Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1549/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-10-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Cezary Pryca Sędziowie WSA - Jolanta Zdanowicz asesor WSA - Mirosław Gdesz (spr.) Protokolant - Marta Ways po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2005 r. ze skargi U. J., G. L., M. L. i U. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2004 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławczego w W., po rozpatrzeniu odwołania U. J., G. i M. L. oraz U. T., utrzymało w mocy decyzję Burmistrza W. z dnia [...] maja 2004 r. nr [...] o odmowie wznowienia postępowania zakończonego decyzją Burmistrza W. z dnia [...] września 2003 r. nr [...], którą to decyzją na wniosek J. i R. B. został zatwierdzony projekt podziału nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], oznaczonych jako działki nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] oraz nr [...] w obrębie [...].

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W dniu 14 kwietnia 2004 r. U. J., G. i M. L. oraz U. T. wystąpili o wznowienie postępowania podziałowego zakończoną powołaną decyzją Burmistrza W. z dnia [...] września 2003 r. o zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości oznaczonych jako działki nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] oraz nr [...] w obrębie [...]. W uzasadnieniu wniosku wskazali, że podział został przeprowadzony bez ich udziału, mimo że jako współwłaściciele sąsiedniej działki nr [...] mieli interes prawny do występowania w postępowaniu podziałowym. Wnioskodawcy zarzucili, że decyzja podziałowa naruszyła w istotny sposób ich prawa poprzez scalenie prywatnej drogi dojazdowej stanowiącą działkę ew. nr [...] z nowo zaprojektowaną drogą wewnętrzną wydzieloną z nieruchomości objętej podziałem, a stanowiącą nowoutworzone działki nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] oraz nr [...].

Burmistrz W. decyzją z dnia [...] maja 2004 r. odmówił wznowienia postępowania wskazując, że wnioskodawcy jako właściciele nieruchomości sąsiednich nie mają interesu prawnego aby wystąpić z wnioskiem o wznowienie postępowania. Wskazano również, że istnienie prywatnej drogi wewnętrznej stanowiącej działkę nr [...] nie ma znaczenia dla kwestionowanego podziału, ponieważ nie po tej działce przewiduje się obsługę komunikacyjną.

Wnioskodawcy się z tą decyzją nie zgodzili i wnieśli odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W..

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] sierpnia 2004 r. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza W. z dnia [...] maja 2004 r. stwierdzając, że odwołującym się jako właścicielom nieruchomości sąsiednich nie przysługuje przymiot strony w związku z tym nie są oni uprawnieni do wystąpienia z żądaniem wznowienia postępowania.

Decyzja ta stała się przedmiotem skargi U. J., G. i M. L. oraz U. T. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie art. 107 § 3 Kpa. Stwierdzili, że poprzez podział został naruszony ich interes prawny w rozumieniu art. 28 Kpa jak również art. 6 i 17 pkt 7 lit. d ustawy z dnia 17 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), ponieważ zmiana charakteru części działki graniczącej z działką nr [...] na drogę pozostaje w sprzeczności z planem zagospodarowania przestrzennego. Zdaniem skarżących decyzja powoduje konflikt cywilno-prawny i narusza prawo własności.

W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalanie, powtarzając argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Skarga nie mogła być uwzględniona, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Zgodnie z art. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż przedmiotem sprawy sądowoadministracyjnej jest ocena przez sąd prawidłowości prowadzenia przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego oraz zapadłego w tym postępowaniu rozstrzygnięcia.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że przedmiotem oceny przez Sąd była ocena zgodności z prawem decyzji o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją administracyjną z dnia [...] czerwca 2003 r. opartej na stwierdzeniu, że podanie o wznowienie postępowania zostało złożone przez podmiot nie będący stroną w rozumieniu art. 28 Kpa, a nie ostatecznej decyzji o podziale nieruchomości, wydanej przez Burmistrza W. w dniu [...] września 2003 r. r.

Podstawą prawną zaskarżonej decyzji był przepis art. 149 § 3 Kpa, przewidujący, że odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze decyzji. W postępowaniu wznowieniowym właśnie w art. 149 § 3 Kpa uregulowano zagadnienie dotyczące odmowy wznowienia postępowania bez bliższego wyjaśnienia, z jakich przyczyn może dojść do wydania takiej decyzji.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz literaturze i komentarzach przyjmuje się, że wydanie decyzji odmawiającej wznowienia postępowania jest możliwe tylko wówczas, gdy wznowienie postępowania z przyczyn przedmiotowych lub podmiotowych jest niedopuszczalne oraz gdy podanie o wznowienie wniesiono z uchybieniem ustawowego terminu (B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2003, s. 655). Niedopuszczalność wznowienia postępowania z przyczyn podmiotowych wystąpi wówczas, gdy podanie o wznowienie złoży podmiot nie będący stroną, zgodnie bowiem z art. 147 Kpa, wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 Kpa, następuje tylko na żądanie strony.

Całe zagadnienie w sprawie niniejszej zatem sprowadza się do udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy właściciel nieruchomości przylegającej bezpośrednio do innej nieruchomości, podlegającej podziałowi, jest stroną postępowania administracyjnego w sprawie podziału w rozumieniu art. 28 k.p.a.

Zgodnie z art. 97 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. ze zm.) podział nieruchomości może nastąpić wyłącznie na wniosek osoby, która ma w tym interes prawny, a dokonanie podziału z urzędu jest dopuszczalne tylko w dwóch sytuacjach określonych w art. 97 ust. 3 tej ustawy.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego i Sądu Najwyższego już na tle ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. z 1991 r. Nr 30, poz. 127 ze zm.) utrwalił się pogląd, że wnioskodawcą i stroną takiego postępowania administracyjnego jest tylko właściciel lub wieczysty użytkownik nieruchomości (m.in. wyrok NSA z dnia 28 stycznia 1997 r. sygn. akt SA/Gd 3467/95 ONSA 1997, nr 4, poz. 180). Również na gruncie powołanej ustawy o gospodarce nieruchomościami Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że interes prawny w postępowaniu w sprawie o zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości ma tylko właściciel nieruchomości oraz użytkownik wieczysty (wyrok NSA z dnia 3 września 1999 r. sygn. II SA/Wr 933/98, niepubl.).Pogląd ten w całości należy podzielić.

W sprawie niniejszej jest bezsporne, że skarżący nie są właścicielami ani wieczystymi użytkownikami działek objętych podziałem, a zatem nie przysługuje im przymiot strony w postępowaniu o jej podział.

Jeżeli podanie o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 Kpa wniesione zostało przez podmiot, któremu nie przysługuje przymiot strony w rozumieniu art. 28 Kpa, organ administracji jest obowiązany wydać decyzję o odmowie wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 3 Kpa.

Dodatkowo wskazać jednak należy, co umknęło uwadze organu, iż rozpatrując wniosek o wznowienie organ powinien był ustalić, czy wnioskodawca zachował jednomiesięczny termin do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania, liczonym od dnia, w którym dowiedział się o decyzji (art. 148 § 2 Kpa). Przy czym w art. 148 § 2 Kpa mowa jest o powzięciu wiadomości o istnieniu decyzji, a nie o doręczeniu decyzji. (zob. w tym przedmiocie m.in. wyrok NSA z dnia 27.06.1996 r. I SA 570/95, ONSA z 1997 r. z. 2, poz. 100). Z pisma skarżących z dnia 17 listopada 2003 r. skierowanego do Burmistrza Miasta W. jednoznacznie wynika, że od dnia 12 listopada 2003 r. wiedzieli oni o wydaniu decyzji zatwierdzającej podział sąsiedniej nieruchomości. Już z tego względu Burmistrz W. powinien był odmówić wznowienia postępowania z uwagi na złożenie wniosku o wznowienie z naruszeniem terminu określonego w art. 148 § 2 Kpa.

W oparciu o powyższe należy zauważyć, iż zarówno organ pierwszej instancji odmawiając wznowienia postępowania, jak i Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymując tę decyzję w mocy nie naruszyły prawa, ponieważ w tych okolicznościach sprawy niedopuszczalne było wznowienie postępowania na wniosek skarżących.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.