Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 570/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2011-10-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zwolniono z obowiązku uiszczenia opłaty kancelaryjnej
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 7 października 2011 r. wniosku P.K. o zwolnienie od opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi P.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień 2008 roku postanowił: zwolnić skarżącego od opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem. 1


UZASADNIENIE

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem skarżący wniósł o zwolnienie od tej opłaty. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący podał, że nie ma oszczędności ani majątku. Jest żonaty, a źródłem utrzymania małżonków są: renta otrzymywana przez skarżącego w wysokości 1088,35 zł emerytura jego żony wynosząca 837,55 zł. Żona skarżącego prowadzi niedochodową działalność gospodarczą, a sam skarżący zawiesił prowadzenie działalności gospodarczej w kwietniu bieżącego roku. Okoliczności te znajdują potwierdzenie w dokumentacji, którą skarżący złożył w związku z rozpoznawaniem jego wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie o sygn. akt I SA/Go 685/11.

W tak ustalonej sytuacji majątkowej skarżącego, jego wniosek należało uwzględnić.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. - dalej: "p.p.s.a.") prawo pomocy w zakresie częściowym, czyii takim, jakiego przyznania domagał się skarżący, przysługuje w razie wykazania przez wnioskodawcę, że poniesienie pełnych kosztów utrzymania mogłoby narazić wnioskodawcę lub jego rodzinę na uszczerbek utrzymania koniecznego.

Ocena istnienia przesłanek prawa pomocy winna odbywać się poprzez porównanie możliwości finansowych strony z obciążającymi ją kosztami postępowania.

Oceniając obecnie rozpoznawany wniosek w oparciu o oświadczenia złożone w

niniejszej sprawie, jak również opierając się o dokumenty znajdujące się w aktach

sprawy I SA/Go 685/11, należy uznać, że skarżący wykazał istnienie przesłanek

uzasadniających częściowe uwzględnienie jego wniosku. Oświadczenia i dokumenty

zaświadczają, że skarżący i jego żona osiągają stałe dochody z renty i emerytury lecz

wysokość tych świadczeń nie jest znaczna. Nadto skarżący posiada niewskazany w

rozpoznawanym wniosku majątek - dwa samochody (osobowy i ciężarowy), które

jednak zostały zajęte w postępowaniu egzekucyjnym. Żona skarżącego prowadzi

działalność gospodarczą, która jednak - według zestawień księgowych - jest

niedochodowa. Jak wynika dowodów znajdujących się w aktach sprawy I SA/Go 685/11

rachunki bankowe skarżącego miały saldo ujemne. Żona skarżącego natomiast w

okresie trzech miesięcy otrzymywała znaczne kwoty, które były wpłacane na rachunki

bankowe a ich saldo przekraczało łącznie 30.000 zł. Bliższa analiza zapisów wyciągów

2

Sygn. akt I SA/Go 570/11

z rachunków bankowych wskazuje jednak, że kwoty o które uznawano rachunki, pochodziły z zapłat faktur oraz, że kwoty te niema! w całości przeznaczono na wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Konkluzję tę potwierdzają zapisy w księgach rachunkowych oraz przedstawione deklaracje miesięczne dla podatku od towarów i usług. Obecnie zatem skarżący i jego żona nie posiadają oszczędności. Oceniając wniosek skarżącego należy mieć również na względzie, że niniejsza sprawa jest jedną z wielu spraw ze skarg P.K. zawisłych przed tutejszym sądem, co powoduje, że łączna wysokość kosztów związanych z uczestnictwem w tych sprawach jest znaczna.

W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji (art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a.).