Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 71/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2013-03-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 75 ust 1 i 3, art. 80 ust. 1, ust. 2 pkt 2, ust. 3 pkt 3, art. 81 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 82 ust. 3
journal: Dz.U. 2004 nr 29 poz 257
law: Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S WSA Kazimierz Włoch Sędziowie WSA Małgorzata Niedobylska /spr./ SO del. Jarosław Szaro Protokolant ref. st. Eliza Kaplita-Wójcik po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 12 marca 2013 r. sprawy ze skargi ‘A" D.M., Ł.F. sp.j. z siedzibą w M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] listopada 2012r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki Land Rover Range Rover w dniu 10 października 2007 roku - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] określającą "A" D.M, Ł.F. sp.j.

w M. (dalej: spółka/skarżąca) zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym

z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki Land Rover Range Rover o numerze nadwozia: [...] w wysokości 3 470 zł.

Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał art. 233 § 1 pkt 1, art. 21 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), art. 2 pkt 11, art. 3 ust. 2, art. 4 ust. 1 pkt 5 , art. 8 pkt 1, art. 11 ust. 1, art. 13 ust. 1, art. 75 ust. 1 i ust. 3, art. 80 ust. 1, ust. 2 pkt 2, ust. 3 pkt 3, art. 81 ust 1 pkt 1 i 2, art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 29, poz. 257 ze zm.), § 2 ust.1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz.U. Nr 87, poz. 825 ze zm.).

Z uzasadnienia decyzji i akt administracyjnych wynika, że w dniu 10 października 2007 r. spółka dokonała na terytorium Włoch zakupu samochodu marki Land Rover Range Rover. Następnie w dniu 5 listopada 2007 r. pojazd został poddany na terytorium Polski badaniom technicznym. W zaświadczeniu

o przeprowadzonym badaniu technicznym wskazano, że nabyty pojazd jest samochodem ciężarowym.

Z uwagi na wątpliwości dotyczące klasyfikacji taryfowej, Naczelnik Urzędu Celnego postanowieniem nr [...] z dnia [...] maja 2011r., wszczął postępowanie podatkowe w związku z dokonanym nabyciem wewnątrzwspólnotowym samochodu Land Rover Range Rover.

W wyniku przeprowadzonych w toku postępowania oględzin stwierdzono, że samochód ten posiada jednolite, zamknięte, pięciodrzwiowe i całkowicie przeszklone nadwozie. Drzwi po bokach pojazdu (4 sztuki) otwierają się wahadłowo, drzwi bagażnika złożone są z dwóch części, z których jedna oszklona otwiera się do góry, a druga metalowa do dołu. Szyby we wszystkich drzwiach bocznych otwierają się elektrycznie. W czasie oględzin samochód posiadał zamontowane na stałe

w fabrycznych punktach kotwiących dwa rzędy siedzeń, na których można przewozić 5 osób. Do każdego siedzenia zamontowane były pasy bezpieczeństwa.

W pojeździe tym nie było zmontowanej przegrody oddzielającej część pasażerską od ładunkowej. Za tylnymi siedzeniami znajdował się typowy dla aut osobowych bagażnik. Tapicerka i siedzenia wykonane zostały ze skóry. Część pasażerska wyposażona w wentylację, oświetlenie górne. Podłoga w przedniej i tylnej części pojazdu wyłożona filcowymi dywanikami, bagażnik wykładziną. Dodatkowo samochód został wyposażony w radioodtwarzacz i dwa głośniki w desce rozdzielczej.

Na podstawie stwierdzonych cech pojazdu organ podatkowy I instancji stwierdził, że nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód marki Land Rover Range Rover, jest pojazdem przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób, dlatego nabycie to podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.

Nie zgadzając się ze stanowiskiem organu spółka złożyła odwołanie, zarzucając naruszenie: art. 21 § 1 pkt 1 i § 3, art. 51 § 1, art. 63 § 1, art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa w związku z art. 1, art. 2 pkt 11, art. 3 ust. 2, art. 4 ust. 1 pkt 5, art. 8 pkt 1, art. 10 ust. 1 pkt 2, art. 11 ust 1, art. 13 ust 1, art. 76, art. 80 ust. 1, ust. 2 pkt 2, ust. 3 pkt 3, art. 81, art. 82 ust. 3, art. 104 ust. 1 pkt 2, pkt 12, art. 105 ust. 1 pkt 2, art. 106 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r.

o podatku akcyzowym.

W uzasadnieniu wskazała, że określenia zobowiązania podatkowego dokonano na podstawie ustaleń faktycznych dokonanych pięć lat od nabycia wewnątrzwspólnotowego, co nie mogło być miarodajne, zwłaszcza, że w momencie nabycia, samochód posiadał oddzieloną część pasażerską od części towarowej metalową przegrodą, zamontowaną na stałe od podłogi do sufitu, w części towarowej nie było siedzeń, pasów bezpieczeństwa oraz punktów ich mocowania, podłoga była płaska i pokryta wykładziną PCV. Spółka powołała się również na dokumenty towarzyszące pojazdowi, takie jak włoski dowód rejestracyjny, dowód rejestracyjny wydany przez Starostwo Powiatowe w M., polską kartę pojazdu, z których wynikało, że sprowadzony przez nią samochód marki Land Rover Range Rover,

w chwili przemieszczenia na terytorium kraju, był samochodem ciężarowym.

Powyższych zarzutów nie podzielił Dyrektor Izby Celnej, który wspomnianą na wstępie decyzją utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego.

Organ odwoławczy w całości podzielił ustalenia, jak i wyciągnięte na ich podstawie wnioski organu I instancji, w zakresie zakwalifikowania pojazdu do kategorii samochodów zasadniczo przeznaczonych do przewozu osób.

W uzasadnieniu wskazał, że pozycja 8703, do której zakwalifikowano przedmiotowy pojazd, posługuje się zwrotem "pojazdy przeznaczone zasadniczo do przewozu osób". Nie są to samochody przeznaczone wyłącznie do przewożenia osób, ale również do przewożenia rzeczy. Różnica między przeznaczeniem samochodów kwalifikowanych do pozycji CN 8703, a 8704 polega na tym, jak wskazał dalej organ, że pojazdy z pozycji 8704 służą tylko do transportu towarowego, zaś samochody

z pozycji 8703 służą zasadniczo do przewozu osób, a więc można nimi również przewozić towary.

O wyborze właściwej pozycji decyduje główna funkcja pojazdu, której pełnienie wynika między innymi z budowy i wyposażenia. Nie chodzi tu o przeznaczenie

w sensie sposobu wykorzystywania towaru przez nabywcę, lecz o przeznaczenie według zamysłu jego producenta. Z informacji uzyskanej od JRL Polska sp. z o.o. Generalnego Importera Jaguara i Land Rovera, wynikało, że pojazd został wyprodukowany jako osobowy i wyposażony w 5 miejsc siedzących.

Za niewiarygodne Dyrektor Izby Celnej uznał twierdzenia spółki, że przedmiotowy pojazd, w dniu sprowadzenia do kraju posiadał oddzieloną część pasażerską od części towarowej, metalową przegrodą, zamontowaną na stałe od podłogi do sufitu, a także że w części towarowej nie było siedzeń, pasów bezpieczeństwa oraz punktów do ich mocowania, podłoga była płaska i pokryta wykładziną PCV.

Powyższe twierdzenia były niezgodne nie tylko z informacją producenta, ale również z danymi z włoskiego dowodu rejestracyjnego, gdzie wpisano, że samochód posiadał 5 miejsc siedzących, a także z wyjaśnieniami A.J. kolejnego nabywcy pojazdu, który wskazał, że nie dokonywał zmian konstrukcyjnych, a w samochodzie nie było kratki oddzielającej część pasażerską od towarowej.

Na poparcie swojego stanowiska organ powołał się na wyrok ETS z dnia

6 grudnia 2007r., w sprawie C-486/06 BVBA Van Landeghem przeciwko Belgische Staat, w którym wskazano na rolę, jaką w kwalifikacji pojazdu odgrywa jego wyposażenie, a nawet wygląd. Organ odwoławczy podkreślił również, że bez znaczenia dla zajętego stanowiska pozostają powoływane przez spółkę okoliczności, dotyczące zapisu w dokumentach rejestracyjnych, że samochód jest pojazdem ciężarowym. Do poboru akcyzy w nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN), a nie przepisy prawa o ruchu drogowym.

Nie zgadzając się ze stanowiskiem organów, spółka wniosła do tutejszego Sądu skargę, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej, a także zasądzenia kosztów postępowania.

Zarzuciła w niej naruszenie przepisów prawa materialnego: art. 2 pkt 3 i pkt 11, art. 4 ust. 1 pkt 5, art. 75 ust. 1 i ust. 3, art. 80 ust. 1, ust. 2 pkt 2, ust. 3 pkt 3, art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 29, poz. 257 ze zm.) w zw. z art. 154 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym

(Dz. U. z 2011 r., Nr 108, poz. 626) oraz § 2 ust.1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego, poprzez błędne ich zastosowanie i przyjęcie, że samochód marki Land Rover Range Rover jest samochodem osobowym. W uzasadnieniu zarzuciła nieuwzględnienie zapisów w dokumentach rejestracyjnych pojazdu oraz dokonanie ustaleń faktycznych w oparciu o oględziny przeprowadzone 5 lat po mającym miejsce nabyciu wewnątrzwspólnotowym.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumentację, która stanowiła podstawę wydania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) zadaniem sądu administracyjnego jest sprawowanie kontroli zaskarżonych aktów i czynności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem obowiązującym w dniu ich wydania. Zakres tej kontroli wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012 r., poz. 270 ze zm., określanej dalej jako p.p.s.a.), której art. 134 § 1 wskazuje, iż Sąd orzekając w granicach danej sprawy nie jest związany zarzutami

i wnioskami podnoszonymi w skardze, ani też powołaną podstawą prawną.

Dokonując kontroli we wskazanym wyżej zakresie Sąd uznał, że zaskarżona decyzja, jak i decyzja ją poprzedzająca, odpowiadają prawu, tym samym wniesiona skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Dla ustalenia istnienia obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym istotne znaczenie mają przepisy ustawy z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym (Dz.U. 29, poz. 257 ze zm., dalej: u.p.a.), obowiązujące w dacie powstania obowiązku podatkowego. Stosownie do treści art.4 ust.1 pkt 5 u.p.a. opodatkowaniu akcyzą podlegają nabycie wewnątrzwspólnotowe i dostawa wewnątrzwspólnotowa. Z kolei w myśl art.2 pkt 11 u.p.a. nabyciem wewnątrzwspólnotowym jest przemieszczenie wyrobów akcyzowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju.

W rozpoznawanej sprawie, z uwagi na brak jakichkolwiek informacji, na podstawie których można byłoby ustalić datę faktycznego przemieszczenia samochodu na terytorium kraju, organy prawidłowo przyjęły, że datą nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdu jest data dokonania pierwszej możliwej do ustalenia czynności w Polsce. Takiej czynności w kraju dokonano w dniu

5 listopada 2007r., kiedy to przedmiotowy pojazd został poddany na terytorium Polski badaniu technicznemu.

Spór dotyczy ustalenia, czy samochód marki Land Rover Range Rover

w momencie jego wewnątrzwspólnotowego nabycia przez skarżącą był samochodem osobowym, przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób i winien być klasyfikowany do kodu CN 8703, czy był samochodem ciężarowym i prawidłową klasyfikacją jest kod CN 8704.

Zgodnie z art. 2 pkt 1 u.p.a. wyroby akcyzowe, to wyroby podlegające akcyzie określone w załączniku nr 1 do ustawy. W załączniku tym, pod poz. 59 wymienione zostały "pojazdy samochodowe i inne pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż objęte pozycją 8702), włącznie

z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi", klasyfikowane do pozycji CN 8703.

Zdaniem spółki, pojazd ten w chwili nabycia wewnątrzwspólnotowego służył do transportu towarowego, a co za tym idzie, jego nabycie nie było objęte opodatkowaniem podatkiem akcyzowym. O tym, że przedmiotowy samochód należało klasyfikować do pozycji CN 8704 świadczą przedłożone dokumenty: dowód rejestracyjny pojazdu, zaświadczenie z badania technicznego, a także fakt, że w momencie sprowadzenia do kraju, samochód ten posiadał oddzieloną część pasażerską od części towarowej metalową przegrodą z rurek, zamontowaną na stałe od podłogi do sufitu, w części towarowej nie było siedzeń, pasów bezpieczeństwa oraz punktów do ich mocowania, podłoga była płaska

i pokryta wykładziną PCV.

Przeciwnego zdania są organy podatkowe, w ocenie których przeznaczenie pojazdu, jego konstrukcja i wyposażenie świadczą o tym, że w chwili nabycia był to samochód osobowy, który powinien być zgodnie

z Nomenklaturą Scaloną zakwalifikowany do pozycji 8703, a co za tym idzie, jego wewnątrzwspólnotowe nabycie podlega podatkowi akcyzowemu.

Sąd podziela stanowisko organów podatkowych.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 u.p.a., do celów poboru akcyzy i obowiązku oznaczania znakami akcyzy w imporcie oraz dostawie i nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej.

Scaloną Nomenklaturę Towarową Handlu Zagranicznego (CN) określają przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1549/2006 z dnia 17 października 2006r. zmieniającego załącznik nr 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej

(Dz.Urz. WE 301 z dnia 31 października 2006r.). Z kolei w załączniku do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej (Monitor Polski z dnia 4 grudnia 2006r., Nr 86, poz. 880 ze zm.) opublikowano Noty Wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej.

Nomenklatura Scalona jest 8-znakowym rozwinięciem Nomenklatury Systemu Zharmonizowanego wprowadzonego Międzynarodową Konwencją w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów ( zwanego dalej HS) sporządzonej w Brukseli w dniu 14 czerwca 1983 r. i zmianami do niej dokonanymi protokołem z dnia 24 czerwca 1986r., zatwierdzonej w imieniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej decyzją Rady 87/369/EWG z dnia 7 kwietnia 1987 r. (Dz.U. WE L 198, str. 1).

Zgodnie z art. 3 ust. 1 wyżej wymienionej konwencji, każda z umawiających się stron zobowiązuje się do tego, że jej nomenklatury celne i statystyczne będą zgodne z HS, że będzie stosowała wszystkie pozycje i podpozycje HS bez dodatków lub modyfikacji wraz z ich odpowiednimi kodami cyfrowymi oraz że będzie przestrzegała kolejności cyfrowych tego systemu. Każda z umawiających się stron zobowiązuje się do stosowania ogólnych reguł interpretacji HS, a także wszystkich uwag dotyczących sekcji, działów i podpozycji HS oraz do tego, że nie będzie modyfikowała ich zakresu.

Przy ustalaniu prawidłowego kodu towaru w pierwszej kolejności należy kierować się Ogólnymi Regułami Interpretacji. Zgodnie z regułą 1 dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalić zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji i działu, i dopiero wówczas, gdy jest to niemożliwe, należy, przy zachowaniu kolejności korzystać z kolejnych reguł od 2-6.

Z przytoczonych przepisów wynika, że pojazdy nieszynowe oraz ich części

i akcesoria zostały objęte działem 87 CN. W ramach tego działu do pozycji 8703 zaliczono pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702) włącznie

z samochodami osobowo – towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, zaś do pozycji 8704 samochody do transportu towarowego.

Pomocne, chociaż nie decydujące w klasyfikacji pojazdu, są również wyjaśnienia zawarte w notach wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów. Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, noty wyjaśniające opracowane w odniesieniu do CN przez Komisję w znaczący sposób przyczyniają się do interpretacji poszczególnych pozycji, jednakże nie są prawnie wiążące. (C-15/05, C-400/05, C 486/06, C-12/10).

Noty te wśród cech właściwych dla pojazdów zasadniczo przeznaczonych do przewozu osób wymieniają:

a) obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwiące oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących

i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego

w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składające się ze zdejmowanych punktów kotwiących lub składanych;

b) obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli;

c) obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu;

d) brak stałego panela lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów, a przestrzenią tylną, która może być używana zarówno do przewozu osób, jak i towarów;

e) wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki).

Pojazdy przeznaczone do transportu towarowego, to według not wyjaśniających m.in :

- zwykłe ciężarówki i furgony (płaskie, pokryte impregnowanym brezentem, o nadwoziu zamkniętym itd.)

* ciężarówki i furgony dostawcze wszelkiego rodzaju,

* ciężarówki wyposażone w urządzenia do automatycznego wyładunku (wywrotki itp.)

* cysterny (wyposażone w pompy i bez pomp)

* ciężarówki - chłodnie i izotermiczne

* ciężarówki o dwóch lub więcej platformach ładunkowych do przewozu kwasu w gąsiorach, butli z butanem itp.

* ciężarówki przystosowane do dużych obciążeń z ramą kutą, z pochylniami ładunkowymi do przewozu czołgów, urządzeń podnoszących albo koparek, transformatorów elektrycznych itp.

* ciężarówki specjalnie skonstruowane do przewozu świeżego cementu, inne niż betoniarki transportowe objęte pozycją 8705

* śmieciarki nawet wyposażone w urządzenia do załadunku, zgniatania itp.

Z kolei cechy, którymi według not charakteryzują się te pojazdy, to:

a) siedzenia-ławki bez wyposażenia zabezpieczającego (np. pasów bezpieczeństwa lub punktów do zamocowania pasów bezpieczeństwa i potrzebnego do tego wyposażenia) ani bez wyposażenia kojarzonego z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów w części tylnej znajdującej się za siedzeniem kierowcy i przednimi siedzeniami pasażerów. Siedzenia te są zwykle składane tak, aby możliwe było pełne wykorzystanie tylnej części pojazdu (vany) lub naczepy (pojazdy typu pickup) do transportu towarów.

b) oddzielna kabina dla kierowcy i pasażerów oraz oddzielna otwarta naczepa z panelami bocznymi i nakładaną klapą (pojazdy typu pickup);

c) brak okien na bokach pojazdu; obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi bez okien na bokach pojazdu lub z tyłu, przeznaczonych do załadunku i rozładunku towarów (vany);

d) zamontowany na stałe panel lub przegroda pomiędzy częścią dla kierowcy i pasażerów siedzących z przodu, a częścią tylną;

e) brak wyposażenia części załadunkowej pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki).

Porównując wymienione wyżej cechy pojazdów osobowych z przykładowo wymienionymi rodzajami i cechami pojazdów ciężarowych, stwierdzić należy, że Land Rover Range Rover nie mieści się w zakresie pojęciowym żadnej z wymienionych ciężarówek, cystern czy też śmieciarek.

Przeprowadzone w dniu 25 czerwca 2012 r. oględziny pojazdu wykazały, że Range Rover posiada czworo drzwi, boczne od strony kierowcy i od strony pasażera oraz dwoje bocznych w drugim rzędzie siedzeń, wszystkie oszklone. Oszklona jest również część ładunkowa, łącznie z klapą tylną. Pojazd jest wyposażony w pięć miejsc siedzących, dwa siedzenia z przodu dla kierowcy i pasażera, trzy miejsca

z tyłu, wszystkie miejsca wyposażone są w pasy bezpieczeństwa. Część ładunkowa stanowi typowy bagażnik. Nie stwierdzono metalowej przegrody oddzielającej część przednią pasażerską od tylnej towarowej. Szyby w pierwszym i drugim rzędzie siedzeń otwierane są elektrycznie. Tapicerka i siedzenia są wykonane ze skóry.

W części pasażerskiej pojazd wyposażony jest w wentylację, oświetlenie górne, radioodtwarzacz, głośniki na desce rozdzielczej. Podłoga wyłożona jest filcowymi dywanikami, bagażnik zaś wykładziną.

Wszystkie powyższe cechy świadczą o tym, że zasadniczą funkcją tego pojazdu jest przewóz osób.

Za niewiarygodne uznać należy twierdzenia spółki o istnieniu w chwili nabycia wewnątrzwspólnotowego stałej przegrody z metalowych rurek oddzielającej część pasażerską pojazdu od części towarowej. Przeprowadzone oględziny nie wskazały na istnienie jakichkolwiek śladów istnienia takiej konstrukcji, czy śladów po jej mocowaniu, spółka nie przedstawiła żadnych dowodów na dokonywanie jakichkolwiek zmian w pojeździe. Również A.J., który zakupił przedmiotowy samochód bezpośrednio od spółki nie wskazał, aby dokonywał w nim jakichkolwiek zmian konstrukcyjnych.

Nawet gdyby uznać za prawdziwe twierdzenia spółki, że w chwili nabycia pojazd miał zamontowaną przegrodę oddzielającą część pasażerską od towarowej, czy wymontowane tylne siedzenia, nie wpłynęłoby to na ocenę prawidłowości kwalifikacji pojazdu. Aby przegroda taka miała cechę związaną z kategorią samochodu ciężarowego, musi być zamontowana na stałe, tymczasem w przedmiotowym samochodzie w chwili oględzin nie stwierdzono takiej przegrody, ani pozostałości po niej, co świadczyłoby o jej przemijalnym, a nie stałym charakterze. Podobnie należałoby ocenić podnoszone przez spółkę okoliczności dotyczące braku siedzeń

w tylnej części pojazdu, ich mocowań oraz pasów bezpieczeństwa. Także te elementy zostały stwierdzone w toku oględzin i nie wskazano na to, aby nie były one zamontowane fabrycznie, wręcz przeciwnie stwierdzono fabryczne punkty kotwiące.

Nie można również zarzucić organowi, że w swoich ustaleniach opierał się na oględzinach pojazdu dokonanych niespełna 5 lat od mającego miejsce nabycia wewnątrzwspólnotowego, które z tego powodu nie mogą być wiarygodnym źródłem informacji. Dowód z oględzin pojazdu nie był jedynym dowodem, na którym w swoich ustaleniach oparł się organ. Pozostałe dowody, zapisy w karcie pojazdu, w dowodzie rejestracyjnym, informacja od producenta, czy wyjaśnienia A.J. potwierdzały, że poddany oględzinom pojazd, zarówno w chwili oględzin, jak i w dniu nabycia wewnątrzwspólnotowego, posiadał 5 miejsc siedzących i nie miał oddzielonej na stałe części towarowej od pasażerskiej. Wobec braku jakichkolwiek dowodów świadczących o dokonywaniu zmian w przedmiotowym pojeździe od chwili jego nabycia, przeprowadzenie oględzin po upływie kilku lat od nabycia nie wpływa na ich wartość dowodową.

Stwierdzić również należy, że o kwalifikacji przedmiotowego pojazdu jako przeznaczonego zasadniczo do przewozu osób zadecydowały nie tylko kwestionowane przez skarżącą cechy pojazdu, ale także konstrukcja i pozostałe elementy wyposażenia, niezmienione od chwili nabycia pojazdu, jak przeszklona karoseria, otwierane elektrycznie w pierwszym i drugim rzędzie siedzeń okna oraz wyposażenie pojazdu kojarzone z samochodami osobowymi, skórzana tapicerka, filcowe dywaniki, wykładzina w części bagażowej, radioodtwarzacz, wentylacja, oświetlenie. Ponadto z informacji otrzymanej od przedstawiciela producenta Land Rovera w Polsce wynikało, że pojazd został wyprodukowany jako osobowy

i wyposażony w pięć miejsc siedzących.

Sąd pragnie również zwrócić uwagę na to, że poddany kontroli pojazd był w rzeczywistości użytkowany jako osobowy. A.J. wskazał, że nabył samochód celem dowozu niepełnosprawnych dzieci do szpitali i poradni specjalistycznych w O. i B.

Dla powyższych ustaleń bez znaczenia pozostaje dokumentacja związana z rejestracją pojazdu. Jak szczegółowo wyjaśnił organ, z czym Sąd w zupełności się zgadza, dokumenty, na które powoływała się skarżąca, a z których wynikało, że sporny pojazd jest uznany za samochód ciężarowy, zostały wydane w oparciu o inne niż podatkowe przepisy, które dla wymiaru podatku akcyzowego pozostają bez znaczenia. Powyższe dokumenty w niniejszej sprawie stanowią dowód jedynie tego, że pojazd wcześniej nie był zarejestrowany na terytorium kraju i tylko w tym zakresie wiążą organ podatkowy. Natomiast dla klasyfikacji taryfowej mogą mieć jedynie charakter posiłkowy. Ustawa o podatku akcyzowym posługuje się własną definicją "samochodu osobowego" i jedynie ta definicja może decydować o kwalifikacji samochodu w podatku akcyzowym.

W ocenie Sądu, organy podatkowe dołożyły wszelkich starań w celu należytego wyjaśnienia sprawy, a zgromadzony materiał dowodowy jednoznacznie wskazywał na prawidłowe zaklasyfikowanie przedmiotowego samochodu do pozycji 8703 kodu CN.

Mając to wszystko na uwadze Sąd, wobec niestwierdzenia naruszenia przepisów prawa, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.