Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 944/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2010-03-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: przyznano koszty nieopłaconej pomocy prawnej
Powołane przepisy: article: Art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego P. P. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie skargi kasacyjnej A. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 stycznia 2008 r. sygn. akt III SA/Kr 944/07 w sprawie ze skargi A. R. na decyzję Wojewody z dnia 27 grudnia 2006 r. Nr: [...] w przedmiocie wymeldowania p o s t a n a w i a przyznać na rzecz radcy prawnego P. P. wykonującego zawód w Kancelarii Prawnej [...] Spółka Komandytowa, ul. [...], od Skarbu Państwa– Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 219,60 zł (słownie: dwieście dziewiętnaście złotych, sześćdziesiąt groszy) w tym 39,60 zł podatku od towarów i usług, stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu


UZASADNIENIE

Postanowieniem Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 maja 2007 roku zostało przyznane skarżącej A. R. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych na pełnomocnika A. R. został wyznaczony radca prawny P. P., wykonujący zawód w Kancelarii Prawnej [...] Spółka Komandytowa ul. [...], któremu skarżąca w dniu 18 lipca 2007 roku udzieliła odpowiedniego pełnomocnictwa.

Wyznaczony pełnomocnik reprezentował skarżącą w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. W wyroku z dnia 16 stycznia 2008 roku oddalającym skargę Sąd zasądził pełnomocnikowi stosowne wynagrodzenie.

Od orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 stycznia 2008 roku radca prawny P. P. sporządził i wniósł skargę kasacyjną. W skardze pełnomocnik wniósł m. in. o zasądzenie kosztów postępowania na rzecz skarżącej według norm przepisanych. Działająca na zasadzie pełnomocnictwa substytucyjnego radca prawny J. C. – S. reprezentowała stronę skarżącą na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 20 października 2009 roku, sygn. akt II OSK 912/08 oddalił skargę kasacyjną, natomiast rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej A. R. z urzędu zostało przekazane do rozpoznania przez sąd I instancji.

Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 stycznia 2010 roku odmówiono przyznania radcy prawnemu P. P. wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy. W uzasadnieniu podano, iż wniosek pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia nie zawierał oświadczenia, o którym mowa w § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zmianami), że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub części. Złożenie takiego oświadczenia stanowi zaś niezbędny wymóg warunkujący przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.

W dniu 12 lutego 2010 roku do. tut. Sądu wpłynął nowy wniosek radcy prawnego P. P. o wydanie postanowienia o przyznaniu wynagrodzenia za zastępstwo prawne na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. R. Wniosek ten zawierał oświadczenie pełnomocnika, iż opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.

Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit "a" w/w rozporządzenia zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej należy się pełnomocnikowi z urzędu za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wysokość stawki minimalnej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Dla postępowania sądowego w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajduje stawka minimalna wynagrodzenia w kwocie 240 zł (§ 14 ust. 2 pkt 1 lit "c").

W niniejszej sprawie stronie skarżącej udzielona nieopłacona pomoc polegała na sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej oraz udziale w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Należało więc przyjąć, że wyznaczonemu pełnomocnikowi przysługuje wynagrodzenie w wysokości 180 zł (75 % z 240 zł). Opłata ta została podwyższona o stawkę podatku od towarów w kwocie 39,60 zł (180 zł x 22%) w myśl § 2 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości.

Mając na uwadze powyższe postanowiono jak w sentencji na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami). Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zmianami).