Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1424/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-10-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6250 Rozpowszechnianie programów telewizyjnych i radiowych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58, par. 1 i par. 2 , art. 138 par. 1 pkt 1, art. 144, art. 7, art. 8, artr. 77 par. 1, art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Wdowiak Sędziowie Sędzia WSA Piotr Borowiecki (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Protokolant ref. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2010 r. sprawy ze skargi R. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na postanowienie Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] maja 2010 r., nr [...], Przewodniczący Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji (dalej także: Przewodniczący KRRiT), po rozpoznaniu wniosku skarżącej spółki R. sp. z o.o. z siedzibą w K. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy swoje wcześniejsze postanowienie nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. w sprawie odmowy skarżącej spółce przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r. o udzielenie koncesji na rozpowszechnianie programu radiowego pod nazwą "[...]", złożonego w związku z pkt I Ogłoszenia Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] maja 2009 r. (M.P. Nr 34, poz. 513).

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Ogłoszeniem z dnia [...]maja 2009 r. (opublikowanym w MP z dnia 4 czerwca 2009 r.) Przewodniczący KRRiT poinformował o wszyciu postępowania o udzielenie koncesji na rozpowszechnianie programu radiowego za pomocą stacji nadawczej zlokalizowanej w C.

W związku z powyższym skarżąca spółka R. sp. z o.o. z siedzibą w K. złożyła wniosek nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r. o udzielenie koncesji na rozpowszechnianie programu radiowego pod nazwą "[...]" (dalej także: wniosek o udzielenie koncesji).

W wyniku dokonanej wstępnej analizy wniosku, organ koncesyjny – powołując się na przepis art. 64 § 2 k.p.a. - pismem z dnia [...] października 2009 r. wezwał skarżącą spółkę do uzupełnienia braków formalnych wniosku (poprzez dosłanie brakujących dokumentów), wyznaczając jej 7 – dniowy termin, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie to zostało doręczone stronie skarżącej w dniu [...] października 2009 r. (vide: potwierdzenie odbioru przesyłki listowej w imieniu skarżącej – w aktach administracyjnych sprawy).

Pismem z dnia [...] października 2009 r. (nadanym na poczcie w dniu [...] października 2009 r.) skarżąca spółka, działając w odpowiedzi na ww. wezwanie organu koncesyjnego, nadesłała dokumenty stanowiące częściowe uzupełnienie braków formalnych wniosku.

W dniu [...] listopada 2009 r. skarżąca spółka, wskazując na jednodniowe opóźnienie, wystąpiła do Przewodniczącego KRRiT z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r. o udzielenie koncesji.

W dniu [...] listopada 2009 r. wpłynęło do organu pismo strony skarżącej, w którym skarżąca uzupełniła braki wniosku o udzielenie koncesji, podnosząc jednocześnie, iż uzyskanie wskazanych w wezwaniu dokumentów w wymaganym przez organ terminie nie było możliwe z przyczyn od strony niezależnych.

Jednocześnie w tym samym dniu, tj. [...] listopada 2009 r. strona skarżąca złożyła do organu (faxem) dwa pisma stanowiące wnioski (opatrzone datą [...] października 2009 r.) o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o udzielenie koncesji. Skarżąca wyjaśniła, iż adres wskazany w odpisie pełnym z Krajowego Rejestru Sądowego jest jedynie "adresem prawnym", a cała działalność spółki umiejscowiona jest w T. W związku z tym, korespondencja skarżącej odbierana jest na podstawie umowy z dnia [...] lipca 2007 r. przez pracowników firmy "D" S.A. Skarżąca podkreśliła ponadto, iż wezwanie o uzupełnienie braków formalnych wniosku o udzielnie koncesji zostało odebrane przez pracownika firmy "D" S.A. Strona wskazała, iż pracownik, który pokwitował odbiór przesyłki nierzetelnie poinformował skarżącą, iż odebrał ww. przesyłkę w dniu [...] października 2009 r., informacja o odbiorze korespondencji została skarżącej przekazana w dniu [...] października 2009 r. Strona wyjaśniła, iż powyższa okoliczność stanowiła przyczynę uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie koncesji. Zdaniem skarżącej wskazana przyczyna świadczy o braku zawinienia po stronie skarżącej spółki, co daje podstawę do przywrócenia terminu do nadesłania brakujących dokumentów w oparciu o przepis art. 58 § k.p.a.

W wyniku rozpatrzenia wniosku strony skarżącej Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji uchwałą z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] r., działając na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz. U. z 2004 r. Nr 253, poz. 2531 ze zm.) - postanowiła odmówić stronie przywrócenia terminu do uzupełnia braków formalnych wniosku nr [...] r. z dnia [...] lipca 2009 r. o udzielenie koncesji na rozpowszechnianie programu radiowego pod nazwą "[...]".

Uchwałą z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji postanowiła pozostawić bez rozpoznania wniosek o udzielenie koncesji i powiadomić o tym skarżącą. Przedmiotowe powiadomienie zostało skarżącej prawidłowo doręczone w dniu [...] grudnia 2009 r.

W wyniku wydanej uchwały, Przewodniczący KRRiT - działając na podstawie art. 123 § 1 w zw. z art. 58 oraz art. 59 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 2009 r. (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej: k.p.a.) wydał w dniu [...] grudnia 2009 r. postanowienie nr [...], którym odmówił skarżącej spółce przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o udzielenie koncesji. Organ w uzasadnieniu, wyjaśniając motywy rozstrzygnięcia - stwierdził, iż wnioskodawca nie dopełnił czynności wskazanych w art. 58 k.p.a. podlegających na złożeniu - w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu - wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o udzielenie koncesji.

W dniu [...] stycznia 2010 r. skarżąca, reprezentowana przez radcę prawnego, złożyła wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, w którym zarzuciła organowi, iż wydając rozstrzygnięcie naruszył art. 58 § 2 k.p.a. - przez błędne przyjęcie, iż pismo skarżącej z dnia [...] listopada 2009 r. nie spełnia przesłanki wskazanej w tym przepisie. Strona podkreśliła, iż spełniła wszystkie przesłanki określone w art. 58 § 2 k.p.a. Skarżąca stwierdziła, iż dopiero w dniu [...] listopada 2009 r. w wyniku rozmowy telefonicznej z pracownikiem KRRiT dowiedziała się, że organ uznał, iż doszło do uchybienia terminu do uzupełnienia wniosku o udzielenie koncesji. Skarżąca stwierdziła, iż pismo z dnia [...] listopada 2009 r., który w tym dniu został nadany faksem – stanowił zapowiedź złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Z wyjaśnień strony wynika, iż w dniu [...] listopada 2009 r. przekazano pełny wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o udzielenie koncesji (opatrzony błędną datą [...] października 2009 r.). W uzasadnieniu wniosku podniesiono, iż przyczyna niezachowania terminu na dokonanie czynności ustała w dniu [...] listopada 2009 r., tj. w momencie powzięcia informacji o wprowadzeniu jej w błąd przez pana R. P. – pracownika "D" S.A., to zaś nastąpiło podczas rozmowy telefonicznej prokurenta spółki z pracownikiem KRRiT.

W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji uchwałą z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] postanowiła upoważnić Przewodniczącego KRRiT do wydania postanowienia utrzymującego w mocy postanowienie w sprawie odmowy przywrócenia stronie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o udzielenie koncesji.

W związku z powyższym Przewodniczący KRRiT postanowieniem z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] - działając na podstawie art. 123 oraz art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. - utrzymał w mocy swoje postanowienie nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. w sprawie odmowy przywrócenia skarżącej terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o udzielenie koncesji. Organ stwierdził w uzasadnieniu, iż termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o koncesję zaczął biec od momentu uzupełnienia wniosku, czyli od [...] października 2009 r. (data stempla pocztowego). Organ uznał zatem, iż w momencie uzupełnienia wniosku ustały przyczyny uchybienia terminu. Podkreślił ponadto, iż nadesłane przez stronę dokumenty nie stanowią pełnego uzupełnienia braków formalnych, a zatem, w ocenie organu, wniosek nadal zawierał braki formalne. W opinii Przewodniczącego KRRiT wnioskodawca nie wypełnił żadnej przesłanki wskazanej w art. 58 § 1 i § 2 k.p.a., tj. nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu, a nadto złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o udzielenie koncesji po upływie ustawowego 7 – dniowego terminu.

Na powyższe postanowienie skarżąca spółka, reprezentowana przez adwokata, działając za pośrednictwem Przewodniczącego KRRiT, wniosła w dniu [...] czerwca 2010 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Wnosząc o stwierdzenie nieważności obu postanowień Przewodniczącego KRRiT, skarżąca spółka zarzuciła organowi obrazę norm postępowania, tj.:

- art. 58 § 1 k.p.a. - poprzez błędne przyjęcie przez organ, że wnioskujący nie uprawdopodobnił w sposób wystarczający braku winy w uchybieniu terminu, a także

- art. 58 § 2 k.p.a. - poprzez błędne przyjęcie przez organ, iż pismo skarżącej spółki doręczone KRRiT w dniu [...] listopada 2009 r. nie spełnia wymogów formalnych, podczas gdy okoliczności sprawy nie dają podstaw do tak kategorycznych wniosków i prowadzą do wniosku zupełnie przeciwnego.

Ponadto strona skarżąca wniosła o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym i zasądzenie kosztów sądowych wg norm przepisanych.

W uzasadnieniu skarżąca stwierdziła, iż – wbrew stanowisku organu - chwilą, w której spółka powzięła informację wprowadzeniu jej w błąd przez pracownika spółki "D" S.A. o dacie odebrania wezwania o uzupełnienie wniosku - jest data rozmowy telefonicznej prokurenta spółki z pracownikiem KRRiT, a więc [...] listopada 2009 r. Skarżąca stanowczo podkreśliła, iż w jej opinii termin do uzupełnienia wniosku o udzielenie koncesji należy liczyć od dnia [...] listopada 2009 r., gdyż wówczas z rozmowy z pracownikiem KRRiT dowiedziała się, że organ uznał, iż doszło do uchybienia terminu wyznaczonego do uzupełnienia wniosku o udzielenie koncesji. Skarżąca podkreśliła, iż uchybienie terminu jest wynikiem błędu pracownika spółki "D" S.A., będącej tylko kontrahentem skarżącej. Strona stwierdziła, iż nie można tym samym obarczać jej jakąkolwiek winą za nierzetelność kontrahenta, a ściślej rzecz ujmując – jednego z jego pracowników, gdyż w świetle orzecznictwa jego zaniedbania mogą obciążać wyłącznie jego pracodawcę, a nie R. sp. z o.o., z którą nierzetelna osoba odbierająca korespondencję nie jest związana. W konsekwencji strona, powołując się dodatkowo na orzecznictwo sądów administracyjnych – wskazała, iż uprawdopodobniła brak swojej winy w jednodniowym uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o udzielenie koncesji.

Pismem z dnia [...] czerwca 2010 r. skarżąca spółka uzupełniła skargę, wskazując, iż wniosek o udzielenie koncesji (wraz z dokumentami stanowiącymi jego uzupełnienie) jest kompletny.

W odpowiedzi na skargę Przewodniczący KRRiT wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, postanowienie lub inny akt z zakresu administracji publicznej wyłącznie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Sąd orzekając w sprawie nie kieruje się zasadami słuszności, czy też celowości, a także nie ocenia zaskarżonego rozstrzygnięcia organu administracji publicznej z punktu widzenia zasad współżycia społecznego.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej także: p.p.s.a.).

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie analizowana pod tym kątem skarga spółki R. sp. z o.o. z siedzibą w K. nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] maja 2010 r. i utrzymane nim w mocy postanowienie tego organu z dnia [...] grudnia 2009 r. nie naruszają przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, w tym przede wszystkim art. 58 k.p.a. i art. 59 k.p.a., a ponadto unormowań wskazanych w art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., oraz art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.

W świetle przepisu art. 58 § 2 k.p.a. prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin.

Mając na względzie powołane przepisy uznać trzeba, iż organ administracji publicznej jest obowiązany przywrócić termin, gdy zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: a) uchybienie terminowi nastąpiło bez winy zainteresowanego i brak winy zostanie uprawdopodobniony, b) zainteresowany złożył wniosek o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, c) zainteresowany dopełnił czynności, dla której określony był termin jednocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu.

Zdaniem Sądu z akt sprawy wynika jednoznacznie, iż pismo organu koncesyjnego z dnia [...] października 2009 r. wzywające skarżącą spółkę do uzupełnienia braków formalnych wniosku o udzielenie koncesji na rozpowszechnianie programu radiowego, poprzez dosłanie brakujących dokumentów, zostało doręczone stronie w dniu [...] października 2009 r. W tej sytuacji siedmiodniowy termin wyznaczony stronie skarżącej przez organ koncesyjny na uzupełnienie braków formalnych upływał w dniu [...] października 2009 r.

Bezsporne jest również to, że strona dopiero w dniu [...] października 2009 r., a więc po upływie terminu wyznaczonego przez organ, złożyła pismo zawierające brakujące dokumenty (vide: dowód nadania pisma w urzędzie pocztowym – w aktach administracyjnych oraz przyznanie strony skarżącej).

Następnie skarżąca w dniu [...] listopada 2009 r., wskazując na jednodniowe opóźnienie, wystąpiła do Przewodniczącego KRRiT z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wspomnianego wniosku z dnia [...] lipca 2009 r. o udzielenie koncesji.

Zdaniem Sądu wstępnym zadaniem organu jest zbadanie, czy strona wnioskująca o przywrócenie terminu zachowała siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 58 § 2 k.p.a. Dopiero po jednoznacznym ustaleniu zachowania powyższego terminu, organ winien przejść do oceny pozostałych dwóch przesłanek koniecznych do przywrócenia terminu, a więc przesłanki braku winy oraz dopełnienia stosownej czynności wraz z wnioskiem.

W niniejszej sprawie strona wskazała, iż dopiero w dniu [...] listopada 2009 r., w wyniku rozmowy telefonicznej z pracownikiem KRRiT - dowiedziała się, że organ koncesyjny uznał, iż doszło do uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o udzielenie koncesji.

Z tej przyczyny należy uznać, iż – wbrew stanowisku organu – skarżąca spółka, wnosząc w dniu [...] listopada 2009 r., uzupełniony następnie w dniu [...] listopada 2009 r., wniosek o przywrócenie terminu, uprawdopodobniła, że zachowała siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, albowiem siedmiodniowy termin do złożenia przedmiotowego wniosku winien być liczony dopiero od daty powzięcia wiadomości o uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o udzielnie koncesji.

Zgodnie z orzecznictwem sądowym, jeżeli strona nie wiedziała o uchybieniu terminu, to termin do złożenia prośby o jego przywrócenie liczy się od uzyskania przez nią wiadomości o tym, że dane pismo zostało złożone z uchybieniem terminu (tak np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 marca 1999 r., sygn. akt I SA/Gd 1664/98, oraz z dnia 10 marca 2000 r., sygn. akt I SA/Lu 1524/98).

Ponadto należy zauważyć, iż – wbrew sugestiom Przewodniczącego KRRiT – brak jest jednoznacznego wykazania w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że strona skarżąca nie dopełniła kolejnego warunku koniecznego do przywrócenie spornego terminu na uzupełnienie braków formalnych, z uwagi na rzekome niedopełnienie czynności, dla której określony był termin jednocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu.

Niemniej, niezależnie od powyższych niewątpliwych uchybień i nieścisłości w ustaleniu stanu faktycznego, spowodowanych wadliwym działaniem organu koncesyjnego, należy – zdaniem Sądu – stwierdzić, iż Przewodniczący Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji zasadnie przyjął w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia z dnia [...] maja 2010 r., że błąd pracownika odbierającego korespondencję w żadnym przypadku nie może zostać potraktowany, jako niezawinione przez stronę skarżącą uchybienie terminu do wniesienia pisma uzupełniającego braki formalne wniosku z dnia [...] lipca 2009 r. o udzielnie koncesji na rozpowszechnianie programu radiowego pod nazwą "[...]". W konsekwencji uznać trzeba, iż sporne rozstrzygnięcie Przewodniczącego KRRiT prawidłowo odmawia stronie przywrócenia uchybionego terminu na podstawie art. 59 § 1 k.p.a. w zw. z art. 58 § 1 k.p.a.

W doktrynie uznaje się zgodnie, że kryterium braku winy, jako przesłanka uzasadniająca wniosek o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu danej czynności. Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (vide: B. Adamiak /w:/ B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2004, s. 328; tak również: m.in. A. Wróbel /w:/ M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. II, Zakamycze, 2005 r., s. 398-399 i cyt. tam literatura i orzecznictwo).

Skarżąca spółka, uzasadniając brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o udzielnie koncesji, powołała się na okoliczności związane z nieprawidłowym postępowaniem pracownika odbierającego korespondencję (wezwanie o uzupełnienie ww. braków formalnych), skierowaną przez organ koncesyjny do spółki. Strona stwierdziła przy tym, iż nie może ponosić odpowiedzialności za tego pracownika, gdyż jest on zatrudniony przez inny podmiot, tj. firmę "D" S.A., która to spółka, na podstawie umowy najmu z 2007 r. zawartej ze skarżącą, zobowiązała się odbierać korespondencję kierowaną do siedziby skarżącej spółki. Strona wskazała, iż pracownik, który pokwitował odbiór przesyłki, nierzetelnie poinformował skarżącą o terminie, podając błędną datę odebrania wezwania organu. Skarżąca na usprawiedliwienie podała również, iż de facto nie koncentruje swojej działalności w siedzibie podanej w rejestrze handlowym (wg KRS – [...], ul. [...]), lecz prowadzi ją głównie w T., przy ul. [...].

Zdaniem Sądu powołane przez skarżącą spółkę powody uchybienia terminu nie zasługują na uwzględnienie, albowiem sam fakt pomyłki pracownika uprawnionego do odbioru korespondencji, czy też nieprawidłowości organizacyjne jednostki lub zaniedbania pracowników nie spełniają warunku "braku winy", w rozumieniu art. 58 § 1 k.p.a. (tak również: m.in. R. Kędziora /w:/ Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2005 i cyt. tam wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 września 2001, sygn. akt IV SA 1340/99, Lex nr 54141). W tej sytuacji powołana przez stronę przyczyna uchybienia terminu nie może stanowić podstawy do żądania przez skarżącą spółkę przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o udzielenie koncesji.

Bez znaczenia dla wyniku niniejszej sprawy pozostają również okoliczności związane z faktyczną zmianą adresu działania spółki, skoro wezwanie organu koncesyjnego zostało prawidłowo doręczone stronie skarżącej w dniu [...] października 2009 r. pod adresem widniejącym w rejestrze sądowym i podanym przez samą stronę we wniosku (vide: potwierdzenie odbioru przesyłki listowej w imieniu skarżącej – w aktach administracyjnych sprawy).

W związku z tym należy stwierdzić, iż organ zasadnie odmówił stronie skarżącej przywrócenia terminu, ponieważ spółka R. sp. z o.o. w swym wniosku o przywrócenie terminu nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o udzielnie koncesji.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.