Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 189/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2012-07-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art.1 a ust.1 pkt 3
journal: Dz.U. 2006 nr 121 poz 844
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity
article: art.21 ust. 1
journal: Dz.U. 2010 nr 193 poz 1287
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Maria Serafin-Kosowska Sędziowie WSA Małgorzata Niedobylska /spr./ WSA Kazimierz Włoch Protokolant ref. st. Eliza Kaplita po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 10 lipca 2012r. sprawy ze skargi U. W. i A.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2012r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2007 rok 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy S. z dnia [...] października 2011r. nr [...], 2) określa, że decyzje wymienione w pkt. 1) nie podlegają wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku, 3) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz: - skarżących U. W. i A. W. solidarnie kwotę 400 (słownie: czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, - skarżącego A. W. kwotę 2.417 (słownie: dwa tysiące czterysta siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.


UZASADNIENIE

I SA/Rz 189/12

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] stycznia 2012r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., po rozpatrzeniu odwołania U.W. i A.W. (dalej: podatnicy/skarżący) od decyzji Wójta Gminy S. z dnia [...] października 2011r. nr [...], w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego za 2007 rok w wysokości 10.460,00 zł, utrzymało decyzję organu I instancji.

W stanie faktycznym przedmiotowej sprawy Wójt Gminy S. decyzją z dnia [...] października 2011r. nr [...], ustalił podatnikom łączne zobowiązanie pieniężne za 2007 rok, w wysokości 10.460,00 zł. Podatek rolny ustalono od 6,09 ha przeliczeniowych użytków rolnych, tj. 5,15 ha przeliczeniowych stanowiących podstawę wymiaru podatku rolnego, podatek leśny od 0,35 ha fizycznych lasu, natomiast podatek od nieruchomości ustalony został od: budynków mieszkalnych o pow. 728,87 m2, budynków pozostałych (przez 10 miesięcy) o pow. 849,35 m2, budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej (przez 2 miesiące) o pow. 849,35 m2, budowli (przez 2 miesiące) o wartości 7.500 zł, pozostałych gruntów (przez 10 miesięcy) o pow. 12.032 m2, gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej (przez 2 miesiące) o pow. 12.032 m2, gruntów zajętych pod budownictwo mieszkaniowe o pow. 79 m2.

Organ I instancji dokonał wymiaru podatku rolnego i leśnego w oparciu o dane z ewidencji gruntów i budynków, natomiast dla ustalenia wysokości podatku od nieruchomości przeprowadzone zostało postępowanie wyjaśniające dotyczące zabudowanych nieruchomości położonych w B., oznaczonych jako działki nr 4 i 5.

Od powyższej decyzji Wójta Gminy S. podatnicy wnieśli odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., zarzucając w szczególności, że niesłuszne jest posługiwanie się w naliczeniu podatku nazewnictwem "budynki pozostałe", ponieważ na skutek decyzji Starostwa Powiatowego oraz opinii rzeczoznawcy budowlanego została wprowadzona zmiana w ewidencji gruntów - z dniem [...] kwietnia 2010r. budynki są sklasyfikowane jako "inne", tak więc do tego terminu podatek od nieruchomości powinien być naliczany jak od budynków mieszkalnych.

Utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję, organ II instancji stwierdził, że łączne zobowiązanie pieniężne za 2007 rok zostało ustalone w sposób prawidłowy i zgodny z prawem. Organ podkreślił, iż sprawa była już przedmiotem rozpatrywania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., które decyzją z dnia [...] listopada 2010r. nr [...] uchyliło decyzję Wójta Gminy S. z dnia [...] sierpnia 2010r. nr [...] w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania podatkowego za 2007 rok w kwocie 8.524,00 zł oraz przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji wskazując uchybienia, które organ winien usunąć podczas ponownego rozpatrzenia sprawy.

Organ odwoławczy wskazał, że podatnicy kwestionują wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości oraz wskazał, iż zobowiązanie to zostało przez organ I instancji ustalone po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, w wyniku którego ustalono, że w okresie od 1 lipca 2007r. do 31 sierpnia 2007r. A.W. prowadził w działalność gospodarczą w zakresie "miejsca krótkotrwałego zakwaterowania", na podstawie zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej przez Wójta Gminy S. z dnia [...] czerwca 2007r. oraz decyzji z dnia [...] sierpnia 2007r. o zaprzestaniu wykonywania działalności gospodarczej. Stanowiące własność oraz znajdujące się w użytkowaniu wieczystym podatników nieruchomości były zatem w tym okresie w posiadaniu przedsiębiorcy. Stosownie więc do art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 121, poz. 844 ze zm.), zwanej dalej u.p.o.l., jako grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, z wyjątkiem budynków mieszkalnych oraz gruntów związanych z tymi budynkami, traktowane są do celów opodatkowania podatkiem od nieruchomości jako związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Na podstawie danych z ewidencji gruntów oraz ustaleń dokonanych w trakcie oględzin, organ I instancji ustalił, iż w skład działki nr [...] w B. wchodzą: 0,9177 ha gruntu oznaczonego symbolem Lz/PsIV (niezabudowany i wykorzystywany przez podatników na cele prowadzonego gospodarstwa rolnego), 0,3561 ha gruntu oznaczonego jako B-PsIV (opodatkowany podatkiem rolnym) - zabudowanego budynkiem mieszkalnym o pow. użytkowej 576,16 m2 oraz 0,4881 ha gruntu oznaczonego symbolem Bi - podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Działka ta zabudowana jest 15 budynkami oznaczonymi w ewidencji gruntów i budynków jako "inne", a ich łączna powierzchnia użytkowa (na podstawie dokonanych pomiarów przez biegłego rzeczoznawcę) wynosi 726,20 m2. Organ uznał, iż jeden z budynków posadowionych na działce nr 4 (w związku z oświadczeniem podatników i ustaleniami dokonanymi w trakcie oględzin), wykorzystywany jest przez członków rodziny jako mieszkalny, dlatego biorąc pod uwagę faktyczne wykorzystywanie budynku opodatkował go według stawek przewidzianych dla budynków mieszkalnych.

Organ I instancji uznał, że pozostałe budynki sklasyfikowane jako "inne" nie odpowiadają warunkom technicznym, jakim powinny odpowiadać budynki mieszkalne, dlatego w okresie kiedy nie są w posiadaniu przedsiębiorcy podlegają opodatkowaniu stawką właściwą dla budynków pozostałych. Z powierzchni części działki nr 4 oznaczonej symbolem Bi, która podlega opodatkowaniu według stawki właściwej dla gruntów pozostałych, a w okresie, gdy znajduje się w posiadaniu przedsiębiorcy - jako grunt związany z prowadzeniem działalności gospodarczej, wyłączona została powierzchnia 79 m2, stanowiąca powierzchnię zabudowy budynkiem wykorzystywanym na cele mieszkalne i opodatkowana podatkiem właściwym dla gruntów zajętych pod budownictwo mieszkaniowe.

Organ I instancji ustalił również, że działka nr 5 w B. o pow. 0,7230 ha oznaczona symbolem Bi, zabudowana jest 8 budynkami innymi o powierzchni użytkowej 275,86 m2. Mając na uwadze powyższe, organ stwierdził, że budynki

i grunty działki nr 5 podlegają opodatkowaniu według stawek przewidzianych dla budynków i gruntów pozostałych, natomiast w okresie, gdy znajdują się w posiadaniu przedsiębiorcy - według stawek właściwych dla budynków i gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Z ustaleń organu wynikało, że na ww. działkach znajdują się budowle, tj. na działce nr 5 - chodnik prowadzący do znajdujących się na niej budynków, utwardzone boisko sportowe i kort tenisowy, a na części działki nr 4 oznaczonej symbolem Bi - chodniki i droga dojazdowa. Jako podstawę naliczenia podatku organ I instancji przyjął wartość tych budowli w kwocie 7.500 zł, na podstawie pisma podatników z dnia 16 czerwca 2011r.

Odnosząc się do zarzutów odwołania, organ II instancji podniósł, że kwestie dotyczące sytuacji rodzinnej podatników oraz trudności w korzystaniu

z opodatkowanych nieruchomości wynikających z remontów dróg dojazdowych do tych nieruchomości, nie mogą zostać uwzględniane przez organ podatkowy przy ustalaniu zobowiązania podatkowego. Podatek rolny, leśny i podatek od nieruchomości są bowiem podatkami majątkowymi i obowiązek ich uiszczania związany jest z samym tylko faktem posiadania przez podatników określonego majątku. Sytuacja życiowa oraz podnoszone przez podatników kwestie nie mogą stanowić zatem podstawy do zmiany wysokości należnego podatku.

Za niesłuszny organ II instancji uznał również zarzut, nieuzasadnionego posługiwania się w decyzji nazwą "pozostałe budynki". Organ wyjaśnił, iż zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 u.p.o.l., rada gminy określając w drodze uchwały wysokość stawek podatku od nieruchomości, określa je m.in. dla budynków mieszkalnych, związanych, czy też zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej oraz pozostałych. Przepisy prawa podatkowego posługują się zatem pojęciem "budynki pozostałe" i pojęcie to obejmuje właśnie budynki znajdujące się na gruncie podatników, które nie są budynkami mieszkalnymi i które przez okres 10 miesięcy 2007 roku nie są związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Natomiast pojęcie budynki "inne" w prawie podatkowym nie występuje.

Na decyzję organu II instancji podatnicy wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono naruszenie:

1) art. 21 § 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.),

2) art. 20, art. 21, art.23 i art.64 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,

3) art.3, art.8 ust. 1 i art. 9 ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej.

W uzasadnieniu skargi skarżący podnieśli, że działalność gospodarczą prowadzili tylko w domkach kempingowych, co stanowi 176 m2 powierzchni użytkowej i 340 m2 powierzchni gospodarstwa. Do 2007 roku skarżący nie prowadzili działalności gospodarczej, ponieważ domki wymagały remontu.

Ponadto, w złożonym na rozprawie piśmie z dnia 9 lipca 2012r. A.W. , działając przez pełnomocnika, zarzucił zaskarżonemu rozstrzygnięciu naruszenie art. 122, art. 123 § 1 w zw. z art. 190, art. 187 § 1 i art. 197 § 3 w zw. z art. 130 § 1 Ordynacji podatkowej.

W uzasadnieniu ww. zarzutów podniesiono, że ustalając zobowiązanie podatkowe w odniesieniu do gruntów i budynków wykorzystywanych przez skarżącego na potrzeby związane z prowadzeniem działalności gospodarczej organ bezpodstawnie założył, że była to cała powierzchnia gruntów oznaczonych symbolem Bi tj. innych terenów zabudowanych. W ocenie skarżącego, poczynione w tym zakresie ustalenia nie mają żadnego odzwierciedlenia w zebranym materiale dowodowym i opierają się na dowolnej ocenie organu podatkowego.

Skarżący zarzucił również, że wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 190 Ordynacji podatkowej nie został powiadomiony przez organ I instancji o terminie przeprowadzenia oględzin jego nieruchomości zaplanowanych na dzień 24 sierpnia 2007r. i 4 września 2007r, co stanowiło naruszenie zasady czynnego udziału strony w toczącym się postępowaniu.

Ponadto, skarżący zarzucił, że decyzje organów obu instancji zostały wydane na podstawie zmian w ewidencji gruntów i budynków wprowadzonych decyzją Starosty L. z [...] czerwca 2008r. nr [...]. Wprowadzone zmiany dotyczyły zmiany funkcji budynków znajdujących się na działce nr [...], które wcześniej (także w 2007 roku) były ujawnione w ewidencji jako budynki mieszkalne. Mimo, że powyższe zmiany zostały wprowadzone po upływie okresu, którego dotyczyła zaskarżona decyzja, organ zakwalifikował wszystkie budynki położone na działce nr 5 jako "pozostałe budynki", a nie budynki mieszkalne, jak wynikało to z ówczesnych danych ewidencyjnych, aktualnych na 2007 rok.

Skarżący podniósł także, że w postępowaniu przed organem I instancji K.G. występował w dwóch rolach tj. kontrolującego na podstawie upoważnienia z [...] sierpnia 2007r. nr [...] oraz biegłego rzeczoznawcy, który wydał opinię jako Agencja Usług w zakresie budownictwa i wyceny nieruchomości "K.". Zdaniem skarżącego, równoczesne wykonywanie tych czynności powinno skutkować wyłączeniem tej osoby jako biegłego wydającego opinię w sprawie.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz.1269-) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.1270; dalej: ustawa p.p.s.a), kontrola zaskarżonych rozstrzygnięć dokonywana jest pod kątem ich zgodności z prawem, przy czym Sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami i podstawami wskazanymi w skardze.

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem sporu w rozpoznawanej sprawie jest sposób opodatkowania podatkiem od nieruchomości gruntów, budynków i budowli znajdujących się na działkach nr 4 i 5, położonych w miejscowości B. , stanowiących własność lub użytkowanie wieczyste U.W. i A.W..

Poza sporem pozostaje okoliczność prowadzenia przez A. W. w okresie od 1 lipca do 31 sierpnia 2007r. działalności gospodarczej w zakresie "miejsca krótkotrwałego zakwaterowania", z wykorzystaniem części posiadanych gruntów, budynków i budowli. Oznacza to, że stosownie do art.1 a ust.1 pkt 3 u.p.o.l., grunty, budynki i budowle znajdujące się w wymienionym okresie w posiadaniu A.W., jako podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, powinny podlegać opodatkowaniu właściwemu dla gruntów, budynków i budowli związanych z działalnością gospodarczą. Wyjątek stanowią budynki mieszkalne oraz grunty z nimi związane. Istotne dla rozstrzygnięcia sprawy jest zatem ustalenie, jaka część gruntów i budynków podatników pełniła w 2007r. funkcję mieszkalną.

Przeprowadzone postępowanie podatkowe nie dało odpowiedzi na to pytanie.

Jak wynika z zalegającego w aktach sprawy aktu notarialnego z dnia 6 czerwca 2001r. Rep. A nr [...] U. i A.W. nabyli m.in. prawo użytkowania wieczystego działki nr [...] położonej w B. o powierzchni 17 619 m2 oraz własność posadowionych na niej budynków, a także działkę nr 5 poł. w B. o pow.7 230 m2 . W informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych na 2007r. złożonej w dniu [...] czerwca 2007r. podatnicy wykazali powierzchnię gruntów zajętych pod budownictwo mieszkaniowe – 12111 m2, powierzchnię użytkową budynków mieszkalnych – 907,5 m2, powierzchnię budynków gospodarczych na gruntach gospodarstw rolnych (zwolnione) – 563 m2, a w korekcie tej informacji z dnia 31 sierpnia 2007r. zadeklarowali powierzchnię użytkową budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej w okresie od 1 lipca do 31 sierpnia 2007r. – 176 m2.

Na podstawie upoważnienia z dnia 24 sierpnia 2007r. udzielonego przez Wójta Gminy S. , inspektor I.R. oraz rzeczoznawca majątkowy K.G., przeprowadzili kontrolę podatkową w zakresie prawidłowości sporządzenia przez A. i U.W. informacji podatkowej .w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2007r. Jednocześnie Wójt Gminy S. prowadził postępowanie podatkowe, w trakcie którego postanowił powołać biegłego rzeczoznawcę budowlanego i majątkowego – K. G., w celu wydania opinii o powierzchni użytkowej budynków położonych na działkach nr 4 i 5 oraz ustalenia czy budynki te odpowiadają warunkom technicznym przewidzianym dla budynków mieszkalnych (postanowienie z dnia [...] sierpnia 2007r.). Według opinii biegłego jeden z budynków jest w trakcie adaptacji na cele mieszkaniowe, a pozostałe ze względu na brak ogrzewania całorocznego, niewystarczające ocieplenie i inne parametry techniczne, nie odpowiadają warunkom technicznym właściwym dla budynków mieszkalnych.

Podatnicy w trakcie postępowania podatkowego złożyli informacje

w sprawie podatku rolnego, leśnego i od nieruchomości na lata 2007, 2008, 2009 i 2010. W informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych na 2007r. (IPN-1) złożonej w dniu 7 stycznia 2010r. wykazali m.in. grunty zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej – 340 m2, grunty zajęte pod budownictwo mieszkaniowe - 1,2111 ha, grunty zajęte pod budownictwo letniskowe - 0,72 ha, powierzchnię użytkową budynków mieszkalnych - 728,87 m2, powierzchnię użytkową budynków letniskowych – 641,93 m2, w okresie od 29 czerwca do 30 sierpnia 2007r. powierzchnię budynków letniskowych związaną z działalnością gospodarczą - 160 m2, a .także - jako zwolnione - budynki gospodarcze na gruntach gospodarstw rolnych o pow. 207,42 m2.

Zgodnie z art.21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne

i kartograficzne (Dz. U. z 2010r. Nr 193, poz.1287 ze zm.), podstawę planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych, stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Ewidencja ta obejmuje informacje dotyczące m.in. w odniesieniu do gruntów - położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, natomiast w odniesieniu do budynków - ich położenia, przeznaczenia, funkcji użytkowych i ogólnych danych technicznych (art.20 ust.1 pkt 1 i 2 Prawa geodezyjnego i kartograficznego). Ewidencja gruntów i budynków jest zatem urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniach administracyjnych, w tym i w postępowaniu podatkowym, a zatem organy ustalające wysokość zobowiązań podatkowych nie są uprawnione do przyjęcia innej podstawy wymiaru podatku niż dane wskazane w ewidencji gruntów (por. wyrok NSA z dnia 11 kwietnia 1995r., sygn. akt SA/Wr 1703/94 i z dnia 13 stycznia 2010r. II FSK 1243/08, wyrok WSA w Lublinie z dnia 27 stycznia 2010r.

I SA/Lu 684/09, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 21 stycznia 2010r. III SA/Po363/09 – publik. cbois.nsa.gov.pl).

Dokument w postaci wypisu z rejestru gruntów jest dla organów podatkowych wiążący i ma moc dokumentu urzędowego, a zatem zgodnie z art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że skoro dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków są wiążące dla organów dokonujących wymiaru podatku, to podatkowe postępowanie wyjaśniające powinno zmierzać do wyjaśnienia tych elementów stanu faktycznego niezbędnych dla wymiaru podatku, które nie wynikają z tej ewidencji. Natomiast stwierdzenie przez organ podatkowy ewentualnych rozbieżności pomiędzy stanem faktycznym, a stanem ewidencyjnym, powinno skutkować wszczęciem postępowania przed organem właściwym w sprawach związanych z ewidencją gruntów i budynków, czyli przed właściwym starostą.

W niniejszej sprawie Wójt Gminy S. zainicjował takie postępowanie przed Starostą L., zakończone wydaniem decyzji z dnia [...] czerwca 2008r., którą zmieniono funkcję budynków posadowionych na działce nr [...] z "mieszkalnych" na "inne". Zmiana w ewidencji gruntów i budynków została wprowadzona dopiero w dniu 30 kwietnia 2010r. Zgodnie natomiast ze znajdującym się w aktach wypisem z ewidencji gruntów i budynków wg stanu na dzień 19 listopada 2007r. grunty działki nr 5 o pow. 0,7230ha zostały oznaczone symbolem Bi (inne tereny zabudowane), a budynki sklasyfikowane jako mieszkalne.

Skoro zatem w ewidencji gruntów i budynków wg stanu na 2007r., sporne budynki na działce nr 5 pełniły funkcję mieszkalną, to brak było podstaw do ich opodatkowania stawką właściwą dla budynków pozostałych. Nie było to jednak przeszkodą dla opodatkowania części tych budynków i gruntów zajętej na prowadzenie działalności gospodarczej w okresie od 1 lipca do 31 sierpnia 2007r., stosownie do § 1 pkt 1 a i pkt 2 b uchwały Rady Gminy S. z dnia 24 listopada 2006r. w sprawie określenia stawek podatku od nieruchomości, w zw. z art.5 ust.1 pkt 2 lit.b u.p.o.l.

Odnośnie budynków na działce nr 4, w aktach sprawy brak wypisu z rejestru gruntów i budynków wg stanu na dzień 1 stycznia 2007r., natomiast zalegający w aktach wypis dotyczący tej działki nosi datę 19 listopada 2007r. i nie może być miarodajny dla ustalenia wysokości podatku od nieruchomości za cały 2007r. Zgodnie z treścią tego dokumentu działka nr 4 sklasyfikowana jest w części jako użytek rolny zabudowany B-PsIV (0,3561ha), w części jako inny teren zabudowany Bi (0,4881ha), a w części jako grunty zadrzewione i zakrzewione Lz-PsIV (0,9177ha). Spośród posadowionych na tej działce budynków, jednemu przypisano funkcję mieszkalną (pow. zab. 342 m2 ), a pozostałe piętnaście budynków sklasyfikowano jako "inne".

W aktach postępowania znajdują się wypisy z rejestru gruntów z lat poprzednich, m.in. z 2004r., wg którego dwa budynki na działce nr 4 zostały oznaczone jako "inne", a pozostałe mają przypisaną funkcję mieszkalną.

Ponadto do znajdującej się w aktach "Opinii technicznej budynków Ośrodka Wypoczynkowego w B. " załączono wypisy z rejestru gruntów wg stanu na dzień 15 stycznia 2007r. dotyczące działki nr 4 (klasyfikacja gruntów zgodna jest z wypisem na dzień 19 listopada 2007r., brak danych dotyczących funkcji budynków), a także działki nr 5 (klasyfikacja gruntów i budynków taka sama jak w wypisie z ewidencji na dzień 19 listopada 2007r.).

Organy obu instancji w żaden sposób nie odniosły się do tych zapisów w ewidencji gruntów i budynków i nie wyjaśniły powodów odstąpienia od zasady związania organu podatkowego danymi wynikającymi z rejestru.

Zarzuty skarżących dotyczące naruszenia przepisów Konstytucji RP

i przepisów ustawy o swobodzie działalności gospodarczej są nieuzasadnione.

Trafne natomiast, w ocenie Sądu, są zarzuty naruszenia przepisów art. 122, art. 123 § 1 w zw. z art. 190, art. 187 § 1 i art. 197 § 3 w zw. z art. 130 § 1 Ordynacji podatkowej. Wbrew treści art.190 § 1 Ordynacji podatkowej, organ

I instancji nie zawiadomił podatników o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodu z oględzin i z opinii biegłego (brak w aktach zawiadomień

o przeprowadzeniu takiego dowodu i dowodów doręczenia zawiadomień podatnikom na 7 dni przed terminem jego przeprowadzenia). Dotyczy to oględzin przeprowadzonych w dniu 10 czerwca 2011r. i opinii biegłego powołanego

w dniu 22 sierpnia 2007r. Natomiast oględziny w dniu 24 sierpnia 2007r. zostały przeprowadzone w trakcie kontroli podatkowej, a zatem brak wcześniejszego powiadomienia kontrolowanego o przeprowadzeniu dowodu można rozważać w kontekście naruszenia przepisu art.289 § 1 Ordynacji podatkowej.

Ponadto organ I instancji powołał na biegłego osobę, która jednocześnie występowała jako kontrolujący - działający na podstawie upoważnienia Wójta Gminy S. z [..] sierpnia 2007r. [...] do przeprowadzenia kontroli podatkowej. Z akt nie wynika, czy osoba ta jest pracownikiem urzędu gminy i w związku z tym podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu stosownie do treści art.130 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, czy podstawa jego wyłączenia wynika z art.197 § 3 w zw. z art.130 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej. Należy przyznać rację stronie skarżącej, że udział rzeczoznawcy w postępowaniu w charakterze kontrolującego wykluczał jednoczesne występowanie w tym postępowaniu w roli biegłego.

Powyższe naruszenia przepisów procedury podatkowej mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto trzeba dodać, że pomimo prowadzenia przez cztery lata postępowania podatkowego organ nie wyjaśnił w należyty sposób wszystkich okoliczności stanu faktycznego, niezbędnych do wymiaru podatku.

Organ odwoławczy natomiast utrzymał w mocy wadliwą decyzję, nie dostrzegając licznych uchybień procesowych,

Biorąc powyższe po uwagę, na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit.c i art.152 ustawy p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji. Zwrot kosztów postępowania, na które składają się uiszczony wpis od skargi w kwocie 400,00zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17,00 zł oraz koszty zastępstwa procesowego w wysokości 2.400,00zł, Sąd zasądził w oparciu o przepisy art.200 i art.205 ustawy p.p.s.a. oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (...) – Dz. U. Nr 163, poz.1349 ze zm.