Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 2578/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-11-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej~Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 1 i 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogdan Lubiński po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej "G." sp. z o.o. w upadłości układowej z siedzibą w N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 8 maja 2014 r. sygn. akt I SA/Lu 519/13 w zakresie odrzucenia skargi "G." sp. z o.o. z siedzibą w N. (obecnie: "G." sp. z o.o. w upadłości układowej z siedzibą w N.) na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Białej Podlaskiej z dnia 26 marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od gier za marzec 2011 r. postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 8 maja 2014 r., sygn. akt I SA/Lu 519/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę "G." sp. z o.o. w N. (zwanej dalej "spółką", "skarżącą") na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Białej Podlaskiej z dnia 26 marca 2013 r. w przedmiocie podatku od gier za marzec 2011 r.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w dniu 29 kwietnia 2013 r. spółka, działająca przez pełnomocnika, wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Białej Podlaskiej z dnia 26 marca 2013 r. w przedmiocie podatku od gier za marzec 2011 r.

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od wymienionej skargi skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Postanowieniem z dnia 10 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 27 lutego 2014 r., sygn. akt II FZ 1354/13, oddalił zażalenie na to postanowienie.

Wobec powyższego, w wykonaniu zarządzenia przewodniczącej Wydziału I z dnia 24 marca 2014 r., pełnomocnik skarżącej wezwany został do uiszczenia należnego wpisu od ww. skargi w kwocie 206 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącej w dniu 31 marca 2014 r., lecz opłata nie została uiszczona.

Sąd pierwszej instancji stwierdził, że skoro pomimo prawidłowo doręczonego wezwania skarżąca, działająca przez pełnomocnika, nie uiściła wpisu od skargi, skargę tę należało odrzucić.

Powyższe postanowienie zostało zaskarżone w całości skargą kasacyjną spółki, która wniosła o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie od organu na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych. Wniosła także o przeprowadzenie przez NSA uzupełniającego dowodu z załączonego dokumentu, wskazując, że jego treść ma zasadnicze znaczenie do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, a wnioskowany dowód nie spowoduje przedłużenia postępowania w sprawie.

Na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – zwanej dalej "p.p.s.a.") spółka zarzuciła naruszenie art. 6 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, poprzez pozbawienie strony prawa do sprawiedliwego i publicznego rozpatrzenia jej sprawy w rozsądnym terminie przez niezawisły i bezstronny sąd, co nastąpiło na skutek obciążenia skarżącej wygórowaną opłatą, której nie była ona w stanie uiścić, przy jednoczesnej odmowie uwzględnienia wniosku strony o zwolnienie jej z obowiązku uiszczenia tej należności z uwagi na całkowity brak ekonomicznej zdolności do jej uregulowania.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie w całości, oddalenie wniosku o przeprowadzenie uzupełniającego dowodu z dokumentu oraz o zasądzenie na rzecz organu kosztów postępowania wg nom przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).

Wezwanie do uiszczenia wpisu doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącej w dniu 31 marca 2014 r. Zakreślony termin – bezskutecznie – upłynął z dniem 7 kwietnia 2014 r.

Powołany art. 220 § 3 p.p.s.a. jednoznacznie stanowi, że: "Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.". Sformułowanie "podlegają odrzuceniu" przesądza o obowiązku Sądu odrzucenia środka prawnego (skargi), od którego wpis nie został uiszczony w zakreślonym terminie. Obowiązek ten WSA w Lublinie zrealizował prawidłowo.

Bez wpływu na ocenę prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia pozostają przy tym twierdzenia zawarte w skardze kasacyjnej dotyczące sytuacji majątkowej spółki, czy też postanowienie Sądu Rejonowego dla Krakowa-Śródmieście w Krakowie z dnia 11 lutego 2014 r., sygn. akt VIII GU 212/13/S o ogłoszeniu upadłości spółki z możliwością zawarcia układu. Rozważanie przedstawionych okoliczności w toku rozpoznawania skargi kasacyjnej od postanowienia odrzucającego skargę ze względu na nieuiszczenie - mimo wezwania - wpisu sądowego należało uznać za niedopuszczalne.

W świetle przedstawionych okoliczności brak jest jakichkolwiek podstaw do stwierdzenia, że zaskarżone postanowienie naruszało prawo. W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd pierwszej instancji był bowiem zobligowany do odrzucenia skargi z powodu nieopłacenia wpisu sądowego, mimo skierowania do skarżącego odpowiedniego wezwania.

Mając na uwadze, przedstawione okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i § 3 p.p.s.a.

Odnosząc się natomiast do wniosku Dyrektora Izby Celnej zawartego w odpowiedzi na skargę kasacyjną o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego, mając na uwadze uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2008 r. (sygn. akt I OPS 4/07), dostępne: www.orzeczenia.nsa.gov.pl, w której przyjęto, że przepisy art. 203 i art. 204 p.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie Sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie.