Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1488/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-12-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
journal: Dz.U. 2001 nr 38 poz 454
law: Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), asesor WSA Marian Wolanin, Protokolant Joanna Kurek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi L. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa Mazowieckiego z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie zmiany w ewidencji gruntów i budynków 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata G. Z. z Kancelarii Adwokackiej przy ulicy [...] w W. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych stanowiącą 22 % podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

IV SA/Wa 1488/07

Uzasadnienie

W dniu [...] listopada 2004 r. wpłynął do Starostwa Powiatu [...] wniosek L. P. o wpisanie w ewidencji gruntów wnioskodawczym jako posiadacza działki nr 50/2 położonej we wsi N. w gminie [...].

Decyzją z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] Starosta [...] dokonał zmiany zapisów w ewidencji gruntów wsi N. w pozycji rejestrowej nr [...] poprzez dopisanie wnioskodawczyni jako współwładającej przedmiotową działką.

W uzasadnieniu swojej decyzji organ pierwszej instancji podniósł, że przedmiotowa działka nr 50/2 - służąca wnioskodawczyni za dojazd do drogi publicznej z należącej do niej działki nr 49 - nie ma założonej księgi wieczystej, a także nie ma jakiegokolwiek dokumentu wskazującego na to, że jej dotychczasowi posiadacze - R. K. i E. K. - są jej właścicielami. Zdaniem organu działka ta, zgodnie z ewidencją gruntów, była we władaniu R. K. i E. K. od 1975 roku aż do dnia 8 sierpnia 2004 r., tj. do dnia, w którym zostało wprowadzone do ewidencji gruntów postanowienie sądu o zasiedzeniu działki nr 50/1 o powierzchni 512 m2 na rzecz R. K. i E. K. W związku z tym w stosunku do działki nr 50/2 o powierzchni 94 m2 pozostał w ewidencji zapis, że R. K. i E. K. - są jej posiadaczami samoistnymi. W ocenie organu pierwszej instancji z dokumentacji znajdującej się w aktach sprawy wynika, iż R. K. i E. K. oświadczyli, że działka nr 50/2 użytkowana jest także przez właściciela działki nr 49 -L. P. Organ zaznaczył, iż jego decyzja nie przesądza o stanie własności działki nr 50/2 - strony i inne osoby mogą ubiegać się przed sądem o uzyskanie tytułu własności do tej działki, co organ ujawni w ewidencji gruntów.

Odwołanie od powyższej decyzji Starosty [...] o dokonaniu zmiany zapisów w ewidencji gruntów poprzez dopisanie L. P. jako współwładającej działką nr 50/2 wnieśli R. K. i E. K.

W odwołaniu podnieśli, że działka nr 50/2 pozostaje w ich użytkowaniu i w każdej chwili mogą wystąpić o jej zasiedzenie.

Wyjaśnili także, że w trakcie postępowania nie wyrazili zgody na wpisanie wnioskodawczyni w ewidencji gruntów jako współposiadaczki działki nr 50/2. Podnieśli, że nadal udostępniają wnioskodawczyni przejście przez działkę nr 50/2 do jej działki nr 49, a sami korzystają z przedmiotowej działki ze względu na to, iż jest to

IVSA/Wa 1488/07

jedyna droga do wjazdu dużego samochodu do wywozu nieczystości płynnych. Zaznaczyli, że udostępnienie działki nr 50/2 wnioskodawczyni nie jest równoznaczne, że jest ona osobą współwładającą tą działką.

Decyzją z dnia [...] listopada 2005 roku nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa Mazowieckiego uchylił decyzję Starosty [...] z dnia [...] maja 2005 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ.

W uzasadnieniu wskazano, iż materiał dowodowy jest niekompletny, ponieważ brak jest aktualnych informacji o zapisach w ewidencji gruntów i mapy ewidencyjnej oraz według stanu na dzień uwłaszczenia. Podniesiono, iż organ pierwszej instancji nie wziął pod uwagę granicy działki nr 49 z działką nr 50, a tylko badał ich numerację i powierzchnie.

Wnioskodawczyni wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa Mazowieckiego z dnia [...] listopada 2005 roku. Sąd wyrokiem z dnia 11 grudnia 2006 r. uchylił powyższą decyzję (sygn. akt IV SA/Wa 1954/06).

W uzasadnieniu wyroku Sąd podniósł, że zagadnieniami mającymi istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia jest to, czy działka nr 50/2 istnieje, czy działka ta jest czyjąś własnością, a jeżeli nie, to czy L. P. jest jej współposiadaczką. Zdaniem Sądu z akt sprawy wynika w sposób nie budzący wątpliwości, iż działka nr 50/2 istnieje i nie ma właściciela. Została ona wyodrębniona geodezyjnie z działki nr 50 w toku postępowania o zasiedzenie. R. K. i E. K. starali się o zasiedzenie całej działki nr 50, jednakże w postępowaniu cywilnym sąd orzekł o ich żądaniu tylko w stosunku do części działki nr 50, to jest do powstałej z niej działki nr 50/1. Status prawny działki nr 50/2 pozostał nadal nieuregulowany. W ewidencji gruntów jako władający tą działką widnieją R. K. i E. K. Położenie działki nr 50/2 obrazuje znajdująca się w aktach sprawy kserokopia mapy sytuacyjnej sporządzonej przez geodetę uprawnionego R. J. W ocenie Sądu z akt sprawy wynika, że działką nr 50/2 (Sąd oczywiście błędnie podał działkę nr 50/1) włada również L. P. Działka ta jest wykorzystywana jako dojazd do jej nieruchomości, stanowiącej działkę nr 49. Świadczą o tym zdaniem Sądu takie dokumenty jak oświadczenie R. K. i E. K. z dnia 26 maja 2004 roku oraz ich pismo z

IV SA/Wa 1488/07

dnia 17 grudnia 2004 roku, w którym zawarte jest stwierdzenie, iż działka gruntu nosząca obecnie nr 50/2 przekazana została W. K. (poprzednikowi prawnemu L. P.) do użytkowania w celu stworzenia dostępu do drogi publicznej. W ocenie Sądu wpis w ewidencji gruntu dokonany na podstawie § 10 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 roku w sprawie ewidencji gruntów i budynków potwierdza jedynie istniejący stan faktyczny co do posiadania działki gruntu. Nie rozstrzyga natomiast kwestii uprawnień właścicielskich do nieruchomości oraz jej granic.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa Mazowieckiego decyzją z dnia [...] maja 2007 roku nr [...] uchylił w całości decyzję Starosty [...] z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] i odmówił wykazania w ewidencji gruntów wnioskodawczyni jako osoby władającej działką nr 50/2.

W uzasadnieniu swojej decyzji organ odwoławczy podniósł, że przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne nie dają organom prowadzącym ewidencję gruntów uprawnień do samodzielnego rozstrzygania w zakresie tytułów prawnych podlegających wpisowi do ewidencji. Każda zmiana musi być udokumentowana, co oznacza, iż wniosek o dokonanie zmiany wymaga przedstawienia przez wnioskodawcę określonych dokumentów. W tej sytuacji nie można poprzez żądanie wpisów w ewidencji gruntów dochodzić ani udowadniać swoich praw właścicielskich czy uprawnień do władania nieruchomością.

Organ drugiej instancji wskazał, że w ewidencji gruntów jako osoby władające działką nr 50 wykazani zawsze byli R. K. i E. K., natomiast wnioskodawczyni nie przedstawiła żadnego dokumentu świadczącego o tym, iż stan ten uległ zmianie i że ma ona jakieś uprawnienia do tej działki. Zdaniem organu użytkowanie działki nr 50/2 przez wnioskodawczynię na dojazd do działki nr 49 nie jest tożsame z władaniem działką nr 50/2 w rozumieniu przepisów o ewidencji gruntów i dotychczasowego orzecznictwa sądów administracyjnych.

Wnioskodawczyni wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa Mazowieckiego z dnia [...] maja 2007 roku.

IV SA/Wa 1488/07

Wnioskodawczyni wniosła o "utrzymanie w mocy" wyroku Wojewódzkiego Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2006 r. Ponadto podniosła, że zaskarżona decyzja pomija fakt, że na działce nr 49 jest stare siedlisko. Wskazała, iż nie miało miejsca scalenie gruntów w rejonie siedlisk mieszkańców wsi N., a sąd cywilny orzekł o zasiedzeniu przez R. K. i E. K. tylko działki nr 50/1.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

W świetle art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kryterium tej kontroli określa art. 1 § 2 wspomnianej ustawy i jest nim zgodność z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Ponadto, stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej " p. p. s. a.", Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi.

Skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja narusza przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Zaskarżoną decyzję należało wyeliminować z obrotu prawnego przez jej uchylenie, gdyż organ drugiej instancji - wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 153 p. p. s. a. - nie uwzględnił w zaskarżonej decyzji stanowiska wyrażonego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z dnia 11 grudnia 2006 roku w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 1954/06.

Zgodnie bowiem z art. 153 p. p. s. a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia.

W uzasadnieniu wyroku z dnia 11 grudnia 2006 roku Sąd uznał, że z akt administracyjnych badanej sprawy wynika, że działką nr 50/2 (Sąd oczywiście błędnie podał działkę nr 50/1) oprócz R. K. i E. K. włada również L. P. Działka ta jest bowiem wykorzystywana jako dojazd do jej nieruchomości, stanowiącej działkę nr 49. Świadczą o tym zdaniem Sądu takie

IV SA/Wa 1488/07

dokumenty jak oświadczenie R. K. i E. K. z dnia 26 maja 2004 roku oraz ich pismo z dnia 17 grudnia 2004 roku, w którym zawarte jest stwierdzenie, iż działka gruntu nosząca obecnie nr 50/2 przekazana została W. K. (poprzednikowi prawnemu L. P.) do użytkowania w celu stworzenia dostępu do drogi publicznej. W ocenie Sądu wpis w ewidencji gruntu dokonany na podstawie § 10 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 roku w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. nr 38, poz. 454).potwierdza jedynie istniejący stan faktyczny co do posiadania działki gruntu. Nie rozstrzyga natomiast kwestii uprawnień właścicielskich do nieruchomości oraz jej granic.

W zaskarżonej decyzji organ drugiej instancji nie wziął pod uwagę powyższych rozważań Sądu uznając, że użytkowanie działki nr 50/2 przez wnioskodawczynię na dojazd do działki nr 49 nie jest tożsame z władaniem działką nr 50/2 w rozumieniu przepisów o ewidencji gruntów i dotychczasowego orzecznictwa sądów administracyjnych.

Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organ uwzględni stanowisko Sądu wyrażone w wyroku z dnia 11 grudnia 2006 r. w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 1954/06.

Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 145 § 1 lit. c p. p. s. a. orzekł, jak w pkt 1 sentencji wyroku, natomiast rozstrzygnięcie o kosztach zawarte w pkt 2 sentencji wyroku zapadło na podstawie art. 250 p. p. s. a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.).