Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1302/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-10-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Utrzymano w mocy zarządzenie - art. 260 §1 ustawy PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 49 § 1-2, art. 259 § 1, 260 § 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 8 października 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Artur Kuś po rozpoznaniu w dniu 8 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu P. s.c. od zarządzenia starszego referendarza sądowego z dnia 23 sierpnia 2018 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi P. s.c. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2018 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od września do grudnia 2013 r. postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.


UZASADNIENIE

Skarżąca P. s.c. (dalej: "Skarżąca", "Spółka") w piśmie datowanym na 4 lipca 2018 r. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Pismem datowanym na 13 lipca 2018 r. Skarżąca została wezwana m.in. do złożenia w sądzie wypełnionego i podpisanego wniosku o przyznanie prawa pomocy na formularzu PPPr w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Pismo zawierające ww. wezwanie wraz z załączonym formularzem PPPr zostało doręczone Skarżącej 31 lipca br.

Zarządzeniem z dnia 23 sierpnia 2018 r. starszy referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek Skarżącej o przyznanie prawa pomocy z uwagi na to, iż Skarżąca nie uczyniła zadość wezwaniu w przepisanym terminie.

Skarżąca od powyższego zarządzenia referendarza sądowego wniosła w przepisanym terminie sprzeciw.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. W świetle zaś art. 258 § 2 pkt 6 p.p.s.a., do czynności referendarza sądowego w zakresie prawa pomocy należy m.in. wydawanie zarządzeń o pozostawieniu wniosków bez rozpoznania.

Art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. § 2 wzmiankowanego przepisu stanowi zaś, że jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Na zarządzenie przysługuje zażalenie. Zgodnie zaś z § 4 wyżej wymienionego artykułu, czynności, o których mowa w § 1 i 2, może wykonywać referendarz sądowy.

Referendarz sądowy wezwał skarżącą do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPPr w terminie 7 dni od dnia dręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie wraz z formularzem PPPr doręczono skarżącej w dniu 31 lipca 2018 r. W związku z powyższym termin do wykonania wezwania upływał z dniem 7 sierpnia 2018 r.

Skarżąca w zakreślonym terminie nie uzupełniła braków wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez nadesłanie uzupełnionego formularza PPPr. Rozstrzygnięcie starszego referendarza sądowego w tym zakresie jest więc prawidłowe i brak jest podstaw do jego zmiany.

Należy jednocześnie podkreślić, że pozostawienie wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania nie pozbawia stronę możliwości ubiegania się o jego przyznanie na dalszym etapie postępowania.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie starszego referendarza sądowego.