Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 1198/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2015-01-21 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2015 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku E. W. o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi E. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 9 października 2014 r., nr (...), w przedmiocie określenia skarżącej zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za wrzesień 2009 r. - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Skarżąca wystąpiła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W złożonym na urzędowym formularzu oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym ze swoim mężem, a jej miesięczny dochód z prowadzonej działalności gospodarczej wynosi średnio 3 666 zł (średnia wyliczona za okres ostatnich 11 miesięcy). Skarżąca nie podała wysokości dochodów męża, powołując się na zawarcie z nim umowy o rozdzielności majątkowej.

Jeżeli chodzi o zgromadzony majątek, to w oświadczeniu wymieniono: działkę budowlaną o pow. 20 arów, z rozpoczętą budową domu, stację paliw, posadowioną na działce o pow. 13 arów, samochód osobowy oraz oszczędności w wysokości 3 000 zł.

W uzasadnieniu wniosku skarżąca stwierdziła, że w związku z uregulowaniem zobowiązań podatkowych, wraz z należnymi odsetkami, znalazła się w trudnej sytuacji materialnej, dlatego też wnosi o przyznanie jej prawa pomocy.

Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 191 zł.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Rozpoznanie wniosku o przyznanie tego rodzaju ulgi wymaga więc porównania sytuacji materialnej wnioskodawcy, jego zdolności płatniczych i potencjalnej wysokości kosztów, zwolnienia od których osoba ta się domaga.

Mając na uwadze powyższe, a także okoliczności przedstawione we wniosku skarżącej należy stwierdzić, że uiszczenie przez nią kosztów sądowych w niniejszej sprawie leży w zakresie jej możliwości finansowych, ponieważ dysponuje stałym dochodem, w wysokości kilkakrotnie przekraczającej wysokość wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie. Oprócz tego skarżąca posiada także oszczędności w wysokości ok. 3 000 zł, które pozwalają jej na pokrycie kosztów sądowych nie tylko w niniejszej sprawie, ale również w innych sprawach z jej udziałem, zawisłych przed tutejszym Sądem.

Niezależnie od powyższego dodać ponadto należy, że skarżąca dysponuje majątkiem o sporej wartości (stacja paliw i działka budowlana), dlatego też przyznanie jej wsparcia ze środków publicznych nie znajduje w tym przypadku uzasadnienia.

Podobnie, odnosząc się do przytoczonych przez nią argumentów na poparcie jej wniosku, nie można pominąć też tego, że skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe ze swoim mężem, co również rzutuje na jej sytuację materialną, między innymi poprzez podział kosztów utrzymania domu. Co prawda skarżąca nie ujawniła w oświadczeniu dochodów męża, powołując się na zawarcie umowy o rozdzielności majątkowej, jednakże takiego wyjaśnienia nie sposób zaakceptować, gdyż umowa majątkowa małżeńska ma wpływ na stosunki majątkowe małżonków z osobami trzecimi, a nie na ich wzajemne relacje w tym względzie. Zgodnie bowiem z postanowieniami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy, Dz. U. z 2012 r., poz. 788, ze zm.) małżonkowie są zobowiązani wspierać się wzajemnie (art. 23), ponadto odpowiadają solidarnie za zobowiązania związane z zaspokojeniem potrzeb rodziny (art. 30).

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.