Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 131/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2006-04-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Józef Kremis po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi spółki z ograniczoną odpowiedzialnością A z siedzibą w Suchym Dworze na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 16 stycznia 2005 r. nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Uzasadnienie:

Skarżąca spółka z ograniczoną odpowiedzialnością A pismem z dnia 16 lutego 2006 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 16 stycznia 2006 r. nr [...].

Pismem z dnia 22 marca 2006 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków skargi w terminie siedmiu dni od daty otrzymania wezwania - pod rygorem odrzucenia skargi przez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 100,00 zł oraz wykazanie umocowania osoby, która podpisała skargę, do działania w imieniu strony aktualnym wypisem z Krajowego Rejestru Sądowego.

Odpis powyższego wezwania wysłany na podany w skardze adres do korespondencji zgodnie z informacją umieszczoną na odwrocie zwrotnego potwierdzenia odbioru - doręczony został skutecznie stronie skarżącej w dniu 24 marca 2006 r. (karta 21 akt sądowych).

W dniu 27 marca 2006 r. skarżąca spółka uiściła opłatę sądową. Do sądu nie wpłynął jednakże do chwili obecnej odpis z Krajowego Rejestru Sądowego, zaś nieprzekraczalny termin do usunięcia tego braku skargi - zakreślony skutecznie doręczonym pismem - upływał w piątek 31 marca 2006 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do dyspozycji z art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Skarga powinna bowiem - zgodnie z art. 57 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a więc zawierać między innymi oznaczenie przedstawicieli ustawowych i pełnomocników uprawnionych do wniesienia skargi i do reprezentowania strony w postępowaniu sądowym, co stanowi treść art. 46 § 1 pkt 1 wskazanej ustawy.

W niniejszej sprawie brak formalny skargi polegał na niewykazaniu legitymacji prawnej osoby podpisującej skargę do reprezentowania spółki z ograniczoną odpowiedzialnością A w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Mimo wezwania skarżącej spółki do uzupełnienia braku skargi pod rygorem jej odrzucenia, brak ten - poza uiszczeniem opłaty sądowej - nie został uzupełniony do chwili obecnej, gdy tymczasem wyznaczony termin do wykonania tej czynności upłynął w dniu 31 marca 2006 r.

Wykazane uchybienie - wobec kategorycznej dyspozycji art. 58 § 1 pkt 3 1 ustawy procesowej - prowadzić musiało do odrzucenia skargi. Stosownie do art. 29 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 tejże ustawy, w odniesieniu do spółek kapitałowych, polega na przedstawieniu aktualnego odpisu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Niewykonanie w terminie nałożonego przez sąd obowiązku przedstawienia dokumentu powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r., GSK 1337/04, ONSAiWSA 2005, Nr 5, poz. 91).

Z tych względów należało orzec, jak w sentencji.