Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 206/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-05-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 art. 49 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [S.] Sp. z o.o. w P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 2 grudnia 2016 r. sygn. akt II SA/Rz 1584/16 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi [S.] Sp. z o.o. w P. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 2 grudnia 2016 r. sygn. akt II SA/Rz 1584/16 odrzucił skargę P P H U "S" Sp. z o.o. w P na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2016 r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.

Sąd I instancji podał w uzasadnieniu, że pismem z dnia 15 listopada 2016 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II, wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 400 zł oraz do uzupełnienia jej braków formalnych, czyli: podpisania oraz złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia.

Wezwanie doręczono Spółce w dniu 17 listopada 2016 r. W dniu 28 listopada 2016 r. strona skarżąca dokonała przelewu kwoty 400 zł, w dniu 30 listopada 2016 r. uzupełniła pozostałe braki skargi.

Sąd I instancji stwierdził, że skoro braki skargi zostały uzupełnione z uchybieniem terminu, to skarga podlega odrzuceniu.

W zażaleniu spółka domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz dopuszczenia dowodu z dokumentu – oświadczenia członka zarządu dotyczącego daty odebrania wezwania Przewodniczącego Wydziału II. Zaskarżonemu orzeczeniu spółka zarzuciła naruszenie art. 58 § 1 oraz art. 49 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Skarżąca argumentowała, że wezwanie Przewodniczącego nie zostało jej doręczone 17 listopada 2016 r., a 23 listopada 2016 r., co wynika z załączonego do zażalenia oświadczenia członka zarządu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Skarga wniesiona w rozpoznawanej sprawie zawierała dwa braki: 1/ brak wpisu od skargi w wysokości 400 zł i 2/ brak podpisu i wykazania umocowania uprawniającego do działania w imieniu skarżącej.

Wezwanie do uiszczenia wpisu, podpisania skargi oraz wykazania umocowania prawidłowo doręczono Spółce na adres wskazany w treści skargi (ul. Żwirki i Wigury 15, 37-700 Przemyśl) w dniu 17 października 2016 r., o czym świadczy znajdujące się w aktach sprawy zwrotne potwierdzenia odbioru (vide: k. 23 akt sądowych). Termin uzupełnienia braków skargi upływał zatem – jak trafnie wskazał Sąd w kontrolowanym postanowieniu – 24 listopada 2016 r. (czwartek).

Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że Skarżąca uiściła wpis dopiero w dniu 28 listopada 2016 r., a pozostałe braki 30 listopada 2016 r.

Nie można się zgodzić ze stanowiskiem skarżącej, zgodnie z którym wezwanie nie zostało jej doręczone w dniu 17 listopada 2016 r., a 23 listopada 2016 r. Wskazana przez Sąd I instancji data odbioru wezwania widnieje bowiem wyraźnie na zwrotnym potwierdzeniu odbioru i nie budzi żadnych wątpliwości. Skarżąca na poparcie swojego stanowiska, odnośnie daty doręczenia jej wezwania, powołuje się na dołączone do zażalenia oświadczenie członka zarządu. Z treści zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA w Rzeszowie z dnia 28 marca 2017 r. (karta 85 akt sądowych) wynika jednak, że do zażalenia nie były dołączone żadne załączniki.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.