Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1142/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2009-07-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Lidia Błystak po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wójta Gminy O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary porządkowej postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę [...] ([...]) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. Wójt Gminy O. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. w przedmiocie nałożenia kary porządkowej.

Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło w całości postanowienie organu pierwszej instancji z dnia [...] r., znak: [...] i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej z uwagi na brak legitymacji skargowej Wójta Gminy O. do skutecznego wniesienia skargi na postanowienie stanowiące przedmiot zaskarżenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej: p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (niż wymienione w pkt 1-5) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Określone w art. 58 p.p.s.a. podstawy odrzucenia skargi nawiązują do przesłanek dopuszczalności zaskarżenia aktu lub czynności organu administracji publicznej do sądu administracyjnego, rozumianych jako określone przepisami prawa warunki prawidłowego zaskarżenia, dotyczące przedmiotu skargi, jej formy, treści, ale także dotyczące przesłanek o charakterze przedmiotowym i podmiotowym, określających, od jakiej formy działalności organów administracji publicznej skarga przysługuje i który z podmiotów jest legitymowany do wniesienia skargi.

W rozpoznawanej sprawie Sąd, po zbadaniu przesłanek dopuszczalności skargi wniesionej przez Wójta Gminy O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. uchylające postanowienie Wójta Gminy O. wydane w przedmiocie nałożenia kary porządkowej, uznał że skarga jest niedopuszczalna ze względów podmiotowych.

Stosownie do treści art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.

Z powyższego przepisu wywieść należy, iż wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego oparte jest na zasadzie skargowości, oznacza to, że postępowanie może być wszczęte jedynie na żądanie pochodzące od legitymowanego podmiotu. Legitymacja skargowa jest zatem jednym z elementów przesądzających o dopuszczalności skargi.

Ponadto, aby skarżący mógł skutecznie wnieść skargę, musi mieć w jej złożeniu interes prawny, rozumiany jako istnienie związku miedzy sferą indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem lub czynnością. Innymi słowy, interes prawny to interes wynikający z prawa materialnego, zgodny z tym prawem i chroniony przez to prawo. Jest to interes o charakterze osobistym, przez to że jest własny, zindywidualizowany i skonkretyzowany. Skarga bowiem może dotyczyć tylko "własnej sprawy administracyjnej" rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnoprawnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot nie podporządkowany organizacyjnie temu organowi.

W rozpoznawanej sprawie Wójt Gminy O. działał jako organ podatkowy pierwszej instancji prowadzący postępowanie w oparciu o przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.). Zatem, biorąc pod uwagę definicję strony postępowania wynikającą z art. 133 Ordynacji podatkowej, w sprawie w jakiej toczy się postępowanie podatkowe organ uprawniony do wydania w tej sprawie decyzji administracyjnej nie może być jednocześnie stroną tego postępowania ze względu na swój interes prawny. W tym miejscu należy wskazać na orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2009 r., sygn. akt I OSK 67/09 w którym Sąd stwierdził, że nie można uznać, że gmina może zajmować różną pozycję (raz organu wydającego decyzję, raz strony postępowania) w zależności od etapu załatwienia sprawy. Droga sądowoadministracyjna nie jest bowiem właściwa do rozstrzygania pomiędzy organami I i II instancji sporów co do sposobu załatwienia sprawy administracyjnej, temu służy tok instancyjny w administracji, zaś kontrola sądowa dopuszczalna jest dopiero w razie wniesienia skargi przez podmiot mający własny interes prawny w sprawie, podmiot inny niż organ orzekający w postępowaniu. W zakresie, w jakim organ jednostki samorządu terytorialnego występuje jednocześnie w sprawie jako organ administracji publicznej, reprezentujący władzę publiczną i działający w zakresie zadań administracji publicznej, jednostka samorządu terytorialnego nie jest więc uprawniona do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na rozstrzygnięcie organu odwoławczego.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p. p. s. a., orzekł jak w sentencji (punkt I postanowienia). W punkcie II postanowienia orzeczono o zwrocie uiszczonego wpisu, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a.