Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 187/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2016-07-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 5,  art. 58  par. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Ciołek po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji dotyczącej podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2011 r. postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (sto) zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 20 stycznia 2016 r. skarżąca spółka wniosła skargę na opisane w sentencji postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W.

Zarządzeniem z dnia 23 lutego 2016 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał spółkę do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie oraz złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania spółki.

W dniu 14 marca 2016 r. strona przesłała odpis skargi zawierający nieczytelny podpis. Do pisma załączyła informację z Krajowego Rejestru Sądowego z dnia 14 marca 2016 r., z której wynika, że zarząd spółki nie jest obsadzony. Spółka posiada natomiast dwóch prokurentów samoistnych – P.K. i T.K.

Zarządzeniem z dnia 21 marca 2016 r. sędzia sprawozdawca wezwał stronę o uzupełnienie braków w organie reprezentującym spółkę, w terminie 2 miesięcy od otrzymania wezwania, poprzez powołanie członka zarządu zgodnie z umową spółki. Wezwanie do uzupełnienia ww. braku doręczono spółce w dniu 18 kwietnia 2016 r.

Jednocześnie Sąd poinformował sąd rejestrowy właściwy dla spółki o brakach w reprezentacji organu strony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga podlegała odrzuceniu.

Na wstępie należy wyjaśnić, że stosownie do art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej: p.p.s.a.), osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy lub osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przy czym na podstawie art. 29 p.p.s.a. organ lub osoby uprawnione do działania w imieniu osób prawnych mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W myśl natomiast art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a., jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie, sąd odrzuca skargę. Zgodnie zaś z art. 58 § 2 p.p.s.a., z powodu m.in. braku w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej skarżącym, uniemożliwiającego jego działanie, sąd odrzuci skargę dopiero wówczas, gdy brak nie zostanie uzupełniony.

W niniejszej sprawie stroną skarżącą jest spółka kapitałowa, czyli osoba prawna. Konieczne jest zatem sięgnięcie do przepisu art. 38 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121 ze zm.). Wedle tego przepisu, osoba prawna działa przez swoje organy w sposób przewidziany w ustawie i w opartym na niej statucie. Zgodnie z wywodzoną z tego przepisu teorią organów, akceptowaną powszechnie w judykaturze i doktrynie, osoba prawna ma zdolność prawną i odpowiadającą jej na gruncie prawa procesowego zdolność sądową oraz pełną zdolność do czynności prawnych i będącą jej odzwierciedleniem procesowym zdolność procesową, a czynności prawne i procesowe dokonywane przez występujące w roli organu (organów) tego podmiotu osoby fizyczne są działaniami samej osoby prawnej. Jeżeli osoba ta nie posiada organu powołanego do jej reprezentowania, to pomimo posiadania zdolności sądowej nie może ujawnić swojej woli i podejmować czynności prawnych lub procesowych, nawet jeżeli posiada należycie umocowanego pełnomocnika ustanowionego przed utratą organu powołanego do jej reprezentowania czy też prokurenta (por. wyrok SN z dnia 7 listopada 2006 r., I CSK 224/06, LEX nr 276251 i orzeczenia tam powołane).

W myśl natomiast z art. 201 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1030, ze zm.) w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością zarząd prowadzi sprawy spółki i reprezentuje ją na zewnątrz. W rozpatrywanej sprawie niewątpliwie zarząd spółki jest nieobsadzony. Oznacza to, że spółka nie może w sposób skuteczny podejmować czynności procesowe.

W postanowieniu NSA z dnia 15 maja 2007 r. (II FSK 261/07, CBOSA) podkreślono jednak, że odrzucenie skargi z powodu braku zdolności sądowej jednej ze stron może nastąpić dopiero wtedy, gdy strona zostanie wcześniej wezwana do uzupełnienia takiego braku. Wprawdzie ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nakazuje zawiesić postępowanie, jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie (art. 124 § 1 pkt 2 p.p.s.a.), to jednak obowiązek taki dotyczy wyłącznie postępowań wszczętych skutecznie wniesioną skargą, a więc czyniącej zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a także spełniającej inne wymagania określone w przepisach szczególnych. Do takich wymogów należy m.in. wykazanie przez stronę skarżącą, że na dzień wniesienia skargi posiadała organ uprawniający do jej reprezentacji przed sądem administracyjnym.

Jak wynika z akt sprawy, strona została wezwana do powołania członka zarządu zgodnie z umową spółki, w terminie 2 miesięcy, a wezwanie to zostało doręczone spółce w dniu 18 kwietnia 2016 r., a zatem termin do usunięcia ww. braku upływał w dniu 18 czerwca 2016 r. Strona jednak w tak zakreślonym terminie nie ustanowiła członka zarządu zgodnie z umową spółki.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 i § 2 p.p.s.a., zobligowany był odrzucić skargę, o czym postanowił w pkt. I sentencji. O zwrocie wpisu sądowego (pkt II sentencji) Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.