Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1311/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-08-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Kurasz po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi G. sp. z o.o. z siedzibą w C. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia


UZASADNIENIE

G. sp. z o.o. z siedzibą w C. (dalej zwana "Skarżącą"), złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] marca 2015 r. w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne.

W powyższej skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej jako "P.p.s.a.") Sąd może wstrzymać w drodze postanowienia wykonanie aktu organu administracji, jeżeli zaistnieją określone w tym przepisie warunki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Jednakże nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów administracyjnych dotyczy tych spośród nich, które takiemu wykonaniu podlegają, a zatem korzystają z przymiotu wykonalności.

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie oddalające jako bezzasadną skargę na czynność egzekucyjną. Postanowienie to nie obliguje strony skarżącej do jakiegokolwiek działania. W rzeczywistości problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy określonego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Nadto nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne (por. Tadeusz Woś, Postępowanie sądowo-administracyjne, Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004 r., s. 217).

W związku z powyższym stwierdzić należało, że wniosek Skarżącej nie mógł podlegać pozytywnemu rozpoznaniu. Jedyna możliwa ingerencja sądu w postępowanie egzekucyjne na zasadzie ochrony tymczasowej ma miejsce bowiem wówczas, gdy przedmiotem sprawy jest decyzja lub inny akt administracji publicznej podlegający przymusowemu wykonaniu w drodze egzekucji. W tym przypadku dotyczyłoby to decyzji podatkowej wobec Skarżącej. Tymczasem przedmiotem niniejszej sprawy jest postanowienie Ministra Finansów o utrzymaniu w mocy postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w K. oddalającego jako bezzasadną skargę na czynność egzekucyjną. Wstrzymanie wykonania takiego postanowienia, nie spowoduje pozytywnych dla Skarżącej skutków w postępowaniu egzekucyjnym.

Inaczej mówiąc, wstrzymanie wykonania jest bezprzedmiotowe w sytuacji, gdy zaskarżone postanowienie nie kwalifikuje się do wykonania (zawieszenia jego skuteczności). Do takiego właśnie rodzaju postanowień należy postanowienie w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną. Postanowienie to zawiera jedynie negatywną ocenę zarzutów skargi zgłoszonych na prowadzone czynności egzekucyjne. W szczególności zaś nie nakłada na zobowiązanego żadnych nowych obowiązków, ani nie zmienia wysokości powstałego wcześniej zobowiązania, a tym samym nie wywołuje żadnych bezpośrednich skutków w sferze praw czy obowiązków materialnoprawnych i prowadzonego postępowania egzekucyjnego.

W świetle art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny bada wyłącznie to, czy zaskarżone orzeczenie zostało wydane zgodnie z obowiązującymi przepisami. Do wstrzymania postępowania egzekucyjnego lub niektórych czynności egzekucyjnych w razie wniesienia przez zobowiązanego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego uprawniony jest organ egzekucyjny w myśl art. 35 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014 r., poz. 1619 ze zm.).

Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.