Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2938/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-04-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Finanse publiczne
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 5  ust.  1  pkt  10,  art.  10  ust.  1,  art.  29
journal: Dz.U. 2013 poz 173
law: Ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju  Obszarów Wiejskich - tekst jednolity.
article: par.  3
journal: Dz.U. 2007 nr 81 poz 550
law: Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 20 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy  finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych" objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013.
journal: Dz.U.UE.L 2005 nr 277 poz 1 art.  35.
law: Rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz  Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW).
journal: Dz.U.UE.L 2011 nr 25 poz 8 art.  4  ust.  8,
law: Rozporządzenie Komisji (UE) Nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr  1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju  obszarów wiejskich.
article: art.  7;8;11;75;77;80;107  par.  3
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art.  54  par.  2,  art.  135,  art.  145  par.  1  pkt  1  lit.  c,  art.  152,  art. 200,  art.  205  par.  2,  art.  209
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art.  4  ust.  1  pkt  3,  art.  2,  art.  3  ust.  1  pkt  1,  art.  11
journal: Dz.U. 2000 nr 88 poz 983
law: Ustawa z dnia 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw.
article: par.  18  ust.  1  pkt  1  lit.  c
journal: Dz.U. 2013 poz 461
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb  Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Sędzia WSA - Cezary Kosterna (spr.), Protokolant - ref. staż. Justyna Gadzialska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi G. Sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania środków z tytułu pomocy finansowej w ramach działania "G." 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora L. Oddziału Regionalnego ARiMR w Z. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...]; 2. zasądza od Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz G. Sp. z o.o. z siedzibą w Sławie kwotę [...] zł (słownie: [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...], Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, po rozpatrzeniu odwołania Grupy Producentów Rolnych "[...]" Sp. z o.o. od decyzji nr [...], wydanej w dniu [...] kwietnia 2014 r. przez Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR o odmowie przyznania środków finansowych w ramach działania "Grupy Producentów Rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że na podstawie decyzji nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r., Grupa Producentów Rolnych "[...] " Sp. z o.o., zwana dalej zamiennie "Grupą", "Stroną" lub "skarżącą", złożyła w dniu 23 sierpnia 2013 r. w [...] Oddziale Regionalnym ARiMR wniosek o płatność w ramach działania "Grupy producentów rolnych", za okres od dnia [...] lipca 2012 r. do dnia [...] lipca 2013 r.

W dniach 18 - 19 listopada 2013 r., w siedzibie Grupy oraz w gospodarstwach rolnych członków Grupy, tj. Pana M. W., "[...]" Sp. z o.o., "[...]" Sp. z o.o., Pani J. W. oraz Pani D. W. przeprowadzona została kontrola na miejscu. W toku postępowania ARiMR trzykrotnie wzywał spółkę do złożenia wyjaśnień: - dotyczących częściowego niezapłacenia faktury (pismo z [...].12.2013 r.),

- dotyczących wydzierżawienia zaplecza technicznego przez M. W. i A. W. dla spółek [...] sp. z o.o. i [...] Sp. z o.o. (pismo z [...].01.2014 r.),

- dotyczących okresu prowadzenia działalności przez członków Grupy, ponoszenie przez nich kosztów tej działalności, wielkości produkcji w okresie poprzedzającym utworzenie grupy, struktury obrotu towarowego (pismo z [...].02.2014 r.).

Spółka udzielała informacji w odpowiedzi na te pisma, przy czym do odpowiedzi na pismo z [...].02.2014 r. (jak wynika z treści pisma Spółki z [...].02.2014 r.) dołączyła 5 segregatorów potwierdzających poniesienie kosztów. Brak jest tych dokumentów w aktach sprawy.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...], Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR odmówił przyznania Grupie środków finansowych

z tytułu pomocy finansowej na wspieranie grup producentów rolnych, w okresie od dnia [...] lipca 2012 r. do dnia [...] lipca 2013 r., to jest za drugi rok działalności. Powodem odmowy było nie spełnienie przez Grupę warunków do przyznania pomocy ze względu na stworzenie sztucznych warunków do przyznania tej pomocy. Organ wskazał na wzajemne powiązania członków grupy i stworzenie przez nich trzech grup producentów rolnych, co nie prowadziło do realizacji celów pomocy.

Strona złożyła do Prezesa ARiMR odwołanie od ww. decyzji.

W odwołaniu Grupa zarzuciła rozstrzygnięciu Organu I instancji:

naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie, tj. art. 4 pkt 8 rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE L 25/8 z 28 stycznia 2011, z późn. zm.), polegające na ustaleniu, iż tworzący grupę stworzyli sztuczne warunki wymagane do otrzymania płatności w celu uzyskania korzyści sprzecznych z celami danego systemu wsparcia, w sytuacji kiedy organ

w żaden sposób nie udowodnił, aby działania odwołującej się miały na celu uzyskania korzyści sprzecznych z celami danego systemu wsparcia, co z kolei jest warunkiem niezbędnym do stosowania przytoczonego przepisu,

naruszenie art. 7 w zw. z art. 77 § 1 Kpa, polegające na niezebraniu

i nierozpatrzeniu całego materiału dowodowego w sposób wyczerpujący pozwalający na przyjęcie, że nastąpiło sztuczne stworzenie warunków wymaganych do otrzymania płatności w celu uzyskania korzyści sprzecznych z celami danego systemu wsparcia, co doprowadziło w konsekwencji do ustalenia przez organ stanu faktycznego niezgodnego z prawdą materialną.

W wyniku przeprowadzonego postępowania odwoławczego Prezes ARiMR zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Przedstawił zasady przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych" określone zostały zarówno na mocy przepisów wspólnotowych jak i krajowych

w szczególności:

- art. 35 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r.

w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. U. L 277 z 21 października 2005 r., str. 1, z późn. zm.) (dalej "rozporządzenie nr 1698/2005"), zgodnie z którym, wsparcia finansowego udziela się w celu ułatwiania tworzenia i działalności administracyjnej grup producentów do celu:

dostosowania do wymogów rynkowych procesu produkcyjnego i produkcji producentów, którzy są członkami takich grup,

wspólnego wprowadzania towarów do obrotu, w tym przygotowania do sprzedaży, centralizacji sprzedaży i dostawy do odbiorców hurtowych, ustanowienia wspólnych zasad dotyczących informacji o produkcji, ze szczególnym uwzględnieniem zbiorów

i dostępności.

Przepisy wykonawcze do powyższego rozporządzenia nr 1698/2005 zostały zawarte w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE L 25/8 z 28 stycznia 2011, z późn. zm.) (dalej "rozporządzenie nr 65/2011").

Na gruncie prawa krajowego, zasady organizowania i funkcjonowania grup producentów rolnych reguluje ustawa z dnia 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw (Dz. U. Nr 88, poz. 983, z późn. zm.) (dalej "ustawa GR"). Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy GR, grupa producentów rolnych prowadzi działalność jako przedsiębiorca mający osobowość prawną, pod warunkiem, że została utworzona przez producentów jednego produktu rolnego lub grupy produktów.

Szczegółowe warunki i tryb przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych" zostały uregulowane w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 20 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych" objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 81, poz. 550, z późn. zm.) (dalej "rozporządzenie").

Jak wynika z treści przepisu art. 4 ust. 8 rozporządzenia nr 65/2011, nie dokonuje się żadnych płatności na rzecz beneficjentów w odniesieniu do których ustalono,

że sztucznie stworzyli warunki wymagane do otrzymania takich płatności, aby uzyskać korzyści sprzeczne z celami danego systemu wsparcia.

Zgodnie z ww. art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1698/2005, celem pomocy finansowej przyznawanej w ramach działania "Grupy producentów rolnych" jest ułatwianie tworzenia i działalności grup producentów do celu wspólnego wprowadzania towarów do obrotu, w tym, przygotowania do sprzedaży, centralizacji sprzedaży i dostawy do odbiorców hurtowych.

W trakcie postępowania odwoławczego Prezes ARiMR ustalił, że Grupa została zawiązana przez 5 wspólników (członków) tj.: Pana M. W., Panią J. W., "[...]" Sp. z o.o., "[...]" Sp. z o.o. oraz Panią D. W. (obecnie D. W.). W dniu [...] lipca 2011 r., zgodnie z decyzją Marszałka Województwa [...] nr [...], Grupa Producentów Rolnych "[...]" Sp. z o.o. została ponownie wpisana do rejestru Grup Producentów Rolnych.

Pan M. W., był członkiem pierwotnie funkcjonującej Grupy Producentów Rolnych "[...]" Sp. z o.o., która w dniu [...] października 2008 r., na mocy decyzji Marszałka Województwa [...], nr [...] została wpisana do Rejestru Grup Producentów Rolnych prowadzonego przez Marszałka Województwa [...]. W/w grupa producentów rolnych na podstawie decyzji nr [...] o przyznaniu pomocy finansowej, złożyła w dniu [...] listopada 2009 r. wniosek o płatność za okres trwający od [...] października 2008 roku do [...] października 2009 r., tj. 1 rok działalności grupy. Ww. grupa składała się z pięciu członków tj. D. W. (obecnie D. W.), A. W., M. W., M. W. oraz "[...]" Sp. z o.o.

Zgodnie z planem działania Grupy Producentów Rolnych "[...]" Sp. z o.o. z dnia [...] sierpnia 2008 r., infrastruktura dla poszczególnych jej członków przedstawiała się następująco:

A. W. prowadziła produkcję [...] na [...] obiektach w miejscowości [...] oraz na [...] obiektach w miejscowości [...];

D. W. (obecnie D. W.) prowadziła produkcję [...] na [...] obiektach w miejscowości [...];

M.W. prowadził produkcję [...] na [...] obiektach w miejscowości [...] oraz na [...] obiektach w miejscowości [...] (rozbudowa do [...] obiektów);

M. W. prowadził produkcję [...] na [...] obiektach w miejscowości [...] przy ul. [...];

[...] Sp. z o.o. prowadziła produkcję [...] na [...] obiektach w miejscowości [...] przy ul. [...].

Po rozpatrzeniu złożonego wniosku o płatność, w dniu [...] czerwca 2010 r., Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] odmówił Wnioskodawcy przyznania płatności za pierwszy rok działalności grupy tj. za okres od [...] października 2008 r. do [...] października 2009 r. Podstawą odmowy płatności był fakt, iż Grupa Producentów Rolnych "[...]" Sp. z o.o. dokonywała sprzedaży produktów nabytych uprzednio od poszczególnych członków do jednego z członków tj. [...]" Sp. z o.o. W wyniku rozpatrzenia złożonego przez ww. grupę odwołania, w dniu [...] sierpnia 2010 r. Prezes ARiMR wydał decyzję nr [...] o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. Przedmiotowa decyzja nie była zaskarżona przez Grupę Producentów Rolnych "[...]" Sp. z o.o. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Na podstawie wniosku Strony tj. Grupy Producentów Rolnych "[...]" Sp. z o.o. w dniu [...] stycznia 2011 r. decyzją Marszałka Województwa [...] ww. grupa producentów rolnych została skreślona z rejestru Grup Producentów Rolnych.

Ustalono, iż Pan M. W. zawarł z członkiem Grupy Producentów Rolnych "[...]" Sp. z o.o. tj. "[...]" Sp. z o.o. w dniu [...] czerwca 2011 r. umowę dzierżawy nieruchomości położonej na działce ewidencyjnej nr [...] w miejscowości [...]. Tego samego dnia, tj. [...] czerwca 2011 r., Pan M. W. zawarł z Panią J. W. umowę dzierżawy nieruchomości położonej na działce ewidencyjnej nr [...] w miejscowości [...]. Organ odwoławczy zauważył, iż na obiektach położonych w miejscowości [...], Pan M. W. prowadził działalność w zakresie hodowli [...] będąc członkiem Grupy Producentów Rolnych "[...]" Sp. z o.o., która pierwotnie wpisana została do rejestru Marszałka Województwa [...] w dniu [...] października 2008 r. W planie działania pierwotnie działającej grupy z dnia [...] sierpnia 2008 r., fermy Pana M. W. położone w miejscowości [...] zostały opisane jako: "Obiekty wyremontowane dostosowane do hodowli [...]. W obiektach znajduje się podstawowe wyposażenie technologiczne. Stan techniczny dobry".

Ustalono też, że członkowie Grupy: "[...]" Sp. z o.o. oraz Pani J. W. rozpoczęli prowadzenie działalności w zakresie chowu i hodowli [...] w dniu [...] lipca 2011 r., tego dnia bowiem nadany został ww. podmiotom weterynaryjny numer. Natomiast w dniu przed ta datą - [...] lipca 2011 r. Grupa złożyła do Marszałka Województwa [...] wniosek o wpis do Rejestru Grup Producentów Rolnych. Z kolei w dniu [...] lipca 2011 r., tj. miesiąc po rozpoczęciu działalności w zakresie chowu i hodowli [...] ww. podmioty, Grupa Producentów Rolnych "[...]" Sp. z o.o. została zarejestrowana przez Marszałka Województwa [...] w Rejestrze Grup Producentów Rolnych.

Produkcja związana z chowem i hodowlą drobiu stanowi tzw. działalność nadzorowaną i wymaga uzyskania weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego (art. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. z 2008 r. Nr 213, poz. 1342, z póżn. zm.). Prezes ARiMR analizując powyższe wymaganie ustalił, że numer, w oparciu o decyzje Powiatowego Lekarza Weterynarii na dzień rozpatrzenia odwołania posiadali wszyscy członkowie Grupy, jednakże przed dniem złożenia wniosku o wpis Grupy do Rejestru Grup Producentów Rolnych, prowadzonego przez Marszałka Województwa [...], tj. przed dniem [...] lipca 2014 r., działalność w zakresie chowu i hodowli [...] prowadzili trzej członkowie Grupy: Pani D. W., Pan M. W. oraz [...] Sp. z o.o. Natomiast Pani J.W. oraz [...] Sp. z o.o., na dzień składania przez Grupę ww. wniosku nie byli producentami [...].

"[...]" Sp. z o.o. oraz "[...]" Sp. z o.o., mają siedzibę w tej samej miejscowości, pod tym samym adresem, ul. [...],[...]. Pod tym samym adresem znajduje się również siedziba Grupy.

Prezes ARiMR ustalił również, iż udziały własnościowe członków Grupy, działających w formie spółki z o.o., przedstawiają się w następujący sposób:

1) [...] Sp. z o.o. - Pan L. W., udziałowiec spółki (25 % udziałów) oraz członek Grupy Producentów Rolnych "[...] r" Sp. z o.o., oraz Pan M. W. - udziałowiec spółki (75 % udziałów), Prezes Zarządu, były członek Grupy Producentów Rolnych "[...]" Sp. z o.o., która z dniem [...] stycznia 2011 r. została wykreślona z Rejestru Grup Producentów Rolnych oraz obecny członek Grupy Producentów Rolnych "[...]" Sp. z o.o.,

2) "[...]" Sp. z o.o. - Pani A. W., były członek Grupy Producentów Rolnych "[...]" Sp. z o.o., która z dniem [...] stycznia 2011 r. została wykreślona z Rejestru Grup Producentów Rolnych oraz udziałowiec spółki (50 % udziałów) oraz obecny członek grupy "[...]" Sp. z o.o. oraz Pan M. W., były członek Grupy Producentów Rolnych "[...]" Sp. z o.o., która z dniem [...] stycznia 2011 r. została wykreślona z Rejestru Grup Producentów Rolnych oraz udziałowiec spółki (50 % udziałów) oraz obecny członek "[...]: Sp. z o.o., Prezes Zarządu, Pan M. W., były członek Grupy Producentów Rolnych "[...]" Sp. z o. o.

Z akt sprawy wynika ponadto, iż w dniu [...] października 2011 r., decyzją Marszałka Województwa [...] nr [...], Grupa Producentów Rolnych "[...]" Sp. z o.o. została wpisana do Rejestru Grup Producentów Rolnych. Przedmiotowa grupa składa się z pięciu członków tj. "[...]" Sp. z o.o., L. W., M. W., "[...]" Sp. z o.o. oraz "[...]" Sp. z o.o.

Hodowla i Ubój [...] "[...]" Sp. z o.o. (były członek pierwotnie działającej Grupy Producentów Rolnych "[...]" Sp. z o.o.) podzieliła swoje gospodarstwo i wydzierżawiła członkom Grupy Producentów Rolnych "[...]" Sp. z o.o. część swoich nieruchomości. W dniu [...] lipca 2011 r. Hodowla i Ubój [...] "[...]" Sp. z o.o. wydzierżawiła podmiotowi "[...]" Sp. z o. o. nieruchomość położoną w miejscowości [...], przy ul. [...] na działce ewidencyjnej nr [...]. Również w dniu [...] lipca 2011 r. Hodowla i Ubój [...] "[...]" Sp. z o.o. wydzierżawiła podmiotowi "[...]" Sp. z o.o. nieruchomość położoną w miejscowości [...], przy ul. [...] na działkach ewidencyjnych nr [...],[...],[...].

Organ odwoławczy zaznaczył, iż na ww. obiektach Hodowla i Ubój [...] "[...]" Sp. z o.o. prowadziła działalność w zakresie hodowli [...] będąc członkiem Grupy Producentów Rolnych "[...]" Sp. z o.o., która pierwotnie wpisana została do rejestru Marszałka Województwa [...] w dniu [...] października 2008 r. W planie działania grupy z dnia [...] sierpnia 2008 r., fermy Hodowli i Ubojni [...] "[...]" Sp. z o.o. położone w miejscowości [...] zostały opisane jako: "Obiekty dostosowane do wymogów UE. Stan techniczny bardzo dobry. W pełni wyposażone w linie technologiczne (..)".

Prezes ARiMR ustalił również, iż udziały własnościowe członków Grupy "[...]" Sp. z o.o., przedstawiają się w następujący sposób:

1) "[...] " Sp. z o.o. - Pani D. W. (obecnie D. W.) - udziałowiec spółki (40 % udziałów), były członek Grupy Producentów Rolnych "[...]" Sp. z o.o., która z dniem [...] stycznia 2011 r. została wykreślona z Rejestru Grup Producentów Rolnych oraz obecny członek Grupy Producentów Rolnych "[...]" Sp. z o.o.; Pan M. W. - udziałowiec spółki (40 % udziałów), Prezes Zarządu, były członek Grupy Producentów Rolnych "[...]" Sp. z o.o., która z dniem [...] stycznia 2011 r. została wykreślona z Rejestru Grup Producentów Rolnych oraz obecny członek Grupy Producentów Rolnych "[...]" Sp. z o.o., Pan L. W. - udziałowiec spółki (10 % udziałów) oraz członek Grupy Producentów Rolnych "[...]" Sp. z o.o. oraz Pani J. W. - udziałowiec spółki (10 % udziałów) oraz członek Grupy Producentów Rolnych "[...]" Sp. z o.o.;

"[...]" Sp. z o.o. – D. W. (obecnie D. W.) - udziałowiec spółki (50 % udziałów), były członek Grupy Producentów Rolnych "[...]" Sp. z o.o., która z dniem [...] stycznia 2011 r. została wykreślona z Rejestru Grup Producentów Rolnych oraz obecny członek Grupy Producentów Rolnych "[...]" Sp. z o.o., Pan M. W. - udziałowiec spółki (50 % udziałów), były członek Grupy Producentów Rolnych "[...]" Sp. z o.o., która z dniem [...] stycznia 2011 r. została wykreślona z Rejestru Grup Producentów Rolnych oraz obecny członek Grupy Producentów Rolnych "[...]" Sp. z o.o., Pan M. W. - Prezes Zarządu, były członek Grupy Producentów Rolnych "[...]" Sp. z o.o., która z dniem [...] stycznia 201 1 r. została wykreślona z Rejestru Grup Producentów Rolnych oraz obecny członek Grupy Producentów Rolnych "[...]" Sp. z o.o.;

[...] Sp. z o.o. - Pani A. W., były członek Grupy Producentów Rolnych "[...]" Sp. z o.o., która z dniem [...] stycznia 2011 r. została wykreślona z Rejestru Grup Producentów Rolnych oraz udziałowiec spółki (50 % udziałów) oraz obecny członek [...] Sp. z o.o. oraz Pan M. W., Prezes Zarządu [...] Sp. z o.o., były członek Grupy Producentów Rolnych "[...]" Sp. z o.o., która z dniem [...] stycznia 2011 r. została wykreślona z Rejestru Grup Producentów Rolnych oraz udziałowiec spółki (50 % udziałów) oraz obecny członek "[...]" Sp. z o.o.

"[...]" Sp. z o. o., "[...]" Sp. z o.o. oraz "[...]" Sp. z o.o. mają siedzibę w tej samej miejscowości, pod tym samym adresem, ul. [...], [...]. Pod tym samym adresem znajduje się również siedziba Grupy "[...]" Sp. z o.o. oraz dwóch jej członków "[...]" Sp. o.o. oraz "[...]" Sp. z o. o., jak również Grupy "[...]" Sp. z o.o.

W dniu [...] października 2011 r. decyzją nr [...] Grupa Producentów Rolnych "[...]" Sp. z o.o. została wpisana do Rejestru Grup Producentów Rolnych prowadzonego przez Marszałka Województwa [...]. Ww. grupa składa się z pięciu członków tj. A. W., "[...]" Sp. z o.o., K. P., "[...]" Sp. z o.o. oraz "[...]" Sp. z o.o. Z dokumentów zgromadzonych w sprawie wynika, iż Pani A. W. (były członek Grupy Producentów Rolnych "[...]" Sp. z o.o.) podzieliła swoje gospodarstwo i wydzierżawiła członkom Grupy Producentów Rolnych "[...]" Sp. z o.o. swoje nieruchomości. W dniu [...] Lipca 2011 r. Pani A. W. wydzierżawiła "[...]" Sp. z o.o. nieruchomość położoną w miejscowości [...], na działkach ewidencyjnej nr [...]i nr [...]. Również w dniu [...] lipca 2011 r. Pani A. W. wydzierżawiła "[...]" Sp. z o.o. nieruchomość położoną w miejscowości [...], na działkach ewidencyjnych nr [...]i nr [...].

W wymienionych obiektach Pani A. W. prowadziła działalność

w zakresie hodowli [...]będąc członkiem Grupy Producentów Rolnych "[...]" Sp. z o.o., wpisana do rejestru Marszałka Województwa [...]w dniu [...]października 2008 r. W planie działania grupy z dnia [...]sierpnia 2008 r., fermy Pani A. W. położone w miejscowości [...]zostały opisane jako: "Ferma dobrze zorganizowana. Wyposażenie dobre w linie technologiczne (...). Ferma spełnia wymagania przepisów Unii Europejskiej".

Prezes ARiMR ustalił również, iż udziały własnościowe członków Grupy "[...]" Sp. z o.o., przedstawiają się w następujący sposób:

1) "[...]" Sp. z o.o. - Pani D. W. (obecnie D. W.) - udziałowiec spółki (75 % udziałów), były członek Grupy Producentów Rolnych "[...]" Sp. z o.o., która z dniem [...]stycznia 2011 r. została wykreślona z Rejestru Grup Producentów Rolnych oraz obecny członek Grupy Producentów Rolnych "[...]" Sp. z o.o., Pani K. P. - udziałowiec spółki (25 % udziałów) oraz członek Grupy Producentów Rolnych "[...]" Sp. z o.o., oraz Pan M. W. - Prezes Zarządu, były członek Grupy Producentów Rolnych "[...]" Sp. z o.o., która z dniem [...] stycznia 2011 r. została wykreślona z Rejestru Grup Producentów Rolnych oraz obecny członek Grupy Producentów Rolnych "[...]" Sp. z o.o.;

"[...]" Sp. z o.o. - Pani A. W. - udziałowiec spółki (75 % udziałów), były członek Grupy Producentów Rolnych "[...]" Sp. z o.o., która z dniem [...] stycznia 2011 r. została wykreślona z Rejestru Grup Producentów Rolnych oraz obecny członek Grupy Producentów Rolnych "[...]" Sp. z o.o., Pani J. W. - udziałowiec spółki (25 % udziałów) oraz członek Grupy Producentów Rolnych "[...]" Sp. z o.o., Pan M. W. - Prezes Zarządu, były członek Grupy Producentów Rolnych "[...]" Sp. z o.o., która z dniem[...]stycznia 2011 r. została wykreślona z Rejestru Grup Producentów Rolnych oraz obecny członek Grupy Producentów Rolnych "[...]" Sp. z o.o.;

"[...]" Sp. z o.o. - Pan M. W., Prezes Zarządu, były członek Grupy Producentów Rolnych "[...]" Sp. z o.o., która z dniem [...] stycznia 2011 r. została wykreślona z Rejestru Grup Producentów Rolnych oraz obecny członek Grupy Producentów Rolnych "[...]" Sp. z o.o., udziałowiec spółki (25 % udziałów), Pani K. P. - udziałowiec spółki (75 % udziałów) oraz członek Grupy Producentów Rolnych "[...]" Sp. z o.o.

"[...]" Sp. z o.o., "[...]" Sp. z o.o, oraz "[...]" Sp. z o.o. mają siedzibę w tej samej miejscowości, pod tym samym adresem, ul. [...],[...]. Pod tym samym adresem znajduje się również siedziba Grupy "[...]" Sp. z o.o. oraz dwóch jej członków "[...]" Sp. o.o. oraz "[...]" Sp. z o. o., jak również Grupa "[...]" Sp. z o.o. oraz trzech jej członków, tj. "[...]" Sp. z o. o., "[...]" Sp. z o.o. oraz "[...]" Sp. z o.o. oraz Grupa "[...]" Sp. z o.o.

Organ odwoławczy podzielił ocenę organu I instancji, że podział bazy produkcyjnej Pana M. W., Hodowli i ubojni [...] "[...]" Sp. z o.o. oraz Pani A. W., poprzez wydzierżawienie kurników położonych w miejscowości [...],[...]i [...]dla poszczególnych członków grup producentów rolnych tj. Pani J. W. i "[...]" Sp. z o.o., "[...]" Sp. z o.o., "[...]" Sp. z o. o, "[...]" Sp. z o.o. oraz "[...]" Sp. z o.o., miał na celu dekoncentrację tj. rozdzielenie potencjału produkcyjnego trzech podmiotów, a następnie ponowne ich połączenie w celu stworzenia trzech osobnych grup producentów rolnych.

Prezes ARiMR wskazał, że zgodnie z art. 3 ustawy GR, grupa producentów rolnych prowadzi działalność jako przedsiębiorca mający osobowość prawną, pod warunkiem że została utworzona przez producentów jednego produktu rolnego, zwanego dalej "produktem", lub grupy produktów w celach określonych w art. 2.

Grupa nie została powołana, zgodnie z ww. art. 3 ustawy GR. Zgodnie z tym przepisem ustawy producenci mogą organizować się w grupy producentów rolnych

w celu dostosowania produkcji rolnej do warunków rynkowych, poprawy efektywności gospodarowania, planowania produkcji ze szczególnym uwzględnieniem jej ilości i jakości, koncentracji podaży oraz organizowania sprzedaży produktów rolnych, a także ochrony środowiska naturalnego.

Nie bez znaczenia dla przedmiotowej sprawy są również zależności pomiędzy podmiotami tworzącymi Grupę, które dotyczą zarówno miejsca, struktury własnościowej jak i powiązań osobowych pomiędzy poszczególnymi podmiotami wchodzącymi w skład grup. Zorganizowanie wielu spółek przez tych samych udziałowców nie jest wprawdzie sprzeczne z obowiązującym prawem, jednak związek pomiędzy poszczególnymi spółkami (wynikający z ich struktury własnościowej i osobowej), a przez to i członkami grupy producentów rolnych, pozostaje w sprzeczności z celami prawa wspólnotowego

i ma na celu ominięcie przepisów dotyczących ograniczeń w zakresie płatności.

Jak wskazano to powyżej, wsparcia, zgodnie z art. 35 ust. 1 rozporządzenia 1698/2005, udziela się w celu ułatwienia tworzenia i działalności administracyjnej grup producentów, celem dostosowania do wymogów rynkowych procesu produkcyjnego

i produkcji producentów, którzy są członkami takich grup, wspólnego wprowadzania towarów do obrotu, w tym przygotowania do sprzedaży, centralizacji sprzedaży

i dostawy do odbiorców hurtowych, ustanowienia wspólnych zasad dotyczących informacji o produkcji, ze szczególnym uwzględnieniem zbiorów i dostępności. Cytowane powyżej przepisy wskazują na cel, jakim jest ułatwienie organizowania się przez indywidualnych, samodzielnych producentów funkcjonujących na rynku (mimo braku określenia przez ustawodawcę minimalnego okresu prowadzenia działalności),

w Grupy ułatwiające uzyskanie lepszej pozycji konkurencyjnej takich podmiotów, których celem jest m. in. wspólne wprowadzanie towarów do obrotu oraz centralizacja sprzedaży.

Brak unormowań w zakresie konieczności potwierdzania przez członków Grupy prowadzenia działalności przed jej utworzeniem w przepisach obowiązujących

w sprawach przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych" nie oznacza, że pomoc w ramach przedmiotowego działania, może zostać przyznana w sytuacji, w której poszczególni członkowie, na potrzeby założenia grupy producentów rolnych, rozpoczynają działalność w branży, w której uprzednio żadnej działalności nie prowadzili. Dokonując interpretacji przepisów regulujących funkcjonowanie grup producentów nie można oczywiście tracić z pola widzenia istoty powołania "do życia" takiego tworu, który jest swoistym "przedłużeniem" działalności producentów rolnych określonych produktów. Grupy producentów tworzą bowiem wyłącznie producenci rolni określonego rodzaju produktu, w celach określonych w art. 2 ustawy o grupach producentów rolnych /.../ i w art. 35 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, czyli związanych w pewien sposób z działalnością produkcyjną w rolnictwie.

W ocenie organu II instancji, utworzenie grupy producentów rolnych z 5 członków, z których 2 członków prowadzi działalność rolniczą wyłącznie na dzierżawionych gruntach, będących w posiadaniu wcześniej innego członka (w tym 1 z nich powstaje tuż przed utworzeniem Grupy natomiast członek Grupy będący osobą fizyczną rozpoczyna działalność tuż przed dniem złożenia wniosku o wpis Grupy do Rejestru Grup Producentów Rolnych) wskazuje, iż w sprawie doszło do podziału gospodarstwa, celem umożliwienia skorzystania z danego działania poprzez obejście przepisów prawa, związanych z ograniczeniami dotyczącymi wymaganej minimalnej liczby 5 członków, wynikającym z załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 kwietnia 2008 r. w sprawie wykazu produktów i grup produktów, dla których mogą być tworzone grupy producentów rolnych, minimalnej rocznej wielkości produkcji towarowej oraz minimalnej liczby członków grupy producentów rolnych (Dz. U. z 2013, poz. 642).

Organ odwoławczy wskazał, że nie bez znaczenia jest to, iż członkowie Grupy "[...]" Sp. z o.o., "[...]" Sp. z o. o oraz "[...]" Sp. z o.o., tj. "[...]" Sp. z o.o., "[...]" Sp. z o.o., "[...]" Sp. z o.o., "[...]" Sp. z o.o., "[...]" Sp. z o.o., "[...]" Sp. z o.o., "[...]" Sp. z o.o. powstały w tym samym dniu, w tej samej kancelarii, tj. w dniu [...]listopada 2010 r. Pierwotnie wpisanym do Rejestru Grup Producentów Rolnych Grupom "[...]" Sp. z o.o. oraz "[...]" Sp. z o.o. Dyrektor [...]Oddziału Regionalnego ARiMR decyzjami z dnia [...]czerwca 2010 r. odmówił przyznania pomocy, natomiast w dniu 31 sierpnia 2010 Prezes ARiMR utrzymał je w mocy. Organ wskazał też na wynikające z przepisów prawa limity pomocy. W ocenie organu, istnienie limitów wysokości przyznawanej corocznie pomocy finansowej dowodzi, że wyodrębnienie trzech grup producentów rolnych ("[...]" Sp. z o.o., "[...]" Sp. z o.o., "[...]" Sp. z o.o.) w zakresie tej samej branży przez te same osoby miało na celu obejście przepisów prawa, związanych z ograniczeniami dotyczącymi maksymalnej kwoty wsparcia w ramach działania "Grupy Producentów Rolnych".

Prezes ARiMR powołał się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie dnia 6 września 2012 r. (sygn. akt. VIII SA/Wa 386/12- Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych), zgodnie z którym "Aplikowanie o pomoc przez te same osoby w ramach kilkunastu spółek kapitałowych należy postrzegać jako skierowane na ominięcie kwotowego limitu dofinansowania przysługującego jednemu beneficjentowi.

W konsekwencji, mimo spełnienia formalnych warunków niezbędnych do utworzenia grupy producentów rolnych na gruncie prawa polskiego, Grupa w niniejszej sprawie w sposób sztuczny i pozorny stworzyła warunki do przyznania pomocy,

a otrzymanie przez Skarżącą w takiej sytuacji pomocy finansowej oznaczałoby uzyskanie korzyści sprzecznych z celami systemu wsparcia.

Ww. okoliczności, w tym, w szczególności dotyczące: struktury własnościowej, fakt braku prowadzenia wcześniej przez dwóch z pięciu członków działalności rolniczej w zakresie chowu i hodowli drobiu, wydzierżawienie przez Pana M. W. części użytkowanych gruntów rolnych dla "[...]" Sp. z o.o. oraz Pani J. W. świadczą, zdaniem organu odwoławczego, o braku spełnienia przez Grupę warunku wskazanego w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia 1698/2005, polegającego na wspólnym wprowadzaniu towarów do obrotu, w tym przygotowania do sprzedaży, centralizacji sprzedaży i dostawy do odbiorców hurtowych. Utworzenie Grupy, zdaniem Prezesa ARiMR, doprowadziło do sytuacji przeciwnej do ww. celu tj. do sztucznego rozdrobnienia produkcji, mającego na celu umożliwienie trzem nowo utworzonym podmiotom wykazywaniem się jakąkolwiek produkcją oraz umożliwić Stronie wypełnienia warunku minimalnej liczby członków grupy producentów rolnych. Bez utworzenia przez osoby będące uprzednio zarejestrowanej przez Marszałka Województwa [...] "[...]" Sp. z o. o spółki "[...]" Sp. z o.o. oraz bez wydzierżawienia "[...]" Sp. z o.o. oraz Pani J.W. przez pana M. W. kurników, Grupa działająca pod firmą "[...]" Sp. z o.o., nie wypełniłaby warunku minimalnej liczby członków Grupy.

Chronologia kolejnych zdarzeń poprzedzających utworzenie Strony wskazuje, że zamiarem osób zawiązujących Grupę oraz jej poszczególnych członków, było działanie mające na celu w pierwszej kolejności ominięcie warunku wskazanego w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia 1698/2005, a w dalszej kolejności otrzymanie płatności w ramach działania "Grupy Producentów Rolnych". Na potrzeby wypełnienia warunku minimalnej liczby członków została utworzona spółka kapitałowa, na potrzebę których od prowadzącego działalność rolniczą członka Grupy wydzielona została cześć gruntów rolnych, tak aby i ona również mogła się wykazać produkcją. Ponadto, kolejnemu członkowi Grupy, tj. Pani J. W. wydzierżawiana jest część mocy produkcyjnej, kilka dni przed złożeniem wniosku o zarejestrowanie w Rejestrze Grup Producentów Rolnych podejmowana jest przez ww. osoby działalność rolnicza, po to, aby Grupa miała minimalną liczbę członków.

Powyższe wskazuje zatem, iż zamiarem Strony było stworzenie sztucznych warunków w celu sprzecznym z celami systemu.

Mając wszystko powyższe na uwadze, Prezes stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie zostały wypełnione przesłanki wskazane w art. 4 ust. 8 rozporządzenia nr 65/2011, zgodnie z którym, nie naruszając przepisów szczegółowych, nie dokonuje się żadnych płatności na rzecz beneficjentów, w odniesieniu do których ustalono, że sztucznie stworzyli warunki wymagane do otrzymania takich płatności, aby uzyskać korzyści sprzeczne z celami danego systemu wsparcia.

W przedmiotowej sprawie, zdaniem Prezesa ARiMR Grupa, wypełniła zarówno obiektywny warunek do uznania, że stworzyła sztuczne warunki tj. poprzez utworzenie Grupy niezgodnie z celem wskazanym w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia 1698/2005 oraz subiektywny warunek poprzez wykazanie, że cały ciąg zdarzeń, poprzedzających utworzenie Grupy był zaplanowanym działaniem, które miało za cel ominięcie warunku z art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia 1698/2005, a w dalszej kolejności powodowałoby uzyskanie płatności sprzecznej z celami danego systemu wsparcia.

Członkostwo w grupie producentów rolnych nie jest obowiązkiem, a wszystkie warunki i zobowiązania wynikające z tego członkostwa, prowadzące do uzyskania płatności z tytułu pomocy finansowej, członkowie grupy przyjmują dobrowolnie. Kluczowym warunkiem jednakże jest spełnianie celów określonych zarówno w prawie wspólnotowym jak i krajowym. Warunku polegającego na centralizacji sprzedaży Grupa nie spełnia. Pomoc finansowa jest udzielana wówczas, gdy grupa nie tylko jest zarejestrowana, ale także funkcjonuje zgodnie z celami, dla których została utworzona.

Wobec powyższego, należy stwierdzić, iż w analizowanym stanie faktycznym, przyznanie Grupie pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych" za drugi rok działalności, spowodowałoby uzyskanie wsparcia przez podmioty, których działalność nie stanowiła realizacji celu, dla którego grupa została utworzona, a w szczególności celu określonego w art. 35 ust. 1 lit, b rozporządzenia nr 1698/2005 oraz podmiotu, który miał zamiar niezrealizowania ww. celu. W konsekwencji, doprowadziłoby to do naruszenia celów i istoty działania, wynikających z przedmiotowej regulacji.

Na marginesie Prezes ARiMR wskazał, że działanie grupy producentów rolnych jest realizowane jako środki przejściowe dla nowych państw członkowskich, a celem tego konkretnego działania, zakreślonego w Programie Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 jest: wzmocnienie struktury instytucjonalnej w sektorze pierwotnej produkcji rolnej w celu wsparcia funkcjonowania producentów rolnych poprzez zachęcanie ich do tworzenia grup producentów rolnych i współpracy. W szczególności, celem jest dostosowanie produkcji prowadzonej w gospodarstwach członków grup producentów rolnych do wymogów rynkowych, wspólne wprowadzanie towarów do obrotu, w tym przygotowanie do sprzedaży, centralizacja sprzedaży oraz dostarczenie do odbiorców hurtowych. W preambule rozporządzenia nr 65/2011 prawodawca unijny wskazał, iż Państwa członkowskie powinny ustanowić system kontroli, który zapewniałby przeprowadzanie wszystkich niezbędnych kontroli w celu skutecznego sprawdzania zgodności z warunkami przyznawania pomocy. Należy umożliwić kontrolę wszystkich kryteriów kwalifikowalności ustanowionych w prawodawstwie unijnym lub krajowym bądź w programach rozwoju obszarów wiejskich, zgodnie ze zbiorem weryfikowalnych wskaźników. Biorąc powyższe pod uwagę, należy wskazać, że pomoc udzielana jest po spełnieniu warunków określonych przepisami prawa unijnego

i krajowego, więc brak ich spełnienia nie daje podstaw do przyznania tej pomocy, szczególnie w świetle przepisu art. 4 ust. 8 rozporządzenia nr 65/2011, zgodnie

z którym, nie naruszając przepisów szczegółowych, nie dokonuje się żadnych płatności na rzecz beneficjentów, w odniesieniu do których ustalono, że sztucznie stworzyli warunki wymagane do otrzymania takich płatności, aby uzyskać korzyści sprzeczne

z celami danego systemu wsparcia, co w opinii organu zaistniało w przedmiotowej sprawie.

Odnosząc się do zarzutów przedstawionych przez Stronę w odwołaniu od decyzji, organ odwoławczy zauważył, że nie kwestionuje spełniania przez Grupę formalnych warunków koniecznych do uzyskania przez przedmiotową spółkę statusu grupy producentów rolnych. Jednakże, jak to m.in. zostało potwierdzone w wyroku Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2013 r., (sygn. akt. II GSK 2138/11 - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych) "Organ dokonujący płatności (organ Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa) ma obowiązek badać, czy w kolejnym roku spełnione są warunki do otrzymania kolejnej części pomocy. Sam fakt pozostawania w rejestrze grup, nie może stanowić wystarczającego warunku do uzyskania płatności. Wskazane okoliczności dotyczące niespełnienia przez Grupę warunków art. 2 i art. 3 ustawy GR, są jedną z przesłanek wskazujących na fakt stworzenia przez Stronę sztucznych warunków, o których mowa w art. 4 ust. 8 rozporządzenia nr 65/2011. Odmienną kwestią jest spełnienie formalnych warunków do uzyskania statusu grupy producentów rolnych (o czym decyduje właściwy miejscowo marszałek województwa), a odmienną spełnienie przesłanek do otrzymania pomocy finansowej w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 określonych w przepisach wspólnotowych, czy też krajowych. Przeciwna interpretacja prowadziłyby do sytuacji, w której rola organu I instancji sprowadzona zostałaby wyłącznie do naliczenia wysokości pomocy, gdyż sam fakt wpisania grupy do rejestru prowadzonego przez marszałka województwa, przesądzałby o zasadności przyznania pomocy. Jednakże taką możliwość wyklucza art. 4 ust. 8 rozporządzenia nr 65/2011, który nakazuje badanie, czy przyznanie pomocy nie jest konsekwencją stworzenia przez danego beneficjenta sztucznych warunków.

Organ odwoławczy zauważył, że skoro pomoc przyznawana jest dla grupy producentów, a grupa utworzona jest zasadniczo dla wzmocnienia pozycji pojedynczych producentów na rynku, zaś członkowie grupy, jak w sprawie niniejszej, tuż przed założeniem Grupy rozpoczynają prowadzenie działalności, wraz

z utworzeniem Grupy następuje rozdrobienie produkcji jednych członków Grupy kosztem innych, to zasadny jest wniosek, że warunki dla uzyskania pomocy związanej

z rejestracją grupy producenckiej zostały sztucznie stworzone. Pomoc udzielana jest bowiem wówczas, gdy grupa nie tylko jest zarejestrowana, ale także funkcjonuje zgodnie z celami, dla których została utworzona. Zakres i właściwości marszałka województwa oraz zakres kontroli przeprowadzonych przez niego wskazuje, że nie kontroluje On tych obszarów, które są istotne dla sprawy przyznania pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych".

Organ odwoławczy wskazał, że formalne zgodne z prawem działania, nie mogły stanowić podstawy do stwierdzenia wypełnienia przesłanek wskazanych w art. 4 ust. 8 rozporządzenia nr 65/2011, czyli stworzenia sztucznych warunków. Z istoty ww. przepisu wynika coś przeciwnego. Stworzenie sztucznych warunków w celu uzyskania korzyści sprzecznych z celami danego systemu wsparcia, ma miejsce w przypadku, gdy beneficjent poprzez pozornie zgodne z prawem działania, próbuje osiągnąć cel sprzeczny z zamiarami danego systemu.

W ocenie organu odwoławczego, Dyrektor Lubuskiego Oddziału Regionalnego ARiMR wydając zaskarżoną decyzję, w sposób wyczerpujący rozpatrzył całość zebranego materiału dowodowego w sprawie i w uzasadnieniu przedmiotowej decyzji wskazał, iż podział bazy produkcyjnej Pana M. W., poprzez dzierżawę obiektów Pani J. W. oraz "[...]" Sp. z o.o. położonych w miejscowości [...]nastąpił po tym, jak pierwotnie funkcjonująca Grupa Producentów Rolnych "[...]" Sp. z o. o., na własny wniosek została wykreślona z rejestru grup producentów rolnych prowadzonego przez Marszałka Województwa [...]i następnie z dniem [...]lipca 2011 r. pod tą samą nazwą została ponownie wpisana do w/w rejestru. Jak już wskazano w treści przedmiotowej decyzji podzielenie potencjału produkcyjnego Pana M. W. poprzez wydzierżawienie obiektów członkom Grupy Producentów Rolnych "[...]" Sp. z o.o. i wykreowanie w ten sposób dodatkowych podmiotów miało na celu jedynie spełnienie wymogu określonego w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 kwietnia 2008 r. w sprawie wykazu produktów i grup produktów, dla których mogą być tworzone grupy producentów rolnych, minimalnej rocznej wielkości produkcji towarowej oraz minimalnej liczby członków grupy producentów rolnych (Dz. U. z 2013 r., poz. 642) zgodnie z którym, minimalna liczba członków grupy zajmującej się produkcją drobiu, powinna wynosić 5 producentów.

Faktem jest również to, że cele systemu wsparcia grup producentów rolnych zostały wskazane w sposób klarowany i wyraźny w przepisach zarówno unijnych jak i krajowych, a w sytuacji ich nie spełniania, prawodawca wskazał, iż może mieć zastosowanie sankcja wskazana w art. 4 ust. 8 rozporządzenia nr 65/2011 tj. odmowa przyznania płatności.

Prezes również wskazał, iż w przedmiotowej sprawie organ I instancji, działając stosownie do art. 75 § 1 Kpa, zgodnie z którym, jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny, wydając decyzję oparł się o ustalenia dokonane w trakcie postępowania prowadzonego w oparciu o powszechnie dostępne rejestry. Zdaniem organu odwoławczego wykazana w decyzji organu I instancji kolejność zdarzeń, w oparciu o ww. materiał dowodowy, świadczy o przestrzeganiu przez organ, wyrażonej w art. 21 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2013,. poz. 173 z późn. zm.), zwanej dalej "ustawą PROW", zasady praworządności.

Odnosząc się do zarzutów naruszenia art. 7 oraz art. 77 § 1 Kpa, Prezes ARiMR stwierdził, że postępowanie w sprawie przyznania płatności regulowane ustawą PROW oraz wydanym na jego podstawie rozporządzeniem, jest postępowaniem szczególnym. Świadczy o tym, między innymi, treść regulacji zawartej w przepisie art. 21 ustawy PROW. Z przepisu tego wynika, że z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych

w przepisach Unii Europejskiej, wskazanych w art. 1 pkt 1 tej ustawy, do postępowań

w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kpa, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. Odrębności tego postępowania, w stosunku do ogólnego postępowania administracyjnego, szczegółowo wskazane w ust. 2 art. 21, wyrażają się również w tym, że jak wynika z ust. 3 art. 21 strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, są zobowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy, zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek, a ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która wywodzi z niego skutki prawne.

W utrwalonym orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że w postępowaniu, o którym mowa w art. 21 ustawy PROW, nie ma obowiązku aktywnego poszukiwania dowodu przez organ, albowiem to na stronie ciąży obowiązek przedstawiania dowodów oraz dawania wyjaśnień co do okoliczności sprawy. Przyjmuje się również, że stanowiąc w art. 21 ust. 2 pkt 2 tej ustawy, że organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy, ustawodawca zdecydował się na odejście od zasady prawdy obiektywnej wyrażonej

w części drugiej art. 7 Kpa. Wobec bowiem zobowiązania strony do przedstawienia wszystkich dowodów niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego

i załatwienia sprawy, ustawodawca oparł postępowanie dowodowe w znacznym stopniu na dowodach przedstawionych przez stronę, a tym samym, przeniósł ciężaru dowodu na osobę, która z faktu wywodzi skutki prawne (por. np. wyrok NSA z 25 października 2011 r., sygn. akt GSK 1075/10; wyrok NSA z 7 marca 2012 r., sygn. akt II GSK 88/11).

W przedmiotowej sprawie organ I instancji przeprowadził postępowanie

w oparciu o dokumenty przedstawione przez Stronę, jak również powszechnie dostępne rejestry, jak chociażby Krajowy Rejestr Sądowy. Powyższe nie może być traktowane jako przeprowadzenie postępowania niezgodnie z zasadami, określonymi w art. 21 ustawy PROW.

Prezes również wskazał, iż nie znajduje uzasadnienia w zgromadzonym materiale dowodowym zarzut naruszenia przez Organ I instancji art. 10 Kpa, dotyczący obowiązku zapewnienia Stronie czynnego udziału w postępowaniu. Jak wynika bowiem z akt sprawy, organ I instancji w dniu 17 lutego 2014 r. wystosował do Grupy informację o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia co do zebranych dowodów i materiałów. Strona miała zatem, na etapie postępowania prowadzonego przez organ I instancji, zapewnioną możliwość udziału w postępowaniu, jednakże pomimo doręczenia Jej na adres korespondencyjny w dniu 20 lutego 2014 r. ww. informacji, nie skorzystała z przysługującego jej uprawnienia.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie wniosła skarżąca reprezentowana przez adwokata.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła:

I. Błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść wydanej decyzji, poprzez przyjęcie, że:

skarżąca stworzyła sztuczne warunki wymagane do otrzymania płatności w celu uzyskania korzyści sprzecznych z celami danego systemu wsparcia co nie znajduje oparcia w zgromadzonym przez organ administracyjny materiale dowodowym oraz pomimo złożenia przez stronę stosownych wyjaśnień co do celu działalności Grupy Producentów Rolnych "[...]" sp. z o.o. a także przedstawionych faktur VAT i rachunków, potwierdzających przychody netto grupy ze sprzedaży produktów lub grupy produktów, ze względu na które grupa została utworzona w okresie od dnia [...].07.2012 r. do dnia [...].07.2013 r., faktur VAT i rachunków, potwierdzających wartość i ilość dostarczonych grupie produktów lub grupy produktów przez poszczególnych jej członków w okresie od dnia [...].07.2012 r. do dnia [...].07.2013 r., faktur VAT i rachunków, potwierdzających przychody netto grupy ze sprzedaży produktów lub grupy produktów, ze względu na które grupa została utworzona, wytworzonych w gospodarstwach jej członków i sprzedanych odbiorcom niebędącym członkami grupy w okresie od dnia [...].07.2012 r. do dnia [...].07.2013 r. oraz przedłożonych licznych dokumentów potwierdzających poniesienie kosztów w zakresie produkcji dotyczącej chowu drobiu;

Grupa Producentów Rolnych "[...]" powstała dnia [...]lipca 2011 roku jest kontynuatorką Grupy Producentów Rolnych "[...]", która w dniu [...]października 2008 roku została wpisana do Rejestru Grup Producentów Rolnych prowadzonego przez Marszałka Województwa [...], co nie znajduje oparcia w zgromadzonym przez organ administracyjny materiale dowodowym a także pomimo braku

w obowiązujących przepisach dotyczących grup producentów rolnych zakazu rozwiązania założonej grupy producentów rolnych i zawiązania nowej;

wydzierżawienie kurników położonych w miejscowości [...], dla poszczególnych członków grupy producentów rolnych tj. Pani J. W. i "[...]" Sp. z o.o. miało na celu dekoncentrację tj. rozdzielenie potencjału produkcyjnego wskazywanych podmiotów, a następnie ponowne ich połączenie w celu stworzenia osobnych grup producentów rolnych co miało prowadzić do umożliwienia skorzystania z danego działania poprzez obejście przepisów prawa związanych z ograniczeniami dotyczącymi wymaganej minimalnej liczby 5 członków wynikającym z załącznika nr 1 do Rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 kwietnia 2008 r. w sprawie wykazu produktów i grup produktów, dla których mogą być tworzone grupy producentów rolnych, minimalnej rocznej wielkości produkcji towarowej oraz minimalnej liczby członków grupy producentów rolnych (tekst jednolity: Dz.U. z 2013 r., poz. 642) co nie znajduje oparcia w zgromadzonym przez organ administracyjny materiale dowodowym a także pomimo złożenia przez stronę stosownych wyjaśnień a także przedstawienia faktur VAT potwierdzających poniesienie kosztów w zakresie nakładów na remonty, modernizacje oraz inwestycje uzupełniające poniesione przez dzierżawców obiektów w [...];

przyjęcie, że podmiotowe i prawne powiązania pomiędzy podmiotami gospodarczymi a także wspólne kierownictwo, korzystanie ze wspólnej lokalizacji oraz prowadzenie takiego samego rodzaju działalności odbiera niniejszym podmiotom samodzielność gospodarczą i świadczy o stworzeniu sztucznych warunków w celu uzyskania korzyści, co nie znajduje oparcia w zgromadzonym przez organ administracyjny materiale dowodowym, albowiem wskazywane połączenia pomiędzy podmiotami gospodarczymi nie wykazują stworzenia przez spółkę "sztucznych warunków" wymaganych do otrzymania tej płatności;

wydzierżawienie kurników położonych w miejscowości [...]i [...], dla poszczególnych członków grupy producentów rolnych tj. "[...]" Sp. z o.o., "[...]" Sp. z o.o, "[...]" Sp. z o.o. oraz "[...]" Sp. z o.o. miało na celu dekoncentrację tj. rozdzielenie potencjału produkcyjnego trzech podmiotów, a następnie ponowne ich połączenie w celu stworzenia trzech osobnych grup producentów rolnych co nie znajduje oparcia w zgromadzonym przez organ administracyjny materiale dowodowym a ponadto dotyczy to podmiotów zupełnie odrębnych i niezależnych od Grupy Producentów Rolnych "[...]" powstałej dnia [...]lipca 2011 roku

członkowie grupy tj. Pani J. W. i "[...]" Sp. z o.o. nie byli producentami drobiu na dzień składnia wniosku o wpis do Rejestru Grup Producentów Rolnych tj. przed dniem 7 lipca 2014 roku działalność w zakresie chowu i hodowli drobiu prowadzili trzej członkowie Grupy: D. W., M. W. oraz [...]sp. z o.o., co nie znajduje oparcia w zgromadzonym przez organ administracyjny materiale dowodowym, a także pomimo tego, iż przynależność do grupy producentów, nie jest w świetle przepisów ustawy o grupach producentów, czy też stosownych rozporządzeń uzależniona od posiadania przez ich członków weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego a także pomimo przedstawienia przez przedmiotowe spółki niezbędnych dokumentów w postaci faktur VAT potwierdzających poniesienie kosztów w zakresie produkcji dotyczącej chowu drobiu oraz wskazania w złożonych wyjaśnieniach wielkości produkcji poszczególnych członków w okresie poprzedzającym utworzenie grupy.

pominięcie faktu, że działalność Grupy Producentów Rolnych "[...]" sp. z o.o. przyczynia się do osiągnięcia celów zamierzonych przez rozporządzenie nr 1698/2005 i nie jest sprzeczna z żadnym z celów wsparcia zakreślonym przez prawodawcę, co

w konsekwencji doprowadziło do błędnego zastosowania przepisu art. 4 ust 8 Rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich.

II. Naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść wydanej decyzji tj.

a) art. 7 w zw. z art. 77 kpa poprzez niedokonanie wszechstronnej oceny materiału dowodowego tj. wydanie decyzji wewnętrznie sprzecznej i zawierającej arbitralne kwalifikacje czynności strony a następnie nienaprawienie tych rażących uchybień przez organ II instancji, które to decyzje w sposób rażący naruszyły zasadę zaufania do organów administracyjnych,

b) art. 80 Kpa w zw. z art. 75 kpa poprzez błędną, arbitralną i dowolną ocenę materiału dowodowego poprzez niedopuszczenie wszystkiego co mogło przyczynić się do wyjaśnienia sprawy a co nie jest sprzeczne z prawem i poprzez te okoliczności przedwczesność wydania zaskarżonej decyzji

c) 107 §3 kpa w zw. z art. 8 i 11 kpa poprzez ogólnikowe uzasadnienie wydanej decyzji, nie realizujące zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa tj. - organ administracyjny w uzasadnieniu nie wskazał, które fakty uznał za udowodnione, na jakich dowodach oparł swoje rozstrzygniecie a także dlaczego innym dowodom odmówił wiarygodności.

Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania.

Uzasadniając skargę wskazała w szczególności na wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) z 12 września 2013 r. w sprawie C-434/12 Słynczewa siła EOOD przeciwko Izpylnitelen direktor na Dyrżawen fond "Zemeldelie"-Razplasztatelna agencja. Zgodnie z tym wyrokiem dla stwierdzenia, że beneficjent stworzył sztuczne warunki uzasadniające przyznanie płatności konieczne jest wykazanie łącznego wystąpienia elementu obiektywnego (ogół obiektywnych okoliczności, z których wynika, że pomimo formalnego poszanowania przesłanek przewidzianych w stosownych uregulowaniach, cel realizowany przez te uregulowania nie został osiągnięty i subiektywnego (czyli wola uzyskania korzyści wynikającej z uregulowań Unii Europejskiej poprzez sztuczne stworzenie wymaganych dla jej uzyskania przesłanek). Autorka skargi zarzuciła, że organ nie zainteresował się złożonymi przez nią w 5 segregatorach dokumentami dotyczącymi nakładów ponoszonych przez członków grupy dzierżawiących obiekty.

W odpowiedzi na skargę Prezes ARiMR wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie:

Zasady organizowania się producentów rolnych w grupy producentów oraz zasady i warunki udzielania ze środków publicznych pomocy finansowej związanej z ich organizowaniem i funkcjonowaniem określa ustawa z 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw (Dz. U. Nr 88, poz. 983 ze zm.). Stosownie do art. 2 tej ustawy osoby fizyczne, jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej oraz osoby prawne prowadzące gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym lub prowadzące działalność rolniczą

w zakresie działów specjalnych produkcji rolnej mogą organizować się w grupy producentów rolnych w celu dostosowania produkcji rolnej do warunków rynkowych, poprawy efektywności gospodarowania, planowania produkcji ze szczególnym uwzględnieniem jej ilości i jakości, koncentracji podaży oraz organizowania sprzedaży produktów rolnych, a także ochrony środowiska naturalnego.

Program wspierania rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich obejmuje między innymi działanie pod nazwą "grupy producentów rolnych". W ramach tego programu grupom producentów rolnych przyznawana jest pomoc finansowa. Realizowanie programu na terytorium RP reguluje ustawa z dnia 7 marca 2007 r.

o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz.U.2013.173 j.t.) w tym

w odniesieniu do grup producentów (art. 5 ust. 1 pkt 10). W treści art. 10 ust. 1 ustawy

z 7 marca 2007 r. przewidziano, że pomoc jest przyznawana jeżeli wnioskodawca spełnia warunki przyznania pomocy określone w przepisach rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005, str. 1), oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tego rozporządzenia, a także w przepisach wydanych na podstawie art. 29 ustawy, czyli w rozporządzeniu z 20 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych" objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 -2013. (Dz. U. Nr 81, poz. 550 ze zm.). Zgodnie z § 3 rozporządzenia z 20 kwietnia 2007 r. pomoc jest udzielania grupie producentów, która prowadzi działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jest wpisana do rejestru grup producentów rolnych zgodnie

z ww. ustawą czyli do rejestru prowadzonego przez właściwego marszałka województwa, została utworzona ze względu na produkty określone w załączniku do rozporządzenia i został jej nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów. Przytoczone wyżej przepisy krajowe nie przewidują kontrolowania przez organy ARiMR założenia i funkcjonowania grupy producentów rolnych pod kątem spełnienia wymogów formalnych. W tym zakresie organy ARiMR są związane decyzją i wpisem do rejestru dokonanymi przez właściwego marszałka województwa.

Wobec uzyskania przez skarżącą wpisu do prowadzonego przez Marszałka Województwa [...]rejestru grup producentów rolnych, Prezes ARiMR zobowiązany był uznać, że grupa spełnia wymogi formalne bycia grupą producentów rolnych.

Organy ARiMR wydając decyzje o płatności są zobowiązane sprawdzić nie tylko, czy wnioskodawca został wpisany do rejestru grup producentów rolnych, ale także sprawdzić czy wnioskodawca spełnia kryteria przyznania pomocy określone

w przepisach wspólnotowych oraz czy nie zachodzą określone w przepisach wspólnotowych przesłanki do odmowy wypłaty.

Tak więc przed wydaniem decyzji w sprawie przyznania środków finansowych organy orzekające sprawdzają, czy przyznanie pomocy wnioskodawcy wpisanemu do rejestru będzie zgodne z przepisami rozporządzenia (Rady) 1698/2005

i rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 z 27 stycznia 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w zakresie wprowadzenia procedur kontroli, jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do działań wsparcia rozwoju obszarów wiejskich.

Na gruncie prawa wspólnotowego cele pomocy finansowej przyznawanej grupom producentów określa przepis art. 35 rozporządzenia Rady nr 1698/2005.

Istota sporu w sprawie sprowadza się do dokonania przez sąd oceny, czy

w okolicznościach kontrolowanej sprawy organy orzekające dokonały prawidłowego ustalenia, że działania Skarżącej, poprzez sztuczne stworzenie warunków w celu pozyskania korzyści w sposób sprzeczny z celami prawa wspólnotowego stanowiły podstawę odmowy przyznania pomocy na podstawie art. 4 ust. 8 rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 przy uwzględnieniu art. 4 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE, EUROATOM) Nr 2988/95.

Ponieważ w skardze postawiono zarzuty naruszenia przepisów postępowania: art. 7, art. 8, art. 11, art.75, art. 77, art. 80, art. 77, art. 107 § 3 k.p.a. wskazać należy, że postępowanie w sprawie przyznania płatności regulowane ustawą WROW oraz wydanym na jego podstawie rozporządzeniem, jest postępowaniem szczególnym. Świadczy o tym, między innymi, treść regulacji zawartej w przepisie art. 21 ustawy WROW. Z przepisu tego wynika, że z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych

w przepisach Unii Europejskiej, wskazanych w art. 1 pkt 1 tej ustawy, do postępowań

w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy k.p.a., chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. Odrębności tego postępowania, w stosunku do ogólnego postępowania administracyjnego, szczegółowo wskazane art. 21 ust. 2 ustawy WROW, wyrażają się również w tym, że jak wynika z ust. 3 art. 21 strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, są zobowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek, a ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która wywodzi z niego skutki prawne. Organ jest przy tym zobowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. W realiach sprawy należy też dostrzec przepis art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zmianami, dalej: p.p.s.a.), zgodnie

z którym organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy.

Podstawą wydania odmownych decyzji był przepis art. 4 ust. 8 rozporządzenia nr 65/2011, zgodnie z którym nie dokonuje się żadnych płatności na rzecz beneficjentów, w odniesieniu do których ustalono, że sztucznie stworzyli warunki wymagane do otrzymania takich płatności, aby uzyskać korzyści sprzeczne z celami danego systemu wsparcia. Przepisy prawa nie definiują pojęcia "sztucznych warunków". Należy jednak zauważyć, jak wskazała skarżąca, że przepis ten był przedmiotem interpretacji dokonanej przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 12 września 2013 w sprawie C-434/12. W wyroku tym TSUE stwierdził, że:

1) Artykuł 4 ust. 8 rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 z należy interpretować w ten sposób, że przesłanki stosowania tego przepisu wymagają istnienia elementu obiektywnego i elementu subiektywnego. W ramach pierwszego z tych elementów do sądu odsyłającego należy rozważenie obiektywnych okoliczności danego przypadku pozwalających na stwierdzenie, że nie może zostać osiągnięty cel zamierzony przez system wsparcia Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW). W ramach drugiego elementu do sądu odsyłającego należy rozważenie obiektywnych dowodów pozwalających na stwierdzenie, że poprzez sztuczne stworzenie warunków wymaganych do otrzymania płatności z sytemu wsparcia EFRROW ubiegający się o taką płatność zamierzał wyłącznie uzyskać korzyść sprzeczną z celami tego systemu. W tym względzie sąd odsyłający może oprzeć się nie tylko na elementach takich jak więzi prawna, ekonomiczna lub personalna pomiędzy osobami zaangażowanymi w podobne projekty inwestycyjne, lecz także na wskazówkach świadczących o istnieniu zamierzonej koordynacji pomiędzy tymi osobami.

2) Artykuł 4 ust. 8 rozporządzenia nr 65/2011 należy interpretować w ten sposób,

iż stoi on na przeszkodzie temu, by wniosek o płatność z systemu wsparcia Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) został oddalony jedynie na tej podstawie, że projekt inwestycyjny, ubiegający się

o skorzystanie z pomocy w ramach tego systemu, nie wykazuje niezależności funkcjonalnej lub że istnieje więź prawna między ubiegającymi się o taką pomoc, jednak przy braku uwzględnienia innych elementów obiektywnych rozpatrywanego przypadku.

Pogląd wyrażony w tym wyroku Sąd w składzie rozpoznającym tą sprawę w pełni akceptuje i uważa, że ma on do realiów tej sprawy zastosowanie jako zdefiniowanie sztucznych warunków. Przy czym w polskich realiach prawnych obowiązki nałożone tym wyrokiem na sąd krajowy w związku z tym, że analizowany przepis stosowany jest również przez organy ARiMR, należy przenieść również na organy krajowe podejmujące decyzję o płatnościach, a ich wykonanie będzie podlegać kontroli sądowoadministracyjnej. W ocenie Sądu, organy ARiMR dopuściły się w niniejszej sprawie naruszenia przepisów postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co skutkuje koniecznością uchylenia ich decyzji. Aby bowiem prawidłowo zastosować wobec skarżącej ww. przepis organy winny w bardzo staranny, wyczerpujący i przekonywujący, nie pozostawiający żadnych wątpliwości sposób wykazać, że w jej przypadku miało miejsce sztuczne stworzenie warunków wymaganych do otrzymania płatności. Powyższego zabrakło jednak w czynnościach organu podejmowanych w niniejszej sprawie. Nawiązując przy tym do treści art. 21 ust. 3 in fine ustawy WROW należy zauważyć, że to organ wywodzi skutki prawne z zarzutu tworzenia sztucznych warunków do otrzymania wsparcia i to na organie ciąży obowiązek wykazania tych sztucznych warunków. Ustalenia takie winny zaś w sposób niebudzący żadnych wątpliwości wynikać ze zgromadzonego, a następnie rozpatrzonego przez organy materiału dowodowego, jaki stanowi podstawę rozstrzygnięcia. W przeciwnym wypadku, ustalenia organów należy uznać za niekompletne i niewystarczające do wykazania stworzenia przez dany podmiot tzw. "sztucznych warunków" w celu uzyskania korzyści sprzecznych z celami danego systemu wsparcia, tj. otrzymania płatności.

W ocenie sądu organy w sprawie niniejszej zadaniu temu nie sprostały.

Jak wynika z przytoczonego wyroku TSUE C-434/12 w pierwszej kolejności dla stwierdzenia przesłanki zastosowania art. 4 ust. 8 rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 w pierwszej kolejności należy stwierdzić, że w związku z działaniami mogącymi potencjalnie stanowić przejaw tworzenia sztucznych warunków do uzyskania wsparcia, obiektywnie nie może zostać osiągnięty cel zamierzony przez system wsparcia. Cele te określone są w przedmiotowej sprawie przez przepis art. 35 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005. Przepis ten stanowi który w ust. 1, że wsparcia ze środków dotyczących wspierania tworzenia grup producentów udziela się w celu ułatwienia tworzenia i działalności administracyjnej grup producentów do celów:

a) dostosowania do wymogów rynkowych procesu produkcyjnego i produkcji producentów, którzy są członkami takich grup;

b) wspólnego wprowadzania towarów do obrotu, w tym przygotowania do sprzedaży, centralizacji sprzedaży i dostawy do odbiorców hurtowych;

c) ustanowienia wspólnych zasad dotyczących informacji o produkcji, ze szczególnym uwzględnieniem zbiorów i dostępności.

Zgodnie z art. 35 ust. 3 wsparcia udziela się grupom producentów, które zostały oficjalnie uznane przez właściwy organ państwa członkowskiego.

Jest poza sporem, że grupa producentów rolnych [...] sp. z o.o. został uznana za grupę producentów rolnych przez Marszałka Województwa [...] zgodnie z przepisami ustawy z dnia 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw (Dz. U. z 2000 r. Nr 88 poz. 983). Wśród warunków wpisania grupy do rejestru jest miedzy innymi ustalenie, czy tworzą ją producenci rolni w celach określonych w art. 2 (art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o grupach), oraz czy przynależność do jednej grupy wyklucza przynależność do innej grupy producentów danego produktu (art. 4 ust. 1 pkt 3 ). Nie należy więc do kompetencji ARiMR ocenianie tych przesłanek jako mających wpływ na stwierdzenie tworzenia sztucznych warunków, gdyż spełnianie warunków do tworzenia grupy może być przesłanką skreślenia grupy z rejestru grup producentów na podstawie art. 11 ustawy o grupach. Dotyczy to również spełniania przez grupę celów określonych w art. 2 ustawy o grupach, to jest: dostosowania produkcji rolnej do warunków rynkowych, poprawy efektywności gospodarowania, planowania produkcji, koncentracji podaży oraz organizowania sprzedaży produktów rolnych, a także ochrony środowiska.

Tak więc analiza organu w przedmiotowej sprawie powinna się ograniczać

do stwierdzenia, czy zachodzą obiektywne okoliczności, pozwalające na stwierdzenie, że nie może zostać osiągnięty któryś z celów określonych w art. 35 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005. W określonych w tym przepisie celach nie sposób doszukać się konieczności koncentracji produkcji czy zapobieganiu dekoncentracji produkcji. A to zdaje się być uważanym przez organy ARiMR za podstawowy przejaw obiektywnego tworzenia sztucznych warunków. Organy nie wskazują, czy działania członków grupy polegające w szczególności na tym, że:

- występują pomiędzy nimi powiazania osobiste,

- członkowie grupy wydzierżawiają obiekty innym członkom grupy,

- niektórzy z członków grupy w chwili złożenia wniosku o rejestrację grupy nie prowadzili jeszcze produkcji,

- członkowie grupy byli członkami innej grupy [...] sp. z o.o. wcześniej wykreślonej

z rejestru,

powodują niemożność osiągnięcia któregokolwiek z celów wsparcia określonych w art. 35 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) 1698/2005. Zarzuty co do tworzenia sztucznych warunków dotyczą kwestii koncentracji czy dekoncentracji produkcji, a więc celów istnienia grupy producentów określonych w art. 2 ustawy o grupach, czy też w ogóle uprawnień poszczególnych członków do tworzenia grupy. Jak wyżej wskazano ocena takich przesłanek nie należy do kompetencji organów ARiMR lecz do kompetencji marszałka województwa.

Poza tym organy ARiMR czyniąc zarzuty pozorności działań członków grupy wynikającej przede wszystkim z wydzierżawiania obiektów przez niektórych z nich dla innych nie dokonują tych ustaleń zgodnie z wymogami wynikającymi w szczególności

z zasady prawdy obiektywnej wynikającej z art. 7 k.p.a,. obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego wynikającej z art. 77 k.p.a. Stwierdzenia o pozorności tej dzierżawy i jej zbędności organ oparł na ustaleniach

z wcześniejszych postępowań z przed kilku lat, kiedy to poprzedni B. składał wniosek (sierpień 2008), z którego wynikało, że przedmiotowe obiekty są w dobrym stanie i spełniają swoją funkcję w hodowli. Z refakturowania opłat za energię elektryczną organy wyciągały wnioski, że niektórzy członkowie grupy w ogóle nie prowadzili rzeczywistej działalności. Tymczasem skarżąca w toku postępowania wyjaśniała, że członkowie grupy ponosili nakłady na modernizacje czy remonty wydzierżawionych hal, w których prowadzili produkcje jak też inne koszty produkcji [...]. Jak wynika z jej pisma z [...].02.2014 r. popartych twierdzeniami w skardze, (którym organ nie zaprzeczył), skarżąca złożyła z tym pismem 5 segregatorów dowodów na to, że członkowie grupy ponosili koszty produkcji. Niewzięcie pod uwagę tych dokumentów stanowiłoby zatem naruszenia przepisu art. 75 i art. 80 k.p.a. Sąd nie może się jednak w pełni ustosunkować do tego zarzutu, bowiem organ wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 54 § 2 p.p.s.a. dokumentów tych sądowi wraz ze skargą nie przedstawił, co samo w sobie stanowi naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Z tych też przyczyn uzasadnienia decyzji nie można uznać za przekonywujące zgodnie z art. 11 Kpa (zasada przekonywania) i art. 107 § 3 Kpa (uzasadnienie decyzji), skoro brak jest w aktach administracyjnych sprawy dokumentów składanych przez stronę na poparcie jej twierdzeń. Zasada przekonywania, o której mowa w art. 11 Kpa nie zostanie zrealizowana, gdy organ pominie milczeniem niektóre twierdzenia lub nie odniesie się do faktów istotnych dla danej sprawy. Powołana wyżej zasada obowiązuje zarówno w postępowaniu przed organem pierwszej, jak i drugiej instancji, którego obowiązkiem jest nie tylko kontrola kwestionowanego aktu, ale również ponowne merytoryczne rozpatrzenie sprawy.

Tak więc powyższe naruszenia przepisów postępowania spowodowały wadliwość ustaleń organów co do spełnienia wynikającej z art. 4 ust. 8 rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 przesłanki istnienia obiektywnych okoliczności pozwalających na stwierdzenie, że poprzez sztuczne stworzenie warunków nie może zostać osiągnięty któryś z celów wsparcia określonych w art. 35 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005.

W tej sytuacji przedwczesna jest ocena, czy prawidłowo zostały ustalone istnienie subiektywnego elementu stworzenia sztucznych warunków polegającego na zamiarze wyłącznego uzyskania korzyści sprzecznej z celami tego systemu.

Ponownie rozpoznając sprawę organy I instancji, mając na względzie art. 21 ust. 2 ustawy WROW, stojąc na straży praworządności, winien dokonać ustaleń po wyczerpującym rozpatrzeniu całego materiału dowodowego w sprawie, a następnie wyjaśnić istotne, wskazane wyżej kwestie w prawidłowo sporządzonym, zgodnie z art. 11, art. 80 i art. 107 § 3 Kpa uzasadnieniu. Ustalenia organu winny zaś znaleźć odzwierciedlenie w aktach administracyjnych sprawy, tak aby Sąd miał możliwość dokonania ich weryfikacji. Dokonując oceny materiału dowodowego organy wezmą pod uwagę przedstawioną przez Sąd wykładnie przepisów art. 4 ust. 8 rozporządzenia Komisji (WE) nr 65/2011 r. z uwzględnieniem wykładni tego przepisu dokonanej przez TSUE w wyroku w sprawie C-434/12.

Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. oraz art. 135 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku. W punkcie drugim wyroku orzeczono na podstawie art. 152 p.p.s.a.

O zwrocie kosztów postępowania sądowego Sąd postanowił na mocy art. 200, art. 205 § 2 oraz art. 209 u.p.p.s.a. w związku § 18 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 Nr 461), gdyż strona skarżąca była reprezentowana przed Sądem przez adwokata.