Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 251/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-10-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: zobowiązano do wydania aktu lub podjęcia czynności
stwierdzono że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak Sędziowie: Sędzia WSA Paweł Darmoń (spr.) Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2014 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] w Z. i M. J. na bezczynność Polskiego Związku Narciarskiego w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Polski Związek Narciarski w K. do wydania w terminie 14 dni aktu lub dokonania czynności w sprawie z wniosku Stowarzyszenia [...] w Z. i M. J. z dnia 10 lutego 2014 r.; II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Polskiego Związku Narciarskiego w K. na rzecz skarżących Stowarzyszenia [...] w Z. i M. J. kwotę 357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Stowarzyszenie Kultury Fizycznej Stowarzyszenie Narciarstwa Alpejskiego "S[...]" w Z. i M. J. wnieśli skargę na bezczynność Polskiego Związku Narciarskiego w K. w zakresie udostępnienia informacji publicznej. Skarżący zarzucili:

1. naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy, tj.: a) art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej przez niezachowanie terminu do udostępnienia informacji publicznej podczas gdy udostępnienie informacji publicznej powinno nastąpić w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku.

2. naruszenie prawa materialnego, tj.:

a) art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej przez błędną wykładnię polegająca na przyjęciu, że Polski Związek Narciarski (dalej PZN) nie jest podmiotem wykonującym zadania publiczne i dysponującym majątkiem publicznym i przyjęcie, że PZN nie jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, podczas gdy PZN z uwagi na rodzaj wykonywanych zadań jest podmiotem wykonującym zadania publiczne a przez wzgląd na sposób finansowania swoich działań jest podmiotem dysponującym majątkiem publicznym, co w oznacza, iż jest obowiązany do udzielania informacji publicznej

b) art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej przez błędną wykładnię i przyjęcie, że żądane przez skarżącego dane nie podlegają udostępnieniu,

c) art. 6 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej przez błędną wykładnię i przyjęcie, że żądane przez skarżącego dane nie podlegają udostępnieniu, podczas gdy udostępnieniu podlegają dane o majątku publicznym w tym majątku podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5 ww. ustawy, a zatem także dane majątkowe Polskiego Związku Narciarskiego, w konsekwencji czego dane te powinny podlegać udostępnieniu.

d) art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej przez jego niezastosowanie i przyjęcie, że wnioskodawcy nie są uprawnieni do uzyskania informacji publicznej, podczas gdy zgodnie z ww. ustawą każdy podmiot jest uprawniony do dostępu do informacji publicznej.

Skarżący na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. wnieśli o zobowiązanie podmiotu do udostępnienia informacji w żądanym zakresie w terminie 14 dni od dnia wydania orzeczenia, oraz stwierdzenie, że bezczynność podmiotu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. w zw. z 154 § 6 p.p.s.a. o wymierzenie podmiotowi grzywny oraz na podstawie art. 200 p.p.s.a. wnieśli o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

W uzasadnieniu skargi podano, że wnioskiem z dnia [...] lutego 2014 r. skarżący zwrócili się do podmiotu o udzielenie informacji publicznej we wskazanym zakresie i we wskazany sposób. W odpowiedzi, podmiot zobowiązany pismem z dnia [...] marca 2014 r. (po upływie 14 dni) wyjaśnił sposób funkcjonowania Polskiego Związku Narciarskiego nie odnosząc się jednocześnie do treści wniosku o udzielenie informacji publicznej. Pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r. skarżący ponowili swój wniosek. Pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r. podmiot poinformował skarżących, że żądana informacja nie jest informacją publiczną a sam podmiot nie jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej. Pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r. (wniesionym [...] kwietnia 2014 r. ) skarżący wezwali podmiot do usunięcia naruszenia prawa. Do dnia dzisiejszego nie otrzymali jednak odpowiedzi.

W piśmie z dnia [...] kwietnia 2014 r. wskazano, że żądane informacje nie stanowią informacji publicznej a ponadto Polski Związek Narciarski nie jest pomiotem dysponującym majątkiem Skarbu Państwa. Ten pogląd zdaniem skarżących jest błędny. Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej do udzielenia informacji publicznej zobowiązane są nie tylko władze publiczne, ale także inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Analizując kompetencje PZN wynikające z przepisów ustawy o sporcie w szczególności jej art. 7 oraz art. 13 oraz statutu PZN skarżący stwierdzają, że ustawodawca przekazał mu do realizacji zadania publiczne z zakresu upowszechniania i wspierania kultury fizycznej.

Dalej skarżący stwierdzają, że nadzór nad działalności PZN sprawuje minister właściwy do spraw kultury fizycznej. Zgodnie, bowiem z art. 16 ustawy o sporcie nadzór nad działalnością polskich związków sportowych sprawuje minister właściwy do spraw kultury fizycznej. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej ma prawo:

1) żądać udostępnienia odpisów uchwał władz polskiego związku sportowego oraz udzielenia pisemnych wyjaśnień dotyczących działalności polskiego związku sportowego;

2) dokonywać kontroli polskiego związku sportowego. Kontrolę tę przeprowadza się na zasadach i w trybie określonych w przepisach o kontroli w administracji rządowej.

Zakresem kontroli jest objęta działalność polskiego związku sportowego pod względem zgodności z przepisami prawa oraz postanowieniami statutu.

Skarżący nie mają wątpliwości, że Polski Związek Narciarski, realizując powierzone mu na podstawie ustawy zadania, przejął obowiązki Państwa w zakresie określonych w tym artykule sfer aktywności w wykonaniu zadania publicznego jakim jest kultura fizyczna i sport. Wymienione zadania nałożone na związek w drodze ustawy ze względu na ich cel mają charakter publiczny. Zadaniem publicznych jest wspieranie i propagowanie kultury fizycznej w tym przede wszystkim sportu (tak działania w zakresie kultury fizycznej zalicza do zadań publicznych ustawodawca w art. 4 ust. 1 pkt 17 ustawy o organizacji pożytku publicznego i wolontariacie). Także w doktrynie podkreśla się, że do zakresu podmiotowego wskazanego w art. 4 ust. 1 pkt 5 należy zaliczyć podmioty, które w niektórych przypadkach wykonują tzw. funkcje zlecone z zakresu zadań publicznych, zaś w szerszym stopniu realizują zadania publiczne. Do tych podmiotów należy zaliczyć fundacje, zakłady administracyjne oraz organizacje pozarządowe. Ponadto, obowiązek udzielenia informacji publicznej przez Polski Związek Narciarski wynika zdaniem skarżących z faktu, że w związku z realizowaniem zadań nałożonych w drodze ustawy, PZN dysponuje środkami publicznymi przekazanymi mu w drodze dotacji oraz subwencji udzielanych z budżetu państwa. Ustawodawca nałożył obowiązek udzielania informacji publicznej na wszystkie podmioty dysponujące mieniem publicznym. Należy uznać, że każdy podmiot, który gospodaruje choćby niewielką częścią publicznego mienia, ma obowiązek udostępniania informacje na jego temat. Można powiedzieć, że prawo do informacji podąża za publicznym mieniem i osoby uprawnione mogą żądać informacji od każdego, kto takim mieniem zarządza lub z niego korzysta (zob. P. Szustakiewicz, Ustawa o dostępie do informacji publicznej w pracy radcy prawnego, [...], Nr [...], s. [...]). Przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej nie ograniczają zakresu dostępu do informacji jedynie do dokumentów urzędowych. Przyjmuje się, że udostępnieniu podlegają wszystkie stanowiska, wystąpienia, oceny dokonywane przez organy władzy publicznej oraz stanowiska w sprawach publicznych zajmowane przez te organy i funkcjonariuszy publicznych (Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lutego 2008 r., I OSK 1744/2007).

W odpowiedzi na skargę Polski Związek Narciarski wniósł o jej oddalenie, względnie o umorzenie postępowania. Wskazał, że we wniosku z dnia [...] lutego 2014 r. skarżący zażądali informacji publicznej w zakresie:

- wskazania, czy PZN stosuje jakiekolwiek formy wsparcia zawodników i klubów sportowych, przy czym chodziło głównie, ale nie wyłącznie o wsparcie mające charakter wsparcia rzeczowego i nie dotyczyło wspierania akcji szkoleniowych oraz zapewnienia ubrań dostarczonych przez sponsorów

- w przypadku pozytywnej odpowiedzi poproszono o udzielenie informacji jacy zawodnicy i jakie kluby sportowe korzystały ze wskazanych form wsparcia w 2013r. oraz w jakiej wysokości i formie.

W odpowiedzi pisemnej z dnia [...] marca 2014r. PZN wskazał, iż nie stosuje form wsparcia zawodników i klubów sportowych, poza symbolicznymi typu zapewnienie tyczek do bramek zjazdowych.

W kolejnym piśmie z dnia [...] kwietnia 2014r. Skarżący zażądał informacji publicznej w zakresie:

- wskazania, czy PZN stosuje jakiekolwiek formy wsparcia zawodników i klubów sportowych w zakresie wyjazdów na zawody narciarskie, (przy czym wniosek nie dotyczył pobytów na zawodach dla najlepszych zawodników kadry A, w zakresie w jakim wyjazdy te są ustalane z PZN i finansowane ze środków PZN), szkolenia i treningi zarówno przez refundację kosztów przejazdów oraz pobytu zawodników i klubom sportowym, jak i poprzez udostępnienie zawodnikom i klubom sportowym pojazdów PZN

- w przypadku pozytywnej odpowiedzi poproszono o udzielenie informacji, jacy zawodnicy i jakie kluby sportowe korzystały ze wskazanych form wsparcia w 2013r. oraz w jakiej wysokości i formie

- wskazania, czy PZN stosuje jakiekolwiek formy wsparcia zawodników i klubów sportowych, przy czym chodziło głównie, ale nie wyłącznie o wsparcie mające charakter wsparcia rzeczowego i nie dotyczyło wspierania akcji szkoleniowych oraz zapewnienia ubrań dostarczonych przez sponsorów

- w przypadku pozytywnej odpowiedzi poproszono o udzielenie informacji jacy zawodnicy i jakie kluby sportowe korzystały ze wskazanych form wsparcia w 2013r. oraz w jakiej wysokości i formie.

W odpowiedzi pisemnej z dnia [...] kwietnia 2014r. PZN podtrzymał wcześniejsze stanowisko, że nie stosuje form wsparcia zawodników i klubów sportowych, poza symbolicznymi typu zapewnienie tyczek do bramek zjazdowych oraz szczegółowo opisał, że nie dysponuje mieniem publicznym, które mogłoby być przekazywane na rzecz zawodników i klubów sportowych.

W szczególności wskazano, że PZN nie wykonuje zadań publicznych w zakresie dofinansowywania zawodników i klubów sportowych, gdyż zadania te powierzono ustawowo jednostkom samorządu terytorialnego.

Wyjaśniono, że Polskie Związki Sportowe nie mają możliwości bezpośredniego wspierania bieżącej i planowanej działalności klubów sportowych nie są, bowiem powoływane w celu świadczenia pomocy klubom sportowym. Organizacyjne i finansowe wspieranie działalności klubów sportowych, towarzystw i stowarzyszeń sportowych, innych organizacji pozarządowych, to ustawowy obowiązek jednostek samorządu terytorialnego. Warunki niezbędne do realizacji takiego wsparcia w obszarze sportu określaj ą przepisy Ustawy o sporcie (Dz.U.2010.127.857 z późn. zm.) - dalej "u.s.". Stosownie do treści przepisu art. 28 ust. 1 u.s. "klub sportowy, działający na obszarze danej jednostki samorządu terytorialnego, niedziałający w celu osiągnięcia zysku, może otrzymywać dotacją celową z budżetu tej jednostki, z zastosowaniem przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, póz. 1240 oraz z 2010 r. Nr 28, póz. 146, Nr 96, póz. 620 i Nr 123, póz. 835) w zakresie udzielania dotacji celowych dla podmiotów niezaliczanych do sektora finansów publicznych i niedziałających celu osiągnięcia zysku". Ust. 2 tego przepisu określa zaś, na co może być przeznaczona taka dotacja, tym samym wymienia takie cele jak: realizacja programów szkolenia sportowego, zakup sprzętu sportowego, pokrycie kosztów organizowania zawodów sportowych lub uczestnictwa w tych zawodach, pokrycie kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego czy sfinansowanie stypendiów sportowych i wynagrodzenia kadry szkoleniowej. Artykuł 27 ust. 1 u.s. rozszerza natomiast zakres zadań własnych jednostek samorządu terytorialnego, a zatem nie tylko gminy, będącej podstawową jednostką samorządu terytorialnego, ale również powiatu i województwa, obejmując tą kategorią zadania polegające na tworzeniu warunków, w tym organizacyjnych, sprzyjających rozwojowi sportu. Podniesiono , że ustawodawca na mocy art. 61 u.s. nowelizującego art. 10 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (tekst jedn.: Dz. U. z 2011 r. Nr 45, póz. 236) przyznał gminie prawo tworzenia klubów sportowych działających w formie spółek kapitałowych. Art. 29 u.s. reguluje kwestię finansowania udzielanego przez naczelne organy administracji rządowej. Przepisy art. 31-35 u.s. dotyczą natomiast ustanawiania i finansowania różnych stypendiów sportowych, nagród i wyróżnień, przez jednostki samorządu terytorialnego bądź Ministra właściwego do spraw kultury fizycznej.

W konsekwencji zdaniem PZN nie można uznać by zobowiązany był do udzielenia w tym kontekście odpowiedzi w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Następnie wskazano, że działania, o które pytali Skarżący nie mieszczą się również w katalogu zadań publicznych powierzonych na mocy odrębnych umów, porozumień z organami władzy publicznej, w szczególności Ministerstwem Sportu i Turystyki i nie podlegają finansowaniu ze środków publicznych.

Wskazano, że Polski Związek Narciarski otrzymuje dotacje celowe na rzecz wsparcia szkół mistrzostwa sportowego, a środki te przekazywane są bezpośrednio na rzecz ww. szkół i wydatkowane są zgodnie ze ścisłymi wytycznymi Ministerstwa Sportu i Turystyki. Polski Związek Narciarski otrzymuje także dotacje celowe na rzecz polskiej kadry narodowej oraz olimpijskiej, które również wydatkowane są zgodnie ze ścisłymi wytycznymi Ministerstwa Sportu i Turystyki. Polski Związek Narciarski nie posiada publicznych środków finansowych, którymi mógłby swobodnie dysponować na rzecz klubów sportowych.

W związku z tym zauważono, że Polski Związek Narciarski nie ma w swej dyspozycji majątku Skarbu Państwa, o który pytali Skarżący w pismach z dnia [...] luty 2014r. oraz [...] kwietnia 2014r. i nie miał obowiązku stosować w odpowiedzi na nie trybu ustawy o udostępnianiu informacji publicznej.

Nie można zdaniem PZN uznać aby pozostawał w bezczynności w zakresie udzielenia odpowiedzi na zadane przez Skarżących pytania. Żądania pozostają bez podstawy prawnej, bowiem w rzeczywistości nie mieszczą się w zakresie realizacji przez PZN zadań publicznych, ani nie mieszczą się w katalogu zadań, na które PZN uzyskuje dotacje państwowe.

Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie ich wydania. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 ustawy).

Następnie wskazać należy, że zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu tej ustawy i podlega udostępnieniu na określonych w tej ustawie zasadach. Udostępnieniu podlegają zwłaszcza informacje wymienione w art. 6 ustawy. Udostępnieniu podlegają w szczególności informacje o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, którymi w szczególności są akty administracyjne oraz inne rozstrzygnięcia (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a u.d.i.p.) . Zaznaczyć należy, że katalog informacji wymienionych w art. 6 nie ma charakteru katalogu zamkniętego, lecz stanowi jedynie przykładowe wyliczenie źródeł i rodzajów informacji. Ponadto zgodnie z art. 2 u.d.i.p. każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5 ustawy, prawo dostępu do informacji publicznej (ust. 1). Od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania interesu faktycznego lub prawnego (ust. 2).

Za utrwalony w orzecznictwie uznaje się pogląd, w myśl którego informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnosząca się do władz publicznych, a także odnosząca się do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2006 r., sygn. akt l OSK 123/06). Dla traktowania danej informacji jako informacji publicznej decydujące jest nie samo jej wytworzenie, lecz fakt, że została pozyskana i przetworzona w celu realizacji zadań publicznych (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2011 r., sygn. akt l OSK 638/11). Takimi informacjami publicznymi są wymienione we wniosku skarżących z dnia [...] lutego 2014 r doprecyzowane w piśmie z dnia [...] kwietnia 2014 r.

Polski związek sportowy może być utworzony, jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (t. jedn. Dz. U. z 2014 r poz. 715.), w celu organizowania i prowadzenia współzawodnictwa w danym sporcie. Utworzenie polskiego związku sportowego przez związek sportowy wymaga uzyskania zgody ministra właściwego do spraw kultury fizycznej (art. 7 ust. 2). W sprawach nieuregulowanych w tej ustawie do polskiego związku sportowego stosuje się przepisy ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach - Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 855 z późn. zm. (art. 7 ust. 3).

Ustawa prawo o stowarzyszeniach w art. 2 stanowi, że stowarzyszenie jest dobrowolnym, samodzielnym, trwałym zrzeszeniem o celach niezarobkowych (ust. 1). Stowarzyszenie samodzielnie określa swoje cele, programy, działania i struktury organizacyjne oraz uchwala akty wewnętrzne dotyczące jego działalności (ust. 2). Natomiast art. 33 przewiduje, że majątek stowarzyszenia powstaje ze składek członkowskich, darowizn, spadków, zapisów, dochodów z własnej działalności, dochodów z majątku stowarzyszenia oraz ofiarności publicznej (ust. 1). Stowarzyszenie, z zachowaniem obowiązujących przepisów, może przyjmować darowizny, spadki i zapisy oraz korzystać z ofiarności publicznej (ust. 2).

Jednakże, w myśl art. 35 tej ustawy, stowarzyszenie może otrzymać dotację według zasad określonych w odrębnych przepisach, co oznacza, że w takiej sytuacji rozporządza środkami publicznymi.

Według art. 13 ust. 1 ustawy o sporcie, polski związek sportowy ma wyłączne prawo do:

1) organizowania i prowadzenia współzawodnictwa sportowego o tytuł Mistrza Polski oraz o Puchar Polski w danym sporcie;

2) ustanawiania i realizacji reguł sportowych, organizacyjnych i dyscyplinarnych we współzawodnictwie sportowym organizowanym przez związek;

3) powołania kadry narodowej oraz przygotowania jej do igrzysk olimpijskich, igrzysk paraolimpijskich, igrzysk głuchych, mistrzostw świata lub mistrzostw Europy;

4) reprezentowania tego sportu w międzynarodowych organizacjach sportowych.

Nadzór nad działalnością polskich związków sportowych sprawuje minister właściwy do spraw kultury fizycznej, zgodnie z przepisem art. 16 ust. 1 ustawy o sporcie, m.in. przez kontrolę polskiego związku sportowego (ust. 3 pkt 2), której zakresem objęta jest działalność polskiego związku sportowego pod względem zgodności z przepisami prawa oraz postanowieniami statutu, który zatwierdza w drodze decyzji minister właściwy do spraw kultury fizycznej (ust. 4).

Natomiast, według art. 29 ust. 1 ustawy o sporcie, minister właściwy do spraw kultury fizycznej może dofinansować uprawianie lub organizowanie sportu oraz jego promocję. Minister, zgodnie z ust. 7 tego przepisu, w zakresie dofinansowania zadań związanych z przygotowaniem kadry narodowej do udziału w igrzyskach olimpijskich, igrzyskach paraolimpijskich, igrzyskach głuchych, mistrzostwach świata lub mistrzostwach Europy, może zlecać polskim związkom sportowym, Polskiemu Komitetowi Olimpijskiemu i Polskiemu Komitetowi Paraolimpijskiemu realizację zadań publicznych z pominięciem otwartego konkursu ofert, o którym mowa w art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. Nr 96, poz. 873 z późn. zm.). Przepisy art. 47 i art. 151 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych stosuje się odpowiednio.

Stosownie do postanowień Statutu PZN z 22 października 2011 r do celów i zadań Związku należy zgodnie z jego § 7 ust 1 pkt a-c i ust 2 pkt 1-9

a) organizowanie i rozwijanie narciarstwa oraz innych dyscyplin sportowych zrzeszonych w Międzynarodowej Federacji Narciarskiej FIS celem ich rozwoju i popularyzacji w Polsce,

b) koordynowanie działalności zrzeszonych w Związku członków,

c) reprezentowanie interesów narciarstwa oraz innych dyscyplin sportowych zrzeszonych w Międzynarodowej Federacji Narciarskiej FIS w organizacjach krajowych i międzynarodowych ( cele ),

1) organizacja lub prowadzenie współzawodnictwa sportowego w dyscyplinach uznanych przez FIS oraz przez inne sportowe organizacje międzynarodowe

2) przygotowywanie reprezentantów Polski do uczestnictwa w międzynarodowym współzawodnictwie sportowym;

3) prowadzenie działalności edukacyjnej, wychowawczej i popularyzatorskiej w

zakresie sportu;

4) reprezentowanie polskiego narciarstwa oraz innych dyscyplin sportowych zrzeszonych w Międzynarodowej Federacji Narciarskiej FIS oraz organizowanie udziału w międzynarodowym współzawodnictwie sportowym;

5) przedstawianie propozycji składu kadry narodowej ministrowi właściwemu do spraw kultury fizycznej i sportu;

6) szkolenie oraz doskonalenie zawodowe trenerów, instruktorów a także szkolenie sędziów sportowych;

7) określanie warunków i trybu zmiany przynależności zawodnika do klubu sportowego,

8) prowadzenie spraw związanych z przyznawaniem licencji klubom sportowym,

zawodnikom, trenerom i sędziom sportowym;

9) prowadzenie postępowań dyscyplinarnych na zasadach ustalonych w regulaminach Polskiego Związku Narciarskiego (zadania ).

Zgodnie z § 7 ust 3 statutu związek ma wyłączne prawo do podejmowania decyzji we wszystkich sprawach dotyczących narciarstwa oraz innych dyscyplin sportowych zrzeszonych w międzynarodowej federacji narciarskiej FIS niezastrzeżonych w ustawie dla organów administracji rządowej lub innych podmiotów.

W oparciu o te przywołane przepisy stwierdzić należy, że Polski Związek Narciarski stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej ( Dz. U. Nr 112 , poz. 1198 ze zm) jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia takiej informacji, bowiem jest dysponentem dotacji przyznawanych przez Ministra Sportu i Turystyki, zatem dysponuje majątkiem publicznym a także realizuje zadania publiczne związane z upowszechnianiem i wspieraniem kultury fizycznej oraz sportu. ( podobnie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w zakresie dotyczącym Polskiego Związku Piłki Nożnej w postanowieniu z dnia 26 lipca 2012 r , sygn. I OZ 524/12) Jest wobec tego tak zwanym organem administrującym czyli podmiotem upoważnionym, realizującym zadania z zakresu administracji publicznej, któremu przepisy prawa przyznały kompetencje administrowania.

Polski Związek Narciarski nie kwestionował, że otrzymuje od Ministra Sportu i Turystyki dotacje celowe ( pismo kierowane do skarżących z dnia [...] kwietnia 2014 r , odpowiedz na skargę) jednakże błędnie wywiódł, że nie jest podmiotem obowiązanym w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej do udzielenia informacji publicznej.

Bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie podmiot ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub prowadził postępowanie w sprawie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności.

Polski Związek Narciarski powinien był albo udostępnić informację publiczną albo odmówić jej udostępnienia w formie decyzji, bądź poinformować, że informacja nie znajduje się w zasobach obowiązanego.

Stosownie do art. 13 ust 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej samo udostępnienie informacji następuje bez zbędnej zwłoki , nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku a jeżeli informacja nie może być udostępniona w tym terminie to podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie w jakim udostępni informację , nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od złożenia wniosku.

Sąd podziela stanowisko zawarte w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 września 2003 r., sygn. akt II SAB 91/03 (Wspólnota 2003/20/54, 8232), zgodnie, z którym stowarzyszenia, które realizują cele i zadania o charakterze publicznym, mają obowiązek udzielania informacji publicznych. Zgodnie z art. 4 ustawy z 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, podmiotami zobowiązanymi do udzielania informacji publicznej są m.in. jednostki organizacyjne wykonujące zadania publiczne lub dysponujące majątkiem publicznym. Skoro, zatem ze statutu PZN wynika, iż realizuje ono takie cele i zadania, oraz dysponuje majątkiem publicznym to ma obowiązek udzielania informacji publicznej o swojej działalności.

Udzielona przez PZN pismami z dnia [...] marca 2014 r i [...] kwietnia 2014 r odpowiedz jest niepełna w porównaniu z zakresem zapytania objętym pismami skarżących z dnia [...] lutego 2014 r i [...] kwietnia 2014 r.

W piśmie - odpowiedzi z dnia [...] marca 2014 r wyjaśniono sposób finansowania klubów sportowych oraz wskazano że co do zasady PZN nie stosuje form wsparcia zawodników i klubów sportowych a sporadycznie jeśli posiada jakiś drobny sprzęt na który klub sportowy zgłasza zapotrzebowania (np. wtyczki do bramek) to przekazuje go klubom. Nie wyjaśniono, " jacy zawodnicy i jakie kluby sportowe korzystały ze wskazanej formy wsparcia rzeczowego"

W piśmie odpowiedzi z dnia [...] kwietnia 2014 r wskazano, że choć PZN otrzymuje dotacje celowe na rzecz wsparcia Szkół Mistrzostwa Sportowego i grup szkoleniowych PZN to nie posiada publicznych środków finansowych, którymi mógłby dysponować na rzec klubów sportowych. Natomiast w piśmie zapytaniu z dnia [...] kwietnia 2014r skarżący wnieśli szerzej o wskazanie czy PZN stosuje jakiekolwiek formy wsparcia dla zawodników i klubów sportowych w zakresie wyjazdów na zawody narciarskie, szkolenia i treningi zarówno przez refundacje kosztów przejazdów oraz pobytu zawodnikom i klubom sportowym jak i poprzez udostępnienie zawodnikom i klubom sportowym pojazdów PZN oraz wsparcie rzeczowe. ( rok 2013 oraz jeśli tak to, jacy zawodnicy i jakie kluby sportowe)

W tym zakresie PZN ani nie udzielił informacji publicznej ani nie odmówił jej udzielenia. Pozostaje, zatem w bezczynności.

Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1- 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Konsekwencją uznania, że informacje objęte wnioskiem mają charakter informacji publicznej a Polski Związek Narciarski jest obowiązany do ich udzielenia jest konieczność uwzględnienia skargi przez zobowiązanie do podjęcia czynności polegającej na wydaniu aktu lub dokonania czynności w sprawie na podstawie art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Do wykonania alternatywnie jednej z tych czynności zobowiązano organ administracji w pkt I wyroku. W myśl art. 286 § 2 p.p.s.a. termin do załatwienia sprawy przez organ administracji wyznaczony przez sąd (w niniejszej sprawie: 14 dni) liczy się od dnia doręczenia akt organowi.

Opóźnienie w udostępnieniu informacji nie miało charakteru rażącego, bowiem wniosek wpłynął w dniu [...] lutego 2014 r a dnia [...] kwietnia 2014 r został ponowiony i rozszerzony. Polski Związek Narciarski zajmował stanowisko w sprawie, lecz nie było ono prawidłowe. W ogólnych pismach jedynie częściowo przekazano niepełne informacje. Z tych też powodów brak podstaw do wymierzenia grzywny na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. w zw. z 154 § 6 p.p.s.a.

O kosztach postępowania orzeczono na zasadzie art. 200 p.p.s.a.