Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 11/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2014-03-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6074 Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 280 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Włodarska po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. W. i W. W. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 26 września 2007 r., sygn. akt II SA/Bd 505/07 wydanym w sprawie ze skargi I. W. i W. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we [...] z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 26 września 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę I. W. i W. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we [...] z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, w sprawie o sygn. akt II SA/Bd 505/07.

Od powyższego rozstrzygnięcia nie została wniesiona skarga kasacyjna, wobec czego wyrok z dnia 26 września 2007 r. stał się prawomocny w dniu 7 grudnia 2007 r.

Skargą z dnia[...] października 2013 r. I. W. i W. W. wnieśli m.in. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie prowadzonej pod sygnaturą II SA/Bd 505/07, a zakończonego ww. wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 26 września 2007 r.

W związku z powyższym żądaniem skargi, skarżący zostali wezwani zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 stycznia 2014 r., do wskazania na jakiej podstawie prawnej opierają skargę o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. II SA/Bd 505/07, a także do wskazania, kiedy dowiedzieli się o istnieniu okoliczności uzasadniającej wznowienie postępowania, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenie skargi o wznowienie postępowania sądowego.

W odpowiedzi na wezwanie udzielonej pismem z dnia [...] stycznia 2014 r. skarżący wskazali, iż podstawę prawną wniosku o wznowienie postępowania stanowi przesłanka określona w art. 271 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z pozbawieniem skarżącej I. W. na skutek naruszenia przepisów prawa administracyjnego możliwości działania w sprawie. W piśmie tym wyjaśniono również, że W. W. świadomie nie powiadomił I. W. o uzasadnieniu wyroku z dnia 26 września 2007 r., pozbawiając ją tym samym możliwości zapoznania się treścią orzeczenia i w konsekwencji możliwości działania w tej sprawie. Jednocześnie w ww. piśmie wskazano, że o powyższym W.z Wojciechowskiowskiej W. powiadomił żonę w dniu złożenia do Sądu przedmiotowej skargi o wznowienie postępowania sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.,

dalej powoływanej jako "ppsa") w przypadkach przewidzianych w ustawie można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Przyczyny uzasadniające wznowienie postępowania zostały enumeratywne wymienione w art. 271 – 274 ppsa.

I tak, jak wynika z art. 271 ppsa, można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia, a także jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Z kolei na podstawie art. 272 § 1 ppsa można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, a na podstawie art. 272 § 3 ppsa – gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską. W oparciu o art. 273 § 1 ppsa można zaś żądać wznowienia na tej podstawie, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym, lub orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Przepisy art. 273 § 2 i 3 ppsa uprawniają natomiast do żądania wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu, oraz w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy.

W myśl art. 277 ppsa skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana (art. 278 ppsa).

Zgodnie z art. 280 § 1 ppsa, Sąd zobligowany jest do zbadania na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.

W związku z tym, iż z treści wniesionej w sprawie skargi nie wynikała, ani przyczyna mieszcząca się w wyżej wymienionym katalogu podstaw wznowieniowych, ani też kwestia zachowania terminu do wniesienia skargi, skarżący wezwani zostali pod rygorem odrzucenia skargi, do wskazania podstawy wznowienia oraz określenia kiedy dowiedzieli się o istnieniu okoliczności uzasadniającej wznowienie postępowania. Z treści udzielonej odpowiedzi wynika, że wskazana przez strony przyczyna mająca uzasadniać wznowienie postępowania w postaci pozbawienia możności działania dotyczy wyłącznie skarżącej I. W. W piśmie tym stwierdza się bowiem wprost, że to tylko I. W. została pozbawienia możności działania w sprawie, i że przyczyną tego stanu rzeczy było działanie skarżącego W. W., który pozbawił ją możliwości zapoznania się z treścią uzasadnieniu wyroku. Wobec tego tylko też w stosunku do skarżącej I. W. może mieć zastosowane przepis art. 278 pppsa, stwarzający możliwość żądania wznowienia postępowania po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się orzeczenia.

Tym samym więc skoro w przedmiotowej sprawie nie wskazano ustawowej przyczyny wznowienia postępowania w stosunku do skarżącego W. W., a z treści odpowiedzi udzielonej przez skarżących wprost wynika, że w odniesieniu do W. W. nie został zachowany termin możliwości skutecznego żądania wznowienia postępowania, zarówno ten wynikający z art. 277 ppsa (skarżący W. W. obecny był na rozprawie w dniu [...] września 2007 r., po której odbyciu ogłoszony został wyrok z dnia 26 września 2007 r., a w piśmie z dnia [...] stycznia 2014 r. wskazuje się, że znana była mu treść orzeczenia z dnia 26 września 2007 r.), jaki i art. 278 ppsa (wyrok z dnia 26 września 2007 r. uprawomocnił się w dniu 7 grudnia 2007 r., a przedmiotowa skarga wniesiona została pismem z dnia [...] października 2013 r.), Sąd zobligowany był, na podstawie art. 280 § 1 ppsa do odrzucenia wniesionej w sprawie skargi o wznowienie postępowania sądowego w stosunku do W. W., jako skargi nie opartej na ustawowej podstawie wznowienia i wniesionej z uchybieniem terminu do skutecznego żądania wznowienia postępowania sądowego.

W odniesieniu natomiast do skarżącej I. W. stwierdzić należy, że jak wynika to z akt sprawy II SA/Bd 505/07 wiedziała ona zarówno o planowej na dzień 26 września 2007 r. rozprawie w sprawie II SA/Bd 505/07, ponieważ osobiście odebrała zawiadomienie o terminie rozprawy w imieniu swoim i za męża (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru zawiadomienia k -25,26 akt II SA/Bd 505/07), jak i o wydaniu w dniu 26 września 2007 r. wyroku w sprawie II SA/Bd 505/07, bowiem w dniu rozprawy złożyła w sądzie wraz z mężem wniosek o doręczenie pisemnego uzasadnienia tego wyroku - na wniosku widnieją podpisy obydwojga skarżących (k-81 akt II SA/Bd 505/07). Przede wszystkim zaś podkreślić należy, że skarżąca osobiście odebrała przesyłkę zawierającą odpis wyroku wraz z jego uzasadnieniem i to zarówno tę adresowaną do niej, jak i do męża. Miało to miejsce w dniu [...] listopada 2007 r. (vide: k-99,100 akt II SA/Bd 505/07). Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne należy zdaniem Sądu stwierdzić, że skarżąca dowiedziała się o wyroku z dnia 26 września 2007 r., w rozumieniu art. 277 zd. drugie ppsa najpóźniej właśnie w dniu [...] listopada 2007 r., zatem termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania wynikający z art. 277 zd. 1 ppsa upłynął dla niej z dniem [...] lutego 2008 r. Tymczasem skarga o wznowienie postępowania wpłynęła do sądu dopiero w 20[...] roku. Skutkuje to koniecznością odrzucenia tej skargi także w stosunku do I. W., jako skargi wniesionej z uchybieniem trzymiesięcznego terminu do skutecznego żądania wznowienia postępowania sądowego.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 280 § 1 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.