Wyrok NSA, sygn. akt II FSK 1113/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-01-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 170
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący – Sędzia NSA Tomasz Zborzyński (sprawozdawca), Sędzia NSA Antoni Hanusz, Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka, Protokolant Dorota Żmijewska, po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2013 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej A. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 lutego 2011 r. sygn. akt I SA/Gl 1078/10 w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 16 sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odsetek od zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2003 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od A. S. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w K. kwotę 3600 (słownie: trzy tysiące sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Sygnatura akt II FSK 1113/11

U z a s a d n i e n i e

Zaskarżonym wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę A.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. w przedmiocie odsetek za zwłokę od niezapłaconych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za rok 2003.

Stan sprawy Sąd przedstawił w sposób następujący:

Naczelnik Urzędu Skarbowego w T. decyzją z dnia 28.07.2008 r. określił A. i R. S. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2003 w kwocie 130.236 zł, a także odsetki za zwłokę od niezapłaconych w terminie płatności zaliczek na ten podatek z tytułu prowadzonej przez nich działalności gospodarczej, stwierdzając, że podatkowe księgi przychodów i rozchodów przedsiębiorstw każdego z podatników A. i B.) nie stanowią dowodu w części dotyczącej zakupu towarów handlowych od niektórych kontrahentów. Organ dokonał oszacowania kosztów uzyskania przychodów, a ponadto nie uznał wydatków firmy B. na usługi marketingowe.

Dyrektor Izby Skarbowej w K. decyzją z dnia 23.10.2008 r. uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego, uznając, że materiał dowodowy wymaga uzupełnienia w zakresie kosztów zakupu paliwa.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Naczelnik Urzędu Skarbowego w T. decyzją z dnia 23.11.2009 r. określił podatnikom zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2003 w kwocie 1.722.654 zł, z kosztów uzyskania przychodów wyłączając faktury dotyczące obrotu paliwem na kwotę 3.559.533,59 zł jako nie odzwierciedlające rzeczywistego przedmiotu transakcji, rzeczywistego dostawcy paliwa oraz rzeczywistej ceny transakcji. Następnie, decyzją z dnia 1.12.2009 r., organ ten określił skarżącej odsetki za zwłokę od niezapłaconych w terminie płatności miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy za miesiące od kwietnia do grudnia 2003 r.

W odwołaniu od tej ostatniej decyzji skarżąca zarzuciła, że zobowiązanie podatkowe zostało określone wadliwie, decyzje dotyczące tego zobowiązania i odsetek za zwłokę powinny być wydane w jednym postępowaniu, a ponadto nie zostały doręczone jej pełnomocnikowi.

Dyrektor Izby Skarbowej w K. decyzją z dnia 16.08.2010 r. tę ostatnią decyzję utrzymał w mocy, wskazując, że skarżąca ustanowiła pełnomocnika tylko w postępowaniu wymiarowym, a zarzuty odnoszące się do określenia zobowiązania podatkowego dotyczą ustaleń zawartych w odrębnej decyzji; zwrócił też uwagę, że ustalenia te oparto na wynikach postępowania karnego, które wykazało fikcyjność zakwestionowanych transakcji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżąca zarzuciła, iż bezpodstawnie przyjęto, że udokumentowane zakwestionowanymi fakturami zakupy paliwa nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, co było wynikiem dowolnej oceny materiału dowodowego, przyjmowaniem domniemań wynikających z tego materiału oraz dokonaniem ustaleń faktycznych sprzecznych z zebranymi dowodami.

Uzasadniając oddalenie skargi na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wskazał, że tenże Sąd wyrokiem z dnia 9.02.2011 r. w sprawie o sygnaturze akt I SA/Gl 1077/10 oddalił skargę na decyzję wymiarową w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2003, a wysokość zaliczek i odsetek od zaliczek niezapłaconych w terminie zależy bezpośrednio od wysokości należności głównej. W skardze nie podniesiono żadnych zarzutów dotyczących decyzji określającej odsetki, a Sąd nie dopatrzył się żadnych nieprawidłowości w tym zakresie. Także zarzuty natury procesowej odnoszą się do sprawy, której przedmiotem jest należność główna; te zarzuty zostały zbadane w odrębnym postępowaniu sądowym.

W wywiedzionej od powyższego wyroku skardze kasacyjnej skarżąca wniosła o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach do ponownego rozpoznania, a także o obciążenie kosztami postępowania strony przeciwnej.

Na podstawie art. 174 pkt 2 P.p.s.a. skarżąca zarzuciła naruszenie:

- art. 187 § 1 ustawy z dnia 29.08.1997 r. – Ordynacja podatkowa (obecnie: Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm., dalej: O.p.) przez nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący tej części materiału dowodowego, z której wynika możliwość prowadzenia działalności w zakresie handlu paliwami przy braku baz magazynowych, środków transportu paliw i zlecaniu innym podmiotom dostaw paliwa oraz tej części materiału dowodowego, z której wynika, że zarówno ilość, jakość, jak i cena, ujęte w fakturach sprzedaży paliw, wystawianych przez firmy A. i B., były właściwe, w związku z czym elementy te nie mogły być niewłaściwe na fakturach zakupu;

- art. 191 O.p. przez poczynienie, w wyniku rozumowania niezgodnego z prawidłami logiki, dowolnych ustaleń faktycznych, iż jeżeli wystawcy faktur dla A. i B. (będących dla tych firm fakturami zakupu), którzy nie posiadali baz magazynowych i środków transportu paliw, ale mieli możliwość prowadzenia działalności handlowej paliwami poprzez zlecanie dostaw tych paliw innym podmiotom, to ich faktury były fakturami fikcyjnymi – nie dającymi podstaw do zaliczenia objętych nimi zakupów do kosztów uzyskania przychodów, mimo, że powodowały faktyczne dostawy paliw o właściwej ilości, jakości i cenie;

- art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a., polegające na oddaleniu skargi, mimo, że decyzja ta wydana została z naruszeniem wymienionych wyżej przepisów postępowania.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o jej oddalenie i przyznanie kosztów postępowania kasacyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Podobnie, jak w przypadku skargi, również skarga kasacyjna nie zawiera zarzutów dotyczących zbadania przez sąd administracyjny zgodności z prawem decyzji określającej zaliczki od niezapłaconych w terminie zaliczek na podatek dochodowy, koncentrując się na kwestionowaniu poprawności wymiaru podatku. Tym zaś zagadnieniem zajmował się w odrębnej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, który wyrokiem z dnia 9.02.2011 r., wydanym w sprawie o sygnaturze akt I SA/Gl 1077/10, oddalił skargę podatników na decyzję wymiarową oraz Naczelny Sąd Administracyjny, który wyrokiem z dnia 22.01.2013 r., wydanym w sprawie o sygnaturze akt II FSK 1101/11, oddalił skargę kasacyjną podatników od tego wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający skargę kasacyjną od wyroku w sprawie odsetek od niezapłaconych w terminie zaliczek musi wziąć pod uwagę wyrok tegoż Sądu w sprawie wymiarowej i uznać, że decyzja wymiarowa odpowiada prawu.

Przechodząc do zbadania zarzutów skargi kasacyjnej w rozpoznawanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza zatem, że są one chybione. Dokonując ustaleń faktycznych organy podatkowe nie naruszyły ani art. 187 § 1 O.p., ani art. 191 O.p., gdyż taką ocenę wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w prawomocnym już wyroku z dnia 9.02.2011 r., w sprawie I SA/Gl 1077/10. Przyjmując, że do takich naruszeń przepisów postępowania podatkowego nie doszło, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w zaskarżonym wyroku z dnia 9.02.2011 r., wydanym w sprawie o sygnaturze I SA/Gl 1078/10, nie naruszył więc także art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. Przesądza to o uznaniu, że wniesiona przez skarżącą od tego wyroku skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw, jako że prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, wydany w sprawie wymiarowej, na mocy art. 170 P.p.s.a. wiąże nie tylko strony i ten Sąd, lecz również inne sądy, a więc także Naczelny Sąd Administracyjny. Z powyższych przyczyn skarga kasacyjna podlega oddaleniu na podstawie art. 184 P.p.s.a.

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 P.p.s.a.