Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1348/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-01-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
Hasła tematyczne: Grunty warszawskie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1  pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz Sędziowie WSA Bożena Marciniak (spr.) WSA Tomasz Szmydt Protokolant referent Joanna Kicińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi J. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz J. B. kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po zapoznaniu się z wnioskiem J. B. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem własnym z [...] października 2015 r., nr [...], o zawieszeniu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Kolegium z [...] kwietnia 2011 r., nr [...]oraz poprzedzającej ją decyzji z [...] września 2010 r., nr [...], na podstawie art. 134 kpa w związku z art. 127 § 3 kpa i art. 144 kpa - stwierdziło niedopuszczalność powyższego wniosku.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. złożył J. B. reprezentowany przez K. B..

Skarga została złożona w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Postanowieniem z [...] października 2015 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. orzekło o zawieszeniu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] kwietnia 2011 r., nr [...], oraz poprzedzającej ją decyzji z [...] września 2010 r., nr [...].

Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. postanowieniem złożył J. B..

Pismem z 16 maja 2016 r. Kolegium wezwało J. B. do usunięcia braków formalnych ww. wniosku - w terminie 7 dni o dnia otrzymania wezwania - poprzez jego podpisanie (ewentualnie przesłanie podpisanego wniosku). W ww. wezwaniu, stosownie do art. 64 § 2 kpa, organ pouczył, że w przypadku nieusunięcia ww. braków, przedmiotowy wniosek pozostawiony zostanie bez rozpoznania.

W dniu 15 czerwca 2016 r. do Kolegium złożono kolejny egzemplarz przedmiotowego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, na którym widniał nieczytelny podpis z zastrzeżeniem "z up.".

Postanowieniem z [...] czerwca 2016 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., na podstawie art. 134 kpa w związku z art. 127 § 3 kpa i art. 144 kpa, stwierdziło niedopuszczalność powyższego wniosku.

W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ wskazał, iż pomimo upływu terminu przedmiotowy wniosek nie został podpisany przez wnioskodawcę, a osoba, która go podpisała nie wskazała, kim jest i w jakim charakterze ten wniosek podpisała. Tym samym, organ uznał, iż wskazany w wezwaniu z 15 czerwca 2016 r. brak formalny wniosku nie został usunięty. W konsekwencji, powołując się na stanowisko sądów administracyjnych dotyczące skutków nieusunięcia braków formalnych odwołania, mające zastosowane również do zażaleń i wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy, Kolegium uznało przedmiotowy wniosek za niedopuszczalny.

Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył J. B., reprezentowany przez K. B., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości

W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż skład orzekający w przedmiotowym postępowaniu doskonale wiedział, iż osobą, która podpisała wniosek J. B. i złożyła go w dniu 15 czerwca 2016 r. był pełnomocnik skarżącego, jego córka K. B.. Podniesiono również, iż podpis widniejący pod wnioskiem jest identyczny jak setki podpisów składanych przez K. B. na dokumentach składanych do akt postępowań administracyjnych jako pełnomocnika J. B.. W tym stanie rzeczy, braki formalne wniosku zostały prawidłowo usunięte a organ rażąco naruszył przepisy postępowania uchylając się od wydania orzeczenia merytorycznego.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego. Oznacza to, że kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy organ administracji wydając zaskarżony akt nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Powyższa ocena dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania aktu, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego. Natomiast zgodnie z art. 134 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.), dalej "ppsa", Sąd badając legalność zaskarżonego aktu nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych kryteriów Sąd uznał, iż skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 8 i 9 kpa, a konsekwencją tych naruszeń było nieprawidłowe zastosowanie przez organ odwoławczy art. 134 kpa.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., którym organ odwoławczy stwierdził niedopuszczalność wniosku J. B. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Kolegium z [...] października 2015 r., nr [...], o zawieszeniu postępowania.

Podstawę materialnoprawną zaskarżonego postanowienia stanowi art. 134 kpa. Zgodnie z powolnym przepisem, organ odwoławczy w drodze postanowienia stwierdza niedopuszczalność odwołania (wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy) lub uchybienie terminu do wniesienia odwołania (wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy).

Zgodnie z art. 63 § 1 - 3 kpa, odwołanie (wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy) jest podaniem kierowanym do organu administracji publicznej. Podanie może być wniesione za pomocą telefaksu i powinno zawierać wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres i żądanie. Powinno być podpisane przez wnoszącego.

Podstawę wezwania do usunięcia braków formalnych podania (wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy) stanowi art. 64 § 2 kpa. Zgodnie z powołanym przepisem, jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Konsekwencje wynikające z nieuzupełnienia w terminie braków formalnych mogą obciążać stronę tylko wtedy gdy wezwanie o ich uzupełnienie było prawidłowe, tj. zostało skierowane do właściwego podmiotu i zawierało pouczenie, że nieusunięcie braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Przy tym, w przypadku wezwania o uzupełnienie braków formalnych wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy konsekwencją ich nieuzupełnienia jest - zgodnie z kształtującą się linią orzeczniczą - stwierdzenie przez organ odwoławczy niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy na podstawie art. 134 kpa (por. wyrok NSA z dnia 15 kwietnia 2010 r., sygn. akt I OSK 135/10, LEX nr 595093, por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 7 lipca 2010 r., II SA/Gd 256/10, LEX nr 664390).

W niniejszej sprawie organ odwoławczy uznał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wniesiony przez J. B. za niedopuszczalny, gdyż nie został on podpisany przez skarżącego w terminie zakreślonym przez organ w wezwaniu z 16 maja 2016 r. do usunięcia braków formalnych wniosku. Organ wskazał, iż pod kolejnym egzemplarzem wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy złożonym w dniu 15 czerwca 2016 r. został złożony nieczytelny podpis z zastrzeżeniem "z up". W ocenie Kolegium, osoba, która podpisała przedmiotowy wniosek nie wskazała, kim jest i w jakim charakterze go podpisała. Ze stanowiskiem Kolegium nie zgadza się skarżący podnosząc, iż organ miał wiedzę, że osobą, która podpisała wniosek i złożyła go w dniu 15 czerwca 2016 r. jest pełnomocnik skarżącego, jego córka K. B.. Podpis złożony pod wnioskiem jest bowiem identyczny jak setki podpisów składanych przez K. B. na dokumentach składanych do akt postępowań administracyjnych, jako pełnomocnika skarżącego.

Spór w sprawie dotyczy zatem tego czy w jej okolicznościach organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 134 kpa.

Z akt sprawy wynika, iż postanowienie z [...] października 2015 r. o zawieszeniu postępowania, będące przedmiotem wniosku skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy, zostało wydane w postępowaniu zainicjowanym wnioskiem skarżącego o stwierdzenie nieważności decyzji Kolegium z [...] kwietnia 2011 r., nr [...], oraz poprzedzającej ją decyzji z [...] września 2010 r., nr [...]. W postępowaniu tym skarżący jest reprezentowany przed Kolegium przez trzech pełnomocników, w tym przez K. B. (vide: rozdzielnik postanowienia z [...] października 2015 r. oraz składane w postępowaniu [...]pisma J. B. podpisane przez K. B. działającą jako jego pełnomocnik).

Z powyższego wynika, że - jak trafnie podnosi skarżący - Kolegium miało wiedzę, iż w przedmiotowym postępowaniu skarżący działa przez pełnomocników, w tym przez K. B.. W konsekwencji, choć na złożonym w dniu 15 czerwca 2016 r. egzemplarzu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, opatrzonym nieczytelnym podpisem z zastrzeżeniem "z up.", nie powołano się na pełnomocnictwo, a uczyniono to dopiero w skardze do Sądu, to jednak w opisanych wyżej okolicznościach sprawy organ powinien był najpierw wezwać skarżącego do wyjaśnienia czy złożony w dniu 15 czerwca 2016 r. egzemplarz wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy został podpisany przez jego pełnomocnika. Organ odwoławczy takich działań jednak nie podjął, lecz wydał postanowienie stwierdzające niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W ocenie Sądu, w okolicznościach przedmiotowej sprawy powyższe działanie organu odwoławczego naruszyło zasady prowadzenia postępowania administracyjnego z poszanowaniem uzasadnionych interesów strony, o których mowa w art. 8 i 9 kpa. Konsekwencją tych naruszeń stało się nieprawidłowe zastosowanie przez organ odwoławczy art. 134 kpa.

Ponownie rozpoznając sprawę organ odwoławczy wezwie skarżącego do przedstawienia wyjaśnień czy złożony w dniu 15 czerwca 2016 r. egzemplarz wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy został podpisany przez działającego w jego imieniu pełnomocnika i dopiero wówczas wyda stosowne rozstrzygnięcie w sprawie.

Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.), orzekł jak w sentencji.