Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 319/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2008-07-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 175 pkt  1 w zw. z art. 178
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na pismo Zastępcy Prezydenta Miasta w przedmiocie odmowy wyłączenia pracowników organu administracji publicznej w zakresie skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 15 maja 2008 r., sygn. akt II SA/Lu 319/08 p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 15 maja 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę J. S. na pismo Zastępcy Prezydenta Miasta w przedmiocie odmowy wyłączenia pracowników organu administracji publicznej.

Następnie pismem z dnia 20 czerwca 2008 r. J. S. złożył sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną (błędnie zatytułowaną "zażalenie") od wyżej wskazanego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem zaskarżenia wyroku sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 174 i 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej w skrócie "ppsa" - poza wymaganiami właściwymi dla pism w postępowaniu sądowym powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.

Gwarancją zapewnienia spełnienia przez ten środek zaskarżenia wskazanych wymogów formalnych i materialnych miał być ustanowiony w art. 175 ppsa, tzw. przymus adwokacki tj. wymóg sporządzenia skargi przez profesjonalistów: adwokatów, radców prawnych, a w sprawach obowiązków podatkowych - również doradców podatkowych.

Stosownie do art. 175 § 1 ppsa, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Powołana ustawa wprowadza od tej zasady wyjątek, dopuszczając w art. 175 § 2 i 3 możliwość sporządzenia skargi kasacyjnej przez inne, wymienione w tych przepisach osoby. W sprawach obowiązków podatkowych uprawnionym do sporządzenia skargi kasacyjnej jest doradca podatkowy, w sprawach własności przemysłowej - rzecznik patentowy. Ponadto przymus adwokacki nie obowiązuje, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.

W niniejszej sprawie skarga nie została sporządzona stosownie do wymogu ww. art. 175 § 1 przez radcę prawnego lub adwokata, ale osobiście przez skarżącego, pomimo, że nie jest on żadną z osób wskazanych w przepisie art. 175 § 2 ppsa, zwolnionych z obowiązku skorzystania z pomocy adwokata lub radcy prawnego.

Wobec powyższego, stosownie do art. 178 ppsa skargę kasacyjną jako niedopuszczalną Sąd odrzucił.

E