Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SAB/Op 5/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2010-05-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu w przedmiocie usunięcia odpadów z miejsc nieprzeznaczonych do ich składowania postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 21 grudnia 2009 r., (data wpływu do organu 28 grudnia 2009 r.) wniesionym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu M. G. zażalił się na bezczynność Kolegium. W uzasadnieniu wskazał, że w dniu 28 czerwca 2009 r. wniósł do Kolegium odwołanie na decyzję Wójta Gminy Bierawa z dnia [...], nr [...]. Organ odwoławczy pismem z dnia 5 października 2009 r. poinformował go o wyznaczeniu nowego terminu załatwienia sprawy wskazując, iż przyczyną zwłoki jest choroba członka zespołu orzekającego, jednak pomimo upływu wyznaczonego terminu jego odwołanie nie zostało rozpatrzone, jak również nie został poinformowany o dalszym biegu sprawy.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o umorzenie postępowania podnosząc, że w dniu 13 października 2009 r. uchyliło zaskarżoną decyzję Wójta Gminy Bierawa i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji (nr [...]). Poza tym podało, że decyzję tę doręczyło stronom w tym M. G.

W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, z dnia 22 marca 2010 r., skarżący wezwany został do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie doręczone zostało skarżącemu pod adresem wskazanym w skardze w dniu 29 marca 2010 r., pod adresem ujawnionym w skardze, do rąk dorosłego domownika – żony skarżącego Z. G., co potwierdza adnotacja na zwrotnym pocztowym potwierdzeniu odbioru przesyłki.

W zakreślonym terminie skarżący nie uiścił wymaganego wpisu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

W myśl bowiem art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. -zwanej dalej P.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a do takich pism należy skarga, pobiera się wpis stosunkowy lub stały.

Według przepisu § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej, pobiera się wpis stały w wysokości 100 zł.

Wpis ten, stosownie art. 220 § 1 P.p.s.a. winien zostać uiszczony w terminie 7 dni od doręczenia wezwania. Jego nieuiszczenie w wyznaczonym terminie, zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a, skutkuje natomiast odrzuceniem skargi.

W niniejszej sprawie wezwanie do uiszczenia wpisu doręczone zostało skarżącemu skutecznie w dniu 29 marca 2010r. W tym zakresie przyjęto, że doręczenie wezwania żonie skarżącego, odpowiadało wymogom art. 72 P.p.s.a., zgodnie z którym w przypadku nieobecności adresata w mieszkaniu, pismo sądowe można doręczyć dorosłemu domownikowi.

Skoro wezwania doręczone zostały w dniu 29 marca 2010 r., siedmiodniowy termin, do uiszczenia od niej wpisu, upłynął z dniem 5 kwietnia 2010 r.

Pomimo prawidłowego wezwania i pouczenia o skutkach niewykonania obowiązku wynikającego z wezwania, w zakreślonym terminie skarżący nie uiścił wymaganego wpisu. Uznać tym samym należało, iż w niniejszej sprawie zaistniała przesłanka odrzucenia skargi.

Wobec powyższego, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.