Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1617/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-02-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznaje ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz ...kwotę  ...stanowiącą 23% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2015 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2014 r.nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. S. kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) oraz kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy), stanowiącą 23% podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Adwokat M. S. decyzją Dziekana Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] z dnia 15 stycznia 2015 r., został wyznaczony, na podstawie art. 37a ust. 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2014 r., poz. 635 ze zm.), do prowadzenia spraw adw. I. G., wyznaczonej w niniejszej sprawie pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej M. L. (k-59).

Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 16 lutego 2015 r. skarżącą reprezentował aplikant adwokacki, działający z upoważnienia adw. M. S., który wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu i oświadczył, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części (k-67).

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych

i udokumentowanych wydatków.

Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461), zwanym dalej rozporządzeniem.

Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, wysokość stawki minimalnej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w "innej sprawie", to jest takiej, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, albo adwokat nie sporządził skargi i nie brał udziału w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynosi 240 zł.

Ponadto w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

W niniejszej sprawie udzielona stronie skarżącej pomoc prawna polegała na udziale w rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 16 lutego 2015 r. upoważnionego, przez wyznaczonego w sprawie adwokata, aplikanta adwokackiego.

Stosownie do powołanych wyżej przepisów ustalono, że należne pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie wynosi 240 zł, które - stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia - powinno być podwyższone o podatek od towarów i usług, wynoszący na dzień wydania niniejszego postanowienia 23%.

Oznacza to, że w tym przypadku, kwota podatku wynosi 55,20 zł.

Ponadto, w niniejszej sprawie zostało złożone, stosownie do § 20 rozporządzenia, wymagane oświadczenie.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 250 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. oraz stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c, a także w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia, postanowiono, jak w sentencji.

Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146 a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.).