Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 23/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2009-02-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6249 Inne o symbolu podstawowym 624
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy W składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2009r.na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. P. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] marca 2008r. nr [...] w przedmiocie związku stwierdzonego schorzenia ze służbą wojskową postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W orzeczeniu z dnia [...] stycznia 2008r. Nr [...], po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska w [...] ustaliła, że D. P. jest trwale niezdolny do zawodowej służby wojskowej – kategoria zdrowia "N". Komisja rozpoznała u D. P. zgodnie z załącznikiem nr 2 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 maja 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 133, poz.1422 ze zm.) określone w § 68 p.3 i§73 p.2 schorzenia powodujące niezdolność do zawodowej służby wojskowej, a także schorzenia współistniejące wymienione w § 24 p.1, §3 p.1.

Komisja wskazała, iż schorzenia wymienione w pkt 2 i 4 rozpoznania pozostają w związku ze służbą wojskową jako następstwo wypadku, natomiast pozostałe schorzenia nie pozostają w związku ze służbą wojskową.

Odwołując się od powyższego orzeczenia D. P. podniósł, iż nie zgadza się z nim w kwestii związku poszczególnych chorób lub ułomności ze służbą wojskową, wskazując jednocześnie, że powinna mu być przyznana druga grupa inwalidzka w związku przyczynowym ze służbą wojskową.

Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w [...], po rozpoznaniu odwołania, wydała w dniu [...] marca 2008r. orzeczenie nr [...] uchylające zaskarżone orzeczenie w części przez zmianę numeru zaskarżonego orzeczenia na numer [...], natomiast pozostałe ustalenia zawarte w tym orzeczeniu zostały utrzymane w mocy.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Bydgoszczy D. P. domagał się stwierdzenia istnienia związku przyczynowego rozpoznanych u niego schorzeń ze służbą wojskową oraz przyznaniu mu drugiej grupy inwalidzkiej związku ze służbą wojskową.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o odrzucenie skargi wskazując, iż skarga w kwestii związku schorzeń ze służbą wojskową nie przysługuje.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści przepisu, art. 1 ustawy z dnia 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej względem zgodności z prawem. Oznacza to, że Sąd rozpoznając skargę ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Natomiast zgodnie z art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone wyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Natomiast jak wynika z art. 58 §1 pkt l Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Zgodnie z art. 21 ust. l ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (t.j.Dz. U. z 2004r. Nr 8, poz. 66 ze zm.) o inwalidztwie żołnierzy i związku tego inwalidztwa ze służbą wojskową orzekają wojskowe komisje lekarskie. Od orzeczenia komisji lekarskiej przysługuje zainteresowanemu oraz organowi emerytalnemu odwołanie do komisji lekarskiej wyższego stopnia (art. 21 ust. 4 cyt. ustawy). Natomiast stosownie do art. 31 niniejszej ustawy prawo do zaopatrzenia emerytalnego ustala w formie decyzji wojskowy organ emerytalny i od tej decyzji służy odwołanie według zasad określonych w Kodeksie postępowania cywilnego.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w części dotyczącej związku schorzeń ze służbą wojskową nie stanowi decyzji administracyjnej podlegającej zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Jest to jedynie orzeczenie na podstawie, którego wojskowy organ emerytalny wydaje decyzję w przedmiocie prawa do zaopatrzenia emerytalnego w postaci wojskowej renty inwalidzkiej. Kontroli sądowej poddane zostały zatem tylko decyzje w sprawie prawa do zaopatrzenia emerytalnego z wyłączeniem odrębnej kontroli orzeczeń wydawanych przez wojskowe komisje lekarskie. Kontrola prawidłowości stanowiska orzeczniczego prezentowanego w takim orzeczeniu wojskowej komisji lekarskiej dokonywana jest w ramach rozpoznawania odwołania od decyzji wojskowego biura emerytalnego. Zgodnie z art. 476 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego sprawy, w których wniesiono odwołanie od decyzji organów rentowych, dotyczące emerytur i rent są sprawami z zakresu ubezpieczeń społecznych. Stosownie zaś do art. 477 § l k.p.c. sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych należą do właściwości sądów okręgowych z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość sądów rejonowych.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że ustawodawca sprawy dotyczące emerytur i rent przyznawanych przez wojskowe organy emerytalne przekazał do kognicji sądów powszechnych. W postępowaniu przed sądem powszechnym kwestionując zasadność decyzji odmawiającej przyznania prawa do wojskowej renty inwalidzkiej można jednocześnie zakwestionować wydane dla potrzeb postępowania rentowego orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej.

Zatem należy stwierdzić, że sprawa ze skargi żołnierza (byłego żołnierza) na orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w przedmiocie związku choroby (inwalidztwa) ze służbą wojskową i ustalenia grupy inwalidztwa, nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Stanowisko takie zajął Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 27 października 1999 r., IIIZP 9/99 (OSNAP 2000/5/167), stwierdzając, że Naczelny Sąd Administracyjny nie jest właściwy w sprawie skargi żołnierza na orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w przedmiocie związku choroby (inwalidztwa) ze służbą wojskową. Niniejszy pogląd zachował swoją aktualność również na gruncie Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W takim zakresie, co wyżej wykazano, sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, co musiało skutkować jej odrzuceniem na podstawie art. 58 §1 pkt1 p.p.s.a.