Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 102/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-06-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 13 czerwca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg A. M. i W. M. oraz J. W. na bezczynność Rady Gminy S. w przedmiocie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania uchwały w sprawie aktualności studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy postanawia: - odrzucić skargi. A. P.


UZASADNIENIE

A. M. i W. M. oraz J. W. wnieśli skargi na bezczynność Rady Gminy S. w przedmiocie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania uchwały w sprawie aktualności studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy.

Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 kwietnia 2017 roku A. M. i W. M. zostali solidarnie wezwani – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dowodu wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa przed złożeniem skargi do sądu oraz do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł.

Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z tej samej daty J. W. został wezwany – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dowodu wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa przed złożeniem skargi do sądu oraz do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł.

Zarządzenia powyższe doręczono A. M. i W. M. w dniu 21 kwietnia 2017 roku, natomiast J. W. w dniu 24 kwietnia 2017 roku.

W piśmie z dnia 25 kwietnia 2017 roku skarżący oświadczyli, że bardziej zależy im na prowadzeniu sprawy dotyczącej bezczynności organu w zakresie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania uchwały w sprawie zmiany części planu miejscowego, zatem wnoszą o pozostawienie bez rozpoznania tej części skargi, która dotyczy rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania uchwały w sprawie aktualności studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Odrzucenie skargi równoznaczne jest z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania rozstrzygnięcia o charakterze merytorycznym.

Stosownie do treści art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 roku poz. 718 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia.

W sprawie skarga powinna być poprzedzona wezwaniem właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa, dlatego zarządzeniami z dnia 11 kwietnia 2017 roku skarżący zostali wezwani złożenia dowodu na skierowanie do organu tegoż wezwania.

Ponadto, przepis art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a. stanowi, że od skargi pobiera się wpis. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu (art. 220 § 3 P.p.s.a.).

Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 kwietnia 2017 roku wezwano skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi. Zarządzenia powyższe doręczono A. M. i W. M. w dniu 21 kwietnia 2017 roku, zatem siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych skargi ekspirował z dniem 28 kwietnia 2017 roku. Natomiast J. W. zarządzenia doręczono w dniu 24 kwietnia 2017 roku, zatem siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych skargi ekspirował z dniem 2 maja 2017 roku, bowiem dzień 1 maja 2017 roku jest dniem ustawowo wolnym od pracy. Braki formalne skarg nie zostały uzupełnione, dlatego skargi podlegają odrzuceniu.

Sąd orzekł jak w postanowieniu na mocy art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 P.p.s.a.

A. P.