Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 527/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2012-02-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 260, art. 246 par. 1pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

I SA/Lu 527/11 POSTANOWIENIE Dnia 23 lutego 2012 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.I. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2004 rok - w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od wpisu od skargi postanawia: - odmówić A. I. przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

I SA/Lu 527/11

UZASADNIENIE

W toku postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [..], A. I. wezwana do opłacenia wpisu od skargi, wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie wpisu od skargi.

W uzasadnieniu wniosku PPF podała, że jej małżonek T. I. prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług transportowych, z której to w miesiącu czerwcu 2011 r. osiągnął dochód w wysokości [...] (przychód [..]-koszty [...]), w lipcu 2011 r. jego firma wykazała stratę [...] (przychód [...] – koszty[...], zaś w sierpniu dochód firmy wyniósł [...] Skarżąca podała również, że dochód z prowadzonej przez męża działalności "został zaangażowany w prowadzoną działalność gospodarczą oraz przeznaczony na utrzymanie gospodarstwa domowego". Sama skarżąca A. otrzymuje emeryturę w wysokości [...]

Skarżąca podała również, że posiadają kredyt obrotowy – [...] oraz że koszty związane z utrzymaniem gospodarstwa domowego (opłaty za prąd, wodę, wyżywienie) to ok. [...] miesięcznie. Ponieważ A. I. choruje na astmę oskrzelową i reumatoidalne zapalenie stawów, to małżonkowie ponoszą w związku z tym duże koszty leczenia oraz zakupu leków.

Na koniec stwierdziła, że nie posiada żadnych wolnych środków, ani oszczędności, które umożliwiły by jej opłacenie wpisu.

Z formularza PPF wynikało ponadto, ze małżonkowie I. posiadają nieruchomość rolną [...] i bazę w Ł. przy ul. [...].

Postanowieniem z dnia 17 października 2011 r. Referendarz sądowy odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy / k. 63 /.

Od powyższego postanowienia A. I. wniosła sprzeciw, powtarzając w jego uzasadnieniu argumentację zawartą we wniosku PPF.

W odpowiedzi na wezwanie do złożenia dodatkowych informacji nadesłane zostały:

- pismo z 12 stycznia 2012 r. zawierające dodatkowe wyjaśnienia odnośnie kosztów utrzymania małżonków, z wyszczególnieniem kwot wydatków oraz ich dwóch psów do pilnowania posesji,

- kserokopie: rachunków za gaz z miesięcy wrzesień-grudzień 2011 r., za wodę oraz za wywóz śmieci,

- wyciągi z prowadzonych ksiąg za miesiące od września do października, z których wynika, że w miesiącu wrześniu 2011 r. firma skarżącego nie osiągnęła dochodu, lecz wykazała stratę [...],w październiku osiągnęła dochód [...], a w listopadzie dochód w kwocie [...],

- wyciągi z rachunku bankowego prowadzonego w Banku z miesięcy wrzesień-listopad 2011 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 260 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - ppsa/ wniesienie sprzeciwu przez stronę powoduje, że traci moc postanowienie objęte sprzeciwem, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd.

Zgodnie z art. 245 § 1 w związku z art. 243 § 1 ppsa prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym, na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku.

Strona wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w rozumieniu art. 245 § 3 ppsa.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

W przedstawionym stanie prawnym należy wskazać i podzielić stanowisko prawne, zgodnie z którym ciężar dowodu zaistnienia ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy spoczywa na stronie, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z obowiązującą doktryną z użycia w powołanych przepisach określenia "gdy wykaże" wynika, że strona ma przekonać sąd, że znajduje się w sytuacji, o której mowa w powołanym przepisie, która uniemożliwia poniesienie jej jakichkolwiek kosztów postępowania lub poniesienie pełnych kosztów postępowania. Zwolnienia od ponoszenia tego rodzaju danin stanowią odstępstwo od obowiązku ich powszechnego i równego ponoszenia, wynikającego z art. 84 Konstytucji RP. Dlatego też mogą być stosowane w sytuacjach wyjątkowych, gdy istnieją uzasadnione powody do przerzucenia ciężaru dotyczącego danej osoby na współobywateli. Z ich bowiem środków pochodzą dochody budżetu państwa, z których pokrywa się koszty postępowania sądowego w razie zwolnienia skarżącego z obowiązku ich ponoszenia /FZ 478/04/. Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe /FZ 160/08/. Oceniając zasadność wniosku sąd musi rozważyć z jednej strony interes państwa w pobieraniu opłat za rozstrzyganie sprawy, a z drugiej interes strony w dochodzeniu swych praw przed sądem i zachować odpowiednią proporcję między nimi /II FZ 80/09/.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że twierdzenia i dokumenty przedstawione przez skarżącą w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy nie wskazują, by rzeczywiście nie posiadała dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania zainicjowanego skargą.

Z twierdzeń skarżącej zawartych we wniosku PPF, sprzeciwie oraz nadesłanej Sądowi dodatkowej dokumentacji wynika, że małżonkowie, nie mający na utrzymaniu innych osób ponoszą miesięczne wydatki związane z podstawowym utrzymaniem w wysokości ok. [...] ([...] wyżywienie na osobę, [...] środki czystości, [...] leki, [...] leki dla A. I., [...] utrzymanie psów). Zestawiając przedstawione wydatki z dochodami małżonków za miesiące od września do listopada 2011 roku (strata [...], dochód [...], dochód [...] + dochód z tytułu emerytury małżonki skarżącego), nie można przyjąć, że strona nie była w stanie wygospodarować wolnych środków, w okresie choćby tych trzech miesięcy, na opłacenie wpisu od wniesionej skargi. Konieczności ponoszenia innych niezbędnych kosztów strona natomiast nie wskazała.

Sąd ma na względzie, że przed tutejszym Sądem, oprócz postępowania w sprawie o sygn. I SA/Lu 527/11, toczą się jeszcze inne sprawy T.I. i jego małżonki A. I. (I SA/Lu 529, 528, 530/11), w których każde z małżonków zobowiązane jest do zapłaty wpisu od skargi ok. [...], niemniej jednak, małżonkowie osiągając przedstawione Sądowi dochody z działalności gospodarczej T.I. za okres czerwiec-sierpień (wynikające z wniosku) oraz wrzesień-listopad 2011 r. (podane w dodatkowych informacjach) oraz emerytury A. I. są w stanie wygospodarować niezbędne kwoty na ich uiszczenie.

Na marginesie, w odniesieniu do argumentacji zawartej w PPF dodać należy, że takie zadysponowanie dochodem z działalności gospodarczej, kiedy strona wszystkie wolne środki dobrowolnie angażuje w prowadzoną działalność (niezależnie od ponoszonych i wykazanych przez stronę kosztów działalności), przy jednoczesnym przerzuceniu na obywateli obowiązku ponoszenia kosztów zainicjowanego przez stronę postępowania sądowoadministracyjnego, sprzeczne byłoby z istotą instytucji prawa pomocy.

Z tych względów należało odmówić stronie przyznania prawa pomocy wobec braku ustawowych przesłanek zastosowania art. 246 § 1 pkt 2 ppsa.