Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 560/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2011-07-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia WSA – Kazimierz Maczewski po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M M przeciwko Dyrektorowi Izby Celnej w przedmiocie zwrotu podatku akcyzowego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 24 maja 2011 r. skarżący M M wniósł do Wojewódzkiego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie o zwrot podatku akcyzowego pobranego od zakupionego samochodu używanego Mercedes.

Dyrektor Izby Celnej, przekazując powyższe pismo do Sądu, wskazał, iż ostateczną decyzją z dnia 30 września 2009 r. Naczelnik Urzędu Celnego określił skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu osobowego w kwocie [...]zł, odmówił stwierdzenia nadpłaty w tym podatku w kwocie [...]zł oraz jej zwrotu oraz określił nadpłatę w wysokości 4 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądu jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Przed przystąpieniem do rozpoznawania sprawy co do meritum, należało zatem zbadać dopuszczalność skargi. Przeprowadzona w tym zakresie kontrola sądowa wykazała, iż wniesiona skarga jest niedopuszczalna.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Poddanie w przepisie art. 1 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych wykonywania administracji publicznej kontroli sądu administracyjnego nie oznacza, że cała działalność administracji publicznej została taką kontrolą objęta. Ograniczenie jej zakresu wynika z treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej w skrócie p.p.s.a.), który enumeratywnie wylicza formy działania administracji publicznej podlegające kontroli przez sądy administracyjne.

W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

W rozpatrywanej sprawie skarżący nie wskazał aktu administracyjnego, który jest przedmiotem skargi, wnosząc jedynie o zwrot podatku akcyzowego. Wskazać należy, iż sprawa dotycząca zwrotu podatku akcyzowego była już przedmiotem postępowania administracyjnego i została zakończona wydaniem przez Naczelnika Urzędu Celnego decyzji z dnia [...]r., nr [...], która z dniem 20 października 2009 r. stała się ostateczna. Sądom administracyjnym nie przysługuje natomiast uprawnienie do zasądzania zwrotu podatku akcyzowego, bowiem kompetencje te są zastrzeżone wyłącznie do właściwości organów podatkowych, w niniejszej sprawie Naczelnika Urzędu Celnego w Szczecinie i Dyrektora Izby Celnej.

Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, iż sprawa niniejsza nie należy do właściwości sądu administracyjnego, wobec czego stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarga podlegała odrzuceniu.