Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 1350/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2014-01-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6160 Ochrona gruntów rolnych i leśnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 i  par. 3 ustawy ppsa
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. B. na decyzję Starosty T. z dnia [...]lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na wyłączenie gruntów rolnych z produkcji rolniczej postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Starosta T. decyzją z dnia [...]lipca 2013 r., nr [...] odmówił P. B. wyłączenia gruntów rolnych z produkcji rolnej. W decyzji tej zawarto pouczenie o terminie i sposobie wniesienia odwołania do SKO w T..

SKO w T. decyzją z dnia [...] września 2013r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję, pouczając jednocześnie stronę o przysługującym jej prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Pismem z dnia 2 października 2013 r. P. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę zarówno na decyzję Starosty T. z dnia 12 lipca 2013 r. oraz na decyzję SKO w T. z dnia [...] września 2013 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga na decyzję Starosty T. z dnia [...] lipca 2013 r. podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej p.p.s.a.), skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.

Stosownie do brzmienia art. 52 § 2 – 4 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W sytuacji gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem skargi wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa.

W związku z powyższym, w sytuacji gdy w sprawie przysługuje środek zaskarżenia, obligatoryjne jest wyczerpanie toku instancji, a następnie wniesienie stosownej skargi do Sądu, przy czym zaznaczyć należy, iż skarga może dotyczyć jedynie ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy w toku instancji.

W niniejszej sprawie, przedmiotem skargi jest decyzja Starosty T. z dnia [...] lipca 2013 r. odmawiająca P.B. wyłączenia gruntów z produkcji rolnej. Od niniejszego rozstrzygnięcia strona wniosła zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji odwołanie do SKO w T. i powinna dopiero w przypadku niezadowolenia z decyzji odwoławczej – wnieść skargę do sądu administracyjnego. Jednakże intencją swojej skargi skarżący uczynił również decyzję organu pierwszej instancji - Starosty T. z dnia [...] lipca 2013 r.

Możliwość poddania działalności administracji publicznej sądowej kontroli nie oznacza prawa sądu do zastępowania organów administracyjnych w podejmowaniu aktów administracyjnych z naruszeniem zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Oznacza to, że skarga na decyzję organu I instancji nie może zostać rozpoznana merytorycznie (art. 52 § 1 p.p.s.a.).

Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego.

Na marginesie Sąd pragnie zaznaczyć, że sprawa ze skargi P. B. na decyzję SKO w T. z dnia [...]września 2013 r. nr [...]została zarejestrowana pod odrębną sygnaturą i został jej nadany dalszy bieg.

W tej sytuacji Sąd skargę odrzucił na postawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.