Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 227/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-12-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
659
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Zobowiązano ...i stwierdzono, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art 12§ 1, 7, 77, 35 § 3, 36 § 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Falkiewicz- Kluj Sędziowie Sędzia WSA Teresa Zyglewska (spr.) Sędzia WSA Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi T. N. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta [...] w przedmiocie ustalenia i wypłaty odszkodowania za grunt I. zobowiązuje Prezydenta [...] do rozpatrzenia sprawy o ustalenie i wypłatę odszkodowania za grunt przejęty pod drogę publiczną, położony w [...] w dzielnicy [...] przy ulicy [...], ulicy [...] i ulicy [...], stanowiący działki ewidencyjne nr [...] z obrębu [...], nr [...] z obrębu [...], nr [...] z obrębu [...], nr [...] z obrębu [...], nr [...] z obrębu [...], nr [...] z obrębu [...] oraz [...] z obrębu [...] w części dotyczącej udziału T. N. we współwłasności nieruchomości, w terminie jednego miesiąca od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, II. stwierdza, że Prezydent [...] przewlekle prowadził postępowanie, o którym mowa w pkt I wyroku, III. stwierdza, że przewlekłość organu w prowadzeniu postępowania miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, IV. wymierza Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 1000 (tysiąc) złotych, płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się wyroku, V. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz skarżącej T. N. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

T. N. (dalej również "skarżąca") w piśmie z 12 czerwca 2017 r. wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta [...] w sprawie ustalenia i wypłaty odszkodowania w trybie art. 73 ust. 1 ustawy z 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administracje publiczną (Dz.U. nr 133, poz. 872 ze zm.) za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną, położoną w [...] w dzielnicy [...] przy ulicy [...], [...] i [...], stanowiącą działki ewidencyjne nr [...] z obrębu [...] o powierzchni 534 m2, nr [...] z obrębu [...] o powierzchni 124 m2, nr [...] z obrębu [...] o powierzchni 24 m2, nr [...] z obrębu [...] o powierzchni 76 m2, nr [...] z obrębu [...] o powierzchni 91 m2, nr [...] z obrębu [...] o powierzchni 393 m2 oraz nr [...] z obrębu [...] o powierzchni 45 m2.

Skarżąca wniosła o:

• zobowiązanie Prezydenta [...] do wydania rozstrzygnięcia w sprawie w terminie wyznaczonym przez sąd,

• dokonanie kontroli przewlekłości postępowania administracyjnego,

• zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi skarżąca przedstawiła dotychczasowy przebieg postępowania wszczętego wnioskiem z [...] grudnia 2005 r. wskazując na: (1) wielokrotne zawiadomienia organu o niemożliwości załatwienia sprawy w terminie, (2) rozprawę administracyjną, która odbyła się [...] sierpnia 2013 r., na której przesłuchano strony, przedstawiono operat wycenianej nieruchomości oraz podano numery rachunków bankowych do wypłaty odszkodowania, (3) śmierć współwłaścicieli nieruchomości i fakt zawieszenia postępowania.

Konkludując skarżąca stanęła na stanowisku, że postępowanie prowadzone jest z naruszeniem art. 7, art. 12 § 1 i art. 35 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm., dalej "k.p.a.").

Prezydent [...] (dalej również "Prezydent Miasta", "organ") w odpowiedzi na skargę podniósł, że skarga jest bezzasadna. Organ również przedstawił przebieg postępowania i zwrócił uwagę, że w sprawie: (1) podejmowane były czynności zmierzające do ustalenia kręgu osób uprawnionych i stanu prawnego nieruchomości, (2) oczekiwano na decyzje Wojewody [...] stwierdzające nabycie z mocy prawa, prawo własności nieruchomości zajętej pod drogi publiczne, (3) postępowania było zawieszane z powodu śmierci współwłaścicieli nieruchomości.

Jednocześnie organ wyjaśnił, że poinformował stronę postępowania, że wniosek zostanie rozpatrzony do 31 marca 2018 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej również "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania m.in. w przypadku określonym w art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. (wydanie decyzji administracyjnej). Sprawa, której przedmiotem jest skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania może być rozpoznana w trybie uproszczonym (art. 119 pkt 4 p.p.s.a.). W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.).

Dalej wskazać należy, że stosownie do treści art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania (1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; (2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; (3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.).

Ponadto, w przypadku uwzględnienia skargi, Sąd, w myśl art. 149 § 2 p.p.s.a., może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Górna granica wysokości grzywny, o której mowa w art. 154 § 6 p.p.s.a. została określona do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Wynagrodzenie to - zgodnie z Komunikatem Prezesa GUS z 9 lutego 2017 r. (M.P. z 2017 r., poz. 183) - aktualnie wynosi kwotę 4047,21 zł.

W dotychczasowym orzecznictwie i piśmiennictwie przyjmuje się, że przez pojęcie "przewlekłego prowadzenia postępowania" należy rozumieć sytuację prowadzenia postępowania w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, bądź wykonywaniu czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (por. J. Drachal, J. Jagielski, R. Stankiewicz, [w:] R. Hauser i M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2015, s. 77, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 stycznia 2015 r., II FSK 3097/12, wskazane orzeczenie oraz orzeczenia wskazane poniżej dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Innymi słowy przewlekłości postępowania obejmować będzie opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu, w sytuacji gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 stycznia 2016 r., I OSK 2341/15).

Podkreślić należy, że organy administracji publicznej mają obowiązek działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia (art. 12 § 1 k.p.a.). Na organie prowadzącym postępowanie spoczywa obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do załatwienia sprawy (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.). Stosownie do treści art. 35 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy, od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 k.p.a.). W myśl natomiast art. 36 § 1 k.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 k.p.a.).

Mając na uwadze powyższe kryteria Sąd uznał, iż skarga zasługuje na uwzględnienie. Sąd oceniając aktywność Prezydenta Miasta [...] w prowadzeniu postępowania z wniosku z [...] grudnia 2005 r. T. N., M. N. i D. N. o ustalenie i wypłatę odszkodowania za grunt przejęty pod drogę publiczną, położony w [...] przy ulicy [...], ulicy [...] i ulicy [...], doszedł do przekonania, że prowadząc kontrolowane postępowanie organ nie wywiązał się z ustawowych obowiązków wynikających z powołanych wyżej przepisów kodeksu postępowania administracyjnego.

Z akt sprawy wynika, że zawiadomieniem z 7 lutego 2006 r. organ poinformował strony o wszczęciu postępowania administracyjnego i zobowiązał do: (1) przedłożenia ostatecznej decyzji wydanej na podstawie art. 73 ust. 3 ustawy Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, (2) uzupełnienia wniosku poprzez wystąpienie wszystkich uprawnionych: właścicieli na dzień 31 grudnia 1998 r. lub ich spadkobierców, (3) oryginału lub do wglądu postanowień sądu o nabyciu praw do spadku w przypadku spadkobierców byłych właścicieli. W piśmie z 6 października 2008 r. organ zawarł analogiczne zobowiązanie, jak w zawiadomieniu z 7 lutego 2006 r. i zakreślił rygor pozostawienia podania bez rozpoznania.

Skarżąca, przy piśmie z 14 listopada 2008 r. złożyła szereg dokumentów. Wskazała jednocześnie, że nie posiada ostatecznej decyzji Wojewody [...] stwierdzającej nabycie z mocy prawa nieruchomości przez Skarb Państwa i podniosła, że z nieznanych jej przyczyn decyzja nie została wydana.

W piśmie z 28 listopada 2008 r. organ zwrócił się do strony D. N. o złożenie dokumentu potwierdzającego jego prawo własności na dzień 31 grudnia 1998 r. (np. postanowienie o nabyciu prawa do spadku).

T. N. przy piśmie z 16 lutego 2009 r. złożyła zaświadczenie dotyczące administracyjnej zmiany numeracji działek.

W pismach z 13 sierpnia 2010 r. organ zwrócił się do Wydziału Infrastruktury Urzędu Miasta [...] oraz Zarządu Dróg Miejskich w [...] o udzielenie informacji czy grunt objęty wnioskiem był zajęty pod drogi publiczne według stanu na dzień 31 grudnia 1998 r. oraz przekazanie dokumentów potwierdzających faktyczne władztwo jednostki samorządu terytorialnego przed dniem 1 stycznia 1999 r. do gruntu zajętego pod drogi oraz opisu stanu zagospodarowania, zainwestowania i uzbrojenia działek według stanu na dzień 1 stycznia 1999 r.

Najpóźniej 25 maja 2011 r. organ był w posiadaniu decyzji Wojewody [...] z [...] kwietnia 2011 r. stwierdzających nabycie przez Powiat [...] z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. prawa własności nieruchomości objętych wnioskiem.

W pismach z 5 lipca 2011 r. organ:

- poinformował strony postępowania o niemożliwości rozpoznania sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. oraz o przewidywalnym terminie rozpoznania wniosku, tj. do końca IV kwartału 2011 r.

- zwrócił się do:

• Wydziału Obrotu Nieruchomościami [...] o informację dotyczące wpisu Miasta [...] jako właściciela gruntu,

• Wydziału Infrastruktury Urzędu [...] w [...] oraz Zarządu Dróg Miejskich w [...] o informacje kiedy nieruchomość została zajęta pod drogę, kto był inwestorem budowy ww. drogi, czy proces inwestycyjny był poprzedzony wywłaszczeniem i ustaleniem odszkodowania, czy droga została wybudowana z udziałem czynu społecznego,

• Archiwum Państwowego [...], Archiwum Akt Nowych w [...], Archiwum Urzędu [...] o informacje czy w posiadanych dokumentach, zapisach archiwach istnieją dane o postępowaniu wywłaszczeniowym dotyczącym terenu zajętego pod drogi publiczne i związanych z tym odszkodowaniem,

• Delegatury Biura Gospodarki Nieruchomości Urzędu [...] w [...] o informacje czy: za zajęty grunt zostało wypłacone odszkodowanie, prowadzone było postępowanie wywłaszczeniowe i istnieją dane o tym postępowaniu, czy droga była wybudowana z udziałem czynu społecznego.

W piśmie z 5 lipca 2011 r. organ Odpowiedzi na pisma z 5 lipca 2011 r. wpłynęły do organu 18 lipca 2011 r. (Wydział Infrastruktury Urzędu [...] w [...]), 2 sierpnia 2011 r. (Delegatura Biura Gospodarki Nieruchomości Urzędu [...] w [...]), 8 sierpnia 2011 r. (Archiwum Urzędu [...]), 9 sierpnia 2011 r. (Archiwum Akt Nowych), 17 sierpnia 2011 r. (Archiwum Państwowe [...]), 24 sierpnia 2011 r. i 11 października 2011 r.(Wydział Obrotu Nieruchomościami [...]), 20 października 2011 r. (Zarząd Dróg Miejskich).

W piśmie z 26 marca 2012 r. organ zwrócił się do stron postępowania o złożenia oryginału postanowienia Sądu Rejonowego dla [...] [...] Wydział [...] z [...] kwietnia 2000 r. [...]. T. N. 27 kwietnia 2012 r. złożyła odpis ww. postanowienia.

W pismach z 18 maja 2012 r. oraz 9 maja 2013 r. organ poinformował strony postępowania o niemożliwości rozpoznania sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. oraz o przewidywalnym terminie rozpoznania wniosku.

W piśmie z 25 lipca 2013 r. organ wezwał na rozprawę administracyjną strony postępowania oraz poinformował o możliwości zapoznania się z operatem szacunkowym Z. J. sporządzonym [...] czerwca 2013 r.

Na rozprawie administracyjnej z [...] sierpnia 2013 r. strony postępowania złożyły oświadczenie, że akceptują wartości nieruchomości zajętej pod drogę określoną w operacie szacunkowym oraz wskazały numery rachunków bankowych na które należy przekazać odszkodowanie z tytułu zajęcia gruntu pod drogę.

W piśmie z 26 sierpnia 2013 r. T. N. zwróciła się z prośbą o rozdzielenie sprawy i potraktowanie ich jako dwa odrębne postępowania, biorąc pod uwagę udział każdej ze stron. Prośba została rozpoznana negatywnie pismem z [...] września 2013 r.

W pismach z [...] lipca 2014 r. organ:

- poinformował strony postępowania o niemożliwości rozpoznania sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. oraz o przewidywalnym terminie rozpoznania wniosku, tj. do 30 czerwca 2015 r.

- zwrócił się do:

• Zarządu Dróg Miejskich w [...] o informacje kiedy nieruchomość została zajęta pod drogę, kto był inwestorem budowy ww. drogi, czy proces inwestycyjny był poprzedzony wywłaszczeniem i ustaleniem odszkodowania, czy droga została wybudowana z udziałem czynu społecznego,

• Delegatury Biura Gospodarki Nieruchomości Urzędu [...] w [...] o informacje czy za zajęty grunt zostało wypłacone odszkodowanie, prowadzone było postępowanie wywłaszczeniowe i istnieją dane o tym postępowaniu oraz czy droga była wybudowana z udziałem czynu społecznego,

• Archiwum Państwowego [...], Archiwum Akt Nowych w [...], Biura Administracyjno-Gospodarczego Urzędu [...] o informacje czy w posiadanych dokumentach, zapisach, archiwach istnieją dane o postępowaniu wywłaszczeniowym dotyczącym terenu zajętego pod drogi publiczne i związanych z tym odszkodowaniem,

z uwagi na błędną wskazany numer obrębu jednej z działek, jaki został wskazany w piśmie z 5 lipca 2011 r.

Odpowiedzi na pisma z 11 lipca 2014 r. wpłynęły do organu 21 lipca 2014 r. (Biuro Administracyjno-Gospodarczego Urzędu [...]), 31 lipca 2014 r. (Zarząd Dróg Miejskich), 19 sierpnia 2014 r. (Archiwum Akt Nowych), 20 sierpnia 2014 r. (Archiwum Państwowe w [...]).

T. N. w piśmie z 23 października 2014 r. poinformowała o śmierci D. N., jednocześnie złożyła akt poświadczenia dziedziczenia po zmarłym. Zaś w piśmie z 10 grudnia 2014 r. skarżąca poinformowała o śmierci M. N.

Prezydent Miasta [...] postanowieniem z [...] grudnia 2014 r. zawiesił postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość do czasu złożenia przez spadkobierców prawomocnego postanowienia sądu lub aktu poświadczenia dziedziczenia o nabyciu praw do spadku po M. N. Na skutek zażalenia T. N., Wojewoda [...] postanowieniem z [...] maja 2015 r. uchylił postanowienie z [...] grudnia 2014 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

Prezydent Miasta [...] postanowieniem z [...] sierpnia 2015 r. zawiesił postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość, w udziale wynoszącym [...] części, do czasu złożenia przez spadkobierców prawomocnego postanowienia sądu lub aktu poświadczenia dziedziczenia o nabyciu praw do spadku po M. N.

W piśmie z 2 września 2016 r. organ poinformował strony postępowania o niemożliwości rozpoznania sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. oraz o przewidywalnym terminie rozpoznania wniosku, tj. do końca 31 marca 2017 r.

Do akt dołączono operat szacunkowy sporządzony [...] lutego 2017 r. przez rzeczoznawcę majątkowego Z. J.

W pismach z 22 marca 2017 r. organ:

- zwrócił się do:

• Archiwum Państwowego [...], Archiwum Akt Nowych w [...], Biura Organizacji Urzędu [...] o informacje czy w posiadanych dokumentach, zapisach archiwach istnieją dane o postępowaniu wywłaszczeniowym dotyczącym terenu zajętego pod drogi publiczne i związanych z tym odszkodowaniem,

• Wydziału Architektury i Budownictwa, Wydziału Gospodarki Gruntami oraz Wydziału Dróg i Infrastruktury dla [...] w Urzędzie [...] oraz Zarządu Dróg Miejskich w [...] o informacje kiedy nieruchomość została zajęta pod drogę, kto był inwestorem budowy ww. drogi, czy proces inwestycyjny był poprzedzony wywłaszczeniem i ustaleniem odszkodowania, czy droga została wybudowana z udziałem czynu społecznego,

- poinformował strony postępowania o niemożliwości rozpoznania sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. oraz o przewidywalnym terminie rozpoznania wniosku, tj. do 31 marca 2018 r.

Odpowiedzi na pisma z 22 marca 2017 r. wpłynęły do organu 5 kwietnia 2017 r. (Biuro Organizacji [...]), 12 kwietnia 2017 r. (Archiwum Państwowe w [...]), 18 kwietnia 2017 r. (Wydział Dróg i Infrastruktury dla [...] w Urzędzie [...]), 5 maja 2017 r. (Zarząd Dróg Miejskich), 28 kwietnia 2017 r. (Archiwum Akt Nowych).

Z powyższego wynika, że postępowanie toczy się blisko 12 lat. Do dnia wydania wyroku Prezydent Miasta nie wydał rozstrzygnięcia kończącego postępowanie, a odpowiadając na skargę nie wyjaśnił w zrozumiały sposób co stoi temu na przeszkodzie. Niezrozumiałe - w ocenie Sądu - są w szczególności działania organu, który trzykrotnie zwraca się do innych instytucji o nadesłanie tych samych informacji (pisma z 5 lipca 2011 r., 11 lipca 2014 r., 22 marca 2017 r.) czy dwukrotnie zleca sporządzenie operatu szacunkowego. Działania te dobitnie świadczą o prowadzeniu postępowania przewlekle i w żadnej mierze, nie mogą być uznane jako usprawiedliwione koniecznością uzupełnienia materiału dowodowego. Tym samym, zgodzić się należy ze skarżącą, że postępowanie administracyjne jest prowadzone przez organ z naruszeniem zasady szybkości i ekonomiki postępowania wynikającą z art. 12 § 1 k.p.a., a podejmowane kroki niezbędne do załatwienia sprawy przekraczają treść zasady wyrażonej w art. 7 k.p.a. Zdaniem Sądu zaniechanie organu doprowadziło do przekroczenia terminu na rozpoznania sprawy, wskazanego w art. 35 § 3 k.p.a.

Powyższej oceny nie zmienia fakt, że organ starał się wywiązać z obowiązku wynikającego z art. 36 § 1 k.p.a., tj. informował strony o stanie sprawy, przyczynach nierozpoznania sprawy w terminie oraz wskazywał termin załatwienia sprawy. Zdaniem Sądu ani charakter sprawy wszczętej wnioskiem, ani okoliczności faktyczne, nie usprawiedliwiały przedłużenie prowadzenia postępowania o kolejne okresy, zwłaszcza gdy wynosiły one kolejne 12 miesięcy.

W konsekwencji Sąd stwierdził, że postępowanie jest prowadzone przewlekle i zasadne było zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku z 28 grudnia 2005 r. w terminie jednego miesiąca od daty otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy (art. 149 § 1 pkt 1 i 3 p.p.s.a). Zdaniem Sądu jest to, po pierwsze termin, jaki przepisy k.p.a. wyznaczają organom na załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego (art. 35 § 3 zd. 1 k.p.a.), a po drugie jest to termin, w którym organ jest w stanie załatwić sprawy. Zaakcentować należy, że Wojewoda [...] w postanowieniu z [...] listopada 2016 r. uznał zażalenie skarżącej na niezałatwienie sprawy w terminie za uzasadnione i wyznaczył Prezydentowi Miasta termin na podjęcie stosownego rozstrzygnięcie wynoszący 3 miesiące od daty doręczenia niniejszego postanowienia. Organ postanowienie te zlekceważył.

W ocenie Sądu, przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Z akt sprawy wynika, że organ podejmuje czynności w długich odstępach czasu, liczonych w latach i trudno uznać, że na bieżąco prowadzi sprawę, tak aby doprowadzić do zakończenia postępowania. Sąd w składzie orzekającym stanął na stanowisku, że o ile prowadzenie dużej liczby analogicznych postępowań przez organ czynią praktycznie niemożliwym dotrzymanie terminów ustawowych ich zakończenia okoliczność, to w realiach rozpoznawanej sprawy okoliczność "spiętrzenia spraw" nie stanowi usprawiedliwienia dla prowadzenia postępowania dłużej niż jest to konieczne. Powtarzanie czynności przez organ, które faktycznie są czynnościami pozornie zmierzającymi do wyjaśnienia sprawy, uznać należy za celowe działanie organu. Tym samym w okolicznościach niniejszej sprawy, naruszenie przepisów postępowania w zakresie terminowego załatwienia wniosku [...] grudnia 2005 r. miało charakter kwalifikowany.

W punkcie IV wyroku Sąd działając z urzędu wymierzył organowi grzywnę w wysokości 1000 (tysiąc) złotych. Sąd miał na uwadze całokształt działań organu podejmowanych w niniejszej sprawie, które drastycznie i ewidentnie wydłużyły okres postępowania w ustaleniu i wypłacie odszkodowania za nieruchomość. Zdaniem Sądu, grzywna nie przekracza 2,5 % dopuszczalnej jej wysokości, ustalonej zgodnie z art. 149 § 2 w zw. z art. 154 § 6 k.p.a. Dlatego Sąd uznał, że w okolicznościach niniejszej sprawy grzywna będzie adekwatna do stopnia zawinienia organu i jako środek o charakterze prewencyjnym, spełni swoją funkcję.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 149 § 1, § 1a i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w punktach I-IV wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a., na które składa się wpis od skargi, określony na podstawie § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).