Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 439/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2020-01-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6335 Zwrot nienależnego świadczenia
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.2 ust.1 pkt 2 lit.f, art.76 ust.1 i 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1265
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Wiatkowska – Ilków (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska Sędzia WSA Ewa Kamieniecka Protokolant starszy asystent sędziego Anna Rudzińska po rozpoznaniu na rozprawie w Wydziale IV w dniu 9 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi W. W. na decyzję Wojewody D. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie obowiązku zwrotu nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych za okres od 11 sierpnia 2015 r. do 31 sierpnia 2015 r. oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

|UZASADNIENIE |

|Prezydent Miasta W. (dalej jako Prezydent Miasta lub organ I instancji) decyzją z dnia 5 lipca 2019 r., nr [...], orzekł o obowiązku |

|zwrotu przez W. W. (zwanego dalej stroną, odwołującym lub skarżącym) nienależnie pobranego świadczenia, tj. zasiłku dla bezrobotnych w |

|wysokości 548,20 zł brutto, wypłaconego za okres od dnia 11 sierpnia 2015 r. do dnia 31 sierpnia 2015 r. |

|Od tej decyzji strona złożyła odwołanie zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego przez brak zastosowania art. 76 ust. 3 ustawy|

|z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t. jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 1482, dalej jako ustawa |

|lub w skrócie u.p.z.) oraz błędne zastosowanie art. 123 § 1 i art. 124 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. jedn.:|

|Dz. U. z 2018 r. poz. 1025, dalej jako Kodeks cywilny lub w skrócie k.c.) przez przyjęcie, że dotychczas podejmowane czynności przez |

|Prezydenta Miasta skutkowały przerwaniem biegu przedawnienia, podczas gdy organy administracyjne nie wszczęły postępowania bezpośrednio |

|zmierzającego do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia w terminie 3 lat od wypłaty świadczenia. Zdaniem odwołującego, przerwy biegu |

|przedawnienia roszczeń powiatowego urzędu pracy, o których mowa w art. 76 ust. 3 ustawy, nie można upatrywać we wszczęciu postępowania w|

|przedmiocie wydania przez starostę decyzji na podstawie art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy pozbawiającej statusu bezrobotnego. Jest to |

|wprawdzie decyzja konieczna do wszczęcia postępowania z art. 76 ust. 1 u.p.z., w warunkach o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 2 tego |

|artykułu, nie jest ona jednak decyzją zmierzającą bezpośrednio, a więc zgodnie z wymogami zakreślonymi w art. 123 § 1 k.c. do |

|dochodzenia, ustalenia, zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczeń powiatowego urzędu pracy o zwrot nienależnie pobranych świadczeń. Nie |

|bez znaczenia dla niniejszej sprawy jest również fakt, że strona posiadała niepełny (a przez to nieskuteczny i uniemożliwiający |

|prowadzenie działalności gospodarczej) wpis do ewidencji działalności gospodarczej, której w rzeczywistości nigdy nie prowadziła oraz |

|nie uzyskiwała z niej dochodu, a sytuacja w jakiej się znajdowała wymagała pomocy. |

|Wojewoda D. (zwany dalej Wojewodą lub organem II instancji), rozpoznając powyższe odwołanie, ustalił, że strona zarejestrowała się w |

|Powiatowym Urzędzie Pracy we W. w dniu 11 sierpnia 2015 r., uzyskując status osoby bezrobotnej z prawem do zasiłku od dnia 11 sierpnia |

|2015 r. do dnia 26 września 2015 r. w kwocie 120 % podstawowej wysokości zasiłku określonego w art. 72 ust. 1 ustawy, co stanowi 783,20 |

|zł brutto miesięcznie w okresie pierwszych 90 dni posiadania prawa do zasiłku, a następnie 783,20 zł brutto miesięcznie. W dniu |

|rejestracji strona podała w oświadczeniu, że nie złożyła wniosku o wpis do ewidencji działalności gospodarczej. Została też pouczona |

|m.in. o tym, że bezrobotnym nie może być osoba, która posiada wpis do ewidencji działalności gospodarczej. Ponadto osoba, która pobrała |

|nienależne świadczenie pieniężne jest zobowiązana do zwrotu w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, kwoty otrzymanego świadczenia |

|wraz z przekazaną od tego świadczenia zaliczką na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz składką na ubezpieczenie zdrowotne. |

|Decyzją ostateczną Prezydenta Miasta z dnia 14 września 2015 r., nr [...], orzeczono o utracie przez stronę statusu osoby bezrobotnej i |

|prawa do zasiłku z dniem 1 września 2015 r. z powodu podjęcia zatrudnienia (innej pracy zarobkowej). |

|W dniu 25 listopada 2016 r. oraz w dniu 25 grudnia 2016 r. organ I instancji pozyskał dokument z Centralnej Ewidencji i Informacji o |

|Działalności Gospodarczej (dalej w skrócie jako CEIDG), z którego wynika, że w okresie od dnia 15 września 1998 r. do dnia 25 listopada |

|2016 r. strona posiadała wpis w ewidencji działalności gospodarczej, ze wskazaną datą rozpoczęcia wykonywania działalności gospodarczej |

|od dnia 15 września 1998 r., ani też nie złożyła wniosku o zawieszenie wykonywania tej działalności. |

|W związku z powyższym, organ I instancji wszczął z urzędu postępowanie wznowieniowe w sprawach: |

|uznania strony za osobę bezrobotną z dniem 11 sierpnia 2015 r. oraz o przyznaniu prawa do zasiłku od dnia 11 sierpnia 2015 r. do dnia 26|

|września 2015 r., zakończonej decyzją ostateczną Prezydenta Miasta z dnia 12 sierpnia 2015 r., |

|utraty statusu osoby bezrobotnej oraz utraty prawa do zasiłku z dniem 1 września 2015 r. z powodu podjęcia zatrudnienia (innej pracy |

|zarobkowej), zakończonej decyzją ostateczną Prezydenta Miasta z dnia 14 września 2015 r. |

|Decyzją z dnia 8 lutego 2017 r., nr [...], organ I instancji orzekł o uchyleniu decyzji ostatecznej z dnia 12 sierpnia 2015 r. orzekającej|

|o uznaniu strony za osobę bezrobotną z dniem 11 sierpnia 2015 r. oraz o przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 11 sierpnia|

|2015 r. do dnia 26 września 2015 r., odmówił uznania skarżącego za osobę bezrobotną z dniem 11 sierpnia 2015 r. oraz umorzył |

|postępowanie w sprawie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych w okresie od dnia 11 sierpnia 2015 r. do dnia 26 września 2015 r. |

|W toku postępowania odwoławczego Wojewoda decyzją z dnia 19 kwietnia 2017 r., nr [...], utrzymał w mocy ww. decyzję Prezydenta Miasta z |

|dnia 8 lutego 2017 r. |

|Organ I instancji kontynuując, wszczęte w dniu 17 stycznia 2017 r. postępowanie wznowieniowe, decyzją z dnia 8 maja 2017 r., uchylił |

|decyzję ostateczną z dnia 14 września 2015 r. w przedmiocie utraty przez stronę statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku z dniem |

|1 września 2015 r. z powodu podjęcia zatrudnienia (innej pracy zarobkowej) oraz umorzył postępowanie w sprawie utraty statusu osoby |

|bezrobotnej oraz prawa do zasiłku z dniem 1 września 2015 r. |

|Organ odwoławczy wykazał ponadto, że w aktach sprawy znajduje się karta wypłat świadczeń, z której wynika, że za okres od dnia 11 |

|sierpnia 2015 r. do dnia 31 sierpnia 2015 r. stronie wypłacono zasiłek dla bezrobotnych w łącznej kwocie 548,20 zł brutto. |

|W konsekwencji tych ustaleń organ II instancji wydał w dniu 27 sierpnia 2019 r. decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję organu |

|I instancji z dnia 5 lipca 2019 r. |

|Wojewoda podzielił stanowisko Prezydenta Miasta i powołując się na art. 76 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 u.p.z. stwierdził, że pobrane przez |

|odwołującego świadczenie, tj. zasiłek dla bezrobotnych stanowi nienależnie pobrane świadczenie i podlega zwrotowi. Podkreślił przy tym, |

|że kwota pobranego przez stronę zasiłku nie uległa przedawnieniu, bowiem nastąpiło przerwanie biegu przedawnienia w wyniku wznowienia |

|postępowania. |

|Na powyższe orzeczenie strona złożyła skargę do tut. Sądu, w której wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz umorzenie postępowania.|

|Wydanej decyzji skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego przez brak zastosowania art. 76 ust. 3 u.p.z. oraz błędne |

|zastosowanie art. 123 § 1 i art. 124 § 1 k.c. i nałożenie na skarżącego obowiązku zwrotu wypłaconego zasiłku dla bezrobotnych, podczas |

|gdy roszczenia z tytułu zasiłków, stypendiów i innych świadczeń pieniężnych finansowanych z Funduszu Pracy ulegają przedawnieniu z |

|upływem 3 lat od dnia spełnienia warunków do ich nabycia przez osobę uprawnioną, a roszczenia powiatowego urzędu pracy przedawniają się |

|z upływem 3 lat od dnia ich wypłaty – wobec czego zaskarżona decyzja została wydana po upływie terminu określonego w przepisie art. 76 |

|ust. 3 ustawy. W uzasadnieniu skargi strona podtrzymała swoje stanowisko wyrażone w odwołaniu. |

|Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. |

| |

|Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: |

| |

|Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. |

|Kompetencje sądów administracyjnych zostały określone przede wszystkim przepisami art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju |

|sądów administracyjnych (t. jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2167) oraz art. 3 -5, art. 134 i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. |

|Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, zwanej dalej u.p.p.s.a.). |

|Z powyższych przepisów wynika, że sądowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności |

|zaskarżonego aktu z prawem, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, ani powoływaną podstawą prawną. Zakres kontroli sądowej|

|ograniczają tylko granice sprawy i zakaz orzekania na niekorzyść skarżącego przy braku istnienia przesłanek do stwierdzenia nieważności |

|aktu. |

|Przedmiotem niniejszej skargi jest decyzja Wojewody z dnia 27 sierpnia 2019 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 5 |

|lipca 2019 r. w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia, tj. zasiłku dla bezrobotnych za okres od dnia 11 sierpnia 2015 r. |

|do dnia 31 sierpnia 2015 r. |

|Na wstępie rozważań zasadnym jest podkreślenie, iż stosownie do treści art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. f u.p.z., określenie bezrobotny oznacza |

|m.in. osobę niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu |

|pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie, albo innej pracy zarobkowej, jeżeli nie złożyła wniosku o wpis do ewidencji |

|działalności gospodarczej albo zgłosiła do ewidencji działalności gospodarczej wniosek o zawieszenie wykonywania działalności |

|gospodarczej i okres zawieszenia jeszcze nie upłynął, albo nie upłynął jeszcze okres do, określonego we wniosku o wpis do ewidencji |

|działalności gospodarczej, dnia podjęcia działalności gospodarczej. |

|Definicja bezrobotnego przyjęta w ustawie po jej nowelizacji obowiązującej od dnia 1 lutego 2011 r. w kontekście wpisu ewidencji do |

|działalności gospodarczej nie budzi wątpliwości i nie pozostawia miejsca na swobodę interpretacyjną. W jej świetle status osoby |

|bezrobotnej nie został powiązany z faktem rzeczywistego wykonywania działalności gospodarczej, co powoduje, że obecnie nie ma potrzeby |

|badania, czy działalność taka jest prowadzona. Bezrobotnym bowiem może być osoba, która bądź to nie złożyła wniosku o wpis do ewidencji |

|działalności gospodarczej, bądź to, jeżeli taki wniosek złożyła, to po jego złożeniu zgłosiła do ewidencji działalności gospodarczej |

|wniosek o zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej i okres zawieszenia jeszcze nie upłynął, albo nie upłynął jeszcze okres do |

|określonego we wniosku o wpis do ewidencji działalności gospodarczej, dnia podjęcia działalności gospodarczej. |

|Prezydent Miasta podjął już ostateczne i prawomocne rozstrzygnięcie z dnia 17 stycznia 2017 r., którym w związku z tym, że wpis |

|skarżącego do ewidencji działalności gospodarczej został dokonany z dniem 15 września 1998 r., zaś w dniu 25 listopada 2016 r. dokonano |

|jego wykreślenia z rejestru, po wznowieniu postępowania uznał, że status osoby bezrobotnej skarżący uzyskał bez podstawy prawnej ku temu|

|i odmówił uznania skarżącego za osobę bezrobotną z dniem 11 sierpnia 2015 r. Konsekwencją zaś utraty statusu osoby bezrobotnej jest |

|niewątpliwie konieczność zwrotu pobranych w związku z nim świadczeń. |

|Zgodnie bowiem z art. 76 ust. 1 u.p.z., będącym podstawą materialnoprawną zaskarżonego rozstrzygnięcia, osoba, która pobrała nienależne |

|świadczenie pieniężne, jest obowiązana do zwrotu, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, kwoty otrzymanego świadczenia wraz z |

|przekazaną od tego świadczenia zaliczką na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz składką na ubezpieczenie zdrowotne. Za nienależnie |

|pobrane świadczenie pieniężne uważa się, w myśl art. 76 ust. 2 pkt 1 u.p.z. m.in. świadczenie pieniężne wypłacone mimo zaistnienia |

|okoliczności powodujących ustanie prawa do jego pobierania, jeżeli pobierający to świadczenie był pouczony o tych okolicznościach. |

|Wyjaśnienia w tym miejscu wymaga, że treść przywołanych powyżej przepisów wskazuje, że ustawodawca wprowadza obowiązek zwrotu |

|"nienależnie pobranego świadczenia", a nie "świadczenia nienależnego". Rozróżnienie obydwu pojęć ma zasadnicze znaczenie dla |

|rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. W orzecznictwie sądów administracyjnych zwraca się bowiem uwagę na błędne utożsamianie pojęcia |

|"świadczenia nienależnego" i "świadczenia nienależnie pobranego". Jak trafnie zauważył WSA w Poznaniu w wyroku z dnia 15 kwietnia 2015 |

|r. sygn. akt IV SA/Po 1270/14 (dostępny, podobnie jak inne powoływane wyroki, w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych: |

|http://orzeczenia.nsa.gov.pl) "nienależne świadczenie" jest pojęciem obiektywnym i występuje m.in. wówczas, gdy świadczenie zostało |

|przyznane i wypłacone bez podstawy prawnej lub gdy taka podstawa odpadła. Natomiast "świadczenie nienależnie pobrane", to świadczenie |

|pobrane przez osobę, której można przypisać określone cechy dotyczące stanu świadomości (woli) lub określone działania (zaniechania). |

|Obowiązek zwrotu obciąża tylko tego, kto przyjął świadczenie w złej wierze, wiedząc, że się ono jemu nie należy. Wspomniane rozróżnienie|

|pojęć, przyjęte zostało w orzecznictwie sądów administracyjnych na tle instytucji zwrotu nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych |

|(zob. wyroki NSA z 14 grudnia 2009 r. sygn. akt I OSK 826/09, z dnia 27 października 2010 r., sygn. akt I OSK 981/10, z dnia z 4 |

|października 2011 r. sygn. akt I OSK 762/11). |

|Zatem warunkiem orzeczenia o obowiązku zwrotu pobranego świadczenia jest zaistnienie równocześnie dwóch przesłanek: obiektywnej, |

|polegającej na tym, że świadczenie wypłacono mimo wystąpienia okoliczności skutkujących utratą prawa do jego pobierania, i subiektywnej,|

|polegającej na tym, że osoba, która świadczenie pobrała była prawidłowo pouczona o okolicznościach powodujących utratę uprawnień do tego|

|świadczenia. Przy czym, decyzja nakładająca obowiązek zwrotu nienależnie pobranego świadczenia nie jest decyzją uznaniową, lecz ma |

|charakter związany. Organ w prowadzonym postępowaniu zobowiązany jest jedynie ustalić czy zaistniały okoliczności powodujące ustanie |

|prawa do pobierania zasiłku, czy zostały wypłacone świadczenia za okres po zaistnieniu tych okoliczności oraz czy pobierający to |

|świadczenie był pouczony o tych okolicznościach, zaś w razie poczynienia w tym zakresie pozytywnych ustaleń ma obowiązek wydać decyzję |

|nakazującą zwrot nienależnie pobranych świadczeń. |

|Jeżeli okolicznością powodującą ustanie prawa do pobierania zasiłku jest utrata statusu bezrobotnego, to organ wydający decyzję w |

|przedmiocie obowiązku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia związany jest w tym zakresie - jak wykazano to już powyżej - ostateczną |

|decyzją o odmowie przyznania statusu bezrobotnego. |

|Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika przy tym w sposób nie budzący wątpliwości, że organy prawidłowo ustaliły brak prawa |

|skarżącego do posiadania tego statusu w spornym okresie. |

|Sąd stwierdził, że organy orzekające ustaliły w sposób należyty, że istnieją przesłanki do żądania zwrotu pobranych przez skarżącego |

|świadczeń. |

|Z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika, że w dniu rejestracji jako osoba bezrobotna skarżący został pouczony o prawach i |

|obowiązkach bezrobotnego, w "Pouczeniu dla osoby bezrobotnej z prawem do zasiłku". W pouczeniu tym wskazane zostały m.in.: przesłanki |

|uznania za bezrobotnego; przesłanki utraty statusu bezrobotnego (bezrobotnym nie może być osoba, która posiada wpis do ewidencji |

|działalności gospodarczej); obowiązki bezrobotnego (w tym m.in. wskazanie, że bezrobotny obowiązany jest w ciągu 7 dni powiadomić urząd |

|pracy o podjęciu zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej); została również przytoczona treść art. 76 ustawy czyli przesłanki zwrotu |

|nienależnie pobranego świadczenia. |

|Oceniając treść i zakres tego pouczenia wskazać należy, że były one prawidłowe i skuteczne. W ocenie Sądu, skarżący otrzymał informację |

|pełną, jasną i nie wymagającą dokonywania jakichkolwiek interpretacji jej treści, a zatem w sposób zrozumiały został pouczony o prawach |

|i obowiązkach osoby bezrobotnej i był w pełni świadomy tego co należy rozumieć pod pojęciem nienależnego świadczenia oraz skutkach i |

|przyczynach, a także możliwości powstania takiej sytuacji. Podkreślić należy, że z akt administracyjnych nie wynika, aby w czasie |

|odbierania pouczenia, ani w czasie późniejszym skarżący zgłaszał organowi, że nie rozumie samego pojęcia "bezrobotny", obowiązków |

|bezrobotnego i konsekwencji ich niedotrzymania. Skarżący potwierdził własnoręcznym podpisem ich otrzymanie oraz zapoznanie się z |

|treścią. |

|Tym samym zasadnym było przyjęcie, że okoliczność niezgłoszenia faktu posiadania wpisu do ewidencji działalności gospodarczej obciąża |

|negatywnymi skutkami wyłącznie skarżącego. |

|Reasumując, skoro oba warunki do uznania świadczenia za nienależnie pobranego zostały spełnione, słusznie organy zobowiązały skarżącego |

|do zwrotu nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych w kwocie w nich określonej. Decyzje te w niczym nie naruszają zarówno przepisów|

|prawa materialnego, stanowiącego podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia sprawy, jak i przepisów postępowania administracyjnego. |

|Odnosząc się do zarzutów skargi, koncentrujących się na wykazaniu słuszności twierdzenia, że roszczenie z tytułu zasiłku uległo |

|przedawnieniu, podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 76 ust. 3 u.p.z., roszczenia z tytułu zasiłków, stypendiów i innych świadczeń |

|pieniężnych finansowanych z Funduszu Pracy ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia spełnienia warunków do ich nabycia przez |

|uprawnioną osobę, a roszczenia powiatowego urzędu pracy ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia ich wypłaty. Przy czym, stosownie |

|do art. 76 ust. 5 ustawy, w zakresie nieuregulowanym w ust. 2-4 stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego, dotyczące przerwania|

|biegu terminu przedawnienia. |

|Przypomnieć zatem warto, iż wedle art. 123 § 1 k.c., bieg przedawnienia przerywa się: |

|1) przez każdą czynność przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju albo |

|przed sądem polubownym, przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia; |

|2) przez uznanie roszczenia przez osobę, przeciwko której roszczenie przysługuje, |

|3) przez wszczęcie mediacji. |

|Odpowiednie stosowanie przepisów oznacza bądź stosowanie ich wprost, bądź z modyfikacjami, a w pewnych okolicznościach może w ogóle |

|wykluczać ich stosowanie. Właściwe przeniesienie zasad przewidzianych w art. 123 k.c., nie może nastąpić bez uwzględnienia specyfiki |

|postępowania administracyjnego, w toku którego organ ma prawo dochodzić należności od osób, które pobrały nienależne świadczenie, gdyż |

|okoliczności i warunki umożliwiające powiatowemu urzędowi pracy do formalnego określenia (decyzją) wysokości nienależnie pobranego |

|świadczenia są zgoła odmienne od tych, które mogą skutecznie przerwać bieg terminu przedawnienia roszczenia w procedurze cywilnej. |

|Przyjęcie tezy, że czynnością bezpośrednio zmierzającą do odzyskania nienależnie pobranych świadczeń jest jedynie wszczęcie właściwego |

|postępowania orzekającego o obowiązku zwrotu nienależnie pobranych świadczeń niewątpliwie stawiałoby powiatowy urząd pracy w sytuacji |

|daleko gorszej od sytuacji wierzyciela w postępowaniu cywilnym, co byłoby w sprzeczności z interesem społecznym, przejawiającym się w |

|dążeniu do odzyskania nienależnie pobranych świadczeń z Funduszu Pracy. |

|Uprawnione zatem staje się stwierdzenie, że odpowiednio stosując rozwiązania związane z przedawnieniem roszczeń zawarte w art. 123 § 1 |

|k.c., za czynność bezpośrednio związaną z odzyskaniem przez powiatowy urząd pracy nienależnie pobranych świadczeń, można uznać wszczęcie|

|postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania (por. wyrok WSA w Opolu z dnia 25 września 2012 r., sygn. akt II SA/Op 292/12, i WSA |

|w Szczecinie z dnia 10 marca 2010 r., sygn. akt II SA/Sz 1298/09), dotyczącego statusu osoby bezrobotnej i związanych z nim świadczeń. |

|To z kolei oznacza, że niezasadny jest podniesiony przez skarżącego zarzut dotyczący przedawnienia się roszczenia określonego przez |

|organ I instancji i utrzymanego w mocy zaskarżoną decyzją. |

|Nie ulega bowiem wątpliwości, że o ile w postępowaniu cywilnym za czynność bezpośrednio związaną z dochodzeniem roszczenia może być |

|uznane wniesienie powództwa, to wydanie decyzji administracyjnej o zwrocie świadczeń uwarunkowane jest uprzednim przeprowadzeniem |

|złożonej procedury, zainicjowanej wdrożeniem postępowania wznowieniowego, w wyniku którego musi nastąpić wyeliminowanie z porządku |

|prawnego decyzji przyznającej stronie status osoby bezrobotnej i związane z tym świadczenia. |

|Na zakończenie wskazać należy, iż przepis art. 76 ust. 1 u.p.z., stanowiący o obowiązku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia, nie |

|daje możliwości odstąpienia przez organ administracji od żądania ich zwrotu. Stosownie jednak do treści art. 76 ust. 7 u.p.z., starosta |

|może odroczyć termin płatności lub rozłożyć na raty nienależnie pobrane świadczenie albo, po zasięgnięciu opinii powiatowej rady rynku |

|pracy, umorzyć te należności w całości albo w części, jeżeli występuje jedna z przesłanek określonych w tym przepisie. Zatem skarżący |

|może ubiegać się w odrębnym postępowaniu o odroczenie płatności, rozłożenie jej na raty albo umorzenie nienależnie pobranego |

|świadczenia. |

|Reasumując rozważania, wskazać trzeba, iż zaskarżoną decyzją organ odwoławczy w sposób prawidłowy nałożył, w oparciu o przepis art. 76 |

|ust. 2 pkt 1 i pkt 2 u.p.z., obowiązek zwrotu nienależnie pobranego przez skarżącego świadczenia. |

|Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 u.p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji wyroku. |

| | | |

| |