Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 932/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-07-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 245 ust. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 1410
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej - tekst jednolity
article: art. 7, art. 77 par. 1, art. 80, art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędziowie Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.) Protokolant st. ref. Katarzyna Zielińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lipca 2015 r. sprawy ze skargi "S." Sp. k. z siedzibą w W. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia w części prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r. znak: [...] Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (dalej Urząd Patentowy) działając na podstawie art. 245 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 1410 – dalej pwp) w związku z art. 132 ust. 2 pkt 2 pwp po rozpatrzeniu wniosku z dnia [...] czerwca 2014 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji Urzędu Patentowego z dnia [...] maja 2014 r. w przedmiocie odmowy w części udzielenia prawa ochronnego na słowny znak towarowy Kancelaria Prawna "SKARBIEC", zgłoszony dnia [...] listopada 2011 r. pod numerem [...] na rzecz K. Spółka komandytowa z siedzibą w W. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Decyzja została wydana w następujących okolicznościach faktycznych oraz stanie prawnym.

W dniu [...] listopada 2011 r. pod numerem [...] został zgłoszony znak towarowy w celu udzielenia prawa ochronnego przez K. Sp. k. z siedzibą w W.

Decyzją z dnia [...] maja 2014 r. Urząd Patentowy działając na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 145 ust. 3 pwp odmówił w części udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy Kancelaria Prawna "Skarbiec" na następujące usługi:

- analizy kosztów, analizy rynkowe, audyt, badania w dziedzinie działalności gospodarczej, doradztwo specjalistyczne w sprawach działalności gospodarczej, doradztwo w zakresie organizowania i prowadzenia działalności gospodarczej, doradztwo w zarządzaniu działalnością gospodarczą, pomoc przedsiębiorstwom w działalności gospodarczej (przemysłowej lub handlowej), pomoc w zarządzaniu przedsiębiorstwami przemysłowymi lub handlowymi, pomoc w prowadzeniu działalności gospodarczej, analizy rynku, badania rynku, pomoc w zarządzaniu działalnością gospodarczą, usługi doradcze w zarządzaniu działalnością gospodarczą, doradztwo w zakresie zarządzania personalnego" - kl. 35

-doradztwo w sprawach finansowych, ekspertyzy do celów podatkowych, usługi powiernicze" - kl.36.

Stwierdzono, że przedmiotowe oznaczenie jest podobne w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2 pwp, do serii zarejestrowanych znaków towarowych:

- [...] znaku towarowego "IKE - SKARBIEC" z pierwszeństwem od dnia [...].03.2003 r., na rzecz S. S.A., W., przeznaczony do oznaczania w kl. 36: "usługi finansowo-ubezpieczeniowe"

- [...] znaku towarowego "SKARBIEC-LOKACYJNY" z pierwszeństwem od dnia [...].10.2003 r., na rzecz S. S.A., W., przeznaczony do oznaczania w kl. 36: "usługi finansowo-ubezpieczeniowe"

- [...] znaku towarowego "SKARBIEC-PROFIT PLUS" z pierwszeństwem od dnia [...].10.2003 r., na rzecz S. S.A., W., przeznaczony do oznaczania w kl. 36: "usługi finansowo-ubezpieczeniowe"

- [...] znaku towarowego "S SKARBIEC" z pierwszeństwem od dnia [...].10.2009 r., na rzecz S. S.A., W., przeznaczony do oznaczania w kl. 36: "operacje bankowe, transakcje finansowe, tworzenie funduszy inwestycyjnych wzajemnych, inwestycje kapitałowe, usługi powiernicze, usługi finansowe, zarządzanie majątkiem, doradztwo w sprawach finansowych"

- [...] znaku towarowego "S SKARBIEC" z pierwszeństwem od dnia [...].10.2009 r., na rzecz S. S.A., W., przeznaczony do oznaczania w kl. 35: "księgowość, rachunkowość, sporządzanie sprawozdań rachunkowych, doradztwo w zakresie organizowania i prowadzenia działalności gospodarczej, zarządzanie działalnością gospodarczą, usługi sekretarskie".

Pismem z dnia [...] czerwca 2014 r. skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu wniosku wskazała m. in, że w jej przekonaniu, w przedmiotowej sprawie nie zachodzi ani podobieństwo towarów i usług, ani ryzyko wprowadzenia w błąd, co do pochodzenia towarów/usług, ani też podobieństwo oznaczeń. Wyjaśniła, iż stosownie do treści art. 45 ustawy o funduszach inwestycyjnych, przedmiotem działalności towarzystwa funduszy inwestycyjnych (takiego jak TFI S.) może być wyłącznie tworzenie funduszy inwestycyjnych lub funduszy zagranicznych i zarządzanie nimi, w tym pośrednictwo w zbywaniu i odkupywaniu jednostek uczestnictwa, reprezentowanie ich wobec osób trzecich oraz zarządzanie zbiorczym portfelem papierów wartościowych. Ponadto, za zezwoleniem Komisji Nadzoru Finansowego towarzystwo funduszu inwestycyjnych może rozszerzyć przedmiot działalności o: 1) zarządzanie portfelami, w skład których wchodzi jeden lub większa liczba instrumentów finansowych; 2) doradztwo inwestycyjne, pod warunkiem że towarzystwo jednocześnie wystąpiło o zezwolenie na prowadzenie działalności, o której mowa w pkt 1, lub prowadzi taką działalność. Dodała, iż taki przedmiot działalności S. TFI S.A. potwierdza również jego wpis do rejestrów przedsiębiorców KRS. A zatem nie istnieje żadna możliwość, by zakresy działalności skarżącej i TFI S. zazębiały się.

Dalej strona podniosła, że nie bez znaczenia pozostaje rodzaj usług jakie uprawnieni świadczą pod nazwami "IKE – S.", "S.", "SP" oraz "SS".

Określenie "IKE – S." dotyczy indywidualnych kont emerytalnych "IKE – S.". Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o indywidualnych kontach emerytalnych, IKE mogą być prowadzone wyłącznie przez fundusze inwestycyjne, podmioty prowadzące działalność maklerską o świadczenie usług brokerskich i prowadzenie rachunku papierów wartościowych oraz rachunku pieniężnego służącego do jego obsługi, zakłady ubezpieczeń oraz banki. A więc - w przekonaniu skarżącej - nie ma możliwości, aby kiedykolwiek K. Sp.K. zaczęła prowadzić pod znakiem towarowym "Kancelaria Prawna Skarbiec" działalność o podobnym charakterze, co usługi świadczone przez TFI S. pod znakiem towarowym "IKE-S.". Dodała, że na straży rozłączności usług świadczonych przez S. TFI S.A. i skarżącą stoi art. 40 ust. 1 ww. ustawy który penalizuje zachowanie tego kto nie będąc do tego uprawnionym, używa do określenia prowadzonej przez siebie działalności lub reklamy określenia "indywidualne konto emerytalne".

Znak towarowy SKARBIEC-LOKACYJNY" oznacza w praktyce Subfundusz S., wydzielony w ramach S. Funduszu Inwestycyjnego Otwartego, zaś "SP" - fundusz inwestycyjny działający pod nazwą "SP". Ustawa z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych jednoznacznie wskazuje, iż ani S. TFI S.A. nie jest w stanie podjąć pod znakami towarowymi "SKARBIEC-LOKACYJNY" oraz "SKARBIEC-PROFIT PLUS" działalności zbliżonej do działalności K., ani K. Sp. K. nie jest w stanie pojąć pod znakiem towarowym K. działalności zbliżonej do S. TFI S.A. Wskazała również na treść art. 296 ustawy o funduszach inwestycyjnych penalizujący używania ww. określeń.

Podniosła, że S. S.A. w dniu [...] października 2013 roku została wykreślona z KRS, a do znaku S SKARBIEC jest uprawniona spółka S. sp. z o.o., która z kolei została wykreślona z KRS w dniu [...] kwietnia 2014 roku, zatem na dzień sporządzenia niniejszego pisma, nie istnieje podmiot uprawniony do znaku S SKARBIEC (nr [...]).

W dalszej części uzasadnienia podniosła, iż – w jej ocenie – brak jest ryzyka uznania, że w rozpatrywanej sprawie zachodzi związek między przedsiębiorcami. Przy ocenie jednorodzajowości oznaczeń należy mieć na uwadze nie tylko możliwość uznania znaków za identyczne, ale również ryzyko uznania, że informują o związkach łączących odrębne przedsiębiorstwa. Podkreśliła, ze w obrocie gospodarczym występuje na tyle dużo podmiotów używających na swoje oznaczenie słowa "skarbiec", że jego użycie nie implikuje automatycznie skojarzenia pomiędzy podmiotem używającym ww. oznaczenia, a S. TFI S.A. lub S. Spółka Akcyjna. Powołała się na informację z Krajowego Rejestru Sądowego, w którym wpisano 31 aktywne podmioty, posługujące się słowem "skarbiec" jako elementem swojej firmy.

Konkludując, skarżąca podniosła, że słowo "skarbiec" nie posiada, ani nigdy nie posiadało takiej zdolności odróżniającej, aby automatycznie implikować w umysłach odbiorców związki z TFI S.

W dalszej części wniosku strona powołała się na występujący, jej zdaniem, brak podobieństwa samych oznaczeń. Przypomniała twierdzenie zawarte w piśmie z dnia [...] lutego 2013 roku, iż nie zachodzi zbieżność pomiędzy formą znaków "IKE – S.", "SL", "SP" oraz "SS" ze zgłoszonym przez nią znakiem słowno-graficznym "Kancelaria Prawna Skarbiec". Następnie podkreśliła, że warunkiem koniecznym - choć niewystarczającym - do uznania dwóch znaków za podobne w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2 pwp jest zbieżność ich formy zewnętrznej. Tymczasem brzmienie znaku Kancelaria Prawna Skarbiec w sposób bardzo czytelny, fonetyczny i graficzny wyróżnia się od znaków, które: nierzadko są zbieżne fonetycznie i graficznie ze znakiem Kancelaria Prawna "Skarbiec" w części nieprzekraczającej 50%, a w innych wypadkach różnica pozostaje utrzymana na poziomie kilkudziesięciu procent formy znaku - przy zachowaniu całkowitej odmienności rozwiązań graficznych. W tym kontekście podkreśliła, iż stosownie do przyjętej linii orzecznictwa nawet jedna litera jest wystarczającym elementem do uznania, że nie dojdzie do pomylenia tych znaków przez kupujących produkty (wyrok WSA w Warszawie z dnia 23 lutego 2007r., VI SA/Wa 2048/2006).

W przekonaniu skarżącej nie można redukować całościowej oceny podobieństwa znaków jedynie do jednej z wymienionych płaszczyzn. Przeciwnie, należy mieć na uwadze, że zbieżność znaków tylko w jednej z płaszczyzn może być na pozostałych dwóch płaszczyznach zneutralizowana lub utwierdzona. Przy ustalaniu podobieństwa porównywanych znaków towarowych pominięcie badania znaków nawet na jednej z płaszczyzn powoduje, że ocena podobieństwa znaków jest niepełna i nie może być podstawą odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy. Zgłaszający podkreślił, że stwierdzenie przez Urząd Patentowy tylko na jednej płaszczyźnie podobieństwa konkurujących znaków towarowych (zarejestrowanego ze zgłaszanym do rejestracji) nie zwalnia go z obowiązku badania podobieństwa na pozostałych płaszczyznach porównywanych znaków towarowych (por. wyr. WSA w Warszawie z 15.1.2007 r., VISA/WA 2002/06, Legalis; por. M. Kępiński, Niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd, s. 12).

Następnie skarżąca podkreśliła, iż wykazała niemożność wykonywania przez podmioty uprawnione do znaków przeciwstawnych usług podobnych do tych przez nią świadczonych i odwrotnie, a także brak możliwości popełnienia błędu, co do utożsamienia podmiotów, które używają kwestionowanego słowa "skarbiec" w swojej nazwie, ze względu na ich mnogość. Stwierdziła, że zarzut podobieństwa znaków jest tym bardziej chybiony w świetle powyższego poglądu. Wskazała, iż w analizowanym przypadku, ryzyko jest odpowiednio mniejsze, a zakładając minimalny poziom racjonalności osoby będącej odbiorcą komunikatu jaki stanowią znaki towarowe trudno sobie wyobrazić dokonanie pomyłki pomiędzy znakiem "Kancelaria Prawna Skarbiec" a którymkolwiek ze znaków przeciwstawnych. Dodała, że zważywszy na charakter usług świadczonych zarówno nią jak i przez S. TFI S.A. nie sposób porównać ich odbiorców oraz procesu decyzyjnego, motywacji i sposobu doboru usługodawcy, z analogicznymi kryteriami decydującymi o wyborze np. dóbr codziennego użytku, jak choćby produktów spożywczych. Wskazała, że klienci korzystający z usług K. sp. k. to w większości przedsiębiorcy, odznaczający się zdecydowanie szerszym rozeznaniem rynku, niż przeciętni konsumenci. Tym samym ryzyko popełnienia błędu polegającego na utożsamieniu usługodawców S. TFI S.A. oraz K. sp. k. w przekonaniu skarżącej jest minimalne, jeśli w ogóle występuje.

W ocenie skarżącej w każdym wypadku jednym elementem wspólnym porównywanych oznaczeń jest samo słowo "skarbiec", będące rzeczownikiem pospolitym i już z tego względu nie posiada ono zdolności odróżniania oznaczeń własnych przedsiębiorców. W tym kontekście przywołała wyrok WSA w Warszawie z dnia 16 listopada 2004 r. II SA 4664/03 zgodnie z którym wybrany na logo rzeczownik pospolity "supermarket" nie posiada zdolności odróżniania, "są bowiem sformułowania, które tak głęboko zakorzenione są w świadomości, że nie mogą być monopolizowane. Nikt nie zabrania skarżącej używania tego oznaczenia, ale nie może to odbywać się na zasadzie monopolu i wyłączności. Zgłoszone do rejestracji w formie słownej oznaczenie supermarket może występować jako jeden z elementów znaku towarowego, ale samo takim znakiem nie jest". Per analogiam, słowo "skarbiec" może stanowić element różnorodnych znaków towarowych, jednakże istnienie tego elementu wspólnego nie świadczy jeszcze o tym, że znaki towarowe są podobne w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2 pwp, albowiem tego rodzaju rozumowanie prowadziłoby do monopolizacji tego oznaczenia przez podmiot, który pierwszy zastosował ja jako część składową swojego znaku towarowego.

Reasumując – w ocenie skarżącej – w rozpatrywanej sprawie nie istnieją ani bezwzględne ani względne przesłanki odmowy udzielenia ochrony na znak towarowy. Nie istnieje ani podobieństwo usług, które świadczą podmioty uprawnione z tytułu ochrony znaków przeciwstawnych, ani podobieństwo lub identyczność samych znaków. Nie sposób też podejrzewać, aby przeciętnie uważny odbiorca usług S. TFI S.A., mógł pomylić lub utożsamić te podmioty ze względu na obecność słowa "skarbiec" w różnych znakach towarowych.

Decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r. Urząd Patentowy utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] maja 2014 r.

W uzasadnieniu wydanej decyzji wskazał, m.in., że nie ma racji skarżąca, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzi podobieństwo i jednorodzajowość usług ze względu na to, że cztery z pięciu znaków przeciwstawionych, to oznaczenia Towarzystwa Funduszy Inwestycyjnych, a przepisy regulujące działalność funduszy ściśle determinują rodzaj świadczonych usług, bowiem podobieństwo i jednorodzajowość usług ustala się w oparciu o usługi, dla których udzielono prawo ochronne nie zaś usługi jakie są rzeczywiście świadczone. Na poparcie swojego stanowiska organ przytoczył wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2013 r. II GSK 2100/11. Taka argumentacja jest tym bardziej uzasadniona, że uprawniony do oznaczeń może np. udzielić licencji, bądź sprzedać przeciwstawione znaki towarowe innemu podmiotowi, który to będzie mógł używać znaku bez ustawowych ograniczeń przewidzianych dla samego Towarzystwa Funduszy Inwestycyjnych. Udzielenie prawa ochronnego kreuje prawo wyłączne do znaku dla konkretnych usług, a uprawniony, którego prawo jest w mocy ma prawo do oznaczenia znakiem usług w takim zakresie w jakim udzielono prawa ochronnego. Natomiast kwestia używania czy nieużywania oznaczenia odnośnie konkretnych usług przez podmiot, któremu przysługuje prawo do znaków przeciwstawionych nie stanowi przedmiotu niniejszego postępowania.

W dalszej części uzasadnienia Urząd Patentowy wskazał, że poza przeciwstawionymi oznaczeniami, dla których uprawnionym jest S. TFI S.A. Akcyjna ([...], [...], [...], [...]) przeciwstawiono również oznaczenie [...], do którego aktualnie uprawniony jest podmiot S. Sp. z o. o. , a wcześniej S. S.A. którego wykreślenie z Krajowego Rejestru Sądowego nastąpiło w dniu [...] kwietnia 2014 r. Organ zaznaczył, ze udzielenie prawa ochronnego następuje ze skutkiem począwszy od daty zgłoszenia znaku, dlatego pod uwagę należy brać datę zgłoszenia przedmiotowego znaku, to jest [...] listopada 2011 r., nie datę wydawania niniejszej decyzji.

Dalej organ wskazał, że odmowa udzielenia prawa ochronnego dotyczy jedynie części usług, względem których skarżąca ubiegała się o ochronę, a mianowicie, względem: analizy kosztów, analizy rynkowe, audyt, badania w dziedzinie działalności gospodarczej, doradztwo specjalistyczne w sprawach działalności gospodarczej, doradztwo w zakresie organizowania i prowadzenia działalności gospodarczej, doradztwo w zarządzaniu działalnością gospodarczą, pomoc przedsiębiorstwom w działalności gospodarczej (przemysłowej lub handlowej), pomoc w zarządzaniu przedsiębiorstwami przemysłowymi lub handlowymi, pomoc w prowadzeniu działalności gospodarczej, analizy rynku, badania rynku, pomoc w zarządzaniu działalnością gospodarczą, usługi doradcze w zarządzaniu działalnością gospodarczą, doradztwo w zakresie zarządzania personalnego" - kl 35; -doradztwo w sprawach finansowych, ekspertyzy do celów podatkowych, usługi powiernicze" - kl.36.

Odnosząc się do podobieństwa usług w zakresie klasy 36, względem przedmiotowego oznaczenia [...] i [...], w odniesieniu do doradztwa w sprawach finansowych, usług powierniczych Urząd Patentowy wskazał na identyczność usług i identyczność zapisu tych usług. Natomiast ekspertyzy do celów podatkowych uznał za rodzaj usług finansowych, które występują w każdym z przeciwstawionych oznaczeń, a które swym zakresem bez wątpienia obejmują sporządzanie ekspertyz do celów podatkowych.

Odnosząc się natomiast do podobieństwa usług w zakresie klasy 35, organ wskazał, że występuje tu cała grupa usług, które można określić jako związane zarządzaniem przedsiębiorstwem i pomocą w prowadzeniu działalności gospodarczej, wszystkie wskazane usługi należy uznać za podobne względem wskazanych w przeciwstawionym znaku [...] usług - doradztwo w zakresie organizowania i prowadzenia działalności gospodarczej, zarządzanie działalnością gospodarczą.

Dalej Urząd Patentowy wskazał, że dokonując oceny podobieństwa samych oznaczeń należy, co do zasady, uwzględnić trzy płaszczyzny porównawcze, tj. wizualną, fonetyczną i znaczeniową. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, ocena podobieństwa znaków, dokonywana na płaszczyźnie wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej, powinna być oparta na ogólnym wrażeniu, jakie oznaczenia te wywierają, ze szczególnym uwzględnieniem ich elementów odróżniających i dominujących. Ponadto, organ podkreślił, że zgodnie z orzecznictwem wspólnotowym "dwa znaki są podobne, jeżeli z punktu widzenia właściwego kręgu odbiorców są one przynajmniej częściowo identyczne w jednym lub w kilku aspektach wizualnym, fonetycznym i znaczeniowym" (wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 22 czerwca 2005 r. w sprawie T-34/04 Plus/OHIM pkt 43).

Organ wskazał, że w warstwie wizualnej wszystkie porównywane oznaczenia zawierają ten sam, fantazyjny człon – SKARBIEC, wszystkie inne elementy słowne występujące w porównywanych oznaczeniach są określeniami wskazującymi na rodzaj świadczonych usług (Kancelaria Prawna, IKE, Lokacyjny) lub jakość świadczonych usług (profit plus). Organ nie zgodził się ze skarżącą, że przedstawione przez nią obszerne zestawienie podmiotów, które zostały zarejestrowane w KRS, czy wpisane do CEIDG, jako posiadające w swojej nazwie słowo "skarbiec" można wykorzystać jako argument, jakoby słowo "skarbiec" nie posiadało zdolności odróżniającej. Przyjęcie odmiennego stanowiska i uznanie, że słowo "Skarbiec" nie ma zdolności odróżniającej spowodowałoby odmowę udzielenia prawa ochronnego na podstawie bezwzględnej przeszkody rejestracji - brak zdolności odróżniającej, wobec tego, że pozostałe elementy słowne - Kancelaria Prawna są bez wątpienia elementami opisowymi, względem usług wymienionych przez skarżącą w zakresie klasy 35, 36 i 45. W warstwie wizualnej porównywane oznaczenia posiadają tylko jeden słowny element, który można uznać za fantazyjny, dlatego podobieństwo oznaczeń należy uznać za wysokie. Tym bardziej, że trzy porównywane oznaczenia przeciwstawione to znaki słowne, w których brak innych dodatkowych elementów mogących przesądzić o braku podobieństwa, a jedyne co może zapaść odbiorcy oznaczeń w pamięć to właśnie słowa, które są w jedynym fantazyjnym elemencie- "skarbiec" - tożsame. Natomiast dwa z przeciwstawionych oznaczeń, które zawierają grafikę, dodatkowo wyposażone są w literę S, zapisaną fantazyjną czcionką, która w odbiorze wydaje się podkreślać słowo SKARBIEC, rozpoczynające się właśnie od litery S, wydaje się więc, że tego rodzaju grafika przesądza o występowaniu dominującego słownego elementu w znakach.

W warstwie fonetycznej oznaczenia należy uznać za podobne w wysokim stopniu, bowiem ich dodatkowe określenia wskazują jedynie na rodzaj usług lub ich jakość nie mogą więc samodzielnie kojarzyć się z konkretnym przedsiębiorcom, a zatem spełnić roli znaku towarowego.

W warstwie znaczeniowej przedmiotowy znak składający się z trzech słów Kancelaria Prawna "Skarbiec" - zawiera dla konsumentów informację o niesionych usługach. Sformułowanie Kancelaria Prawna zostanie zrozumiane, jako biuro, w którym można korzystać z usług prawników o nazwie "Skarbiec". O fantazyjności słowa skarbiec w tym kontekście wydaje się również przesądzać, że znak został zgłoszony, w takiej formie, że słowo "skarbiec" zostało umieszczone w cudzysłowie. Dlatego w warstwie znaczeniowej znak zostanie odebrany jako miejsce gdzie świadczone są usługi prawnicze o nazwie "Skarbiec". Podczas, gdy przeciwstawione oznaczenia, które dodatkowo zawierają jeszcze słowa IKE, Lokacyjny, profit plus, jak już zaznaczono wskazują na konkretne usługi bądź ich jakość. IKE (Indywidualne Konto Emerytalne), lokacyjny (związany z lokatą kapitału), profit (zysk lub korzyść z czegoś), plus (rozumiany jako zaleta, pozytywna strona czegoś). W tym kontekście wydaje się bez sprzeczne, że jednym dominującym elementem, który będzie kojarzył się z przedsiębiorcą, a nie świadczoną usługą w porównywanych oznaczeniach jest słowo "Skarbiec", które dosłownie jest rozumiane, jako zbiór kosztowności lub pieniędzy, jednak współcześnie takie określenie należy uznać za fantazyjne, bo konsumentom nie będzie kojarzyło się ze skarbcem w słownikowym tego słowa znaczeniu, a jedynie będzie zawierało swojego rodzaju aluzję.

Wobec powyższego Urząd Patentowy podobieństwo samych znaków ocenił jako wysokie w odniesieniu do każdej z porównywanych płaszczyzn – wizualnej, znaczeniowej i fonetycznej, a co za tym idzie znaki postrzegane całościowo bez wątpienia zostaną uznane za podobne w wysokim stopniu, różnice między oznaczeniami są bowiem tego rodzaju, że nie tylko nie mogą przesądzić o braku podobieństwa samych oznaczeń, ale przede wszystkim wskazują na związek pomiędzy przedsiębiorcami.

Organ wskazał, że zgodnie z ustawą, ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym. Dodał, że – co prawda – nie ulega wątpliwości, że konsumenci usług, dla których w skarżonej decyzji odmówiono udzielenia prawa ochronnego, to osoby należycie poinformowane i uważne, których poziom uwagi jest bardzo wysoki, bowiem mamy do czynienia z usługami szeroko określonymi jako finansowe i usługami dotyczącymi zarządzania przedsiębiorstwem. Jednak wobec tak wysokiego podobieństwa oznaczeń przeciwstawionych oraz identyczności i podobieństwa usług bezsprzecznie istnieje ryzyko wprowadzenia w błąd.

Od powyższej decyzji strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Zarzuciła organowi naruszenie:

1. przepisów proceduralnych, a to art. 104 ust. 1 kpa w związku z art. 244 ust. 1(1) pwp;

2. przepisów prawa materialnego, a to art. 145 ust. 3 w zw. z art. 132 ust. 2 pkt 2 pwp poprzez uznanie, że nie zachodzą ustawowe przesłanki do udzielenia ochrony na znak towarowy "Kancelaria Prawna Skarbiec" w części określonej w sentencji decyzji z dnia [...] maja 2014 roku utrzymanej w mocy przez zaskarżoną decyzję z dnia [...] stycznia 2015 roku.

W uzasadnieniu złożonej skargi podniosła m. in., że podtrzymuje w całości argumentację podniesioną w piśmie z dnia [...] czerwca 2015 r. Ponadto podniosła, że zgodnie z art. 244 ust. 11 pwp, do postępowania z wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy stosuje się odpowiednio przepisy kpa z zastrzeżeniem art. 244 ust. 12 do 14 pwp. Przywołała w tym miejscu poglądy doktryny podnoszone w komentarzach do art. 104 ust. 1 kpa, że decyzje wydawane przez organy administracji, winny oparte być na stanie faktycznym z chwili wydania decyzji (np. A. Wróbel w: M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego, wyd. 4, Warszawa 2011). Przepisy art. 244 ust. 12 do 14 pwp, których pierwszeństwo zastrzeżone jest przed stosowaniem przepisów KPA, nie stanowią żadnej przeszkody do zastosowania zacytowanego powyżej zasady, która nakazuje rozpatrywanie stanu faktycznego i prawnego na dzień wydawania decyzji. Tym samym podniesiona przez skarżącą w piśmie z dnia [...] czerwca 2014 r. okoliczność, że uprawniony do jednego ze znaków (S SKARBIEC), został wykreślony z rejestru przedsiębiorców KRS, co z kolei – zgodnie z art. 169 ust. 1 pkt 4 - przesądza, iż prawo ochronne do tego znaku wygasło z mocy prawa oznacza, że na chwilę wydania zaskarżonej decyzji (i decyzji z dnia [...] maja 2014 r.), prawo ochronne na znak S SKARBIEC nie istniało i nie powinno być brane pod uwagę, co samo w sobie powinno uzasadniać uchylenie przedmiotowej decyzji.

Podkreślając, iż w rozpatrywanej spawie nie zachodzi wypadek jednorodzajowości (podobieństwa) usług bądź towarów, skarżąca wskazała, iż stosownie do art. 45 ustawy o funduszach inwestycyjnych, przedmiotem działalności towarzystwa funduszy inwestycyjnych może być wyłącznie tworzenie funduszy inwestycyjnych lub funduszy zagranicznych i zarządzania nimi, w tym pośrednictwo w zbywaniu i odkupowaniu jednostek uczestnictwa, reprezentowanie ich wobec osób trzecich oraz zarządzanie zbiorczym portfelem papierów wartościowych. Ponadto, za zezwoleniem Komisji Nadzoru Finansowego towarzystwo funduszu inwestycyjnych może rozszerzyć przedmiot działalności o:

1) zarządzanie portfelami, w skład których wchodzi jeden lub większa liczba instrumentów finansowych;

2) doradztwo inwestycyjne, pod warunkiem że towarzystwo jednocześnie wystąpiło o zezwolenie na prowadzenie działalności, o której mowa w pkt 1, lub prowadzi taką działalność. Taki przedmiot działalności S. TFI S.A. potwierdza również wpis do rejestru przedsiębiorców KRS. Powyższe wskazuje, iż nie ma możliwości aby zakresy działalności skarżącej i S. TFI S.A. nachodziły na siebie.

Skarżąca ponownie podkreśliła, że "IKE-S." dotyczy indywidualnych kont emerytalnych "IKE – S.". Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o indywidualnych kontach emerytalnych, IKE mogą być prowadzone wyłącznie przez fundusze inwestycyjne, podmioty prowadzące działalność maklerską o świadczenie usług brokerskich i prowadzenie rachunku papierów wartościowych oraz rachunku pieniężnego służącego do jego obsługi, zakłady ubezpieczeń oraz banki. Nie ma zatem możliwości aby K. sp.k. zaczęła prowadzić pod znakiem towarowym Kancelaria Prawna Skarbiec" działalność o podobnym charakterze co usługi świadczone przez TFI S. pod znakiem towarowym "IKE-SKARBIEC".

Analogicznie uwagi zgłosiła skarżąca do pozostałych znaków, które są oznaczeniami konkretnych funduszy inwestycyjnych.

Znak towarowy "SKARBIEC-LOKACYJNY" oznacza w praktyce Subfundusz S., wydzielony w ramach S. Funduszu Inwestycyjnego Otwartego, zaś "SKARBIEC-PROFIT PLUS" - fundusz inwestycyjny działający pod nazwą "SP". Ustawa z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych jednoznacznie wskazuje, iż ani S. TFI S.A. nie jest w stanie podjąć pod znakami towarowymi "SKARBIEC- LOKACYJNY" oraz "SKARBIEC-PROFIT PLUS" działalności zbliżonej do działalności K., ani K. sp.k. nie jest w stanie prowadzić pod znakiem towarowym "Kancelaria Prawna Skarbiec" działalności zbliżonej do S. TFI S.A.

Ponadto skarżąca zwróciła uwagę na fakt, że w zaskarżonej decyzji Urząd Patentowy podniósł, iż niemożność prowadzenia przez skarżącą oraz uprawnionych do znaków przeciwstawnych, działalności w pokrywającym się zakresie nie ma znaczenia, albowiem skarżąca może udzielić licencji lub zbyć prawo ochronne do znaku i tym samym doprowadzić do sytuacji, iż uprawnionym zostanie podmiot, który taką działalność może hipotetycznie prowadzić. Podniosła, iż to twierdzenie organu jest za daleko idące, albowiem organ jest związany stanem faktycznym ustalonym w sprawie. Podstawą wydania decyzji jest wszak stan faktyczny i prawny ustalony w ramach postępowania prowadzonego na potrzeby wydania rozstrzygnięcia wyznaczającego sytuację prawną podmiotów nim objętych, a nie hipotezy o możliwych przyszłych zdarzeniach, których wystąpienie pozostaje w sferze domniemań i założeń organu.

Skarżąca wskazała także na brak ryzyka uznania, iż w przedmiotowej sprawie zachodzi związek między przedsiębiorstwami. Podkreśliła, iż w obrocie gospodarczym występuje na tyle dużo podmiotów używających na swoje oznaczenie słowa "skarbiec", że jego użycie nie implikuje automatycznie skojarzenia pomiędzy podmiotem używającym w/w oznaczenia (czy to w postaci elementu firmy, czy to znaku towarowego), a S. Towarzystwo Funduszy Inwestycyjnych Spółka Akcyjna lub S. Spółka Akcyjna.

Skarżąca podniosła, że oczywiście doskonale zdaje sobie sprawę z faktu, iż istnienie podmiotów, które uzywają słowa "skarbiec" w swojej firmie nie jest tożsame z możnością udzielenia ochrony na znak towarowy, jednak powoduje znaczące obniżenie ryzyka, że może dojść do utożsamienia dwóch niepowiązanych ze sobą podmiotów. Należy mieć na względzie, że istnienie tylko dwóch podmiotów o wyjątkowo specyficznych i indywidualnych, a jednocześnie podobnych do siebie nazwach, z pewnością stwarza olbrzymie prawdopodobieństwo ich pomylenia, natomiast nie sposób nie zauważyć obniżenia takiego prawdopodobieństwa, gdy podmiotów o takiej nazwie jest ponad pięćdziesiąt. Należy mieć na względzie, że wielość podmiotów o nazwie zawierającej ten sam człon znacząco wpływa na rozpowszechnienie wśród konsumentów wiedzy o tym fakcie i jednocześnie zwiększenie ich baczności przy dokonywaniu wyborów usług lub towarów przez te podmioty oferowanych. Stąd właśnie skarżąca stoi na stanowisku, iż fakt istnienia dziesiątek podmiotów, które w swojej nazwie posiadają słowo "skarbiec" powoduje, iż ryzyko pomylenia usług przez nie oferowanych jest bardzo niskie, o Ile w ogóle występuje, szczególnie zwracając uwagę na przyznaną przez Urząd Patentowy okoliczność, że grupa docelowa potencjalnych klientów skarżącej i uprawnionych do znaków przeciwstawnych jest znacznie bardziej świadoma i uważna przy wyborze usług świadczonych przez te podmioty, niż przeciętny konsument, co powoduje, że argumenty organu zdają się być chybione.

Ponadto fakt, iż słowo "skarbiec" samo w sobie nie posiada wystarczających właściwości odróżniających stanowić miałoby o niemożliwości udzielenia ochrony na znak towarowy wydaje się chybione w kontekście takich podmiotów, jak Powszechny Zakład Ubezpieczeń czy Powszechna Kasa Oszczędności, których znaki towarowe składają się wyłącznie z pospolitych rzeczowników i przymiotnika "powszechny", a jednak w zestawieniu dają się odróżnić od innych przedsiębiorców na rynku.

Analogicznym wydaje się status znaku Kancelaria Prawna "SKARBIEC", w którym zestawienie trzech wyrazów, z których żaden nie jest wystarczająco fantazyjny i wyróżniający, aby samodzielnie mógł stanowić znak towarowy, kreuje nową jakość tego układu, nadając mu samodzielny i odróżniający charakter.

Konkludując skarżąca wskazała, iż słowo "skarbiec" nie posiada, ani nigdy nie posiadało takiej zdolności odróżniającej, aby automatycznie implikować w umysłach odbiorców związki z TFI S. lub jakimkolwiek konkretnym podmiotem, który posiada to słowo w swojej nazwie.

Skarżąca podkreśliła, ponawiając twierdzenia zawarte w pismach z [...] lutego 2014 r. i [...] czerwca 2014 r., iż nie zachodzi zbieżność pomiędzy formą znaków "IKE-SKARBIEC", SKARBIEC-LOKACYJNY", "SKARBIEC-PROFIT PLUS" oraz "S SKARBIEC" ze zgłoszonym przez nią znakiem słowno-graficznym "Kancelaria Prawna Skarbiec". Warunkiem koniecznym - choć nie wystarczającym do uznania dwóch znaków za podobne w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2 pwp jest zbieżność ich formy zewnętrznej. Tymczasem w analizowanym stanie faktycznym brzmienie znaku Kancelaria Prawna Skarbiec w sposób bardzo czytelny, fonetyczny i graficzny wyróżnia się od spornych znaków. W tym kontekście skarżąca zwróciła uwagę na poglądy prezentowane w doktrynie: "Stwierdzenie podobieństwa znaków towarowych w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2 pwp wymaga ustalenia, że towary (usługi) konkurujących ze sobą znaków są identyczne lub podobne. Dopiero po stwierdzeniu identyczności lub podobieństwa towarów (usług) można przystąpić do badania podobieństwa konkurujących znaków, które badać należy w trzech płaszczyznach: znaczeniowej, fonetycznej i wizualnej. Dopiero całościowa ocena wymienionych płaszczyzn może doprowadzić do wniosku, że konkurujące oznaczenia są do siebie podobne. W wyr. ETS z 11.11.1997 r., C-251/95SABEL BVp. Puma AG, Rudolf Dassler Sport, Zb.Orz. 1997, s. 1-06191, Trybunał stwierdza, że możliwość skojarzenia przez odbiorców obydwu znaków towarowych ze względu na ich analogiczną zawartość znaczeniową nie jest per se wystarczająca do stwierdzenia istnienia niebezpieczeństwa wprowadzenia w błąd" w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit, b dyrektywy 2008/95/WE (por. R. Skubisz, Własność przemysłowa - orzecznictwo, s. 17-18). Zatem nie można redukować całościowej oceny podobieństwa znaków jedynie do jednej z wymienionych płaszczyzn. Przeciwnie, należy mieć na uwadze, że zbieżność znaków tylko w jednej z płaszczyzn może być na pozostałych dwóch płaszczyznach zneutralizowana lub utwierdzona. Przy ustalaniu podobieństwa porównywanych znaków towarowych pominięcie badania znaków nawet na jednej z płaszczyzn powoduje, że ocena podobieństwa znaków jest niepełna i nie może być podstawą odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy. Dlatego stwierdzenie przez UPRP tylko na jednej płaszczyźnie podobieństwa konkurujących znaków towarowych (zarejestrowanego ze zgłaszanym do rejestracji) nie zwalnia go z obowiązku badania podobieństwa na pozostałych płaszczyznach porównywanych znaków towarowych (por. wyr. WSA w Warszawie z 15.1.2007 r., VI SA/WA 2002/06. Legalis; por. M. Kępiński, Niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd, s. 12). Zgodnie z wyr SN z 3.10.2008 r. (I CSK 96/08, MoP 2009, Nr 13, s. 731), przy ocenie, czy znaki towarowe są na tyle do siebie podobne, że mogłyby wprowadzić w błąd kupującego, liczy się także cena produktu. Nie tylko elementy samego znaku. Pojęcie ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd" należy rozumieć jako możliwość powiązania przez odbiorców towarów pochodzących z jednego przedsiębiorstwa z towarami pochodzącymi z innego przedsiębiorstwa (błąd co do pochodzenia towarów) - por. wyr. WSA w Warszawie z 16.10.2007 r., VI SA/WA 965/07, Legalis. Kojarzenie praw odbiorców znaków' (zarejestrowanego ze zgłoszonym do rejestracji) nie jest podstawą zastosowania art. 132 ust. 2 pkt 2 pwp dopóty, dopóki nie ma ryzyka wprowadzenia ich w błąd (tak też E. Nowińska, U. Promińska, M. du Vail, Prawo własności przemysłowej, 2011, s. 103), Sytuacja taka może mieć miejsce wówczas, gdy znak towarowy zgłaszany do rejestracji nawiązuje jednym z elementów jego oznaczenia do zarejestrowanego znaku towarowego, jednak mimo to odbiorcy zauważają, że towary nim sygnowane pochodzą z dwóch różnych przedsiębiorstw. Pojęcie ryzyka skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym, jako przykład wprowadzenia odbiorców w błąd, nie jest samodzielną podstawą odmowy udzielenia prawa ochronnego na zgłaszane do rejestracji oznaczenie (por wyr. NSA z 20.9.2007 r., II GSK 113/07, Legalis). " (P. Kostański, (red.) Prawo własności przemysłowej. Komentarz. Wyd. 2, Warszawa Ml 14).

Skarżąca nie podzieliła także stanowiska organu, iż o podobieństwie decydować może samo słowo "Skarbiec", albowiem chodzi przecież o ocenę pewnego wrażenia jakie wywiera na nabywcy oznaczenie. Dla kupującego decydujące znaczenie mają zbieżne elementy znaków, co związane jest z faktem. iż nabywca zachowuje w pamięci jedynie ogólny obraz. W przedmiotowej sprawie będzie to wyraz " skarbiec," który dla odbiorcy będzie " marką" oznaczającą usługi świadczone przez konkretny podmiot. Z równym powodzeniem można by twierdzić, iż oznaczenie Urzędu Patentowego wprowadza w błąd z uwagi na zwodnicze podobieństwo do oznaczenia "Urząd Patentowy" do sformułowania "Kancelaria Patentowa", albowiem w przedmiotowej sprawie wyraz "patentowa" będzie dla odbiorcy "marką" oznaczającą usługi świadczone przez konkretny podmiot. Gdyby Urząd Patentowy miał rację w swoim rozumowaniu, to nigdy nie byłoby też możliwie równoległe udzielenie ochrony znakom "Pepsi Cola" i "Coca Cola", albowiem dla odbiorcy słowo "Cola" byłoby "swoistą marką towaru", etc. Posiłkowo podnieść należy, że zgodnie z tym co ujął w wyroku z dnia 25 marca 2009 r. Sąd Pierwszej Instancji (T-109/07): Na wstępie należy zauważyć, że co do zasady konsument zwraca większą uwagę na początek znaku towarowego niż na jego zakończenie (wyrok Sądu z dnia 7 września 2006 r. w sprawie T-133/05 Meric przeciwko OHIM Arbora and Ausonia (PAM-PIM'S BABY-PROP), Zb.Orz. s. 11-2737, pkt 51)." W tym kontekście znak towarowy Kancelaria Prawna Skarbiec znacząco różni się od znaków przeciwstawnych, ponieważ słowo "Skarbiec" występuje w znaku jako ostatnie, a we wszystkich znakach przeciwstawnych jest na pierwszym miejscu lub stanowi niemal cały znak (jak w przypadku S SKARBIEC).

Podsumowując, w rozpatrywanej sprawie, nie istnieją ani bezwzględne ani względne przesłanki odmowy udzielenia ochrony na znak towarowy, ze względów wskazanych wyżej. Nie istnieje ani podobieństwo usług, które świadczą podmioty uprawnione z tytułu ochrony znaków przeciwstawnych, ani podobieństwo lub identyczność samych znaków. Nie sposób też podejrzewać, aby przeciętnie uważny odbiorca usług S. TFI S.A., mógł pomylić lub utożsamić te podmioty ze względu na obecność słowa "skarbiec" w różnych znakach towarowych.

Odpowiadając na skargę Urząd Patentowy RP wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację z zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje;

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, iż w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekające w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.

Stosownie zaś do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej p.p.s.a., Sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Rozpoznając skargę w świetle wyżej wskazanych kryteriów należy uznać, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Sąd stwierdza, że postępowanie w rozpoznawanej sprawie zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami prawa. Zebrany materiał dowodowy został oceniony w sposób prawidłowy, wyciągnięto z niego logiczne wnioski, które znalazły się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Sąd stwierdza, że prawidłowo organ prawidłowo uznał, iż w przedmiotowej sprawie zachodzi podobieństwo i jednorodzajowość usług ze względu na to, że cztery z pięciu znaków przeciwstawionych, to oznaczenia Towarzystwa Funduszy Inwestycyjnych, a przepisy regulujące działalność funduszy ściśle determinują rodzaj świadczonych usług, bowiem podobieństwo i jednorodzajowość usług ustala się w oparciu o usługi, dla których udzielono prawo ochronne nie zaś usługi jakie są rzeczywiście świadczone.

Takie stanowisko jest zasadne, że uprawniony do oznaczeń może np. udzielić licencji, bądź sprzedać przeciwstawione znaki towarowe innemu podmiotowi, który to będzie mógł używać znaku bez ustawowych ograniczeń przewidzianych dla samego Towarzystwa Funduszy Inwestycyjnych. Udzielenie prawa ochronnego kreuje prawo wyłączne do znaku dla konkretnych usług, a uprawniony, którego prawo jest w mocy ma prawo do oznaczenia znakiem usług w takim zakresie w jakim udzielono prawa ochronnego. Natomiast kwestia używania czy nieużywania oznaczenia odnośnie konkretnych usług przez podmiot, któremu przysługuje prawo do znaków przeciwstawionych nie stanowiło przedmiotu niniejszego postępowania.

Wskazać należy, że poza przeciwstawionymi oznaczeniami, dla których uprawnionym jest S. TFI S.A. Akcyjna ([...], [...], [...], [...]) przeciwstawiono również oznaczenie [...], do którego aktualnie uprawniony jest podmiot S. Sp. z o. o. , a wcześniej S. S.A. którego wykreślenie z Krajowego Rejestru Sądowego nastąpiło w dniu [...] kwietnia 2014 r. Sąd zauważa, ze udzielenie prawa ochronnego następuje ze skutkiem począwszy od daty zgłoszenia znaku, dlatego pod uwagę należy brać datę zgłoszenia przedmiotowego znaku, to jest dzień [...] listopada 2011 r., nie zaś datę wydania decyzji przez organ.

Sąd zauważa również, że odmowa udzielenia prawa ochronnego dotyczy jedynie części usług, względem których skarżąca ubiegała się o ochronę, a mianowicie, względem: analizy kosztów, analizy rynkowe, audyt, badania w dziedzinie działalności gospodarczej, doradztwo specjalistyczne w sprawach działalności gospodarczej, doradztwo w zakresie organizowania i prowadzenia działalności gospodarczej, doradztwo w zarządzaniu działalnością gospodarczą, pomoc przedsiębiorstwom w działalności gospodarczej (przemysłowej lub handlowej), pomoc w zarządzaniu przedsiębiorstwami przemysłowymi lub handlowymi, pomoc w prowadzeniu działalności gospodarczej, analizy rynku, badania rynku, pomoc w zarządzaniu działalnością gospodarczą, usługi doradcze w zarządzaniu działalnością gospodarczą, doradztwo w zakresie zarządzania personalnego" - kl 35; - doradztwo w sprawach finansowych, ekspertyzy do celów podatkowych, usługi powiernicze" - kl.36.

Odnosząc się do podobieństwa usług w zakresie klasy 36, względem przedmiotowego oznaczenia [...] i [...], w odniesieniu do doradztwa w sprawach finansowych, usług powierniczych trzeba zauważyć, że organ prawidłowo wskazał na identyczność usług i identyczność zapisu tych usług. Natomiast ekspertyzy do celów podatkowych muszą być uznane za rodzaj usług finansowych, które występują w każdym z przeciwstawionych oznaczeń, a które swym zakresem obejmują sporządzanie ekspertyz do celów podatkowych.

Odnosząc się natomiast do podobieństwa usług w zakresie klasy 35, trzeba wskazać, że występuje tu cała grupa usług, które można określić jako związane zarządzaniem przedsiębiorstwem i pomocą w prowadzeniu działalności gospodarczej, wszystkie wskazane usługi należy uznać za podobne względem wskazanych w przeciwstawionym znaku [...] usług - doradztwo w zakresie organizowania i prowadzenia działalności gospodarczej, zarządzanie działalnością gospodarczą.

Sąd uznał, że dokonując oceny podobieństwa samych oznaczeń należy, co do zasady, uwzględnić trzy płaszczyzny porównawcze, tj. wizualną, fonetyczną i znaczeniową. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, ocena podobieństwa znaków, dokonywana na płaszczyźnie wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej, powinna być oparta na ogólnym wrażeniu, jakie oznaczenia te wywierają, ze szczególnym uwzględnieniem ich elementów odróżniających i dominujących.

Zgodnie z orzecznictwem wspólnotowym "dwa znaki są podobne, jeżeli z punktu widzenia właściwego kręgu odbiorców są one przynajmniej częściowo identyczne w jednym lub w kilku aspektach wizualnym, fonetycznym i znaczeniowym" (wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 22 czerwca 2005 r. w sprawie T-34/04 Plus/OHIM pkt 43).

Podkreślenia wymaga, że w warstwie wizualnej wszystkie porównywane oznaczenia zawierają ten sam, fantazyjny człon – SKARBIEC, wszystkie inne elementy słowne występujące w porównywanych oznaczeniach są określeniami wskazującymi na rodzaj świadczonych usług (Kancelaria Prawna, IKE, Lokacyjny) lub jakość świadczonych usług (profit plus). Nie można zgodzić się ze stroną skarżącą, że przedstawione przez nią obszerne zestawienie podmiotów, które zostały zarejestrowane w KRS, czy wpisane do CEIDG, jako posiadające w swojej nazwie słowo "skarbiec" można wykorzystać jako argument, jakoby słowo "skarbiec" nie posiadało zdolności odróżniającej. Uznanie, że słowo "Skarbiec" nie ma zdolności odróżniającej spowodowałoby odmowę udzielenia prawa ochronnego na podstawie bezwzględnej przeszkody rejestracji - brak zdolności odróżniającej, wobec tego, że pozostałe elementy słowne - Kancelaria Prawna są bez wątpienia elementami opisowymi, względem usług wymienionych przez skarżącą w zakresie klasy 35, 36 i 45. W warstwie wizualnej porównywane oznaczenia posiadają tylko jeden słowny element, który można uznać za fantazyjny, dlatego podobieństwo oznaczeń prawidłowo uznano za wysokie. Trzy porównywane oznaczenia przeciwstawione to znaki słowne, w których brak innych dodatkowych elementów mogących przesądzić o braku podobieństwa, a jedyne co może zapaść odbiorcy oznaczeń w pamięć to właśnie słowa, które są w jedynym fantazyjnym elemencie- "skarbiec" - tożsame. Natomiast dwa z przeciwstawionych oznaczeń, które zawierają grafikę, dodatkowo wyposażone są w literę S, zapisaną fantazyjną czcionką, która w odbiorze podkreśla słowo SKARBIEC, rozpoczynające się właśnie od litery S.

Tego rodzaju grafika przesądza o występowaniu dominującego słownego elementu w znakach.

Zdaniem Sądu, w warstwie fonetycznej oznaczenia należy uznać za podobne w wysokim stopniu, bowiem ich dodatkowe określenia wskazują jedynie na rodzaj usług lub ich jakość nie mogą więc samodzielnie kojarzyć się z konkretnym przedsiębiorcom, a zatem spełnić roli znaku towarowego.

W warstwie znaczeniowej przedmiotowy znak składający się z trzech słów Kancelaria Prawna "Skarbiec" - zawiera dla konsumentów informację o niesionych usługach. Sformułowanie Kancelaria Prawna zostanie zrozumiane, jako biuro, w którym można korzystać z usług prawników o nazwie "Skarbiec". O fantazyjności słowa skarbiec w tym kontekście wydaje się również przesądzać, że znak został zgłoszony, w takiej formie, że słowo "skarbiec" zostało umieszczone w cudzysłowie. Dlatego w warstwie znaczeniowej znak zostanie odebrany jako miejsce gdzie świadczone są usługi prawnicze o nazwie "Skarbiec". Podczas, gdy przeciwstawione oznaczenia, które dodatkowo zawierają jeszcze słowa IKE, Lokacyjny, profit plus, jak już zaznaczono wskazują na konkretne usługi bądź ich jakość. IKE (Indywidualne Konto Emerytalne), lokacyjny (związany z lokatą kapitału), profit (zysk lub korzyść z czegoś), plus (rozumiany jako zaleta, pozytywna strona czegoś). W tych okolicznościach wydaje się oczywiste, że jednym dominującym elementem, który będzie kojarzył się z przedsiębiorcą, a nie świadczoną usługą w porównywanych oznaczeniach jest słowo "Skarbiec".

Wobec powyższego zasadnie organ ocenił podobieństwo samych znaków jako wysokie w odniesieniu do każdej z porównywanych płaszczyzn – wizualnej, znaczeniowej i fonetycznej, a co za tym idzie znaki postrzegane całościowo bez wątpienia mogą być uznane za podobne w wysokim stopniu, różnice między oznaczeniami są bowiem tego rodzaju, że nie tylko nie mogą przesądzić o braku podobieństwa samych oznaczeń, ale przede wszystkim wskazują na związek pomiędzy przedsiębiorcami.

Zauważyć wypada, że zgodnie z ustawą, ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym. Wobec tak wysokiego podobieństwa oznaczeń przeciwstawionych oraz identyczności i podobieństwa usług bezsprzecznie istnieje ryzyko wprowadzenia w błąd.

Z powyższych względów Sąd uznał, za prawidłowe i zgodne z przepisami ustawy pwp rozstrzygnięcie organu administracji.

Sąd nie dopatrzył się także naruszenia innych przepisów prawa wskazanych w skardze. Obie wydane w sprawie decyzje nie naruszają unormowań kodeksu postępowania administracyjnego, w tym w szczególności art. 7, 77 § 1 oraz 80 Kpa. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Reasumując, w ocenie Sądu organ administracji nie naruszył przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania administracyjnego, w tym w szczególności art. 7, 77 § 1 oraz 80 kpa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem podjęte zostały niezbędne czynności w celu pełnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w oparciu o zebrany w sposób wyczerpujący materiał dowodowy. Poprzez pełne uzasadnienie faktyczne i prawne decyzji organ nie naruszył też normy postępowania administracyjnego wskazanej w przepisie art. 107 § 3 kpa.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia, 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.