Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 708/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2010-12-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6164 Wspólnoty gruntowe
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono dopuszczenia strony do udziału w postępowaniu sądowym
Powołane przepisy: article: art. 33 par.  2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 138 par. 1 pkt 3, art. 105
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Miziołek (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Teresa Kobylecka, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Monika Zielińska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 grudnia 2010 roku sprawy ze skargi W.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego p o s t a n a w i a: odmówić M.K.i A.W. dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowym na prawach strony.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Starosta J., na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 29 czerwca 1963r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych (Dz.U. z 1963r. Nr 28, poz. 169 ze zm.) ustalił, że:

1. nieruchomość położona we wsi C. oznaczona w ewidencji gruntów, obręb 14 K., gmina S. jako działki nr 30, 302, 318 i 323 o łącznej powierzchni 2,9600 ha - stanowi wspólnotę gruntową mieszkańców wsi C.,

2. nieruchomość położona we wsi C., oznaczona w ewidencji gruntów, obręb 14 K., gmina S. jako działki nr 310 i 317 o łącznej pow. 0,7000 ha - stanowi mienie gminne.

Decyzją z dnia 8 września 2010r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach, po rozpoznaniu odwołania W.W. od w/w decyzji na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 w zw. z art. 105 kpa - umorzyło postępowanie odwoławcze. W uzasadnieniu wskazano na brak podstaw do uznania W.W. za stronę prowadzonego postępowania.

Skargę na decyzję organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniósł W.W.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

W dniu 20 grudnia 2010r. M.K. wniósł o dopuszczenie go do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym w charakterze uczestnika. Swój interes prawny wnioskodawca wywiódł z tego, że po śmierci swojego ojca – L.K. w dniu 20 maja 2010r. – jako ustawowy spadkobierca gospodarstwa rolnego położonego we wsi C. nabył prawo do udziału we wspólnocie gruntowej, spełniając ustawowe przesłanki określone w art. 6 § 1 ustawy z dnia 29 czerwca 1963r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych (Dz. U. nr 28, poz. 169 ze zm.), zwanej dalej ustawą.

W dniu 21 grudnia 2010r. A.W. wniosła o dopuszczenie jej do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym w charakterze uczestnika, wskazując że brała udział w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez organ I instancji, gdyż o decyzji kończącej postępowanie była poinformowana przez organ w trybie art. 8 § 6 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych. Ponadto, jako osoba spełniająca ustawowe przesłanki określone w art. 6 § 1 ustawy,

Sygn. akt II SA/Ke 708/10

uprawniające ją do udziału we wspólnocie gruntowej, jest zainteresowana właściwym tokiem postępowania administracyjnego, które dotyczy jej interesu prawnego.

Na rozprawie przed tut. Sądem w dniu 22 grudnia 2010r. pełnomocnik organu pozostawił w/w wnioski do uznania Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., udział w charakterze uczestnika postępowania może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego.

Jak wynika z treści powyższego przepisu okolicznością warunkującą przymiot uczestnika postępowania sądowoadministracyjnego jest fakt posiadania interesu prawnego. Stwierdzenie istnienia takiego interesu ma miejsce, gdy wynika to z przepisu prawa materialnego, jak również przepisu prawa procesowego. Uprawnienie do występowania w postępowaniu sądowym w charakterze strony uzależnione jest wobec tego od wykazania związku między chronionym przez przepisy prawa interesem prawnym a aktem organu administracji publicznej (por. postanowienie NSA z dnia 25 czerwca 2008r., sygn. akt: II OZ 655/08, niepubl.). Jednocześnie o tym, czy wnioskodawca ubiegający się o udział w postępowaniu sądowo- administracyjnym ma interes prawny w danej sprawie, decyduje norma prawa materialnego, na której oparto zaskarżony akt administracyjny, a nie interes faktyczny (por. wyrok NSA z dnia 15 kwietnia 1993r., sygn. akt: I SA 1719/92, OSP 1994, z. 10, poz. 199 z aprobującą glosą P. Kucharskiego).

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że wnioskodawcy nie spełniają przesłanki określonej w art. 33 § 2 ustawy p.p.s.a. O tym bowiem, czy i kto posiada w danej sprawie interes prawny można orzec wyłącznie na podstawie analizy właściwych norm materialnoprawnych.

Na wstępie należy podkreślić, że przedmiotem kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu jest decyzja o umorzeniu postępowania odwoławczego,

Sygn. akt II SA/Ke 708/10

zainicjowanego odwołaniem W.W., a nie jest decyzja ustalająca, że nieruchomość położona we wsi C. oznaczona w ewidencji gruntów, obręb 14

K., gmina S. jako działki nr 30, 302, 318 i 323 stanowi wspólnotę gruntową mieszkańców wsi C., a nieruchomość oznaczona jako działki nr 310 i 317 stanowi mienie gminne.

Badając zatem legalność decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Sąd zbada, czy organ ten, umarzając postępowanie odwoławcze, nie naruszył zastosowanych przez siebie przepisów art. 138 § 1 pkt 3 w zw. z art. 105 kpa.

W związku z tym należy stwierdzić, że w tym postępowaniu ani M.K. materialnego, z którego ten interes prawny wynika. Okoliczności wskazane przez M.K. i A.W. we wnioskach nie uzasadniają wystąpienie interesu prawnego w niniejszej sprawie, a jedynie mogą świadczyć o ich interesie faktycznym.

Interes prawny jest kategorią normatywną, mającą swe źródło w przepisach regulujących sposób załatwienia sprawy i stanowiących podstawę prawną jej rozstrzygnięcia, a zarazem ściśle związaną z przedmiotem prowadzonego postępowania (por. wyrok NSA z dnia 15 kwietnia 1993r., sygn. akt I SA 1719/92, OSP 1994, z. 10, poz. 199 z aprobującą glosą P. Kucharskiego). Natomiast interes faktyczny nie tworzy legitymacji procesowej (por. wyrok NSA z dnia 30 listopada 1993r., sygn. akt II SA 1783/93).

W konkluzji stwierdzić zatem należy, że wnioskodawcy nie wykazali posiadania interesu prawnego w rozstrzygnięciu niniejszego postępowania sądowo- administracyjnego.

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia – na podstawie art. 33 § 2 ustawy p.p.s.a.