Wyrok WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 107/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2005-06-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6262 Radni
6411 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące gminy; skargi organów gminy na czynności nadzorcze
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Bogusz Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Janowska Asesor sądowy Elżbieta Naumowicz (spr.) Protokolant: sekretarz sądowy Jolanta Hadała po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi Rady Gminy Cisek na zarządzenie zastępcze Wojewody Opolskiego z dnia 10 stycznia 2005 r., nr PN.III.LP-0911-4-1/2005 w przedmiocie radnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej przez Gminę Cisek jest podjęte na podstawie art. 98a ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz.1591 ze zm.) zarządzenie zastępcze Wojewody Opolskiego z dnia 10 stycznia 2005 r., nr PN.III.LP-0911-4-1/2005 w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu wójta gminy Cisek A. P.

W uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia organ stwierdził, iż A. P. w dniu 15 kwietnia 2002 r., w okresie sprawowania przez niego funkcji wójta gminy Cisek, został wybrany do rady nadzorczej [...] Banku [...] z siedzibą w K. W wyniku wyborów bezpośrednich w roku 2002 A. P. ponownie został wybrany wójtem gminy Cisek i także po tych wyborach pozostawał aż do dnia 17 sierpnia 2004 r. członkiem rady nadzorczej banku i z tej funkcji nie został odwołany lecz z uwagi na nieważność jego wyboru z mocy prawa wykreślony z rejestru na wniosek banku.

Organ wskazał, że przepis art. 4 ust. 3 w związku z art. 2 pkt 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne (Dz. U. Nr 106 poz. 679 z późno zm.), zwanej ustawą antykorupcyjną, stanowi, iż wójt nie może być członkiem rad nadzorczych spółdzielni, natomiast w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 grudnia 2000 r. o funkcjonowaniu banków spółdzielczych, ich zrzeszaniu się i bankach zrzeszających (Dz.U. Nr 119, poz. 1252 z późno zm.) bank spółdzielczy został określony jako bank będący spółdzielnią, do którego w zakresie nieuregulowanym ustawą o funkcjonowaniu banków spółdzielczych oraz prawem bankowym znajdują zastosowanie przepisy prawa spółdzielczego. Z tego względu zakaz określony w ustawie antykorupcyjnej obejmuje również funkcje w organach banku spółdzielczego.

W dniu wyboru Wójta do rady nadzorczej banku, istniał zakaz pełnienia przez członków zarządu gmin funkcji w organach spółdzielni wynikający z art. 2 pkt 6 ustawy antykorupcyjnej, a konsekwencjami naruszenia tego zakazu były z jednej strony - nieważność, z mocy prawa, wyboru takiej osoby do rady nadzorczej, a z drugiej strony podstawa do odwołania członka zarządu gminy (wójta) ze stanowiska. Rada Gminy Cisek nie odwołała wójta ze stanowiska. Po zmianie stanu prawnego na mocy ustawy z dnia 20 czerwca 2002 o bezpośrednim wyborze wójta, burmistrza i prezydenta miasta naruszenie zakazu pełnienia funkcji w radach nadzorczych spółdzielni skutkowało wygaśnięciem mandatu wójta, natomiast ustawą z dnia 23 listopada 2002 r. o zmianie ustawy o samorządzie gminnym oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 167 poz.1759) udzielono wójtom, którzy pełnili funkcje zakazane ustawą antykorupcyjną przed wyborem, 3 miesięcznego terminu na rezygnację z pełnionych funkcji we wskazanych ustawą podmiotach, biegnącego od dnia 1 stycznia 2003 r. Wójt gminy Cisek nie zrezygnował z funkcji członka rady nadzorczej banku spółdzielczego i pobierał z tego tytułu wynagrodzenie. Po wszczęciu w dniu 2 sierpnia 2004r. przez Wojewodę postępowania na podstawie informacji o pełnionej w banku funkcji, zawartej w złożonym oświadczeniu majątkowym, zwrócił wynagrodzenie, a bank w dniu 9 sierpnia 2004 r. wystąpił o wykreślenie Wójta z rejestru banku prowadzonego przez Krajowy Rejestr Sądowy z uwagi na dyspozycję art. 4 ustawy antykorupcyjnej. Sąd rejestrowy wykreślił Wójta z rejestru postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2004 r. Organ podał, że zgodnie z art. 26 ust. 2 ustawy o bezpośrednim wyborze wójta, burmistrza i prezydenta w ww. przypadku wygaśnięcie mandatu stwierdza rada gminy w drodze uchwały, najpóźniej po upływie miesiąca od dnia wystąpienia wskazanej powyżej przesłanki wygaśnięcia mandatu wójta. Ustawowy termin upłynął w maju 2003 roku.

Wojewoda wyjaśnił, że pismem z dnia 12 października 2004 r. wezwał Radę Gminy Cisek do podjęcia uchwały stwierdzającej wygaśnięcie mandatu wójta A. P., w wyniku czego Rada Gminy Cisek w dniu 8 listopada 2004 r. podjęła uchwałę Nr XXIII/101/2004 r. którą oświadczyła, iż nie znajduje podstaw do podjęcia uchwały stwierdzającej wygaśnięcie mandatu Wójta gminy Cisek A. P. Bezskuteczny upływu 30 dniowego terminu na podjęcie uchwały uzasadniało wydanie zarządzenia zastępczego.

Ponadto w dalszej części uzasadniania organ odniósł się do treści wyjaśnień skierowanych przez Wójta do Wojewody w toku postępowania. Wskazał, iż w wyjaśnieniach tych podniesiono, że z uwagi na nieważność z mocy art. 9 ustawy antykorupcyjnej wyboru do rady nadzorczej banku, nie można uznać, że Wójt był członkiem rady nadzorczej banku, a więc że naruszył zakaz formułowany przez ustawę antykorupcyjną. W tym zakresie organ stwierdził, iż nieważność z mocy prawa wyboru nie może być podstawą uznania, iż nie doszło do naruszenia przez wójta A. P. zakazu wyrażonego w art. 4 ustawy antykorupcyjnej, bowiem pomimo formalnej nieważności wyboru do rady nadzorczej wójt faktycznie sprawował funkcję członka rady nadzorczej i pobierał z tego tytułu wynagrodzenie. Uwzględnienie stanowiska prezentowanego przez wójta gminy Cisek prowadziłoby do zakwestionowania zasadności określonych przez ustawodawcę konsekwencji w postaci wygaśnięcia mandatu wójta sprawującego funkcje wymienionych w art. 4 ustawy antykorupcyjnej, a taka interpretacja byłaby sprzeczna z zasadą racjonalnego ustawodawcy, bowiem należałoby uznać, iż ustawodawca stworzył przepis wykluczający zastosowanie określonej przez niego w tej samej ustawie sankcji. Ustawodawca zarówno w art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy antykorupcyjnej, jak również wart. 26 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 2002 r. o bezpośrednim wyborze wójta, burmistrza i prezydenta miasta (Dz. U. Nr 113 poz. 984 z późn. zm.) wyraźnie określił dwojakie skutki prawne złamania takiego zakazu. Organ wskazał, że art. 9 ustawy antykorupcyjnej określa konsekwencje dla podmiotu, w którym wójt obejmuje funkcję objętą zakazem, gdyż skład organu tego podmiotu jest niezgodny z prawem, a art. 5 określa te konsekwencje dla samego wójta w postaci wygaśnięcia jego mandatu i w związku z powyższym fakt nieważności wyboru wójta do rady nadzorczej nie ma znaczenia dla skutku w postaci wygaśnięcia mandatu wójta.

Powyższe zarządzenie zastępcze doręczone zostało Przewodniczącemu Rady Gminy Cisek w dniu 11 stycznia 2005 r., natomiast w dniu 31 stycznia 2005 r. Rada Gminy Cisek podjęła uchwałę Nr XXVI/116/2005 w sprawie wniesienia skargi na powyższe zarządzenie zastępcze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

We wniesionej skardze, pełnomocnik Rady gminy Cisek – r. pr. M. P., zarzucając naruszenie art. 4 ust. 1 pkt 3, art. 5 ust. 1 pkt 3 i art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne (Dz.U. Nr 106, poz. 679 ze zm.) oraz art. 26 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 2002r. o bezpośrednim wyborze wójta, burmistrza i prezydenta miasta (Dz.U. Nr 113, poz. 984 ze zm.), wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonego zarządzenia zastępczego w całości, zarzucając, że A. P. w dniu 15 czerwca 2002 r., a nie w dniu 15 kwietnia, jak określono w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia zastępczego, został wybrany na członka Rady Nadzorczej [...] Banku [...] w K., będąc w dacie tego wyboru był wójtem gminy Cisek, którą to funkcję sprawuje nieprzerwanie przez kolejne kadencje od 1 lipca 1992r. do chwili obecnej. Fakt członkostwa w Radzie Nadzorczej Banku oraz wysokość osiąganych tego tytułu dochodów A. P. ujawniał w oświadczeniach majątkowych za lata 2002 i 2003, składanych Wojewodzie Opolskiemu, co nie zostało zaakcentowane w zaskarżonym zrządzeniu.

Kwestionując wykładnię przepisów ustawy o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne i ustawy o bezpośrednim wyborze wójta, burmistrza i prezydenta miasta zaprezentowaną w zaskarżonym zarządzeniu, wskazał, że ratio legis ustawy antykorupcyjnej polega m.in. na wprowadzeniu zakazu łączenia funkcji wójta z funkcją członka rady nadzorczej spółdzielni. Wywodził, że ustawa ta przewiduje dwie różne, niezależne i wzajemnie wykluczające się sankcje egzekwujące powyższy zakaz i stosujące się do dwóch sytuacji: pierwszej w postaci wygaśnięcia mandatu wójta łączącego, wbrew zakazowi, funkcję wójta i członkostwo w radzie nadzorczej spółdzielni, która ma zastosowanie do sytuacji, gdy określona osoba zanim objęła funkcję wójta, wybrana została do rady nadzorczej spółdzielni, a następnie została wójtem i mimo to w dalszym ciągu pozostaje członkiem rady nadzorczej, oraz drugiej - w postaci nieważności z mocy prawa i niewpisania do właściwego rejestru wyboru wójta do rady nadzorczej spółdzielni, którą z kolei stosuje się do sytuacji, w której osoba pełniąca funkcję wójta zostaje do takiej rady nadzorczej wybrana. Stwierdził, że w przedmiotowej sprawie ma zastosowanie druga z opisanych sankcji tj. nieważność z mocy prawa wyboru A. P. do Rady Nadzorczej [...] Banku [...] w K., gdyż w chwili tego wyboru A. P. piastował funkcję wójta gminy Cisek. Wskazał, że rozumowanie powyższe, pozostaje w zgodzie z literalnym brzmieniem przepisów art. 4 ust. 1 pkt 3 i art. 9 ustawy antykorupcyjnej, nie kłóci się z zasadą racjonalnego ustawodawcy i nie musi odwoływać się do tezy, że wynikająca z art. 9 tej ustawy nieważność z mocy prawa wyboru wójta do rady nadzorczej spółdzielni nie ma charakteru erga omnes lecz dotyczy tylko samej spółdzielni.

W odpowiedzi na skargę organ wnosił o oddalenie skargi, podnosząc dodatkowo, że stanowisko prezentowane w skardze nie uwzględnia faktu, iż w ustawie antykorupcyjnej i w ustawie z dnia 20 czerwca 2002 r. o bezpośrednim wyborze wójta, burmistrza i prezydenta miasta ustalono odrębny tryb postępowania organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego, w szczególności różne terminy dla stwierdzania nieważności mandatu w zależności od tego czy osoby sprawujące urząd wójta pełniły funkcje objęte zakazem przed wyborem na ten urząd, czy naruszyły zakaz w trakcie pełnienia mandatu. W pierwszym przypadku ustawa daje termin do zrezygnowania, a w razie niezłożenia rezygnacji rada gminy stwierdza wygaśnięcie mandatu, natomiast w drugim przypadku nie ma terminu do zrezygnowania z działalności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269), kontrola działalności administracji publicznej przez sąd administracyjny sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z zasady, iż sąd administracyjny ocenia, czy zaskarżony akt jest zgodny prawem, wynika konsekwencja co do tego, iż sąd ten bada prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów.

Na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Tak przeprowadzona kontrola zaskarżonego zarządzenia zastępczego wykazała, że akt ten odpowiada wymogom prawa.

W pierwszym rzędzie należy zauważyć, że art. 98a ust. 1 i 2 ustawy o samorządzie gminnym przewiduje dla wojewody upoważnienie do wydania, po powiadomieniu ministra właściwego do spraw administracji publicznej, zarządzenia zastępczego, w przypadku niepodjęcia przez organ gminy w terminie 30 dni uchwały, mimo wezwania, w zakresie wygaśnięcia mandatu wójta.

Podjęcie przez Radę Gminy uchwały z dnia 8 listopada 2004 r. uchwały Nr XXIII/101/2004 r. sprzeciwiającej się wezwaniu w wyżej wskazanym zakresie stanowi właśnie brak realizacji powyższego wezwania, przy jednoczesnym bezskutecznym upływie zakreślonego terminu. W aktach sprawy zalega ponadto pismo Wojewody Opolskiego z dnia 8 grudnia 2004 r., kierowane do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, zawierające zawiadomienie o zamiarze wydania zarządzenia zastępczego.

Przechodząc do merytorycznego rozpoznania sprawy należy podkreślić, że stan faktyczny nie był sporny miedzy stronami, nie budzi też wątpliwości Sądu w świetle zgromadzonego materiału dowodowego.

A. P. w czasie pełnienia funkcji wójta gminy Cisek został na zebraniu przedstawicieli [...] Banku [...] w K. w dniu 15 czerwca 2002 r. wybrany do Rady Nadzorczej tego Banku, co wynika z wyciągu z protokołu zebrania przedstawicieli. Pełniąc nadal funkcję wójta pozostawał członkiem Rady Nadzorczej, a postanowieniem Sądu Rejonowego w Opolu z dnia 17 sierpnia 2004 r., na podstawie wniosku złożonego w dniu 9 sierpnia 2004 r. przez pełnomocnika [...] Banku [...], został wykreślony z grona członków Rady Nadzorczej ujawnionych w Krajowym Rejestrze Sądowym.

W dalszym ciągu trzeba stwierdzić, że ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne (Dz. U. z 1997 r. Nr 106, poz. 679 ze zm.), zwana potocznie ustawą antykorupcyjną, w art. 4 pkt 3 w zw. z art. 2 pkt 6 wprowadza zakaz członkostwa w radach nadzorczych lub komisji rewizyjnych spółdzielni, z wyjątkiem rad nadzorczych spółdzielni mieszkaniowych w okresie pełnienia funkcji wójta.

W tym miejscu, powołując się na orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego, częściowo zapadłe na tle ustawy z dnia 5 czerwca 1992 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne (Dz. U. Nr 56, poz. 276 ze zm.), jednak w pełni zachowujące aktualność (por. wyrok z dnia 23 czerwca 1999 r., sygn. K 30/98 - OTK z 1999 r., cz. 5, poz. 101, uchwały z dnia 11 stycznia 1995 r., W17/94 – OTK z 1995 r., cz. 1, poz. 18 i z dnia 13 kwietnia 1994 r., W 2/94 - OTK z 1994 r., cz. 1, poz. 21) należy podkreślić, iż osoby pełniące wysokie funkcje publiczne muszą liczyć się z pewnymi ograniczeniami aktywności gospodarczej. Celem tych uregulowań nie jest bynajmniej limitowanie zarobków lecz o zapobieżenie wykorzystywaniu przez nich funkcji publicznych dla potrzeb prywatnej, szeroko pojętej działalności gospodarczej. Ratio legis zakazów z art. 4 ustawy dotyczy uniemożliwienia wykorzystywania pełnionej funkcji czy zajmowanego stanowiska do załatwiania swoich prywatnych interesów. Uregulowanie to zmierza do zapobieżenia angażowania się osób publicznych w sytuacje i uwikłania mogące poddawać w wątpliwość ich osobistą bezstronność czy uczciwość. Pewne znaczenie ma też szczególna łatwość pojawiania się konfliktu interesów, gdy poszczególne funkcje pełnione przez tę samą osobę popadają ze sobą w kolizję. Należy mieć na uwadze, że ustawa antykorupcyjną jest skierowana do określonej klasy osób, przy czym uregulowanie zawarte w art. 2 pkt 6 dotyczy wysokich funkcjonariuszy samorządu terytorialnego, gospodarujących mieniem komunalnym i wykonujących budżet gminy (art. 30 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym), podejmujących decyzje administracyjne w indywidualnych sprawach dotyczących obywateli. Wpływy tych osób są wprawdzie ograniczone terytorialnie, jednak w miarę postępującej decentralizacji władzy administracyjnej, zakres spraw należący do sfery decyzyjnej organów samorządu terytorialnego, a przede wszystkim gmin, jest coraz większy. Decyzje urzędników gminnych często wywołują bezpośrednie skutki w sferze funkcjonowania indywidualnie określonych podmiotów gospodarczych. Wyborcom łatwiej zauważyć nieuczciwe postępowanie urzędnika gminnego, niż wysokiego funkcjonariusza państwowego. Dbałość o zaufanie obywateli do władz przemawia więc za tym, by ograniczenia dotyczyły także osób pełniących funkcje w gminie.

Powracając do analizy zapisu zawartego w art. w art. 4 pkt 3 ustawy antykorupcyjnej niezbędnym jest dokonanie oceny statusu prawnego [...] Banku [...] w K., w związku z czym należy stwierdzić, iż na zasadzie art. 2 pkt. l ustawy z dnia 7 grudnia 2000 r. o funkcjonowaniu banków spółdzielczych, ich zrzeszaniu się i bankach zrzeszających (Dz. U. Nr 119, poz. 1252 ze zm.) pod pojęciem bank spółdzielczy należy rozumieć bank będący spółdzielnią, do którego mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 16 września 1982 r. Prawo spółdzielcze (Dz. U. z 1995 r. Nr 54, poz. 288 ze zm.).

W świetle powyższego spełniona jest przesłanka zakazu łączenia funkcji wójta gminy z członkostwem w Radzie Nadzorczej [...] Banku [...] w K.

Analizując dalej przepisy ustawy antykorupcyjnej stwierdzić przyjdzie, że ustawodawca przewidział sankcje za naruszenie ustawowych zakazów łączenia funkcji. Stosownie do art. 5 ust. l pkt 3 tej ustawy naruszenie zakazu przez osobę pełniącą funkcję wójta powoduje wygaśnięcie jego mandatu. Ponadto w art. 9 ustawodawca określił, iż wybór lub powołanie do władz spółki, spółdzielni lub fundacji z naruszeniem zakazów określonych w art. 4 są z mocy prawa nieważne i nie podlegają wpisaniu do właściwego rejestru.

Zagadnieniem o podstawowym znaczeniu, jakie należało rozstrzygnąć w sprawie, była kwestia wzajemnych relacji pomiędzy zapisami zawartymi w powołanych wyżej przepisach, a w szczególności ustalenie, czy zastosowanie sankcji nieważności wyboru z mocy prawa wyklucza sankcję w postaci wygaśnięcia mandatu wójta. Konsekwencją przyjęcia twierdzącej odpowiedzi na powyższe pytanie byłoby zaakceptowanie sytuacji, w której zastosowanie przepisu art. 5 ust. 1 pkt 3 byłoby wykluczone w odniesieniu wyłącznie do jednej grupy osób tj. członków władz spółek, spółdzielni lub fundacji. Nie należy zapominać, że w przepisie przepis art. 4 pkt 1-6 ustawy antykorupcyjnej ustawodawca wymienił enumeratywnie grupy osób, których dotyczy zakaz łączenia stanowisk, a poza osobami wskazanymi w art. 9 (wybranymi lub powołanymi do władz spółek, spółdzielni i fundacji) wymienione zostały także osoby zatrudnione w spółkach prawa handlowego, będące akcjonariuszami lub udziałowcami spółek oraz prowadzące działalność gospodarczą. Przyjęcie stanowiska prezentowanego w skardze prowadziłoby zatem do sytuacji, w której przekreślony byłby wskazywany wyżej cel ustawy antykorupcyjnej. Osoby wybrane do władz spółki, spółdzielni lub fundacji nie doznawałyby sankcji wynikających z art. 5 ustawy. Mając na uwadze przytaczaną już szeroką argumentację uzasadniającą ograniczenie aktywności gospodarczej osób pełniących funkcje publiczne, należy podnieść poza tym, że osoby pełniące takie funkcje powinna cechować nie tylko znajomość prawa ale również jego poszanowanie. Wybór do władz spółek, spółdzielni czy fundacji jest nierozerwalnie związany z zaakceptowaniem przez osobę wybieraną propozycji kandydowania. Tylko w razie zgody kandydata wybór do władz tych podmiotów jest możliwy. W takim razie podawana w skardze interpretacja przepisu art. 9 ustawy antykorupcyjnej prowadziłaby do sanowania z mocy prawa niewłaściwych zachowań niektórych grup osób i to bez żadnych konsekwencji prawnych.

W świetle powyższego stanowisko wyrażone w skardze nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu, podzielając argumentację wskazywaną w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia nadzorczego należy uznać, iż sankcje określone w art. 5 ustawy korupcyjnej mają zastosowanie niezależnie od sankcji wynikających z art. 9 tej ustawy. Zakresy tych przepisów są bowiem odmienne: sankcje z art. 5 odnoszą się bezpośrednio do sfery zawodowej osób, które poprzez podjęte działania naruszyły zakazy ustanowione w ustawie antykorupcyjnej, skutkując odpowiedzialnością dyscyplinarną, odwołaniem ze stanowiska, a w odniesieniu do osób pełniących funkcję wójta (burmistrza, prezydenta miasta) – wygaśnięciem mandatu, natomiast przepis art. 9 adresowany jest do spółek, spółdzielni i fundacji i dotyczy skutków prawnych czynności zdziałanych z udziałem osób, które naruszyły zakazy określone w art. 4 i 7 ustawy antykorupcyjnej, poprzez uznanie nieważności tych czynności z mocy prawa. Sankcja określona w art. 9 ma również i ten skutek, że przez zgromadzenie członków tych jednostek nie musi być podejmowana żadna uchwała w przedmiocie nieważności wyboru, a wykreślenie z rejestru następuje wyłącznie na podstawie wniosku, w którym jako podstawa prawna wskazane zostaną przepisy art. 4 lub 7 ustawy antykorupcyjnej.

Zaznaczyć jeszcze przyjdzie, że przepisy art. 2 pkt 6 i art. 5 ust. 1 pkt 3 zostały wprowadzone do ustawy antykorupcyjnej przepisem art. 76 ustawy z dnia 20 czerwca 2002 r. o bezpośrednim wyborze wójta, burmistrza i prezydenta miasta i stosownie do art. 102 tej ustawy weszły w życie z dniem 27 października 2002 r. tj. w dniu wyborów do organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego przeprowadzonych w związku z zakończeniem kadencji tych organów wybranych w dniu 11 października 1998 r.

W ustawie z dnia 20 czerwca 2002 r. o bezpośrednim wyborze wójta, burmistrza i prezydenta miasta zawarty został przepis art. 26 stanowiący, że wygaśnięcie mandatu wójta następuje wskutek naruszenia ustawowych zakazów łączenia funkcji lub prowadzenia działalności gospodarczej, określonych w odrębnych przepisach (pkt 4), przy czym wygaśnięcie mandatu stwierdza rada gminy, w drodze uchwały najpóźniej po upływie miesiąca od dnia wystąpienia przesłanek wygaśnięcia mandatu (ust. 2). W myśl art. 102 tej ustawy powyższy przepis, podobnie jak wskazywane przepisy art. 2 pkt 6 i art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy antykorupcyjnej, wszedł w życie z dniem 27 października 2002 r.

Ustawodawca, dostrzegając sytuację osób wybranych na funkcję wójta w wyniku wyborów przeprowadzonych w dniu 27 października 2002 r., które przed wyborem spełniały przesłanki określone w art. 4 ustawy antykorupcyjnej, przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o zmianie ustawy o samorządzie gminnym oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U.Nr 214, poz. 1806), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2003 r., wprowadził obowiązek zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej, zrzeczenia się funkcji albo zbycia akcji lub udziałów, w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie tej ustawy, zatem termin określony w tym przepisie upłynął w dniu w dniu 31 marca 2003 r. Na zasadzie art. 9 ust. 2 tej ustawy organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego został zobligowany do stwierdzenia wygaśnięcie mandatu wójta najpóźniej po upływie miesiąca od dnia upływu terminu zakreślonego w ust. 1. W związku z tym termin do podjęcia uchwały upłynął w dniu 30 kwietnia 2003 r.

W świetle powyższego w przedmiotowej sprawie organ prawidłowo uznał, że wybór A. P. do Rady Nadzorczej [...] Banku [...] w K. powodował z mocy prawa wygaśnięcie jego mandatu. Skoro na zasadzie art. 9 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o zmianie ustawy o samorządzie gminnym oraz o zmianie niektórych innych ustaw A. P. do dnia 31 marca 2003 r. nie wykonał obowiązku zrzeczenia się funkcji członka Rady Nadzorczej [...] Banku [...] w K., a Rada Gminy Cisek do dnia 30 kwietnia 2003 r. nie podjęła uchwały o stwierdzeniu wygaśnięcia mandatu stosownie do art. 9 ust 2 tej ustawy, zasadnie wszczęte zostało postępowanie zakończone wydaniem zaskarżonego zarządzenia zastępczego.

Z tych wszystkich względów Sąd, nie dopatrując się naruszenia prawa materialnego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy oraz procedury administracyjnej, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł, jak w sentencji.