Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1880/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-01-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. P. i J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odrzucić skargę J. P.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 11 lipca 2013 r. B. P. i J. P. wnieśli za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy A. z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] ustalającą warunki zabudowy działki oznaczonej numerem geodezyjnym [...] położonej w miejscowości A., gm. A., dla inwestycji polegającej na budowie stacji paliw płynnych oraz stacji auto gazu i myjni.

Zarządzeniem z dnia 13 sierpnia 2013 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżących J. P. i B. P. do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 500,-zł, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwania powyższe, wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach ich niewykonania oraz pouczeniem, że uiszczenie wpisu przez jednego skarżącego zwalnia z tego obowiązku drugiego skarżącego, zostały skutecznie doręczone skarżącym w dniu 23 sierpnia 2013 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższych czynności bezskutecznie upłynął w dniu 30 sierpnia 2013 r. Pomimo tego, do dnia podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia, należny wpis sądowy od skargi nie został uiszczony. Jednakże w odpowiedzi na powyższe wezwanie B. P. złożyła w dniu 29 sierpnia 2013 r. wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 6 listopada 2013 r. przyznane zostało B. P. prawo pomocy w zakresie zwolnienia jej od wpisu sądowego od skargi i ustanowienia radcy prawnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, a pismem takim jest między innymi skarga. Zasadą obowiązującą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest obciążenie kosztami sądowymi, tj. m. in. wpisem sądowych od skargi, tego podmiotu, który wnosi pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, stosownie do treści art. 214 § 1 tej ustawy, w świetle którego, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie, zaś § 2 tegoż przepisu stanowi, że pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku.

W powołanym art. 214 § 2 uregulowano przypadek opłacania pisma wnoszonego przez kilka osób, z uwagi na możliwość występowania kilku podmiotów w charakterze skarżącego jaką przewiduje art. 51 tej ustawy. W takiej sytuacji osoby, których uprawnienia lub obowiązki są wspólne, wnosząc jedno pismo, uiszczają jedną opłatę. Jeżeli mają one natomiast odrębne uprawnienia lub obowiązki, wniesienie przez kilka osób jednego pisma powoduje konieczność uiszczenia opłaty przez każdą z tych osób oddzielnie w zależności od indywidualnego uprawnienia lub obowiązku. Porównując sytuację, do której odnosi się zdanie pierwsze tego przepisu, tj. do współuczestnictwa materialnego, podnieść należy, że w opisanej wyżej sytuacji wezwanie do uiszczenia opłaty, kierowane na podstawie art. 220 § 1 powołanej ustawy, należy wysłać do każdej z tych osób z pouczeniem, że uiszczenie opłaty przez którąkolwiek z nich zwalnia pozostałe z tego obowiązku. To stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. Przykładowo, w postanowieniu z dnia 26 maja 2009 r., II OSK 767/09 (LEX nr 574229) NSA stwierdził, że wynikająca z art. 214 § 2 powołanej ustawy zasada, że wnoszone przez kilka osób pismo podlega jednej opłacie, ma zastosowanie wyłącznie w przypadku współuczestnictwa materialnego, tj. wówczas, gdy dla kilku osób uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne. Opłata ta obciąża wówczas te osoby solidarnie, co oznacza, że jej uiszczenie przez jedną z tych osób zwalnia pozostałe od obowiązku uiszczenia opłaty [zob. też np. postanowienia NSA: z dnia 7 czerwca 2011 r., II OZ 467/11 (LEX nr 821513) oraz z dnia 28 lipca 2011 r., II OZ 654/11 (LEX nr 852974)]. Natomiast w przypadku współuczestnictwa formalnego każda z osób wnoszących pismo uiszcza opłatę oddzielnie, stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku.

Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, skarżący J. P. nie wykonał zarządzenia Sądu i nie uiścił wymaganego wpisu sądowego, jak również nie wystąpił w terminie otwartym do uiszczenia wpisu sądowego od skargi z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych, zaś przyznane skarżącej B. P. na jej wniosek prawo pomocy nie obejmuje małżonka skarżącej J. P. Zatem zwolnienie skarżącej B. P. od wpisu od skargi, nie powodowało tym samym zwolnienia skarżącego J. P., bowiem na skutek zwolnienia skarżącej z obowiązku uiszczenia wpisu od skargi, ciężar wykonania nałożonego przez Przewodniczącego Wydziału obowiązku uiszczenia wymaganego wpisu w kwocie 500,-zł został przerzucony na skarżącego J. P. i to na nim spoczywał obowiązek terminowego wykonania zarządzenia.

Z powyższych względów, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w świetle którego skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Nadmienić należy, że do rozpoznania w sprawie pozostała skarga B. P., natomiast J. P. stanie się uczestnikiem tegoż postępowania w przypadku uzyskania przez niniejsze postanowienie waloru prawomocności.