Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 827/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2010-09-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do złożenia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 10 września 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz po rozpoznaniu w dniu 10 września 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi "A" B. P., J. P. spółki jawnej z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia podatku akcyzowego z tytułu importu samochodu osobowego postanawia: odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

W dniu 25 czerwca 2010 r. A spółka jawna w Ł. wniosła do tutejszego Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie określenia podatku akcyzowego z tytułu importu samochodu osobowego. Decyzję organ doręczył stronie 25 maja 2010 r.

Następnie, w dniu 18 sierpnia 2010 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wyjaśniła w nim, że w ostatnim dniu terminu do złożenia skargi, to jest 24 czerwca 2010 r., wspólnicy spółki (B. P. i J. P.) wyjeżdżali służbowo nad polskie morze. W związku z powyższym zwrócili się do matki B. P. – G. G. z prośbą o wysłanie w tym dniu skargi. Po powrocie z podróży służbowej (25 czerwca 2010 r.) J. P. uzyskał od swojej teściowej zapewnienie, że skarga została wysłana poprzedniego dnia. Z kolei podczas wizyty w Sądzie w dniu 16 sierpnia 2010 r. J. P. dowiedział się, że skarga została nadana na poczcie jeden dzień po terminie. Z załączonego do wniosku oświadczenia G. G. wynikało, że nie wysłała korespondencji w dniu 24 czerwca 2010 r., gdyż w drodze na pocztę poczuła się źle (problem ze stawem biodrowym). Ponadto nie miała świadomości tego jakie skutki wywoła nadanie przesyłki następnego dnia. Skarżąca spółka wskazała, że działała w zaufaniu do G. G., a zaistniała sytuacja miała charakter wyjątkowy i niezawiniony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.

Wniosek strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a.") czynność procesowa dokonana po terminie jest bezskuteczna.

Strona, która nie dochowała terminu, dysponuje ustawowym prawem do złożenia wniosku o jego przywrócenie. Warunkiem jego pozytywnego rozpoznania jest spełnienie przesłanki polegającej na uprawdopodobnieniu braku winy w uchybieniu terminowi (art. 86 § 1, art. 87 § 2 p.p.s.a.).

Merytoryczna ocena wniosku wypada niekorzystnie dla skarżącej, stwierdzić bowiem należy, iż nie uprawdopodobniła ona okoliczności wskazujących na brak winy w przekroczeniu terminu do wniesienia skargi.

W orzecznictwie sądów administracyjnych akcentuje się, iż kryterium braku winy, jako przesłanki pozwalającej na przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności (por. wyrok NSA z dnia 11 lutego 2003 r., II SA 4162/01, Mon. Praw. 2003, nr 8, s. 340). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (tak NSA w postanowieniu z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059). Ponadto, to na osobie wnioskującej o restytucję terminu spoczywa obowiązek uzasadnienia swojego żądania okolicznościami, które wskazują, że strona nie miała możliwości dokonania czynności w wyznaczonym terminie.

W uzasadnieniu rozpatrywanego wniosku, strona skarżąca argumentowała, że z uwagi na wyjazd służbowy wspólników, który przypadał w ostatnim dniu terminu do wniesienia skargi, o wysłanie skargi poprosili osobę trzecią. Podkreślić należy, że za wybór tej osoby oraz podjęte bądź zaniechane przez nią czynności spółka ponosi odpowiedzialność jak za własne działania bądź zaniechania. We wniosku, jako okoliczność przemawiającą za niezawinionym niedochowaniem terminu, strona skarżąca powołała się na zły stan zdrowia osoby wyręczającej spółkę w czynności nadania skargi na poczcie.

W art. 87 § 2 p.p.s.a. nie wymaga się od wnioskodawcy dowiedzenia okoliczności wskazywanych jako przyczynę uchybienia terminu, nie oznacza to jednak, że wystarczającym do uprawdopodobnienia powodów niedochowania terminu jest podanie jakichkolwiek okoliczności. Jeżeli zatem w niniejszej sprawie spółka wskazuje, że jej wspólnicy nie mogli samodzielnie wnieść skargi do Sądu w terminie, podobnie jak osoba, którą poprosili o dokonanie tej czynności, to poza wyjaśnieniami należało przedłożyć dodatkowe dowody, które pozwoliły na zweryfikowanie prawdziwości tych twierdzeń. Samo oświadczenie G. G., że cierpi na schorzenie (zwyrodnienie stawu biodrowego), które w dniu 24 maja 2010 r. uniemożliwiło dotarcie na pocztę i wysłanie skargi, bez przedstawienia dodatkowego dowodu w postaci np. zaświadczenia lekarskiego bądź historii choroby, potwierdzających tego rodzaju dysfunkcję, uznać należy za gołosłowne. Bez uzupełniających informacji nie można sprawdzić, czy sytuacja powoływana jako usprawiedliwienie przekroczenie terminu rzeczywiście mogła mieć miejsce. Za okoliczność uzasadniającą przywrócenie terminu nie może też zostać uznane to, że wspólnicy korzystali wcześniej z pomocy teściowej i nie występowały wówczas żadne problemy. Jak już wyżej zaznaczono, to spółka ponosi ryzyko wyboru osoby przy pomocy, której realizuje swoje uprawienia i obowiązki procesowe.

Z podanych wyżej względów Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. odmówił uwzględnienia wniosku.

J.Z.