Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 645/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-11-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6165 Nasiennictwo i ochrona roślin uprawnych
Skarżony organ: Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.), Sędziowie sędzia WSA Jakub Linkowski, asesor WSA Marian Wolanin, Protokolant Katarzyna Tomiło, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2006 r. sprawy ze skargi J. I. na decyzję Głównego Inspektora Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] w przedmiocie opłaty sankcyjnej za prowadzenie obrotu środkami ochrony roślin bez wpisu do rejestru - oddala skargę -


UZASADNIENIE

IV SA/Wa 645/06

UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...].01.2006 r. Główny Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa w W. z dnia [...].08.2005 r. w sprawie stwierdzenia niedopełnienia obowiązków skutkujących wymierzeniem opłaty sankcyjnej oraz w sprawie określenia wysokości tej opłaty.

Obowiązek wniesienia opłaty sankcyjnej w wysokości 248.784,80 zł orzeczono wobec J. I. właściciela Przedsiębiorstwa Handlowego "I." położonego w D. przy ul. [...], z uwagi na prowadzenie obrotu środkami ochrony roślin bez wymaganego wpisu do rejestru przedsiębiorców wykonujących działalność w -zakresie konfekcjonowania lub obrotu środkami ochrony roślin. Decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa w W. z dnia [...].08.2005 r. nakazano mu również wycofanie z obrotu na własny koszt środków ochrony roślin zabezpieczonych podczas kontroli w dniu 19.04.2005 r.

Na skutek odwołania wniesionego przez J. I. decyzją z dnia [...].01.2006 r. Główny Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.

Nadmienić należy, że uprzednio wydana w tej sprawie decyzja organu I instancji z dnia [...].05.2005 r. została uchylona przez Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa decyzją z dnia [...].07.2005 r., z uwagi na brak jednoznacznego określenia wartości środków ochrony roślin podlegających opłacie sankcyjnej, a co za tym idzie wysokości tej opłaty.

Tym razem w uzasadnieniu decyzji z dnia [...].01.2006 r. organ odwoławczy uznał ustalenia [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa w W. oraz sposób naliczenia opłaty sankcyjnej przez ten organ za odpowiadające prawu.

Wskazał, że J. I. był jednym z dwóch wspólników spółki cywilnej o nazwie Przedsiębiorstwo Handlowe "I." S.C., która [...].02.1997 r. uzyskała koncesję na prowadzenie obrotu środkami ochrony roślin w hurtowni J. zlokalizowanej pod tym samym adresem, co obecnie jednoosobowa działalność skarżącego – D., ul. [...].

Burmistrz Miasta D. decyzją z dnia [...].06.2001 r. wydaną w oparciu o art. 88i i art. 88e ust. 3 w zw. z art. 2 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 19.11.1999 r. Prawo działalności gospodarczej (Dz.U. nr 101, poz. 1178 ze zm.) - zwanej dalej P.d.g. oraz art. la ust. 3 ustawy z dnia 20.08.1997 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz.U. nr 121, poz. 770 ze zm.) - zwanej dalej P.w.u.o KRS - orzekł o wykreśleniu z urzędu wpisu

do ewidencji działalności gospodarczej Przedsiębiorstwa Handlowego "I." S.C., z uwagi na niedopełnienie przez wspólników tej Spółki obowiązku dostosowania formy wykonywanej działalności do wymogów ustawy o KRS oraz P.d.g. Organ odwoławczy zauważył, że decyzja ta nie była przez wspólników owej spółki cywilnej kwestionowana, zatem ta spółka cywilna utraciła byt prawny z dniem uostatecznienia się tej decyzji, a więc z 30.07.2001 r. W terminie jej zaskarżenia J. I. - w dniu 18.07.2001 r. zarejestrował jedynie w organie ewidencyjnym swą działalność jako osoby fizycznej w ramach Przedsiębiorstwa Handlowego "I.", ul. [...], D. Z czego wyniósł błędne przekonanie, że dopełnił obowiązki mające na celu dostosowanie formy prowadzonej działalności do zmiany wymogów prawnych w tym zakresie, co jego zdaniem zapewniło mu pełną kontynuację działalności owej spółki cywilnej w zakresie prowadzenia obrotu środkami ochrony roślin.

Główny Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa podkreślił także, iż w Spółce tej prowadzącej działalność od dnia 2.01.1997 r., posiadającej osobny NIP [...], zmieniał się skład osobowy. Początkowo jedynymi wspólnikami byli J. I. i J. I., w 2000 r. do Spółki tej dołączyła M. I., a następnie wystąpił z niej J. I., jednakże ten fakt zmian osobowych nie został zgłoszony organowi wydającemu decyzję zezwalającą na obrót środkami ochrony roślin.

Jednocześnie organ odwoławczy wywiódł, że przejęcie uprawnień i obowiązków wynikających z decyzji koncesyjnych jest możliwe tylko w kilku przypadkach ściśle uregulowanych przez Kodeks spółek handlowych i Kodeks cywilny. Przy czym Kodeks spółek handlowych nie przewiduje w Dziale III dot. przekształceń Spółek możliwości przekształcenia spółki cywilnej w jednoosobową działalność gospodarczą. Koncesja udzielona w 1997 r. została wydana na rzecz spółki cywilnej, odrębnego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, bez wymieniania jej wspólników. Jeśli zatem sama zmiana składu osobowego tej spółki w 2000 r. nie uczyniła koncesji bezprzedmiotową, to skutek taki wywołała ostateczność decyzji o wykreśleniu tej Spółki z ewidencji.

Główny Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa stwierdził zatem, że działalność gospodarcza J. I. zaewidencjonowana w dniu 18.07.2001 r. stanowiła działalność noworozpoczętą, zatem w celu prowadzenia jej zgodnie z przepisami winien on wystąpić o uzyskanie nowego zezwolenia na obrót środkami ochrony roślin. Stąd w wyniku kontroli sprawdzającej, przeprowadzonej w dniu 23.04.2003 r., mającej na celu ocenę prawidłowości prowadzonego obrotu środkami ochrony roślin w punkcie handlowym przy ul. [...]- sklep J., stwierdzono naruszenie art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 12.07.1995 r. o ochronie roślin uprawnych (Dz. U. z 2002 r., nr 171, poz. 1398 ze zra.), co skutkowało nałożeniem na właściciela Przedsiębiorstwa grzywny w formie mandatu karnego w kwocie 400 zł. J.

I. nie zakwestionował go, podobnie jak i kolejnej nałożonej w wyniku kontroli przeprowadzonej w dniu 3.11.2003 r. grzywny w kwocie 500 zł. Podpisał protokół kontroli bez złożenia uwag i nie odwołał się także od tego mandatu karnego. Jednocześnie w dniu 9.06.2003 r. wystąpił z wnioskiem o zmianę udzielonego Spółce zezwolenia koncesyjnego, tak by mogło obejmować prowadzoną przez niego działalność gospodarczą, w związku ze zmianą nr identyfikacji podatkowej. W odpowiedzi z dnia 8.07.2003 r. Kierownik Delegatury Zamiejscowej w D. Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Roślin i Nasiennictwa w W. wyjaśnił, że koncesję przyznano nieistniejącemu podmiotowi gospodarczemu, a Przedsiębiorstwo Handlowe "I.", ul. [...], D. jest nowym podmiotem, zatem zobowiązane jest do uzyskania nowego zezwolenia na obrót środkami ochrony roślin. W ocenie organu odwoławczego pismo to podpisała osoba upoważniona do wydawania decyzji w tym przedmiocie, a zawierało ono wszystkie istotne elementy decyzji administracyjnej, mogło zatem być przez J. I. kwestionowane. Tak się jednak nie stało, a odwołujący się przyjął bez uwag drugą grzywnę nałożoną w wyniku kontroli przeprowadzonej w dniu 3.11.2003 r., co zdaniem organu świadczy o tym, iż uznał fakt prowadzenia działalności niezgodnie z przepisami i liczył się z możliwością nakładania na niego dalszych sankcji karnych.

Kolejna przeprowadzona kontrola miała miejsce w dniu 19.04.2005 r. i potwierdziła, że prowadzi on działalność w zakresie obrotu środkami ochrony roślin bez wymaganego wpisu do rejestru przedsiębiorców wykonujących działalność w tym zakresie, do czego zobowiązywał go art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 18.12.2003 r. o ochronie roślin (Dz. U. z 2004 r., nr 11, poz. 94 ze zm.). Organ odwoławczy nadmienił, że regulacja ta uległa następnie zmianie na skutek wejścia w życie ustawy z dnia 2.07.2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. nr 173, poz. 1807 ze zm.) i wpis tan zastąpiony został obowiązkiem uzyskania wpisu do rejestru działalności regulowanej.

Główny Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa nadmienił, że z dniem 1.05.2004 r. zaczęła obowiązywać nowa regulacja zawarta w art. 108 ustawy z dnia 18.12.2003 r. o ochronie roślin nakazująca podmiotowi prowadzącemu obrót środkami ochrony roślin niedopuszczonymi do obrotu lub bez wymaganego zezwolenia wycofanie ich z obrotu na własny koszt oraz wniesienie opłaty sanacyjnej w wysokości stanowiącej 200% kwoty wartości wprowadzonych do obrotu środków wg cen ich nabycia, zgodnie z wystawionym dokumentem sprzedaży. Ustalenia w przytoczonym zakresie poczynione przez organ I instancji uznał za prawidłowe i odpowiadające obowiązującym przepisom w tym zakresie.

Odnośnie ustaleń, co do wysokości przyjętej opłaty sankcyjnej organ odwoławczy przeprowadził dodatkowe postępowanie dowodowe. W jego wyniku ustalił, że sankcję z tego przepisu niewadliwie naliczono J. I. w oparciu o 8 faktur zakupu środków ochrony roślin,

wystawionych na Przedsiębiorstwo Handlowe "I." w okresie od 1.05.2004 r. do 19.04.2005 r., znajdujących się w dokumentacji firmy -19.04.2005 r. , a więc w dniu kontroli. Ustaleń takich nie można było poczynić w oparciu o paragony z kasy fiskalnej, bowiem nie wskazywały one nazwy środka oraz przyporządkowania do odpowiedniej faktury zakupu. Przyporządkowania takiego nie potrafił także dokonać J. I. Zdaniem organu odwoławczego posiłkowanie się owymi fakturami zakupu było tym bardziej uprawnione, że nie ujawniono żadnych okoliczności i dokumentów wskazujących na to, żeby środki te nie zostały faktycznie wprowadzone do obrotu, a więc nie zostały sprzedane lub nie były przedmiotem oferowania do sprzedaży w dniu kontroli. Kontrola faktur nie wykazała także żadnych zwrotów tych środków do hurtowni, a więc wystawiania faktur korygujących. Nadto przy obliczaniu opłaty sankcyjnej uwzględniono rabaty, którym podlegało nabycie tych środków. Opłata sankcyjna nie uwzględniła wszystkich środków ochrony roślin wprowadzonych przez tego przedsiębiorcę we wskazanym okresie do obrotu, nie posiadał on bowiem faktur zakupu 729 szt. różnego asortymentu środków ochrony roślin, które stanowiły 48% ogólnej ilości tych środków oferowanych do sprzedaży w dniu kontroli. J. I. nie dostarczył brakujących faktur. Nadto Główny Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa podkreślił, że w ramach prowadzonego postępowania przed organami obu instancji J. I. miał zapewnioną możliwość czynnego w nim udziału oraz stworzoną możliwość złożenia dodatkowych dowodów i wyjaśnień.

Pełnomocnik skarżącego we wniesionej skardze podniósł zarzuty oraz przedstawił argumentację zbieżną ze zgłoszoną w odwołaniu i w piśmie je uzupełniaj ącym.

Zarzucił zaskarżonej decyzji :

1/. rażące naruszenie art. 108 ust. 1 i 2 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 18.12.2003 r. o ochronie roślin i art. 104 Kpa oraz art. 21 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r., nr 8, poz. 60 ze zm.), bowiem skarżący przez cały czas prowadzenia działalności gospodarczej działał jako prawny kontynuator uprzednio istniejącego Przedsiębiorstwa Handlowego "I." S.C. w D., na rzecz którego udzielono w 1997 r. koncesji na obrót środkami ochrony roślin, a błędy urzędników wywołały po jego stronie przekonanie, że prowadzi obrót środkami ochrony roślin zgodnie z wymogami;

2/. rażące naruszenie art. 7 i 9 Kpa z uwagi na brak pouczenia skarżącego o sposobie przystosowania tej działalności do wymogów ustawy z dnia 20.08.1997 r. o KRS. Skutkowało to dokonaniem niewłaściwego wpisu do ewidencji działalności gospodarczej (zamiast zmiany wpisu dotychczasowego wpisano nowy podmiot i nadano mu nowy NIP), co stało się przyczyną wymierzenia grzywien i opłaty sankcyjnej;

3/. rażące naruszenie przepisów art. 81, 86 i 106 Kpa poprzez uniemożliwienie stronie wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów, w szczególności

zapytań skierowanych do organów ewidencji działalności gospodarczej i urzędu

skarbowego;

4/. rażące naruszenie art. 104, 106 i 107 Kpa, poprzez niewydąjnie

merytorycznej decyzji odnośnie wniosku skarżącego o zmianę udzielonej spółce

cywilnej koncesji w zw. ze zmianą NIP-u. Nieuprawnione zdaniem

pełnomocnika skarżącego było twierdzenie organu odwoławczego, że pismo

wydane w tej sprawie stanowiło decyzję administracyjną, nie stanowiło bowiem

decyzji administracyjnej w znaczeniu materialnym;

5/. niepodanie w jaki sposób organ odwoławczy dokonał wyliczeń nałożonej

opłaty sankcyjnej;

6/. naruszenie art. 108 ust. 1 i 2 w zw. z art. 116a ustawy z dnia 18.12.2003 r. o

ochronie roślin oraz art. 7 i 9 Kpa w zw. z art. 5 Kc poprzez uznanie, że spółka

cywilna, która uzyskała koncesję wykreślona została z ewidencji, podczas gdy w

terminie uostateczniania się tej decyzji wpłynął wniosek skarżącego o wpis do

ewidencji jego prowadzonej jednoosobowo działalności gospodarczej, co

pozwalało mu pozostawać w błędnym przekonaniu, że przystosował formę

prowadzenia działalności gospodarczej do wymogów obowiązującego prawa;

II. Naruszenie prawa przez błędne przyjęcie, że czyn zarzucony skarżącemu

popełniony został przez niego w sposób umyślny, a zatem stanowił występek.

W rozwinięciu postawionych zarzutów pełnomocnik skarżącego zaznaczył, że skarżący jako były wspólnik s. c, a więc przedsiębiorca (art. 2 ust. 2 i 3 P.d.g.) prowadząc dalej działalność jednoosobowo nadal posiadał zezwolenia udzielone Spółce. Zniweczenie tych uprawnień mogło się odnosić tylko do byłych wspólników s.c, nie kontynuujących działalności jako samodzielni przedsiębiorcy. Zaznaczył, że jego mandant prowadząc działalność jednoosobową w 2003 r. podejmował działania restrukturyzacyjne dotyczące Spółki cywilnej. Jego wolą nie było utworzenie nowej działalności, a kontynuacja dotychczasowej działalności Spółki. Art. 2 P.d.g. nie Spółkę cywilną czyni przedsiębiorcą, a jej wspólników. Zatem ci spośród nich, którzy dalej kontynuują działalność tej Spółki posiadają w dalszym ciągu udzielone jej zezwolenia i koncesje. Z tego zdaniem pełnomocnika należy wywieść, że skarżący nie stał się nowym podmiotem gospodarczym, nie taki był jego zamiar, a jedynie kontynuował działalność prowadzoną dotychczas przez spółkę cywilną, której był wspólnikiem. Stąd decyzja o wykreśleniu owej S.C. nie stanowiła prawidłowego zakończeniu jej bytu, zwłaszcza wobec wniosku skarżącego o zmianę dotychczasowego zezwolenia na obrót środkami ochrony roślin. Pełnomocnik skarżącego zaznaczył, że w związku z wejściem w życie art. la ust. 3 ustawy P.w.u.o KRS spółki cywilne utraciły status przedsiębiorcy, co nie oznacza, iż powstała pustka. Przedsiębiorcami zostali jej dotychczasowi wspólnicy nabywając z mocy prawa dotychczas posiadane przez Spółkę uprawnienia, o ile kontynuowali jej działalność. Zdaniem pełnomocnika, to błędne pouczenie organu spowodowało, że drugi ze wspólników — żona skarżącego zaprzestała prowadzonej działalności i nie kontynuowała jej

jednoosobowo. Z tych względów pełnomocnik skarżącego nie godzi się z poglądem organu, iż decyzja koncesyjna udzielona Spółce cywilnej w 1997 r. tylko formalnie pozostaje w obrocie prawnym, bowiem w składzie osobowym tej Spółki figurował skarżący, który następnie w tym samym zakresie prowadził działalność jednoosobowo. Nadto pełnomocnik skarżącego podkreślił, że przestępstwo stypizowane w art. 108 ustawy z dnia 18.12.2003 r. o ochronie roślin może być popełnione tylko z zamiarem umyślnym, którego przypisać skarżącemu nie można. Faktu przyjęcia mandatów nie można interpretować jako zgody na wymierzone kary pieniężne. Skarżący przyjął je dla tzw. "świętego spokoju", bowiem to błędy po stronie urzędników wywołały po stronie skarżącego przekonanie, że prowadzi obrót środkami ochrony roślin zgodnie z wymogami obowiązujących przepisów. Stąd zarzut działania nieumyślnego wskutek niedbalstwa - niezachowania należytej staranności nie wypełnia przesłanek penalizacji czynu z art. 108 ustawy z dnia 18.12.2003 r. o ochronie roślin. Po stronie skarżącego zachodzi bowiem nieświadomość bezprawności czynu (błąd co do prawa).

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Organ odwoławczy wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.

Pełnomocnik skarżącego natomiast wypowiedział mu pełnomocnictwo.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga nie może zostać uwzględniona.

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz.1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Przy czym w myśl art. 134 P.p.s.a. Sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o powołane przepisy i w granicach sprawy doszedł do przekonania, że skarga nie jest zasadna.

Nie można zgodzić się z pełnomocnikiem skarżącego, że z uwagi na brzmienie art. la ust. 3 P.w.u.o KRS o jego treści, sposobie owego dostosowania i terminach na to przewidzianych organy z urzędu winny szczegółowo informować wszystkich wspólników spółek cywilnych, w przeciwnym razie

narażając się na zarzut naruszenia art. 7 i 9 Kpa. Powszechnie tak w orzecznictwie Sądów Administracyjnych, jak i w doktrynie przyjmuje się, iż nieznajomość prawa nie stanowi okoliczności interpretowanej na korzyść skarżącego. Grupa zawodowa tak adwokatów, jak i radców prawnych, a więc osób o kwalifikowanej wiedzy prawnej powołana jest do udzielania fachowych porad, także w tego rodzaju sytuacjach, co służy zachowaniu właściwej kultury prawnej, ponadto umożliwia poprowadzenie spraw w zgodzie z obowiązującym prawem.

Nic nie stało więc na przeszkodzie, by skarżący z takiej pomocy prawnej skorzystał, w celu uniknięcia naruszenia procedur służących owemu dostosowaniu, o którym mowa w art. la ust. 3 P.w.u.o KRS. Fakt, że tego nie uczynił nie może obciążać organów administracji publicznej. W efekcie decyzją z dnia [...].06.2001 r. Burmistrz Miasta D. wpis z dnia [...].01.1997 r. do ewidencji działalności gospodarczej Przedsiębiorstwa Handlowego "I." S.C. wykreślił. Decyzja ta stała się ostateczna z dniem [...].07.2001 r., bowiem do [...].07.2001 r. służyła jeszcze możliwość złożenia od niej odwołania do Wojewody [...]. Skarżący jednakże z drogi tej nie skorzystał. W tym czasie zarejestrował swą jednoosobową działalność gospodarczą i być może, iż tym czasie był przekonany, że stosownego dostosowania prowadzonej działalności w rozumieniu art. la ust. 3 P.w.u.o KRS dokonał. Sytuacja ta jednakże z pewnością zmieniła się po przeprowadzeniu w jego jednoosobowo prowadzonym Przedsiębiorstwie Handlowym "I." położonym w D. przy ul. [...] pierwszej kontroli z dnia 23.04.2003 r., mającej na celu ocenę prawidłowości prowadzonego obrotu środkami ochrony roślin. W jej wyniku stwierdzono naruszenie art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 12.07.1995 r. o ochronie roślin uprawnych, co skutkowało nałożeniem na właściciela Przedsiębiorstwa grzywny w formie mandatu karnego w kwocie 400 zł. J. I. nie zakwestionował go. Podobnie postąpił z kolejną nałożoną w wyniku kontroli przeprowadzonej w dniu 3.11.2003 r. grzywną w kwocie 500 zł. Podpisał protokół kontroli bez złożenia uwag i nie odwołał się także od tego mandatu karnego. W protokole z pierwszej kontroli zapisano, że obrót posiadanymi przez skarżącego środkami ochrony roślin mogą prowadzić wyłącznie osoby przeszkolone, legitymujące się dokumentem poświadczającym ukończenie szkolenia w tym zakresie. W efekcie znajdujące się tam środki ochrony roślin zabezpieczono i nakazano ich wycofanie z obrotu.

Zatem już po pierwszej kontroli skarżący niewątpliwie był świadom , że koncesja na obrót środkami ochrony roślin II i IV klasy toksyczności dla ludzi udzielona spółce cywilnej, której był wspólnikiem - Przedsiębiorstwu Handlowemu "I." S.C. w D. decyzją Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa w W. z dnia [...].02.1997 r. nie odnosiła się do prowadzonej przez niego jednoosobowo działalności. Niezależnie od tego, czy z takim stanowiskiem się zgadzali, czy też nie. Należy

nadmienić, że ustawa z dnia 12.07.1995 r. o ochronie roślin uprawnych, na której podstawie wydano tę koncesję - w art. 24 ust. 2 nakazywała do wniosku o udzielenie koncesji dołączyć świadectwo ukończenia stosownego szkolenia. Przy czym jego brak stanowił podstawę odmowy udzielenia koncesji (art. 25 pkt 1 tej ustawy). Obowiązek ukończenia szkolenia w zakresie obrotu lub konfekcjonowania środkami ochrony roślin i posiadania aktualnego zaświadczenia o ukończeniu tego szkolenia przewiduje także obecna ustawa z dnia 18.12.2003 r. o ochronie roślin (art. 64 ust. 4 pkt 1). A jej art. 116 stanowi, że takie zaświadczenia wydane na podstawie dotychczasowych przepisów tracą ważność po upływie 5 lat od ich wydania. Przedmiotowa spółka cywilna do wniosku o przedmiotową koncesję załączyła świadectwo o ukończeniu szkolenia z dnia 1.02.1997 r. ważne przez okres lat pięciu J. I., który w 2000 r., a więc przed wykreśleniem wpisu tej spółki z rejestru ewidencji działalności gospodarczej wystąpił ze spółki. Już w owym czasie tworzący nadal tę Spółkę wspólnicy nie legitymowali się posiadaniem takiego świadectwa.

W dniu 9.06.2003 r., po nałożeniu na skarżącego J. I.

pierwszej grzywny w 2003 r. wystąpił on z wnioskiem o zmianę udzielonego

Spółce zezwolenia koncesyjnego, tak by mogło obejmować prowadzoną przez

niego działalność gospodarczą, w związku ze zmianą nr identyfikacji

podatkowej. W odpowiedzi z dnia 8.07.2003 r. Kierownik Delegatury

Zamiejscowej w D. Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Roślin i

Nasiennictwa w W. wyjaśnił, że koncesję przyznano nieistniejącemu

podmiotowi gospodarczemu, a Przedsiębiorstwo Handlowe "I.", ul.

[...], D. jest nowym podmiotem, zatem zobowiązane jest do

uzyskania nowego zezwolenia na obrót środkami ochrony roślin. To twierdzenie

organu, jakkolwiek nie przybrało prawidłowej formy decyzji administracyjnej

nie było przez skarżącego kwestionowane, nie zarzucił on także organowi

bezczynności. Po uzyskaniu tej odpowiedzi z pewnością miał świadomość, ze

| prowadzi obrót przedmiotowymi środkami ochrony roślin bez wymaganego

| zezwolenia. Faktem jest także, iż skarżący nie zakwestionował decyzji o

j wykreśleniu wpisu spółki do rejestru (uostateczniła się), a w to miejsce zgłosił

I swą jednoosobową działalność gospodarczą w dniu 18.07.2001 r. Jednocześnie

I dokonał likwidacji spółki cywilnej wraz z drugim wspólnikiem M.

| I., która jednakże nie zdecydowała się na prowadzenie

| jednoosobowej działalności gospodarczej. Bilans zamknięcia tej Spółki cywilnej

I stanowił zarazem bilans otwarcia jednoosobowej działalności gospodarczej

| skarżącego. W zaistniałej sytuacji nie można przyjąć, że nie doszło do

| skutecznego wykreślenia owej spółki, skoro decyzja o wykreśleniu funkcjonuje

x w obrocie prawnym.

Skład orzekający w niniejszej sprawie podziela przy tym pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w uchwale z dnia 10.12.2001 r., (sygn. akt OPK 21/01, publ. ONSA 2002/3/105), iż wykreślenie w trybie art. 88i

P.d.g. wpisu w ewidencji działalności gospodarczej spółki cywilnej, gdy osoby fizyczne wykonujące do dnia 31.12.2000 r. działalność gospodarczą jako wspólnicy takiej spółki nie dostosowały formy wykonywanej działalności do wymagań tej ustawy stosownie do art. la ust. 3 P.w.u.o KRS następuje z dniem, w którym decyzja administracyjna o wykreśleniu stała się ostateczna.

Niewątpliwie istotne znaczenie w sprawie ma fakt, że utworzone Przedsiębiorstwo Handlowe "I.", ul. [...], D. jednoosobowo zarejestrowane przez skarżącego, nie legitymowało się posiadaniem ważnego świadectwa przez osobę je prowadzącą. Wspólnik J. I. z tej spółki cywilnej, o czym już była mowa, wystąpił z niej przed jej wykreśleniem z rejestru i rozwiązaniem, nadto jego świadectwo przestało być ważne już w lutym 2002 r.

Stąd wniosek skarżącego z dnia 9.06.2003 r. o zmianę udzielonego Spółce zezwolenia koncesyjnego, tak by mogło obejmować prowadzoną przez niego działalność gospodarczą, w związku ze zmianą nr identyfikacji podatkowej wpłynął już po upływie terminu ważności tamtego świadectwa, którym legitymował się były wspólnik.

Z akt sprawy wynika, wbrew twierdzeniom pełnomocnika skarżącego, że J. I. miał świadomość konieczności uzyskania stosownego wpisu do rejestru. Podczas przesłuchania w niniejszej sprawie przez pracownika organu administracji publicznej I instancji w dniu 9.08.2005 r. J. I. oświadczył, że na jego wniosek wpis do ewidencji spółki cywilnej został wykreślony, a mandaty karne przyjął dwukrotnie, bo nie posiadał ukończonego wymaganego szkolenia i nie zastosował się do zaleceń Inspekcji.

Z pomocy prawnej skorzystał dopiero po wydaniu przedmiotowej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa w W. z dnia [...].08.2005 r. w sprawie stwierdzenia niedopełnienia obowiązków skutkujących opłatą sanacyjną oraz w sprawie określenia wysokości opłaty sankcyjnej.

W tym stanie rzeczy nie można podzielić przekonania pełnomocnika skarżącego, iż czyn skarżącego nie nosił znamion winy umyślnej, a więc nie może podlegać penalizacji wynikającej z art. 108 ustawy z dnia 18.12.2003 r. o ochronie roślin. Nadto objęty kontrolą z dnia 19.04.2005 r. obrót środkami ochrony roślin miał miejsce po wejściu w życie ustawy z dnia 18.12.2003 r., która w art. 64 ust. 4 pkt 1 nakazywała przedsiębiorcy prowadzącemu działalność gospodarczą w zakresie obrotu środkami ochrony roślin ukończenie stosownego szkolenia w tym zakresie oraz posiadanie aktualnego zaświadczenia o jego ukończeniu.

Wbrew twierdzeniom pełnomocnika skarżącego wyjaśniono także szczegółowo sposób naliczenia wymierzonej opłaty sankcyjnej, w szczególności kwestię tę uszczegółowił organ odwoławczy, po przeprowadzeniu uzupełniającego postępowania dowodowego w tym zakresie. Skarżący miał także zapewniony dostęp do wszelkich dokumentów zgromadzonych w aktach

administracyjnych sprawy (pismo z 18.10.2005 r.), na jego wniosek przeprowadzono dowód z zeznań jego żony - drugiego wspólnika rozwiązanej spółki cywilnej, a organ odwoławczy jego pełnomocnikowi udzielił dodatkowego terminu na uzupełnienie odwołania.

Należy stwierdzić, że organ nie był w stanie ustalić, na jaką kwotę skarżący wprowadził do obrotu środki ochrony roślin, nie dokumentowały tego bowiem paragony z kasy fiskalnej, a skarżący nie potrafił przyporządkować sprzedanych środków ochrony roślin dokumentowanych paragonem do odpowiedniego ich asortymentu ze wskazaniem ich ceny nabycia. W tej sytuacji organ mógł posłużyć się fakturami ich zakupu z uwzględnieniem ulg przysługujących skarżącemu przy tym zakupie, znajdującymi się w dokumentacji firmy w dniu kontroli, tj. 19.04.2005 r. Skarżący nadto, mimo iż został do tego zobowiązany, nie dostarczył dowodów zakupu innych środków ochrony roślin ujawnionych podczas kontroli. W efekcie uwzględnione do wymiaru sankcyjnej opłaty faktury zakupu (8 sztuk) dokonane w okresie od 1.05.2004 r. do 19.04.2005 r., stanowiły mniej niż połowę ujawnionych podczas kontroli tak w sklepie jak i na jego zapleczu środków ochrony roślin. Tu należy nadmienić, iż na rozprawie przed Sądem Administracyjnym pełnomocnik organu odwoławczego wyjaśnił, że zaplecze - magazyn znajdowało się na tyłach sklepu i tam zgromadzone były zakupione przez skarżącego środki ochrony roślin. W tym stanie rzeczy, mając nadto na względzie, iż w tzw. słowniczku do ustawy z dnia 18.12.2003 r. o ochronie roślin w art. 2 pkt 22 pod pojęciem wprowadzanie do obrotu m. in. środków ochrony roślin rozumie się oferowanie ich do sprzedaży, sprzedaż lub inną formę zbycia, przyjąć należy, że również wysokość naliczonej opłaty sankcyjnej była prawidłowa.

Z przytoczonych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - orzekł jak w sentencji.