Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1799/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-11-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Finansów
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 1, art. 258 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi M. B. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną p o s t a n a w i a: - przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym tj.: 1. zwolnić od kosztów sądowych; 2. ustanowić radcę prawnego z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w W.;


UZASADNIENIE

W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy M. B. (dalej: "skarżąca") wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała miesięczne koszty utrzymania zaliczając do nich: opłatę za energię elektryczną – 110 zł, bilet miesięczny – 120 zł, środki czystości - 50 zł, pozostałą część miesięcznego dochodu w kwocie 790,25 zł skarżąca przeznacza na wyżywienie. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Oświadczyła, że jest współwłaścicielką domu (bez wygód i ogrzewania) oraz nieruchomości o powierzchni 17 arów. Nie posiada żadnych oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Do dochodów zaliczyła wynagrodzenie za pracę, które w sierpniu br. wyniosło 790,25 zł. Do wniosku skarżąca załączyła kserokopię biletu strefowego miesięcznego oraz kserokopie faktur z tytułu nabycia energii elektrycznej.

W związku z tym, iż złożone oświadczenie okazało się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych wnioskodawcy, zarządzeniem z 21 września 2011 r. wezwano skarżącą do udzielenia dodatkowych informacji oraz złożenia określonych dokumentów. Odpowiadając na wezwanie skarżąca nadesłała do Sądu kserokopię zeznania podatkowego PIT-37 za 2010 r., paski płacowe za lipiec 2011 r. oraz sierpień 2011 r., kserokopię decyzji w sprawie wymiaru podatku rolnego oraz podatku od nieruchomości za 2011r., kserokopie faktur z tytułu nabycia energii elektrycznej oraz faktur dokumentujących zakup lekarstw.

Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje.

Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a, właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Na podstawie art. 258 § 1 p.p.s.a. czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi. W myśl art. 245 § 2 i § 3 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, a w zakresie częściowym - zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

W niniejszej sprawie skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, a więc o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji podmiotom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej poniesienie kosztów z tym związanych. Przyznanie lub odmowa przyznania prawa pomocy winna wynikać z wzajemnej oceny dwóch elementów: kosztów, jakie musi ponieść strona na poczet prowadzonego postępowania i jej aktualnej kondycji finansowej.

Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady, jakimi należy kierować się rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, wysokość kosztów sądowych, które w niniejszej sprawie i pozostałych sprawach wszczętych przez skarżącą, w których nie uiszczono wpisu, wynoszą 400 zł (stan na 04.11.2011 r.), jak i stan faktyczny sprawy zasadne jest przyznanie skarżącej prawa pomocy w żądanym zakresie.

Z akt sprawy wynika, iż jedynym źródłem jej utrzymania jest wynagrodzenie za pracę na stanowisku kasjera, które w lipcu wyniosło 790,25 zł, a w sierpniu 806,35 zł. Zgodnie z zeznaniem podatkowym za 2010 r. skarżąca uzyskała dochód w wysokości 13.316,82 zł. Skarżąca oświadczyła, że nie posiada oszczędności oraz wartościowych przedmiotów. Samodzielnie ponosi koszty utrzymania i dojazdu do pracy, a uzyskiwane dochody nie są wystarczające do zakupu wszystkich leków.

Powyższe wskazuje, iż sytuacja finansowa wnioskodawcy uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego z urzędu, dlatego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.