Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 375/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2008-06-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odmówiono przyznania prawa pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 245,  art. 246
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak, , po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.D. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] Nr [...], [...] stanowiące odpowiedź na pismo skarżącego z dnia 3 maja 2007 r. postanawia odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 30 października 2007 r. złożonym na urzędowym formularzu skarżący D.D. wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia go od kosztów sądowych w sprawie II SA/Wr 357/07.

Postanowieniem z dnia 29 lutego 2008 r. sygn. akt II SA/Wr 375/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu umorzył postępowanie z wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy z dnia 30 października 2007 r.

W uzasadnieniu tego orzeczenia podano, że skarżący w wyznaczonym terminie nie sprecyzował, czy powyższy wniosek dotyczy sprawy o sygnaturze II SA/Wr 375/07, bowiem we wniosku tym skarżący przywołał sygnaturę II SA/Wr 357/07, w której to sprawie nie jest on stroną, a zatem brak jest przedmiotu omawianego wniosku. Podniesiono ponadto, iż nawet gdyby założyć, że przedmiotowy wniosek dotyczy sprawy II SA/Wr 375/07, w sprawie tej na obecnym jej etapie skarżący nie ma obowiązku uiszczania jakichkolwiek kosztów sądowych, co sprawia, że także przy przyjęciu, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy z dnia 30 października 2007 r. dotyczy sprawy II SA/Wr 375/07, wniosek ten byłby bezprzedmiotowy.

Na to postanowienie D.D. złożył zażalenie, wnosząc o jego uchylenie.

Postanowieniem z dnia 6 maja 2008 r. sygn. akt I OZ 308/08 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu do ponownego rozpoznania.

W motywach tego postanowienia podano, że nie jest zasadne twierdzenie sądu I instancji, iż nawet, jeśli by przyjąć, że wniosek o przyznanie prawa pomocy dotyczył sprawy II SA/Wr 375/07, to w sprawie tej na obecnym jej etapie skarżący nie ma obowiązku uiszczania jakichkolwiek kosztów sądowych, co sprawia, że wniosek ten i tak byłby bezprzedmiotowy. Podkreślono następnie, że przedmiotowy wniosek skarżący złożył prawidłowo na urzędowym formularzy, wypełniając wszystkie jego rubryki, a wątpliwości Sądu I instancji wzbudziła jedynie wskazana sygnatura akt sprawy. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, z treści złożonego wniosku z dnia 30 października 2007 r. jednoznacznie wynika, jakiej sprawy on dotyczy, a zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny powinien go rozpoznać. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego bezsprzecznym jest, że D.D. popełnił ewidentną omyłkę pisarską, która – biorąc pod uwagę wiek skarżącego – mogła się zdarzyć.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej ppsa, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.

Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje – stosownie do § 2 art. 245 ppsa – zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje – na podstawie § 3 tego samego artykułu – zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Częściowe zwolnienie z opłat lub wydatków może z kolei polegać, zgodnie z przepisem art. 245 § 4 ppsa, na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej.

Z uregulowania zawartego w art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ppsa wynika, iż przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym natomiast – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i swojej rodziny.

Przyznanie prawa pomocy uzależnione jest nie tylko od sytuacji majątkowej danej osoby, ale również od tego, czy na osobie tej ciąży obowiązek ponoszenia określonych wydatków. Prawo pomocy polega bowiem na udzieleniu wsparcia osobom, które w przeciwnym razie zmuszone byłyby do samodzielnego ponoszenia wydatków związanych z prowadzonym postępowaniem sądowoadministracyjnym, a w razie gdyby ich nie poniosły, dotknęłyby je konsekwencje procesowe.

W niniejszej sprawie skarżący D.D. domagał się przyznania mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia go od kosztów sądowych.

W sprawie tej na obecnym jej etapie skarżący nie ma obowiązku uiszczania jakichkolwiek kosztów sądowych. Nie ma zatem potrzeby zwalniania go od kosztów sądowych, których nie musi ponosić. Dopiero w sytuacji, gdyby pojawiła się konieczność poniesienia przez skarżącego kosztów sądowych, a jego sytuacja majątkowa nadal uzasadniałaby przyznanie prawa pomocy, jego wniosek w tym przedmiocie mógłby zostać uwzględniony.

Mając na względzie powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.