Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 301/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-03-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art.61 par.3 i par.5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Aneta Trochom - Tuchorska po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2013r., nr [...] w sprawie ze skargi B. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2015r., nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji w sprawie podatku od towarów i usług postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2013r., nr [...]


UZASADNIENIE

Skarżąca B.P. pismem z 28 grudnia 2015r. - wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2015 r. w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji w sprawie podatku od towarów i usług.

W przedmiotowej skardze Skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2013r., nr [...] .

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", Sąd może wstrzymać w drodze postanowienia wykonanie aktu organu administracji, jeżeli zaistnieją określone w tym przepisie warunki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Zaznaczenia wymaga, że nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów administracyjnych dotyczy tych spośród nich, które takiemu wykonaniu podlegają, a zatem korzystają z przymiotu wykonalności. Co istotne przedmiotem wstrzymania na gruncie art. 61 § 3 P.p.s.a. mogą być tylko akty wydane lub podjęte w postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. Oznacza to, że wstrzymaniu wykonania mogą podlegać jedynie zaskarżone akty, akty wydane w pierwszej instancji oraz akty w stosunku, do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli.

W rozpatrywanej sprawie Skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania nieostatecznej decyzji, wydanej przez organ pierwszej instancji określającej Skarżącej zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług w sytuacji, gdy przedmiotem skargi jest postanowienie organu odwoławczego utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] grudnia 2013r., nr [...] o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności ww. decyzji. Skarżąca żąda zatem wstrzymania wykonania aktu, który nie będzie przedmiotem badania jego zgodność z prawem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie ze skargi na wskazane postanowienie.

W ocenie Sądu, skoro zaskarżone postanowienie dotyczy kwestii proceduralnych - nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji wymiarowej, zaś decyzja organu pierwszej instancji odnosi się do kwestii materialnoprawnych – określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2008r., uznać należy, że są to dwie odrębne sprawy administracyjne. Nie zachodzi w takiej sytuacji tożsamość przedmiotowa spraw, dlatego też decyzji wydanej przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. nie można uznać za akt, wydany w granicach tej samej sprawy, co będące przedmiotem złożonej skargi postanowienie organu odwoławczego w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji wymiarowej. Jakkolwiek nie budzi wątpliwości, że wskazane sprawy pozostają w związku chronologicznym i podmiotowym, ale ze względu na odrębność zakresów przedmiotowych nie można uznać, iż tworzą one tę samą sprawę w znaczeniu materialnym.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym, nie można orzec o wstrzymaniu wykonania decyzji wymiarowej, wydanej przez organ pierwszej instancji. Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. postanowienie NSA z 1 grudnia 2011r., sygn. akt I FZ 403/11, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa. gov.pl).

Ponadto Sąd wskazuje, że instytucja nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji wydanej w pierwszej instancji ma na celu umożliwienie wykonania wynikającego z niej obowiązku podatkowego zanim zostanie wydana i doręczona podatnikowi decyzja organu odwoławczego, która stosownie do art. 128 Ordynacji podatkowej jest decyzją ostateczną. Z chwilą wydania decyzji przez organ odwoławczy ustają skutki prawne, jakie wiązały się z wydaniem postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności. Byt postanowienia o rygorze natychmiastowej wykonalności jest zatem zdeterminowany istnieniem w obrocie prawnym decyzji nieostatecznej, do której postanowienie to się odnosi (por. wyrok WSA w Gdańsku z 27 kwietnia 2011r., sygn. akt I SA/Gd 105/11, wyrok WSA w Bydgoszczy z 6 kwietnia 2011r., sygn. akt I SA/Bd 1007/10).

Dodatkowo wskazać należy, że zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania wobec aktów stwierdzających lub tworzących po stronie swoich adresatów obowiązki prawne lub uprawnienia może nastąpić jedynie wtedy, gdy we wniosku o wstrzymanie danego aktu ujawnione zostaną okoliczności uzasadniające jej zastosowanie, przy czym Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania danego aktu, a katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania aktu jest zamknięty (por. postanowienie NSA z 3 listopada 2011r., II OZ 1047/11, LEX nr 984678).

Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.