Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 824/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2012-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] września 2012 r., Nr [...] w przedmiocie określenia kwoty cła, podatku akcyzowego, opłaty paliwowej i podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2012 r., Nr [...], Naczelnik Urzędu Celnego określił kwotę cła, podatku akcyzowego, opłaty paliwowej i podatku od towarów i usług.

J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na powyższą decyzję oraz na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] października 2012 r., Nr [...], w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od wspomnianej wyżej decyzji określającej kwotę cła, podatku akcyzowego, opłaty paliwowej i podatku od towarów i usług.

W odpowiedzi na wezwanie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, skarżący wyjaśnił w piśmie z dnia 5 grudnia 2012 r., że skarga dotyczy decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] września 2012 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Skargę do sądu administracyjnego, można wnieść na akt administracyjny ostateczny, który został wydany w wyniku rozpoznania wniesionego przez stronę przysługującego jej środka zaskarżenia (w niniejszej sprawie odwołania). Zatem sąd może rozpoznać merytorycznie skargę, która została wniesiona od decyzji po wyczerpaniu dwuinstancyjnego postępowania administracyjnego, a nie bezpośrednio od orzeczenia wydanego w pierwszej instancji. Skarga do sądu administracyjnego, złożona bezpośrednio od orzeczenia wydanego przez organ administracyjny pierwszej instancji jest niedopuszczalna niezależnie od tego czy strona wyczerpała, czy też nie, przysługujące jej w postępowaniu administracyjnym środki zaskarżenia (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 21 maja 2008 r., sygn. akt II SA/Bk 721/07).

Skarga w rozpoznawanej sprawie dotyczy decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] września 2012 r., Nr [...], w przedmiocie określenia kwoty cła, podatku akcyzowego, opłaty paliwowej i podatku od towarów i usług. Decyzja zawierała pouczenie o możliwości jej zakwestionowania w drodze odwołania do Dyrektora Izby Celnej w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, za pośrednictwem organu, który wydał decyzję.

Skargę J. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na powyższą decyzję organu pierwszej instancji uznać zatem należało za niedopuszczalną w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.