Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 365/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-12-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargi
Powołane przepisy: article: art. 21 i art. 23a
journal: Dz.U. 2006 nr 139 poz 992
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych - tekst jednolity.
article: art. 156 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Dąbek Sędziowie WSA Wojciech Jakimowicz (spr.) WSA Janusz Kasprzycki Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2013 r. sprawy ze skarg Z. K. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 24 stycznia 2013r. nr [....] z dnia 24 stycznia 2013r. nr [....] z dnia 24 stycznia 2013r. nr [ ] z dnia 24 stycznia 2013r. nr [....] z dnia 24 stycznia 2013r. nr [....] z dnia 24 stycznia 2013r. nr [....] z dnia 24 stycznia 2013r. nr [....] z dnia 24 stycznia 2013r. nr [....] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji skargi oddala


UZASADNIENIE

Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w J. działając z upoważnienia Wójta Gminy w J.:

- decyzją nr [...] z dnia [....] 2006 r. dokonał zmiany własnej decyzji nr [...] z dnia [....] 2005 r. w sprawie zasiłku pielęgnacyjnego na dziecko J. K., przyznając prawo do ww. zasiłku na okres od dnia 1 lutego 2006 r. do dnia 31 marca 2008 r.;

- decyzją nr [...] z dnia [....] 2006 r. dokonał zmiany własnej decyzji nr [....] z dnia [...] 2005 r. w sprawie zasiłku pielęgnacyjnego na dziecko J. K., przyznając prawo do ww. zasiłku na okres od dnia 1 września 2006 r. do dnia 31 marca 2008 r.;

- decyzją nr [....] z dnia [....] 2008 r. dokonał zmiany własnej decyzji nr [...] z dnia [...] 2005 r. w sprawie zasiłku pielęgnacyjnego na dziecko J. K., przyznając prawo do ww. zasiłku na okres od dnia 1 kwietnia 2008 r. do dnia 28 lutego 2011 r.;

- decyzją nr [....] z dnia [....] 2007 r. ustalił na wniosek Z. K. prawo do zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego na dzieci na okres od dnia 1 września 2007 r. do dnia 31 sierpnia 2008 r.;

- decyzją nr [....] z dnia [...] 2008 r. dokonał zmiany własnej decyzji nr [...] z dnia [....] 2007 r. w sprawie zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego;

- decyzją nr [....] z dnia [...] 2008 r. przyznał na wniosek Z. K. zasiłek rodzinny na okres od dnia 1 września 2008 r. do dnia 31 sierpnia 2009 r. oraz dodatki do zasiłku rodzinnego na dzieci P. K. i J. K.;

- decyzją nr [....] z dnia [....] 2009 r. zmienił decyzję własną nr [...] z dnia [...] 2008 r. w sprawie zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego na dzieci P. K. i J. K.;

- decyzją nr [...] z dnia [....] 2009 r. przyznał na wniosek Z. K. zasiłek rodzinny i dodatek do zasiłku rodzinnego na dzieci P. K. i J. K.

Po wydaniu wyżej wskazanych decyzji, organ wydający te decyzje powziął - na podstawie informacji przekazanej przez Regionalny Ośrodek Polityki Społecznej w K. w piśmie z dnia 19 lipca 2012 r. - wiadomość, że w sprawie świadczeń rodzinnych z wniosku Z. K. mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, gdyż mąż wnioskodawczyni od dnia 1 maja 2004 r. pozostaje zatrudniony na terenie Włoch i podlega ustawodawstwu włoskiemu. W związku z tym organ wystąpił do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o stwierdzenie nieważności powyższych decyzji jako wydanych z naruszeniem przepisów o właściwości.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzjami z dnia [...] 2012 r.:

- sygn. akt: [...] stwierdziło z urzędu nieważność decyzji nr [....] z dnia [...] 2006 r.;

- sygn. akt: [...] stwierdziło z urzędu nieważność decyzji nr [...] z dnia [...] 2006 r.;

- sygn. akt: [....] stwierdziło z urzędu nieważność decyzji nr [...] z dnia [...] 2008 r.

- sygn. akt: [...] stwierdziło z urzędu nieważność decyzji nr [....] z dnia [...] 2007 r.;

- sygn. akt: [...] stwierdziło z urzędu nieważność decyzji nr [...] z dnia [...] 2008 r.;

- sygn. akt: [...] stwierdziło z urzędu nieważność decyzji nr [....] z dnia [...] 2008 r.;

- sygn. akt: [...] stwierdziło z urzędu nieważność decyzji nr [...] z dnia [...] 2009 r.;

- sygn. akt: [...] stwierdziło z urzędu nieważność decyzji nr [...] z dnia [...] 2009 r.

Z. K. pismami z dnia 17 października 2012 r. złożyła wnioski o ponowne rozpatrzenie powyższych spraw przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. We wnioskach podniesiono, że dla wnioskującej niezrozumiałe są przyczyny, dla których Kolegium stwierdziło nieważność decyzji organu I instancji. Podniesiono, że Kolegium nie odniosło się do złożonych przez stronę wyjaśnień w piśmie z dnia 6 września 2012 r., które winne były być wzięte pod uwagę. Strona ponownie wyjaśniła, w ślad za pismem z dnia 6 września 2012 r., że składając wnioski o przyznanie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego oraz wnioski o przyznanie zasiłku rodzinnego i dodatków do zasiłku rodzinnego na dzieci: P. K. i J. K., pozostawała bez pracy, zajmowała się synem J. K. i z tego tytułu otrzymywała zasiłek pielęgnacyjny, a świadczenie to nie jest uzależnione od żadnego kryterium dochodowego, należało się więc z racji osobistej opieki nad dzieckiem. Ponadto strona podniosła, że nie pobierała innych zasiłków, tym bardziej zasiłków rodzinnych z zagranicy oraz podlegała i podlega nadal ubezpieczeniu społecznemu w KRUS od 21 lat.

Z. K. stwierdziła również, że nie ma wiedzy, jaką umowę o pracę miał i ma jej mąż, dlatego też niezrozumiałe jest, dlaczego organ I instancji zwrócił się o unieważnienie wydanych decyzji. Strona zaznaczyła, że nikt z pracowników GOPS nie informował jej, że jeśli jedno z małżonków pracuje za granicą, to inny organ - a nie Wójt Gminy, jest organem właściwym do orzekania w sprawie świadczeń rodzinnych. Tak więc strona nie powinna ponosić negatywnych konsekwencji braku poinformowania w tej sprawie zwłaszcza, że organy administracji powinny udzielać stronom pełnych i jasnych informacji w sprawach, z którymi zwróciły się one do organu.

Strona nadto podniosła brak udziału w postępowaniach jej męża, H. K., który zdaniem wnioskodawczyni winien być również stroną tych postępowań, a co najmniej świadkiem. Organ winien bowiem zwrócić się do męża strony o wyjaśnienie, czy pozostawał w zatrudnieniu we Włoszech od 2004 r., gdyż wnioskodawczyni sama nie jest do końca zorientowana w sprawach związanych z zatrudnieniem swojego męża we Włoszech.

Z. K. ponadto zarzuciła brak powiadomienia jej o możliwości zapoznania się z całością akt sprawy.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzjami z dnia 24 stycznia 2013 r.:

- sygn. akt: [...] utrzymało w mocy własną decyzję z dnia [....] 2012 r., sygn. akt: [...];

- sygn. akt: [...] utrzymało w mocy własną decyzję z dnia [...] 2012 r., sygn. akt: [...];

- sygn. akt: [...] utrzymało w mocy własną decyzję z dnia [...] 2012 r., sygn. akt: [...];

- sygn. akt: [...] utrzymało w mocy własną decyzję z dnia [...] 2012 r., sygn. akt: [...];

- sygn. akt: [...] utrzymało w mocy własną decyzję z dnia [...] 2012 r., sygn. akt: [...];

- sygn. akt: [...] utrzymało w mocy własną decyzję z dnia [...] 2012 r., sygn. akt: [...];

- sygn. akt: [...] utrzymało w mocy własną decyzję z dnia [...] 2012 r., sygn. akt: [...];

- sygn. akt: [...] utrzymało w mocy własną decyzję z dnia [...] 2012 r., sygn. akt: [...].

W uzasadnieniach powyższych podano, że zgodnie z art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a., organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która wydana została z naruszeniem przepisów o właściwości. Według bowiem reguły określonej w art. 19 k.p.a. organy administracji przestrzegają z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej.

Kolegium podało, że w przedmiotowej sprawie - po wydaniu opisanych wyżej decyzji Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w J. w przedmiocie świadczeń rodzinnych - organ ten powziął wiadomość, że mąż Z. K. – H. K., podlega ustawodawstwu włoskiemu z tytułu zatrudnienia na terenie Włoch trwającego od dnia 1 maja 2004 r. Jak bowiem wynika z akt sprawy, Regionalny Ośrodek Polityki Społecznej w K. pismem z dnia 19 lipca 2012 r. poinformował organ I instancji, że w sprawach Z. K. z wniosków, na podstawie których wydane zostały powyższe decyzje na podstawie ustawy o świadczeniach rodzinnych, mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. Okoliczności te organ potwierdził w skierowanym do SKO piśmie z dnia 9 sierpnia 2012 r.

W ocenie Kolegium powyższe prowadzi do konieczności stwierdzenia, że opisane wyżej decyzje wydane z upoważnienia Wójta Gminy w J., wydane zostały z naruszeniem przepisów o właściwości, a zatem są dotknięte wadą nieważności wymienioną w art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a. Wskazano, że Kolegium w decyzjach z dnia 24 września 2012 r. zasadnie stwierdziło, że w przedmiotowej sprawie wszelkie decyzje w przedmiocie świadczeń rodzinnych, jak również o ich zmianach lub uchyleniu, powinien wydać Marszałek Województwa lub upoważniona przez niego osoba, gdyż przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego mają zastosowanie w tym przypadku od dnia 1 maja 2004 r.

Rozpoznając wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy Kolegium wyjaśniło, że zgodnie z art. 21 ustawy o świadczeniach rodzinnych samorząd województwa realizuje zadania w zakresie świadczeń rodzinnych jako zadania, zlecone z zakresu administracji rządowej. Do zadań tych należy: 1) pełnienie funkcji instytucji właściwej w związku z udziałem Rzeczypospolitej Polskiej w koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego w przypadku przemieszczania się osób w granicach Unii Europejskiej i Europejskiego Obszaru Gospodarczego; 2) wydawanie decyzji w sprawach świadczeń rodzinnych realizowanych w związku z koordynacją systemów zabezpieczenia społecznego.

Dodano, że według art. 23a ust. 1 cyt. ustawy o świadczeniach rodzinnych, w przypadku, gdy członek rodziny osoby uprawnionej do świadczeń rodzinnych przebywa poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej w państwie, w którym mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, organ właściwy przekazuje wniosek wraz z dokumentami do marszałka województwa. Z kolei w przypadku wyjazdu członka rodziny do państwa, o którym mowa wyżej, po wydaniu przez organ właściwy decyzji przyznającej świadczenia rodzinne, organ właściwy występuje do marszałka województwa o ustalenie, czy w sprawie mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (art. 23a ust. 2 ww. ustawy).

W obu przypadkach, o których mowa wyżej, marszałek województwa ustala, czy w przekazanej sprawie mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. W myśl art. 23a ust. 4 ustawy o świadczeniach rodzinnych, w przypadku gdy marszałek województwa w sytuacji, o której mowa w ust. 1, ustali, że mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, wydaje decyzję zgodnie z art. 21. Natomiast w przypadku, gdy marszałek województwa - w sytuacji, o której mowa w ust. 2 - ustali, że mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, organ właściwy uchyla decyzję przyznającą świadczenia rodzinne od dnia, w którym osoba podlega ustawodawstwu państwa, o którym mowa w ust. 1, w zakresie świadczeń rodzinnych w związku ze stosowaniem przepisów o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.

Kolegium podniosło, że z powyżej przytoczonych przepisów jednoznacznie wynika, że w przedmiotowej sprawie decyzję w przedmiocie świadczeń rodzinnych powinien wydać jako organ właściwy Marszałek Województwa. Wobec powyższego zasadne jest stwierdzenie nieważności decyzji wydanej z upoważnienia Wójta Gminy w J. z powodu wydania jej z naruszeniem przepisów o właściwości.

Jednocześnie - mając na uwadze pismo wyjaśniające strony z dnia 6 września 2012 r. oraz treść wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy - Kolegium wyjaśniło, że wyłącznym powodem utrzymania w mocy wcześniejszych decyzji Kolegium w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji organu I instancji, jest okoliczność wydania decyzji z upoważnienia Wójta Gminy w J. z naruszeniem przepisów o właściwości organu.

Natomiast biorąc pod uwagę argumentację przedstawioną przez stronę we wnioskach o ponowne rozpatrzenie sprawy Kolegium wyjaśniło, że w tym postępowaniu Kolegium nie dokonuje oceny decyzji organu I instancji z punktu widzenia merytorycznych podstaw ich wydania, tj. czy spełnione zostały warunki ustawowe do przyznania stronie przedmiotowego świadczenia, jak też nie dokonuje weryfikacji co do prawidłowości przeprowadzonych przez organ I instancji ustaleń faktycznych w sprawach poprzedzających wydanie tych decyzji (np. pozostawanie przez stronę bez pracy, sprawowanie osobistej opieki nad dzieckiem, itp.). Przedmiotem postępowania nie było bowiem zbadanie, czy w dacie wydania decyzji przez organ I instancji spełnione zostały przesłanki merytoryczne do wydania tych decyzji, a wyłącznie ocena co do właściwości organu.

Ponadto Kolegium wyjaśniło - również w odpowiedzi na zarzuty strony zawarte we wnioskach o ponowne rozpatrzenie sprawy - że stroną w postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności jest osoba, na wniosek której przeprowadzone było postępowanie i wydana została decyzja przyznająca świadczenia rodzinne, a zatem wnioskodawca w sprawie, zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych. W ocenie Kolegium brak jest podstaw ku temu, aby stroną takiego postępowania miał być małżonek wnioskodawczyni, który nie wnosił o wydanie decyzji przyznającej świadczenia rodzinne i na rzecz którego decyzja taka nie została wydana. Zdaniem Kolegium nie jest również konieczne wezwanie H. K. do złożenia wyjaśnień w charakterze świadka co do okresu zatrudnienia we Włoszech, gdyż pismem właściwej, powołanej do tego jednostki tj. ROPS w K. potwierdzone zostały okresy, w których mają zastosowanie przepisy o koordynacji, jak też dokładna data, od której H. K. podlega ustawodawstwu włoskiemu z tytułu zatrudnienia na terenie Włoch.

Na zakończenie Kolegium podało, że umożliwiło stronie zapoznanie się z materiałem dowodowym spraw, wyznaczając w tym celu odpowiedni termin.

Na wyżej opisane decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 24 stycznia 2013 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w J. skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła Z. K.

Na rozprawie w dniu 10 grudnia 2013 r. sprawy ze skarg skarżącej na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 24 stycznia 2013 r. jako pozostające ze sobą w związku zostały przez Sąd połączone w celu ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod sygnaturą: III SA/Kr 365/13.

Skarżąca wniosła o zmianę tych decyzji ewentualnie ich uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Skarżąca w uzasadnieniu skarg przytoczyła argumentację, która została przedstawiona we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W odpowiedzi na skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o ich oddalenie w pełni podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zakwestionowanych decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Podstawowa zasada polskiego sądownictwa administracyjnego została określona w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę legalności działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Zasada, że sądy administracyjne dokonują kontroli działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, została również wyartykułowana w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Z istoty kontroli wynika, że zasadność zaskarżonych decyzji podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonych rozstrzygnięć.

Ze względu na powyższą zasadę oraz treść art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, podkreślić należy, że przedmiotem kontroli Sądu w były decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 24 stycznia 2013 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w J. Sąd kontrolował zatem prawidłowość wydania decyzji stwierdzających nieważność innych decyzji, a nie zasadność rozstrzygnięć w zakresie zasiłku pielęgnacyjnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego.

Zaskarżone decyzje zapadły na podstawie art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 21 i 23a ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j.: Dz.U z 2006 r. Nr 139, poz. 992 z późn. zm.).

Zgodnie z art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a. organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która wydana została z naruszeniem przepisów o właściwości. Przy tym z mocy art. 157 § 1 k.p.a. właściwy do stwierdzenia nieważności decyzji w przypadkach wymienionych w art. 156 jest organ wyższego stopnia, a gdy decyzja wydana została przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze - ten organ.

Organy administracji są obowiązane przestrzegać z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej (art. 19 k.p.a.), a naruszenie właściwości przez organ administracji przy wydawaniu decyzji administracyjnej powoduje nieważność decyzji bez względu na trafność merytorycznego rozstrzygnięcia. Na konieczność stwierdzenia nieważności decyzji wydanej z naruszeniem przepisów o właściwości nie mają wpływu także przyczyny tego rodzaju naruszenia

Artykuł 3 pkt 11 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych stanowi, że ilekroć w ustawie jest mowa o organie właściwym - oznacza to wójta, burmistrza lub prezydenta miasta właściwego ze względu na miejsce zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie rodzinne lub otrzymującej świadczenie rodzinne. Mając na uwadze treść art. 20 ust. 1-3 ustawy o świadczeniach rodzinnych należy stwierdzić, że decyzje w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego wydaje wójt, burmistrz lub prezydent miasta bądź upoważniony przez ten organ m.in. kierownik ośrodka pomocy społecznej lub innej jednostki organizacyjnej gminy. Jednakże według art. 23a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych "w przypadku gdy członek rodziny osoby uprawnionej do świadczeń rodzinnych przebywa poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej w państwie, w którym mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, organ właściwy przekazuje wniosek wraz z dokumentami do marszałka województwa" i "w przypadku gdy marszałek województwa w sytuacji, o której mowa w ust. 1, ustali, że mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, wydaje decyzję zgodnie z art. 21" (art. 23a ust. 1 ustawy). Z art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy wynika, że do zadań samorządu województwa w zakresie świadczeń rodzinnych jako zadań zleconych z zakresu administracji rządowej należy wydawanie decyzji w sprawach świadczeń rodzinnych realizowanych w związku z koordynacją systemów zabezpieczenia społecznego.

Należy też zauważyć, że według art. 23a ust. 3 ustawy o świadczeniach rodzinnych, "w przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 2, marszałek województwa ustala, czy w przekazanej sprawie mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego". Z akt sprawy wynika, że Marszałek Województwa, z którego upoważnienia zostało wystosowane pismo z dnia 19 lipca 2012 r. ustalił, że w sprawach opisanych w części historycznej niniejszego uzasadnienia przyznawanych Z. K. od 2006 r. zasiłków pielęgnacyjnych oraz zasiłków rodzinnych i dodatków do zasiłków rodzinnych, mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego ze względu na to, że H. K. od 1 maja 2004 r. podlega ustawodawstwu włoskiemu z tytułu zatrudnienia na terenie Włoch.

W świetle powyższego ustalenia organem właściwym do wydawania decyzji w sprawach świadczeń rodzinnych przyznawanych Z. K. od 2006 r. był Marszałek Województwa, co oznacza, że ich wydanie przez działającego z upoważnienia Wójta Gminy w J. przez Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w J. nastąpiło z naruszeniem przepisów o właściwości. W tym stanie rzeczy Samorządowe Kolegium Odwoławcze było zobligowane do stwierdzenia nieważności tych decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a. bez względu na merytoryczną treść tych decyzji, co oznacza, że zaskarżone decyzje są zgodne z prawem, a zatem złożone na nie skargi należało oddalić na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd nie dopatrzył się w postępowaniu poprzedzającym wydanie zaskarżonych decyzji uchybień, które mogłyby mieć wpływ na jego wynik. Przytoczone w części historycznej uzasadnienia stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniach zaskarżonych decyzji, w tym również stanowisko odnoszące się do zarzutów skarżącej prezentowanych w toku postępowania administracyjnego, a powtórzonych w skardze do sądu administracyjnego, Sąd w składzie rozpoznającym tę sprawę w całości podziela.