Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 91/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2013-03-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 113 par 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Starszy asystent sędziego Łucja Krasińska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 marca 2013r. sprawy ze skargi M. P. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania decyzji o pozwoleniu na kontynuowanie budowy oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia ...Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia ....o odmowie sprostowania sentencji decyzji z dnia ... o pozwoleniu na kontynuowanie budowy budynku warsztatowo - naprawczego, zlokalizowanego na działce nr .... przy ul. K. w B.

W uzasadnieniu organ wskazał, że postępowanie zostało wszczęte na wniosek M. P. o sprostowanie sentencji wskazanej decyzji w części dotyczącej oznaczenia numeru działki poprzez wpisanie "nr ..." w miejsce "nr ...".

Organy obu instancji odmawiając uwzględnienia wniosku wskazały, że w świetle utrwalonego orzecznictwa sądowoadministracyjnego nie jest dopuszczalne sprostowanie numeru działki w trybie art. 113 § 1 K.p.a., bowiem wadliwość taka nie jest oczywistą omyłką pisarską, ani oczywistym błędem rachunkowym, lecz błędem istotnym rozstrzygnięcia.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie M. P. wnosił o uchylenie postanowień organów obu instancji.

Skarżący zarzucił nieuzasadnione przyjęcie, że sprostowanie decyzji w zakresie numeru działki jest w każdym przypadku błędem istotnym, który nie może być sprostowany w trybie art. 113 § 1 K.p.a.

Zdaniem skarżącego, w sytuacji gdy omyłka jest oczywista, organ powinien uwzględnić wniosek o sprostowanie, a taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Organ wydając decyzję z dnia ...a 1992r. "badał przesłanki dopuszczalności wydania decyzji w odniesieniu do działki nr ...", a dopiero w sentencji popełnił tzw. "czeski błąd" wskazując na działkę nr .... Organ miał więc możliwość ustalenia, poprzez zbadanie treści wniosku o wydanie decyzji o pozwolenie na kontynuowanie robót budowlanych, akt sprawy oraz innych okoliczności, że wskazany w decyzji numer działki jest wynikiem oczywistej omyłki.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Stosownie do przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza obowiązujących przepisów.

Podstawą jego wydania był przepis art. 113 § 1 K.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach.

W literaturze przyjmuje się, że błąd pisarski czy inne oczywiste omyłki to widoczne, wbrew zamierzeniu władzy, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia albo widocznie niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Sprostowaniu podlegają więc tylko omyłki polegające na tym, że w decyzji wyrażono coś przez przeoczenie bądź niewłaściwy dobór słowa (por. A. Wróbel w: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, M. Jaśkowska, A. Wróbel, Warszawa 2011., s.698 - 699)

Jednocześnie w orzecznictwie i piśmiennictwie powszechnie przyjmuje się, że sprostowanie nie może prowadzić do zmiany merytorycznej orzeczenia, zaś wadliwą z powodu pomyłki decyzję ostateczną można wzruszyć tylko w drodze nadzwyczajnych środków prawnych (por. wyrok NSA z dnia 4 maja 1988r., III SA 1466/87; wyrok NSA z dnia 22 stycznia 1997r., SA/Ka 2714/95; wyrok NSA z dnia 20 lutego 2001r., IV SA 2746/98).

Zmiana numeru działki wskazanego w decyzji administracyjnej udzielającej pozwolenia na budowę jest zmianą merytoryczną orzeczenia (por. wyrok NSA z dnia 3 grudnia 2010r., II OSK 1950/10, wyrok NSA z dnia 9 stycznia 2008r., II OSK 1815/06), bowiem numer działki wskazuje konkretne miejsce realizacji inwestycji. Miejsce realizacji inwestycji determinuje natomiast jej rodzaj oraz warunki techniczne, jakie inwestycja ma spełnić, co podlega ocenie organu administracyjnego przed wydaniem decyzji udzielającej pozwolenia na budowę. Zmiana numeru działki w takiej decyzji oznacza więc konieczność ponownego badania czy projektowany obiekt budowlany spełnia warunki techniczne umożliwiające usytuowanie tego obiektu na działce oznaczonej zmienionym numerem, co nie jest dopuszczalne w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 113 § 1 K.p.a.

Niezależnie więc od tego czy wadliwość oznaczenia numeru działki jest oczywista, czy też może być stwierdzona dopiero po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, w tym po dokonaniu odpowiednich porównań z dokumentami, oznaczenie to nie może być zmienione poprzez sprostowanie w trybie art. 113 § 1 K.p.a., bowiem zmiana taka prowadziłaby do zmiany merytorycznego rozstrzygnięcia.

Prawidłowe jest zatem stanowisko organów obu instancji, iż decyzja z dnia 2 grudnia 1992r. nie mogła być sprostowana poprzez zmianę numeru działki w niej wskazanego. Wadliwość taka może być wyeliminowana wyłącznie w trybie nadzwyczajnych środków zaskarżania.

Z tych względów skarga nie zasługuje na uwzględnienie, lecz podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz.U. z 2012r., poz.270 ze zm.).