Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1417/00
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2004-05-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 615  Sprawy zagospodarowania przestrzennego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze

SENTENCJA

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 maja 2004r Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Anna Szkodzińska (spr) Sędziowie : NSA Andrzej Niecikowski AWSA Wojciech Jakimowicz Protokolant : Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 maja- 2004r sprawy ze skargi S.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] . z dnia 12 maja 2000r , Nr: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą j ą decyzję organu I instancji, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącego S.S. kwotę 10 zł ( dziesięć złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

II S.A./Kr 1417/00

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] marca 2000 r. znak MA [...] Prezydent Miasta [...] , na podstawie art. 40 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym, po rozpatrzeniu wniosku S. Ś. - dla inwestycji polegającej na budowie budynku magazynowo -gospodarczego przeznaczonego do przechowywania sprzętu rolniczego na działce nr [...] w [...] - odmówił ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu określonego w załączniku graficznym nr 1 kolorem czerwonym. Załącznik do decyzji - to kopia mapy zasadniczej , na której kolorem czerwonym obrysowano część działki nr [...] i ten teren oznaczono literami ABCD; linią niebieską odkreślono część tego terenu oznaczając go dodatkowo literami FE /teren ABEF/ ; teren oznaczony literami ABEF podzielony został linią zieloną i dodatkowo oznaczony literami GH /teren ABGH/.

W uzasadnieniu decyzji podano, że zgodnie z ustaleniami miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta [...] zatwierdzonego uchwałą Wojewódzkiej Rady Narodowej w [...] z dnia [...] czerwca 1977 r. z odstępstwem od ustaleń planu zatwierdzonym zarządzeniem Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1984 r., oraz ze zmianami zatwierdzonymi uchwałami Rady Miejskiej w [...] z dnia [...]czerwca 1992 r. i [...] listopada 1994 r., część działki nr [...] oznaczona literami AB GFEH położona jest na obszarze oznaczonym symbolem V.19.1.A3.MRj z podstawową funkcją -zabudowa mieszkaniowa zagrodowa. Funkcją dopuszczalną tego obszaru jest zabudowa jednorodzinna, rzemiosło nieuciążliwe, handel detaliczny i produkcja rolnicza. Zgodnie z zawartymi w planie zasadami i warunkami zagospodarowania terenu strefę lokalizacji zabudowy mieszkaniowej określa się na głębokość 45 m od linii rozgraniczającej ulicy zbiorczej lub na 35 m od ulicy lokalnej. W tej strefie należy lokalizować funkcje handlowe i rzemiosła nieuciążliwego, pozostałe funkcje dopuszczalne należy lokalizować poza strefą mieszkaniową, w granicach terenów budowlanych. Druga cześć działki nr 397, oznaczona literami CDEF znajduje się w terenie oznaczonym w planie symbolem V.28.B2.Z z podstawową funkcją - tereny zielone bez zmiany sposobu zagospodarowania - użytki rolne bez prawa zabudowy. W tym terenie obowiązuje zakaz lokalizacji i budowy nowych budynków stałych i tymczasowych. Organ stwierdził, że wnioskowana funkcja inwestycji jest sprzeczna z ustaleniami planu.

Podał też organ, że inwestor został poinformowany, iż inwestycję może zrealizować poza strefą zabudowy mieszkaniowej, w granicach terenu budowlanego GHEF, lecz inwestor nie wyraził na to zgody pozostając przy swojej propozycji budowy obiektu na terenie użytków rolnych bez prawa do zabudowy.

W odwołaniu od tej decyzji S. Ś. podniósł, że prowadzi duże gospodarstwo i nie widzi możliwości jego rozwoju i modernizacji w ramach istniejącej strefy zabudowy. Zarzucił, że decyzja ogranicza jego prawa do dysponowania nieruchomością.

Decyzją z dnia 12 maja 2000 r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] , na podstawie art. 138 1 pkt 1 kpa decyzję organu I instancji utrzymało w mocy.

W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia Kolegium przytoczyło zapisy planu i stwierdziło, że wnioskowana inwestycja może być zlokalizowana na terenach budowlanych poza strefą lokalizacji zabudowy mieszkaniowej. Z akt sprawy zaś i z uzasadnienia decyzji organu I instancji wynika, że wnioskodawca nie wyraził na to zgody. Propozycja wnioskodawcy usytuowania obiektu w głębi działki mogła skutkować jedynie wydaniem decyzji odmownej, bo wskazany teren nie jest w ogóle przeznaczony pod zabudowę. Wskazany przez S. Ś. teren pod zabudowę zamierzonej inwestycji znajduje się na obszarze oznaczonym symbolem V.28.B2.Z. Podkreśliło Kolegium, że zgodnie z art. 46 a ust. 1 pkt 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym decyzja o ustaleniu wzizt jest nieważna, jeżeli jest sprzeczna z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Przepisy planu nie mogą być zaś zmieniane w postępowaniu administracyjnym.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego S. Ś. powtórzył zarzuty odwołania.

W związku z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2004 r. ustaw : z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych i z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez wojewódzki sąd administracyjny, na podstawie przepisów ustawy ostatnio wymienionej /w skrócie - psa/.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:

Zaskarżona decyzja jest wadliwa, choć nie z powodów wskazanych w skardze. Wada ta jest jednak na tyle istotna, że musi powodować - stosownie do przepisu art. 134 § 1 psa - podjęcie kontroli z urzędu, poza zarzutami skargi.

Otóż pomiędzy treścią rozstrzygnięcia, uzasadnienia i załącznika graficznego decyzji zachodzą sprzeczności. W uzasadnieniu odwołano się do konkretnego wskazania miejsca położenia planowanego obiektu w ramach terenu oznaczonego liniami czerwonymi i literami ABCD . Stwierdzono, że z uwagi na to właśnie wskazanie wnioskodawcy żądania nie uwzględniono. Rzecz jednak w tym, że organy odmówiły ustalenia wzizt dla całego terenu oznaczonego w załączniku graficznym liniami czerwonymi, choć przecież same stwierdziły, że w części tego terenu przedmiotowa inwestycja mogłaby być, w zgodzie z planem, zrealizowana . Jednocześnie w tymże załączniku to konkretne wskazanie miejsca posadowienia obiektu nie zostało w ogóle oznaczone. Tak więc z samego rozstrzygnięcia i załącznika graficznego decyzji wynika, że lokalizacja obiektu w całym terenie ABCD jest sprzeczna z planem, bo dla całego tego terenu odmówiono ustalenia warunków. Dopiero z uzasadnienia decyzji można wnioskować, że w istocie odmówiono ustalenia warunków nie ze względu na brak możliwości lokalizacji inwestycji w całym terenie, lecz we wskazanym w tym terenie konkretnym miejscu .

Zgodnie z art. 41 ust. 2 pkt 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 7 lipca 1994 r. obowiązkiem wnioskodawcy jest jedynie wskazanie "granic terenu objętego wnioskiem". Ustawa nakazuje , aby granice terenu były oznaczone na mapie , nie zakazuje jednak wskazania także miejsca posadowienia planowanego budynku. Nie można zatem za nieprawidłowe uznać takie oznaczenie, które wprost sytuuje inwestycję w danym miejscu. Skoro jednak decyzja organu uzależniona jest od oceny zgodności z planem inwestycji mającej być zrealizowaną w tym dokładnie oznaczonym miejscu, to zarówno samo rozstrzygnięcie, jak i załącznik graficzny do tego miejsca muszą się odnosić. W przeciwnym wypadku dochodzić może - tak jak stało się to w sprawie niniejszej - do ostatecznego, odmownego rozstrzygnięcia dotyczącego całego, znacznie większego od przeznaczonego tylko pod budynek, terenu, choć przyczyny odmowy dotyczyły tylko części tego terenu. To odmowne rozstrzygnięcie jest przecież wiążące i takie pozostanie także wtedy, kiedy inwestor zmieni zdanie i ponownie /przy niezmienionym stanie prawnym/ wystąpi z wnioskiem o ustalenie wzizt - tym razem wskazując teren oznaczony tak jak w załączniku do decyzji /liniami czerwonymi i literami ABCD/, ale bez określenia dokładnego miejsca położenia budynku, bądź też wskazując to miejsce w strefie dopuszczalnego inwestowania.

Uwagi powyższe poczyniono przy założeniu, że znajdująca się w aktach kopia mapy z zaznaczonym kolorem czarnym terenem ABCD i wrysowanym obiektem /którego brak w załączniku do decyzji/ stanowiła załącznik wniosku. Kopia ta bowiem nie została oznaczona jako taki załącznik, w pisemnym wniosku skarżącego samo położenie obiektu nie zostało sprecyzowane, a teren został określony jako "działka nr [...] ".

Niezależnie od tego podkreślić należy, że ani wniosek, ani jego załącznik nie stanowią elementu decyzji. Decyzja administracyjna /wraz z załącznikami/ w obrocie prawnym funkcjonuje samodzielnie, jej treść i zakres rozstrzygnięcia nie mogą budzić żadnych wątpliwości.

Co do zarzutów skarżącego Sąd w całości podziela stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Plan zagospodarowania przestrzennego jest miejscowym prawem powszechnie obowiązującym i jego zapisami organ wydający decyzję administracyjną jest związany. Prawdą jest, że zapisy planu ograniczają właścicieli w swobodzie zagospodarowania nieruchomości, tworzenie i przestrzeganie tych ograniczeń jednak mieści się w istniejącym porządku prawnym.

W sprawie niniejszej naruszenie przepisu art. 107 § 1 i 3 kpa, o jakim była mowa, ma charakter istotny. Objawiło się ono w wadliwie sformułowanym rozstrzygnięciu i wadliwie opracowanym załączniku. Dlatego też, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c w zw. z art. 135, oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w wyroku.