Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 1274/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-07-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną

SENTENCJA

Dnia 13 lipca 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Rafał Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej K. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w R. z dnia 2 lutego 2011 r. sygn. akt II SA/Rz 1226/10 w sprawie ze skargi K. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Zaskarżonym skargą kasacyjną postanowieniem z dnia 2 lutego 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 1226/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w R. odrzucił skargę K. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [..] października 2010r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w R. na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) odrzucił skargę skarżącego K. K.. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że pismem z dnia [...] grudnia 2010 r. wezwał skarżącego K. K. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie odpisu skargi oraz dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi. Pomimo upływu terminu żadne z wezwań nie zostało wykonane. Z wskazanych powodów złożona przez skarżącego skarga podlegała odrzuceniu.

K. K. wniósł skargę kasacyjną od powyższego postanowienia, zarzucając naruszenie przepisów:

1) art. 58 § 1 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi pomimo braku przesłanek ustawowych,

2) art. 66 § 3 p.p.s.a. poprzez dokonywanie doręczenia pisma Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w R. z dnia [...].12.2010 r. z wezwaniem o uzupełnienie braków skargi na adres Kraków ul. Z. [...] pomimo wskazania w toku postępowania adresu do doręczeń – R. ul. S.[...].

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w R. oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skarżący wskazał, że w żadnym wypadku nie można uznać, iż doręczenia wezwania WSA z dnia [...].12.2010 r. w R. należało dokonać na adres K. ul. [...] skoro w toku postępowania (administracyjnego) słusznie uznano, iż adresem do doręczeń jest R., ul. [...]. Skarżący podniósł, że brak jest podstaw do uznania, iż skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi, skoro nie doręczono mu w sposób prawidłowy wezwania do takiej czynności.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej poza nieważnością postępowania, którą bierze pod rozwagę z urzędu.

Skarga kasacyjna powinna odpowiadać wymogom określonym w art. 176 p.p.s.a. przy czym poza przytoczeniem podstaw, koniecznym elementem jest ich uzasadnienie. Skarżący zobowiązany jest wskazać konkretny artykuł, paragraf, ustęp, którego zarzut naruszenia dotyczy. W odniesieniu do zarzutu naruszenia prawa materialnego należy wskazać sposób naruszenia i wyjaśnienie na czym polega błędna wykładnia lub niewłaściwe zastosowanie przepisu prawa, jak w ocenie skarżącego dany przepis powinien być stosowany i rozumiany. Natomiast w ramach drugiej podstawy kasacyjnej (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.) należy wskazać, które przepisy (artykuł, paragraf, ustęp) naruszył Sąd pierwszej instancji, na czym to naruszenie polega i jaki mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Obowiązkiem skarżącego jest wykazanie, że zarzucane naruszenia przepisów postępowania miały lub mogły mieć wpływ na wynik sprawy.

Środek zaskarżenia w postaci skargi kasacyjnej musi być skierowany do wyroku Sądu pierwszej instancji a nie decyzji organów orzekających w danej sprawie i zarzuty naruszenia przepisów prawa powinny odnosić się do postępowania sądowoadministracyjnego.

Skarga kasacyjna została oparta na podstawie kasacyjnej wymienionej w art. 174 § 2 p.p.s.a., to jest mającym istotny wpływ na wynik sprawy naruszeniu przepisów postępowania.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nietrafny jest zarzut naruszenia art. 58 § 1 p.p.s.a. gdyż istotnym mankamentem wskazanego zarzutu skargi kasacyjnej jest brak wskazania konkretnego punktu powołanego przepisu.

Wskazany art. 58 § 1 składa się z 6 punktów, a autor skargi kasacyjnej zarówno w petitum skargi kasacyjne jak również w uzasadnieniu nie wskazuje konkretnej jednostki redakcyjnej przepisu prawa, którego naruszenie zarzuca się Sądowi pierwszej instancji. Z treści uzasadnienia skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny może jedynie domniemywać, że autor skargi kasacyjnej miał na myśli pkt 3 art. 58 § 1 p.p.s.a. Jak wskazano wyżej, obowiązkiem skarżącego jest wskazanie konkretnego przepisu prawa oraz prawidłowego i wyczerpującego uzasadnienia zarzutu.

Niezależnie od kwestii nieprawidłowości sformułowania zarzutu wskazać należy, iż Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił skargę z uwagi na nieuzupełnienie jej braków formalnych. Skarżący wnosząc skargę z dnia [...].10.2010r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w R. jako jedyny adres wskazał: K. ul. [...]. Sąd pierwszej instancji w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 p.p.s.a. wzywał stronę do uzupełnienia braków formalnych na adres wskazany przez samego skarżącego w skardze.

Skarżący składając skargę do sądu zainicjował postępowanie sądowoadministracyjne i tym samym zgodnie z art. 46 § 1 p.p.s.a. skarga (pismo) powinna zawierać wymienione w przepisie elementy, jak również zgodnie z art. 46 § 2 p.p.s.a., jako pierwsze pismo w sprawie sądowoadministracyjnej, odrębnej od sprawy administracyjnej, powinna zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania lub adres do doręczeń. Sąd pierwszej instancji wezwania o uzupełnienie braków formalnych adresował prawidłowo na wskazany w skardze adres. Nie było rzeczą Sądu dociekanie, czy w toku postępowania administracyjnego skarżący podawał inne adresy . W aktach sprawy znajduje się niepodjęte w urzędzie pocztowym wezwanie o uzupełnienie braków skargi, która było prawidłowo wysłane na wskazany w skardze adres skarżącego. Sąd miał pełne podstawy do przyjęcia, że dokonano doręczenia w trybie art. 73 § 1 - § 4 p.p.s.a.

W odniesieniu do drugiego zarzutu skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny odstępuje od rozpatrzenia zarzutu, gdyż wskazany przepis art. 66 § 3 p.p.s.a. nie istnieje. Wskazany art. 66 p.p.s.a. w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi składa się jedynie z dwóch paragrafów (§ 1 oraz § 2) dotyczących doręczania pism między pełnomocnikami stron i możliwości wręczania pism w sekretariacie sądu. Z uzasadnienia skargi kasacyjnej nie można wywnioskować, którą jednostkę redakcyjną autor miał na myśli.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. art. 182 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.