Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2178/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-12-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Maciej Majewski po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. A. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. A. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: przyznać M. A. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

M. A. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

We wniosku podał, że gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z synem. Utrzymują się z emerytury wnioskodawcy w wysokości około 1 700 zł. Wnioskodawca podał, że posiada działkę budowlaną o pow. 7 ar. Jest osobą bardzo chorą. Syn jest osoba bezrobotną, bez prawa do zasiłku i opiekuje się wnioskodawcą. Miesięczne wydatki to: prąd, woda, media, leki, żywność, ubranie, środki higieny. Do dodatkowego pisma w sprawie z dnia 4 grudnia 2015 r. załączył przekaz pocztowy z wypłatą świadczeń ZUS, kopię orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, zaświadczenie z urzędu pracy o pozostawaniu przez syna osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, kopie faktur i rachunków. Podano również, że strona nie korzysta ze świadczeń pomocy społecznej, ani rodziny, wydaje około 600 zł na leki, na węgiel zimą ok. 1 000 zł. Ma 84 lata.

W sprawie zważono, co następuje.

Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i rodziny.

Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym.

Biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawcy uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawca utrzymuje się wraz z synem, który opiekuje się wnioskodawcą z środków ze świadczeń ZUS. Wnioskodawca posiada orzeczenie o niepełnosprawności (stopień znaczny). Dochód z emerytury wynosi 1 700 zł. Na leki wnioskodawca wydaje miesięcznie do 600 zł. W tej sytuacji uznano, że wnioskodawca po opłaceniu niezbędnych życiowych (koniecznych) wydatków nie jest w stanie samodzielne ponieść kosztów sprawy. Tym samym wniosek o przyznanie prawa pomocy uznano za zasadny.

Z powyższych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono jak w sentencji.