Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 692/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2016-02-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 lutego 2016 r. wniosku D. K. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. K. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji;


UZASADNIENIE

D. K. D. wniosła do sądu administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia nowej odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej w związku ze zmianą sytuacji dochodowej skarżącej.

Skarżącą zwróciła się równocześnie z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując, że do momentu rozpoznania sprawy przez Sąd zmuszona będzie dokonywać w całości odpłatności za pobyt miesięczny w DPS w kwocie 2.798,48 zł, zamiast 894,57 zł. Wskazała, że ma 73 lata, jest schorowana i ponoszenie tak wysokiej opłaty jest dla niej bardzo dużym obciążeniem finansowym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, cytowanej dalej: p.p.s.a. (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w powołanym wyżej przepisie i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (tak: postanowienie NSA z dnia 8 sierpnia 2008 r. II OZ 800/08, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Warunkiem wydania przez Sąd postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Wnioskujący musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu (postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/2005). Nie wystarcza przy tym jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia.

W związku z powyższym wniosek dla uznania jego zasadności powinien zostać poparty stosowną argumentacją, a w przypadku zagrożeń o charakterze majątkowym odpowiednią dokumentacją dotyczącą sytuacji finansowej lub majątkowej wnioskodawcy.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że skarżąca nie uprawdopodobniła, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje nieodwracalne skutki, jak również tego, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że na skutek zmiany sytuacji dochodowej skarżącej (otrzymanie zwrotu wkładu mieszkaniowego w wysokości 96.388,08 zł), z dniem [...] maja 2015r. została ustalona nowa odpłatność za pobyt skarżącej w domu pomocy społecznej, a wysokość ponoszonej przez nią odpłatności została ustalona w kwocie 2.798,48 zł miesięcznie. Z akt administracyjnych wynika natomiast, że skarżąca posiada dochód w postaci emerytury i zasiłku pielęgnacyjnego łącznie w kwocie 1324,18 zł, a maju 2015 r. uzyskała kwotę 96.388,08 zł z tytułu rozliczenia wygaśnięcia prawa do lokalu. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności trudną zgodzić się ze skarżącą jakoby ustalenie zaskarżoną decyzją opłaty rodziło skutki, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Tym bardziej, że skarżąca w złożonym wniosku nie wykazała, że niezastosowanie ochrony tymczasowej spowoduje znaczną szkodę, czy trudne do odwrócenia skutki. Także z okoliczności sprawy nie wynika, aby brak postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, powodował niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu tego przepisu. Należy bowiem podkreślić, że skutki spełnienia świadczeń pieniężnych są z natury rzeczy odwracalne. Dlatego też w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji, skarżąca nie poniesie szkody, albowiem wówczas winien nastąpić zwrot należności lub jej rozliczenie.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało postanowić, jak na wstępie