Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 251/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2020-07-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6121 Klasyfikacja gruntów
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 30 ust. 3, art. 22 ust. 1, art. 2 pkt 8 i 12, art. 24 ust. 2b i 2c
journal: Dz.U. 2019 poz 725
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Sędziowie asesor sądowy WSA Elżbieta Lemańska (spr.), sędzia WSA Małgorzata Roleder, Protokolant sekretarz sądowy Katarzyna Derewońko, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 lipca 2020 r. sprawy ze skargi J. C. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu klasyfikacji gruntów 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję Starosty Powiatu B. z dnia [...] grudnia 2019 r. znak [...]; 2. zasądza od P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. na rzecz skarżącej J. C. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] lutego 2020 r. znak [...] P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. (dalej: PWINGiK) utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatu B. z [...] grudnia 2019 r. znak [...] o odmowie zatwierdzenia projektu klasyfikacji gruntów w działce położonej w obrębie G., gm. G., oznaczonej nr [...], stanowiącej własność J. C.

Decyzje wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.

Wnioskiem z [...] stycznia 2018 r. J. C. wystąpiła "o dokonanie aktualizacji użytków i gleboznawczej klasyfikacji gruntów" na działce nr [...] w obrębie G. gm. G., wskazując że dokonała rekultywacji na obszarze 0, 47 ha stanowiącym wyrobisko po kopalni żwiru.

W dniu [...] lutego 2018 r. Starosta Powiatu B. działający jako organ pierwszej instancji udzielił – na podstawie § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 12 września 2012 r. w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów (Dz. U. poz. 1246), dalej: rozporządzenie klasyfikacyjne - upoważnienia do przeprowadzenia klasyfikacji gruntów, a następnie zawiadomieniem z [...] lutego 2018 r. (k. 7 akt adm.), wszczął postępowanie "w sprawie klasyfikacji gruntów w działce nr [...]" (zawiadomienie z [...] lutego 2018 r., k. 7 akt adm.).

W dniu [...] maja 2019 r. wpłynęła do organu dokumentacja sporządzona przez uprawnionego klasyfikatora, z której wynika, że zmianami zostały objęte trzy kontury użytków na działce. Klasyfikator zaproponował następujące zmiany: kontur 12/Lz Ps VI na Ps VI, kontur 13K na Ps VI oraz kontur 14K na N.

Po złożeniu wyjaśnień przez klasyfikatora, w piśmie z [...] lipca 2019 r. wezwano wnioskodawczynię do przedłożenia korekty dokumentacji i zajęcia stanowiska w sprawie. Wyjaśniono, że organ nie znajduje przeszkód do zatwierdzenia części projektu klasyfikacji dotyczącej użytków 12/Lzr-PsVI oraz 13K (zatwierdzenie tej części dokumentacji wymaga korekty), ale nie wystąpiły przesłanki do zaliczenia konturu 14K do N – nieużytki, bowiem jest to niezgodne z normatywną definicją nieużytku.

W piśmie z [...] sierpnia 2019 r. J. C. wyjaśniła, że kontur 14/K stanowi stromy stok, sąsiaduje z działką nr [...]oznaczoną jako nieużytek, przebiega przez niego dukt polny wykorzystywany przez Straż Graniczną, a nadto jest wykorzystywany jako grunt rolny. W jej ocenie, wątpliwości w przypadku decyzji nakładających obowiązki lub ograniczających uprawnienia powinny być rozstrzygane na korzyść strony, o czym wprost stanowi przepis art. 7 K.p.a.

Decyzją z [...] sierpnia 2019 r. Starosta odmówił zatwierdzenia projektu klasyfikacji gruntów w działce nr [...] z uwagi na to, że wykazanie w projekcie klasyfikacji nieużytków - N w miejsce użytków kopalnych - K stanowiących byłe wyrobisko jest niezgodne z normatywną definicją użytków gruntowych stanowiących nieużytki. Po rozpoznaniu odwołania J. C., PWINGiK decyzją z [...] października 2019 r. uchylił rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne. Organ odwoławczy stwierdził niewyczerpujące wyjaśnienie sprawy i zalecił: ustalenie przyczyn ponownej klasyfikacji gruntów w sytuacji, gdy poprzednia – jak wynika z akt – była przeprowadzona w 2014 r.; dokonanie oględzin na gruncie oraz wyjaśnienie, czy prace związane z eksploatacją kruszywa zostały zakończone i w jakim kierunku przeprowadzono rekultywację oraz zagospodarowanie terenów po działalności wydobywczej.

Ponownie prowadząc postępowanie Starosta przeprowadził [...] listopada 2019r. oględziny i sporządził materiał zdjęciowy.

Decyzją z [...] grudnia 2019 r. organ pierwszej instancji ponownie odmówił zatwierdzenia projektu klasyfikacji gruntów w działce nr [...] obręb G., gm. G. stanowiącej własność J. C.. W podstawie prawnej decyzji wskazał przepisy art. 2 pkt 12, art. 7d pkt 1 lit. "a", art. 20 ust. 3 i art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2019 r., poz. 725 ze zm.), dalej: P.g.k., jak również przepisy § 3, § 5 pkt 1 ppkt 5 i § 12 rozporządzenia klasyfikacyjnego, a także § 44 pkt 2 i § 68 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2019 r., poz. 393 ze zm.), dalej: rozporządzenie ewidencyjne. Powodem wydania decyzji odmownej było ustalenie, że klasyfikacja przedstawiona do zatwierdzenia jako N - nieużytki jest nieprawidłowa w odniesieniu do konturu 14/K – użytki kopalne, bowiem nieużytkami zgodnie z załącznikiem nr 6 do rozporządzenia ewidencyjnego są naturalne utwory fizjograficzne, takie jak: urwiska, strome stoki, uskoki, skały, rumowiska, zapadliska, nisze osuwiskowe, piargi. Nieużytkami są zatem wyłącznie naturalne utwory fizjograficzne a nie wyrobiska powstałe wskutek działalności wydobywczej. Organ wskazał, że przeprowadzone oględziny potwierdziły, że grunty w konturze 14/K stanowią nadal nieuporządkowane wyrobisko po wydobywaniu kopalin. W pozostałym zakresie wyjaśnił, że odnośnie użytków w konturze 13K oraz 12/Lzr-PsVI nie widzi przeszkód do zmiany klasyfikacji, jednak wymaga to korekty dokumentacji. Ustosunkowując się zaś do zaleceń organu odwoławczego z decyzji kasacyjnej oraz stanowiska strony postępowania wyjaśnił, że: nie ma przeszkód do ponowienia klasyfikacji gruntów już raz sklasyfikowanych, rodzice wnioskodawczyni nabywając grunty pokopalniane mieli świadomość charakteru tych gruntów, bowiem wynika to z treści aktu notarialnego kupna przez nich działki; charakter gruntów jako użytków kopalnych jest także wskazany w akcie notarialnym darowizny działki na rzecz wnioskodawczyni; brak decyzji o przeprowadzeniu rekultywacji nie skutkuje w żaden sposób na określenie właściwych użytków gruntowych przez klasyfikatora w dokumentacji z przeprowadzonej aktualizacji użytków i gleboznawczej klasyfikacji gruntów.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyła J. C., która zwróciła uwagę, że: organ nie uwzględnił, iż jako N-nieużytek zaklasyfikowana została działka nr [...]przyległa do jej działki nr [...], która podobnie jak jej działka była wyrobiskiem kopalnianym; ani poprzedni, ani obecny właściciel działki nr [...] nie prowadzili działalności wydobywczej i nie zamierzają jej prowadzić; obecny właściciel działki nr [...] niesłusznie płaci wyższy podatek jak od nieruchomości kopalnianej, podczas gdy istniejące odnośnie stanu faktycznego gruntu wątpliwości powinny być rozstrzygane na korzyść strony; uwzględnienie wyłącznie literalnego brzmienia przepisów spowodowało wydanie niesprawiedliwego rozstrzygnięcia.

Zaskarżoną decyzją PWINGiK utrzymał rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne w mocy. W podstawie prawnej rozstrzygnięcia wskazał przepisy art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 w związku z art. 24 ust. 2b i 2c P.g.k. Organ odwoławczy przedstawił stan faktyczny sprawy ustalając go identycznie jak organ pierwszej instancji i na podstawie zgromadzonego przez Starostę materiału dowodowego, którego nie uzupełniał, jak również zaprezentował identyczną jako organ pierwszej instancji ocenę prawną. Wyjaśnił, że przy braku przeszkód do zatwierdzenia klasyfikacji gruntów aktualnie wykazanych użytków w konturach 13/K i 12/Lzr-PsVI (co wynika z projektu klasyfikacji), istota problemu w sprawie sprowadza się do prawidłowego zaliczenia gruntu w konturze klasyfikacyjnym 14/K jako użytek kopalny na nieużytek o symbolu N-nieużytki. W tym zakresie, przytaczając zasady prowadzenia i dokonywania zmian w ewidencji gruntów i budynków oraz w zakresie gleboznawczej klasyfikacji gruntów wynikające, zdaniem organu odwoławczego, z art. 1 pkt 4, art. 2 pkt 12, art. 20 ust. 1 pkt 1 i ust. 3, art. 22 ust. 1 P.g.k., a także z §3, § 5, § 7 rozporządzenia klasyfikacyjnego i § 59 pkt 6, § 66 ust. 1 pkt 1 i 2, § 67, § 68 ust. 1 rozporządzenia ewidencyjnego, wskazał że brak jest możliwości wykazania w sporządzonym projekcie klasyfikacji gruntów nieużytku w konturze klasyfikacyjnym 14/K, który nie został zrekultywowany. PWINGiK wskazał na definicję nieużytku zawartą w załączniku nr 6 do rozporządzenia ewidencyjnego i podkreślił, iż nieużytkiem są naturalne utwory fizjograficzne w tym przepisie wymienione a nie wyrobiska powstałe w wyniku działalności wydobywczej. Podobnie sklasyfikowano nieużytki w rozporządzeniu klasyfikacyjnym. Zdaniem organu odwoławczego, materiał dowodowy prawidłowo zgromadzony przez organ pierwszej instancji nie daje podstaw ku temu, by użytki w konturze 14/K uznać na naturalny utwór fizjograficzny.

Skargę na decyzję organu odwoławczego złożyła J. C., która zarzuciła naruszenie:

1) art. 7, art. [...] § 1 oraz art. 80 K.p.a. w związku z lp. 9 załącznika nr 6 do rozporządzenia ewidencyjnego przez zaniechanie wyczerpującego rozpatrzenia sprawy oraz oceny całego materiału dowodowego na okoliczność rodzaju użytków gruntowych na działce nr [...] objętej konturem 14/K;

2) lp. 9 załącznika nr 6 do rozporządzenia ewidencyjnego przez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że nieużytki oznaczone symbolem K (na rozprawie wskazano, że chodzi symbol N) mogą być uznane wyłącznie grunty wymienione w punktach 1-4 tego przepisu;

3) art. 24 ust. 2c P.g.k. w związku z art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 107 § 3 K.p.a. przez utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji w sytuacji odmawiającej zatwierdzenia projektu klasyfikacji w całości w sytuacji braku zastrzeżeń odnośnie części tego projektu.

Odnośnie poszczególnych zarzutów skarżąca wywiodła, że:

- organy pominęły fakt przeprowadzenia rekultywacji w 2017 r. oraz w 2018 r., jak również i to, że wyliczenie gruntów zaliczanych do nieużytków w załączniku nr 6 do rozporządzenia ewidencyjnego ma charakter przykładowy, na co wskazuje użyty w przepisie zwrot "w szczególności"; nie jest kwestionowane, że grunty objęte konturem 14/K znajdują się w obszarze wyrobiska pokopalinowego, ale nie rozważono jaki wpływ na stan tych gruntów ma nieprowadzenie od ponad 60 lat działalności wydobywczej oraz to, że skarpa w tym czasie uległa erozji wskutek upływu czasu, wypasania bydła oraz rekultywacji, co doprowadziło do zmniejszenia wyrobiska; konieczne jest ustalenie, czy grunt ten nadal powinien być traktowany jak wyrobisko czy też już jako naturalny utwór fizjograficzny będący w rzeczywistości gruntem rolnym; większa część dawnego wyrobiska znajduje się na działce sąsiedniej oznaczonej jako N – nieużytek, zaś zlikwidowanie skarpy na działce skarżącej nie jest możliwe bez ingerencji w działkę sąsiednią;

- żaden z przepisów wskazanych przez organ odwoławczy nie przewiduje konieczności wydania decyzji odmawiającej zatwierdzenia projektu klasyfikacji gruntów w całości w sytuacji kwestionowania przez organ projektu tylko w części; działki o powierzchni powyżej 2 ha nie mają zwykle charakteru jednorodnego, obejmują różne grunty i różne klasy bonitacyjne gruntów; nie było przeszkód prawnych do nieuwzględnienia w ramach czynności materialno-technicznych zmian w działce nr [...], których organ nie kwestionował, zaś wydanie decyzji odmownej w stosunku do tych zmian, które organ uznał za zasadne.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Podczas rozprawy w dniu [...] lipca 2020 r. pełnomocnik organu sprecyzował stanowisko wskazując, że operat klasyfikacyjny stanowi rodzaj opinii biegłego, który podlega zatwierdzeniu lub odmowie zatwierdzenia w całości wobec niemożności wyodrębnienia jego poszczególnych części. Z kolei bez wydania decyzji w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów nie można w ewidencji czynnością materialno-techniczną dokonać zmiany rodzaju użytków gruntowych. Pełnomocnik skarżącej podczas rozprawy wywiódł, że organ nie zastosował właściwego trybu rozpoznania wniosku, który został załatwiony jako dotyczący zatwierdzenia klasyfikacji gruntów, a powinien być rozpoznany jako aktualizacja ewidencji gruntów. Wskazał wyrok w sprawie II OSK 1927/14.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Skarga podlega uwzględnieniu, bowiem sprawa w części nie została rozpoznana we właściwym trybie.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 P.g.k., ewidencję gruntów i budynków oraz gleboznawczą klasyfikację gruntów prowadzą starostowie. Ustawodawca expressis verbis rozróżnił w tym przepisie prowadzenie ewidencji gruntów i budynków oraz przeprowadzanie gleboznawczej klasyfikacji gruntów.

Rozróżnienie to znajduje potwierdzenie w pozostałych przepisach, bowiem:

- zgodnie z art. 20 ust. 1 P.g.k., ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące: 1) gruntów - ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas bonitacyjnych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty; 2) budynków - ich położenia, przeznaczenia, funkcji użytkowych i ogólnych danych technicznych; 3) lokali - ich położenia, funkcji użytkowych oraz powierzchni użytkowej; stosownie do treści art. 2 pkt 8 P.g.k., przez ewidencję gruntów i budynków (kataster nieruchomości) rozumie się system informacyjny zapewniający gromadzenie, aktualizację oraz udostępnianie, w sposób jednolity dla kraju, informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych podmiotach władających lub gospodarujących tymi gruntami, budynkami lub lokalami;

- zgodnie zaś z art. 20 ust. 3 P.g.k., grunty rolne i leśne obejmuje się gleboznawczą klasyfikacją gruntów, przeprowadzaną w sposób jednolity dla całego kraju, na podstawie urzędowej tabeli klas gruntów; stosownie do treści art. 2 pkt 12 P.g.k., przez gleboznawczą klasyfikację gruntów rozumie się podział gleb na klasy bonitacyjne ze względu na ich jakość produkcyjną, ustaloną na podstawie cech genetycznych gleb;

- obowiązują odrębne rozporządzenia określane na potrzeby niniejszego uzasadnienia: ewidencyjnym (rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2019 r., poz. 393 ze zm.) oraz klasyfikacyjnym (rozporządzenie Rady Ministrów z 12 września 2012 r. w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów (Dz. U. poz. 1246);

- zasadniczym trybem modyfikowania danych ewidencyjnych jest ich bieżąca aktualizacja polegająca na wprowadzaniu udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych (§ 45 ust. 1 rozporządzenia ewidencyjnego), co zasadniczo następuje w drodze czynności materialno-technicznej a wyjątkowo w drodze decyzyjnej (art. 24 ust. 2b pkt 1 i 2 P.g.k.), podczas gdy gleboznawczej klasyfikacji gruntów dokonuje się wyłącznie decyzją administracyjną (§ 5 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia klasyfikacyjnego).

Powyższe oznacza, że procedury w zakresie aktualizacji wpisów w ewidencji gruntów i budynków oraz procedury w zakresie gleboznawczej klasyfikacji gruntów nie należy utożsamiać, choć nie sposób zaprzeczyć istnienia między nimi związku funkcjonalnego. Wynika on z tego, że decyzja w przedmiocie zatwierdzenia projektu gleboznawczej klasyfikacji gruntów stanowi podstawę dokonania odpowiednich wpisów w ewidencji, a więc podstawę aktualizacji informacji zawartych w ewidencji – w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie art. 24 ust. 2b pkt 1 lit. "d" P.g.k. (vide wyrok w sprawie IV SA/Po 760/18 oraz wskazane w nim orzecznictwo, dostępne na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl zawierającej również pozostałe orzeczenia powołane w niniejszym uzasadnieniu). Podstawę tę stanowi jednak wyłącznie w odniesieniu do określonego rodzaju gruntów, o czym niżej.

Przepisem kluczowym w sprawie niniejszej, przesądzającym – przy uwzględnieniu wszystkich wyżej wskazanych regulacji – jest powoływany już art. 20 ust. 3 P.g.k. Wynika bowiem z niego, że ustalenie lub zweryfikowanie klasy bonitacyjnej gruntu dotyczy tylko i wyłącznie gruntu rolnego bądź leśnego, a więc nie wszystkich grup i rodzajów użytków gruntowych wymienionych w § 67 i § 68 rozporządzenia ewidencyjnego. Stosownie do treści § 67, grunty dzielą się na następujące grupy użytków gruntowych: grunty rolne, leśne, zabudowane i zurbanizowane, użytki ekologiczne, grunty pod wodami, tereny różne oznaczone symbolem Tr. Zgodnie zaś z § 68 ust. 1, grunty rolne dzielą się na następujące rodzaje użytków: użytki rolne - grunty orne, oznaczone symbolem – R; sady, oznaczone symbolem – S; łąki trwałe, oznaczone symbolem – Ł; pastwiska trwałe, oznaczone symbolem – Ps grunty rolne zabudowane, oznaczone symbolem – Br; grunty pod stawami, oznaczone symbolem – Wsr; grunty pod rowami, oznaczone symbolem – W; grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, oznaczone symbolem - Lzr; nieużytki, oznaczone symbolem – N. Stosownie zaś do treści § 68 ust. 3 pkt 6, wśród gruntów zabudowanych i zurbanizowanych znajdują się użytki kopalne, oznaczone symbolem – K.

Skoro zatem procedura gleboznawczej klasyfikacji gruntów dotyczyć może wyłącznie określonego rodzaju grupy użytków gruntowych, tj. gruntów rolnych bądź gruntów leśnych, to decyzją klasyfikacyjną można określić na nowo wyłącznie rodzaj użytku gruntowego w ramach danej grupy użytków rolnych bądź leśnych a nie "pomiędzy" różnymi grupami. Innymi słowy, wykluczone jest wydanie pozytywnej bądź negatywnej decyzji klasyfikacyjnej (w ramach gleboznawczej klasyfikacji gruntów) w ten sposób, że grunty niezaliczone do tej pory do żadnego z rodzajów gruntów rolnych bądź leśnych (niezaliczone do kategorii wymienionych w § 67 pkt 1 i 2 oraz § 68 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia ewidencyjnego), zostaną zaliczone w ewidencji do tej grupy. Jak wskazano w sprawie IV SA/Po 760/18, a sąd w sprawie niniejszej stanowisko to w całości podziela, taka zmiana danych ewidencyjnych wymagałaby ich aktualizacji w trybie § 45 rozporządzenia ewidencyjnego z wykorzystaniem dostępnych źródeł danych ewidencyjnych wymienionych w art. 24 ust. 2b pkt 1 P.g.k., ponieważ "dokonywanie kwalifikacyjnych przesunięć pomiędzy różnymi grupami użytków gruntowych nie należy do kompetencji klasyfikatora ani organu wydającego decyzję o ustaleniu klasyfikacji".

W konsekwencji w sprawie niniejszej, skoro wnioskiem objęte zostały użytki gruntowe zaliczone do tej pory do różnych grup: K – grupa: grunty zabudowane i zurbanizowane, rodzaj: użytki kopalne; Lz Ps – grupa: leśne, rodzaj: grunty zadrzewione i zakrzewione, (przy czym na k. 20 akt adm. wskazano, że chodzi o Lzr Ps - grupa: rolne, rodzaj: zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych – kwestia ta wymaga doprecyzowania) – to obowiązkiem organu administracji było wdrożenie procedury właściwej dla danej grupy użytków gruntowych: aktualizującej ewidencję w stosunku do zmiany nieobejmującej przesunięcia wyłącznie w ramach grupy gruntów rolnych bądź leśnych (i w tym zakresie dokonania czynności materialno-technicznej bądź wydania decyzji administracyjnej po ustaleniu przesłanek do przeprowadzenia aktualizacji lub wykluczenia tych przesłanek – art. 24 ust. 2b pkt 1 i 2 oraz ust. 2c P.g.k.) oraz zatwierdzenia gleboznawczej klasyfikacji gruntów w stosunku do grupy obejmującej przesunięcie w ramach grupy gruntów rolnych bądź leśnych (art. 20 ust. 3 P.g.k. oraz § 5 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia klasyfikacyjnego).

Nie ulega dla sądu wątpliwości, że wniosek skarżącej z [...] stycznia 2018 r., jak również jego powtórzenie w piśmie z [...] maja 2019 r. (k. 18 akt adm.), zostały sformułowane w sposób umożliwiający przeprowadzenie dwóch odrębnych wyżej wskazanych procedur. Przepisy nie zabraniają prowadzenia obydwu tych postępowań na wniosek, co można również wyprowadzić z art. 64 § 1 K.p.a. Inspiracją do wszczęcia postępowania w przedmiocie aktualizacji ewidencji może być informacja (wniosek) od strony – właściciela gruntu, zaś w przypadku gleboznawczej klasyfikacji gruntów możliwość wszczęcia postępowania zarówno z urzędu jak i na wniosek wprost wynika z § 3 rozporządzenia klasyfikacyjnego. Rolą organu było zatem, w ocenie sądu, odpowiednie poinformowanie strony i ukierunkowanie ze wskazaniem w jakim zakresie i jaka procedura odnośnie poszczególnych rodzajów użytków gruntowych może być przeprowadzona oraz na podstawie jakich dokumentów, a w konsekwencji - uzyskanie stanowiska strony.

Sąd dostrzega, że w trakcie postępowania organ pierwszej instancji podjął bezskuteczną próbę uzyskania zmodyfikowanego operatu klasyfikacyjnego (wezwanie z [...] lipca 2019 r., k. 52 akt adm.). Wezwanie to nie było jednak w całości prawidłowe. Wskazał w nim bowiem organ, że "nie znajduje przeszkód do zatwierdzenia w części projektu klasyfikacji ww. gruntów dotyczącej konturów 12/Lzr-PsVI i 13/K", co wymaga korekty dokumentacji. Jednak – jak wyżej wyjaśniono – nie mógłby organ w ramach gleboznawczej klasyfikacji gruntów zatwierdzić przesunięcia z 13/K na wnioskowany przez klasyfikatora PsVI, bowiem byłoby to niezgodne z art. 20 ust. 3 P.g.k.

Natomiast zgodzić się należy ze stanowiskiem zaprezentowanym przez organ, a sprecyzowanym na rozprawie w dniu [...] lipca 2020 r., odnośnie konieczności przedstawienia przez stronę – dla zatwierdzenia gleboznawczej klasyfikacji gruntów - dokumentacji (operatu technicznego) odzwierciedlającej ten element stanu faktycznego, który przesądza o możliwości wydania decyzji pozytywnej. Innymi słowy, operat klasyfikacyjny, jeśli ma być zatwierdzony, powinien odzwierciedlać i analizować grunty wyłącznie te (w tych granicach i donośnie tych konturów i użytków), które decyzyjnym zatwierdzeniem gleboznawczej klasyfikacji gruntów mogą zostać objęte. Jest to niezbędne zwłaszcza w sprawie niniejszej, w której różne rodzaje użytków gruntowych podlegają różnej procedurze, a zostały ujęte nieprawidłowo w tym samym operacie klasyfikacyjnym jako jednym dokumencie.

Należy wyjaśnić, że sąd nie miał podstaw do oddalenia skargi w sprawie niniejszej z uwagi na to, iż wydanie decyzji odmownej uzasadnione było nieprzedstawieniem zmodyfikowanego operatu klasyfikacyjnego (co miałoby świadczyć o trafności decyzji). Jeśli bowiem do niektórych użytków gruntowych wskazanych we wniosku nie mogłaby zostać przeprowadzona procedura klasyfikacyjna, to nie można również wydać decyzji merytorycznej (pozytywnej bądź negatywnej) w takiej nieprawidłowo zastosowanej procedurze.

Nie ulega również wątpliwości, że wskazanie w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji przepisów at. 24 ust. 2b i 2c P.g.k. nie przesądza o tym, iż postępowanie zostało przeprowadzone jako aktualizacja ewidencji. Zaprzeczają temu treść zawiadomienia z [...] lutego 2018 r. o wszczęciu postępowania oraz uzasadnienia decyzji obydwu instancji. Bez wątpienia przeprowadzono postępowanie w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów na podstawie art. 20 ust. 3 P.g.k. oraz rozporządzenia klasyfikacyjnego, co jednak – z powodów już wyjaśnionych – nie było w całości prawidłowe (por. także wyrok w sprawie I OSK 1927/14).

Ponownie rozpoznając sprawę organ pierwszej instancji w pierwszej kolejności w sposób niebudzący wątpliwości ustali, czy oprócz użytków gruntowych objętych wnioskiem skarżącej i sklasyfikowanych dotychczas jako K (13/K i 14/K) mamy do czynienia w sprawie z użytkiem 12/Lzr PsVI czy 12/Lz PsVI. Następnie, w zależności od powyższych ustaleń, rozważy organ wezwanie strony do przedłożenia operatu odzwierciedlającego wyłącznie ten zakres stanu faktycznego sprawy, który "nadaje się" do postępowania w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów i rozstrzygnie w tym zakresie decyzyjnie. W pozostałym zakresie przeprowadzi organ postępowanie w przedmiocie aktualizacji ewidencji gruntów, które – po zgromadzeniu niezbędnego materiału dowodowego – zakończy w sposób przewidziany w art. 24 ust. 2b pkt 1, pkt 2 lub ust. 2c P.g.k.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a. zasądzając od organu na rzecz skarżącej uiszczony wpis w kwocie 200 zł, wynagrodzenie pełnomocnika (§ 14 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, Dz. U. z 2018 r., poz. 265 ze zm.) oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa – 17 zł.