Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 360/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-08-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6199 Inne o symbolu podstawowym 619
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: par. 4 ust. 3 pkt 5
journal: Dz.U. 2010 nr 196 poz 1298
law: Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 października 2010 r. w sprawie dodatku wyrównawczego dla  żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach sędziów sądów wojskowych oraz asesorów i prokuratorów  wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury
article: art. 80 ust. 2 i  art. 80 ust. 4
journal: Dz.U. 2010 nr 90 poz 593
law: Ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędziowie WSA Andrzej Kołodziej, Adam Lipiński (spr.), Protokolant specjalista Elwira Sipak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 sierpnia 2015 r. sprawy ze skargi K. C. na decyzję Zastępcy Prokuratora Generalnego Naczelnego Prokuratora Wojskowego z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości uposażenia – oddala skargę w całości –


UZASADNIENIE

Zastępca Prokuratora Generalnego Naczelnego Prokuratora Wojskowego decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 104 § 1 i art. 127 § 2 Kpa oraz art. 17 ust. 21 i art. 17a ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (Dz. U. z 2011 r., Nr 270, poz. 1599 ze zm.) utrzymał w mocy decyzję Wojskowego Prokuratora Okręgowego w [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. w sprawie ustalenia wysokości uposażenia [...] K. C. - prokuratorowi Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...].

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał co następuje.

Decyzją administracyjną z dnia [...] grudnia 2014 r. Wojskowy Prokurator Okręgowy w [...] - na podstawie art. 104 Kpa, art. 80 ust. 2 i art. 104 ust. 1 w zw. z art. 80 ust. 4 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1414) oraz § 4 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 października 2010 r. w sprawie dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach sędziów sądów wojskowych oraz asesorów i prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury. (Dz. U. Nr 196, poz. 1298 ze zm.) - przyznał [...] K. C. dodatek wyrównawczy w kwocie 5 .207,92 zł.

Wojskowy Prokurator Okręgowy w [...] wskazał, iż [...] K. C. pełni zawodową służbę wojskową na stanowisku prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...], zaszeregowanym do stopnia etatowego [...] i grupy uposażenia U:15.

Stosownie do uregulowań zawartych w art. 116 ust. 4 ustawy o prokuraturze, art. 78 ust. 1 oraz art. 80 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, § 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 kwietnia 2014 r. w sprawie określenia grup uposażenia (Dz. U. z 2014 r., poz. 617) oraz § 2 i załącznika do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 maja 2004 r. w sprawie stawek uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 2006 r. Nr 59, poz. 423 ze zm.), miesięczna kwota uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym należna K. C. z racji zajmowanego stanowiska służbowego wynosi 6.012 zł.

Ponieważ łączna kwota wynagrodzenia przysługującego na równorzędnym stanowisku w powszechnej jednostce organizacyjnej prokuratury, zgodnie z art. 62 ust. 1, 1a, 1eb, 1ed i 1g ustawy o prokuraturze, § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 2 kwietnia 2010 r. w sprawie wynagrodzenia zasadniczego prokuratorów oraz wysokości dodatków przysługujących prokuratorom oraz § 4 ust. 2 i 4 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 października 2010 r. w sprawie dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach sędziów sądów wojskowych oraz asesorów i prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz. U. Nr 196, poz. 1298 ze zm.) wynosi 11 219,92 zł., to zainteresowanemu, stosownie do uregulowań zawartych w art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz § 2 pkt 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 października 2010 r. w sprawie dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach sędziów sądów wojskowych oraz asesorów i prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, przysługuje dodatek wyrównawczy 5 207,92 zł., stanowiący różnicę pomiędzy kwotami: wynagrodzenia - 11 219,92 zł., a należnym uposażeniem na zajmowanym stanowisku służbowym - 6 012 zł.

W odwołaniu K. C. podniósł, że od 1 stycznia 2010 r. pełnił służbę na stanowisku prokuratora Wydziału [...] Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...], które było równorzędne ze stanowiskiem prokuratora prokuratury apelacyjnej. Wywodził, iż, decyzją Wojskowego Prokuratora Okręgowego w [...] z dnia [...] grudnia 2009 r., na zasadzie art. 62 ust. 1, 1a, 1bg, 1g i 1h ustawy o prokuraturze oraz § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 sierpnia 2009 r. w sprawie wynagrodzenia zasadniczego prokuratorów oraz wysokości dodatków funkcyjnych przysługujących prokuratorom, zostało mu przyznane wynagrodzenie zasadnicze w stawce siódmej, tj. w wysokości odpowiadającej najniższej stawce wynagrodzenia prokuratora prokuratury apelacyjnej. Następnie decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. Ministra Obrony Narodowej, K. C. został zwolniony ze stanowiska prokuratora w komórce organizacyjnej właściwej w sprawach [...] i z dniem [...] kwietnia 2013 r. wyznaczony na stanowisko prokuratora Wydziału [...] wskazanej wyżej prokuratury. Stanowisko to objął w dniu [...] sierpnia 2013 r. Zatem Wojskowy Prokurator Okręgowy w [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r. obniżył wysokość wynagrodzenia zasadniczego prokuratora, ze stawki siódmej do stawki piątej.

Organ drugiej instancji nie podzielił zasadności odwołania.

Zgodnie z art. 116 ust. 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze, uposażenie prokuratorów i asesorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, będących oficerami, określają przepisy o uposażeniu żołnierzy. Uposażenie to jest równe wynagrodzeniu prokuratorów oraz asesorów w równorzędnych powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury (art. 116 ust. 5 ustawy o prokuraturze). Ponadto na podstawie art. 116 ust. 6 ustawy o prokuraturze, Rada Ministrów wydała rozporządzenie z dnia 3 lipca 2012 r. w sprawie ustalenia szczegółowego wykazu stanowisk i funkcji prokuratorów i asesorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury równorzędnych pod względem wynagrodzenia i uposażenia ze stanowiskami i funkcjami prokuratorów i asesorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz. U. z 2012 r., poz. 825) - które uchyliło rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 23 marca 2010 r. (Dz. U. Nr 49, poz. 288).

Przepisy o uposażeniu żołnierzy zawarte są w szczególności w Rozdziale 5 - Uposażenie i inne należności pieniężne żołnierzy zawodowych - ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, art. 80 ust. 2 powołanej ustawy stanowią, iż w przypadku, gdy miesięczne uposażenie żołnierza zawodowego pełniącego zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym sędziego sądu wojskowego albo asesora lub prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury jest niższe od miesięcznego wynagrodzenia przysługującego na równorzędnym stanowisku sędziego sądu powszechnego albo asesora lub prokuratora powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury, żołnierzowi przysługuje dodatek wyrównawczy w wysokości różnicy między tym wynagrodzeniem a uposażeniem należnym na zajmowanym stanowisku. Ponadto na podstawie art. 80 ust. 7 tejże ustawy Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej wydał rozporządzenie z dnia 11 października 2010 r. w sprawie dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach sędziów sądów wojskowych oraz asesorów i prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury. Stosownie do § 4 rozporządzenia Prezydenta RP przy ustalaniu uprawnień do dodatku uwzględnia się miesięczną kwotę uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnego żołnierzowi zawodowemu na stanowisku wojskowym, oraz kwotę wynagrodzenia miesięcznego, jakie przysługiwałoby na równorzędnym stanowisku cywilnym (ust.1). Wysokość porównywanego wynagrodzenia ustala się, przyjmując wynagrodzenie zasadnicze, dodatek funkcyjny, dodatek za długoletnią pracę oraz dodatek specjalny, których zasady wypłacania i wysokość określają odpowiednio przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2013 r., poz. 427 ze zm.) i ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (ust. 2).

W odniesieniu do prokuratorów powszechnych, poza przepisami ustawy

o prokuraturze, obowiązujące jest w tym względzie rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 2 kwietnia 2010 r. w sprawie wynagrodzenia zasadniczego prokuratorów oraz wysokości dodatków funkcyjnych przysługujących prokuratorom (Dz. U. Nr 56, poz.339).

Minister Sprawiedliwości - Prokurator Generalny z dniem [...] stycznia 2010 r., na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze powołał K. C. na stanowisko prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej. Na mocy decyzji z dnia [...] grudnia 2009 r. Ministra Obrony Narodowej K. C. został zwolniony z zajmowanego stanowiska prokuratora Wojskowej Prokuratury Garnizonowej w [...] i z dniem [...] stycznia 2010 r. wyznaczony na stanowisko służbowe prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...] w Wydziale [...]. Stanowisko to było zaszeregowane do stopnia etatowego majora i grupy uposażenia U: 14C. Jednocześnie z dniem objęcia obowiązków na tym stanowisku wymieniony został mianowany na stopień wojskowy [...].

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. Ministra Obrony Narodowej, K. C. został zwolniony ze stanowiska prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...] w Wydziale [...] i wyznaczony na stanowisko służbowe prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...] w Wydziale [...] zaszeregowane do stopnia etatowego podpułkownika i grupy uposażenia U: 15. Jednocześnie z dniem objęcia obowiązków na tym stanowisku służbowym został mianowany na stopień wojskowy [...]. Jak wspomniano wcześniej stanowisko to wymieniony objął w dniu [...] sierpnia 2013 r.

Od dnia [...] stycznia 2010 r. tj. dnia powołania przez Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego na stanowisko prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej do chwili obecnej, [...] K. C. zajmuje rzeczone stanowisko prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej.

Wymieniony nigdy nie został powołany przez Prokuratora Generalnego na stanowisko równorzędne stanowisku prokuratora prokuratury apelacyjnej, ponieważ odpowiedniki prokuratur apelacyjnych nie funkcjonują w strukturze wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury. Zgodnie z art. 116 ust. 2 ustawy o prokuraturze, stanowiskami równorzędnymi prokuratorów w powszechnych i wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury są odpowiednio stanowiska w:

1) Prokuraturze Generalnej i Naczelnej Prokuraturze Wojskowej;

2) prokuraturze okręgowej i wojskowej prokuraturze okręgowej;

3) prokuraturze rejonowej i wojskowej prokuraturze garnizonowej.

Z dniem zniesienia wydziałów ds. przestępczości zorganizowanej, przepis rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 lipca 2012 r. w sprawie ustalenia szczegółowego wykazu stanowisk i funkcji prokuratorów i asesorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury równorzędnych pod względem wynagrodzenia i uposażenia ze stanowiskami i funkcjami prokuratorów i asesorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury, dotyczący prokuratorów wojskowych prokuratur okręgowych w komórce organizacyjnej właściwej w sprawach przestępczości zorganizowanej - stał się przepisem martwym.

Analizując argumentację przytoczoną przez K. C. należy stwierdzić, iż stosowna decyzja Wojskowego Prokuratora Okręgowego w [...] formalnie nie była decyzją o przyznaniu wymienionemu oficerowi wynagrodzenia zasadniczego w stawce siódmej, tj. w wysokości odpowiadającej najniższej stawce wynagrodzenia prokuratora prokuratury apelacyjnej, wraz z dodatkiem za długoletnią pracę, lecz decyzją o ustaleniu uposażenia (wojskowego) wymienionemu oficerowi, wydaną na podstawie art. 104 ust. 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Uposażenie wojskowe składa się ze zgoła innych składników, aniżeli wynagrodzenie prokuratora prokuratury powszechnej. Równość kwoty uposażenia wojskowego z wynagrodzeniem cywilnym prokuratora reguluje dodatek wyrównawczy, o czym wspomniano wcześniej.

W tej sytuacji nie można mówić, że K. C. nabył jakiekolwiek prawo do wynagrodzenia. W okresie pełnienia zawodowej służby wojskowej wymieniony posiada jako oficer wyłącznie prawo do uposażenia wojskowego. Wysokość tego uposażenia jest zmienna, na co ma wpływ również dodatek wyrównawczy. Wysokość tego dodatku jest zależna w każdym czasie od porównywanego wynagrodzenia prokuratora prokuratury powszechnej. Jeżeli zatem [...] K. C. na mocy stosownej decyzji kadrowej przestał pełnić służbę prokuratorską w komórce organizacyjnej właściwej w sprawach [...], tj. wydziale [...] wojskowej prokuratury okręgowej, to tym samym odpadła podstawa prawna do ustalenia, że dla ustalenia wysokości dodatku wyrównawczego, równorzędnym stanowiskiem dla wymienionego prokuratora jest stanowisko prokuratora prokuratury apelacyjnej.

Nie ma racji K. C. twierdząc, że "raz przyznane wynagrodzenie w określonej stawce nie może być obniżone do stawki niższej". Jak wspomniano wcześniej, wymieniony oficer nigdy nie miał ustalonej stawki wynagrodzenia, gdyż w ogóle nie było to możliwe. Przepisy ustawy o prokuraturze, w szczególności dotyczące zasad wynagradzania prokuratorów powszechnych, bezpośrednio nie dotyczą prokuratorów wojskowych będących oficerami. Dlatego też nie znajduje zastosowania, w odniesieniu do tej grupy prokuratorów wojskowych (będących oficerami), norma wyrażona w art. 62 ust. 1ea tej ustawy, na którą powołuje się [...] K. C. Zwrócić bowiem należy uwagę, że z treści art. 62 ust. 3 ustawy o prokuraturze, jednoznacznie wynika, że przepisy art. 62 ust. 1 - 2 tej ustawy stosuje się do prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, niebędących oficerami. Tym samym a contrario przesądza to o braku stosowania tych przepisów, a więc i art. 62 ust. 1ea ustawy o prokuraturze, względem prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, będących oficerami - w tym [...] K. C.

Przepisy ustawy o prokuraturze, dotyczące zasad wynagradzania prokuratorów powszechnych mają zastosowanie w odniesieniu do prokuratorów wojskowych, będących oficerami, tylko w sposób pośredni, w sytuacji ustalania porównywanego wynagrodzenia i uposażenia wojskowego, o czym była mowa wcześniej. W żadnym przypadku przepisy ustawy o prokuraturze nie mogą stanowić dla prokuratorów wojskowych będących oficerami, samodzielnej podstawy roszczeń w zakresie uposażenia wojskowego, gdyż względem wymienionych stosuje się właściwe przepisy uposażeniowe ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.

Konieczność wydania decyzji Wojskowego Prokuratora Okręgowego w [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. wynika wyłącznie z faktu, że zmieniła się podstawa ustalenia wynagrodzenia zasadniczego równorzędnego stanowiska w powszechnej jednostce organizacyjnej prokuratury. Stanowi je obecnie - zgodnie z art. 61 a ust. 1 ustawy o prokuraturze - przeciętne wynagrodzenie w drugim kwartale 2014 r., ogłoszone aktualnie w komunikacie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego (M.P. z 2014 r., poz. 682), które wynosi 3.739,97 zł.

K. C. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję Zastępcy Prokuratora Generalnego Naczelnego Prokuratora Wojskowego z dnia [...] stycznia 2015 r., zarzucając jej naruszenie:

- przepisów prawa materialnego, mające wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 116 ust. 1 i 4 ustawy o prokuraturze w zw. z art. 62 ust. 1 tej ustawy i w zw. z art. 79 i art. 80 ust. 7 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych i w zw. z § 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach sędziów sądów wojskowych oraz asesorów i prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury;

- przepisów prawa materialnego, mające wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 62 a ust. 1 ustawy o prokuraturze w zw. z art. 71 § 3 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych, w zw. z art. 180 ust. 5 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r.

Wskazując na powyższe zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu skargi oraz w piśmie procesowym z dnia 21 sierpnia 2015 r. (zwanym uzupełnieniem skargi) podtrzymał w całości argumentację zawartą w odwołaniu.

Następnie argumentował, iż przepisy art. 62 a ust. 1 ustawy o prokuraturze w zw. z art. 71 § 3 ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych i w zw. z art. 180 ust. 5 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej gwarantują ochronę wysokości wynagrodzenia prokuratorów w sytuacji zmiany ustroju prokuratury, jakim niewątpliwie była likwidacja pionu ds. [...] w strukturze wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, tj. likwidacja Oddziału ds. [...] w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej oraz Wydziałów ds. [...] w [...] i [...]. Zgodnie z przytoczonymi przepisami, w sytuacji zmiany ustroju prokuratury, wolno prokuratora przenieść na równorzędne stanowisko do innej prokuratury lub w stan spoczynku z zachowaniem pełnego wynagrodzenia, tj. wynagrodzenia przysługującego mu na stanowisku prokuratora Wydziału ds. [...] Wojskowej Prokuratury Okręgowej. W obu przypadkach, czy to przeniesienia do innej prokuratury (na inne stanowisko), czy też przeniesienia w stan spoczynku prokurator ma zagwarantowane prawo do zachowania pełnego wynagrodzenia otrzymywanego na stanowisku, które uległo zlikwidowaniu.

W jego ocenie, likwidacja całego pionu ds. [...] w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury była zmianą ustroju prokuratury. Likwidacja ta doprowadziła do zmiany organizacji poszczególnych elementów Naczelnej Prokuratury Wojskowej oraz Wojskowych Prokuratur Okręgowych w [...] i [...], ich wewnętrznej struktury oraz relacji w zakresie nadzoru. Nie ma w tym wypadku żadnego znaczenia, iż zarówno utworzenie, jak i likwidacja pionu ds. [...] nastąpiła w drodze rozporządzenia, jakim jest Regulamin wewnętrznego urzędowania wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury. O traktowaniu Wydziałów ds. [...] Wojskowych Prokuratur Okręgowych jako odpowiedników Wydziałów ds. [...] świadczy przed wszystkim to, iż uposażenie prokuratorów pełniących służbę na stanowiskach w wydziałach przestępczości zorganizowanej było równorzędne wynagrodzeniu prokuratorów prokuratury apelacyjnej. Nadto zakres zadań prokuratorów tych Wydziałów określony w Regulaminie wewnętrznego urzędowania wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury odpowiadał zakresem działań ich odpowiedników w Prokuraturach Apelacyjnych (§ 30 Regulaminu wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury).

Zastępca Prokuratora Generalnego Naczelnego Prokuratora Wojskowego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawarta w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Odnośnie poruszonej w skardze kwestii zmiany ustroju prokuratury, organ odwołał się do pisma nr [...] z dnia [...] lipca 2013 r. Prokurator Generalny, w którym wyjaśniono, że przez "zmianę ustroju sądów" w rozumieniu przepisu art. 71 § 3 ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych, który stosuje się zgodnie z art. 62a ust. 1 ustawy o prokuraturze - odpowiednio do prokuratorów przenoszonych w stan spoczynku, należy rozumieć ustawową zmianę w systemie ustroju prokuratury, a nie likwidację pionu do spraw [...] w prokuraturze, dokonywaną nie na mocy ustawy, lecz w drodze rozporządzenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Przy czym chodzi tu o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.

W myśl natomiast art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Oceniając zaskarżone rozstrzygnięcie w świetle wskazanych wyżej kryteriów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał skargę za niezasadną.

Niniejsza sprawa jest jedną z wielu podobnych sprawach rozstrzygniętych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (porównaj np. sygn. akt: II SA/Wa 938/11; II SA/Wa 1702/13; II SA/Wa 2218/13; II SA/Wa 626/14), w których prokuratorzy wojskowych prokuratur okręgowych z racji uprzedniego pełnienia służby w Wydziałach ds. [...] w wojskowych prokuraturach okręgowych i z faktu otrzymywania z pełnieniem służby w tych Wydziałach określonego dodatku, z chwilą likwidacji tych Wydziałów domagają się przyznania im uprawnień do uposażenia wg. stawek dla prokuratorów apelacyjnych. W sprawach tych skargi zostały oddalone.

Zgodnie z art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2008 r. Nr 141, poz. 892 ze zm.) - w przypadku, gdy miesięczne uposażenie żołnierza zawodowego pełniącego zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury jest niższe od miesięcznego wynagrodzenia przysługującego na równorzędnym stanowisku prokuratora powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury, żołnierzowi przysługuje dodatek wyrównawczy, w wysokości różnicy między tym wynagrodzeniem a uposażeniem należnym na zajmowanym stanowisku. Oznacza to, że przełożony, o którym mowa w art. 104 ust. 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, w przypadku spełnienia wyżej wskazanych przesłanek zobowiązany jest do wydania decyzji przyznającej żołnierzowi dodatek wyrównawczy. Natomiast, w myśl § 4 ust. 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 października 2010 r. w sprawie dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach sędziów sądów wojskowych oraz asesorów i prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz. U. Nr 19, poz. 1298) - przy ustalaniu uprawnień do dodatku uwzględnia się miesięczną kwotę uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należne żołnierzowi zawodowemu na stanowisku wojskowym, oraz kwotę wynagrodzenia miesięcznego, jaka przysługiwałaby na równorzędnym stanowisku cywilnym. Z kolei w ust. 2 tego paragrafu zarządzono, że wysokość porównywanego wynagrodzenia ustala się, przyjmując wynagrodzenie zasadnicze, dodatek funkcyjny, dodatek za długoletnią pracę oraz dodatek specjalny, których zasady wypłacania i wysokość określają przepisy ustawy o prokuraturze. Z tej regulacji prawnej wynika więc, że Minister Obrony Narodowej jako organ właściwy do ustalenia wysokości dodatku wyrównawczego jest również upoważniony do określenia wysokości poszczególnych składników porównywalnego wynagrodzenia, w tym również tych, których przepis prawa określa tylko minimalną i maksymalną wysokość.

Dokładna analiza przepisów art. 62 ust. 1 ab oraz ust. 1 eb ustawy o prokuraturze wskazuje, że prokurator nabywa prawo do stawki siódmej jedynie w dwóch przypadkach: albo poprzez wyznaczenie na stanowisko w prokuraturze apelacyjnej (gdzie stawka siódma jest stawką najniższą), albo poprzez odpowiednio długi staż w prokuraturze okręgowej - w wyniku którego po kolejnych pięcioletnich okresach pracy prokurator otrzymuje wynagrodzenie zasadnicze w stawkach od czwartej do ósmej. Dodać tu należy, iż aby osiągnąć poziom stawki siódmej, która w prokuraturze apelacyjnej jest przedostatnia pod względem wysokości (wyżej cytowane rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 2 kwietnia 2010 r. w sprawie wynagrodzenia zasadniczego prokuratorów oraz wysokości dodatków funkcyjnych przysługujących prokuratorom) - prokurator powinien przepracować na stanowisku prokuratora prokuratury okręgowej 15 lat.

Skarżący, jakkolwiek odwołuje się do powyższych przepisów, to swoje prawo do zachowania siódmej stawki wynagradzania upatruje z faktu wydanych w jego sprawie, wcześniejszej decyzji Wojskowego Prokuratora Okręgowego w [...], którymi na zasadzie art. 62 ust. 1, la i lg ustawy o prokuraturze oraz § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 sierpnia 2009 r. w sprawie wynagrodzenia zasadniczego prokuratorów oraz wysokości dodatków funkcyjnych przysługujących prokuratorom – przyznano mu wynagrodzenie zasadnicze w stawce siódmej.

Jednakże skarżący abstrahuje od okoliczności prawnej, iż powyższa stawka została przyznana nie jako stała stawka wynagrodzenia, ale stawka przysługująca nie wprost z przepisów ustawy o prokuraturze, ale z mocy stosownego rozporządzenia, w związku z wykonywanymi zadaniami przez skarżącego, w określonej komórce prokuratury okręgowej – tu Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...] w Wydziale ds. [...] i wynikającej wprost z przypisania skarżącego, będącego prokuratorem okręgowym, do tego wydziału.

Nie można zatem uznać, aby takie przypisanie skarżącemu wynagrodzenia w stawce siódmej, na mocy przepisu rozporządzenia, na czas pracy w Wydziale ds. [...] Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...], kreowało pełnienie wówczas przez niego stanowiska równorzędnego (w pojęciu hierarchicznym) ze stanowiskiem prokuratora apelacyjnego. Rozstrzygniecie to jedynie kreowało, na ten czas, otrzymywanie uposażenia w stawce siódmej.

Odwrotne rozumowanie prowadziło by do wniosku, iż nie jedynie ustawa o prokuraturze(art. 62 ust. 1 ab oraz ust. 1 eb), ale także akt niższej rangi, jakim jest rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 3 lipca 2012 r. w sprawie ustalenia szczegółowego wykazu stanowisk i funkcji prokuratorów i asesorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury równorzędnych pod względem wynagrodzenia i uposażenia ze stanowiskami i funkcjami prokuratorów i asesorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz. U. z 2012 r., poz. 825) kreują zasady nabywania statusu prokuratora apelacyjnego. Na mocy tego rozporządzenia Rady Ministrów (a także uchylonego przez nie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 marca 2010 r. - Dz. U. Nr 49, poz. 288 oraz poprzedzającego go rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 marca 2009 r. - Dz. U. Nr 56, poz. 460), prokuratorom wojskowej prokuratury okręgowej w komórce organizacyjnej właściwej w sprawach przestępczości zorganizowanej przysługiwał niejako dodatkowy bonus z tytułu pełnienia służby w tej specyficznej komórce organizacyjnej wojskowej prokuratury okręgowej, w postaci przyrównania ich uposażenia do wynagrodzenia prokuratora prokuratury apelacyjnej. Innymi słowy prokuratorzy ci nie nabywali prawa do stawki siódmej, jako najniższej w prokuraturze apelacyjnej, gdyż nie spełniali ku temu warunków ustawowych, a jedynie nabywali uprawnienie do otrzymywania wynagrodzenia prokuratora prokuratury apelacyjnej, przez okres wykonywania obowiązków w komórce organizacyjnej właściwej w sprawach przestępczości zorganizowanej. Z chwilą zakończenia wykonywania obowiązków w powołanej komórce organizacyjnej, przedmiotowe uprawnienie do zwiększonego wynagrodzenia przestało przysługiwać i dlatego zaskarżone decyzje, wydane w związku z objęciem przez skarżącego stanowiska w innym Wydziale w Wojskowej Prokuraturze Okręgowej w [...] nie mogły przyznać mu wynagrodzenia w siódmej stawce. Nabycie na podstawie powyższych przepisów prawo do otrzymywania siódmej stawki wynagrodzenia było ściśle ograniczonym uprawnieniem, przyznanym jedynie na czas pracy danego prokuratora wojskowej prokuratury okręgowej w komórce organizacyjnej, właściwej w sprawach przestępczości zorganizowanej. Zatem zwiększenie stawki wynagrodzenia było jedynie czasowe. Regulacja ta ma zatem charakter wyjątkowy, gdy te specyficzne zasady przyznawania stawki siódmej wynagrodzenia, porówna się z zasadami przyznawania innych stawek wynagradzania. Ta specyfika, leżąca u genezy przyznania skarżącemu rzeczonej stawki wynagrodzenia, wskazuje także na okresowy charakter zwiększenia stawki wynagrodzenia.

Wobec powyższego brak jest podstaw do powoływania się przez skarżącego na zasady zawarte w art. 180 ust. 5 Konstytucji RP i regulacje dotyczące praw nabytych, w tym orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego (wyrok z dnia 27 marca 2013 r. sygn. K 27/12), gdyż skarżący nie nabył stałego prawa do stawki siódmej, albowiem nigdy nie został on wyznaczony na stanowisko prokuratora prokuratury apelacyjnej ani też nie posiadał odpowiednio długiego stażu pracy w prokuraturze okręgowej, aby takie stanowisko uzyskać. Stawka ta przysługiwała mu jedynie na czas pracy Wydziale ds. [...] Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...].

Wbrew stanowisku skarżącego, jego uprawnienia do dalszego zachowania siódmej stawki wynagrodzenia nie można także wyprowadzać z treści art. 62 ust. 1ea ustawy o prokuraturze.

W niniejszej sprawie jest oczywiste, iż prokurator [...] K. C. w związku ze zniesieniem Wydziału do Spraw [...] Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...] został wyznaczony na stanowisko prokuratorskie prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...] w konkretnej komórce organizacyjnej w tej prokuraturze. Zatem w przypadku skarżącego nastąpiła tu jedynie zmiana wydziału w Wojskowej Prokuratury Okręgowej. Skarżący od 2010 r. i nadal ma niezmiennie stanowisko prokuratora okręgowego. Zmiana wydziału nie spowodowała zmiany jego statusu prokuratorskiego.

W rozumieniu przepisu art. 62 ust. 1ea ustawy o prokuraturze równorzędnym stanowiskiem dla stanowiska prokuratora apelacyjnego, będzie np. stanowisko sędziego sądu apelacyjnego, otrzymującego wynagrodzenie zasadnicze z ósmej stawki, który zrzekł się swego urzędu sędziowskiego i został powołany na stanowisko prokuratorskie prokuratora prokuratury apelacyjnej.

Skoro wyżej wskazane uregulowania ustawy o prokuraturze nie zezwalają na zachowanie na obecnie zajmowanym przez skarżącego stanowisku siódmej grupy wynagrodzenia, to powstaje pytanie czy zachowanie wynagrodzenia w tej stawce nie wynikało by z przepisu art. 79 ustawy o zawodowej służbie żołnierzy zawodowych. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie powyższy przepis nie może być stosowany w niniejszym przypadku, gdyż sytuacja skarżącego nie dotyczy wyznaczenia na stanowisko służbowe w strukturze wojskowej, ale w strukturze organów ścigania.

Przepis art. 79 odnosi się do żołnierzy wyznaczonych na stanowisko zaszeregowane do niższej grupy uposażenia, co wprost wynika z jego treści, a nie - jak twierdzi skarżący - najniższe stanowisko służbowe. Zgodnie z definicjami zawartymi w art. 6 ust. 1 pkt 5 i 6 powołanej wojskowej ustawy pragmatycznej, o tym czy stanowisko jest wyższe czy równorzędne decyduje stopień etatowy tego stanowiska, a nie grupa uposażenia. W konsekwencji o wyznaczeniu na niższe stanowisko służbowe w przypadku skarżącego (będącego podpułkownikiem) można by mówić wówczas, gdyby został wyznaczony na stanowisko zaszeregowane do stopnia etatowego majora. Cytowany przepis, używając określenia "uposażenie zasadnicze" odnosi je do tego pojęcia w rozumieniu ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, czyli uposażenia przysługującego żołnierzowi zawodowemu na zajmowanym przez niego stanowisku wojskowym (art. 78 ust. 1 powołanej ustawy). Skarżący wspomnianą wyżej decyzją kadrową Ministra Obrony Narodowej został wyznaczony na stanowisko zaszeregowane do tego samego stopnia etatowego (podpułkownika) grupy uposażenia (U:15), co poprzednio zajmowane, a więc na stanowisko równorzędne o takiej samej grupie uposażenia.

Zatem przywołanie przez skarżącego przepisu art. 79 jest w tym przypadku nieuprawnione zarówno na gruncie wojskowej ustawy pragmatycznej, jak i z uwagi na to, iż w istocie spór, co do wysokości wynagrodzenia skarżącego, nie wynika z jego stanowiska w wojsku (ta sama grupa zaszeregowania) ale przesunięcia go, w określonej sytuacji, do innego wydziału w ramach tej samej prokuratury, który to spor można rozstrzygnąć jedynie w oparciu o przepisy ustawy o prokuraturze.

Skoro [...] K. C. na mocy stosownej decyzji kadrowej przestał pełnić służbę prokuratorską w komórce organizacyjnej właściwej w sprawach [...], tj. wydziale ds. [...] wojskowej prokuratury okręgowej, to tym samym odpadła podstawa prawna do ustalenia, że dla ustalenia wysokości dodatku wyrównawczego, równorzędnym stanowiskiem dla wymienionego prokuratora jest stanowisko prokuratora prokuratury apelacyjnej.

Nie ma także racji skarżący, gdy twierdzi, iż likwidacja całego pionu ds. [...] w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury była zmianą ustroju prokuratury.

Likwidacja czy też utworzenie określonych wydziałów w danych jednostkach organizacyjnych prokuratur, czy też sądów, jest na pewno zmianą organizacyjną, jednakże nie można zmianie tej przypisać cechy zmiany ustrojowej, albowiem zmiany te nie powodują zmiany ustrojowej prokuratury.

Dla przykładu klasyczne zmiany ustrojowe na przykładzie sądownictwa to powołanie sądów pracy, likwidacja sądów dla nieletnich i powołanie sądów rodzinnych, utworzenie sądownictwa administracyjnego. Zmiany te wymagały odpowiednich ustaw albo zmiany Konstytucji. Takiego charakteru nie posiada likwidacja Oddziału ds. [...] w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej oraz Wydziałów ds. [...] w [...] i [...]. Podział danego sądu czy prokuratury na określone wydziały nie stanowi zmiany ustrojowej.

Trafnie w tej materii argumentuje Zastępca Prokuratora Generalnego Naczelnego Prokuratora Wojskowego w odpowiedzi na skargę, że przez "zmianę ustroju sądów" w rozumieniu przepisu art. 71 § 3 ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych, który stosuje się zgodnie z art. 62a ust. 1 ustawy o prokuraturze, odpowiednio do prokuratorów przenoszonych w stan spoczynku, należy rozumieć ustawową zmianę w systemie ustroju prokuratury, a nie likwidację pionu do spraw [...] w prokuraturze, dokonywaną nie na mocy ustawy, lecz w drodze rozporządzenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie dopatrzył się aby zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu pierwszej instancji została podjęta z naruszeniem prawa skutkującym jej uchylenie albo stwierdzenie nieważności i dlatego z wyżej wskazanych względów, na podstawie art. 151 i art. 132 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.