Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1057/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-06-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 czerwca 2021 r. sprawy ze skargi G. W. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] stycznia 2021 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu kosztów leczenia za świadczenia opieki zdrowotnej udzielone poza granicami kraju oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] stycznia 2021 r. nr [...] Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia na podstawie art. 102 ust. 5 pkt 24 w związku z art. 42b ust. 1 i art. 42c ust. 1 pkt 1 ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. 2020 r. poz.1398 z późn. zm.; dalej: ustawa o świadczeniach), w zw. z art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 14 sierpnia 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w celu zapewnienia funkcjonowania ochrony zdrowia w związku z epidemią COVID-19 oraz po jej ustaniu (Dz. U. z 2020 r. poz. 1493), art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2020 r. poz. 256 z późn. zm.; dalej: k.p.a.), po rozpatrzeniu odwołania G. W. (dalej: wnioskodawczyni, strona, skarżąca) od decyzji dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z [...] lutego 2020 r. w sprawie zwrotu skarżącej kosztów świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie stomatologii udzielonych [...] listopada 2019 r. na terytorium Republiki Czeskiej, utrzymał w mocy tę decyzję.

Decyzję wydano w oparciu o następujące ustalenia faktyczne:

W dniu [...] listopada 2019 r. do [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej: "[...]OW NFZ") skarżąca na podstawie art. 42b ustawy o świadczeniach wystąpiła z wnioskiem o zwrot kosztów świadczeń opieki zdrowotnej będących świadczeniami gwarantowanymi, udzielonych na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej. Do wniosku załączono m.in.:

1) fakturę nr [...] wystawioną [...] listopada 2019 r. na kwotę 92,93 zł przez [...] wraz z potwierdzeniem dokonania płatności (przelewem), w języku czeskim i polskim;

2) fakturę nr [...], wystawioną [...] listopada 2019 r., na kwotę 6.113,75 zł wystawioną przez [...] wraz z potwierdzeniem dokonania płatności (przelewem)

w języku czeskim i polskim;

3) kartę choroby pacjenta z [...] listopada 2019 r.;

4) orzeczenie o stopniu niepełnosprawności skarżącej - stopień umiarkowany,

Załączona do wniosku dokumentacja budziła wątpliwości organu dotyczące założenia opatrunku chirurgicznego, jak również kwestii związanych z udzieleniem konsultacji specjalistycznej przeprowadzonej w trakcie zabiegu. W odpowiedzi z [...] stycznia 2020 r. z placówki [...] wynikało, iż w toku leczenia skarżącej zastosowano opatrunek z gazy jałowej z H2O2, producent [...]. Natomiast założenie opatrunku w wymienionych w karcie choroby przypadkach wynikało z przeprowadzonych procedur ekstrakcji zębów, w pozostałych przypadkach - zabiegu kiretażu zamkniętego. Wyjaśniono również, że konsultacja odbyła się w godzinach trwania znieczulenia ogólnego.

Decyzją z [...] lutego 2020 r. nr [...] Dyrektor [...]OW NFZ orzekł

o zwrocie kosztów za świadczenia opieki zdrowotnej udzielone skarżącej [...] listopada 2019 r. na terytorium Republiki Czeskiej w wysokości 6.037,07 złotych. Zwrot kosztów obejmował m.in. świadczenia założenia opatrunków chirurgicznych

w ośmiu z dziesięciu zębów wskazanych do tej procedury przez lekarza wykonującego zabiegi. Dwa pozostałe przypadki (dotyczące zębów nr 31 i 41) zostały rozliczone łącznie w procedurze kiretażu zwykłego w obrębie 1/4 uzębienia. Świadczenia opieki zdrowotnej, udzielone skarżącej na terenie Republiki Czeskiej, zostały wymienione w katalogu świadczeń gwarantowanych znajdującym się w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia stomatologicznego (Dz. U. z 2019 r. poz. 1199, z późn. zm. dalej "rozporządzenie w sprawie świadczeń gwarantowanych"). W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono również, że zwrot nie został przyznany za świadczenia założenia opatrunku chirurgicznego, z uwagi na brak spełnienia warunków odrębnego świadczenia gwarantowanego, co zostało potwierdzone również stanowiskiem [...] Konsultanta Wojewódzkiego w Dziedzinie Periodontologii zajętym w piśmie z [...] sierpnia 2019 r. zgodnie z którym, kompres z gazy jałowej zastosowany po kiretażu zamkniętym nie spełnia kryteriów procedury opatrunku chirurgicznego. Dyrektor [...]OW NFZ wskazał również, że świadczenie: "konsultacja specjalistyczna" podlega odrębnemu finansowaniu wyłącznie w sytuacji, gdy stanowi badanie lekarza specjalisty z krótką pisemną oceną i wskazaniami diagnostyczno-terapeutycznymi dla lekarza prowadzącego, bez połączenia z innymi świadczeniami gwarantowanymi. Tymczasem wykazana w karcie choroby pacjenta konsultacja takich wymogów nie spełniała.

Rozpoznając odwołanie od ww. decyzji, Prezes NFZ nie znalazł podstaw do jego uwzględnienia. Organ odwoławczy wskazał m.in., że zgodnie z art. 42b ust. 1 ustawy o świadczeniach, świadczeniobiorca jest uprawniony do otrzymania od Funduszu zwrotu kosztów świadczonej opieki zdrowotnej, będącego świadczeniem gwarantowanym, udzielonego na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego UE lub EOG.

W związku z nieuwzględnieniem wniosku co do zwrotu kosztów za założenie opatrunków chirurgicznych Prezes NFZ zaakceptował stanowisko [...]OW NFZ, iż zgodnie z Międzynarodową Klasyfikacją Procedur Medycznych ICD-9 założenie opatrunku chirurgicznego obejmuje: połowę szczęki, założenie opatrunku przy zapaleniu zębodołu oraz zdjęciu szwów po zabiegu chirurgicznym. Świadczeniodawca na fakturze nr [...] wykazał, że skarżącej założono dziesięć opatrunków chirurgicznych. Wskazał także, że wykonano pięć zabiegów usunięcia zębów poprzez dłutowanie zewnątrzzębodołowe z wytworzeniem płata śluzówkowo-okostnowego oraz trzy zabiegi chirurgicznego usunięcia zęba. Tym samym -

w ocenie Prezesa NFZ - zasadnie przyporządkowano osiem procedur założenia opatrunku chirurgicznego do procedur usunięcia zęba. Pozostałe dwie procedury założenia opatrunku zostały rozliczone jako świadczenia towarzyszące procedurze kiretażu zwykłego w obrębie 1/4 uzębienia, bowiem z diagramu zawartego w karcie choroby z [...] listopada 2019 r. nie wynikało, aby zasadnym było rozliczenie procedury założenia opatrunku chirurgicznego wykonanej na zębach nr 31 i 41 jako samodzielnej procedury.

Organ odwoławczy wyjaśnił również, że wśród świadczeń ogólnostomatologicznych udzielanych w znieczuleniu ogólnym wymienionych

w rozporządzeniu w sprawie świadczeń gwarantowanych, brak jest świadczeń wykonanych w formie świadczenia telemedycznego. Wszystkie procedury medyczne niewymienione w ww. rozporządzeniu mogą być zatem rozliczone tylko jako element kompleksowego gwarantowanego świadczenia stomatologicznego, które wymienione jest w tym rozporządzeniu. Tymczasem świadczenie konsultacji specjalistycznej wykonane zostało przez periodontologa w trakcie trwania zabiegu w znieczuleniu ogólnym. Powyższe uniemożliwia traktowanie ww. konsultacji jako odrębnego świadczenia, ponieważ lekarz udzielający konsultacji stanowił część zespołu przeprowadzającego leczenie w znieczuleniu ogólnym. Tymczasem procedura

o kodzie [..] (konsultacja specjalistyczna) podlega odrębnemu finansowaniu wyłącznie w sytuacji, spełnia wymogi przewidziane w rozporządzeniu

w sprawie świadczeń gwarantowanych.

In fine Prezes NFZ zaznaczył, że potraktowanie ww. konsultacji jako składowej innych świadczeń stomatologicznych, udzielonych wnioskodawczyni, nie będzie miało wpływu na wycenę tych świadczeń. Zwrot kosztów został bowiem ustalony w oparciu o kwoty finansowania świadczeń gwarantowanych stosowanych w rozliczeniach między Funduszem a świadczeniodawcami z tytułu umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (art. 42c ust.6 ustawy o świadczeniach).

Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnioskodawczyni zarzuciła tej decyzji naruszenie:

a/ art. 42d ust. 2 ustawy o świadczeniach oraz rozporządzenia w sprawie świadczeń gwarantowanych w zakresie załącznika nr 3, tabela nr 1 poz. 22 i 33 poprzez przyjęcie, że procedura założenia opatrunku chirurgicznego mieści się w procedurze kiretażu zwykłego, podczas gdy z treści powołanych przepisów wynika, że procedura kiretażu nie obejmuje opatrunku oraz że zwrot kosztów jego założenia nie należy się skarżącej w sytuacji, gdy opatrunek ten został w rzeczywistości zastosowany;

b/ art. 42d ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 42b ust. 1 ustawy o świadczeniach oraz rozporządzenia w sprawie świadczeń gwarantowanych w zakresie załącznika nr 3, tabela nr 1 poz. 3 poprzez przyjęcie, że procedura konsultacji specjalistycznej nie stanowi odrębnej procedury medycznej, lecz stanowi część innych procedur

w sytuacji, gdy osobą udzielającą konsultacji jest członek zespołu udzielającego świadczenia.

c/ art. 42d ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 42b ust. 1 ustawy o świadczeniach oraz rozporządzenia w sprawie świadczeń gwarantowanych w zakresie załącznika nr 3, tabela nr 1 poz. 3 poprzez przyjęcie, że świadczenie wymienione w tym załączniku, udzielone pacjentowi za pomocą sieci teleinformatycznej, nie stanowi świadczenia gwarantowanego.

W oparciu o tak przedstawione zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów.

W odpowiedzi na skargę Prezes NFZ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że w związku z wnioskiem pełnomocnika skarżącej i wobec braku sprzeciwu organu, sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.; dalej: "p.p.s.a."). Poza brakiem udziału stron w tym trybie, sądowa kontrola nie różni się od kontroli sprawowanej przy rozpoznawaniu spraw w trybie zwykłym. W ramach tej kontroli, tak jak w każdym przypadku sąd stosuje przewidziane prawem środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do zaskarżonych aktów lub czynności (art. 135 p.p.s.a.). W przypadku kontroli decyzji administracyjnych to sąd na podstawie art. 145 § 1 p.p.s.a., zobligowany jest do uwzględnienia skargi w przypadku stwierdzenia: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub wydania tego aktu z naruszeniem prawa (pkt 3). Stosownie natomiast do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Dokonując kontroli w wyżej zakreślonych granicach Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Warunki i zakres przysługujących obywatelom świadczeń określa ustawa o świadczeniach. Powyższe koresponduje z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 marca 2011 r. nr 2011/24/UE w sprawie stosowania praw pacjentów w transgranicznej opiece zdrowotnej (Dz.Urz.UE.L z 4 kwietnia 2011 r., poz. 88, s. 450, dalej "dyrektywa 2011/24", implementowaną do krajowego systemu prawnego ustawą z 10 października 2014 r. o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014 r. poz. 1491). Ustawa implementująca wprowadziła dla świadczeniobiorców możliwość uzyskania zwrotu kosztów, o którym mowa w art. 42b ustawy o świadczeniach. W art. 7 ust. 1 dyrektywy 2011/24 wskazano zaś, że państwo członkowskie ubezpieczonego zapewnia zwrot kosztów poniesionych przez ubezpieczonego, który korzysta z transgranicznej opieki zdrowotnej, jeżeli dana opieka zdrowotna mieści się w zakresie świadczeń, do których ubezpieczony jest uprawniony w państwie członkowskim ubezpieczenia. Podkreślić należy, że na podstawie powołanego przepisu ubezpieczony, korzystający ze świadczeń na terenie państwa ubezpieczenia, nie powinien być dyskryminowany w stosunku do pacjenta korzystającego ze świadczeń na terenie innego niż państwo ubezpieczenia państwa członkowskiego Unii Europejskiej. Jeśli zatem w państwie ubezpieczenia ubezpieczony, aby być uprawnionym do danego rodzaju świadczenia, powinien spełnić określone warunki, to takie same warunki powinien też spełnić ubezpieczony korzystający z transgranicznej opieki zdrowotnej, aby - w następstwie, być uprawnionym do zwrotu kosztów.

Zgodnie z art. 42b ust. 1 ustawy o świadczeniach, świadczeniobiorca jest uprawniony do otrzymania od Funduszu zwrotu kosztów świadczenia opieki zdrowotnej, będącego świadczeniem gwarantowanym, udzielonego na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego UE. Zawarta w art. 5 pkt 35 ww. ustawy definicja "świadczenia gwarantowanego" wskazuje, że jest to świadczenie opieki zdrowotnej finansowane w całości lub współfinansowane ze środków publicznych na zasadach i w zakresie określonym w tej ustawie. Na podstawie art. 31d ustawy o świadczeniach, wykazy świadczeń gwarantowanych wraz z warunkami ich realizacji określa, w drodze rozporządzeń, minister właściwy do spraw zdrowia. W przypadku świadczeń takich jak w sprawie niniejszej, a więc

z zakresu leczenia stomatologicznego zastosowanie znajduje rozporządzenie w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia stomatologicznego.

Ww. rozporządzenie określa jedynie katalog świadczeń gwarantowanych oraz warunki realizacji tych świadczeń, nie zaś sposób finansowania świadczeń – zwrotu kosztów świadczenia z opieki zdrowotnej, o którym mowa w art. 42b ust. 1 ustawy

o świadczeniach, co wynika wprost zarówno z § 1 pkt 1 cyt. rozporządzenia jak i § 3 ust. 1 pkt 3 tego rozporządzenia.

Akcentowany w skardze zarzut naruszenia załącznika nr 3 do ww. rozporządzenia tabela nr 1 poz. 22 i 33 poprzez przyjęcie że procedura założenia opatrunku chirurgicznego mieści się w procedurze kiretażu zwykłego, podczas gdy

z treści powyższych przepisów wynika, że procedura kiretażu nie obejmuje opatrunku, jest niezasadny. Zapis w warunkach realizacji świadczenia: "kiretaż zwykły (zamknięty) w obrębie ¼ uzębienia", o tym że nie obejmuje ono opatrunku, nie oznacza bowiem, że użycie tego opatrunku podczas kiretażu powinno zostać odrębnie wycenione, lecz przeciwnie, iż - co do zasady - opatrunek w ogóle nie powinien być stosowany podczas udzielania tego świadczenia. Na powyższe wskazuje przykładowo brak rzeczonego obwarowania o nieobejmowaniu opatrunku przy świadczeniu usunięcie zęba przez dłutowanie zewnątrzzębodołowe

z wytworzeniem płata śluzówkowo-okostnowego (załącznik nr 3 tabela nr 1 poz. 28), co do którego nie ma wątpliwości, że założenie po jego wykonaniu opatrunku chirurgicznego stanowi oddzielne świadczenie i - zgodnie z przepisami określającymi sposób finansowania - powinno zostać odrębnie wycenione, co znalazło wyraz

w zaskarżonej decyzji z [...] stycznia 2021 r. Zastosowanie opatrunku chirurgicznego podczas zabiegu kiretażu nie łączy się z rozliczeniem tego opatrunku, ponieważ świadczenie to nie obejmuje opatrunku.

W załączniku nr 3 do cyt. rozporządzenia przy poz. 33 założenie opatrunku chirurgicznego wskazano, że właściwym kodem ICD-9-CM dla tego świadczenia jest kod 23.1815. W rozszerzeniu tej procedury, zawartym w katalogu Międzynarodowej Klasyfikacji Procedur Medycznych, wskazano, że założenie opatrunku chirurgicznego obejmuje połowę szczęki, założenie opatrunku przy zapaleniu zębodołu i zdjęcie szwów po zabiegu chirurgicznym. Brak w tym opisie możliwości wykonania założenia opatrunku przy procedurze kiretażu zwykłego (zamkniętego) w obrębie ¼ uzębienia. Zauważyć należy, że zgodnie z art. 42c ust. 1 pkt 1 ustawy o świadczeniach, Fundusz dokonuje zwrotu kosztów w wysokości odpowiadającej kwocie finansowania danego świadczenia gwarantowanego stosowanej w rozliczeniach między Funduszem a świadczeniodawcami z tytułu umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Przepis art. 42c ust. 2 ww. ustawy stanowi, że w przypadku gdy procedura medyczna wykonana na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego UE lub EOG mieści się w zakresie świadczeń gwarantowanych, nie mając dokładnego odpowiednika wśród procedur medycznych wykonywanych w kraju, za podstawę zwrotu kosztów przyjmuje się kwotę finansowania procedury medycznej, mieszczącej się w zakresie tych świadczeń, najbardziej zbliżonej pod względem medycznym do procedury wykonanej na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego UE lub EOG. Dodatkowo, art. 42c ust. 3 cyt. ustawy stanowi, że w przypadku gdy wniosek o zwrot kosztów dotyczy co najmniej dwóch świadczeń które są rozliczane przez Fundusz w ramach jednego świadczenia gwarantowanego, za podstawę zwrotu kosztów przyjmuje się to świadczenie.

W świetle powyższego prawidłowo, w ocenie Sądu, organy Funduszu,

w kontrolowanych decyzjach za podstawę zwrotu kosztów w stosunku do dwóch świadczeń założenia opatrunku chirurgicznego po procedurze kiretażu przyjęły kwotę finansowania na terenie kraju procedury kiretażu zwykłego w obrębie ¼ uzębienia. Wobec faktu, że kwota ta jest niższa niż łączna wartość ww. procedury wraz z ceną założenia opatrunku chirurgicznego (jako świadczenia towarzyszącego procedurze kiretażu) wynikającą z rachunku nr [...] dołączonego do wniosku o zwrot kosztów, za należną kwotę zwrotu za te świadczenia zasadnie organy Funduszu uznały kwotę finansowania kiretażu zwykłego na terenie kraju.

Odnosząc się natomiast do zarzutu skargi dotyczącego błędnego przyjęcia przez organy, że procedura konsultacji specjalistycznej nie stanowi odrębnej procedury medycznej, lecz stanowi część innych procedur, w sytuacji, gdy osobą udzielającą konsultacji jest członek zespołu udzielającego świadczenia,

a świadczenie udzielone pacjentowi zostało za pomocą sieci teleinformatycznej i nie stanowi świadczenia gwarantowanego, Sąd ten zarzut również uznał za bezzasadny.

W § 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia stomatologicznego wskazano: "Rozporządzenie określa (...) wykazy oraz warunki realizacji świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia stomatologicznego, zwanych dalej "świadczeniami gwarantowanymi", natomiast w punkcie dotyczącym konsultacji specjalistycznej (ICD-9 23.0105) zostało wskazane: "Świadczenie obejmuje badanie lekarza specjalisty z krótką pisemną oceną i wskazaniami diagnostyczno-terapeutycznymi dla lekarza prowadzącego, bez połączenia z innymi świadczeniami gwarantowanymi". Innymi słowy, aby można było uznać procedurę medyczną za spełniającą wymogi "konsultacji specjalistycznej" winna spełniać wymogi: wykonania badania przez lekarza specjalistę, zachowania formy pisemnej z zaleceniami co do dalszego postępowania oraz winna spełniać wymogi samodzielnej procedury niepołączonej z innymi świadczeniami gwarantowanymi. Jednocześnie brak wyraźnego zapisu w cyt. rozporządzeniu, że konsultacja specjalistyczna jako świadczenie gwarantowane może zostać wykonana za pośrednictwem systemów teleinformatycznych. Natomiast w § 8 omawianego rozporządzenia w ust. 1 jako zasadę przyjęto, że świadczenia gwarantowane są udzielane w pomieszczeniach świadczeniodawcy. Z mocy ust. 2 § 8 tego samego aktu świadczenia gwarantowane, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 2a i 11 (świadczenia ogólnostomatologiczne dla dzieci i młodzieży do ukończenia 18. roku życia udzielane w dentobusie, wymienione w załączniku 2a do rozporządzenia oraz profilaktyczne świadczenia stomatologiczne dla dzieci i młodzieży do ukończenia 19. roku życia udzielane w dentobusie, wymienione w załączniku nr 10a do rozporządzenia), są udzielane w dentobusie w rozumieniu ustawy z dnia 15 września 2017 r. o szczególnych rozwiązaniach zapewniających poprawę jakości i dostępności świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. poz. 1774).

Tym samym konsultacji udzielonej w trakcie trwania udzielania w znieczuleniu ogólnym innych świadczeń gwarantowanych skarżącej w dniu [...] listopada 2019 r. zasadnie organy Funduszu nie przypisały do procedury: "konsultacja specjalistyczna".

Należy zgodzić się ze skarżącą, że zgodnie z art. 2 ust. 4 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. z 2020 r. poz. 514, z późn. zm.) lekarz dentysta może wykonywać czynności medyczne także za pośrednictwem systemów teleinformatycznych lub systemów łączności, jednakże przepis ten nie wskazuje, iż czynności te są świadczeniami gwarantowanymi, nadto przywołany przepis został wprowadzony w dobie ogłoszenia w kraju stanu epidemii

w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2 ustawą z dnia 27 listopada 2020 r.

o zmianie niektórych ustaw w celu zapewnienia w okresie ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii kadr medycznych (Dz.U. z 2020 r. poz. 2401, z późn. zm.) i wszedł w życie w dniu 30 grudnia 2020 r., tj. ponad rok od dnia udzielenia świadczeń skarżącej.

Mając powyższe na uwadze Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a., uznając, że organy nie naruszyły wskazanych w skardze, ani innych przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jak również przepisów prawa materialnego mających wpływ na wynik sprawy. Sąd nie stwierdził też naruszeń prawa skutkujących stwierdzeniem nieważności zaskarżonej decyzji.