Postanowienie NSA, sygn. akt II OW 52/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-11-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6169 Inne o symbolu podstawowym  616
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Spór kompetencyjny/Spór o właściwość
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 22 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Barbara Adamiak (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz Sędzia del. WSA Paweł Groński po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Burmistrza S. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Burmistrzem S. a Starostą G. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku S. A. o sprostowanie aktu własności ziemi postanawia: I. odrzucić wniosek, II. zwrócić Burmistrzowi S. ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 18 maja 2016 r. (data stempla pocztowego) Burmistrz S. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o rozstrzygnięcie sporu o właściwość między Burmistrzem S. a Starostą G. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku S. A. o sprostowanie aktu własności ziemi nr [....] z dnia [...] grudnia 1973 r.

W uzasadnieniu wniosku organ wskazał, że Burmistrz S. w dniu 22 kwietnia 2016 r., na podstawie art. 65 § 1 K.p.a., przekazał według właściwości określonej w art. 94 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. nr 133, poz. 872 ze zm.) wniosek S. A. staroście, jako organowi, który przejął kompetencje Kierownika Urzędu Rejonowego. Akty własności ziemi wydawane były na podstawie ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz. U. z 1971 r., nr 27, poz. 250) przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w G. Kolejne reformy administracji publicznej spowodowały, że zadania zniesionych organów orzekających w sprawach nieruchomości rolnych przejęli Kierownicy Urzędów Rejonowych, a następnie na podstawie art. 94 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną - starostowie.

W związku z powyższym wniesiono o wskazanie Starosty G. jako organu właściwego rzeczowo do rozpoznania przedmiotowego wniosku.

Postanowieniem z dnia 6 czerwca 2016 r., sygn. akt II SO/Gl 5/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stwierdził swą niewłaściwość i przekazał sprawę według właściwości Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu.

W odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość, Starosta G. wskazał, że przedmiotowy akt własności ziemi został wydany przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej na podstawie ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych, która następnie została uchylona przez ustawę z dnia 26 marca 1982 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny oraz uchyleniu ustawy o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych. Uchylenie powyższej ustawy spowodowało brak w systemie prawa regulacji określających właściwość organów w tych sprawach. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych, Starosta G. wywiódł swą niewłaściwość do rozpoznania przedmiotowej sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 22 § 1 pkt 1 K.p.a., spory o właściwość pomiędzy organami jednostek samorządu terytorialnego, z wyjątkiem określonych w pkt 2-4 tego przepisu, rozstrzyga wspólny dla nich organ wyższego stopnia, a w razie braku tego organu - sąd administracyjny. Starosta w myśl art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 814) jest organem samorządu terytorialnego na szczeblu powiatowym, który wydaje decyzje w indywidualnych sprawach należących do właściwości powiatu. Od decyzji wydanych przez starostę, zgodnie z art. 38 ust. 3 tej ustawy, służy odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Oznacza to, że Kolegium jest organem wyższego stopnia nad starostą, za wyjątkiem spraw, w których przepisy szczególne przewidują wniesienie odwołania do innego organu.

Ustawa o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych, na podstawie której zostały wydane akty własności ziemi, w stosunku do których strona złożyła podanie o ich sprostowanie, została uchylona art. 4 ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny oraz uchyleniu ustawy o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych. Uchylenie ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz. U. Nr 27, poz. 250 ze zm.) spowodowało, że organy administracji publicznej utraciły właściwość do wydawania aktów własności ziemi, a w konsekwencji tego powstał brak w systemie prawa regulacji określających właściwość organów w tych sprawach. W szczególności nie ma przepisów, które przypisując kompetencje w tych sprawach staroście, wskazywałyby jako organ wyższego stopnia inny organ, niż Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Oznacza to, że skierowany do sądu administracyjnego wniosek o wskazanie organu administracji publicznej właściwego do rozpoznania podania strony o sprostowanie omyłki w aktach własności ziemi dotyczy rozstrzygnięcia sporu, jaki zawisł między organami samorządu terytorialnego, mającego wspólny organ wyższego stopnia - Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K.

W związku z powyższym, w świetle powołanego na wstępie art. 22 § 1 pkt 1 K.p.a., brak jest kognicji Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozstrzygnięcia sporu.

Z tych przyczyn, wniosek skierowany do sądu administracyjnego, jako niedopuszczalny, podlegał odrzuceniu na podstawie art. 4 i art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). O zwrocie wpisu postanowiono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.