Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1071/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-07-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6041 Profilaktyka  i   rozwiązywanie  problemów alkoholowych, ustalanie liczby punktów sprzedaży,  zasad  usytuowania miejsc
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym skargi M. K. na uchwałę Rady Gminy N. z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić M. K. kwotę 100 (słownie sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 21 kwietnia 2016 r., M. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Gminy N. nr [...]podjętą w dniu [...] marca 2016 r. w przedmiocie rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa dotyczącego uchwały Rady Gminy N. podjętej w dniu [...] grudnia 2015 r. w sprawie ustalenia liczby punktów sprzedaży napojów zawierających powyżej 4,5% alkoholu (z wyjątkiem piwa), przeznaczonych do spożycia w miejscu, jak i poza miejscem sprzedaży oraz zasad usytuowania na terenie gminy [...] miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych.

Uchwała z dnia 23 marca 2016 r., będąca przedmiotem zaskarżenia

w niniejszej sprawie, została podjęta na podstawie art. 18 ust. 1 w związku z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2015 r., poz. 1515 ze zm.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zdaniem Sądu, skarga będąca przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie, nie podlega kontroli sądów administracyjnych, jest niedopuszczalna i wobec powyższego, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U

z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a.

Przepis art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. określa kognicję sądu administracyjnego

w odniesieniu do uchwał organów gminy. Zgodnie z powołanym przepisem, kontroli przez sądy administracyjne podlegają akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, jak i akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż akty prawa miejscowego, podejmowane z zakresu administracji publicznej. Katalog spraw określonych w art. 3 § 2 p.p.s.a. jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że kategorie spraw niemieszczące się w tym przepisie nie podlegają rozpoznaniu przez sądy administracyjne. W konsekwencji, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych.

Zakwestionowana przez skarżącą uchwała nie jest z całą pewnością aktem prawa miejscowego (nie stanowi norm o charakterze generalnym, abstrakcyjnym, określa adresata poprzez wymienienie z imienia i nazwiska, a nie wskazanie jego cech, dyspozycja nie określa postępowania adresata i nie ma zastosowania do wielu powtarzalnych okoliczności). Nie jest również uchwałą z zakresu administracji publicznej, inną niż akt prawa miejscowego, która podlegałaby skardze do sądu.

Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądowoadministracyjnym nie jest dopuszczalna skarga na odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Odpowiedź organu na wezwanie stanowi jedynie element procedury otwierającej drogę do sądowej kontroli legalności przedmiotu zaskarżenia. Jak podkreśla Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) "skargę wnosi się na uchwałę rady gminy, a nie na odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia lub bezczynność rady gminy w zakresie udzielenia odpowiedzi na wezwanie. Wezwanie ma na celu jedynie umożliwienie radzie gminy załatwienie sprawy bez konieczności wnoszenia skargi do sądu" (postanowienie NSA z dnia 8 grudnia 2008 r. sygn. akt II OSK 1770/08, Lex nr 574449). Celem wezwania do usunięcia naruszenia prawa jest m.in. uniknięcie postępowania przed sądem administracyjnym, czyli chodzi o usunięcie naruszenia prawa bez niepotrzebnego wdawania się w spór przed sądem administracyjnym. Skoro wezwanie do usunięcia naruszenia prawa służy ewentualnemu wyeliminowaniu naruszenia prawa, którego dopuszczono się wcześniejszą uchwałą z zakresu administracji publicznej, to zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega nie odpowiedź wydana na skutek rozpoznania wezwania do usunięcia naruszenia prawa, ale czynność, którą to prawo w ocenie jednostki naruszono (postanowienie NSA z dnia 16 października 2012 r., I OSK 2377/12, Lex 1269649).

Przepis art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym przewiduje możliwość zaskarżenia do sądu uchwały przez każdego, czyj interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy z zakresu administracji publicznej - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. Z przepisu tego wynika, że prawo skargi do sądu administracyjnego przysługuje tylko na tę pierwotną uchwałę, wydaną w sprawie z zakresu administracji publicznej

i naruszającą interes prawny lub uprawnienie skarżącego. Tym samym uchwała organów gminy podjęta w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przez zaskarżaną do sądu uchwałę nie podlega odrębnemu zaskarżeniu.

Analizując zasady i tryb zaskarżenia uchwał organów gminy, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. wskazać należy, że – jak wyjaśniono w uchwale siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r. sygn. akt: II OPS 2/07 - do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ma zastosowanie przepis art. 53 § 1 i 2 p.p.s.a. (www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Z art. 53 § 1 p.p.s.a. wynika termin trzydziestodniowy do wnoszenia skargi i ma on zastosowanie w sytuacji, gdy organ udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i biegnie od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi. Zaś art. 53 § 2 p.p.s.a. odnoszący się do sytuacji, gdy organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, statuuje sześćdziesięciodniowy termin dla wniesienia skargi i biegnie od dnia wniesienia tego wezwania do organu. Jedynym warunkiem wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy jest uprzednie bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia. Wystąpienie z wezwaniem do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia prawa stanowi zatem obligatoryjny warunek wniesienia skargi do sądu administracyjnego, zaś udzielenie odpowiedzi na takie wezwanie ma jedynie znaczenie formalne, tj. dla oceny zachowania terminu skargi. Skarga służy zatem na uchwały organów gminy, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a., nie przysługuje natomiast na udzieloną przez organ odpowiedź na skierowane pod jego adresem wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia dokonanego kwestionowaną uchwałą.

W niniejszej sprawie skarga wyraźnie wskazuje jako przedmiot zaskarżenia odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa udzieloną przez Radę Gminy N. Dlatego skarga ta podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jako wniesiona w sprawie, która nie należy do właściwości sądu administracyjnego. O zwrocie kwoty wpisu sądowego od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.