Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1817/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-08-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6160 Ochrona gruntów rolnych i leśnych
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Środowiska
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art 61§ 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W.M. na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty z tytułu wyłączenia z produkcji leśnej gruntów leśnych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 19 maja 2016 r. M. M., reprezentowany przez adwokata, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w L. z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty z tytułu wyłączenia z produkcji leśnej gruntów leśnych.

W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu skarżący podniósł, że wykonanie decyzji będzie wiązać się dla niego z zaistnieniem znacznej szkody majątkowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 – zwaną dalej Ppsa) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu, jednak dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez sąd na wniosek skarżącego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Podkreślić należy, że na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Niewskazanie we wniosku okoliczności uzasadniających twierdzenie, ze zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez Sąd (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2006r., s. 189). Analogiczne stanowisko prezentowane jest w orzecznictwie sądów administracyjnych, gdzie wielokrotnie podkreślano, że uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. FZ 65/04, z dnia 19 sierpnia 2010 r., sygn. akt II OZ 773/10, z dnia 19 lutego 2009 r. sygn. akt I OZ 99/09, z dnia 23 stycznia 2009 r., sygn. akt I OZ 8/09).

W ocenie Sądu złożony w niniejszej sprawie wniosek nie pozwala na ocenę, czy wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować skutki, o jakich mowa w art. 61 Ppsa.

We wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący podał, że niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo zaistnieniem znacznej szkody majątkowej. Zauważyć należy, że skarżący w żaden sposób nie wykazał, że konieczność uiszczenia ustalonej w zaskarżonej decyzji kwoty w wysokości 1780,86 zł wiązać się będzie z zaistnieniem znacznej szkody majątkowej. Ponadto ewentualna zapłata nałożonej opłaty nie wywoła stanu, który byłby nieodwracalny, skoro chodzi o świadczenie pieniężne, którego spełnienie z natury rzeczy jest odwracalne.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa orzekł jak w sentencji.