Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 421/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-05-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Lekarz Weterynarii
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 177 § 1, art. 178, art. 214 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 12 maja 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wiesław Kisiel po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lutego 2010 r., IV SA/Wa 1046/09 o odrzuceniu skargi kasacyjnej M. S. w sprawie ze skargi M. S. i S. S. na decyzję Głównego Lekarza Weterynarii z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 15 lutego 2010 r., IV SA/Wa 1046/09, odrzucił skargę kasacyjną M. S. od wyroku tego Sądu z dnia 27 października 2009 r. oddalającego skargę M. S. i S. S. na decyzję Głównego Lekarza Weterynarii z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.

Sąd podniósł, że skarżąca M. S. nie złożyła wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w związku z czym nie jest uprawniona do wniesienia skargi kasacyjnej.

M. S. w zażaleniu na powyższe postanowienie wniosła o jego zmianę ewentualnie uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I. instancji. Zarzuciła naruszenie art.178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. nr 153, poz.1270 ze zm., dalej "P.p.s.a.") poprzez jego niewłaściwe zastosowanie oraz art.141 § 2 i art.177 § 1 P.p.s.a. poprzez ich błędną wykładnię w sytuacji w której skarżący małżonkowie M. i S. S. występują w sprawie jako współuczestnicy materialni, jednolici, a więc czynności procesowe każdego z nich wywierają wpływ na sytuacje procesową drugiego współuczestnika i wynik postępowania dotyczy współuczestników niepodzielnie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art.177 P.p.s.a.). Z brzmienia tego artykułu wynika, że skarga kasacyjna nie może być skutecznie wniesiona bez uprzedniego złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oddalającego skargę, bowiem termin do wniesienia skargi kasacyjnej rozpoczyna bieg od dnia doręczenia stronie, która złożyła taki wniosek, odpisu wyroku z uzasadnieniem. Strona, która nie wystąpiła z wnioskiem o uzasadnienie wyroku, nie może skutecznie wnieść skargi kasacyjnej nawet w sytuacji, gdy orzeczenie to zostało uzasadnione na wniosek innej strony w tym postępowaniu i jej doręczone.

Z akt sprawy wynika, że z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 27 października 2009 r. wystąpił jedynie S. S. we własnym imieniu. Treść tego wniosku nie daje jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, że dokonując powyższej czynności działał także jako pełnomocnik żony. Niewystąpienie z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku stanowi "inną przyczynę" niedopuszczalności skargi kasacyjnej, uzasadniającą jej odrzucenie na podstawie art.178 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 7 lipca 2004 r., GZ 25/04).

Wbrew stanowisku zaprezentowanemu w zażaleniu, w takiej sytuacji każdy ze skarżących jest oddzielnie uprawniony do podejmowania czynności w postępowaniu sądowym, a czynności podejmowane przez jednego ze skarżących nie wywołuje skutku wobec drugiego skarżącego, chyba że jeden skarżący udzieli pełnomocnictwa do jego reprezentowania przez drugiego skarżącego. Sytuacja współuczestnictwa materialnego przewidziana jest w art.214 § 2 P.p.s.a. i odnosi się jedynie do kwestii kosztów sądowych.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art.184 w związku z art.197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia