Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1187/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-12-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono zażalenia
Powołane przepisy: article: art. 33 § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń D. S. i K. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 września 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 1088/13 o odmowie dopuszczenia K. S. do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika postępowania w sprawie ze skargi D. S. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenia.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 26 września 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 1088/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił dopuszczenia K. S. do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika postępowania w sprawie ze skargi D. S. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji podał, że K. S. nie wykazał, by wynik postępowania dotyczył jego interesu prawnego. Brak bowiem w ustawie o dostępie do informacji publicznej, na podstawie której prowadzone jest postępowanie oceniane w niniejszej sprawie, przepisów prawa dających wnioskodawcy prawo dołączenia się do udziału w niniejszym postępowaniu, przyznających mu interes prawny w postępowaniu wszczętym wnioskiem osoby trzeciej o udostępnienie informacji publicznej. Co prawda we wniosku D. S. z dnia 12 listopada 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej pojawia się pytanie o korespondencję między Ministrem Finansów a K. S., jednak okoliczność ta, w ocenie Sądu, przesądza jedynie o interesie faktycznym wnioskodawcy, a nie o jego interesie prawnym, o którym mowa w art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

Zażalenia na powyższe postanowienie wnieśli K. S. oraz D. S.

K.S. podniósł, że ma prawo do udziału w postępowaniu, albowiem dotyczy ono jego interesu prawnego opartego o przepis prawa materialnego. Nie przestrzeganie prawa przez Ministra Finansów doprowadziło do wyrządzenia wnoszącemu zażalenie krzywdy i szkody materialnej, zostały złamane przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (art. 66za § 1, art. 66zb § 3, art. 66zc § 2).

D. S. wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia, podniósł, że z decyzji Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2013 r. wynika, że organ uznał, iż powodem odmowy udostępnienia żądanej przez skarżącego informacji publicznych jest istnienie tajemnicy skarbowej, obejmującej dane dotyczące K. S. Powyższe zdaniem skarżącego przesądza o tym, że wynik postępowania dotyczy interesu prawnego K. S.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenia nie zasługują na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 33 § 1 p.p.s.a. osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. W myśl art. 33 § 2 zd. 1 p.p.s.a. udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4 p.p.s.a., w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności.

Stwierdzenie interesu prawnego sprowadza się do ustalenia związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawa materialnego a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegającego na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację prawną podmiotu w zakresie jego pozycji materialnoprawnej. Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, to jest sytuację, w której dany podmiot jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może jednak tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa, które dają podstawę skierowanego żądania w zakresie podjęcia stosownych czynności przez organ administracji.

Podmiot wnoszący o dopuszczenie do udziału w sprawie powinien wykazać, że wynik postępowania administracyjnego dotyczy jego interesu prawnego. Tymczasem K. S. wnosząc o dopuszczenie go do udziału w niniejszym postępowaniu podał jedynie, że sprawa dotyczy jego interesu prawnego i nie brał udziału w postępowaniu administracyjnym. Zasadnie zatem Sąd I instancji uznał, że K. S. nie wykazał podstawy prawnej wynikającej z przepisu prawa materialnego uzasadniającej istnienie jego interesu prawnego do udziału w niniejszej sprawie. Słusznie Sąd I instancji stwierdził, że wnioskodawca nie może wylegitymować się interesem prawnym, uzależnionym od wyniku postępowania sądowoadministracyjnego w rozpoznawanej sprawie. Brak bowiem w ustawie o dostępie do informacji publicznej, na podstawie której prowadzone jest postępowanie, przepisów prawa materialnego dających wnioskodawcy prawo przystąpienia do udziału w niniejszym postępowaniu. Z żadnego z przepisów powołanej ustawy nie wynika interes prawny K. S. w postępowaniu wszczętym wnioskiem osoby trzeciej o udostępnienie informacji publicznej. Wskazane okoliczności mogą świadczyć jedynie o posiadaniu przez wnioskodawcę interesu faktycznego, bowiem odmowa udzielenia informacji publicznej, która obejmuje dane wnioskodawcy, nie może samoistnie przesądzać o tym, że podmiot ten posiada interes prawny w danym postępowaniu. W takiej sytuacji Sąd I instancji zasadnie stwierdził, że K. S. posiada jedynie interes faktyczny, który nie uprawnia go do uzyskania prawa udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestnika i w konsekwencji odmówił uwzględnienia wniosku.

Ze wskazanych w zażaleniu K. S. przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w żaden sposób nie wynika interes prawny do jego udziału w sprawie z wniosku D. S. z dnia 12 listopada 2012 r. zakończonej decyzją Ministra Finansów z dnia [...] maja 2013 r. Wykazanie zaś interesu prawnego jest konieczne, by mógł być uwzględniony wniosek o dopuszczenie do udziału w sprawie. Również argumentacja podniesiona w zażaleniu D. S. nie mogła być skuteczna, skoro nie zostały przedstawione okoliczności wykazujące interes prawny K. S. do udziału w postępowaniu.

Uwzględniając powyższe okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.