Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1697/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-11-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska, Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Monika Pietruszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2012 r. sprawy ze skargi B.S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2012 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji skargę oddala


UZASADNIENIE

[...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r., znak: [...], na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm., zwana dalej k.p.a.), po wznowieniu na wniosek B. S. postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2011 r., znak: [...], utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]z dnia [...] września 2009 r., znak: [...], którą organ powiatowy, po rozpatrzeniu sprawy przebudowy budynku gospodarczego, zlokalizowanego na działkach nr [...] i [...] przy ul. [...] w L., na cele Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...], orzekł, że nie zachodzi konieczność nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót naprawczych w celu doprowadzenia wykonanych w tym obiekcie robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, odmówił uchylenia decyzji dotychczasowej [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2011 r., znak: [...].

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] września 2011 r., znak: [...] utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]z dnia [...] września 2009 r., znak: [...], którą organ powiatowy, po rozpatrzeniu sprawy przebudowy budynku gospodarczego, zlokalizowanego na działkach nr [...] i [...] przy ul. [...] w [...], na cele Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...], orzekł, że nie zachodzi konieczność nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót naprawczych w celu doprowadzenia wykonanych w tym obiekcie robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.

W dniu [...] października 2011 r. do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wpłynął wniosek B. S. o wznowienie postępowania zakończonego ww. decyzją organu wojewódzkiego. We wniosku B. S. powołał się na art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. jako podstawę żądania wznowienia postępowania. Zarzucił przy tym organowi, że wydając rozstrzygnięcie: 1) pominął okoliczności zaistniałe w sprawie "na początku", to jest przed wydaniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyroku z dnia 8 września 2004 r., sygn. akt II SA/Po 808/02, które to okoliczności (we wniosku przywołane zostały określone dokumenty z lat 1998 - 1999, dotyczące sprawy przebudowy przedmiotowego budynku) świadczą, w opinii B. S., że "budowa nie została jedynie samowolnie rozpoczęta, lecz została zrealizowana (niemalże w całości) bez pozwolenia na budowę, a więc zastosowane zostały niewłaściwe przepisy Prawa budowlanego w sprawie", 2) nie uwzględnił ustaleń z wizji przeprowadzonych w sprawie w dniu 27 czerwca 2005 r., 2 października 2006 r. oraz 8 listopada 2007 r., 3) dokonał niewłaściwej oceny stanu faktycznego istniejącego w zakresie stanu legalizowanego obiektu, czego dowodzi sporządzona na zlecenie B. S. przez uprawnioną osobę opinia techniczna z września 2011 r. Do wniosku o wznowienie postępowania B. S.dołączył: 1) sporządzoną na jego zlecenie we wrześniu 2011 r. przez inż. A. S. opinię techniczną, która dotyczy "Posadowienia budynków bezpośrednio na granicy działki Nr [...] i [...] Urząd Miasta i Gminy [...],[...][...], ul [...], z działką [...] B. S. zam. [...][...], ul [...]) kopię pisma Burmistrza [...] z dnia 30 czerwca 2009 r., kierowanego do Przewodniczącego Rady Miejskiej w [...], zawierającego wyjaśnienia w kwestii, jaki podmiot i w jakim zakresie wykonywał roboty budowlane w związku z przebudową na cele Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] budynku zlokalizowanego na działkach nr [...] i [...] przy ul. [...]w [...]oraz w kwestii ewentualnego ponoszenia przez Gminę [...]kosztów z tym związanych, 3) kopię pisma Prokuratury Rejonowej w [...]z dnia [...] października 2009 r., informującego B.S., że dalszy udział prokuratora w postępowaniu należy uznać za niecelowy, skoro w sprawie została wydana decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]znak: [...], od której służyło stronie odwołanie. B. S. stwierdził, że wskazywane przez niego jako podstawa do wznowienia postępowania okoliczności wystąpiły przed wydaniem w sprawie decyzji ostatecznej, a ujawnione zostały "z dniem doręczenia mi w/w decyzji."

[...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego ocenił, że wniosek B. S. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną organu z dnia [...] września 2011 r. pochodzi od podmiotu posiadającego przymiot strony w sprawie oraz został wniesiony z zachowaniem ustawowego terminu, określonego w art. 148 § 1 k.p.a. Mianowicie, wniosek z dnia 28 września 2011 r. (doprecyzowany następnie pismami z dnia 12 października 2011 r. oraz 28 października 2011 r.) został złożony przez B. S. w dniu 3 października 2011 r., natomiast o wskazywanej przez niego okoliczności, związanej z opinią techniczną inż. A. S., wnioskodawca mógł dowiedzieć się nie wcześniej niż w dniu 13 września 2011 r., kiedy to autor opinii technicznej dokonał ustaleń, w drodze oględzin przeprowadzonych przy udziale B. S., które stanowiły następnie podstawę do sporządzenia tej oceny technicznej.

W konsekwencji, [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] listopada 2011 r. wznowił, na podstawie art. 149 § 1 w związku z art.145 § 1 pkt 5, art. 147 i art. 150 § 1 k.p.a., postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną organu z dnia [...] września 2011 r., w celu przeprowadzenia postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy.

Przechodząc do merytorycznego rozstrzygnięcia organ wyjaśnił na wstępie istotę i charakter postępowania prowadzonego w trybie wznowienia postępowania administracyjnego.

Następnie, analizując przedstawione przez wnioskodawcę, jako nowe fakty i dowody, dokumenty, organ ocenił, iż nie stanowią one nowych okoliczności faktycznych lub nowych dokumentów w rozumieniu art. 145 § 1 kpt 5 k.p.a. Zaznaczył, że nową okolicznością faktyczną lub dowodem stanowiącym przesłankę z ww. przepisu jest taka, która istniała w dniu wydania decyzji ostatecznej, nie była znana organowi, który wydał decyzję, a nadto miała istotne znaczenie w sprawie, co oznacza, że gdyby była znana organowi, w sprawie zapadłaby decyzja co do swej istoty odmienna od rozstrzygnięcia dotychczasowego.

[...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że dokumenty i okoliczności faktyczne dotyczące przedmiotowej inwestycji, które wskazał B. S., były organowi znane - za wyjątkiem sporządzonej na jego zlecenie we wrześniu 2011 r. przez inż. A. S. opinii technicznej - w momencie rozstrzygania. Organowi znane były mianowicie okoliczności dotyczące: rozpoczęcia w warunkach samowoli budowlanej przebudowy na cele Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] budynku zlokalizowanego na działkach nr [...] i [...] przy ul. [...]w [...]i wstrzymania prowadzenia tych robót postanowieniem Kierownika Urzędu Rejonowego w [...], a następnie wdrożenia postępowania naprawczego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]i jego przebiegu; wydania przez WSA w Poznaniu wyroku o sygn. II SA/Po 808/02 z dnia 8 września 2004 r. uchylającego decyzje organów obu instancji wydane w przedmiocie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych w powyższym obiekcie; wydania przez Starostę [...], pomimo toczącego się przed organem nadzoru budowlanego postępowania naprawczego, pozwolenia na budowę, które następnie zostało unieważnione; ustaleń poczynionych podczas przeprowadzonych w sprawie w dniu 27 czerwca 2005 r., 2 października 2006 r. oraz 8 listopada 2007 r. przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]czynności kontrolnych (protokoły sporządzone z tych czynności znajdują się w aktach sprawy).

Organ wskazał, wobec formułowanych przez B. S. we wniosku o wznowienie postępowania zarzutów, że ewentualna odmienna a nawet błędna ocena dowodu, który istniał i był znany organowi, nie może stanowić uzasadnienia wznowienia postępowania w trybie pkt 5 art. 145 § 1 k.p.a. Ponadto, podstawy do wznowienia postępowania nie może stanowić ewentualnie błędna ocena stanu faktycznego czy też zastosowanie przy rozstrzyganiu sprawy niewłaściwych przepisów, a wystąpienie właśnie tego rodzaju okoliczności w sprawie zakończonej decyzją ostateczną [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2011 r., zarzuca w swoim wniosku B. S..

Dodatkowo organ zauważył, iż w sytuacji, gdy B. S. już w dacie 3 października 2011 r. zamierzał kwestionować zgodność z prawem przyjętej w rozstrzygnięciu decyzji z dnia [...] września 2011 r., oceny dowodów zgromadzonych w sprawie, jak też prawidłowość zastosowania przepisów przy rozstrzyganiu sprawy, to powinien był skorzystać z przewidzianego prawem środka zaskarżenia tej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim.

Ponadto, organ stwierdził, że pozostałe okoliczności i dowody wskazane przez B. S. we wniosku, to jest okoliczności związane z przebiegiem i kolejnością wykonywania robót budowlanych w budynku zlokalizowanym na działkach nr [...] i [...] przy ul. [...] w [...]w celu jego adaptacji na cele gminnego ośrodka pomocy społecznej, a także dokumenty w postaci pisma Burmistrza [...]z dnia 30 czerwca 2009 r., kierowanego do Przewodniczącego Rady Miejskiej w [...], zawierającego wyjaśnienia w kwestii, jaki podmiot i w jakim zakresie wykonywał roboty budowlane w tym obiekcie oraz w kwestii ewentualnego ponoszenia przez Gminę [...]kosztów z tym związanych, jak również dokumenty w postaci protokołów z badania i skuteczności zerowania instalacji elektrycznej oraz pomiaru oporności izolacji elektrycznej, pozostają bez związku z rozstrzygnięciem zawartym w ostatecznej decyzji z dnia [...]września 2011 r.

Odnosząc się do przedstawionego przez B. S. dowodu w postaci sporządzonej na jego zlecenie we wrześniu 2011 r. przez inż. A. S. opinii technicznej, organ nadzoru stwierdził, iż nie jest jasnym, czy okoliczności związane z wydaniem tej opinii istniały przed datą wydania decyzji ostatecznej z dnia [...] września 2011 r., czy też może zaistniały dopiero po wydaniu tej decyzji. Wskazał, iż nie podjął jednakże wyjaśnień w tym względzie, ponieważ opinia ta nie ma bezpośredniego związku z przedmiotem decyzji ostatecznej [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który dotyczy oceny, podjętej w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, że w odniesieniu do robót budowlanych samowolnie wykonanych w budynku zlokalizowanym na działkach nr [...] i [...] przy ul. [...] w [...]w celu jego adaptacji na cele gminnego ośrodka pomocy społecznej, z uwagi na to, iż roboty wykonane zostały w sposób nienaruszający przepisów techniczno- budowlanych, nie zachodzi konieczność nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót naprawczych w celu doprowadzenia wykonanych w tym obiekcie robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Natomiast sporządzona we wrześniu 2011 r. przez inż. A. S. opinia techniczna dotyczy "Posadowienia budynków bezpośrednio na granicy działki Nr [...] i [...] Urząd Miasta i Gminy [...], [...], ul [...], z działką [...] B. S. zam. [...], ul [...]." Analiza zawartości tej opinii technicznej wyraźnie wskazuje, że jej celem jest wykazanie negatywnego wpływu robót budowlanych związanych z przebudową budynku adaptowanego na cele gminnego ośrodka pomocy społecznej na budynki bezpośrednio przyległe, należące do B. S., w szczególności na fundamenty tych budynków. We wnioskach końcowych autor opinii stwierdził: "1) Urząd Miasta i Gminy realizował budowę Zespołu Opieki Społecznej na granicy działki B. S. bez zgody i jakichkolwiek uzgodnień z B. S. 2) Wybudowany budynek Zespołu Opieki Społecznej przez Urząd Miasta i Gminy na granicy działek ma negatywny wpływ na budynek mieszkalny B. S. powodujący zawilgocenia. 3) Spadek gruntu pomiędzy działką Nr [...] właściciel B. S. z działkami [...] i [...] właściciel Urząd Miasta i Gminy [...] zasypano gruzem i nieczystościami bez zgody właściciela B. S., narażając budynek gospodarczy na silne zawilgocenie oraz korozje ściany, co w obecnym stanie jest zagrożone katastrofą budowlaną. Należy pilnie przystąpić do prac zabezpieczających". Organ nadzoru podkreślił, że sprawa nieprawidłowości występujących w budynkach należących do B. S., niezależnie od przyczyn ich powstania, pozostaje bez związku z rozstrzygnięciem wydanym w sprawie doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem samowolnie wykonanych w warunkach samowoli budowlanej robót budowlanych w przyległym budynku należącym do Gminy [...].

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] maja 2012 r., znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania B. S., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu wojewódzkiego z dnia [...] kwietnia 2012 r.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy, podobnie jak organ pierwszej instancji przedstawił na wstępie charakter i istotę postępowania prowadzonego w trybie wznowienia postępowania administracyjnego. Przechodząc natomiast do meritum sprawy organ stwierdził, że opinia techniczna dotycząca posadowienia budynków bezpośrednio na granicy działki nr [...]i [...]z działką [...]sporządzona przez inż. A. S. zawiera jedynie odmienną ocenę będącego w posiadaniu orzekających w sprawie organów dowodu, nie mogła więc, zdaniem organu, jako pozbawiona znaczenia prawnego mieć wpływu na zmianę treści decyzji z dnia [...] września 2011 r. w kwestiach zasadniczych oraz przyczynić się do uchylenia decyzji ostatecznej.

Odnosząc się do podniesionej również jako nowa okoliczność w sprawie, błędnej kwalifikacji, a co za tym idzie oparcia decyzji o błędną podstawę prawną, organ zauważył, że kwestia sposobu wykonania przedmiotowej przebudowy również była znana organowi w dniu wydawania inkryminowanego rozstrzygnięcia. Odnosząc się zaś do kwestii ewentualnego sfałszowania dowodów na podstawie, których została wydana badana decyzja z dnia [...] września 2011 r. organ nadzoru zauważył, że organy administracji publicznej nie są właściwe do orzekania we wskazanym przez wnioskodawcę zakresie.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał również za konieczne podniesienie, że brak jednoznacznych dowodów w postępowaniu prowadzonym w trybie nadzwyczajnym, zezwalających na podważanie ustaleń zawartych w decyzjach ostatecznych, którym art. 16 § 1 k.p.a. przyznaje cechy trwałości, stanowi negatywną przesłankę do ich wzruszenia w trybie nadzwyczajnym.

Skargę na powyższą decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył B. S..

Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów:

1) prawa materialnego, tj. art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., poprzez jego błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie wyrażające się w przyjęciu, iż przedłożona przez skarżącego opinia biegłego A. S. nie była nowym dowodem lub też nową okolicznością uzasadniającą wznowienie postępowania, podczas gdy prawidłowa analiza stanu faktycznego i prawnego prowadzi do wniosków odmiennych,

2) postępowania, tj. art. 7 k.p.a., poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego oraz do załatwienie sprawy bez uwzględnienia interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, art. 8 k.p.a., poprzez prowadzenie postępowania w sposób zmniejszający zaufanie obywateli do organów Państwa.

W uzasadnieniu skargi B. S. wskazał, że o ile można przyznawać rację organom administracji publicznej wskazującym, iż dowód (opinia biegłego A.S.) przedłożona przez skarżącego mogła nie spełniać przesłanki istnienia w dacie wydania decyzji (jako sporządzona po tej dacie), to jednak nie ulega wątpliwości, iż stan budynku będącego przedmiotem niniejszego postępowania administracyjnego, stwierdzony opinią biegłego A. S., jako okoliczność mająca istotne znaczenie dla sprawy i mogąca mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, istniała w dacie wydania decyzji, a z racji braku czynności organu zmierzających do jego ustalenia, nie była w dacie wydania decyzji organowi znana. Podniósł, iż okoliczności podnoszone w toku całego postępowania administracyjnego, następnie potwierdzone opinią A. S., wskazują na istnienie w dacie wydawania decyzji odmiennego stanu budynku będącego przedmiotem orzekania, niż to ustalił w decyzji organ administracji. Skarżący zaznaczył, iż organ bazował na okolicznościach ustalonych w oparciu o ocenę techniczną R. K., która jednak nie odzwierciedlała okoliczności istniejących w dacie wydania decyzji, albowiem datowana ona jest na [...]marca 2007 r., a zatem na pięć lat wcześniej niż wydawana decyzja. Stwierdził, że od daty sporządzenia tej oceny technicznej organy administracji publicznej nie podejmowały działań zmierzających do poczynienia okoliczności faktycznych, w tym w szczególności stanu budynku będącego przedmiotem toczącego się postępowania, pomimo ich istnienia.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270, zwana dalej p.p.s.a.).

W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Postępowanie zakończone zaskarżoną decyzją zainicjowane zostało wnioskiem skarżącego, który żądając wznowienia powołał się na przesłankę z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., w myśl której w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję.

Podkreślić należy, iż wznowienie postępowania jest instytucją procesową, stwarzającą możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, było dotknięte poważną, kwalifikowaną wadą, wyliczoną wyczerpująco w przepisach prawa procesowego. Nie jest więc to instancja zwykłego postępowania, a postępowanie umożliwiające kontrolę prawidłowości wydanej decyzji ostatecznej, przy czym ograniczone przesłankami enumeratywnie wymienionymi w art. 145 § 1 i art. 145a k.p.a., których rozszerzająca wykładnia jest niedopuszczalna, jako że wznowienie postępowania w sprawie zakończonej już decyzją ostateczną jest odstępstwem od zasady stabilności decyzji wyrażonej w art. 16 ww. ustawy. Właściwy organ orzeka o uchyleniu decyzji ostatecznej w tym trybie tylko wówczas, gdy stwierdzi, iż wystąpiła jedna z przesłanek ściśle określonych w art. 145 § 1 lub 145 a k.p.a. i jednocześnie nie zachodzi żadna z negatywnych przesłanek wznowienia postępowania określonych w art. 146 k.p.a., a więc nie upłynął termin dopuszczalności wznowienia postępowania, ani w wyniku wznowienia postępowania nie zapadnie wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej.

Okoliczności, o których stanowi przepis art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. muszą dotyczyć przedmiotu sprawy i mieć znaczenie prawne, a w konsekwencji wpływ na zmianę treści decyzji w kwestiach zasadniczych. Omawiany przepis wymaga bowiem aby okoliczności i dowody, o których w nim mowa były przede wszystkim istotne, a za istotne okoliczności czy dowody uznać można jedynie takie, które spełniają ww. cechy i tym samym mogą mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy. Skuteczne powołanie się na przesłankę określoną w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. będzie miało więc miejsce jedynie wówczas, gdy nowe okoliczności lub dowody mają istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy w tym sensie, że wraz z innymi okolicznościami lub dowodami powinny stać się podstawą wydania odmiennej decyzji niż ta, która zapadła poprzednio. Nadto, trzeba też podkreślić, iż w świetle treści ww. art. 145 § 1 pkt 5 nowe okoliczności i dowody muszą ujawnić się po wydaniu decyzji ostatecznej. Nowe okoliczności i dowody w rozumieniu ww. przepisu to takie, które istniały w dacie orzekania w postępowaniu zwykłym, ale organ orzekający nimi nie dysponował, obojętnie z jakich przyczyn. W kontekście omawianej przesłanki ważne jest to, iż nie obejmuje ona okoliczności i dowodów powstałych, czy zaistniałych po wydaniu kwestionowanej decyzji ostatecznej.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, iż organy orzekające w sprawie, zasadnie odmówiły uchylenia decyzji dotychczasowej [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2011 r., oceniając, że powołane przez B. S. okoliczności i dowody nie mogły stanowić podstawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., do zmiany decyzji dotychczasowej.

I tak, należy zgodzić się, że dokumenty i okoliczności faktyczne dotyczące przedmiotowej inwestycji, które wskazał B. S., były organowi znane, w momencie rozstrzygania za wyjątkiem sporządzonej na jego zlecenie we wrześniu 2011 r. przez inż. A. S. opinii technicznej. Organowi znane były mianowicie okoliczności dotyczące: rozpoczęcia w warunkach samowoli budowlanej przebudowy na cele Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...]budynku zlokalizowanego na działkach nr [...]i [...]przy ul. [...] w [...]i wstrzymania prowadzenia tych robót postanowieniem Kierownika Urzędu Rejonowego w [...], a następnie wdrożenia postępowania naprawczego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]i jego przebiegu; wydania przez Starostę [...], pomimo toczącego się przed organem nadzoru budowlanego postępowania naprawczego, pozwolenia na budowę, które następnie zostało unieważnione; ustaleń poczynionych podczas przeprowadzonych w sprawie w dniu 27 czerwca 2005 r., 2 października 2006 r. oraz 8 listopada 2007 r. przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]czynności kontrolnych (protokoły sporządzone z tych czynności znajdują się w aktach sprawy).

Nie mogły również stanowić podstawy do uchylenia decyzji ostatecznej okoliczności związane z przebiegiem i kolejnością wykonywania robót budowlanych w budynku zlokalizowanym na działkach nr [...]i [...]przy ul. [...]w [...]w celu jego adaptacji na cele gminnego ośrodka pomocy społecznej, a także dokumenty w postaci pisma Burmistrza [...]z dnia 30 czerwca 2009 r., kierowanego do Przewodniczącego Rady Miejskiej w [...], zawierającego wyjaśnienia w kwestii, jaki podmiot i w jakim zakresie wykonywał roboty budowlane w tym obiekcie oraz w kwestii ewentualnego ponoszenia przez Gminę [...]kosztów z tym związanych, jak również dokumenty w postaci protokołów z badania i skuteczności zerowania instalacji elektrycznej oraz pomiaru oporności izolacji elektrycznej, albowiem na co zasadnie zwrócił uwagę organ pierwszej instancji, pozostają bez związku z rozstrzygnięciem zawartym w ostatecznej decyzji z dnia [...] września 2011 r.

Ponadto, podstawy do wznowienia postępowania nie może stanowić ewentualna błędna ocena stanu faktycznego pod względem prawnym, zastosowanie przy rozstrzyganiu sprawy niewłaściwych przepisów. W tym bowiem przypadku właściwszym trybem byłby tryb stwierdzenia nieważności decyzji, jednakże w tym przypadku strona winna wykazać, iż przy wydawaniu decyzji doszło do rażącego naruszenia prawa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.).

Odnosząc się do przedstawionego przez B. S. dowodu w postaci sporządzonej na jego zlecenie we wrześniu 2011 r. przez inż. A. S. opinii technicznej, wskazać należy, iż skarżący w skardze, przyznał rację organom administracji wskazującym, iż dowód w postaci przedłożonej opinii, mógł nie spełniać przesłanki istnienia w dacie wydania decyzji (jako sporządzony po tej dacie). Powyższe zaś wyklucza możliwość oparcia się o przesłankę wymienioną w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Niezależnie od powyższego należy wskazać, iż nawet gdyby przedmiotowa opinia istniała w dacie wydania decyzji, nie mogłaby mieć zasadniczego wpływu na zmianę treści decyzji z dnia [...] września 2011 r., albowiem zawierała jedynie odmienną ocenę będącego w posiadaniu organów dowodu, na co zasadnie zwrócił uwagę organ odwoławczy. Na poparcie powyższego można przywołać wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 września 2006 r., sygn. akt II OSK 1128/05, który wyraził pogląd, że nie może stanowić uzasadnienia wznowienia postępowania w trybie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. ewentualna odmienna, a nawet błędna ocena dowodu, który istniał i był znany organowi.

Na marginesie, wypada jedynie zaznaczyć, że strona, która upatruje negatywnego oddziaływania sąsiedniego budynku na nieruchomość będącą jej własnością, może wystąpić do organu nadzoru budowlanego o wszczęcie odpowiedniego postępowania w trybie art. 66 Prawa budowlanego. W takim postępowaniu organ może ocenić, czy istniejący stan techniczny budynku nie powoduje zagrożenia dla sąsiedniej nieruchomości, a w razie konieczności wydać odpowiednią decyzję.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako nieuzasadnioną oddalił.