Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1620/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-08-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Minister Administracji i Cyfryzacji
Treść wyniku: Stwierdzono, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia
Powołane przepisy: article: art. 30 c ust. 3 pkt 1,
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Barbara Mleczko – Jabłońska (spr.), , Protokolant sekretarz sądowy - Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 sierpnia 2013 r. sprawy ze skargi E. Sp. z o.o. w L. na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę Ministrowi Administracji i Cyfryzacji do ponownego rozpoznania protestu


UZASADNIENIE

Spółka " E." Sp. z o.o. z siedzibą w L. złożyła w dniu (...) sierpnia 2012r. w (...) Fundacji Rozwoju (Regionalnej Instytucji Finansującej ) wniosek o dofinansowanie projektu "Stworzenie internetowego serwisu, na którym będzie świadczona e-usługa komponowania pełnowartościowych i zróżnicowanych jadłospisów".

Przedmiotowy projekt złożony został w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, Oś priorytetowa VIII – Społeczeństwo informacyjne – zwiększanie innowacyjności gospodarki, Działanie 8.1 – Wspieranie działalności gospodarczej w dziedzinie gospodarki elektronicznej. Wniosek o dofinansowanie zarejestrowany został pod numerem (...) .

Pismem z (...) listopada 2011 r. (...) Fundacja Rozwoju poinformowała wnioskodawcę o negatywnym wyniku oceny wniosku o dofinansowanie. W piśmie tym stwierdzono, że projekt nie uzyskał wymaganej minimalnej liczby punktów w ramach kryteriów merytorycznych fakultatywnych. W wyniku tej oceny wniosek uzyskał 30 punktów, gdyż nie przyznano żadnej punktacji, uznając, że nie zostały spełnione następujące kryteria merytoryczne fakultatywne:

1) Projekt polega na przygotowaniu, wdrożeniu i świadczeniu zaawansowanych e-usług o znaczeniu krajowym lub międzynarodowym (kryterium fakultatywne nr 3);

2) Zasadnicza (specyfíczna) funkcjonalność dotycząca głównej funkcji e-usługi odpowiada na niezagospodarowaną dotychczas niszę rynkową, poprzez zaspokajanie zasadniczej potrzeby grupy docelowej, która nie może być zaspokojona przez inne usługi lub produkty aktualnie dostępne na rynku (kryterium fakultatywne nr 4).

W powyższym piśmie zawarto pouczenie o prawie do złożenia w terminie 14 dni protestu i Spółka pismem z (...) listopada 2012r. taki protest złożyła.

W proteście Spółka zakwestionowała poprawność oceny projektu w zakresie obu zakwestionowanych kryteriów oceny merytorycznej fakultatywnej (kryterium nr 3 i nr 4).

W rozstrzygnięciu protestu podjętym w dniu (...) czerwca 2013r. i zawartym w piśmie (...) Minister Administracji i Cyfryzacji - będący Instytucją Pośredniczącą (IP) stwierdził, że protest nie został uwzględniony.

W uzasadnieniu swego stanowiska, odnosząc się do kryterium nr 3 Instytucja Rozpatrująca Protest podzieliła pogląd Komisji Konkursowej, iż przedstawione we wniosku cechy nie uzasadniają wyjątkowej innowacyjności oferowanej e-usługi. Minister podał, iż wnioskodawca w proteście stwierdził że "w p. 16c wykazano, iż e-usługa wnioskodawcy nie łączy różnych funkcjonalności oferowanych na rynku, lecz wprowadza nowe unikalne funkcjonalności, dotychczas nieoferowane na rynku. Ponadto w p. 16c przedstawiono szczegółową analizę rynku (konkurencji) pod kątem występowania poszczególnych funkcjonalności i wynikających z nich cech, świadczącą o ich unikatowości. Z uwagi na fakt, iż we wniosku zaprezentowano cechy użytkowe e-usługi wynikające z jej innowacyjnych funkcjonalności, funkcjonalności te stanowią parametry (wskaźniki produktu) reprezentujące poszczególne cechy (opisane w p. 15 c wniosku o dofinansowanie)."

Odnosząc się do powyższego organ wskazał, że zgodnie z Przewodnikiem po kryteriach wyboru, kryterium dotyczy zaawansowanych e-usług, które mogą okazać się przełomowe w skali krajowej lub międzynarodowej tj. e-usług, których innowacyjność jest na tyle duża, że może przyczynić się do znaczących zmian w rozwoju danej branży lub doprowadzić do powstania nowej branży. Projekty polegające na wdrożeniu prostej e-usługi, wymagającej jedynie prostego przetworzenia danych (np. portal informacyjny, wyszukiwarka, forum wymiany informacji) nie są punktowane w ramach tego kryterium. Ponadto należy uzasadnić poziom zaawansowania danej e-usługi poprzez powiązanie omawianych cech z osiągnięciami nauki lub gospodarki (w szerokim spektrum dyscyplin i branż).

Biorąc pod uwagę powyższe Instytucja Pośrednicząca stwierdziła, że wyjaśnienia wnioskodawcy nie mogą zostać uznane. Wnioskodawca zaprezentował np. jako cechę różnicującą e-usługę od oferty konkurencji to, że "najważniejsze treści zostaną wyróżnione poprzez zastosowanie koloru X (jest to cecha wyróżniająca naszej e-usługi), co ułatwi klientom poruszanie się po menu i przyspieszy czas złożenia zlecenia o 20%". Cecha ta ma charakter trywialny i nie różnicuje znacząco e-usługi od już istniejących na rynku. Dalej podano, ze wnioskodawca wskazał też cechę polegającą na przeniesieniu znanych rozwiązań, wykorzystywanych w sposób analogiczny do funkcjonujących już mechanizmów, jednak umiejscowionych w nowym kontekście (np. wykorzystanie stosowanej powszechnie geolokalizacji, po raz pierwszy w portalu o tematyce ornitologicznej, do oznaczenia na mapach położenia miejsc lęgowych ptaków)." Również cechy: "wykorzystywany będzie algorytm dekompozycji jadłospisów różnych osób do składników bazowych" "zostaną wykorzystane osiągnięcia z dziedziny zaawansowanej eksploracji danych, budowy modeli stochastycznych oraz osiągnięcia sztuki kulinarnej w dziedzinie dopasowania smaku i badania preferencji kulinarnych" nie świadczą o zaawansowaniu e-usługi. Nie można uznać za przełomowe wskazane we wniosku funkcjonalności:

– "użytkownicy poznają swoje preferencje kulinarne, a system będzie mógł proponować jadłospis, w tym potrawy nie tylko zdrowe, ale również odpowiadające gustom użytkownika";

– "prawdziwie zdrowe i smaczne odżywianie, maksymalizujące szanse użytkowników w Polsce i Francji na zdrowy rozwój organizmu i pełne smaku odżywianie";

– "większa satysfakcja zjedzenia odczuwana przez różne osoby w ramach jednego posiłku";

– "oszczędność czasu oraz urozmaicenie jadłospisu"; "potrawy proponowane użytkownikom w Polsce i Francji będą nie tylko smaczne, ale i dopasowane do sytuacji zdrowotnej (nadwaga, niedowaga) użytkownika. W efekcie stosowania rekomendowanej przez serwis diety użytkownicy z nadwaga niedowaga będą mogli wrócić do właściwej dla danego wieku i płci wagi, co przełoży się na zdrowszy tryb życia".

Ponadto, zdaniem organu wnioskodawca nie uzasadnia innowacyjności w kontekście osiągnięć nauki czy gospodarki w opisie poszczególnych zdefiniowanych cech.

W związku z powyższym Instytucja Pośrednicząca uznała, że kryterium zostało ocenione właściwie, a protest jest bezzasadny.

Co do kryterium nr 4 -("Zasadnicza (specyficzna) funkcjonalność dotycząca głównej funkcji e-usługi odpowiada na niezagospodarowaną dotychczas niszę rynkową, poprzez zaspokajanie zasadniczej potrzeby grupy docelowej, która nie może być zaspokojona przez inne usługi lub produkty aktualnie dostępne na rynku"), odnosząc się do zarzutów protestu, iż "zasadnicza funkcjonalność e-usługi nie jest obecnie realizowana przez żadne z istniejących rozwiązań (osobno lub łącznie) oraz zaspokoi zasadniczą potrzebę grupy docelowej, która nie może być zaspokojona przez inne usługi lub produkty aktualnie dostępne na rynku". organ stwierdził, że zgodnie z Instrukcją wniosku o dofinansowanie zasadnicza funkcjonalność dotycząca głównej funkcji planowanej e-usługi to specyficzne zadanie wykonywane przez tę e-usługę. W ramach tego kryterium weryfikacji podlega przede wszystkim uzasadnienie projektu pod kątem innowacyjności, odpowiedzi na zasadnicze potrzeby wskazanej grupy docelowej oraz opis analizy konkurencji. Ocena obejmuje badanie, czy rynek oferuje usługi (w tym e-usługi) lub produkty (w tym produkty cyfrowe), które łącznie mogą zaspokoić te same zasadnicze potrzeby grupy docelowej, na które odpowiada oceniany projekt.

Instytucja Pośrednicząca stwierdziła, że oferowana e-usługa polegająca na komponowaniu jadłospisów dopasowanych do indywidualnych preferencji kulinarnych użytkownika nie odpowiada na niezagospodarowaną niszę rynkową. Wskazana we wniosku funkcjonalność e-usługi może zostać zaspokojona przez inne usługi i produkty istniejące na rynku, np. książki kucharskie, programy telewizyjne, przepisy w Internecie, porady dietetyka, fora internetowa. Ponadto w sieciach telekomunikacyjnych istnieją podobne usługi, tj. dietetycy czy lekarze on-line i off-line. Zatem, zdaniem IP twierdzenie wnioskodawcy, iż: "w żadnej z publicznych sieci telekomunikacyjnych, w których przewiduje się świadczenie nowej e-usługi, nie są oferowane usługi ani produkty łącznie realizujące zasadniczą funkcjonalność tej e-usługi" nie jest zgodne z prawdą.

Biorąc pod uwagę powyższe, protest Spółki w zakresie oceny kryterium merytorycznego fakultatywnego nr 4 również nie został uwzględniony.

Jednocześnie w rozstrzygnięciu IP zawarła pouczenie o przysługującym stronie środku zaskarżenia.

Pismem z dnia (...) lipca 2013r. "E." Sp. z o.o. w L. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rozstrzygniecie Ministra Administracji i Cyfryzacji w przedmiocie złożonego protestu, zawarte w piśmie z (...) czerwca 2013r.

Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła :

1. Błąd w ustaleniach faktycznych będących podstawą Rozstrzygnięcia polegający na oparciu Rozstrzygnięcia w przedmiocie protestu złożonego w ramach Działania 8.1 "Wspieranie działalności gospodarczej w dziedzinie gospodarki elektronicznej" (ZNAK DFS-WKPOIG-0477- 31-19/2013/ŁM) (dalej zwanym "Rozstrzygnięciem") o informacje niezawarte we wniosku o dofinansowanie, powoływanie się przez organ na nieistniejące dane lub twierdzenia m.in., iż we wniosku o dofinansowanie zabrakło danych, które zostały w nim zaprezentowane, jak też o twierdzenia, co do wniosku, które pozostają rozbieżne z treścią złożonego wniosku i prowadzą do wyciągnięcia błędnych wniosków na temat innowacyjności funkcjonalności i zaawansowania cech e-usługi, stanowiącej przedmiot wniosku o dofinansowanie.

2. Naruszenie art. 30b ust. 8 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 roku o zasadach prowadzenia polityki rozwoju polegającego na Rozstrzygnięciu w przedmiocie złożonego protestu poza granicami zaskarżenia tj. w szczególności poprzez rozszerzenie na etapie rozpatrywania protestów zakresu zarzutów, które wcześniej zostały zaprezentowane w decyzji o negatywnej ocenie wniosku o dofinansowanie nr (...) zawartej w piśmie o sygnaturze (...) z dn. (...) .11.2013 r. w efekcie czego wnioskodawca nie miał możliwości odnieść się na etapie protestu do wszystkich zarzutów będących przedmiotem oceny.

3. Błąd w ustaleniach faktycznych polegający na błędnym, nieuzasadnionym przyjęciu, iż wniosek o dofinansowanie skarżącego jest niezgodny z Kryteriami oceny merytorycznej fakultatywnej numer 3 i 4 zawartymi w "Przewodniku po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013, w sytuacji, gdy spełniał on w/w Kryteria, wynikający z wadliwego zastosowania przepisów procedury rozpoznawania wniosku wskazanej w powołanym Przewodniku.

W oparciu o powyższe skarżąca wniosła o stwierdzenie, iż ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, postulując jednocześnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia .

W uzasadnieniu skargi, relacjonując dotychczasowy przebieg postępowania, Spółka szczegółowo omówiła poszczególne zarzuty podnosząc, w szczególności, iż w zaskarżonym rozstrzygnięciu posłużono się stwierdzeniami niezgodnymi z treścią złożonego wniosku i protestu. Ponadto zarzuciła, że IP zacytowała, wbrew temu co zostało napisane we wniosku nie funkcjonalności, a korzyści płynące z zaawansowanych e- usług. Dalej podkreśliła, że w pkt 15 a wniosku ubiegająca się o dofinansowanie zaprezentowała zestaw innowacyjnych funkcjonalności. Spółka nie zgodziła się również z zarzutem, że nie uzasadniła we wniosku innowacyjności w kontekście osiągnięć nauki czy gospodarki w opisie poszczególnych zdefiniowanych cech. Jej zdaniem zapisy pkt 15 c wniosku temu twierdzeniu przeczą. Dalej skarżąca wskazała, że w zakresie zakwestionowanych obu kryteriów IP rozszerzyła zarzuty dodając nowe elementy do tych, które zostały zaprezentowane w informacji RIF z dnia (...) listopada 2012r. przez co uniemożliwiała skarżącej ustosunkowanie się do nich. Ponadto, odnosząc się do oceny kryterium nr 4 podniosła również, że nieprawidłowo, jej zdaniem, wbrew zapisom Przewodnika po kryteriach wyboru finansowych operacji dokonano oceny tego kryterium, gdyż nawet przyznając rację twierdzeniu Komisji Konkursowej (chociaż zdaniem Spółki i nie jest ono prawdziwe), to punktacja tego kryterium winna wynosić co najmniej 10 pkt, a nie 0.

W odpowiedzi na skargę Minister Administracji i Cyfryzacji wniósł o jej oddalenie. Zarzuty skarżącej odnoszące się do niewłaściwej, jej zdaniem, oceny zakwestionowanych kryteriów uznał za niezasadne. W piśmie tym odniósł się szczegółowo do argumentów skarżącej podkreślając, że w ramach wniesionego protestu zakwestionowano kryteria fakultatywne, w ramach których możliwe było uzyskanie odpowiednio 50 i 20 pkt podczas gdy skarżąca w ramach w.w. kryteriów uzyskała 0 pkt. Organ podkreślił, że jedynie w razie wykazania przez Spółkę, że w ramach obu w.w. kryteriów możliwe było uzyskanie co najmniej dodatkowych 30 pkt ( co pozwoliłoby osiągnąć minimalny próg - 60 pkt ), uzasadnione byłoby uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia. Zdaniem organu strona zakresu takich uchybień nie wykazała.

W dalszej kolejności organ przyznając, że we fragmencie uzasadnienia dotyczącego kryterium nr 3 pomyłkowo wskazano iż wniosek zawiera fragmenty dotyczące cech różnicujących e- usługę od oferty konkurencji odnoszące się do wyróżnienia treści poprzez zastosowanie koloru X oraz wykorzystania stosowanej powszechnie geolokalizacji. Nie mniej jednak zdaniem IP mankament ten nie ma wpływu na prawidłową ocenę obu kryteriów. Następnie organ odniósł się do oceny wniosku przedstawiając szczegółowo z powołaniem się na zapisy Przewodnika jak wygląda punktacja w ramach kryterium nr 3 co do wymaganego opisu cech e- usługi. Ocena tego kryterium poprzez analizę zapisów wniosku była zdaniem IP prawidłowa, a w sytuacji nawet uznania argumentów Spółki w kontekście kryterium nr 4 pozwalałoby na przyznanie maksymalnie dodatkowych 20 pkt, co i tak nie dałoby przekroczenia granicznego progu 60 pkt. Organ nie zgodził się również z przedstawionym w skardze zarzutem " rozszerzenia zakresu zarzutów". Przedstawiając również szczegółowo zgodnie z Przewodnikiem po kryteriach wyboru punktowanie kryterium nr 4 wyraził pogląd, że jego zdaniem również nie było podstaw do przyznania w ramach tego kryterium maksymalnej punktacji. W tej sytuacji wyraził pogląd, powołując się na orzeczenia sądów administracyjnych, iż ewentualne uchylenie rozstrzygnięcia byłoby uzasadnione jedynie w przypadku wykazania przez stronę, że ewentualne mankamenty rozstrzygnięcia w razie ich usunięcia skutkowałyby uwzględnieniem protestu.

Reprezentujący skarżącą na rozprawie przed WSA w dniu (...) sierpnia 2013r. profesjonalny pełnomocnik, podtrzymując dotychczasowe stanowisko podkreślił, że o kwestiach przyznanych punktów za sporne kryteria tak naprawdę organ wypowiedział się dopiero w odpowiedzi na skargę. Zdaniem Spółki przy prawidłowo rozpoznanym wniosku i podniesionych w proteście oraz skardze argumentach możliwe było uzyskanie przez wnioskodawcę w ramach kryterium nr 3 nawet 30 pkt, co umożliwiałoby dalsze procedowanie wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie .

Wobec tego, iż przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest ocena wniosku o dofinansowanie realizacji projektu dokonana w oparciu o przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tj. Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.), dalej: u.z.p.p.r., wskazać również należy, iż prawo do jej złożenia zagwarantowane zostało w przepisie art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r., zgodnie z którym po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej: p.p.s.a.

Oceniając, co będzie stanowić wzorzec kontroli sądowej, uznać należy, że prawo, wedle którego oceniana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy u.z.p.p.r., ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Zatem kontrolując zgodność z prawem dokonanej przez organ oceny projektu, sąd administracyjny ma na względzie zgodność z prawem powszechnie obowiązującym, a także z postanowieniami aktów wydanych na podstawie prawa powszechnie obowiązującego przez właściwe podmioty i w granicach ich kompetencji. Wzorzec kontroli stanowią zatem postanowienia u.z.p.p.r., postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego oraz postanowienia regulaminu konkretnego konkursu.

Sąd nie jest jednak związany aktami prawa administracyjnego innymi niż wymienione w art. 178 Konstytucji, w tym znaczeniu, że zanim je zastosuje jako wzorzec kontroli, może i powinien badać ich zgodność z przepisami prawa powszechnie obowiązującego, a więc przede wszystkim z przepisami ustaw i Konstytucji.

W tym miejscu wskazać wypada, że Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie jest znane stanowisko Trybunału Konstytucyjnego zajęte w wyroku z 12 grudnia 2011r. sygn. akt P 1/11 w zakresie konstytucyjności przepisów art. 30b i 30c ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w zakresie, jakim dopuszczają uregulowanie procedur odwoławczych poza systemem obowiązujących źródeł prawa.

Trybunał Konstytucyjny stwierdził mianowicie, że art. 30b ust. 1 zdanie pierwsze i ust. 2 ustawy o z.p.p.r. w zakresie, w jakim dopuszcza uregulowanie środków odwoławczych przysługujących wnioskodawcy w toku postępowania o dofinansowanie z programu operacyjnego poza systemem źródeł powszechnie obowiązującego prawa, jest niezgodny z art. 87 Konstytucji, jak też art. 30c ust. tej ustawy w zakresie, w jakim uzależnia prawo do skorzystania ze skargi do sądu administracyjnego od wyczerpania środków odwoławczych przewidzianych w aktach niebędących źródłem powszechnie obowiązującego prawa, jest niezgodny z art. 87 Konstytucji. Orzeczenie zostało opublikowane w Dz. U. z 2011r. Nr 279 poz.1644. Trzeba jednak uwzględnić, że Trybunał Konstytucyjny wydając to orzeczenie odroczył jego wejście w życie na okres 18 miesięcy od daty ogłoszenia go w Dzienniku Ustaw. Oznacza to, że orzekając w niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny nie mógł uwzględnić okoliczności, że normy regulujące postępowanie odwoławcze w ramach PO IG leżą poza konstytucyjnym systemem źródeł prawa i miał obowiązek je stosować.

Odnosząc się zatem do wskazanych wyżej i mających w sprawie zastosowanie regulacji, wskazać należy, że wyznaczają one kompetencję i zakres uprawnień oraz ograniczeń sądu administracyjnego w toku kontroli legalności oceny projektu przeprowadzonej przez właściwą instytucję zarządzająca w ramach ogłoszonego konkursu. Wśród tych uprawnień sąd posiada możliwość wzięcia pod uwagę faktów powszechnie znanych, nawet bez powołania się na nie przez strony, natomiast ograniczeniem dla sądu administracyjnego jest m.in. brak możliwości przeprowadzenia jakiegokolwiek dowodu poza dowodem uzupełniającym z dokumentu.

W kontekście powyższych rozważań, badając legalność oceny wniosku zawartej w piśmie z dnia (...) czerwca 2013r. stanowiącym rozpoznanie protestu Sąd uznał skargę za uzasadnioną .

Przystępując do merytorycznego rozpoznania sprawy odnieść należy się do przebiegu postępowania zainicjowanego złożonym przez skarżącą Spółkę wnioskiem o dofinansowanie, przy uwzględnieniu podniesionych w tym zakresie zarzutów w skardze.

Skarżąca zgłosiła swój wniosek – projekt w ramach PO IG – Priorytet VIII Społeczeństwo informacyjne – zwiększenie innowacyjności gospodarki, Działanie 8.1 – Wspieranie działalności gospodarczej w dziedzinie gospodarki elektronicznej Celem tego działania jest stymulowanie rozwoju rynku usług świadczonych w formie elektronicznej. Procedura wyboru projektu, o czym stanowi § 7 Regulaminu konkursu dokonywana jest dwuetapowo: wybór ten dokonywany jest w oparciu o kryteria formalne, a następnie w oparciu o kryteria merytoryczne. Dla poszczególnych Priorytetów i działań – w tym dla Priorytetu VIII Działanie 8.1 - opracowane zostały szczegółowo opisane kryteria wyboru formalne i merytoryczne. Zgodnie z zapisem § 7 ust. 2 pkt 12 Regulaminu warunkiem zakwalifikowania projektu do dofinansowania jest: 1) spełnienie wszystkich kryteriów oceny merytorycznej obligatoryjnej; 2) uzyskanie co najmniej 60 punktów w wyniku oceny kryteriów merytorycznych fakultatywnych tj. bez uwzględnienia wpływu kryterium rozstrzygającego — projekt wykazuje wysoką efektywność ekonomiczną; 3) osiągnięcie progu minimalnego finalnej liczby punktów (tj. z uwzględnieniem wpływu kryterium rozstrzygającego — projekt wykazuje wysoką efektywność ekonomiczną). Powyższe warunki muszą być spełnione łącznie, aby projekt otrzymał dofinansowanie.

W nawiązaniu do przytoczonych wyżej regulacji przyjąć należy, że instytucja dokonująca wyboru projektów do dofinansowania ma obowiązek stosowania wszystkich zasad i reguł określonych w systemie realizacji projektu ( kryteria oceny, sposób stosowania tych kryteriów w nawiązaniu do projektu, rozpatrywanie środków odwoławczych) – do których musi stosować się także wnioskodawca zgłaszający określony projekt do dofinansowania – zaś sąd dokonuje kontroli ich stosowania jako źródeł prawa w szerokim znaczeniu, przy uwzględnieniu także norm prawnych powszechnie obowiązujących. Załącznikiem do Szczegółowego opisu priorytetów PO IG jest dokument - załącznik nr 4.4 - Procedura Odwoławcza w ramach PO IG opracowana na podstawie ustawy z 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz zgodnie z Wytycznymi Ministra Rozwoju Regionalnego w zakresie wymogów, jakie powinny spełniać procedury odwoławcze – ustalone dla programów operacyjnych.

Jak wskazano na wstępie, projekt o dofinansowanie zgłoszony przez skarżącą spółkę uzyskał pozytywną ocenę w zakresie spełnienia kryteriów formalnych oraz merytorycznych obligatoryjnych, natomiast w ocenie merytorycznej fakultatywnej uzyskał 30 pkt wobec faktu, iż nie przyznano punktacji w ramach kryterium nr 3 ( możliwe do uzyskanie w ramach tego kryterium było 50 pkt) oraz kryterium nr 4 (w ramach którego maksymalnie wniosek mógł otrzymać 20 pkt ) – o której to ocenie poinformowano spółkę w piśmie z dnia (...) listopada 2012r.

W proteście od powyższej oceny Spółka obszernie odniosła się do jej treści wnosząc o ponowne sprawdzenie zgodności wniosku o dofinansowanie z zakwestionowanymi kryteriami wyboru. Podniosła zarzuty co do błędnej oceny wskazanych kryteriów fakultatywnej oceny merytorycznej nr 3 i 4. Podkreśliła, iż przy dokonaniu oceny pominięto pełne obszerne opisy poszczególnych cech opisanych we wniosku, a w oparciu o wybiórcze fragmenty opisów wyciągnięto błędne wnioski. Zarzuciła sprzeczność oceny zakwestionowanych kryteriów z zapisami Przewodnika po kryteriach wyboru finansowych operacji. Podkreśliła, że opisy innowacyjnych funkcjonalności e- usługi przedstawione zostały w pkt 15 a wniosku. Podniosła, że wybrane i konkretnie wskazane przez nią fragmenty wniosku zawierają informacje dotyczące zaawansowania technologicznego lub funkcjonalnego e- usługi w odniesieniu do prezentowanej cechy. Zarzuciła, że dla każdej z cech opisanych w pkt 15 c wniosku Spółka zaprezentowała informacje dotyczące zawansowania technologicznego lub funkcjonalnego. Wskazała na 6 cech, których opisy zostały przez KK pominięte. Zarzuciła, że jedynie 2 spośród nich zostały przez KK opisane, a tymczasem każda z zaawansowanych cech winna zostać oceniona osobno, co wynika z Przewodnika. Odnośnie kryterium nr 4 wskazała, iż uzasadnienie dokonanej oceny KK , którą co prawda również kwestionuje dawało podstawę do przyznania w świetle zasad punktacji określonych w Przewodniku co do tego kryterium minimum10 punktów ( na 20 możliwych ), a nie 0 jak zostało to uczynione. W wyniku rozpoznania protestu strony Instytucja Pośrednicząca nie uwzględniła zarzutów spółki czemu dała wyraz w zaskarżonym rozstrzygnięciu.

Mając powyższe na uwadze wskazać należy że spór w sprawie niniejszej sprowadza się do zatem zbadania prawidłowości oceny wniosku w zakresie zakwestionowanych kryteriów merytorycznej oceny fakultatywnej ( punktowanej) nr 3 i nr 4 w wyniku rozpoznanego przez IP protestu. W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z zapisem załącznika 4.4 Procedury odwoławczej w ramach PO IG w trakcie rozpatrywania protestu Instytucja Pośrednicząca oceniająca zobowiązana jest do

1). Zapoznania się z wynikami pierwotnej oceny projektu,

2). Zapoznania się z treścią protestu wraz z jego uzasadnieniem, a w szczególności do wnikliwego przeanalizowania zgłoszonych zarzutów,

3). Dokonania ponownej oceny projektu, w zakresie objętym protestem jeżeli zarzuty podniesione przez wnioskodawcę w proteście są uzasadnione,

4). Pisemnego ustosunkowania się do zarzutów podniesionych w proteście i do uzasadnienia swego stanowiska.

W ocenie Sądu dokonana przez IP ocena wniosku o dofinansowanie projektu w wyniku rozpoznania protestu Spółki zawarta w zaskarżonym rozstrzygnięciu nie została dokonana prawidłowo.

W dość lakonicznej i niezrozumiałej wobec zawarcia w niej zapisów nieadekwatnych do wniosku, jak sam organ przyznaje stanowiących mankament wydanego rozstrzygnięcia informacji o negatywnym rozpatrzeniu przedmiotowego protestu IP wskazała, że ocena została przeprowadzona prawidłowo, nie odnosząc się jednakże do większości argumentów spółki jak również nie uzasadniając swego stanowiska w świetle procedury oceny wniosku, a co za tym idzie także zasad przyznawania punktacji, o których mowa w Przewodniku po kryteriach wyboru. Rację w tej sytuacji należy przyznać skarżącej, że ocena wniosku w zakresie podniesionych w proteście, a następnie w skardze zarzutów IP zawarła de facto dopiero w odpowiedzi na skargę, w którym to piśmie organ istotnie wyjaśnia kwestię zasad przyznawania punktacji uzasadnia swoje stanowisko w zakresie cech zdefiniowanej w projekcie e- usługi. Wskazuje na ich ilość i powołuje się na stosowne w tym względzie zapisy wniosku starając się tym samym wyjaśnić, iż brak zawarcia stosownego uzasadnienia w tym względzie w zaskarżonej informacji nie wpływa na wynik sprawy bo i tak ocena ta nie byłaby inna aniżeli zaprezentowana w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Tym samym dowodzi, że skarżąca nie wykazała, iż nieścisłości w treści zaskarżonego rozstrzygnięcia podważają prawidłowość oceny kryterium nr 3. a w tej sytuacji nawet maksymalnie przyznana punktacja za kryterium nr 4 nie dawałaby wnioskowi prawa do przejścia na kolejny etap procedury przyznawania pomocy.

Z powyższym w ocenie Sądu zgodzić się nie można W nawiązaniu bowiem do okoliczności przytoczonych wyżej, uznać należy , iż w wyniku rozpatrzenia protestu, oceny projektu dokonano z naruszeniem prawa, a w szczególności zasad procedury odwoławczej określonej Załącznikiem nr 4.4 do Szczegółowego opisu priorytetów PO IG)

W tym miejscu zauważyć należy, że zgodnie z przepisami Procedury odwoławczej w proteście powinny być ujęte wszystkie zarzuty dotyczące dokonanej oceny; jeśli ocena została przeprowadzona niezgodnie z więcej niż jednym kryterium, wszystkie te kryteria należy wskazać w proteście pod rygorem utraty możliwości przytoczenia nowych argumentów . Spółka wywiązała się z powyższego. Z kolei instytucja rozpatrująca protest związana jest jego zakresem i sprawdza zgodność wniosku o dofinansowanie projektu tylko z tymi kryteriami oceny, które zostały wskazane w proteście. Logiczne w związku z tym jest stwierdzenie, że jeśli w ocenie negatywnej, wskazano określone kryteria, których nie spełnia złożony –wniosek (projekt), to w proteście (czy innym środku odwoławczym) wnioskodawca polemizuje właśnie z tą negatywną oceną w zakresie tych zakwestionowanych kryteriów i tak też czyniła niniejszej sprawie skarżąca spółka cytując w proteście poszczególne fragmenty przekazanych jej informacji i ustosunkowując się do nich w zakresie zakwestionowanych kryteriów. Skoro w obowiązującym systemie odwoławczym przewidziano dla wnioskodawcy protest i w niniejszej sprawie wnioskodawca - spółka z niego skorzystała, negatywne rozpatrzenie protestu w sposób zaprezentowany przez IP poprzez lakoniczne niejasne i nieklarowne w rezultacie postępowania odwoławczego uznanie, że ocena wniosku została przeprowadzona w sposób prawidłowy uznać należy za naruszenie zasad procedury odwoławczej. Podkreślić należy, że według art. 30b ust.1 w związku z art. 30 a cyt. wyżej ustawy, w pisemnej informacji o negatywnej ocenie projektu na danym etapie właściwa instytucja ma zamieścić uzasadnienie tej oceny, czyli przedstawić zastrzeżenia co do wniosku o dofinansowanie projektu i je uzasadnić. W przedmiotowej procedurze odwoławczej nałożony został obowiązek zamieszczania – w informacji przekazywanej wnioskodawcy - uzasadnienia dokonanej oceny. Takiego wymogu zdaniem Sądu nie spełnia wynik rozpatrzenia protestu. Dokonana przez IP analiza zarzutów - w zakwestionowanych kryteriach winna być przeprowadzona w sposób rzetelny i prawidłowy i odnosić się w sposób szczegółowy do argumentów podniesionych w proteście z uwzględnieniem zapisów zawartych w dokumentacji projektu, z powołaniem się na zasady dokonywania oceny i przyznawania punktacji zawarte w Przewodniku po kryteriach wyboru. Natomiast nie do zaakceptowania pozostaje rozstrzygnięcie iż o prawidłowości tej oceny dowodzić ma dopiero de facto ocena wskazana w odpowiedzi na skargę polemizująca z zarzutami protestu i wyjaśniająca stronie przebieg dokonywanej punktacji z powołaniem się na zapisy wniosku oceny cech, co do których IP w zaskarżonej nie zajęła żadnego stanowiska. Ocena bowiem 4 cech, co do których, zdaniem organu projekt nie wskazuje żadnych osiągnięć znalazła się w kręgu zainteresowania organu dopiero w odpowiedzi na skargę. Podkreślić ponownie należy, że przedmiotem oceny przez Sąd legalności, a więc zgodności z prawem jest w sprawie niniejszej rozstrzygnięcie organu stanowiące wynik rozpatrzenia protestu zawarte w piśmie z dnia 10 czerwca 2013r., a nie ocena wniosku dokonana przez organ w odpowiedzi na skargę. Sąd dokonując sprawdzenia prawidłowości tej oceny nie może odnosić zarzutów skargi do argumentacji zawartej w odpowiedzi na skargę, skoro w takim pełnym zakresie oceny tej nie dokonano w rozstrzygnięciu protestu. Brak odniesienia się do konkretnych podanych w proteście zapisów wniosku ze wskazaniem czy i dlaczego w ocenie organu nie dowodzą one spełnienia kryterium nr 3 i 4 uzasadnia, iż zaskarżona informacja o treści przyjętej przez organ uchyla się kontroli Sądu. Jak wyjaśnił NSA ( sygn. akt II GSK 1113/13) ocena projektu opiera się na swobodnej ocenie, ale nie dowolnej, gdyż jej granice wyznaczają zasady: równego dostępu i przejrzystości reguł oceny. Wynik takiej oceny powinien zawierać uzasadnienie, ze szczególnym wyjaśnieniem okoliczności, które zadecydowały o takim, a nie innym rozstrzygnięciu np o przyznanej ilości punktów w ramach tej oceny. Natomiast kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się w tym przypadku do zbadania czy dokonana ocena projektu nie narusza wskazanych wyżej reguł.

Zatem na etapie ponownego badania sprawy (po wniesionym proteście), beneficjent powinien uzyskać precyzyjne wskazanie co do wyników tego etapu, winien uzyskać ocenę ze szczegółową, jasną, rzetelną i przejrzystą analizą ocen ekspertów uwzględniającą zarzuty oraz uwagi zarówno ekspertów jak i wnioskodawcy. Informacja podlegająca ocenie sądu administracyjnego musi zawierać powody, które zdecydowały o nieuwzględnieniu protestu wraz z ich uzasadnieniem. Tylko wówczas sąd administracyjny może odnosić się do zarzutów skargi, poznać stanowisko instytucji ponownie oceniającej projekt i ocenić czy tak przeprowadzona ocena jest zgodna z prawem.

W sprawie niniejszej przyjęcie przez IP stanowiska, że ocena wniosku w zakresie spornego kryterium nr 3 została dokonana prawidłowo, a uznanie przez ten organ również dopiero w odpowiedzi na skargę, iż nawet przyjęcie argumentacji skarżącej zawartej w skardze, a wcześniej w proteście co do spełnienia kryterium nr 4 i tak nie pozwoliłoby zakwalifikować projekt do dofinansowania ( nie przekroczony zostałby próg minimalny 60 pkt ) jest zbyt daleko idący, a nadto nie daje on możliwości skarżącej polemizowania z taką oceną, skoro zawarta została dopiero w odpowiedzi na skargę. Powyższe zdaniem Sądu wskazuje, że ponowne sprawdzenie zgodności złożonego wniosku o dofinansowanie z kryteriami wyboru w zakresie, w jakim ocena ta nie odnosi się do zarzutów oraz argumentów przedstawionych w proteście, narusza zasady postępowania stanowiące uchybienie mające istotny wpływ na wynik sprawy.

Z powyższego względu, skoro – jak wskazano wyżej – w postępowaniu dotyczącym oceny wniosku Minister Administracji i Cyfryzacji naruszył zasady postępowania, Sąd w oparciu o art. 30 c ust. 3 pkt.1 cyt. ustawy z 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ( Dz. U Nr 84 poz. 712) uwzględnił skargę i przekazał sprawę Instytucji Pośredniczącej Ministrowi Administracji i Cyfryzacji do ponownego rozpatrzenia protestu.