Postanowienie NSA, sygn. akt II OKW 3/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-07-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6601
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3 i par. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 12 ust. 3a
journal: Dz.U. 2018 poz 130
law: Ustawa z dnia 11 stycznia 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w celu zwiększenia udziału obywateli w procesie wybierania, funkcjonowania i  kontrolowania niektórych organów publicznych.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Miron (spr.) Sędziowie sędzia NSA Jerzy Siegień sędzia del. WSA Mirosław Gdesz po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi grupy wyborców Gminy [...] na uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie podziału gminy na okręgi wyborcze postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną uchwałą z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] Państwowa Komisja Wyborcza, działając na podstawie art. 420 § 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy (Dz.U. z 2018 r., poz. 754 ze zm.; dalej jako: Kodeks wyborczy), po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez wyborców Gminy [...] od postanowienia Komisarza Wyborczego w [...] z dnia [...] lipca 2018 r. w sprawie podziału Gminy [...] na okręgi wyborcze – postanowiła utrzymać w mocy postanowienie Komisarza Wyborczego w [...].

Powyższa uchwała została podana do publicznej wiadomości w dniu 23 lipca 2018 r. poprzez zamieszczenie jej na stronie internetowej Państwowej Komisji Wyborczej.

W dniu 26 lipca 2018 r. podmiot określony jako grupa wyborców Gminy [...] wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na powyższą uchwałę. Dodatkowo w petitum pisma pod określeniem strony skarżącej wskazano: "M. G." wraz z jego adresem zamieszkania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Ustawą z dnia 11 stycznia 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w celu zwiększenia udziału obywateli w procesie wybierania, funkcjonowania i kontrolowania niektórych organów publicznych (Dz.U. z 2018 r., poz. 130; dalej jako: ustawa z dnia 11 stycznia 2018 r.) wprowadzono zmiany w Kodeksie wyborczym, w tym zmieniono art. 420 normując zaskarżalność postanowień komisarza wyborczego, a następnie zaskarżalność postanowień Państwowej Komisji Wyborczej. Ustawa ta została zmieniona ustawą z dnia 15 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy – Kodeks wyborczy oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 1349; dalej jako: ustawa z dnia 15 czerwca 2018 r.). Według art. 420 § 1 nowego brzmienia Kodeksu wyborczego na postanowienie komisarza wyborczego w sprawach okręgów wyborczych zainteresowanej radzie gminy, a także wyborcom w liczbie co najmniej 15, przysługuje prawo wniesienia skargi do Państwowej Komisji Wyborczej w terminie 3 dni od daty podania do publicznej wiadomości postanowienia, o którym mowa w art. 419 § 4. Państwowa Komisja Wyborcza rozpoznaje sprawę w terminie 5 dni i wydaje postanowienie, doręczając je niezwłocznie wnoszącym skargę oraz komisarzowi wyborczemu. W art. 420 § 2 nowego brzmienia Kodeksu wyborczego unormowano zaskarżalność na drodze postępowania sądowoadministracyjnego, stanowiąc, że na postanowienie Państwowej Komisji Wyborczej przysługuje prawo wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w terminie 3 dni od daty podania tego postanowienia do publicznej wiadomości. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów nie później niż w ciągu 5 dni od dnia jej wniesienia. Od orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego nie przysługuje środek prawny. Zgodnie z art. 420 § 3 Kodeksu wyborczego w zakresie nieuregulowanym w kodeksie do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; dalej jako: p.p.s.a.) dotyczące spraw ze skarg, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1 tej ustawy, z wyłączeniem art. 52–55, art. 61 § 2–6, art. 90, art. 91 § 2, art. 93, art. 96–122, art. 145 § 1 pkt 1 lit. b, pkt 2 i 3 oraz art. 243–262, z tym, że termin, o którym mowa w art. 193 tej ustawy wynosi 5 dni.

To nowe brzmienie art. 420 nadano w powołanej ustawie z dnia 11 stycznia 2018 r. w art. 5 pkt 110, zmienionym następnie ustawą z dnia 15 czerwca 2018 r. W przepisie końcowym ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. w art. 19 unormowano wejście w życie, stanowiąc, że ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem m.in. art. 5 pkt 110, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2019 r. (również w przepisie końcowym ustawy z dnia 15 czerwca 2018 r. w art. 10 wskazano, że art. 6 pkt 1 tej ustawy, zmieniający brzmienie art. 5 pkt 110 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r., wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.). W okresie przejściowym materię będącą przedmiotem regulacji w art. 420 w nowym brzmieniu Kodeksu wyborczego unormowano w art. 12 ust. 3 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r., zmienionym później ustawą z dnia 15 czerwca 2018 r. Stosownie do aktualnego brzmienia art. 12 ust. 3 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. przepis art. 420 ustawy, o której mowa w art. 5, w brzmieniu dotychczasowym, stosuje się odpowiednio, z tym że na postanowienie Państwowej Komisji Wyborczej przysługuje prawo wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w terminie 3 dni od daty podania tego postanowienia do publicznej wiadomości. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów nie później niż w ciągu 5 dni od dnia jej wniesienia. Od orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego nie przysługuje środek prawny. Jak natomiast stanowi art. 12 ust. 3a tej ustawy do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stosuje się odpowiednio przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dotyczące spraw ze skarg, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1 tej ustawy, z wyłączeniem art. 52–55, art. 61 § 2–6, art. 90, art. 91 § 2, art. 93, art. 96–122, art. 145 § 1 pkt 1 lit. b, pkt 2 i 3 oraz art. 243–262, z tym, że termin, o którym mowa w art. 193 tej ustawy wynosi 5 dni.

Art. 12 ust. 3 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. odsyła do odpowiedniego stosowania art. 420 Kodeksu wyborczego w dotychczasowym brzmieniu. Odesłanie do odpowiedniego stosowania wymaga ustalenia, czy ze względu na zmiany wprowadzone w Kodeksie wyborczym ma zastosowanie. Uwzględniając regulację art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. nie ma podstaw do odrzucenia stosowania art. 420 w dotychczasowym brzmieniu. Art. 420 Kodeksu wyborczego wyznacza legitymację do złożenia skargi do komisarza wyborczego. Ustawą z dnia 11 stycznia 2018 r. uregulowano weryfikację na drodze postępowania sądowoadministracyjnego, stanowiąc, że na postanowienie Państwowej Komisji Wyborczej przysługuje prawo do wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Art. 420 Kodeksu wyborczego w związku z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. wyznacza wyczerpująco legitymację do wniesienia skargi. Legitymacja do wniesienia skargi przysługuje wyborcom w liczbie co najmniej 15 oraz radzie gminy. Wyczerpująca regulacja w art. 420 i art. 12 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. nie daje podstaw do stosowania art. 50 § 1 p.p.s.a. Skargi unormowane przepisami Kodeksu wyborczego są odrębnym rodzajem skarg od skarg regulowanych w art. 3 § 2 p.p.s.a., należą bowiem do skarg, o których stanowi art. 3 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 22 czerwca 2018 r., sygn. akt II OSK 1787/18; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Skarga będąca obecnie przedmiotem rozpoznania została wniesiona przez podmiot określony jako: "Wyborcy – Mieszkańcy Gminy [...]" i tak też określono stronę skarżącą w sentencji niniejszego postanowienia. Dodatkowo w petitum pisma pod cytowanym określeniem strony skarżącej wskazano: "M. G." wraz z jego adresem zamieszkania. Zarówno w skardze, jak i w nadesłanych przez Państwową Komisję Wyborczą aktach sprawy brak jest dokumentu pozwalającego na uznanie M. G. za osobę upoważnioną przez grupę wyborców do reprezentowania tej grupy lub do korespondencji. W tej sytuacji przyjąć należało, że skarga została wniesiona wyłącznie przez M. G., czyli podmiot nie mający do tego legitymacji. W związku z powyższym skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a. w związku z art. 12 ust. 3a ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w celu zwiększenia udziału obywateli w procesie wybierania, funkcjonowania i kontrolowania niektórych organów publicznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 130 ze zm.), orzekł jak w sentencji.