Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 115/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-06-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 252 § 2, art. 257
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S. H. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. z dnia 20 kwietnia 2010 r., sygn. akt I SA/Op 497/09 w zakresie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie kosztów postępowania zażaleniowego w sprawie ze skargi S. H. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. z dnia [...] września 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania i nałożenia sankcji postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

I

Zarządzeniem objętym zażaleniem, Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. pozostawił bez rozpoznania wniosek S. H. o przyznanie prawa pomocy. We wniosku skarżąca wniosła o zwolnienie jej od obowiązku uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 złotych. Uzasadniając Sąd wskazał, że skarżąca mimo pouczenia nie uzupełniła w zakreślonym terminie braku wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny przesłał bowiem S. H., wobec jej wniosku o przyznanie prawa pomocy, urzędowy formularz PPF wraz z wezwaniem do jego wypełnienia i nadesłania w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (na podstawie art. 252 i art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a./). Przesyłkę zawierającą wezwanie doręczono skarżącej w dniu 6 kwietnia 2010 r., zaś wypełniony formularz skarżąca nadała w dniu 15 kwietnia 2010 r. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. uznał, że brak formalny wniosku nie został uzupełniony w terminie i na podstawie art. 257 p.p.s.a. pozostawił go bez rozpoznania.

II

Na powyższe zarządzenie S. H. wniosła zażalenie, zarzucając, że zaskarżone zarządzenie jest krzywdzące. Wniosła o uwzględnienie uzupełnienia braku ze względu na zły stan zdrowia i wiek (58 lat).

III

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Należy bowiem podkreślić, że koniecznym warunkiem merytorycznego rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy jest złożenie wniosku na urzędowym formularzu (art. 252 § 2 p.p.s.a.), określonym w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245). Skutkiem niezastosowania się strony do tego wymogu jest pozostawienie wniosku bez rozpoznania, co jednoznacznie wynika z art. 257 p.p.s.a. Stosownie do treści tego przepisu, wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

W sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny przesłał S. H. formularz PPF oraz zawiadomił ją o terminie przesłania wypełnionego formularza i skutkach niedopełnienia wymogów określonych przepisami, co wynika z treści pouczenia zawartego w piśmie z dnia 31 marca 2010 r. W wyznaczonym terminie skarżąca nie uzupełniła jednak braku formalnego poprzez nadesłanie wypełnionego wniosku PPF. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. zasadnie na podstawie art. 257 p.p.s.a. pozostawił wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Wobec powyższego, bezwzględnego charakteru powołanych przepisów należy jedynie zauważyć, że okoliczności podniesione przez skarżącą w zażaleniu nie miały wpływu na dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny ocenę prawidłowości zarządzenia Sądu pierwszej instancji.

Z przytoczonych względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a.