Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 202/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-04-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6133 Informacja o środowisku
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Inspektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 16 ust 1 pkt 7
journal: Dz.U. 2020 poz 283
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko - t.j.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec Sędziowie: Sędzia WSA Tomasz Wykowski Sędzia WSA Jarosław Łuczaj (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 kwietnia 2021 r. sprawy ze skargi [...] Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością [...] z siedzibą we [...] na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia wniosku o wyłączenie z udostępnienia informacji o środowisku oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie była decyzja Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2020 r., nr [...], wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 z późn. zm.; dalej "kpa"):

- w pkt I. uchylająca decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lipca 2020 r., nr [...] w części, tj.:

1. pkt 2 wniosku - sposób prowadzenia rejestru VAT opisany na str. 9 protokołu jako informacja organizacyjna - str. 9 protokołu, wers dwudziesty i dwudziesty pierwszy od dołu "nie jest prowadzony rejestr faktur VAT dla poszczególnych kodów odpadów, stąd niemożliwym było udostępnienie rejestru wyłącznie dla kodów wskazanych w piśmie WIOŚ" - pismem z dnia [...] października 2019 r., znak: [...], organ wezwał spółkę do okazania dokumentacji w postaci rejestru faktur VAT prowadzonego dla kodów odpadów wskazanych we wezwaniu, natomiast pismem z dnia [...] października 2019 r., znak: [...] spółka zwróciła się z wnioskiem o doprecyzowanie żądania zawartego w wezwaniu. Podczas spotkania w siedzibie spółki, przedstawiciele spółki wyjaśnili, te nie jest możliwe udostępnienie rejestru faktur VAT dla kodów odpadów, wskazanych w piśmie WIOŚ, albowiem nie jest prowadzony rejestr dla poszczególnych kodów odpadów. Zdaniem organu, wyjaśnienia spółki oznaczają jedynie tyle, że podmiot nie dysponuje (nie prowadzi) rejestru faktur dla poszczególnych kodów odpadów, co z kolei oznacza, że nie mógł ustosunkować się do wezwania w zakresie wskazanym przez organ. Informacje te natomiast, wbrew twierdzeniom spółki, nie dotyczą sposobu prowadzenia rejestru faktur VAT, bo taka ewidencja w ogóle nie jest prowadzona,

i w tym zakresie orzekająca:

o uwzględnieniu wniosku o wyłączenie informacji z udostępnienia w części dotyczącej pkt 2 wniosku - sposób prowadzenia rejestru VAT opisany na str. 9 protokołu kontroli nr [...], tj. fragment: "nie jest prowadzony rejestr faktur VAT dla poszczególnych kodów odpadów, stąd niemożliwym było udostępnienie rejestru wyłącznie dla kodów wskazanych w piśmie WIOŚ";

2. pkt 8 wniosku - informacje dotyczące budowy światłowodu zawarte na str. 13 i 14 protokołu kontroli jako informacja o wartości handlowej oraz technicznej - str. 13 protokołu, tytuł: Zdalny dostęp do wizyjnego systemu monitoringu miejsc magazynowania i przetwarzania odpadów dwa zdania "Pismem z dnia [...] grudnia 2019 r. [...] Sp. z o.o. poinformowała WIOŚ w [...], iż w dniu [...] listopada 2019 r. uległ awarii światłowód, którego budowa odbywała się w okresie sierpień-październik 2019 r. Budowa światłowodu spowodowana była koniecznością udostępnienia WIOŚ dostępu zdalnego do monitoringu wizyjnego zgodne z zapisami art. 25 ust. 6f ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2019 r. poz. 701 z późn. zm.) - treść art. 25 ust. 6f ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2020 r. poz. 797 z późn. zm.) stanowi m.in., że posiadacz odpadów obowiązany do uzyskania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów prowadzący magazynowanie odpadów lub zarządzający składowiskiem odpadów zapewnia wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska właściwemu ze względu na lokalizację miejsca magazynowania lub składowania odpadów dostępność obrazu z wizyjnego systemu kontroli tego miejsca w czasie rzeczywistym przez system teleinformatyczny. Oznacza to zatem, że podmioty, wyszczególnione w ustawie mają obowiązek zapewnienia organowi z zakresu ochrony środowiska (WIOŚ) dostępu do obrazu z wizyjnego systemu kontroli określonych miejsc. Zdaniem organu informacje na temat budowy i awarii światłowodu potwierdzają jedyne tyle, że przedsiębiorca dopełnił sowich obowiązków w zakresie monitoringu wizyjnego, wynikających z przepisów ustawy,

i w tym zakresie orzekająca:

o uwzględnieniu wniosku o wyłączenie informacji z udostępnienia w części dotyczącej pkt 8 wniosku - informacje dotyczące budowy światłowodu zawarte w tytule: Zdalny dostęp do wizyjnego systemu monitoringu miejsc magazynowania i przetwarzania odpadów na str. 14 i str. 13 protokołu kontroli nr [...], tj. fragment: "Pismem z dnia 3 grudnia 2019 r. [...] Sp. z o. o. poinformowała WIOŚ w [...], iż w dniu [...] listopada 2019 r. uległ awarii światłowód, którego budowa odbywała się w okresie sierpień- październik 2019 r. Budowa światłowodu spowodowana była koniecznością udostępnienia WIOŚ dostępu zdalnego do monitoringu wizyjnego zgodnie z zapisami art. 25 ust. 6f ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2019 r. poz. 701 z późn. m.). Awaria wystąpiła z powodu pojawienia się przepięć na linii dostarczającej zasilenie do kontenera umiejscowionego u szczytu składowiska, gdzie zainstalowane są urządzenia pełniejące łączność internetową.";

- w pkt II. w pozostałym zakresie utrzymująca zaskarżoną decyzję w mocy.

Powyższa decyzja była wynikiem następujących ustaleń faktycznych i oceny prawnej:

Wnioskiem z dnia 14 maja 2020 r. Spółka [...] zwróciła się o zastrzeżenie informacji przedłożonych podczas kontroli nr [...] prowadzonej w okresie od 16 września 2019 r. do 31 marca 2020 r. Podstawę wniosku o ograniczenie prawa dostępu do informacji o środowisku stanowiły informacje posiadające wartość handlową bądź tajemnicę przedsiębiorstwa. W związku z powyższym wniosła o zastrzeżenie następujących informacji, bądź dokumentów:

1. danych osobowych osób udzielających informacji w myśl Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. U. UE L z 2016 r. Nr 119, str. 1 z późn. zm.),

2. sposobu prowadzenia rejestru VAT opisanego na stronie 9 protokołu, jako informacji organizacyjnej,

3. metody obliczeniowej zastosowanej w celu oszacowania miąższości warstwy odpadów zdeponowanych na składowisku opisanej na stronie 9 protokołu, jako informacji technicznej,

4. wielkości powierzchni korony składowiska określonej na stronie 9 protokołu, jako informacji technicznej,

5. informacji dotyczących prowadzonych badań w zakresie procesu rozkładu biomasy zawartych na stronie 11 protokołu, jako informacji technologicznych,

6. sposobu gospodarowania odpadami o kodzie ex 19 05 03 opisanego na stronie 11 protokołu, jako informacji technologicznej,

7. sposobu gospodarowania odpadami o kodzie ex 19 05 03 w procesie odzysku R10 opisanego na stronie 13 protokołu, jaki informacji technologicznej,

8. informacji dotyczących budowy światłowodu zawartych na stronie 13 i 14 protokołu kontroli, jako informacji o wartości handlowej oraz technicznej,

9. informacji dotyczących wyników wykonywanej na koszt [...] Sp. z o.o. ekspertyzy i ocen jakości zapachowej zawartych na stronie 18 protokołu kontroli, jako informacji o wartości handlowej oraz technologicznej,

10. informacji dotyczących stosowania preparatu antyodorowego zawartych na stronie 18 protokołu kontroli, jako informacji technicznej,

11. zużycia energii, materiałów, surowców i paliw na terenie Zakładu Zagospodarowania Odpadów w [...] w 2018 oraz 2019 r. zawartych w tabeli na stronie 20 protokołu, jako informacji technologicznej,

12. sposobu zapewniania efektownego wykorzystywania energii zawartego na stronie 21-22 protokołu kontroli, jako informacji technicznej, technologicznej oraz organizacyjnej,

13. dodatkowych informacji o wytworzonych poszczególnych frakcjach odpadów o kodzie 19 12 12 zawartych na stronie 23 protokołu kontroli, jako informacji technologicznych,

14. sposobów zapobiegania powstawania odpadów, ograniczania ilości odpadów i ich negatywnego oddziaływania na środowisko zawartych na stronie 23-24 protokołu, jako informacje techniczne, technologiczne oraz organizacyjne,

15. dodatkowych informacji o ilości odpadów o kodzie 19 12 12 wytworzonych w ramach przetwarzania poszczególnych kategorii odpadów zawartych na stronie 32 protokołu kontroli, jako inflacji technologicznej,

16. informacji wynikających z przedłożonego wniosku o zmianę posiadanego PZ zawartych na stronie 33 protokołu, jako informacji technologicznej,

17. informacji dotyczących maksymalnych mocy przerobowych instalacji do kompostowania odpadów zawartych na stronie 33-34 protokołu, jako informacji technologicznych,

18. sposobu notowania wyników pomiarów temperatury i wilgotności podczas kompostowania odpadów zawarty na stronie 35 protokołu, jako informacji technicznej,

19. rodzaju podejmowanych działań zmierzających do zmniejszenia ładunku zanieczyszczeń w ściekach zawarty na stronie 46, ad. 7 protokołu, jako informacji technicznej oraz technologicznej,

20. informacji dotyczących badań laboratoryjnych wykonywanych na zlecenie [...] Sp. z o.o. zawartych na stronie 48 protokołu, jako informacji o wartości handlowej oraz technologicznej.

[...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska (dalej "[...] WIOŚ") decyzją z dnia [...] lipca 2020 r., nr [...], na podstawie art. 16 ust. 4 w zw. z art. 16 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2020 r. poz. 283 z późn. zm.; dalej "uuoś"), odmówił uwzględnienia ww. wniosku Spółki o wyłącznie z udostępnienia informacji w zakresie dotyczącym:

1. pkt 2 wniosku - sposób prowadzenia rejestru VAT opisany na str. 9 protokołu jako informacja organizacyjna (...),

2. pkt 8 wniosku - informacje dotyczące budowy światłowodu zawarte na str. 13 i 14 protokołu kontroli jako informacja o wartości handlowej oraz technicznej (...),

3. pkt 20 wniosku - informacje dotyczące badań laboratoryjnych wykonywanych na zlecenie [...] Sp. z o.o., zawartych na str. 48 protokołu jako informacje o wartości handlowej i technologicznej (...).

Uzasadniając swoje stanowisko organ I instancji wskazał na przesłankę wynikającą z art. 16 ust. 1 pkt 7 uuoś. Jego zdaniem część wnioskowanych informacji podlega ograniczeniu ze względu na tajemnicę przedsiębiorstwa. Jednakże oprócz informacji, wyłączenia których organ nie kwestionuje, w treści protokołu kontroli nr [...] zostały zamieszczone informacje, które podlegają ujawnieniu. Informacje na temat prowadzenia rejestru VAT nie dotyczą sposobu jego prowadzenia, bo taka ewidencja w ogóle nie jest prowadzana. Ponadto informacje na temat budowy i awarii światłowodu potwierdzają jedynie, że przedsiębiorca dopełnił swoich obowiązków w zakresie monitoringu wizyjnego, wynikających z przepisów ustawy. Zdaniem organu I instancji odmowie wyłączenia z udostępnienia podlegają również informacje dotyczące badań laboratoryjnych wykonywanych na zlecenie Spółki zawartych na str. 48 ww. protokołu kontroli, bowiem po zakończeniu kontroli dokonała ona weryfikacji tych danych i przysłała nowe, skorygowane zestawienie.

Od powyższej decyzji Spółka wniosła odwołanie, zarzucając jej naruszenie:

1) art. 16 ust. 1 pkt 7 uuoś w związku z art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2019 r. poz. 1010 z późn. zm.; dalej "uznk"), poprzez odmowę uwzględnienia wniosku o wyłączenie z udostępnienia informacji o środowisku w zakresie protokołu kontroli nr [...]:

- pkt 2 - sposób prowadzenia rejestru VAT zawarty na str. 9 protokołu,

- pkt 8 wniosku - informacje dotyczące budowy światłowodu zawarte na str. 13 i 14 protokołu,

- pkt 20 wniosku - informacje dotyczące badań laboratoryjnych wykonywanych na zlecenie Spółki zawarte na str. 48 protokołu,

która nastąpiła bez wskazania i wystąpienia żadnej z przesłanek pozwalających na odmowę udostępnienia informacji, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 7 uuoś, choć informacje te mają wartość handlową i są objęte tajemnicą przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 2 uznk, a wniosek Spółki o wyłączenie tych informacji z udostępnienia zawierał szczegółowe uzasadnienie dotyczące możliwości pogorszenia jej konkurencyjnej pozycji,

2) art. 7 w związku z art. 77 § 1 i w związku z art. 107 § 3 kpa, poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych czynności oraz nierozpatrzenie materiału dowodowego, a w szczególności zaniechanie rozważenia i ustalenia okoliczności potwierdzających, że informacje, o których wyłączenie z udostępnienia wnioskowała Spółka podlegają wyłączeniu z udostępnienia na podstawie uuoś.

Wobec powyższego Spółka wniosła o uchylenie decyzji organu I instancji i orzeczenie, co do istoty sprawy, poprzez uwzględnienie w całości wniosku z dnia 14 maja 2020 r. o wyłączenie z udostępnienia informacji o środowisku w zakresie ww. protokołu kontroli.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska (dalej "GIOŚ") decyzją z dnia [...] grudnia 2020 r., nr [...], w pkt I. uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej pkt 2 i pkt 8 wniosku o wyłączenie informacji z udostępnienia i orzekł o uwzględnieniu wniosku w tej części, zaś w pkt II. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy w pozostałym zakresie.

W pierwszej kolejności organ odwoławczy wskazał, że art. 16 uuoś przewiduje sytuacje, w których następuje możliwość odmowy udostępnienia informacji. Jednakże w każdym przypadku odmowy udostępnienia organy muszą każdorazowo rozważyć interes publiczny, który będzie przemawiał za udostępnieniem informacji w zestawieniu z wartościami dotyczącymi zarówno innego rodzaju interesu publicznego (np. ochrona danych przewidziana w ustawie o ochronie informacji niejawnych) jak dóbr chronionych w ramach prawa prywatnego (np. ochrona praw własności intelektualnej czy ochrona danych osobowych). Ustęp 1 pkt 7 ww. artykułu przewiduje możliwość odmowy udostępnienia informacji o wartości handlowej, w tym danych technologicznych, dostarczonych przez osoby trzecie i objętych tajemnicą przedsiębiorstwa, jeżeli udostępnienie tych informacji mogłoby pogorszyć konkurencyjną pozycję tych osób i złożyły one uzasadniony wniosek o wyłączenie tych informacji z udostępniania.

Jak podkreślił GIOŚ dla uznania, że wyjątek w danym wypadku wystąpił, konieczne jest spełnienie następujących przesłanek:

a) informacje muszą mieć nie tylko wartość handlową, ale muszą też być objęte tajemnicą przedsiębiorstwa,

b) ujawnienie przedmiotowych informacji mogłoby pogorszyć pozycję konkurencyjną przekazującego,

c) przekazujący złożył uzasadniony wniosek o nieudostępnianie informacji.

Jako podstawę prawną do określenia definicji tajemnicy przedsiębiorstwa organ odwoławczy wskazał art. 11 ust. 4 uznk i odwołał się do komentarza A. Michalaka, który w Komentarzu do art. 11 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji pod red. M. Zdyb, Lex 2011, podał, że na gruncie obecnie obowiązującego art. 11 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, ochronie podlega każda informacja bez względu na jej charakter, a więc informacja handlowa, techniczna, technologiczna lub organizacyjna. W związku z powyższym ochronie podlega w szczególności informacja technologiczna (np. sposoby produkcji, system sprawdzania jakości), informacja techniczna (np. projekty nieopatentowanych rozwiązań technicznych, modele rozwiązań technicznych), informacja handlowa (np. lista dostawców, klientów, plany wydania książki przez wydawnictwo), informacja organizacyjna (np. prognozy sprzedaży, system dystrybucji, procedury wewnętrzne, zasady organizacji i zarządzania, wynagrodzenia wypłacane pracownikom) (orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 3 grudnia 2014 r., Ill SO 8/14).

Do uznania, że dane informacje powinny być wyłączone z udostępniania, konieczne jest udowodnienie, dlaczego ich ujawnienie mogłoby pogorszyć konkurencyjną pozycję przekazującego. Fakt ten - podobnie jak pozostałe przesłanki utajnienia informacji - powinien być wykazany przede wszystkim we wniosku zainteresowanego o wyłączenie informacji z udostępniania, a potem także w decyzji odmawiającej udostępnienia informacji.

Organ II instancji podkreślił, iż zastrzeżenie tajemnicy stanowi wyjątek od zasady jawności i z tego względu organ nie może polegać wyłącznie na oświadczeniu przedsiębiorcy, co do jej istnienia, ale powinien samodzielnie dokonać oceny złożonego przez przedsiębiorcę zastrzeżenia pod kątem istnienia tajemnicy przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów ustawy o zwalczeniu nieuczciwej konkurencji. Złożone zastrzeżenie może stać się skuteczne dopiero w sytuacji, gdy podmiot zobowiązany do ujawnienia informacji, po przeprowadzeniu stosownego badania, pozytywnie przesądzi, że zastrzeżone informacje mają charakter tajemnicy przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 4 ww. ustawy. Jeżeli w wyniku weryfikacji okaże się, że zastrzeżona informacja nie stanowi tajemnicy przedsiębiorstwa, to zadeklarowane zastrzeżenie staje się bezskuteczne.

W opinii GIOŚ bezspornym jest, że Spółka we wniosku z 14 maja 2020 r. wyjaśniła jaki wpływ na jej wartość rynkową może mieć udostępnienie informacji, które w jej ocenie stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa, a tym samym posiadają również wartość handlową. Niemniej w ocenie organu niemożliwym jest zastrzeżenie protokołu kontroli w całości, a jedynie jego części zawierającej dane podlegające ochronie.

Zgodnie z treścią art. 18 pkt 3 uuoś, art. 16 ust. 1 pkt 4 - 7 i 10 tej ustawy nie stosuje się, jeżeli informacja dotyczy rodzaju odpadów i ilości wytwarzanych odpadów oraz miejsc ich wytwarzania. Powyższy artykuł reguluje tak zwany "wyjątek od wyjątku" - określa sytuacje, w których wyjątków nie ma. Zasadą jest bowiem jawność informacji dotyczących środowiska i jego ochrony, wyjątkiem - wyłączenie z udostępniania pewnych informacji, a wyjątkiem od wyjątku zakaz wyłączenia z udostępniania pewnych informacji. W myśl ww. przepisu informacji nie można odmówić, nawet jeśli stwierdzi się występowanie jednego z następujących wyjątków: ochrona danych statystycznych, ochrona danych osobowych, ochrona dokumentów lub danych dostarczonych dobrowolnie przez osoby trzecie, ochrona dokumentów lub danych, których dostarczenie mogłoby spowodować zagrożenie stanu środowiska, ochrona danych o wartości handlowej, ochrona informacji o przedsięwzięciach realizowanych na terenach zamkniętych. Reasumując chodzi o informacje dotyczące emisji do środowiska, bez których ustalenie rzeczywistego stanu środowiska lub jego poszczególnych elementów może być niezwykle trudne lub wręcz niemożliwe.

Organ odwoławczy podzielił pogląd organu I instancji, że informacje zawarte w pkt 20 wniosku, tj. informacje dotyczące badań laboratoryjnych wykonywanych na zlecenie Spółki zawarte na str. 48 protokołu kontroli nr [...] nie posiadają wartości handlowej lub technologicznej, a tym samym nie są również tajemnicą przedsiębiorstwa. W wyniku analizy akt sprawy stwierdził, że nie zawierają one informacji na temat aktualnych danych z wykonanych pomiarów parametrów. Ponadto GIOŚ wskazał, że po zakończonej kontroli Spółka dokonała weryfikacji danych, o których mowa w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2017 r. w sprawie jednostkowych stawek opłat za korzystanie ze środowiska (Dz. U. z 2017 r. poz. 2490 z póżn. zm.) i przysłała nowe zestawienia.

Wobec tego GIOŚ uznał za bezsporne, że na podstawie nieaktualnych informacji nie ma możliwości ustalenia strategii i ewentualnych przyszłych zachowań na rynku gospodarowania odpadami przez Spółkę. Wbrew twierdzeniom Spółki, nie sposób wyprowadzić wniosku, jakoby odmowa uwzględnienia przez organ I instancji wniosku, o wyłącznie powyższych informacji z udostępnienia w ww. części mogłaby bezpośrednio wpłynąć na rentowność Spółki. Tym samym nie można uznać, iż informacje, które znajdują się na str. 48 nr [...], zawierają treści mające wartość handlową i technologiczną, w związku z powyższym nie stanowią informacji podlegających ochronie.

Ponadto organ odwoławczy za słuszne uznał stanowisko organu I instancji o zastrzeżeniu treści zawartych w protokole kontroli nr [...] dotyczących pkt 1, pkt 3, pkt 4, pkt 5, pkt 6, pkt 7, pkt 9, pkt 10, pkt 11, pkt 12, pkt 13, pkt 14, pkt 15, pkt 16, pkt 17, pkt 18, pkt 19 wniosku, bowiem obejmują one informacje techniczne, technologiczne i handlowe.

Jednakże w ocenie GIOŚ informacje zawarte w pkt 2 wniosku - sposób prowadzenia rejestru VAT opisany na str. 9 protokołu kontroli nr [...], tzn. fragment: "nie jest prowadzony rejestr faktur VAT dla poszczególnych kodów odpadów, stąd niemożliwym było udostępnienie rejestru wyłącznie dla kodów wskazanych w piśmie WIOŚ", stanowi tajemnicę przedsiębiorstwa, ponieważ informuje o organizacji i zarządzaniu Spółki, jej procedurze wewnętrznej. Organ odwoławczy podzielił zatem stanowisko Spółki, zgodnie z którym ten fragment protokołu kontroli zawiera informacje, do których dostęp przez podmioty konkurencyjne umożliwi im poznanie rozwiązań organizacyjnych zastosowanych w Spółce. Wiedza ta umożliwi podmiotom konkurencyjnym dla Spółki zastosowanie podobnych rozwiązań w poprawie funkcjonowania przedsiębiorstwa, które mogą tym samym poprawić ich konkurencyjność względem Spółki i wpłynąć bezpośrednio na jej rentowność. W opinii GIOŚ informacje zawarte na str. 9 protokołu kontroli nr [...], o których mowa powyżej posiadają wartość handlową, organizacyjną a ich ujawnienie narusza interes przedsiębiorcy.

Ponadto, zdaniem organu odwoławczego, zastrzeżeniu winna podlegać część protokołu kontroli nr [...] dotycząca pkt 8 wniosku - informacje dotyczące budowy światłowodu zawarte w tytule: Zdalny dostęp do wizyjnego systemu monitoringu miejsc magazynowania i przetwarzania odpadów na str. 14 i str. 13, tj. fragment: "Pismem z dnia 3 grudnia 2019 r. [...] Sp. z o.o. poinformowała WIOŚ w [...], iż w dniu [...] listopada 2019 r. uległ awarii światłowód, którego budowa odbywała się w okresie sierpień-październik 2019 r. Budowa światłowodu spowodowana była koniecznością udostępnienia WIOŚ dostępu zdalnego do monitoringu wizyjnego zgodnie z zapisami art. 25 ust. 6f ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2019 r. poz. 701 z późn. zm.). Awaria wystąpiła z powodu pojawienia się przepięć na linii dostarczającej zasilenie do kontenera umiejscowionego u szczytu składowiska, gdzie zainstalowane są urządzenia zapewniające łączność internetową.". Omawiane fragmenty zawierają informacje o wartości handlowej i technicznej, tj. wiadomości o powodzie awarii i miejsca, w którym usytuowane są urządzenia zapewniające łączność internetową. Rozpowszechnianie tych informacji może narazić Spółkę na straty, bowiem posiadają modele rozwiązań technicznych.

Zdaniem organu II instancji, argumentacja Spółki o wyłączenie informacji z udostępnienia w części dotyczącej pkt 2 i pkt 8 wniosku z dnia 14 maja 2020 r., została wyczerpująco i przekonująco uzasadniona. Bezspornym jest, że wniosek w ww. częściach został uzasadniony nie tylko w kontekście formalnym, lecz także merytorycznym. Ochrona słusznego interesu Spółki (ochrona tajemnicy przedsiębiorstwa, w interesie konkurencyjności) w kontekście publicznego interesu (realizacja dostępu do istotnych informacji o środowisku i jego ochronie, jako instrument wspierający ochronę środowiska) wydaje się słuszną. Tym samym GIOŚ stanął na stanowisku, że w niniejszej sprawie zachodzi sytuacja, w której zachowanie treści protokołu kontroli nr [...] w części, tj. pkt 1, pkt 2, pkt 3, pkt 4, pkt 5, pkt, 6, pkt 7, pkt 8, pkt 9, pkt 10, pkt 11, pkt 12, pkt 13, pkt 14, pkt 15, pkt 16, pkt 17 pkt 18 i pkt 19 zawartego we wniosku z dnia 14 maja 2020 r., w tajemnicy ma większą doniosłość niż racje przemawiające za udostępnieniem.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła Spółka w części dotyczącej pkt II decyzji, tj. w zakresie, w jakim organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] lipca 2020 r. odmawiającą uwzględnienia wniosku o wyłączenie z udostępniania informacji o środowisku w części dotyczącej pkt 20 wniosku.

Spółka zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie:

1) art. 16 ust. 1 pkt 7 uuoś w związku z art. 11 ust. 2 uznk, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i odmowę uwzględnienia wniosku skarżącej o wyłączenie z udostępnienia informacji o środowisku w zakresie protokołu kontroli nr [...] w odniesieniu do pkt 20 wniosku (informacje dotyczące badań laboratoryjnych wykonywanych na zlecenie skarżącej zawarte na str. 48 protokołu), pomimo spełnienia przez zastrzeganą informację przesłanek wymienionych w art. 16 ust. 1 pkt 7 uuoś, w tym mimo okoliczności, że informacja ta ma wartość handlową i jest objęta tajemnicą przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 2 uznk, a wniosek skarżącej o wyłączenie tych informacji z udostępniania zawierał szczegółowe uzasadnienie dotyczące możliwości pogorszenia jej pozycji konkurencyjnej;

2) art. 7 w związku z art. 77 § 1 i w związku z art. 107 § 3 kpa, poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych czynności oraz nierozpatrzenie materiału dowodowego, a w szczególności zaniechanie szczegółowego rozważenia i ustalenia okoliczności potwierdzających, że informacje, o których wyłączenie z udostępniania wnioskowała skarżąca, podlegają wyłączeniu z udostępniania na podstawie przepisów uuoś.

Z uwagi na powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej pkt II decyzji oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych.

Odnosząc się do treści art. 16 ust. 1 pkt 7 uuoś Spółka wskazała, że w literaturze pojęcie "wartości handlowej" ma z natury rzeczy subiektywny charakter. Ustawodawca, chcąc ułatwić władzy publicznej dokonanie oceny, wskazuje, że mogą to być m.in. dane technologiczne, jeśli ich ujawnienie mogłoby pogorszyć konkurencyjną pozycje zastrzegającego. Jednak ustawodawca bynajmniej nie utożsamia pojęcia informacji o wartości handlowych z danymi technologicznymi, o czym świadczy sposób zredagowania tego przepisu. Dane technologiczne to tylko jeden z przy kładów informacji które mogą mieć wartość handlową, jednak również inne informacje mogą być zaliczone do tej kategorii, jeśli ich ujawnienie mogłoby pogorszyć pozycję konkurencyjną zastrzegającego.

Pojęcie tajemnicy przedsiębiorstwa, do którego odwołuje się art. 16 ust. 1 pkt 7 uuoś, ustawodawca również nie zawęził jedynie do informacji technicznych, technologicznych czy organizacyjnych, ale zalicza do nich również "inne informacje posiadające wartość gospodarczą", co wskazuje, że jako tajemnica przedsiębiorstwa mogą być traktowane również inne dane, jeśli tylko posiadają wartość gospodarczą. Samo pojęcie "wartości gospodarczej" także nie zostało dookreślone przez ustawodawcę. W doktrynie wskazuje się, że poufna informacja, o której mowa w art. 11 ust. 2 uznk musi mieć przynajmniej minimalną wartość gospodarczą, przy czym wartość taka, w zależności od okoliczności, może mieć zarówno charakter majątkowy jak i niemajątkowy, natomiast jako pomocny miernik dla oceny istnienia wartości gospodarczej danej informacji można wskazać interes uprawnionego:

Biorąc powyższe pod uwagę skarżąca stwierdziła, że również informacje o charakterze innym, niż techniczne czy technologiczne, mogą mieć wartość gospodarczą dla przedsiębiorcy, który uzna za zasadne ich ochronę jako informacji poufnych, niepodlegających ujawnieniu.

W ocenie Spółki, informacje, których dotyczył pkt 20 ww. wniosku, spełniają wszystkie przesłanki wymienione w art. 16 ust. 1 pkt 7 uuoś, a w konsekwencji również powinny podlegać wyłączeniu z udostępniania.

Jak podkreśliła skarżąca, zastrzegane informacje dotyczące pomiarów parametrów odpadów powiązane były z jej strategią nakierowaną na spełnienie przez odpady parametrów z § 3 ust. 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2017 r., w sprawie jednostkowych stawek opłat za korzystanie ze środowiska, co daje jej możliwość stosowania obniżonej (0,25) jednostkowej stawki opłaty za umieszczenie odpadów na składowisku. We fragmencie, odnośnie którego organy odmówiły wyłączenia go z udostępniania, wskazano wprost na przedziały wartości tych parametrów osiągane przez skarżącą. W przypadku tego typu danych w ocenie Spółki mamy więc do czynienia z informacją technologiczną i handlową o istotnej wartości gospodarczej dla Spółki i jej konkurentów.

Informacje, o których wyłączenie z udostępniania wniosła skarżąca, spełniają jej zdaniem przesłanki uznania za tajemnicę przedsiębiorstwa określone w art. 11 ust. 2 uznk, tj. stanowią informacje organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji oraz nie są łatwo dostępne dla takich osób, a przy tym skarżąca podjęła, przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich w poufności. Powyższe przesłanki zostały spełnione w sposób łączny.

Ponadto, zdaniem Spółki, konieczności wyłączenia tego typu informacji z udostępniania wcale nie niweczy okoliczność, że dane te okazały się następnie nieaktualne. Zastrzegane w pkt 20 wniosku informacje rzeczywiście są nieaktualne i zostały poprawione, co zostało w odpowiedni sposób wyjaśnione przez skarżącą i przyjęte przez organ. Nadal jednak utrzymanie poufności tych informacji pozostaje w interesie skarżącej, natomiast ich udostępnienie może pogorszyć jej pozycję konkurencyjną i narazić ją na szkodę. Choć bowiem udostępnienie nieaktualnych danych nie dawałoby uzyskującemu je podmiotowi żadnej rzetelnej informacji o środowisku, jednak niewątpliwie tworzyłoby przewagę konkurencyjną dla innych przedsiębiorców z branży gospodarki odpadami. Takie wybiórcze, oderwane od kontekstu, nie poprawione w tym samym miejscu informacje, w razie ich udostępnienia mogą z dużą dozą prawdopodobieństwa działać na niekorzyść skarżącej, w tym przełożyć się nie tylko na utratę renomy, ale również doprowadzić do strat finansowych po jej stronie.

Jak zauważyła skarżąca, art. 16 ust. 1 pkt 7 uuoś nie ogranicza rodzaju wyłączanych z udostępnienia informacji jedynie do danych technologicznych. Podobnie, informacja chroniona jako tajemnica przedsiębiorstwa nie musi mieć charakteru informacji technologicznej, konieczne jest jedynie, aby informacja posiadała wartość gospodarczą. Nawet więc, jeśli zastrzegane w pkt 20 wniosku informacje nie były aktualne, to jednak fakt, że ich ujawnienie może mieć wpływ na pozycję konkurencyjną skarżącej powoduje, że nie sposób odmówić możliwości wyłączenia ich z udostępniania na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 7 uuoś. Skarżąca podkreśliła, że wskazane informację powinny podlegać zastrzeżeniu nie tylko w sytuacji, gdyby były aktualne, lecz może nawet tym bardziej w sytuacji, gdy aktualne i rzetelne nie są, ponieważ ich ujawnienie stawia skarżącą w niekorzystnym świetle i - mimo jej prawidłowego postępowania - może stać się podstawą nieuczciwych praktyk rynkowych konkurentów, osłabiając jej pozycję konkurencyjną.

Wobec tego, zdaniem skarżącej, organy obu instancji niewłaściwie oceniły spełnienie przez informację wskazaną w pkt 20 wniosku przesłanek, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 7 uuoś, a przede wszystkim skutków ujawnienia tych informacji dla Spółki.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Ochrony Środowiska wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.; dalej "ppsa"), sąd administracyjny kontroluje legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia administracyjnego pod względem jego zgodności z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa w dacie jego wydania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a ppsa. Zgodnie bowiem z art. 145 § 1 pkt 1 ppsa sąd ma obowiązek uwzględnienia skargi i wyeliminowania z obrotu prawnego aktu administracyjnego, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Rozpoznając niniejszą sprawę według wskazanych wyżej kryteriów, Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Materialnoprawną podstawę kontrolowanej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2020 r., poz. 283 z późn zm.).

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy, władze publiczne mogą odmówić udostępnienia informacji o środowisku i jego ochronie po rozważeniu interesu publicznego przemawiającego za udostępnieniem informacji w konkretnym przypadku, jeżeli udostępnienie tych informacji może naruszyć ochronę informacji o wartości handlowej, w tym danych technologicznych, dostarczonych przez osoby trzecie i objętych tajemnicą przedsiębiorstwa, jeżeli osoby te złożyły wniosek o wyłączenie tych informacji z udostępniania, zawierający szczegółowe uzasadnienie dotyczące możliwości pogorszenia ich pozycji konkurencyjnej.

Powyższy wyjątek wyłączenia udostępnienia informacji ma charakter szczególny, gdyż do jego zastosowania niezbędne jest łączne spełnienie trzech warunków. Po pierwsze, informacja musi pochodzić od podmiotu wnoszącego o jej wyłączenie z powszechnej dostępności, z podaniem motywów uzasadniających takie wyłączenie. Po drugie, informacja musi posiadać wartość handlową, która objęta jest tajemnicą przedsiębiorstwa i po trzecie konieczne jest wykazanie, że ujawnienie tych informacji mogłoby pogorszyć pozycję konkurencyjną podmiotu przekazującego informację. W każdym przypadku władze publiczne dysponujące taką informacją powinny dokonać jej weryfikacji zarówno pod kątem zgłoszenia zastrzeżenia do jej udostępnienia, jak i wskazanych przesłanek. Należy przy tym zauważyć, że pojęcie "wartości handlowej" ma z natury rzeczy subiektywny charakter. Ustawodawca, chcąc ułatwić władzy publicznej dokonanie oceny, wskazuje, że mogą to być m.in. dane technologiczne, jeśli ich ujawnienie mogłoby pogorszyć konkurencyjną pozycję zastrzegającego. Przykładowo, w literaturze przedmiotu podkreśla się, że "organ – bez naruszania tajemnicy skarbowej – może udostępnić dane o rocznej wielkości wydobycia ze wskazanych złóż, jednak bez wskazywania czy potwierdzania danych o przedsiębiorcach eksploatujących owe złoża" (B. Michalak, Informacja o środowisku, a tajemnica skarbowa, NZS 2009, nr 6, s. 100). Jest to jednak tylko jeden z przykładów, niewyłączający możliwości objęcia ochroną również innych danych (zob. komentarz do art. 16 Gruszecki K., Komentarz do ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, wyd. III, Opublikowano: LEX/el. 2020). Jednak powszechnie przyjmuje się, że informacja ma charakter technologiczny, kiedy dotyczy najogólniej rozumianych sposobów wytwarzania, formuł chemicznych, wzorów i metod działania. Z kolei informacja handlowa obejmuje, najogólniej ujmując, całokształt doświadczeń i wiadomości przydatnych do prowadzenia przedsiębiorstwa, nie związanych bezpośrednio z cyklem produkcyjnym (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 października 2000 r., I CKN 304/00). Innymi słowy, jak wskazał organ odwoławczy, cytując orzeczenie Sądu Najwyższego z 3 grudnia 2014 r. (III SO 8/14), ochronie podlega informacja handlowa, np. lista dostawców, klientów, plany wydania książki przez wydawnictwo; informacja techniczna np. projekty nieopatentowanych rozwiązań technicznych, modele rozwiązań technicznych; informacja technologiczna np. sposoby produkcji, system sprawdzania jakości; informacja organizacyjna np. prognozy sprzedaży, system dystrybucji, procedury wewnętrzne, zasady organizacji i zarządzania, wynagrodzenia wypłacane pracownikom. Ewentualnie inne informacje posiadające wartość gospodarczą, gdy wpływają na wartość przedsiębiorstwa w obrocie gospodarczym lub mają znaczenie w działalności gospodarczej osoby uprawnionej lub osoby trzeciej. Ponadto ocena czy rzeczywiście informacja mogłaby pogorszyć konkurencyjność podmiotu musi być obiektywnie uprawdopodobniona. Nie wystarczy zatem subiektywne przekonanie podmiotu, iż taki skutek hipotetycznie może nastąpić. Odmowa udzielenia informacji ma charakter wyjątkowy. Jest wyjątkiem uzasadniającym niezrealizowanie prawa gwarantowanego konstytucyjnie, wobec czego przyczyny ją uzasadniające nie powinny być interpretowane w sposób rozszerzający.

Zdaniem skarżącej wskazane w pkt 20 wniosku z dnia 14 maja 2020 r. informacje dotyczące badań laboratoryjnych wykonywanych na jej zlecenie zawarte na str. 48 ww. protokołu mają wartość handlową i są objęte tajemnicą przedsiębiorstwa, a w konsekwencji powinny podlegać wyłączeniu z udostępnienia.

Natomiast w ocenie organu powyższe informacje nie posiadają wartości handlowej lub technologicznej, a tym samym nie stanowią również tajemnicy przedsiębiorstwa. Nieaktualne informacje nie mogą być bowiem podstawą ustalenia strategii i ewentualnych przyszłych zachowań na rynku gospodarowania odpadami przez Spółkę.

Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się zatem do ustalenia, czy dane i informacje zawarte w protokole kontroli nr [...] stanowią informacje o wartości handlowej, które objęte są tajemnicą przedsiębiorstwa.

Celem zdefiniowania tajemnicy przedsiębiorstwa w znaczeniu nadanym przez art. 16 ust. 1 pkt 7 uuoś, zarówno orzecznictwo sądowoadministracyjne, jak i doktryna, odwołują się do definicji legalnej "tajemnicy przedsiębiorstwa" zawartej w art. 11 ust. 2 uznk. Powyższy przepis stanowi, że przez "tajemnicę przedsiębiorstwa" rozumie się informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób, o ile uprawniony do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi podjął, przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich poufności. W myśl przywołanej definicji do objęcia danej informacji tajemnicą przedsiębiorstwa konieczne jest zatem spełnienie trzech warunków łącznie - stwierdzenia, że dane informacje mają charakter techniczny, technologiczny, handlowy, organizacyjny przedsiębiorstwa lub wartość gospodarczą, nie zostały ujawnione do wiadomości publicznej, a także podjęto w stosunku do nich niezbędne działania w celu zachowania poufności.

W doktrynie przyjmuje się, że ze stanem poufności będziemy mieli do czynienia tylko wtedy, gdy przedsiębiorca kontroluje liczbę i charakter osób mających dostęp do określonych informacji (E. Nowińska, M. Du Vail, Komentarz do ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, Warszawa 2013 r.). Informację można uznać za tajemnicę przedsiębiorstwa kiedy przedsiębiorca ma wolę by pozostała ona tajemnicą dla pewnych kół odbiorców, konkurentów i wola ta musi być dla innych osób rozpoznawana (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 września 2001 r., I CKN 1159/00, OSNC 2002, Nr 5, poz. 67). Objęcie określonych informacji tajemnicą przedsiębiorstwa wymaga, aby przedsiębiorca podjął działania zmierzające do wyeliminowania możliwości ich dotarcia do osób trzecich w normalnym toku zdarzeń, bez konieczności podejmowania szczególnych starań (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 czerwca 2003 r., IV CKN 211/01).

Reasumując, zastrzeżenie poufności informacji może być uznane za usprawiedliwione wówczas, gdy łącznie spełnione zostaną warunki, o których mowa w ww. przepisie, a mianowicie, że informacja ma charakter techniczny, technologiczny, organizacyjny lub jest inną informacją przedstawiającą wartość gospodarczą - co w tym zakresie odwołuje się do komercyjnego aspektu tajemnicy przedsiębiorstwa i oznacza, że chodzi o taką informację (o co najmniej minimalnej lub potencjalnej wartości), której wykorzystanie przez innego przedsiębiorcę zaoszczędzi mu wydatków lub zwiększy zyski - nie została ujawniona do wiadomości publicznej i podjęte zostały w stosunku do niej przez przedsiębiorcę działania zmierzające do zachowania jej poufności (zob. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2016 r., II GSK 1922/15, z dnia 11 stycznia 2017 r., II GSK 3487/15, z dnia 11 stycznia 2017 r., II GSK 2922/15).

Należy podkreślić, że w celu zastosowania ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa z art. 11 ust. 2 uznk nie jest wystarczające jedynie spełnienie przesłanki formalnej w postaci podjęcia działań przez przedsiębiorcę mających zachować informację w poufności. Aby określone informacje mogły zostać objęte tajemnicą przedsiębiorcy muszą, ze swojej istoty dotyczyć kwestii, których ujawnianie obiektywnie mogłoby negatywnie wpłynąć na sytuację przedsiębiorcy (informacje takie muszą mieć choćby minimalną wartość) z wyłączeniem informacji, których upublicznienie wynika np. z przepisów prawa (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 stycznia 2014 r., I OSK 2112/13). Informacja ta musi mieć zatem charakter informacji technicznej, technologicznej, organizacyjnej przedsiębiorstwa lub innej informacji posiadającej wartość gospodarczą, gdyż wykładnia językowa art. 11 ust. 2 uznk wiąże tajemnicę przedsiębiorcy z jej wartością gospodarczą. Świadczy o tym brzmienie tego przepisu, w szczególności zwrot "inne informacje posiadające wartość gospodarczą". Gdyby zaś ustawodawca nie wiązał tajemnicy przedsiębiorcy z wartością gospodarczą informacji, wówczas przepis nie posługiwałby się słowem "inne". Powyższe wskazuje, że ustawodawca wyróżnia informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa z uwagi na ich walor z perspektywy wartości gospodarczej dla przedsiębiorcy. Informacja, objęta manifestacją przedsiębiorcy musi być tego rodzaju, że ma obiektywnie charakter informacji technicznej, technologicznej, organizacyjnej lub innej posiadającej realnie określoną wartość gospodarczą, wykluczającą możliwość udostępnienia informacji (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2017 r., I OSK 2347/15). Wartość gospodarczą posiadają dla przedsiębiorcy te dane, które świadczą o prowadzonej przez firmę polityce finansowej, obrazują jej zobowiązania względem kontrahentów, dotyczą wierzytelności, odnoszą się do inwestycji czy oszczędności. Wartość gospodarczą mają więc wszelkie informacje, które dotyczą szeroko rozumianego gospodarowania przez firmę jej mieniem, w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Do tajemnicy przedsiębiorstwa, o której mowa jest w ww. przepisie, zalicza się wiadomości dotyczące sposobów produkcji, planów technicznych, metod kontroli jakości, wzorów użytkowych i przemysłowych, patentowanych wynalazków, informacje związane z działalnością marketingową, z pozyskiwaniem surowców, organizowaniem rynków zbytu czy informacje odnoszące się do struktury organizacyjnej, zasad finansowania działalności, wysokości wynagrodzeń pracowników, poufne know-how o charakterze produkcyjnym i handlowym. Nie można natomiast w świetle regulacji art. 11 ust. 2 uznk uznać za tajemnicę przedsiębiorstwa informacji, które mogą być uzyskane przez podmiot zainteresowany w zwykłej i dozwolonej drodze. W rezultacie, interpretując wskazany wyżej artykuł można powiedzieć, że tajemnicę przedsiębiorstwa stanowi poufna informacja posiadająca wartość gospodarczą, a w szczególności informacja techniczna, technologiczna lub organizacyjna (por. A. Michalak, Komentarz do art. 11 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, w: M. Sieradzka (red.), M. Zdyb (red.), A. Michalak, M. Mioduszewski, J. Raglewski, J. Rasiewicz, J. Sroczyński, M. Szydło, Marek, M. Wyrwiński. Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Komentarz, wyd. II, WK 2016). Podobnie w tej kwestii wypowiedział się również Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 7 marca 2003 r., I CKN 89/01 (publ. LEX nr 583717). Dla odmówienia udostępnienia danej informacji ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy spełnione więc muszą być przesłanki formalne i materialne (zob. I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Warszawa 2016, s. 118-119; wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 kwietnia 2013 r., I OSK 192/13; czy z dnia 29 kwietnia 2016 r., I OSK 2490/14). W rezultacie powyższego sąd administracyjny jest władny badać, czy utajnione przez organ informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorcy, zarówno w jej aspekcie formalnym, jak i materialnym. Tajemnica przedsiębiorcy winna być oceniana w sposób obiektywny, oderwany od woli danego przedsiębiorcy, w przeciwnym wypadku kontrola sądowa w tym zakresie byłaby iluzoryczna (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 stycznia 2018 r., I OSK 549/16).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy zauważyć należy, że wskazane w pkt 20 wniosku z dnia 14 maja 2020 r. informacje dotyczące badań laboratoryjnych wykonywanych na zlecenie [...] Sp. z o.o. zawarte na stronie 48 protokołu kontroli nr [...] zawierają nieaktualne dane z wykonywanych pomiarów parametrów odpadów. Skarżąca po zakończonej kontroli dokonała weryfikacji tych danych, stosownie do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2017 r. w sprawie jednostkowych stawek opłat za korzystanie ze środowiska (Dz. U. z 2017 r. poz. 2490 z póżn. zm.), przesyłając nowe zestawienia.

Biorąc powyższe pod uwagę, zdaniem Sądu, danym zawartym na stronie 48 protokołu kontroli nie można przypisać charakteru informacji technicznej, technologicznej, organizacyjnej lub innej posiadającej realnie określoną wartość gospodarczą. Na podstawie nieaktualnych informacji brak jest bowiem możliwości ustalenia strategii i ewentualnych przyszłych zachowań skarżącej na rynku gospodarowania odpadami. Wbrew argumentom skargi nie sposób przyjąć, że udostępnienie danych, objętych pkt 20 wniosku, może mieć wpływ na rentowność działalności prowadzonej przez Spółkę. Na podstawie nieaktualnych informacji nie sposób również wyprowadzić jakichkolwiek wniosków, co do możliwości ich wykorzystania przez inne podmioty, w sposób mogący pogorszyć pozycję konkurencyjną skarżącej i narazić ją na szkodę. Trudno zatem uznać, jak chce skarżąca, że udostępnienie nieaktualnych danych dawałoby uzyskującemu je podmiotowi przewagę konkurencyjną wobec innych przedsiębiorców z branży gospodarki odpadami. Bezzasadne tym samym okazało się stanowisko Spółki, że wybiórcze, oderwane od kontekstu i nie poprawione informacje, w razie ich udostępnienia mogą działać na jej niekorzyść, w tym na utratę przez nią renomy oraz powodując straty finansowych po jej stronie.

Wobec powyższego, brak jest podstaw do uznania, iż informacje dotyczące badań laboratoryjnych wykonywanych na zlecenie [...] Sp. z o.o. zawarte na stronie 48 protokołu stanowią objęte tajemnicą przedsiębiorstwa informacje o wartości handlowej.

Prawidłowo również w ocenie Sądu, organ odwoławczy stwierdził, że należy zastrzec treści zawarte w protokole kontroli nr [...] w części dotyczącej od pkt 1 do pkt 19 wniosku z 14 maja 2020 r., z uwagi na to, że obejmują one informacje techniczne, technologiczne i handlowe. Wskazane dane nie są ani powszechnie ani publicznie znane, a ich udostępnienie umożliwi podmiotom konkurencyjnym zdobyć lub zwiększyć przewagę konkurencyjną względem Spółki i wpłynąć bezpośrednio na jej rentowność. Ujawnienie tych informacji naruszyłoby interes przedsiębiorcy.

Podkreślić też należy, że oceniając sporne kwestie organ odwoławczy nie kierował się wyłącznie intencją skarżącej jako przedsiębiorcy, ale przede wszystkim, wziął pod uwagę kryteria obiektywne, jako stanowiące dla organów administracji państwowej dyrektywę postępowania. W przeciwnym razie tajemnicą przedsiębiorcy byłoby wszystko, co arbitralnie za nią uznałby sam podmiot gospodarczy (wnioskujący). Mogłoby dojść do sytuacji, że większość informacji wynikających z protokołów kontroli przeprowadzanych przez organy ochrony środowiska byłaby obejmowana wnioskami przedsiębiorców o wyłączenie z udostępniania, rozumianych przez podmioty prowadzące działalność gospodarczą jako informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa, a szerzej informację o wartości handlowej. Ochrona słusznego interesu strony (ochrona tajemnicy przedsiębiorstwa w interesie konkurencyjności) w kontekście interesu publicznego (realizacja dostępu do istotnych informacji o środowisku i jego ochronie, jako instrument wspierający ochronę środowiska), została oceniona jako słuszna w zakresie, w którym uwzględniono wniosek skarżącej, zaś w pozostałym przypadku takiej słuszności jej odmówiono.

Z uwagi na powyższe, Sąd uznał zarzuty skargi i przytoczoną na ich poparcie argumentację za nieuzasadnioną. Organ odwoławczy – wbrew twierdzeniu skarżącej – dokonał dogłębnej oceny materiału dowodowego sprowadzającej się do przekonania, że odmowa zastrzeżenia informacji w zakresie pkt 20 wniosku jest zasadna. Efektem tej oceny było prawidłowe ustalenie stanu faktycznego i uznanie, że wskazane wyżej informacje nie stanowią objętych tajemnicą przedsiębiorstwa informacji o wartości handlowej. Bez wątpienia organ wyjaśnił stronie powody niekorzystnego dla niej rozstrzygnięcia. Tym samym zaskarżona decyzja została wydana z poszanowaniem przepisów postępowania, w tym art. 7 i art. 77 § 1 kpa. W sposób wyczerpujący został zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, przy przeprowadzeniu koniecznych czynności wyjaśniających, zaś ocena okoliczności sprawy wyrażona w zaskarżonej decyzji została sformułowana zgodnie z wymogiem art. 107 § 3 kpa.

Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 151 ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.