Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 464/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-10-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Tomasz Naraziński po rozpoznaniu w dniu 11 października 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. D.-K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. D.-K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr UNP: [...] w przedmiocie: odmowy uchylenia w całości decyzji określającej wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 rok p o s t a n a w i a: odmówić przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

M. D.-K. zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z [...] r. w przedmiocie odmowy uchylenia w całości decyzji określającej wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2012.

W skardze wniosła o zwolnienie z obowiązku ponoszenia opłat sądowych w całości, w szczególności od wpisu od skargi.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi z 12 lipca 2018 r. wpis sądowy został określony w wysokości 200 zł.

We wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonym na formularzu PPF, skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podała, że utrzymuje siebie i dzieci z pensji z pracy w charakterze nauczyciela. W celu spłacenia należności publicznoprawnych zaciągnęła pożyczkę w wysokości 20.000 zł, którą spłaca w ratach wynoszących 500 zł miesięcznie.

Skarżąca oświadczyła, że płaci alimenty na rzecz syna w wysokości 800 zł miesięcznie. Nie otrzymuje alimentów od ojca dzieci ani z funduszu alimentacyjnego. Nie otrzymuje również świadczenia wychowawczego (tzw. 500+). W związku ze spłatą zadłużenia skarżąca nie posiada żadnych oszczędności.

W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z małoletnią córką. Posiada dom o powierzchni całkowitej 150 m2. Nie posiada żadnego innego majątku. Według oświadczenia skarżąca otrzymuje wynagrodzenie w wysokości 3.400 zł.

Wnioskodawczyni podała, że ponosi następujące wydatki: spłata pożyczki w wysokości 20.000 zł, alimenty na rzecz syna – 800 zł, energia elektryczna - 200 zł, dostawa wody – 100 zł, ogrzewanie – 5.000 zł rocznie, telefon – 116 zł, dojazdy do pracy – 300 zł, leczenie – 100 zł, Internet – 49 zł, wywóz nieczystości 47 zł, opróżnianie szamba – 600 zł rocznie.

W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca nadesłała: kopię postanowienia Sądu Rejonowego w Z. z [...] r. sygn. akt [...] zobowiązującego skarżącą do zapłaty alimentów na rzecz syna w wysokości 800 zł miesięcznie, wyciąg z rachunku bankowego za okres od 1 maja do 31 lipca 2018 r. oraz zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym 2017, z którego wynika, że skarżąca osiągnęła dochód ze stosunku pracy, z działalności wykonywanej osobiście oraz z innych źródeł, w łącznej wysokości 57.365 zł (dochód po odliczeniach).

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) – dalej "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.

Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 P.p.s.a.).

W myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W ocenie referendarza wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Suma wydatków i zobowiązań wykazanych we wniosku wynosi 2.578 zł.

Zakładając, że oprócz wymienionych we wniosku wydatków skarżąca ponosi wydatki na zakup żywności, odzieży środków czystości, to należy przyjąć, że jest w stanie uiścić wpis od skargi w wysokości 200 zł i ponieść ewentualne dalsze koszty sądowe. Z oświadczenia zawartego we wniosku wynika, że skarżąca otrzymuje wynagrodzenie w wysokości 3.400 zł. Z wyciągu z rachunku bankowego wynika, że za maj 2018 r. skarżąca otrzymała wynagrodzenie w wysokości 3.224 zł oraz 647 zł tytułem "godziny 05/2018". Wynagrodzenie za czerwiec 2018 r. wyniosło 3.167 zł. W czerwcu 2018 r. skarżąca otrzymała również świadczenie urlopowe w wysokości 972 zł oraz 308 zł tytułem "godziny 05/2018". W lipcu 2018 r. skarżąca otrzymała wynagrodzenie w wysokości 3.195 zł, ekwiwalent w wysokości 34 zł oraz 300 zł z Gminy A. tytułem "PDS Świadczenia za 7 2018". Z powyższego wynika, że miesięczne dochody skarżącej są wyższe niż wydatki wskazane we wniosku i że wysokość dochodów przewyższa wydatki i zobowiązania skarżącej w takim zakresie, że skarżąca może uiścić wpis od skargi i ewentualne dalsze koszty sądowe, bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i córki.

Zauważyć również należy, że średni miesięczny dochód skarżącej w roku 2017 wyniósł 4.780 zł (57.365 zł:12).

Odmawiając uwzględnienia wniosku referendarz miał również na uwadze, że skarżąca nie przedstawiła swojej sytuacji majątkowej w sposób kompleksowy. Z nadesłanego wyciągu z rachunku bankowego wynika, że nie jest to jedyny rachunek bankowy skarżącej. W dniu 21 czerwca 2018 r. skarżąca przelała na rachunek bankowy, z którego wyciąg załączyła do akt, kwotę 7.507 zł przy czym z opisu tej operacji wynika, że nadawcą była skarżąca. W dniach 24 maja i 19 czerwca 2018 r. z ujawnionego rachunku przelała na swój drugi rachunek kwoty odpowiednio: 2.000 zł i 1.500 zł.

Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., referendarz sądowy postanowił odmówić przyznania skarżącej prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.

AKE.