Postanowienie NSA, sygn. akt I OPP 34/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2007-11-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6211 Przydział i opróżnienie lokalu mieszkalnego oraz kwatery tymczasowej w służbach mundurowych
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Prezes Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
Treść wyniku: Odrzucono skargę na przewlekłość postępowania
Powołane przepisy: article: art. art. 5 ust. 1 w zw. z art. 8 ust. 2
journal: Dz.U. 2004 nr 179 poz 1843
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
article: art. 178 i art. 180 i art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Ryms Sędziowie NSA Maria Rzążewska (spr.) Elżbieta Stebnicka po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2007r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi T. G. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt II SO/Wa 62/06 p o s t a n a w i a odrzucić skargę na przewlekłość postępowania


UZASADNIENIE

T. G. w zażaleniu na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 listopada 2007r. pozostawiające bez rozpoznania jego pismo z dnia 16 marca 2007r. zawarł skargę na bezczynność tego Sądu podnosząc, że "to co robi dotychczas to pozory i unikanie właściwej pracy". Wskazał, że Sąd domagał się ponownego podpisania przez niego już raz podpisanego pisma, a postępowanie trwa ponad rok i Sąd bezpodstawnie wzywa go do udzielania wyjaśnień w stosunku do faktów, które wynikają z wnoszonych przez niego pism.

Z akt sprawy wynika, że dnia 31 marca 2006r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga T. G. na bezczynność oznaczona datą 29 marca 2006r., która jednak nie wskazywała w sposób jednoznaczny organu, którego dotyczyła. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał skarżącego do uzupełnienia braków skargi poprzez wskazanie organu, którego ona dotyczy, w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpoznania. Wezwanie to Sąd ponowił pismem z dnia 12 maja 2006r. domagając się wskazania przez T. G. organu objętego skargą oraz daty i numeru zaskarżonego aktu lub wniosku wszczynającego postępowanie administracyjne w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. W odpowiedzi na to wezwanie T. G. w piśmie z dnia 6 czerwca 2006r. wniósł m. in. o przyznanie adwokata urzędu. Pismem z dnia 4 września 2006r. Sąd przesłał skarżącemu formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy celem jego uzupełnienia i zwrotu do Sądu w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Zarządzeniem z dnia 27 października 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił wniosek bez rozpoznania z uwagi na nie złożenie przez skarżącego wypełnionego formularza w terminie określonym w wezwaniu. Postanowieniem z dnia 2 lutego 2007r. Sąd ten pozostawił bez rozpoznania także pismo T. G. z dnia 29 marca 2006r. wskazując na nie wykonanie wezwań Sądu i nie sprecyzowanie skargi w wymaganym zakresie.

W dniu 16 marca 2007r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kolejne pismo, które w wykonaniu zarządzenia z dnia 26 marca 2007r. zostało przez ten Sąd zwrócone celem podpisania wraz z wezwaniem do udzielenia informacji o jego charakterze (czy stanowi zażalenie na postanowienie z dnia 2 lutego czy nową skargę) w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Przy piśmie z dnia 17 kwietnia 2007r. skarżący wyjaśnił, że jest to nowa skarga, natomiast nie wskazał organu, aktu czy wniosku, którego skarga dotyczy. Stąd został wezwany przez Sąd (pismo z dnia 10 maja 2007r.) do uzupełnienia tych braków w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Wobec nieuzupełnienia braków zgodnie z treścią wezwania zarządzeniem z dnia 3 lipca 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił pismo bez rozpoznania. W piśmie datowanym na 1 sierpnia 2007r. skarżący wniósł zażalenie na to zarządzenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga na przewlekłość postępowania jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 17 czerwca 2004r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843) zwanej dalej "ustawą" i stosowanej przy rozpoznawaniu skarg na przewlekłość postępowania - wniesienie takiej skargi dopuszczalne jest jedynie w toku postępowania. Tymczasem rozpoznawana skarga T. G. została złożona już po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnego zarządzenia z dnia 27 października 2006r. pozostawiającego bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postępowanie wpadkowe z tego wniosku - które na podstawie art. 143 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a." może być prowadzone także przed wszczęciem postępowania głównego - zostało więc zakończone.

Z kolei pisma T. G. z dnia 29 marca 2006r. i z dnia 16 marca 2007r. w ogóle nie wszczęły postępowania sądowoadministracyjnego. Zgodnie bowiem z ugruntowanym poglądem orzecznictwa momentem wszczęcia postępowania jest dzień wniesienia skargi do organu. Tymczasem w ocenianej sprawie skarżący składał bezpośrednio do Sądu pisma, które nie spełniały ustawowych wymogów skargi i nie uzupełniał ich braków m. in. w zakresie wskazania organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczyła. W takiej sytuacji przesłanie skarg organowi właściwemu na podstawie art. 54 § 1 p.p.s.a. było niemożliwe. Tym samym uzasadnione jest uznanie, że sprawy ze skarg T. G. nigdy nie zawisły przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Zatem w sprawie objętej rozpoznawaną skargą na przewlekłość należy orzec jej niedopuszczalność skoro nie została spełniona przesłanka toku postępowania, stanowiąca ustawowy wymóg wniesienia i rozpoznania takiej skargi.

Z przytoczonych względów, na podstawie art. 5 ust. 1 w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy w zw. z art. 178 i 180 oraz art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.