Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 380/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2018-09-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6038 Inne uprawnienia  do  wykonywania czynności  i zajęć w sprawach objętych symbolem 603
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art.61 § 3 i 5.
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Tchórzewska po rozpoznaniu w dniu 5 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia diagnosty – w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Sygn. akt III SA/Lu [...]

UZASADNIENIE

S. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia diagnosty.

Następnie w piśmie z dnia [...] lipca 2018 r. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący podniósł, że obecnie pozostaje na urlopie wypoczynkowym do całkowitego wykorzystania urlopu. Potem nastąpi rozwiązanie umowy o pracę w trybie ustawowym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej jako "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednocześnie w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności.

Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu do czasu wydania orzeczenia w sprawie przez sąd administracyjny stanowi formę tzw. ochrony tymczasowej, mającej na celu ochronę skarżącego przed potencjalnym zaistnieniem sytuacji, w której akt oceniony jako wadliwy przez sąd został już faktycznie wykonany, z czym wiążą się niekorzystne konsekwencje w postaci znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja administracyjna korzysta z domniemania zgodności z prawem i podlega wykonaniu.

Katalog przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, zaś obowiązek ich uprawdopodobnienia spoczywa na stronie. Sąd ocenia jedynie, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem aktu, by sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. Chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wyrównana przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia.

W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że do wykazania, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do strony wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Twierdzenia powinny być poparte materiałem dowodowym. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego ocenę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, LEX nr 1405435).

Stwierdzić należy, że w rozpoznawanej sprawie, pomimo ciążącego na skarżącym obowiązku, nie wykazał on zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący nie powołał szczegółowych okoliczności, które mogłyby przemawiać za powstaniem tego rodzaju niebezpieczeństwa, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Dla uznania wystąpienia przesłanek przewidzianych w powołanym przepisie nie jest wystarczające ogólne stwierdzenie, że skarżący obecnie pozostaje na urlopie wypoczynkowym do całkowitego wykorzystania urlopu, a potem nastąpi rozwiązanie umowy o pracę w trybie ustawowym. Strona ograniczyła się zatem do twierdzenia, że wykonanie decyzji może doprowadzić do powstania następstwa w postaci zakończenia stosunku pracy. W ocenie Sądu tak ogólnie sformułowane we wniosku argumenty nie spełniają przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, a w konsekwencji skutkują oddaleniem tego wniosku. Skarżący nie wskazał żadnych konkretnych okoliczności faktycznych dotyczących jego sytuacji życiowej i zawodowej, które mogłyby uprawdopodobnić zaistnienie przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania decyzji. Utrata uprawnień przez skarżącego nie może być zakwalifikowana jako nieodwracalny skutek, gdyż skarżący w przypadku korzystnego dla niego orzeczenia Sądu będzie mógł odzyskać dotychczasowe uprawnienia. Wobec niepowołania we wniosku bardziej szczegółowych okoliczności, nie można także uznać, że brak po zakończeniu aktualnego stosunku pracy możliwości wykonywania dotychczasowych czynności, mógłby pozbawić skarżącego możliwości uzyskiwania dochodów z tytułu wykonywania innej pracy.

W świetle powyższego uznać należy, że wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący nie wykazał, aby zastosowanie wobec niego tego środka prawnego było zasadne. Przedstawione we wniosku informacje są bardzo ogólne i nie obrazują ryzyka wystąpienia nieodwracalnych, bądź trudnych do odwrócenia skutków. Sąd na podstawie ogólnikowej argumentacji nie mógł również stwierdzić zaistnienia drugiej z ustawowych przesłanek warunkujących zastosowanie ochrony tymczasowej, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody (np. w majątku skarżącego).

Mając powyższe na względzie uznać należy, że złożony w niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem skarżący nie przedstawił żadnych dokumentów, ani przekonujących argumentów, z których wynikałoby, że zastosowanie wnioskowanej instytucji prawnej byłoby w jego przypadku zasadne.

Jeszcze raz wymaga podkreślenia, że skarżący powinien wykazać, iż w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Natomiast skarżący nie przedstawił tego rodzaju okoliczności.

W konsekwencji nie ma podstaw do uznania, że w niniejszej sprawie zostały spełnione przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Z powyższych względów i na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.