Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 248/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2005-07-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Oddalono skargę

SENTENCJA

Sygnatura akt II SA/Wr 248/03 [pic] WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 lipca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Cisek-sprawozdawca Sędziowie: Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski Sędzia WSA Anna Siedlecka Protokolant Katarzyna Grott po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. C. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie nakazania J. C. wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem robót polegających na wybudowaniu zbiornika na nieczystości ciekłe na działce nr [...] we wsi W.; oddala skargę


UZASADNIENIE

Sygnatura akt II SA/Wr 248/03

UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w dniu [...]r. wszczął postępowanie w sprawie niezgodnego z projektem usytuowania zbiornika na nieczystości na nieruchomości przy ul. S. [...] w miejscowości W.. W dniu [...]r. służby nadzoru budowlanego l instancji przeprowadziły oględziny na przedmiotowej nieruchomości i czynność tą udokumentowały stosownym protokołem oględzin.

Czynności wstępne przeprowadzone przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wykazały, iż J. C. na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...]r. (nr [...]) dokonał nadbudowy i rozbudowy budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...] w miejscowości W.. Wyżej cytowana decyzja zawiera również zapis odnośnie lokalizacji i realizacji szamba bezodpływowego, które powinno znajdować się w odległości 15 m od studni i 7,5 m od granicy sąsiada.

Jak wykazało przeprowadzone postępowanie przedmiotowe szambo znajduje się w odległości 6 m od studni na działce [...] i 8 m od studni na działce [...]. Biorąc pod uwagę unormowania wynikające z Rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980r. w sprawie warunków jakim powinny odpowiadać budynki uznano, iż lokalizacja szamba nie odpowiada minimalnym odległościom dla tego typu obiektów. Wobec dokonanych ustaleń w dniu [...]r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał decyzje nr [...], którą nakazał J. C. doprowadzenie wykonanych robót polegających na realizacji szamba do stanu zgodnego z prawem poprzez sporządzenie w terminie do dnia [...]r:

- inwentaryzacji geodezyjnej działki [...]

- inwentaryzacji budowlanej szamba wraz z ekspertyzą techniczną

W terminie przewidzianym na skuteczne złożenie środka zaskarżenia J. C. złożył odwołanie, którym oprotestował zapadłe rozstrzygnięcie.

D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po dokonaniu analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz zbadaniu

Sygnatura akt II SA/Wr 248/03

argumentacji zamieszczonej w odwołaniu wskazał, że realizacja robót budowlanych sprzecznie z warunkami zawartymi w pozwoleniu na budowę stanowi o sprzeczności z obowiązującym porządkiem prawnym i skutkuje uruchomieniem stosownej procedury administracyjnej, która ma prowadzić do doprowadzenia inwestycji do stanu zgodnego z prawem. Właściwy rzeczowo organ administracyjny posiada uprawnienia do nałożenia na inwestora stosownych sankcji służących osiągnięciu zamierzonego celu w postaci przywrócenia na nieruchomości objętej postępowaniem stanu zgodnego z obowiązującymi normatywami. Zdaniem organu odwoławczego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego poprawnie za podstawę podjętego rozstrzygnięcia przyjął dyspozycję wynikającą z przepisu art. 51 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 4 ustawy - Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 r. Zgodnie z przywołanym przepisem nałożono na inwestora w precyzyjnie zakreślonym terminie obowiązek przedłożenia inwentaryzacji geodezyjnej działki nr [...] oraz inwentaryzacji budowlanej szamba wraz z ekspertyzą techniczną. W ocenie organu II instancji prawidłowa jest zarówno kwalifikacja prawna jak i rodzaj nałożonych obowiązków. Gdy inwestor wywiąże się z nałożonego nań nakazu i przedłoży stosowne dokumentu możliwe będzie rozstrzygnięcie o dalszych losach zbiornika, ponieważ sporządzone dokumenty umożliwią ocenę oddziaływania szamba na sąsiednie nieruchomości.

Odnosząc się w tym miejscu do argumentacji zamieszczonej w odwołaniu stwierdzono, iż pozostaje ona bez wpływu na kształt wydanej decyzji i ze względu na bezprzedmiotowość zamieszczonych poglądów nie może spowodować eliminacji z obrotu prawnego dyskryminowanego rozstrzygnięcia.

J. C. w pierwszej kolejności wskazywał na konieczność odmiennego usytuowania szamba jak wynikałoby to z pozwolenia na budowę ze względu na warunki techniczne na nieruchomości. Okoliczność ta pozostaje bez znaczenia, gdyż niezgodność z pozwoleniem na budowę na gruncie przepisów prawa budowlanego godzi w porządek prawny i musi skutkować wyciągnięciem stosownych sankcji.

Odnosząc się do twierdzenia skarżącego, ze zastosowaniem w sprawie winny mieć przepisy ustawy prawo budowlane z 1974 r. organ odwoławczy wskazał, że w myśl przepisu art. 103. Prawa budowlanego przepisy dotychczasowe stosuje się wyłącznie w stosunku do obiektów podlegających sankcji określonej w przepisie art.

Sygnatura akt II SA/Wr 248/03

48 Prawa budowlanego. W przedmiotowej sprawie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, słusznie zresztą, zakwalifikował sprawę jako podlegającą sankcjom przewidzianym w art. 51 Prawa budowlanego.

Odnosząc się do zarzutu J. C., iż nie można było wydać decyzji w trybie art. 51 Prawa budowlanego bez uprzedniego wstrzymania robót budowlanych stosownym postanowieniem wskazano, że jest to dość częsta praktyka, lecz z jednym zasadniczym wyjątkiem. Nie ma konieczności wstrzymywania robót budowlanych, gdy zostały one zakończone - a taka sytuacja ma miejsce w niniejszym przypadku. Organ l instancji w podstawie prawnej skarżonej decyzji zawarł właściwy przepis prawa a mianowicie art. 51 ust 4 Prawa budowlanego, który stanowi iż przepisy ust. 1-3 (art. 51) stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48, zostały wykonane w sposób, o którym mowa w przepisie art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego J. C. zarzucił szereg nieprawidłowości, zarówno decyzji organu I instancji, jak i decyzji organu odwoławczego. Zdaniem skarżącego decyzja D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie jest samodzielną decyzją rozstrzygającą od podstaw zagadnienia zawartego w zaskarżonej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, lecz jedynie podtrzymującą wcześniejszą decyzję organu I instancji, bez dokonania szczegółowej analizy stanu faktycznego i bez rozpatrzenia zagadnień i kwestii podniesionych przez skarżącego w złożonym odwołaniu od decyzji nr [...].

Skarżący zarzuca na wstępie brak obiektywizmu Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego – M. M.. Wynika to z faktu, iż z wniosku P. B. w [...] roku prowadzone było przeciwko M. M. postępowanie karne przez Prokuraturę Rejonową we W. – K., jak również prawdopodobnie postępowanie dyscyplinarne bądź dochodzenie służbowe. Dlatego też, zdaniem skarżącego, trudno dopatrzyć się bezstronności ze strony Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, skoro zarzuty dotyczyły prowadzonych przez M. M. postępowań administracyjnych. Dla uniknięcia dalszych przykrości ze strony P. B. M. M. - jako organ nadzoru budowlanego - wolała wydać decyzję umarzającą postępowanie, żeby tylko nie

Sygnatura akt II SA/Wr 248/03

narazić się ponownie P. B., który według M. M., będąc niejednokrotnie w siedzibie PINB wyzywa pracujących tam urzędników oraz wygrażał im.

W opinii skarżącego M. M. winna sama, na podstawie art. 24 § 3 KPA, zrezygnować z rozpatrywania tej sprawy, bądź z urzędu - z mocy przepisu prawa - zostać wyłączona z jej rozpatrywania z uwagi na ewidentny konflikt z jedną ze stron, której postępowanie dotyczyło, a co za tym idzie brak zachowania obiektywizmu w rozpatrywanej sprawie i tym samym uzasadnioną ponad wszelką wątpliwość obawę co do jej bezstronności.

Niezależnie od powyższego skarżąca wskazuje na szereg uchybień, którymi dotknięta jest decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...], które powodują, że została ona wydana w warunkach określonych w art.156 § 1 pkt.2 KPA, tj. z rażącym naruszeniem prawa, przez co należy stwierdzić jej nieważność.

Jeżeli chodzi o umiejscowienie zbiornika na ścieki to pierwotna lokalizacja określona w decyzji była, zdaniem skarżącego, niewłaściwa wskutek niezgodności z przepisami, bowiem przywołane rozporządzenie MGTiOŚ z dnia 03.07.1980 r. w § 23 ust. 1 pkt. 2 stanowi, że odległość od granicy działki sąsiedniej, pasa drogi publicznej lub chodnika przy ulicy -7,5 m. Natomiast tenże przepis § 23 ust. 4, przewiduje, że na nie skanalizowanych terenach zabudowy związanej z gospodarstwami rolnymi i zabudowy jednorodzinnej dopuszcza się stosowanie szczelnych zbiorników do gromadzenia nieczystości ciekłych oraz pojedynczych ustępów, ustawionych na szczelnym dole kloacznym w odległości co najmniej 2 m od linii regulacyjnej drogi ( ulicy ) lub granicy działki oraz co najmniej 5 m od otworów okiennych lub drzwiowych w pomieszczeniach przeznaczonych na pobyt ludzi w budynkach sąsiednich. Ta regulacja przesądza o tym, że pierwotna lokalizacja zbiornika nie spełniała wymogów określonych w obowiązujących przepisach szczegółowych

Skarżący wskazuje, że jak słusznie zauważono w decyzji organu I instancji nr [...]z dnia [...]r. dotyczącej tego zbiornika, wieś W. posiada wodociąg, zaś sami skarżący określili swoją studnię jako nie użytkowaną. Zatem odległości w zakresie lokalizacji zbiornika ścieków od studni tak na działce skarżącego, jak i sąsiedniej działce nie mają zastosowania. Dyspozycja w zakresie

Sygnatura akt II SA/Wr 248/03

ochrony studni zawarta w przywołanym wyżej przepisie dotyczy bowiem ochrony wody służącej do picia lub do celów gospodarczych, co w tym konkretnym przypadku nie ma miejsca i to nie od niedawna, lecz od wielu lat.

Zdaniem skarżącego istnieją wątpliwości, czy organ I instancji rozpatrując sprawę dostosował się do dyspozycji przepisów art. 6, 7 i 8 KPA. Organ administracji, działający na podstawie przepisów prawa materialnego przewidujących uznaniowy charakter rozstrzygnięcia, jest obowiązany -zgodnie z zasadą z art. 7 KPA - załatwić sprawę w sposób zgodny ze słusznym interesem obywatela, jeżeli nie stoi temu na przeszkodzie interes społeczny, ani nie przekracza to możliwości organu administracji wynikających z przyznanych mu uprawnień i środków. A przecież decyzja nakazująca wykonanie ekspertyzy technicznej jest bez wątpienia decyzją o charakterze uznaniowym.

Skarżący podkreśla, iż zgodnie z art. 33 ust. 1 Prawa budowlanego z 1974 r. (tj. ustawy obowiązującej w okresie budowania zbiornika realizowanego na podstawie prawomocnej decyzji pozwolenia na budowę nr [...]Wójta Gminy Ż.) kierownictwo i nadzór nad robotami powierzone zostało osobie posiadającej wymagane przygotowanie zawodowe, powołując jednocześnie inspektora nadzoru inwestorskiego. Następnie w myśl ust. 5 powyższego przepisu inspektor nadzoru inwestorskiego wykonujący obowiązki inwestora, o których mowa w ust.3, ma prawo wstępu na teren budowy, do zakładów i obiektów związanych z realizacją inwestycji, dokonuje określonych w umowie, przepisach lub wskazanych przez inwestora odbiorów częściowych i końcowych, zaś według ust. 6 tegoż przepisu inspektor nadzoru inwestorskiego jest upoważniony do podejmowania w toku budowy decyzji dotyczących zagadnień technicznych i ekonomicznych tej budowy w ramach projektu i obowiązujących przepisów.

Skarżący wskazuje, że zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami z inspektorem nadzoru inwestorskiego, potwierdzonymi wpisem do dziennika budowy, dokonano w ramach prowadzonej rozbudowy budynku mieszkalnego zmiany lokalizacji zbiornika ścieków w stosunku do pierwotnie zaplanowanej. Szambo to wykonano z zastosowaniem współczesnych technologii w zakresie m.in. szczelności i zostało odebrane przez kierownika budowy posiadającego wymagane Prawem Budowlanym uprawnienia, co potwierdzono w dzienniku budowy stosowną adnotacją. Zmiana

Sygnatura akt II SA/Wr 248/03

lokalizacji zbiornika ścieków dodatkowo wynikła z okoliczności niezależnych od skarżących, tj. z uwagi na przebiegający wodociąg w miejscu pierwotnego usytuowania zbiornika, bliskość drogi wojewódzkiej i brak możliwości zachowania odległości, jak również ze względu na bliskość okien skarżącego się na wszystko sąsiada. Ograniczona szerokość działki / 16 m / oraz istniejące w tym czasie budynki gospodarcze, posiadające głębokie fundamenty, uniemożliwiały usytuowanie zbiornika w innym miejscu.

W konkluzji skarżący uważa, że zmiana pierwotnej lokalizacji zbiornika ścieków stanowiła naprawienie błędu w zakresie jego usytuowania wg decyzji i dostosowanie do warunków miejscowych, z zachowaniem wymogów określonych w przepisach szczególnych.

Skarżący wskazuje, iż przedmiotowa decyzja jest wadliwa poprzez powołanie się na przepis art. 51 ust. 1 pkt. 2 Prawa Budowlanego, gdyż obiekt powstał w okresie obowiązywania Prawa Budowlanego z 1974 roku, na podstawie ostatecznej decyzji dnia [...]r. Jak bowiem wynika z wyroku NSA z dnia 15 października 1998 r. (sygn. akt IV SA 1822/96) warunkiem zastosowania art. 51 ust 1 pkt 2 Prawa budowlanego z 1994 r. jest uprzednie wstrzymanie robót budowlanych na podstawie art. 50 tego Prawa, z tym oczywistym zastrzeżeniem, że obiekt wybudowany został po dniu l stycznia 1995 r. (tj. po dniu wejścia w życie Prawa budowlanego z 1994 r.). W rozpatrywanej sprawie wstrzymania robót budowlanych nie nakazywano, zaś obiekt wykonywano za rządów poprzedniego Prawa budowlanego - z 1974 r.

Skarżący podnosi nadto, że lokalizacja zbiornika ścieków nie nastąpiła na nowej działce, na której nie ma żadnej zabudowy i wszystko projektuje się od podstaw, lecz lokalizacja na zabudowanej poniemieckiej działce, na której występują różne ograniczenia wynikające zarówno z jej usytuowania i rozmiarów, jak również z usytuowania powstałych tam przed II wojną światową budynków (mieszkalny, gospodarczy). Skarżący nie rozumie, czym PINB uzasadnia potrzebę wykonania ekspertyzy, skoro przedmiotowe szambo jest szczelne, co potwierdza nadzorujący budowę uprawniony kierownik budowy, powstało w oparciu o prawomocną decyzję pozwolenia na budowę, nie stwierdzono zagrożenia dla bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenia środowiska, zaś wynikające z § 23 ust. 4 cyt. wyżej

Sygnatura akt II SA/Wr 248/03

rozporządzenia odległości są zachowane, zaś odległości dotyczące studni nie mogą i nie powinny mieć w tym przypadku zastosowania.

Skarżący zarzuca, że warunki dotyczące lokalizacji zbiornika ścieków, określone w decyzji z dnia [...]r. są niemożliwe do spełnienia i jednocześnie w zakresie samej lokalizacji niezgodne z przepisem § 23 ust. 4 rozporządzenia z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki. Wymóg zachowania odległości 7,5 m od granicy sąsiednich działek jest nie tylko niezgodny z tym przepisem, jest również niemożliwy do spełnienia na działce o szerokości 16 m przy występujących po obydwu jej stronach sąsiadach. Tym samym zachowanie odległości w zakresie lokalizacji od studni i jednocześnie spełnienie warunku odległości 7,5 mód granic działki wykluczało się automatycznie samo z siebie. Wskazuje, że nie sposób tutaj nie brać pod uwagę faktu, iż studnia sąsiada jak i skarżącego jest nie użytkowana, wieś W. posiada od kilkunastu lat wodociąg służący do zaopatrzenia jej mieszkańców, w tym skarżącego się sąsiada, w wodę do picia i na potrzeby gospodarcze, zaś warunek usytuowania zbiornika ścieków w określonej odległości od studni dotyczy wg § 21 ust. 1 cyt. rozporządzenia MGTiOŚ z 1980 r. studni dostarczającej wodę do picia i na potrzeby gospodarcze. Analogiczna regulacja zawarta jest w aktualnym przepisie dotyczącym warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Stąd wymóg zachowania odległości zbiornika ścieków od studni, która de facto nie służy do zaopatrzenia w wodę do picia i potrzeb gospodarczych nie znajduje uzasadnienia i nie powinien być brany pod uwagę przy rozpatrywaniu tej kwestii.

Skarżący podnosi, że zatwierdzony plan realizacyjny (będący załącznikiem do decyzji pozwolenia na budowę z dnia [...]r.) pozostaje w sprzeczności z warunkami określonymi w tej decyzji, gdyż na planie określono, iż decyzję wydaje się bez warunków, zaś w jej treści powołuje się warunki, ponadto zatwierdza się lokalizację zbiornika ścieków wskazaną na tym planie bez względu na fakt, iż wskazana lokalizacja nie spełnia warunków decyzji, tj. odległości 7,5 m od granicy sąsiada z jednej i drugiej strony, odległości 15 m od studni, a także pozostaje w sprzeczności z zapisem § 23 ust. 4 rozporządzenia z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki, gdyż zbiornik ten winien być odsunięty od linii regulacyjnej drogi (ulicy) na odległość co najmniej 2 m.

Sygnatura akt II SA/Wr 248/03

W odpowiedzi na skargę D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swe stanowisko zawarte w zakwestionowanej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do dyspozycji art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy).

Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje w szczególności orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne i określone ustawowo postanowienia (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), a także na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego.

Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno decyzji administracyjnej uchybiającej prawu materialnemu, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), jak też rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. b), a także wydanego bez zachowania reguł postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c).

Z kolei art. 147 § 1 przywoływanej wyżej ustawy procesowej upoważnia Sąd, który uwzględnia skargę na uchwałę lub akt, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeśli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności.

Sygnatura akt II SA/Wr 248/03

Sąd rozpatrując przedmiotową skargę J.C. na opisane na wstępie rozstrzygnięcie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie znalazł podstaw do kwestionowania jej zgodności z prawem.

Jak wynika z materiału zgromadzonego w sprawie organ I instancji wydał kwestionowaną decyzję po stwierdzeniu niezgodnego z projektem usytuowania zbiornika na nieczystości na nieruchomości należącej do skarżącego. J. C. na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] r. dokonał nadbudowy i rozbudowy budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...] w miejscowości W.. Decyzja ta zawierała również zapis odnoszący się do lokalizacji i realizacji szamba bezodpływowego, które powinno znajdować się w odległości 15 m od studni i 7,5 m od granicy sąsiada. Przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, że przedmiotowe szambo znajduje się w odległości 6 m od studni na działce [...] i 8 m od studni na działce [...]. Biorąc pod uwagę unormowania wynikające z Rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków jakim powinny odpowiadać budynki uznano, iż lokalizacja szamba nie odpowiada minimalnym odległościom dla tego typu obiektów. Wobec dokonanych ustaleń Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał decyzję nr [...], mocą której nakazano J. C. doprowadzenie wykonanych robót polegających na realizacji szamba do stanu zgodnego z prawem poprzez sporządzenie stosownej dokumentacji.

Treść decyzji organu I instancji znajduje uzasadnienie w dyspozycji art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, który stanowi, że przed upływem terminu, o którym mowa w art. 50 ust. 4, właściwy organ wydaje decyzję nakładającą obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem i uzyskania pozwolenia na ich wznowienie oraz określającą termin wykonania tych czynności.

Wypełnienie przez inwestora nakazanych mu przez organ nadzoru budowlanego czynności umożliwi rozstrzygnięcie o dalszych losach zbiornika, ponieważ sporządzone dokumenty umożliwią ocenę oddziaływania szamba na sąsiednie nieruchomości.

Sygnatura akt II SA/Wr 248/03

Nie można podzielić zarzutów skarżącego, iż usytuowanie zbiornika określone w pozwoleniu na budowę od początku było wadliwe, Jeżeli nawet taka sytuacja miała miejsce to J. C. miał możliwości prawne zakwestionowania tej części decyzji o pozwoleniu na budowę i winien był wnieść stosowne odwołanie do organu odwoławczego. Skarżący nie może samowolnie zmieniać postanowień decyzji o pozwoleniu na budowę, powołując się na zasady celowości, gdyż wszelkie odstępstwa od decyzji o pozwoleniu na budowę mogą nastąpić jedynie przy zastosowaniu określonej prawem procedury. Dlatego zasadne było uznanie działań skarżącego za sprzecznych z prawem i zastosowanie sankcji określonych w przepisie art. 51 Prawa budowlanego.

Odnosząc się do twierdzenia skarżącego, ze zastosowaniem w sprawie winny mieć przepisy ustawy Prawo budowlane z 1974 r. Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego, że w myśl przepisu art. 103. Prawa budowlanego przepisy dotychczasowe stosuje się wyłącznie w stosunku do obiektów podlegających sankcji określonej w przepisie art. 48 Prawa budowlanego. W przedmiotowej sprawie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, słusznie zresztą, zakwalifikował sprawę jako podlegającą sankcjom przewidzianym w art. 51 Prawa budowlanego.

Odnosząc się do zarzutu J. C., iż nie można było wydać decyzji w trybie art. 51 Prawa budowlanego bez uprzedniego wstrzymania robót budowlanych stosownym postanowieniem zasadnie organ odwoławczy wskazał, że nie ma konieczności wstrzymywania robót budowlanych, gdy zostały one zakończone - a taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie.

Odnosząc się do wskazywanej na wstępie skargi kwestii braku obiektywizmu osoby pełniącej funkcję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego to Sąd wskazuje, że jeśli strona skarżąca miała w tym zakresie jakiekolwiek wątpliwości, winna była, zgodnie z przepisem art. 24 § 3 KPA, wystąpić do bezpośredniego przełożonego tej osoby z wnioskiem o jej wyłączenie.

W konkluzji Sąd uznał, że sądowa kontrola kwestionowanej decyzji pozwoliła stwierdzić, iż zaskarżone rozstrzygnięcie jest zgodne z przepisami prawa i dlatego też – stosownie do dyspozycji art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – należało orzec, jak w sentencji wyroku.