Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 789/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2011-11-03 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano wynagrodzenie pełnomocnikowi
Powołane przepisy: article: art. 250, art. 258 par 2 pkt 8,
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

3 listopad 2011 r. POSTANOWIENIE Referendarza sądowego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie Przewodniczący referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 3 listopad 2011 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku, radcy prawnego P.K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w postępowaniu przed sądem drugiej instancji, w sprawie ze skargi B. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...], wydaną w przedmiocie zwrotu zasiłku pielęgnacyjnego, - postanawia – przyznać radcy prawnemu P. K. od Skarbu Państwa kwotę 349,1 zł (słownie: trzysta czterdzieści dziewięć złotych i jeden grosz), tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną, na którą składa się: 1) opłata w wysokości 270 zł, 2) stawka podatku od towarów i usług 62,1 zł, 3) zwrot wydatków w wysokości 17 zł.


UZASADNIENIE

Sygn. II SA/Rz 789/09

Uzasadnienie

I. Radca prawny P. K. w piśmie z dnia 20 października 2011 r., zawarł wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w podwójnej wysokości oraz zwrot wydatków w wysokości 17 zł w związku z udzielonym przez stronę pełnomocnictwem. W treści tego wniosku zostało zawarte oświadczenie o tym, iż pomoc prawna nie została opłacona w całości jak i w części przez stronę. Radca prawny działał w sprawie o sygn. II SA/Rz 798/09 reprezentując skarżącego B. B. Postanowienie o przyznaniu prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego zostało wydane w dniu 26 maja 2010 r., zaś sprawa została zakończona przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie (dalej WSA) w dniu 23 marca 2010 r., wyrokiem o sygn. II SA/Rz 789/09 o oddaleniu skargi B. B. Wyrok WSA został skasowany przez Naczelny Sąd Administracyjny w skutek rozpoznania skargi kasacyjnej złożonej w imieniu B. B.

II. W myśl przepisów postępowania sądowoadministracyjnego wyznaczony radca ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz do zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej zwana p.p.s.a.). Pod pojęciem radcy wyznaczonego z urzędu, należy przy tym rozumieć także radcę działającego na podstawie pełnomocnictwa substytucyjnego.

Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa zostały uregulowane przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349; dalej zwane rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości).

III. Stosownie do treści przepisu § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują:

1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz

2) niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego.

Stawki minimalne, o których mowa w powołanej wyżej regulacji określa natomiast § 14 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. W niniejszej sprawie stawka minimalna wynosi 180 zł, co wynika bezpośrednio z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b tego rozporządzenia. Kwota 180 zł stanowi bowiem 75 % stawki minimalnej obowiązującej w postępowaniu sądowoadministracyjnym przed WSA. Radca prawny został ustanowiony dla strony skarżącej po zakończeniu postępowania przed WSA. Praca pełnomocnika w niniejszej sprawie polegała na sporządzeniu skargi kasacyjnej od wyroku WSA z dnia 23 marca 2010 r., sygn. akt II SA/Rz 798/09 oraz na sporządzeniu i złożeniu wniosku o przywrócenie terminu do doręczenia stronie uzasadnienia. Należy podkreślić, że oba te środki prawne zostały przez sądy administracyjne uwzględnione.

IV. Ustalając wysokość opłaty referendarz sądowy działa w granicach, której minimalna wysokość odpowiada wysokości stawki minimalnej obowiązującej przed sądem pierwszej lub drugiej instancji zaś górna odpowiada 150 % tej stawki. Innymi słowy, wysokość opłaty nie może być niższa niż stawka minimalna obowiązująca w określonej instancji sądowej a jednocześnie nie może przekroczyć pułapu 150 % stawki minimalnej. Wyznaczony do rozpoznania wniosku referendarz przy ustalaniu wysokości opłaty nie działa w pełni swobodnie. Obowiązany jest kierować się takimi czynnikami jak: rodzaj i stopień zawiłości sprawy, niezbędny z uwagi na charakter sprawy nakład pracy pełnomocnika, a także wkład pełnomocnika w przyczynienie się do wyjaśnienia sprawy i jej rozstrzygnięcie (M. Rojewski, W. Maciejko, P. Zaborniak, Zarys metodyki pracy referendarza sądowego, LexisNexis 2009 r.).

V. Biorąc pod uwagę ustalony nakład pracy radcy prawnego, referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie przyznaje wnioskodawcy od Skarbu Państwa kwotę 270 zł, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b oraz § 15 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Opłata ta podlega podwyższeniu zgodnie z § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości o stawkę podatku od towarów i usług, czyli o 23 % ustalonej kwoty wynagrodzenia.

VI. Wniosek radcy o przyznanie wynagrodzenia w podwójnej wysokości wynagrodzenia jest w świetle obowiązujących regulacji oczywiście bezzasadny. Przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości ustalają górną granicę kosztów niepłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu na 150 % stawki minimalnej. W realiach niniejszej sprawy oznacza to, że wynagrodzenie przysługujące wnioskującemu radcy nie mogło przekroczyć granicy kwoty 270 zł. Radca prawny na mocy niniejszego postanowienia uzyskał kwotę wyższą niż stawka minimalna, o czym przesądziła skuteczność podjętych przez niego czynności procesowych.

VI. Ponieważ wnioskodawca udokumentował poniesienie wydatku w postaci uiszczenia opłaty skarbowej, należy zwrócić mu kwotę 17 zł, jako ciężar sporządzenia pełnomocnictwa przez B. B. (§ 15 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości).

W ten sposób ustalono koszty nieopłaconej pomocy prawnej na łączną kwotę 349,1 zł