Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1735/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-02-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i § 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. Sp. z o.o. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. Sp. z o.o. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia administracyjnej kary pieniężnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Skarżąca E. Sp. z o.o., dalej zwana "Spółką" dnia 20 sierpnia 2010 r. (data stempla pocztowego) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2010 r. w przedmiocie ustalenia administracyjnej kary pieniężnej w wysokości 10.000,00 zł z tytułu nieprzekazania w terminie do dnia 31 marca 2010 r. sprawozdania zawierającego dane do tworzenia Krajowego Rejestru Uwalniania i Transferu Zanieczyszczeń dla zakładu zlokalizowanego w K. przy ul. [...].

W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, iż nałożona kara finansowa rodzi realne zagrożenie powstania trudnych do odwrócenia skutków, to jest w szczególności do bezpośredniego zaburzenia płynności finansowej Spółki, która to w obecnej chwili jest w stanie upadłości z możliwością zawarcia układu i nie posiada jakichkolwiek środków finansowych, które pozwalałyby na uiszczenie kary.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

Jednakże art. 61 § 3 ppsa stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 ppsa, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Argumentacja wniosku o wstrzymanie musi być odpowiednia - tzn. w sposób przekonujący pokazywać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji, a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 ppsa.

Sąd w przypadku braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie może działać w tym zakresie za stronę. To na stronie ciąży obowiązek wykazania, iż zaskarżona decyzja w razie wykonania mogłoby narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgromadzona dokumentacja sprawy może posłużyć natomiast jedynie weryfikacji twierdzeń strony pod kątem spełnienia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 ppsa (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 766/08, Lex nr 493672).

Wniosek Spółki co prawda zawiera uzasadnienie, jednakże podniesione w nim argumenty nie pozwalają uznać, że wykonanie zaskarżonej decyzji naraża Skarżącą na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stwierdzić należy, że Skarżąca z samego faktu bycia w stanie upadłości układowej wywodzi skutek, iż uiszczenie administracyjnej kary pieniężnej spowoduje bezpośrednie zaburzenie płynności finansowej Spółki. Jednakże powołanie się we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji wyłącznie na fakt wszczęcia postępowania upadłościowego nie może skutecznie uzasadniać tegoż wniosku. Strona musi przedstawić bowiem konkretne, trudne do odwrócenia skutki które nastąpiłyby w wyniku realizacji decyzji bądź uprawdopodobnić niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody (i to w rozmiarze znacznym) jako rezultatu wykonania aktu. Natomiast wniosek Spółki takich okoliczności nie zawiera. Spółka nie wskazała bowiem żadnych okoliczności uprawdopodobniających, iż brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wpłynąłby znacząco na sytuację Skarżącej, np. poprzez zakłócenie procedowania w przedmiocie przyjęcia bądź realizacji układu (mając na względzie, że zarówno z uzasadnienia wniosku jak i akt sprawy nie wynika, czy wierzyciele będącej w upadłości układowej Spółki zawarli układ, ewentualnie na jakim etapie jest procedowanie w sprawie jego przyjęcia). Brak jest wiadomości czy nałożona kara administracyjna została zgłoszona jako wierzytelność (została ujęta na liście wierzytelności) czy będzie objęta układem ewentualnie czy byłaby zaspokajana w toku postępowania upadłościowego czy po jego zakończeniu.

Obawy Spółki, że wykonanie decyzji rodzi niebezpieczeństwo utraty płynności finansowej nie zostały niczym uzasadnione. Z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy (w szczególności z formularza złożonego w celu przyznania prawa pomocy) wynika, iż Spółka dysponuje środkami finansowymi (wg stanu na dzień 22 października 2010 r. była to kwota 11.080,00 zł). Niewątpliwie posiadane środki finansowe na dzień rozpoznawania wniosku o wstrzymanie uległy zmianie. Mając na względzie fakt prowadzenia w dalszym ciągu przez Spółkę działalności gospodarczej oraz rozmiar i zakres tej działalności (a więc i możliwości finansowe) nie można wykluczyć, że kwota ta uległa zwiększeniu (kapitał zakładowy Spółki wynosi 508.800,00 zł, wartość środków trwałych wg bilansu za ostatni rok obrotowy określono na 7.335.501,98 zł, wartość zysku wg bilansu wyniosła za ostatni rok obrotowy 2.160.300,62 zł). Przy czym niewątpliwym jest, że dane te w sposób oczywisty przeczą oświadczeniu zawartemu w uzasadnieniu wniosku, iż Spółka nie posiada jakichkolwiek środków finansowych, które pozwalałyby na uiszczenie kary. Zauważyć należy, że Spółka nie wskazała na co przeznaczane są dostępne środki finansowe, jakie są planowane przychody i wydatki i jak wykonanie nałożonej kary administracyjnej wpłynęłoby na bieżącą sytuację finansową Spółki.

Podsumowując stwierdzić należy, iż Spółka nie uprawdopodobniła, iż uiszczenie wskazanej kwoty może spowodować wystąpienie zagrożeń o których mowa w art. 61 § 3 ppsa, zatem brak jest podstaw aby uczynić zadość złożonemu przez stronę żądaniu wstrzymania zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji.

Pamiętać należy, że zmniejszenie ilości posiadanych środków finansowych samo w sobie nie stanowi znacznej szkody, o której mowa w art. 61 § 3 ppsa. Dopiero dalsze wyjaśnienia Spółki, w jaki sposób konieczność zapłaty 20.000 zł (w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 1734/10 została zaskarżona decyzja ustalająca dla Spółki administracyjną karę pieniężną również w wysokości 10.000 zł) sprowadziłoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki, mogłyby ewentualnie uzasadnić zastosowanie powołanego przepisu. Takich wyjaśnień Spółka jednak nie złożyła. Natomiast z samego charakteru świadczenia majątkowego wynika, iż jego spełnienie jest całkowicie odwracalne, nie zachodzi zatem także druga z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji.

W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.