Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 275/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-09-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Cudzoziemcy
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 53a ust. 2, art. 57 ust. 1 pkt 2a, art 57 ust. 5a
journal: Dz.U. 2003 nr 128 poz 1175
law: Ustawa z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Sędziowie sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Protokolant ref. staż. Filip Rutkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 września 2013 r. sprawy ze skargi H. R. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku; 3. zasądza od Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców na rzecz skarżącego H. R. kwotę 557 (pięćset pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z dnia [...] października 2012 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 53a ust. 2 i art 57 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach ( Dz. U. nr 264, poz. 1573 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania H. R., utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2012 r. o odmowie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. W uzasadnieniu podano, że w toku postępowania ustalono, iż na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej cudzoziemiec przebywa nielegalnie. Z akt sprawy wynika, że na terytorium RP cudzoziemiec przebywał na podstawie zezwolenia Wojewody [...] na zamieszkanie na czas oznaczony, ważnego od dnia [...] stycznia 2010 r. do dnia [...] stycznia 2011 r. związku ze studiami w [...] oraz wizy konsula w Ł. ważnej od dnia [...] marca 2011 r. do dnia [...] marca 2012 r. na czas pobytu [...] dni. W dniu [...] maja 2012r. cudzoziemiec został skazany prawomocnym wyrokiem karnym za przestępstwo popełnione umyślnie. Ustalono w toku postępowania, że dane osobowe cudzoziemca znajdują się w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy wjazdu z terminem obowiązywania do dnia [...] maja 2015 r.

Organ wskazał, iż zgodnie z art. 57 ust. 1 pkt 2a ustawy o cudzoziemcach, cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, jeżeli jego dane znajdują się w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy wjazdu. W stosunku do cudzoziemca spełniła się przesłanka z tego przepisu, gdyż jego dane osobowe znajdują się we wskazanym Systemie Informacyjnym Schengen. Z konstrukcji przepisu art. 57 ust. 1 ustawy wynika, że rozstrzygnięcie wydane na jego podstawie nie ma charakteru uznania administracyjnego, lecz obliguje organ do odmowy wydania zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony w przypadku stwierdzenia zaistnienia wskazanych w tym przepisie okoliczności. Organ stwierdził, że w związku z powyższym odstąpił od badania czy wobec cudzoziemca zachodzą przesłanki z art. 57 ust. 1 pkt 2a ustawy do udzielenia wnioskowanego zezwolenia. Pozostawanie cudzoziemca w związku z partnerką G. T. nie stanowi okoliczności skutkującej koniecznością pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie H. R., reprezentowany przez adwokata Ł. B., zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego oraz prawa procesowego, które miały istotny wpływ na wynika sprawy, a to szczególności:

- art. 57 ust. 5a w zw. z art. 57 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach oraz ar. 8 Konwencji

o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r., wyrażające się w utrzymaniu decyzji o odmowie uczulenia skarżącemu zezwolenia na zamieszkanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na cza oznaczony w sytuacji, gdy istniały wyjątkowe przesłanki dotyczące osobistej strony uzasadniające udzielenie zezwolenia na pobyt;

- art. 7, art. 9 zd. 2, art. 10 § 1, art. 77 i 107 § 3 kpa, poprzez zaniechanie przeprowadzenia postępowania dowodowego I ustaleń w zakresie sytuacji osobistej strony, w sytuacji gdy miało to istotne znaczenie dla orzeczenia w przedmiocie zezwolenia na zamieszkanie na strony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Wskazując na powyższe pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W motywach skargi zgodnie z art. 57 ust. 5a ustawy o cudzoziemcach, nawet w przypadku, gdy dane osobowe strony znajdują się w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy wjazdu, można udzielić jej zezwolenia w razie istnienia poważnych przyczyn. Konwencja o ochronie praw człowieka (...) w art. 8 zawiera zasadę, iż każdy ma prawo do poszanowania swojego życia prywatnego i rodzinnego i niedopuszczenia i niedopuszczalna jest ingerencja władzy publicznej w korzystanie z tego prawa z wyjątkiem przypadków przewidzianych w ustawie i koniecznych z demokratycznym społeczeństwie z uwagi na bezpieczeństwo państwowe i publiczne lub dobrobyt gospodarczy kraju, ochronę porządku publiczne i zapobieganie przestępstwom, ochronę zdrowia i moralności lub ochronę praw i wolności innych osób. Pełnomocnik podniósł, że skarżący powoływał się on na poszanowanie życia rodzinnego, wskazując na faktyczny, kilkuletni związek z G. T. - obywatelką Polski. Skarżący domagał się przeprowadzenia postępowania dowodowego, m. in. dopuszczenia dowodu z przesłuchania świadków.

Przepis art. 57 ust. 5a ustawy daje możliwość wydania zezwolenia, pomimo że dane wnioskodawcy znajdują się z Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy, jeżeli istnieją ku temu ważne powody. Oznacza to, że organ po pierwsze - w ramach swobodnego uznania w musi w każdym przypadku ustalić czy w badanej sprawie nie występują poważne przyczyny, po drugie - w przypadku powołania się strony na określone istotne okoliczności, koniecznie powinien je zbadać przed wydaniem decyzji. Organ w postępowaniu odwoławczym pominął ustalenie okoliczności pobytu strony jako cudzoziemca w Polsce i jego sytuacji osobistej.

W odpowiedzi na skargę Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wnosił o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie i prowadzi do uchylenia zaskarżonej decyzji.

W rozpoznanej sprawie nie jest sporne, że dane osobowe skarżącego zostały wprowadzone do Systemu Informacyjnego Schengen dla celów odmowy wjazdu, a to oznacza, że wystąpiła przesłanka, o której mowa w art. 57 ust. 1 pkt 2a ustawy o cudzoziemcach. Zachodziły zatem podstawy do odmowy wydania zezwolenia cudzoziemcowi na czasowe zamieszkiwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Jednakże zauważyć należy, iż słusznie podnosi skarga, że ustawa o cudzoziemcach w art. 57 ust. 5a stanowi " w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2a, można udzielić zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony tylko w razie istnienia poważnych przyczyn, zwłaszcza ze względów humanitarnych lub z powodu zobowiązań międzynarodowych, z uwzględnieniem interesu państwa, które dokonało wpisu do Systemu Informacyjnego Schengen.

Z akt administracyjnych wynika, że w odwołaniu skarżący wskazywał, iż od trzech lat, obecnie pozostaje w związku z partnerką G. T., najbliższym czasie mają założyć rodzinę, a to stanowi wyjątkową okoliczność, o której mowa w art. 53a ust. 2 ustawy o cudzoziemcach uzasadniające dzielenie mu prawa pobytu w kraju. Jako dowód wskazał zeznania świadków G. T. i J. K-G..

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wprawdzie organ odwoławczy stwierdził, że pozostawanie skarżącego w związku z partnerką G. T. nie stanowi szczególnej okoliczności skutkującą koniecznością pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, to jednak nie wyjaśnił powodów takiego stwierdzenia.

Wobec tego nie można odmówić słuszności zarzutom skargi, że organ odwoławczy dopuścił się naruszenia przepisów postępowania, w tym art. 7, 77 § 1 oraz art. 107 § 3 kpa, gdyż nie rozważył wnikliwie wszystkich istotnych okoliczności sprawy, jak również nie ustosunkował się do wszystkich zarzutów odwołania, jak i do zgłoszonych w nim wniosków dowodowych. Takie działanie organu drugiej instancji stanowi o naruszeniu zasady dwuinstancyjności postępowania, określonej w art. 15

kpa. Zdaniem Sądu, organ odwoławczy w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi przesłanka z art. 57 ust. 2a ustawy o cudzoziemcach, powinien w sposób wnikliwy podać ocenie, czy wskazany w odwołaniu fakt pozostawania skarżącego w związku z partnerką - obywatelką Polski, jak również zamiar założenia przez nich rodziny, stanowi poważną przyczyną w rozumieniu w art. 5a art. 57 ustawy o cudzoziemcach, czy też nie takiej przyczyny nie stanowi. Dopiero po rozważeniu tej kwestii organ odwoławczy mógł wydać stosowne rozstrzygnięcie wymienione art. 138 kpa.

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a.