Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 178/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2018-06-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 32 ust. 1 pkt 2, art. 33 ust. 2 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 290
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Jarosz Sędziowie WSA Donata Starosta WSA Tomasz Grossmann (spr.) Protokolant sekretarz sąd. Ewa Stawicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi P. W. na decyzję Wojewody z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] listopada 2016 r. Nr [...] znak: ([...]); 2. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącej P. z .o.o. w W. kwotę [...]zł (słownie: dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] stycznia 2017 r. znak: [...] Wojewoda (dalej też jako "Wojewoda" lub "organ II instancji"), po rozpatrzeniu odwołania inwestora [...] Sp. z o.o., utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] nr [...] z [...] listopada 2016 r. w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

Zaskarżona decyzja Wojewody, jak wynika z jej uzasadnienia, zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.

W dniu [...] września 2016 r. pełnomocnik spółki [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. (zwanej też dalej "Inwestorem" lub "Skarżącym") złożył do Starosty [...] wniosek o wydanie decyzji pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na budowie bezobsługowej stacji bazowej telefonii komórkowej sieci [...] nr [...], składającej się z rurowej wieży stalowej o przekroju koła i wysokości całkowitej 43,30 m nad poziom terenu, zestawu anten sektorowych i radioliniowych, zestawu modułów wyniesionych RRU do obsługi anten, zestawu szaf technicznych ze sprzętem elektro-przesyłowym stacji bazowej oraz wewnętrznej linii zasilającej, zlokalizowanej na dz. nr ewid. [...], m. [...], gm. M. (zwanej też dalej "Inwestycją").

Postanowieniem z [...] października 2016 r. zobowiązano pełnomocnika Inwestora do uzupełnienia projektu budowlanego o wskazane braki. W dniu [...] października 2016 r. do organu wpłynęła odpowiedź na ww. postanowienie.

Przywołaną wyżej decyzją z [...] listopada 2016 r. Starosta P. (dalej też jako "Starosta" lub "organ I instancji"), na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia [...] lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r. poz. 290 ze zm.; dalej w skrócie "pr.bud."), odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia [...] Sp. z o.o. pozwolenia na budowę dla Inwestycji. W uzasadnieniu stwierdził, że Inwestor nie wywiązał się z punktu 2 ww. postanowienia, a mianowicie nie dostarczył uzgodnienia lokalizacji stacji z Zarządem Wojsk Radiotechnicznych Dowództwa Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych RP (zwanego też dalej "Zarządem Wojsk Radiotechnicznych"), który to wymóg wynikał z pisma nr [...] z [...] marca 2015 r. Szefostwa Służby Ruchu Lotniczego Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (zwanego też dalej "Szefostwem Służby Ruchu Lotniczego").

Od opisanej decyzji Starosty odwołał się pełnomocnik Inwestora.

Utrzymując w mocy ww. decyzję – przywołaną na wstępie decyzją z [...] stycznia 2017 r. – Wojewoda wyjaśnił, że w świetle art. 35 ust. 3 pr.bud. w rozpoznawanej sprawie znaczenie ma zbadanie i ustalenie, czy przedmiotowy projekt budowlany faktycznie zawiera braki, na które wskazuje Starosta. W tym kontekście Wojewoda podkreślił, że do projektu budowlanego załączono wymagane przepisami pismo Szefostwa Służby Ruchu Lotniczego akceptujące lokalizację stacji bazowej telefonii komórkowej na terenie działki nr ewid. [...]. Jak wynika z treści tego pisma, projektowana wieża antenowa znajduje się w zasięgu 3 km strefy ochronnej obiektu radiotechnicznego Sił Powietrznych w [...], w związku z czym Szefostwo Służby Ruchu Lotniczego wskazało, że przedmiotowa lokalizacja wieży wymaga także uzgodnienia z Zarządem Wojsk Radiotechnicznych. Wojewoda zaznaczył, iż obowiązek dokonania tego ostatniego uzgodnienia wynika z ww. pisma Szefostwa Ruchu Lotniczego. Wyjaśnił, że zgodnie z przepisami prawa budowlanego organy administracji architektoniczno-budowlanej są związane w sposób bezwzględny wymaganymi uzgodnieniami. Dlatego też, zdaniem Wojewody, zasadnym było wydanie przez Starostę postanowienia na podstawie art. 35 ust. 1 i 3 pr.bud. i zobowiązanie Inwestora do uzupełnienia braków w zakresie uzgodnienia, a w konsekwencji ich nieuzupełnienia – wydanie decyzji odmownej na podstawie art. 35 ust. 3 pr.bud.

Odnosząc się do zarzutu odwołania, iż wskazane przez Szefostwo Służby Ruchu Lotniczego wymaganie uzgodnienia jest bezpodstawnym zastrzeżeniem, organ II instancji wskazał, że nie ma przeszkód, aby Inwestor zwrócił się do tego Szefostwa w celu skorygowania ww. wymagania. Poza tym stwierdził, że organ wydający pozwolenie na budowę i zatwierdzający projekt budowlany związany jest w sposób bezwzględny z art. 35 ust. 1 pr.bud. i na tym etapie postępowania administracyjnego nie ma podstaw do kwestionowania przedłożonego przez inwestora uzgodnienia, decyzji i postępowania wbrew ich zapisom.

Skargę na opisaną decyzję Wojewody do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosła spółka [...] Sp. z o.o., zarzucając naruszenie:

1) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez zaniechanie ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy i wydanie decyzji utrzymującej w mocy decyzję Starosty z [...] listopada 2016 r. w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla Inwestycji, podczas gdy decyzja organu I instancji została wydana z rażącym naruszeniem prawa (w szczególności art. 35 ust. 3 pr.bud. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i oraz art. 35 ust. 4 pr.bud. poprzez jego niezastosowanie, i w efekcie wydanie decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla Inwestycji, podczas gdy Skarżący spełnił wymagania określone w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 pr.bud., a zatem organ nie miał podstaw do wydania decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę) – i jako taka – winna zostać zmieniona przez organ II instancji;

2) art. 6 k.p.a. poprzez naruszenie wyrażonej w nim zasady legalności, polegające na wydaniu decyzji nie znajdującej oparcia w obowiązujących przepisach prawnych;

3) art. 8 k.p.a. poprzez wydanie decyzji rażąco naruszającej prawo, co stoi w jawnej sprzeczności z nałożonym na organ administracji obowiązkiem prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej.

Wskazując na powyższe Skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty, a także o zwrot kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego, według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi jej autor podniósł m.in., że warunkiem zastosowania art. 35 ust. 3 pr.bud. jest stwierdzenie naruszeń w zakresie określonym w art. 35 ust. 1 pr.bud. Tymczasem, zdaniem Skarżącego, takie naruszenia w niniejszej sprawie nie miały miejsca, gdyż inwestor zobowiązany jest do przedłożenia w ramach postępowania w sprawie pozwolenia na budowę jedynie takich uzgodnień, które są wymagane prawem, a nie takich, których zażąda organ, mimo że przepis szczególny nie nakłada na inwestora obowiązku ich przedkładania. Starosta w postanowieniu z [...] października 2016 r., a następnie w uzasadnieniu swej decyzji wskazał, że wymóg przedłożenia uzgodnienia lokalizacji stacji z Zarządem Wojsk Radiotechnicznych wywodzi z pisma Szefostwa Służby Ruchu Lotniczego z [...] marca 2015 r. Powyższe stwierdzenie zostało bezrefleksyjnie powielone w treści uzasadnienia decyzji Wojewody. W ocenie Skarżącego najwyraźniej uszło uwadze organów obu instancji, że Szefostwo Służby Ruchu Lotniczego uzgodniło pozytywnie lokalizację inwestycji Skarżącego. I to tym właśnie pozytywnym uzgodnieniem organy były związane, natomiast winny pominąć bezpodstawne zastrzeżenie ujęte w tym uzgodnieniu, że lokalizację stacji należy uzgodnić także z Zarządem Wojsk Radiotechnicznych. Organ uzgadniający lokalizację inwestycji nie wskazał żadnego przepisu, który mógłby stanowić podstawę dla tego zastrzeżenia. Organy obu instancji najpewniej również takiej podstawy się nie doszukały, skoro poprzestały na wskazaniu, że wymóg przedłożenia żądanego uzgodnienia wynika z ww. pisma Szefostwa Służby Ruchu Lotniczego. Autor skargi podkreślił, że niewykonanie przez Skarżącego nałożonego nań przez organ obowiązku – jeżeli obowiązek ten na Skarżącym zgodnie z prawem powszechnie obowiązującym nie ciąży – nie może stanowić powodu do wydania decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Wobec faktu, iż Skarżący złożył kompletny, zgodny z prawem wniosek o pozwolenie na budowę i załączył do niego wszelkie wymagane prawem dokumenty, organ zobowiązany był do wydania decyzji o treści zgodnej z wnioskiem, lecz temu obowiązkowi nie uczynił zadość.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia [...] lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188, z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.; dalej w skrócie "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu.

Przedmiotem tak sprawowanej kontroli jest w niniejszej sprawie decyzja Wojewody z [...] stycznia 2017 r. (znak: [...]) o utrzymaniu w mocy decyzji Starosty [...] z [...] listopada 2016 r. (nr [...]) odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego z uwagi na nieuzupełnienie dokumentacji projektowej, tj. niedostarczenie uzgodnienia lokalizacji projektowanej stacji bazowej z Zarządem Wojsk Radiotechnicznych Dowództwa Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych RP, wskazanego w piśmie Szefostwa Służby Ruchu Lotniczego Sił Zbrojnych RP z [...] marca 2015 r. (nr [...]).

Wobec powyższego dla oceny prawidłowości wydanej w niniejszej sprawie decyzji istotne było wyjaśnienie, czy rzeczywiście wskazane przez organ uzgodnienie było wymagane zgodnie z prawem.

Przystępując do tej oceny, w pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia [...] lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r. poz. 290 z późn. zm.; dalej w skrócie "pr.bud."), pozwolenie na budowę lub rozbiórkę obiektu budowlanego może być wydane m.in. po uprzednim uzyskaniu przez inwestora, wymaganych przepisami szczególnymi, pozwoleń, uzgodnień lub opinii innych organów. Z kolei w myśl art. 33 ust. 2 pkt 1 pr.bud. do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi. Ponadto – stosownie do treści art. 20 ust. 1 pkt 2 pr.bud. – na projektancie ciąży obowiązek uzyskania wymaganych opinii, uzgodnień i sprawdzeń rozwiązań projektowych w zakresie wynikającym z przepisów.

Z przywołanych unormowań wynika, że warunkiem uzyskania pozwolenia na budowę jest m.in. złożenie przez inwestora kompletnej dokumentacji projektowej obejmującej stosowne opinie, uzgodnienia i pozwolenia, która następnie powinna zostać poddana rzetelnej i kompleksowej ocenie przez właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej.

W niniejszej sprawie organy obu instancji, dokonując oceny przedłożonego projektu budowlanego, finalnie uznały, że jest on niekompletny, z uwagi na brak uzgodnienia z Zarządem Wojsk Radiotechnicznych. Odnosząc się do tego stanowiska, Inwestor zarzucił, że z obowiązujących przepisów nie wynika, aby planowana inwestycja wymagała uzgodnienia z Zarządem Wojsk Radiotechnicznych. Jednocześnie podkreślił, że jeżeli taka podstawa prawna istnieje, to organy winny ją wskazać. Tymczasem organy obu instancji ograniczyły się do stwierdzenia, iż ów obowiązek uzgodnienia wynika z odnośnego pisma Szefostwa Służby Ruchu Lotniczego.

Ustosunkowując się do tych twierdzeń stron należy podkreślić na wstępie, że zarówno art. 32 ust. 1 pkt 2 pr.bud., jak i art. 33 ust. 2 pkt 1 pr.bud. stanowią o opiniach i uzgodnieniach "wymaganych przepisami szczególnymi". Nie ulega wątpliwości, że zalegającego w aktach sprawy pisma Szefostwa Służby Ruchu Lotniczego z [...] marca 2015 r. – w którym zawarto sporne stwierdzenie, że lokalizacja inwestycji wymaga także uzgodnienia z Zarządem Wojsk Radiotechnicznych – żadną miarą nie można utożsamiać z przepisem szczególnym w rozumieniu art. 32 ust. 1 pkt 2 i art. 33 ust. 2 pkt 1 pr.bud. Ponadto w treści tego pisma nie przywołano żadnego przepisu szczególnego, z którego taki wymóg miałby wynikać.

W tym miejscu, odnosząc się do twierdzenia Wojewody, iż organ wydający pozwolenie na budowę związany jest w sposób bezwzględny wymaganym uzgodnieniem i na tym etapie postępowania administracyjnego nie ma podstaw do kwestionowania treści uzgodnienia przedłożonego przez Inwestora, należy zauważyć, że – jak trafnie wskazuje się w doktrynie – "w postępowaniu o pozwolenie na budowę mamy do czynienia z trzema kategoriami stanowisk innych organów. Są to stanowiska:

1) uzyskiwane przez projektanta, dołączane następnie przez inwestora do wniosku o pozwolenie na budowę;

2) uzyskiwane przez inwestora, dołączane przez niego do wniosku o pozwolenie na budowę;

3) uzyskiwane przez organ prowadzący postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę w toku tego postępowania (np. uzgodnienie z wojewódzkim konserwatorem zabytków – art. 39 ust. 3 pr. bud.).

Jedynie do ostatniej kategorii stanowisk stosuje się art. 106 k.p.a." (zob. A. Ostrowska [w:] Prawo budowlane. Komentarz, pod red. A. Glinieckiego, Warszawa 2016, uw. 3 do art. 32).

Zbieżne z przywołanym poglądem doktryny jest stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 22.12.2008 r. sygn. akt II OSK 1881/08 (CBOSA) – które Sąd w niniejszym składzie w pełni podziela – że dokonywanie przez projektanta opinii, uzgodnień i sprawdzeń rozwiązań projektowych stanowi czynność wewnętrzną, podejmowaną w postępowaniu o zatwierdzenie projektu budowlanego, a użyte przez ustawodawcę pojęcia "opinie i uzgodnienia", nie są tymi, o których mowa w art. 106 k.p.a. To z kolei przemawia za uznaniem, że – jak dalej wywiódł NSA w ww. postanowieniu – "w sytuacji, gdy organ uprawniony do dokonania uzgodnienia, wyrażenia opinii lub sprawdzenia, o których mowa w art. 20 ust. 1 pkt 2 ustawy - Prawo budowlane, odmawia dokonania takiej czynności, nie wskazując przyczyn odmowy, organ administracji architektoniczno-budowlanej będzie mógł dokonać kontroli zasadności odmowy dokonania przedmiotowej czynności. Kontrola, o której mowa, nastąpi w postępowaniu administracyjnym w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego (udzielania pozwolenia na budowę), a spór w tym zakresie rozstrzygnięty zostanie w decyzji o zatwierdzeniu albo odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, umożliwiając następnie kontrolę instancyjną i sądową wydanego rozstrzygnięcia."

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że skoro uzgodnienie dokonane przez projektanta ([...]) z Szefostwem Służby Ruchu Lotniczego nie było uzgodnieniem, o którym mowa w art. 106 k.p.a., to tym samym – wbrew odmiennemu stanowisko Wojewody – nie mogło być mowy o bezwzględnym związaniu organu treścią tego uzgodnienia. W konsekwencji, zdaniem Sądu, to organ architektoniczno-budowlany przed nałożeniem na stronę obowiązku przedłożenia takiego uzgodnienia winien był wyjaśnić (np. w drodze korespondencji z ww. Szefostwem), czy w świetle przepisów prawa powszechnie obowiązującego (art. 6 k.p.a.) – a nie tylko na mocy stanowiska organu uzgadniającego – żądane uzgodnienie jest rzeczywiście wymagane. Dopiero niewątpliwe ustalenie obowiązywania w tym zakresie odnośnego przepisu szczególnego uprawniałoby organ architektoniczno-budowlany do nałożenia na Inwestora, postanowieniem wydanym na podstawie art. 35 ust. 3 w zw. z ust. 1 pkt 3 pr.bud., obowiązku przedłożenia brakującego uzgodnienia, a następnie – w sytuacji bezskutecznego upływu terminu do uzupełnienia wskazanego braku – do wydania decyzji odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego.

Tym samym w okolicznościach niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż organy obu instancji, z naruszeniem ogólnej zasady praworządności (art. 7 k.p.a.) oraz zasady przekonywania (art. 11 k.p.a.), nie wyjaśniły, jaki to konkretnie przepis szczególny, w rozumieniu art. 32 ust. 1 pkt 2 i art. 33 ust. 2 pkt 1 pr.bud., wymaga uzyskania uzgodnienia Zarządu Wojsk Radiotechnicznych dla projektowanej Inwestycji. Brak wyczerpującego odniesienia się do tej kwestii należy uznać za szczególnie naganny w przypadku organu II instancji, który nie pomny swego obowiązku ponownego rozpatrzenia sprawy, w tym ustosunkowania się do zarzutów odwołania, ograniczył się w istocie do powielenia lakonicznego stwierdzenia organu I instancji, że obowiązek przedłożenia żądanego uzgodnienia wynika z pisma Szefostwa Służby Ruchu Lotniczego. Brak przekonującego wyjaśnienia stronie przesłanek, jakimi kierował się organ przy podejmowaniu rozstrzygnięcia, stanowi także naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. (w zw. z art. 140 k.p.a.), a w przypadku organu odwoławczego, z uwagi na zarzuty odwołania, dodatkowo także art. 15 k.p.a. Poza tym wymaganie od Inwestora przedstawienia określonego uzgodnienia, bez wskazania konkretnego przepisu prawa powszechnie obowiązującego, z którego by taki wymóg wynikał, należy uznać za naruszenie zasady legalizmu wyrażonej w art. 6 k.p.a.

Mając wszystko to na uwadze Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c w zw. z art. 135 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku, tj. uchylił decyzje organów obu instancji. O kosztach postępowania (pkt 2 sentencji wyroku) Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a., uwzględniając poniesiony przez Skarżącego koszt wpisu (500 zł), wynagrodzenie przysługujące jego pełnomocnikowi, ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 15 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1804, z późn. zm.), w wysokości [...] zł, oraz koszt opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17 zł) – łącznie [...] zł.

Rozpoznając sprawę ponownie organ I instancji winien w pierwszej kolejności ustalić – w miarę potrzeby, także w drodze korespondencji z Szefostwem Ruchu Lotniczego Sił Zbrojnych RP – czy obowiązujące przepisy prawa rzeczywiście wymagają uzgodnienia lokalizacji projektowanej stacji bazowej telefonii komórkowej z Zarządem Wojsk Radiotechnicznych Dowództwa Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych RP z uwagi na znajdowanie się tej stacji w zasięgu strefy ochronnej obiektu radiotechnicznego Sił Powietrznych. Dopiero jednoznaczne ustalenie powyższego pozwoli organowi na podjęcie dalszych działań, przy czym ustaliwszy, iż takie uzgodnienie jest wymagane, organ, ponownie wzywając Inwestora do uzupełnienia braku projektu budowlanego, winien wyraźnie wskazać, z jakiego przepisu powyższy obowiązek wynika. W przypadku zaś niemożności zidentyfikowania przepisu prawa, z którego wymóg takiego uzgodnienia by wynikał, organ odstąpi od żądania przedłożenia przez Inwestora inkryminowanego uzgodnienia z Zarządem Wojsk Radiotechnicznych (o czym winien uprzedzić Szefostwo Ruchu Lotniczego Sił Zbrojnych RP w ww. korespondencji) i przystąpi do weryfikacji prawidłowości przedłożonego projektu budowlanego w pozostałym zakresie.