Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 688/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2020-03-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 49 b ust. 2, art. 50 a pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 1186
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alicja Palus Sędziowie: Asesor WSA Wojciech Śnieżyński (spr.) Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn Protokolant: sekretarz sądowy Ewa Trojan po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 lutego 2020 r. sprawy ze skargi [...]sp. z o.o. (wcześniej [...] sp. z o.o.) na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we [...] z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku garażowego wykonanego bez wymaganego zgłoszenia oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...].07.2019 r. (nr [...]) [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpoznani odwołania [...] sp. z o.o., utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z [...].03.2019 r. (nr [...]), którą organ nałożył na odwołującą się stronę obowiązek rozbiórki budynku garażowego na terenie nieruchomości przy ul. [...][...] we [...], wykonanego bez wymaganego zgłoszenia oraz pomimo wstrzymania prowadzenia robót budowlanych.

Z uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz akt administracyjnych wynika, że postępowanie nadzorcze przed organami nadzoru budowlanego, zakończone wydaniem na podstawie art. 50a pkt 1 u.p.b. zaskarżonego rozstrzygnięcia, zostało wszczęte w związku ze sprzeciwem organu architektoniczno-budowlanego wobec zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na budowie budynku gospodarczego o powierzchni zabudowy nie przekraczającej 35m². Jak ustalił organ inwestor dokonał zgłoszenia w dniu [...].11.2016 r. – po częściowym wybudowaniu przedmiotowego budynku. W toku kontroli przeprowadzonej w dniu [...].02.2017 r. stwierdzono, że na nieruchomości przy ul. [...][...] we [...] znajduje się budynek w stanie surowym otwartym o wymiarach 5,00 x 6,40 m. Budynek jest parterowy, przekryty dachem kopertowym z pokryciem z dachówki ceramicznej. Stwierdzono brak gąsiorów, obróbek dachu oraz rur spustowych (częściowe orynnowanie). W związku z prowadzeniem robót budowlanych bez wymaganego zgłoszenia organ I instancji postanowieniem z [...].04.2017r. wstrzymał roboty budowlane związane z ww. budową oraz nałożył obowiązek przedłożenia wskazanych w nim dokumentów. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł inwestor. Postanowieniem z [...].06.2017 r. organ nadzoru budowlanego I stopnia wstrzymał wykonanie swojego postanowienia z [...].04.2017 r. do czasu rozpatrzenia zażalenia przez organ odwoławczy. DWINB postanowieniem z [...].07.2017 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Następnie kolejnymi postanowieniami organ I instancji zmieniał swoje postanowienie z [...].04.2017 r. w zakresie prolongaty terminu wyznaczonego inwestorowi na przedłożenie dokumentów określonych w tym postanowieniu - wskazując nowy termin na ich przedłożenie. Jednocześnie organ doprecyzował przedmiot postępowania oraz zobowiązał inwestora do przedłożenia dodatkowego dokumentu w postaci uzgodnienia z zarządcą drogi w zakresie lokalizacji zjazdu w obrębie wybudowanego wolno stojącego budynku garażowego, które inwestor przedstawił przy piśmie z [...].10.2018 r. Pismem z [...].12.2018 r. organ I instancji poinformował inwestora, że w dalszym ciągu nie przedłożono kompletu dokumentów żądanych postanowieniem z [...].04.2017 r. Przy piśmie z [...].01.2019 r. inwestor przedłożył: zaświadczenie o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego mpzp, projekt zagospodarowania działki wraz z rysunkami budynku sporządzonymi przez uprawnionego architekta. Następnie organ I instancji przeprowadził na terenie nieruchomości przy ul. [...][...] we [...] oględziny. Z protokołu oględzin, podczas których obecny był Prezes Zarządu [...] sp. z o.o. – J. S. wynika, że budynek garażowo-gospodarczy usytuowany na terenie kontrolowanej nieruchomości posiada wymiary 5,38 m x 6,74 m (po obrysie ścian zewnętrznych wraz z ociepleniem i wyprawami tynkarskimi). Wewnątrz budynku wykonano warstwę chudego betonu na podłodze, na ścianach tynki. J. S. oświadczył, że roboty termoizolacyjne budynku garażowego na budynku wykonał na przełomie 2017/2018 roku, zaś wyprawy tynkarskie w 2018 r. Terminu wykonania robót związanych z wykończeniem robót w obrębie dachu budynku - nie pamiętał, jednakże pokrycie dachu zostało zakończone zasadniczo w 2016 r. W konsekwencji ustalenia wykonania robót budowlanych pomimo ich wstrzymania organ I instancji wydał opisaną na wstępie decyzję z [...].03.2019 r.

W skutek rozpatrzenia odwołania inwestora organ odwoławczy zgodził się z ustaleniami organu I instancji i powołując się na orzecznictwo sądowe stwierdził, że art. 50a pkt 1 u.p.b. nie stanowi podstawy do prowadzenia odrębnego postępowania administracyjnego zmierzającego do rozbiórki obiektu budowlanego. Przepis ten określa jedynie dodatkową podstawę bezwarunkowego stwierdzenia rozbiórki, która to podstawa nie powinna się ziścić, jeżeli postępowanie legalizacyjne ma zostać przeprowadzone z powodzeniem dla inwestora. Różni się on tym od art. 48 ust. 4 czy 49 ust. 3 u.p.b., że wiąże obowiązek wydania tego nakazu nie z niedziałaniem inwestora, ale wręcz przeciwnie - z podjęciem przez niego czynności (samowolnego kontynuowania budowy) wbrew nakazowi organu nadzoru o wstrzymaniu wykonywania robót budowlanych. W przypadku wstrzymania robót budowlanych na podstawie art. 48 ust. 2 lub 49b ust. 2 u.p.b., jeżeli są one nadal prowadzone, można mówić o "wtórnej samowoli budowlanej", czy też uporczywym łamaniu prawa, pomimo, że organ podjął działania, zmierzające do legalizacji samowoli budowlanej. Dalej organ odwoławczy wskazał, że w przypadku art. 50a pkt 1 u.p.b., decyzja o nakazie rozbiórki obejmuje obiekt budowlany (w całości) lub jego część, w zależności od tego, co było przedmiotem postępowania administracyjnego, wszczętego na podstawie art. 48 ust. 2 lub 49b ust. 2. u.p.b.

Mając na uwadze powyższą regulację prawną organ odwoławczy stwierdził, że z materiału dowodowego w postaci m.in. protokołu z oględzin, rysunków sporządzonych przez uprawnionego architekta, protokołu z kontroli oraz oświadczenia inwestora, wynika, że wykonano roboty budowlane związane ze spornym obiektem budowlanym pomimo nakazu ich wstrzymania. W tym zakresie organ powołał się na wyjaśnienia J. S. złożone do protokołu kontroli z [...].02.2019 r. Wskazał w nich na wykonanie robót związanych z termoizolacją ścian na przełomie 2017/2018 roku, wypraw tynkarskich w 2018 r. Biorąc pod uwagę datę wydania przez DWINB postanowienia utrzymującego w mocy postanowienie PINB [...] z [...].04.2017 r., wstrzymujące prowadzenie robót budowlanych związanych z budową budynku gospodarczego, tj. [...].07.2017 r., organ odwoławczy stwierdził, że roboty budowlane wykonane na przełomie 2017/2018 r. czy też w 2018r., były prowadzone pomimo obowiązującego nakazu ich wstrzymania. Ponadto o wykonaniu prac budowlanych wbrew nakazowi o ich wstrzymaniu, który obowiązuje do czasu wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie, świadczy porównanie ustaleń z oględzin z [...].02.2017 r., gdzie stwierdza się, że obiekt miał ok. 32 m², natomiast z przedłożonych rysunków sporządzonych przez uprawnionego architekta oraz protokołu z kontroli z [...].02.2019 r. wynika, że obecnie jego powierzchnia zabudowy wynosi ok. 36 m².

Odnosząc się do treści odwołania organ wskazał na oświadczenie J. S. złożone do protokołu z kontroli w dniu [...].02.2019 r., który podpisał bez wniesienia uwag. Wynika z jego treści, że roboty budowlane zostały wykonane po wydaniu nakazu ich wstrzymania, nie natomiast w okresie obowiązywania postanowienia PINB z [...].06.2017 r. Ustosunkowując się do zarzutu odwołania dotyczącego wydania decyzji przez organ I instancji pomimo zgłoszonych przez stronę pismem z [...].03.2019 r. zastrzeżeń do wadliwie ustalonego stanu faktycznego, do którego załączono m.in. oświadczenia świadków oraz fragment dokumentacji medycznej J. S., organ odwoławczy wskazał na brak w aktach sprawy pisma, na które powołuje się strona. Ponadto, jak wynika z pisma PINB z [...].05.2019 r., na postawie elektronicznego rejestru spraw ustalono, że do tego organu nie wpłynęło pismo strony z [...].03.2019 r. ani też żadne inne pismo wskazujące zastrzeżenia strony w kwestii poczynionych ustaleń w sprawie. Dlatego też organ I instancji w uzasadnieniu swojej decyzji wskazał na brak zastrzeżeń strony co do zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Ostatnim bowiem dokumentem w sprawie przed wydaniem zaskarżonej decyzji jest adnotacja z udostępnienia stronie akt z [...].03.2019 r., z której wynika że strona zapoznała się z aktami sprawy i nie wniosła żadnych uwag, żądań bądź innych dowodów. Ponadto organ odwoławczy zwrócił uwagę na brak dołączenia powołanych dokumentów do odwołania.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję organu odwoławczego wniosła [...] sp. z o.o. zarzucając powyższemu naruszenie przepisów prawa, a w szczególności art. 7, art. 9, art. 75 § 1, art. 77 § 1 i 3, art. 79 § 1, art. 79a § 1 i 2, art. 80, art. 81, art. 81a § 1, art. 85 § 1, art. 86, art. 107 § 1 ust. 3), 6), 7) i § 3 k.p.a., poprzez naruszenie interesu prawnego spółki w ten sposób, że wydając skarżone decyzje uniemożliwiono legalizację budynku gospodarczego położonego na nieruchomości pod adresem ul. [...][...] we [...].

Formułując takie zarzuty skargi jej autor wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, a także o przesłuchanie J. S. - jako przedstawiciela strony skarżącej; innych wymienionych w skardze osób na okoliczność wskazania stanu faktycznego związanego z przedmiotem postępowania legalizacyjnego, w tym w szczególności rzeczywistego terminu wykonywania prac ociepleniowych i tynkarskich na budynku gospodarczym, stanu zdrowia fizycznego i psychicznego oraz procesu leczenia po wypadku motocyklowym (m.in. neurologicznego po wstrząśnieniu mózgu i zanikach pamięci J. S., w tym w szczególności w lutym 2019 r.), faktu zgłoszenia zastrzeżeń, żądań i dowodów co do ustaleń PINB oraz faktu nadania w/w przesyłką pocztową Poczty Polskiej S.A. w dniu [...].03.2019 r. Ponadto skarżąca strona zwróciła się o zobowiązanie PINB do przedłożenie odpisów księgi (rejestru) pism przychodzących za okres od [...].03.2019 r. do dnia otrzymania wezwania (na okoliczność potwierdzenia otrzymania przez PINB pisma skarżącej spółki z [...].03.2019 r.), a w przypadku wpłynięcia, do przedłożenia w/w pisma.

W odpowiedzi na skargę DWINB wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas prezentowane stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie w dniu 25.02.2020 r. Prezes spółki – J. S. poparł skargę i złożył do akt kopię dokumentacji medycznej dotyczącej podjętego leczenia w związku z wypadkiem komunikacyjnym, któremu uległ we wrześniu 2018r. Oświadczył, że w czasie oględzin nie miał przy sobie dokumentacji medycznej ani dziennika budowy. Poinformował natomiast pracowników PINB o stanie zdrowia. Podał również, że przebywał wówczas na zwolnieniu lekarskim, a informacje o kontroli otrzymał telefonicznie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji według kryterium legalności Wojewódzki Sąd Administracyjny doszedł do wniosku, że decyzja ta jest prawidłowa, a zarzuty skarżącej spółki nie mogły odnieść skutku.

Podstawą prawną zaskarżonej decyzji jest art. 50a pkt 1 u.p.b., zgodnie z którym organ nadzoru budowlanego w przypadku wykonywania robót budowlanych pomimo wstrzymania ich wykonywania postanowieniem, o którym mowa w art. 48 ust. 2 oraz w art. 49b ust. 2 u.p.b. - nakazuje, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części. W istocie więc, co należy wyraźnie podkreślić, ustalenia faktyczne poprzedzające wydanie decyzji na tej podstawie prawnej sprowadzają się do ustalenia, czy organ nadzoru budowlanego wstrzymał roboty budowlane w trybie art. 48 ust. 2 lub art. 49b ust. 2 u.p.b. oraz czy inwestor po otrzymaniu takiego postanowienia prowadził roboty budowlane.

W ocenie Sądu przepis art. 50a pkt 1 u.p.b. został w niniejszej sprawie zastosowany prawidłowo, ponieważ z materiału dowodowego zebranego w sprawie wynika, że skarżąca strona, pomimo wydania na podstawie art. 49b ust. 2 u.p.b. postanowienia z [...].04.2017 r. wstrzymującego roboty budowlane, nadal je kontynuowała. Kluczowym w tym zakresie jest okres po wydaniu przez DWINB w dniu [...].07.2017 r. postanowienia utrzymującego w mocy postanowienie PINB z [...].04.2017 r. Po tym dniu bowiem skarżąca strona nie miała prawa prowadzić w obrębie budynku jakichkolwiek robót budowlanych. Trzeba przy tym podkreślić, że spółka nie skorzystała z możliwości zwrócenia się do organu z prośbą o wyjaśnienie ewentualnych wątpliwości w interpretacji nałożonych obowiązków. Przedmiot postanowienia z [...].04.2017 r. obejmował zatem całość robót budowlanych związanych z budową budynku gospodarczego przy ul. [...][...] we [...].

Ustalenia stanu faktycznego sprawy nie są przy tym złożone. W tym zakresie organ dokonał standardowych czynności dowodowych, to jest oględzin (udokumentowanych protokołem oraz zdjęciami i pomiarami) i analizy dokumentów przedłożonych przez inwestora. Kluczowe z ustaleń pochodzą wprost z oświadczenia Prezesa spółki będącej inwestorem (data wykonania prac dociepleniowych i tynkarskich). Prowadzenie innych dowodów nie było potrzebne i nie było też wnioskowane. Na podstawie zatem czynności kontrolnych z [...].02.2017 r. ustalono, że na nieruchomości przy ul. [...][...] we [...] znajduje się budynek gospodarczy w stanie surowym otwartym (bez okien) o wymiarach 5,00 x 6,40 m. Budynek nie był wówczas ani ocieplony ani też otynkowanych wewnątrz i na zewnątrz. Stwierdzono również brak gąsiorów, obróbek dachu oraz rur spustowych (częściowe orynnowanie). W ocenie Sądu, prawidłowo w sprawie przyjęto, że po wydaniu przez DWINB postanowienia z [...].07.2017 r. (w aktach organu I instancji nie ma dowodu doręczenia spółce tego postanowienia, niemniej można przyjąć, że co najmniej od zawiadomienia PINB z [...].10.2017 r. spółka posiadała informację na temat wstrzymania prowadzonych robót budowlanych), roboty budowlane były nadal kontynuowane. Wskazują na to ustalenia pochodzące z oględzin z [...].02.2019 r. oraz złożone wówczas do protokołu jednoznaczne w swojej treści oświadczenie J. S. Z zaprotokołowanego oświadczenia wynika, że roboty termoizolacyjne w budynku garażowym wykonano na przełomie 2017/2018 roku, zaś wyprawy tynkarskie w 2018 r.

Z tych względów należy uznać, że stan faktyczny sprawy został ustalony zgodnie z wymogami art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Prawidłowa i mająca oparcie w aktach sprawy jest również ocena materiału dowodowego, którą organ właściwie uzasadnił (art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a.). Dopiero na etapie postępowania odwoławczego strona skarżąca wskazała na inną datę wykonania spornych robót budowlanych (dociepleniowych i tynkarskich), sugerując, że do ich realizacji doszło w czasie wstrzymania wykonania postanowienia z [...].04.2017 r., tj. w okresie od [...].06.2017 r. do [...].07.2017 r. Przedstawioną w odwołaniu argumentację potraktować należy jako przyjęty przez jego autora sposób obrony. Pozostaje ona w sprzeczności z wcześniej złożonym oświadczeniem.

Również argumentacja skargi nie dostarczyła powodów, które podważyłyby zgodność z prawem kontrolowanej decyzji. Przyjdzie zwłaszcza zauważyć, że dopiero na etapie skargi do sądu, skarżąca strona na tyle sprecyzowała okoliczność dotyczące wypadku komunikacyjnego z września 2018 r., któremu uległ Prezes zarządu spółki, aby powiązać to zdarzenie z zastrzeżeniami dotyczącymi wadliwości ustalonego stanu faktycznego, gdzie kluczowym dowodem jest oświadczenie Prezesa złożone w dniu [...].02.2019 r. W tym zakresie wskazuje się, że z uwagi na problemy neurologiczne i zaniki pamięci Prezes nie mógł w sposób właściwy rozpoznać znaczenia złożonego wówczas oświadczenia. Należy jednak stwierdzić, że powyższe okoliczności nie były podnoszone przez skarżącego w toku postępowania administracyjnego. Nie wynika to ani z protokołu kontroli z [...].02.2019r. ani też z protokołu końcowego zapoznania się z aktami sprawy w dniu [...].03.2019r., czy też nawet z odwołania, gdzie jedynie ogólnie i enigmatycznie powołuje się strona na dokumentację medyczną, która miałaby być dołączona do pisma z [...].03.2019 r. Z tych powodów orzekające w sprawie organy administracji nie miały sposobności odnieść się do powyższych okoliczności, a tym samym bezzasadne jest stawianie zarzutu naruszenia art. 77 § 1 i 3, art. 79 § 1, art. 79a § 1 i 2, art. 80, art. 81, art. 81a § 1, art. 85 § 1, art. 89, art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. Skoro organ administracyjny orzekał na podstawie zgromadzonych w postępowaniu dowodowym dowodów, to brak w tych aktach okoliczności, które wskazywałyby na tego rodzaju problemy zdrowotne Prezesa skarżącej spółki, a które nie pozwalały rozpoznać znaczenia przedsiębranych działań i właściwie pokierować postępowaniem, uniemożliwia przyjęcie za zasadnym zarzutu zaniechania przez organ wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego.

Co więcej, w ocenie Składu orzekającego, w okolicznościach tej sprawy należy uwzględnić całokształt aktywności Prezesa skarżącej spółki w toku kontrolowanego postępowania. Przyjdzie wobec tego zauważyć, że pomimo wypadku komunikacyjnego z jego udziałem z września 2018 r., Prezes osobiście dokonywał - po tej dacie - czynności w prowadzonym postępowaniu. Nie tylko odbierał kierowaną do spółki korespondencję (por. dowody doręczenia z [...].03.2019r., [...].03.2019 r., [...].12.2018 r. i [...].10.2018 r.) ale również co najmniej podpisywał pisma procesowe kierowane do PINB, które miały na celu przeprowadzenie postępowania legalizacyjnego (por. pisma z [...].01.2019 r. i [...].10.2018 r.) oraz osobiście zapoznał się z aktami sprawy w dniu [...].03.2019 r. W żadnej z korespondencji kierowanej do organu I instancji J. S. nie powoływał się na problemy zdrowotne i z tego powodu nie zawracał się np. o przedłużenie terminu do przedłożenia dokumentów wymaganych postanowieniem z [...].04.2017 r. Przeciwnie, jak wynika z pism z [...].01.2019 r., [...].10.2018 r. skarżący nadal wskazywał numer telefonu, wzorem wcześniejszych pism z [...].02.2018 r., [...].01.2018r. i [...].11.2017 r., pod którym organ mógł uzyskać kontakt z nim w razie powstania jakichkolwiek wątpliwości, pytań, zaleceń, czy też potrzeby reakcji ze strony spółki (z której to możliwości organ skorzystał w związku z oględzinami z [...].02.2019 r.). Całokształt przedstawionych okoliczności przeczy więc twierdzeniu Prezesa, że w czasie składania oświadczenia z [...].02.2019 r. był on w złym stanie zdrowotnym, który uniemożliwiał rozpoznanie właściwego znaczenia składanych wyjaśnień.

W realiach procedury obowiązującej przed sądem administracyjnym nie jest możliwe uwzględnienie wniosku dowodowego odnoszącego się do przeprowadzenia dowodu z przesłuchania świadków. Jak stanowi art. 133 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Aktami sprawy w rozumieniu art. 133 § 1 p.p.s.a. są zarówno akta sądowe, jak i przedstawione sądowi administracyjnemu akta administracyjne. Sąd bierze ponadto pod uwagę fakty powszechnie znane (art. 106 § 4 p.p.s.a.), a także dowody uzupełniające z dokumentów, o których mowa w art. 106 § 3 p.p.s.a. Podstawą orzekania przez Sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organy administracji publicznej w toku całego postępowania toczącego się przed organami. Skoro Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy, to tym samym badając legalność zaskarżonej decyzji Sąd ocenia jej zgodność z prawem materialnym i procesowym w aspekcie całości zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym materiału dowodowego. Sąd administracyjny nie ustala stanu faktycznego sprawy, ale ocenia prawidłowość jego wyjaśnienia i ustalenia przez organy administracji publicznej.

Obowiązek wydania wyroku na podstawie akt sprawy oznacza więc zakaz wyjścia poza materiał znajdujący się w tych aktach oraz powinność uwzględnienia przez sąd stanu faktycznego istniejącego w momencie wydania kontrolowanych decyzji. Zgodnie natomiast z art. 106 § 3 p.p.s.a. nie każdy dowód może być dopuszczony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, lecz jedynie dowód z dokumentów, przy czym ma to być dowód uzupełniający, a więc taki, który nie był przedstawiony i oceniony w postępowaniu administracyjnym zakończonym zaskarżoną decyzją. Przepis ten nie dotyczy dowodów znajdujących się w aktach administracyjnych, ale dowodów, których organ nie włączył do materiału dowodowego sprawy.

W okolicznościach niniejszej sprawy DWINB przeprowadził uzupełniające postępowanie wyjaśniające, w trakcie którego ustalił, że z rejestrów wpływu korespondencji prowadzonej przez PINB [...] nie wynika, aby licząc od dnia [...].03.2019 r., wpłynęło do tego organu jakiekolwiek, poza odwołaniem, pismo skarżącej strony. W aktach sprawy znajduje się w tym zakresie pismo przewodnie PINB [...] z dnia [...].05.2019 r. Należy zatem odróżnić poddanie sądowej kontroli działalności administracji publicznej na podstawie innego materiału niż akta sprawy, od wydania wyroku na podstawie akt sprawy, z przyjęciem odmiennej oceny materiału dowodowego zawartego w tych aktach. Okoliczność, że ocena materiału dowodowego przedstawiona przez DWINB nie odpowiada oczekiwaniom strony skarżącej, nie daje podstawy do uwzględnienia wniosku dowodowego do przedłożenia odpisów rejestru korespondencji wpływającej do PINB od dnia [...].03.2019 r. Skoro celem postępowania dowodowego, o którym mowa w art. 106 § 3 p.p.s.a., nie jest ponowne ustalenie stanu faktycznego w sprawie administracyjnej, lecz ocena, czy organy administracji ustaliły ten stan zgodnie z regułami obowiązującymi w procedurze administracyjnej, a następnie - czy dokonały prawidłowej subsumcji ustalonego stanu faktycznego do dyspozycji przepisów prawa materialnego, to w ocenie Sądu należało stwierdzić, że w świetle przedłożonego materiału dowodowego nie zaistniały wątpliwości, które uzasadniałyby nie tylko zobowiązanie organu I instancji do przedłożenia żądanych odpisów z rejestrów, ale czynienie z tego powodu skutecznego zarzutu dotyczącego braku uwzględnienia przez ten organ zastrzeżeń, żądań i dowodów co do istotnych w sprawie ustaleń faktycznych.

W sprawie Sąd nie stwierdził również innych naruszeń prawa mających jakikolwiek wpływ na wynik sprawy. Skarżąca spółka w toku postępowania miała w pełni zachowane tzw. czynne prawo do udziału, gwarantowane zasadą określoną w art. 10 § 1 k.p.a. Skarżąca z tego prawa korzystała biorąc udział w oględzinach z [...].02.2019 r. oraz składając środki zaskarżenia. Ponadto wskazać należy, że art. 81a u.p.b., regulujący dokonywanie czynności kontrolnych przez organy nadzoru budowlanego, stanowi lex specialis w stosunku do przepisów k.p.a. w zakresie zawiadamiania o kontroli. Oznacza to, że do prowadzonego w oparciu o ten przepis postępowania kontrolnego, nie mają zastosowania przepisy k.p.a. dotyczące zawiadomienia o terminie kontroli (art. 79 k.p.a.). Odnosząc się do zarzutu związanego z formą zawiadomienia o terminie oględzin w dniu [...].02.2019 r., to przyjdzie wskazać, że art. 55 § 1 k.p.a. przewiduje możliwość dokonywania wezwań przy użyciu dostępnych środków łączności, w tym telefonu.

Uwzględniając wszystkie powyższe okoliczności Sąd oddalił skargę, jako nieuzasadnioną na podstawie art. 151 p.p.s.a.