Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 429/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2006-11-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 37, art. 17
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 58 par. 1 pkt 6, art. 52 par. 1,2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Sędziowie: Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik Sędzia WSA Małgorzata Włodarska (spr.) Protokolant Arkadiusz Skomra po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 listopada 2006 r. sprawy ze skargi Gerarda D. na pismo Burmistrza Miasta A. z dnia [...] 2004 r., nr [...] i pismo Zarządu Pracowniczego Ogrodu Działkowego "K." w A. z dnia [...] 2004 r. w przedmiocie przekazania ogródków działkowych w użytkowanie wieczyste postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

II SA/Bd 429/06

UZASADNIENIE

Gerard D. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Bydgoszczy skargę z dnia [...] 2006 r. na pismo Urzędu Miejskiego w A. z dnia [...] 2004 r., podpisane przez zastępcę Burmistrza oraz na pismo Zarządu Pracowniczego Ogrodu Działkowego (POD) "K." w A. z dnia [...] 2004 r. Pisma te załączył do swojej skargi. W uzasadnieniu skargi wskazał, że Grupa Inicjatywna złożyła trzy wnioski: z dnia [...] 2000 r., z dnia [...] 2000 r. do Zarządu Gminy, oraz [...] 2004 r. do Rady Miasta A. i pomimo upływu czasu nie podjęto żadnej decyzji w odpowiedzi na te wnioski, co uniemożliwia dochodzenie słusznych praw na drodze postępowania administracyjnego. Skarżący nie wskazał czego wnioski te dotyczyły. W uzasadnieniu skargi ponadto przedstawił szereg zarzutów w stosunku do Zarządu POD "K.", jego Komisji Rewizyjnej, Skarbnika i Prezesa. Dotyczą one niekompetencji i niegospodarności tych organów.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz A. wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. W uzasadnieniu wskazał, że POD "K." został nieodpłatnie przekazany w użytkowanie na czas nieoznaczony na rzecz Wojewódzkiego Zarządu Polskiego Związku Działkowców (WZPZD) decyzją z dnia [...] 1986 r., co zostało ujawnione w księdze wieczystej [...]. Podał ponadto, że wszelkie sprawy związane z działalnością pracowniczych ogrodów działkowych prowadzą organa PZD oraz, że Zarząd POD "K." poinformował pismem z dnia [...] 2005 r. o tym, że nie upoważniał Grupy Inicjatywnej do występowania w jego imieniu. Podał, że Rodzinny Ogród Działkowy (ROD) "K." znajduje się w wykazie funkcjonujących na terenie Miasta A. rodzinnych ogrodów działkowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Stosownie do treści przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269; z późn. zm.), Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. decyzje administracyjne;

2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Pisma, które zaskarżył skarżący nie mieszczą się w żadnej z wyżej wymienionych kategorii. Pismo Zastępcy Burmistrza z [...] 2004 r. jest adresowane do Zarządu Ogrodów Działkowych "K." i zawiera informacje na temat stanu faktycznego i prawnego ogrodu i PZD w kontekście wniosków działkowiczów o przekazanie im w użytkowanie wieczyste terenów zajmowanych przez ogrody działkowe. Zawarto w nim pogląd, że aktualnie brak podstaw prawnych do przekazania tych gruntów poszczególnym użytkownikom działek. Jest w nim także zawarta prośba o zajęcie stanowiska w sprawie wniosków działkowiczów w formie pisemnej, w terminie 30 dni. Drugie z zaskarżonych pism jest adresowane do Urzędu Miasta w A. Z jego treści wynika, że jest odpowiedzią na pismo Zastępcy Burmistrza z dnia [...] 2004 r. Znajdują się w nim informacje o stanie prawnym POD "K." i zapewnienie co do tego, że Zarząd POD "K." nie zamierza wystąpić ze struktur PZD, ani pozbawić prawa użytkowania gruntów przez PZD i użytkowania tych gruntów poszczególnych działkowców. Stwierdzono w nim również, że ani Zarząd POD "K.", ani instancje wyższego szczebla nie upoważniły żadnej Grupy Inicjatywnej do występowania w jego imieniu.

Oby dwa zaskarżone pisma stanowią korespondencję pomiędzy Zarządem POD "K." a Urzędem Miasta w A. w związku z wnioskami Grupy Inicjatywnej o przekazanie ogrodów działkowych w użytkowanie wieczyste poszczególnym użytkownikom działek. Jako takie nie są więc ani aktami ani czynnościami z zakresu administracji publicznej dotyczącymi uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Pisma te nie wywołują bowiem żadnych skutków prawnych zwłaszcza w stosunku do skarżącego. Nie wynikają z nich żadne uprawnienia, nie nakładają też żadnych obowiązków w stosunku do nikogo. Co najwyżej można przyjąć, że w wyniku tej korespondencji być może dopiero dojdzie do wydania jakiegoś aktu lub podjęcia czynności z zakresu administracji publicznej, który jeżeli będzie dotyczył uprawnień lub obowiązków wynikających z konkretnych przepisów prawa, będzie podlegał zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Zaskarżone pisma nie mogą więc być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego.

Jeżeli natomiast skarżący uważa, że organy administracji publicznej były bezczynne w sprawie wniosków o przekazanie w użytkowanie wieczyste działkowiczom użytkowanych przez nich działek, to może złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność konkretnie wskazanego organu, którego uznał za zobowiązanego do wydania w tej sprawie decyzji. Wcześniej jednak musiałby zgodnie z art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego (Kpa) złożyć zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 kpa, do organu administracji publicznej wyższego stopnia nad tym organem.

Stosownie do treści art. 17 kpa organami wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu są:

1) w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego - samorządowe kolegia odwoławcze, chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej,

2) w stosunku do wojewodów - właściwi w sprawie ministrowie,

3) w stosunku do organów administracji publicznej innych niż określone w pkt 1 i 2 - odpowiednie organy nadrzędne lub właściwi ministrowie, a w razie ich braku - organy państwowe sprawujące nadzór nad ich działalnością,

4) w stosunku do organów organizacji społecznych - odpowiednie organy wyższego stopnia tych organizacji, a w razie ich braku - organ państwowy sprawujący nadzór nad ich działalnością.

Nie wyczerpanie wskazanego trybu postępowania spowodowałoby konieczność odrzucenia skargi przez sąd, jako niedopuszczalnej (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.) a to wobec treści art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., zgodnie z którym:

§ 1. Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.

§ 2. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.