Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1006/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2011-11-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: Art. 61 par. 1, par. 3, par. 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Bożenna Blitek po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. H. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. H. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 9 czerwca 2011r. Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej p o s t a n a w i a : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 9 czerwca 2011r. Nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] 2011r. Nr [...] o nałożeniu na J. H. kary pieniężnej w wysokości 2100 zł.

W skardze z dnia 13 lipca 2011r. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 9 czerwca 2011r. Nr [...] skarżący J. H. zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Skarżący wyjaśnił, iż ze względu na jego trudną sytuację materialną m.in. konieczność łożenia na utrzymanie pięciorga dzieci, wyegzekwowanie nałożonej kwoty pieniężnej rodzi dla niego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a.:

"Art. 61. § 1. Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

(...)

§ 3. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. (...)"

Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Wnioskujący musi dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie sądu (postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005r., sygn. akt II OZ 201/05).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zwraca uwagę, że to do obowiązków skarżącego należy wskazanie konkretnego niebezpieczeństwa lub konkretnej szkody, mogących powstać na skutek wykonania zaskarżonej decyzji. Nie można bowiem przyjąć, że w sytuacji, gdy skarżący nie wskazuje we wniosku ani na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ani tych przesłanek w ogóle nie uzasadnia, to obowiązkiem sądu jest poszukiwanie tych okoliczności (postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2009r., sygn. akt II FZ 39/09).

W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub że powstałe po jej wykonaniu skutki byłyby trudne do odwrócenia. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w istocie sprowadza się jedynie do ogólnego wskazania na trudną sytuację finansową skarżącego. Zdaniem Sądu, samo wskazywanie na to, że skarżący ma trudną sytuację materialną, gdyż ma na utrzymaniu pięcioro dzieci, nie jest wystarczającą podstawą do uznania, że zachodzą przesłanki określone w powołanym wyżej przepisie do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W piśmie z dnia 21 lutego 2011r., które znajduje się w aktach administracyjnych, J. H. oświadczył, iż nawet nieznaczna kara finansowa byłaby trudna do udźwignięcia dla jego rodziny, gdyż dochody z prowadzonej przez niego działalności ledwie wystarczają na pokrycie kosztów utrzymania rodziny skarżącego. Tymczasem wywody w tej materii powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej np.: odpisami z zeznań rocznych podatkowych, bilansu, rachunku zysku i strat oraz sprawozdania finansowego. Skarżący do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie dołączył jednak żadnych dokumentów pozwalających ocenić jego sytuację majątkową, czym uniemożliwił Sądowi jego merytoryczną ocenę.

Skoro więc skarżący nie wykazał, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu przez zaskarżoną decyzję znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków – na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 61 § 5 p.p.s.a. – Sąd orzekł jak w sentencji.