Postanowienie NSA, sygn. akt II OW 11/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-05-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Wskazano organ właściwy do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art. 15 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Ryms (spr.), Sędziowie NSA Jacek Chlebny, Danuta Tryniszewska – Bytys, Protokolant Anna Wieczorek, po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2006 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku o rozstrzygniecie negatywnego sporu kompetencyjnego pomiędzy Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Białymstoku a Wojewodą Podlaskim w przedmiocie uzgodnienia projektu budowlanego z wymaganiami ochrony środowiska postanawia: 1. wskazać Wojewodę Podlaskiego jako organ właściwy do rozpoznania sprawy z odwołania J. W. od decyzji Starosty [...] z dnia 16 listopada 2005r. oraz wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty [...] z dnia 12 sierpnia 2004 i 11 października 2004r. 2. odmówić zasądzenia zwrotu kosztów postępowania na rzecz Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Białymstoku wystąpiło o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego między tym Kolegium a Wojewodą Podlaskim podnosząc, że powstał spór co do określenia organu właściwego do rozpoznania odwołania J. W. od decyzji Starosty [...] z dnia 16 listopada 2005 r. odmawiającej wznowienia postępowania zakończonego decyzjami tego Starosty z dnia 12 sierpnia 2004 r. i dnia 11 października 2004 r. oraz wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty [...] z dnia 12 sierpnia 2004 r. i dnia 11 października 2004 r. Zdaniem Kolegium stanowisko Wojewody Podlaskiego wyrażone w postanowieniu z dnia 5 stycznia 2006 r. o przekazaniu sprawy Kolegium nie jest trafne, ponieważ kwestionowane decyzje Starosty zostały wydane przez Starostę jako organ administracji architektoniczno-budowlanej, a wobec tego organem wyższego stopnia w stosunku do starosty jest wojewoda (art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane; Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.).

W odpowiedzi na wniosek Wojewoda Podlaski zaprezentował stanowisko, że kwestionowane decyzje zostały wydane przez starostę jako organ administracji do spraw ochrony środowiska, o którym w art. 378 ust. 1 ustawy z dnia 17 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62, poz. 627 ze zm.), a wobec tego, że ustawa ta nie wskazuje organu wyższego stopnia w stosunku do starosty, według ogólnej reguły przyjętej w art. 17 pkt 1 k.p.a. organem wyższego stopnia w stosunku do starosty jest samorządowe kolegium odwoławcze. Tak więc zdaniem Wojewody, samorządowe kolegium odwoławcze jest właściwe do rozpoznania odwołania od decyzji starosty odmawiającej wznowienia postępowania, jak i do rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji starosty wydanych w tej sprawie. Starosta nie był zobowiązany do wydania kwestionowanych decyzji, jednakże skoro je wydał i nie toczy się postępowanie w sprawie o pozwolenie na budowę, to w tym przypadku powinna mieć zastosowanie ogólna zasada wynikająca z art. 17 pkt 1 k.p.a., ponieważ Prawo ochrony środowiska nie wskazuje wojewody jako organu wyższego stopnia w sprawie, w której starosta wydał decyzję w przedmiocie oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Spór w tej sprawie dotyczy kwestionowanych w postępowaniu wznowieniowym i w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji starosty [...] z dnia 12 sierpnia 2004 r. i z dnia 11 października 2004 r. co do pozytywnego uzgodnienia w zakresie ochrony środowiska projektu budowlanego budynku inwentarskiego obory wolnostojącej w miejscowości [...] na działce nr ew. [...] w Gminie [...] na wniosek inwestora A. H.. W postępowaniu wznowieniowym Starosta Hajnowski decyzją z dnia 16 listopada 2005 r. odmówił wznowienia postępowania i powstał spór jaki organ jest właściwy do rozpoznania tego odwołania od tej decyzji. Natomiast w postępowaniu o stwierdzenie nieważności powstał spór jaki organ jest właściwy do rozpoznania wniosku J. W. o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty [...] z dnia 12 sierpnia 2004 r. i z dnia 11 października 2004 r.

Z akt sprawy wynika, iż inwestor po uzyskaniu decyzji z dnia 17 marca 2004 r. wydanej przez Wójta Gminy [...], o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku inwentarskiego (obory wolnostojącej o konstrukcji halowej) zwrócił się do Starosty [...] o uzgodnienie tego zamierzenia inwestycyjnego z warunkami ochrony środowiska, przedkładając projekt budowlany.

Stosownie do przepisu art. 46 ust. 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia stanowi część postępowania zmierzającego do wydania decyzji, o których mowa w ust. 4 art. 46 tej ustawy, a więc także decyzji o pozwoleniu na budowę, wydawanej na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, w przypadku realizacji inwestycji i obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, do którego wydania właściwy jest starosta, przeprowadza ten organ (art. 48 ust. 1 i 378 ust. 1 Prawa ochrony środowiska). W takiej sytuacji organ architektoniczno-budowlany jest jednocześnie właściwym organem administracji do spraw ochrony środowiska i w takim przypadku rozstrzyganie co do oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko należy do właściwości organu właściwego do wydania pozwolenia na budowę i nie mają zastosowania przepisy o wymogu uzgadniania lub opiniowania planowanego przedsięwzięcia co do oddziaływania na środowisko z organem do spraw ochrony środowiska (art. 383 Prawa ochrony środowiska). Oznacza to, że według stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania kwestionowanych decyzji organem właściwym do rozstrzygania w zakresie oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko był starosta jako organ właściwy do wydania pozwolenia na budowę, a więc jako organ administracji architektoniczno-budowlanej (art. 82 ust. 2 Prawa budowlanego). W stosunku do starosty organem administracji architektoniczno-budowlanej wyższego stopnia jest wojewoda (art. 82 ust. 3 Prawa budowlanego). Nie zmienia tego w niczym okoliczność wydania przez starostę odrębnego rozstrzygnięcia w zakresie oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia budowlanego, ani to, że inwestor nie wystąpił o pozwolenie na budowę. Skoro bowiem rozstrzyganie w tym przedmiocie należało do starosty jako organu architektoniczno-budowlanego, to organem wyższego stopnia w stosunku do starosty jest wojewoda jako organ administracji architektoniczno-budowlanej, bez względu na to w jakiej formie i jakiej treści rozstrzygnięcia wydane zostały przez starostę jako organ administracji architektoniczno-budowlanej. W takim przypadku nie ma zastosowania ogólna reguła z art. 17 pkt 1 k.p.a. określająca samorządowe kolegium odwoławcze jako organ wyższego stopnia w stosunku do starosty.

Z tych względów należało przyjąć, iż wojewoda jest organem właściwym do rozpoznania odwołania J. W. od decyzji starosty [...] z dnia 16 listopada 2005 r. odmawiającej wznowienia postępowania zakończonego decyzjami tego Starosty z dnia 12 sierpnia 2004 r. i z dnia 11 października 2004 r., jak też Wojewoda jest organem właściwym do rozpoznania wniosku J. W. o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty [...] z dnia 12 sierpnia 2004 r. i z dnia 11 października 2004 r.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 15 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.