Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 706/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-08-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: *Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka, Sędziowie: Sędzia WSA Marek Olejnik, Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski (sprawozdawca), Protokolant: Magdalena Dworszczak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 20 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi M. P. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: zawiesić z urzedu postępowanie prze Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.


UZASADNIENIE

Przystępując do rozstrzygania Sąd uwzględnił stan faktyczny i prawny sprawy j/n.

M. P. (dalej: wnioskodawca/autor wniosku/ strona/ podatnik/ skarżący), zwrócił się do Ministra Finansów z wnioskiem o udzielenie pisemnej indywidualnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego. Interpretacja dotyczyła podatku od towarów i usług (dalej: podatek VAT).

Z opisanego w zapytaniu stanu faktycznego wynika, iż autor wniosku czyni zadość regulacjom ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm. - dalej: ustawa VAT) w zakresie uznania go - za prowadzącego gospodarstwo rolne - rolnika ryczałtowego. Treść wniosku wskazuje, że podatnik nie prowadzi pozarolniczej działalności gospodarczej. Wnioskodawca poinformował, iż w 1993 r. nabył grunty rolne, które użytkuje rolniczo (grunty te wchodzą w skład prowadzonego przez niego gospodarstwa rolnego) a także, że płaci

z tytułu ich posiadania podatek rolny. Zauważył, że w 2003 r. uchwalony został plan zagospodarowania przestrzennego, na podstawie którego grunty te przeznaczone zostały pod budownictwo mieszkaniowe.

Mając na uwadze powyższe, podatnik sformułował dwa pytania.

1) Czy z tytułu sprzedaży w latach 2005 i 2007 działek wydzielonych

z majątku osobistego jest podatnikiem podatku VAT?

2) Czy planowana przez niego sprzedaż w/w działek będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT?

Prezentując własne stanowisko w sprawie wnioskodawca stwierdził, iż z tytułu dokonanych transakcji nie jest on podatnikiem podatku VAT, gdyż nie były one realizowane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej oraz że planowana sprzedaż działek nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT, ponieważ grunt nie został nabyty w celu jego odsprzedaży.

W interpretacji indywidualnej z [...] kwietnia 2008 r. (nr [...]) Minister Finansów - działając przez Dyrektora Izby Skarbowej w P. - uznał, że zaprezentowane we wniosku stanowisko podatnika jest nieprawidłowe. Wyjaśnił, iż grunty spełniają definicję towarów (art. 2 pkt 6 ustawy VAT), co w konsekwencji powoduje, że ich sprzedaż jest - co do zasady - przedmiotem opodatkowania podatkiem VAT. Dowodził, że autor wniosku - w świetle ustawy podatkowej - jest rolnikiem ryczałtowym (art. 2 pkt 19 ustawy VAT) i prowadzi działalność gospodarczą (art. 15 ust. 2 ustawy VAT). Powyższe, w opinii organu podatkowego, skutkuje tym, iż realizowana przez niego - jako podatnika VAT - dostawa gruntów rodzi obowiązek podatkowy

w podatku VAT. Minister Finansów stwierdził, że w opisanej we wniosku sytuacji sprzedaż gruntu nie stanowi zbycia majątku osobistego, lecz majątku związanego

z prowadzoną działalnością (wchodzącego w skład przedsiębiorstwa rolnego).

Nie godząc się z interpretacją, podatnik wezwał organ podatkowy do usunięcia naruszenia prawa i zmiany zajętego stanowiska.

W odpowiedzi Minister Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej także: WSA) we Wrocławiu strona wniosła o uchylenie interpretacji w całości i uwzględnienia jej stanowiska w sprawie. Skarżonej interpretacji zarzuciła naruszenie:

1) art. 15 ust. 1 i 2 ustawy VAT wskutek uznania, że sprzedaż gruntów rolnych przez rolnika ryczałtowego należy traktować jako dokonaną przez podatnika VAT w ramach działalności gospodarczej;

2) art. 2 pkt 19 ustawy VAT poprzez przyjęcie, iż sprzedaż gruntu wydzielonego

z majątku osobistego stanowi dostawę towarów w postaci produktów rolnych;

3) art. 2 pkt 15 i pkt 21 ustawy VAT na skutek wykładni zakładającej, że przeznaczony pod zabudowę grunt jest produktem rolnym a jego sprzedaż usługą rolniczą.

W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wniósł o oddalenie skargi.

Wyrokiem z 29 stycznia 2009 r. (sygn. akt I SA/Wr 1231/08) WSA we Wrocławiu uchylił zaskarżoną interpretację z uwagi na naruszenie regulacji procesowych, przewidzianych dla instytucji interpretacji przepisów prawa podatkowego. Mając na uwadze powyższe, w wydanym wyroku, Sąd nie dokonał oceny merytorycznej zasadności zarzutów skargi, odnoszących się do stanowiska Ministra Finansów.

W/w wyrok Minister Finansów zaskarżył skargą kasacyjną.

W wyroku z dnia 21 maja 2010 r. (sygn. akt I FSK 980/09) Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do merytorycznego rozpoznania WSA we Wrocławiu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z brzmieniem art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że rozpoznający sprawę sąd zobowiązany jest wziąć pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie

w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i zarzutów podniesionych w skardze oraz dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet gdy dany zarzut nie został podniesiony.

Orzeczeniem z 9 marca 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny, w sprawie

o sygn. akt I FSK 2134/08, w oparciu o art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. Urz. U.E. C 115 z 9 maja 2008 r.) postanowił o skierowaniu do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalne dotyczące następujących kwestii: Czy do rolnika ryczałtowego w rozumieniu art. 295 ust. 1 pkt 3 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. U.E. z 2006 r. L 347/1, ze zm.), który dokonuje sprzedaży działek służących jego działalności rolniczej, przeznaczonych

w planie zagospodarowania przestrzennego gminy pod zabudowę mieszkaniowo-usługową, a nabytych jako grunty rolne (bez VAT), ma zastosowanie art. 16 tej dyrektywy uznający za dostawę odpłatną jedynie takie przeznaczenie aktywów przedsiębiorstwa na cele prywatne podatnika lub inne niż związane z prowadzonym przedsiębiorstwem, jeżeli podatek od tych aktywów podlegał w całości lub w części odliczeniu; Czy rolnika ryczałtowego w rozumieniu art. 295 ust. 1 pkt 3 Dyrektywy 2006/112/WE, który dokonuje sprzedaży działek służących uprzednio jego działalności rolniczej, przeznaczonych w planie zagospodarowania przestrzennego gminy pod zabudowę mieszkaniowo-usługową, a nabytych jako grunty rolne (bez VAT), należy uznać za podatnika zobowiązanego do rozliczenia VAT z tytułu tej sprzedaży na zasadach ogólnych?

Na mocy art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Przepis ten stanowi również podstawę do zawieszenia postępowania w przypadku, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania - toczącego się przed Europejskim Trybunałem Sprawiedliwości (por. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz J. P. Tarno wyd. 2 LexisNexis 2006).

W świetle okoliczności rozpoznawanej sprawy Sąd uznał, że także w niniejszej sprawie rozstrzygnięcie o legalności zaskarżonego aktu uzależnione jest od odpowiedzi Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej na powyżej przedstawione pytania prejudycjalne. W rezultacie zasadne jest zawieszenie postępowania sądowego z urzędu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.