Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 821/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2009-03-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.41 ust.1, art.43 ust.1 pkt 2 i 9, ust.2 i ust.6
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
article: §8 ust.1 pkt 12
journal: Dz.U. 2004 nr 97 poz 970
law: Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Małgorzata Niedobylska /spr./ Sędziowie NSA Jacek Surmacz WSA Kazimierz Włoch Protokolant sek.sąd. Teresa Tochowicz po rozpoznaniu w Wydziale I Finansowym w dniu 12 marca 2009r. sprawy ze skargi "A" Spółka Akcyjna w T. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2008r. nr [...] w przedmiocie przepisów prawa podatkowego - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 14 kwietnia 2008r. "A" S.A. z siedzibą w T. (zwana dalej Spółką, K. lub Wnioskodawcą), zwróciła się do Ministra Finansów o wydanie interpretacji indywidualnej. We wniosku przedstawiła następujący stan faktyczny:

A. S.A. działając na podstawie art. 15 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami na mocy stosownej umowy zamiany dokonała z Miastem T. (jednostka samorządu terytorialnego) zamiany nieruchomości gruntowych niezabudowanych. Przedmiotem dokonanej zamiany jest: przysługujące dotychczas K. prawo wieczystego użytkowania działek oznaczonych w ewidencji gruntów nr: 977/3, 977/4, 977/5, 977/6, 974/3, 978/1, 978/2, 978/7, 978/9, 978/10, 978/11, 978/12, 280/3 i 500/17 w obrębach M., K. i N. o łącznej powierzchni 3,6295 ha, które zamienione zostało na przysługujące dotychczas Miastu T. prawo własności nieruchomości oznaczonej działkami ewidencyjnymi nr: 232, 106, 81, 82/6, 82/7, 64, 127, 177, 271/2, 254, 194, 305/2, 305/3, 473, 454, 235/1 424/1 w obrębach K. i M. o łącznej powierzchni 2,8315 ha. W rejestrze ewidencji gruntów działki, których wieczystym użytkownikiem była dotychczas K. stanowią odpowiednio: nr ew. 977/3, 977/4, 977/5, 977/6, 974/3, 978/1, 978/2, 978/7, 978/9, 978/10, 978/11, 978/12 - użytki kopalne oznaczone symbolem K, nr ew. 280/3 - drogi oznaczone symbolem dr, nr ew. 500/17 - tereny różne oznaczone symbolem Tr.

Zgodnie z aktualnym planem zagospodarowania przestrzennego, działki wchodzące w skład nieruchomości leżą na terenach: działki nr ew. 977/3, 977/4, 977/5, 977/6, 978/1, 978/2, 978/7, 978/9, 978/10, 978/11, 978/12 - tereny zadrzewień, działka nr ew. 974/3 położona jest na terenie zbiornika wodnego w wyrobisku pogórniczym K. M., działka nr ew. 280/3 - teren ulic miejskich o funkcji dróg wojewódzkich, działka nr ew. 500/17 - teren zbiornika wodnego w wyrobisku pogórniczym K. M. - w części tereny zadrzewień. Celem dokonywanej pomiędzy stronami zamiany było uregulowanie stosunków własnościowych na terenie i w otoczeniu zbiornika wodnego, który powstaje w wyrobisku pogórniczym K. Działki będące w dotychczasowym użytkowaniu wieczystym K. leżą bezpośrednio przy zbiorniku wodnym, oprócz działki nr 280/3, która położona jest pod drogą miejską.

Działki, których dotychczas właścicielem było Miasto T. leżą na terenie powstającego w wyrobisku pokopalnianym zbiornika wodnego i obecnie znajdują się pod lustrem wody. Budowa zbiornika wodnego w wyrobisku pogórniczym nie została zakończona, a odbywa się na podstawie przepisów prawa geologicznego i górniczego, w związku z tym nie zachodziła konieczność uzyskiwania pozwolenia na budowę, o którym mowa w prawie budowlanym.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Jaką stawkę podatku od towarów i usług Kopalnia powinna zastosować

w opisanym stanie faktycznym do zbycia (w drodze zamiany) prawa wieczystego użytkowania: działek oznaczonych w rejestrze gruntów nr ew. 977/3, 977/4, 977/5, 977/6, 978/1, 978/2, 978/7, 978/9, 978/10, 978/11, 978/12 - stanowiących, zgodnie

z planem zagospodarowania przestrzennego tereny zadrzewień; jaką w przypadku działek: nr ew. 974/3, nr ew. 500/17 - położonych na terenie zbiornika wodnego

w wyrobisku pogórniczym K. M.; i jaką w przypadku działki nr ew. 280/3 - położonej na terenie ulic miejskich?

Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę rodzaj użytków określony

w rejestrze gruntów oraz zapisy planu zagospodarowania przestrzennego, zbycie

(w drodze zamiany) prawa wieczystego użytkowania działek oznaczonych w ewidencji gruntów nr: 977/3, 977/4, 977/5, 977/6, 978/1, 978/2, .978/7, 978/9, 978/10, 978/11, 978/12, które zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego stanowią tereny zadrzewień oraz działek nr ew. 974/3 i 500/17, które zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego położone są na terenie zbiornika wodnego w wyrobisku pogórniczym K. - jest dostawą, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług ( Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), określanej dalej jako ustawa VAT, a tym samym w całości korzysta ze zwolnienia od tego podatku, gdyż ww. działki stanowią teren niezabudowany inny niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

Natomiast zbycie (w drodze zamiany) prawa wieczystego użytkowania działki nr ew. 280/3 - położonej na terenie ulic miejskich jest opodatkowane stawką podatku od towarów i usług w wysokości 22% na podstawie art. 41 ust. 1 ww. ustawy.

W dodatkowym piśmie z 18 czerwca 2008r. Wnioskodawca podał, że zbiornik wodny, o którym mowa wyżej, powstaje w wyrobisku po odkrywkowej kopalni siarki. Wyrobisko pokopalniane po wykonaniu prac zabezpieczających jego dno oraz zbudowaniu niezbędnej infrastruktury jest napełnione wodami z rzeki W. Wypełnienie wyrobiska wodą jest elementem prac rekultywacyjnych mających na celu likwidację negatywnego oddziaływania wyrobiska pokopalnianego na środowisko, realizowanych przez A. S.A. na mocy przepisów ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych z dnia 3 lutego 1995r. (Dz.U. z 2004r. Nr 121, poz. 1266 ze zm.), Prawo geologiczne i górnicze z dnia 4 lutego 1994r. (Dz.U. z 2005r. Nr 228, poz. 1947 ze zm.), a finansowanych z dotacji celowej Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Prace te rozpoczęto w 1994r. Budowa zbiornika wodnego jako stanowiąca element prac rekultywacyjnych nie stanowi inwestycji w rozumieniu przepisów o rachunkowości.

Działka oznaczona w ewidencji gruntów nr 974/3 w obrębie M. stanowi użytki kopalne oznaczone symbolem K. Zgodnie z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego działka leży na terenie zbiornika wodnego

w wyrobisku pogórniczym. W naturze działka ta stanowi teren przylegający do przewidywanej linii brzegowej przyszłego zbiornika wodnego.

Działka oznaczona w ewidencji gruntów nr 500/17 w obrębie N. stanowi tereny różne. Zgodnie z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego działka leży w części na terenie zbiornika wodnego w wyrobisku pogórniczym,

a w części na terenach zadrzewień. W naturze działka ta stanowi teren przylegający do przewidywanej linii brzegowej przyszłego zbiornika wodnego.

Działka oznaczona w ewidencji gruntów nr 280/3 w obrębie K. stanowi drogę oznaczoną symbolem dr. Zgodnie z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego położona jest na terenie ulic miejskich o funkcji dróg wojewódzkich. W naturze na działce posadowiona jest budowla - droga, która nie stanowi składnika aktywów trwałych A. S.A., została wybudowana wcześniej niż 5 lat licząc od dnia złożenia wniosku, jednakże K. nie posiada dokumentów potwierdzających ten fakt, jak również nie posiada informacji czy poniesione były nakłady finansowe na jej ulepszenie. Cała droga, również w części przebiegającej przez przedmiotową działkę zarządzana była przez Miasto T. Przenosząc prawo użytkowania wieczystego działki K. nie dokonuje adnotacji o przeniesieniu własności drogi, gdyż nie posiada takiego składnika aktywów trwałych.

Minister Finansów w wydanej interpretacji indywidualnej z dnia [...] lipca 2008r. nr [...] uznał stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku za nieprawidłowe.

Na wstępie organ stwierdził, że w świetle przepisów ustawy VAT, zbycie

(w drodze zamiany) prawa wieczystego użytkowania gruntów należy traktować jak dostawę towarów. Stosownie do art. 41 ust. 1 ww. ustawy stawka podatku przy dostawie towarów wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Wyjątek stanowi art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy VAT, na mocy którego zwolniona od podatku jest dostawa terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

Z cytowanego przepisu wynika, że zwolnienie z opodatkowania uzależnione jest od rodzaju przeznaczenia zbywanego gruntu. Istotne w rozstrzygnięciu tego zagadnienia będzie zatem ustalenie w oparciu o plan zagospodarowania terenu, czy grunty podlegające zbyciu przeznaczone są pod zabudowę czy też na cele rolnicze. Sprzedaż niezabudowanych gruntów na cele rolnicze korzystać będzie ze zwolnienia

z opodatkowania na mocy cytowanego przepisu.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że przedmiotem zamiany jest prawo użytkowania wieczystego działek nr: 977/3, 977/4, 977/5, 977/6, 978/1, 978/2, 978/7, 978/9, 978/10, 978/11, 978/12, które zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego stanowią tereny zadrzewień oraz działki nr ew. 974/3, która zgodnie

z planem zagospodarowania przestrzennego położona jest na terenie zbiornika wodnego w wyrobisku pogórniczym K., działki nr 500/17 położonej w części na terenie zbiornika wodnego, a w części na terenie zadrzewień, oraz działki nr ew. 280/3 - teren ulic miejskich o funkcji dróg wojewódzkich.

Zatem, mając na uwadze przepis art. 43 ust. 1 pkt 9 oraz § 8 ust. 1 pkt 4 ww. rozporządzenia, w przedmiotowej sprawie, w stosunku do działek 977/3, 977/4/ 977/5, 977/6, 978/1, 978/2, 978/7, 978/9, 978/10, 978/11 i 978/12 zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu w drodze zamiany na prawo własności nieruchomości będzie korzystało ze zwolnienia z podatku od towarów i usług. To samo dotyczyć będzie działki nr 500/17 w części położonej na terenie zadrzewień.

W przedstawionym stanie faktycznym ww. zwolnienie nie będzie miało zastosowania do działki nr ew. 974/3 i pozostałej części działki 500/17, które zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego położone są na terenie zbiornika wodnego w wyrobisku pogórniczym K. oraz działki nr ew. 280/3 – płożonej na terenie ulic miejskich o funkcji dróg wojewódzkich. Przedmiotem zamiany prawa wieczystego użytkowania gruntu nie są bowiem grunty rolne, lecz tereny zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego gminy przeznaczone pod zabudowę tj. działki położone na terenie powstającego już zbiornika wodnego, który jest budowlą w świetle ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 156 z 2006r., poz.1118 ze zm.), określanej dalej jako prawo budowlane, a także działka nr ew. 280/3, na której położona jest droga. W świetle przepisów prawa budowlanego budowlą jest każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak m.in. drogi i zbiorniki, dlatego zbiornik wodny i drogę należy uznać za budowle, a tereny, na których te budowle się znajdują są terenami zabudowanymi. Zatem zamiana prawa użytkowania wieczystego działek nr ew. 974/3, części działki 500/17 i działki nr 280/3 na prawo własności podlega opodatkowaniu 22% stawką podatku VAT.

W wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa Spółka podniosła, że nie zgadza się ze stanowiskiem zawartym w interpretacji, odnośnie opodatkowania podatkiem od towarów i usług zamiany prawa wieczystego użytkowania działek nr 974/3, 280/3 i 500/15 (w części, w której organ stwierdził opodatkowanie stawką 22%).Jej zdaniem dostawa (zamiana) prawa użytkowania wieczystego działki nr 280/3 zabudowanej drogą (budowlą) zwolniona będzie od podatku VAT na podstawie §8 ust.1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz.970 ze zm. ), określanego dalej jako rozporządzenie VAT, w związku z art.43 ust.1 pkt 2 ustawy VAT, bowiem spełnione zostały również wymogi określone w art.43 ust.2 i ust.6 ustawy VAT.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, z zastrzeżeniem pkt. 10, pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; zwolnienie dotyczy również używanych budynków i budowli lub ich części, będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Stosownie zaś do art. 43 ust. 2 ww. ustawy, przez towary używane rozumie się 1) budynki i budowle lub ich części - jeżeli od końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów, minęło co najmniej 5 lat; 2) pozostałe towary, z wyjątkiem gruntów, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku. Dodatkowo, zgodnie z art. 43 ust. 6 zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie stosuje się do dostawy towarów wymienionych w ust. 2 pkt 1, jeżeli przed wprowadzeniem ich do ewidencji środków trwałych lub w trakcie użytkowania wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej, a podatnik: 1) miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych wydatków; 2) użytkował te towary w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych.

Zdaniem Spółki zastosowanie ma w niniejszej sprawie przepis z §8 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia VAT, który stanowi, że zwalnia się od podatku od towarów

i usług zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, jeżeli budynki te lub budowle albo ich części są zwolnione od podatku lub opodatkowane stawką podatku w wysokości 0%. Z kolei na podstawie art. 3 pkt 3 prawa budowlanego za budowlę uznaje się m.in. drogi.

Powołując się na interpretacje prawa podatkowego dokonane przez naczelników urzędów skarbowych Spółka stwierdziła, że dostawa terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę zwolniona jest od podatku od towarów i usług. Ponieważ działki nr 500/17 i 974/3 położone są na terenie zbiornika wodnego, który - w jej ocenie -nie jest budowlą, lecz urządzeniem wodnym - stosownie do treści art.9 ust.1 prawa wodnego, to tym samym działki te nie mogą być zakwalifikowane jako teren przeznaczony pod zabudowę.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Minister Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany wydanej interpretacji indywidualnej. Odnosząc się do zarzutów Spółki stwierdził, że z przedstawionego przez nią stanu faktycznego wynika, że zbiornik wodny powstaje w wyniku prac budowlanych w wyrobisku, które po wykonaniu prac zabezpieczających dno oraz zbudowaniu niezbędnej infrastruktury jest wypełniane wodami z W. W ocenie organu dla celów ustawy VAT nie mają zastosowania postanowienia ustawy prawo wodne, bowiem definicja towarów zawarta w art.6 ust.2 ustawy VAT odwołuje się m.in. do przepisów o statystyce publicznej tj. m.in. do Klasyfikacji Obiektów Budowlanych.

Powołany przez Spółkę przepis §8 ust.1 pkt 12 rozporządzenia VAT ma zastosowanie wyłącznie w sytuacji, gdy przedmiotem jednej transakcji jest zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu połączone z równoczesną dostawą budynków, budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli. Natomiast z przestawionego stanu faktycznego wynika, że przedmiotem transakcji jest wyłącznie zamiana prawa użytkowania wiecznego gruntu na prawo własności nieruchomości, przy czym zbycie użytkowania wieczystego nie jest połączone z równoczesną dostawą budowli trwale związanych z gruntem. Do przedmiotowej transakcji nie będzie miał również zastosowania art.43 ust.1 pkt 2 ustawy VAT, zwalniający z podatku dostawę towarów używanych.

W skardze na wydaną interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Spółka zarzuciła:

- naruszenie prawa materialnego, tj. niezastosowanie przepisu §8 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia w związku z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy VAT i przyjęcie, że dostawa (zamiana) prawa użytkowania wieczystego działki o nr. ew. 280/3 zabudowanej drogą nie powinna być zwolniona od podatku od towarów i usług;

-naruszenie prawa materialnego, tj. niezastosowanie przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy VAT i przyjęcie, że dostawa (zamiana) prawa użytkowania wieczystego działek o nr ew. 500/17 oraz 974/3, położonych zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego m.in. na terenie zbiornika wodnego nie powinna być zwolniona od podatku od towarów i usług;

- naruszenie prawa materialnego, tj. art. 41 ust. 1 ustawy VAT przez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że dostawa (zamiana) prawa użytkowania wieczystego działek o nr ew. 280/3, 500/17 (w części odpowiadającej terenom budowlanym) oraz 974/3 podlega opodatkowaniu podatkiem VAT (według stawki 22 %);

- naruszenie art. 14a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U.

z 2005 r., Nr 8, poz. 60, z późn. zm., dalej Ordynacja Podatkowa) poprzez nieuczynienie zadość obowiązkowi wynikającemu z tego przepisu, polegającemu na wymogu zapewnienia przez Ministra właściwego do spraw finansów publicznych

(z upoważnienia którego została wydana przedmiotowa interpretacja) jednolitego stosowania prawa podatkowego przez organy podatkowe.

W uzasadnieniu skargi Spółka powtórzyła argumenty zwarte we wniosku o udzielenie interpretacji oraz w wezwaniu o usunięcie naruszenia prawa.

Ponadto w uzasadnieniu zarzutu naruszenia art.14 a Ordynacji podatkowej dodała, że treść zaskarżonej interpretacji jest sprzeczna z wnioskami zawartymi w przytoczonych w skardze interpretacjami organów podatkowych, dlatego powinna być uchylona, celem realizacji zasady jednolitego stosowania prawa podatkowego.

Minister Finansów w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2001r. Prawo

o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) i art. 134 §1 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), określanej dalej jako ustawa p.p.s.a., Sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem i nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga jest nieuzasadniona.

Poza sporem w rozpoznawanej sprawie pozostaje to, że zbycie

w drodze zamiany należącego do "A" S.A. prawa wieczystego użytkowania działek o numerach 977/3, 977/4, 977/5, 977/6, 978/1,978/2, 978/7, 978/9, 978/10, 978/11 i 978/12 jest dostawą, o której mowa w art.43 ust.1 pkt 9 ustawy VAT i §8 ust.1 pkt 4 rozporządzenia VAT, korzystającą ze zwolnienia od tego podatku, ponieważ zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego działki te stanowią tereny zadrzewień. To samo dotyczy tej części działki nr 500/17, która położona jest na terenie zadrzewień.

Do czasu wydania interpretacji niesporne było również to, że zbycie

w drodze zamiany prawa wieczystego użytkowania działki nr 280/3, położonej na terenie ulic miejskich jest opodatkowane stawką podatku od towarów i usług

w wysokości 22%, na podstawie art.41 ust.1 ustawy VAT. Dopiero w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa Wnioskodawca zmienił stanowisko podnosząc, że wprawdzie przedmiotowa działka położona jest na terenie ulic miejskich

o funkcji dróg wojewódzkich, ale zabudowana jest budowlą - drogą wybudowaną wcześniej niż pięć lat temu, a cała droga, również w części przebiegającej przez działkę 280/3 zarządzana była przez Miasto T. Wnioskodawca nie posiada żadnych dokumentów potwierdzających fakt budowy drogi, ani też nie posiada informacji, czy poczynione były nakłady finansowe na jej ulepszenie. Jednakże, jego zdaniem, dostawa tej działki będzie zwolniona od opodatkowania na podstawie §8 ust.1 pkt 12 rozporządzenia VAT w zw. z art.43 ust.1 pkt 2 ustawy VAT, bowiem zostały spełnione wymogi określone w art.43 ust.2 i ust.6 ustawy VAT.

W ocenie Sądu interpretacja wydana przez Ministra Finansów, zgodnie z którą dostawa działki nr 280/1, jako gruntu położonego na terenie ulic miejskich, czyli na terenie zabudowanym , nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art.43 ust.1 pkt 9 ustawy VAT i podlega opodatkowaniu stawką 22%, jest prawidłowa w stanie faktycznym przedstawionym we Wnioskodawcę,

Sąd podziela argumentację zaprezentowaną przez organ.

Należy zaznaczyć, że postępowanie interpretacyjne ma charakter autonomiczny w stosunku do postępowania podatkowego, określonego przepisami działu IV Ordynacji podatkowej. Organ dokonujący interpretacji nie jest uprawniony do dokonywania samodzielnych ustaleń faktycznych ponad to, co podała strona, jeżeli informacje są wystarczające do zajęcia stanowiska. Nie jest również uprawniony do wykraczania poza zakres zadanego pytania.

W związku z powyższym, w ocenie Sądu, organ nie może uwzględnić zmiany stanu faktycznego przez Wnioskodawcę już po wydaniu interpretacji. Instytucja wezwania do usunięcia naruszenia prawa służy wyłącznie do weryfikacji stanowiska organu w sprawie oceny prawnej stanu faktycznego przedstawionego we wniosku , a nie do uzupełnienia, modyfikacji i zmiany tego stanu faktycznego, bo postępowanie prowadzone przez organ na skutek wezwania do usunięcia naruszenia prawa nie jest postępowaniem odwoławczym.

Według przedstawionego przez Spółkę stanu faktycznego dostawie podlegał grunt, a nie budowla wraz z gruntem. Pytanie Wnioskodawcy dotyczyło interpretacji przepisu art.43 ust.1 pkt 9 ustawy VAT, a dokonana interpretacja

w przedmiocie opodatkowania przedmiotowej dostawy była zgodna ze stanowiskiem Spółki zawartym we wniosku o udzielenie interpretacji.

Organ udzielił odpowiedzi na pytanie o stawkę podatku w przypadku dostawy gruntu położonego na terenie ulic miejskich, a nie odnosił się do kwestii zwolnienia dostawy towaru używanego (budowli) wraz z jednoczesną dostawą gruntu, nie badał więc przesłanek zwolnienia opisanych w art.43 ust.2, ust.6 ustawy VAT i §8 ust.1 pkt 12 rozporządzenia VAT.

Zdaniem Sądu, w celu uzyskania interpretacji indywidualnej odnośnie rozszerzonego stanu faktycznego i odmiennego stanowiska Wnioskodawcy, ze wskazaniem nowych przepisów, będących przedmiotem interpretacji, Spółka powinna wystąpić z odrębnym wnioskiem.

Przedmiotem sporu na wszystkich etapach postępowania jest opodatkowanie zbycia w drodze zamiany prawa użytkowania wieczystego działki o numerze 974/3 i części działki nr 500/17, które położone są na terenie zbiornika wodnego.

W ocenie Sądu stanowisko Ministra Finansów zawarte w interpretacji, że zbycie przedmiotowych działek podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wg stawki 22% określonej w art.41 ust.1 ustawy VAT, jest uzasadnione. Organ słusznie bowiem uznał, że zbiornik wodny wykonany

w wyrobisku pokopalnianym jest budowlą w rozumieniu przepisów prawa budowlanego. Z przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego wynika, że zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego przedmiotowe działki leżą na terenie zbiornika wodnego w wyrobisku pogórniczym, a wyrobisko to po wykonaniu prac zabezpieczających jego dno oraz zbudowaniu niezbędnej infrastruktury jest wypełniane wodami rzeki W. Budowa zbiornika nie została jeszcze zakończona, a odbywa się na podstawie przepisów prawa geologicznego i górniczego, w związku z tym nie zachodziła konieczność uzyskiwania pozwolenia na budowę, o którym mowa w prawie budowlanym.

Stosownie do treści art.3 pkt 3 prawa budowlanego, budowlą jest każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak m.in. budowle hydrotechniczne, zbiorniki itd. Nie można zgodzić się ze stanowiskiem Skarżącej Spółki, że zbiorniki nie stanowią budowli, ponieważ są urządzeniami wodnymi. Zdaniem Sądu uznanie zbiornika wodnego za urządzenie wodne w świetle prawa wodnego nie stoi na przeszkodzie uznania tego samego zbiornika za budowlę

w rozumieniu przepisów prawa budowlanego. Przepisy prawa budowlanego nie naruszają przepisów odrębnych, a w szczególności prawa wodnego – w odniesieniu do urządzeń wodnych, natomiast przepisy prawa wodnego dotyczące budownictwa wodnego, nie naruszają przepisów prawa budowlanego. Każda z tych ustaw ma swój przedmiot regulacji i nie ma możliwości powstania kolizji przepisów obu ustaw. Prawo budowlane reguluje działalność obejmującą projektowanie budów, utrzymanie

i rozbiórkę obiektów budowlanych oraz określa zasady działania organów administracji publicznej w tej sferze stosunków. Wykonywanie budownictwa, bez względu, jakim celom ma służyć, a więc również gospodarce wodnej, musi odpowiadać normom techniczno-budowlanym, spełniającym wymagania w zakresie bezpieczeństwa konstrukcji, bezpieczeństwa użytkowania i warunków związanych z ochroną środowiska (por. Jan Szachułowicz Prawo wodne. Komentarz. Warszawa 2007 Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis wydanie III ss. 440)

Konieczność sięgnięcia w rozpoznawanej sprawie do przepisów prawa budowlanego i zawartej tam definicji budowli wynika z unormowania przepisu art.43 ust.1 pkt 9 ustawy VAT, który przewiduje zwolnienie od podatku dostawy terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

Wnioskodawca bowiem twierdzi, że działki leżące na terenie zbiornika wodnego stanowią teren niezabudowany i dlatego ich dostawa podlega zwolnieniu od podatku od towarów i usług na podstawie cyt. przepisu art.43 ust.1 pkt 9 ustawy VAT.

W ocenie Sądu fakt położenia działek na terenie przeznaczonym w planie zagospodarowania przestrzennego pod budowę zbiornika wodnego, przesądza o tym, że nie można ich uznać za tereny niezabudowane inne niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Okoliczności tej nie zmienia fakt, że budowa tego zbiornika odbywa się na podstawie przepisów prawa geologicznego i górniczego i nie wymaga pozwolenia na budowę w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, ani też fakt, że zbiornik wodny uznawany jest za urządzenie wodne w świetle przepisów prawa wodnego.

W związku z powyższym nie ma w rozpoznawanej sprawie zastosowania zwolnienie

z opodatkowania podatkiem od towarów i usług dostawy terenów, o której mowa

w art.43 ust.1 pkt 9 ustawy VAT, a zbycie w drodze zamiany prawa wieczystego użytkowania przedmiotowych działek podlega opodatkowaniu stawką 22%.

Odnosząc się do zarzutów Skarżącej w zakresie sprzeczności zaskarżonej interpretacji z dotychczasowym orzecznictwem organów podatkowych, należy uznać je za nieuzasadnione. Przytoczone w skardze interpretacje wydane zostały przez naczelników urzędów skarbowych w indywidualnych sprawach i są wiążące dla organów podatkowych i organów kontroli skarbowej właściwych dla danego wnioskodawcy. Interpretacje te w żaden sposób nie wiążą Ministra Finansów przy wydawaniu interpretacji indywidualnej w niniejszej sprawie.

Minister Finansów nie mógł naruszyć przepisu art.14a Ordynacji podatkowej, przewidującego możliwość dokonania interpretacji ogólnej, celem zapewnienia jednolitego stosowania prawa podatkowego przez organy podatkowe oraz organy kontroli skarbowej, ponieważ w rozpoznawanej sprawie udzielał interpretacji indywidualnej na podstawie art.14b Ordynacji podatkowej.

Jeśli Minister Finansów uzna, że zachodzi potrzeba dokonania interpretacji ogólnej na podstawie art.14b, to skorzysta ze swojego uprawnienia działając

z urzędu. Nie będzie to jednak rozstrzygnięcie podjęte w ramach niniejszej sprawy.

Niezależnie od powyższego, w ocenie Sądu, nie ma podstaw do uznania, aby przytoczone przez Skarżącą interpretacje organów podatkowych były sprzeczne z dokonaną w rozpoznawanej sprawie. W powołanym postanowieniu Naczelnika Urzędu Skarbowego z [...] lutego 2007r. stwierdzono, że ze zwolnienia na podstawie przepisu art.43 ust.1 pkt 9 ustawy VAT mogą jedynie korzystać niezabudowane grunty, które nie są terenami budowlanymi lub przeznaczonymi pod zabudowę, np. grunty rolne, leśne, pod stawami. Stanowisko to nie jest sprzeczne z przyjętą w niniejszej interpretacji tezą, że grunty położone na terenie przeznaczonym pod budowę zbiornika wodnego, czyli grunty przeznaczone pod zabudowę, nie mogą korzystać ze zwolnienia określonego w tym przepisie. Nie jest kwestionowane to, że grunty rolne, leśne i pod stawami nie są terenami budowlanymi lub przeznaczonymi pod zabudowę.

Z powyższych względów, uznać należy za prawidłowe stanowisko wyrażone

w interpretacji, a zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów prawa materialnego za nieuzasadnione.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd orzekł jak w sentencji, w oparciu o przepis art.151 ustawy p.p.s.a.