Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 153/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-08-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 2
journal: Dz.U. 2010 nr 95 poz 613
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Alojzy Skrodzki, Sędziowie sędzia WSA Jarosław Trelka, sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska (sprawozdawca), Protokolant referent stażysta Karol Kodym, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 sierpnia 2013 r. sprawy ze skargi S. S. i T. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławcze w W. z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2011 r. oddala skargę


UZASADNIENIE

Burmistrz P. decyzją z [...] lutego 2011 r. określił Skarżącym – T. S. i S. S. podatek od nieruchomości na rok 2011 za nieruchomość położoną w P. przy ul. [...] [...], na kwotę 334 zł.

W uzasadnieniu wskazał, że do opodatkowania przyjęto: 1 - grunty pozostałe o powierzchni 595,00 m² i 2 - komórki o powierzchni 32,00 m². Ustalając wysokość podatku od nieruchomości na rok 2011 za ww. nieruchomość położoną w P. przy ul. [...] organ uwzględnił dane wykazane przez Skarżącego w informacji w sprawie podatku od nieruchomości z dnia 15 kwietnia 2008 r. i dane wynikające z wypisu z rejestru gruntów z dnia 8 kwietnia 2010 r. oraz zastosował stawki podatkowe, o których mowa w uchwale numer [...] Rady w P. z dnia [...] października 2010 r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości na rok 2011 (opubl. w Dz. Urz. Wojew. Mazow. z 2010 r. numer 206, poz. 6520).

W odwołaniu od powyższej decyzji Skarżący wskazali, że ich zdaniem zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem zasady legalizmu, przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami, dóbr osobistych skarżących oraz prawa własności. Do odwołania zostało między innymi załączone postanowienie nr [...] M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z [...] października 2012 r. o uchyleniu postanowienia Starosty w P. z dnia [...] czerwca 2012r. w przedmiocie zawieszenia postępowania wszczętego z urzędu w sprawie doprowadzenia zapisów w ewidencji gruntów i budynków dotyczących działek stanowiących nieruchomość objętych zbiorem dokumentów [...] do zgodności ze stanem prawnym w zgromadzonych w w/w. zbiorze dokumentach.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z [...] listopada 2012 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu powołało się na art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.), art. 1a ust. 3 i art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2010r. Nr 95, poz. 613) dalej "u.p.o.l." i wskazało, że działka numer ewid. [...] w ewidencji gruntów sklasyfikowana jest jako "zurbanizowane tereny niezabudowane" oznaczone symbolem "Bp", na co wskazuje wypis z rejestru gruntów z 8 kwietnia 2010 r., sporządzony przez Starostę P.. Organ podkreślił, że dane zawarte w ewidencji gruntów mają walor dokumentu urzędowego zgodnie z art. 194 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.), dalej: "O.p."

Organ wyjaśnił także, że w aktach sprawy znajduje się informacja w sprawie podatku od nieruchomości, złożona przez Skarżącego15 kwietnia 2008 r., w której wykazał on takie same składniki nieruchomości i taką samą ich powierzchnię, tj. powierzchnię gruntu (zaliczanego do gruntów pozostałych), jako 595 m² i powierzchnię budynków pozostałych komórki (komórki - szopy na materiały budowlane) jako 32,00 m². Organ stwierdził, że informacja ta nie była później aktualizowana przez skarżących.

Nieruchomość położona w P. przy ul. [...] podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych. Zdaniem organu odwoławczego wysokość podatku od nieruchomości ustalona przez organ pierwszej instancji na kwotę 334 zł jest prawidłowa.

W skardze na powyższą decyzję Skarżący podobnie jak w odwołaniu podnieśli, że Burmistrz P. odmawia ich posesji nadania numeru. Wskazali, że ich zdaniem zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem zasady legalizmu, przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami, dóbr osobistych skarżących oraz prawa własności. Skarżący wskazali także 21 innych aktów prawnych, które ich zdaniem zostały naruszone, nie wskazując dokładnie konkretnych przepisów. Podnieśli szereg okoliczności związanych - ich zdaniem - z szeregiem nieprawidłowości jakie mają miejsce w odniesieniu do opodatkowanej nieruchomości, "fałszerstw i oszustw" popełnionych celowo przez Burmistrza oraz Starostę p., ściśle związanych z toczącym się postępowaniem sądowym w wydziale cywilnym w sprawie o sygn. akt [...] w przedmiocie zniesienia współwłasności. W obszernym uzasadnieniu skargi Skarżący nawiązali do licznych nielegalnych procederów w ramach spraw toczących się przed Sądem Rejonowym w P..

W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Spór w niniejszej sprawie dotyczył zasadności opodatkowania nieruchomości położonej w P. przy ul. [...]. Rozstrzygając ten spór Sąd przyznał rację organom podatkowym, podzielając pogląd zawarty w zaskarżonej decyzji.

Jak wynika z treści powoływanego w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.), podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków (podkreślenie Sądu) i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego dominuje stanowisko, że organy podatkowe nie mogą dokonywać samodzielnych ustaleń co do przedmiotu opodatkowania, jak i podmiotu podatkowego. Od tej reguły, potwierdzonej treścią art. 21 ust. 1 Prawa geodezyjnego i kartograficznego, nie zostały przewidziane w tym przepisie żadne wyjątki, a zatem organy ustalające wysokość zobowiązań podatkowych nie są uprawnione do przyjęcia w zasadzie innej podstawy wymiaru podatku, niż dane wskazane w ewidencji gruntów (por. uchwała NSA z dnia 27 kwietnia 2009 r., II FPS 1/09, ONSAiWSA 2009/5/88, wyrok NSA z dnia 13 stycznia 2010 r. II FSK 1243/08, wyrok NSA z dnia 30 czerwca 2009 r., II FSK 1410/07, dostępne na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy bowiem wskazać, że dane zawarte w ewidencji mają walor dokumentu urzędowego. Podważenie tych zapisów, bądź też ich zmiana, może nastąpić w postępowaniu prowadzonym przed właściwymi w tej sprawie organami administracji. W postępowaniu podatkowym przeprowadzenie tego rodzaju postępowania nie jest możliwe (por. wyrok NSA z dnia 15 kwietnia 2008 r., II FSK 372/07, wyrok NSA z dnia 14 września 2010 r., II FSK 690/09, dostępne na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl).

Również w jednym z ostatnich orzeczeń odnoszących się do omawianej problematyki, NSA w wyroku z dnia 20 czerwca 2012 r., podkreślał, że ewidencja gruntów i budynków, o której mowa w art. 21 ust. 1 Prawa geodezyjnego i kartograficznego, nie może stanowić przedmiotu merytorycznej oceny sądów administracyjnych w sprawie podatkowej, w której do sądu pierwszej instancji nie zostały, bo nie mogły zostać zaskarżone, odrębne od podatkowych akty lub czynności z zakresu prowadzenia wymienionej ewidencji. (wyrok NSA, sygn. akt II FSK 2511/10; opublikowany w: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Na podstawie art. 22 ust. 1 p.g.k., ewidencję gruntów i budynków prowadzą starostowie. Z akt sprawy wynika, że przed starostą w P. toczy się postępowanie w celu doprowadzenia zapisów w ewidencji gruntów i budynków dotyczących działek stanowiących nieruchomość objętych zbiorem dokumentów [...] do zgodności ze stanem prawnym wykazanym w zgromadzonych w w/w. zbiorze dokumentach. Jeżeli zatem w postępowaniu administracyjnym przed Starostą w P. Skarżący przeprowadzą skuteczny przeciwdowód przeciwko treści dokumentu urzędowego w postaci znajdującego się w aktach sprawy wypisu z rejestru gruntów z dnia 8 kwietnia 2010 r., co do tożsamości przedmiotu zbioru dokumentów [...] oraz bazującego na nim wypisu z rejestru gruntów z nieruchomością Skarżących, wówczas pojawi się możliwość rozważenia weryfikacji decyzji, w której opodatkowano nieruchomości położone w P., przy ul. [...].( por. wyrok NSA z dnia 9 maja 2013r. II FSK 1897/11). Dopiero w przypadku zmiany ewidencji gruntów w związku z prowadzonymi przez lub z udziałem Skarżących wieloma postępowaniami administracyjnymi i sądowymi, Skarżącym przysługiwać będzie prawo złożenia wniosku o wznowienie postępowania podatkowego zakończonego ostateczną decyzją, w oparciu o przesłankę lub przesłanki, zawarte w art. 240 § 1 o.p. oraz żądanie ewentualnej zmiany skarżonej decyzji. Do czasu zmiany ewidencji gruntów wiążą, w tym przedmiocie wszystkie organy obowiązujące w niej zapisy. Na tym etapie postępowania wyrażenie przez Sąd odmiennego poglądu, stanowiłoby o istotnym uchybieniu przepisów art. 2 ust. 2 u.p.o.l. w zw. z postanowieniami art. 21 P.g.k.

W tym stanie rzeczy Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.

.