Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1098/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-09-02 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w części
Powołane przepisy: article: art. 243 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 2 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi H.K. na decyzję Dyrektora M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...]marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie: przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego p o s t a n a w i a: - odmówić skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata


UZASADNIENIE

W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy H. K. (dalej: "skarżąca"), reprezentowana przez syna – M. K. wniosła o ustanowienie adwokata.

W uzasadnieniu wniosku wskazała, że jest starszą, schorowaną osobą. Do roku 2009 posiadała gospodarstwo rolne, na którym obecnie gospodaruje jej syn. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazała, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z synem. Do majątku zaliczyła dom o powierzchni 100 m.kw. oraz nieruchomość rolną o powierzchni 12,60 ha. Gospodarstwo rolne jest zadłużone. Na synu skarżącej, który występuje w sprawie w charakterze pełnomocnika, ciążą zobowiązania tytułem spłaty rodzeństwa w związku z przejęciem gospodarstwa rolnego. Źródłem utrzymania skarżącej jest emerytura w wysokości 950 zł, a dochody z gospodarstwa rolnego są "nieokreślone".

Ponieważ oświadczenia zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz złożone wyjaśnienia okazały się niewystarczające do oceny stanu majątkowego skarżącej, wezwano ją do udzielenia dodatkowych informacji oraz złożenia dodatkowych dokumentów w terminie 7 dni, pod rygorem rozpoznania wniosku na podstawie posiadanych informacji. Skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika nie złożyła dodatkowego oświadczenia. W dniu 25 sierpnia 2011 r. do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącej w sprawie "rezygnacji z pomocy adwokata z urzędu".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a., Sąd może – na wniosek strony - przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 258 § 1 p.p.s.a. czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi.

W niniejszej sprawie skarżąca złożyła wniosek o ustanowienie adwokata, a więc o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W sytuacji, gdy oświadczenie zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy budzi wątpliwości lub jest niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego wnioskodawcy, na podstawie art. 255 p.p.s.a., można wezwać taką osobę do złożenia dodatkowego oświadczenia uzupełniającego, jak i potwierdzającego wykazywane przez nią okoliczności. W przedmiotowej sprawie, skarżąca została wezwana do nadesłania dokumentów i złożenia oświadczeń pozwalających na lepszą ocenę jej sytuacji majątkowej, ale wezwania nie wykonała. Pismem, które wpłynęło do Sądu w dniu 25 sierpnia skarżąca zrezygnowała z prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata, a więc należy przyjąć, że cofnęła złożony wniosek. Postępowanie w sprawie prawa pomocy wszczyna wniosek strony skarżącej. W konsekwencji w przypadku rezygnacji z ubiegania się o przyznanie prawa pomocy, prowadzenie postępowania w tym przedmiocie jest bezzasadne.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 243 § 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.