Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 281/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-11-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 44 i art. 134
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak Sędziowie Sędzia NSA Anna Łuczaj Sędzia del. WSA Paweł Groński (spr.) po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej T.P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białystoku z dnia 23 listopada sygn. akt II SA/Bk 672/17 w sprawie ze skargi T. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2017 r. nr. [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie ustalenia warunków zabudowy oddala skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, wyrokiem z dnia 23 listopada 2017 r., sygn. akt II SA/Bk 672/17, oddalił skargę T. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie ustalenia warunków zabudowy.

W skardze kasacyjnej od ww. wyroku T. P., opierając się na podstawie z art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) zarzucił naruszenie prawa procesowego, które to uchybienie miało wpływ na wynik sprawy w postaci:

1. art. 44 § 1, 2, 3, 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm., dalej: k.p.a.), przez błędne uznanie, że skarżący T. P. uchybił terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r., znak: [...], poprzez błędne przyjęcie, że pierwsze zawiadomienie i złożenie w placówce pocztowej ww. decyzji Wójta Gminy [...] nastąpiło w dniu 26 kwietnia 2017 r., zaś ponowne zawiadomienie zostało dokonane przez operatora w dniu 4 maja 2017 r., natomiast w rzeczywistości zawiadomienie pierwsze zostało złożone w dniu 28 kwietnia 2017 r., a zawiadomienie powtórne zawierało informację, że przesyłka została złożona w dniu 28 kwietnia, zaś termin do jej odbioru był określony do dnia 15 maja 2017 r., co skutkowało bezzasadnym oddaleniem skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...]czerwca 2017 r.,

2. art. 134 k.p.a. przez nietrafne przyjęcie, że wydanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowienia z dnia [...] czerwca 2017 r. stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania było zasadne pomimo, że odwołanie T. P. od decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. znak: [...] zostało wniesione w terminie.

Podnosząc powyższe zarzuty, T. P. wniósł w oparciu o art. 176 § 1 pkt 3 p.p.s.a. o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.

W uzasadnieniu skarżący kasacyjnie wskazał na dołączone do skargi kasacyjnej pismo Poczty Polskiej z dnia 22 sierpnia 2017 r. zawierające odpowiedź na reklamację złożoną przez skarżącego, z którego wynika, że przesyłka o numerze kodu [...] w okresie od kwietnia do czerwca 2017 r. w ogóle nie została doręczona skarżącemu, ani awizowana.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu.

Ponieważ postępowanie sądowoadministracyjne w przedmiotowej sprawie zostało wszczęte po dniu 15 sierpnia 2015 r., do uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego znajduje zastosowanie art. 193 zd. 2 p.p.s.a., zgodnie z którym uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny ocenił zarzuty postawione wobec zaskarżonego wyroku, uwzględniwszy, że rozpoznaniu podlega sprawa w granicach skargi kasacyjnej (art. 183 § 1 p.p.s.a.), gdyż nie stwierdzono przesłanek nieważności postępowania sądowego określonych w art. 183 § 2 p.p.s.a.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że w rozpoznawanej sprawie zarzuty naruszenia przepisów postępowania zostały ograniczone do powołania art. 44 § 1, 2, 3, 4 k.p.a. i art. 134 k.p.a. Z uwagi na sposób sformułowania tych zarzutów przypomnieć należy, iż wskazane jako naruszone przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego są stosowane przez organ administracji publicznej, a nie sąd administracyjny, który prowadzi postępowanie w oparciu o przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Adresatem zarzutu naruszenia przepisów postępowania może być tylko Sąd pierwszej instancji. W postępowaniu kasacyjnym przedmiotem kontroli jest wyrok sądu, a nie decyzja administracyjna. W przypadku, gdy Sąd pierwszej instancji nie dostrzegł naruszenia przez organ przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, to sam naruszył przepisy zobowiązujące go do kontroli legalności działalności administracji publicznej. Jako podstawę kasacyjną należy zatem wskazać przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w powiązaniu z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, których naruszenia sąd nie dostrzegł. W niniejszej sprawie zarzuty skargi kasacyjnej zostały ograniczone wyłącznie do powołania wyżej wymienionych przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, bez powiązania z odpowiednimi przepisami ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Niezależnie od powyższego należy zauważyć, że istota problemu wskazanego w zarzutach skargi kasacyjnej sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] właściwie ustaliło, że przesyłka zawierająca decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. znak: [...]została prawidłowo doręczona w sposób zastępczy T. P. w dniu 10 maja 2017 r., a w konsekwencji prawidłowe było wydanie postanowienia z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Odnosząc się do tej istoty Naczelny Sąd Administracyjny podzielił stanowisko Sądu pierwszej instancji o prawidłowości ustaleń poczynionych w tej sprawie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]. Z akt sprawy wynika bowiem w sposób nie budzący najmniejszych wątpliwości, że ww. przesyłka została wysłana na adres zamieszkania skarżącego w dniu 25 kwietnia 2017r. w Urzędzie Pocztowym w [...] (FUP w [...]). Przesyłka została awizowania po raz pierwszy w dniu 26 kwietnia 2017r., zaś drugi raz w dniu 4 maja 2017r. Zwrot przesyłki jako nieodebranej do nadawcy nastąpił w dniu 11 maja 2017r. Powyższe ustalenia wynikają jednoznacznie z adnotacji doręczyciela zamieszczonych na kopercie, w której umieszczona była przesyłka (vide – karta 75 akt postępowania administracyjnego) i znajdują potwierdzenie również w wydruku z internetowej strony Poczty Polskiej, pozwalającej śledzić tok procesu doręczania przesyłek poleconych. Ustaleń tych w żaden sposób nie może zmienić dołączone do skargi kasacyjnej pismo Poczty Polskiej z dnia 22 sierpnia 2017 r., albowiem numery kodów wskazane w tym piśmie nie dotyczą listu poleconego o numerze [...].

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.