Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 232/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2009-03-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2 i par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 18 marca 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA: Wiktor Jarzębowski po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy odmowy umorzenia zadłużenia z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

I SA/Łd 232/09

U Z A S A D N I E N I E

Pismem z dnia 30 stycznia 2009 roku S.K. zwrócił się do Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o skierowanie jego sprawy rozstrzygniętej postanowieniem tego organu z dnia [...] o stwierdzeniu uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy odmowy umorzenia zadłużenia z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.

W odpowiedzi na zawartą w powyższym piśmie skargę S.K., Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wniósł o jej odrzucenie – jako wniesionej po upływie terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a w przypadku nieuwzględnienia powyższego wniosku organ ten wniósł o oddalenie tejże skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Jednocześnie wraz z odpowiedzią na skargę Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych przesłał także pismo skarżącego złożone w siedzibie organu w dniu 20 stycznia 2009 roku, dotyczące terminów doręczania mu korespondencji przez ten organ.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 2 tej ustawy, Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

W rozpoznawanej sprawie postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy odmowy umorzenia zadłużenia z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru, zostało doręczona skarżącemu w dniu 19 grudnia 2008 roku. Skargę na przedmiotowe rozstrzygnięcie S.K. zawarł w piśmie z dnia 30 stycznia 2009 roku i w tym też dniu złożył tę skargę osobiście w siedzibie organu (vide: data wpływu skargi do organu widniejąca na prezentacie), a zatem po upływie 30-dniowego terminu do jej wniesienia. W przedmiotowej sprawie termin ten upłynął bowiem z dniem 19 stycznia 2009 roku.

Jednocześnie Sąd podkreśla, że złożone przez skarżącego w siedzibie organu w dniu 20 stycznia 2009 roku pismo adresowane do Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, dotyczące terminów doręczania mu korespondencji przez ten organ, nie spełnia wymogów ustawowych skargi. Ponadto gdyby nawet traktować je jako skargę w niniejszej sprawie, przyjąć należy, że zostało ono także wniesione z uchybieniem terminu, o którym mowa w powołanym wyżej art. 53 § 1 p.p.s.a.

Termin do wniesienia skargi w tej sprawie, jak wyżej wskazano, upłynął bowiem bezskutecznie w dniu 19 stycznia 2009 roku. Sąd wyjaśnia przy tym skarżącemu, że termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym, co tym samym oznacza, że jego uchybienie powoduje, zgodnie z intencją ustawodawcy, bezskuteczność dokonanej czynności procesowej (wniesienia skargi). Kwestia zaś owej bezskuteczności nie leży w gestii swobodnego uznania Sądu, a jej konsekwencją jest brak możliwości merytorycznego rozpoznania skargi.

Wobec powyższego Sąd, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

(MSi)