Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 134/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2004-03-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Skarżony organ: Inne

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Zdzienicka - Wiśniewska /spr./ Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń Asesor WSA Krzysztof Retyk Protokolant Jarosław Skopczyński po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi P. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 12.12.2001 r. Nr [...] w przedmiocie wymiaru cła l. uchyla zaskarżoną decyzję i zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz strony skarżącej kwotę 10 zł (słownie: dziesięć) tytułem zwrotu kosztów postępowania, 2. zaskarżona decyzja nie może być wykonana.


UZASADNIENIE

3 I SA/Gd 134/0.2

U z a s a d n i e n i e

W dniu 01.08.2000. r. Pan I. M. z Agencji Celnej [...] K. M. - działając na podstawie upoważnienia bezpośredniego nr [...] w imieniu firmy W.P.H.U. P. W. z siedzibą w B. zgłosił w Urzędzie Celnym w T. (Oddział Celny II B.) do objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym, używany samochód marki Ford Transit, deklarując w polu 33 kod PCN 8704 21 99 9 właściwy dla pojazdów samochodowych do transportu towarowego, z silnikami wysokoprężnymi o pojemności do 2500 cm3 włącznie, o masie całkowitej nieprzekraczającej 5 ton, używanych, pozostałych.

Do zgłoszenia celnego załączono m.in.:

- rachunek nr [...] z dnia 27.0.7.2001 r. wystawiony przez [...]

- [...]- dotyczącą zakupu ww. pojazdu,

- dokument EUR. 1 nr [...] z dnia 27.07.2001 r.,

- niemiecki dokument rejestracyjny Fahrzeugbrief nr [...],

- kartę wyrejestrowania pojazdu,

- ocenę techniczną Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Komunikacji w B.

[...]z dnia 31.07.2001 r.,

- deklarację wartości celnej z dnia 01.08.2001 r.

Po przeprowadzeniu kontroli uznano, iż zachodzą okoliczności podważające prawidłowość zgłoszenia pojazdu jako ciężarowego. Ponadto stwierdzono, że wartość transakcyjna nie odzwierciedla aktualnej wartości przedmiotowego towaru.

W dniu 08.08.2001 r. dokonana została - w obecności zgłaszającego - rewizja celna towaru, której wynik utrwalono w protokole oględzin pojazdu samochodowego. Stwierdzono, że samochód marki Ford Transit jest przeszklony na całej długości nadwozia. Pojazd posiadał pomalowane na biało boczne szyby, w części bagażowej podłoga została przykryta sklejką przynitowaną do podłoża.

Pismem z dnia 10.08.2001 r. Urząd Celny w T. zwrócił się do "A" z siedzibą w W. o ustalenie m.in. rodzaju przeznaczenia przedmiotowego samochodu. W odpowiedzi "B" Sp. z o.o. poinformował, iż samochód marki Ford Transit o numerze nadwozia [...] został wyprodukowany w karoserii kombi, kategoria MI - ssamochód osobowy, wyposażony fabrycznie w silnik wysokoprężny (diesel), 2.5L Dl DSL o mocy 76 KM.

Decyzją z dnia 21.0.8.2001 r. Dyrektor Urzędu Celnego uznał zgłoszenie celne z dnia 01.06.2001 r. za nieprawidłowe w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej, wartości transakcyjnej oraz określił wartość celną towaru i kwotę wynikającą z długu celnego. W powyższej decyzji organ I instancji zaklasyfikował sporny pojazd do pozycji 8703 (kod 8703 32 90 l) właściwego dla pojazdów samochodowych i innych pojazdów mechanicznych przeznaczonych zasadniczo do przewozu osób, włącznie z samochodami osobowo - towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z silnikami wysokoprężnymi o pojemności skokowej powyżej 1500 cm3 lecz nie przewyższającej 2500 cm3, używanych, do czterech lat.

Po rozpoznaniu odwołania Prezes Głównego Urzędu Ceł decyzją z dnia 12 XII 2001 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Obowiązująca taryfa celna, stanowiąca załącznik do cytowanego w sentencji rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2000 r., przyjęła nazewnictwo i pełne zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury Określania i Kodowania Towarów. Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz ogólnym regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar zawsze jest klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Dokonując klasyfikacji taryfowej każdego towaru, należy kierować się "Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej" zamieszczonymi na początku taryfy celnej oraz uwagami do poszczególnych sekcji i działów, które decydują jak należy taryfikować towary.

W Taryfie celnej pojazdy samochodowe objęte są działem 87 od pozycji 8701 . do 8705, do których klasyfikowane są następujące rodzaje pojazdów:

8701 - ciągniki (w tym ciągniki drogowe, rolnicze),

8702 - pojazdy do przewozu dziesięciu lub więcej osób razem z kierowcą np. autobusy,

8703 - pojazdy przeznaczone zasadniczo do przewozu osób,

8704 - pojazdy do transportu towarowego,

8705 - pojazdy samochodowe specjalnego przeznaczenia.

O wyborze właściwej pozycji decyduje zatem główna funkcja pojazdu, pełnienie której wynika m.in. z jego budowy i wyposażenia.

W rozumieniu pozycji 8703 określenie "samochody osobowo - bagażowe" oznacza samochody przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów (por. wyjaśnienia do Taryfy celnej).

Różnica między przeznaczeniem samochodów kwalifikowanych do pozycji taryfy celnej 8703 i 8704 21 99 9 polega na tym, że pojazdy samochodowe z tej ostatniej pozycji służą do transportu towarowego. Przy tej pozycji nie ma mowy o tym, że pojazdy te służą również do przewozu osób. Natomiast pojazdy samochodowe z pozycji 8703 służą zasadniczo do przewozu 9% osób. Zasadniczo tzn., że podstawowym, najważniejszym, ale nie jedynym ich przeznaczeniem jest przewóz osób. Samochodem kwalifikowanym do pozycji 8703 można przewozić również towary (vide: wyrok NSA z dnia 05.10.2001 r. sygn. akt I SA/Po 1335/01).

Opinia Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Komunikacji w Bydgoszczy z dnia 31.07.2001 r. i zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu z dnia 01.08.2001 r. nie mogą stanowić podstawy ustaleń klasyfikacji taryfowej, ponieważ zgodnie z obowiązującymi przepisami do klasyfikacji taryfowej importowanych towarów powołane zostały organy celne. Nazewnictwo stosowane w różnych obszarach branży motoryzacyjnej (wydawanie homologacji, dopuszczanie do ruchu drogowego, sporządzanie opinii technicznych itp.), wynikające z ustanowionych w tym zakresie odrębnych regulacji (np. ustawy - Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 ze zmianami), może odbiegać od sformułowań użytych w nomenklaturze towarowej taryfy celnej i tym samym nie powinno mieć zastosowania w sprawach dotyczących wymiaru cła.

Na uwagę zasługuje też fakt, że w ustawie Prawo o ruchu drogowym art. 2 pkt 42 stanowi, że określenie samochód ciężarowy obejmuje również samochód ciężarowo - osobowy przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu ładunków i osób w liczbie 4 do 9 łącznie z kierowcą. Jak powyżej wyjaśniono, taryfa celna klasyfikuje samochody osobowo - towarowe w pozycji obejmującej samochody osobowe.

Znajdujący się w powyższej opinii zapis rzeczoznawcy, iż przedmiotowy pojazd jest samochodem ciężarowym (w rozumieniu Prawa o ruchu drogowym) może być traktowany jedynie w odniesieniu do sposobu jego wykorzystania, a nie w odniesieniu do konstrukcji pojazdu, która (przeszklone nadwozie, brak sztywnej przegrody oddzielającej kabinę kierowcy od części ładunkowej) jest typowa dla samochodów typu COMBI. Powyższy stan pojazdu znajduje również potwierdzenie w załączonej do sprawy dokumentacji fotograficznej spornego pojazdu.

Prezes GUC zauważa, iż wiążący dla organu celnego jest stan towaru w chwili dokonania zgłoszenia celnego.

Z granicznego dokumentu przekazowego z Urzędu Celnego w R. (Oddział Celny w G.) z dnia 29.07.2001 r. wynika, iż przedmiotowy samochód wyposażony był w oryginalne otwory w podłodze do zamontowania rzędów siedzeń, otwory na pasy bezpieczeństwa dla wszystkich pasażerów oraz prowizoryczną ścianę działową zamontowaną z innego modelu.

O tym, że importowany samochód jest pojazdem typu COMBI (klasyfikowanym do pozycji 8703) świadczy także symbol "H" na 4 i 10 pozycji w numerze VIN nadwozia o nr [...]. Litera "H" na 4 i 10 miejscu w numerze nadwozia samochodów marki Ford Transit oznacza rodzaj nadwozia, w tym przypadku - Transit Kombi (z fotelami) kategoria MI. Potwierdza to pismo "B" Sp. z o.o. z W. z dnia 14.08.2001 r.

Pełnomocnik strony mylnie podnosi w odwołaniu, iż pismo "B" Sp. z o.o. z W. z dnia 14.08.2001 r. nie powinno mieć zastosowania w niniejszej sprawie, gdyż dotyczyło samochodu o numerze silnika [...] natomiast sporny pojazd takowego numeru nie posiadał. Wyjaśnić należy, że numer [...] to numer nadwozia nie zaś numer silnika jak błędnie twierdzi pełnomocnik.

W tym miejscu należy odnieść się do oznaczenia samochodu w niemieckim dowodzie rejestracyjnym Fahrzeugbrief nr BW [...], z którego wynika (rubryka nr l str. 2A), iż pojazd marki Ford Transit o nr nadwozia [...] został wyprodukowany jako samochód osobowy, zamknięty (PKW GESCHLOSSEN). Obecnie w dokumencie tym na str. 2 w kolumnie A figurują skreślenia w rubrykach 1,9 i 12 (określające m.in. rodzaj pojazdu jako LKW geschl. Kasten - samochód ciężarowy z zamkniętą skrzynią). Powyższe zmiany zostały poświadczone dnia 24.07.2001 r. W dokumencie brak jest jednak adnotacji (pole 33) wskazujących na zmiany konstrukcyjne pojazdu (zmieniło się jedynie obciążenie użytkowe i liczba miejsc). Fabrycznie samochód ten był samochodem osobowym (kombi).

Urząd Celny w T. zbadał w oparciu o katalog Schwacke Liste materialnej wiarygodności dokumentów służących do określenia wartości celnej przywożonego używanego pojazdu. Jak wynika z katalogu Schwacke Liste cena samochodu tej samej marki, typu i rocznika na rynku niemieckim wynosi 17.750 DM.

Cena ujęta w załączonej do zgłoszenia celnego fakturze sprzedającego me odzwierciedlała rzeczywistej wartości towaru, gdyż była niższa od pomniejszonej o 10% wartości pojazdu wynikającej z katalogu Schwacke Liste.

Uwzględniając specyfikę towaru i rozpatrując możliwość ustalenia wartości celnej z wykorzystaniem kolejnych metod zastępczych Urząd Celny stwierdził, że brak jest w tym konkretnym przypadku możliwości zastosowania art. 25 - 28 Kodeksu celnego, w związku z czym należy zastosować art. 29 § l ustawy Kodeks celny.

Ustalając wartość celną używanego samochodu marki Ford Transit w karoserii kombi o nr nadwozia [...] Urząd Celny w T. odniósł się do opinii rzeczoznawcy zawartej w ekspertyzie nr [...] z dnia 31.07.2001 r. i dokonał wyceny na podstawie wartości samochodu podanej w Informatorze Rynkowym Samochody osobowe EUROTAX nr 8/2001 str. 503, uwzględniając (podlegające odliczeniu) takie elementy, jak: podatek VAT w wysokości 22%, podatek akcyzowy -17,6%.

Opinia rzeczoznawcy jest jednym z dowodów w sprawie, który jak każdy inny dowód podlega ocenie organu celnego. W tym konkretnym przypadku Urząd Celny w T. dokonał wyboru spośród danych dostępnych w Urzędzie. Ponadto, metoda przewidziana w art. 29 Kodeksu celnego jest metodą szacunkową i jako taka podlega na przybliżonym ustaleniu wartości celnej. Świadczy to o tym, że w ramach tej samej metody dopuszczalne jest elastyczne posłużenie się szacunkowymi danymi w celu ustalenia wartości celnej.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego pan P. W. zarzucił nierozpatrzenie zawartego w odwołaniu twierdzenia dotyczącego błędnej taryfikacji przywiezionego pojazdu. Taryfa celna nie różnicuje towarów w zależności od przydatności i celów wykorzystania.

Organ celny klasyfikując pojazd jako samochód osobowy naruszył przepis art. 194 Ordynacji podatkowej. Skarżący przedstawił niemiecki dokument samochodu, z którego wynika, że po wyprodukowaniu samochodu przeprowadzono w nim na terenie Niemiec takie zmiany konstrukcyjne, które zmieniły przeznaczenie samochodu wyłącznie do przewozu ładunków. Również inne przedłożone dokumenty niemieckie i opinie polskich rzeczoznawców potwierdzają, że jest to samochód ciężarowy.

Zaskarżone decyzje naruszają art. 85 § 1 Kodeksu celnego skoro przyjęto stan z daty wyprodukowania a nie z daty przyjęcia zgłoszenia celnego. Okoliczność tę potwierdza organ I instancji w piśmie przewodnim z dnia 14 września 2001 r.

Naruszony został art. 23 § 7 Kodeksu celnego, bowiem organy nie wykazały podstaw zakwestionowania wartości transakcyjnej.

Wartość ta powinna być porównana z cenami samochodów za granicą. Zasadą jest stosowanie ceny transakcyjnej, stosowanie wyceny jest ograniczone do wyjątkowych, uzasadnionych przypadków.

Naruszony został art. 29 § 2 pkt 2 Kodeksu celnego oraz art. 180 § 1 i 187 Ordynacji podatkowej, bowiem wybrano wyższą z alternatywnych wartości.

W odpowiedzi na skargę Prezes Głównego Urzędu Ceł wniósł o oddalenie skargi.

Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami, z tym że zgodnie z § 2 powołanego przepisu w sprawach tych stosuje się dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd administracyjny w granicach swojej właściwości bada zgodność zaskarżonych decyzji z prawem.

Przepis art. 23 ust. l ustawy Prawo celne stanowił, że cło wymierza się według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących.

Zasady te dotyczą także towarów zgłaszanych do oclenia w związku z realizacją umów barterowych i to niezależnie od czasu trwania takiej umowy oraz niezależnie od ostatecznie ustalonych pomiędzy jej partnerami wartości wzajemnych dostaw.

Wartością celną towaru była tzw. wartość transakcyjna, czyli cena faktycznie zapłacona lub należna za dany towar, którą ustalono wedle zasad określonych w przepisach art. 26 i nast. ustawy - Prawo celne.

Pominięcie tego zapisu w art. 23 Kodeksu celnego nie oznacza, że w aktualnym stanie prawnym organy celne nie są zobowiązane do ustalania stanu towaru. Należności celne są wymagane według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego. Zgodnie z art. 23 § 1 Kodeksu celnego wartością celną towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towar sprzedany w celu przywozu na polski obszar celny, ustalana, o ile jest to konieczne, z uwzględnieniem art. 30 i 31. Zakwestionowanie wartości transakcyjnej jako wartości celnej może nastąpić jedynie w sytuacji określonej w § 7 tego przepisu, to znaczy gdy organ celny z uzasadnionych przyczyn zakwestionował wiarygodność i dokładność informacji lub dokumentów służących do określenia wartości celnej, które należy dołączyć do zgłoszenia celnego, albo gdy nie zostały one przedstawione przez zgłaszającego.

W niniejszej sprawie organy kwestionują przedłożoną przez skarżącego fakturę w zakresie uwidocznionej wartości transakcyjnej.

W ocenie Sądu zasadne są zarzuty skargi dotyczące naruszenia prawa materialnego. Istotne znaczenie ma prawidłowe odczytanie przepisu art. 23 § 1 Kodeksu celnego. Niewątpliwie zasadą jest, że wartość celna to wartość transakcyjna, czyli cena zapłacona lub należna. Stwierdzenie organów celnych, że wartość celna powinna odzwierciedlać rzeczywistą wartość towaru w dniu zgłoszenia do odprawy celnej wymaga sprecyzowania, że istotna jest wartość ustalona na podstawie okoliczności sprzedaży, zatem z uwzględnieniem cen na rynku sprzedawcy. Zasadny jest zatem zarzut strony zgłaszany zarówno w odwołaniu, jak i w skardze. Marginalnie można wskazać, że badanie okoliczności dotyczących sprzedaży jest wskazaniem ustawowym w sytuacji faktycznej, do jakiej odnosi się § 3 tego przepisu. Przepis art. 23 Kodeksu celnego odwołuje się również do art. 30, zaś w § 2 pkt 1 - 4 ustanawia jednocześnie cztery warunki ustalania wartości transakcyjnej na podstawie art. 29 oraz art. 30. W niniejszej sprawie organy celne wskazały jako prawną podstawę kwestionowania wartości transakcyjnej jako wartości celnej przepis art. 23 § 7 Kodeksu celnego. Przepis ten daje organom celnym praktyczną możliwość kwestionowania wartości celnej w przypadkach uzasadniających podejrzenie jej zaniżenia. Kodeks celny w sposób wyraźny stwierdza, że muszą istnieć uzasadnione przyczyny zakwestionowania wiarygodności danych zamieszczonych w zgłoszeniu. Przyczyny te muszą być wskazane w uzasadnieniu. W sprawie rozpoznawanej organy lakonicznie stwierdziły, że o zakwestionowaniu wiarygodności faktury zadecydowała przede wszystkim rażąco niska cena sprowadzonych towarów w stosunku do jego rzeczywistej wartości. Organy nie wykazały, aby cena uwidoczniona w fakturze była zaniżona w stosunku do cen obowiązujących na rynku amerykańskim. Nie jest istotne, że odzież pochodziła z różnych krajów, skoro kryterium istotnym w sprawie nie są ceny producenta, lecz informacja o rzeczywistych cenach takiego towaru na rynku sprzedawcy. Okolicznością powszechnie znaną był niższy niż w Polsce oraz innych krajach europejskich poziom cen odzieży na rynku amerykańskim. Jedynie w sytuacji wykazania, że cena zapłacona przez skarżącego była niższa niż wartość tego towaru na rynku sprzedawcy, możliwe jest stosowanie art. 29 Kodeksu celnego. Wówczas wartość celną ustala się na podstawie danych dostępnych na polskim obszarze celnym z zastosowaniem odpowiednich środków zgodnych z zasadami i ogólnymi przepisami.

Organy celne zakwestionowały również możność zakwalifikowania samochodu jako pojazdu ciężarowego, natomiast strona dowodzi, że samochód był zarejestrowany w Niemczech jako "pojazd samochodowy ciężarowy ze skrzynią". Z akt sprawy wynika, że w dacie nabycia samochód był zarejestrowany jako osobowy, zmiana zapisu rejestracyjnego nastąpiła przed wprowadzeniem pojazdu na polski obszar celny. Istota sporu sprowadza się do oceny, czy skarżący nabył pojazd, który może być kwalifikowany do kodu 8704 21 99 9 zgodnie z taryfą celną obowiązującą w dacie zgłoszenia do odprawy celnej - 1 sierpnia 2001 r. Strona wnosi o uznanie, iż jest to pojazd samochodowy do transportu towarowego, o masie całkowitej nieprzekraczającej 5 ton, z silnikiem o pojemności nieprzekraczającej 2500 cm3. Organy kwalifikują pojazd do kodu 8703 32 90 1 - jako pojazd samochód przeznaczony zasadniczo do przewozu osób, inny niż z pozycji 8702 - pojazdy samochodowe do przewozu dziesięciu lub więcej osób z kierowcą, włącznie z samochodami osobowo - towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi.

Klasyfikacja taryfowa jest dokonywana według stanu towaru w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego. W aktach sprawy znajduje się opinia rzeczoznawcy ze Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Komunikacji w B. sporządzona na zlecenie strony w dniu 31 lipca 2001 r., z której wynika że do badania przedstawiono samochód ciężarowy. Organy stwierdziły, że w świetle tej opinii nie ma przeszkód do uznania, ze pojazd zasadniczo jest przeznaczony do przewozu osób, skoro istnieją w nim elementy konstrukcyjne typowe dla samochodów osobowych. Skoro wprowadzenie towaru na polski obszar celny następuje w chwili faktycznego przywozu na ten obszar (art. 2 § 1 Kodeksu celnego), a ocena tego towaru i należności celne przywozowe są wymagane według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego (art. 85 § 1 Kodeksu celnego), to w przypadku przywozu samochodu, przedmiotem oceny musi być ten pojazd jako integralna całość (por. wyrok NSA z dnia 30 maja 2001 r., sygn. akt I SA/Ka 2268/98. Nie jest dozwolone pominięcie tych elementów stanu faktycznego, które są związane nawet z przystosowaniem pojazdu do przewozu towarowego, skoro oceniany jest stan z daty zgłoszenia. Zasadnicze przeznaczenie pojazdu w dacie jego wyprodukowania nie jest istotne dla oceny sprawy, istotna jest ocena stanu pojazdu w dacie wprowadzenia na polski obszar celny. Jedynie wykazanie, że wprowadzone zmiany nie mogą służyć wykorzystaniu pojazdu, jako towarowego, uzasadniałyby oparcie oceny na dodatkowych elementach wyposażenia, typowych dla samochodów, innych niż przeznaczone do transportu towarowego. Okoliczność, że pojazd po usunięciu przeróbek technicznych będzie mógł służyć do przewozu osób, nie może mieć wpływu na jego kwalifikację. Przewóz kierowcy i jednej dodatkowej osoby nie stanowi podstawy do stwierdzenia, że pojazd w tym stanie cech zasadniczo służy do przewozu osób.

Organy celne nie rozważyły możliwości kwalifikowania pojazdu do kodu 8704 z uwzględnieniem rodzaju nadwozia, ładowności i typu silnika. W analogicznych sprawach właśnie ten kod był wskazywany przez organy celne. Decyzje organów celnych dotyczyły także samochodu tej samej marki co pojazd będący przedmiotem niniejszego postępowania (por. m.in. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 września 2002 r., sygn. akt III RN 152/01).

Z tych względów uznając skargę za uzasadnioną Sąd na mocy art. 145 § 1 ust. 1c oraz art. 209 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w punkcie 1 wyroku.

Na podstawie art. 152 powołanej ustawy orzeczono jak w punkcie 2 wyroku, albowiem treść zaskarżonej decyzji uzasadnia stwierdzenie, że nie może być ona wykonana.