Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SO/Kr 9/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-03-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: wymierzono grzywnę
Powołane przepisy: article: art. 55 par 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: w zw. z art. 21 pkt 1
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 marca 2012 sprawy z wniosku F.L. w przedmiocie wymierzenia grzywny Dyrektorowi Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. postanawia 1. wymierzyć Dyrektorowi Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. grzywnę w wysokości 100 zł (stu złotych); 2. zasądzić od Dyrektora Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. na rzecz F.L. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu 23.01.2012 r. F.L. złożył w Kancelarii Magistratu Urzędu Miasta K. ([...]) skargę kierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na bezczynność Dyrektora Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. Zarzucana bezczynność miała polegać na nieudostępnieniu wnioskodawcy informacji publicznej, tj. odpowiedzi na pytanie "Komu został wydany abonament postojowy roczny służbowy SO na okaziciela na rok 2011 o numerze [...]?". Skarga, wraz z odpowiedzią na tę skargę i aktami sprawy została przekazana sądowi w dniu 22.02.2012 r. i zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Kr 48/12.

W dniu 20.02.2012 r. F.L. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Krakowie wniosek o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. z powodu nieprzekazania sądowi powyżej opisanej skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na nią w terminie 15 dni od dnia jej otrzymania. Wskazując art. 21 pkt l ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, póz. 1198, ze zm.) podał, że przepis ten jest przepisem szczególnym w stosunku do w art. 54 § 2 p.p.s.a. Nadto podkreślił, że Dyrektor ZIKiT w K. postępuje względem niego szczególnie nagannie, bo po raz kolejny utrudnia mu skorzystanie z konstytucyjnego prawa do uzyskania informacji publicznej. Dodał, że art. 55 § l p.p.s.a. pełni funkcję represyjną, ale także prewencyjną i służy zapobieganiu naruszeniom prawa przez organ administracji w przyszłości.

W odpowiedzi na wniosek F.L. - Dyrektor Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. wniósł o jego oddalenie. Podał, że skarga F.L. na bezczynność Dyrektora ZIKiT w przedmiocie braku odpowiedzi na wniosek o udzielenie informacji publicznej z dnia l września 2011 roku wraz z odpowiedzią Dyrektora ZIKiT oraz aktami sprawy zostały złożone na dzienniku podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego osobiście w dniu 22 lutego 2012 roku. Powołując się na wyrok NSA z dnia z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09 organ wskazał, że regulacja przepisu art. 55 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ma funkcję represyjną, dyscyplinującą oraz prewencyjną. Nadto podkreślił, że przedmiotowa skarga na bezczynność Dyrektora Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. została wniesiona przez skarżącego do niewłaściwego organu - Urzędu Miasta K. Kancelarii Magistratu [...[ w K. Skarga ta została przekazana do Dyrektora Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. w dniu 24.01.2012 r. Datą wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest zatem, zdaniem strony przeciwnej - dzień 24.01.2012 r. Oceniając zasadność wniosku o wymierzenie grzywny na podstawie art. 55 § l ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi organ podkreślił, że należy wziąć pod uwagę niedługi czas, jaki upłynął od wniesienia skargi do daty przekazania jej sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Jak wynika bowiem z akt sprawy, skarga na bezczynność została złożona w dniu 24.01.2012 r. W związku z tym organ powinien był 8 lutego 2012 r. przekazać sądowi przedmiotową skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, natomiast jej złożenie w sądzie nastąpiło w dniu 22 lutego 2012 r., a zatem z uchybieniem terminowi o czternaście dni. Dyrektor ZIKiT-u podkreślił, że złożenie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę nastąpiło wprawdzie już po wniesieniu przez F.L. wniosku o wymierzenie organowi grzywny, jednakże informację o złożeniu takiego wniosku organ uzyskał dopiero w dniu 27.02.2012 r., tj. po otrzymaniu tego wniosku z sądu. Uchybienie terminowi było zatem niewielkie, zaś organ przesłał skargę, odpowiedź na skargę i akta przed posiedzeniem sądu. W tej zatem sytuacji, zdaniem strony przeciwnej, wymierzenie grzywny nie spełniałoby funkcji dyscyplinującej. Organ dopełnił bowiem obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a przed posiedzeniem sądu w przedmiocie rozpatrzenia tego wniosku. Nadto organ wskazał, iż ocena wniosku o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 55 § l Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie może nie uwzględniać kwestii oczywistej bezzasadności skargi na bezczynność wniesionej przez F.L . Należy podkreślić, iż w przedmiotowej sprawie organ nie pozostaje w bezczynności w udostępnieniu skarżącemu informacji publicznej, w zakresie dotyczącym danych związanych z informacją, komu został wydany abonament postojowy roczny na okaziciela SO. Organ poinformował bowiem skarżącego, kto jest dysponentem abonamentów typu SO. Fakt, iż udzielona przez organ informacja nie satysfakcjonuje skarżącego, nie może być traktowany jako bezczynność w załatwieniu jego wniosku. Dyrektor ZIKiT-u podkreślił, że w przypadku, gdy organ zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej wywiązał się z obowiązku udostępnienia skarżącemu tej informacji, niewielkie opóźnienie w przekazaniu skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę nie powinno skutkować wymierzeniem grzywny.

Dodatkowo w odpowiedzi na wniosek podniesiono, że art. 55 § l p.p.s.a. nie obliguje sądu do wymierzenia grzywny. Kwestia ta pozostawiona jest uznaniu sądu orzekającego. Sąd "może"" orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Zdaniem strony przeciwnej oznacza to, iż przy rozstrzygnięciu wniosku skarżącego należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy tj.: jej charakter, przyczyny niewypełnienia obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz okoliczność, czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu.

W piśmie z dnia 5 marca 2012 r. wnioskodawca F.L. podniósł argumenty związane z zasadnością i terminowością złożonej skargi na bezczynność Dyrektora ZIKiT w K. Wniósł także o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania wywołanego wnioskiem o wymierzenie grzywny organowi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Art. 54 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.; dalej ustawa powoływana jako p.p.s.d) statuuje zasadę, iż skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na nią w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Przepisy szczególne mogą przewidywać wyjątki od wskazanej zasady, ustalając inne terminy przekazywania skarg do sądu administracyjnego przez organy administracji publicznej. Takim szczególnym przepisem jest art. 21 pkt l ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, póz. 1198 ze zm.; dalej ustawa powoływana jako "u.d. i.p. "). Przepis ten stanowi, że do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym, że przekazanie sądowi akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi przez organ administracji. Powołany przepis art. 21 pkt l u.d.i.p. skrócił więc do 15 dni termin przekazania sądowi skargi dotyczącej nieudostępnienia informacji publicznej wraz odpowiedzią na nią i aktami sprawy. Termin ten liczony jest od dnia otrzymania przez organ przedmiotowej skargi.

W myśl art. 55 § 1. p.p.s.a, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Z przepisów art. 55 § l p.p.s.a i art. 21 pkt l u.d.i.p. w związku z art. 21 u.d.i.p. wynika, że w razie nieprzekazania sądowi przez organ skargi, której przedmiotem jest kwestia udostępnienia informacji publicznej, odpowiedzi na tę skargę wraz z aktami sprawy w terminie 15 dni od dnia jej otrzymania przez organ, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny.

W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że grzywna ta spełnia funkcję dyscyplinującą, która polega na przymuszeniu organu do przesłania skargi, odpowiedzi na nią oraz akt sprawy. Funkcja ta aktualizuje się zatem wtedy, gdy organ nie dopełnił tej czynności, a sąd chce na nim wymusić jej dokonanie. Wymierzenie grzywny z art. 55 § l p.p.s.a. pełni również funkcję prewencyjną. Ukaranie organu służy bowiem także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy (por. postanowienie NSA z dnia 11 stycznia 2011 r.; sygn. akt I OZ 996/2010; LexPolonica nr 2483087).

Analizując akta niniejszej sprawy w kontekście wymogów ciążących na organie administracji z mocy wskazanej wyżej normy prawnej, należy uznać, iż wniosek F.L. o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. (dalej organ ten powoływany jest jako Dyrektor ZIKiT) - jest

zasadny. Bezsporne bowiem w niniejszej sprawie jest, iż skarga F.L. bezczynność Dyrektora ZIKiT-u w zakresie nie udostępnienia informacji publicznej wpłynęła do Urzędu Miasta K. w dniu 23.01.2012 r., przekazana zaś została Dyrektorowi ZIKiT w dniu 24.01.2012 r. (prezentata k. [...] akt II SAB/Kr 48/12). Wskazać należy, iż zasadne jest stanowisko wyrażone w odpowiedzi na wniosek, iż skarga wnioskodawcy złożona została do niewłaściwego organu (Urzędu Miasta K. ) i datą wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego w tej sprawie jest dzień 24.01.2012 r. tj. dzień przekazania skargi do ZIKiT-u. Podkreślić bowiem należy, iż ZIKiT jest samodzielną jednostką organizacyjną Gminy Miejskiej K. nie posiadającą osobowości prawnej, działającą jako wyodrębniona jednostka budżetowa (par. l statutu ZIKiT w K. , stanowiącej załącznik do uchwały Rady Miasta Krakowa z dnia 9 lipca 2008 r. Nr XLVIII/594/08; Dz.Urz Woj. Małopolskiego z 2008 r. Nr 511, póz. 3306). Okoliczność, iż strona przeciwna jest wyodrębnioną w strukturze Gminy Miejskiej K. jednostką organizacyjną oznacza, iż wniesienie skargi przez F.L. do Kancelarii Urzędu Miasta K. było wadliwe. W przypadku wniesienia skargi do organu niewłaściwego, datą wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest dzień nadania skargi przez ten organ na adres właściwego organu administracji publicznej (por. postanowienie NSA z dnia 14.12.2010 r.; sygn. akt I OSK 1981/10). W niniejszej sprawie, Urząd Miasta K. przekazał skargę F.L. do ZIKiT-u w dniu 24.01.2012 r. i tę datę należy traktować jako dzień wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego. Mając na uwadze okoliczność, iż skargą F.L. dotyczyła nieudzielenia informacji publicznej, należy przyjąć, iż w sprawie będzie miał zastosowanie powołany wyżej art. 21 pkt l u.d.i.p., zgodnie z którym skargę tę należało przekazać (wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy) do sądu administracyjnego w terminie 15 dni od dnia jej otrzymania. Termin ten mijał zatem w dniu 8 lutego 2012 r. Tymczasem skarga ta wraz z wymaganymi przez przepisy dokumentami została przekazana sądowi w dniu 22.02.2012 r. (k. [...]. Opóźnienie wynosiło więc 14 dni. W związku z powyższym spełniona jest przesłanka do wymierzenia organowi grzywny określona w art. 55 par. l p.p.s.a. w zw. z art. 21 pkt l u.d.i.p. Ustalając wysokość grzywny sąd miał na uwadze prewencyjny jej charakter, mający na celu zapobiegnięcie w przyszłości nieterminowemu przekazywaniu akt sprawy sądowi. Sąd wziął także pod uwagę czas opóźnienia i okoliczność, że w dniu orzekania w niniejszej sprawie kompletne akta sprawy ze skargi F.L. na bezczynność Dyrektora ZIKiT w K. znajdują się już w sądzie.

Grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 55 par. l p.p.s.a. w zw. z art. 156 par. 6 p.p.s.a.). W 2011 r. przeciętne miesięczne wynagrodzenie ogłoszone obwieszczeniem Prezesa GUS z dnia 9.02.2012 r. wynosiło 3399,52 zł (M.P. z 2012 r. Nr 63). Zatem wysokość wymierzonej grzywny mieści się w granicach określonych w art. 154 § 6 p.p.s.a.

Jednocześnie należy stwierdzić, że bez znaczenia dla sprawy są podnoszone przez strony okoliczności dotyczące zasadności lub bezzasadności samej skargi na bezczynność Dyrektora ZIKiT-u. Sąd w tej sprawie okoliczności powyższej nie bada i nie ocenia.

Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w punkcie I sentencji na podstawie art. 55 § l i art. 154 § 6 p.p.s.a. Skoro zaś wniosek o wymierzenie organowi grzywny został uwzględniony, na podstawie art. 200 ppsa zasądzono na rzecz F.L. kwotę odpowiadającą uiszczonemu przez niego wpisowi.