Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 1583/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-09-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2)
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Adamiak, , , po rozpoznaniu w dniu 1 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. W. – K. i P. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 30 grudnia 2009 r. sygn. akt II SA/Sz 1394/09 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi A. W. – K. i P. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie z dnia [...] października 2009 r. znak [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z 30 grudnia 2009 r. sygn. akt II SA/Sz 1394/09 odrzucił skargę A. W. – K. i P. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie

z [...] października 2009 r. znak [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w dniu 8 grudnia 2009 r.

(data nadania w Urzędzie Pocztowym) A. W. – K. i P. W. wnieśli za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Szczecinie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie

z [...] października 2009 r. znak [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy Postomino z [...] września 2009 r. w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej

nr [...] z antenami i urządzeniami zasilającymi na działce nr [...] obr. P. Sąd stwierdził, że jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się

w przesłanych sądowi aktach administracyjnych, decyzja ta została doręczona skarżącym w dniu 3 listopada 2009 r. Tym samym 30 dniowy termin do wniesienia skargi na decyzję doręczoną skarżącym w dniu 3 listopada 2009 r. upłynął z dniem

3 grudnia 2009 r. Sąd wskazał, że z akt sprawy bezspornie wynika (data stempla pocztowego na kopercie), że skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu

8 grudnia 2009 r., a więc po terminie.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie,

na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jako wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z 15 kwietnia 2010 r. sygn. akt II SA/Sz 1394/09 odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi

i jednocześnie postanowieniem z 15 kwietnia 2010 r. sygn. akt II SA/Sz 1394/09 przywrócił termin do wniesienia skargi kasacyjnej.

Skargę kasacyjną od postanowienia z 30 grudnia 2009 r. o odrzuceniu skargi wnieśli skarżący, zaskarżając je w całości. Skarga kasacyjna oparta została na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 58 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu postawionych zarzutów skarżący nie kwestionują stanu faktycznego sprawy – ustalonego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie. Wywodzono, że skarżący złożyli skargę po upływie terminu błędnie przyjmując, że termin "należy liczyć z uwzględnieniem dni kalendarzowych, a nie roboczych i byli w błędnym przekonaniu, iż skargę składają

w terminie, a decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2009 roku w swoim pouczeniu nie zawierała sprecyzowania czy chodzi o dni robocze, czy też kalendarzowe, choć zdaniem skarżących powinna zawierać ona szczegółowe pouczenie, co do obliczania terminów". Ponadto skarżący powołują się na konstytucyjne prawo do sądu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "Skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię

lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania,

jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy". Powyższe podstawy determinują kierunek postępowania Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W sprawie skarżący nie kwestionują stanu faktycznego ustalonego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie. Uznając przekroczenie terminu przewidzianego dla wniesienia skargi do sądu administracyjnego skarżący wskazują,

że obliczając termin błędnie przyjęli, iż termin ten należy liczyć z uwzględnieniem

dni kalendarzowych a nie roboczych, i tym samym przekroczyli termin do wniesienia skargi. Zarzuty skarżących są niezasadne. Gdyby bowiem było tak jak wywodzą

w skardze kasacyjnej – termin zostałby zachowany. Jak wynika z akt sprawy, zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego zawiera pouczenie,

w którym wskazano dokładnie, że należy ją wnieść w terminie 30 dni od daty jej doręczenia za pośrednictwem organu. Wywody skargi kasacyjnej o błędnym pouczeniu zawartym w decyzji nie znajdują zatem potwierdzenia w aktach administracyjnych sprawy. Z tego względu nie jest zasadny zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Nie jest także zasadny zarzut naruszenia przysługującego skarżącym prawa

do sądu. Art. 45 ust. 1 Konstytucji RP stanowi: "Każdy ma prawo do sprawiedliwego

i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd". W oparciu o powyższy przepis nie można skutecznie kwestionować, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego powinno nastąpić

w przewidzianym dla tej czynności ustawowym terminie.

Mając na uwadze powyższe, skoro skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.