Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 589/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2006-07-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 221
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Sylwestra K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] 2006r. nr [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania egzekucyjnego i nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem złożonym w dnia [...] 2006r. działający w imieniu skarżącego radca prawny Antoni S. złożył skargę na wymienione w sentencji postanowienie Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. Skarga została przekazana Sądowi w dniu [...] 2006r., ale od skargi nie został uiszczony wpis.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przedmiotem wniesionej skargi jest postanowienie w przedmiocie wszczęcia postępowania egzekucyjnego i nałożenia grzywny w celu przymuszenia.

Sprawę należy zatem zakwalifikować jako sprawę z zakresu postępowania egzekucyjnego, co stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193; zm. wynikająca z Dz. U. z 2006 r. Nr 45 poz. 322) skutkuje koniecznością uiszczenia wpisu stałego w wysokości 100 zł.

Zgodnie z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późno zm.), zwanej dalej p.p.s.a., pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.

W pierwotnym tekście przywoływanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. znajdował się § 5 ust. 2, zgodnie z którym wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie w sposób określony w ust. 1 tegoż paragrafu (tzn. do kasy lub na konto sądu), po przekazaniu skargi sądowi. Jednakże mocą wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r. cytowany § 5 ust. 2 został uznany za niezgodny z art. 221 p.p.s.a. oraz z art. 2 Konstytucji. Wyrok ten został opublikowany w dniu 17 marca 2006 r. (Dz. U. Nr 45, poz. 322); z tymże dniem § 5 ust. 2 stracił moc (art. 190 ust. 3 Konstytucji).

Począwszy zatem od dnia [...] 2006 r. w przypadku wnoszenia skargi przez radcę prawnego lub adwokata Sąd nie jest zobowiązany, po przekazaniu mu skargi przez organ administracji, do wzywania radcy lub adwokata o uiszczenie należnego wpisu.

Aby uniknąć konsekwencji opisanych wart. 221 p.p.s.a. adwokat lub radca prawny powinien wnosząc skargę, bez oddzielnego wezwania Sądu, w terminie do wniesienia skargi - uiścić wpis stały w kasie lub na konto bankowe Sądu. Po utracie mocy obowiązującej § 5 ust. 2 ww. rozporządzenia z przyczyn praktycznych w większości przypadków należy się liczyć z trudnościami w zastosowaniu się do wymogu § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia tj. obowiązku wskazania przy wpłacie sygnatury akt sądowych. Nawet bowiem jeżeli skarga zostanie złożona organowi natychmiast po doręczeniu zaskarżanej decyzji, organ ma 30 dni na przekazanie jej Sądowi. W rezultacie skarga w większości przypadków trafi do Sądu po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia. Trudność ta zdaniem Sądu nie może podważyć skutku prawnego utraty mocy obowiązującej § 5 ust. 2 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r. Mając na względzie nową sytuację prawną powstałą w wyniku wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r. radca lub adwokat - w przypadku kiedy skarga nie została przekazana jeszcze do Sądu, a tym samym sprawa nie została oznaczona sygnaturą sądową - uiszczając w terminie do wniesienia skargi wpis stały powinien zaznaczyć, w związku ze skargą na jaką decyzję (jakiego organu, z jakiego dnia, o jakim numerze) wpis ten jest wnoszony.

Ponieważ w przedmiotowej sprawie Sąd stwierdził, że wpis stały nie został uiszczony - skarga, stosownie do art. 221 p.p.s.a - podlegała odrzuceniu.