Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2195/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-05-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6049 Inne o symbolu podstawowym 604
Hasła tematyczne: Działalność gospodarcza
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję i umorzono postępowanie - art. 145 §3 ustawy PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 2, ust. 3, ust. 4, art. 5 ust. 2 pkt 6 lit. c, ust. 4, art. 7 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 206
law: Ustawa z dnia 2 marca 2001 r. o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych
article: art. 65 ust. 1, art. 71 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 1829
law: Ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Sędzia WSA Jakub Linkowski Protokolant p. o. ref. staż. Katarzyna Bytner po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2018 r. sprawy ze skargi T. z siedzibą w K. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie zakazu wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania wyrobów tytoniowych 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia 20 czerwca 2017 r.; 2. umarza postępowanie administracyjne; 3. zasądza na rzecz skarżącej T. z siedzibą w K. od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi kwotę 697 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi (dalej: "MRiRW") decyzją z [...] sierpnia 2017 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257, dalej: "K.p.a."), art. 71 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1829 z późn. zm.), oraz art. 3 ust. 4, art. 5 ust. 2 pkt 6 lit. c i art. 7 ustawy z dnia 2 marca 2001 r. o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. z 2017 r. poz. 206, dalej: "ustawa o wyrobach"), po rozpatrzeniu wniosku spółki T. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. (dalej: "Strona", "Spółka", "Skarżący") o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy decyzję z [...] czerwca 2017 r. nr [...] o zakazie wykonywania przez Spółkę działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania wyrobów tytoniowych.

W zaskarżonej decyzji organ wskazał, że postępowanie w sprawie zakazu wykonywania przez Spółkę działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania wyrobów tytoniowych zostało wszczęte w związku z przeprowadzoną, na podstawie art.70 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, kontrolą na terenie obiektu produkcyjnego Strony zlokalizowanego w miejscowości Popówek. Przedmiotem kontroli było: 1) przestrzeganie warunków wymaganych do wykonywania działalności gospodarczej objętej wpisem w rejestrze producentów wyrobów tytoniowych, 2) zgodność złożonego przez przedsiębiorcę oświadczenia ze stanem faktycznym, 3) zgodność wykonywanej działalności gospodarczej z zakresem wpisu w rejestrze.

W trakcie kontroli nie przedłożono: 1) zaświadczenia komendanta powiatowego Państwowej Straży Pożarnej, państwowego powiatowego inspektora sanitarnego oraz wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska stwierdzających, że obiekty budowlane i urządzenia techniczne przeznaczone do wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania wyrobów tytoniowych spełniają wymagania określone w przepisach o ochronie przeciwpożarowej, sanitarnych i o ochronie środowiska, 2) dokumentów potwierdzających niezaleganie z należnościami wobec Skarbu Państwa oraz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych lub Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego.

Organ, rozpatrując sprawę w pierwszej instancji ustalił, że strona zarówno w trakcie kontroli przeprowadzonej w spółce, jak również w terminie 30 dni do uzupełnienia braków określonym w protokole z czynności kontrolnych, oraz w terminie przedłużonym na jej wniosek do 18 listopada 2016 r. nie przedłożyła kompletnej dokumentacji (ww. dokumentów), potwierdzającej zgodność oświadczenia z 1 lutego 2016 r. oraz z 17 lutego 2016 r., ze stanem faktycznym. Tym samym spółka złożyła oświadczenia, o których mowa w art. 65 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, niezgodnie ze stanem faktycznym, a zgodnie z art. 71 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, organ prowadzący rejestr działalności regulowanej wydaje decyzję o zakazie wykonywania przez przedsiębiorcę działalności objętej wpisem, gdy przedsiębiorca złożył oświadczenie, o którym mowa w art. 65, niezgodne ze stanem faktycznym.

Wnioskiem z 29 czerwca 2017 r. Spółka wystąpiła o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z [...] czerwca 2017 r. nr [...], wydanej na podstawie art. 71 ust. 1 pkt 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej w związku z art. 7 ustawy o wyrobach, o zakazie wykonywania przez Spółkę działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania wyrobów tytoniowych, będącej przedmiotem wpisu nr 62 w rejestrze producentów wyrobów tytoniowych. Strona wraz wnioskiem przedłożyła następujące dokumenty: 1) kserokopię stanowiska Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w P. z [...] września 2015 r. znak [...] w zakresie ochrony przeciwpożarowej w sprawie zgodności wykonania obiektu z projektem budowlanym, poświadczoną za zgodność z oryginałem przez notariusza, 2) kserokopię opinii sanitarnej Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. z [...] sierpnia 2015 r. znak [...], poświadczoną za zgodność z oryginałem przez notariusza, 3) kserokopię zaświadczenia [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska (Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w P. Delegatura w K.) z VISA/WA [...] sierpnia 2015 r. znak [...]., - poświadczoną za zgodność z oryginałem przez notariusza, 4) odpis pisma ZUS Inspektorat w K. z [...] listopada 2016 r. znak [...] (stwierdzającego, że na dzień 1 lutego 2016 r. Spółka na podstawie posiadanych dokumentów rozliczeniowych znajdujących się w Kompleksowym Systemie Informatycznym nie zalegała z opłatą składek), 5) kserokopię pisma Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. z [...] listopada 2016 r. znak [...] (potwierdzającego, że na dzień 1 lutego 2016 r. Spółka nie posiadała zaległości podatkowych w Pierwszym Urzędzie Skarbowym w K., - poświadczoną za zgodność z oryginałem z up. Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. eksperta skarbowego.

MRiRW, rozpatrując wniosek Strony wskazał, że zgodnie z art. 3 ust. 4 ustawy o wyrobach, obiekty budowlane i urządzenia techniczne przeznaczone do wykonywania działalności gospodarczej w zakresie, o którym mowa w ust. 2, a więc w zakresie wytwarzania wyrobów tytoniowych, powinny spełniać wymagania określone w przepisach o ochronie przeciwpożarowej, sanitarnych i o ochronie środowiska. Stosownie do art. 5 ust. 2 pkt 6 lit. c ww. ustawy, wniosek o wpis do rejestru producentów wyrobów tytoniowych powinien zawierać oświadczenie, że przedsiębiorca w dniu złożenia wniosku posiada zaświadczenie komendanta powiatowego Państwowej Straży Pożarnej, państwowego powiatowego inspektora sanitarnego oraz wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska stwierdzające, że obiekty budowlane i urządzenia techniczne przeznaczone do wykonywania działalności gospodarczej objętej wnioskiem spełniają wymagania określone w przepisach o ochronie przeciwpożarowej, sanitarnych i o ochronie środowiska.

Organ wskazał, że zaświadczenie jest to dokument urzędowy potwierdzający określone fakty lub stan prawny. W odniesieniu do zaświadczenia, w doktrynie wskazuje się, że jest to akt organu administracji publicznej, wydany na żądanie osoby o niego się ubiegającej, potwierdzający określone fakty lub stan prawny, mający znaczenie dla adresata podczas ustalania jego praw i obowiązków. Zaświadczenie jest pochodną istniejących faktów lub stanu prawnego. Wraz ze zmianą tych faktów lub stanu prawnego zaświadczenie staje się nieaktualne i może być wydane nowe, odpowiadające aktualnemu stanowi prawnemu lub aktualnym faktom. Mając na uwadze elementy charakterystyczne zaświadczenia, organ uznał, że zaświadczenia, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 6 lit. c ustawy o wyrobach, to zaświadczenia wydane dla konkretnego przedsiębiorcy, który ubiega się o wpis do danego rejestru prowadzonego na podstawie tej ustawy, w tym do rejestru producentów wyrobów tytoniowych. Zaświadczenia te mają stwierdzać, że obiekty budowlane i urządzenia techniczne przeznaczone do wykonywania działalności gospodarczej objętej wnioskiem spełniają wymagania określone w przepisach o ochronie przeciwpożarowej, sanitarnych i o ochronie środowiska. Zaświadczenia muszą odnosić się do konkretnego stanu faktycznego, tj. do konkretnych obiektów budowlanych i urządzeń, które będą wykorzystywane przez przedsiębiorcę, ubiegającego się o wpis do rejestru, do wykonywania działalności gospodarczej objętej jego wnioskiem.

W związku z powyższym, MRiRW uznał, że przedłożone przy wniosku z 29 czerwca 2017 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy dokumenty, tj. 1) kserokopia stanowiska Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w P. z [...] września 2015 r. znak [...], 2) kserokopia opinii sanitarnej Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. z [...] sierpnia 2015 r. znak [...], 3) kserokopia zaświadczenia [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska (Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w P. Delegatura w K.) z [...] sierpnia 2015 r. znak [...], trudno uznać za potwierdzające zgodność złożonego przez Spółkę oświadczenia z 1 lutego 2016 r., a także z 17 lutego 2016 r., ponieważ zostały wydane dla Pana H. S. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą H. S. [...], a wnioskującym o wpis była Spółka T. Sp. z o.o.

Z tych względów MRiRW utrzymał w mocy własną decyzję I instancji z [...] czerwca 2017 r.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący, zaskarżając decyzję MRiRW z [...] sierpnia 2017 r. w całości, wniósł o jej uchylenie oraz decyzji I instancji, a także o zasądzenie od organu na Jego rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucił:

1) błąd w ustaleniach stanu faktycznego, polegający na:

a) nieuprawnionym przyjęciu, że obiekty budowlane i urządzenia techniczne przeznaczone do wykonywania przez Skarżącego działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania wyrobów tytoniowych zlokalizowane w miejscowości Popówek, nie spełniały wymagań określonych w przepisach o ochronie przeciwpożarowej, sanitarnych i o ochronie środowiska,

b) błędnym ustaleniu, że Skarżący nie dysponował zaświadczeniem komendanta powiatowego Państwowej Straży Pożarnej, Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, oraz Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska potwierdzającymi że obiekty budowlane i urządzenia techniczne przeznaczono do wykonywania działalności gospodarczej objętej wnioskiem złożonym przez Stronę, spełniają wymagania określone w przepisach o ochronie przeciwpożarowej, sanitarnych i ochronie środowiska,

c) bezpodstawnym przyjęciu, że Strona złożyła oświadczenie, o którym mowa w art. 65 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, niezgodne ze stanem faktycznym,

2) naruszenie art. 71 ust 1 pkt 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, poprzez bezpodstawne zastosowanie,

3) naruszenie art. 6, art. 7, art. 8, art. 77 § 1 K.pa., poprzez niedziałanie w oparciu o przepisy prawa, niepodjęcie wszystkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i rozstrzygnięcia sprawy, działanie w sposób niebudzący zaufania Strony do organu,

4) naruszenie art. 7a, oraz art. 81 a § 1 K.p.a., poprzez nierozstrzygnięcie przez organ wątpliwości co do interpretacji przepisów prawa oraz co do ustalenia stanu faktycznego na korzyść Strony, mimo że nie stało to w sprzeczności z interesem jakiejkolwiek strony postępowania oraz interesem Skarbu Państwa.

W odpowiedzi na skargę MRiRW wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskrzonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa w sposób uzasadniający jej uchylenie.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o wyrobach, działalność gospodarcza w zakresie wytwarzania wyrobów tytoniowych jest działalnością regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców i wymaga wpisu do rejestru producentów wyrobów tytoniowych. Na podstawie art. 5 ust. 1 tej ustawy, wpisu do rejestrów, o których mowa w art. 3 ust. 1 i 2, dokonuje się na pisemny wniosek przedsiębiorcy.

W niniejszej sprawie Spółka złożyła wniosek o wpisanie jej do rejestru producentów wyrobów tytoniowych 1 lutego 2016 r., który uzupełniła pismem z 17 lutego 2016 r.

Jak wynika z art. 3 ust. 3 ustawy o wyrobach, przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania wyrobów tytoniowych jest obowiązany spełniać następujące warunki: 1) wdrożyć system wewnętrznej kontroli, obejmujący w szczególności określenie: a) częstotliwości i sposobu pobierania próbek do badań jakościowych, b) metody badań, c) sposobu postępowania z produktami nieodpowiadającymi wymaganiom jakościowym; 2) dysponować planem zakładu obejmującym w szczególności pomieszczenia produkcyjne, magazynowe, socjalne i sanitarne, z zaznaczeniem: a) linii technologicznych, b) dróg przemieszczania surowców i produktów gotowych, c) stanowisk pracy; 3) wyznaczyć osobę odpowiedzialną za kontrolę jakości; 4) zagospodarować wywar powstały przy produkcji alkoholu etylowego na cele paszowe lub inne cele rolnicze albo go utylizować, w przypadku przedsiębiorców prowadzących wyrób alkoholu etylowego; 5) posiadać tytuł prawny do obiektów budowlanych, w których będzie wykonywana działalność gospodarcza. Ponadto, w świetle art. 3 ust. 5 ustawy o wyrobach, działalność w zakresie produkcji wyrobów tytoniowych może wykonywać przedsiębiorca, który nie był karany za przestępstwa przeciwko mieniu i wiarygodności dokumentów, a w przypadku przedsiębiorcy będącego osobą prawną - którego członek zarządu nie był karany za przestępstwa przeciwko mieniu i wiarygodności dokumentów.

Istotna w niniejszej sprawie jest regulacja prawna wynikająca z art. 3 ust. 4 ustawy o wyrobach, zgodnie z którą obiekty budowlane i urządzenia techniczne przeznaczone do wykonywania działalności gospodarczej w zakresie, o którym mowa w ust. 1 lub 2, powinny spełniać wymagania określone w przepisach o ochronie przeciwpożarowej, sanitarnych i o ochronie środowiska.

W art. 5 ust. 2 ustawy o wyrobach, ustawodawca wymienił wszystkie dane jakie powinien zawierać wniosek o wpis do rejestru, wśród których w pkt 6 lit. c, zostały wymienione posiadanie: zaświadczenia komendanta powiatowego Państwowej Straży Pożarnej, państwowego powiatowego inspektora sanitarnego oraz wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska stwierdzające, że obiekty budowlane i urządzenia techniczne przeznaczone do wykonywania działalności gospodarczej objętej wnioskiem spełniają wymagania określone w przepisach o ochronie przeciwpożarowej, sanitarnych i o ochronie środowiska.

Ustawodawca ponadto zastrzegł w ust. 4 tego artykułu, że wraz z wnioskiem o wpis do rejestru producentów wyrobów tytoniowych przedsiębiorca składa oświadczenie następującej treści: "Oświadczam, że: 1) dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru producentów wyrobów tytoniowych są kompletne i zgodne z prawdą; 2) znane mi są i spełniam warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania wyrobów tytoniowych, określone w ustawie z dnia 2 marca 2001 r. o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych.".

W przedmiotowej sprawie Skarżący dysponował: 1) kserokopią stanowiska Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w P. z [...] września 2015 r. znak [...] w zakresie ochrony przeciwpożarowej w sprawie zgodności wykonania obiektu z projektem budowlanym, 2) kserokopią opinii sanitarnej Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. z [...] sierpnia 2015 r. znak [...], 3) kserokopią zaświadczenia [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska (Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w P. Delegatura w K.) z [...] sierpnia 2015 r. znak [...]– w których stwierdzono, że obiekty budowlane i urządzenia techniczne przeznaczone do wykonywania działalności gospodarczej objętej wnioskiem spełniają wymagania określone w przepisach odpowiednio: o ochronie przeciwpożarowej, sanitarnych i o ochronie środowiska.

Podkreślenia wymaga, że w świetle brzmienia przytoczonych przepisów zaświadczenia komendanta powiatowego Państwowej Straży Pożarnej, państwowego powiatowego inspektora sanitarnego oraz wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska mają dotyczyć obiektów budowlanych i urządzeń technicznych przeznaczonych do wykonywania działalności gospodarczej objętej wnioskiem o wpis do rejestru, a nie przedsiębiorcy wykonującego działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania wyrobów tytoniowych, wnioskującego o wpis do rejestru producentów wyrobów tytoniowych. Z literalnego brzmienia art. 3 ust. 4 i art. 5 ust. 2 pkt 6 lit. c, ustawy o wyrobach wynika, że przedmiotowe obiekty budowlane i urządzenia techniczne powinny spełniać wymagania określone w przepisach o ochronie przeciwpożarowej, sanitarnych i o ochronie środowiska, a przedsiębiorca wnioskujący o wpis do rejestru producentów wyrobów tytoniowych, ma posiadać odpowiednie zaświadczenia potwierdzające spełnienie tych wymagań. Brak jest natomiast literalnego wymogu, że zaświadczenia te muszą być wydane na wniosek tego przedsiębiorcy.

Analizując ratio legis omawianej regulacji, nie ulega wątpliwości, iż ustawodawcy przyświecało zachowanie przez producenta wyrobów tytoniowych względów bezpieczeństwa przeciwpożarowego, sanitarnego i ochrony środowiska, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, te natomiast nie są zależne od tego kto wystąpił z wnioskiem o wydanie zaświadczeń przez komendanta powiatowego Państwowej Straży Pożarnej, państwowego powiatowego inspektora sanitarnego oraz wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, lecz od tego, czy zaświadczenia te są istotnie wydane przez te organy i czy są zgodne ze stanem faktycznym. Tę kwestię organy mogą zbadać w ramach kontroli warunków wymaganych prawem do wykonywania działalności regulowanej przez przedsiębiorcę.

W niniejszej sprawie organy jednak nie badały tej kwestii, niesłusznie natomiast zakwestionowały zgodność ze stanem faktycznym oświadczenia Skarżącego co do kompletności danych zawartych we wniosku o wpis do rejestru producentów wyrobów tytoniowych, błędnie uznając, że Skarżący nie posiada wymaganych zaświadczeń komendanta powiatowego Państwowej Straży Pożarnej, państwowego powiatowego inspektora sanitarnego oraz wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, dotyczących spełniania przez obiekty budowlane i urządzenia techniczne przeznaczone do wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania wyrobów tytoniowych, wymogów określonych w przepisach o ochronie przeciwpożarowej, sanitarnych i o ochronie środowiska.

Należy zgodzić się z organem który wskazał, że zaświadczenie jest to dokument urzędowy potwierdzający określone fakty lub stan prawny. Zaświadczenie jest zatem, jak wskazał organ, pochodną istniejących faktów lub stanu prawnego, a wraz ze zmianą tych faktów lub stanu prawnego zaświadczenie staje się nieaktualne i może być wydane nowe, odpowiadające aktualnemu stanowi prawnemu lub aktualnym faktom. Należy jednak też podkreślić, że zaświadczenia, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 6 lit. c ustawy o wyrobach, dotyczą obiektów budowlanych i urządzeń technicznych przeznaczonych do wykonywania działalności gospodarczej objętej wnioskiem, w tym przypadku w zakresie wytwarzania wyrobów tytoniowych i to te obiekty budowlane i urządzenia techniczne mają spełniać wymagania określone w przepisach o ochronie przeciwpożarowej, sanitarnych i o ochronie środowiska, a nie przedsiębiorca wnioskujący o wpis do rejestru producentów wyrobów tytoniowych. Zmiana zatem faktów lub stanu prawnego, skutkująca nieaktualnością spornych w niniejszej sprawie zaświadczeń musiałaby dotyczyć przedmiotowych obiektów budowlanych i urządzeń technicznych, w taki sposób, że przestałyby one spełniać wymagania określone w przepisach o ochronie przeciwpożarowej, sanitarnych i o ochronie środowiska.

W świetle powyższego, Sąd stwierdza, że MRiRW naruszył art. 5 ust. 2 pkt 6 lit. c ustawy o wyrobach, poprzez jego błędną wykładnię przyjmując że z przepisu tego wynika, że Skarżący powinien posiadać zaświadczenia komendanta powiatowego Państwowej Straży Pożarnej, państwowego powiatowego inspektora sanitarnego oraz wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska stwierdzające, że obiekty budowlane i urządzenia techniczne przeznaczone do wykonywania działalności gospodarczej objętej wnioskiem spełniają wymagania określone w przepisach o ochronie przeciwpożarowej, sanitarnych i o ochronie środowiska, które zostały wydane tylko na wniosek Skarżącego, a nie na wniosek innego podmiotu. Powyższa błędna interpretacja art. 5 ust. 2 pkt 6 lit. c ustawy o wyrobach, miała wpływ na wynik sprawy, skutkowała bowiem niewłaściwym zastosowaniem art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o wyrobach i przyjęciem, że oświadczenie złożone przez Skarżącego na podstawie art. 5 ust. 4 tej ustawy, jest niezgodne ze stanem faktycznym. Tymczasem Skarżący, składając wniosek o wpis do rejestru producentów wyrobów tytoniowych, posiadał zaświadczenia, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 6 lit. c ustawy o wyrobach, a organ nie wykazał, aby zaświadczenia te były niezgodne z prawdą.

W konsekwencji też MRiRW naruszył art. 71 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 65 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie.

Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.), uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję I instancji, a na podstawie art. 145 § 3 tej ustawy, umorzył postępowanie administracyjne. O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 200, w zw. z art. 205 § 2 i art. 209 tej ustawy.