Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 404/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-10-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 28 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia N. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 stycznia 2021 r., sygn. akt I SA/Wa 2462/20 o odrzuceniu skargi N. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Płocku z dnia [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego zasiłku opiekuńczego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2021 r., sygn. akt I SA/Wa 2462/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę N. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Płocku z dnia [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego zasiłku opiekuńczego.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że pismem z dnia 9 października 2020 r. N. G., reprezentowany przez ojca W. G., wniósł skargę na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Płocku.

Zarządzeniem z dnia 12 listopada 2020 r. Przewodnicząca Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwała pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi - poprzez podanie numeru PESEL skarżącego oraz złożenie oryginału lub poświadczonej kopii pełnomocnictwa procesowego upoważniającego do działania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi.

Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została zwrócona do Sądu i uznana za skutecznie doręczoną z dniem 14 grudnia 2020 r. Do dnia wydania postanowienia skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucając skargę wskazał, że z akt sprawy wynika, że skierowana do pełnomocnika skarżącego przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych - dwukrotnie prawidłowo awizowana - została doręczona w dniu 14 grudnia 2020 r. - w trybie art. 73 § 4 P.p.s.a. Siedmiodniowy ustawowy termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie w dniu 21 grudnia 2020 r. Zatem skoro skarżący, pomimo prawidłowego wezwania do usunięcia braków formalnych skargi, nie wykonał zarządzenia w zakreślonym przez Sąd terminie, to skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł N. G., zarzucając naruszenie art. 73 § 4 P.p.s.a w zw. z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. poprzez uznanie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi za skutecznie doręczone, w sytuacji gdy przesyłka nie mogła zostać podjęta, ponieważ adresowana była na nieprawidłowe dane pełnomocnika, tj. na A. S., a nie A. S.

Wskazując na powyższy zarzut skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że warunki formalne skargi, nieuzupełnienie których w zakreślonym terminie – w myśl art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a." – skutkuje jej odrzuceniem, zostały określone w art. 57 § 1 tej ustawy. Zgodnie z nim, skarga powinna zawierać elementy wymienione w pkt 1-3 omawianej regulacji, a ponadto powinna czynić zadość wymaganiom dla każdego pisma w postępowaniu sądowym – przewidzianym w art. 46 P.p.s.a. W szczególności, w myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a., pismo strony powinno zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Zgodnie natomiast z art. 46 § 3 P.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.

Wobec powyższego Przewodnicząca Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie właściwie wezwała pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL skarżącego oraz złożenie oryginału lub poświadczonej kopii pełnomocnictwa procesowego upoważniającego do działania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi.

Kwestię doręczania pism sądowych w postępowaniu administracyjnym regulują natomiast przepisy rozdziału 4 działu III ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 73 § 1 P.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 P.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości podjęcia odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 P.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 P.p.s.a.).

Ze znajdującej się w aktach sprawy koperty, zawierającej wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi wynika, że przesyłka została wysłana na podany w skardze adres do korespondencji pełnomocnika skarżącego – W. G., tj. [...]. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wskazano, że z powodu nieobecności adresata przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłka została awizowana po raz pierwszy w dniu 30 listopada 2020 r., powtórnie w dniu 8 grudnia 2020 r., a następnie – w dniu 16 grudnia 2020 r. – zwrócono ją nadawcy z adnotacją "Zwrot. Nie podjęto w terminie". Tak wypełnione zwrotne potwierdzenie odbioru pozwalała na przyjęcie, że termin do dokonania czynności objętej ww. wezwaniem, upływał w dniu 14 grudnia 2020 r.

W terminie wyznaczonym w zarządzeniu z dnia 12 listopada 2020 r. nie nadesłano wymaganego pełnomocnictwa oraz nie wskazano numeru PESEL skarżącego, a zatem zaistniała obligatoryjna przesłanka do odrzucenia skargi wskazana w art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Odnosząc się do argumentów podnoszonych w zażaleniu stwierdzić należy, że nie dotyczą one wadliwości doręczenia wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi a związane są z nieprawidłowym doręczeniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie adwokat A. S. (ustanowionemu pełnomocnikowi z urzędu) korespondencji zawierającej odpis postanowienia z dnia 28 stycznia 2021 r. o odrzuceniu skargi. Istotnie, jak wynika z akt sprawy, przesyłka zawierająca odpis ww. orzeczenia zawierała nieprawidłowe dane pełnomocnika, jednakże na skutek dostrzeżenia ww. błędu Sąd I instancji w dniu 19 kwietnia 2021 r. ponownie przesłał wskazaną korespondencję, umożliwiając tym samym wniesienie w terminie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi. Powyższa okoliczność nie mogła mieć natomiast wpływu na ocenę prawidłowości postanowienia o odrzuceniu skargi z uwagi na nieuzupełnienie w terminie braków formalnych.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.