czasu rozstrzygnięcia przez niezawisły Sąd sprawy o sygnaturze III K 400/11, będącej efektem postępowania prokuratury apelacyjnej w Krakowie i równolegle organów skarbowych, których efekty są przedmiotem niniejszej skargi.

Rozstrzygając niniejszą sprawę należy przede wszystkim wskazać, że dotyczy ona odmowy zawieszenia postępowania a nie odpowiedzialności skarżącego za zobowiązania podatkowe spółki. W sprawie ma wyłącznie zastosowanie art. 201 § 1 Ordynacji podatkowej i ocenie Sądu podlega zasadność odmowy zawieszenia postępowania w oparciu o przywołany przepis. Celem zawieszenia postępowania jest jego podtrzymanie w sytuacji, gdy nie można go zakończyć albo gdy - choć można je zakończyć - nie należy tego czynić z powodów przewidzianych w tym przepisie. Zgodnie z treścią cyt. przepisu art. 201 § 1 O.p., organ podatkowy zawiesza postępowanie:

1) w razie śmierci strony, jeżeli postępowanie nie podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe;

2) gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd;

3) w razie śmierci przedstawiciela ustawowego strony;

4) w razie utraty przez stronę lub jej ustawowego przedstawiciela zdolności do czynności prawnych;

5) w sprawie dotyczącej odpowiedzialności osoby trzeciej - do dnia, w którym decyzja, o której mowa w art. 108 § 2, stanie się ostateczna, z zastrzeżeniem art. 108 § 3 oraz art. 115 § 4;

6) (255) w razie wystąpienia, na podstawie ratyfikowanych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, do organów innego państwa o udzielenie informacji niezbędnych do ustalenia lub określenia wysokości zobowiązania podatkowego.

§ 2. Postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania organ podatkowy doręcza stronie lub jej spadkobiercom.

§ 3. Na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania służy zażalenie.

Należy wskazać, że w opinii skarżącego w sprawie ma zastosowanie art. 201 § 1 pkt 2, gdyż postępowanie karne, co do jego odpowiedzialności za nieprawidłowości w firmie - to jest okoliczność stanowiąca zagadnienie wstępne, mająca wpływ na wynik postępowania, co do orzeczenia odpowiedzialności strony za zobowiązania spółki.

Z takim stanowiskiem nie sposób się zgodzić. Przystępując do rozstrzygnięcia sprawy należy przede wszystkim odpowiedzieć na pytanie, czy postępowanie karne prowadzone wobec strony stanowi zagadnienie wstępne, o którym mowa w zacyt. przepisie.

W opinii Sądu przez pojęcie zagadnienia wstępnego rozumie się sytuację, w której wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie, będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem, uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem określonego problemu prawnego. Treścią zagadnienia wstępnego może być wypowiedź co do uprawnienia lub obowiązku, stosunku lub zdarzenia prawnego. Zagadnieniem wstępnym mogą być także inne okoliczności, które mają znaczenie prawne dla rozstrzyganej sprawy. (Porównaj wyrok NSA II FSK 1972/11 oraz wyrok z dnia 1 czerwca 1998 r. II NSA 534/98, dostępny www. orzeczenia.nsa.gov.pl).

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 22 lutego 2013 r. w sprawie o sygn. akt I FSK 524/12 określił cztery przesłanki warunkujące uznanie okoliczności za zagadnienie wstępne :

1. wyłonienie się w toku postępowania podatkowego;

2. rozstrzygnięcie kwestii prawnej ( nie faktycznej) należy do innego organu lub sądu;

3. rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od uprzedniego rozstrzygnięcia podniesionej kwestii prawnej ;

4. zależność między rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji podatkowej.

Zatem nie chodzi tu o ustalenia faktyczne a o ustalenia prawne. Jak wynika z akt sprawy , skarżący w ustaleniu faktycznym tj. czy jest winny za nieprawidłowe działania firmy - widzi przesłankę pozwalającą na stwierdzenie, że mamy do czynienia z zagadnieniem wstępnym. Ustalenia faktyczne, których najpierw wyjaśnienia domaga się skarżący w sprawie karnej, traktując je jako zagadnienie wstępne w istocie mają wyłącznie wpływ pośredni a nie bezpośredni na odpowiedzialność podatkową strony.

To oznacza, że niniejszą sprawę można zakończyć bez rozstrzygnięcia kwestii karnej, która nie ma wpływu na podatkową odpowiedzialność podatnika. Por. wyrok NSA z 14 stycznia 2011 r. I FSK 241/10.

Dodatkowo należy zwrócić uwagę na specyfikę obu różniących się od siebie postępowań, gdzie decydującą cechą jest cel każdego z postępowań.

Podsumowaniem tych rozważań może być stanowisko NSA wyrażone w wyroku z dnia 11 lutego 2011 r. w sprawie o sygn. akt I FSK 281 /10, gdzie NSA podkreślił, że postępowanie karne mające nawet bezpośredni związek ze sprawa podatkową, co do zasady, nie będzie kreować zagadnienia wstępnego w odniesieniu do postępowania podatkowego w przedmiocie określenia lub też ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego".

Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. ) skargę oddalił.

E. Kruppik – Świetlicka L. Kleczkowski M. Łent