Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SO/Ol 6/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2006-09-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6074 Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny za nieprzekazanie akt administracyjnych

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński Sędziowie Asesor WSA Katarzyna Matczak (spr.) Asesor WSA Irena Szczepkowska Protokolant Grażyna Wojtyszek po rozpoznaniu w dniu 28 września 2006 r. na rozprawie sprawy z wniosku A. U. w przedmiocie wymierzenia Prezydentowi Miasta grzywny z tytułu niewykonania obowiązku przekazania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie skargi A. U. z dnia 28 marca 2006 r. o wznowienie postępowania sądowo administracyjnego w sprawie na bezczynność Prezydenta postanawia wymierzyć Prezydentowi Miasta grzywnę w wysokości 500,- zł (słownie: pięćset złotych). WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

W dniu 28 marca 2006r. A. U. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie żądanie wznowienia postępowania w trybie art. 273 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" wskazując sygn. akt II SAB/Ol 73/05. Podniósł, iż Prezydent dwukrotnie zawieszając postępowanie administracyjne zlekceważył obowiązek wynikający z art. 100 § 1 i 3 Kpa, co jest oczywistą bezczynnością, która trwa do chwili obecnej.

Powyższa skarga, stosownie do zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Sądu z dnia 28 marca 2006r., została przekazana Prezydentowi Miasta, jako mylnie skierowana. Organ otrzymał powyższe pismo o wznowienie postępowania w dniu 3 kwietnia 2006r.

W dniu 8 maja 2006r. A. U. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wniosek o wymierzenie grzywny Prezydentowi na podstawie art. 54 § 2 i art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W uzasadnieniu wniosku strona wskazała, że do chwili obecnej organ ten nie przekazał Sądowi jego skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy, czym uchybił trzydziestodniowy termin do jej przekazania sądowi od dnia wniesienia.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Sądu z dnia 8 maja 2006r. Prezydentowi Miasta przesłano odpis wniosku o wymierzenie grzywny celem nadesłania w terminie 30 dni od dnia otrzymania niniejszego pisma odpowiedzi na wniosek wraz z aktami sprawy. Zarządzenie powyższe organ otrzymał w dniu 11 maja 2006r. i nie udzielił żadnych wyjaśnień, jak również nie przesłał akt sprawy.

Postanowieniem Sądu z dnia 6 lipca 2006r. (sygn. akt. II SO/Ol 6/06) A. U. przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Pismem z dnia 10 sierpnia 2006r. Okręgowa Rada Adwokacka poinformowała tutejszy Sąd, iż pełnomocnikiem z urzędu A. U. została wyznaczona adwokat D. W.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Sądu z dnia 30 sierpnia 2006r. w nawiązaniu do pisma z dnia 10 maja 2006r., do którego załączono wniosek A. U. o wymierzenie grzywny za niezastosowanie się do obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ppsa. ponownie wezwano Prezydenta do nadesłania w terminie 7 dni odpowiedzi na wskazany wniosek wraz z aktami administracyjnymi.

Na rozprawie w dniu 28 września 2006r. stawiła się adwokat D. W. w zastępstwie adwokat D. W. przedkładają pismo z dnia 27 września 2006r. Z pisma tego wynika, iż skarżący mimo wielokrotnego informowania nie udzielił jej stosownego pełnomocnictwa do reprezentowania go przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Olsztynie, zaś w dniu 25 września 2006r. przyszedł do Kancelarii Adwokackiej i także odmówił podpisania pełnomocnictwa.

A. U. na rozprawie oświadczył, iż nie podpisał pełnomocnictwa ustanowionemu z urzędu adwokatowi D. W., gdyż się z nią nie porozumiał. Podał, że nie chce aby w tej sprawie reprezentowała go adwokat D. W., gdyż uważa, że sprawa jest oczywista i będzie występował sam. Oświadczył, iż jego skarga z dnia 28 marca 2006r. o wznowienie postępowania w trybie art. 273 ppsa dotyczy postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie o sygn. akt II SAB/Ol 73/05, przy czym do chwili obecnej nie została ona przekazana sądowi.

Pełnomocnik organu wniósł o oddalenie wniosku o ukaranie grzywną, gdyż skoro skarga dotyczyła postępowania sądowego, to powinna być wnoszona bezpośrednio do Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje:

Zważyć należy, iż zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Rozpatrywany w tym zakresie wniosek o wymierzenie grzywny zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy wyjaśnić, że przedmiotem sprawy rozpatrywanej przez Sąd jest tylko wniosek A. U. o wymierzenie organowi grzywny wobec nie zastosowania się do dyspozycji art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. zwanej dalej; ustawą ppsa).

Przed przystąpieniem do zbadania przesłanek dopuszczalności sankcji przewidzianej w art. 55 § 1 ustawy ppsa należy wyjaśnić, iż ustawodawca nie przewidział w ustawie odrębnego trybu dla wnoszenia skarg na działanie lub bezczynność organu, o której mowa w art. 54 § 1 ustawy ppsa, oraz skarg o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem – art. 270 ustawy ppsa.

Stosownie zaś do art. 276 ustawy ppsa do postępowania ze skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądami pierwszej instancji. Jednakże, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio art. 175.

Powyższa regulacja stanowi klasyczne odesłanie, co oznacza, iż w sprawach nieuregulowanych w dziale VII ustawy należy odpowiednio stosować przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, a to oznacza, iż pewne przepisy będą stosowane wprost, zastosowanie innych będzie wymagało dokonania stosownej modyfikacji, niektórych zaś w ogóle nie będzie można zastosować. Wobec tego błędny jest pogląd pełnomocnika organu, iż w tej sprawie skarga o wznowienie postępowania sądowego winna być wniesiona bezpośrednio do sądu, nie zaś za pośrednictwem organu, którego bezczynności dotyczyła sprawa prowadzona przez Sąd, a której wznowienia domagał się A. U. Aby podzielić taki pogląd organu, to musiałby istnieć konkretny przepis określający, że skargi o wznowienie postępowania sądowego wnosi się bezpośrednio do Sądu przed którym sprawa się toczyła. Ponieważ ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera takiej regulacji, to zgodnie z art. 276 tej ustawy należy odpowiednio stosować tryb wnoszenia skargi do sądu określony w art. 54 § 1 ustawy ppsa.

Mając powyższe na względzie skargę wniesioną w niniejszej sprawie prawidłowo Sąd przekazał Prezydentowi Miasta celem udzielenia na nią odpowiedzi i nadesłanie akt sprawy, czego do chwili obecnej organ nie uczynił, mimo konieczności odpowiedniego stosowania w tej sprawie trybu art. 54 § 2 ustawy ppsa.

Zgodnie z art. 54 § 2 ustawy ppsa organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.

Z art. 55 § 1 ustawy ppsa wynika natomiast, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6.

Istota wniosku wszczynającego postępowanie w przedmiocie wymierzenia grzywny organowi z tytułu niewywiązania się z ustawowo nałożonych obowiązków sprowadza się do żądania podjęcia przez sąd określonego środka prawnego mającego na celu zdyscyplinowanie organu do wykonania obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ustawy ppsa. Wymierzenie grzywny następuje w razie ustalenia, że w konkretnej sprawie organ pozostaje bezczynny w przekazaniu skargi strony wraz z odpowiedzią na nią oraz aktami sprawy.

Z materiału dowodowego zebranego w tej sprawie wynika niewątpliwie, że w dniu 28 marca 2006r. A. U. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę o wznowienie postępowania w trybie art. 273 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazując sygn. akt II SAB/Ol 73/05.

Ponieważ od dnia 1 stycznia 2006r. skargi do sądu wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi Sąd otrzymaną skargę A. U. przekazał Prezydentowi jako mylnie skierowaną. Skargę tę organ otrzymał w dniu 3 kwietnia 2006r. i do dnia złożenia wniosku o ukaranie Prezydenta Miasta grzywną organ ten nie przekazał skargi A. U., jak również nie uczynił tego do dnia rozpatrywania wniosku o ukaranie grzywną na rozprawie w dniu 28 września 2006r.

W tym stanie sprawy zostały spełnione przesłanki określone w art. 55 § 1 ustawy ppsa. do ukarania grzywną organu w celu jego zdyscyplinowania do wykonania obowiązku określonego w art. 54 § 2 ustawy ppsa.

Stosownie do art. 154 § 6 ustawy ppsa grzywnę wymierza się w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

W niniejszej sprawie Sąd wymierzył grzywnę w niskiej wysokości 500 zł miarkując stopień zawinienia organu oraz okoliczność, iż z uwagi na liczbę składanych przez A. U. skarg organ mógł mieć problemy z prawidłowym ich zakwalifikowaniem. W żadnym jednak razie nie może być uwzględniona okoliczność, iż Prezydent Miasta skargę z dnia 28 marca 2006r. przekazaną przez Sąd pozostawił bez dalszego biegu i mimo upływu znacznego okresu czasu od dnia 11 maja 2006r., kiedy to został wezwany przez Sąd do udzielenia odpowiedzi na wniosek o ukaranie grzywną z tytułu nie przekazania skargi A. U., nie udzielił odpowiedzi na to wezwanie, jak również nie przedłożył skargi strony. Także bez reakcji pozostało kolejne wezwanie Sądu z dnia 31 sierpnia 2006r. (otrzymane przez organ w dniu 1 września 2006r.), w którym organ poinformowany został przez Sąd o konieczności nadesłania w terminie 7 dni odpowiedzi na wniosek A. U. o wymierzenie grzywny temu organowi.

W tym miejscu należy wyjaśnić organowi, iż w przypadku, gdy akta dotyczące tej skargi znajdują się już w Sądzie dołączone do innej sprawy, to bezwzględnym obowiązkiem organu jest wskazanie do jakiej sprawy zostały dołączone akta dotyczące nowej skargi, wraz z przesłaniem tej skargi i własną odpowiedzią na nią. Takie działanie uchroni na przyszłość organ od ponoszenia finansowych konsekwencji z tytułu własnej bezczynności w wykonaniu obowiązków wynikających z art. 54 § 2 ustawy ppsa.

Na marginesie wskazać pozostaje, iż stosownie do poglądów wyrażanych w literaturze (patrz. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Jan Paweł Tarno, Wydanie 2, Warszawa 2006, str. 167) przekazanie skargi wraz z odpowiedzią na nią oraz aktami sprawy już po wniesieniu wniosku o wymierzenie grzywny organowi lecz przed jego rozpoznaniem winno uchronić organ od nałożenia grzywny wobec spełnienia przez sam wniosek o jej wymierzenie celu jakiemu służy tj. zdyscyplinowaniu organu w wykonaniu ustawowo nałożonego na niego obowiązku

W rozpatrywanej sprawie mimo złożenia w dniu 8 maja 2006r. wniosku o wymierzenie grzywny, który przekazano Prezydentowi wraz z pouczeniem o konieczności przekazania skargi Sądowi stosownie do trybu wynikającego z ustawy ppsa., do chwili rozpatrzenia wniosku o ukaranie grzywną na rozprawie w dniu 28 września 2006r. organ pozostaje w bezczynności w wykonaniu swoich obowiązków, gdyż nadal nie przekazał Sądowi skargi A. U. z dnia 28 marca 2006r. wraz z odpowiedzią na nią oraz aktami sprawy.

W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, iż spełnione zostały przesłanki określone w art. 55 § 1 ustawy p.p.s.a do uwzględnienia wniosku A. U. i wymierzenia organowi grzywny, wobec nie wykonania obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 w zw. z art. 276 ustawy ppsa.