Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 112/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2016-04-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 250, art. 258
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: par. 16
journal: Dz.U. 2013 poz 490
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez  Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.B.Z. na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie nadzoru sanitarnego w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu postanawia: oddalić wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej;


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2013 r. referendarz sądowy uwzględnił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy ustanawiając dla niego pełnomocnika z urzędu, na którego Okręgowa Rada Radców Prawnych w K. wyznaczyła radcę prawnego R.N.

Wyrokiem z dnia 5 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę orzekając równocześnie o przyznaniu na rzecz wskazanego wyżej pełnomocnika kwoty 295,20 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (wynagrodzenie za udział w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji).

W dniu [...] radca prawny R.N. wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku z dnia 5 listopada 2013 r. zawierając w niej wniosek o "zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania podług norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego".

Wyrokiem z dnia 29 października 2015 r. (sygn. akt II OSK 445/14) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. W uzasadnieniu tego wyroku odniesiono się między innymi do wspomnianego wyżej wniosku pełnomocnika wskazując, że wynagrodzenie radcy prawnego za wykonaną pomoc prawną z urzędu (także przed NSA) przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny.

W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.

Artykuł 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) stanowi, że pełnomocnik procesowy wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Szczegółowe zasady przyznawania wynagrodzenia radcom prawnym ustanowionym z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.). Stosownie do treści § 2 ust. 1 tego aktu wykonawczego, zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy, a także charakter sprawy i wkład pracy w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia.

W tym miejscu należy jednak podkreślić, iż po myśli § 16 przywołanego rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej obligatoryjnie powinien zawierać oświadczenie pełnomocnika, że koszty te nie zostały zapłacone w całości lub w części. Zgodnie natomiast z utrwalonym w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem, brak takiego oświadczenia wywołuje skutki materialnoprawne polegające na utracie prawa do wynagrodzenia i nie stosuje się do niego trybu uzupełnienia braków, o jakim mowa w art. 49 p.p.s.a. (por. m. in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 czerwca 2006 r., sygn. akt II FSK 862/05, publ. Lex nr 242945 oraz postanowienia tego Sądu: z dnia 13 listopada 2014 r., sygn. akt I OZ 1001/14, z dnia 13 sierpnia 2014 r., sygn. akt II OZ 759/14 oraz z dnia 24 lipca 2012 r., sygn. akt I OZ 518/12 - orzeczenia dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych ).

W niniejszej sprawie wnioskujący pełnomocnik nie wypełnił dyspozycji przywołanego § 16 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r., albowiem nie złożył wymaganego stosownie do brzmienia tego przepisu oświadczenia.

W tym stanie rzeczy należało orzec jak w sentencji działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a.

Wydając niniejsze postanowienie uwzględniono nadto treść § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U., poz. 1805). Z przepisu tego wynika bowiem, że chociaż niniejsze - nowe - rozporządzenie weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r., to jednak w sprawach wszczętych i niezakończonych przed tą datą, stosuje się przepisy dotychczasowe, do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.