Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 49/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-07-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2 oraz  art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Lucyna Kaligowska po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika w sprawie ze skargi C. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności osoby trzeciej wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od maja 2011 r. do maja 2012 r. postanawia ustanowić na rzecz skarżącego adwokata


UZASADNIENIE

Skarżący C. W. zwrócił się o ustanowienie pełnomocnika, powołując się m. in. na zły stan zdrowia oraz fakt zajęcia jego emerytury wynoszącej aktualnie [...] zł (po potrąceniu). Emerytura żony wynosi natomiast [...] zł. Z dochodów tych małżonkowie finansują wydatki, wśród których Skarżący wymienił m. in. kredyt na samochód (920 zł), kredyt na dom (4.200 zł), koszty domu (800 zł), leczenie (300 zł).

W wykonaniu wezwania referendarza sądowego Skarżący oświadczył, że w ponoszeniu wydatków pomaga mu rodzina. Nie posiada jakichkolwiek oszczędności. Przedstawił m. in. PIT-40A, dokumenty obrazujące wydatki, dokumenty potwierdzające wysokość emerytury.

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako: "P.p.s.a.", strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Instytucja prawa pomocy jest odstępstwem od tej reguły. Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 21 maja 2015 r. (II FZ 428/15) wprowadzono ją do porządku prawnego w celu zapewnienia możliwości realizacji konstytucyjnego prawa do Sądu tym osobom, które ze względu na trudną sytuację materialną, zmuszone byłyby do rezygnacji z obrony swych praw przed Sądem z powodu kosztów sądowych przekraczających ich możliwości finansowe. Udzielenie prawa pomocy w konkretnej sprawie uzależnione jest od spełnienia ustawowo określonych przesłanek takich jak: brak zdolności do poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub brak zdolności do poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym) – zob. art. 246 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a.

W niniejszej sprawie Skarżący ubiega się o ustanowienie pełnomocnika, tj. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Oceniając ten wniosek z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Na taką ocenę rzutował m. in. fakt, iż sytuacja materialna Skarżącego była już przedmiotem analizy na wcześniejszym etapie postępowania. Zwolniono go wówczas od wpisu od skargi ponad kwotę 100 zł, uznając, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

Z nadesłanych materiałów wynika natomiast, że od czasu wydania poprzedniego rozstrzygnięcia (15 lutego 2017 r.) sytuacja Skarżącego nie uległa poprawie. Emerytury małżonków kształtują się na podobnym co wtedy poziomie, podobnie zresztą jak wydatki. Skarżący nadal korzysta z pomocy rodziny.

To - zdaniem referendarza sądowego – uzasadnia ustanowienie na jego rzecz pełnomocnika, którego koszt wynagrodzenia zdecydowanie przewyższa przyznane wcześniej zwolnienie z kwoty 400 zł (należny wpis od skargi wyniósł wówczas 500 zł). Co istotne udział pełnomocnika na tym etapie postępowania jest niezbędny do wniesienia skargi kasacyjnej.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.