Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1289/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-10-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6035 Opłaty i kary za przejazd pojazdem nienormatywnym
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono wniosek ...
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, par. 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 140aa ust. 1, ust. 3 pkt 2, art. 140ac ust. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 1137
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 11 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi U. B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia kategorii VII postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Skarżąca U. B. w maju 2016 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia kategorii VII. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Postanowieniem z [...] czerwca 2016 r. organ, działając w oparciu o art. 140 ac ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.; dalej "p.r.d.") wstrzymał w całości z urzędu wykonanie decyzji z 19 kwietnia 2016 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...).

W niniejszej sprawie skarżąca w skardze skierowanej do sądu administracyjnego wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] kwietnia 2016 r., nakładającej na stronę karę pieniężną m. in. na podstawie art. 140aa ust. 1, ust. 3 pkt 2 p.r.d.

Stosownie zaś do art. 140ac ust. 2 p.r.d. decyzja ostateczna podlega wykonaniu po upływie 30 dni od jej doręczenia, chyba że wstrzymano jej wykonanie. Organ kontroli, który wydał decyzję ostateczną, z urzędu wstrzymuje jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie, w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Oznacza to, że wstrzymanie wykonania decyzji nakładającej karę pieniężną w myśl przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym następuje z urzędu, ale tylko wówczas, gdy strona zaskarżyła tę decyzję do sądu administracyjnego. Złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie jest więc wymagane.

Jak wynika z akt sprawy, organ działając na podstawie art. 140ac ust. 2 p.r.d., postanowieniem z [...] czerwca 2016 r. nr [...] (wydanym równocześnie z przesłaniem do sądu administracyjnego skargi wraz odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi) wstrzymał z urzędu wykonanie zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu ochrona tymczasowa udzielona przez organ pozostaje w mocy do czasu wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę lub też uprawomocnienia się orzeczenia o oddaleniu skargi (art. 61 § 6 p.p.s.a.). Do tego czasu organ nie może egzekwować kwoty kary nałożonej decyzją (vide: postanowienie NSA z 17 marca 2015 r., sygn. akt II GZ 81/15). W świetle powyższego rozpoznanie zawartego w treści skargi wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stało się bezprzedmiotowe.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.