Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Ka 3006/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2005-10-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Adam Mikusiński (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Tadeusz Michalik Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik Protokolant stażysta Agnieszka Zygmunt po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 września 2005r. sprawy ze skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie ponownego wydania zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych osób oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...]r. K. S. wystąpił do Marszałka Województwa Ś. o wydanie zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych osób na linii komunikacyjnej Ż. – R.- Ż.

Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Marszałek Województwa Ś. na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) umorzył postępowanie w sprawie ponownego wydania stronie zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych.

Rozstrzygnięcie to organ I instancji oparł na ustaleniu, że decyzją z dnia [...]r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Marszałka Województwa Ś. z dnia [...]r. Nr [...] o cofnięciu K. S. zezwolenia na wykonywanie krajowego zarobkowego przewozu osób – przewozy regularne na linii komunikacyjnej Ż.-R.-Ż. Decyzję tę K. S. zaskarżył do sądu administracyjnego, jednak skarga ta nie została jeszcze rozpatrzona.

Organ uznał, że w sprawie zastosowanie znajduje przepis art. 24 ust. 5 ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 125,poz. 1371 ze zm.), w myśl którego w razie cofnięcia zezwolenia wniosek o ponowne wydanie zezwolenia nie może być rozpatrzony wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia, w którym decyzja o cofnięciu stała się ostateczna.

Z uwagi na fakt, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. jest ostateczna w administracyjnym toku instancji, a wniosek o ponowne wydanie zezwolenia został złożony przed upływem okresu 3 lat od wydania ostatecznej decyzji, organ I instancji uznał, że brak jest podstaw prawnych do prowadzenia postępowania administracyjnego i należy je umorzyć.

W odwołaniu od decyzji Marszałka Województwa Ś. z dnia [...]r. K. S. wniósł o jej zmianę lub uchylenie podnosząc, że organ nie wziął pod uwagę, iż został złożony wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia. W przypadku wydania przez sąd administracyjny postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, nie będzie można mówić o cofnięciu zezwolenia.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Marszałka Województwa Ś. z dnia [...]r. o umorzeniu postępowania w sprawie ponownego wydania zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych osób. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia powołano art. 1 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001r. Nr 79, poz. 856), art. 18 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 24 ust. 5 ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 125, poz. 1371 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.

W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że postanowieniem z dnia 28 lipca 2003 r. (sygn. akt II SA/Ka 439/03) Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach wstrzymał wykonanie decyzji Kolegium z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na wykonywanie krajowego przewozu osób do czasu rozpatrzenia skargi przez Sąd. Tym niemniej decyzja ta pozostaje nadal w mocy, a wstrzymanie jej wykonania w trybie art. 40 ust. 1 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym powoduje niemożność zastosowania w sprawie art. 24 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym, do czasu rozpatrzenia skargi. W takiej sytuacji wydanie stronie nowego zezwolenia na wykonywanie przewozów osób stanowiłoby naruszenie art. 156 § 1 pkt 3 kpa skutkujące wadą nieważności. Sprawa ta była już bowiem przedmiotem postępowania zakończonego cofnięciem zezwolenia.

Zgodnie natomiast z art. 24 ust. 5 ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym w razie cofnięcia zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych osób, wniosek o ponowne wydanie zezwolenia nie może być rozpatrzony wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia, w którym decyzja o cofnięciu stała się ostateczna.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego K. S. domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji i zasądzenia od organu administracji kosztów postępowania. Nadto skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący zarzucił, że organy I i II instancji rozpatrując niniejszą sprawę pominęły fakt, że sąd administracyjny wstrzymał wykonanie decyzji SKO z dnia [...] r. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia. Postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie prowadzi co prawda do jej wyeliminowania z obrotu prawnego, jednak z uwagi na fakt, że nie może być ona wykonana, brak uzasadnionych podstaw prawnych by powoływać się na art. 24 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym. Postanowienie NSA o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji stanowi bowiem podstawę do zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie o ponowne wydanie zezwolenia, do czasu wydania przez Sąd wyroku w sprawie o cofnięcie zezwolenia. Nadto zdaniem skarżącego przepisy ustawy o transporcie drogowym nie nakładają na przedsiębiorców obowiązku wystąpienia z wnioskiem o ponowne wydanie zezwolenia w przypadku, gdy zezwolenia wydane w 1999r. były zezwoleniami na czas nieokreślony.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zamiany swojego dotychczasowego stanowiska.

Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie zaznaczyć należy, że skarga w rozpoznawanej sprawie została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone. Zatem stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawa ta podlega rozpoznaniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skarga w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie. Sądowa kontrola legalności zaskarżonej decyzji, przeprowadzona stosownie do wskazań zawartych w art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269), wykazała bowiem, że rozstrzygnięcie to odpowiada wymogom prawa, a przy jego wydaniu nie doszło do uchybień mogących mieć wpływ na wynik sprawy.

W myśl art. 24 ust. 5 ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 125, poz. 1371 ze zm.) w razie cofnięcia zezwolenia wniosek o ponowne wydanie zezwolenia nie może być rozpatrzony wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia, w którym decyzja o cofnięciu stała się ostateczna.

Ustawa w sposób jednoznaczny wskazuje termin, przed upływem którego organ nie może rozpoznać wniosku o ponowne wydanie zezwolenia na wykonywane przewozów. Termin ten rozpoczyna swój bieg od dnia kiedy decyzja cofająca zezwolenie stała się ostateczna. Przepisy ustawy nie przewidują żadnego odstępstwa od tej zasady. Tak więc ewentualne zaskarżenie ostatecznej decyzji o cofnięciu zezwolenia do sądu administracyjnego czy też wydanie przez sąd postanowienia o wstrzymaniu jej wykonania, nie będą rodziły konieczności zawieszenia postępowania w sprawie o ponowne wydanie zezwolenia, w przypadku, gdy wniosek złożony został przed upływem okresu, o którym mowa w art. 24 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym. W takiej sytuacji postępowanie administracyjne winno być umorzone jako bezprzedmiotowe. Przepis wyraźnie bowiem stanowi, że wniosek o ponowne wydanie zezwolenia nie może być rozpatrzony. Wstrzymanie wykonania decyzji o cofnięciu zezwolenia nie powoduje wyłączenia zastosowania w sprawie rygorów określonych w przepisie art. 24 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym.

Za pozbawione podstaw prawnych Sąd uznał twierdzenie skarżącego, że przepisy ustawy o transporcie drogowym nie nakładają na przedsiębiorców obowiązku wystąpienia z wnioskiem o ponowne wydanie zezwolenia w przypadku, gdy zezwolenia wydane w 1999r. były zezwoleniami na czas nieokreślony. W art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym ustawodawca w sposób jednoznaczny wskazał, że przedsiębiorcy prowadzący do dnia wejścia w życie ustawy (tj. do dnia 1 stycznia 2002r.) działalność gospodarczą w zakresie krajowego drogowego przewozu osób mogą ją nadal wykonywać w dotychczasowym zakresie, na podstawie posiadanych uprawnień, przez okres 2 lat od dnia wejścia w życie ustawy. Nie później niż w terminie 6 miesięcy przed upływem tego okresu przedsiębiorcy ci powinni wystąpić do organu udzielającego licencji z wnioskiem o udzielenie licencji na krajowy transport drogowy osób. Jak w powyższego wynika, ustawa nie wprowadza odmiennych uregulowań dla przedsiębiorców, którzy prowadzą działalność na podstawie zezwoleń wydanych przed 1999r. na czas nieokreślony.

W tym stanie rzeczy, skoro zaskarżona decyzja odpowiada prawu, to na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.