Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 205/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2009-05-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną intepretację indywidualną
Powołane przepisy: article: art. 14 a; art. 14b par 3; art. 14 h; art. 125
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: par 8 ust. 1 i 6; par 8 ust.7-9
journal: Dz.U. 2006 nr 72 poz 500
law: Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego - tekst jednolity
journal: Dz.U.UE.L 2003 nr 283 poz 51 art. 14 ust. 1 lit c
law: Dyrektywa Rady Nr 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących  opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Tekst mający znaczenie dla EOG)

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Kazimiera Sobocińska, Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka (spr.), Sędzia NSA Zofia Przegalińska, Protokolant Beata Radomska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 6 maja 2009 r. sprawy ze skargi O. Spółka z o.o. w S. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie interpretacji przepisów prawa podatkowego 1. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, 2. zasądza od organu na rzecz skarżącej spółki O. Spółka z o.o. w S. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Indywidualną interpretacją przepisów prawa podatkowego z [...] r. o nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w B., działając w imieniu Ministra Finansów, na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770), stwierdził, że stanowisko Spółki z o.o. O. w S. przedstawione we wniosku z [...] r. (uzupełnionym pismem z [...] r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczących podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od akcyzy importowanego paliwa żeglugowego, jest nieprawidłowe.

Z przedstawionego we wniosku o interpretację stanu faktycznego wynikało, że Spółka zaopatruje statki polskie i obce w paliwo żeglugowe, czyli olej napędowy oznaczony znacznikiem S. Y. oraz, zabarwiony na niebiesko, barwnikiem S. B. Dostarczany na statki olej napędowy Spółka importuje. Na podstawie § 8 ust. 6 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (t. j. Dz. U. z 2006 r. Nr 72, poz. 500 ze zm.) olej napędowy przeznaczony do celów żeglugi jest zwolniony od podatku akcyzowego. Spółka dołącza do zgłoszenia celnego oświadczenie, że zakupiony olej napędowy zostanie zużyty lub odsprzedany do celów żeglugi. Następnie, Spółka odsprzedaje olej napędowy podmiotom posiadającym jednostki pływające. Podmiot posiadający jednostkę pływającą składa na kwicie bunkrowym oświadczenie, że zakupiony olej napędowy zostanie zużyty do celów żeglugi. Spółka w terminie do dnia [...] następnego miesiąca przekazuje do właściwego naczelnika urzędu celnego miesięczne zestawienia otrzymanych oświadczeń od podmiotów posiadających jednostki pływające. Część oleju napędowego sprzedawana i dostarczana jest na statki obcej bandery za pośrednictwem "traderów" - podmiotów gospodarczych zajmujących się obrotem takimi paliwami dla potrzeb statków przebywających w obcych portach. "T.", posiadający siedzibę poza terytorium Polski, działając w imieniu armatora statku, składa zamówienie na dostawę oleju napędowego. Olej napędowy dostarczany jest bezpośrednio na statek. Kapitan statku składa oświadczenie, że zakupiony olej napędowy zostanie zużyty do celów żeglugi. Spółka wystawia fakturę sprzedaży na "t.", który następnie wystawia armatorowi statku fakturę za wykonane usługi oraz dostarczony na statek olej napędowy. Wnioskodawca prowadzi ewidencję sprzedawanych olejów napędowych przeznaczonych na cele żeglugi oraz posiada całą dokumentację dostaw oleju napędowego bezpośrednio na statki, czyli kwity bunkrowe określające rodzaj i ilość dostarczanego oleju napędowego, oznaczenie jednostki pływającej oraz wszystkie inne wymagane informacje. Ponadto, Spółka jest w posiadaniu dokumentów potwierdzających fakt dokonania sprzedaży oleju napędowego za pośrednictwem "t.". We wszystkich przypadkach sprzedaży oleju napędowego za pośrednictwem "t." kupujący dokonali zapłaty za zakupiony towar. Nadto, w piśmie z [...] r. Spółka poinformowała, że sprzedawany olej napędowy objęty jest kodami [...] i symbolem [...]. Olej dostarczany jest na statki, o których mowa w art. 83 ust. 1 pkt 10 lit a i b ustawy o VAT. Dostawy na statki odbywają się bezpośrednio z magazynu Spółki. "T." nie jest zarejestrowanym podatnikiem podatku akcyzowego. Wystawiane przez Spółkę faktury sprzedaży przesyłane są bezpośrednio na wskazane zagraniczne adresy "t.".

W związku z tak przedstawionym stanem faktycznym zadano następujące pytania:

- czy w przedstawionym zdarzeniu faktycznym, spełnione zostały wszystkie przesłanki § 8 ust. 6 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego?

- czy sprzedawany olej napędowy będzie podlegał zwolnieniu od podatku akcyzowego?

W ocenie Spółki, sprzedaż oleju napędowego prawidłowo oznaczonego i zabarwionego na niebiesko, za pośrednictwem "t.", mających siedzibę poza terytorium Polski, jest zwolniona od podatku akcyzowego, gdyż spełnione zostały wszystkie wymogi § 8 ust. 6 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego. Spełniony został cel zwolnienia od podatku akcyzowego, gdyż olej napędowy został sprzedany do celów żeglugi. Nadto, zdaniem wnioskodawcy przedstawiony sposób zaopatrywania statków w olej napędowy jest stosowany powszechnie we wszystkich portach, w kraju i za granicą, w całej branży morskiej. W innych portach Wspólnoty Europejskiej olej napędowy przeznaczony na cele żeglugi jest zwolniony z podatku akcyzowego na podstawie art. 14 ust. 1 lit. c) dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej. Dodatkowo Spółka poinformowała, że Dyrektor Izby Celnej w G. w piśmie nr [...] z [...] r. potwierdził, że sprzedaż oleju napędowego na statki obce za pośrednictwem "t." jest zwolniona z podatku akcyzowego, pod warunkiem uzyskania od kapitana statku oświadczenia, że zakupiony olej napędowy zostanie zużyty do celów żeglugi.

W wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa Spółka wskazała na nieuzasadnione zawężenie zakresu stosowania zwolnienia od podatku akcyzowego poprzez niezaklasyfikowanie transakcji sprzedaży importowanych olejów napędowych armatorowi, przy udziale "t.", jako sprzedaży bezpośredniej podmiotom uprawnionym, tj. podmiotom zużywającym olej w celach żeglugowych, tj. naruszenie § 8 ust. 1 i 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (t. j. Dz. U. z 2006 r. Nr 72, poz. 500 ze zm.). Powyższy zarzut wnioskodawca uzasadnił tym, iż "t." jest podmiotem, który działa w imieniu i na rachunek kupującego armatora. Na podmiot ten nie przechodzi zatem prawo dysponowania sprzedawanym towarem jak właściciel, a wyrób dostarczany jest armatorowi bezpośrednio. Zainteresowany ponadto wskazał, że organ odmawiając możliwości wystąpienia osoby trzeciej w obrocie zwolnionym olejem wskazuje na podmiotowy charakter zwolnienia. Tymczasem, zdaniem wnioskodawcy, uczestnictwo "t." nie stoi na przeszkodzie realizacji celu zwolnienia w świetle art. 14 ust. 1 dyrektywy Rady 2003/96/WE.

Ponadto, Spółka wskazała również na naruszenie przez organ art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej w związku z wydaniem dwóch interpretacji indywidualnych o odmiennych rozstrzygnięciach w tym samym stanie faktycznym. W przekonaniu wnioskodawcy przesłanka bezpośredniej dostawy oleju napędowego zastosowana w interpretacji indywidualnej z zakresu podatku VAT powinna mieć zastosowanie również do zwolnień od podatku akcyzowego. Zgodnie bowiem z wykładnią systemową prawa podatkowego terminologię, pochodzącą z przepisów dotyczących podatku VAT stosuje się również do podatku akcyzowego.

Dyrektor Izby Skarbowej w B., w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa poprzez zmianę pisemnej interpretacji indywidualnej, stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej i podtrzymał swoją wcześniejszą argumentację.

Nie zgadzając się z takim rozstrzygnięciem, Spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S., wnosząc o uchylenie zaskarżonej interpretacji oraz przeprowadzenie, na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 póz. 1270 ze zm.), dowodu z dokumentu w postaci interpretacji indywidualnej organu z dnia [...] r. znak [...].

Wydanej interpretacji Spółka zarzuciła naruszenie przepisów:

- art. 14b § 1 i art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej poprzez udzielenie interpretacji indywidualnej w nierozpoznanym należycie przez organ stanie faktycznym sprawy i w sposób niezgodny z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym;

- art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez naruszenie zasady zaufania do organu w wyniku dokonania odmiennych ustaleń odnoszących się do tego samego elementu stanu faktycznego w związku z wydaniem dwóch odrębnych interpretacji indywidualnych w zakresie zobowiązań podatkowych w podatku VAT i podatku akcyzowym;

- § 8 ust. 1 i 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz. U. z 2006 r., Nr 72, poz. 500 ze zm.) polegającego zastosowaniu wykładni zawężającej przy zwolnieniu od podatku akcyzowego importowanych olejów do celów żeglugi poprzez niezaklasyfikowanie transakcji sprzedaży z udziałem tzw. "t.", jako sprzedaży bezpośredniej podmiotom uprawnionym zużywającym wyroby do celów zwolnionych;

- art. 14 ust. 1 lit. c dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych, dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej poprzez interpretację przepisów prawa krajowego, prowadzącą do kreowania przesłanek zastosowania przedmiotowego zwolnienia od podatku o charakterze ściśle podmiotowym, nieprzewidzianych upoważnieniem zawartym w przepisach prawa wspólnotowego.

Uzasadniając powyższe zarzuty, Spółka wskazała, że w świetle § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego, spełnia wskazane przez prawodawcę warunki, a wystąpienie w obrocie gospodarczym tzw. "t." nie stanowi przesłanki dyskwalifikującej możliwość stosowania przedmiotowego zwolnienia, a tym samym nie jest sprzeczne z warunkami określonymi w przepisach ww. rozporządzenia. Zdaniem wnioskodawcy, powyższe stanowisko znajduje oparcie w przepisach prawa wspólnotowego, tj. art. 14 dyrektywy Rady 2003/96/WE z 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowego systemu opodatkowania wyrobów energetycznych oraz energii elektrycznej (tzw. dyrektywy energetycznej), a przyjęte przez organ ograniczenie zwolnienia od podatku akcyzowego ze względu na uczestnictwo w transakcji sprzedaży "t.", nie jest niezbędne dla realizacji celu wyznaczonego w art. 14 ust. 1 tej dyrektywy. Spółka podniosła też, że odmowa zastosowania przedmiotowego zwolnienia od podatku akcyzowego ze względu na występowanie osoby trzeciej w transakcji sprzedaży paliwa wskazywałoby na ściśle podmiotowy charakter tych zwolnień, czemu sprzeciwiają się pozostałe zapisy wymienionego rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego.

Ponadto, skarżąca podkreśliła, że stanowisko organu jest błędne bowiem "t." nie jest podmiotem, będącym nabywcą olejów napędowych, a jedynie podmiotem świadczącym usługi na rzecz armatora m.in. w zakresie wyszukiwania dostawców, co przesądza o tym, iż nie może być on traktowany jako nabywca przedmiotowego wyrobu, a tym samym jako podmiot prowadzący dalszą odsprzedaż.

Skarżąca wskazała również, że organ podatkowy, wydając interpretację indywidualną w zakresie podatku akcyzowego, naruszył, wyrażoną w art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej, zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów podatkowych poprzez rozbieżne rozumienie pojęcia bezpośredniości na gruncie podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego. W interpretacji indywidualnej nr [...] z [...] r., dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku na olej napędowy w przypadku dostaw służących bezpośrednio zaopatrzeniu statków, organ przyjął bowiem, że wystąpienie "t." w transakcji sprzedaży paliw żeglugowych nie powoduje, że transakcja ta traci przymiot bezpośredniości. Zdaniem Spółki, skoro organ przyjął, iż w przedstawionym przez wnioskodawcę stanie faktycznym, nie różniącym się od stanu, jaki został przedstawiony we wniosku o indywidualną interpretację w zakresie podatku od towarów i usług, została spełniona przesłanka bezpośredniej dostawy, to w przedmiocie zwolnienia od podatku akcyzowego nie można przyjąć, iż uczestnictwo "t." oznacza pośredni obrót importowanym wyrobem.

W ocenie skarżącej, powołana interpretacja indywidualna została wydana także z naruszeniem przepisów Ordynacji podatkowej, tj. art. 14b i 14c, które obligują organ do oceny przedstawionego stanu faktycznego, nie uprawniają natomiast tego organu do kreowania zdarzeń istotnych ze względu na treść przepisów prawa podatkowego. W przekonaniu skarżącej, w niniejszej sprawie poczyniono błędne założenie, że w obrocie paliwem żeglugowym występuje pośrednik, nabywający towar we własnym imieniu i na własny rachunek, co jest sprzeczne z przedstawionym i istniejącym stanem faktycznym sprawy. W wyniku tego błędnego założenia doszło więc, zdaniem Spółki, do wadliwej interpretacji przepisów prawa w sposób uzasadniający żądanie uchylenia zaskarżonej interpretacji indywidualnej.

Dyrektor Izby Skarbowej w S., w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej oddalenie, nie znajdując podstaw do zmiany swojego stanowiska, zaprezentowanego w zaskarżonej interpretacji indywidualnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Zgodnie z art. 134 § 1 ww. ustawy sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę należało uwzględnić.

Zgodnie z art. 14a Ordynacji podatkowej "Minister właściwy do spraw finansów publicznych dąży do zapewnienia jednolitego stosowania prawa podatkowego przez organy podatkowe oraz organy kontroli skarbowej, dokonując w szczególności jego interpretacji, przy uwzględnieniu orzecznictwa sądów oraz Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (interpretacje ogólne)."

Wniosek o udzielenie interpretacji powinien dotyczyć indywidualnej sprawy podatnika, płatnika, inkasenta, a zatem nie może dotyczyć stosowania prawa podatkowego w ogóle.

W związku z powyższym przepisy przewidują, że wniosek powinien zawierać wyczerpujące przedstawienie zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz własnego stanowiska w sprawie, oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego (art. 14b § 3).

Elementy, które powinna zawierać interpretacja, zawarte są w przepisie art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, z którego wynika, że interpretacja zawiera ocenę prawną stanowiska pytającego z przytoczeniem przepisów prawa.

Zgodnie z art. 14h w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej stosuje się odpowiednio min. przepisy Ordynacji podatkowej, w tym art. 125, zgodnie z którym organy te powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko.

Przechodząc na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że istotą sporu w niniejszej sprawie jest kwestia wypełnienia warunków zwolnienia od akcyzy przed podmiot importujący, a następnie odsprzedający olej napędowy do celów żeglugi.

Zgodnie z przepisem artykułu 14 ust. 1 lit. c dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych, dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej, państwa członkowskie zwalniają od podatku na warunkach, które ustanawiają do celów zapewnienia prawidłowego i prostego stosowania takich zwolnień oraz zapobieżenia jakimkolwiek oszustwom podatkowym, unikaniu lub nadużyciom produkty energetyczne dostarczane w zastosowania jako paliwo do celów żeglugi na wodach terytorialnych Wspólnoty (włącznie z połowami), z wyłączeniem prywatnej żeglugi niehandlowej, i energię elektryczną produkowaną na pokładzie statku.

Przepisy artykułu 14 ust. 1 lit. c ww. dyrektywy Rady wdrożone zostały do polskiego porządku prawnego w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (t. j. Dz. U z 2006 r., Nr 72, poz. 500 ze zm.).

Zgodnie z przepisem § 8 ust. 1 ww. rozporządzenia, zwalnia się od akcyzy sprzedaż między innymi olejów napędowych wykorzystywanych do celów żeglugi (włączając rejsy rybackie), dokonywaną ze składu podatkowego na terytorium kraju uprawnionemu nabywcy lub dokonywaną przez podmiot, który dokonuje odsprzedaży tych wyrobów podmiotom zużywającym wymienione wyroby do celów zwolnionych lub zużywa je na własne potrzeby do celów zwolnionych od akcyzy.

Stosownie do § 8 ust. 6 tego rozporządzenia zwolnienie, o którym mowa powyżej ma zastosowanie również do importu olejów napędowych pod warunkiem, że:

- uprawniony nabywca nabywający z państwa trzeciego wymienione wyroby dołączy do zgłoszenia celnego oświadczenie stwierdzające, że zakupione wyroby akcyzowe zostaną zużyte lub odsprzedane na cele zwolnione;

- podmiot, który dokonuje odsprzedaży tych wyrobów podmiotom zużywającym lub zużywa je na własne potrzeby do celów zwolnionych prowadzi ewidencję pozwalającą na określenie ilości i sposobu przeznaczenia zwolnionych wyrobów;

- podmiot posiadający jednostkę pływającą lub jednostki pływające, nabywający od podmiotu dokonującego odsprzedaży ww. wyrobów złoży oświadczenie, że nabywane wyroby zostaną zużyte do celów zwolnionych;

- importer przekaże do właściwego naczelnika urzędu celnego, w terminie do dnia 25. miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, miesięczne zestawienia otrzymanych oświadczeń; oświadczenia zawierające informacje, o których mowa w ust. 7 i 8, będą dostępne u podatnika w celu kontroli.

Zatem przepis ten dotyczy zwolnienia importu, a nie jak twierdzi we wniosku Spółka czynności sprzedaży wyrobów akcyzowych.

Oświadczenie dołączane do zgłoszenia celnego powinno zawierać co najmniej:

- nazwę i adres podmiotu składającego oświadczenie oraz jego NIP;

- ilość zamawianych wyrobów;

- określenie celów, na które zostaną przeznaczone zakupione wyroby;

- datę i miejsce sporządzenia oświadczenia oraz podpis osoby składającej oświadczenie (§ 8 ust. 7 rozporządzenia).

Oświadczenie, składane przez podmiot posiadający jednostkę pływającą lub jednostki pływające, nabywający od podmiotu dokonującego odsprzedaży oleju napędowego, oprócz danych określonych powyżej, powinno dodatkowo zawierać określenie liczby posiadanych przez podmiot jednostek pływających oraz danych o przeciętnym zużyciu oleju napędowego przez te jednostki (§ 8 ust. 8 rozporządzenia). Przedmiotowe oświadczenie może być również złożone w dokumencie, w szczególności na kwicie bunkrowym, sporządzonym w związku z dostawą wyrobów na jednostkę pływającą (§ 8 ust. 9 rozporządzenia). Dokument ten powinien zawierać, co najmniej: numer dokumentu, datę dostawy, miejsce dostawy, nazwę zaopatrywanej jednostki pływającej, dane identyfikacyjne środka transportu, którym dokonano dostawy, rodzaj dostarczanych wyrobów, ilość dostarczanych wyrobów, podpis osoby dostarczającej wyroby w imieniu dostawcy, podpis osoby przyjmującej wyroby w imieniu podmiotu posiadającego jednostkę pływającą. Jeżeli oświadczenie zostało złożone w dokumencie, w szczególności na kwicie bunkrowym, sporządzonym w związku z dostawą wyrobów, na jednostkę pływającą to składane oświadczenie nie musi dodatkowo zawierać określenia liczby posiadanych przez podmiot jednostek pływających oraz danych o przeciętnym zużyciu oleju napędowego.

Z cytowanych powyżej przepisów wynika więc, że w przypadku importu olejów napędowych (wskazanych w § 8 ust. 1 rozporządzenia) warunkiem zwolnienia jest między innymi: bezpośrednie zużycie oleju napędowego przez importera do celów zwolnionych lub ich odsprzedaż podmiotowi zużywającemu wyroby do celów zwolnionych. Zatem w przypadku importu, odsprzedaż oleju napędowego podmiotowi, który nie będzie zużywał go do celów zwolnionych od akcyzy powoduje, że przedmiotowe wyroby nie będą zwolnione od akcyzy.

Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że część oleju napędowego jest sprzedawana i dostarczana przez Spółkę na statki obcej bandery za pośrednictwem "t." – podmiotów gospodarczych zajmujących się obrotem takimi paliwami dla potrzeb statków przebywających w obcych portach. "T.", jak w dalszym ciągu wskazano we wniosku, posiadający siedzibę poza terytorium Polski, działając w imieniu armatora statku składa zamówienie na dostawę oleju napędowego, który dostarczany jest bezpośrednio na statek. Następnie "t." wystawia własną fakturę za wykonaną usługę i dostarczony na statek olej napędowy.

Mając na uwadze powyższe, w świetle przytoczonych powyżej przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego organ podatkowy wskazał, że w przypadku importu wyrobów zwolnionych od akcyzy, o których mowa w § 8 ust. 6 ww. rozporządzenia, nie występuje pośrednik w obrocie zwolnionym od akcyzy wyrobem akcyzowym. W przypadku importu przedmiotowych wyrobów warunkiem zwolnienia jest bowiem jedynie bezpośrednie zużycie oleju napędowego przez importera do celów zwolnionych lub ich odsprzedaż podmiotowi zużywającemu wyroby do celów zwolnionych. Następnie, organ wskazał, że z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że "importowany wyrób nie jest bezpośrednio odsprzedawany podmiotom uprawnionym, które zużywają olej napędowy do celów żeglugi (włączając rejsy rybackie) lecz podmiotowi, który następnie sprzedaje olej opałowy podmiotom zużywającym (pośrednikowi). Przy czym, nie wskazano na czym oparto twierdzenie, że "t." jest nabywcą i całkowicie pominięto kwestię działania tego podmiotu w imieniu i, jak twierdzi strona, na rzecz armatora.

Kluczowe znaczenie w niniejszej sprawie miało zatem wyjaśnienie, kto w przedstawionym przez stronę stanie faktycznym jest nabywcą importowanego paliwa czyli stroną dokonywanej transakcji kupna – sprzedaży, tj. czy jest nią armator, w imieniu, którego działa "t." (jak wskazano we wniosku), czy też sam "t.", który oczywiście nie jest podmiotem uprawnionym, w świetle przytoczonych na wstępie rozważań przepisów. Bowiem, nie można się zgodzić ze stanowiskiem organu, że działanie uprawnionego nabywcy, korzystającego z pośrednika (pełnomocnika) występującego w jego imieniu i działającego na jego rzecz, uniemożliwia skorzystanie ze zwolnienia do podatku akcyzowego.

A zatem, w ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, Dyrektor Izby Skarbowej w B. nie dość wnikliwie przeanalizował, w świetle przedstawionego przez stronę we wniosku o dokonanie indywidualnej interpretacji podatkowej, rolę "t." w dokonywanych transakcjach sprzedaży oleju napędowego do celów żeglugowych, a tym samym naruszył przepis art. 125 Ordynacji podatkowej, co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Skoro "t.", jak podnosi skarżąca w skardze oraz we wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa jest podmiotem świadczącym usługi na rzecz armatora, działa w jego imieniu i na jego rzecz, nie jest nabywcą przedmiotowego paliwa, a pełni jedynie rolę płatnika, a jednocześnie podmiotem często występującym przy transakcjach paliwem żeglugowym, którego rola była już przedmiotem analizy organów administracji np. celnych (pismo Izby Celnej w G. z dnia [...] r. o nr [...]), a wniosek o dokonanie interpretacji zawierał informację, (choć nie tak wyczerpującą, jak wskazano powyżej) że "t." działa w imieniu armatora, konieczne było wnikliwsze przeanalizowanie jego roli, celem wyeliminowania istniejących wątpliwości.

Z tego względu, uznając, ze zaskarżona interpretacja indywidualna wydana została z naruszeniem powołanego przepisu, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji.