Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1278/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-01-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 pkt 31 w zw. z  pkt 47, art. 122 ust. 1 pkt 3 lit. b
journal: Dz.U. 2005 nr 108 poz 908
law: Ustawa z dnia  20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Kiermaszek, Sędziowie Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędzia WSA Andrzej Matan (spr.), Protokolant referent - stażysta Marta Zasoń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi P.S. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. [...], wydaną na podstawie art. 127 § 2 oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) – dalej: k.p.a; art. 122 ust. 1 pkt 3 lit. b/ ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2005 r. Nr 108 poz. 908 ze zm.)- dalej: ustawa , Komendant Wojewódzki Policji w K. utrzymał w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Policji w K. z dnia [...] r. nr [...] wydaną w przedmiocie skierowania P. S. zam. [...],[...], na badanie lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań do kierowania pojazdem.

Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny:

W dniu 27 kwietnia 2010 r. w miejscowości I. gmina O. funkcjonariusz Wydziału Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji w K. zatrzymał skarżącego , który będąc w stanie nietrzeźwości kierował rowerem na drodze publicznej. Badanie przeprowadzone urządzeniem kontrolno-pomiarowym o godz. 14,57 wykazało 0,99 mg/dm3 zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu , kolejnie badania przeprowadzone o godz. 15,14 – 0,42 mg/dm3 i o 15,27 – 0,32 mg/dm3.

W związku z powyższym , zawiadomieniem z dnia 31 maja 2010 r. Komendant Powiatowy Policji w K. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie skierowania skarżącego na badanie lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań do kierowania pojazdem.

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Komendant Powiatowy Policji w K. , działając na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 3 lit. b/ ustawy- Prawo o ruchu drogowym , skierował skarżącego na badanie lekarskie. W uzasadnieniu wskazał , iż decyzja została wydana ze względu na kierowanie przez skarżącego pojazdem w stanie nietrzeźwości

W odwołaniu z dnia 23 sierpnia 2010 r. od powyższej decyzji P. S. podniósł , iż decyzja ta jest dla niego krzywdząca. Nie ma wystarczających podstaw do skierowania go na badania lekarskie . Kierowanie pojazdem pod wpływem alkoholu było jednorazowym incydentem. Jak podkreśla , w miejscu zamieszkania cieszy się dobra opinią i nie był do tej pory karany. Unika spożywania alkoholu.

Decyzją z dnia [...] r. [...] Komendant Wojewódzki Policji w K. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Powołując się na treść art. 122 ust. 1 pkt 3 lit. b/ ustawy organ odwoławczy wskazał, iż badaniu w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań do kierowania pojazdem, podlega kierujący pojazdem w stanie nietrzeźwości lub po użyciu środka działającego podobnie do alkoholu. Wystarczającą przesłanką kierowania na powyższe badanie jest udokumentowany fakt prowadzenia pojazdu w stanie nietrzeźwości, a nie prawomocne orzeczenie sądu karnego. Zgodnie z art. 2 pkt. 31 w zw. z pkt. 47 ustawy-Prawo o ruchu drogowym rower , chociaż poruszany siłą mięśni , jest pojazdem. W toku postępowania wyjaśniającego ustalono , iż skarżący w dniu 27 kwietnia 2010 r. prowadził pojazd-rower w stanie nietrzeźwości. Stan faktyczny został ustalony w oparciu o wyniki badań na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu , co zostało udokumentowane w protokole , podpisanym przez skarżącego , mającym walor dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 76 § 1 k.p.a. Stanowi on dowód tego , co zostało w nim urzędowo stwierdzone , zaś ustalenia w nim zawarte nie były kwestionowane przez P. S. Organ kontroli ruchu drogowego , jak podkreśla organ odwoławczy , jest zobowiązany kierować na badania lekarskie osobę prowadzącą pojazd w stanie nietrzeźwości, zaś okoliczności przytoczone przez skarżącego w odwołaniu nie stanowią podstawy do odstąpienia od tej czynności.

Na decyzję organu odwoławczego P. S. w dniu 15 października n 2010 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach . W skardze zostały powtórzone argumenty podnoszone w odwołaniu.

W odpowiedzi na skargę z dnia 17 listopada 2010 r. Komendant Wojewódzki Policji w K. wniósł o jej oddalenie , przywołując argumenty przywołane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ).

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd badając legalność zaskarżonej decyzji ocenia , czy jest ona zgodna z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Badając legalność zaskarżonej decyzji Sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego bądź procesowego uzasadniającego jej uchylenie.

Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2005 r. Nr 108 poz. 908 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 122 ust. 1 pkt 3 lit. b/ powołanej ustawy badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu orzeczenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem podlega kierujący pojazdem skierowany w drodze decyzji przez organ kontroli ruchu drogowego, jeżeli kierował pojazdem w stanie nietrzeźwości. Pojęcie pojazdu , o jakim mowa w powołanym przepisie obejmuje również rower. Zgodnie bowiem z art.2 pkt. 47 rower jest pojazdem jednośladowy lub wielośladowy poruszany siłą mięśni osoby jadącej tym pojazdem. Na marginesie przyjdzie zauważyć, że decyzja o skierowaniu na badania psychologiczne ze względu na prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości może być podjęta na podstawie art. 124 ust. 1 pkt. 2 a/ Prawa o ruchu drogowym jedynie wobec osoby , która kierowała pojazdem silnikowym.

Na podstawie § 2 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami ( Dz. U. z 2004 r. Nr 2, poz. 15) kierującemu pojazdem, o którym mowa w art. 122 ust. 1 pkt. 3 ustawy- Prawo o ruchu drogowym, decyzję o skierowaniu na badanie lekarskie wydaje komendant powiatowy policji, w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia, w którym kierował on pojazdem w stanie nietrzeźwości lub po użyciu środka działającego podobnie do alkoholu.

Przepisy ustawy-Prawo o ruchu drogowym nie zawierają definicji "stanu nietrzeźwości" , w związku z tym należy zastosować definicję legalną zawartą w art. 115 § 16 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r.- Kodeks karny (Dz.U. Nr 88 ,poz. 553 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem stan nietrzeźwości zachodzi wtedy, gdy zwartość alkoholu we krwi przekracza 0,5‰ albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub zawartość alkoholu w 1 dcm3 wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Analogicznie stan ten określono w art. 46 ust. 3 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz.U. z 2007 r. , Nr 70 , poz. 473 ze zm.).

Wskazać należy, iż celem powołanego przepisu art. 122 ust. 1 pkt 3 lit. b/ Prawa o ruchu drogowym jest ustalenie, czy istnieją przeciwwskazania zdrowotne do kierowania pojazdem osoby, która prowadziła pojazd w stanie nietrzeźwości. W przypadku stwierdzenia istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami starosta zobowiązany jest – na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy – wydać decyzję o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdem silnikowym. Decyzję taką starosta wydaje również w sytuacji, gdy kierujący nie podda się badaniom lekarskim w trybie określonym w art. 122 ust. 1 pkt 3 lit. b/ (na podstawie art. 140ust. 1 pkt 4 lit. b/ ustawy).

W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie zgromadzony materiał dowodowy pozwalał organom administracji publicznej przyjąć, że skarżący w dniu 27 kwietnia 2010 r., w miejscowości I., gmina O. kierował pojazdem (rowerem) w stanie nietrzeźwości. Na powyższe wskazuje uwierzytelniona kopia protokołu użycia urządzenia kontrolno-pomiarowego do ilościowego oznaczania alkoholu w wydychanym powietrzu z dnia 27 kwietnia 2010 r., z której wynika, że w trakcie trzech kolejnych badań, urządzenie wykazało zawartość alkoholu w wydychanym przez skarżącego powietrzu odpowiednio w wynikach 0.99 mg/dm3, 0,42 mg/dm3 i 0,32 mg/dm3. Na niekorzyść skarżącego przemawia również fakt, iż w dniu zdarzenia, bezpośrednio po przeprowadzonych badaniach na obecność alkoholu w wydychanym powietrzu , nie kwestionował on ich wyników, nie żądał pobrania krwi i nie składał żadnych uwag do protokołu użycia urządzenia kontrolno-pomiarowego. Z protokołu wynika ponadto, że skarżący oświadczył, iż w dniu zdarzenia o godzinie 12,00 spożywał alkohol (1 litr piwa). Powyższe dane zostały potwierdzone własnoręcznym podpisem skarżącego.

Dla ceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nie ma istotnego znaczenia fakt, iż decyzja Komendanta Powiatowego Policji w K. w sprawie skierowania na badania lekarskie została wydana z naruszeniem wskazanego wyżej 30 dniowego terminu , liczonego od daty zdarzenia.

Ze względu na rozbieżności istniejące w orzecznictwie sądowym w kwestii charakteru analogicznego terminu (instrukcyjny czy materialnoprawny) , dotyczącego kierowania na badania psychologiczne na podstawie art. 124 ust. 1 pkt. 2 a/ ustawy , Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 20 maja 2010 r. , w składzie 7 sędziów , podjął uchwałę I OPS 12/09 następującej treści: "Termin do wydania przez organ kontroli ruchu drogowego decyzji o skierowaniu na badania psychologiczne,o którym mowa w § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 1 kwietnia 2005 r. w sprawie badań psychologicznych kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami oraz wykonujących pracę na stanowisku kierowcy Dz. U. Nr 69, poz. 622 ze zm.) jest terminem instrukcyjnym ." Wobec identycznej konstrukcji terminu określonego w § 2 ust. 2 Rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, uznać go także trzeba za instrukcyjny. W związku z tym przekroczenie tego terminu nie skutkuje utratą kompetencji właściwego organu do podjęcia decyzji o skierowaniu na badania lekarskie.

W tym stanie rzeczy , organy orzekające w niniejszej sprawie trafnie uznały, że wystąpiły przesłanki skierowania skarżącego na badanie lekarskie w trybie

art. 122 ust. 1 pkt 3 lit. b/ Prawa o ruchu drogowym.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.s.a. oddalił skargę.