Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 594/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2018-10-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 24 ust. 2a pkt 1 i 2 i ust. 2b, art. 29
journal: Dz.U. 2017 poz 2101
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jedn.
article: §  36 pkt 5, §  45 ust. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 1034
law: Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.
article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c)
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Jerzy Solarski Sędziowie WSA Ewa Partyka WSA Piotr Godlewski /spr./ Protokolant specjalista Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 października 2018 r. sprawy ze skargi W. Ż. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków I. uchyla zaskarżoną decyzję i decyzję Starosty z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...]; II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego na rzecz skarżącego W. Ż. kwotę 697 zł /słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

II SA/Rz 594/18

U z a s a d n i e n i e

Przedmiotem skargi W. Ż. jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (dalej: WINGiK) z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] wydana w przedmiocie aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków, która zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym:

pismem dnia [...] grudnia 2016 r. J. S. wystąpił do Starosty [...] z wnioskiem o dokonanie zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu ewidencyjnego [...] – R., jednostka ewidencyjna S. w zakresie powierzchni działki ewid. nr 434 oraz granic działek ewid. nr 432, 433 i 434. Wraz z wnioskiem przedłożył wykaz synchronizacyjny dla tych działek, wpisany do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego przez Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w [....] [...] października 2016 r. pod nr [...].

Starosta pismem z [...] grudnia 2016 r. poinformował wnioskodawcę, że

w zakresie wnioskowanych zmian danych ewidencyjnych zastosowanie mają przepisy art. 24 ust. 2a, 2b i 2c ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne

i kartograficzne (Dz.U. z 2017 r., poz. 2101 ze zm., dalej: u.P.g.k.) oraz wezwał go do przedłożenia dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego sporządzonej z uwzględnieniem przepisów § 37- 39 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2016 r., poz. 1034 ze zm., dalej: rozporządzenie), zawierającej wykazy zmian danych ewidencyjnych.

Operat techniczny z ustalenia granic działek nr 432, 433 i 434 sporządzony przez geodetę uprawnionego, po zakończeniu czynności związanych z kontrolą techniczną, został wpisany do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego

i kartograficznego przez ODGiK w [...] w dniu [...] czerwca 2017 r. pod

nr [...].

W dalszej kolejności Starosta zawiadomił zainteresowane strony o wszczętym postępowaniu administracyjnym i możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie (pismo z [...] lipca 2017 r.).

Pismem z [...] lipca 2017 r. (ponowionym [...] września 2017 r.) W. Ż. – reprezentowany przez adwokata - zawnioskował o umorzenie postępowania lub odmowę wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów.

Wnioskodawca natomiast pismem z [...] lipca 2017 r., po zapoznaniu się

z operatem technicznym sporządzonym przez uprawnionego geodetę, zmodyfikował pierwotny wniosek o dokonanie zmian w ewidencji gruntów i budynków, wnosząc, by Starosta w trybie § 44 i § 45 rozporządzenia naniósł zmiany zgodne z mapą zalegającą na kartach 33-34 w/w operatu technicznego z dnia [...] czerwca 2017 r. [...].

Po przeprowadzeniu postępowania Starosta [..] decyzją z [...] grudnia 2017 r. nr [...] orzekł o dokonaniu aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu ewidencyjnego [...] – R. (jedn. ewidencyjna S.) w celu sprostowania błędnych danych ewidencyjnych, w następujący sposób:

1. W części kartograficznej operatu dokonał zmiany przebiegu granicy działek ewid. nr 432, 433 i 434, zgodnie z operatem technicznym wpisanym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...] czerwca 2017 r. pod

nr [...];

2. W części opisowej operatu dokonał zmiany powierzchni działek ewid. nr 432, 433 i 434 zgodnie z operatem technicznym wpisanym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...] czerwca 2017 r. pod

nr [...].

W uzasadnieniu wskazał, że do błędnego wykazania przebiegu granicy pomiędzy działkami nr 432 i 434 na mapie ewidencyjnej doszło w trakcie opracowania wykazu zmian gruntowych z dnia [...] lutego 1989 r., gdy dla parceli budowlanej 129/1 geodeta uprawniony B. M. przyjęła błędny stan ewidencyjny jaki zaistniał po wykonaniu odnowienia operatu ewidencyjnego, przyjmując, że parcela budowlana 129/1 zmieniła oznaczenie na działkę nr 434, która objęła swoim zasięgiem również część parceli gruntowej nr 128/1. Organ podniósł, że w aktach księgi wieczystej

nr [...] znajduje się mapa synchronizacji ewidencji gruntów z katastrem z dnia [...] listopada 1973 r., z której wynika (po porównaniu z archiwalną mapą ewidencyjną), że działka nr 329 powstała z parceli gruntowej nr 128/1 rozciągała się od [...] do ul. [...]. Z archiwalnego rejestru gruntów obrębu R. wynika także, że na etapie zakładania operatu ewidencji gruntów i budynków powierzchnia działki nr 329 (obecnie nr 432) została określona na 400 m2, natomiast powierzchnia działki nr 331 (obecnie 434) została określona na 90 m2, co uwzględniając dokładność obliczania powierzchni parcel katastralnych wskazuje na zgodność ze stanem wynikającym z ksiąg wieczystych prowadzonych dla tych nieruchomości.

Od decyzji Starosty odwołanie złożył W. Ż., wnosząc o jej uchylenie

i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Podał, że wnioskodawca zarówno przed jak i po modernizacji kwestionuje jego prawo własności do działki nr 434. Jego intencją jest poszerzenie swego prawa własności na nieruchomość nr 434. Te żądania stanowią zagadnienia cywilnoprawne, które podlegają rozstrzygnięciu przez sądy powszechne. Odnośnie bramy na granicy działek nr 434 i 433 wskazał, że

w rzeczywistości jest to płot, a dowodem jest wybudowany fundament, na którym jest osadzony.

Wskazaną na wstępie decyzją z [...] marca 2018 r. WINGiK - powołując

w podstawie prawnej art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 i art. 24 ust. 2b pkt 2 u.P.g.k. - utrzymał w mocy decyzję organu I instancji,

Wskazał, że przedmiotem sprawy jest aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków, dotyczących przebiegu granic pomiędzy działkami nr 432, 433

i 434 położonych w obrębie [...] – R. Wyjaśnił, że kwestie związane z aktualizacją operatu ewidencyjnego regulują przepisy u.P.g.k. i rozporządzenia, w tym art. 24 ust. 2a i 2b P.g.k oraz § 44 i § 45 rozporządzenia. Wyjaśnił też, że § 36, § 37 i § 38 regulują kwestię wykazywania w ewidencji przebiegu granic działek ewidencyjnych.

Organ odwoławczy podał, że wnioskodawca domaga się dokonania zmian

w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu ewidencyjnego 0002 – R., jednostka ewidencyjna S. w zakresie powierzchni działki ewid. nr 434 oraz granic działek ewid. nr 432, 433, 434. Do wniosku dołączył wykaz synchronizacyjny dla działek nr 432, 433, 434 położonych w obrębie ewidencyjnym [...] – R., wpisany do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego przez ODGiK w [...] w dniu [...] października 2016 r. pod nr [...]. Następnie wnioskodawca zmodyfikował pierwotny wniosek, a organ I instancji wezwał go do przedłożenia dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego

i kartograficznego sporządzonej z uwzględnieniem § 37 - 39 rozporządzenia, zawierającej wykazy zmian danych ewidencyjnych.

Przedmiotowa dokumentacja została sporządzona przez geodetę uprawnionego K. D. i po zweryfikowaniu przez Starostę [...] zgodnie z art. 40 pkt 3 u.P.g.k., wpisana do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego przez ODGiK w [...] w dniu [...] czerwca 2017 r. pod nr [...].

Z analizy materiałów zgromadzonych w ww. operacie technicznym wynika, że działkom nr 432, 433, 434 położonym w obr. R., znajdującym się pomiędzy R. a ulicą S., odpowiadają parcele budowlane nr 128 i 129 oraz parcela gruntowa nr 124. Zgodnie z zapisami [...], parcela gruntowa nr 124 została wcielona do parceli budowlanej nr 128. Następnie parcela budowlana nr 128 została podzielona na parcele budowlane nr 128/1 i nr 128/2. Z parceli nr 128/1 została utworzona działka nr 329 o pow. 400 m2, która po modernizacji ewidencji gruntów zmieniła oznaczenie na działkę nr 432 o pow. 461 m2. Według wykonawcy ww. operatu, to wówczas popełniono błąd polegający na nieprawidłowym poprowadzeniu granicy tej działki na mapie ewidencyjnej. Parcela budowlana nr 129 podzieliła się na parcele budowlane nr 129/1 i nr 129/2. Na mapach katastralnych wyraźnie widać przebieg granicy parceli budowlanej nr 129, a z parceli budowlanej nr 129/2 (objętej [...]) i parceli budowlanej nr 128/2 powinna powstać działka nr 433 (oznaczona wcześniej jako działka nr 330) o pow. 240 m2. W wyniku błędnej konfiguracji w części kartograficznej obecnej mapy ewidencyjnej z parceli budowlanej o pow. 81 m2 powstała działka nr 434 o pow. 141 m2. Według wykonawcy przedmiotowego operatu, to właśnie w trakcie zmiany oznaczenia parceli budowlanej 129/1 na działkę nr 433 (wcześniej oznaczonej jako działka nr 330) powstał błąd, ponieważ w księdze wieczystej [...] parcela budowlana 129/1 ma wpisaną powierzchnię 81 m2, natomiast wykazem zmian B. M. działce nr 433 błędnie przypisano powierzchnię 141 m2. Z przedstawionej analizy wynika również, że działka nr 434 przed modernizacją ewidencji gruntów i budynków posiadała nr 331 i powierzchnię 90 m2. Po modernizacji działka ta otrzymała nr 434 i powinna mieć powierzchnię 90 m2, a nie 141 m2 oraz inną konfigurację na mapie ewidencyjnej.

Organ podał także, że z operatu technicznego wynika, że [...] lutego 2017 r. geodeta uprawniony (K. D.) przeprowadziła na gruncie czynności ustalenia granicy działki nr 434. Z analizy protokołu z przeprowadzonych czynności ustalenia granic wynika, że J. S. (właściciel działek nr 433 i nr 432) oraz W. Ż. (właściciel działki nr 434) wskazali różne wersje przebiegu granicy pomiędzy działkami nr 433 i nr 434, w związku z czym nie doszło do jej ustalenia na gruncie. Dlatego wykonawca po analizie wszystkich dostępnych dokumentów opracował dokumentację (mapę uzupełniającą i wykazy zmian gruntowych) wg stanu prawnego wynikającego z dokumentacji zawartej w aktach ksiąg wieczystych w celu sprostowania błędów zaistniałych w operacie ewidencyjnym (organ zaznaczył, że wykonawca działał zgodnie z § 39 ust. 3 rozporządzenia).

Jak podał WINGiK, z analizy materiałów organu I instancji wynika, że granica działki nr 432 (wcześniej nr 329) z działkami nr 433 (wcześniej nr 330) oraz nr 434 (wcześniej nr 331) położonych w obr. R. uległa zmianie w trakcie przeprowadzenia odnowienia operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu ewidencyjnego R. w latach 1982 - 1985. Uwidoczniony przebieg granic działek nr 329, nr 330 i nr 331 na zachowanej mapie ewidencyjnej z 1967 r. wskazuje, że część działki nr 329 została włączona do działek nr 330 i nr 331. Zawiadomienia o możliwości zapoznania się z wykonaną dokumentacją kierowane były do T. S. (J. S. zawiadomienia nie otrzymał), jednakże w trakcie prowadzonych prac jak wynika ze zgromadzonej dokumentacji nie były spisywane protokoły ustalenia granic. Z zachowanych szkiców z pomiaru bezpośredniego na gruncie wynika, że granice działek nr 432, 433 i 434 mogły zostać wykazane według stanu użytkowania jaki wówczas funkcjonował na gruncie.

Organ zaznaczył również, że ze zgromadzonych materiałów wynika, że parcela 128/1, później działka nr 329, a następnie działka 432 rozciągały się od R. do

ul. [...]. To przemawia za zaistnieniem błędu powstałego w wyniku błędnej interpretacji stanu na gruncie w trakcie pomiaru stanu władania poprzez ograniczenie dostępu działki nr 432 do ul. [...].

W latach 2004 - 2005 przeprowadzona została modernizacja operatu ewidencji gruntów i budynków obr. ewidencyjnego R., w następstwie której nie uległ zmianie przebieg granic działek nr 432, 433 i 434 jaki został wykazany w 1985 r.

Z posiadanej przez Starostę dokumentacji wynika, że żaden z właścicieli przedmiotowych działek nie wniósł zarzutów do zmodernizowanego operatu ewidencji gruntów i budynków.

Organ podał, że W. Ż. nabył prawo własności nieruchomości objętej księgą wieczystą nr [...] (parcela budowlana nr 129/1) na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] grudnia 1988 r. sygn. Ns [...]. W trakcie opracowywania wykazu zmian gruntowych z dnia 13 lutego 1989 r. dla parceli budowlanej 129/1 geodeta uprawniony B. M. przyjęła błędny stan ewidencyjny, który zafunkcjonował po wykonaniu odnowienia operatu ewidencyjnego przyjmując, że parcela budowlana 129/1 zmieniła oznaczenie na działkę nr 434, która objęła swoim zasięgiem również część parceli gruntowej nr 128/1.

Z dokumentacji zawartej w księdze wieczystej nr [...] wynika, że J. S. nabył prawo własności działki nr 329 o pow. 400 2 powstałej z parceli budowlanej nr 128/1 na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w [....] z dnia [...] listopada 1985 r. sygn. [...]. W aktach ww. księgi wieczystej znajduje się mapa synchronizacji ewidencji gruntów z katastrem z dnia [...] listopada 1973 r., z której (po porównaniu z archiwalną mapą ewidencyjną) wynika, że działka nr 329 powstała z parceli gruntowej nr 128/1 rozciągała się od [...] do ul. [...].

Z archiwalnego rejestru gruntów obr. R. wynika, że na etapie zakładania operatu ewidencji gruntów i budynków powierzchnia działki nr 329 (obecnie działka nr 432) została określona na 400 m2, natomiast powierzchnia działki nr 331 (obecnie działka nr 434) została określona na 90 m2, co zdaniem organu, biorąc pod uwagę dokładność obliczania powierzchni parcel katastralnych, wskazuje na zgodność ze stanem wynikającym z ksiąg wieczystych prowadzonych dla tych nieruchomości.

Powyższe ustalenia w ocenie organu czynią za zasadne dokonanie aktualizacji operatu ewidencyjnego poprzez wprowadzenie zmian zgodnie z operatem technicznym sporządzonym przez geodetę uprawnionego K. D., wpisanym w dniu [...] czerwca 2017 r. pod nr [...] do państwowego zasobu geodezyjnego, w celu wyeliminowania błędnych danych.

Odnosząc się do zarzutów odwołania organ uznał je za bezzasadne. Wbrew twierdzeniom odwołującego, wnioskodawca nie kwestionuje prawa własności lecz domaga się sprostowania w operacie błędów dotyczących granic i powierzchni działek (organ zaznaczył, że strony mogą dochodzić swoich praw właścicielskich

w drodze postępowania sądowego lub mogą ustalić granice w drodze postępowania rozgraniczeniowego).

Odnośnie zarzutu bezprawnego wpisania dnia [...] czerwca 2017 r. operatu technicznego do zasobu, WINGiK zaznaczył, że to na żądanie organu wnioskodawca przedłożył stosowną dokumentację. Operat ten, zgodnie z art. 40

pkt 3 ppkt 3 u.P.g.k. został zweryfikowany przez Starostę i wpisany do zasobu.

Odnośnie bramy wjazdowej umieszczonej w ogrodzeniu między działkami nr 433

i 434 organ przyznał, że stanowi ona element ogrodzenia, jednak jej przeznaczenie jest jednoznaczne i służy do komunikacji między sąsiednimi działkami.

Decyzję WINGiK do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Rzeszowie zaskarżył W. Ż. wnosząc o jej uchylenie, a także uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, a także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie:

- art. 24 ust. 2a pkt 1 lit. h) u.P.g.k. poprzez błędną interpretację i niewłaściwe zastosowanie, gdyż J. S. nie jest wyłącznym właścicielem nieruchomości nr 434, gdyż należy ona do skarżącego;

- § 36 rozporządzenia poprzez jego błędną interpretację i niezastosowanie;

- § 45 ust. 2 rozporządzenia poprzez jego niezastosowanie;

- art. 138 § 1 i art. 107 § 3 w zw. z art. 140 K.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji i brak ustosunkowania się w uzasadnieniu decyzji do zarzutów odwołania;

- przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na zebraniu, rozpatrzeniu oraz dokonaniu oceny materiału dowodowego wbrew regułom wynikającym z art. 7, 77 § 1 oraz 80 K.p.a.

W odpowiedzi na skargę WINGiK podtrzymał w całości stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

skarga jako zasadna podlega uwzględnieniu.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jej zakres wyznacza art. 134 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: P.p.s.a.), wg którego sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Stosownie do art. 145 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia (jeżeli dotknięte są naruszeniem prawa materialnego które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania bądź innym naruszeniem przepisów postępowania jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy), do stwierdzenia ich nieważności lub ich wydania z naruszeniem prawa (jeżeli zachodzą przyczyny określone w K.p.a. lub innych przepisach).

Przedmiotem kontroli Sądu pozostaje decyzja WINGiK z [...] marca 2018 r., utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z [...] grudnia 2017 r. o dokonaniu aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu ewid. [...] – R. (jedn. ewid. S.) poprzez sprostowanie błędnych danych ewidencyjnych obejmujących zmianę przebiegu granicy i powierzchni działek nr 432, 433 i 434.

Na wstępie należy wskazać, że w myśl art. 24 u.P.g.k., aktualizacja operatu ewidencyjnego odbywa się z urzędu lub na wniosek (ust. 2a pkt 1 i 2) i następuje w drodze czynności materialno – technicznej lub tak jak w rozpoznawanej sprawie, w drodze decyzji administracyjnej (ust. 2b). Zgodnie z § 45 ust. 1 rozporządzenia, aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych w celu:

1) zastąpienia danych niezgodnych ze stanem faktycznym, stanem prawnym lub obowiązującymi standardami technicznymi odpowiednimi danymi zgodnymi ze stanem faktycznym lub prawnym oraz obowiązującymi standardami technicznymi;

2) ujawnienia nowych danych ewidencyjnych;

3) wyeliminowania danych błędnych.

Wg § 36 pkt 5 tego rozporządzenia, przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej m.in. na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej.

W ocenie Sądu, w sprawie faktycznie zachodzą opisane przez organy administracji rozbieżności pomiędzy stanem ewidencyjnym działek nr 432, 433 i 434, a ich stanem prawnym wynikającym z dokumentów zawartych w księdze wieczystej, niemniej przedłożony przez wnioskodawcę operat techniczny na podstawie którego uznano zasadność dokonania aktualizacji w celu sprostowania błędnych danych ewidencyjnych nie daje ku temu wystarczających podstaw.

Analiza wydanych w sprawie decyzji i akt administracyjnych sprawy wskazuje, że wbrew twierdzeniom organów, w sprawie nadal zachodzą wątpliwości, czy i kiedy doszło do wprowadzenia błędnych danych do operatu ewidencyjnego.

Wg wykonawcy operatu stanowiącego podstawę dokonania aktualizacji, miało to miejsce w trakcie zmiany oznaczenia parceli gruntowej 129/1 na działkę; z mapy synchronizacyjnej ewidencji gruntów z katastrem wynika, że mogło to być w 1973 r.

W decyzji organu I instancji wskazano natomiast, że na zachowanej archiwalnej mapie ewidencyjnej z 1967 r. uwidoczniony został przebieg granic działek nr 329, 330 i 331 wskazujący, że część działki nr 329 została włączona do działek nr 330 i 331, a także że w trakcie odnowienia operatu ewidencji gruntów w latach 1982 – 1985 granice działek mogły zostać wykazane wg aktualnego stanu użytkowania (wnioskodawca i skarżący nie brali w tym udziału, gdyż nie byli jeszcze właścicielami nieruchomości, nie spisano wtedy także protokołów ustalenia granic chociaż ich przebieg nie był później kwestionowany w trakcie przeprowadzonej w latach 2004 - 2005 modernizacji).

Zwrócenia uwagi wymaga, że na mapie uzupełniającej przedstawiono historię przebiegu granic od parcel katastralnych po stan obecny, gdzie jako prawidłową przedstawiono granicę biegnącą po wschodniej ścianie budynku na działce nr 434 oraz od strony północnej w pewnym oddaleniu (pozostaje to spójne z opisem na mapie synchronizacyjnej z 1973 r.).

Jednocześnie jednak jest to sprzeczne z mapą ustalenia granic zwartą w operacie z 2017 r. oraz granicą wskazaną przez wnioskodawcę, wg których granica północna działki nr 434 biegnie dokładnie po północnej ścianie położonego na niej budynku.

W związku z powyższym Sąd nie podzielił stanowiska orzekających w sprawie organów, że sprawa w sposób nie budzący wątpliwości została dostatecznie wyjaśniona i możliwe jest na tej podstawie dokonanie sprostowania błędnych danych ewidencyjnych. Nie jest bowiem do końca jasne, kiedy powstał naprawiany

w kontrolowanym postępowaniu błąd i na czym on dokładnie polegał. Wobec niezidentyfikowania w dostateczny i nie budzący wątpliwości sposób jego przyczyn, charakteru i daty powstania należy uznać, że stan faktyczny przedmiotowej sprawy nie został właściwie ustalony.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) P.p.s.a. orzekł jak w pkt I sentencji wyroku.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 P.p.s.a. (pkt II sentencji).

W ponownym postępowaniu organy przeprowadzą postępowanie zmierzające do dokładnego ustalenia etiologii zarzucanego błędu. Wezmą także pod uwagę, że przepis § 36 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków nie może stanowić podstawy rozstrzygnięcia sporów co do przebiegu granic nieruchomości. Granica nieruchomości wyznacza zasięg przysługiwania do niej prawa własności, dlatego spór o tę granicę jest w istocie sporem o zasięg prawa własności, którego rozstrzygnięcie może należeć nie do postępowania ewidencyjnego, lecz rozgraniczeniowego w sposób określony w art. 29 u.P.g.k. Wymaga to również szczegółowego rozważenia.