Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 144/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-06-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 114 ust 1 pkt 1 lit b, art. 140 ust 1 pkt 4 lit a
journal: Dz.U. 2012 poz 1137
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity
article: art. 107 par 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Sędziowie Sędzia WSA Maria Mysiak (spr.),, Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi L. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami oddala skargę.


UZASADNIENIE

L. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r., [...] , którą utrzymano w mocy decyzję Starosty G. z dnia [...]r., [...], orzekającą o cofnięciu skarżącemu uprawnień, dla których wymagane jest posiadanie prawa jazdy kategorii B.

Zaskarżona decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym:

Wnioskiem z dnia [...] r., adresowanym do Starosty G., Komendant Wojewódzki Policji w S. wniósł o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji L. O. do kierowania pojazdami w ramach posiadanych uprawnień, z uwagi na otrzymanie przez skarżącego łącznie 28 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego w okresie od [...] r.

Zawiadomieniem z dnia [...] r. Starosta G. wszczął postępowanie administracyjne w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji skarżącego, a w dniu [...] r. na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1137 ze zm.) dalej w skrócie "u.p.r.d." skierował skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy do kierowania pojazdem w ramach posiadanych uprawnień, w formie egzaminu państwowego. Skierowanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] r., a strona nie wniosła od niego odwołania.

W dniu [..] r. organ zobowiązał skarżącego do przedłożenia w zakreślonym terminie dokumentu potwierdzającego przystąpienie do egzaminu kontrolnego sprawdzającego kwalifikacje. Żądanego dowodu skarżący nie przedłożył.

Wobec powyższego decyzją z dnia [...]r., [...] na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a u.p.r.d., Starosta G. orzekł o cofnięciu L. O. uprawnień prawa jazdy kategorii B.

Organ wskazał, że skarżący wezwany do przedłożenia dokumentu potwierdzającego przystąpienie do egzaminu kontrolnego sprawdzającego kwalifikacje lub informacji o niepoddaniu się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji, w piśmie z dnia [...] r. oświadczył, że Starosta wbrew powoływanym przepisom nie wydał decyzji o skierowaniu go na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, a tylko skierowanie, które z formalno-prawnego punktu widzenia nie jest decyzją w rozumieniu przepisów K.p.a. i dlatego nie było przez niego zaskarżone. Ponadto nie zostało ono opatrzone terminem wykonania.

Odnosząc się do powyższego Starosta wyjaśnił, że przedmiotowe skierowanie zawierało wszystkie składniki wymienione w art. 107 § 1 K.p.a. łącznie z pouczeniem o możliwości odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, a termin poddania się egzaminowi nie został wskazany z uwagi na to, że art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b u.p.r.d. stanowi wyłącznie o skierowaniu kierowcy na kontrolne sprawdzenie jego kwalifikacji i nie przewiduje terminu ich sprawdzenia. Jednakże niedopuszczalność wskazania terminu w decyzji kierującej na egzamin nie oznacza, że decyzja ta przestaje być wykonalna.

W odwołaniu od powyższego rozstrzygnięcia L. O. wniósł o jego uchylenie z powodów formalnych wywodząc, że: wbrew stanowisku organu przedmiotowe skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji nie jest decyzją w rozumieniu przepisów K.p.a. i dlatego się od niego nie odwoływał; żaden przepis prawa nie określa terminu poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji, a nawet nie pozwala na żądanie od strony przedstawienia na jakim etapie są przygotowania do tego sprawdzenia; organ w postępowaniu popełnił wiele błędów formalnych oraz działań naruszających prawo powodując utratę zaufania do niego.

W wyniku rozpatrzenia odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z dnia [...] r., [...] , utrzymało w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.

W uzasadnieniu decyzji organ przedstawił stan faktyczny sprawy oraz przytoczył mający zastosowanie w niniejszej sprawie przepis art. 140 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.r.d. i art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b u.p.r.d.

Następnie Kolegium wyjaśniło, że dla oceny legalności zaskarżonej decyzji w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami istotne jest to, czy decyzja o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji miała charakter ostateczny oraz, czy do dnia orzeczenia o cofnięciu uprawnień strona poddała się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji.

Oceniając powyższe organ w pierwszej kolejności wskazał, że nieprawdziwe jest twierdzenie skarżącego, iż organ I instancji nie wydał decyzji o skierowaniu go na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, bowiem w aktach sprawy jest decyzja Starosty G. z dnia [...] r., [..] zatytułowana "Skierowanie" o skierowaniu L. O. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Zawiera ona wszystkie obligatoryjne elementy decyzji o których mowa w art. 107 §1 K.p.a., tj. oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do jej wydania. Z przytoczonego przepisu w żadnej mierze nie wynika, że decyzja winna być opatrzona nazwą "decyzja", a nie np. "skierowanie". Skarżący tylko z własnej woli nie zastosował się do zawartego w decyzji pouczenia i z tego powodu stała się ona ostateczna. Pomimo kwestionowania powyższego faktu, skarżący nigdy nie wskazał z jakich przyczyn, w jego ocenie, decyzji z dnia [...] r. nie można uznać za decyzję administracyjną.

Kolegium zaznaczyło, że jego rolą w niniejszym postępowaniu nie jest ocena decyzji, która stała się ostateczna. Faktem jest, że została ona wydana i z dniem [...] r. stała się ostateczna. Skarżący od dnia uzyskania przez decyzję z dnia [...] r. waloru ostateczności do dnia wydania decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami, tj. w okresie od [...] r. do [...]r., nie poddał się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji w zakresie prawa jazdy kategorii B. Powyższa kwestia jest bezsporna, a jej ustalenie powoduje, że orzeczenie o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami kategorii B było uzasadnione.

Końcowo Kolegium zaznaczyło, że brak podstawy prawnej do wyznaczenia w decyzji kierującej na sprawdzenie kwalifikacji okresu, w którym skierowany zobligowany jest poddać się egzaminowi nie oznacza, że strona nie jest związana w tym zakresie żadnym terminem. Przeciwnie, niedopuszczalność wskazania takiego terminu w decyzji kierującej na egzamin oznacza, że stosowane w tej mierze winny być ogólne unormowania w zakresie wykonalności ostatecznych decyzji. Powyższe oznacza, że niezwłocznie z chwilą otrzymania ostatecznej decyzji kierującej na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji strona winna podjąć czynności zmierzające do poddania się takiemu egzaminowi. Niepodjęcie zaś tych czynności i niepoddanie się egzaminowi skutkowało wydaniem przez organ I instancji decyzji o cofnięciu uprawnień.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. , na opisaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, L. O. wniósł o uchylenie tego orzeczenia a w konsekwencji przedmiotowej decyzji Starosty. W motywach skargi podał, że podtrzymuje wszystkie tezy zawarte w odwołaniu od decyzji Starosty z dnia [...] r. Jego zdaniem SKO nadal nie wyjaśniło, dlaczego "skierowanie" jest "decyzją", natomiast uznanie za słuszne rozumowania organu odnośnie terminu wykonania kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji, powodowałoby że starosta miałby zupełną dowolność w decydowaniu

o terminie sprawdzenia kwalifikacji, a obywatel nie znałby "dnia ani godziny".

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. , nie znajdując podstaw do zmiany stanowiska wyrażonego w sprawie, wniosło o oddalenie skargi jako bezzasadnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:

W świetle brzmienia przepisu art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", sądy administracyjne badają czy kwestionowany akt (w niniejszej sprawie decyzja) nie narusza przepisów prawa materialnego lub procesowego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy albo dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Nadto badają, czy organ administracji nie dopuścił się uchybień skutkujących nieważnością aktu.

Kierując się tymi przesłankami i badając zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty G. z dnia [...]r. w granicach określonych przepisami ustaw powołanych wyżej, Sąd nie stwierdził naruszenia prawa uzasadniającego wyeliminowanie tych decyzji z obrotu prawnego.

W konsekwencji więc, zgodnie z art. 151 P.p.s.a., skarga podlegała oddaleniu.

Zgodnie z art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b u.p.r.d. kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienia do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ww. ustawy. W przypadku zaś gdy osoba skierowana na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji nie wykona nałożonego na nią obowiązku i nie podda się egzaminowi to stosownie do art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy Prawo o ruchu drogowym, znajdującym w sprawie zastosowanie z mocy art. 136 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami, starosta wydaje decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym.

Decyzja ta ma charakter decyzji związanej, co oznacza że organ administracyjny nie działa w ramach uznania administracyjnego. Przy stwierdzeniu okoliczności, o których mowa powyżej, organ administracyjny zobowiązany jest bowiem do cofnięcia uprawnień osobie, która pomimo skierowania nie zgłosiła się na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, a tym samym stwarzać może zagrożenie zarówno dla siebie jak i innych uczestników ruchu drogowego.

W niniejszej sprawie bezspornym jest, iż decyzja o skierowaniu L. O. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji stała się ostateczna, a skarżący nie poddał się egzaminowi, na który został skierowany. Tym samym Starosta G. uprawniony był i jednocześnie zobowiązany do wydania decyzji w przedmiocie cofnięcia uprawnień.

Argumenty podnoszone w skardze przez L. O. są chybione i niemożliwe do zaakceptowania. Skarżący, wywodzi bowiem, że nie poddał się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji, ponieważ skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdem w ramach posiadanych uprawnień wydane przez Starostę G. w dniu [...] r. nie jest decyzją, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze w swoim rozstrzygnięciu nie wyjaśniło dlaczego uważa inaczej, ponadto organ nie określił terminu w którym obowiązany był zgłosić się na egzamin, a stanowisko wyrażone w tej kwestii przez Kolegium powoduje, w ocenie skarżącego, zupełną dowolność Starosty w przedmiocie decydowania o terminie sprawdzenia kwalifikacji.

Odnosząc się do powyższego, podkreślenia wymaga, iż jak słusznie i wbrew zarzutom skargi wyjaśniło Kolegium, skierowanie wydane przez Starostę G. w dniu [...] r. na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b u.p.r.d. o skierowaniu skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy do kierowania pojazdem w ramach posiadanych uprawnień, w formie egzaminu państwowego, stanowi decyzję administracyjną. Zawiera ono bowiem wszystkie obligatoryjne elementy decyzji wymienione w art. 107 § 1 K.p.a., tj. oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do jej wydania.

Brak opatrzenia przedmiotowego skierowania nazwą "decyzja" nie przesądza o tym, iż nie stanowi ono, tak jak wywodzi skarżący, decyzji.

Wyjaśnić należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalone jest stanowisko, które skład orzekający w pełni podziela, iż to treść, a nie forma, przesądza o tym, czy dany akt jest decyzją administracyjną.

Analiza treści skierowania z dnia [..] r. pozwala uznać, że mimo braku nazwania go decyzją, to taką właśnie stanowi. Skierowanie to zawiera oznaczenie organu, adresata, datę wydania, wyjaśnienie podstawy prawnej, a przede wszystkim rozstrzygnięcie i pouczenie. Z jego treści jednoznacznie wynika nałożony na skarżącego obowiązek poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji.

Odnosząc się do zarzucanego braku podania terminu, w którym skarżący miał wykonać nałożony obowiązek, prawidłowo Kolegium wyjaśniło, że brak podstawy prawnej do wyznaczenia w decyzji kierującej na sprawdzenie kwalifikacji okresu, w którym skierowany zobligowany jest poddać się egzaminowi nie oznacza, że strona nie jest związana żadnym w tym zakresie terminem. Przeciwnie, niedopuszczalność wskazania terminu takiego w decyzji kierującej na egzamin oznacza, że stosowane w tej mierze winny być ogólne unormowania w zakresie wykonalności ostatecznych decyzji. Oznacza to, że niezwłocznie z chwilą otrzymania ostatecznej decyzji kierującej na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji strona winna podjąć czynności zmierzające do poddania się takiemu egzaminowi, a ich niepodjęcie i niepoddanie się egzaminowi obliguje organ do wydania decyzji o cofnięciu uprawnień.

Skoro L. O. nie poddał się przedmiotowemu sprawdzeniu kwalifikacji, to nie budzi wątpliwości, że spełniona została przesłanka skutkująca obligatoryjnym obowiązkiem wydania przez Starostę G. decyzji o cofnięciu mu uprawnień do kierowania pojazdami. Powyższą decyzję uznać należy za w pełni zasadną, odpowiadającą zarówno wskazanym wyżej normom, jak i wymogom bezpieczeństwa w ruchu drogowym.

Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. nie uwzględnił skargi i na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.