Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 727/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2020-12-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 30 ust. 2 pkt 1 i 4, ust. 2b
journal: Dz.U. 2020 poz 111
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Sędziowie asesor sądowy WSA Elżbieta Lemańska (spr.), sędzia WSA Małgorzata Roleder, , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi I. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych uchyla zaskarżoną decyzję


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] września 2020 r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy S. z [...] sierpnia 2020 r. znak [...] w przedmiocie świadczeń rodzinnych nienależnie pobranych przez I. C. w okresie 1 czerwca 2019 r. – 31 października 2019 r.

Rozstrzygnięcia wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.

Z akt wynika, że we wniosku z [...] sierpnia 2018 r. I. C. (dalej: wnioskodawczyni) wystąpiła o przyznanie świadczeń rodzinnych na okres świadczeniowy 2018/2019, wskazując m.in. że doszło do uzyskania dochodu przez członka rodziny w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy lub po tym roku. Do członków rodziny zaliczyła męża oraz trzy córki: D., M., N.

W dniu [...] sierpnia 2018 r. do akt włączono także informację z KRUS o przyznaniu wnioskodawczyni - na okres roku, tj. od 27 czerwca 2018 r. do 25 czerwca 2019 r. - zasiłku macierzyńskiego w kwocie 1000 zł miesięcznie w związku z urodzeniem [...] czerwca 2018 r. córki N.. Wypłaty zasiłku za okres 27 czerwca 2018 r. do 31 lipca 2018 r. w kwocie 1133, 40 zł dokonano [...] sierpnia 2018 r.

Decyzją z [...] listopada 2018 r. Wójt Gminy S. odmówił wnioskodawczyni przyznania na trzy córki zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami w okresie 1 listopada 2018 r. do 31 maja 2019 r. z uwagi na przekroczenie kryterium dochodowego (uwzględniono w dochodzie rodziny kwotę zasiłku macierzyńskiego) oraz przyznał zasiłek rodzinny wraz z dodatkami na córki D., M. i N. na okres 1 czerwca 2019 r. – 31 października 2019 r. w kwocie łącznej 274, 81 zł miesięcznie. Zdaniem organu, z uwagi na uzyskanie zasiłku macierzyńskiego w 2018 r. przekroczone zostało kryterium dochodowe, jednak należało też uwzględnić utratę zasiłku w 2019 r. W tej sytuacji wysokość świadczeń rodzinnych przyznano (przedstawiając szczegółowe wyliczenia) jako różnicę między łączną kwotą zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami a kwotą o którą został przekroczony dochód (art. 5 ust. 3-3c ustawy o świadczeniach rodzinnych).

W 2020 r. organ pierwszej instancji uzyskał informację, że mąż wnioskodawczyni pobiera od [...] lutego 2018 r. rentę rolniczą z tytułu niezdolności do pracy w kwocie 909 zł miesięcznie. Renta została przyznana do 31 marca 2020 r. na podstawie decyzji Prezesa KRUS z [...] kwietnia 2018 r. Pierwsze świadczenie zostało wypłacone z wyrównaniem [...] kwietnia 2018 r. w kwocie 2 762, 38 zł.

W tych okolicznościach postanowieniem z [...] czerwca 2020 r. organ pierwszej instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. wznowił postępowanie w przedmiocie świadczeń rodzinnych przyznanych ostateczną decyzją z [...] listopada 2018 r. Następnie decyzją z [...] lipca 2020 r. rozstrzygnął o uchyleniu z dniem [...] lipca 2020 r. decyzji z [...] listopada 2018 r. oraz ponownie rozpatrzył wniosek z [...] sierpnia 2018 r. odmawiając przyznania zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego na córki wnioskodawczyni D., M. i N. na cały okres zasiłkowy 2018/2019, tj. od 1 listopada 2018 r. do 31 października 2019 r. Decyzja ta stała się ostateczna bez poddania jej kontroli instancyjnej.

Zawiadomieniem z [...] lipca 2020 r. organ pierwszej instancji wszczął postępowanie o zwrot nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych za okres 1 czerwca 2019 r. – 31 października 2019 r.

Decyzją z [...] sierpnia 2020 r. Wójt Gminy S., orzekając m.in. na podstawie art. 30 ust. 2 pkt 1 i ust. 2b ustawy o świadczeniach rodzinnych, uznał za nienależnie pobrane wszystkie świadczenia rodzinne przyznane decyzją z [...] listopada 2018 r. za okres 1 czerwca 2019 r. – 31 października 2019 r. i zobowiązał I. C. do ich zwrotu w łącznej kwocie 1 374, 05 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie naliczonymi od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu wypłaty świadczeń rodzinnych do dnia spłaty, które na dzień wydania decyzji wynoszą 84, 81 zł. Wskazał, że sposobem spłaty będzie potrącenie ze świadczenia wychowawczego. Zdaniem organu, wypłata świadczeń rodzinnych nastąpiła mimo braku prawa do ich pobierania, co ujawniono na podstawie informacji z KRUS o wydanej wobec męża wnioskodawczyni decyzji o przyznaniu renty z tytułu niezdolności do pracy od lutego 2018 r. Jak ustalono, w marcu 2018 r. mężowi strony wypłacono rentę w wysokości 909, 05 zł, który to dochód podlegał doliczeniu do dochodu rodziny ustalanego za rok 2017 (art. 5 ust. 4b ustawy o świadczeniach rodzinnych). Doliczenie spowodowało, że od kwietnia 2018 r. doszło do przekroczenia kryterium dochodowego w wysokości 674 zł uprawniającego do uzyskania zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami. Dochód na osobę w rodzinie wnioskodawczyni wyniósł bowiem 914, 95 zł. Organ wskazał, że we wznowionym postępowaniu doszło do uchylenia decyzji z [...] listopada 2018 r. przyznającej świadczenia rodzinne na okres 1 czerwca 2019 – 31 października 2019 r. oraz do odmowy przyznania tych świadczeń. Są to zatem świadczenia nienależnie pobrane.

Odwołanie złożyła I. C. Wskazała, że decyzja jest krzywdząca, bowiem sama utrzymuje rodzinę, pobiera "500 plus", a stan zdrowia i konieczność sprawowania opieki nad małoletnią Natalią nie pozwalają jej na podjęcie pracy. Konieczność zwrotu świadczeń spowoduje, że rodzina będzie na skraju nędzy, zwłaszcza że alimenty od ojca dzieci są bardzo niskie.

Zaskarżoną decyzją SKO w B. utrzymało rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne w mocy wskazując w podstawie materialnoprawnej decyzji m.in. przepisy "art. 30 ust. 1, 2 pkt 1, 2b i 8, art. 32 ust. 2" ustawy o świadczeniach rodzinnych. Wyjaśniło, że decyzja z [...] listopada 2018 r. o przyznaniu świadczeń rodzinnych została zmieniona decyzją z [...] lipca 2020 r., którą po ponownym rozpoznaniu wniosku z [...] sierpnia 2018 r. odmówiono świadczeń rodzinnych na okres zasiłkowy 2018/2019 na okres 1 listopada 2018 r. – 31 października 2019 r. z powodu przekroczenia kryterium dochodowego. Decyzja z [...] lipca 2020 r. jest ostateczna i potwierdza fakt braku prawa strony do świadczeń rodzinnych, które w tej sytuacji są świadczeniami nienależnie pobranymi. Marginalnie organ odwoławczy wskazał, że we wniosku z [...] sierpnia 2018 r. o przyznanie świadczeń wnioskodawczyni wyraźnie wskazała męża jako członka rodziny, zatem jego dochód powinien być doliczony do dochodu rodziny. Strona nie poinformowała organu o uzyskanym dochodzie męża i tego ustalenia nie kwestionuje. Kolegium wyraziło zrozumienie dla trudnej sytuacji finansowej wnioskodawczyni, jednak podkreśliło niezaskarżenie przez nią decyzji z [...] lipca 2020 r., która skutkowała koniecznością wydania decyzji stwierdzającej świadczenie nienależnie pobrane.

Skargę do sądu administracyjnego złożyła I. C., która wniosła o uznanie wydanych decyzji za nieważne. Wyjaśniła, że obniżenie świadczenia wychowawczego będące skutkiem zobowiązania do zwrotu świadczeń rodzinnych jako nienależnie pobranych pozbawiło jej rodzinę środków utrzymania. Organy powinny uwzględniać zróżnicowane sytuacje życiowe a nie sztywno stosować przepisy. Wyjaśniła, że wpisała męża do wniosku o świadczenia wyłącznie pod wpływem sugestii pracownika organu, choć od stycznia 2018 r. nie mieszkała z mężem, utrzymywała się z córkami we własnym zakresie. Dopiero od marca 2020 r. mąż zaczął płacić alimenty po 100 zł na każdą z córek. O tym, że mąż otrzymał rentę chorobową dowiedziała się dopiero w 2020 r. i ani razu z tej renty nie skorzystała. Także dopiero na rozprawie przed sądem cywilnym we wrześniu 2020 r. dowiedziała się, że mąż od jesieni 2018 r. ma zmniejszoną rentę chorobową z uwagi na brak zamiaru oddania ziemi w dzierżawę. Nie zgodziła się z twierdzeniem organów, że powinna była poinformować o rencie męża, bowiem nie mieszkała z nim, nie utrzymywała z nim kontaktu prawie przez dwa lata i dopiero przed orzeczeniem rozwodu mąż zaczął się interesować rodziną. Nie jest w stanie utrzymać rodziny z alimentów. Obecnie nie może pracować i pomagać w gospodarstwie rolnym partnera z powodów zdrowotnych. Wniosła o uznanie decyzji za nieważne w całości, nakazanie ponownego rozpatrzenia sprawy, nakazanie zwrotu świadczenia wychowawczego odebranego za wrzesień 2020 r. oraz "uznanie jej racji".

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko z uzasadnienia zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Skarga podlega uwzględnieniu przez uchylenie zaskarżonej decyzji.

Zgodnie z art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2020 r., poz. 111 ze zm.), dalej: u.ś.r., osoba, która pobrała nienależnie świadczenia rodzinne, jest obowiązana do ich zwrotu.

Stosownie do ust. 2 tego przepisu, za nienależnie pobrane świadczenia rodzinne uważa się:

1) świadczenia rodzinne wypłacone mimo zaistnienia okoliczności powodujących ustanie, zawieszenie prawa do świadczeń rodzinnych lub zmniejszenie wysokości przysługujących świadczeń rodzinnych albo wstrzymanie wypłaty świadczeń rodzinnych w całości lub w części, jeżeli osoba pobierająca te świadczenia była pouczona o braku prawa do ich pobierania;

1a) świadczenia rodzinne wypłacone w związku z zastosowaniem przepisów o utracie i uzyskaniu dochodu - po ustaleniu, że wystąpiły okoliczności, o których mowa w art. 5 ust. 4c;

2) świadczenia rodzinne przyznane lub wypłacone na podstawie fałszywych zeznań lub dokumentów albo w innych przypadkach świadomego wprowadzenia w błąd przez osobę pobierającą te świadczenia;

3) świadczenia rodzinne wypłacone w przypadku, o którym mowa w art. 23a ust. 5, za okres od dnia, w którym osoba stała się uprawniona do świadczeń rodzinnych w innym państwie w związku ze stosowaniem przepisów o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, do dnia wydania decyzji o uchyleniu decyzji przyznającej świadczenia rodzinne;

4) świadczenia rodzinne przyznane na podstawie decyzji, której następnie stwierdzono nieważność z powodu jej wydania bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa albo świadczenie rodzinne przyznane na podstawie decyzji, która została następnie uchylona w wyniku wznowienia postępowania i osobie odmówiono prawa do świadczenia rodzinnego;

5) świadczenia rodzinne wypłacone osobie innej niż osoba, która została wskazana w decyzji przyznającej świadczenia rodzinne, z przyczyn niezależnych od organu, który wydał tę decyzję.

Z kolejnych fragmentów przepisu art. 30 u.ś.r. wynika, że od kwot nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych, o których mowa w ust. 2 pkt 1-3 i 5, naliczane są odsetki za opóźnienie (ust. 2b); kwoty nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych podlegają zwrotowi łącznie z odsetkami ustawowymi za opóźnienie na rachunek bankowy wskazany przez organ właściwy. Odsetki są naliczane od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu wypłaty świadczeń rodzinnych do dnia spłaty (ust. 8).

Z podstaw materialnoprawnych wydanych w sprawie decyzji obydwu instancji wynika, że zastosowano kwalifikację świadczeń nienależnie pobranych z art. 30 ust. 2 pkt 1 u.ś.r., zaś o odsetkach orzeczono na podstawie art. 30 ust. 2b tej ustawy. Zastosowane przepisy nie odpowiadają jednak stanowi faktycznemu wynikającemu z akt sprawy. Same organy ustaliły bowiem, i znajduje to potwierdzenie w przesłanych aktach administracyjnych, że decyzja o zwrocie nienależnie pobranych świadczeń została wydana jako konsekwencja uzyskania przymiotu ostateczności przez decyzję z [...] lipca 2020 r. Ta zaś została wydana jako rozstrzygnięcie kończące postępowanie wznowione postanowieniem z [...] czerwca 2020 r. na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a., tj. z powodu ujawnienia w 2020 r. pobierania przez ówcześnie jeszcze męża skarżącej renty z tytułu niezdolności do pracy przyznanej od 12 lutego 2018 r.

Przede wszystkim zatem doszło do wznowienia postępowania w stosunku do decyzji przyznającej świadczenia. Pomimo, że jako podstawę postanowienia o wznowieniu wskazano zarówno art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. jak i przepis art. 32 ust. 1 u.ś.r. (szczególny tryb zmiany lub uchylenia ostatecznej decyzji administracyjnej, na mocy której strona nabyła prawo do świadczeń rodzinnych), de facto przeprowadzono postępowanie wznowione w oparciu o przepisy K.p.a. a nie w trybie art. 32 ust. 1 u.ś.r. Decyzję z 6 lipca 2020 r. należy zatem traktować jak decyzję kończącą postępowanie wznowione (art. 145 K.p.a.) a nie postępowanie prowadzące dla uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej (art. 32 ust. 1 u.ś.r.). Powyższe wymagało doprecyzowania przez sąd, bowiem ani w rozstrzygnięciu decyzji z 6 lipca 2020 r., ani w jej uzasadnieniu nie wskazano podstawy prawnej przewidzianej dla decyzji kończącej wznowione postępowanie (zauważono jedynie, że postępowanie wznowiono), natomiast wskazano przepis art. 32 ust. 1 u.ś.r., który nie był podstawą wszczęcia tego postępowania. Także kształt rozstrzygnięcia tej decyzji odpowiada rozstrzygnięciom decyzji kończących wznowione postępowanie (a nie decyzji wydanych na podstawie art. 32 ust. 1 u.ś.r.). Doszło bowiem do uchylenia decyzji ostatecznej i ponownego rozpatrzenia wniosku skarżącej z [...] sierpnia 2018 r. przez merytoryczne (odmowne) orzeczenie o prawie do świadczenia. Odpowiada to przepisowi art. 151 § 1 pkt 2 K.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej, po przeprowadzeniu wznowionego postępowania wydaje decyzję, w której uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a lub art. 145b, i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. Nie budzą również wątpliwości okoliczności wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. Przepis ten przewiduje wznowienie postępowania, gdy wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Za taki fakt organ pierwszej instancji uznał ujawnienie pobierania przez męża skarżącej renty od lutego 2018 r., który to fakt nie był znany organowi w dniu wydawania decyzji o przyznaniu świadczeń rodzinnych 24 listopada 2018 r., a już wówczas istniał i był faktem istotnym dla wyniku sprawy. Mimo powyższych okoliczności, Kolegium w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie potraktowało expressis verbis decyzji z [...] lipca 2020 r. jako decyzji wydanej we wznowionym postępowaniu wskazując wyłącznie, że uchylono tą decyzją rozstrzygnięcie o przyznaniu świadczeń rodzinnych. Nie przypisało zatem należytego znaczenia podstawie prawnej tej decyzji.

Tymczasem jednoznaczne uznanie ostatecznej decyzji z [...]. lipca 2020 r. jako wydanej we wznowionym postępowaniu wymagało innej niż dokonały organy obydwu instancji kwalifikacji świadczeń rodzinnych jako nienależnie pobranych, tzn. według punktu 4 przepisu art. 30 ust. 2 u.ś.r. a nie punktu 1. Z uwagi na uchylenie ostatecznej decyzji we wznowionym postępowaniu (w trybie nadzwyczajnym) w ogóle nie był w sprawie istotny fakt, czy osoba która pobrała świadczenia na podstawie decyzji wyeliminowanej następnie z obrotu prawnego, podczas pobierania świadczeń była świadoma bądź nieświadoma, że decyzja przyznająca narusza prawo. W przypadku z art. 30 ust. 2 pkt 4 u.ś.r. istotny jest bowiem wyłącznie fakt w postaci uchylenia w trybie nadzwyczajnym decyzji i odmowy przyznania świadczenia. Jest to istotna różnica w stosunku do pozostałych przypadków świadczenia nienależnie pobranego z art. 30 ust. 2 u.ś.r., a w szczególności przypadku z pkt 1, zastosowanej przez organy. Ustawodawca w sytuacji, o której mowa w art. 30 ust. 2 pkt 4 u.ś.r., wyeliminował czynnik subiektywny przy ustalaniu świadczenia nienależnie pobranego. Przepis art. 30 ust. 2 pkt 4 u.ś.r. jest w swej treści jednoznaczny i przewiduje oczywisty skutek w razie wystąpienia opisanej w nim przesłanki. Decyzja zapadła w takich okolicznościach ma charakter związany. Ta regulacja jest odmienną od pozostałych (art. 30 ust. 2 pkt 1, 2 i 3 u.ś.r.). W jej przypadku nie można brać pod uwagę świadomości strony co do spełnienia przesłanek ustawowych, ewentualnego wprowadzenia w błąd, świadomości podania nieprawdy, ani oceniać skutków braku pouczenia o prawie do określonego świadczenia (zob. np. wyrok NSA w sprawie I OSK 309/18, orzeczenia.nsa.gov.pl). W konsekwencji, wobec pozostawania w obrocie prawnym decyzji z [...] lipca 2020 r. wydanej we wznowionym postępowaniu, bez znaczenia w niniejszej sprawie pozostaje to czy skarżąca wiedziała czy też nie wiedziała o rencie byłego już męża oraz czy świadomie czy też nieświadomie nie poinformowała organu o tym fakcie. Organy powinny były bowiem zastosować jako podstawę kwalifikacji świadczeń rodzinnych jako nienależnie pobrane przepis art. 30 ust. 2 pkt 4 a nie punkt 1 u.ś.r.

Różnica między ostatnio wskazanymi normami odnośnie stanu świadomości strony ma także istotne znaczenie dla wyniku postępowania o zwrot świadczeń nienależnie pobranych. W przypadku zobowiązania do zwrotu świadczeń na podstawie art. 30 ust. 2 pkt 4 u.ś.r. nie dochodzi do naliczenia odsetek, co wynika wprost z art. 30 ust. 2b u.ś.r., w którym pominięto punkt 4. Innymi słowy, w przypadku wydania decyzji o zwrocie świadczeń nienależnie pobranych na tej podstawie, że decyzja o przyznaniu świadczeń została uchylona we wznowionym postępowaniu, niedopuszczalne jest zobowiązywanie strony do zwrotu świadczenia z odsetkami.

Dostrzeżona przez sąd bezprawność egzekwowania odsetek od nienależnie pobranego świadczenia rodzinnego stanowi naruszenie art. 30 ust. 2b u.ś.r., tj. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej: P.p.s.a. Nieprawidłowość ta podlega wyeliminowaniu, jednakże w ocenie sądu dla osiągniecia stanu zgodnego z prawem wystarczające jest w sprawie niniejszej uchylenie wyłącznie decyzji zaskarżonej.

Reasumując wskazać należy, że pozostawanie w obrocie prawnym decyzji z [...] lipca 2020 r. wymagało wydania decyzji o zwrocie świadczenia nienależnie pobranego na podstawie art. 32 ust. 1 i ust. 2 u.ś.r. ale przy zastosowaniu punktu 4 a nie punktu 1. Skoro zaś w tej sytuacji orzeczenie o zwrocie odsetek było nieprawidłowe, może je skorygować organ odwoławczy we własnym zakresie.

Niezależnie od powyższego sąd zauważa, że ewentualnej korekty bądź dodatkowego wyjaśnienia wymaga również: wskazanie kwot poszczególnych świadczeń przeznaczonych do zwrotu (wskazana przez organ pierwszej instancji kwota ogólna do zwrotu 1 374, 05 zł nie stanowi sumy wskazanych kwot poszczególnych świadczeń z uwzględnieniem liczby miesięcy ich pobierania), wskazanie okresu objętego zwrotem jeśli chodzi o zasiłek rodzinny przyznany na N. C. w kwocie 57,42 zł (nadto jak dla dziecka w wieku do 5 lat a nie w wieku 5-18 lat). Wobec jednak trafności rozstrzygnięcia co do zasady, tj. o obowiązku zwrotu świadczeń jako nienależnych (z uwagi na decyzję wznowieniową), wystarczająca będzie korekta dokonana przez organ odwoławczy, co nie naruszy zasady dwuinstancyjności.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.

Sąd wyjaśnia także, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 30 listopada 2020 r. sprawa została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym. Podstawą tego skierowania był art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.) oraz § 1 pkt 1 i 2 oraz § 3 Zarządzenia nr 39 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2020r. w sprawie odwołania rozpraw oraz wdrożenia w Naczelnym Sądzie Administracyjnym działań profilaktycznych służących przeciwdziałaniu potencjalnemu zagrożeniu zakażenia wirusem SARS-CoV-2 w związku z objęciem Miasta Stołecznego Warszawy obszarem czerwonym. Z § 3 Zarządzenia Prezesa NSA nr 39 wynika, że wynikające z § 1 pkt 2 skierowanie do załatwienia na posiedzeniu niejawnym spraw wyznaczonych do rozpatrzenia na rozprawie, znajduje odpowiednie zastosowanie do wojewódzkich sądów administracyjnych, których siedziby znajdują się na terenie objętym obszarem czerwonym, o którym mowa w § 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 października 2020 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz. U. z 2020r., poz. 1758 ze zmianą wynikającą z Rozporządzenia Rady Ministrów z 16 października 2020r. – Dz. U. z 2020r. poz. 1829). Powołanym wyżej rozporządzeniem zmieniającym Rada Ministrów objęła obszarem czerwonym z dniem 17 października 2020r. również miasto na prawach powiatu Białystok, będące siedzibą Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. W konsekwencji wyznaczone dotychczas rozprawy w WSA w Białymstoku zostały odwołane z uwagi na realnie istniejące zagrożenie dla zdrowia osób uczestniczących w rozprawie, a sprawy wyznaczone na rozprawę oraz inne sprawy zostały skierowane do rozpatrzenia na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów stosownie do treści art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19.