Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 321/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2017-06-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 105 par.1
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 3 pkt 1 i 7, art. 48, art. 49, art.50-51
journal: Dz.U. 2013 poz 1409
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński, Sędziowie sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, sędzia WSA Mirosław Wincenciak (spr.), Protokolant sekretarz sądowy Katarzyna Derewońko, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 27 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi K. Z. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie zbiornika wodnego oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2017 r., nr [...] P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. (zwany dalej: "PWINB" w B.) w związku ze skargą J. T., wywiedzioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na decyzję ostateczną PWINB w B. z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...], którą uchylono decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...] umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie zbiornika wodnego w miejscu wyrobisk powstałych na skutek eksploatacji gliny, na działce o nr geod. [...] w D.: (1) uwzględnił w całości wniesioną skargę J. T. z dnia [...] marca 2017 r. (2) uchylił własną decyzję ostateczną z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...], (3) jednocześnie wydał nową decyzję, którą utrzymał w mocy decyzję PINB w S. z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...]

U podstaw podjętego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia faktyczne.

PINB w S. po otrzymaniu pisemnej interwencji K. Z. (zwanego dalej: "Skarżącym") dokonał w dniu [...] września 2015 r. czynności kontrolnych na działce o nr geod. [...] w D. W wyniku kontroli ustalono, że na przedmiotowej działce znajduje się zbiornik wodny o kształcie litery L, o wymiarach najdłuższych boków 90m x 52m, o brzegach w przeważającej części porośniętych trawą, krzewami i drzewami. Właściciel działki - J. T. oświadczył, że w tym miejscu od lat 60-tych ubiegłego wieku znajdowały się wyrobiska cegielni. W ciągu ostatnich miesięcy przystąpił do podczyszczania brzegów istniejącego od wielu lat zbiornika (starych wyrobisk wypełnionych wodą), o czym świadczą, jego zdaniem porośnięte brzegi zbiornika. Następnie po zebraniu pisemnych oświadczeń 4 osób organ powiatowy uznał, że brak jest przesłanek do wszczęcia postępowania i pismem z dnia [...] września 2015 r. poinformował o tym skarżącego. Skarżący pismem z dnia [...] września 2015 r. wniósł zastrzeżenia co do złożonych oświadczeń z dnia [...] września 2015r. i zwrócił się o przesłuchanie kolejnych świadków. Jednocześnie załączył zdjęcia przedmiotowego zbiornika z lat 2011, 2012, 2015 oraz kopie dwóch map; zasadniczej i ewidencyjnej według stanu na dzień 8 maja 2012 r.

W związku z powyższym pismem z dnia [...] listopada 2015 r. organ l instancji zawiadomił strony postępowania, że w dniu [...] września 2015 r. wszczęto postępowanie administracyjne w sprawie zbiornika wodnego na działce nr geod. [...] w D. W dalszej kolejności w dniu [...] listopada 2015 r. w obecności stron postępowania organ przesłuchał licznych świadków, co do faktów związanych

z przedmiotem sprawy. Oświadczenia świadków nie były jednolite- część osób utrzymywała, że w miejscu obecnego zbiornika istniała wcześniej glinianka z lustrem wody, niektórzy twierdzili, iż do rzeczywistych robót budowlanych związanych

z wykopaniem stawu doszło dopiero około 2009 r., kilku świadków wskazywało na inne (mniejsze) wymiary wcześniej istniejącego zbiornika.

Następnie Skarżący przedłożył w organie l instancji zdjęcia lotnicze z zasobów Centralnego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w W. z 1997 r., 2006 r. i 2010 r. Z kolei J. T. dołączył do akt sprawy mapę przeglądową obrębów z 1982 r., mapą glebowo - rolniczą z 1979 r., mapę z pomiaru użytków z 1964 r, oraz mapę topograficzną z 1985r.

W dalszej kolejności pełnomocnik J. T. dołączył do akt sprawy zdjęcia lotnicze z zasobu geodezyjnego i kartograficznego Głównego Geodety Kraju z 1957 r. i 1973 r.

W dniu [...] lutego 2016 r. organ powiatowy przeprowadził ponowne oględziny zbiornika wodnego na działce nr geod. [...] w D. Zgodnie z ustaleniami zawartymi w sporządzonym protokole od brzegu zbiornika w kierunku wschodnim teren jest płaski, w zasadzie bez zadrzewień (kilka pojedynczych brzóz). W odległości ok. 60 m widoczne są zadolenia częściowo wypełnione wodą, zakrzaczone. J. T. oświadczył, że ziemią ze zbiornika został wyrównany teren w okolicy stawu na działce o nr [...] na długości 60 m. Skarżący stwierdził natomiast, że nigdy nie było tu takiego dużego zbiornika, pracowała tu koparka i spychacz około 2007 r., zaś część ziemi rozepchnął po swojej działce.

W dniu [...] kwietnia 2016 r. B. T. przedłożyła w organie l instancji mapę zasadniczą z dnia [...] marca 2016 r., według której zbiornik znajduje się w całości na działce należącej do J. T.

W oparciu o wszystkie zebrane dowody i ustalenia PINB w S. w dniu [...] maja 2016 r. wydał decyzję, nr [...] umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie zbiornika wodnego na działce o nr geod. [...] w D.

Po rozpatrzeniu odwołania Skarżącego, PWINB w B. uznał zarzuty odwołania za zasadne i wydał w dniu [...] czerwca 2016 r., decyzję nr [...] uchylającą przedmiotowe rozstrzygnięcie i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Wyrokiem z dnia 29 września 2016 r., sygn. akt II SA/Bk 516/16 WSA w Białymstoku oddalił skargę J. T. na ww. decyzję PWINB w B. z dnia [...] czerwca 2016 r.

Ponownie rozpatrując sprawę organ l instancji przeprowadził w dniu [...] grudnia 2016 r. oględziny w sprawie, a następnie decyzją z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...] (sprostowaną postanowieniem z dnia [...] stycznia 2017r.) umorzył postępowanie w sprawie dotyczącej zbiornika wodnego w miejscu wyrobisk powstałych na skutek eksploatacji gliny na działce o nr geod. [...] w D. Organ I instancji stwierdził, że w wyniku prac wykonanych na działce o nr geod. [...] nie powstał żaden obiekt budowlany w rozumieniu ustawy Prawo budowlane. Ponadto zdaniem organu powiatowego nie można uznać, że w trakcie wykonywania prac ziemnych użyto wyrobów budowlanych. Skoro zaś w wyniku prac nie powstał obiekt budowlany, to nie można mówić o budowie czy robotach budowlanych podlegających reżimowi tej ustawy, gdzie pojęcia te dotyczą wyłącznie obiektów budowlanych (art. 3 pkt 6 i 7 ustawy Prawo budowlane).

Po rozpatrzeniu odwołania, PWINB w B. decyzją z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] uchylił rozstrzygnięcie organu l instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia stwierdzając, że nie podziela argumentacji użytej przez organ l instancji, mającej przesądzać o konieczności umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie jako bezprzedmiotowego. Podniósł, że postępowanie w trybie odwoławczym podyktowane było błędnym założeniem organu II instancji, że przepis zmieniający ustawę Prawo budowlane- w tym definicję obiektu budowlanego zawartą w art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane- wszedł w życie 28 czerwca 2016 r. (zamiast 28 czerwca 2015 r.). W zestawieniu z datą wszczęcia postępowania w analizowanej sprawie, tj. 29 września 2015 r. mylnie przyjęto, że przepis, art. 3 pkt 1 w znowelizowanym brzmieniu nie będzie miał zastosowania w sprawie.

Skargę na wydaną na ww. decyzję wywiódł do WSA w Białymstoku J. T., podnosząc m.in., że organ wojewódzki przyjął błędne założenie, iż przepis art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane został zmieniony nowelą z dnia 20 lutego 2015 r., która weszła w życie po upływie 3 miesięcy od jej ogłoszenia, tj. od 28 czerwca 2015 r., a nie jak wskazano w decyzji organu II instancji od [...] czerwca 2016 r.

Decyzją z dnia [...] marca 2017 r. PWINB w B. uwzględnił w całości wniesioną skargę J. T., uchylił własną decyzję ostateczną z dnia [...] lutego 2017 r. oraz jednocześnie wydał nową decyzję, którą utrzymał w mocy decyzję PINB w S. z dnia [...] stycznia 2017 r., umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie zbiornika wodnego w miejscu wyrobisk powstałych na skutek eksploatacji gliny, na działce o nr geod. [...] w D. W uzasadnieniu decyzji podniósł, że skarga złożona przez inwestora, tj. J. T., okazała się uzasadniona, co obligowało organ do uchylenia decyzji wydanej w sprawie zbiornika wodnego. Jednocześnie zaznaczył, że wydanie zaskarżonej decyzji nie odbyło się z rażącym naruszeniem prawa, czy też bez podstawy prawnej.

PWINB w B. wyjaśnił, że warunkiem zaliczenia określonego obiektu do kategorii obiektów budowlanych w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane jest jego wykonanie na skutek robót budowlanych. Warunkiem zaliczenia określonego obiektu do kategorii obiektów budowlanych nie było przed dniem 28 czerwca 2015 r. jego wykonanie z użyciem wyrobów budowlanych. Przedmiotowy warunek został wprowadzony do definicji obiektu budowlanego zawartej w art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane dopiero z dniem 28 czerwca 2015 r. - ustawą z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 443). Wobec powyższego nie ma on zastosowania do obiektów budowlanych wykonanych przed dniem 28 czerwca 2015 r., a nie jak błędnie przyjęto 28 czerwca 2016r. Organ odwoławczy stwierdził, że przyjęte mylnie przez organ założenie daty wejścia w życie przepisu w zestawieniu z datą wszczęcia postępowania determinowało dalszy wywód zawarty w uzasadnieniu decyzji i zastosowaną argumentację, finalnie zaś wydane rozstrzygnięcie.

PWINB w B. podniósł, że skoro postępowanie administracyjne

w niniejszej sprawie wszczęto w dniu [...] września 2015 r., a więc po wejściu w życie nowelizacji Prawa budowlanego z dnia 28 czerwca 2015 r. (w tym art. 3 wspomnianej ustawy), przepis ten znajdzie zastosowanie w nowym brzmieniu.

Końcowo organ odwoławczy wyjaśnił, że niezgodny ze stanem rzeczywistym jest zarzut skargi, iż organ drugiej instancji pominął istnienie dowodów świadczących o tym, iż zbiornik istniał już w latach 50-tych ubiegłego wieku. Wskazał, że nawet przyjęcie założenia iż w latach 50-60 w miejscu obecnego zbiornika istniało wyrobisko powstałe na skutek eksploatacji gliny do pobliskiej cegielni, a następnie w latach 80-tych widoczne są na mapach przeglądowych oraz na mapie topograficznej z 1985 r. tereny bagienne, porośnięte trzciną i sitowiem, to wszczęte postępowanie dotyczyło później prowadzonych robót w latach 2007- 2009. Zdaniem organu do powstania zbiornika doszło poprzez wykonanie wykopu, nie zaś na skutek wypełnienia wodą naturalnego zagłębienia terenu bez ingerencji człowieka.

Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem skarżący złożył skargę do WSA w Białymstoku, wnosząc jednocześnie o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił:

1) naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie:

a) art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, poprzez uznanie, że w przedmiotowej sprawie ma zastosowanie ten przepis w brzmieniu znowelizowanym, tj. w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy- Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw, a nie w brzmieniu sprzed nowelizacji,

b) art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, poprzez naruszenie zasady demokratycznego państwa prawnego i wynikającej z niej zasady lex retro non agit w ten sposób, że PWINB zastosował przepisy w brzmieniu po nowelizacji do stanu faktycznego powstałego przed nowelizacją,

2) naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie:

a) art. 6 k.p.a., poprzez niezastosowanie przepisu, który należało zastosować, tj. art. 3 ust. 1 ustawy Prawo budowlane w brzmieniu przed nowelizacją dokonaną ustawą z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy-Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw.

W uzasadnieniu skargi Skarżący podniósł, że nowelizacja Prawa budowlanego, w tym art. 3 ust. 1 ustawą z dnia 20 lutego 2015 r., która weszła w życie dnia 28 czerwca 2015 r. nie pozwala na przyjęcie, jak to uczynił PWINB , że do obiektów budowlanych wykonanych przed dniem 28 czerwca 2015 r., tj. przed datą jej wejścia w życie, ale w postępowaniu wszczętym pod rządami znowelizowanego Prawa budowlanego, ustawodawca nakazał- w zakresie kwalifikacji danego obiektu budowlanego, stosowanie Prawa budowlanego w brzmieniu po nowelizacji. Skarżący podniósł, że powyższe stanowisko znajduje odzwierciedlenie w wyroku WSA

w Białymstoku z dnia 21 stycznia 2016 r., sygn. akt II SAB/Bk 85/15). Ponadto Skarżący wskazał, że z jednej strony w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji PWINB w B. prawidłowo stwierdza, iż przepis art. 3 ust. 1 Prawa budowlanego w znowelizowanym brzmieniu nie ma zastosowania do obiektów budowlanych wykonanych przed dniem 28 czerwca 2015 r., tj. datą wejścia w życie nowelizacji. Następnie zaś organ wysuwa błędny wniosek, że skoro postępowanie administracyjne w sprawie wszczęto w dniu [...] września 2015 r., a więc po wejściu w życie nowelizacji Prawa budowlanego z dnia 28 czerwca 2015 r., to przepis ten znajdzie zastosowanie w nowym brzmieniu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Pismem procesowym z dnia 19 czerwca 2017 r. pełnomocnik J. T. złożył odpowiedź na skargę, wnosząc o jej oddalenie. Podniósł, że zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z przepisami prawa oraz brak jest jakichkolwiek podstaw do jej uchylenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest to czy na działce nr [...] w D. były prowadzone roboty budowlane w rozumieniu Prawa budowlanego, w wyniku których zostały naruszone przepisy tej ustawy.

Jak wynika z ustaleń organu nadzoru budowlanego, poczynionych na podstawie czynności kontrolnych, zeznań świadków i innych dowodów teren działki stanowił w przeszłości wyrobisko cegielni. Nie ma sporu co do tego, że w miejscu wyrobiska występował zbiornik wodny, który w zależności od pory roku i intensywności opadów miał większe lub mniejsze rozmiary. Zeznania świadków przesłuchanych w sprawie różnią się jedynie co do wielkości tego zbiornika przed rozpoczęciem prac ziemnych przez J. T. Nie budzi też wątpliwości, że inwestor J. T. na przestrzeni ostatnich kilku lat powiększył ten zbiornik przy pomocy ciężkiego sprzętu.

Zatem rozważenia wymagało czy organy nadzoru budowlanego powinny były zastosować: art. 48, art. 49b ustawy albo art. 50-51 Prawa budowlanego. Zastosowanie któregokolwiek z trybów procedury legalizacyjnej albo trybu naprawczego wymagało ustalenia czy prace inwestora na owym zbiorniku można zakwalifikować jako roboty budowlane.

Warunkiem zaliczenia określonego obiektu do kategorii obiektów budowlanych w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 z późn. zm.) jest ustalenie, że budynek, budowla bądź obiekt małej architektury został wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych. Powołana definicja wskazująca na użycie wyrobów budowlanych obowiązuje od 28 czerwca 2015 r na mocy noweli Prawa budowlanego (Dz. U. z 2015 r. poz. 443). Wskazać należy, że powołana nowelizacja nie zawiera przepisów przejściowych w odniesieniu do art. 3 pkt 1 Prawa budowlanego. Zatem nowa definicja obiektu budowlanego ma zastosowanie do spraw wszczętych po dniu 28 czerwca 2015 r. a więc również do rozpoznawanej sprawy, wszczętej w dniu [...] września 2015 r. (data pierwszej czynności organu).

Pod pojęciem "robót budowlanych", stosownie do art. 3 pkt 7 ustawy – Prawo budowlane, należy rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego. Do "robót budowlanych" ustawodawca zaliczył więc pięć rodzajów czynności (działań), z których zdefiniował: budowę, przebudowę i remont. Pojęcie "budowa", zgodnie z art. 3 pkt 6 ustawy, oznacza wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego. Roboty budowlane, rozumiane zgodnie z cytowaną wyżej definicją, dotyczą "obiektu budowlanego", którym zgodnie z art. 3 pkt 1 ustawy - Prawo budowlane, jest: budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi (pkt 1), budowla stanowiąca całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami (pkt 2) lub obiekt małej architektury (art. 3 pkt 3). "Budynkiem" jest taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach (art. 3 pkt 2). Pod pojęciem "budowli" należy zaś rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych, elektrowni jądrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową (art. 3 pkt 3). Pod pojęciem "obiekt małej architektury" należy rozumieć natomiast niewielkie obiekty, a w szczególności: kultu religijnego, jak: kapliczki, krzyże przydrożne, figury, posągi, wodotryski i inne obiekty architektury ogrodowej oraz obiekty użytkowe służące rekreacji codziennej i utrzymaniu porządku, jak: piaskownice, huśtawki, drabinki, śmietniki (art. 3 pkt 4). "Urządzenia budowlane" to urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki (art. 3 pkt 9).

Odnosząc powyższe regulacje do przedmiotowego stanu faktycznego należy stwierdzić, że w wyniku prac wykonanych na przedmiotowej działce, obejmujących pogłębienie i powiększenie powstałego naturalnie zagłębienia wody, a także rozplantowanie wydobytych z niego mas ziemi, nie powstał żaden obiekt budowlany w rozumieniu ustawy - Prawo budowlane. Bezspornie nie wykonano bowiem ani budynku, ani obiektu małej architektury. Pogłębienia istniejącego naturalnego zbiornika nie można też kwalifikować jako budowli stanowiącej całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami. Wymienienie w art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane zbiorników nie powoduje bowiem, że każde zagłębienie terenu wypełnione wodą należy kwalifikować jako budowlę, skoro do wykonanych pracach nie użyto wyrobów budowlanych. Tym samym nie naruszono przepisów ustawy Prawo budowlane i brak było podstawy do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy.

Na rozprawie przed tut. Sądem Skarżący potwierdził, że widoczne na złożonych do akt zdjęciach ogrodzenie wykonał on sam. Budowy ogrodzenia przez Skarżącego nie można więc łączyć z pogłębieniem zbiornika wodnego przez Uczestnika postępowania. Ponadto jak wynika z oświadczenia J. T., złożonego na rozprawie przed tut. Sądem, przedmiotowy staw nie jest wykorzystywany do żadnej działalności gospodarczej

Wprawdzie nie można wykluczyć, że wykonane czynności wpłynęły na zmianę stosunków wodnych także na sąsiednich gruntach, lecz podstawą ochrony prawa właściciela tych działek nie mogą być przepisy ustawy Prawo budowlane. Wykonane na przedmiotowej działce czynności nie były bowiem związane z wykonywaniem jakiegokolwiek obiektu budowlanego i nie podlegały przepisom Prawa budowlanego (por. analogiczne stanowisko NSA w wyroku z dnia 24.02.2017 r., sygn. akt II OSK 1527/15 cbois).

Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że w rozpoznawanej sprawie brak było przedmiotu postępowania, który naruszałby obowiązujące przepisy Prawa budowlanego. Zasadnie zatem umorzono postępowanie administracyjne w oparciu o art. 105 § 1 K.p.a., zgodnie z którym gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Bezprzedmiotowość postępowania ma miejsce, gdy brak jest podstaw prawnych lub faktycznych do merytorycznego rozstrzygnięcia danej sprawy.

Chybiony jest także zarzut naruszenia art. 2 Konstytucji. Regułą jest stosowanie prawa nowego, chyba że przepis przejściowy stanowi inaczej. Skoro nie ma przepisów przejściowych to zasadnie organy uznały, że w sprawie należy stosować art. 3 pkt 1 Prawa budowalnego w brzmieniu obowiązującym w dacie orzekania organów w sprawie.

W tym stanie rzeczy, wobec braku podstaw do kwestionowania zgodności zaskarżonej decyzji z prawem, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Nr 270 z późn. zm.), skargę należało oddalić.