Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 243/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2020-08-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151, art. 200
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 7, art. 77, art. 80, art. 138 § 1
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 24 ust. 2a pkt 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2019 poz 725
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jedn.
article: § 45 ust. 1, lp.12 pkt 1, 2, 3 tabeli zał. nr 6
journal: Dz.U. 2019 poz 393
law: Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Piotr Godlewski Sędziowie WSA Marcin Kamiński WSA Paweł Zaborniak /spr./ Protokolant specjalista Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 sierpnia 2020 r. sprawy ze skargi W. P. i R. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy aktualizacji informacji zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków -skargę oddala-


UZASADNIENIE

R.P. i W.P. (dalej w skrócie: "Skarżący") złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej WSA) skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (dalej WINGiK) z dnia [...] stycznia 2020 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] grudnia 2019 r., nr [...], o odmowie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków miasta [...], dotyczących użytków gruntowych w działce nr 923, w obr. [...] m. [...].

Z akt sprawy wynika, iż decyzją z dnia [...] grudnia 2019 r., znak [...], Prezydent Miasta [...] po rozpoznaniu wniosku R.P. postanowił odmówić aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków Miasta [...] dotyczących użytków gruntowych w działce o nr 923 w obrębie nr [...], stanowiącej własność wnioskodawcy oraz W.P. Pismem z dnia [...] lipca 2019 r., R.P. zwrócił się do w/w Organu o zmianę danych objętych zakresem modernizacji, kwestionując zasięg użytku "B - tereny mieszkaniowe". Powierzchnia działki zabudowanej oznaczonej symbolem B, wg nowego pomiaru została powiększona o 522 m2, kosztem istniejącego sposobu użytkowania terenu RII (grunty orne) oraz S-Ps II (sady). Ponieważ strona zakwestionowała informacje zawarte w operacie ewidencyjnym Miasta [...], uwidocznione w wyniku zakończonej w roku 2018 modernizacji ewidencji gruntów budynków, celem rozpatrzenia zgłoszonego żądania dokonano analizy operatu technicznego z przeprowadzonej modernizacji, a wpisanego do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Zwrócono się także do A Spółka z o.o., tj. do wykonawcy prac modernizacyjnych. W/w wykonawca, po dokonaniu analizy danych stwierdził, że zasięg oraz oznaczenie użytku gruntowego B tereny mieszkaniowe na działce o nr 923 został określony prawidłowo zgodnie z definicją użytków gruntowych zawartych w rozporządzeniu w sprawie ewidencji gruntów i budynków. W obszarze przedmiotowej działki znajdują się : budynek mieszkalny oraz funkcjonalnie związany budynek niezamieszkany, dojazd, obiekt małej architektury, plac odpoczynku oraz oczko wodne. Podczas aktualizacji zasięgu użytków gruntowych działki zwrócono uwagę na zagospodarowanie terenu, które zgodne jest z definicją terenów mieszkaniowych.

Odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta [...] wniósł R.P. i W.P. Organ odwoławczy opisaną wyżej decyzją z dnia [...] stycznia 2020 r., utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji, że o zaliczeniu gruntów do poszczególnych grup użytków gruntowych w ewidencji gruntów i budynków decyduje przede wszystkim stan faktyczny na gruncie, związany z wykorzystywaniem gruntu. Rozróżnienie rodzajów użytków gruntowych w ramach postępowania aktualizacyjnego musi uwzględniać cechy, właściwości i inne elementy charakterystyczne dla danego rodzaju użytku gruntowego, określone w załączniku nr 6 do rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów budynków, albowiem to one wyznaczają kryteria zaliczenia gruntu do poszczególnych rodzajów użytków gruntowych. Z zalegającego w aktach sprawy sprawozdania technicznego sporządzonego do operatu modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu nr [...] Miasta [...] wynika, że przebieg konturów użytków gruntowych określony na podstawie mapy ewidencyjnej, mapy klasyfikacyjnej oraz operatów jednostkowych zgromadzonych w państwowym zasobie geodezji i kartografii zawierających informacje o przebiegu granic konturów, został określony prawidłowo. Kontury te podlegały weryfikacji za pomocą ortofotomapy oraz w drodze wywiadu terenowego. Na przedmiotowej działce znajduje się budynek mieszkalny oraz budynek zakwalifikowany jako budynek nie określony innym atrybutem, ponadto w zasięgu użytku budowlanego znajduje się utwardzony podjazd, podwórze, trawnik, zbiornik oraz plac odpoczynku. Wskazane urządzenia w zasięgu obejmującym użytek B na działce o nr 923, odpowiadają legalnej definicji gruntów zabudowanych, stosownie do załącznika nr 6 rozporządzenia lp. 12 tabeli. Teren o który obszar został obecnie powiększony użytek "tereny zabudowane", przed modernizacją był zaliczony do użytków: RII oraz S-PsII. Zbiornik na wodę deszczową służący do podlewania warzywniaka, znajdował się na dwóch wyżej wymienionych użytkach, co przedstawia archiwalna mapa ewidencyjna nałożona na aktualne zdjęcie lotnicze. Natomiast przybudówka do budynku oznaczonego symbolem "i" znajdowała się w zasięgu użytku S-PsII. Takie zagospodarowanie terenu w poszczególnych użytkach gruntowych nie było zgodne z definicją zawartą w załączniku numer 6 do rozporządzenia, zatem uzasadniona była aktualizacja zasięgu użytków gruntowych. Kontur użytku mieszkaniowego w granicach przedmiotowej działki, powinien być obszarem o zwartych i regularnych granicach zawierającym w sobie nie tylko grunty zajęte pod budynki, a także grunty położone pomiędzy budynkami urządzeniami lub w bezpośrednim sąsiedztwie tych budynków urządzeń, i nie wykorzystywane do innego celu, który uzasadniałby zaliczenie do innych grupy użytków gruntowych, w tym zajęte pod trawniki rabaty, kwietniki, warzywniki i krzewy owocowe. Z tych przyczyn odwołanie okazała się nieuzasadnione.

Skarżący w skardze do WSA zawnioskowali o uchylenie decyzji, "akceptację stanu faktycznego poprzedzającego wykonaną aktualizację przez Prezydenta Miasta [...] przed 2018 r." oraz o zwrot poniesionych kosztów. W uzasadnieniu przedstawili przebieg postępowania i podkreślili, że nie zgadzają się z ustalonym przez organy stanem faktycznym. Przedłożone przez nich zdjęcia są wystarczającym dowodem na istnienie rozbieżności pomiędzy stanem faktycznym jaki istnieje w terenie a podjętymi przez organ rozstrzygnięciami. W ocenie Skarżących "rzekoma aktualizacja" sporządzona została na podstawie dowolnej możliwości korzystania z elementów zagospodarowania działki, stanowiących ich własność. Sposób użytkowania działek w żaden sposób nie zmienił się. W sporządzonej dokumentacji istnieją nieprawidłowości, czym usankcjonowano stan faktyczny i rażąco naruszono przepisy k.p.a. Doszło także do ingerencji w ich prawo własności nieruchomości. Podkreślili, że żaden z elementów istniejących i obecnego zagospodarowania działki, nie zmienił jej charakteru. Argumenty podniesione w zaskarżonych decyzjach oparte są na "pozbawionych sensu" elementach dotyczących m. in. przeprowadzenia wywiadu środowiskowego.

W odpowiedzi na skargę WINGiK zawnioskował o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu kwestionowanej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jako niezasadna, została przez Sąd oddalona w całości.

Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2020 r. poz. 365). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325; zwana dalej w skrócie P.p.s.a.). Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Natomiast w myśl art. 145 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach.

Jednocześnie w ramach prowadzonej kontroli legalności decyzji Sąd stosuje przewidziane prawem środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.).

Organ odwoławczy prowadząc postępowanie w niniejszej sprawie prawidłowo ustalił stan faktyczny – art. 7, art. 77 i art. 80 K.p.a. - oraz prawidłowo zinterpretował i zastosował właściwe wobec zgłoszonego żądania przepisy prawa procesowego oraz materialnego, co w końcowym efekcie uzasadniało zastosowanie art. 138 § 1 K.p.a. i utrzymanie w mocy decyzji Prezydenta. Zebrany w toku postępowania administracyjnego materiał dowodowy, a także załączone do skargi dowody m.in. w postaci zdjęć przedmiotowego terenu, należycie dokumentują aktualny na dzień wydania decyzji WINGiK stan zagospodarowania użytków gruntów. Zatem postępowanie wyjaśniające oparte na tych materiałach, nie wymagało od Sądu dodatkowego uzupełnienia na zasadzie art. 106 § 3 P.p.s.a. Na podstawie powołanej regulacji P.p.s.a., sąd administracyjny przeprowadza postępowanie wyjaśniające z dowodów w postaci dokumentów, tylko wówczas gdy jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Zaoferowane przez skarżącego w toku rozprawy przed WSA dokumenty, w tym zdjęcia, nie były konieczne do wyjaśnienia sprawy, bowiem stan faktyczny ustalony w zaskarżonej decyzji nie budził jakichkolwiek wątpliwości. Ponadto według oświadczenia skarżącego dowody te zostały wytworzone po dacie wydanej przez WINGiK decyzji. Wyjaśnić ponownie należy, iż sąd administracyjny ocenia legalność decyzji administracyjnej na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego z chwili podejmowania rozstrzygnięcia, co zostało skarżącemu wyjaśnione w toku przeprowadzonego posiedzenia przez WSA.

Przedmiotem swej skargi Strony skarżące uczyniły decyzję WINGiK wydaną w sprawie odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków. Skontrolowaną przez WSA decyzję wydano w oparciu o przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2019 r., poz. 725 ze zm.; zwana dalej Pgik). Po prawidłowym zastosowaniu tych regulacji Organy obu instancji odmówiły wprowadzenia żądanej przez Strony zmian w zakresie rodzaju użytków gruntowych.

Z uwagi na przedmiot zgłoszonego żądania wskazać należy, iż w myśl art. 24 ust. 2a pkt 1 i 2 Pgik oraz ust. 2b tej ustawy, aktualizacja operatu ewidencyjnego odbywa się z urzędu lub na wniosek; następuje zaś w drodze czynności materialno - technicznej lub w drodze decyzji administracyjnej. Natomiast według § 45 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r., poz. 393 z późn. zm.; dalej zwane rozporządzeniem), aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych w celu: zastąpienia danych niezgodnych ze stanem faktycznym, stanem prawnym lub obowiązującymi standardami technicznymi odpowiednimi danymi zgodnymi ze stanem faktycznym, stanem prawnym lub obowiązującymi standardami technicznymi; ujawnienia nowych danych ewidencyjnych; wyeliminowania danych błędnych. Przy sporządzaniu dokumentacji określającej przebieg granic działek ewidencyjnych na potrzeby aktualizacji operatu ewidencyjnego przepisy § 37-39 stosuje się odpowiednio, co wynika z § 45 ust. 3 rozporządzenia.

Aktualizacja operatu ewidencyjnego polega zatem na zastąpieniu dotychczasowych zapisów ewidencyjnych nowymi lub na ich zmodyfikowaniu. W ramach pojęcia aktualizacji można dokonywać prostowania jak i usuwania danych błędnych, jednakże może się to odbywać wyłącznie w sytuacji, gdy uzasadnia to aktualny stan prawny lub gdy błędne wpisy w bazie danych ewidencyjnych mają charakter oczywistych - w świetle zgromadzonych dokumentów - pomyłek.

Strony kwestionują decyzję WINGiK o odmowie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków Miasta [...] dotyczących użytków gruntowych na działce o nr. 923 w obrębie [...], o pow. 0,4280 ha. Z nadesłanych do WSA akt sprawy wynika, iż w wyniku przeprowadzonej modernizacji ewidencji gruntów i budynków nastąpiły zmiany granic oraz powierzchni użytków gruntowych w działce o podanym wyżej numerze, z którymi nie zgadzają się strony. Z wypisu z rejestru gruntów wynika, iż działka o podanym numerze stanowi własność R.P. i W.P. Według stanu ewidencyjnego ustalonego przez Organ pierwszej instancji na dzień [...] październik 2018 r., czyli stanu sprzed przeprowadzonej modernizacji, obszar użytków "B", obszar terenów mieszkaniowych wynosił 0,0859 ha, natomiast po modernizacji (stan ewidencyjny na dzień 26 lipca 2019 r.), obszar tego użytku uległ powiększeniu i wynosi obecnie 0,1381 ha. Zatem w wyniku działań modernizacyjnych Służb Geodezyjnych i Kartograficznych, powierzchnia użytku "tereny mieszkaniowe" zwiększyła się o powierzchnię 0,0522 ha. Powierzchnia użytku tereny mieszkaniowe, została zwiększona kosztem powierzchni użytku gruntowego działki o oznaczeniu RII grunty orne oraz S-PsII sady, pastwiska trwałe.

Podniesione w skardze zarzuty zmierzające do wykazania, że dotychczasowa powierzchnia użytków grunty rolne oraz sady nie zmieniły swego charakteru i zachowały dotychczasowe przeznaczenie również w czasie modernizacji ewidencji gruntów budynków, nie mogły zostać przez Sąd uwzględnione.

Należy zgodzić się z Organami, że o zakwalifikowaniu gruntów do poszczególnych grup użytkowych wyróżnionych w przepisach Pgik, będzie decydować stan rzeczywisty obrazujący aktualne przeznaczenie nieruchomości, a więc wykorzystywanie gruntu przez jej posiadacza. Potwierdza to stanowisko teza wyroku WSA w Krakowie z 25 listopada 2010 r., o sygn. akt III SA/Kr 712/09, LEX, w którym stwierdzono przekonująco, iż rodzaj użytków gruntowych, oraz ich zasięg nie zależy od typu i klasy gleby, ale od istnienia elementów będących podstawą rozróżnienia rodzaju tych użytków, określonych przepisami rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, oraz załącznika nr 6 do tego rozporządzenia.

Podstawy dla dywersyfikacji użytków gruntowych wynikają z powołanych w decyzjach przepisów rozporządzenia w sprawie w ewidencji gruntów i budynków. Tak więc do użytków określanych mianem tereny mieszkaniowe o symbolu "B", zalicza się w szczególności nie tylko grunty zajęte pod budynki mieszkalne, ale także pod budynki gospodarcze i techniczne związane funkcjonalnie z budynkami mieszkalnymi, oraz co istotne także podwórza, dojazdy, przejścia, przydomowe place gier zabaw i odpoczynku, studnie, zbiorniki, przewody naziemne urządzenia do gromadzenia i oczyszczania ścieków, śmietniki, składowiska odpadów obiekty małej architektury, ogrodzenia, oczka wodne ogródki skalne. Powtórzyć za decyzjami Organów należy, że do terenów mieszkaniowych organy zobligowane są włączyć grunty położone między budynkami lub w bezpośrednim sąsiedztwie tych budynków i urządzeń i nie wykorzystywane do innego celu, który uzasadniałby zaliczenie ich do innej grupy użytków gruntowych, w tym grunty zajęte pod trawniki, rabaty kwietne, łąki oraz warzywniki.

W toku prowadzonego postępowania aktualny stan zagospodarowania terenów użytków gruntowych działki o nr. 923, w zakresie istotnym dla sprawy został ustalony wszechstronnie, na podstawie mapy ewidencyjnej, mapy klasyfikacyjnej z operatów jednostkowych zgromadzonych w PZGiK, zawierających informacje o przebiegu granic konturów. Kontury te podlegały weryfikacji za pomocą ortofotomapy oraz w drodze wywiadu terenowego, czyli na miejscu. Organ odwoławczy słusznie podnosi, że ortofotomapa cyfrowa będąca zdjęciem powierzchni ziemi wykonanym z samolotu lub satelity, przetworzona do postaci kartometrycznej, stanowi jedno z najlepszych ogólnie dostępnych źródeł dokonywania pomiarów powierzchni oraz interpretacji w zakresie zagospodarowania gruntów i ich użytkowania. Może być więc podstawowym dokumentem do wykonywania pomiarów i kompleksowej oceny powierzchni kwalifikowanej w ramach działań modernizacyjnych.

Według Sądu, znajduje potwierdzenie w aktach sprawy oświadczenia uprawnionego geodety, iż w obszarze działki należącej do skarżących położony jest budynek mieszkalny, budynek o nieokreślonym atrybucie związany funkcjonalnie z budynkiem mieszkaniowym czego strony nie kwestionują, a także dojazd, obiekt małej architektury, plac odpoczynku (teren pokryty trawą), zbiornik na wodę (deszczówkę), warzywnik, co pozwoliło zakwalifikować wyodrębniony w ewidencji teren grunt działki jako tereny mieszkaniowe o symbolu "B".

W myśl szczegółowych zapisów treści lp. 12 pkt 1, 2 i 3 tabeli załącznika nr 6 do rozporządzenia o tytule : ZALICZANIE GRUNTÓW DO POSZCZEGÓLNYCH UŻYTKÓW GRUNTOWYCH, do terenów mieszkaniowych o oznaczeniu "B", prawodawca zalicza w szczególności tereny niewchodzące w skład działek siedliskowych, o których mowa w lp. 5, a zajęte pod : warzywniki, zbiorniki, oczka wodne, obiekty małej architektury, trawniki, rabaty położone między budynkami i urządzeniami mieszkaniowym, budynkami gospodarczymi i technicznymi lub w bezpośrednim sąsiedztwie tych budynków i urządzeń. Tego rodzaju przeznaczenie oraz obiekty znajdowały się w konturach terenu użytku "B" przedmiotowej działki w chwili wydawania zaskarżonej decyzji WINGiK, co poświadczają też materiały załączone do skargi.

Skarżący twierdzi, że powierzchnia terenu R – II pokazana na załączonym do skargi zdjęciu, ograniczona została o 138 m² w sposób pokazany na załączniku nr 2 i jest w całości wykorzystana do uprawy warzyw. Jednakże zgodnie z w/w przepisami, tereny położone w bezpośrednim sąsiedztwie budynków i urządzeń przeznaczone pod warzywniki, czyli uprawę warzyw, są uznawane jako tereny mieszkaniowe. Ortofotopa znajdująca się w aktach sprawy, obrazuje wyraźnie, że teren tego warzywnika znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie budynku o oznaczeniu "i", związanym funkcjonalnie z budynkiem mieszkalnym, a jednocześnie przy zbiorniku na wodę, w niedużej odległości od obiektu mieszkalnego. Prowadzenie w tych warunkach warzywnika położonego w bezpośrednim jak wymaga przepis rozporządzenia sąsiedztwie budynków nie jest uprawianiem roli, jak wydaje się przyjmować strona skarżąca. Ponadto, Organ I instancji słusznie stwierdza, że znajdujący się na działce "zbiornik", położony przy opisanym warzywniku, będący wykopem wypełnionym wodą deszczową wpisuje się w treść lp. 12 pkt 2 tabeli załącznika nr 6 do rozporządzenia. Załączone do skargi zdjęcia dowodzą jednoznacznie, że wykop ten zabezpieczony jest folią i obciążony oponami gwarantującymi stabilność folii. Niewątpliwie tak zabezpieczony wykop, służy do gromadzenia wody, czyli jest zbiornikiem na wodę o jakim mowa w przytoczonych wyżej przepisach rozporządzenia – lp. 12 pkt 2 tabeli załącznika nr 6. Strona twierdzi, że z oczka wodnego czyli opisywanego wyżej zbiornika wody, nie chcą korzystać zwierzęta oraz użytkownicy terenu. Należy jednak podkreślić, że zbiorniki wodne zlokalizowane w pobliżu budynków o ujawnionym przeznaczeniu, nawet takie, które nie są użytkowane przez zwierzęta, będą stanowić o zakwalifikowaniu gruntu jako terenu mieszkaniowego do czego przekonują powołane wyżej przepisy rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Ponadto część terenu działki, który dotychczas występował w ewidencji jako sad, pastwiska trwałe, z racji bezpośredniego sąsiedztwa z budynkiem mieszkalnym i technicznym, zbiornikiem na wodę, zlokalizowanej tam altany oraz ujawnionych na zdjęciach urządzeń o przeznaczeniu rekreacyjnym, słusznie został uznany w decyzjach jako plac odpoczynku, mogący także pełnić wskazane w lp. 12 pkt 2 tabeli załącznika nr 6 do rozporządzenia, również funkcje placu zabaw. Nie sposób w tych warunkach mówić o trwałości wypasu zwierząt, której wymaga lp. 4 tabeli. Słuszność trzeba przyznać stwierdzeniu decyzji WINGiK, że takie zagospodarowanie terenu działki przed modernizacją nie było zgodne z regułami definicji użytków gruntowych z lp. 12 tabeli załącznika nr 6 do rozporządzenia, przez co konieczna była modernizacja ewidencji w tym zakresie a następnie orzeczona w postępowaniu wszczętym na wniosek strony odmowa przywrócenia stanu sprzed tej aktualizacji.

Zatem zgodzić się należy z Organami, że wnioskodawca w niniejszej sprawie nie wykazał takiej zmiany użytkowanych terenów, która uzasadniałaby żądaną aktualizację w skutkach przywracających w istocie nieprawidłowy stan ewidencji sprzed modernizacji gruntów zakończonej w roku 2018. Organy obu instancji wykazały w toku postępowania zasadność odmowy aktualizacji operatu ewidencyjnego, bowiem zawarte w ewidencji dane nie są niezgodne ze stanem faktycznym w postaci wykorzystywania konturów użytków gruntowych znajdujących się w obszarze działki o nr. 923 w obrębie 212 Miasta P. na potrzeby funkcjonowania terenów mieszkaniowych.

Zaskarżona do WSA decyzja WINGiK, jak również poprzedzająca ją decyzja Organu I instancji, nie naruszają przepisów procesowych tak również przepisów prawa materialnego, znajdujących zastosowanie w sprawie aktualizacji ewidencji gruntów i budynku. Sąd działając z urzędu nie dostrzegł w działaniach Organów takich błędów, która uzasadniałyby na podstawie art. 134 § 1 P.p.s.a. wykorzystanie kompetencji kasacyjnych. Rozstrzygnięcia Organów Służby Geodezyjnej i Kartograficznej jako zgodne ze stanem faktycznym oraz prawnym powinny pozostać w obrocie prawnym jako legalne.

Z powyższych przyczyn orzeczono o oddaleniu skargi na podstawie art 151 P.p.s.a. O kosztach postępowania przed WSA nie orzekano ze względu na art. 200 P.p.s.a.