Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 739/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2013-02-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton - Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku U. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi U. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego postanawia: przyznać U. G. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie do jego opłacenia, skarżąca złożyła pismo z dnia 16 listopada 2012 r., w którym zwróciła się o zwolnienie od tej opłaty. Wezwana do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, skarżąca w terminie nadesłała wypełniony urzędowy formularz zakreślając w nim, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. Ponadto na wezwania referendarza sądowego skarżąca nadesłała dodatkowe dokumenty źródłowe i oświadczenie.

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy stwierdził, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.).

Wniosek strony zasługuje na uwzględnienie.

Z oświadczenia złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem oraz dwojgiem dzieci w wieku szkolnym. Skarżąca oraz osoby pozostające z nią we wspólnym gospodarstwie domowym nie posiadają żadnego majątku nieruchomego, ani żadnych zasobów finansowych. Rodzina zamieszkuje w domu należącym do M. G. (oświadczenie skarżącej z dnia 9 grudnia 2012 r. złożone w sprawie III SA/Lu 511/12). Skarżąca uzyskuje dochód z wynagrodzenia za pracę w wysokości [...] zł brutto ([...] zł netto), co potwierdza nadesłane zaświadczenie zakładu pracy o zarobkach z dnia [...] r. Mąż skarżącej jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku od dnia [...] r. (zaświadczenie urzędu pracy z dnia [...] r.). Dochód z tytułu pracy skarżącej jest jedynym dochodem rodziny, gdyż jak wynika z nadesłanych dokumentów (decyzja z dnia [...] r. o wykreśleniu z ewidencji działalności gospodarczej) skarżąca nie prowadzi obecnie żadnej działalności gospodarczej, a działalność prowadzona uprzednio pod firmą [...] została zakończona z dniem [...] r.

W świetle wykazanych przez stronę okoliczności dotyczących sytuacji materialnej i rodzinnej (niski dochód rodziny, brak majątku który mógłby służyć pozyskaniu środków pieniężnych na sfinansowanie kosztów postępowania, bezrobocie męża skarżącej, utrzymywanie dwojga niepełnoletnich, uczących się dzieci) uznać należy, że skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Powyższe prowadzi do wniosku, że strona znajduje się w sytuacji uprawniającej do przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Z tych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.