Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SAB/Go 142/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2015-02-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne~Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1, art. 4
journal: Dz.U. 2014 poz 782
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jednolity
article: art. 124, art. 125, art. 126, art. 127
journal: Dz.U. 2008 nr 227 poz 1505
law: Ustawa z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Szumilas Sędziowie Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski (spr.) Protokolant sekr. sąd. Elżbieta Dzięcielewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lutego 2015 r. sprawy ze skargi S.B. na bezczynność Rzecznika Dyscyplinarnego przy Urzędzie Skarbowym w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] września 2014 r. S.B. zwróciła się do Rzecznika Dyscyplinarnego przy Urzędzie Skarbowym o udostępnienie informacji publicznej w związku z rozpatrywanymi przez tego rzecznika sprawami z wniosków otrzymanych w dniach od 4 do 8 sierpnia 2014 r., dotyczących pracowników zatrudnionych w Urzędzie Skarbowym. W treści wniosku S.B. zwróciła się o podanie:

1. Ilu pracowników urzędu jest objętych wnioskami o wszczęcie postępowań dyscyplinarnych, jakie są numery rozpatrywanych spraw, w jakim terminie Rzecznik Dyscyplinarny rozpoczął rozpatrywanie wniosków ?

2. Jakiego rodzaju sprawy podatkowej dotyczą zarzuty podniesione we wnioskach o wszczęcie postępowań dyscyplinarnych tj. czy postępowania wyjaśniającego, kontroli podatkowej, czy postępowania podatkowego, jaki jest numer tej sprawy ?

3. Jaki jest stan spraw rozpatrywanych przez Rzecznika Dyscyplinarnego na dzień wydania wnioskowanej informacji ?

Wnioskodawczyni dodała, iż wniosek o udostępnienie informacji publicznej z uwagi na brak konieczności wykazywania się interesem prawnym lub faktycznym nie podlega warunkom formalnym określonym w innych przepisach, a jedynie rygorom ustawy. Zdaniem wnioskodawczyni nie ma wymogu opatrzenia wniosku tradycyjnym podpisem bądź bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym przy pomocy ważnego kwalifikowanego certyfikatu, a zobowiązany do udzielenia informacji organ dyscyplinarny nie jest uprawniony przy załatwianiu wniosku do wezwania o usunięcie braków formalnych podania.

W odpowiedzi na wniosek w piśmie z dnia [...] października 2014 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego poinformował wnioskodawczynię, iż z uwagi na braki formalne wniosku z dnia [...] września 2014 r., który złożony został za pośrednictwem faksu i nie zawierał podpisu wnioskodawcy, załatwienie sprawy nie jest możliwe. Naczelnik pouczył wnioskodawczynię, iż stosowanie do treści przepisu art. 63 § 3 k.p.a, podanie winno być podpisane przez wnoszącego, ale dodał, iż po uzupełnieniu braków strona może zwrócić się ponownie ze stosownym wnioskiem. Ponadto Naczelnik poinformował, iż w odniesieniu do kwestii związanej z toczącym się postępowaniem dyscyplinarnym udzielił już informacji oraz wydał w dniu [...] września 2014 r. decyzję administracyjną, która aktualnie jest na etapie rozpatrywania odwołania złożonego przez wnioskodawczynię.

W związku z powyższym pismem z dnia [...] października 2014 r. S.B. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. ze skargą na bezczynność Rzecznika Dyscyplinarnego przy Urzędzie Skarbowym w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Skarżąca wniosła o stwierdzenie, iż w sprawie z wniosku z dnia [...] września 2014 r., ma miejsce bezczynność, zobowiązanie Rzecznika Dyscyplinarnego przy Urzędzie Skarbowym do załatwienia sprawy w terminie 14 dni od dnia doręczenia organowi akt sprawy oraz domagała się zwrotu kosztów wg norm przepisanych.

Skarżąca zarzuciła skarżonemu organowi, iż z naruszeniem art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r. poz. 782 – określanej dalej jaki u.d.i.p.) nie wydał on informacji, nie powiadomił o przedłużeniu terminu w sprawie, nie powiadomił o braku żądanej informacji, nie wydał także decyzji o odmowie jej udzielenia, czy o umorzeniu postępowania, a jedynie Naczelnik Urzędu Skarbowego pismem poinformował skarżącą o brakach formalnych złożonego wniosku. Zdaniem skarżącej organem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej jest Rzecznik Dyscyplinarny, a nie Naczelnik Urzędu Skarbowego. Naczelnik w ocenie skarżącej nie jest uprawniony do prowadzenia przedmiotowej sprawy w związku z czym kierowana przez Naczelnika korespondencja nie może wywołać skutków prawnych. Dodatkowo skarżąca zwróciła uwagę, iż Naczelnik Urzędu Skarbowego błędnie interpretuje u.d.i.p., gdyż jej zdaniem żądanie udostępnienia informacji publicznej z uwagi na brak konieczności wykazywania się interesem prawnym lub faktycznym nie podlega warunkom formalnym określonym w innych przepisach, a jedynie rygorom wspomnianej ustawy.

Początkowo odpowiedzi na skargę udzielił Naczelnik Urzędu Skarbowego (pismo z dnia [...] listopada 2014 r.) wnosząc o umorzenie postępowania w związku z udzieleniem informacji publicznej i oddalenie skargi w pozostałym zakresie. Naczelnik poinformował, iż pismem z dnia [...] listopada 2014 r. przekazano skarżącej wnioskowane w piśmie z dnia [...] września 2014 r. informacje. W odniesieniu do żądania skarżącej o zobowiązanie Rzecznika do zakończenia sprawy Naczelnik wyjaśnił, iż postępowanie nadal się toczy. Dodatkowo Naczelnik poinformował, iż kwestie dotyczące udzielenia stosownych informacji dotyczących postępowania dyscyplinarnego były przedmiotem orzeczeń w tym decyzji Naczelnika z dnia [...] września 2014r. i Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] października 2014r.

Naczelnik do odpowiedzi na skargę załączył pismo z dnia [...] listopada 2014 r. skierowane do S.B., w którym powołując się na treść art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 202 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.- określanej dalej jako p.p.s.a.) w odpowiedzi na wniosek z dnia [...] października 2014 r. poinformował, iż:

1. Postępowaniami wyjaśniającymi objętymi wnioskami S.B. jest sześciu pracowników tut. Urzędu (podając dalej numery rozpatrywanych spraw). Postępowanie wyjaśniające jakie toczy się przed Rzecznikiem Dyscyplinarnym związane jest z wnioskiem S.B. złożonym w dniu 6 sierpnia 2014 r. oraz poleceniem Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] sierpnia 2014 r.

2. Postępowania wyjaśniające dotyczą kontroli podatkowej i w postępowaniach tych nie przedstawiono żadnych zarzutów, lecz mają one na celu wyjaśnienie i zbadanie okoliczności, czy doszło do naruszenia obowiązków członków korpusu służby cywilnej w trakcie toczącej się kontroli podatkowej.

3. Aktualnie postępowanie wyjaśniające rozpatrywane przez Rzecznika Dyscyplinarnego jest w toku.

Jednocześnie Naczelnik do odpowiedzi na skargę załączył decyzję z dnia [...] października 2014 r. Dyrektora Izby Skarbowej wydaną na podstawie art. 16 ust. 1 i 2 u.d.i.p. - po rozpatrzeniu odwołania S.B. z dnia [...] września 2014 r. - utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] września 2014 r. nr [...] o odmowie udostępnienia informacji publicznej na wniosek S.B. z dnia [...] sierpnia 2014 r. w zakresie pytania: jakich konkretnie pracowników i na jakich stanowiskach zatrudnionych obejmuje wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego ( w zakresie pytania o stan sprawy Naczelnik udzielił stronie informacji pismem z dnia [...] września 2014 r.).

W piśmie procesowym z dnia [...] grudnia 2014 r. S.B. zakwestionowała prowadzenie sprawy z wniosku z dnia [...] września 2014 r. przez Naczelnika Urzędu Skarbowego. Skarżąca zaznaczyła, iż za organ zobowiązany do udzielenia informacji publicznej w przedmiotowej sprawie uważa Rzecznika Dyscyplinarnego przy Urzędzie Skarbowym, gdyż do tego właśnie organu skierowany został wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Zdaniem skarżącej Rzecznik Dyscyplinarny jest niezależnym organem dyscyplinarnym, który pełni funkcję quasi oskarżyciela badającego, czy w sprawie przez niego prowadzonej zachodzą przesłanki do skierowania wniosku do komisji dyscyplinarnej o ukaranie, a przed tą komisją reprezentującego interes publiczny. W ocenie skarżącej odpowiedź na skargę winna zatem zostać udzielona przez właściwy organ tj. Rzecznika Dyscyplinarnego. Ponadto skarżąca podtrzymała skargę na bezczynność Rzecznika Dyscyplinarnego przy Urzędzie Skarbowym informując, iż nadal organ ten nie udzielił odpowiedzi na wniosek z dnia [...] września 2014 r.

Na wezwanie Sądu skierowane do Rzecznika Dyscyplinarnego przy Urzędzie Skarbowym Rzecznik pismem z dnia [...] grudnia 2014 r. udzielił odpowiedzi na skargę wnosząc o umorzenie postępowania w związku z udzieleniem informacji wnioskowanej przez skarżącą oraz oddalenie skargi lub jej odrzucenie.

Rzecznik Dyscyplinarny podtrzymał stanowisko Naczelnika Urzędu Skarbowego zawarte w odpowiedzi na skargę z dnia [...] listopada 2014 r. Zdaniem Rzecznika nie jest on ani organem mogącym występować w charakterze strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, ani też nie może być podmiotem udzielającym informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Rzecznik wskazał, iż główne zadania rzecznika dyscyplinarnego w służbie cywilnej określone są zarówno w art. 125 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (Dz. U. z 2014 r., poz. 1111 ze zm. – określanej dalej jako u.s.c.) oraz w § 8 oraz §§ 10-12 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 9 kwietnia 2009 r. w sprawie postępowania wyjaśniającego i postępowania dyscyplinarnego w służbie cywilnej (Dz. U. z 2009 r., Nr 60, poz. 493 ze zm. – określanego dalej jako r.p.w.p.d.). Do zadań tych w postępowaniu wyjaśniającym należą: wszczęcie postępowania wyjaśniającego na polecenie dyrektora generalnego urzędu, zawiadomienie osoby, której dotyczy postępowanie o wszczęciu postępowania wyjaśniającego, o stawianych jej zarzutach oraz o przysługujących uprawnieniach, odbieranie wyjaśnień od osoby której dotyczy postępowanie, przesłuchiwanie świadków, zasięganie opinii biegłych, badanie dokumentów, przeprowadzanie, zabezpieczanie i utrwalanie dowodów - w celu wyjaśnienia sprawy i ustalenia, czy został popełniony czyn stanowiący naruszenie obowiązków członka korpusu służby cywilnej, sporządzanie protokołów i notatek z czynności dowodowych, powiadomienie osoby, której dotyczyło postępowanie wyjaśniające o jego zakończeniu, udostępnienie tej osobie zebranych dowodów i umożliwienie złożenia dodatkowych wyjaśnień, poinformowanie osoby, która poleciła wszczęcie postępowania dyscyplinarnego, o dokonanych ustaleniach, sporządzenie wniosku o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego i skierowanie go do komisji dyscyplinarnej w przypadku potwierdzenia zasadności zarzutów, wydanie (za zgodą osoby, która poleciła wszczęcie postępowania wyjaśniającego) postanowienia o umorzeniu postępowania wyjaśniającego w przypadku, gdy nie zostanie potwierdzona zasadność zarzutów.

Zdaniem Rzecznika nie jest zatem w świetle przepisów u.s.c i r.p.w.p.d. podmiotem, powołanym do wydawania jakichkolwiek samodzielnych rozstrzygnięć, gdyż nie posiada uprawnień decyzyjnych o władczym charakterze. W odróżnieniu od innych instytucji rzeczników dyscyplinarnych, powołanych w ustawach o samorządach zawodowych, czy też innych ustawach - rzecznik dyscyplinarny urzędu skarbowego nie jest ani podmiotem ani organem, samodzielnie prowadzącym oraz kończącym postępowanie określonymi rozstrzygnięciami. Tym samym w ocenie Rzecznika nie jest organem lub podmiotem wymienionym w art. 4 u.d.i.p.

W odniesieniu do kwestii dotyczących stosowania u.d.i.p. Rzecznik Dyscyplinarny podtrzymał stanowisko Naczelnika Urzędu Skarbowego zawarte w odpowiedzi na skargę z dnia [...] listopada 2014 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanową inaczej. W myśli art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje również bezczynność organów, a w przypadku informacji publicznej także innych podmiotów zobowiązanych do jej udzielenia. Stosownie do art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Stosownie zaś do § 2 cytowanego przepisu sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Niniejsza skarga dotyczy bezczynności Rzecznika Dyscyplinarnego w przedmiocie wniosku z dnia [...] września 2014 r. złożonego przez S.B. o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej prowadzonych postępowań przez rzecznika dyscyplinarnego. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd ( por. m.in. wyrok NSA z dnia 24 maja 2006 r., I OSK 601/05, Lex nr 236545 ), iż skarga na bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej jest dopuszczalna bez uprzedniego wzywania do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 52 § 3 p.p.s.a. Bezczynność organu zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. ( por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 109 ). Na gruncie u.d.i.p. przez bezczynność organu rozumieć należy sytuację, w której organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje. Natomiast stanowisko organu o odmowie udzielenia informacji winno przybrać procesową formę decyzji administracyjnej, co uzasadnia stosowanie w tym zakresie przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ). Jeżeli jednak żądanie nie dotyczy informacji publicznej, organ odmawia jej udostępnienia zwykłym pismem, sporządzonym z zachowaniem przewidzianych terminów. Dla oceny, czy organ pozostaje w bezczynności w zakresie udzielenia informacji publicznej, czego dotyczy niniejsze postępowanie, istotne znaczenie ma ustalenie, iż dysponuje on informacją, która jest informacją publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. oraz że jest on podmiotem zobowiązanym do udostępnienia tej informacji. Przy czym stosownie do treści art. 4 ust. 3 u.d.i.p. podmioty określone w ust. 1 i 2 tego artykułu są zobowiązane do udzielenia informacji, jeśli są w jej posiadaniu. W dalszej kolejności ustaleniu podlega, czy organ udostępnił żądaną informację ( lub podjął inne ustawą określone czynności) w określonym ustawą terminie ( art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p.). Pojęcie informacji publicznej określono w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. zgodnie z którym informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Uszczegółowienie tego pojęcia nastąpiło w art. 6 u.d.i.p. W orzecznictwie podkreśla się, że z uwagi na użycie niezbyt precyzyjnych sformułowań przy ich wykładni należy kierować się treścią art. 61 Konstytucji RP, zgodnie z którym prawo do informacji jest publicznym prawem obywatela, realizowanym na zasadach skonkretyzowanych w ustawie . W orzecznictwie oraz w piśmiennictwie utrwalił się pogląd, zgodnie z którym informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa, w zakresie ich kompetencji (por. np. wyroki: NSA z dnia 30 października 2002r., II SA 181/02, WSA w Warszawie z dnia 29 października 2007r, II SAB/Wa 85/07, WSA w Kielcach z dnia 26 czerwca 2008r., II SAB/Ke 7/08, WSA w Krakowie z dnia 30 stycznia 2009r., II SAB Kr109/08, M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznej w świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, Toruń 2002, s. 28). Przenosząc poczynione rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że informacje związane z prowadzonymi postępowaniami dyscyplinarnymi przeciwko pracownikom urzędów skarbowych, jak również poprzedzającymi te postępowania postępowaniami wyjaśniającymi ma charakter informacji publicznej, zwłaszcza – jak w niniejszej sprawie - postępowanie wyjaśniające związane jest z podejrzeniem popełnienia przewinień dyscyplinarnych przez członków korpusu służy cywilnej, którzy są osobami pełniącymi funkcje publiczne, wykonującymi zadania publiczne. Są bowiem funkcjonariuszami publicznymi w rozumieniu art. 115 § 13 pkt 4 k.k. w zw. z art. 104 u.s.c. ( por. wyroki NSA z dnia 09 stycznia 2013 r. I OSK 2449/12 i I OSK 2450/12 ). Postępowania te mają charakter mieszany publiczno – pracowniczy, zawierają bowiem w sobie pierwiastek służbowy (publiczny) oraz pracowniczy (zobowiązaniowy). Stąd informacjom związanym z publicznoprawną sferą postępowania dyscyplinarnego należy przypisać walor informacji publicznych (por. wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 02 października 2012 r., sygn. akt IV SAB/Wr 502/12). Dlatego też od strony przedmiotowej niewątpliwie żądane przez skarżącą informacje miały charakter informacji publicznej, co nie było zresztą kwestionowane w niniejszej sprawie. Rozważeniu podlegała zatem kwestia, czy podmiot, do którego skierowano wniosek o udzielenie informacji tzn. Rzecznik Dyscyplinarny jest podmiotem właściwym w sprawie udostępnienia żądanej informacji publicznej. W celu rozwiązania tego problemu należy sięgnąć do powołanych przepisów u.s.c. i r.p.w.p.d., które normują status i pozycję rzecznika dyscyplinarnego. Zgodnie z art. 124 ust. 1 u.s.c. rzecznika dyscyplinarnego urzędu powołuje dyrektor generalny urzędu spośród podległych mu członków korpusu służby cywilnej. W myśl art. 125 ust. 1 u.s.c. rzecznik dyscyplinarny wszczyna postępowanie wyjaśniające na polecenie osób, które go powołały i informuje je o dokonanych ustaleniach. Natomiast stosownie do art. 125 ust. 2 u.s.c. rzecznik dyscyplinarny postanawia o przekazaniu komisji dyscyplinarnej wniosku o wszczęcie postępowania albo za zgodą osób, które go powołały o umorzeniu postępowania wyjaśniającego. Powyższe ramowe unormowania dotyczące określenia statusu rzecznika dyscyplinarnego zostały sprecyzowane i skonkretyzowane przez przepisy wspomnianego r.p.w.p.d. ( szczególności §§ 8, 10, 11, 12, 14 ust. 3 i 5, 20 ust. 1, 27) oraz w art. 126 ust. 1,6,7 , art. 127 ust. 2 u.s.c. , które wyposażają ten podmiot w różnorakie kompetencje odnoszące się do przebiegu postępowania. Niektóre z nich w szczególności dotyczące sposobu prowadzenia postępowania wyjaśniającego, przeprowadzania czynności procesowych, dowodowych koniecznych dla wyjaśnienia sprawy, w tym również czynności przed komisją dyscyplinarną i składania środków odwoławczych mają względnie autonomiczny charakter, gdyż rzecznik działa tu samodzielnie. Jednakże w węzłowych kwestiach takich jak zainicjowanie postępowania wyjaśniającego oraz jego umorzenie uzależnione jest od organu, który powołał rzecznika. Z dokonanego zestawienia wynika, że rzecznik dyscyplinarny jest podmiotem uprawnionym do podejmowania i przeprowadzania określonych czynności procesowych w postępowaniu wyjaśniającym i dyscyplinarnym. Mogą to jednak być wyłącznie czynności mieszczące się w ramach przedmiotu prowadzonego postępowania dyscyplinarnego, mieszczące się w jego celu i skierowane do jego uczestników. Powyższe rozważania pozwalają stwierdzić, że rzecznik dyscyplinarny, powołany na podstawie art. 124 ust. 1 u.s.c. może podejmować określone czynności procesowe wyłącznie w sprawach objętych stosunkami wytyczonymi ramami postępowania wyjaśniającego i dyscyplinarnego, na użytek tego postępowania i tylko wobec podmiotów uczestniczących w różnych rolach w postępowaniu. Rzecznik dyscyplinarny nie został natomiast wyposażony w atrybuty samodzielności, które pozwalałyby mu we własnym imieniu, w przypisanej formie występować na zewnątrz z informacjami w sprawach objętych stosunkami wytyczonymi ramami postępowania dyscyplinarnego, w tym zwłaszcza ferować we własnym imieniu w tych sprawach decyzje lub inne akty albo czynności administracyjne. W związku z tym skierowany do rzecznika dyscyplinarnego przez podmiot nie będący stroną postępowania wniosek o udostępnienie informacji o prowadzonych postępowaniach przez tego rzecznika, nie dotyczy aktów lub czynności podejmowanych na użytek tego postępowania i odnoszących się do jego celu, lecz inicjuje samodzielną w stosunku do postępowania dyscyplinarnego sprawę administracyjną związaną z dostępem do informacji publicznej.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne, organy władzy publicznej oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy samorządów gospodarczych i zawodowych, podmioty reprezentujące Skarb Państwa, państwowe lub samorządowe osoby prawne albo inne państwowe lub samorządowe jednostki organizacyjne bądź inne jednostki, które gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa, w zakresie ich kompetencji, reprezentatywne organizacje związkowe i organizacje pracodawców. Wprawdzie wyliczenie to nie ma wyczerpującego charakteru, jednak przyjęty, przykładowy zestaw wskazuje na intencje ustawodawcy dotyczące określenia kategorii podmiotów objętych rozważanym obowiązkiem. Są to organy władzy publicznej, organy samorządów i podmioty reprezentujące jednostki organizacyjne wykonujące zadania publiczne. Rzecznik dyscyplinarny powołany na podstawie art. 124 ust. 1 u.s.c. nie zalicza się do żadnej z kategorii podmiotów, o jakich mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p. Stąd podmiotem obowiązanym do rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej wytworzonej przez rzecznika dyscyplinarnego w związku z realizowanymi przez niego zadaniami publicznymi w niniejszej sprawie jest Naczelnik Urzędu Skarbowego jako organ władzy publicznej realizujący zadania administracji rządowej i dysponujący uprawnieniami pozwalającymi mu we własnym imieniu, w przypisanej formie występować na zewnątrz, w tym zwłaszcza ferować w tych sprawach decyzje lub inne akty albo czynności administracyjne. Co zresztą uczynił w piśmie z dnia [...] listopada 2014 r.

Powyższe stanowisko zgodne jest z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych uznających rzeczników dyscyplinarnych dla nauczycieli, w tym również nauczycieli akademickich, których status jest podobny do statusu rzeczników dyscyplinarnych powołanych na podstawie art. 124 ust.1 u.s.c., za podmioty nieuprawnione do rozpoznawania wniosków o udzielnie informacji publicznej ( por. wyroki WSA we Wrocławiu z dnia 23 maja 2012 r., IV SAB/Wr 28/12, z dnia 23 maja 2012 r., IV SAB 29/12; z dnia 23 maja 2012 r., IV SAB 34/12, wyroki NSA z dnia 6 grudnia 2012 r., I OSK 2034/12; z dnia 6 grudnia 2012 r., I OSK 2035/12; z dnia 10 stycznia 2013 r., I OSK 2318/12, wyrok NSA z dnia 08 czerwca 2011 r. , I OSK 391/11 ).

W związku z powyższym należało uznać, że w rozważanej sprawie nie mamy do czynienia z bezczynnością organu w zakresie dostępu do informacji publicznej. O bezczynności takiej można byłoby mówić wówczas, gdyby prawidłowo wskazany organ zobowiązany milczał wobec wniosku strony o udzielenie takiej informacji.

Uwzględniając powyższe - na podstawie art. 151 p.p.s.a. - orzeczono jak w sentencji.