Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 430/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-03-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145  par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik, Sędzia WSA Renata Siudyka, Protokolant specjalista Agnieszka Rogowska - Bil, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2017 r. sprawy ze skargi "A" w C. na decyzję Zarządu Województwa [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwrotu dofinansowania w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007-2013 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Zarządu Województwa [...] z dnia [...] r. nr [...] 2) umarza postępowanie administracyjne; 3) zasądza od Zarządu Województwa [...] na rzecz strony skarżącej kwotę 5300 złotych (słownie: pięć tysięcy trzysta złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zarząd Województwa [...] decyzją z dnia [...] r. nr [...] zobowiązał Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej Miejski Szpital Zespolony w C. do zwrotu kwoty [...] zł wraz z odsetkami.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że w dniu [...] r. Województwo [...] , reprezentowane przez Zarząd Województwa [...], pełniący rolę Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa [...] na lata 2007-2013 (w skrócie: IZ RPO W[...] ), zawarło z Samodzielnym Publicznym Zakładem Opieki Zdrowotnej Miejskim Szpitalem Zespolonym w C. (dalej: Beneficjent, Zamawiający) umowę o dofinansowanie projektu pn. "[...] Miejskiego Szpitala Zespolonego w C." nr [...], zmienioną aneksem z dnia [...] r. nr [...]. Ponadto wyjaśniono, iż w dniu [...] r. Zespół Kontrolujący IZ RPO W[...] przeprowadził kontrolę doraźną powyższego projektu, oceniając zgodność wykorzystania środków finansowych z zakresem określonym w umowie o dofinansowanie. W następstwie tej kontroli stwierdzono uchybienie w ramach zamówienia publicznego z dnia [...] r. nr [...], polegające na naruszeniu art. 7 ust. 1 w zw. z art. 22 ust. 4 ustawy Prawo zamówień publicznych poprzez ustanowienie przez Zamawiającego warunku wykazania się przez wykonawców wykonaniem w okresie ostatnich 5 lat przed upływem terminu składania ofert (a jeżeli okres prowadzenia działalności był krótszy, to w tym okresie): co najmniej 3 robotami budowlanymi, wykonanymi w systemie "zaprojektuj i wybuduj" oraz co najmniej 3 dokumentacjami projektowo-kosztorysowymi. Wyżej wymieniony warunek mógł zatem ograniczyć dostęp do zamówienia potencjalnym wykonawcom, którzy posiadają doświadczenie w realizacji zamówienia, odpowiadającego swoim rodzajem i wartością robotom budowlanym, które były przedmiotem zamówienia a tym samym mógł prowadzić do ograniczenia uczciwej konkurencji. Zdaniem IZ RPO W[...] wystarczające byłoby żądanie od wykonawców wykazania się co najwyżej 3 robotami budowlanymi (wykonanymi w systemie "tradycyjnym") i co najwyżej 3 dokumentacjami projektowo-kosztorysowymi, ewentualnie 3 robotami budowlanymi, wykonanymi w systemie "zaprojektuj i wybuduj". Jednakże Beneficjent zażądał, aby każdy, przystępujący do udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego wykonawca, wykonał wcześniej zasadniczo aż 6 dokumentacji projektowo-kosztorysowych oraz 3 roboty budowlane, i to wyłącznie w formule "zaprojektuj i wybuduj". Jednocześnie zwrócono uwagę na niejednolity zakres dokumentacji projektowo-kosztorysowych, jakimi mieli się wykazać wykonawcy, przystępujący do przetargu. W odniesieniu do tych, które zostały wskazane odrębnie, Zamawiający zaznaczył, że każda z nich musi być porównywalna pod względem zakresu i charakteru z przedmiotem zamówienia, a następnie wyjaśnił szczegółowo, co rozumie przez wyrażenie "porównywalna". Opisując z kolei sposób dokonywania oceny spełnienia warunku udziału w postępowaniu w zakresie wiedzy i doświadczenia, w odniesieniu do robót budowlanych, Zamawiający wskazał, wykazania jakich robót oczekuje. Analiza ogłoszenia o zamówieniu oraz Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia (w skrócie: SIWZ) doprowadziła więc organ do wniosku, że dokumentacje projektowo-kosztorysowe, sporządzane w ramach wykazywanych robót budowlanych mają znacznie węższy zakres, aniżeli te, wykazywane odrębnie. W związku z powyższym, znacznie utrudnione było posłużenie się dokumentacją projektowo-kosztorysową, sporządzoną w ramach wykazywanych robót budowlanych, w celu udowodnienia, że dany wykonawca legitymuje się odpowiednim doświadczeniem, w zakresie sporządzania dokumentacji projektowo-kosztorysowych. Następnie w oparciu o "test proporcjonalności", o którym mowa w orzeczeniach TSUE, IZ RPO W[...] stwierdziło, że postawiony przez Beneficjenta wymóg posiadania co najmniej dwa razy większego doświadczenia, w zakresie sporządzania dokumentacji projektowo-kosztorysowych w żaden sposób nie może być uznany za proporcjonalny w stosunku do przedmiotu zamówienia i tym samym stanowi warunek nadmierny. W ocenie IZ RPO W[...] w przedmiotowej sprawie doszło do bezzasadnego ograniczenia uczciwej konkurencji albowiem nie można z całą pewnością stwierdzić, że w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego wzięli udział wszyscy wykonawcy, którzy byli zainteresowani jego uzyskaniem i którzy dawali gwarancję prawidłowego wykonania przedmiotu zamówienia. Podsumowując Beneficjent naruszając art. 7 ust. 1 w zw. z art. 22 ust. 4 ustawy Prawo zamówień publicznych naruszył równocześnie procedurę obowiązującą przy wydatkowaniu środków unijnych. Tym samym doszło do uchybienia, które stanowi nieprawidłowość w rozumieniu art. 2 ust. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 i zgodnie z dokumentem pn. Wymierzanie korekt finansowych za naruszenia prawa zamówień publicznych związane z realizacją projektów współfinansowanych ze środków funduszy UE zwanym Taryfikatorem oraz na podstawie § 13 ust. 7 umowy o dofinansowanie nałożono korektę finansową o wskaźniku 5%.

W piśmie z dnia [...] r. strona zawarła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, domagając się uchylenia decyzji z dnia [...] r. nr [...] i umorzenia postępowania oraz zarzucając błędną ocenę stanu faktycznego sprawy i w konsekwencji naruszenie przez organ administracji art. 2 pkt 7 rozporządzenia Rady (WE) z 11 lipca 2006 r. nr 1083/2006 oraz art. 7 ust. 1 i art. 22 ust. 4 ustawy Prawo zamówień publicznych.

W uzasadnieniu wniosku strona stwierdziła, że zakwestionowane warunki udziału w postępowaniu dotyczące opracowania co najmniej 3 dokumentacji projektowo-kosztorysowych o wartości [...] zł oraz co najmniej trzech robót budowlanych o łącznej wartości brutto [...] zł wykonanych w systemie "zaprojektuj i wybuduj" nie były zbyt wygórowane, niż było to niezbędne do prawidłowego wykonania zamówienia. Ponadto zdaniem strony powyższe warunki miały na celu jedynie zbadanie faktycznej zdolności danego Wykonawcy do wykonania przedmiotu zamówienia prawidłowo i terminowo. Strona dodała również, że w toku procedury przetargowej potencjalni Wykonawcy zwrócili się do Zamawiającego o wyjaśnienie zapisów dotyczących wartości wykonanych robót budowlanych ale nie zakwestionowali tych zapisów. Jednocześnie strona podkreśliła, że dokonała konkretyzacji ogólnych warunków ustawowych oceniając złożoną specyfikę zamówienia oraz jego wartość i zakres celem przeciwdziałania sytuacji, w której wybrany Wykonawca albo nie byłby w stanie zrealizować zamówienia albo też wykonałby je z nienależytą starannością, co stanowiłoby zagrożenie dla pracy szpitala i zarazem realizacji zadania w terminie, a to z kolei wiązałoby się z możliwością utraty środków uzyskanych z dotacji. Poza tym strona wskazała, że w postępowaniu przewidziała możliwości wspólnego ubiegania się o zamówienie publiczne i składania wspólnej oferty przez kilku Wykonawców i Podwykonawców, co w jej ocenie miało zapobiec naruszeniu art. 7 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych i umożliwić zachowanie zasady równego traktowania Wykonawców, którzy zawiązując konsorcjum byliby w stanie spełnić wymagania Zamawiającego i jednocześnie rzetelnie oraz terminowo wykonać zadania. Następnie strona wyjaśniła, iż precyzując warunki udziału w postępowaniu odniosła się do ustalonej szacunkowej wartości zamówienia (brutto [...] zł) i oparła się na obiektywnych przesłankach tak, aby dopuścić do udziału w postępowaniu każdego Wykonawcę, który gwarantuje jego należyte wykonanie. Ponadto oświadczyła, że w przetargu zostały złożone oferty przez sześciu Wykonawców, których ceny kształtowały się w granicach od [...] zł do [...] zł. Równocześnie strona podkreśliła, iż w prowadzonym przetargu nie wykluczono żadnego z Wykonawców, ani nie odrzucono żadnej oferty. Natomiast jako najkorzystniejszą wybrano ofertę z najniższą ceną spośród złożonych ofert. Reasumując stwierdziła, że żaden z wykonawców nie skorzystał z przysługujących mu środków ochrony prawnej a tym bardziej nie wniósł odwołania odnośnie zaniechania odrzucenia ofert, które w ocenie instytucji finansującej nie spełniały wymogów SIWZ.

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Zarząd Województwa [...] utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] r. nr [...], zobowiązującą Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej Miejski Szpital Zespolony w C. do zwrotu kwoty [...] zł wraz z odsetkami.

Wyżej wymieniona decyzja została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, który wyrokiem z dnia 29 września 2015 r. sygn. akt III SA/Gl 974/15 uchylił decyzję z dnia [...] r. nr [...] oraz zasądził od organu na rzecz strony skarżącej kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy ma służyć ponownemu rozpoznaniu sprawy merytorycznie w celu weryfikacji podjętego przez organ rozstrzygnięcia. Tym samym organ rozpatrujący wniosek, jest zobowiązany do przeprowadzenia powtórnego postępowania w celu rozstrzygnięcia sprawy co do istoty. Natomiast ponowne rozpoznanie sprawy przez organ powinno znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia, gdyż tylko wtedy będzie możliwa jego sądowa kontrola. W związku z powyższym zdaniem Sądu organ nie rozpoznał sprawy ponownie, czym naruszył art. 207 2a pkt 1 u.f.p. w zw. z art. 127 § 3 K.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jednocześnie Sąd podkreślił, iż stan faktyczny nie został przez organ ustalony z poszanowaniem art. 7 i art. 77 K.p.a., co znalazło odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i w konsekwencji ustalenia faktyczne nie mogą być przyjęte za podstawę rozstrzygnięcia. A zatem w opinii Sądu organ naruszył przepisy prawa procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, jak również dokonał błędnej wykładni przepisów prawa materialnego mających zastosowanie w sprawie. Ponadto Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 107 § 1 i § 3 K.p.a. decyzja powinna zawierać m.in. uzasadnienie faktyczne i prawne. Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno natomiast zawierać w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Zdaniem Sądu decyzja z dnia [...] r. nr [...] nie spełniała tych wymogów. Następnie Sąd przypomniał, że do "nieprawidłowości" w rozumieniu art. 2 pkt 7 rozporządzenia Rady (WE) 1083/2006 dochodzi wtedy, gdy naruszony został przepis krajowy ustanawiający wymogi związane z wydatkowaniem środków z budżetu Unii. Sąd dodał również, iż nałożenie korekt finansowych nie wynika z samego faktu naruszenia przez beneficjenta procedur, lecz z okoliczności, że takie działanie albo zaniechanie powoduje lub mogłoby spowodować szkodę w budżecie w drodze finansowania nieuzasadnionego wydatku. Tym samym w ocenie Sądu, w razie stwierdzenia "nieprawidłowości" należy dokonać własnej oceny i miarkowania jej charakteru oraz znaczenia szkody, jaką wywołała lub mogłaby wywołać, mając na względzie treść art. 98 ust. 2 i art. 2 pkt 7 rozporządzenia Rady (WE) 1083/2006, a zatem biorąc pod uwagę charakter oraz wagę nieprawidłowości, w czym mieści się zarówno rozmiar szkody jak i jej brak. Poza tym Sąd wyjaśnił, że zasada równego traktowania oznacza traktowanie bez przywilejów, ale nie oznacza jednakowej oceny wykonawców. Wykonawca musi być wiarygodny i zdolny do realizacji zamówienia i powinien być oceniany przez pryzmat celu, jaki ma być zrealizowany. Stąd organ oceniając przetargi powinien mieć na uwadze, że wymagania określone przez Zamawiającego, miały umożliwić wybór najkorzystniejszych ofert. Zdaniem Sądu niedopuszczenie podwykonawców nie oznacza automatycznie, że postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego jest prowadzone w sposób utrudniający zachowanie uczciwej konkurencji. W związku z powyższym Sąd stwierdził, że stanowisko organu co do wskazanych naruszeń nie zostało uzasadnione w sposób prawidłowy, pełny i przekonywujący z zachowaniem wymogów określonych w K.p.a. albowiem organ postawił jedynie tezę, że określone przez Beneficjenta warunki udziału w postępowaniu mogą rodzić wątpliwości interpretacyjne i są nadmierne natomiast nie wyjaśnił, w jaki sposób godzi to w zasady uczciwej konkurencji i równego traktowania Wykonawców. W opinii Sądu organ nie może budować tezy o naruszeniu procedur, skutkujących zwrotem dofinansowania na dorozumianych, zdaniem organu, wymaganiach stawianych przez stronę, że wykonawcy wykażą się doświadczeniem w wykonaniu porównywalnych do przedmiotu zamówienia robót budowlanych i to w dodatku realizowanych w systemie "zaprojektuj i wybuduj". Ponadto w ocenie Sądu organ nie wskazał, jak ocenia charakter i wagę nieprawidłowości, ani czy doszło lub mogło dojść do strat finansowych skoro przedmiot zamówienia został wykonany za cenę niższą niż przewidziano. Organ nie odniósł się również w uzasadnieniu decyzji do zakresu stwierdzonych naruszeń przy uwzględnieniu celowościowej wykładni przepisów mających zastosowanie w sprawie. A zarazem rozpoznając wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy organ nie odwołał się do "Taryfikatora", nie rozważył i nie zastosował żadnych obniżek. W związku z powyższym uzasadnienie decyzji ze względu na omawiane braki nie odpowiada prawu i narusza art. 107 § 3 K.p.a. Jednocześnie Sąd wskazał, że celem Wytycznych Ministra Rozwoju Regionalnego w sprawie zasad wymierzania korekt finansowych za naruszenia przy udzielaniu zamówień publicznych współfinansowanych ze środków UE, jest udzielenie instytucjom zarządzającym instrukcji postępowania przy wymierzaniu korekt, opracowanej w oparciu o Wytyczne Komisji Europejskiej. Jest to zatem dokument pomocniczy stanowiący, że wysokość korekt powinna, co do zasady, odpowiadać wartości nieprawidłowości, zaś naruszenia o charakterze formalnym nie wywołują żadnych skutków finansowych. Natomiast wymienione w nim wskaźniki procentowe są zaleceniami, które mogą ulec obniżeniu, jeżeli zaistnieją okoliczności za tym przemawiające. Poza tym Sąd zwrócił uwagę na fakt, iż organ w ogóle nie ustosunkował się do twierdzeń strony, podniesionych we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, że w wyniku zakwestionowanego przez organ określenia wymogów stawianych Wykonawcom, przedmiot zamówienia został wykonany za cenę niższą niż szacowana, co pozwoliło zmniejszyć wydatkowane środki publiczne a jedynie postawił tezę o powstaniu potencjalnej szkody. Następnie Sąd wyjaśnił, iż wykładnia wszelkich przepisów i uregulowań krajowych, które są podstawą nakładania na beneficjenta przez instytucje zarządzające programami operacyjnymi korekt oraz wydawania decyzji o zwrocie, powinna być dokonywana z uwzględnieniem faktu, iż zasadniczą przesłanką nakładania korekt i żądania zwrotu jest rzeczywisty albo potencjalny, nieuzasadniony wydatek z budżetu UE. Tym samym warunkiem nałożenia korekty i wydania decyzji o zwrocie środków jest więc wykazanie związku przyczynowego między stwierdzonym naruszeniem prawa, a rzeczywistą lub potencjalną szkodą w budżecie UE. Reasumując w ocenie Sądu, w prowadzonym przez organ postępowaniu, powinny zostać wykazane i udowodnione naruszenia ustawy Prawo zamówień publicznych, które mogą skutkować obowiązkiem nałożenia korekt oraz okoliczności potwierdzające, że nałożenie korekt jest uzasadnione, bowiem naruszenie stanowiło "nieprawidłowość" w rozumieniu rozporządzenia Rady (WE) 1083/2006, tj. spowodowało lub mogło spowodować szkodę w budżecie UE poprzez nieuzasadniony wydatek. W związku z powyższym Sąd zobowiązał organ, przy ponownym rozpoznawaniu sprawy, do zbadania czy rzeczywiście miały miejsce naruszenia ustawy Prawo zamówień publicznych, a jeśli tak, to czy miały one charakter "nieprawidłowości" w rozumieniu rozporządzenia Rady (WE) 1083/2006, tzn. czy i w jakim stopniu stanowiły zagrożenie dla budżetu UE, w szczególności uwzględniając fakt, że przedmiot zamówienia został wykonany za cenę niższą niż szacowana, co w konsekwencji pozwoliło zmniejszyć wydatkowane środki publiczne. Ponadto Sąd wskazał, iż samo naruszenie procedur, o którym mowa art. 207 ust. 1 pkt 2 u.f.p. nie jest wystarczającym powodem do wezwania do zwrotu środków oraz dodał, iż organ powinien wszechstronne i wnikliwe rozważyć wszystkie okoliczności sprawy mające wpływ na wysokość korekty a także wyjaśnić w uzasadnieniu decyzji kryteria stosowane przy jej obniżaniu.

W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy decyzją z dnia [...] r. nr [...] Zarząd Województwa [...] utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] r. nr [...], zobowiązującą Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej Miejski Szpital Zespolony w C. do zwrotu części dofinansowania w łącznej kwocie [...] zł wraz z odsetkami.

W uzasadnieniu decyzji przedstawiono dotychczasowy przebieg postępowania oraz podkreślono, że nakładanie korekt finansowych i wydawanie decyzji o zwrocie środków nie charakteryzuje się tzw. uznaniem administracyjnym, co z kolei oznacza, iż IZ RPO W[...] jest bezwzględnie zobowiązana do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości i odzyskania kwot nieprawidłowo wykorzystanych. W takim stanie faktycznym i prawnym nie ma miejsca na dowolność i subiektywność w działaniu IZ RPO W[...] . Interes społeczny, wynikający z prawidłowego i efektywnego wdrażania programu operacyjnego, jest traktowany priorytetowo. Natomiast dbałość o słuszny interes strony przejawia się na etapie szacowania wysokości szkody (uwzględniając m.in. charakter i wagę nieprawidłowości), co ma miejsce przy wyliczaniu kwoty korekty i kwoty środków przypadających do zwrotu. Tym samym procedura odzyskiwania środków nieprawidłowo wykorzystanych uwzględnia zarówno interes społeczny jak i słuszny interes strony. Następnie wyjaśniono, że elementem niezbędnym definicji "nieprawidłowości" określonej w art. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 jest wystąpienie szkody (realnej lub potencjalnej) w budżecie ogólnym Unii Europejskiej rozumianej jako finansowanie nieuzasadnionego wydatku z budżetu ogólnego, a więc wydatku poniesionego z naruszeniem prawa. Dodano również, iż dla kwalifikacji nieprawidłowości nie ma znaczenia ani kwota nieprawidłowości ani etap realizacji projektu, na którym została ona wykryta, ale sam fakt jej zaistnienia. Ponadto wskazano, że art. 2 pkt 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 nie przewiduje kwalifikacji działania Beneficjenta w kategorii działania zawinionego albo niezawinionego. Jednocześnie w ocenie IZ RPO W[...] należy przyjąć szeroką wykładnię przesłanki naruszenia prawa, obejmującą zarówno naruszenie prawa unijnego, jak i prawa krajowego. Natomiast przyjęcie rozszerzającej wykładni naruszenia prawa oznacza, że do popełnienia nieprawidłowości, w rozumieniu art. 2 pkt 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 dochodzi również wtedy, gdy naruszony został przepis krajowy ustanawiający wymogi związane z wydatkowaniem środków finansowych z budżetu Unii, przyjęty w obszarach nieuregulowanych prawem unijnym lub ustanawiający wymogi bardziej rygorystyczne od tych, które wynikają z przepisów prawa Unii. Zdaniem IZ RPO W[...] definicja nieprawidłowości obejmuje również istnienie szkody potencjalnej, która ma miejsce wówczas, gdy zostanie wykryte naruszenie prawa przez Beneficjenta, prowadzące do wystąpienia szkody, w wyniku czego nie uzyska on konkretnej kwoty środków finansowych. W takim przypadku IZ RPO W[...] zapobiega sfinansowaniu ze środków unijnych wydatku tego naruszenia prawa. W związku z powyższym w ocenie organu wystąpienie każdej z przesłanek z art. 207 ust. 1 u.f.p. będzie jednocześnie nieprawidłowością w rozumieniu art. 2 pkt 7 rozporządzenia Rady 1083/2006, natomiast nie każda nieprawidłowość będzie pociągała za sobą konieczność dochodzenia zwrotu, zwłaszcza jeżeli jej wykrycie nastąpi przed refundacją wydatków ze środków pochodzących z budżetu Unii. Następnie stwierdzono, że w przedmiotowej sprawie, IZ RPO W[...] , po wykryciu nieprawidłowości, wezwała Beneficjenta do zwrotu części środków oraz w celu zapobieżenia sfinansowaniu nieuzasadnionego wydatku, pomniejszyła kwotę wypłaconą Beneficjentowi. Równocześnie wyjaśniono, iż pismem z dnia [...] r. Beneficjent został powiadomiony, że w związku z przekazanymi przez tut. Sąd w dniu [...] r. aktami sprawy IZ RPO W[...] podjęła czynności mające na celu wydanie decyzji uwzględniającej wyrok z dnia 29 września 2015 r. sygn. akt III SA/Gl 974/15 a kolejnym pismem z dnia [...] r. wyznaczono Beneficjentowi termin 7 dni do zapoznania się z dokumentacją. Beneficjent nie wniósł dodatkowych wyjaśnień, ani nowych wniosków dowodowych. Następnie odnosząc się do literalnego brzmienia ogłoszenia i zapisów SIWZ organ stwierdził, że w jego ocenie Beneficjent oczekiwał wykazania się przez Wykonawców 3 robotami budowlanymi w systemie "zaprojektuj i wybuduj" oraz 3 dokumentacjami projektowo-kosztorysowymi. Tym samym Wykonawca musiał wykazać się wykonaniem 6 prac, przy czym system "zaprojektuj i wybuduj" obejmuje fazę projektową, czyli opracowanie projektu obiektu budowlanego na podstawie posiadanej przez Zamawiającego koncepcji funkcjonalno- przestrzennej i dokumentacji geotechnicznej oraz fazę wykonawczą, tj. wykonanie robót budowlanych. W opinii organu powyższe rozumienie opisu sposobu oceny spełnienia warunku udziału jest najprostszym i najbardziej bezpośrednim odczytaniem oczekiwań Zamawiającego. Dalsze głębsze i bardziej szczegółowe analizy i interpretacje wyżej wymienionego warunku wskazują na różne możliwości odczytania oczekiwań Zamawiającego - na co nie ma miejsca w ogłaszanych zamówieniach publicznych zgodnie z ustawą Prawo zamówień publicznych. Albowiem ogłoszone zamówienie powinno być w taki sposób przygotowane, aby każdy zainteresowany jego realizacją odczytał postawione wymagania w taki sam sposób. Zdaniem organu czas od ogłoszenia zamówienia do upływu terminu składania ofert nie jest okresem, w którym zadaniem potencjalnych Wykonawców jest "poprawianie", czy też "prostowanie" wszelkich powstałych omyłek, błędnych albo niejasnych zapisów dokonanych przez Zamawiającego w przygotowanym postępowaniu. Owszem Wykonawca może zwrócić się do zamawiającego o wyjaśnienie treści specyfikacji istotnych warunków zamówienia ale jest to jego uprawnienie a nie obowiązek. Poza tym przechodząc do analizy zagadnienia, czy powyższy zapis stanowił naruszenie ustawy Prawo zamówień publicznych organ odwołał się, w szczególności do treści art. 22 ust. 4 cytowanej ustawy, wyroku KIO z 24 listopada 2015 r. sygn. KIO 2358/14 i z dnia 21 kwietnia 2009 r. sygn. KIO 434/09 oraz wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 16 września 1999 r. C-414-97. W ocenie IZ RPO W[...] istotnym elementem w sprawie jest fakt, że Beneficjent nie wyjaśnił jak jego obiektywnie uzasadnione potrzeby przekładają się na wymóg wykazania się 6 pracami projektowymi i 3 robotami budowlanymi. Tym samym zdaniem organu Beneficjent ukształtował wymóg w sposób nieprecyzyjny co oznacza, że mógł być różnie interpretowany przez oferentów, ale także w sposób nieproporcjonalny, tzn. nadmierny co w konsekwencji wiąże się z tym, że ofert mogłoby złożyć więcej oferentów, gdyby warunki zostały sformułowane w sposób zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji oraz równe traktowanie wykonawców. Następnie organ wyraził opinię, iż wystarczające byłoby wykazanie się przez potencjalnych Wykonawców wykonaniem 3 robót budowlanych i 3 projektów budowlanych, a do tego ich wykonanie miałoby miejsce w systemie "zaprojektuj i wybuduj", który oznacza większą wiedzę i doświadczenie wykonawcy w realizacji inwestycji budowlanych, gdyż wzbogaconą o pracę w tym trybie. Ponadto organ wskazał, iż w jego ocenie Zamawiający nie wykazał się należytą starannością w przygotowanym postępowaniu, w szczególności w przedstawieniu opisu sposobu oceny spełnienia warunku wiedzy i doświadczenia albowiem postawione Wykonawcom wymagania można było różnie zrozumieć. Zdaniem IZ RPO W[...] wbrew literalnemu brzmieniu warunków, Beneficjent oczekiwał od Wykonawców, by wykazali się wykonaniem 3 podobnych zakresem zamówień, a więc obejmujących i podobne dokumentacje projektowo-kosztorysowe i podobne do zamówienia roboty, a także by wpisali jeszcze dodatkowo podobne projekty. Ponadto, z opisu drugiego warunku nie wynikało, że 3 wykonane roboty budowlane muszą być także podobne do zamówienia. Uwzględniając powyższe, organ stwierdził, że Beneficjent dokonał zapisu wymagań w sposób nieproporcjonalny czyli nadmierny, gdyż dla realizacji zamówienia nie było niezbędne wykazanie się 6 pracami (tj. 3 robotami budowlanymi w systemie "zaprojektuj i wybuduj" oraz 3 dokumentacjami projektowo-kosztorysowymi), co praktycznie oznaczało, iż o zamówienie mógł ubiegać się tylko i wyłącznie wykonawca, który posiadał doświadczenie w wykonaniu 3 robót budowlanych i aż 6 prac projektowych. Dodał również, że Zamawiający poprzez postawiony w sposób nadmierny i budzący wątpliwości interpretacyjne opis sposobu oceny spełnienia warunku udziału w postępowaniu naruszył art. 22 ust. 4 i art. 7 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych albowiem jeśli powyższy opis jest sformułowany w sposób nadmierny to nie można w takim przypadku mówić o uczciwej konkurencji w ubieganiu się o realizację zamówienia publicznego, gdyż nie każdy wykonawca posiadający wystarczającą wiedzę i doświadczenie do realizacji danego zamówienia może się o nie ubiegać. W ten nieuzasadniony sposób eliminuje się więc z postępowania wielu potencjalnych oferentów jeszcze przed etapem składania ofert. Tym samym Zamawiający określając szczegółowe warunki udziału w postępowaniu, zobowiązany jest dokonać tego w taki sposób, aby w postępowaniu mogli uczestniczyć nie wszyscy wykonawcy, a jedynie tacy, którzy swoimi właściwościami gwarantują pewność, co do rzetelnego i prawidłowego wykonania zamówienia ale zarazem nie może doprowadzić do nieuzasadnionego i nadmiernego ograniczenia kręgu wykonawców, którzy mogliby ubiegać się o udzielenie im zamówienia publicznego. Jednocześnie organ, w oparciu o treść art. 2 pkt 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 oraz wyrok WSA w Kielcach z dnia 5 marca 2014 r. sygn. II SA/Ke 1108/13 i wyrok WSA w Łodzi z dnia 13 lutego 2014 r. sygn. III SA/Łd 1053/13, uznał, iż naruszenie ustawy Prawo zamówień publicznych, którego dopuścił się Beneficjent jest nieprawidłowością w rozumieniu art. 2 pkt 7 cytowanego rozporządzenia i pociągającą za sobą szkodę potencjalną w budżecie ogólnym UE oraz skutkuje obowiązkiem zwrotu części dofinansowania. Poza tym wyjaśnił, że w przypadku szkody potencjalnej brak jest realnej możliwości wyliczenia wartości szkody, stąd przy jej zaistnieniu, organy posługują się dokumentem Ministerstwa Rozwoju Regionalnego pn. "Wymierzanie korekt finansowych za naruszenia prawa zamówień publicznych związane z realizacją projektów współfinansowanych ze środków funduszy UE" (w przedmiotowej sprawie zastosowano wersję przyjętą uchwałą Zarządu Województwa [...] nr [...] z dnia [...] r.) - tzw. Taryfikator. IZ RPO W[...] podkreśliło również, że w sprawie posłużono się tabelą nr 4 pkt 12 Taryfikatora "Określenie lub stosowanie dyskryminacyjnych warunków udziału w postępowaniu lub kryteriów oceny ofert", ppkt 1. Następnie wskazano, iż powyższa pozycja Taryfikatora odpowiada skutkom i stopniowi "szkodliwości" zaistniałego naruszenia albowiem zastosowanie wskaźnika 5% jest najbardziej adekwatne do stwierdzonej nieprawidłowości, natomiast określenie w taryfikatorze korekty finansowej na poziomie 5% przy tego rodzaju naruszeniach zawiera już w sobie ocenę charakteru i wagi naruszeń. Ponadto organ podjął rozważania ewentualnej możliwości dalszego (ponownego) miarkowania korekty finansowej (z 5% na mniej) i doszedł do przekonania, iż wyniki audytów służb Komisji Europejskiej w analogicznych przypadkach nie przewidują nałożenia korekty o wartości niższej niż 5%, ze względu na nieprawidłowości przy formułowaniu warunków udziału w postępowaniu (nadmierne warunki udziału w postępowaniu). Zdaniem organu stwierdzone naruszenie w żaden sposób nie można zaliczyć do katalogu naruszeń, które mają charakter formalny i nie wywołują lub nie mogłyby wywołać żadnych skutków finansowych, gdyż czysto formalnymi uchybieniami są np. błędne określenie kodu CPY, czy też brak zamieszczenia w ogłoszeniu informacji o dniu jego przekazania do UPUE. Poza tym organ stwierdził, że powodem do dalszego miarkowania korekty finansowej nie może być, w szczególności wartość elementów dotkniętych naruszeniem, fakt, iż zamawiający nie odrzucił żadnej oferty w wyniku oceny zgodności z danym wymogiem, żadni oferenci nie zostali wykluczeni i żadne oferty nie zostały odrzucone. Wobec powyższego, zdaniem organu brak jest przesłanek uzasadniających obniżenie wysokości nałożonej korekty finansowej. Równocześnie IZ RPO W[...] , podzielając wykładnię przedstawioną w wyroku NSA z dnia 25 kwietnia 2014 r. sygn. II GSK 173/13, zaznaczył, że dla nałożenia korekty i zobowiązania do zwrotu nie ma znaczenia wysokość nieprawidłowości, lecz wystarczy sam fakt sformułowania przez Beneficjenta wymagań w sposób nadmierny, naruszający zasady równego traktowania oferentów, a zarazem nie ma znaczenia fakt, iż przedmiot zamówienia został wykonany za cenę niższą niż szacowana. Ponadto organ podkreślił, że przesłanką konieczną do nałożenia na Beneficjenta obowiązku zwrotu dofinansowania nie jest wystąpienie straty finansowej i udowodnienie jej wystąpienia lecz wystarczającym jest finansowanie nieuzasadnionego wydatku poprzez naruszenie przepisu prawa, które mogło doprowadzić do uszczuplenia środków unijnych. Następnie organ podkreślił, iż nie można z całą pewnością stwierdzić, że z postępowania o udzielenie zamówienia publicznego nie został wyeliminowany zdolny do realizacji przedmiotu zamówienia Wykonawca, który przedstawiłby ofertę korzystniejszą, niż faktycznie wybrany Wykonawca, a zamówienie mogłoby zostać zrealizowane za cenę jeszcze niższą niż ostatecznie zakontraktowana. Reasumując zdaniem IZ RPO W[...] szacowana przez Zamawiającego wartość zamówienia, nie może być wyznacznikiem w stwierdzaniu wystąpienia szkody potencjalnej, bądź "miarą" do dalszego obniżania korekt finansowych, natomiast wskazana pozycja Taryfikatora odpowiada skutkom i stopniowi "szkodliwości" zaistniałego naruszenia a zarazem nie ma możliwości dalszego miarkowania nałożonej korekty finansowej. Równocześnie w ocenie organu zebrany w sprawie materiał w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości wskazuje, że doszło do naruszenia przepisów ustawy Prawo zamówień publicznych, które stanowi "nieprawidłowość" w rozumieniu art. 2 pkt 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 w związku z wykorzystaniem środków z naruszeniem procedur w zakresie zamówień publicznych, co z kolei skutkuje szkodą potencjalną, tj. mogącą powodować szkodę w budżecie ogólnym UE.

Pismem z dnia [...] r. Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej Miejski Szpital Zespolony w C., reprezentowany przez radcę prawnego M. N., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Zarządu Województwa [...] z dnia [...] r. nr [...], domagając się jej uchylenia oraz zarzucając błędną ocenę stanu faktycznego sprawy i w konsekwencji naruszenie art. 2 pkt 7 Rozporządzenia Rady WE nr 1083/2006 oraz art. 7 ust. 1 i art. 22 ust. 4 ustawy Prawo zamówień publicznych.

W uzasadnieniu skargi podkreślono, że powodem postępowania Beneficjenta w trakcie całego procesu przygotowywania i prowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego było zachowanie szczególnej staranności w związku z tym, iż zadanie miało być realizowane z funduszy UE. Stwierdzono także, że celem prowadzonego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego było wyłonienie Wykonawcy spełniającego opisane przez Zamawiającego warunki udziału w postępowaniu i gwarantującego realizację zadania na czynnym obiekcie Miejskiego Szpitala, w którym nieprzerwanie przebywają pacjenci i wykonywane są świadczenia zdrowotne. Zdaniem pełnomocnika strony skarżącej realizując ten cel Zamawiający dołożył należytej staranności w zakresie określenia spełniania przez Wykonawcę warunków udziału w postępowaniu w sposób umożliwiający terminowe i odpowiedniej jakości wykonanie zadania, bez zagrożenia zachowania ciągłości udzielania świadczeń zdrowotnych. Następnie wyjaśniono, iż aby zapobiec ewentualnemu zarzutowi naruszenia art. 7 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych Zamawiający w SIWZ zawarł zapisy art. 23 cytowanej ustawy o możliwości wspólnego ubiegania się o zamówienie publiczne i składania oferty wspólnej przez kilku Wykonawców oraz o możliwości podwykonawstwa, a także na podstawie art. 26 ust. 2b powyższej ustawy Wykonawca mógł polegać na wiedzy i doświadczeniu innych podmiotów, niezależnie od charakteru prawnego łączących go z nimi stosunków. Tym samym w ocenie pełnomocnika strony skarżącej zachowano zasadę równego traktowania Wykonawców. Poza tym pełnomocnik wskazał, iż zakwestionowane warunki udziału w postępowaniu określone w SIWZ Beneficjenta w zakresie opracowania, co najmniej 3 dokumentacji projektowo- kosztorysowych (...) o wartości [...] zł i co najmniej 3 robót budowlanych o łącznej wartości brutto [...] zł wykonanych w systemie "zaprojektuj i wybuduj" według jego oceny nie były zbyt wygórowane, niż było to niezbędne dla prawidłowego wykonania przedmiotu zamówienia. Albowiem określone warunki w zakresie wartościowym, jak i przedmiotowym miały na celu jedynie zbadanie faktycznej zdolności danego Wykonawcy do wykonania przedmiotu zamówienia w sposób prawidłowy i terminowy. Następnie pełnomocnik wyjaśnił, że w toku procedury przetargowej potencjalni Wykonawcy zwrócili się do Zamawiającego o wyjaśnienie zapisów dotyczących wartości wykonanych robót budowlanych ale nie zakwestionowali tych zapisów, w szczególności żaden z nich nie skorzystał z przysługujących mu środków ochrony prawnej. Jednocześnie oświadczono, iż opracowując SIWZ Zamawiający brał pod uwagę, orzecznictwo KIO i opinie prawne zgodnie, z którymi postawione wymagania nie mogą być zbyt wygórowane, ale również zbyt niskie, ponieważ przez selekcję przeszliby wówczas Wykonawcy niezdolni do realizacji zamówienia. Ponadto wyjaśniono, iż w postępowaniu oferty złożyło sześciu Wykonawców a zarazem czterech z nich zinterpretowało kwestionowane zapisy zgodnie z zamierzeniami Zamawiającego i wpisało w wymagane wykazy wykonanych dokumentacji projektowych oraz wykazy robót budowlanych te same zadania. Jednocześnie stwierdzono, że Zamawiający na podstawie art. 26 ust. 3 i 4 oraz art. 87 ust. 1 wyżej wymienionej ustawy wzywał Oferentów do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących treści złożonych ofert i uzupełnienia dokumentów, jednakże żadne z tych wezwań nie dotyczyło części odnoszącej się do potwierdzenia posiadanej wiedzy i doświadczenia. W opinii pełnomocnika skoro w toku całego postępowania żaden z Wykonawców nie zadał pytania odnośnie kwestionowanych przez Instytucję Zarządzającą zapisów dotyczących opisu sposobu dokonania oceny spełniania warunków udziału w postępowaniu, zwłaszcza co do ich zmiany, to tym samym zarzut postawiony stronie skarżącej ma wyłącznie charakter hipotetyczny. Podsumowując podkreślono, iż w prowadzonym przetargu nie wykluczono żadnego z Wykonawców, ani nie odrzucono żadnej oferty. Natomiast jako najkorzystniejszą wybrano ofertę z najniższą ceną spośród złożonych ofert. W związku z powyższym zdaniem pełnomocnika określone przez Zamawiającego warunki dotyczące spełniania warunków udziału nie zostały określone w sposób nadmierny i wygórowany i nie wpłynęły na przebieg całego postępowania, ani na wybór oferty najkorzystniejszej. Wprost przeciwnie w wyniku takiego określenia wymogów stawianych Wykonawcom przedmiot zamówienia został wykonany przez podmiot zapewniający odpowiednią jakość dostarczonych wyrobów i usług w terminie umożliwiającym prawidłowe rozliczenie dotacji oraz za cenę niższą, niż szacowana, co pozwoliło zmniejszyć wydatkowane środki publiczne.

W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu administracji wniosła o jej odrzucenie względnie oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Zgodnie z treścią art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi, oraz powołaną podstawą prawną z zastrzeżeniem art. 57a. Orzekanie - w myśl art. 135 P.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem ówcześnie obowiązujących przepisów prawa.

Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a P.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. b P.p.s.a.) oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt.1 lit. c P.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt. 2 P.p.s.a.), jeżeli zachodzą przyczyny określone w innych przepisach, sąd stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa.

Jednocześnie zgodnie z art. 153 P.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Kontrola sądowa przeprowadzona z uwzględnieniem wyżej wskazanych zasad prowadzi do uznania, że organ administracji podejmując kwestionowane rozstrzygnięcie dopuścił się naruszenia przepisów prawa w stopniu uzasadniającym uwzględnienie wniesionej skargi.

Na wstępnie należy wskazać, że przedmiotem sporu między stronami jest ocena, czy stwierdzone przez organ naruszenia przy wykorzystaniu środków unijnych miały charakter nieprawidłowości powodujących lub mogących powodować szkodę w budżecie ogólnym Unii Europejskiej w drodze finansowania nieuzasadnionego wydatku z budżetu ogólnego, a w konsekwencji, czy stanowiły podstawę do nałożenia przez IZ RPO W[...] korekty finansowej.

Powołując się, na wiążące w niniejszej sprawie stanowisko wyrażone w prawomocnym wyroku z dnia 9 października 2015 r. Sygn. akt III SA/Gl 974/15, wypada podkreślić, że do "nieprawidłowości" w rozumieniu art. 2 pkt 7 rozporządzenia Rady (WE) 1083/2006 dochodzi wtedy, gdy naruszony został przepis krajowy ustanawiający wymogi związane z wydatkowaniem środków z budżetu Unii. Jednocześnie nałożenie korekt finansowych nie wynika z samego faktu naruszenia przez beneficjenta procedur, lecz z okoliczności, że takie działanie lub zaniechanie powoduje lub mogłoby powodować szkodę w budżecie w drodze finansowania nieuzasadnionego wydatku. Tym samym w razie stwierdzenia "nieprawidłowości" należy dokonać własnej oceny i miarkowania jej charakteru oraz znaczenia szkody, jaką wywołała lub mogłaby wywołać, mając na względzie treść art. 98 ust. 2 oraz art. 2 pkt 7 rozporządzenia Rady (WE) 1083/2006, a zatem biorąc pod uwagę charakter i wagę nieprawidłowości, w czym mieści się zarówno rozmiar szkody jak i jej brak. Poza tym zasada równego traktowania oznacza traktowanie bez przywilejów, ale nie oznacza jednakowej oceny wykonawców. Wykonawca musi być wiarygodny i zdolny do realizacji zamówienia i powinien być oceniany przez pryzmat celu, jaki ma być zrealizowany. Stąd organ oceniając przetargi powinien mieć na uwadze, że wymagania określone przez zamawiającego, miały umożliwić wybór najkorzystniejszych ofert. W szczególności niedopuszczenie podwykonawców nie oznacza automatycznie, że postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego jest prowadzone w sposób utrudniający zachowanie uczciwej konkurencji. Ponadto celem Wytycznych Ministra Rozwoju Regionalnego w sprawie zasad wymierzania korekt finansowych za naruszenia przy udzielaniu zamówień publicznych współfinansowanych ze środków UE, jest udzielenie instytucjom zarządzającym instrukcji postępowania przy wymierzaniu korekt, opracowanej w oparciu o Wytyczne Komisji Europejskiej. Jest to dokument pomocniczy stwierdzający, że wysokość korekt powinna, co do zasady, odpowiadać wartości nieprawidłowości, zaś naruszenia o charakterze formalnym nie wywołują żadnych skutków finansowych. Wymienione w nim wskaźniki procentowe są zaleceniami, które mogą ulec obniżeniu, jeżeli zaistnieją okoliczności za tym przemawiające. Równocześnie zdaniem Sądu orzekającego w dniu 9 października 2015 r. wykładnia wszelkich przepisów i uregulowań krajowych, które są podstawą nakładania na beneficjenta przez instytucje zarządzające programami operacyjnymi korekt oraz wydawania decyzji o zwrocie, powinna być dokonywana z uwzględnieniem faktu, iż zasadniczą przesłanką nakładania korekt i żądania zwrotu jest rzeczywisty albo potencjalny, nieuzasadniony wydatek z budżetu UE. Warunkiem zatem nałożenia korekty i wydania decyzji o zwrocie środków jest więc wykazanie związku przyczynowego między stwierdzonym naruszeniem prawa, a rzeczywistą lub potencjalną szkodą w budżecie UE. Konieczne jest zatem przeprowadzenie przez organ takiej operacji myślowej, w której zaprezentowane zostanie logiczne następstwo zdarzeń zapoczątkowanych naruszeniem prawa, a zakończonych finansowaniem lub możliwością finansowania nieuzasadnionego wydatku z budżetu UE. Tylko w takiej sytuacji można bowiem mówić o "nieprawidłowości" w rozumieniu art. 2 pkt 7 rozporządzenia Rady (WE) 1083/2006. Natomiast samo naruszenie procedur, o którym mowa art. 207 ust. 1 pkt 2 u.f.p., nie jest wystarczającym powodem do wezwania do zwrotu środków.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt przedmiotowej sprawy, należy wskazać, że w ocenie Sądu warunki określone przez stronę skarżącą w SIWZ a polegające na wykazaniu się przez Wykonawców 3 robotami budowlanymi w systemie "zaprojektuj i wybuduj" i 3 dokumentacjami projektowo-kosztorysowymi nie można uznać za wymagania skonstruowane w sposób nieproporcjonalny, czy też nadmierny zważywszy na fakt, iż miały służyć wyłonieniu takiego Wykonawcy, który w ramach zamówienia publicznego wykona prace w sposób terminowy i prawidłowy na czynnym obiekcie Miejskiego Szpitala, w którym nieprzerwanie przebywają pacjenci i wykonywane są świadczenia zdrowotne. Poza tym zgodnie z zapisami zawartymi w SIWZ istniała możliwość wspólnego ubiegania się o zamówienie publiczne i składania wspólnej oferty przez kilku Wykonawców oraz możliwość podwykonawstwa co zdaniem Sądu ułatwiało spełnienie powyższych wymagań. Jednocześnie jak wynika z akt administracyjnych Wykonawcy, którzy złożyli oferty nie zgłaszali Zamawiającemu wątpliwości co do sposobu interpretacji wymagań zakwestionowanych przez organ. W związku z powyższym w opinii Sądu organ nie wykazał ani nie udowodnił, do czego zresztą na mocy wyroku z dnia 9 października 2015 r. był zobowiązany, że w niniejszej sprawie doszło do naruszenia przepisów ustawy Prawo zamówień publicznych, które mogło skutkować nałożeniem korekty albowiem naruszenie stanowiło "nieprawidłowość" w rozumieniu rozporządzenia Rady (WE) 1083/2006, tj. spowodowało lub mogło spowodować szkodę w budżecie UE poprzez nieuzasadniony wydatek. Ponadto organ nie zastosował się do oceny pranej wyrażonej w wyroku z dnia 9 października 2015 r. wskazującej, iż IZ RPO W[...] dokonało błędnej wykładni przepisów prawa materialnego mających zastosowanie w sprawie a zarazem nie uwzględnił twierdzenia tut. Sądu, że wykładnia wszelkich przepisów i uregulowań krajowych, które są podstawą nakładania na beneficjenta przez instytucje zarządzające programami operacyjnymi korekt oraz wydawania decyzji o zwrocie, należy dokonywać z uwzględnieniem faktu, iż zasadniczą przesłanką nakładania korekt i żądania zwrotu jest rzeczywisty albo potencjalny, nieuzasadniony wydatek z budżetu UE. Tym samym skoro warunkiem nałożenia korekty i wydania decyzji o zwrocie środków jest wykazanie przez organ związku przyczynowego między stwierdzonym naruszeniem prawa, a rzeczywistą lub potencjalną szkodą w budżecie UE to w sytuacji gdy w ogóle nie doszło do naruszenia prawa IZ RPO W[...] nie ma podstaw prawnych do nałożenia korekty ani wydania decyzji o zwrocie dofinansowania. Jednocześnie nie bez znaczenia jest fakt, że przedmiot zamówienia został wykonany za cenę niższą niż szacowana, co de facto pozwoliło zmniejszyć wydatkowane środki publiczne.

Reasumując Sąd doszedł do przekonania, że Zarząd Województwa [...] prowadził postępowanie w sytuacji, gdy Beneficjent czyli Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej Miejski Szpital Zespolony w C. nie dopuścił się naruszenia art. 7 ust. 1 w zw. z art. 22 ust. 4 ustawy Prawo zamówień publicznych. Tym samym skoro nie doszło do naruszenia przepisów prawa to nie było podstaw do wszczęcia i prowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie zobowiązania Beneficjenta do zwrotu części dofinansowania w kwocie [...] zł wraz z odsetkami. W związku z powyższym prowadzenie postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie jest bezprzedmiotowe (art. 105 Kodeksu postępowania administracyjnego) a zatem zaistniała konieczność umorzenia prowadzonego postępowania administracyjnego, co znajduje umocowanie w treści art. 145 § 3 P.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe rozważania, kierując się treścią art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz § 3 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.