Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1488/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-04-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 101 ust. 1
journal: Dz.U. 2015 poz 1515
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - tekst jednolity
article: art. 20 ust. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 647
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - tekst jednolity
article: art. 58 par 1 pkt 5a
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Łomnicka (spr.) Sędziowie: WSA Renata Czeluśniak WSA Mariusz Kotulski Protokolant: sekr. sądowy Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi D. N. na uchwałę Rada Gminy Gołcza z dnia 26 lutego 2015 r, Nr V/24/15 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego 20 sołectw gminy Gołcza postanawia: skargę odrzucić


UZASADNIENIE

Na Uchwałę Nr V/24/15 Rady Gminy Gołcza z dnia 26 lutego 2015 r., w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego 20 sołectw gminy Gołcza, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła D. N..

Skarżąca zarzuciła, że Rada Gminy Gołcza podejmując w/w uchwałę naruszyła zasady i tryb sporządzania planu miejscowego oraz właściwości organów w tym zakresie, czyli naruszenie art. 15, art. 17, art. 18 i art.19 Ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 27 marca 2003 roku (Dz. U. 2013 r. poz. 647 ze zm.).

Skarżąca nie zgodziła się ze zmianą odległości zabudowy od krawędzi jezdni, bowiem jest pod tym względem pokrzywdzona oraz narusza to interesy wielu osób. Równocześnie stwierdziła, że obniżenie odległości w nowopowstającej zabudowie po dotychczas niezabudowanej stronie drogi przy szerokościach działek ok. 17 m i dopuszczalnej wysokości zabudowy 8 m, poprzez wysuniecie jakiegokolwiek budynku sąsiedniego do jezdni na odległość 8 m w odniesieniu do usytuowanych w odległości 20 m od jezdni, spowoduje zasłonięcie, zacieniowanie. Całkowicie ograniczy widok z okien, stworzy w istniejącym już lokum poczucie odizolowania, odosobnienia, jak w więzieniu czy getcie. Ponadto twierdzi, że zasłonięty budynek mieszkalny od strony słonecznego naświetlania, na całej swojej długości z frontowej strony straci nie tylko na wartości estetycznej, ale i materialnej oraz jest to także zakłócenie z korzystania z nieruchomości ponad przeciętną miarę wynikającą ze społeczno-gospodarczego przeznaczenia nieruchomości. Podnosiła, iż taki zapis obniżający odległość w uchwalonym planie zagospodarowania przestrzennego wprost wymusza na każdym zainteresowanym budową domu na przedmiotowym odcinku w kierunku południowym i bezwzględne zachowanie tej 8 m odległości w obawie iż budynek zostanie zasłonięty przez sąsiedni. Stwierdziła, że taki stan rzeczy łamie zapis art. 2 pkt 1 oraz art. 36 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Ponadto w dalszej części skargi Skarżąca zarzuciła nieprawdę , że mieszkańcy północnego odcinka drogi wsi Mostek składali wnioski o zmniejszenie nowopowstającej linii zabudowy. Jednocześnie Skarżąca podniosła, że bardzo istotnym zagadnieniem w wynikającym z ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym jest zapis art. 17 pkt 6 b ust 3 dotyczący obowiązku uzgodnienia projektu planu z właściwym zarządcą drogi, który został według Skarżącej pominięty.

W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że w dniu 26 lutego 2015 Rada Gminy Gołcza podjęła Uchwały: , nr V/23/15, oraz V/24/15, w sprawie j w. dopuszczając się naruszenia zasad sporządzania planu miejscowego, istotnych naruszeń trybu ich sporządzania, a także naruszeń właściwości organów w tym zakresie.

Skarżąca podnosiła, że w 2006 r. bez żadnej inicjatywy mieszkańców gminy Gołcza, obecny Wójt Gminy wprowadził do obowiązującego planu miejscowego zmianę odległości zabudowy od krawędzi jezdni drogi powiatowej nr KDZ18123 wsi Mostek z 8m na 20 m. W tym to okresie czasu po dotychczas niezabudowanej północnej stronie drogi powiatowej powstało kilka nowych budynków mieszkalnych m in. na działce skarżącej. Natomiast w 2014 r., ten sam Wójt Gminy Gołcza, wprowadził do nowego projektu PZP zmianę w odwrotnym kierunku, tj. zmniejszenia odległości zabudowy od krawędzi jezdni z 20 na 8 m.

Zdaniem Skarżącej taki stan rzeczy nie tylko kłóci się ze zdrowym rozsądkiem, ale rażąco łamie zapis prawny z art. 2 pkt 1 i art. 36 pkt 1 Ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z dn. 27 marca 2003 r. Skarżąca wskazała, że w projekcie planu nie sporządzono wymogu prognozy skutków finansowych uchwalenia planu miejscowego z uwzględnieniem art. 36. A nadto podkreśliła, że bardzo istotnym zagadnieniem wynikającym ww. ustawy jest zapis art. 17pkt 6 b ust 3. dotyczący obowiązku uzgodnienia projektu planu z właściwym zarządcą drogi, jeżeli sposób zagospodarowania gruntów przyległych do pasa drogowego, lub zmiana tego sposobu mogą mieć wpływ na ruch drogowy lub samą drogę. W tym przypadku Wójt Gminy ograniczył się tylko do skierowania pisma ( z dn. 07.02. 2014 znak [...]) do Starosty Powiatowego w Miechowie (Wydz. Budownictwa i Architektury), które to pismo pozostało bez odpowiedzi, a to z tego względu (co wynika z załączonego wyjaśnienia) że Starosta nie uzgadnia planów miejscowych. Natomiast wymóg uzgodnień projektu PZP z zarządca drogi został pominięty. Dostarczona przez skarżącą opinia tegoż Zarządu Dróg Powiatowych w M. w piśmie z dnia 27 listopada 2014 znak [...] została zignorowana. W ocenie skarżącej został zignorowany również wymóg art. 15 pkt 3 ust 8 tj. sposób usytuowania obiektów budowlanych w stosunku do dróg, oraz do granic przyległych nieruchomości. Bez zastosowania tegoż wymogu, powstaje również możliwość wzniesienia obiektu "produkcyjnego" typu chlewnia czy obora już w 8 m odległości od krawędzi jezdni w bezpośrednim sąsiedztwie domu mieszkalnego na działce sąsiada. Przedstawiona stosownym pismem z dnia 05.12.2014 r. Opinia Zarządcy Drogi ( zał. nr 4) jest za utrzymaniem dotychczasowej nowo powstałej 20 m. płn. linii zabudowy jednokilometrowego odcinka wsi Mostek, w sytuacji gdy druga południowa strona drogi jest zabudowana od dziesiątków lat, a linia tej zabudowy wynosi od jezdni od 5-8m.

Skarżąca podniosła, że wykazane założenia mają potwierdzenie w studium, str. 54, 69 i 70, które winno być wiążącym, zał. nr 5. ( Do projektu PZP wykorzystano Studium opracowane z naruszeniem prawa tj- na zlecenie i koszt firmy mającej budować farmy wiatrowe na terenie Gminy Gołcza, zał. nr 6. Protokół kontroli doraźnej). Zdaniem skarżącej utworzona 20 metrowa linia nowej zabudowy na wymienionym odcinku drogi powiatowej wsi Mostek, na podstawie obowiązującego do 2015 r. planu miejscowego, winna przebiegać jako przedłużenie linii wg wzniesionych już nowych budynków mieszkalnych, zatem powinna być nadal kontynuacją zabudowy już istniejącej. Skarżąca stwierdziła, że tak nieodpowiedzialne, nieuzasadnione "zachcianki zmian" przez Wójta i ich akceptacja przez Radę Gminy w podjętych uchwałach, wbrew m.in. definicji "obszaru przestrzeni publicznej" art. 2 pkt 6 ustawy, doprowadzają do niesamowitych strat materialnych i estetycznych, oraz do skłócenia miejscowej społeczności. W powyżej przedstawionej sprawie zgłoszono uwagi na etapie pierwszego i drugiego wyłożenia projektu planu, jak również dokonano wymaganego przepisem wezwania Rady Gminy do usunięcia naruszenia prawa. W ocenie skarżącej Rada Gminy na złożone wezwanie pismem z dnia 02.10.2015 r. udzieliła lakonicznej i niezgodnej z prawdą odpowiedzi.

Skarżąca wskazała, że między Wójtem, Radą Gminy, a rodziną skarżącej zaistniał ostry konflikt, mający podłoże w zamiarze budowy farm wiatrowych tuż obok budynków mieszkalnych na terenie Gminy Gołcza. Rodzina skarżącej reprezentowała grupę oponentów. Władze Gminy z byłą i obecną większością Rady Gminy były niesamowicie zaangażowaną grupą w budowę wymienionych turbin, gdzie gmina wbrew prawu zadysponowała na ten cel dość istotną wielkość środków finansowych a turbiny miały powstać m. in. na działkach radnych gminy. Finałem sprawy było to, że władze gminy wskutek większości referendalnej mieszkańców zmuszone były odejść od zamiarów budowy wymienionej inwestycji.

Zdaniem skarżącej zdumiewającym jest wybranie wariantu wskazanego ustawą, co do minimalnej odległości, w sytuacji kiedy nikt z mieszkańców sołectwa Mostek nie wnosił uwag co do takiej zmiany (z 20 na 8m). Rodzi się podejrzenie, czy nie jest to Wójta i większości członków Rady Gminy na rodzime skarżącej odwet. W związku z powyższym jak wyrażono na wstępie, naruszono zasady sporządzania planu miejscowego, istotnie naruszono tryb jego sporządzania co skutkuje nieważnością uchwały rady gminy w całości lub w części.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy Gołcza wniósł o jej oddalenie.

W uzasadnieniu Wójt wskazał, że przedmiotowy plan zagospodarowania przestrzennego 20 Sołectw Gminy Gołcza został prawidłowo sporządzony i cała procedura jego uchwalania były zgodna z obowiązującą ustawą z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j.: Dz. U. 2013r. poz. 1647 ze zm.).

Odnosząc się do sprawy zmiany odległości wyznaczonej planem nieprzekraczalnej linii zabudowy od krawędzi jezdni drogi powiatowej z 20 m na odległość 8 m, Wójt wskazał, iż:

na dyskusji publicznej przeprowadzonej w dniu 12.11.2014, podczas pierwszego –wyłożenia projektu planu do publicznego wglądu - jednym z dyskutantów był J. N., który wyraził zastrzeżenia co do przyjętej odległości nieprzekraczalnej linii zabudowy od drogi powiatowej; podczas dyskusji zostały przekazane stosowne wyjaśnienia odnośnie przyczyn wprowadzonej zmiany do projektu planu i skutków tej zmiany - w protokole z dyskusji publicznej znajduje się odpowiednie odnotowanie przeprowadzonej rozmowy i wyjaśnień; protokół znajduje się w dokumentacji formalno - prawnej sporządzenia planu.

podczas rozpatrywania uwag przez Wójta Gminy z pierwsze go wyłożenia projektu planu do publicznego wglądu - mimo przekazanych wyjaśnień J. N. na dyskusji publicznej, do projektu planu została złożona uwaga przez T. N. i J. N. (odnotowana pod numerem 13 w tabeli uwag złożonych do projektu planu z pierwszego wyłożenia; uwaga to została uzupełniona przez nich kolejną uwagą wraz z załączonym pismem od ZDP w Miechowie, sporządzonym na prośbę ww. i odnotowana pod numerem 31 tabeli); obie uwagi zostały rozpatrzone negatywnie przez Wójta Gminy Gołcza - ze stosownym wyjaśnieniem; tabela z rozpatrzeniem złożonych uwag znajduje się w dokumentacji formalno - prawnej sporządzenia planu.

podczas rozpatrywania uwag przez Wójta Gminy z drugiego wyłożenia projektu planu do publicznego wglądu - w tej samej sprawie, do drugiego wyłożenia projektu planu do publicznego wglądu została złożona ponownie uwaga przez D. , J. i T. N., która - podobnie jak uwagi poprzednie, ze względu na swoją bezprzedmiotowość - z odpowiednim wyjaśnieniem została rozpatrzona negatywnie przez Wójta Gminy Gołcza; uwaga ta została odnotowana pod numerem 2 w tabeli uwag złożonych do drugiego wyłożenia projektu planu do publicznego wglądu i znajduje się w dokumentacji formalno - prawnej sporządzenia planu.

podczas uchwalania projektu planu przez Radą Gminy Gołcza - Rada Gminy Gołcza, podejmując Uchwałę Nr XXVI/160/12 z dnia 26 lutego 2015 roku w/s miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego 20 sołectw gminy Gołcza oraz uchwalając Załącznik Nr 3 - z negatywnym rozpatrzeniem uwag przez Wójta Gminy - podzieliła stanowisko Wójta w tej sprawie; Załącznik do Uchwały Nr XXVI/160/12 z dnia 26 lutego 2015 r. z rozpatrzeniem nieuwzględnionych uwag jest dostępny publicznie, został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego (DZ. URZ. WOJ. 2015.2428).

Ponadto Wójt nadmienił, że wyznaczona w poprzednio obowiązującym planie zagospodarowania przestrzennego nieprzekraczalna linia zabudowy od krawędzi jezdni dróg powiatowych (w planie uchwalonym w roku 2006), w odległości po ok. 20m od krawędzi tych dróg, stanowiła w okresie obowiązywania poprzedniego planu problem dla mieszkańców w związku z niemożnością zagospodarowania odpowiednio do potrzeb swoich działek budowlanych. Między innymi był to też powód podjęcia Uchwały w/s zmiany tego planu przez ówczesną Radę Gminy - Uchwałą Nr V/30/11 z dnia 25 lutego 2011 r. Wójt podkreślił, że aktualnie ustalona planem nieprzekraczalna linia zabudowy przywraca decyzje podjęte w ramach obowiązującego planu przed uchwaleniem planu zagospodarowania przestrzennego Uchwałą Rady Gminy Gołcza Nr XLIV/285/06 z dnia 29 czerwca 2006 r. Powstała sytuacja w wyniku uchwalenia planu w 2006 roku mogła stanowić powód do roszczeń odszkodowawczych właścicieli działek położonych wzdłuż dróg powiatowych. Przez Gminę przebiega aż dziewięć dróg powiatowych będących w zarządzie Powiatu Miechowskiego i bezzasadne wyłączenie z możliwości zabudowy pasów o szerokości po ok. 12 m z każdej strony tych dróg było krzywdzące dla mieszkańców, szczególnie, że przyjęte w tym planie ograniczenia nie miały kontynuacji w gminach sąsiednich, przez które te drogi powiatowe przebiegają. Mieszkańcy Gminy nieruchomości położonych wzdłuż dróg powiatowych wielokrotnie poprzez Radnych i bezpośrednio do Wójta Gminy zgłaszali niezadowolenie na tak ustanowione prawo miejscowe dotyczące istniejącej nieprzekraczalnej linii zabudowy, a nie jak podnosi Skarżąca "nowopowstałej linii zabudowy", które ograniczyło im możliwość zagospodarowania swoich gospodarstw (m.in. rolnych). W dokumentacji formalno - prawnej przygotowywania projektu planu znajduje się m. in. uwaga ośmiu osób, sąsiadów N. , złożona do projektu planu przedstawionego na pierwszym wyłożeniu projektu planu do publicznego wglądu (nr 33 uwagi w tabeli uwag z pierwszego wyłożenia), które wyrażają zadowolenie z przyjętych w projekcie planu rozwiązań.

Wójt wskazał, odnosząc się do zarzutów dotyczących art. 36 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, iż ustalona nieprzekraczalna linia zabudowy nie powoduje obniżenia wartości, lecz przeciwnie, zwiększa potencjał działki i pozwala na optymalne zagospodarowanie terenu.

W odniesieniu do zagadnienia wynikającego zapisu art. 17 pkt 6 b tylda 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, dotyczącego obowiązku uzgodnienia projektu planu z właściwym zarządcą drogi, który został według Skarżącej pominięty wskazał, że nie jest prawdą by Projekt Planu Zagospodarowania Przestrzennego 20 Sołectw Gminy Gołcza nie posiadał wymaganego prawem uzgodnienia z zarządcą drogi, tak w pierwszym jak i drugim wyłożeniu. Wójt wyjaśnił, że plan zagospodarowania przestrzennego w swojej dokumentacji formalno - prawnej przygotowywania projektu planu posiada wszystkie wymagane prawem uzgodnienia i opinie; zgodnie z ustawą o drogach publicznych z dnia 21 marca 1985r. (Dz. U. 2013.260 t. /.) zarządcą dróg powiatowych, wg art. 19.2 pkt 3 powołanej ustawy - jest Zarząd Powiatu, nie Zarząd Dróg Powiatowych, który jest organem podległym Zarządowi Powiatu i którego kompetencje określa art. 20 ustawy o drogach publicznych, zaś zgodnie z art. 26 ust.2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym, Starosta jest przewodniczącym zarządu powiatu. Wójt Gminy przesłał projekt planu do uzgodnienia do Zarządu Powiatu w Miechowie (pismo Nr [...] z dnia 12.02.2015r), który skorzystał z prawa wyrażenia "milczącej zgody" na przedstawione rozwiązania w projekcie planu (nie tylko drogowe), lecz na specjalny monit Wójta w Zarządzie Powiatu, na jego prośbę odnośnie potrzeby wyrażenia pisemnego, jednoznacznego stanowiska - właśnie ze względu na ustawicznie zgłaszane uwagi przez rodzinę N. dotyczące nieprzekraczalnej linii zabudowy od drogi powiatowej w sąsiedztwie nieruchomości będącej przedmiotem ich zainteresowania - Zarząd Dróg Powiatowych w Miechowie, dostarczył do Gminy pismo Nr [...] z dnia 24.02.2015 w którym informuje, że akceptuje przedłożony do uzgodnień w Zarządzie Powiatu projekt.

Wójt argumentował, że podnoszona przez Skarżącą opinia, iż w projekcie planu został zignorowany wymóg art. 15 pkt 3 ust. 8 dotyczący "Sposobu usytuowania obiektów budowlanych w stosunku do dróg, oraz do granic przyległych nieruchomości" jest nietrafna uwagi na fakt, iż: wyznaczona nieprzekraczalna linia zabudowy nie zakłóca ładu przestrzennego, natomiast umożliwia odpowiednie zagospodarowanie terenów budowlanych, zgodnie z prawem i ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego - do wyznaczonej nieprzekraczalnej linii zabudowy oraz aktualnie ustalona nieprzekraczalna linia zabudowy przywraca decyzje podjęte w ramach obowiązującego planu przed uchwaleniem planu zagospodarowania przestrzennego Uchwałą Rady Gminy Gołcza Nr XLIV/285/06 z dnia 29 czerwca 2006; powstała sytuacja w wyniku uchwalenia planu w 2006 roku mogła stanowić powód do roszczeń odszkodowawczych właścicieli działek położonych wzdłuż dróg powiatowych, nadto ustalona w planie nieprzekraczalna linia zabudowy nie stanowi obowiązującej linii zabudowy, w związku z czym podnoszony problem ewentualnego zakłócania naświetlania istniejącego budynku będzie mógł być rozwiązany na etapie opracowywania projektu budowlanego sąsiedniej zabudowy, która może powstawać w jego sąsiedztwie - zgodnie z obowiązującymi przepisami; sposób zlokalizowania i przyjęcia rozwiązań odnośnie bryły budynku, który może powstać w sąsiedztwie działki nr ewid.[...], będzie zależny od projektu budowlanego, który musi uwzględniać przepisy odrębne, wynikające z Prawa budowlanego i Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Właściciele nieruchomości nie ponoszą żadnej rzeczywistej szkody, wręcz przeciwnie - zyskują możliwość dodatkowego zagospodarowania swojej własności, w kierunku drogi do nieprzekraczalnej linii zabudowy, w pasie o szerokości 12m. Wyznaczony pas drogowy w liniach rozgraniczających dla wymienionej drogi powiatowej, która jest drogą klasy zbiorczej, wynosi zgodnie z obowiązującymi przepisami 20 m; w pasie tym oprócz jezdni (szer. ok. 6,5m), zmieści się bez problemów infrastruktura techniczna - o ile zajdzie taka konieczność, a także mogą zostać urządzone chodniki dla pieszych (min. szer. 1,5m), a nawet wydzielony pas rowerowy - o ile zajdzie taka potrzeba. Wszystkie nieprzekraczalne linie zabudowy w projekcie planu zostały wyznaczone zgodnie z obowiązującą Ustawą o drogach publicznych, art. 43 ustawy (Dz. U.2013.260 /./.), który określa minimalne odległości obiektów budowlanych od krawędzi jezdni dla poszczególnych rodzajów dróg.

Odnosząc się do sformułowań o "domniemanym" naruszeniu Planu Zagospodarowania przestrzennego 20 sołectw Gminy Gołcza z ustaleniami Studium Uwarunkowań i Kierunków gospodarowania Przestrzennego (SUiKZP) Gminy Gołcza, Wójt wyjaśnił że powołane przez Skarżącą SUiKZP Gminy Gołcza (Uchwała Rady Gminy Gołcza Nr XXVI/160/12 z dnia 6 listopada 2012 roku), jak również wskazane przez skarżącą zapisy tekstu obowiązującego Studium odnośnie dróg, na stronach 54, 69 i 70, czyli pkt. 12.7, ppkt. 12.7.1. Układ drogowy i pkt. 5.6 komunikacja, nie odnoszą się nigdzie do nieprzekraczalnych linii zabudowy; wskazują - co oczywiste - na konieczność zachowania minimalnych szerokości linii rozgraniczających dróg, godnie z obowiązującym prawem. Zdaniem Wójta nieprawdziwe i wprowadzające tendencyjnie w błąd jest więc twierdzenie o niezgodności planu zagospodarowania przestrzennego 20 sołectw Gminy ze SUiKZP Gminy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył , co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) i art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej P.p.s.a. (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego. Akty te są zgodne z prawem, jeżeli są zgodne z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Stosownie do przepisu art. 147 P.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 P.p.s.a., stwierdza nieważność tej uchwały w całości lub w części.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że skarżąca dopełniła wymogu bezskutecznego wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia występując z takim wezwaniami do Rady Gminy Gołcza. Uwzględniając treść art. 53 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 poz. 270 ze zm.) oraz uchwałę siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 sygn. akt: II OPS 2/2007 wyjaśniającą powyższy przepis, w związku z rozbieżnościami orzecznictwa w zakresie jego stosowania, Sąd stwierdził, że skarga została wniesiona w terminie.

W związku z powyższym w następnej kolejności należy ustalić, czy wskazana przez skarżącą argumentacja pozwala na stwierdzenie, że zaskarżona uchwała narusza jej interes prawny, a więc ustalić, czy poprzez uchwalenie tejże uchwały interes prawny skarżącej już został naruszony lub w inny sposób ograniczony.

Na tą okoliczność skarżąca podniosła, że jest właścicielką nieruchomości, okoliczność bezsporna, która leży w obszarze objętym zaskarżoną uchwałą Rady Gminy Gołcza, a dotyczącą uchwalenia nowego planu zagospodarowania przestrzennego 20 sołectw tej gminy. Naruszenia interesu prawnego upatruje w ustaleniu odległości zabudowy od krawędzi jezdni drogi powiatowej nr KDZ 18123 wsi Mostek na 8m, co jest w stosunku do poprzednio obowiązującej linii zabudowy zmniejszeniem tej odległości. W ocenie skarżącej w nowo powstałej zabudowie, po dotychczas niezabudowanej stronie drogi przy szerokości działek ok. 17 m (a takich jest większość) i dopuszczalnej wysokości zabudowy 11 m, wysunięcie jakiegokolwiek budynku sąsiedniego do jezdni na odległość 8 m, w odniesieniu do usytuowanych w 20 m odległości od jezdni, spowoduje zasłonięcie i zacienienie. Zasłonięty budynek mieszkalny od strony słonecznego naświetlenia, na całej swojej długości z frontowej strony straci na wartości nie tylko estetycznej, ale i materialnej, a jest to także e ocenie skarżącej zakłócenie korzystania z nieruchomości ponad przeciętną miarę wynikającą ze społeczno – gospodarczego przeznaczenia nieruchomości. Naruszenia skarżąca upatruje także, w procedowaniu uchwalania planu zwłaszcza z uwagi na brak uzgodnień projektu planu z właściwym zarządcą drogi oraz niezgodność planu ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Gołcza z daty 6 listopada 2012 r.

Sąd przytoczył najważniejsze wątki argumentacji skarżącej, nie pomijając żadnej poruszonej kwestii. To przytoczenie służy zaś ustaleniu, czy argumentacja podnoszona przez skarżącą dotyczy lub może dotyczyć naruszenia jej interesu prawnego. Jak wyżej już wywiedziono wykazanie naruszenia tego interesu determinuje przejście do dalszego etapu rozpoznawania sprawy. Skarga oparta o konstrukcję art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym nie jest bowiem skargą powszechną, którą każdy może skutecznie wnieść. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym zwrócono uwagę, że skarga złożona trybie powyższego przepisu nie ma charakteru actio popularis, zatem do jej wniesienia nie legitymuje ani sprzeczność z prawem zaskarżonej uchwały, ani też stan zagrożenia naruszenia interesu prawnego (wyrok NSA z 1 marca 2005 roku OSK 1437/2004). Przepis art. 101 ust. 1 usg nie daje również podstawy do korzystania przez każdego z prawa do wniesienia skargi w interesie publicznym (wyrok SN z 7 marca 2003, III RN 42/02 OSNP z 2004 r. nr 7, poz. 114). Z utrwalonego stanowiska sądów administracyjnych wynika także, że kryterium "interesu prawnego" ma charakter materialnoprawny i wymaga stwierdzenia związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków skarżącego, a kwestionowanym w skardze aktem. W kontekście powyższego należy przyjąć, iż w przypadku rozpatrywania skargi złożonej na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, wojewódzki sąd administracyjny kontrolując merytorycznie zaskarżony akt – w zakresie zasad jego sporządzenia – czyni to zasadniczo w granicach wyznaczonych naruszeniem indywidualnego interesu prawnego skarżącego.

Sąd oceniając zatem argumentację skarżącej, jak i z urzędu badając sprawę, nie podziela stanowiska skarżącej, że jej interes prawny został naruszony. Sama okoliczność, że skarżąca posiada swoją działkę w obszarze obowiązującego planu miejscowego, nie stanowi samoistnej i wystarczającej przesłanki do uznania, że miało miejsce naruszenie przysługującego jej prawa lub obowiązku. W przeciwnym razie skutecznie mogliby wnosić skargi na plan miejscowy wszyscy właściciele terenów objętych tym planem tylko z tego powodu, że rada gminy uchwaliła taką zmianę, a nie z tego powodu, że postanowienia uchwały naruszają ich chroniony prawem interes prawny. Byłoby to więc przyjęcie innej wykładni (contra legem), niż wynika to z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.

Uzasadnionym jest w niniejszej sprawie stwierdzenie , że Rada Gminy Gołcza nie przekroczyła granic upoważnienia ustawowego i nie dopuściła się naruszeń przepisów chroniących prawo własności skarżącej jako naruszających jej interes prawny. Rozważając kwestię naruszenia istoty prawa własności nieruchomości należącej do skarżącej wskazać należy, że zaskarżona uchwała nie stanowi ingerencji w istotę tego prawa. Ze względu na charakter prawa własności uzasadnione jest w tym zakresie odwołanie się do rozumienia naruszenia istoty prawa własności.

W orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego podkreśla się, że do naruszenia istoty prawa własności dochodzi w sytuacji, gdy niemożliwe stanie się wykonywanie wszystkich uprawnień składających się na możliwość korzystania z rzeczy albo wszystkich uprawnień składających się na możliwość rozporządzania rzeczą albo wszystkich uprawnień składających się na możliwość korzystania z rzeczy i rozporządzania nią (por.: wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25 maja 1999 r., SK 9/98, publ. OTK z 1999 r., nr 4, poz. 78, wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 stycznia 1999 r., P 2/98, publ. OTK z 1999, nr 1, poz. 2).

W tej zaś sprawie, nie sposób stwierdzić naruszenia atrybutów prawa własności przysługujących skarżącej wobec jej działki. Podnoszone bowiem przez skarżącą okoliczności w żadnym zakresie nie mogą być traktowane jako naruszenie jej indywidualnego interesu prawnego.

Po pierwsze uchwała nie wpływa na jakiekolwiek ograniczenie w wykonywaniu prawa własności przysługującego skarżącej. Wręcz przeciwnie umożliwia, w większym zakresie niż dotychczas, możliwość jej racjonalnego zagospodarowania. To zaś czy i w jaki sposób skarżąca skorzysta z przysługujących jej uprawnień pozostaje bez znaczenia dla ustalenia interesu prawnego skarżącej w zaskarżeniu przedmiotowej uchwały.

Po drugie również nie stanowi naruszenia interesu prawnego, w ocenie Sądu, argumentacja skarżącej dotycząca obaw wynikających z możliwości zabudowania działek sąsiednich wobec działki skarżącej albowiem realizacja danej inwestycji zależy od wielu czynników, pozostających również poza sferą regulacji przedmiotową uchwałą. Jednym z nich jest samo zainteresowanie właściciela nieruchomości w uzyskaniu pozwolenia na budowę. Kwestia zaś wpływu i oceny planowanej zabudowy na nieruchomości sąsiednie jest przedmiotem badania w oparciu o regulacje zawarte w przepisach Prawa budowlanego i przepisach wykonawczych do tej ustawy m. in w kwestii tak mocno akcentowanej w skardze jak zacienienie. Subiektywne odczucia właściciela, bo nie poparte żadnym rzeczowym argumentem, jak np. w sprawie obniżenia wartości nieruchomości z powodu przyszłej sąsiedniej zabudowy w odległości 8 m od krawędzi jezdni, także nie oznacza w żaden sposób naruszenia interesu prawnego skarżącej.

Wyżej już natomiast wskazano, że powołany przepis nie zawiera instytucji skargi powszechnej, przysługującej każdemu mieszkańcowi danej gminy. Artykuł ten reguluje bowiem prawo do wniesienia skargi tylko wtedy, gdy ustawowo chroniony interes danej osoby zostaje naruszony podjętym przez organ gminy aktem z zakresu administracji publicznej. Również sam fakt, że skarżący jest właścicielem danej nieruchomości objętej miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego nie stanowi samodzielnej przesłanki uzasadniającej stwierdzenie naruszenia jego interesu prawnego. Istotnym jest bowiem przede wszystkim to, że to sam skarżący musi wskazać rzeczowe i przekonywujące argumenty przemawiające za naruszeniem tych uprawnień, które są chronione ustawowo.

W tym stanie rzeczy wobec niewykazania przez skarżącą naruszenia jej interesu prawnego na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a Sąd orzekł jak w sentencji.