Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 314/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-12-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia NSA Barbara Wasilewska, , , po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 czerwca 2010 r., sygn. akt III SA/Gl 1091/10 oddalające wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 1 lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 23 czerwca 2010 r., sygn. akt III SA/Gl 1091/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek M.S. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 1 lutego 2010 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług. Uzasadniając motywy swojego rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że wnioskodawca nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, ponieważ podał jedynie, że w dniach kiedy przesyłka była złożona w urzędzie pocztowym przebywała na urlopie wypoczynkowym. Skarżący nie przedstawił przy tym żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń np. w postaci kopii biletów potwierdzających wyjazd. Ponadto Sąd stwierdził, że przebywanie na urlopie w okresie awizowania przesyłki nie stanowi okoliczności uzasadniającej przywrócenie terminu.

M. S. we wniesionym zażaleniu na to postanowienie zarzucił naruszenie art. 58 § 2 k.p.a. poprzez uznanie, iż skarżący w niedostateczny sposób uzasadnił to, dlaczego spóźnił się z opłatą stałą od skargi. W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazał, że w dniu, w którym otrzymał wezwanie sądowe, tj. 6 maja 2010 r. wyjechał na urlop do rodziny zamieszkującej w Niemczech. Na urlopie przebywał do dnia 13 maja 2010 r. Wniosek o przywrócenie terminu wraz z uiszczeniem wymaganego wpisu dokonał natomiast w dniu 15 maja 2010 r., tj. jeden dzień po przekroczeniu wymaganego prawem terminu. Mając na uwadze zaprezentowaną argumentację skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawę do przywrócenia stronie terminu do dokonania określonej czynności w postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi nie jak wskazuje autor zażalenia art. 58 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, lecz art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), na mocy którego sąd przywróci stronie termin, o ile uchybienie było przez nią niezawinione. Przepis art. 86 § 1 oraz art. 87 § 2 u.p.p.s.a. stanowiąc o tej przesłance nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony ubiegającej się o przywrócenie terminu. Ocena ta została pozostawiona uznaniu sądu, który badając wystąpienie braku winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z wykorzystaniem wszystkich okoliczności sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy.

Należy zgodzić się z Sądem I instancji, że okoliczności podnoszone przez stronę skarżącą nie mogą usprawiedliwiać uchybienia terminu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wskazane przez stronę okoliczności stosownie do których, do uchybienia terminu doszło z uwagi na przebywanie skarżącego za granicą, co skutkowało brakiem możliwości złożenia przez niego zażalenia w ustawowym terminie, nie stanowi o braku winy skarżącego w niedochowaniu tego terminu.

Z tej przyczyny zażalenie skarżącego nie mogło zostać uznane za uzasadnione. W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.