Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 937/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-02-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 30 par. 4, art. 33 par. 1, art. 134
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 52
journal: Dz.U. 2010 nr 243 poz 1623
law: Ustawa  z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jednolity.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Michaldo (spr.) Sędziowie: WSA Renata Czeluśniak WSA Mirosław Bator Protokolant: Anna Balicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lutego 2014 r. sprawy ze skargi "L" Spółka z o.o. w K. na postanowienie nr Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 17 kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania skargę oddala.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2013 r. znak: [...] nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. - po rozpoznaniu odwołania M. L., działającego w imieniu A. S. i H. R. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Powiat [...] z dnia 13 marca 2012 r. znak: [...] - stwierdził niedopuszczalność odwołania.

W podstawie prawnej rozstrzygnięcia powołano art. 134 oraz art. 144 w związku z art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267) oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 i w zw. z art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. 2010 nr 243 poz. 1623 ze zm.).

Wskazaną powyżej decyzją z dnia 13 marca 2012 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał A. S. oraz H. R. rozbiórkę balkonu na poziomie II piętra elewacji tylnej budynku oficyny bocznej prawej, zlokalizowanej przy ul. S. w K. na działce nr [...], obręb [...].

W uzasadnieniu omawianego postanowienia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił, że w toku postępowania naprawczego, organ I instancji - wobec stwierdzonego kontynuowania robót budowlanych po wydaniu postanowienia w trybie art. 48 ust. 2 ustawy Prawo budowlane - zastosował regulację wynikającą z art. 50a ust. 1 ustawy Prawo budowlane i wydał ww. decyzję z dnia 13 marca 2012 r., nakazującą rozbiórkę dobudowanych części obiektu.

Za pismem z dnia 13 września 2011 r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. Powiat [...] przekazał [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w K. odwołanie od ww. decyzji z dnia 13 marca 2012 r. wniesione przez M. L. jako prezesa zarządu "[...] Sp. z o.o.", działającego w imieniu inwestorów: A. S. i H. R..

W dalszej części uzasadnienia organ wskazał, że w postępowaniu wstępnym organ odwoławczy podejmuje zawsze czynności mające na celu ustalenie czy odwołanie jest dopuszczalne i czy zostało wniesione z zachowaniem przepisów prawa. Niedopuszczalność odwołania z przyczyn podmiotowych obejmuje sytuacje wniesienia odwołania przez jednostkę nie mającą legitymacji do wniesienia tego środka zaskarżenia albo też wniesienia odwołania przez jednostkę nie mającą zdolności do czynności prawnych.

Następnie organ wskazał, że odwołanie od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego - Powiat [...] z dnia 13 marca 2012 r. zostało złożone w imieniu A. S. i H. R. przez M. L., Prezesa Zarządu [...] Sp. z o.o. Odwołanie zostało podpisane: Pełnomocnik Prezes M. L.. Do odwołania nie przedłożono pełnomocnictwa udzielonego M. L. do reprezentowania stron postępowania: A. S. i H. R. przed organami nadzoru budowlanego. W toku postępowania organ nadzoru budowlanego ustalił, że inwestorami robót są A. S. i H. R. (w imieniu których działa M. L. jako Prezes Zarządu [...] Sp. z o.o., przy czym [...] Sp. z o.o. jest zarządcą nieruchomości ul. S. w K.).

Następnie organ przytoczył treść art. 33 § 1 k.p.a. zgodnie z którym pełnomocnikiem strony może być osoba fizyczna posiadająca zdolność do czynności prawnych. W związku z powyższym organ odwoławczy zbadał treść pełnomocnictw zalegających w aktach sprawy I instancji i stwierdził, że pełnomocnictwa z dnia 28 maja 2009 r. i z dnia 17 maja 2009 r., udzielone zostały przez strony postępowania: A. S. oraz H. R., spółce [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K., a więc osobie prawnej. Zdaniem organu odwoławczego wskazane pełnomocnictwa do działania w imieniu ww. osób nie mogą zatem odnieść skutku prawnego przed organami nadzoru budowlanego, gdyż zostały udzielone niezgodnie z obowiązującymi przepisami, mającymi zastosowanie w postępowaniu administracyjnym (zostały udzielone spółce będącej osobą prawną, a nie osobie fizycznej). W tym miejscu organ wskazał na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 28 kwietnia 2010 r., sygn. akt II SA/Go 196/10 w którym potwierdzono, że "pełnomocnikiem strony w postępowaniu administracyjnym nie może być osoba prawna (...). Działanie pełnomocnika bez umocowania powoduje nieważność czynności, o ile nie jest sanowane zgodnie z przepisami art. 103 i 104 k.c., zaś nieprzedstawienie dokumentu pełnomocnictwa w postępowaniu administracyjnym może i powinno być uzupełnione jako brak formalny sprawy zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a."

W tym zakresie WINB w K. wskazał, iż wezwany przez organ do przedłożenia prawidłowego pełnomocnictwa, M. L. przedłożył w dniu 8 maja 2012 r. pełnomocnictwo udzielone mu przez spółkę [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. (która nie jest stroną w postępowaniu zakończonym decyzją PINB w K. Powiat [...] z dnia 13 marca 2012 r.). Organ stwierdził, że pełnomocnictwo spółki [...] Sp. z o.o. dla M. L. nie usunęło braku formalnego odwołania. Uznając zatem, że braki formalne odwołania nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego pismem z dnia 12 czerwca 2012 r. zawiadomił M. L. o pozostawieniu odwołania bez rozpoznania, zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a.

W związku ze skargą złożoną przez M. L., Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2012 r., znak: [...] wyznaczył Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego jednomiesięczny termin od daty otrzymania postanowienia na załatwienie sprawy dotyczącej odwołania, wskazując jednocześnie, iż organ wojewódzki winien wyjaśnić zakres i prawidłowość umocowania M. L. w drodze korespondencji nie z pełnomocnikiem, ale ze stroną postępowania.

Po otrzymaniu ww. postanowienia, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. odrębnymi pismami z dnia 27 sierpnia 2012 r., wezwał w trybie art. 64 § 2 k.p.a. H. R. i A. S. do uzupełnienia braków formalnych odwołania, zgodnie ze wskazaniami Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W związku z brakiem otrzymania zwrotnych potwierdzeń odebrania ww. wezwań przez adresatów, organ wystąpił do Poczty Polskiej S.A. o wyjaśnienie sposobu doręczenia wezwań stronom. Pismem z dnia 14 lutego 2013 r. Poczta Polska S.A., poinformowała, że przesyłka polecona nadana w dniu 29 sierpnia 2012 i zawierająca wezwanie skierowane do A. S. została doręczona adresatowi w dniu 23 września 2012 r. Kolejnym pismem z dnia 8 marca 2013 r. Poczta Polska S.A., załatwiając reklamację doręczenia przesyłki poleconej do H. R., nadanej w dniu 29 sierpnia 2012 r. poinformowała, że reklamowana przesyłka została doręczona adresatowi w dniu 23 września 2012 r. Zatem skutecznie wezwane strony nie zadośćuczyniły wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych odwołania.

W zawiązku z powyższym organ stwierdził, że M. L. nie posiada legitymacji procesowej do skutecznego złożenia odwołania. Tym samym w ocenie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego odwołanie złożone w imieniu H. R. oraz A. S. nie może skutecznie zainicjować postępowania odwoławczego przed organami nadzoru budowlanego, gdyż nie dołączono do niego pełnomocnictw potwierdzających uprawnienie M. L. do złożenia odwołania w imieniu ww. osób. W szczególności udzielenie pełnomocnictwa osobie prawnej - spółce nie może być uznane automatycznie za upoważnienie do działania w imieniu strony przez członków zarządu spółki jako osoby fizycznej.

Nadto organ wskazał, że w toku postępowania pismem z dnia 25 października 2012 r. M. L. poinformował, iż A. S. i H. R. nie są już stronami postępowania, ponieważ zbyli 6/10 udziałów w nieruchomości przy ul. S. na rzecz Spółki [...] Sp. z o.o. Z kolei w piśmie z dnia 13 listopada 2012 r. M. L. oświadczył że cyt. "podtrzymuje w całości odwołanie w imieniu podmiotu, który stał się następcą prawnym dotychczasowych stron postępowania od decyzji nr [...] z dnia 13 marca 2012 r. (...)".

Odnosząc się do powyższego, organ wskazał na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 listopada 2011 r. sygn. akt II SA/Kr 1549/11 w którym stwierdzono, że "polski system prawa i postępowania administracyjnego nie przewiduje sukcesji praw procesowych strony poza wyjątkami, szczegółowo przyjętymi w ustawie. Wynika stąd, że następca prawny podmiotu składającego odwołanie w administracyjnym toku instancji nie przejmuje od poprzednika praw i obowiązków procesowych i nie staje się stroną tego samego stosunku procesowego. Może on najwyżej - legitymując się swoim interesem prawnym lub obowiązkiem - stać się stroną postępowania odwoławczego, które zostało wszczęte na podstawie odwołania jego poprzednika. W przypadku postępowania w sprawie warunków zabudowy następca prawny posiada taki status."

W ocenie organu, w świetle powyższego, pozostaje bez znaczenia dla sprawy, czy [...] Sp. z o.o. podtrzymuje odwołanie wniesione przez swoich poprzedników, tj. dotychczasowych współwłaścicieli nieruchomości i inwestorów A. S. i H. R..

Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła [...] Sp. z o.o. w K..

W obszernej skardze spółka opisała przebieg dotychczasowego postępowania wskazując, że pismem z dnia 12 czerwca 2012 r. WINB w K. poinformował M. L. Prezesa Zarządu [...] Sp. z o.o., że przedłożone przez niego pełnomocnictwa nie mogą odnieść skutku prawnego przed organami nadzoru budowlanego, gdyż zostały udzielone spółce będącej osobą prawną, a nie fizyczną. Ponadto uznano, że [...] Sp. z o.o. nie jest stroną w postępowaniu zakończonym decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat [...] z dnia 13 marca 2012 r. Uznano, że braki formalne odwołania, tj. brak pełnomocnictw udzielonych przez A. S. i H. R. dla M. L. nie zostały uzupełnione w terminie. Spółka podniosła, że wszelkie dokumenty, zarówno z Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w K. Powiat [...], jak i Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego dotyczące spornego balkonu były przesyłane Spółce [...] Sp. z o.o. na adres do korespondencji ul. S., K. lub M. L. Prezesowi Zarządu [...] Sp. z o.o. na adres ul. S., K.. W ocenie strony skarżącej, oczywiste wydawało się więc, że [...] Sp. z o.o. jest stroną w przedmiotowej sprawie.

Zdaniem strony skarżącej A. S. i H. R. skutecznie upoważnili [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. do reprezentowania ich interesów, a spółka ta upoważniła osobę fizyczną M. L. do podejmowania skutecznych czynności w postępowaniu administracyjnym. M. L. podpisał się pod odwołaniem z dnia 30 marca 2012 r. od decyzji z dnia 13 marca 2012 r. Podpis ten nie został opatrzony w pieczątkę spółki. Tym samym została spełniona dyspozycja art. 33 § 1 k.p.a., zgodnie z którą pełnomocnikiem A. S. i H. R. w ramach pełnomocnictwa substytucyjnego została osoba fizyczna posiadająca zdolność do czynności prawnych.

Spółka podkreśliła, że pismem z dnia 3 grudnia 2012 r. M. L. poinformował Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., że podtrzymuje w całości odwołanie w imieniu podmiotu, który stał się następcą prawnym dotychczasowych stron postępowania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 13 marca 2012 r.

W ocenie skarżącej spółki ustalenia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego należy uznać za błędne i nieprawidłowe, bowiem wszystkie braki uzupełniano w terminie. Zadaniem organu jest więc merytoryczne załatwienie sprawy, a nie powoływanie się na braki formalne, tym bardziej, iż strona uczyniła zadość wezwaniom i wszelkie braki uzupełniła.

Wobec powyższego spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zwarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2002.153.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonej decyzji (innego aktu lub czynności) z przepisami prawa materialnego, które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego, regulującymi tryb jej wydania lub podjęcia aktu albo czynności będącej przedmiotem zaskarżenia. Wiążące przy tym są przepisy obowiązujące w dacie wydania zaskarżonego aktu. Usunięcie z obrotu prawnego decyzji lub innego aktu może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy ich wydawaniu organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art.145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej p.p.s.a. - tj. w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mających istotny wpływ na wynik sprawy.

Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 17 kwietnia 2013 r. o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania A. S. i H. R. reprezentowanych przez [...] Sp. z o.o. w K., której z kolei prezesem był M. L..

Powyższe postanowienie wydane zostało we wstępnym postępowaniu organu odwoławczego, w którym organ podejmuje czynności mające na celu ustalenie, czy złożone odwołanie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione z zachowaniem terminu. Na tym etapie organ odwoławczy badając dopuszczalność odwołania nie może wejść w ocenę jego zasadności. Podstawę wydania postanowienia stanowił przepis art. 134 k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Rozpoznając przedmiotową sprawę należy podkreślić na wstępie, że pełnomocnikiem w postępowania administracyjnym może być tylko osoba fizyczna, o czym stanowi wprost art. 33 § 1 k.p.a. W zakresie instytucji pełnomocnictwa z mocy prawa wykluczeniu z zakresu podmiotowego podlegają inne niż osoby fizyczne, takie jak osoby prawne lub jednostki organizacyjne nie posiadające przymiotu osobowości prawnej (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 1 lipca 2009 r. sygn. akt II SA/Sz 217/09).

Ze znajdujących się w aktach przedmiotowej sprawy pełnomocnictw wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że A. S. i H. R. udzielili pełnomocnictwa [...] Sp. z o.o w K.. Odwołanie od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 13 marca 2012 r. wniesione zostało przez A. S. i H. R. reprezentowanych przez M. L. występującego jako Prezes Spółki [...] sp. z o.o. w K..

Powyższy sposób reprezentacji stron - przez [...] Sp. z o.o. - w postępowaniu prowadzonym przed organami nadzoru budowlanego był zatem wadliwy.

W takiej sytuacji –tj. wniesienia pisma przez podmiot, który nie może w postępowaniu administracyjnym posiadać statusu pełnomocnika - organ powinien wezwać stronę do uzupełnienia braków formalnych pisma, poprzez jego podpisanie lub też o nadesłanie podpisanego przez stronę pełnomocnictwa, udzielonego osobie fizycznej, posiadającej pełną zdolność do czynności prawnych. Adresatem takiego wezwania powinny być oczywiście strony postępowania, a nie osoba występująca jako pełnomocnik (na co w niniejszej sprawie trafnie zwrócił uwagę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w postanowieniu z dnia 17 sierpnia 2012 r.).

Jak wynika z akt sprawy, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego pismami z dnia 27 sierpnia 2012 r. wezwał A. S. i H. R. do uzupełnienia, w terminie 7 dni, braków formalnych odwołania poprzez przedłożenie pełnomocnictwa dla M. L. (nie zaś dla spółki [...] sp. z o.o.) ewentualnie poprzez podpisanie odwołania, jeśli strony składają je osobiście. Wezwania te, jak wynika z pism Poczty Polskiej S.A. z dnia 14 lutego 2013 r.(k. 60 a.a.) oraz z dnia 8 marca 2013 r. (k. 63 a.a.) zostały doręczone zarówno A. S. jak i H. L. w dniu 23 września 2012 r. Braki odwołania nie zostały jednak nigdy uzupełnione.

Wskazać w tym miejscu należy, że jak wynika z pisma M. L. z dnia 25 października 2012 r. oraz załączonego do pisma z dnia 13 listopada 2013 r. aktu notarialnego umowy sprzedaży z dnia 3 września 2012 r. Rep. [...] A. S. i H. R. zbyli udziały posiadane w nieruchomości położonej przy ul. S. w K. (działka nr [...] obr. [...]) na rzecz [...] sp. o.o. w K., w imieniu której działa M. L. jako wiceprezes zarządu (zgodnie z odpisem z Krajowego Rejestru Sądowego z dnia 13 listopada 2012 r. nr [...]).

W piśmie z dnia13 listopada 2012 r. oraz z dnia 3 grudnia 2012 r. M. L. oświadczył, że działając w imieniu podmiotu, który stał się następcą prawnym dotychczasowych stron postępowania - podtrzymuje w całości odwołanie od decyzji z dnia 13 marca 2012 r.

Wyjaśnić w tym miejscu należy, że kwestię wstąpienia w toku postępowania następców prawnych dotychczasowych stron postępowania reguluje art. 30 § 4 k.p.a. Przepis ten stanowi, że w sprawach dotyczących praw zbywalnych lub dziedzicznych w razie zbycia prawa lub śmierci strony w toku postępowania na miejsce dotychczasowej strony wstępują jej następcy prawni. Jak trafnie wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjnego w Poznaniu w wyroku z dnia 30 listopada 2011 r. sygn. akt IV SA/Po 930/11 następstwo procesowe jako rezultat następstwa prawnego może być skutkiem bądź śmierci osoby fizycznej lub likwidacji osoby prawnej albo innej jednostki organizacyjnej będącej stroną postępowania, bądź też może być wynikiem czynności prawnej dotyczącej przedmiotu postępowania. Przepis art. 30 § 4 k.p.a. ustala zasady przenoszenia na inny podmiot praw zbywalnych w drodze czynności prawnej oraz nabywania składników masy spadkowej przez spadkobierców strony. W sytuacjach określonych w tym przepisie, w toku postępowania ulega zmianie podmiot działający jako strona (uczestnik) oraz treść jego tytułu do udziału w sprawie.

W postępowaniu administracyjnym dopuszczalność następstwa uzależniona została od łącznego zaistnienia trzech przesłanek. Pierwszą stanowi rodzaj sprawy, będącej przedmiotem postępowania. Spełnienie drugiej wymaga zajścia zdarzenia w postaci "zbycia prawa" lub "śmierci strony". Dla realizacji trzeciej niezbędne jest, aby zdarzenie wypełniające przesłankę drugą nastąpiło w określonych granicach czasowych, tj. "w toku postępowania".

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że skarżąca spółka jako nabywca udziałów w nieruchomości położonej przy ul. S. mogłaby, co do zasady, wstąpić z mocy prawa w miejsce poprzednich właścicieli i stać się stroną postępowania. Niemniej jednak w realiach rozpoznawanej sprawy kluczowe znaczenia ma fakt, że A. S. i H. R., jako osoby które wywiodły odwołanie od decyzji z dnia 13 marca 2012 r. nigdy nie uzupełniły braków formalnych tego odwołania, co oznacza że odwołanie to nie zostało wniesione skutecznie. Innymi słowy skarżąca spółka mogłaby podtrzymać odwołanie wniesione przez poprzednich współwłaścicieli, gdyby odwołanie to zostało skutecznie wniesione. Równocześnie zaznaczyć należy, że jak to wynika z akt sprawy, organ uzyskał informację o sprzedaży udziałów na rzecz [...] Sp. z o.o. dopiero z pisma M. L. z dnia 25 października 2012 r.

Na marginesie zaznaczyć należy, że osoba, która nie brała udziału w postępowaniu, ale ma uprawnienia strony (art. 28 k.p.a.), może wnieść odwołanie aż do chwili zapadnięcia decyzji odwoławczej (ostatecznej) czyli w terminie otwartym dla tych osób, które miały status strony (tak B. Adamiak w: B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. 6. wydanie". Wydawnictwo C. H. Beck Warszawa 2004, str. 574). Przyjęcie, iż strona, która nie brała udziału w postępowaniu może wnieść odwołanie w terminie przysługującym stronie postępowania, winno konsekwentnie skutkować uznaniem, iż osobie takiej przysługuje również prawo złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

Na końcu Sąd zwraca uwagę, że postępowanie prowadzone przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. – Powiat [...] zakończone decyzją z dnia 13 marca 2012 r. było prowadzone w sposób nieprawidłowy pod względem formalnym. Jak wskazano na wstępie niniejszych rozważań, organ nadzoru budowlanego pierwszej instancji w trakcie całego toczonego przed nim postępowania uznawał za pełnomocnika inwestorów osobę prawną (i jej doręczył także wydaną decyzję), co było niedopuszczalne. Z uwagi jednak na to, że postępowanie niniejsze dotyczy oceny legalności postanowienia w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania, a zatem kwestii wpadkowej, Sąd nie może orzekać poza granicami niniejszej sprawy czyli poza kwestią procesową. Rozstrzygnięcie "w granicach danej sprawy" (art. 134 § 1 p.p.s.a.) oznacza, że Sąd nie może uczynić przedmiotem rozpoznania legalności innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę. Ewentualna weryfikacja decyzji z dnia 13 marca 2012 r. może zatem nastąpić jedynie w jednym z nadzwyczajnych trybów badania decyzji, bądź w przypadku uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. W tym miejscu warto zwrócić także uwagę, iż dotychczasowe orzecznictwo nawet w przypadku uwzględnienia skargi na postanowienie organu II instancji w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia (odwołania) za niedopuszczalne uznaje w takim wypadku stosowanie przez wojewódzki sąd administracyjny art. 135 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z dnia 12 lutego 2007r. sygn.. akt I FSK 516/06, publ. LEX nr 286851).

Mając na uwadze powyższe rozważana, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi.