Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SAB/Wa 20/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-04-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par 2; art. 58 par 1 pkt 1 i par 3;
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 227
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 1 ust. 1; art. 2 ust. 1; art. 4 ust. 1-3 i ust. 3a;
journal: Dz.U. 2007 nr 168 poz 1186
law: Ustawa z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. G. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie wydania statutu z rejestru sądowego pozostawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Skarżący – R. G. złożył do tutejszego Sądu skargę na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie wydania statutu Z. z rejestru sądowego. W skardze strona wniosła o zobowiązanie organu do wydania ww. statutu.

W odpowiedzi na skargę organ podniósł, że w niniejszej sprawie jako niewłaściwy przekazał wniosek skarżącego do Wydziału [...] Gospodarczego Krajowego Rejestru Sądowego Sądu Rejonowego dla [...], który dysponuje żądanym statutem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej cytowana jako p.p.s.a., właściwość rzeczowa sądów administracyjnych ogranicza się do orzekania w sprawach skarg na:

1. decyzje administracyjne;

2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Z bezczynnością organu, podlegającą kontroli sądów administracyjnych mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności - określonych ww. przepisie p.p.s.a., nie podejmuje ich w terminie określonym przez przepisy prawa. Oznacza to, że będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu.

Zaznaczyć przy tym należy, iż skarga na bezczynność organu dopuszczalna jest tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (por. Andrzej Kabat "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz" Wydawnictwo Wolters Kluwer Polska, Warszawa, 2006 r., str. 30). Tym samym nie każda sprawa dotycząca bezczynności organu administracji publicznej podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (t.j. Dz. U. 2007, nr 168 poz. 1186), dalej jako k.r.s. tworzy się Krajowy Rejestr Sądowy, zwany dalej "Rejestrem". (ust. 2) Rejestr składa się z:

1. rejestru przedsiębiorców;

2. rejestru stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz publicznych zakładów opieki zdrowotnej;

3. rejestru dłużników niewypłacalnych.

W myśl art. 2 ust. 1 k.r.s. Rejestr prowadzą w systemie informatycznym sądy rejonowe (sądy gospodarcze), obejmujące swoją właściwością obszar województwa lub jego część, zwane dalej "sądami rejestrowymi".

Z treści art. 4 ust. 1 k.r.s. wynika, że Minister Sprawiedliwości utworzy Centralną Informację Krajowego Rejestru Sądowego, zwaną dalej "Centralną Informacją", z oddziałami przy sądach rejestrowych. (ust.2) Zadaniem Centralnej Informacji jest:

1. prowadzenie zbioru informacji Rejestru oraz elektronicznego katalogu dokumentów spółek, zwanego dalej "katalogiem";

2. udzielanie informacji z Rejestru oraz przechowywanie i udostępnianie kopii dokumentów z katalogu;

3. utworzenie i eksploatacja połączeń Rejestru i katalogu w systemie informatycznym.

Centralna Informacja wydaje odpisy, wyciągi i zaświadczenia oraz udziela informacji z Rejestru, które mają moc dokumentów urzędowych, jeżeli zostały wydane w formie papierowej (ust. 3). Centralna Informacja wydaje z katalogu, drogą elektroniczną, kopie dokumentów, które są poświadczane za zgodność z dokumentami znajdującymi się w aktach rejestrowych podmiotu (ust. 3a).

Sąd mając na względzie powyższe stwierdził, że wydanie żądanego statutu Z. po pierwsze nie należy do zadań realizowanych przez Ministra Sprawiedliwości, ale do zadań Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego utworzonej przez Ministra Sprawiedliwości przy właściwym sądzie rejonowym, a po drugie nie kreuje żadnego uprawnienia lub obowiązku dla konkretnego podmiotu – w tym przypadku dla skarżącego.

W niniejszej sprawie skarżący żądał od Ministra Sprawiedliwości wydania odpisu z KRS statutu Z. Przepisy regulujące te kwestie nie przewidują możliwości wydania rozstrzygnięć lub podjęcia czynności, które mogłaby być przedmiotem kontroli sądu administracyjnego. Wobec tego skoro wskazane postępowanie nie może być zakończone wydaniem aktu lub podjęciem czynności, która stwarzałaby możliwość zaskarżenia jej przez podmiot, legitymujący się interesem prawnym rozumianym, jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków, a zaskarżonym aktem lub czynnością (por. T. Woś Komentarz - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2005 r., s. 214), to postępowanie to nie podlega kontroli sądów administracyjnych, a zatem skarga na to postępowanie jest niedopuszczalna. Zdaniem Sądu ww. czynności nie są czynnościami, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a., kiedy to dopuszczenie się bezczynności przy ich wydaniu, podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Wobec tego czynności z ww. zakresu nie podlegają ocenie sądu administracyjnego. Bezczynność w wydaniu żądanego dokumentu może stanowić ewentualnie przedmiot skargi, o której mowa w art. 227 k.p.a., a sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych i wniosków w rozumieniu Działu VIII k.p.a. zatytułowanego Skargi i Wnioski (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2000 r. sygn. akt IISA/Wr 3121/01, niepubl.) W konsekwencji niedopuszczalna jest przedmiotowa skarga na bezczynności Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie nie wydaniu odpisu z KRS statutu Z.

Dodatkowo Sąd zauważa, że postępowanie w sprawie wydania odpisu statutu jest postępowaniem należącym do właściwości Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego, utworzonej przez Ministra Sprawiedliwości z oddziałami przy sądach rejestrowych, które prowadzą Krajowy Rejestr Sądowy. W niniejszej sprawie, zgodnie z tym jak wskazał to Minister właściwym sądem rejonowym do wydania żądanego przez skarżącego statutu jest Wydział [...] Gospodarczego Krajowego Rejestru Sądowego Sądu Rejonowego dla [...]. Wobec tego skierowanie przez skarżącego ww. żądania do Ministra Sprawiedliwości było bezpodstawne.

Wszystkie powyższe okoliczności powodują, że Sąd nie może zobowiązać Ministra Sprawiedliwości, jak wnosi o to w skardze skarżący do wydania żądanego dokumentu.

W świetle powyższego należy uznać, iż skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., albowiem skarżący zaskarżył bezczynność organu w przypadku, który nie został określony w pkt 1-4 art. 3 § 2 p.p.s.a., a więc nie podlegającym kontroli sądu administracyjnego.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.