Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 145/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2012-05-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej  decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Włoch po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2011r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008r. w związku z wnioskiem skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Opisaną w sentencji, decyzją z dnia [...] grudnia 2011r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej określającą M.K. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008r. w kwocie 85 662 zł.

Po wniesieniu skargi na przedmiotową decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, skarżący skierował również wniosek o wstrzymanie jej wykonania, w uzasadnieniu którego podniósł, iż na skutek wykonania zaskarżonej, w jego ocenie sprzecznej z prawem decyzji, istnieje niebezpieczeństwo pozbawienia rodziny podatnika możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi, może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem nie mającym zastosowania w niniejszej sprawie.

Wtrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jako wyjątek od ogólnej zasady wykonalności decyzji organów odwoławczych, jest możliwe w sytuacji uprawdopodobnienia, iż na skutek wykonania nieprawomocnej jeszcze decyzji, zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia podatnikowi znacznej szkody. Co do zasady chodzi tutaj o szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub uprawdopodobnienie możliwości zaistnienia innych trudnych do odwrócenia skutków, przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę. W tym zakresie Sąd podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zaprezentowane w postanowieniach z 7 kwietnia 2005 r. II OZ 201/2005 i 13 grudnia 2004 FZ 496/2004 (zamieszczone w systemie informatycznym "Lex polonica").

Kierując w niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, poprzestał na gołosłownym stwierdzeniu, iż na skutek przymusowego wykonania decyzji sprzecznej z prawem istnieje obawa spowodowania nieodwracalnej szkody dla osoby podatnika, a także pozbawienia strony podstaw egzystencji i możliwości utrzymania rodziny. W ocenie sądu, powyższe twierdzenia podatnika są zbyt ogólnikowe i nie pozwalają na ocenę rzeczywistego wpływu decyzji organów podatkowych na faktyczną sytuację majątkową Skarżącego. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że jego uwzględnienie jest uzasadnione ( postanowienie NSA z dnia 2 czerwca 2004 r. sygn. FZ 65/04). Tymczasem podatnik powołuje pewne ogólne zagrożenia nie wskazując w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji wpłynie na konkretyzację tychże zagrożeń w obecnej sytuacji faktycznej skarżącego. Tym samym nie sposób, w oparciu o podane we wniosku informacje, ocenić rzeczywistych skutków wykonania zaskarżonej decyzji.

Zaznaczyć też należy, iż potencjalna wadliwość zaskarżonej decyzji nie ma wpływu na ocenę zasadności wniosku w przedmiocie wstrzymania jej wykonania, gdyż dokonywanie przez sąd oceny legalności decyzji na tym etapie postępowania jest przedwczesne i niedopuszczalne. Skoro z treści samego wniosku nie wynikają okoliczności, które mogłyby przemawiać za tym, iż wykonanie zaskarżonej decyzji, przed uprawomocnieniem się orzeczenia Sądu w tej sprawie, wyrządzi skarżącemu znaczną szkodę lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki – sąd nie może zastępować skarżącego w poszukiwaniu przyczyn ubiegania się o ochronę tymczasową poprzez prowadzenie postępowania wyjaśniającego z urzędu. (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/05 oraz z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/04, LexPolonica nr 409861 i 375763). Brak wskazania przesłanek ubiegania się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie ma przy tym waloru braku formalnego wniosku i prowadzi do odmowy jego uwzględnienia (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 603).

Sąd, badając sprawę z urzędu, nie dopatrzył się okoliczności wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia podatnikowi znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem postępowania są należności pieniężne, które w razie uwzględnienia skargi podlegać będą zwrotowi w trybie prawem przewidzianym, a skarżący nie powołał żadnych szczególnych okoliczności, z których wynikałoby, iż wyegzekwowanie należności w chwili obecnej może doprowadzić do powstania trudnych do odwrócenia skutków.

Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.