Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2809/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-11-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Golec, , po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności prezesa zarządu wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za marzec i maj 2011 r. postanawia: - odrzucić skargę -


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 15 września 2015 r. adwokat M. H., działając jako kurator dla nieznanego z miejsca pobytu M. C. (dalej: "Skarżący"), ustanowiony w postępowaniu podatkowym zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2015 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności prezesa zarządu wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za marzec i maj 2011 r.

Na podstawie zarządzenia z dnia 14 października 2015 r. wezwano adwokata do uzupełnienie braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi poprzez złożenie oryginału lub potwierdzonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.

Wskazane wezwanie zostało doręczone kuratorowi – adwokat M. H. w dniu 21 października 2015 r., co wynika z dowodu doręczenia znajdującego się w aktach sprawy (k. 15).

W zakreślonym przez Sąd terminie, kurator nadesłał kserokopię postanowienia Sądu Rejonowego dla W. [...] Wydział Rodzinny i Nieletnich w sprawie o sygn. akt [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. wydanego w sprawie wniosku Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. o ustanowienie kuratora w osobie adwokata M. H. dla nieobecnego M. C. do reprezentowania jego interesów w postępowaniu podatkowym prowadzonym przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi Sąd zobligowany jest dokonać jej kontroli pod względem przedmiotowym, podmiotowym jak i pod względem spełnienia przez nią wymagań formalnych oraz jej terminowości. Jeżeli w toku tego wstępnego badania skargi Sąd dojdzie do wniosku, że nie spełnia ona któregokolwiek z wyżej wskazanych wymogów zobligowany jest ją odrzucić, chyba, że braki skargi dają się usunąć. W takim przypadku bowiem Sąd wzywa stronę do ich usunięcia stosownie do regulacji art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."). Zgodnie z treścią przywołanego przepisu w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W myśl natomiast art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w przypadku nieuzupełnienia przez skarżącego braków formalnych skargi sąd skargę odrzuca.

W niniejszej sprawie skarga została złożona przez adwokata, który w toku postępowania podatkowego został ustanowiony dla strony postępowania kuratorem. Przyjąć zatem należało, że w świetle uregulowań zawartych w P.p.s.a. oraz w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012r., poz. 749 ze zm.; dalej: "O.p."), adwokat ten w istocie składał skargę jako pełnomocnik strony bowiem wyznaczenie go w toku postępowania podatkowego jako kuratora dla nieobecnego, nie umożliwiało mu skutecznego powoływania się na to ustanowienie w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

W tym miejscu wyjaśnić należy, że znajdujące się aktach administracyjnych sprawy postanowienie Sądu Rejonowego dla W. [...] Wydział Rodzinny i Nieletnich w sprawie o sygn. akt [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. na mocy którego adwokat – M. H. został ustanowiony kuratorem dla M. C. – celem reprezentowania jego interesów w postępowaniu podatkowym prowadzonym przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. w sprawie orzeczenia o jego solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe G. sp. z o.o. z siedzibą w W. nie może zostać uznane za obejmujące również upoważnienie do reprezentowania interesów Skarżącego w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Postanowienie to bowiem zostało wydane w oparciu o regulacje art. 138 § 1 O.p. w związku z art. 184 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Zostało ono zatem wydane dla celów postępowania podatkowego, co również w sposób niebudzący wątpliwości wynika już z samej sentencji omawianego rozstrzygnięcia. Dlatego należy przyjąć, że udzielone adwokatowi upoważnienie zostało ograniczone, co do jego zakresu na postępowanie podatkowe i nie można go rozciągać na postępowanie sądowoadministracyjne. Postępowania te stanowią odrębne procedury regulowane zupełnie odrębnymi przepisami, a regulacje zamieszczone w ramach jednej z nich nie mogą być niejako inkorporowane do drugiej (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 1 lutego 2011 r., sygn. akt IV SA/Gl 945/10 publ. w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych).

Na marginesie konieczna jest wzmianka, iż w związku z odrzuceniem skargi wniosek o przyznanie prawa pomocy nie będzie rozpoznawany. Odrzucenie skargi z powyższej przyczyny jest rozstrzygnięciem formalnym kończącym postępowanie przed Sądem I instancji. W tych stanie rzeczy rozpoznawanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi jest bezprzedmiotowe bowiem skutkowałoby prowadzeniem postępowania incydentalnego w sytuacji gdy postępowanie główne zostało zakończone. Taka sytuacja nie może mieć miejsca.

Uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.