Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 224/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-08-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6209 Inne o symbolu podstawowym 620
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Samorząd terytorialny
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 101
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Masternak-Kubiak, Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków (sprawozdawca), Protokolant Robert Hubacz, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 19 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi L. C. na uchwałę Rady Miejskiej Kudowy-Zdrój z dnia 16 grudnia 2009 r. nr XLVII/324/09 w przedmiocie ustanowienia statutu Uzdrowiska Kudowa-Zdrój oddala skargę.


UZASADNIENIE

Rada Miejska w Kudowie Zdroju uchwałą Nr XLVII/324/09 z dnia 16 grudnia 2009r. ustanowiła statut Uzdrowiska Kudowa-Zdrój. Jako podstawę prawną uchwały wskazała art. 18 ust. 2 pkt 15, art. 40 ust. 1, art. 41 ust. 1 oraz art. 42 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r. Nr 147, poz. 1591 z późn. zm.), art. 41 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz gminach uzdrowiskowych (Dz. U. Nr 167, poz. 1399 z późn. zm.) – uchwała stanowiła:

§ 1. Dla uzdrowiska Kudowa-Zdrój ustanawia się niniejszy statut uzdrowiska obowiązujący w obszarze granic Miasta Kudowa-Zdrój w województwie Dolnośląskim.

§ 2. Na obszarze uzdrowiska wydziela się następujące strefy ochronne:

1) strefę "A" o powierzchni 92,99 ha i następującym przebiegu granic:

a) rozpoczyna się od punktu nr I, stanowiącego przecięcie ul. Zdrojowej z Aleją Jana Pawła II, granica obszaru "A" biegnie północno-wschodnią stroną Alei Jana Pawia II w kierunku ul. Kościuszki;

b) następnie granica strefy skręca przy punkcie nr II w kierunku północno-wschodnim w stronę Stawu Zdrojowego przed dz. nr 7/3, następnie biegnie drogą gminną (częścią grobli Stawu Zdrojowego), w punkcie nr III na wysokości stawu skręca w kierunku północno zachodnim po granicy dz. 5/1 z dz. 5/3, aż do przecięcia z ciekiem wodnym rzeczki Trzemeszna wypływającej ze stawu;

c) od punktu IV przebiega po północnym brzegu w/w rzeczki do przecięcia z dz. 454, dalej po granicy dz. 454 z dz. 451, wzdłuż południowej krawędzi drogi gminnej przebiegającej pomiędzy działkami 457 i 456 do przecięcia z drogą gminną w punkcie V;

d) następnie po północnych granicach dz. 44, 45, 6 i 492 do skrzyżowania z dz. 490/5, w tym miejscu oznaczonym nr VI skręca w kierunku północnym wzdłuż ulicy Kościuszki /po jej wschodniej stronie/ przy granicach działek 64 i 63;

e) w punkcie VII skręca wzdłuż granicy północnej działki 63 i 56 do punktu VIII, w tym miejscu przebiega dalej w kierunku wschodnim po granicy północnej działek 56, 57, 59, 60, 61 do punktu IX, gdzie skręca pod kątem prostym w kierunku południowo - zachodnim wzdłuż granicy działki 61, aż do punktu X na styku z działką 71;

f) okala działkę 71 /ze znajdującą się anteną przekaźnikową Telewizyjnego Ośrodka Nadawczego - w punktach oznaczonych XI i XII/ do zachodniego narożnika dz. 71, omijając teren wieży;

g) następnie przebiega do końca pasa drogowego ul. Moniuszki i tu granica przecina teren leśny dz. 289 przebiega do punktu przecięcia dz. 189 z dz. 180, wzdłuż granicy dz. 180 z dz. 181 do punktu nr XIII skrzyżowania z ulicą Okrzei;

h) następnie wzdłuż z dojazdową drogą gminną do punktu XIV, po granicy tejże drogi z dz. 179/2 i 178/24 do skrzyżowania ul. 1 Maja punkt nr XV;

i) następnie wzdłuż północnej krawędzi ulicy 1 Maja do punktu nr XVI - skrzyżowania z ul. Warszawską, dalej południowo-zachodnią krawędzią ul. Warszawskiej do skrzyżowania z ulica Chopina - punkt XVII, po granicy dz. 196 aż do narożnika dz. 195;

j) następnie po granicy dz. 3/2 i 4 do punktu XVIII, okalając działkę 4 styka się z ulicą Słoneczną w punkcie XIX;

k) następnie przebiega wzdłuż ulicy Słonecznej /jej wschodnia krawędzią / do styku z działką nr 2 — punkt XX, w tym miejscu skręca w kierunku zachodnim do punktu przecięcia z działką nr 6 - punkt XXI skręca wzdłuż /zachodniej krawędzi/ ulicy Kombatantów do narożnika działki 260/4, w punkcie nr XXII nawraca wzdłuż południowej granicy dz. 260/4 i 259 aż do pasa drogowego ulicy J. Słowackiego;

l) następnie przebiega po granicy dz. 268/3 do punktu nr XXIII, gdzie skręca w kierunku północno zachodnim wzdłuż granicy dz. 268/3, 268/2, 268/1, 269 i 270, w punkcie nr XXIV wzdłuż krawędzi ulicy J. Słowackiego;

m) następnie przechodzi skosem przez dz. 229/7 do południowej krawędzi drogi dojazdowej do Szpitala Uzdrowiskowego /24 Szpital Wojskowy/ i następnie łączy się z punktem wyjścia nr I.

2) strefę "B " o powierzchni o powierzchni 367,49 ha i następującym przebiegu granic:

a) od punktu stanowiącego przecięcie ul. Zdrojowej z ul. Nad Potokiem rozpoczyna przebieg w kierunku zachodnim, wzdłuż północnej krawędzi ul. Nad Potokiem;

b) w odległości ok. 500 m od w/w punktu skręca w kierunku północnym przy narożniku działki nr 115/1 w ulicę bez nazwy /działka nr 108/, dalej przebiega wzdłuż działek: 115/2, 115/5, 115/20, 115/8, 115/13, 115/14, 115/19, 110, 109, aż do styku prostopadłego z pasem granicznym /działka nr 17/, następnie przebiega pasem granicznym Polski i Republiki Czeskiej;

c) od tego miejsca granica strefy "B" i "C" przebiega jednocześnie wzdłuż granicy zachodniej miasta po granicy państwa, aż do cieku wodnego na działce nr 394;

d) dalej granica strefy B skręca w kierunku północno-wschodnim, wzdłuż cieku wodnego i granicy działki nr 394, 407, 413, 421/1, 383, 380/2, 282/2, 368/1, 367, 366, 364, 284, 299, 302, 304, 305, 306, 307, 308/3, aż do działki nr 98/7, gdzie kończy się wydzielony geodezyjnie ciek wodny;

e) dalej granica obszaru skręca w kierunku północno-wschodnim i przecina działkę nr 97 i przebiega dalej północną granicą działki 88/2 i 107/2, przecinając prostopadle działkę 87 do drogi gminnej oznaczonej numerem 108/7;

f) dalej granica przebiega tą droga wzdłuż działek 107/2 i 107/1 do połączenia się z ul. Kościuszki;

g) dalej zachodnią krawędzią ul. Kościuszki do przecięcia ze ścieżką /działka nr 258/ przebiegającą przez potok wzdłuż działek nr 165, 167, 215, 261, kontynuując kierunek przecina dz. 262 i łączy się ze ścieżką - dz. 263;

h) kontynuując przebieg ścieżką - dz. 263 i 76/3 wzdłuż wschodniej krawędzi działki 289 i 75, przecina ulicę St. Okrzei – dz. 76/2;

i) kontynuuje kierunek południowy, przebiega wzdłuż granicy wschodniej dz. 73/2 i 103, 104, 105 do skrzyżowania z ul. 1 Maja;

j) dalej po przekroczeniu ulicy 1 Maja - granica strefy przebiega linią prostą w kierunku południowo-wschodnim wzdłuż działek 126, 257/26, 257/34, 21/9, 21/15, 21/19, 21/20, 21/21, 21/22, 21/23, 264, 263, 257/51, 79,

k) przebieg granicy dalej kontynuuje kierunek południowo - zachodni przecinając działkę /leśną/ o numerze 21/24 do przecięcia z ul. Lubelska, w tym miejscu następuje zmiana kierunku na południowy i granica przebiega ulicą Lubelską /przechodząca w drogę nieutwardzoną aż do jej zaniku/ - dz. 23 i 21/5, wzdłuż wschodnich granic działki 22, 21/13, 2114, 21/15;

1) dalej następuje ostra zmiana przebiegu granicy strefy B w kierunku zachodnim, wzdłuż południowej granicy działki 21/15, 215, 202, 96 do skrzyżowania z ulicą Słoneczną;

m) granica strefy przecina ul. Słoneczną i dalej linią prostą w kierunku południowo-zachodnim przebiega drogą /dz. nr 237/, wzdłuż południowych granic działek: 94, 203/1, 203/4, 213, 232, 233, 234, 286, 287, do połączenia się z drogą krajową nr 8 /działka nr 305/;

n) dalej granica przebiega północną krawędzią pasa drogowego drogi nr 8 /ulica Główna/ wzdłuż dziatek: 280, 274, 273, 272/2, 272/1, 171/1, do połączenia z ulicą Nad Potokiem;

o) dalej granica strefy B przebiega północno-wschodnią krawędzią ul. Nad Potokiem wzdłuż działek: 187, 175/1, 185, 177/1, 182, 176, 168/5, 168/3, 168/2, 168/1, 167/6, 167/8, 165,163,160, 145/64, 145/63, 145/62, 145/60, 145/9, 145/7, do skrzyżowania z ul. Zdrojową /punktu wyjścia przebiegu strefy B/.

3) strefę "C" o powierzchni o powierzchni 2938,52 ha i następujących granicach: Granica Uzdrowiska Kudowa-Zdrój, przebiega po granicy administracyjnej Gminy Kudowa-Zdrój z gminami sąsiednimi tj.: Lewin Kłodzki, Radków, Szczytna oraz po granicy państwa z Republiką Czeską.

§ 3. W celu zapewnienia prawidłowej działalności lecznictwa uzdrowiskowego określa się szczegółowe czynności zabronione w strefach ochronnych:

1) strefie "A" ochrony uzdrowiskowej:

a) w zakresie wymagań sanitarnych:

- palenie ognisk oraz wzniecanie otwartego ognia,

- trzymanie zwierząt gospodarskich, hodowla pszczół i gołębi,

b) w zakresie ochrony przed hałasem:

- prowadzenie działalności o charakterze rozrywkowym zakłócającej ciszę nocną w godz. 22.00 - 6.00, dopuszcza się działalność określoną w Uchwale Nr XXII/147/08 Rady Miejskiej Kudowy-Zdroju z dnia 09 kwietnia 2008r. w sprawie określenia dni i godzin otwierania oraz zamykania placówek handlu detalicznego, zakładów gastronomicznych i zakładów usługowych dla ludności na terenie Miasta Kudowa-Zdrój, - trzymanie na posesjach psów podwórzowych,

c) w zakresie estetyki budynków, sklepów i zakładów usługowych oraz placówek kulturalnych:

- wykonanie na granicy z terenem publicznym ogrodzeń pełnych, ogrodzeń o wysokości powyżej 150 cm oraz ogrodzeń z prefabrykowanych elementów betonowych,

- zastosowanie jako pokrycia dachowego połaci spadzistych: papy, blachy tłoczonej, blachy trapezowej, dachówki ceramicznej z połyskiem,

- lokalizowanie blaszanych kiosków handlowych,

- lokalizowanie garaży blaszanych oraz wolnostojących komórek gospodarczych,

- umieszczanie na posesjach oraz na elewacjach budynków szyldów oraz reklam o powierzchni większej niż 4m2.

d) w zakresie zakazu handlu obnośnego i obwoźnego:

- urządzanie ogródków letnich, stoisk handlowych, gastronomicznych, informacyjnych, promocyjnych itp. poza miejscami wyznaczonymi lub uzgodnionymi z Urzędem Miasta Kudowy-Zdroju.

e) w zakresie komunikacji kołowej:

- parkowanie pojazdów ciężarowych poza wyznaczonymi miejscami.

2) strefie "B" ochrony uzdrowiskowej:

a) w zakresie wymagań sanitarnych:

- palenie ognisk oraz wzniecanie otwartego ognia w odległości mniejszej niż 100m od granicy strefy "A",

- trzymanie zwierząt gospodarskich, hodowla pszczół i gołębi w odległości mniejszej niż 250 m od zabudowań znajdujących się w strefie "A".

b) w zakresie ochrony przed hałasem:

- prowadzenie w odległości mniejszej niż 250 m od zabudowań znajdujących się w strefie "A" działalności o charakterze rozrywkowym zakłócającej ciszę nocną w godz. 22.00 - 6.00, dopuszcza się działalność określoną w Uchwale Nr XXII/147/08 Rady Miejskiej Kudowy-Zdroju z dnia 09 kwietnia 2008r. w sprawie określenia dni i godzin otwierania oraz zamykania placówek handlu detalicznego, zakładów gastronomicznych i zakładów usługowych dla ludności na terenie Miasta Kudowa-Zdrój,

c) w zakresie estetyki budynków, sklepów i zakładów usługowych oraz placówek kulturalnych:

- wykonanie na granicy z terenem publicznym ogrodzeń pełnych, ogrodzeń o wysokości powyżej 150 cm oraz ogrodzeń z prefabrykowanych elementów betonowych,

- zastosowanie jako pokrycia dachowego połaci spadzistych na obiektach znajdujących się w obszarze objętym ochroną konserwatorską, określonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego: papy, blachy tłoczonej, blachy trapezowej, dachówki ceramicznej z połyskiem; w szczególnych przypadkach dopuszcza się, po uzgodnieniu z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków, zastosowanie blachy dachówkowej lub gontu bitumicznego,

- lokalizowania blaszanych kiosków handlowych,

- lokalizowania na obszarze zabudowanym oraz na obszarze objętym ochroną konserwatorską, określonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego: garaży blaszanych oraz wolnostojących komórek gospodarczych,

- umieszczanie na posesjach oraz na elewacjach budynków, w odległości mniejszej niż 250 m od granicy "A", szyldów oraz reklam o powierzchni większej niż 4m2

3) strefie "C" ochrony uzdrowiskowej:

a) w zakresie estetyki budynków, sklepów i zakładów usługowych oraz placówek kulturalnych:

- wykonanie na granicy z terenem publicznym ogrodzeń pełnych, ogrodzeń o wysokości powyżej 150 cm oraz ogrodzeń z prefabrykowanych elementów betonowych,

- zastosowanie jako pokrycia dachowego połaci spadzistych na obiektach znajdujących się w obszarze objętym ochroną konserwatorską, określonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego: papy, blachy tłoczonej, blachy trapezowej, dachówki ceramicznej z połyskiem; w szczególnych przypadkach dopuszcza się, po uzgodnieniu z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków, zastosowanie blachy dachówkowej lub gontu bitumicznego,

- lokalizowanie na obszarze objętym ochroną konserwatorską, określonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego: blaszanych kiosków handlowych, garaży blaszanych oraz wolnostojących komórek gospodarczych.

2.W celu zapewnienia prawidłowej działalności lecznictwa uzdrowiskowego określa się czynności w strefach ochronnych wymagające uzgodnienia z urzędem Miasta:

1) opracowanie dokumentacji projektowej dla robót budowlanych objętych obowiązkiem zgłoszenia lub uzyskania pozwolenia na budowę, związanych z wzniesieniem nowego obiektu lub powodujących zmianę wyglądu elewacji obiektu istniejącego, w tym wymiana okien w budynkach - uzgodnienia dokonuje się na podstawie dostarczonej przez inwestora dokumentacji, przedstawiającej projektowany obiekt w nawiązaniu do istniejącej zabudowy i zagospodarowania terenu (widoki, elewacje) - dotyczy stref "A", "3", "C",

2) zmiana sposobu zagospodarowania powodująca zmianę wskaźnika terenów zielonych na obszarze objętym zmianą - uzgodnienia dokonuje się na podstawie dostarczonej przez inwestora dokumentacji, zawierającej plan zagospodarowania terenu sporządzony na mapie sytuacyjno-wysokościowej oraz bilans terenu objętego zmianą wraz z zestawieniem powierzchni: zabudowy, dojść i dojazdów, powierzchni terenu zielonego z obliczonym udziałem procentowym w stosunku do powierzchni terenu objętego zmianą - dotyczy stref, "A", "B", "C",

3) urządzanie ogródków letnich, stoisk handlowych, gastronomicznych, informacyjnych, promocyjnych na terenie strefy "A"- uzgodnienia dokonuje się na podstawie dostarczonej przez inwestora dokumentacji, przedstawiającej wielkość, wystrój, formę, kolorystykę i inne elementy charakterystyczne stoisk, ogródków letnich i innych obiektów lub urządzeń.

3. Na terenie uzdrowiska zaleca się:

1) projektowanie nowych obiektów z zachowaniem charakteru lokalnej zabudowy o cechach charakterystycznych dla architektury uzdrowiska.

2) stosowanie materiałów wykończeniowych i dekoracyjnych:

a) elewacje: pastelowe, stonowane kolory w odcieniach żółci, pomarańczu, zieleni, brązów,

b) okładziny elewacyjne: drewniane, kamienne, ceramiczne, klinkierowe,

c) pokrycia dachowe: dachówka ceramiczna, blachy płaskie kładzione na rąbek, gont drewniany, łupek kamienny, gonty bitumiczne,

d) nawierzchnie ciągów pieszych: kostka granitowa, kostka brukowa typu "starobruk", nawierzchnie naturalne, a: metaloplastyka, ogrodzenia obsadzone zielenią, żywopłoty.

3) projektowanie małych obiektów handlowych i usługowych w nawiązaniu do lokalnej architektury (altany parkowe).

§ 4. 1. W poszczególnych strefach ochrony uzdrowiskowej przyjmuje się (zależnie od warunków danego uzdrowiska) następujące wskaźniki terenów zielonych oraz powierzchnię nowo wydzielanych działek:

1) w strefie "A", gdzie odbywa się lecznictwo uzdrowiskowe, wskaźnik powierzchni terenów zielonych powinien wynosić nie mniej niż 75 % powierzchni strefy, a minimalna powierzchnia nowo wydzielanych działek powinna się kształtować w granicach 0,25 ha, zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego;

2) w strefie "B" stanowiącej otulinę strefy "A" wskaźnik powierzchni terenów zielonych powinien wynosić nie mniej niż 55 % powierzchni obszaru, a minimalna powierzchnia nowo wydzielanych dziatek budowlanych powinna wynosić w granicach 0,08 ha, zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego;

3) w strefie "C" wskaźnik powierzchni terenów zielonych powinien wynosić od 25% dla wszystkich rodzajów zabudowy przy wielkościach minimalnych nowo wydzielanych dziatek budowlanych:

a) siedliskowych - 0,35 ha,

b) rekreacyjnych -0,15 ha,

c) pensjonatowych - 0,25 ha,

d) pod zabudowę mieszkalną - według potrzeb, zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,

e) usługowych - według potrzeb, zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

2. Pod pojęciem tereny zielone należy rozumieć:

1) zieleń urządzoną, trawniki, zieleńce, klomby itp. zlokalizowane w poziomie terenu zaliczając ich powierzchnię w 100% do powierzchni zielonej,

2) zieleń urządzoną, klomby, itp. niezależnie od lokalizacji powierzchni, na której są urządzone (np. klomby na tarasach, zieleń na ścianach pochyłych, itp.), zaliczając ich powierzchnię w 100% do powierzchni zielonej, przy czym łączna powierzchnia tych form zagospodarowania nie może być większa niż 20% powierzchni terenów zielonych wymaganych dla danej strefy,

3) stropodachy zielone zaliczając ich powierzchnię w 100% do powierzchni zielonej,

4) dojścia, parkingi i dojazdy wykonane jako zielone zaliczając ich powierzchnię w 50% do powierzchni zielonej.

3. Dla form zagospodarowania wymienionych w ust.2 pkt 2 należy przyjąć rzeczywistą powierzchnię zajętą przez te formy.

4. W przypadku realizacji nowych inwestycji powodujących zmianę sposobu zagospodarowania terenu, należy tak zagospodarować obszar inwestycji, aby wskaźnik terenów zielonych na obszarze inwestycji był nie mniejszy niż obowiązujący dla danej strefy ochronnej.

5. W szczególnych przypadkach, dopuszcza się bilansowanie terenów zielonych w ramach strefy ochronnej. Burmistrz Miasta Kudowa-Zdrój w drodze zarządzenia określi sposób bilansowania terenów zielonych w ramach strefy.

§ 5. Na terenie uzdrowiska znajdują się udokumentowane następujące naturalne surowce lecznicze: wody lecznicze wodorowęglanowo-sodowo-wapniowe zawierające dwutlenek węgla, posiadające mineralizację 0,21 – 0,36%. Udokumentowane zasoby to ujęcia: "Górne", "Moniuszko", "Marchlewski", "Śniadecki", K-200 posiadające świadectwa potwierdzające właściwości lecznicze wód.

§ 6. W uzdrowisku prowadzone jest leczenie uzdrowiskowe w następujących kierunkach leczniczych:

1) choroby ortopedyczno-urazowe

2) choroby reumatologiczne

3) choroby kardiologiczne i nadciśnienie

4) choroby naczyń obwodowych

5) choroby układu trawienia

6) choroby endokrynologiczne

7) choroby krwi i układu krwiotwórczego

§ 7. Załącznikami tekstowymi do statutu są:

1) wykaz zakładów lecznictwa uzdrowiskowego z określeniem funkcjonowania w nich zakładów przyrodoleczniczych i urządzeń lecznictwa uzdrowiskowego;

2) wykaz pomników przyrody na obszarze uzdrowiska,

3) wykaz obiektów prowadzących działalność leczniczą, związaną z uzdrowiskiem.

§ 8. Załącznikami graficznymi do statutu są:

1) mapa strefy A" z naniesieniem istniejących i projektowanych zakładów lecznictwa uzdrowiskowego i urządzeń lecznictwa uzdrowiskowego i oznaczonymi ulicami w skali 1:5.000;

2) mapa strefy "B" w skali 1:5.000;

3) mapa strefy "C" wraz z granicami obszaru "A" i "B" w skali 1:25.000; ) mapa obszaru i terenu górniczego w skali 1:10.000.

§ 9. Traci moc Uchwała NR XLVIII/295/06 Rady Miejskiej Kudowy-Zdroju z dnia 17 marca 2006r. w sprawie czasowego statutu Uzdrowiska.

§ 10. Wykonanie uchwały powierza się Burmistrzowi Miasta Kudowa-Zdrój.

§ 11. Uchwała wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Dolnośląskiego."

Do uchwały załączono 3 załączniki.

Pismem z dnia 8 marca 2010 r. L. C. wniosła skargę na uchwałę Rady Miejskiej Kudowy – Zdroju z dnia 16 grudnia 2009 r. w sprawie ustanowienia statutu Uzdrowiska Kudowa – Zdrój.

W skardze podała, że 13 stycznia 2010 r. zwróciła się do Rady Miejskiej w Kudowie Zdroju z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w wyżej wymienionej uchwale, brak reakcji adresata spowodował, że skargę wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Również Wojewoda Dolnośląski, do którego wiadomości przesłała skargę nie podjął żadnych przewidzianych prawem czynności, chociaż w piśmie z dnia 17 lutego 2010 r. przyznał, że prowadził postępowanie nadzorcze dotyczące kwestionowanej uchwały i stwierdził istotne naruszenia prawa.

Powołując treść art. 101 ustawy o samorządzie gminnym wskazała, że uchwalenie statutu uzdrowiska zależy od kategorii spraw z zakresu administracji publicznej i ma interes prawny do wniesienia skargi i żądania usunięcia naruszeń, o których stanowi powołany artykuł, gdyż jest właścicielem dwóch nieruchomości położonych na terenie Kudowy Zdroju. Ponadto wskazała, że każdy mieszkaniec gminy ma interes prawny w tym, aby obowiązujące go przepisy prawa lokalnego, były zgodne z powszechnie obowiązującym prawem, nie ograniczały jego wolności i nie narzucały ograniczeń innych niż te, które wynikają z obowiązujących przepisów; żądanie usunięcia naruszenia prawa nie musi być poprzedzone publikacją uchwały.

Podała, że ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej została uchwalona w 2005 r., Rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie wzorcowego statutu uzdrowiska i wzorcowego statutu obszaru ochrony uzdrowiskowej zostało wydane w dniu 10 marca 2006 r.

Ustawa przewiduje najpierw uchwalenie statutu tymczasowego, następnie uzdrowiska. Gmina uchwaliła statut tymczasowy, obecnie statut uzdrowiska.

Wymienione wyżej rozporządzenie nie zostało zmienione, dotyczy zatem statutu tymczasowego, a nie statutu uzdrowiska. Tym samym powstaje pytanie, czy nadal obowiązuje, choć nie zostało uchylone, czy też po powstaniu statutu tymczasowego zostało tym samym skonsumowane i powinno zostać wydane nowe.

Zarzuciła, że zaskarżony statut zawiera szereg zapisów, które są niezgodne z obowiązującym prawem jak i uchwalonym wcześniej przez Radę Miejską prawem miejscowym, a także zasadami techniki legislacyjnej.

Zapisy statutu narzucają szereg obowiązków i nakazów, i narzucają szereg zakazów i nakazów, które nie wynikają z przepisu prawa powszechnie obowiązującego, ani prawa lokalnego, dają takie prawa do uzgodnienia bardzo wielu istotnych kwestii, choć prawo nie przewiduje potrzeby dokonywania żadnych uzgodnień w tych kwestiach. Zapisy statutu zakładają pełną dowolność wydawania tych uzgodnień, nie zawierają bowiem żadnych precyzyjnych kryteriów pozytywnego lub negatywnego uzgodnienia. W § 4 ust. 5 zapisano, że w szczególnych przypadkach Burmistrz Miasta Kudowa Zdrój w drodze zarządzenia określi sposób bilansowania terenów zielonych w ramach strefy – a żaden przepis nie daje Burmistrzowi takiego uprawnienia.

Wskazując na wadliwe zapisy statutu wnioskodawczyni zarzuciła że:

W § 3 ust. 1 pkt 1 lit. c – wymagania architektoniczno-urbanistyczne zawarte w tym przepisie nie są przedmiotem regulacji tzw. ustawy uzdrowiskowej, brak jest w ustawie delegacji do uregulowania tej kwestii rozporządzeniem lub statutem uzdrowiska.

W § 3 ust. 1 pkt 1 lit. d – Urząd Miasta nie ma żadnych kompetencji do dokonywania uzgodnień, o jakich mowa w tym paragrafie, brak jest podstawy prawnej do przyznania takich uprawnień.

W § 3 ust. 1 pkt 3 lit. a – zapis ten jest sprzeczny z § 17 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który nie przewiduje zakazów i obostrzeń jakie umieszczono w statucie, brak jest jakichkolwiek podstaw prawnych do uregulowania materii urbanistyczno-architektonicznych w statucie uzdrowiska.

W § 3 ust. 2 pkt 1, 2, 3 – zastrzeżenia takie same jak w odniesieniu do § 3 ust. 1 pkt 1 lit. d; brak jest podstaw prawnych do dokonywania uzgodnień i przedstawienia dodatkowej dokumentacji, o której mowa w tych punktach, ustawa nie przewiduje też żadnych kompetencji nadzorczych i kontrolnych dla Urzędu Miasta i Burmistrza.

W § 3 ust. 3 pkt 1 i 2 – brak jest podstaw prawnych aby zapisy dotyczące wymagań architektonicznych i budowlanych znajdujące się w tym paragrafie, znajdowały się w statucie.

W § 4 ust. 1, pkt 1, 2, 3 – zapis narusza zasady techniki legislacyjnej gdyż powtarza uregulowania ustawowe. W paragrafie tym ustala się powierzchnie nowo wydzielonych działek, zgodnie z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego, zapis ten jest niezgodny z prawem jak i prawdą. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie przewiduje żadnych ograniczeń co do powierzchni nowo powstałych działek, ograniczeń takich nie zawiera również wypis z planu zagospodarowania dla nieruchomości, których wnioskodawczyni jest właścicielką. Zapis ten narusza art. 15 ust. 2 pkt 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

W § 4 ust. 2 – błąd techniki legislacyjnej, brakuje w ust. 2 punktów 2 i 3, znajduje się punkt 1 i 4, punkty powinny być numerowane kolejno.

W § 4 ust. 3 treść ust. 3 jest bezprzedmiotowa, odnosi się bowiem do ust. 2 pkt 2, którego nie ma w uchwale.

W § 4 ust. 5 – brak jest podstaw prawnych do wprowadzenia takich zapisów w statucie; zapis umieszczony w tym ustępie prowadzi do obejścia zapisów § 4 ust. 4 oraz do całkowitej uznaniowości i wypaczenia zapisów ustawowych.

§ 7 – wzorcowy statut ma dwa załączniki a nie trzy jak w przyjętej uchwale; ponadto w załączniku Nr 1 jest wskazane Sanatorium Uzdrowiskowe Verde Montana a w załączniku Nr 3 nie jest ono uwidocznione.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Uzasadniając swoje stanowisko stwierdził, że nie znajduje potwierdzenia zarzut braku reakcji ze strony Rady Miejskiej Kudowy-Zdroju na wezwanie z dnia 13 stycznia 2010r. do usunięcia naruszenia prawa w w/w uchwale. W dniu 16 grudnia, wobec kontrowersyjnych zapisów w uchwale, na sesji Rady Miejskiej wywiązała się dyskusja. W dniu 10 lutego 2010r. odbyło się posiedzenie Komisji Współpracy Zagranicznej Promocji Uzdrowiska Rady Miejskiej Kudowy-Zdroju. Przedmiotem posiedzenia były propozycje zmian omawianej uchwały. Radni po szczegółowej analizie pisma skarżącej z dnia 13 stycznia 2010r. postanowili uwzględnić część zarzutów, zobowiązali również Przewodniczącego Rady do udzielenia odpowiedzi na wezwanie skarżącej dotyczące naruszeń prawa w w/w uchwale.

Pismem z dnia 12 lutego 2010r. Przewodniczący Rady Miejskiej Kudowy-Zdroju udzielił wnioskodawczyni odpowiedzi na jej wezwanie, informując jednocześnie o projekcie zmian, który został załączony do porządku obrad sesji Rady Miejskiej, zaplanowanej na luty 2010r.

W dniu 24 lutego 2020r. Rada Miejska Kudowy-Zdroju podjęła uchwałę nr LI/353/10 zmieniającą uchwałę XL//VII/324/09 Rady Miejskiej Kudowy-Zdroju, została ona zaakceptowana przez organ nadzoru, który bez zastrzeżeń skierował ją do publikacji w Dzienniku Urzędowym Województwa Dolnośląskiego.

Organ zauważył, że obowiązujące przepisy nie precyzują formy i trybu udzielenia przez organ gminy odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.

Pomimo nie podjęcia przez Radę Miejską Kudowy - Zdroju uchwały w przedmiocie uwzględnienia bądź nie uwzględnienia wezwania do usunięcia naruszeń prawa, nie można mówić o bezczynności Rady Miejskiej Kudowy - Zdroju, albowiem skarżąca otrzymała szczegółową odpowiedź na jej pismo, została również poinformowana, że w przygotowywanym projekcie uchwały zmieniającej uchwałę w sprawie statutu Uzdrowiska zostanie uwzględniona część zgłaszanych przez nią zarzutów, nadto skarżąca została poinformowana, że przygotowywany projekt uchwały zmieniającej został zgłoszony do porządku obrad najbliższej sesji Rady Miejskiej Kudowy – Zdroju, przewidzianej zgodnie z planem prac Rady Miejskiej na miesiąc luty 2010r.

Mając na uwadze treść art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym należy wskazać, że ustawodawca uzależnia możliwość wystąpienia ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego od bezskutecznego wezwania organu gminy do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, przy czym w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z ogólną zasadą, organ administracji publicznej powinien załatwić sprawę bez zbędnej zwłoki (art. 35 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego). Jeżeli załatwienie sprawy wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego sprawa powinna zostać rozstrzygnięta w terminie miesiąca, zaś przy sprawie szczególnie skomplikowanej, nie później niż w terminie dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego).

W terminie miesiąca skarżąca otrzymała odpowiedź na jej wezwanie, zaś niecałe dwa tygodnie później Rada Miejska Kudowy - Zdroju podjęła uchwałę zmieniającą statut Uzdrowiska.

Oznacza to, że w świetle obowiązującego stanu prawnego w szczególności art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym, Pani . C. nie dokonała bezskutecznego wezwania Rady Miejskiej Kudowy - Zdroju do usunięcia naruszenia prawa, a tym samym nie ma legitymacji procesowej do wniesienia skargi przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.

Odnosząc się do pozostałych zarzutów podniesionych przez Panią L. C. w skardze z dnia 17 marca 2010r. Rada Miejska Kudowy - Zdroju podtrzymała w całej rozciągłości swoje stanowisko zawarte w piśmie z dnia 12 lutego 2010r. Zarzuty skarżącej w części uwzględnione zostały w uchwale z dnia 24 lutego 2010r. zmieniającej uchwałę w sprawie statutu Uzdrowiska, Rada Miejska Kudowy - Zdroju nie podzieliła w szczególności stanowiska skarżącej co do utraty ważności rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 10 marca 2006r. w sprawie wzorcowego statutu uzdrowiska i wzorcowego statutu obszaru ochrony uzdrowiskowej, uznała, że jest ono nadal ważne, nie zostało uchylone i nadal funkcjonuje w obrocie prawnym.

Statut Uzdrowiska Kudowy - Zdroju został opracowany w oparciu o wzorcowy statut uzdrowiska wynikający z rozporządzenia i zawiera wszystkie te elementy, na które wskazuje rozporządzenie. Stąd zarzuty dotyczące błędów legislacyjnych polegających w szczególności na powtarzaniu zapisów ustawy w kontekście w/w rozporządzenia są całkowicie chybione. Podniosła, że skarżąca zarówno w wezwaniu z dnia 13 stycznia 2010r., jak i w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego dokonuje oceny projektu uchwały w sprawie statutu Uzdrowiska, który został przedstawiony radnym na etapie prac nad uchwałą. Świadczy o tym fakt, że zarzut dotyczący błędu legislacyjnego, polegającego na błędnej numeracji zapisów uchwały nie ma miejsca w uchwale podjętej w dniu 16 grudnia 2009r. i przekazanej do organu nadzoru oraz publikacji w Dzienniku Urzędowym Województwa Dolnośląskiego. Faktem jest natomiast, że błędy w numeracji zapisów uchwały, o których wspomina skarżąca wystąpiły na etapie prac nad uchwałą.

Zgodziła się z tym, że wzorcowy statut uzdrowiska wymienia tylko dwa, a nie trzy załączniki tekstowe.

Wyjaśniła, że załączając do uchwały załącznik nr 3 Rada Miejska Kudowy - Zdroju miała na względzie cel informacyjny, jakiemu ma on służyć. Załącznik nr 3 uwzględnia obiekty prowadzące działalności leczniczą związaną z uzdrowiskiem, które ze względu na swoje położenie poza strefą uzdrowiskową "A" nie mogły być uwzględnione w załączniku nr 2.

W tym miejscu zwróciła uwagę na pewną niekonsekwencję wynikającą z wywodów skarżącej, która z jednej strony nie akceptuje zapisów uchwały wynikających wprost z wzorcowego statutu uzdrowiska, uznając wzorcowy statut za przestarzały i nieobowiązujący, z drugiej strony sprzeciwia się zamieszczaniu w uchwale załącznika nr 3 powołując się na wzorcowy statut uzdrowiska.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Skarżąca opiera swoją skargę na art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz.U. – 2001r., Nr 142, poz. 159 ze zm.).

§ 1 tego artykułu stanowi: "Każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego".

Z przepisu powyższego wynika, że legitymację do wniesienia skargi ma osoba, która skierowała do właściwego organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i było ono bezskuteczne, ponadto, że legitymację oparto na kryteriach interesu prawnego. To ostatnie oznacza, że skargę może wnieść podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej.

Ponadto z powyższego przepisu wynika, że zaskarżenie musi dotyczyć sprawy z zakresu administracji publicznej, zaś wniesienie skargi musi poprzedzać wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Zatem obowiązkiem Sądu w pierwszej kolejności jest zbadanie czy skarżący wypełnił przesłanki określone w art. 101 ustawy o samorządzie gminnym w zakresie uzyskania legitymacji do wniesienia skargi.

Poza sporem pozostaje, że skarżąca w piśmie z dnia 13 stycznia 2010r., wezwała Radę Miejską w Kudowie-Zdroju o usunięcie naruszenia prawa w uchwale sesji Rady Miejskiej z dnia 16 grudnia 2009r. numer XLVII/324/09 w sprawie ustanowienia statutu Uzdrowiska Kudowa-Zdrój.

W świetle przedstawionego przez organ pisma z dnia 12 lutego 2010r., kierowanego do wnioskodawczyni uznać należy, że organ udzielił skarżącej odpowiedzi. W tym też sensie nie można mówić o bezskuteczności wezwania.

Działania podejmowane przez organ, o których mowa w odpowiedzi na skargę a także ostateczne działanie w postaci uchwały Rady Miejskiej z dnia 24 lutego 2010.r Nr VLI/352/10 zmieniające sporną uchwałę z dnia 16 grudnia 2010r. są świadectwem na działania Gminy. Zarzut zatem bezczynności również w tym względzie jest bezskuteczny. Terminy załatwiania spraw przez organ, o których mowa w art. 87 ust. 4 ustawy o samorządzie gminnym i art. 35 ustawy kodeks postępowania administracyjnego, zostały zachowane. Istotnie uchwała z dnia 24 lutego 2010r. w całości nie uwzględnia zastrzeżeń dotyczących uchwały z dnia 16 grudnia 2009r. – zatem w tym z kolei przedmiocie (zakresie) wezwanie do usunięcia naruszenia prawa było bezskuteczne.

Dało zatem legitymację do złożenia skargi. Dalszą kwestią do zbadania jest to czy zaskarżoną uchwałą naruszono interes prawny lub uprawnienie skarżącej.

W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że interes prawny skarżącego, do którego odnosi się art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, musi wynikać z normy prawa materialnego, kształtującej sytuację prawną wnoszącego skargę.

Podkreśla się przede wszystkim bezpośredniość, konkretność i realny charakter interesu prawnego strony, ukształtowanego aktem stosownego prawa materialnego (W. Chróścielowski – wszczęcie postępowania administracyjnego PiP 2004, nr 3, s. 63, K. Bandarzewski, P. Chmielnicki i inni, Komentarz s. 580-589 wyrok NSA z dnia 23 listopada 2005r., OSK 115/05, wyrok NSA z dnia 22 lutego 2006r. II OSK 1127/05, wyrok WSA w Białymstoku z dnia 4 maja 2006r., II SA/BK 763/05).

W niniejszej sprawie skarżąca nie wskazała jakie prawo lub uprawnienie konkretnie jej dotyczące, wynikające z normy prawa materialnego zostało naruszone. Odwrotnie, jak wynika z treści skargi wnioskodawczyni, teoretycznie przewiduje, obawia się, że uchwała, która w jej ocenie narusza prawo, może być do niej zastosowana. Przy czym, o czym mówi również w skardze, interes prawny do wniesienia skargi upatruje w samym naruszeniu prawa, to jest w wadliwym skonstruowaniu zaskarżonej uchwały.

Tymczasem uprawnienia wynikające z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym nie mają charakteru actio popularis, nawet zatem sprzeczność uchwały z prawem nie daje legitymacji do wnoszenia skargi, jeżeli uchwała ta nie narusza prawa chronionego, interesu prawnego lub uprawnienia skarżącej (wyrok NSA z dnia 14 marca 2002r., II SA 25/03/01, wyrok NSA z dnia 13 grudnia 1999r., IV SA 872/99). Nie dają podstawy do korzystania przez każdego z prawa do wniesienia skargi w interesie publicznym (wyrok SN z dnia 7 marca 2003, III RN 42/02, OSNP 2004 Nr 7 poz. 114).

Wnoszący skargę w trybie powołanego art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym, musi wykazać, że istnieje związek pomiędzy jego prawnie chronioną sytuacją a zaskarżoną uchwałą, polegający na tym, że uchwała narusza jego interes prawny lub uprawnienie.

Skarżąca nie wykazała tak rozumianego interesu prawnego.

Tym samym wobec braku legitymacji skarżącej do wniesienia skargi podlega ona oddaleniu, a sąd nie bada zasadności zarzutów.

W ocenie Sądu stwierdzenie braku legitymacji do wnoszenia skargi wyklucza możliwość zastosowania art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).

Sąd we wskazanej sytuacji nie ma uprawnień do rozstrzygania w granicach danej sprawy, czyli w tym przypadku, rozważenia kwestii sprzeczności z prawem określonych zapisów zaskarżonej uchwały, w tym między innymi, naruszenia zasad techniki prawodawczej.

Nie mogą być zatem przedmiotem oceny Sądu zarzuty zawarte w skardze a dotyczące naruszenia prawa. Stwierdzony brak legitymacji powoduje, że Sąd nie działa z urzędu a strona, która zainicjowała sprawę nie posiada uprawnień do jej toczenia.

Mając zatem powyższe na uwadze należało orzec jak wyżej.