Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 1511/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-01-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 52 § 1, art. 182 w zw. z art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej W. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 5 sierpnia 2008 r., sygn. akt II SA/Rz 225/08 o odrzuceniu skargi W. S. na decyzję Starosty Jasielskiego z dnia [...] listopada 2007 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonych nieruchomości postanawia oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2008r., sygn. akt II SA/Rz 225/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę W. S. na decyzję Starosty Jasielskiego z dnia [...] listopada 2007 r., nr [...], w przedmiocie zwrotu wywłaszczonych nieruchomości, wskazując, że od decyzji Starosty Jasielskiego, przysługiwało zażalenie do Wojewody Podkarpackiego jako organu wyższego stopnia, z czego skarżący skorzystał, w związku z czym skarga do sądu administracyjnego przysługiwała na decyzję Wojewody Podkarpackiego, a nie na decyzję Starosty Jasielskiego. W związku z tym, zdaniem Sądu, wniesiona skarga jest niedopuszczalna.

Od powyższego postanowienia skargę kasacyjną złożył W. S., wnosząc o jego uchylenie w całości i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd pierwszej instancji oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które to jest art. 133 i 134 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi polegające na tym, że Sąd pierwszej instancji nie uwzględnił wszystkich okoliczności wartych w aktach spawy i wydał orzeczenie z pominięciem faktu, że Minister Skarbu Państwa błędnie potraktował złożoną przez Wiesława Szubę skargę jako skierowaną przeciwko decyzji Starosty Jasielskiego, bez wcześniejszego wyjaśnienia rzeczywistego przedmiotu zaskarżenia. Spowodowało to odrzucenie skargi, zamiast rozpoznania zasadności postanowienia Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] stycznia 2008 r., nr [...],[...] utrzymującego w mocy postanowienie Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] stycznia 2008 r., znak: [...],[...].

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że "okoliczności w jakich skarga została złożona nakazywałyby przypuszczać, że dotyczy ona postanowienia Ministra Skarbu Państwa (...)." Wskazano, że Minister Skarbu Państwa błędnie potraktował złożoną przez W. S. skargę jako skierowaną jako przeciwko decyzji Starosty Jasielskiego, bez wyjaśnienia rzeczywistego przedmiotu zaskarżenia, czym naruszono art.7 k.p.a.

W pozostałej części skargi kasacyjnej podniesiono merytoryczne kwestie związane ze sprawą "główną", której dotyczy skarga.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

zgodnie z art. 52 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki, jak zażalenia, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawi, o czym stanowi § 2 tego przepisu.

W niniejszej sprawie W. S. składając skargę wskazał, że dotyczy ona decyzji Starosty Powiatowego w Jaśle z dnia [...] listopada 2007 r., nr: [...]. Od decyzji Starosty Jasielskiego, przysługiwało zatem zażalenie do Wojewody Podkarpackiego jako organu wyższego stopnia, z czego skarżący skorzystał, w związku z czym skarga do sądu administracyjnego przysługiwała na decyzję Wojewody Podkarpackiego, a nie na decyzję Starosty Jasielskiego, na co słusznie wskazał Sąd pierwszej instancji.

Wskazać ponadto wypada, iż z niniejszej sprawy, wbrew twierdzeniom skarżącego, nie wynika, że skarga dotyczy innej, niż wskazana decyzja Starosty Jasielskiego.

W związku z powyższym stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie nie narusza obowiązujących przepisów prawa, w związku z czym zarzuty skargi kasacyjnej nie zasługują na uwzględnienie.

Naczelny Sąd Administracyjny pragnie podkreślić, że przedmiotem jego oceny była wyłącznie prawidłowość wydania postanowienia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie z dnia 5 sierpnia 2008r., zatem pozostałe kwestie podnoszone przez skarżącego co do meritum sprawy nie mogły być rozpoznawane w niniejszej sprawie.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 182 w związku z art. 184 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.