Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 478/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-10-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 20, art. 22
journal: Dz.U. 2005 nr 240 poz 2027
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kubik, Sędziowie Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Anna Trzuskowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2011 r. sprawy ze skargi W.K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany danych w operacie ewidencji gruntów i budynków. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zmianą nr [...] z dnia [...] r., w związku z zakładaniem ewidencji budynków, dokonano nowego wpisu dla działki nr [...], a mianowicie wykreślono wpis "LsV" o powierzchni 0,1219 ha, a wpisano – "LsV" o powierzchni 0.0938 ha i "B" - o powierzchni 0,0281 ha.

Wpis ten uległ zmianie w dniu [...] r. zmianą nr [...], gdzie wykreślono wymieniony powyżej zapis z rozróżnieniem na użytki oznaczone "LsV" i "B" i powrócono do zapisu pierwotnego – "LsV" – o powierzchni 0,1219 ha.

Wnioskiem z dnia 4 lutego 2010 r. W. K. wniósł o dokonanie zmiany przedmiotowych danych w operacie ewidencji gruntów i budynków w zakresie użytków i klas gruntu działki nr [...] położonej w Z.- Obręb K., przy ulicy [...] – poprzez przywrócenie użytku gruntowego i klas do stanu istniejącego przed zmianą nr [...] dokonaną w dniu [...] r.. W jego opinii przedmiotowa zmiana, polegająca na wykreśleniu użytku gruntowego oznaczonego "B" o powierzchni 0,0281 ha, dokonana została, jak wynika z zawiadomienia o zmianie – na podstawie zgłoszenia [...] Wojewódzkiego Nadzoru Budowlanego w K. i na podstawie decyzji tego organu dnia [...] r. nakazującej rozbiórkę budynku na działce nr [...]. Mając powyższe na uwadze zmiana ta rażąco narusza obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa, gdyż nie jest prawdą jakoby [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego składał wniosek o wprowadzenie jakichkolwiek zmian do ewidencji.

Decyzją z dnia [...] r. Prezydent Miasta Z. odmówił wprowadzenia zmian w operacie gruntów i budynków prowadzonym dla jednostki ewidencyjnej Z. obręb ewidencyjny K.

W wyniku rozpatrzenia wniesionego przez W. K. odwołania, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że żądanie dotyczyło przywrócenia w ewidencji gruntów i budynków dla działki nr [...] użytków gruntowych ujawnionych na podstawie operatu modernizacji ewidencji gruntów i budynków, tj. użytku "LsV" o pow. 0,0938 ha i użytku "B" o pow. 0,0281 ha, czyli wnioskodawca żądał usunięcia istniejącego wpisu – użytek "LsV" o pow. 0,1219 ha ujawnionego w ewidencji z urzędu zmianą [...].

Organ odwoławczy stwierdził, że przekazane akta sprawy nie zawierają dokumentów potwierdzających prawidłowość rozstrzygnięcia pod względem merytorycznym, a organ pierwszej instancji nie przeprowadził stosownego postępowania dowodowego w stosunku do zgłoszonych żądań, wynikającego z przepisów proceduralnych. Zgodnie z § 47 ust. 3 rozporządzenia w przypadku, gdy aktualizacja ewidencji wymaga wyjaśnień zainteresowanych lub uzyskania dodatkowych dowodów, co w przedmiotowej sprawie było konieczne ze względu na żądanie strony, organ przeprowadza w sprawie tej aktualizacji postępowanie administracyjne i stosuje art. 22 i art. 23 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, uprawniające organ do żądania od wnioskodawcy dostarczenia dokumentów geodezyjnych, kartograficznych lub innych niezbędnych do aktualizacji. Z kolei art. 7 i art. 77 Kodeksu postępowania administracyjnego nakładają na organ administracji publicznej obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, poprzez zebranie i rozpatrzenie w sposób wyczerpujący dowodów, a w myśl art. 9 i art. 10 – organ zobowiązany jest do należytego i wyczerpującego informowania strony o okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy oraz do zapewnienia stronom czynnego udziału w całym postępowaniu – czyli także wypowiedzenia się w przedmiocie zebranych dokumentów i materiałów oraz zgłoszonych żądań przed wydaniem decyzji.

Zdaniem organu odwoławczego organ pierwszej instancji mylnie przyjął, że ostateczna decyzja nadzoru budowlanego nakazująca rozbiórkę obiektu budowlanego jest jednym z dokumentów wymienionych w § 46 ust. 2 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, stanowiącym podstawę dokonania z urzędu zmian w ewidencji gruntów i budynków. W ogóle, w ocenie tego organu, zebrany materiał dowodowy wskazuje, że wniosek dotyczył zmiany użytku gruntowego, a w rozstrzygnięciu organ zajął się ujawnieniem i wykreśleniem budynku z ewidencji, a następnie od tego uzależnił i tym uzasadnił zmianę użytku gruntowego. Nie został natomiast wzięty pod uwagę stan faktyczny na gruncie. Dokonywanie jakiejkolwiek zmiany w danych ewidencyjnych winno wynikać z zebranych dowodów świadczących o zaistnieniu zmiany faktycznie w terenie, czyli wystąpieniu niezgodności danych ewidencyjnych ze stanem faktycznym.

Zarówno dokonanie zmiany użytku gruntowego jak i wykreślenie obiektu budowlanego w stosunku do którego wydano nakaz rozbiórki, wymaga przeprowadzenia stosownego postępowania wyjaśniającego, ustalenia stanu faktycznego na gruncie w zakresie zagospodarowania i użytkowania, sporządzenia na tę okoliczność protokołu z udziałem stron oraz w razie konieczności dokonania pomiaru obszaru objętego zmianą, sporządzenia wykazu zmian danych ewidencyjnych i przyjęcia go do państwowego zasobu geodezyjnego.

Przede wszystkim zaś w niniejszej sprawie organ pierwszej instancji nie zwrócił uwagi, iż przedmiotem żądania jest zmiana użytku gruntowego "Ls- las". Fakt ten ma decydujące znaczenie z uwagi na zapis art. 20 ust. 3a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, stanowiący odesłanie w tym zakresie do ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach. Ustaleń w tym zakresie w ogóle brak w zebranym materiale dowodowym, a już na etapie modernizacji ewidencji gruntów i zakładania ewidencji budynków wymienione przepisy ustawy o lasach winny być przez organ pierwszej instancji zastosowane. Ewentualne błędy w prawnie obowiązującym zmodernizowanym operacie ewidencyjnym organ korygować winien w trybie prawem przewidzianym.

Uznając, że zaskarżona decyzja narusza wymienione wcześniej przepisy procedury administracyjnej, a zebrany w sprawie materiał dowodowy jest niekompletny należało orzec jak w sentencji.

Rozpatrując ponownie sprawę Prezydent Miasta Z. uzupełnił postępowanie we wskazanym kierunku, a następnie decyzją z dnia [...] r., przywołując w postawie prawnej art. 20, art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1089 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. jedn. Dz.U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.) oraz § 46 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38. Poz. 454), odmówił wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków prowadzonym dla jednostki ewidencyjnej Z. obręb ewidencyjny K. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że w operacie ewidencyjnym działka [...] o powierzchni 0,1219 ha figuruje jako użytek "LsV". Zmianą nr [...] z dnia [...] r. na wskazanej działce ujawniono budynek oraz wprowadzono użytek "B", a z kolei zmianą nr [...] usunięto z części opisowej i kartograficznej budynek i na podstawie wykazu zmian gruntowych, sporządzonym w ramach gwarancji na wykonanie prac w ramach zgłoszenia prac geodezyjnych KERG 499-71/2005, przywrócono poprzedni użytek na tej działce. Przeprowadzając ponowne postępowanie w celu sprawdzenia możliwości przywrócenia użytku "B" na wnioskowanej działce, stwierdzono w sposób jednoznaczny, że nie została wydana na nazwisko wnioskodawcy decyzja o wyłączeniu gruntów z produkcji leśnej, a przedmiotowa działka opisana została w uproszczonym planie urządzenia lasu na okres od 1 stycznia 2010 r. do 31 grudnia 2019 r. Dla tego terenu nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, ale według obowiązującego Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Z. działka ta leży w terenie lasów – "ZL" oraz terenów rolniczych "R" w granicach Parku Krajobrazowego "[...]". Ustalono także, że aktualnie trwa postępowanie egzekucyjne w przedmiocie rozbiórki samowolnie wybudowanego domku letniskowego składającego się z trzech metalowych kontenerów. Mając powyższe na uwadze organ błędnie dokonał zmiany w części użytku "LsV" podczas zakładania ewidencji budynków, całkowicie pomijając przepisy ustawy o lasach i stąd kwestionowaną zmianą nr [...] organ naprawił swój błąd. W obecnym postępowaniu organ nie znalazł podstaw do zmiany tego stanowiska.

Nie godząc się z powyższym stanowiskiem W. K. złożył odwołanie, wnosząc o uchylenie tej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, względnie o jej uchylenie i przywrócenie zapisu obowiązującego przez zmianą nr [...]. Zarzucił decyzji organu pierwszej instancji naruszenie przepisów procedury, tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz przepisów prawa materialnego – tj. art. 20 i art. 22 ust. 1 i ust. 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz § 46 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Wyjaśnił, że zaskarżona decyzja jest kolejną decyzją odmawiającą przywrócenia w operacie ewidencji gruntów i budynków poprzednich zapisów, a nadto jest próbą mataczenia i manipulowania zebranym w sprawie materiałem dowodowym oraz lekceważeniem stanowiska zaprezentowanego przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Kartograficznego i Geodezyjnego w uzasadnieniu poprzedniej decyzji uchylającej decyzję organu pierwszej instancji. Wskazał na opieszałe działanie organu, a także sprzeczne z zebranym materiałem dowodowym ustalenia. Podkreślił, że w jego ocenie nie ma podstaw do zmiany wprowadzonego do ewidencji budynków i gruntów wpisu dotyczącego przeznaczenia działki nr [...] zakresie użytku oznaczonego "B". W jego ocenie twierdzenie organu odwoławczego o zastosowaniu w sprawie ustawy o lasach nie ma pokrycia w ustalonym stanie faktycznym, gdyż częściowa zmiana użytku "LsV" na użytek "B" nastąpiła na podstawie zastanego na działce stanu faktycznego.

Rozpatrując złożone odwołanie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W obszernym uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że ponownie rozpatrując sprawę wniosku W. K. dotyczącego przywrócenia w ewidencji gruntów i budynków dla działki nr [...] użytków gruntowych ujawnionych na podstawie operatu z modernizacji tej ewidencji – tj. użytku budowanego "B" o powierzchni 0,0281 ha i lasu – "LsV" – o powierzchni 0,0938 ha (dokonanego zmianą nr [...]) czyli tym samym usunięcia wpisu - użytek "LsV" o powierzchni 0.1219 ha (wprowadzonego zmianą nr [...]) uznał, że postępowanie przeprowadzone w tym zakresie przez organ pierwszej instancji zgromadziło wystarczający materiał dowodowy, a podjęte w sprawie rozstrzygnięcie jest słuszne i zasadne. Z poczynionych w sprawie ustaleń wynika, że dla przedmiotowego terenu nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, według obowiązującego "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Z." działka znajduje się w terenie oznaczonym symbolami "ZL" i "R" co oznacza odpowiednio teren leśny i rolniczy. Ustalono też, że przedmiotowy teren położony jest w granicach Parku Krajobrazowego "[...]" a nadto według uproszczonego planu urządzenia lasu działka ta położona była i jest w granicach lasu, obecnie wynika z uproszczonego planu urządzenia lasu opracowanego na okres od 1 stycznia 2010 r. do 31 grudnia 2019 r. a wcześniej na lata 1995 2005.

Organ odwoławczy cytując przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne stwierdził, iż zgodnie z art. 20 ust. 3a – ewidencję gruntów i budynków w części dotyczącej lasów prowadzi się z uwzględnieniem przepisów ustawy o lasach. Z kolei art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach wskazuje na konieczność uwzględnienia w ewidencji gruntów i budynków ustaleń planów urządzenia lasu i uproszczonych planów urządzenia lasu, w zakresie jego granic i powierzchni i jest regulacją szczególną w stosunku do ogólnych przepisów w sprawie ewidencji.

Wprawdzie w czasie modernizacji ewidencji gruntów i budynków prowadzonej w 2005 r. oraz w dacie przywracającej na przedmiotowej działce stan użytków sprzed modernizacji dla obrębu K. nie było planu urządzenia lasu, ani miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, tym najmniej jak wskazano powyżej w obowiązującym Studium działka znajdowała się w ternie leśnym i rolnym, a zatem nie istniała podstawa prawna do jakichkolwiek zmian w ewidencji w granicach terenów leśnych ujawnionych w operacie ewidencji gruntów i budynków. Powyższe ustalenia potwierdzają, w ocenie organu, zasadność pod względem merytorycznym dokonanej zmiany nr [...] i ewentualny brak decyzji w tym zakresie nie może przesądzać o obecnym sposobie rozstrzygnięciu sprawy. O rodzaju użytku gruntowego wpisanego do ewidencji gruntów i budynków decyduje stan faktyczny na gruncie, a dla terenów leśnych – przeznaczenie w istniejącym i obowiązującym planie urządzenia lasu. Szczegółowy podział i zasady zaliczania użytków gruntowych do poszczególnych grup określa § 68 rozporządzenie oraz załącznik nr 6. Oznaczenie gruntów jako użytek "B" oznacza, że są to zabudowane tereny mieszkaniowe, niewykorzystane do produkcji rolnej i leśnej, zajęte pod budynki mieszkalne i urządzenia funkcjonalne z nimi związane. Z kolei "budynek" to obiekt budowlany, który trwale jest związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach (według ustawy o statystyce publicznej). W kontekście powyższego podstawą ujawnienia w ewidencji gruntów i budynków użytku "B" jest istnienie na gruncie zabudowy mieszkaniowej. Na przedmiotowej działce takiej zabudowy nie stwierdzono, gdyż nie można za taką uznać trzech kontenerów metalowych użytkowanych jako budynek letniskowy, a nadto postawionych samowolnie, w stosunku do których zapadły decyzje organów nadzoru budowlanego utrzymane w mocy wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w przedmiocie usunięcia wymienionych obiektów. Informacje powyższe wskazywały na błąd popełniony przez wykonawcę modernizacji ewidencji w obrębie K., co w rezultacie spowodowało w ramach gwarancji zmianę operatu KERG, będącego podstawą do ujawnienia zmian w ewidencji gruntów i budynków.

Dodatkowo trzeba podkreślić, że wniosek W. K. z dnia 4 lutego 2010 r. W. K. dotyczy zmiany użytku gruntowego w obszarze objętym obecnie uproszczonym planem urządzenia lasu, gdzie przedmiotowa działka nr [...] położona jest w oddziale leśnym nr 6d o powierzchni 1.6189 ha, bez możliwości zabudowy. Zgodnie z art. 3 ustawy o lasach – "lasem" jest grunt o zwartej powierzchni co najmniej 0,10 ha pokryty roślinnością leśną tj. drzewami i krzewami oraz runem leśnym, lub częściowo pozbawiony tej roślinności. Zatem użytkiem leśnym jest też teren pozbawiony wymienionej powyżej roślinności, o ile objęty jest planem urządzenia lasu, co ma miejsce w rozpatrywanej sprawie.

Reasumując organ stwierdził, iż znajdujący się na przedmiotowej działce budynek składający się z trzech metalowych kontenerów nie stanowi budynku mieszkalnego w rozumieniu przepisów, a sama działka objęta jest uproszczonym planem urządzenia lasu, z wykluczeniem możliwości zabudowy tego terenu. Zainteresowany nie przedstawił w prowadzonym postępowaniu decyzji o wyłączeniu tego terenu – gruntu leśnego z produkcji leśnej (art. 11 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych), co przesądza, o tym że organ odwoławczy w pełni podzielił stanowisko Prezydenta Miasta Z. wyrażone w kontrolowanej decyzji. Odmowa wprowadzenia użytku "B" w ewidencji wynika ze zgodności stanu ujawnionego w ewidencji ze stanem wynikającym z ustaleń poczynionych przez organ pierwszej instancji.

Nie podzielił organ odwoławczy zarzutów dotyczących naruszenia art. 7, art. 77 czy art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego, uznając zgromadzony w sprawie materiał dowodowy za wyczerpujący i kompletny. Zarzucana przewlekłość postępowania w ocenie organu odwoławczego nie miała miejsca w sprawie. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego sfałszowania wykazu zmian danych ewidencyjnych, będących podstawą dokonanej z urzędu zmiany nr [...] w drodze czynności materialno-technicznej organ zaznaczył, iż obecne postępowanie nie dotyczy oceny dokonanej wówczas zmiany na podstawie tego wykazu, lecz oceny zasadności żądania wprowadzenia użytku "B" na działce odwołującego. Nadto zauważył, że kwestie dotyczące ewentualnego sfałszowania nie mogą być rozstrzygane w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł W. K. domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji Prezydenta Miasta Z. oraz o zasądzenia kosztów postępowania sądowego. W skardze powtórzył zarzuty i argumentację przedstawioną już w odwołaniu. Zarzucił, iż organy odmiennie oceniły przesłanki kwestionowanego rozstrzygnięcia. Podniósł, iż nie można zgodzić się z twierdzeniem oparcia rozstrzygnięcia na prawidłowo przygotowanym operacie ewidencji gruntów i budynków, a nadto podkreślił, iż w dacie orzekania przez organ pierwszej instancji nie obowiązywał jeszcze uproszczony plan urządzenia lasu obejmujący jego działkę nr [...], podobnie jak nie obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, a nie do podważenia jest fakt, że część tej działki była i jest zabudowana obiektem budowlanym użytkowanym jako budynek letniskowy. Dlatego też nie można zgodzić się z tym, że w stosunku do całości tej działki zasadne jest przyjęcie użytku gruntowego "LsV", gdyż jest to sprzeczne ze stanem faktycznym na działce, którego organy nie sprawdziły i nie ustaliły, wbrew wyraźnym zaleceniom organu drugiej instancji wyrażonym w pierwszej decyzji uchylającej sprawę do ponownego rozpatrzenia. Dodał, że w aktualnej sytuacji faktycznej teren zabudowy letniskowej powinien być zaliczony do "innych terenów zabudowanych" oznaczonych symbolem "Bi". Zarzucił, iż w sprawie nie przeprowadzono wyczerpującego postępowania dowodowego, nie wyjaśniono wszystkich wątpliwości, a w szczególności nie przeprowadzono dokładnego ustalenie stanu faktycznego na gruncie i nie sporządzono stosownego protokołu z jego udziałem.

W dodatkowym piśmie procesowym z dnia 5 października 2011 r. skarżący odniósł się do pisma organu odwoławczego – odpowiedzi na skargę powtarzając zaprezentowane już argumenty.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie w dniu 19 października 2011 r. skarżący podtrzymał skargę i zawarte w niej oraz w dodatkowym piśmie procesowym argumenty, dodając że według uzyskanych wypisów z obowiązującego Studium jego działka położona jest na terenach rolniczych, a nie leśnych. Podkreślił, że powoływany plan urządzenia lasu dotyczy okresu od 2011 r. do 2019 r., a zatem nie obowiązywał w dacie wydania decyzji.

Pełnomocnik organu, jak w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zaprezentowane też w zaskarżonej decyzji. Wskazał, że błędne zapisy, które znalazły się w operacie ewidencyjnym przygotowanym w ramach modernizacji ewidencji zostały z niego usunięte w wyniku realizacji obowiązku gwarancyjnego przez geodetę go sporządzającego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując niniejszą sprawę zważył, co następuje :

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zarówno zaskarżona decyzja jak i decyzja ją poprzedzająca nie naruszają prawa

Zgodnie bowiem z zapisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) - sądy administracyjne powołane są do badania zgodności z prawem decyzji, postanowień, czynności i innych aktów administracyjnych. Kontrolują zatem czy organy administracyjne wydające zaskarżone akty nie dopuściły się naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, i to naruszenia mającego bądź mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy czy stanowiącego podstawę wznowienia postępowania, albo wreszcie naruszenia prawa uzasadniającego ich nieważność, albowiem jedynie wówczas jest możliwe uchylenie kwestionowanej decyzji bądź stwierdzenie jej nieważności (art.145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1271 ze zm.)). Przy czym, po myśli art. 134 tej ustawy, sądy te nie są związane zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, czyli rozpatrują sprawę w jej całokształcie.

Przeprowadzona w niniejszej sprawie kontrola zaskarżonej decyzji w aspekcie zarzutów podniesionych w skardze oraz wziętych pod rozwagę przez Sąd z urzędu w zakreślonych powyżej ramach wykazała, iż odpowiada ona prawu, nie narusza bowiem ani przepisów materialnoprawnych ani przepisów procedury.

W kontrolowanym postępowaniu strona skarżąca domagała się dokonania zmiany danych ewidencyjnych w operacie ewidencji gruntów i budynków w zakresie użytków i klas gruntu działki nr [...] poprzez przywrócenie użytku gruntowego i klas do stanu istniejącego przed zmianą dokonaną w dniu [...] r. tj. przywrócenia w miejsce uwidocznionego zmianą nr [...] użytku gruntowego – "LsV" – wcześniej istniejących: "LsV" i "B".- (zmiana nr [...]). Organ pierwszej instancji Prezydent Miasta Z. w ponownym postępowaniu, przeprowadzonym po uprzednim uchyleniu jego decyzji przez organ odwoławczy i uzupełnieniu materiału dowodowego we wskazany sposób, decyzją z dnia [...] r. odmówił wnioskowanych zmian. Decyzja ta rozpatrywana przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, w wyniku wniesionego odwołania, została utrzymana w mocy. W ocenie składu orzekającego stanowisko organów zaprezentowane w tych rozstrzygnięciach należy podzielić.

Zgodnie z art. 2 pkt. 8 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. jedn. Dz. U. z 2005 r., Nr 240, poz. 2017 ze zm.) ewidencja gruntów i budynków stanowi jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Ustawowy obowiązek aktualizowania ewidencji gruntów i budynków w zakresie ujętych w niej danych dotyczących m.in. gruntów i budynków stosownie do art. 22 ustawy oraz § 44 pkt 2 rozporządzenia Ministra rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, poz. 454) spoczywa na staroście, który dokonuje tej aktualizacji z urzędu lub na wniosek, poprzez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych w sposób ściśle określony w tych przepisach tzn. zgodnie z §§ 45, 46 czy 47 przywołanego rozporządzenia.

W rozpatrywanej sprawie zgodnie z powyższym uprawnieniem Prezydent Miasta Z. przeprowadził postępowanie w sprawie modernizacji ewidencji gruntów i budynków. W tym celu przygotowany został wymagany operat opisowo-kartograficzny modernizujący ewidencję gruntów i budynków miasta Z., który po zatwierdzeniu stał się podstawą zmiany wpisu do ewidencji dla działki skarżącego nr [...] położonej w obrębie ewidencyjnym K. Wskutek jednak dostrzeżonej omyłki, przygotowany operat został poprawiony uwzględniając stan faktyczny na działce skarżącego oraz obowiązujące w tym zakresie regulacje prawne. Zatem podstawą dokonanego wpisu przywracającego dla całej działki skarżącego użytek gruntowy "LsV" stał się poprawiony przez biegłego geodetę operat KERG 499-71/2005. Zasadnie organ ewidencyjny zauważył, że przy pierwotnym jego przygotowaniu nie wzięto pod uwagę stanu faktycznego na przedmiotowej działce, jak również nie uwzględniono faktu, iż wobec zaliczenia użytku gruntowego do kategorii LsV- niezbędne było zastosowanie w sprawie przepisów ustawy o lasach, co wynika bezpośrednio z art. 20 ust. 3a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Przepis ten stwierdza, że ewidencję gruntów i budynków w części dotyczącej lasów prowadzi się z uwzględnieniem przepisów ustawy o lasach. Z kolei art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach wskazuje na konieczność uwzględnienia w ewidencji gruntów i budynków ustaleń planów urządzenia lasu i uproszczonych planów urządzenia lasu, w zakresie jego granic i powierzchni i jest regulacją szczególną w stosunku do ogólnych przepisów w sprawie ewidencji.

Należy zgodzić się ze stanowiskiem skarżącego, że podczas prowadzonej w 2005 r. przez Prezydent Miasta Z. modernizacji ewidencji gruntów i budynków oraz w dacie przywracającej na przedmiotowej działce stan użytków sprzed modernizacji dla obrębu K. nie było obowiązującego planu urządzenia lasu, ani miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, które w sposób jednoznaczny określałyby przeznaczenie przedmiotowego terenu. Nie ulega jednak wątpliwości, że przedmiotowy teren wyłączony był z możliwości zabudowy, a wynikało to z zapisu obowiązującego Studium, według którego działka nr [...] należąca do skarżącego znajdowała się w terenie leśnym i rolnym. Wprawdzie, jak podnosi skarżący na działce istniała zabudowa letniskowa, co w jego odczuciu uzasadniało wprowadzenie w ewidencji gruntów i budynków zapisu potwierdzającego ten stan faktyczny i uczyniono to zmianą nr [...] z dnia [...] r., ale nie uwzględnił jednak skarżący w swoim twierdzeniu tego, iż przedmiotowa zabudowa (nielegalna i stąd funkcjonuje w obiegu prawomocne orzeczenie o nakazie rozbiórki – utrzymane wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach) nie mogła stanowić podstawy do wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków. Słusznie zatem i zasadnie pod względem merytorycznym ocenić należy dokonaną zmianę nr [...] z dnia [...] r. i ewentualny brak decyzji w tym zakresie nie może przesądzać o obecnym sposobie rozstrzygnięcia tej sprawy. Nie można bowiem wykluczyć sytuacji dokonania przez organ błędnego wpisu do ewidencji gruntów i budynków. Sam wpis do ewidencji ma charakter czynności materialno- technicznej, która nie korzysta z przymiotu ostateczności i prawomocności i stąd jest możliwe jego usunięcie, sprostowanie lub zmiana. Podkreślić trzeba, że o rodzaju użytku gruntowego wpisanego do ewidencji gruntów i budynków decyduje stan faktyczny na gruncie oraz obowiązujący stan prawny, a dla terenów leśnych – przeznaczenie w istniejącym i obowiązującym planie urządzenia lasu. Szczegółowy podział i zasady zaliczania użytków gruntowych do poszczególnych grup określa § 68 rozporządzenie w sprawie ewidencji gruntów i budynków oraz załącznik nr 6 do tego rozporządzenia. Według przywołanych przepisów oznaczenie gruntów jako użytek "B" oznacza, że są to zabudowane tereny mieszkaniowe, niewykorzystane do produkcji rolnej i leśnej, zajęte pod budynki mieszkalne i urządzenia funkcjonalne z nimi związane. Zaznaczyć przy tym należy, że "budynek" to obiekt budowlany, który trwale jest związany z gruntem, jest wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach (według ustawy o statystyce publicznej). W kontekście powyższego podstawą ujawnienia w ewidencji gruntów i budynków użytku "B" jest istnienie na gruncie zabudowy mieszkaniowej. Na przedmiotowej działce takiej zabudowy nie stwierdzono. Sam skarżący podaje, że na działce jest zabudowa letniskowa. Faktycznie zaś są to trzy metalowe kontenery użytkowane jako budynek letniskowy, a nadto postawione samowolnie, w stosunku do których zapadły decyzje organów nadzoru budowlanego utrzymane w mocy wyrokiem tut, Sądu.

Powyższe ustalenia stanu faktycznego w sposób prawidłowy zostały zinterpretowane przez podmioty uczestniczące w przygotowaniu modernizacji ewidencji budynków w obrębie ewidencyjnym K., a prowadząc do potwierdzenia omyłki w ustaleniach faktycznych będących podstawą rozstrzygnięć w ewidencji doprowadzić musiały do zmiany, w ramach gwarancji przygotowanego operatu KERG, będącego podstawą do ujawnienia zmian w ewidencji gruntów i budynków. Przeprowadzone przez organy postępowanie wykazując leśne przeznaczenie działki nie doprowadziło do ujawnienia decyzji o wyłączeniu tych gruntów z takiego użytkowania. Wskazać przyjdzie, że dla poparcia swego stanowiska skarżący nie przedstawił żadnego dokumentu, który mógłby stanowić podstawę do odmiennej interpretacji zarówno stanu faktycznego jak i stanu prawnego sprawy. Nie ulega także wątpliwości, iż obecnie kwestionowany teren leży w obszarze objętym uproszczonym planem urządzenia lasu na lata 2010 – 2019, gdzie przedmiotowa działka nr [...] położona jest w oddziale leśnym nr 6d o powierzchni 1.6189 ha, bez możliwości zabudowy. Zgodnie z art. 3 ustawy o lasach – "lasem" jest grunt o zwartej powierzchni co najmniej 0,10 ha pokryty roślinnością leśną tj. drzewami i krzewami oraz runem leśnym, lub częściowo pozbawiony tej roślinności. Zatem użytkiem leśnym jest też teren pozbawiony wymienionej powyżej roślinności, o ile objęty jest planem urządzenia lasu, co ma miejsce w rozpatrywanej sprawie.

Dodatkowo trzeba zauważyć, że swój wniosek o zmianę użytku gruntowego dla działki nr [...] W. K. złożył dopiero w dniu 4 lutego 2010 r., pomimo iż o dokonanej zmianie został powiadomiony zawiadomieniem o dokonanej zmianie w dacie jej dokonanej. Wówczas zmiana ta nie została zakwestionowana. Wniosek z 4 lutego 2010 r., modyfikowany w skardze sugestią zaliczenia części gruntu przedmiotowej działki do użytku gruntowego oznaczonego symbolem "Bi" – "Inne tereny zabudowane" przy uwzględnieniu ustalonego przez organy stanu faktycznego i prawnego sprawy należy uznać za bezzasadny. W celu ewentualnego wprowadzenie wnioskowanych zamian do ewidencji gruntów i budynków wnioskujący zobowiązany byłby przy tym do przedstawienia niezbędnych w tym względzie dokumentów, których w tej spawie nie przedstawił. .

Odnosząc się do zarzutów naruszenia przepisów procedury administracyjnej skład orzekający nie znalazł podstaw do ich uwzględnienia. Organy w sposób wyczerpujący i jednoznaczny ustaliły zarówno stan faktyczny na działce, jak i stan prawny sprawy. Twierdzenia skarżącego, że organ pierwszej instancji nie wykonał zaleceń organu odwoławczego zawartych w pierwszej swojej decyzji uchylającej pierwszą decyzję Prezydenta Miasta Z. do ponownego rozpatrzenia, a mianowicie nie doszło do sporządzenia protokołu potwierdzającego stan faktyczny na jego nieruchomości w jego obecności i z jego podpisem, nie może być uznany za przesądzający w niniejszej sprawie w świetle ustaleń organu o przeznaczeniu terenów działki skarżącego.

Mając na uwadze wszystkie poczynione powyżej uwagi i ustalenia Wojewódzki Sąd Administracyjny, nie stwierdzając naruszenia prawa przez organ odwoławczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) oddalił skargę. Skarga nie mogła odnieść skutku, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa.