Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 394/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-07-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 57 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 3;
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Koś po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. P. na pismo Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 31 marca 2009 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu podatku od spadku postanawia odrzucić skargę. /-/ Barbara Koś


UZASADNIENIE

W dniu 16 kwietnia 2009 r. U. P. wniosła za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu skargę do tutejszego Sądu, podnosząc że nie została zwolniona od podatku od spadku.

Zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 21 maja 2009 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy, względnie – wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności – w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania w tym przedmiocie pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 27 maja 2009 r. (k. 9 akt sąd.).

W piśmie nadanym w dniu 4 czerwca 2009 r. (k. 15 akt sąd.) skarżąca wskazała, że domaga się zwolnienia z zapłaconego podatku od spadku, załączając kopię pisma Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 31 marca 2009 r., nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać:

1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;

2) oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy;

3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.

Natomiast stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

W niniejszej sprawie z treści skargi złożonej przez U. P. nie wynikało, jakiego aktu (czynności) bądź bezczynności dotyczy skarga, a więc nie spełniała ona wymogów przewidzianych w wyżej powołanym art. 57 § 1 p.p.s.a., co uniemożliwiało nadanie skardze dalszego biegu. W związku z powyższym skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy, względnie – wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu lub zaskarżonej czynności – w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania w tym przedmiocie pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie wraz z pouczeniem o rygorze niezastosowania się do niego w wyznaczonym terminie zostało doręczone skarżącej w dniu 27 maja 2009 r. (k. 9 akt sąd.), a zatem termin do usunięcia wskazanych braków formalnych upłynął z dniem 3 czerwca 2009 r. W tymże terminie braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Skarżąca złożyła pismo w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi dopiero w dniu 4 czerwca 2009 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym – k. 15 akt sąd.), a więc już po bezskutecznym upływie wyznaczonego terminu.

W tym stanie rzeczy należało odrzucić skargę, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

/-/ Barbara Koś