Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 486/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-02-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku: Stwierdzono, iż bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa i w pozostałym zakresie umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 149 par. 1, art. 161 par. 1 pkt 1, art. 201 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej (spr.), Sędziowie WSA Adam Lipiński, Stanisław Marek Pietras, Protokolant Referent stażysta Małgorzata Ciach, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lutego 2013 r. sprawy ze skargi K. na bezczynność Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] września 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 2. umarza postępowanie w sprawie, 3. zasądza od Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej na rzecz K. kwotę 340 (trzysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

K. wnioskiem z [...] września 2012 r., złożonym drogą elektroniczną, zwróciła się do Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej, na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, o udzielenie informacji w związku z prowadzonym przez Prezesa UKE Testem [...] usługi dostępu do Internetu dla klientów biznesowych [...] w opcji prędkości [...] w kontrakcie [...] w zakresie:

a) udostępnienia kopii (skanu) pisma T. S.A. do Prezesa UKE z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...],

b) odpowiedzi na pytanie, jaka jest proponowana przez T. cena hurtowa za odpowiednik hurtowy usługi dostępu do Internetu dla klientów biznesowych [...] w opcji prędkości [...] w kontrakcie [...],

c) odpowiedzi na pytanie, jaka jest proponowana przez T. cena detaliczna za usługę dostępu do Internetu dla klientów biznesowych [...] w opcji prędkości [...] w kontrakcie [...],

d) odpowiedzi na pytanie, jaka jest metodologia Prezesa UKE przeprowadzania przedmiotowego Testu [...] (w tym, jakie są źródła danych),

e) odpowiedzi na pytanie, jaka jest podstawa prawna przeprowadzenia Testu [...] za usługę dostępu do Internetu dla klientów biznesowych [...] w opcji prędkości [...] w kontrakcie [...],

f) odpowiedzi na pytanie, jaki jest planowany termin wdrożenia usługi detalicznej dostępu do Internetu dla klientów biznesowych [...] w opcji prędkości [...] w kontrakcie [...],

g) odpowiedzi na pytanie, jaki jest planowany termin wdrożenia usługi hurtowej będącej odpowiednikiem usługi dostępu do Internetu dla klientów biznesowych [...] w opcji prędkości [...] w kontrakcie [...] przez T.,

h) odpowiedzi na pytanie, jaki jest termin opublikowania wyniku Testu [...],

i) odpowiedzi na pytanie, jaki jest termin poinformowania operatorów alternatywnych o ostatecznej cenie hurtowej za usługę stanowiącą hurtowy odpowiednik usługi dostępu do Internetu dla klientów biznesowych [...] w opcji prędkości [...] w kontrakcie [...],

j) odpowiedzi na pytanie, dlaczego Prezes UKE w przedmiotowej sprawie przeprowadza Test [...], a nie Test [...].

Prezes UKE postanowieniem z [...] września 2012 r. znak: [...] na podstawie art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, zawiadomił wnioskodawcę, że ze względu na skomplikowany charakter sprawy, wniosek zostanie rozpatrzony do dnia [...] listopada 2012 r.

W odpowiedzi K. zwróciła uwagę, że Prezes UKE niezgodnie z prawem przedłużył termin na załatwienie sprawy, gdyż termin dwumiesięczny winien być liczony od dnia złożenia wniosku.

Następnie Prezes UKE w dniu [...] listopada 2012 r. wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez jego uwierzytelnienie zgodnie z art. 63 § 3 a pkt 1 k.p.a. lub złożenie w formie pisemnej zgodnie z art. 63 § 3 k.p.a., w terminie 7 dni od otrzymania niniejszego pisma.

Natomiast przy piśmie z [...] listopada 2012 r. znak: [...] przekazał wszystkie niezastrzeżone informacje znajdujące się w posiadaniu Prezesa UKE obejmujące punkty d – j wniosku. Jednocześnie poinformował, że informacje żądane w punktach a, b i c wniosku zostały zastrzeżone przez T. z uwagi na to, że stanowią one tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (t.j. Dz. U. z 2003 r. nr 153, poz. 1503 ze zm.). W związku z tym we wskazanym zakresie istnieje konieczność przeprowadzenia postępowania na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

K. w piśmie z [...] listopada 2012 r. zwróciła uwagę na bezzasadność wezwania z [...] listopada 2012 r., a w załączeniu przedłożyła podpisany wniosek o udzielenie informacji publicznej.

Następnie w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z [...] listopada 2012 r. wniosła o zobowiązanie Prezesa UKE do rozstrzygnięcia wniosku z dnia [...] września 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 7 dni od dnia otrzymania orzeczenia w niniejszej sprawie oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu [...] podniosła w szczególności, że Prezes UKE nie udostępnił informacji publicznej w pełnym zakresie jej wniosku, a także nie wydał decyzji odmownej w zakresie żądania określonego w pkt a, b, c i d, w terminie określonym w art. 13 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Udostępnienie informacji niepełnej należy zakwalifikować jako niedzielenie żądanej informacji, tj. brak realizacji obowiązku nałożonego w art. 10 ww. ustawy.

W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej wniósł o jej oddalenie. Uzasadniając swoje stanowisko wskazał, że skarżąca mylnie rozumie pojęcie "bezczynność organu", które zgodnie z orzecznictwem oznacza brak działania (z powodu urzędniczej inercji lub błędnego przekonania o braku konieczności jego podjęcia), bądź też milczenie organu wobec wniosku strony o udzielenie informacji publicznej. Tymczasem Prezes UKE podjął szereg czynności zmierzających do zgodnego z prawem rozpatrzenia wniosku, który ostatecznie rozpatrzył w takim zakresie, w jakim było to możliwe w przewidzianym art. 13 ust. 2 ustawy zakresie. Ponadto w dniu [...] grudnia 2012 r. wydał decyzję odmawiającą udostępnienia informacji określonych w pkt a, b i c wniosku z uwagi na tajemnicę przedsiębiorstwa T.

K. pismem z [...] stycznia odniosła się do odpowiedzi na skargę, zaś w piśmie z [...] lutego 2013 r. uzupełniła swoją argumentację.

Natomiast na rozprawie jej pełnomocnik oświadczył, że cofa w całości żądanie zobowiązania organu do załatwienia sprawy, gdyż został rozpoznany wniosek K. z [...] września 2012 r. w zakresie wszystkich punktów. Podtrzymał zaś żądanie w zakresie stwierdzenia bezczynności z rażącym naruszeniem prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.

Oświadczenie pełnomocnika K. złożone na rozprawie w dniu 7 lutego 2013 r., że cofa żądanie zobowiązania organu do załatwienia sprawy wobec rozpoznania wniosku o udzielenie informacji publicznej w całości, oznacza bezspornie cofnięcie skargi w tym zakresie. Zatem w pełni uzasadnione jest, w ocenie Sądu, umorzenie postępowania sądowego w tej części.

Natomiast niezasadne jest, zdaniem składu orzekającego, żądanie stwierdzenia, że bezczynność, która w istocie w dacie wniesienia skargi istniała, a ustała w terminie późniejszym, miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Jak wskazuje się w orzecznictwie: "rażącym naruszeniem prawa będzie stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań możemy powiedzieć, bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy, że naruszono prawo w sposób oczywisty. Nie wystarczy samo językowe wyjaśnienie tego pojęcia, gdyż musi zostać ono osadzone w kontekście okoliczności sprawy, w której do naruszenia prawa doszło" (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 675/12, Lex nr 1218894).

W ocenie Sądu, orzekanie w przedmiocie stwierdzenia wystąpienia bezczynności, czy też przewlekłości postępowania, z rażącym naruszeniem prawa, winno być stosowane z rozwagą i tylko w sytuacjach wyjątkowych. Może to mieć miejsce wtedy, kiedy z całokształtu sprawy w sposób wyraźny i oczywisty wynika lekceważenie przez organ administracji publicznej powszechnie obowiązujących przepisów prawa.

Ze słownika języka polskiego (Warszawa 1993, t. III, str. 24) wynika też, że "rażący" to taki, który daje się łatwo stwierdzić, wyraźny, oczywisty, niewątpliwy, bezsporny, bardzo duży.

W niniejszej sprawie bezczynność Prezesa UKE nie miała, zdaniem Sądu, postaci kwalifikowanej, tj. z rażącym naruszeniem prawa. Nie można bowiem zarzucić organowi lekceważącego podejścia do wniosku skarżącej, czy też przekroczenia ustawowych terminów załatwienia sprawy w bardzo dużym, czy też znacznym wymiarze. Należy zauważyć, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej zawierał szereg żądań, które należało przeanalizować pod kątem m.in. ochrony tajemnicy przedsiębiorcy oraz ochrony innych danych. Ponadto organ informował wnioskodawcę, że z uwagi na skomplikowany charakter sprawy, rozpatrzenie wniosku nastąpi w terminie przewidzianym w art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.). Brak tu oczywistości pozostawania organu w bezczynności w postaci kwalifikowanej.

Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt 1 wyroku.

O umorzeniu postępowania w pozostałej części orzeczono na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, a o kosztach w oparciu o jej przepis art. 201 § 1 w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm.).