Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 935/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2013-02-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 14b § 1, 14 h, art. 165 a § 1,
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.
article: art. 15 ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Chitrosz (sprawozdawca), Sędziowie WSA Wiesława Achrymowicz,, NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk, Protokolant Asystent sędziego Krzysztof Kożuch, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 8 lutego 2013 r. sprawy ze skargi L. U. W. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem, Minister Finansów utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji z dnia [...] znak [...] o odmowie wszczęcia postępowania z wniosku Urzędu Wojewódzkiego o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odzyskania podatku od towarów i usług w związku z realizacją projektu pn. "Doposażenie służb Wojewody w sprzęt teleinformatyczny i łączności z innymi systemami: POBYT, SIS, VIS, Biometria".

Skarżący nie zgadzając się ze stanowiskiem, że w świetle art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie był zainteresowanym w zakresie zadanego pytania, w zażaleniu zarzucił naruszenie art. 165a Ordynacji podatkowej w związku z art. 14 h) tej ustawy w związku z art. 15 ust. 1 i ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011, Nr 177, poz. 1054, z późn. zm., zwanej dalej: "ustawą o VAT") oraz w związku z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o wojewodzie i administracji rządowej w województwie (Dz. U. z 2009 r., Nr 31, poz. 206 z późn. zm., zwanej dalej: "ustawą o wojewodzie") i w związku z art. 25 ust. 4 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (Dz. U. z 2008, Nr 227, poz. 1505, z późn. zm., zwanej dalej: "ustawą o służbie cywilnej").

Argumentował, że mienie służące do realizacji zadań wojewody jest mieniem urzędu wojewódzkiego, a nie mieniem wojewody, zaś kwestia, czy dany podmiot jest osobą zainteresowaną w rozumieniu art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej powinna być rozstrzygana na gruncie przepisów materialnych, w tym wypadku – na gruncie ustawy o VAT. W jego ocenie, w świetle art. 15 ust. 6 ustawy o VAT nie jest wykluczone uznanie za podatnika tego podatku urzędu obsługującego organ administracji publicznej.

W rozpoznaniu zażalenia, Minister Finansów nie znajdując podstaw do jego uwzględnienia w pierwszej kolejności przytoczył przepisy Ordynacji podatkowej: art. 165 § 1 i art. 165a § 1, dodając, że z mocy art. 14h Ordynacji podatkowej, art. 165a stosuje się odpowiednio w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej. Oznacza to – w jego ocenie – że organ podatkowy, do którego wpływa wniosek o udzielenie interpretacji indywidualnej, jest w pierwszej kolejności zobowiązany do przeanalizowania tego wniosku pod kątem ustalenia dopuszczalności wydania interpretacji tj. do wyjaśnienia, czy przedstawiony opis stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) odnosi się do indywidualnej sprawy wnioskodawcy, przy czym musi mieć na uwadze, że z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego może wystąpić, z mocy art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, jedynie zainteresowany.

Zwracając uwagę, że przepisy Ordynacji podatkowej nie definiują pojęcia "zainteresowany", organ podatkowy argumentował, iż jest to "osoba, której dotyczy lub którą obchodzi poruszana sprawa" (Uniwersalny Słownik Języka Polskiego pod. red. S. Dubisza, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003 r., t. 4, s. 790).

Odnosząc powyższe do przepisów Ordynacji podatkowej, wskazał, że stosownie do art. 14b § 3, z wnioskiem o udzielenie interpretacji może wystąpić osoba, u której wystąpił lub może wystąpić określony stan faktyczny (zdarzenie przyszłe), który może rodzić określone konsekwencje w sferze prawa podatkowego. "Zainteresowanym" w rozumieniu art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej jest więc podmiot, w odniesieniu do którego wykładnia znajdujących zastosowanie w sprawie przepisów podatkowych może rzutować na prawidłowe określenie jego obowiązku podatkowego.

Powołując się na art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT oraz na przepisy ustawy o wojewodzie: art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 2, art. 12 i art. 13 ust. 1, Minister Finansów wywodził, że wojewoda wykonując zadania województwa nie posiada własnych struktur organizacyjnych pozwalających na ich realizację i posługuje się urzędem wojewódzkim jako jednostką pomocniczą do realizacji nałożonych na niego zadań. Nie oznacza to jednak, że tego rodzaju przedsięwzięcia realizowane przez pracowników urzędu wojewódzkiego są podejmowane w imieniu urzędu wojewódzkiego, skoro należą do kompetencji wojewody i stanowią realizację obowiązków i uprawnień wojewody, który zgodnie z art. 2 i 3 ustawy o wojewodzie i administracji rządowej w województwie wykonuje zadania administracji rządowej w województwie, jak również reprezentuje ją na zewnątrz.

Nie podzielając zarzutu naruszenia art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, stwierdził, że zgodnie z tym przepisem, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych, dodając, iż przepisu tego nie można interpretować w oderwaniu od wynikającej z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT definicji podatnika, jako podmiotu wykonującego działalność gospodarczą w rozumieniu ust. 2, to jest: samodzielnie, we własnym imieniu i na własny rachunek.

Tym samym – zdaniem Ministra Finansów – należało uznać, że urząd wojewódzki nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, gdyż będąc jednostką pomocniczą organu wykonawczego jakim jest wojewoda, wykonuje w imieniu i na rzecz województwa zadania tegoż organu i nie jest jednocześnie jednostką niemającą osobowości prawnej, wykonującą samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2.

Z powyższych przepisów – w jego ocenie – wynika nadto, że to nie urząd wojewódzki, a wojewoda realizuje zadania z zakresu administracji rządowej. Tym samym urząd wojewódzki nie może być zainteresowanym w rozumieniu art. 14b Ordynacji podatkowej.

Od tego postanowienia, [...] Urząd Wojewódzki w L. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.

Zarzucając naruszenie:

1) art. 14b § 1 w zw. z 14 b § 3 Ordynacji podatkowej w związku z art. 15 ust. 1 i ust 6 ustawy o VAT i w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy o wojewodzie oraz w zw. z art. 25 ust. 4 pkt 1 lit. e ustawy o służbie cywilnej poprzez uznanie, iż skarżący nie jest zainteresowanym tj. nie jest uprawnionym do wystąpienia o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług naliczonego w związku z nabyciem mienia służącego do realizacji zadań Wojewody L.;

2) art. 165a w zw. z art. 14 h Ordynacji podatkowej poprzez odmowę wszczęcia postępowania w sprawie o wydanie interpretacji indywidualnej;

3) art. 121 § 1 w zw. z art. 14 h Ordynacji podatkowej poprzez pominięcie przy rozpatrywaniu sprawy faktu, iż Urząd Wojewódzki jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług;

4) art. 3 ust. 1 ustawy o wojewodzie poprzez uznanie wojewody za organ wykonawczy województwa, pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie od organu kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi, podkreślono, że w dniu 6 kwietnia 2011 r. zostało zawarte z Departamentem Unii Europejskiej i Współpracy Międzynarodowej w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych, pełniącym funkcję Instytucji Odpowiedzialnej porozumienie finansowe Nr [...] o współpracy w zakresie warunków i trybu realizacji projektu nr [....] "Doposażenie służb Wojewody w sprzęt teleinformatyczny i łączności z innymi systemami: POBYT, SIS, VIS. Biometria" zwanego dalej Projektem. Projekt finansowany jest ze środków Unii Europejskiej, tj. z Funduszu Granic Zewnętrznych, który jest jednym z czterech funduszy realizowanych w ramach unijnego Programu Ogólnego "Solidarność i Zarządzanie Przepływami Migracyjnymi" na lata 2007-2013. Celem Projektu jest wyposażenie w sprzęt teleinformatyczny stanowisk pracy w [....] Urzędzie Wojewódzkim w L., zajmujących się obsługą cudzoziemców. Jako strona porozumienia Nr [...] został wskazany Wojewoda, który zobowiązał się m.in. do wykazania fakturami VAT lub innymi dokumentami dopuszczonymi przez przepisy, zakupów sprzętu teleinformatycznego. Przyjął tym samym na siebie obowiązki związane z prowadzeniem ewidencji księgowej dotyczącej realizacji projektu w zakresie kosztów, wydatków i przychodów oraz obowiązki w zakresie stosowania procedur zakupów sprzętu w nawiązaniu do przepisów o udzielaniu zamówień publicznych. W załączniku do porozumienia wskazano natomiast, że Urząd Wojewódzki jest jednostką odpowiedzialną za realizację Projektu w imieniu Wojewody oraz użytkownikiem sprzętu.

Pełnomocnik argumentował, że faktyczna realizacja porozumienia odbywa się m.in. poprzez zakup sprzętu przez Urząd Wojewódzki, na który wystawiane są faktury VAT dotyczące jego zakupu, a koszty z tym związane w części zwracane są przez Departament Unii Europejskiej i Współpracy Międzynarodowej w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych.

Wywodząc, że Urząd Wojewódzki jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, powołał się na przepis § 13 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 73, poz.392, z późn. zm.), z którego wynika, iż ustawodawca uznaje za podatników właśnie urzędy obsługujące organy administracji publicznej, bo tylko te urzędy mogą działać w formie jednostki budżetowej, a nie organy administracji przez te urzędy obsługiwane.

W ocenie pełnomocnika, skoro z art. 13 ust 1 ustawy o wojewodzie wynika, że wojewoda wykonuje zadania przy pomocy urzędu wojewódzkiego, a zgodnie z art. 25 ust 4 pkt 1 lit. e ustawy o służbie cywilnej, dyrektor generalny urzędu zapewnia funkcjonowanie i ciągłość pracy urzędu, warunki jego działania, a także organizację pracy, w szczególności przez gospodarowanie mieniem urzędu, w tym zlecanie usług i dokonywanie zakupów dla urzędu oraz zapewnienie prowadzenia ewidencji majątku urzędu, to jest oczywiste, że mienie służące do realizacji zadań wojewody jest mieniem urzędu wojewódzkiego, a nie mieniem wojewody, i tylko urząd wojewódzki, a nie wojewoda może je nabywać i ewidencjonować. W konsekwencji, kwestia podatku od towarów i usług w związku z nabyciem mienia służącego realizacji zadań wojewody może być rozpatrywana tylko w odniesieniu do urzędu wojewódzkiego, a nie wojewody.

Wobec tego – jego zdaniem – Urząd Wojewódzki jest zainteresowanym w rozumieniu art. 14 b § 1 Ordynacji podatkowej tj. uprawnionym do wystąpienia z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej w przedmiotowej sprawie.

W odpowiedzi na skargę, Minister Finansów, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie prawa nie narusza.

Decydujące znaczenie dla oceny stanowiska organu w niniejszej sprawie uznającego, że skarżący nie był uprawniony do wystąpienia z takim wnioskiem, bo nie mógł być uznany za osobę zainteresowaną, ma treść art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, przy uwzględnieniu charakteru postępowania w przedmiocie udzielenia interpretacji. Zgodnie z tym przepisem, Minister Finansów wydaje pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego "na pisemny wniosek zainteresowanego, w jego indywidualnej sprawie". W postępowaniu o wydanie interpretacji indywidualnej stroną jest więc zainteresowany, zaś brak tego przymiotu "zainteresowania" uzasadnia zastosowanie art. 165a § 1 - w związku z art. 14h Ordynacji podatkowej tj. odmowę wszczęcia postępowania.

Słowo "zainteresowany" użyte jako rzeczownik oznacza "osobę, której dotyczy lub którą obchodzi poruszana sprawa" (Uniwersalny Słownik Języka Polskiego pod. red. S. Dubisza, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003 r., t. 4, s. 790). W związku z tym wskazanie zainteresowanego w rozumieniu analizowanej regulacji prawnej zależy od ustalenia podmiotu, którego dotyczy sprawa poddana pod osąd w postępowaniu interpretacyjnym. Innymi słowy, zakres podmiotowy postępowania w przedmiocie wydania interpretacji indywidualnej determinowany jest jego zakresem przedmiotowym – treścią zagadnienia faktycznego wymagającego interpretacji w kontekście obowiązujących przepisów prawa podatkowego (por. wyrok NSA z dnia 25 lutego 2011r., I FSK 265/10, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zgodnie z art. 165 § 1 Ordynacji podatkowej, postępowanie podatkowe wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. W myśl art. 165a § 1 tej ustawy, gdy żądanie, o którym mowa w art. 165, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Na mocy art. 14h Ordynacji podatkowej, przepis art. 165a stosuje się odpowiednio w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej. Organ podatkowy, do którego wpływa wniosek o udzielenie interpretacji indywidualnej, jest zatem w pierwszej kolejności zobowiązany do przeanalizowania tego wniosku pod kątem ustalenia dopuszczalności wydania interpretacji tj. do wyjaśnienia, czy przedstawiony opis stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) odnosi się do indywidualnej sprawy wnioskodawcy. Rację ma więc organ podatkowy stwierdzając, że w przypadku wniosku o interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego niepochodzącego od osoby uprawnionej, zwanej "zainteresowanym", należy wydać postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania na podstawie art. 165a § 1 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej.

Wniosek Urzędu Wojewódzkiego dotyczył interpretacji przepisów ustawy o VAT, w zakresie nabycia towarów służących do realizacji zadań Wojewody, finansowanych na podstawie porozumienia finansowego Nr [...] na realizację projektu pt. "Doposażenie służb Wojewody w sprzęt teleinformatyczny i łączności z innymi systemami: POBYT, SIS, VIS, Biometria".

Zdaniem skarżącego, skoro mienie służące do realizacji zadań wojewody jest mieniem urzędu wojewódzkiego, a nie mieniem wojewody, kwestia, czy dany podmiot jest osobą zainteresowaną w rozumieniu art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej powinna być rozstrzygana na gruncie przepisów materialnych tj. przepisów regulujących zasady opodatkowania konkretnym podatkiem, w tym wypadku – na gruncie ustawy o VAT. W jego ocenie, w świetle art. 15 ust. 6 ustawy o VAT nie jest wykluczone uznanie za podatnika tego podatku urzędu obsługującego organ administracji publicznej.

Minister Finansów stwierdził zaś, że Urząd Wojewódzki nie jest zainteresowanym w rozumieniu art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej. W jego ocenie, w świetle art. 15 ust. 6 ustawy o VAT organy (urzędy) nie są podatnikami w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych. Powyższy przepis – jego zdaniem – nie jest samodzielną podstawą do określenia, kiedy organ władzy publicznej bądź obsługujący ten organ urząd jest podatnikiem VAT, a nadto nie można go interpretować w oderwaniu od wynikającej z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT definicji podatnika, jako podmiotu wykonującego działalność gospodarczą w rozumieniu ust. 2, to jest: samodzielnie, we własnym imieniu i na własny rachunek. W jego ocenie, skarżący nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, gdyż będąc jednostką pomocniczą wojewody, wykonuje w imieniu i na rzecz województwa zadania tegoż organu i nie jest jednostką niemającą osobowości prawnej, wykonującą samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2.

Sąd podzielając stanowisko Ministra Finansów, zwraca uwagę na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 czerwca 2012 r., w sprawie I FSK 1296/11 (orzeczenia.nsa.gov.pl), w którym został sformułowany pogląd, że "przepis ust. 6 art. 15 ustawy o VAT nie może być samodzielną podstawą do określenia, czy i kiedy organ władzy publicznej jest podatnikiem podatku VAT. Przepis ten stanowi bowiem jedynie dopełnienie treści art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT wyłączając z opodatkowania podatkiem VAT organy władzy publicznej, ale wyłącznie w zakresie wykonywanych przez nie zadań publicznych. Dla oceny zatem, czy podana we wniosku czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, istotne jest to, czy chodzi o czynności z zakresu zadań publicznych".

Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy o wojewodzie, zadania administracji rządowej w województwie wykonuje wojewoda. Wojewoda kontroluje pod względem legalności, gospodarności i rzetelności wykonywanie przez organy samorządu terytorialnego zadań z zakresu administracji rządowej, realizowanych przez nie na podstawie ustawy lub porozumienia z organami administracji rządowe (art. 3 ust. 2), sprawuje nadzór nad działalnością jednostek samorządu terytorialnego i ich związków na zasadach określonych w odrębnych ustawach (art. 12), wykonuje zadania przy pomocy urzędu wojewódzkiego oraz organów rządowej administracji zespolonej w województwie (art. 13 ust. 1).

Nie może budzić zatem żadnych wątpliwości, że urząd wojewódzki jest strukturą organizacyjną, której jedynym celem jest zapewnienie sprawnej realizacji zadań wojewody. Tym samym, wykonywanie tych zadań (czynności) następuje zawsze w imieniu i na rzecz wojewody będącego organem władzy publicznej.

W konsekwencji, zasadnie wywiódł Minister Finansów, że skarżący nie był legitymowany do wystąpienia z wnioskiem o udzielenie interpretacji, albowiem nie posiadał przymiotu "zainteresowanego" w rozumieniu art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Pogląd, że z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej może wystąpić wyłącznie zainteresowany w rozumieniu ww. przepisu, Naczelny Sąd Administracyjny wyrażał już niejednokrotnie, prezentując zarazem wykładnię tego pojęcia (zob. np. orzeczenia NSA z dnia: 14 października 2010 r., II FSK 923/09; 24 maja 2011 r., I FSK 830/10, orzeczenia.nsa.gov.pl) oraz stwierdzając, że osobą legitymowaną do wystąpienia o wydanie interpretacji indywidualnej może być wyłącznie osoba, u której wystąpił lub może wystąpić określony stan faktyczny, który może powodować określone konsekwencje w zakresie prawa podatkowego. W przeciwnym razie o interpretację indywidualną nie ubiega się podmiot uprawniony w rozumieniu ww. przepisu, a postępowanie w tym przedmiocie nie może zostać wszczęte (art. 14h w zw. z art. 165a Ordynacji podatkowej). W takiej sytuacji, organ podatkowy nie tylko nie ma obowiązku udzielenia interpretacji, ale nie ma prawa jej wydania i na podstawie art. 165a Ordynacji podatkowej w zw. z art. 14h tej ustawy, winien wydać postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania interpretacyjnego.

W rozpoznawanej sprawie, [...] Urząd Wojewódzki, w przedstawionym przez siebie stanie faktycznym, nie był uprawniony do wystąpienia z wnioskiem o wydanie pisemnej indywidualnej interpretacji prawa podatkowego. Oceny tej nie zmienia regulacja zawarta w art. 25 ust. 4 pkt 1 lit. e) ustawy o służbie cywilnej, zgodnie z którą, dyrektor generalny urzędu zapewnia funkcjonowanie i ciągłość pracy urzędu, warunki jego działania, a także organizację pracy, w szczególności przez gospodarowanie mieniem urzędu, w tym zlecanie usług i dokonywanie zakupów dla urzędu oraz zapewnienie prowadzenia ewidencji majątku urzędu.

Z perspektywy bowiem przepisu art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, niezbędnym jest by pomiędzy sprawą, w której wystąpiono z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji, a wnioskodawcą występowała zależność tego rodzaju, że przedstawiona we wniosku wątpliwość dotyczyła sfery opodatkowania lub ewentualnego opodatkowania wnioskodawcy. W niniejszej sprawie taki związek nie wystąpił, co słusznie podkreślił Minister Finansów.

Jak wskazano w skardze, stroną ww. porozumienia finansowego jest Wojewoda to on zobowiązał się do m.in. do wykazania fakturami VAT lub innymi dokumentami dopuszczonymi przez przepisy zakupów sprzętu teleinformatycznego i przyjął na siebie obowiązki związane z prowadzeniem ewidencji księgowej dotyczącej realizacji projektu w zakresie kosztów, wydatków przychodów oraz obowiązki w zakresie stosowania procedur zakupów sprzętu w nawiązaniu do przepisów o udzielaniu zamówień publicznych. Urząd Wojewódzki, jak również wskazano w skardze jest jedynie jednostką odpowiedzialną w imieniu Wojewody za realizację ww. Projektu.

Skoro w przedmiotowej sprawie z wniosku o udzielenie interpretacji wynikało, że czynność podlegająca ocenie z punktu widzenia prawa podatkowego ma dotyczyć Wojewody L., albowiem to on był stroną ww. porozumienia, to oczywistym jest, że Urząd Wojewódzki (jako jednostka pomocnicza wojewody) nie był podmiotem zainteresowanym w rozumieniu art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, gdyż sprawa nie dotyczyła jego sytuacji prawnej jako podatnika podatku od towarów i usług.

W tym stanie rzeczy, zgodnie z art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Z 2012 r., poz. 270, ze zm.), Sąd skargę oddalił.