Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 546/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-04-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1, § 3, art. 3 § 2, § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 29 ust. 1
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA – Mirosława Pindelska po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Fundacji [...] w P. w przedmiocie konkursu ogłoszonego przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości w celu wyłonienia projektów do dofinansowania ze środków unijnych postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z 17 lutego 2010 r. (data nadania) Fundacja [...] w P., (dalej: Fundacja) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie, w której zwróciła się o "unieważnienie II rundy aplikacyjnej konkursu w ramach działania 8.1 Wspieranie działalności gospodarczej w dziedzinie gospodarki elektronicznej", dotyczącego Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013.

W uzasadnieniu skargi Fundacja wyjaśniła, iż w dniu 29 czerwca 2009 r. Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości ogłosiła konkurs w ramach działania 8.1 "wspieranie działalności gospodarczej w dziedzinie gospodarki elektronicznej"

Fundacja podkreśliła, że Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości (dalej: PARP) w ogłoszeniu o konkursie przeprowadzanym w celu wyłonienia projektów do dofinansowania, winna - zgodnie z treścią art. 29 ust. 2 ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach polityki rozwoju- zamieścić informacje dotyczące terminu rozstrzygnięcia konkursu oraz kwotę środków przeznaczonych na dofinansowanie projektu.

Skarżąca zarzuciła, iż w ogłoszeniu o konkursie PARP zamieścił jedynie lakoniczną wzmiankę, że "podanie wyników nastąpi w ciągu około 4 miesięcy". W ocenie skarżącej, beneficjenci nie znali terminu zawarcia umów o dofinansowanie, stąd nie wiedzieli, jaki termin rozpoczęcia wpisać we wniosku i część beneficjentów utraciła możliwość złożenia wniosków o płatność zaliczkową przed dniem rozpoczęcia projektu. Fundacja złożyła wniosek [...] lub [...] lipca 2009r., a umowę zawarła [...] grudnia 2009r., a więc po 5 miesiącach, a nie jak PARP podał po czterech. Fundacja wyjaśniła, iż złożyła wniosek o płatność zaliczkową bezpośrednio po podpisaniu umowy, a więc w trakcie trwania projektu. Wniosek o płatność został zweryfikowany i przekazany do PARP. Zdaniem skarżącej PARP miał 20 dni na weryfikację wniosku. Mimo, iż termin upłynął [...] stycznia 2010r., to zaliczka nie wpłynęła, natomiast PARP wezwał do podpisania aneksu do umowy i wstrzymał wypłatę zaliczki do czasu podpisania aneksu. Podpisanie aneksu może spowodować brak możliwości złożenia wniosku o płatność zaliczkową. Działalność PARP może doprowadzić do pozbawienia Fundacji zaliczki. Ponadto Fundacja stwierdziła, iż beneficjenci nie mogą realizować projektów lub realizować ich z opóźnieniem, ponieważ na zmianę w harmonogramie musi być zgoda PARP, na którą trzeba długo czekać i która blokuje możliwość złożenia wniosku o płatność pośrednią, czyli refundację poniesionych wydatków. Z drugiej strony PARP nie wypłaca zaliczek, czyli nie realizuje założeń konkursu, zatem konkurs winien być unieważniony.

Wobec powyższego Fundacja wniosła aby Sąd nakazał Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości przedstawienie budżetu (planu) finansowego na rok 2010 dotyczącego realizacji POIG 8.1 i zestawienia przepływów finansowych. Ze wspomnianych danych wynikać będzie, czy PARP jest w ogóle w stanie realizować tę część Programu Innowacyjna Gospodarka. W ocenie skarżącej, jeśli okaże się, że PARP nie jest w stanie, wówczas koniecznym będzie unieważnienie konkursu, to z kolei stworzy możliwość dochodzenia odszkodowania z tytułu już poniesionych wydatków.

W odpowiedzi na skargę Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości wniosła o odrzucenie skargi, wskazując na jej niedopuszczalność.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Jak wynika z akt sprawy przedmiotem skargi wniesionej przez Fundację Przedsiębiorczości Akademickiej w Poznaniu, jest "sposób postępowania Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości". W skardze zawarto również wniosek o "unieważnienie II rundy aplikacyjnej konkursu w ramach działania 8.1 Wspieranie działalności gospodarczej w dziedzinie gospodarki elektronicznej", dotyczącego Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013.

Na wstępie należy wskazać, że sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada dopuszczalność skargi ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a.

Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu administracyjnego (pkt 1), wniesienie skargi po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6).

Niewłaściwość sądu administracyjnego ma miejsce w szczególności, gdy skarga dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sądów administracyjnych. Taka właśnie sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie.

Rozważając sprawę w tym zakresie przede wszystkim trzeba wskazać, iż zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej powierzona sądom administracyjnym obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).

W ocenie Sądu, wnioskowane w rozpoznawanej skardze unieważnienie konkursu, wykracza poza kompetencje sądu administracyjnego.

Zgodnie z treścią art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. nr 84, poz. 712), instytucja zarządzająca, instytucja pośrednicząca lub instytucja wdrażająca, w celu wyłonienia projektów do dofinansowania w trybie, o którym mowa w art. 28 ust. 1 pkt 3, ogłasza konkurs na swojej stronie internetowej.

Podkreślenia jednakże wymaga, iż PARP, ogłaszając konkurs, nie wydaje w tym zakresie żadnych zaskarżalnych orzeczeń. Jednocześnie Sąd wyjaśnia, iż "sposób postępowania" PARP, który w ocenie skarżącej "nie jest w stanie zrealizować Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka" nie może być przedmiotem kontroli sądu administracyjnego.

Również ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach polityki rozwoju, nie przewiduje możliwości unieważnienia konkursu. W cytowanej ustawie zawarto wprawdzie zapis umożliwiający wniesienie skargi do sądu administracyjnego, dotyczy on jednakże rozstrzygnięcia w przedmiocie negatywnej oceny projektu, nie zaś samego konkursu, czy też sposobu realizacji umowy. Zgodnie z treścią art. 30a ust. 3 ustawy o zasadach polityki rozwoju, instytucja zarządzająca, pośrednicząca lub instytucja wdrażająca, pisemnie informuje wnioskodawcę o wynikach oceny jego projektu. W przypadku negatywnej oceny projektu właściwa instytucja winna pouczyć wnioskodawcę o możliwości wniesienia środka odwoławczego, wraz ze wskazaniem terminu przysługującego na jego wniesienie, sposobie wniesienia oraz właściwej instytucji, do której środek ten należy wnieść (art. 30b ust. 1). Następnie właściwa instytucja informuje wnioskodawcę na piśmie o wynikach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego (art. 30b ust. 4). Dopiero po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. (art. 30c ust. 1).

Z treści wniesionej w niniejszej sprawie skargi jasno wynika, iż celem skarżącej jest unieważnienie konkursu, a takie działanie, wobec treści art. 3 § 2 p.p.s.a., wykracza poza kompetencje Sądu.

Zaskarżeniu do sądu administracyjnego mogłaby, jak już powyżej wskazano, na podstawie art. 3 § 3 p.p.s.a., podlegać informacja o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego. Zauważyć jednakże należy, iż w przedmiotowej sprawie informacja taka nie została wydana. Jak bowiem wynika z akt sądowych ze skarżącą podpisano umowę na realizację projektu. Spór dotyczący realizacji umowy i konkretnych jej zapisów, wymyka się spod kontroli sądowoadministracyjnej. W związku z powyższym, należy stwierdzić, iż w przedmiotowej sprawie nie wydano rozstrzygnięcia, które - na podstawie art. 3 § 3 p.p.s.a. - podlegałoby ocenie sądu administracyjnego.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.