Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 85/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-06-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.24 ust.3
journal: Dz.U. 1999 nr 15 poz 139
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym - tekst jednolity.
article: art.6 pkt 1
journal: Dz.U. 2004 nr 261 poz 2603
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi D.J. i S. J. na uchwałę Rady Gminy R. z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Rada Gminy R. uchwałą Nr [...] z dnia [...] listopada 2010r. w sprawie rozpatrzenia zarzutu D. i S. J. złożonego do projektu "Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części terenów położonych we wsi S., L. i S. w gminie R." odrzuciła w całości złożony zarzut.

W uzasadnieniu uchwały organ wskazał, iż tereny we wsi S. poza istniejącą zabudową zlokalizowaną wzdłuż drogi krajowej nr [...] – [...], położone do wschodniej granicy wsi na północ i południe od ul. [...] (długości ponad 1 km) oraz po obydwu stronach ul. [...], dla których przewidziano funkcję usług handlu z dopuszczeniem zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oznaczonej symbolem UH (MN) i zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oznaczonej symbolem MN, są niezabudowane i użytkowane w większości jako grunty rolne. Zmiana ich dotychczasowego przeznaczenia na cele budowlane wymaga m. in. zapewnienia nowo tworzonym działkom budowlanym właściwej sieci dróg o szerokości umożliwiającej umieszczenie w nich całej infrastruktury technicznej i inżynieryjnej oraz tworzenia odpowiedniego układu komunikacyjnego w tym obszarze, mającym stanowić całość urbanistyczną realizowaną w oparciu o ustalenia planu.

Dla terenów położonych na południe od ul. [...], na odcinku ok. 670m pomiędzy drogą krajową nr [...]- [...] i ul. [...] , projekt planu ustala funkcje: usług handlu z dopuszczeniem zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oznaczonych symbolem 2 UH (MN) na odcinku ok. 150 m i zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oznaczonej symbolem 5 MN na odcinku ok. 150 m pomiędzy [...] a kwestionowaną projektowaną droga lokalną oznaczoną 6 KL, usług użyteczności publicznej z dopuszczeniem zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oznaczonej symbolem 1 U (MN) na odcinku ok. 115 m i zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oznaczonej symbolem 6 MN do ul. [...] .

Zdaniem organu strategiczne położenie działki nrew. [...] w kierunku zachód - wschód na długości ok. 670 m od [...] do ul. [...] wyklucza możliwość poprowadzenia w kierunku północnym jakiejkolwiek nowej drogi lokalnej prostopadłej do ul. [...] bez konieczności wykorzystania części terenu działki

nr ew. [...] .

Pismem z dnia 16 grudnia 2010r. D. i S. J. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego podnosząc, iż jako rolnicy utrzymują się jedynie z gospodarstwa rolnego, a podzielenie działki nr ew. [...] o szerokości ok. 80m na dwie części drogą o szerokości 12 "pochłonie" ok. 1000 m2, co będzie dezorganizować prace agrotechniczne na tym obszarze. W związku z powyższym skarżący wnieśli o pozostawienie tego terenu jako rolnego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 24 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999 r., Nr 15, poz. 139, ze zm.), mającej zastosowanie w rozpatrywanej sprawie - o uwzględnieniu bądź odrzuceniu zarzutu rozstrzyga rada gminy, w drodze uchwały, zawierającej uzasadnienie faktyczne i prawne. Niezbędnym elementem legalności uchwały dotyczącej rozpatrzenia zarzutu wobec projektu planu miejscowego jest zatem nie tylko wykazanie prawnych podstaw dopuszczalności naruszenia interesu prawnego osoby wnoszącej zarzut do projektu planu miejscowego, ale także wykazanie dopuszczalności dokonania takiej ingerencji w skonkretyzowanym miejscu. Ustalanie przeznaczenia i zasad zagospodarowania terenu - zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym - należy do zadań własnych gminy. Zadania własne gminy obejmują natomiast m. in. gminne drogi i ulice, co wynika z art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r, Nr 142, poz, 1591, ze zm.). Drogi gminne są przy tym celem publicznym (art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, Dz. U z 2004 r., Nr 261, poz. 2603, ze zm. w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, Dz. U. z 2007 r., Nr 19, poz. 115, ze zm.), co w świetle art. 21 ust. 2 Konstytucji RP uprawnia nawet do wywłaszczenia z konstytucyjnie chronionego prawa własności. Co do zasady, Radzie Gminy przysługuje zatem ustawowe uprawnienie do ustalenia takiego przeznaczenia nieruchomości na cele publiczne, którego skutkiem jest ingerencja w prawo własności,

polegająca na możliwości nawet jego odebrania w przyszłości dotychczasowym podmiotom, ale już w odrębnej do tego procedurze.

W ocenie Sądu zaskarżona uchwała spełnia wymóg art. 24 ust. 3 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, albowiem organ wykazał, iż istnieje konieczność przeznaczenia części nieruchomości stanowiącej własność skarżących pod drogę publiczną, jako najbardziej funkcjonalne, a jednocześnie optymalne w sferze ingerencji we własności tych terenów.

Organ szczegółowo uzasadnił, iż konieczność przeznaczenia części terenu działki nr ew. [...] na drogę publiczną, wynika z faktu jej strategicznego położenia w kierunku zachód - wschód na długości ok. 670 m od [...] do ul. [...] . Powyższe wyklucza, więc możliwość poprowadzenia w kierunku północnym jakiejkolwiek nowej drogi lokalnej prostopadłej do ul. [...] bez konieczności wykorzystania części terenu działki nr ew. [...] . Organ wskazał, iż na planowaną drogę lokalną oznaczoną symbolem 6KL (szerokości 12 m w liniach rozgraniczających) zostanie przeznaczona tylko część działki nr ew. [...] (o pow. 32100 m2), z której odjęty zostanie pas terenu szerokości 12m i długości ok. 76 m

O pow. ok. 910 m2, co stanowić będzie mniej niż 3 % całej powierzchni działki. Projektowana droga 6KL nie zmniejsza szerokości działki nr ew. [...] , a jedynie dzieli ją na długości ok. 670 m od [...] do ul. [...] na dwie części. Jednocześnie organ wyjaśnił, iż dostęp do powstałych po obydwu stronach projektowanej drogi publicznej oznaczonej symbolem 6KL części zachodniej i wschodniej działki nr ew. [...] będzie możliwy bezpośrednio z ww. drogi, po jej realizacji w przyszłości, zgodnie z możliwościami finansowymi i gospodarczymi gminy, oraz z [...] w sposób dotychczasowy.

Uwzględnienie zaś wniosku skarżących o pozostawienie terenu działki nr ew. [...] jako terenu rolnego i rezygnacja z wyżej opisanego rozwiązania komunikacyjnego w postaci projektowanej drogi lokalnej 6 KL niweczyłoby przeznaczanie dotychczasowych terenów rolnych w granicach projektu planu na cele budowlane.

Mając na uwadze powyższe Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.