Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 424/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2016-08-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6334 Stypendia
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 par 1 pkt 1 lit. c, art. 135
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 7, art. 77 par 1, art. 107 par 3, art. 138 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 2 sierpnia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, , Protokolant Referent-stażysta Blanka Kuźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 sierpnia 2016 roku sprawy ze skargi J. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do stypendium po wznowieniu postępowania uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] nr [...].


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 7, 145 § 1 pkt 5, art. 151 § 1 pkt 1 i 2 K.p.a. oraz art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 10 ust. 2 pkt 4 i ust. 7 pkt 2, art. 53 ust.1, 2, 6 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jedn. Dz.U. z 2015r., poz. 149 ze zm.) oraz art. 1 pkt 41 ustawy z dnia 14 marca 2014r. o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2014r., poz. 598), Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] nr [...] o uchyleniu ostatecznej decyzji Starosty [...] z dnia [...] nr [...] o przyznaniu J.F. prawa do stypendium od dnia 1 marca 2013r. do dnia 30 sierpnia 2013 r. w okresie odbywania stażu i o odmowie przyznania prawa do stypendium od dnia 1 marca 2013r. do 30 sierpnia 2013r.

Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i prawne.

Decyzją z dnia [...] Starosta [...] przyznał J. K. status osoby bezrobotnej od dnia rejestracji, tj. od dnia 29 grudnia 2011r. oraz prawo do zasiłku dla osoby bezrobotnej od dnia 29 marca 2012r. do dnia 28 grudnia 2012r. w wysokości 120% kwoty zasiłku podstawowego określonego w art. 72 ust. 1 ustawy. Po upływie maksymalnego okresu pobierania zasiłku Starosta [...] decyzją z dnia [...] orzekł o utracie przez J.K. prawa do zasiłku dla osób bezrobotnych od dnia 29 grudnia 2012r.

Z uwagi na podjęcie stażu w Zakładzie Komunikacji Miejskiej w [...], Starosta [...] decyzją z dnia [...]przyznał J. K. prawo do stypendium w wysokości 120% zasiłku podstawowego określonego w art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy w okresie odbywania stażu, tj. od dnia 1 marca 2013r. do dnia 30 sierpnia 2013r., o ile wcześniej nie nastąpią okoliczności powodujące utratę prawa do stypendium lub utratę statusu osoby bezrobotnej.

Decyzją z dnia [...] Starosta [...] pozbawił J. K. statusu osoby bezrobotnej od dnia 2 września 2013r. z powodu podjęcia zatrudnienia w Zakładzie Komunikacji Miejskiej [...]

Powyższe decyzje nie zostały zakwestionowane przez stronę w trybie odwoławczym, wobec powyższego uzyskały walor ostateczności.

W dniu 13 stycznia 2015r. do Powiatowego Urzędu Pracy w [...] wpłynęło pismo ZUS z dnia 9 stycznia 2015r. informujące, że J.K. w okresie od września 2006 r. do stycznia 2007 r. i od sierpnia 2012 r. do września 2012 r. został zgłoszony do ubezpieczeń z innego tytułu.

W dniu 20 stycznia 2015r. J.K. oświadczył w PUP w [...], że nie zna tytułu ubezpieczenia w okresie wskazanym w piśmie ZUS z dnia 9 stycznia 2015r. W dniu 26 stycznia 2015r. przedłożył kopię umowy zlecenia zawartą w dniu 1 października 2006r. z firmą A Sp. z o.o. na okres od 1 października 2006r. do 31 grudnia 2009r. Oświadczył również, że od sierpnia 2012 r. do września 2012r. nie pracował, ale uczestniczył w szkoleniu z Powiatowym Centrum Pomocy Rodzinie, w ramach którego odbywał kurs związany z obsługą stacji LPG.

Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2015r. Starosta [...] wznowił z urzędu postępowanie zakończone decyzją ostateczną z dnia 31 grudnia 2012r. o utracie prawa do zasiłku dla bezrobotnych z dniem 29 grudnia 2012r. z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania, z dnia 4 września 2013r. o utracie statusu osoby bezrobotnej z powodu podjęcia zatrudnienia z dniem 2 września 2013r.; z dnia 8 marca 2013r. o przyznaniu stypendium z tytułu odbywania stażu w okresie od dnia 1 marca 2013r. do dnia 30 sierpnia 2013r.

Starosta [...] decyzją z dnia [...] nr [...] uchylił decyzje z dnia 31 grudnia 2012r. o utracie prawa do zasiłku dla osoby bezrobotnej od dnia 29 grudnia 2012r. z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania oraz decyzję z dnia 4 września 2013r. o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem 2 września 2013r. z powodu podjęcia zatrudnienia i orzekł o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem 6 sierpnia 2012r. i utracie prawa do zasiłku z dniem 6 sierpnia 2012r. z powodu podjęcia innej pracy zarobkowej.

Kolejną decyzją z dnia 18 marca 2015r., nr [...] Starosta [...] uchylił z urzędu decyzję ostateczną z dnia 8 marca 2013r. i odmówił przyznania prawa do stypendium od dnia 1 marca 2013r. do dnia 30 sierpnia 2013r. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że J. K. od dnia 6 sierpnia 2012r. nie spełniał warunków nabycia statusu osoby bezrobotnej, albowiem świadczył pracę w ramach umowy zlecenia zwartej w okresie od dnia 6 sierpnia 2012r. do dnia 5 września 2012r.

Od powyższej decyzji J. K. złożył odwołanie. Kwestionując zasadność rozstrzygnięcia oraz wnosząc o jego uchylenie i umorzenie postępowania podniósł, że nie zawierał z pracodawcą żadnej umowy zlecenia, nie otrzymał rachunku do zlecenia i nie uzyskał z tego tytułu żadnego wynagrodzenia.

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję organu I instancji z dnia [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

W wyniku ponownie przeprowadzonego postępowania Wojewoda [...] kolejną decyzją z dnia 17 sierpnia 2015r. uchylił w całości zaskarżoną decyzję organu I instancji z dnia 9 lipca 2015r. nr [...]i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

W wyniku ponownie przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego Starosta [...] decyzją z dnia 29 października 2015r. uchylił z urzędu ostateczną decyzję Starosty [...] z dnia 8 marca 2013r. o przyznaniu prawa do stypendium od dnia 1 marca 2013r. do dnia 30 sierpnia 2013r. w okresie odbywania stażu i odmówił przyznania prawa do stypendium w ww. okresie.

Po rozpatrzeniu odwołania od powyższej decyzji Wojewoda [...] decyzją z dnia 11 grudnia 2015r. uchylił w całości zaskarżoną decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Starosta [...] decyzją z dnia [...] uchylił z urzędu decyzję ostateczną Starosty [...] z dnia 8 marca 2013r. o przyznaniu prawa do stypendium od 1 marca 2013r. do 30 sierpnia 2013r. w okresie odbywania stażu i odmówił przyznania prawa do stypendium w ww. okresie.

W dniu 8 marca 2016r. J. K. złożył odwołanie. Wnosząc o uchylenie i umorzenie postępowania w sprawie, zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 7 K.p.a. przez nieuwzględnienie jego uzasadnionego interesu, a w szczególności nieuwzględnienie rażącej dysproporcji między zaniechaniem wykonania obowiązku zgłoszenia krótkoterminowego stażu pracy - praktyki podnoszącej kwalifikacje, a konsekwencjami finansowymi tego rozstrzygnięcia. Strona podniosła, że S. P.nie zeznał prawdy podczas przesłuchania, szczególnie co do miejsca, gdzie i kiedy były wypłacone pieniądze. Podkreślił, że otrzymał pieniądze stanowiące zwrot kosztów za bilety autobusowe za dojazd na kurs. Nadmienił natomiast, że nie był pracownikiem, ponieważ nie miał kwalifikacji i w wyniku szkolenia miał je nabyć. Podał, że podpisał dokumenty, ponieważ nie miał okularów do czytania i tylko ze względów finansowych nie wystąpił do sądu z pozwem przeciwko S. P. w związku ze złożeniem wadliwego oświadczenia woli.

Wojewoda [...] utrzymując zaskarżoną decyzję w mocy wskazał, że zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy bezrobotnym jest osoba, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 2 lit. a-g, lit. i, j, l oraz osoba, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. ha, która bezpośrednio przed rejestracją jako bezrobotna była zatrudniona nieprzerwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres co najmniej 6 miesięcy, oraz osoba, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 3 i 4, niezatrudniona i niewykonująca innej pracy zarobkowej, zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub w danej służbie albo innej pracy zarobkowej albo jeżeli jest osobą niepełnosprawną, zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie tego wymiaru czasu pracy, nieucząca się w szkole, z wyjątkiem uczącej się w szkole dla dorosłych lub przystępującej do egzaminu eksternistycznego z zakresu programu nauczania tej szkoły lub w szkole wyższej, gdzie studiuje na studiach niestacjonarnych, zarejestrowana we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy oraz poszukująca zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej (...).

W dniu 27 maja 2014r. weszła w życie ustawa z dnia 14 marca 2014r. o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014 r., poz. 598), która zmieniła m. in. treść art. 53 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Stosownie do treści art. 53 ust. 1 ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym do dnia 26 maja 2014r. włącznie bezrobotnych, o których mowa w art. 49, starosta może skierować do odbycia stażu przez okres nieprzekraczający 6 miesięcy, do pracodawcy, rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub pełnoletniej osoby fizycznej, zamieszkującej i prowadzącej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, osobiście i na własny rachunek, działalność w zakresie produkcji roślinnej lub zwierzęcej, w tym ogrodniczej, sadowniczej, pszczelarskiej i rybnej, w pozostającym w jej posiadaniu gospodarstwie rolnym obejmującym obszar użytków rolnych o powierzchni przekraczającej 2 ha przeliczeniowe lub prowadzącej dział specjalny produkcji rolnej, o którym mowa w ustawie z dnia 20.12.1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 2008 r. nr 50, poz. 291 z późn. zm.).

Od dnia 27 maja 2014r. art. 53 ust. 1 ustawy stanowi, iż starosta może skierować bezrobotnych do odbycia stażu przez okres nieprzekraczający 6 miesięcy do pracodawcy, rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub pełnoletniej osoby fizycznej, zamieszkującej i prowadzącej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, osobiście i na własny rachunek, działalność w zakresie produkcji roślinnej lub zwierzęcej, w tym ogrodniczej, sadowniczej, pszczelarskiej i rybnej, w pozostającym w jej posiadaniu gospodarstwie rolnym obejmującym obszar użytków rolnych o powierzchni przekraczającej 2 ha przeliczeniowe lub prowadzącej dział specjalny produkcji rolnej, o którym mowa w ustawie z dnia 20.12.1990r. o ubezpieczeniu społecznym rolników. (Dz. U. z 2013 r. póz. 1403, 1623 i 1650).

Staż, zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 34 ustawy, oznacza nabywanie przez bezrobotnego umiejętności praktycznych do wykonywania pracy przez wykonywanie zadań w miejscu pracy bez nawiązywania stosunku pracy z pracodawcą.

Bezrobotnemu w okresie odbywania stażu, na mocy art. 53 ust. 6 ustawy, przysługuje stypendium w wysokości 120% kwoty zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, wypłacane przez starostę (...).

Z akt sprawy wynika, że J.K. w okresie od 1 marca 2013r. do 30 sierpnia 2013r. odbywał staż w Zakładzie Komunikacji Miejskiej w [...] W związku z powyższym Starosta [...] decyzją z dnia 8 marca 2013r. przyznał skarżącemu prawo do stypendium w wysokości 953,10 zł brutto miesięcznie, tj. 120% kwoty zasiłku podstawowego określonego w art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy od 1 marca 2013r. do 30 sierpnia 2013r. (decyzja Starosty [...] z dnia 8 marca 2013 r. nr [...]). W dniu wydania powyższej decyzji organowi I instancji nie była znana okoliczność zgłoszenia J.K. w okresie od września 2006 r. do stycznia 2007 r. i od sierpnia 2012 r. do września 2012 r. do ubezpieczeń z innego tytułu. Ujawnienie nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów, które istniały w dniu wydania decyzji, lecz nie były organowi I instancji znane w dniu wydania ostatecznej decyzji dotyczącej prawa do stypendium stażowego, stanowiły samoistną przesłankę wznowienia postępowania.

Z analizy zebranego materiału dowodowego wynika, że J. K. uczestniczył w szkoleniu organizowanym przez Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w [...] w ramach projektu systemowego PO KL "Szansa na godne życie". Szkolenie to odbywało się w okresie od 19 kwietnia 2012r. do 14 grudnia 2012r. Na początku realizacji projektu J.K. uczestniczył w grupowym i indywidualnym doradztwie zawodowym, diagnozie psychologicznej, a także działaniach środowiskowych. Ponadto brał udział w szkoleniu - obsługa zbiorników LPG oraz w kursie na prawo jazdy kat. B. Szkolenia te przeprowadzał Ośrodek Szkolenia Kierowców TEST reprezentowany przez S. P. W aktach sprawy znajduje się przedłożona przez pracodawcę kopia umowy zlecenia nr 2/08/12 zawarta pomiędzy firma B - Spółka jawna a J. K. na wykonanie prac: Praktyka obsługi stacji LPG w dniach od: 6 sierpnia 2012r. do 5 września 2012r. oraz rachunek do umowy zlecenia nr 2/08/12 na kwotę 119, 44 zł. Zarówno na umowie zlecenia jak i na załączonym do niej rachunku znajdują się czytelne podpisy J K. Strona nie podważa, że to jego podpisy, twierdzi jedynie, że dokumenty podpisał w pośpiechu nie mając właściwych okularów do czytania, bez których nie widzi dobrze i czytelnie. Został wprowadzony w błąd co do treści powyższych dokumentów przez S. P., a jedyne pieniądze jakie otrzymał w tamtym czasie pochodziły ze zwrotu za przejazdy autobusem na kurs. Ponadto w aktach sprawy znajduje się zaświadczenie ZUS z dnia 9 czerwca 2015r., z którego wynika, że J.K. w okresie od 6 sierpnia 2012r. do 7 września 2012 r. podlegał ubezpieczeniom społecznym z tytułu zatrudnienia na podstawie umowy zlecenia. W związku z treścią odwołań J. K. oraz jego oświadczeń złożonych w toku postępowania administracyjnego przed organem I instancji dotyczących błędu w jaki został wprowadzony przez S. P. Wojewoda [...] wskazywał na możliwość uchylenia się od skutków wadliwego oświadczenia woli poprzez złożenie innej osobie stosownego oświadczenia na piśmie.

J.K. z opisanej powyżej możliwości skorzystał i w dniu 22 stycznia 2016r. skierował oświadczenie do S. P. S. P. pozostał przy stanowisku, że uchylenie się jest bezpodstawne, ponieważ twierdzenia strony i pracodawcy co do wykonywania pracy i zapłaty za wykonaną pracę są sprzeczne, a także w związku z oświadczeniem J.K. z dnia 11 lutego 2016r. o zaniechaniu wystąpienia na drogę sądową. Wobec powyższego oświadczenia S. P. organ uznał, że umowa zlecenia nr [...] z dnia 6 sierpnia 2012r. nadal pozostaje w obrocie prawnym. Zgodnie natomiast z powszechnie przyjętym stanowiskiem doktryny i orzecznictwa wady oświadczeń woli, w rozumieniu przepisów art. 82-88 k.c., nie mogą stanowić przedmiotu badania w postępowaniu administracyjnym (por. wyrok NSA 30 listopada 2001 r., sygn. akt II SA 2142/00, niepubl.).

Z powyższego bezspornie wynika, że skarżący w dniu 6 sierpnia 2012r. nie był osobą bezrobotną, albowiem zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (...), bezrobotnym jest osoba, która między innymi: nie jest zatrudniona i nie wykonuje innej pracy zarobkowej (...). W związku z powyższym wydana została przez Starostę [...] decyzja nr [...] z dnia 1 marca 2016r. o utracie przez J. K. statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku z dniem 6 sierpnia 2012r. z powodu podjęcia innej pracy zarobkowej oraz braku podstaw do utraty statusu osoby bezrobotnej z dniem 2 września 2013r. Następstwem natomiast ww. decyzji jest uznanie, że J. K. nie mógł odbywać stażu w okresie od 1 marca 2013 r. do 30 sierpnia 2013 r., gdyż w tym okresie nie posiadał statusu osoby bezrobotnej. Zastosowane w sprawie przepisy mają charakter kategoryczny i bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, że organ administracji w razie stwierdzenia określonych przesłanek faktycznych nie ma luzu decyzyjnego co do treści decyzji, lecz musi wydać decyzję o przewidzianej przez ustawodawcę treści.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżący, podtrzymując w całości argumentację przedstawioną w odwołaniu, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Podkreślił, że nieświadomie, tj. bez okularów do czytania, w samochodzie, w porze wieczornej podpisał dokumenty, które jak się później okazało stanowiły umowę zlecenia i rachunek na kwotę 119 zł, której nigdy nie otrzymał.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...], podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy).

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012. 270) – dalej p.p.s.a.,) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

W myśl art. 145 p.p.s.a. sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji lub stwierdzenia nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięta jest ona naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 K.p.a. lub innych przepisach.

Ponadto sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 ww. ustawy).

Przedmiotem kontroli sądowej w rozpoznawanej sprawie jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...], wydaną po wznowieniu postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia 8 marca 2013 r. o przyznaniu J. K. prawa do stypendium od dnia 1 marca 2013r. do dnia 30 sierpnia 2013 r. w okresie odbywania stażu.

Kontrolując zaskarżoną decyzję sąd stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Podkreślić należy, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji wydane zostały w szczególnym trybie postępowania administracyjnego jakim jest wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną. Z uwagi na obowiązującą w procedurze administracyjnej zasadę trwałości decyzji ostatecznej, wyrażoną w art. 16 § 1 K.p.a., wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną wymaga ścisłego przestrzegania reguł wznowienia określonych w przepisach art. 145 - 153 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Z treści art. 149 § 1 K.p.a. wynika jednoznacznie, że wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia. Postanowienie stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (art. 149 § 2 K.p.a.).

W przedmiotowej sprawie Starosta [...] postanowieniem z dnia 26 stycznia 2015 r. wznowił z urzędu postępowanie administracyjne zakończone decyzjami ostatecznymi: z dnia 31 grudnia 2012 r. o utracie prawa do zasiłku dla bezrobotnego od dnia 29 grudnia 2012 r. oraz z dnia 4 września 2013 r. o utracie przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej z dniem 2 września 2013 r., a także z dnia 8 marca 2013 roku o przyznaniu skarżącemu stypendium z tytułu odbywania stażu w okresie od dnia 1 marca 2013 r. do dnia 30 sierpnia 2013 r.

Starosta [...] za podstawę faktyczną wznowienia postępowania przyjął okoliczność, że skarżący w okresie posiadania statusu osoby bezrobotnej podlegał ubezpieczeniu społecznemu, tj. od dnia 6 sierpnia 2012 r. do dnia 7 września 2012 r. z tytułu zatrudnienia na podstawie umowy zlecenia w B. Okoliczność tę organ przyjął za "nową okoliczność faktyczną" w sprawie, istniejącą w dniu wydania decyzji, a nieznaną organowi, który wydał decyzję w rozumieniu przepisu art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a.

Podstawę materialnoprawną ww. decyzji ostatecznej, tj. z dnia 8 marca 2013 roku stanowiły przepisy ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

Z akt sprawy wynika, że skarżący decyzją z dnia 30 grudnia 2011r. został uznany z dniem 29 grudnia 2011 r. za osobę bezrobotną oraz przyznano mu prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 29 grudnia 2011 r.

Podstawę wydania powyższej decyzji stanowił art. 2 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy. Stosownie do treści powyższego przepisu, w brzmieniu obowiązującym w dacie orzekania przez organy administracji, bezrobotny - oznacza osobę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 2 lit. a-g lub lit. i, j, l, lub cudzoziemca - członka rodziny obywatela polskiego, niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie albo innej pracy zarobkowej, albo jeżeli jest osobą niepełnosprawną, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie tego wymiaru czasu pracy, nieuczącą się w szkole, z wyjątkiem uczącej się w szkole dla dorosłych lub przystępującej do egzaminu eksternistycznego z zakresu tej szkoły lub w szkole wyższej gdzie studiuje w formie studiów niestacjonarnych, zarejestrowaną we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy oraz poszukującą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, jeżeli spełnia dodatkowe kryteria zawarte w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. a - l.

Z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. l ustawy wynika zaś, że za bezrobotnego uznana może być osoba, która – nie podlega na podstawie odrębnych przepisów, obowiązkowi ubezpieczenia społecznego, z wyjątkiem ubezpieczenia społecznego rolników. Z kolei art. 2 ust. 1 pkt 11 ustawy stanowi, że pojęcie inna praca zarobkowa oznacza wykonywanie pracy lub świadczenie usług na podstawie umów cywilnoprawnych, w tym umowy agencyjnej, umowy zlecenia, umowy o dzieło albo w okresie członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej, spółdzielni kółek rolniczych lub spółdzielni usług rolniczych.

Natomiast podstawę wydania ostatecznej decyzji z dnia 8 marca 2013 r. o przyznaniu skarżącemu prawa do stypendium w okresie odbywania stażu stanowił przepis art. 53 ustawy. Zgodnie z tym przepisem, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania powyższej decyzji, bezrobotnych, o których mowa w art. 49, starosta może skierować do odbycia stażu przez okres nieprzekraczający 6 miesięcy do pracodawcy, rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub pełnoletniej osoby fizycznej, zamieszkującej i prowadzącej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, osobiście i na własny rachunek, działalność w zakresie produkcji roślinnej lub zwierzęcej, w tym ogrodniczej, sadowniczej, pszczelarskiej i rybnej, w pozostającym w jej posiadaniu gospodarstwie rolnym obejmującym obszar użytków rolnych o powierzchni przekraczającej 2 ha przeliczeniowe lub prowadzącej dział specjalny produkcji rolnej, o którym mowa w ustawie z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 2008 r. nr 50, poz. 291, z późn. zm.).

W dacie wydania zaskarżonej decyzji przepis art. 53 ust. 1 otrzymał nowe brzmienie, zgodnie z którym starosta może skierować bezrobotnych do odbycia stażu przez okres nieprzekraczający 6 miesięcy do pracodawcy (...).

Z powyższego wynika, że ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, zarówno w poprzednim brzmieniu jak i w obecnym, warunkuje uzyskanie stypendium w okresie odbywania stażu od posiadania statusu bezrobotnego. Przy czym uzyskanie i zachowanie statusu bezrobotnego jest w pewnych sytuacjach ściśle ze sobą powiązane.

Przypomnieć należy, że przedmiotem postępowania w sprawie wznowienia postępowania jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygniecie sprawy rozstrzygniętej ostatecznymi decyzjami, wydanymi w postępowaniu zwykłym. W wyniku ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia, organ właściwy w sprawie wznowienia postępowania, odmawia uchylenia decyzji (art. 151 § 1 pkt 1 K.p.a.), albo uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do uchylenia, i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy (art. 151 § 1 pkt 2 K.p.a.).

Jak wynika z pisma Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w [...] z dnia 26 stycznia 2015 r. skarżący w okresie sierpień, wrzesień 2012 r. uczestniczył w szkoleniu zawodowym pn. Obsługa zbiorników LPG organizowanym w ramach projektu systemowego PO KL "Szansa na godne życie" współfinansowanego ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego. Natomiast z § 1 umowy na wykonanie usługi - Zorganizowanie i przeprowadzenie szkolenia pn. Obsługa zbiorników LPG z dnia 1 sierpnia 2012 r. zawartej pomiędzy Powiatowym Centrum Pomocy Rodzinie w [...] (zleceniodawcą) a S. P. prowadzącym Ośrodek Szkolenia Kierowców C (zleceniobiorcą) wynika, że zleceniodawca zleca, a zleceniobiorca zobowiązuje się do zorganizowania i przeprowadzenia szkolenia pn. Obsługa zbiorników LPG oraz miesięcznej praktyki dla J. K., będącego uczestnikiem projektu "Szansa na godne życie" współfinansowanego ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego. Zleceniodawca zobowiązał się do pokrycia kosztów badań lekarskich, szkolenia uczestnika oraz egzaminu, ubezpieczenia od nieszczęśliwych wypadków uczestnika Projektu (§ 2 pkt 1 umowy). Natomiast zleceniobiorca zobowiązał się do zorganizowania badań lekarskich przed rozpoczęciem szkolenia, ubezpieczenia uczestnika szkolenia, szkolenia teoretycznego i praktycznego przygotowującego do egzaminu z obsługi zbiorników LPG oraz załatwienia wszelkich formalności związanych z przystąpieniem uczestnika do egzaminu. Ponadto zobowiązał się do zapewnienia transportu beneficjenta z miejsca jego zamieszkania na miejsce szkolenia (§ 2 pkt 2 i 3 umowy).

Z dalszych zapisów powyższej umowy nie wynika, że zleceniobiorca został zobowiązany do zawarcia umowy, w tym umowy zlecenia z osobą odbywającą praktyki. Praktyka odbywała się wyłącznie na podstawie umowy na wykonanie usługi - Zorganizowanie i przeprowadzenie szkolenia pn. Obsługa zbiorników LPG z dnia 1 sierpnia 2012 r. zawartej pomiędzy Powiatowym Centrum Pomocy Rodzinie w [...] (zleceniodawcą) a S. P. prowadzącym Ośrodek Szkolenia Kierowców C (zleceniobiorcą). Lista obecności uczestnika szkolenia w miesiącu sierpniu i wrześniu potwierdza, że skarżący uczestniczył w szkoleniu jako jego uczestnik (praktykant), a nie jako osoba wykonująca czynności w ramach umowy zlecenia.

Powyższe potwierdza również pismo Kierownika Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w [...] z dnia 23 lutego 2015 r., z którego wynika, że J.K. nie był uprawniony do uzyskania jakichkolwiek dochodów w ramach odbywanego szkolenia.

Wobec powyższego, powoływanie się przez organy administracji na umowę zlecenia z dnia 6 sierpnia 2012 r. dotyczącą praktyki obsługi stacji LPG jest nieuzasadnione. Skarżący nie mógł świadczyć pracy, co potwierdza również informacja zatytułowana "Napełnianie zbiorników pojazdów samochodowych zasilanych gazem skroplonym LPG" (k.76 akt administracyjnych), z której wynika, że kurs ma na celu zapoznanie osób zajmujących się napełnianiem zbiorników do zasilania pojazdów samochodowych gazem skroplonym LPG z podstawowymi zagadnieniami teoretycznymi i praktycznymi w zakresie napełniania i bezpiecznej eksploatacji zbiorników LPG oraz przygotowanie do egzaminu sprawdzającego kwalifikacje w Oddziałach Terenowych Transportowego Dozoru Technicznego.

Skarżący w czasie odbywania praktyk na podstawie umowy na wykonanie usługi - Zorganizowanie i przeprowadzenie szkolenia pn. Obsługa zbiorników LPG z dnia 1 sierpnia 2012 r. zawartej pomiędzy Powiatowym Centrum Pomocy Rodzinie w [...] (zleceniodawcą) a S. P. (zleceniobiorcą) nie miał uprawnień do obsługiwania stacji LPG, a zatem nie mógł być dopuszczony do samodzielnego wykonywania tej pracy i otrzymać wynagrodzenia. Powyższe potwierdza zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, tj. oświadczenia skarżącego i zeznania świadków (k. 159) oraz fakt, że zaświadczenie pozwalające na obsługę stacji LPG otrzymał dopiero po zdaniu egzaminu w dniu 27 września 2012 r. (pismo Transportowego Dozoru Technicznego Oddziału Terenowego w [...] z dnia 5 października 2012r. k. 132 akt administracyjnych). A zatem na podstawie przedmiotowej umowy zlecenia nie mogła być wykonywana praca.

W ocenie sądu, Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w [...] oraz organy administracji powinny dokonać oceny, czy zleceniobiorca wypełnił warunki umowy z dnia 1 sierpnia 2012 r., w tym czy należycie wykonał jej postanowienia zawierając ze skarżącym umowę w zakresie praktyki obsługi stacji LPG i nazywając ją umową zlecenia, czy też wyszedł poza zakres postanowień umowy zawartej z Powiatowym Centrum Pomocy Rodzinie w dniu 1 sierpnia 2012 r.

Zauważyć też należy, że z umowy dotyczącej praktyki obsługi stacji LPG nie wynika, że skarżący zostanie objęty ubezpieczeniem.

Zdaniem sądu, materiał dowodowy nie daje podstaw do uznania za wiarygodne zeznań S. P., że nie wiedział, iż skarżący jest osobą posiadającą status osoby bezrobotnej. Z dokumentacji Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w [...] wynikają bowiem okresy zatrudnienia skarżącego oraz to, że w czasie odbywania szkolenia był osobą bezrobotną (k. 276-280 akt administracyjnych). Ponadto zgodnie z postanowieniami umowy z dnia 1 sierpnia 2012 r. zawartej pomiędzy Powiatowym Centrum Pomocy Rodzinie w [...] (zleceniodawcą) a S. P. prowadzącym Ośrodek Szkolenia Kierowców C (zleceniobiorcą) zleceniobiorca zobowiązany był do zapewnienia beneficjentowi transportu z miejsca jego zamieszkania na miejsce szkolenia. A zatem pokrywał koszty transportu, wypłacając je skarżącemu do ręki (k. 191 i 192, 255-262 akt administracyjnych).

Wobec powyższego, skoro organy nie wyjaśniły - w świetle postanowień umowy z dnia 1 sierpnia 2012 r. zawartej pomiędzy Powiatowym Centrum Pomocy Rodzinie w [...] (zleceniodawcą) a S. P. (zleceniobiorcą) - kwestii dotyczącej możliwości zawarcia przez zleceniobiorcę z uczestnikiem projektu "Szansa na godne życie" dodatkowej umowy, to nie miały podstaw do uznania, że skarżący utracił status osoby bezrobotnej oraz prawo do zasiłku dla osoby bezrobotnej od dnia 6 sierpnia 2012 r. wobec niespełnienia warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy. Tym samym brak było podstaw do uznania, że skarżący nie spełnił warunku koniecznego do uzyskania stypendium w okresie odbywania stażu, tj. nie posiadał statusu osoby bezrobotnej.

Podkreślić należy, że z informacji umieszczonej na stronie internetowej Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w [...] wynika, że od 2008 roku realizuje projekt systemowy "Szansa na godne życie", który jest skierowany do korzystających z pomocy społecznej i zagrożonych wykluczeniem społecznym niepełnosprawnych mieszkańców Powiatu [...], będących w wieku aktywności zawodowej, bezrobotnych, nieaktywnych zawodowo lub posiadających zatrudnienie oraz do wychowanków rodzin zastępczych i placówek opiekuńczo- wychowawczych objętych indywidualnym programem usamodzielnienia, w wieku 18- 25 lat. Celem projektu jest wzrost aktywności osób niepełnosprawnych oraz wychowanków rodzin zastępczych i placówek opiekuńczo-wychowawczych w obszarach społecznym, edukacyjnym i zdrowotnym.

Z powyższego wynika, że Centrum zostało utworzone w celu pomocy osobom takim jak skarżący, poprzez wzrost ich aktywności zawodowej. Tymczasem działania Centrum poprzez brak kontroli prawidłowości realizacji przez zleceniobiorców przedmiotu umowy oraz brak czuwania na tym, aby osoby biorące udział w szkoleniu nie poniosły szkody odnoszą skutek odwrotny od zamierzonego.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że organ I instancji naruszył przepisy postępowania, w szczególności art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a. oraz art. 107 § 3 K.p.a., a w konsekwencji art. 151 K.p.a. Powyższe uchybienie nie zostało dostrzeżone przez organ odwoławczy. Z zasady dwuinstancyjności (art. 15 K.p.a.) postępowania administracyjnego wynika zaś, że organ odwoławczy na skutek wniesionego odwołania powtórnie rozpatruje i rozstrzyga sprawą rozstrzygniętą decyzją organu I instancji. Tymczasem Wojewoda [...] nie tylko nie usunął uchybień organu I instancji, ale je powielił, uzasadnienie decyzji organu II instancji sporządzone zostało również z naruszeniem art. 107 § 3 K.p.a., a jego treść dowodzi, że decyzja drugiej instancji wydana została z naruszeniem art.138 § 1 pkt 1 K.p.a.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy będą miały na uwadze powyższe rozważania, a w szczególności ponownie we wznowionym postępowaniu rozpoznają i rozstrzygną sprawę zakończoną ostateczną decyzją Starosty [...] z dnia 8 marca 2013 r.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 135 p.p.s.a., sąd orzekł jak w sentencji wyroku.

Ab/