Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 3359/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-01-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Strona skarżąca – M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej. Sąd wyrokiem z dnia 21 czerwca 2016 r. oddalił skargę w całości. Wyrok tej stał się prawomocny z dniem 22 lipca 2016 r.

Skarżący pismem z dnia [...] stycznia 2017 r. wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2015 r. nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016r., poz. 718), Sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zawarty w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Oznacza to, że ustawa w sposób wyczerpujący wskazuje przesłanki wstrzymania wykonania orzeczenia ostatecznego, uzależniając tę możliwość wyłącznie od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści art. 61 § 1 p.p.s.a. wynika zaś, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji (art. 61 § 6 p.p.s.a.).

Z powołanych przepisów wynika jednoznacznie, że wojewódzki sąd administracyjny uprawniony jest do wstrzymania wykonania wyłącznie aktów lub czynności, wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Instytucja wstrzymania wykonania odnosi się więc do rozstrzygnięć organów administracji podlegających właściwości sądów administracyjnych, wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. i jednocześnie nadających się do wykonania, tj. posiadających przymiot wykonalności. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności organu administracji publicznej może nastąpić zatem w toku trwającego postępowania sądowego przed sądem I instancji, na co wyraźnie wskazuje treść art. 61 § 6 p.p.s.a., z którego wynika, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.

W orzecznictwie przyjęto nadto, że w postępowaniu kasacyjnym wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. (uchwała Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r. sygn. akt I GPS 1/07, ONSAiWSA 2007/4/77). Jednakże i w tej sytuacji wstrzymanie wykonania odnosi się wyłącznie do aktów lub czynności, wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., czyli wydanych przez organy administracji publicznej. W niniejszej zaś sprawie skarga kasacyjna nie została wniesiona, a postępowanie sądowe zostało zakończone prawomocnym wyrokiem z dnia 21 czerwca 2016 r.

Z chwilą wydania orzeczenia kończącego postępowanie sąd traci możliwość orzekania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Z tych względów wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2015 r. nr [...] nie może zostać uwzględniony.

Z tych względów Sąd, na podstawie art. 61 § 1 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.