Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1544/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-07-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.30c ust.1, ust. 2,ust.3,  art.30b ust. 2, ust.6, ust.9, ust. 11
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska (spr.), Protokolant spec. - Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 lipca 2014 r. sprawy ze skargi M.G. na informację Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości w W. z dnia[...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia protestu bez rozpatrzenia; oddala skargę.


UZASADNIENIE

M. G., prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą G. w B. złożyła w dniu [...] listopada 2013r. w Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości wniosek o dofinansowanie realizacji projektu "[...]".

Przedmiotowy wniosek złożony został w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, Oś priorytetowa 4 Inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcia Działanie 4.4 Nowe inwestycje o wysokim potencjale innowacyjnym. Wniosek o dofinansowanie zarejestrowany został pod numerem [...].

Pismem z [...] maja 2013 r. PARP poinformowała wnioskodawczynię o wyniku oceny merytorycznej, w rezultacie której wniosek uzyskał [...] punktów, co spowodowało, że projekt nie został przekazany do dalszego etapu oceny dokonywanej przez Panel Ekspertów. Minimalna ilość punktów pozwalająca na skierowanie projektu do oceny dokonywanej przez Panel wynosi bowiem jak wskazano w piśmie [...]. Dalej przedstawiono oceny cząstkowe wraz z ich uzasadnieniem w poszczególnych kryteriach oceny merytorycznej. W powyższym rozstrzygnięciu zawarto pouczenie o prawie do złożenia w terminie 14 dni protestu wskazując wymogi formalne i tryb postępowania w zakresie tego środka odwoławczego.

Pismem z dnia [...] maja 2014 r. skarżąca złożyła protest na informację zawartą w piśmie PARP z [...] maja 2014 r., zarzucając, iż ocena wniosku została przeprowadzona nieprawidłowo tzn. projektowi przyznano niższą liczbę punktów, niż należałoby w kryteriach nr [...]. Pismo złożone zostało w PARP i tę instytucję wnioskodawczyni wskazała jako właściwą do jego rozpoznania.

Pismem z dnia [...] czerwca 2014 r. PARP poinformowała skarżącą, powołując przepis art. 30b ust. 11 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, że protest nie podlega rozpatrzeniu, ponieważ został wniesiony do niewłaściwej instytucji. Organ wyjaśnił, iż zgodnie z pouczeniem zawartym w piśmie stanowiącym ocenę wniosku, wniesienie protestu powinno nastąpić do właściwej instytucji pośredniczącej tj. Ministerstwa Gospodarki za pośrednictwem PARP. Mając na uwadze fakt, że w proteście jako instytucja właściwa do rozpatrzenia protestu została błędnie wskazana PARP, przedmiotowy protest należało pozostawić bez rozpatrzenia. W powyższym piśmie nie znalazło się pouczenie o środkach zaskarżenia.

W dniu [...] czerwca 2014r. M. G. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie PARP z [...] czerwca 2014 r. w przedmiocie pozostawienia protestu bez rozpatrzenia.

Zarzucając wydanemu rozstrzygnięciu naruszenie art. 30b ust 11 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez uznanie, że złożony protest jest formalnie nieprawidłowy, wniosła o uchylenie zaskarżonej informacji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi właściwemu oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

W uzasadnieniu skargi jej autor przedstawił w pierwszej kolejności uzasadnienie dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na ocenę projektu w sytuacji pozostawienia bez rozpatrzenia protestu złożonego przez skarżącą i podał, powołując stanowisko wyrażone w orzecznictwie, że pojęcie "nieuwzględnienia protestu" jest szerokie i obejmuje swoim zakresem nie tylko rozstrzygnięcia merytoryczne ale także o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia z powodu niespełnienia określonych w art. 30 c ust 6 ustawy wymogów formalnych, bowiem w istocie takie rozstrzygnięcie oznacza nieuwzględnienie protestu. W tym stanie rzeczy obowiązkiem organu było, jak wskazała skarżąca, poinformowanie wnioskodawczyni o możliwości wniesienia skargi do Sądu , czego nie uczyniono. W dalszej kolejności skarżąca przedstawiła swoje stanowisko, w myśl którego protest został prawidłowo wniesiony i instytucja, która go otrzymała, zgodnie z przepisami ustawy powinna przekazać protest wraz z pełną dokumentacją właściwej instytucji ten protest rozpoznającej. Przy czym zarzuciła, że ustawa z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz Załącznik nr 4.4. do Szczegółowego Opisu Priorytetów PO IG zawierają niespójne i niekompatybilne normy wobec czego nie można ustalić, która z tych instytucji jest instytucja właściwą. Zawsze jednak właściwą instytucją, do której należy zaadresować protest będzie instytucja, która dokonała oceny projektu, czyli w sprawie niniejszej, jak wskazano PARP. Ponadto zarzucono wadliwą legislację przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez brak możliwości posiłkowania się przepisami procedury administracyjnej zawartej w kpa pozwalających na uzupełnienie braków protestu. Na koniec wskazano, że w zaskarżonym rozstrzygnięciu organ sam wskazuje niewłaściwą instytucję pośredniczącą twierdząc, iż właściwym do rozpoznania jest Ministerstwo Gospodarki, co stanowi błędne określenie tej instytucji bowiem jest nią Minister Gospodarki.

W odpowiedzi na skargę Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości wniosła o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia i odniosła się do przedstawionych w skardze zarzutów.

Organ jednoznacznie stwierdził, iż PARP była w pełni uprawniona, a jednocześnie zobowiązana, do pozostawienia protestu skarżącej bez rozpatrzenia gdyż nie było w sprawie wątpliwości do jakiej instytucji należy skierować protest, jak również właściwie wskazana została instytucja za pośrednictwem do której protest winien zostać wniesiony. Skoro wnioskodawczyni w proteście nie oznaczyła właściwej instytucji pośredniczącej, do której protest jest wnoszony, to niedopełnienie tego obowiązku winno skutkować pozostawieniem protestu bez rozpatrzenia na podstawie art. 30b ust 11 pkt 4 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Organ podkreślił, iż o obowiązkach ciążących na wnioskodawcy przy wnoszeniu protestu, trybie i terminach jego wnoszenia, skarżąca została szczegółowo pouczona w zawiadomieniu o wynikach oceny projektu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1259 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Na podstawie art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Z kolei, w myśl art. 30e ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52 - 55, art. 61 § 3 - 6, art. 115 - 122, 146, 150 i 152 tej ustawy. Przy czym zauważyć należy, że w niniejszej sprawie mają w niej zastosowanie przepisy u.z.p.p.r. w brzmieniu obowiązującym od dnia 28 czerwca 2013r. Z treści art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 19 kwietnia 2013 r. o zmianie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2013 r., poz. 714) wynika, iż w przypadku gdy wnioskodawcy w ramach określonego programu operacyjnego na lata 2007-2013 przysługuje środek odwoławczy w postaci protestu, stosuje się przepisy art. 30a ust. 3 i art. 30b ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, z uwzględnieniem ust. 2.

Ponadto wskazać należy, ze Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ppsa).

Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że skarga podlega oddaleniu albowiem zaskarżone rozstrzygnięcie formalne o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia oraz poprzedzające jego wydanie czynności organu odpowiadają prawu.

Uzasadniając wydane przez Sąd rozstrzygnięcie, w pierwszej kolejności odnieść się należy do argumentacji skarżącej w zakresie dopuszczalności skargi na pozostawienie protestu bez rozpatrzenia, co do której to dopuszczalności organ administracyjny występujący w sprawie ( PARP), co prawda nie podnosił zastrzeżeń bowiem wniósł o oddalenie, a nie odrzucenie skargi.

Nie mniej jednak badając w ramach przewidzianych prawem kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu z urzędu dopuszczalność przedmiotowej skargi w oparciu o treść przepisów mającej w sprawie zastosowanie ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ( t.j. Dz. U. 2009 Nr 84 poz. 712 ) wskazać należy, iż zgodnie z art. 30c ust. 1 ustawy skarga do sądu może być wniesiona po wyczerpaniu procedury odwoławczej oraz w przypadku, o którym mowa w art. 30i pkt 1 - czyli po pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia ze względu na wyczerpanie środków na dofinansowanie projektów w danym konkursie (programie operacyjnym). W myśl art. 30c ust. 2, skarga jest warunkowana otrzymaniem przez wnioskodawcę informacji o uwzględnieniu albo nieuwzględnieniu protestu (art. 30b ust. 9), ewentualnie informacji o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia w przypadku określonym w art. 30i pkt 1. Jednakże choć ustawa nie wymienia w art. 30 c informacji o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia z bezpośrednim wskazaniem na art. 30b ust. 11, to jak wskazano w orzecznictwie, min w wyroku tut. Sądu sygn. akt V SA/Wa703/14 z czym należy się w zupełności zgodzić pojęcie "nieuwzględnienie protestu" (o którym mowa w przepisie art. 30 b ust. 9 rozumieć należy szeroko tzn. w taki sposób, iż pojęcie to obejmuje swoim zakresem nie tylko rozstrzygnięcie merytoryczne ale także to, o którym mowa w art. 30 b ust. 11. Za taką interpretacją omawianych tu przepisów przemawia przede wszystkim to, iż z punktu widzenia celu i przedmiotu postępowania konkursowego najważniejsze jest to, czy treść rozstrzygnięcia może być uznana za informację pozytywną (art. 30 a ust. 2 i 3) albo informację negatywną (art. 30 b ust. 2 pkt 1 i pkt 2). Rozpatrując przepis art. 30 b ust. 9 ustawy w tym kontekście należy uznać, że "przypadkiem nieuwzględnienia protestu" jest każde rozstrzygnięcie, które nie jest zgodne z żądaniem protestu i wszystkimi jego zarzutami, chyba że w następstwie ponownej oceny projekt otrzymał dofinasowanie.

Mając zatem na uwadze powyższe okoliczności opowiedzieć się należy za dopuszczeniem kontroli sądowej także w przypadku pozostawienia protestu bez rozpatrzenia na podstawie którejkolwiek z podstaw wymienionych w art. 30b ust. 11 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, co obligowało w takiej sytuacji organ do zawarcia właściwego pouczenia wnioskodawczyni w informacji z dnia [...] czerwca 2014. o przysługującym jej środku zaskarżenia.

Przechodząc natomiast do merytorycznego rozpatrzenia zarzutów skargi, odnosząc się do wskazanego przez skarżącą braku podstaw do wydania rozstrzygnięcia formalnego, skarga według Sądu na uwzględnienie nie zasługuje.

Przedmiotem niniejszej sprawy jest rozstrzygnięcie zawarte w piśmie PARP z [...] czerwca 2014 r. o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia. Tryb wnoszenia oraz rozpoznawania środków odwoławczych winien odpowiadać uregulowaniu przyjętemu w systemie realizacji danego programu operacyjnego. W przedmiotowej sprawie procedurę odwoławczą określa powoływana wyżej ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz Załącznik 4.4. Procedura odwoławcza do Szczegółowego Opisu Priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013.

W § 7 wskazanego wyżej Załącznika 4.4. Szczegółowego opisu priorytetów PO IG w ust. 1 ustalono, iż o pozostawieniu bez rozpatrzenia na podstawie art. 30 b ust. 11 informuje wnioskodawcę Instytucja, która przekazała wnioskodawcy pismo informujące o negatywnych wynikach oceny projektu, w terminie 15 dni od dnia w którym otrzymała protest, wraz z podaniem uzasadnienia. W przedmiotowej sprawie organem uprawnionym do przesłania pisma zawierającego informację o negatywnych wynikach oceny projektu była PARP, i to ona w dniu [...] czerwca 2014 r. sporządziła pismo stanowiące zawierające rozstrzygniecie o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia.

Zaskarżone zatem rozstrzygnięcie wydane zostało przez organ właściwy, w formie odpowiadającej przypisanym kryteriom formalnym tego pisma.

Odnosząc się natomiast do treści zaskarżonej informacji tj. oceny realizacji przesłanek określonych treścią przepisu art. 30 b ust. 11 u.o.z.p.p.r., wskazać należy, iż także w tym zakresie działanie organu było zasadniczo prawidłowe. Poza sporem pozostaje, że pismo skarżącej z dnia [...] maja 2014r. stanowiące protest złożone w terminie w Instytucji Wdrażającej - PARP nieprawidłowo wskazuje na tą instytucję jako właściwą do jego rozpoznania, a zatem nie ulega wątpliwości, że skarżąca niewłaściwie oznaczyła instytucję do której winna wnieść protest. Tym samym mimo iż instytucją za pośrednictwem której protest winien zostać wniesiony zgodnie z pouczeniem był PARP i protest ten w terminie do tej instytucji wpłynął – w.w. środek zaskarżenia w nie został wniesiony do właściwej instytucji i zgodnie z wymogami określonymi w art. 30 ust 6 pkt 1 ustawy bowiem właściwa instytucją był jak wynika z treści pouczenia Minister Gospodarki. Strona zatem w proteście winna oznaczyć właściwą instytucję do której wnosi protest i w tym znaczeniu wnieść pismo do właściwej instytucji tj. właściwego organu do jego merytorycznego rozpoznania, do czego obliguje ją treść wspomnianego wyżej przepisu art. 30 ust 6 pkt 1 ustawy.

Przepis art. 30b ust. 6 u.o.z.p.p.r. określa podstawowe, wspólne dla wszystkich systemów realizacji wymogi formalne protestu. Wymogi te tworzą katalog zamknięty, niepodlegający modyfikacji (rozszerzeniu lub ograniczeniu).

Zgodnie z art. 30b ust. 6 u.z.p.p.r. protest jest wnoszony w formie pisemnej i zawiera:

1) oznaczenie właściwej instytucji zarządzającej, do której jest wnoszony;

2) dane wnioskodawcy;

3) numer wniosku o dofinansowanie;

4) wskazanie wszystkich kryteriów wyboru projektu, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza, wraz z uzasadnieniem;

5) wskazanie wszystkich zarzutów o charakterze proceduralnym w zakresie przeprowadzonej oceny wraz z uzasadnieniem;

6) podpis wnioskodawcy lub osoby upoważnionej do jego reprezentowania, z załączeniem oryginału lub uwierzytelnionej kopii dokumentu poświadczającego umocowanie takiej osoby do działania w imieniu wnioskodawcy.

Natomiast w myśl art. 30 b ust 11 protest nie podlega rozpatrzeniu, jeżeli mimo prawidłowego pouczenia, o którym mowa w art. 30a ust. 3, został wniesiony:

1) po terminie,

2) do niewłaściwej instytucji,

3) przez podmiot inny niż wskazany w art. 29 ust. 2 pkt 2,

4) bez spełnienia wymogów określonych w ust. 6

- o czym właściwa instytucja informuje wnioskodawcę na piśmie.

Jednocześnie wskazać należy, iż redakcja powyższego przepisu wskazuje, że wymogi formalne protestu nie podlegają uzupełnieniu, zaś niespełnienie któregokolwiek z wymogów określonych w pkt 1-6 art. 30b ust. 6 skutkuje pozostawieniem protestu bez rozpatrzenia pod warunkiem, że wraz z doręczeniem informacji o negatywnej ocenie projektu wnioskodawca otrzymał prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia protestu, a w szczególności o treści art. 30b ust. 6 i ust. 11 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

Nie ulega wątpliwości, iż informacja o negatywnej ocenie projektu z dnia [...] maja 2013 r. zawierała prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia protestu oraz treść art. 30 b (ust. 6 i ust. 11). W piśmie tym jednoznacznie wskazano, że protest należy wnieść do Instytucji Pośredniczącej - Ministra Gospodarki za pośrednictwem PARP tj poinformowano stronę o właściwej instytucji odpowiedzialnej za rozpoznanie protestu. W pouczeniu przytoczono również przepisy prawa określające formę, w jakiej protest powinien zostać wniesiony oraz obligatoryjne elementy, które powinien zawierać. Tym samym nie są zasadne zarzuty skargi, że w przedmiotowej sprawie istniały wątpliwości co do instytucji do której należało wnieść protest. Instytucja do której należy skierować protest celem jego rozpoznania oraz instytucja za pośrednictwem której protest winien zostać wniesiony ( PARP ) zostały wskazane przez organ w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości. Co prawda lakoniczne uzasadnienie zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu wskazujące na to, że protest nie podlega rozpatrzeniu ponieważ "został wniesiony do niewłaściwej instytucji" odczytywać należy w kontekście art. 30b ust 11 pkt 4 ustawy , a nie ust 2 tej normy, skoro organ nie precyzuje jej dokładnie wskazując jedynie w podstawie prawnej rozstrzygnięcia art. 30 b ust 11 ustawy o polityce rozwoju.

Sformułowanie w treści zaskarżonego pisma i niesprecyzowanie podstawy prawnej przez brak wskazania konkretnego punktu art. 30 b ust 11ustawy poza wskazaniem, że jest nim przepis art. 30 b ust 11 u.z.p. p.r. stanowi co prawda nieścisłość nie mającą jednakże istotnego wpływu na wynik sprawy. Uznając zatem, że protest nie zawiera oznaczenia właściwej instytucji zarządzającej, do której jest wnoszony, (uznane przez organ jako wniesienie do niewłaściwej instytucji), uzasadnionym było pozostawienie go bez rozpatrzenia i wydanie podlegającej zaskarżeniu informacji na podstawie art. 30 b ust 11 pkt. 4 ustawy. Odnosząc się natomiast do zarzutów dotyczących braku możliwości uzupełnienia braków protestu podkreślić należy, że skoro ustawodawca nie przewidział takiej możliwości brak jest podstaw do czynienia zarzutu organowi, iż nie podejmował działań, do których nie posiada kompetencji. Nie można też zasadnie twierdzić, iż organ we własnym zakresie winien przekazać protest do właściwej instytucji. Wskazywałoby to na obowiązek organu do ustalania właściwej instytucji do rozpoznania tego środka odwoławczego, co jest w myśl art. 30b ust 6 pkt 1 obowiązkiem strony i jednym z wymogów skutecznego wniesienia protestu.

Nieprawidłowe natomiast określenie w zaskarżonym piśmie Instytucji Pośredniczącej jako Ministerstwa Gospodarki( a nie Ministra ) nie miało wpływu na błędne wniesienie przez skarżącą protestu, skoro w piśmie z dnia [...] maja 2014r., stanowiącym wynik oceny projektu instytucja ta została przez PARP wskazana prawidłowo.

Reasumując zatem, w ocenie Sądu skoro złożony w terminie protest nie spełniał warunków formalnych, (art. 30 b ust. 6 pkt 1) uzasadnionym było pozostawienie go bez rozpatrzenia w oparciu art. 30b ust. 11 pkt 4 u.z.p.p.r.

Mając powyższe na względzie na podstawie art. 30 c ust. 3 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, Sąd skargę oddalił.