Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 209/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2008-06-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonego aktu
Powołane przepisy: article: art. 30 ust. 1-2, art. 30 ust. 6 pkt 1
journal: Dz.U. 2006 nr 97 poz 674
law: Ustawa  z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński Sędziowie Sędzia WSA Hanna Raszkowska Asesor WSA Bogusław Jażdżyk (spr.) Protokolant Urszula Wojciechowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 czerwca 2008 r. sprawy ze skargi Wojewody na uchwałę Rady Miejskiej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie regulaminu przyznawania nauczycielom dodatków I. stwierdza nieważność § 7 ust. 2 załącznika do uchwały nr "[...]" Rady Miejskiej z dnia "[...]" w sprawie ustalenia Regulaminu określającego wysokość stawek i szczegółowe warunki przyznawania nauczycielom dodatków: za wysługę lat, funkcyjnego, za warunki pracy oraz wysokość i warunki wypłacania innych składników wynagrodzenia wynikających ze stosunku pracy, szczegółowy sposób obliczania wynagrodzenia za godziny ponadwymiarowe i godziny doraźnych zastępstw; II. orzeka, że zaskarżona uchwała w zakresie w którym stwierdzono jej nieważność nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

Rada Miejska w dniu 22 listopada 2007r. podjęła uchwałę nr "[...]" w sprawie ustalenia Regulaminu określającego wysokość stawek i szczegółowe warunki przyznawania nauczycielom dodatków: za wysługę lat, funkcyjnego, za warunki pracy oraz wysokość i warunki wypłacania innych składników wynagrodzenia wynikających ze stosunku pracy, szczegółowy sposób obliczania wynagrodzenia za godziny ponadwymiarowe i godziny doraźnych zastępstw.

Wojewoda złożył na powyższą uchwałę skargę wnosząc o stwierdzenie nieważności § 7 ust. 2 załącznika do uchwały.

W uzasadnieniu skargi organ nadzoru zarzucił, iż zgodnie z art. 30 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982r. Karta Nauczyciela, organ prowadzący szkołę, będący jednostką samorządu terytorialnego, zobowiązany jest do określenia w drodze regulaminu wysokości stawek dodatku motywacyjnego dla nauczycieli oraz szczegółowych warunków jego przyznawania. Natomiast Rada Miejska ograniczyła się do określenia warunków przyznawania tego dodatku (§ 6 uchwały) oraz ustaliła jego wysokość w przeliczeniu na jeden etat kalkulacyjny, który jako powiązany z wykonywaniem przez danego nauczyciela pensum jest inny w odniesieniu do różnych nauczycieli (nie wszyscy bowiem nauczyciele są zobowiązani ustawowo do wykonywania takiego samego pensum). Zatem liczba etatów kalkulacyjnych w danej szkole zazwyczaj nie odpowiada liczbie etatów rzeczywistych, tj. liczbie rzeczywiście zatrudnionych nauczycieli. Zdaniem organu nadzoru Rada Miejska działając w ten sposób nie ustaliła wysokości dodatku motywacyjnego, a co za tym idzie nie wykonała w pełni dyspozycji ustawodawcy, nałożonej na nią na mocy art. 30 ust. 6 pkt 1 ww. ustawy, działając sprzecznie z prawem.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz wskazał, iż podziela pogląd zawarty w skardze.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej (§ 1 ). Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 ). Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność zastosowania wykładni tych przepisów. Z zasady legalności wynika konsekwencja, iż administracyjny sąd wojewódzki ocenia, czy wydany akt jest zgodny z prawem obowiązującym w dacie jego wydania (por: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 1999r., sygn. akt II SA 4731/97, niepublikowany). Przeprowadzona w tymże zakresie kontrola zaskarżonej uchwały wykazała, że § 7 ust. 2 załącznika do uchwały nie odpowiada wymogom prawa, przy czym waga stwierdzonych naruszeń prawa ma charakter istotny i przesądziła o konieczności stwierdzenia nieważności omówionej uchwały we wskazanej części.

Stosownie do treści art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 25 stycznia 1982r. Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2006r. Nr 97, poz. 674 ze zm.) wynagrodzenie nauczycieli, z zastrzeżeniem art. 32, składa się m.in. z wynagrodzenia zasadniczego oraz z dodatków: za wysługę lat, motywacyjnego, funkcyjnego oraz za warunki pracy. Stosownie natomiast do treści art. 30 ust. 2 tejże ustawy wysokość wynagrodzenia zasadniczego nauczyciela uzależniona jest od stopnia awansu zawodowego, posiadanych kwalifikacji oraz wymiaru zajęć obowiązkowych, a wysokość dodatków odpowiednio od okresu zatrudnienia, jakości świadczonej pracy i wykonywania dodatkowych zadań lub zajęć, powierzonego stanowiska lub sprawowanej funkcji oraz trudnych lub uciążliwych warunków pracy. Z art. 30 ust. 6 pkt 1 wynika, iż organ prowadzący szkołę będący jednostką samorządu terytorialnego, uwzględniając przewidywaną strukturę zatrudnienia, określa corocznie dla nauczycieli poszczególnych stopni awansu zawodowego, w drodze regulaminu obowiązującego od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia: wysokość stawek dodatków, o których mowa w ust. 1 pkt 2, oraz szczegółowe warunki przyznawania tych dodatków, z zastrzeżeniem art. 33 i 34.

Nie ulega wątpliwości, iż organ prowadzący szkołę będący jednostką samorządu terytorialnego, przy uwzględnieniu przewidzianej struktury zatrudnienia ma obowiązek określić w każdym roku dla nauczycieli m.in. wysokość stawki dodatku motywacyjnego oraz szczegółowe warunki jego przyznawania. W sprawie poza sporem pozostaje, iż Rada Miejska określiła szczegółowe warunki przyznawania tegoż dodatku. Wojewoda wskazał natomiast, iż Rada ta nie określiła jego wysokości, kwestionując § 7 ust. 2 regulaminu stanowiącego załącznik do uchwały. Z przepisu tego wynika, iż ustala się miesięczny dodatek motywacyjny w wysokości 50zł na jeden etat kalkulacyjny.

Rację ma organ nadzoru, iż taki zapis w istocie nie określa wysokości stawek dodatku motywacyjnego dla nauczycieli. Z zapisów uchwały musi wynikać jasność regulacji prawnej określającej wysokość dodatków dla nauczycieli, tak ażeby organ przyznający dodatek jak i sami nauczyciele wiedzieli, jaka jest wysokość stawki dodatku. Przy czym uchwałodawca ma określić wysokość stawek dodatku dla nauczycieli, co wpływa na wysokość ich wynagrodzenia. Oznacza to niezależnie od formy ustalenia wysokości stawki dodatku, jaką przyjmie organ prowadzący szkołę, że ma on określić tę stawkę dla nauczycieli, nie zaś ustalać dodatek motywacyjny na jeden etat kalkulacyjny. Liczba takich etatów w danej szkole nie musi pokrywać się z liczbą zatrudnionych nauczycieli. Organ prowadzący szkołę może w różny sposób określić wysokość stawki dodatku motywacyjnego, może to być np. wysokość kwotowa, procent wynagrodzenia zasadniczego, przedział określający dodatek w wysokości "od – do", czy też uzależnienie przyznania dodatku od poszczególnych okoliczności związanych z uzyskaniem do niego prawa. Niemniej jednak zawsze musi to być stawka dodatku jasno określona, regulująca wysokość wynagrodzenia nauczycieli. Rada gminy nie może więc ograniczyć się w uchwale regulującej dodatek motywacyjny do podania wysokości dodatku w odniesieniu do jednego etatu kalkulacyjnego, to bowiem nie określa jeszcze w sposób szczegółowy wysokości stawki dodatku motywacyjnego, który może zostać przyznany zatrudnionym nauczycielom.

W tym stanie rzeczy Sąd uznając za zasadne zarzuty naruszenia prawa, na podstawie art. 147 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stwierdził nieważność § 7 ust. 2 załącznika do uchwały. Sąd rozstrzygnięcie w przedmiocie wykonalności zaskarżonej uchwały w zakresie, w którym stwierdzono jej nieważność podjął w oparciu o art. 152 wyżej powołanej ustawy.