Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2969/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-05-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Sędzia WSA Mirosława Pindelska (spr.), Protokolant st. ref. Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 maja 2013 r. sprawy ze skargi W. K, P.K. i D. M. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) listopada 2012 r., znak: (...) w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie nakazu rozbiórki skargę oddala


UZASADNIENIE

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] września 2012r. znak: [...]na podstawie 149 § 3 i art. 148 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zwanej dalej kpa, po rozpatrzeniu wniosku z dnia 26 września 2011r. W. i P. K. oraz D. M. odmówił wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną z dnia [...] kwietnia 2010 roku, znak: [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, utrzymującą w mocy decyzję nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu [...] nakazującą D. M. wykonanie rozbiórki ściany maskującej, będącej ogrodzeniem od strony drogi publicznej pomiędzy budynkami przy ul. [...] w G..

Z wnioskiem o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2010r. , znak: [...] wystąpili W. i P. K. oraz D. M.. We wniosku podnieśli, iż:

1. postępowanie w sprawie ściany maskującej nie było prowadzone w stosunku do wykonawcy robót budowlanych,

2. Państwo S. nie byli właścicielami działki numer [...]i nowo powstałych działek na co wskazuje załączona kopia zaświadczenia z dnia 21 lipca 2010 roku,

3. przedmiotowa ściana maskująca została rozebrana w ramach przeprowadzonego remontu budynku, dokonanego przez wstępnych D. M. na podstawie zgłoszenia z dnia 26 lipca 2001 roku,

4. po remoncie wyżej wskazanym, Państwo Szydło przeprowadzali roboty budowlane we własnym zakresie, na tę okoliczność w miejscu ściany maskującej postawili rusztowanie,

5. następnie wstępni D. M. przystąpili do wykonania "ogrodzenia jakie otrzymała w spadku", na co skargę złożyła M. S., w wyniku czego PINB Powiatu [...] wstrzymał przedmiotowe roboty.

Przy piśmie z dnia 21 stycznia 2012 r. wnioskodawcy przedłożyli do akt sprawy ponadto - kopię umowy kupna - sprzedaży, kopię protokołu z dnia 27 lutego 2007 r.

z posiedzenia SR w [...] Wydział II Cywilny, sygn. akt II Ns [...], wezwanie z dnia 1[...] grudnia 2011 r. PINB Powiatu [...], kopię decyzji nr [...]z dnia [...]stycznia 2008 r. PINB Powiatu [...] oraz kopię wyroku z dnia 15 czerwca 2011 r. , sygn. akt II OSK1073/10 NSA.

Pismem z dnia 16 kwietnia 2012r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wezwał wnioskodawców do wskazania przesłanki, na której opierają swój wniosek o wznowienie postępowania oraz wykazania daty, w której dowiedzieli się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania.

Pismem z dnia 23 kwietnia 2012 r. wnioskodawcy udzielili odpowiedzi na powyższe wezwanie wskazując, iż wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności lub dowody, nieznane organowi, który wydał i utrzymał w mocy decyzję kończącą przedmiotowe postępowanie. Wnioskodawcy wskazali, iż organ nie uwzględnił poprzednich mapek, a granica przebiegała wzdłuż budynku nr [...].Zdaniem wnioskodawców wydzielenia działki nr [...] odbyło się bez ich zgody, natomiast do roku 2002 jej właścicielem był Skarb Państwa. Wnioskodawcy wskazali ponadto, iż wyrok z dnia 15 czerwca 2011 roku, sygn. akt II OSK 1073/10 NSA otrzymali

27 sierpnia 2011r.

Kolejnym pismem z dnia 12 czerwca 2012 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego ponownie wezwał wnioskodawców do wskazania daty, w której dowiedzieli się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, pod rygorem odmowy wznowienia postępowania.

Pismem z dnia 15 czerwca 2012 roku wnioskodawcy wskazali, iż wyrok NSA z dnia 15 czerwca 2011 roku otrzymali w dniu 27 sierpnia 2011 r. Ponadto wskazali, iż przedmiotowe postępowanie zostało oparte na fałszywych dokumentach, a sami wnioskodawcy nie brali w nim udziału.

Po rozpoznaniu ww. wniosku powołanym na wstępie postanowieniem odmówił wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną z dnia [...] kwietnia

2010 r., znak: [...].

Na wstępie uzasadnienia powołał przepis art. 145 § 1 kpa i wskazał, że przepis art. 145 § 1 i art. 145 a kpa określają przesłanki do wznowienia postępowania. Organ podkreślił, że wszczęcie postępowania uzależnione jest od wystąpienia dwóch przesłanek. Pierwszą jest załatwienie sprawy decyzją ostateczną, natomiast drugą jest wystąpienie co najmniej jednej z wyczerpująco wymienionych w art. 145 § 1 oraz art. 145a kpa wad decyzji administracyjnych lub postanowień. Zaznaczył także, że zgodnie z art. 148 § 1 kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.

Organ podał, że w niniejszej sprawie z akt sprawy wynika, że o każdej z przesłanek, na których opierają wniosek o wznowienie postępowania, wnioskodawcy dowiedzieli się wcześniej niż w okresie 30 dni przed złożeniem wniosku z dnia 4 października 2011 r. (data nadania w placówce Poczty Polskiej 30 września 2011r.).

Następnie organ wojewódzki wyjaśnił, że wszystkie podnoszone przez wnioskodawców przesłanki wznowienia były przedmiotem merytorycznego rozpoznania podczas przeprowadzonego postępowania zakończonego decyzją [...] kwietnia 2010 roku, znak: [...], [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Zarówno kwestia własności, a co za tym idzie odpowiedzialności za stan samowoli budowlanej muru maskującego, jak i własności działki przy ul. [...] oraz charakteru wykonanych robót budowlanych przy budowie przedmiotowego muru były przedmiotem przeprowadzonego postępowania z udziałem wnioskodawców. Organ wojewódzki stwierdził, że w przedmiotowym wniosku o wznowienie postępowania wnioskodawcy nie przedłożyli żadnych nowych informacji, które wskazywałyby na zaistnienie nowych okoliczności w sprawie, które nie były znane organowi.

Odnosząc się zaś do załączonego wyroku NSA z dnia 15 czerwca 2011 r., sygn. akt II OSK1073/10, organ pierwszej instancji wyjaśnił, iż zgodnie z oświadczeniem, wnioskodawcy, zapoznali się z jego treścią w dniu 27 sierpnia 2011 roku, natomiast wniosek o wznowienie postępowania złożyli 30 września 2011 r., a więc po upływie miesięcznego terminu. Nadto organ wojewódzki podkreślił, że dwukrotnie wzywał wnioskodawców do wskazania daty, w której dowiedzieli się o wszystkich podnoszonych przez siebie przesłankach wznowieniowych. W odpowiedzi na wezwanie wskazali wyłącznie datę 27 sierpnia 2011 roku, jako datę w której dowiedzieli się o wyżej wskazanym wyroku.

Zażalenie na ww. postanowienie wnieśli D. M. i W. i P. K..

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu ww. zażalenia postanowieniem z dnia [...] listopada 2012 r., znak: [...]na podstawie art. 138 § 2 kpa uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

Analizując zaskarżone postanowienie organu wojewódzkiego, organ odwoławczy stwierdził, że wydane ono zostało z naruszeniem prawa procesowego polegającym na nieprzeprowadzeniu przez organ pierwszej instancji postępowania wyjaśniającego, którego ustalenia mają istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie.

W pierwszej kolejności organ drugiej instancji podniósł , że [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zignorował fakt, że z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] kwietnia 2010r., znak: [...], wystąpiła D. M. oraz W. i P. K.. Wskazał, że z akt sprawy nie wynika, czy W. i P. K. posiadają przymiot strony w przedmiotowym postępowaniu, a organ wojewódzki nie ustalił czy W. i P. K. legitymują się interesem prawnym, a co za tym idzie czy składając wniosek o wznowienie postępowania w niniejszej sprawie byli do tego legitymowani.

Wyjaśnił, że z podaniem o wznowienie postępowania administracyjnego może wystąpić tylko strona, tj. osoba, która brała udział w postępowaniu zakończonym decyzją ostateczną lub która wprawdzie w postępowaniu zwykłym nie uczestniczyła, lecz może wykazać istnienie swego interesu prawnego lub obowiązku w rozumieniu art. 28 kpa uzasadniającego jej udział. Powołał wyrok NSA z dnia 26 stycznia 2012r., sygn. akt II OSK 2146/10).

Nadto organ wskazał, że jako jedną z przesłanek stanowiących podstawę do wznowienia postępowania D. M. oraz W. i P. K., podnieśli okoliczność wskazaną w art. 145 § 1 pkt 4 kpa. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia nie odniósł się w ogóle do tej przesłanki, zwłaszcza nie ustalił czy został zachowany termin do złożenia podania o wznowienie postępowania, który z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Podkreślił, że fakt ten jest istotny dla rozstrzygnięcia sprawy, zwłaszcza w zakresie, w jakim dotyczy on W. i P. K..

Organ odwoławczy wskazał, iż uzasadnienie zaskarżonego postanowienia, odnośnie niezachowania przez wnioskodawców terminu wskazanego w art. 148 § 1 kpa w aspekcie wskazywanej przez nich przesłanki uregulowanej w art. 145 § 1 pkt 5 kpa jest ogólnikowe i lakoniczne oraz nie zawiera wyczerpujących ustaleń faktycznych, co za tym idzie szczegółowego rozważenia w świetle stanu prawnego przedmiotowej sprawy. Zaznaczył, że [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie wskazał konkretnie, kiedy i które z podnoszonych przez wnioskodawców okoliczności były im wiadome. Wyjaśnił, że dywagacje w aspekcie czy faktycznie są to nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, a nie znane organowi, który wydał decyzję, wykraczają poza ten etap postępowania.

Dalej, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podkreślił, że obowiązkiem organu rozstrzygającego sprawę w ramach motywowania podjętego rozstrzygnięcia jest podanie i wyjaśnienie podstawy prawnej z powołaniem przepisów prawa oraz ustosunkowanie się do wszystkich zarzutów podnoszonych przez stronę w trakcie toczącego się postępowania. Dodał, że treść uzasadnienia ma szczególne znaczenie przy ocenie prawidłowości rozstrzygnięcia obejmującej wszystkie kwestie związane z procesem stosowania prawa w postępowaniu administracyjnym.

W przedmiotowej sprawie organ odwoławczy uznał, że postanowienie organu pierwszej instancji nie zawiera prawidłowego uzasadnienia, co uniemożliwia jego kontrolę tj. zbadanie czy organ dokonał prawidłowych ustaleń, co do obowiązywania zastosowanej normy prawnej, czy tę normę prawidłowo zinterpretował.

Reasumując organ odwoławczy, że postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2012r. zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie wnieśli W. K., P. K. oraz D. M. wnosząc o pozytywne rozpatrzenie skargi oraz zasądzenie kosztów według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał argumenty wyrażone w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje jedynie w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a.

W rozpatrywanej sprawie tego rodzaju wady nie wystąpiły, wobec czego skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem skargi do Sądu jest postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2012 r. o charakterze kasacyjnym, wydane w oparciu o art. 138 § 2 kpa. Zgodnie z treścią tego przepisu organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję (postanowienie) w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta (postanowienie) została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.

Na wstępie wypada jednak przypomnieć, że rozpatrywana sprawa dotyczy wznowienia postępowania administracyjnego. Wznowienie postępowania to nadzwyczajny tryb postępowania umożliwiający uchylenie decyzji ostatecznej w przypadku, gdy prowadzone przed jej wydaniem postępowanie dotknięte było którąś z wad określonych w art. 145 § 1 kpa lub gdy zaistniała przesłanka wskazana w art. 145a § 1 kpa bądź w art. 145b § 1 kpa.

Pierwszy etap postępowania o wznowienie polega na zbadaniu, czy złożony wniosek opiera się na ustawowych przyczynach wznowienia postępowania ujętych w art. 145 § 1, art. 145a § 1 i art. 145b § 1 kpa, czy został on złożony przez podmiot będący stroną postępowania i czy został zachowany termin z art. 148 kpa. Jedynie w przypadku, gdy już z samego wniosku o wznowienie bezspornie wynika, że brak jest ustawowych podstaw do wznowienia, czy też wniosek składa podmiot niebędący stroną albo termin do jego złożenia nie został zachowany, organ odmawia wznowienia postępowania (art. 149 § 3 kpa). W przeciwnym wypadku musi wznowić postępowanie (art. 149 § 1 kpa).

W drugim etapie organ przechodzi do badania przyczyn wznowienia oraz prowadzi postępowanie co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (art. 149 § 2 kpa), a po przeprowadzeniu postępowania w tym zakresie podejmuje jedno z rozstrzygnięć przewidzianych w art. 151 § 1 i 2 kpa. Przy czym stwierdzenie w tej fazie postępowania, że z wnioskiem wystąpił podmiot niebędący w rzeczywistości stroną albo, że nie zaistniały przesłanki wznowienia skutkuje zgodnie z art. 151 § 1 pkt 1 kpa odmową uchylenia decyzji dotychczasowej.

Wziąwszy pod uwagę powyższe wskazać należy, że w rozpatrywanej sprawie istotne jest ustalenie, czy organ odwoławczy prawidłowo uznał, iż należało postanowienie organu pierwszej instancji uchylić i sprawę przekazać mu do ponownego rozpatrzenia. Zdaniem Sądu ustalenia poczynione w zaskarżonym postanowieniu w tym zakresie przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego były prawidłowe, a w szczególności właściwe było uchylenie postanowienia pierwszoinstancyjnego i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Przypomnieć należy, że organ pierwszej instancji w dniu [...] września 2012r. wydał postanowienie o odmowie wznowienia postępowania, w której wskazał jako podstawę prawną art. 149 § 3 kpa i art. 148 § 1 kpa. Skarżący jako podstawę wznowienia powołali przesłankę art. 145 § 1 pkt 1 kpa, art. 145 § 1 pkt 4, art. 145 § 1 pkt 5 kpa.

W ocenie Sądu, podzielić należy stanowisko Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, że organ wojewódzki wydając postanowienie w dniu [...] września 2012 r. naruszył wyżej opisaną procedurę wznowieniową. Przede wszystkim nie przeprowadził prawidłowo wstępnej kontroli wniosku D. M. oraz W. i P. K..

Zgodzić się należy z organem odwoławczym, że organ pierwszej instancji nie zbadał dokładnie czy wniosek o wznowienie postępowania został złożony w ustawowym terminie w aspekcie wskazywanej przez wnioskodawców przesłanki uregulowanej w art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Twierdzenia organu wojewódzkiego dotyczące niezachowania ww. terminu są ogólnikowe i nie zawierają wyczerpujących ustaleń faktycznych, które są konieczne do zachowania warunków formalnych. Organ wojewódzki nie wskazał konkretnie kiedy i które z podnoszonych przez wnioskodawców okoliczności były im wiadome. Słusznie organ odwoławczy wskazał, że rozważania w aspekcie czy są to nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, a nie znane organowi, który wydał decyzję wykraczają poza wstępny etap wznowienia postępowania.

Nadto organ pierwszej instancji nie ustalił także zachowania terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa, który biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] września 2012 r. nie odniósł się w ogóle do tej przesłanki wskazywanej przez skarżących. Powyższe ustalenia są istotne dla rozstrzygnięcia zwłaszcza w zakresie jakim dotyczą W. i P. K..

Podkreślić należy, że to strona musi udowodnić kiedy, w jakiej dacie dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę prawną do wznowienia postępowania ze ścisłością dostateczną do ustalenia, że jej podanie o wznowienie postępowania wpłynęło przed upływem terminu jednomiesięcznego od dnia, w którym dowiedziała się o tych okolicznościach. Organ zaś swobodnie ocenia dowody w tej mierze i przedstawia stanowisko w tym zakresie w uzasadnieniu rozstrzygnięcia (por. wyrok NSA w Wrocławiu z dnia 19 maja 2000 r., sygn. akt I SA/Wr 1038/97, LEX nr 43046).

W niniejszej sprawie zgodzić się należy ze stanowiskiem organu odwoławczego, iż organ wojewódzki nie wyjaśnił wszystkich niezbędnych przesłanek wznowienia postępowania w szczególności zachowania terminu do wniesienia podania, czy wniosek o wznowienie został złożony przez podmiot będący stroną postępowania oraz czy oparty jest on o ustawowe przesłanki wznowienia (analiza wniosku co do podstaw wznowienia, a nie przyczyn).

Rozważania przyjęte w uzasadnieniu decyzji przez organ wojewódzki są ogólnikowe i niewystarczające do podjęcia rozstrzygnięcia na podstawie art. 149 § 3 kpa.

Wskazać należy, iż organ wydając postanowienie w dniu [...] września 2012 r. nie ustalił, czy W. i P. K. legitymują się interesem prawnym, a więc czy składając wniosek o wznowienie postępowania w niniejszej sprawie byli do tego legitymowani. Z akt sprawy nie wynika, czy W. i P. K. występujący z żądaniem wznowienia postępowania zakończonego decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2010r., znak: [...] posiadają przymiot strony w przedmiotowym postępowaniu.

Podkreślenia wymaga, iż zgodnie z utrwalonym orzecznictwem administracyjnym z żądaniem wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa może wystąpić tylko strona, która nie brała udziału w sprawie, gdyż to na tym podmiocie spoczywa obowiązek wykazania, iż służył mu przymiot strony w rozumieniu art. 28 kpa w postępowaniu zakończonym decyzją, którego dotyczy żądanie wznowienia postępowania. Zatem jest, że jest to podstawowa przesłanka, którą należało szczegółowo wyjaśnić w pierwszej fazie postępowania wznowieniowego, czego organ nie uczynił.

Zaznaczyć należy, iż zgodnie z przyjętym orzecznictwem administracyjnym, jeżeli brak przymiotu strony jest oczywisty, bez konieczności przeprowadzania analizy prawnej, ocena taka może odbyć się we wstępnej fazie, przed wydaniem postanowienia o wznowienia postępowania (vide: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie z dnia 13 listopada 2012 r. sygn. akt I SA/Wa 1015/12). Jeśli natomiast istnieją wątpliwości co do legitymacji podmiotu składającego wniosek o wznowienie postępowania, gdy zachodzi potrzeba badania tej legitymacji na gruncie akt sprawy to wydanie decyzji winno być poprzedzone postanowieniem o jakim mowa

w art. 149 § 1 kpa, a to z uwagi na konieczność przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia (por wyrok NSA z dnia 22 czerwca 2010 r.

II OSK 1286/09, z dnia 7 stycznia 2009 r. sygn. akt II OSK 1747/07, wyrok WSA

w Olsztynie z dnia 20 października 2011 r. sygn. akt II SA/Ol 725/11.

Analiza przedmiotowej sprawy prowadzi do wniosku, że postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2012 r. zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania, tj. art. 148 § 1 w związku z art. 7 i 77 kpa. Zgodzić się należy z organem odwoławczym, że brak prawidłowego uzasadnienia postanowienia organu wojewódzkiego uniemożliwia jego kontrolę tj. zbadanie czy organ dokonał prawidłowych ustaleń, co do obowiązywania zastosowanej normy prawnej oraz czy tę normę prawidłowo zinterpretował.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zawarł wskazówki jakimi powinien kierować się organ pierwszej instancji przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Zalecenia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego są trafne i opierają się na ustawowych przesłankach wymienionych

w przepisach kpa. Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego co do konieczności przeprowadzenia w niniejszej sprawie postępowania wyjaśniającego.

Reasumując uchybienia organu wojewódzkiego wskazane przez organ odwoławczy w zaskarżonym postanowieniu zapewne uzasadniają przekazanie organowi pierwszej instancji sprawy do ponownego rozpoznania z uwagi na konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy.

Wobec powyższego, Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi i na podstawie art. 151 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.