Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 138/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-02-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 § 1 - 3, art. 58 § 1 pkt 6, art. 86-87
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 30c ust. 1 i ust 2art. 30e, art. 30d ust. 1 i 4
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania (spr.), Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Protokolant specjalista - Anna Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2012 r. sprawy ze skargi K. K. – [...] na informację Zarządu Województwa [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

K. K. – [...] (dalej: "skarżąca") zwróciła się do [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych w W. (dalej: "Jednostka") z wnioskiem o dofinansowanie realizacji projektu "[...]". Projekt został złożony w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki; Priorytet VIII – Regionalne kadry gospodarki; Działanie 8.1 – Rozwój pracowników i przedsiębiorstw w regionie; Poddziałania 8.1.1 Wspieranie rozwoju kwalifikacji zawodowych i doradztwo dla przedsiębiorstw.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2010r. Jednostka poinformowała skarżącą, iż złożony projekt nie przeszedł pomyślnie etapu oceny merytorycznej i został odrzucony.

Skarżąca złożyła protest, który został rozpatrzony negatywnie pismem z [...] lipca 2010 r.

W dniu 3 sierpnia 2010 r. skarżąca wniosła odwołanie. Zarząd Województwa [...] pismem z [...] września 2010r. poinformował skarżącą o jego pozytywnym rozpatrzeniu. Zarząd Województwa [...] wskazał, że złożony projekt, wbrew posiadanej nazwie, nie jest projektem innowacyjnym i może być realizowany w ramach konkursu nr [...].

Po ponownym dokonaniu oceny wniosku, pismem z [...] stycznia 2011r. (błędnie oznaczona data pisma – [...] stycznia 2010r.) [...] Jednostka Wdrażania Programów Unijnych w W. poinformowała skarżącą, że jej wniosek został oceniony jako projekt innowacyjny i nie przeszedł pomyślnie etapu oceny merytorycznej.

W dniu 10 lutego 2011 r. (data nadania) skarżąca złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie skargę na pismo z [...] stycznia 2011 r., która postanowieniem z 3 marca 2011 r., sygn. akt V SA/Wa 319/11 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie została pozostawiona bez rozpatrzenia. Sąd stwierdził, że skarga była nie kompletna w rozumieniu przepisów ustawy z 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009r. Nr 84, poz. 712 ze zm.), zwanej dalej u.z.p.pr.

Pismem z 21 marca 2011 r. skarżąca złożyła do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na pismo z [...] stycznia 2011 r. Do wniosku o przywrócenie terminu skarżąca załączyła kompletną skargę, w której zaskarżonemu pismu z [...] stycznia 2011 r. zarzuciła naruszenie zasady ponownej oceny projektu przez Jednostkę, poprzez odrzucenie wniosku skarżącej jako niespełniającego kryteriów horyzontalnych, pomimo wiążącego rozstrzygnięcia Instytucji Nadrzędnej tj. Zarządu Województwa [...] zgodnie, z którym złożony projekt spełnia kryteria horyzontalne, co w ocenie skarżącej oznacza, że sprawa została rozstrzygnięta niezgodnie z wytycznymi organu nadrzędnego. Ponadto, zarzuciła błąd w ustaleniach faktycznych poprzez wskazanie przez Jednostkę, że w rubryce nr 1.11. wniosku o dofinansowanie, wnioskodawca wskazał, że składany wniosek jest innowacyjny, gdy w istocie w rubryce "projekt innowacyjny" skarżąca zaznaczyła odpowiedź "NIE" oraz zarzuciła błąd w ustaleniach faktycznych polegający na uznaniu, że treść wniosku wskazuje na innowacyjność projektu, gdy w istocie prawidłowa analiza wniosku jednoznacznie wskazuje, że projekt nie jest projektem innowacyjnym i spełnia wymogi konkursu nr [...]. Innym podniesionym w skardze zarzutem było błędne, w ocenie skarżącej, uznanie przez Jednostkę, że złożony wniosek o dofinansowanie projektu dotyczy projektu innowacyjnego, a przez to nie spełnia kryteriów horyzontalnych zawartych w pkt 3.8.1 Dokumentacji konkursu nr [...] – naruszenie punktu 2, 3, 4 rozdz. 6 Wytycznych Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 1 kwietnia 2009 roku w zakresie wdrażania projektów innowacyjnych i współpracy międzynarodowej w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki.

Postanowieniem z 14 kwietnia 2011 r. Sąd przywrócił termin do wniesienia skargi. Strony nie złożyły od niego zażalenia.

Wyrokiem z 21 czerwca 2011r., sygn. akt V SA/Wa 1125/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że ocena projektu została dokonana w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez [...] Jednostkę Wdrażania Programów Unijnych. Sąd stanął na stanowisku, że Jednostka niewłaściwie dokonała oceny wniosku w zakresie kryteriów zawartych w Szczegółowym Opisie Priorytetów PO KL a następnie nieprawidłowo zastosowała zasady wynikające z procedury odwoławczej, co doprowadziło do uznania, że ocena wniosku została dokonana w sposób naruszający prawo. Sąd wyjaśnił, że wynik rozpatrzenia odwołania odnosił się wprost do kluczowej kwestii związanej ze spełnieniem przez projekt kryteriów horyzontalnych w zakresie zgodności z Dokumentacją konkursową przesądzając, że projekt wbrew stanowisku MJWPU, nie jest projektem innowacyjnym, ponieważ nie spełnia wymogów Wytycznych z 1 kwietnia 2009 r. w zakresie wdrażania projektów innowacyjnych i współpracy ponadnarodowej w ramach PO KL. Okoliczność ta była stwierdzona przez Jednostkę Pośredniczącą w sposób kategoryczny, a stanowisko to zostało podjęte po zapoznaniu się z dokumentacją projektu. W kontekście powyższego Sąd uznał, że stanowisko zawarte w informacji o rozpatrzeniu odwołania z [...] września 2010 r. co do spełnienia kryteriów horyzontalnych i dostępu (określonych w Szczegółowym Opisie Priorytetów PO KL) było prawidłowe. Dlatego też brak było możliwości stwierdzenia przez Jednostkę w informacji z ] stycznia 2011 r., że wniosek nie spełnia kryteriów horyzontalnych.

Pismem z [...] września 2011r. [...] Jednostka Wdrażania Programów Unijnych poinformowała skarżącą, że je wniosek uzyskał 77,5 punktu. Jednostka wskazała, że Komisja Oceny Projektów (KOP) dokonała oceny merytorycznej w zakresie kryterium horyzontalnego w części A Karty oceny merytorycznej, zgodnie z wyrokiem WSA w Warszawie z 21 czerwca 2011r. (w piśmie mylnie podano sierpnia). Natomiast w wyniku oceny w części B Karty w kryterium IV Wydatki projektu wniosek otrzymał 7,5 pkt, a łącznie za to kryterium można było uzyskać 15 pkt. Dlatego też wniosek nie został rekomendowany do dofinansowania, gdyż uzyskał mniej niż 60 % punktów w ramach kryterium. Dodatkowo Jednostka wskazała, że zgodnie z Zasadami dokonywania wyboru projektów w ramach POKL z 1 kwietnia 2009r. wyniki uzyskane przez wnioski po procedurze odwoławczej muszą zostać porównane z zatwierdzoną listą rankingową w ramach danego konkursu zamkniętego. Dofinansowanie mogą uzyskać tylko te wnioski, które uzyskały co najmniej tyle punktów co najniżej oceniony wniosek w ramach listy rankingowej, który zakwalifikowano do dofinansowania. Próg punktowy kwalifikujący do dofinansowania wyznaczony podczas I posiedzenia Komisji Oceny Projektów dla przedmiotowego konkursu wynosi 93 pkt.

W wyniku rozpoznania protestu Jednostka pismem z [...] listopada 2011r. poinformowała skarżącą, że protest został rozpoznany negatywnie.

Pismem z 5 grudnia 2011r. skarżąca złożyła odwołanie od ww. pisma z [...] listopada 2011r. do Zarządu Województwa [...], w wyniku którego Instytucja Pośrednicząca (IP) pismem z [...] stycznia 2012r. poinformowała o negatywnym rozpatrzeniu odwołania. W uzasadnieniu IP wskazała, że zgadza się ze stanowiskiem Jednostki zawartym w odpowiedzi na protest z [...] listopada 2011 r., że w wyroku przekazującym sprawę do ponownego rozpoznania Sąd nie zawarł wytycznych w zakresie sposobu jego wykonania. Podstawą rozstrzygnięcia przez Sąd był wyłącznie fakt nie uznania przez Jednostkę prawidłowego stanowiska IP zawartego w informacji o rozstrzygnięciu odwołania, iż projekt nie ma charakteru innowacyjnego. Zdaniem Zarządu Województwa [...], jeżeli wniosek po rozstrzygnięciu przez IP odwołania został oceniony w całości, to aktualnie należy tylko dokonać korekty w części dotyczącej innowacyjności projektu uznając, że nie ma on takiego charakteru. Dlatego też pozostałą ocenę IP uznała za obowiązującą.

Odnosząc się do zarzutów odwołania IP wskazała, że podtrzymuje stanowisko Jednostki w zakresie kryteriów 3.1, 3.2, 3.3 oraz 3.4., gdyż wnioskodawca nie przytoczył w wymienionych kryteriach konkretnych argumentów ograniczając się do porównywania ocen ekspertów. Członkowie KO weryfikują wnioski o dofinansowanie realizacji projektu, na podstawie posiadanej wiedzy oraz doświadczenia, stąd ocena punktowa, jak i uzasadnienia wystawionej oceny mogą się od siebie różnić. Rozbieżności w ocenie Ekspertów nie świadczą o błędnie przeprowadzonej procedurze oceny przedmiotowego projektu. Zgodnie z "Zasadami dokonywania wyboru projektów w ramach PO KL" IP rozpatrując odwołanie jest związana jego zakresem tzn. rozstrzygnięcie nie powinno dotyczyć okoliczności i kwestii nie ujętych w odwołaniu. Oznacza to, że IP rozpatruje odwołanie tylko w zakresie zarzutów i kwestii podniesionych w odwołaniu. Ocena ekspertów nie podlega ocenie IP. Instytucja Pośrednicząca może odnieść się tylko do konkretnych zarzutów stawianych przez wnioskodawcę w odwołaniu.

Pismem z 23 stycznia 2012 r. skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na pismo Zarządu Województwa [...] z [...] stycznia 2012r., któremu zarzuciła naruszenie:

1. art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 200 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", w zw. z art. 30e u.z.p.p.r. polegające na braku uchylenia oceny [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z [...] września 2011 roku, która stanowiła niewykonanie prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 21 czerwca 2011 r. i ograniczała ponowne rozpoznanie sprawy do weryfikacji spełniania przez złożony projekt kryteriów dostępu (ponowna ocena w zakresie Części A Karty oceny merytorycznej), pomimo że Sąd przekazał Jednostce sprawę oceny projektu do ponownego rozpoznania, a zatem - w zakresie zarówno oceny formalnej, jak i merytorycznej. Zdaniem skarżącej skutkowało to naruszeniem przez Jednostkę art. 30b ust. 3 u.z.p.p.r., gdyż ponowna ocena zawarta w informacji z [...] września 2011 roku - dokonana na skutek wyroku - stanowiła tą samą ocenę (wynikającą z kart oceny merytorycznej), która była podstawą informacji z [...] stycznia 2011 r., a zatem MJWPU naruszyła zasadę, stosownie do której ponownej oceny powinni dokonywać inni pracownicy instytucji zarządzającej (art. 30b ust. 3 u.z..p.p.r.),

2. art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r. w zw. z art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r. w zw. z art. 8 k.p.a. polegające na braku zapewnienia przejrzystości oceny projektu wnioskodawczyni oraz jej bezstronności, z uwagi na okoliczność, iż:

2.1. ocena Jednostki z [...] września 2011 r. została oparta na negatywnym nastawieniu do osoby wnioskodawczym oraz złożonego przez nią projektu, wyrażającym się w używaniu przez asesora opinii świadczących o braku bezstronności: "w mojej ocenie, pozycje te (kosztowe - przyp. mój) należy rozpatrywać bardziej w charakterze "skoku na kasę" aniżeli odpowiedzi na konkretne potrzeby grupy docelowej", "uważam, że założone w projekcie wynagrodzenia są zawyżone ", "uważam takie podejście za wręcz nieetyczne".

2.2. w informacji z [...] września 2011 r. naruszono zasadę budowania zaufania obywatela do organów władzy publicznej, poprzez niewyjaśnienie sprzeczności występującej w ocenach dwóch asesorów, z których jedna ocena opiewała na 92 punkty na 100 punktów możliwych do uzyskania, druga zaś na 63, z czego w kryterium IV pierwsza ocena wynosiła 9 punktów, druga natomiast - 6 punktów,

2.3. ocenę ekspertów - zgodnie z treścią pisma Jednostki z [...] listopada 2011 r. w przedmiocie rozstrzygnięcia protestu - nie oparto na obiektywnych kryteriach oceny, ale wyłącznie na "posiadanej wiedzy oraz doświadczeniu" członków KOP: "Członkowie KOP weryfikują wnioski o dofinansowanie realizacji projektu na podstawie posiadanej wiedzy oraz doświadczenia".

Ponadto skarżąca zarzuciła brak merytorycznego uzasadnienia dla przyznanej wnioskodawczym liczby punktów w zakresie kryterium nr 3.1.a), 3.2, 3.3, 3,4 i IV.

W związku z powyższym wniosła m.in. o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Jednostce.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu, gdyż przedmiotem skargi był akt wydany przez Zarząd Województwa [...] z [...] stycznia 2012r., nr [...], który nie podlegał zaskarżeniu.

Na wstępie należy wskazać, że Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie jest znane stanowisko Trybunału Konstytucyjnego zajęte w wyroku z 12 grudnia 2011r. sygn. akt P 1/11 w zakresie konstytucyjności przepisów art. 30b i 30c ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w zakresie jakim dopuszczają uregulowanie procedur odwoławczych poza systemem obowiązujących źródeł prawa.

Trybunał Konstytucyjny stwierdził mianowicie, że art. 30b ust. 1 zdanie pierwsze i ust. 2 ustawy o z.p.p.r. w zakresie, w jakim dopuszcza uregulowanie środków odwoławczych przysługujących wnioskodawcy w toku postępowania o dofinansowanie z programu operacyjnego poza systemem źródeł powszechnie obowiązującego prawa, jest niezgodny z art. 87 Konstytucji, jak też art. 30c ust. tej ustawy w zakresie, w jakim uzależnia prawo do skorzystania ze skargi do sądu administracyjnego od wyczerpania środków odwoławczych przewidzianych w aktach niebędących źródłem powszechnie obowiązującego prawa, jest niezgodny z art. 87 Konstytucji. Orzeczenie zostało opublikowane w Dz.U. z 2011r. Nr 279 poz.1644.

Trzeba jednak uwzględnić, że Trybunał Konstytucyjny wydając to orzeczenie odroczył jego wejście w życie na okres 18 miesięcy od daty ogłoszenia go w Dzienniku Ustaw. Oznacza to, że orzekając w niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny nie mógł uwzględnić okoliczności, że normy regulujące postępowanie odwoławcze w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki leżą poza konstytucyjnym systemem źródeł prawa i miał obowiązek je stosować.

Po dokonaniu powyższego zastrzeżenia należy przedstawić przepisy w oparciu o które sąd rozstrzygnął przedmiotowa sprawę.

W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie aktem podlegającym zaskarżeniu do Sądu jest pismo [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z [...] września 2011r., nr [...] wydane na skutek wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 21 czerwca 2011r., sygn. akt V SA/WA1125/11. Zaskarżeniu natomiast nie podlegają późniejsze pisma [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z [...] listopada 2011r oraz Zarządu Województwa [...] z [...] stycznia 2012r., gdyż zostały one wydane poza systemem przewidzianym dla Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. Innymi słowy Zasady dokonywania wyboru projektów w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki nie przewidywały przedsądowych środków odwoławczych od pisma [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z [...] września 2011r., nr [...]. Powyższe wynika z analizy przepisów mających zastosowanie w sprawie.

Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w § 2, natomiast § 3 stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Taką ustawą szczególną jest ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.) – dalej zwana u.z.p.p.r.

Zgodnie z art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r. po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a.

Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju reguluje postępowanie sądowoadministracyjne w sposób pod wieloma względami odmienny, od przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Stosownie do art. 30e u.z.p.p.r. w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, 150 i 152 p.p.s.a. Opisany w art. 30e zakres wyłączeń stosowania przepisów p.p.s.a., nie oznacza jednak, że wszystkie niewymienione w tym przepisie jednostki redakcyjne p.p.s.a. mają zastosowanie w postępowaniu sądowoadministracyjnym w sprawach uregulowanych ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Ustawodawca ustanowił w art. 30e u.z.p.p.r. zasadę, że przepisy p.p.s.a. mają zastosowanie w zakresie nieuregulowanym w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju i wprowadził szczególne regulacje wyłączające w niektórych przypadkach stosowanie niewymienionych w art. 30e jednostek redakcyjnych p.p.s.a., względnie powodujące daleko idące modyfikacje w stosowaniu przepisów p.p.s.a.

Zgodnie z art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. Przepis stanowi również, że skarga podlega opłacie sądowej.

Z kolei zgodnie z pkt 6.15 "Procedura odwoławcza" Zasad dokonywania wyboru projektów w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki w ramach procedury odwoławczej obowiązują dwa etapy:"etap przedsądowy w ramach Systemu Realizacji PO KL oraz etap sądowy, przy czym środki odwoławcze przysługują wyłącznie wnioskodawcom, których wnioski uzyskały ocenę negatywną. W ppkt 6.15 w tytule "Etap sądowy procedury odwoławczej – skarga do sądu administracyjnego" wskazano, że zakończenie postępowania sądowego w zakresie danego projektu, którego wnioskodawca wniósł skargę do sądu administracyjnego, oznacza również zakończenie procedury odwoławczej w tym zakresie, a wnioskodawcy nie przysługują żadne dodatkowe środki odwoławcze. Dotyczy to również rozstrzygnięcia IZ (Instytucja Zarządzająca) lub IP (Instytucja Pośrednicząca), wydanego w związku z przekazaniem przez sąd sprawy do ponownego rozpatrzenia w ramach tego podpunktu, o którym mowa w art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r., i od którego również nie przysługują żadne dodatkowe środki odwoławcze.

Jest oczywiste w ocenie Sądu, że środek odwoławczy dotyczy środków wnoszonych na etapie przedsądowym. W tym zakresie wykładnia literalna nie budzi wątpliwości skoro dla etapu sądowego omawiane zasady używają określenia "skarga do sądu administracyjnego". Z omawianego zatem sformułowania nie można wyciągnąć wniosku braku skargi do sądu, a jedynie braku prawa do dalszego odwoływania się w ramach procedury przesądowej. Wykładnia literalna tego sformułowania pozostaje przy tym całkowicie w zbieżności z wykładnią systemową regulacji zawartej w części ogólnej procedury odwoławczej (rozdział 6.15).

Ponadto zdaniem Sądu, mając na uwadze cały system procedowania z wnioskiem o przyznanie dofinansowania oraz zasadę szybkości (wiążącą się np. z szybkością dokonywania ponownej analizy wniosków i rozpoznawania środków odwoławczych) instytucja dokonująca ponownej, po wyroku WSA w Warszawie z 21 czerwca 2011r., oceny wniosku nie może pouczać wnioskodawców o nie istniejących środkach odwoławczych, wydłużając tym samym postępowanie dotyczące wniosku o dofinansowanie realizacji projektu. Należy również zwrócić uwagę, że w przedmiotowej sprawie pismem z [...] września 2010r. Zarząd Województwa [...] uwzględnił odwołanie Skarżącej i przekazał wniosek do ponownej oceny merytorycznej. Po dokonaniu tej oceny przez [...] Jednostkę Wdrażania Programów Unijnych w piśmie z [...] stycznia 2010r. skarżącej przysługiwała tylko skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, z której skorzystała. Dlatego też skoro po dokonaniu ponownej oceny wniosku na skutek uwzględnienia odwołania przysługuje tylko skarga do sądu administracyjnego, to tym bardziej - ze względu na zasadę szybkości postępowania - po uwzględnieniu skargi przez sąd administracyjny i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania przysługuje tylko i wyłącznie skarga do sądu administracyjnego.

Reasumując zatem powyższe regulacje, należy wysnuć wniosek, że Skarżąca nie zgadzając się z oceną dokonaną w piśmie [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z [...] września 2011r., nr [...] winna złożyć skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, o czy jednak nie została prawidłowo pouczona. Pismo [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z [...] września 2011r. wyczerpuje środki odwoławcze i z tego względu w ramach sytemu stworzonego w Zasadach wyboru projektów w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki nadaje wnioskodawcy prawo do złożenia skargi do sądu administracyjnego.

W związku z powyższym, już tylko na marginesie Sąd zauważa, że zgodnie z art. 30d ust. 1 u.z.p.p.r. na prawo wnioskodawcy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie wpływa negatywnie błędne pouczenie lub brak pouczenia, o którym mowa w art. 30b ust. 1 i 4. Dlatego też, jeżeli skarżąca uważa, że została w sposób nieprawidłowy pouczona co do przysługujących jej środków zaskarżenia winna złożyć skargę na właściwy akt wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu w trybie art. 86-87 p.p.s.a., w którym szczegółowo uzasadni przyczynę nie dochowania terminu do złożenia skargi.

Mając na uwadze, że przedmiotem skargi jest akt wydany przez Zarząd Województwa [...] z [...] stycznia 2012r., nr [...], który nie podlegał zaskarżeniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał skargę za niedopuszczalną i postanowił jak w sentencji orzeczenia.