Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2616/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-04-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 258 par. 1 i par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa Usługowo Handlowego [...] Sp. z o.o. z siedzibą w C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2011 r. postanawia odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie


UZASADNIENIE

Przedsiębiorstwa Usługowo Handlowego [...] Sp. z o.o. z siedzibą w C. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Uzasadniając wniosek wskazała, że postępowania kontrolne, a obecnie egzekucyjne istotnie ograniczyły operacyjną działalność Spółki. Obecnie Spółka jest zagrożona upadłością i ma problemy ze zgromadzeniem środków na obronę prawną.

Z oświadczenia o majątku i dochodach wynika, że Skarżąca posiada kapitał zakładowy w wysokości [...] zł, środki trwałe w wysokości [...] zł, a za 2015 r. poniosła stratę w kwocie [...] zł. Skarżąca nie posiada rachunków bankowych, a środki w kasie w kwocie [...] zł.

Na wezwanie referendarza sądowego o przedstawienie dodatkowych dokumentów i informacji obrazujących sytuację majątkową, Skarżąca przedstawiła zestawienie obrotów i sald za okres od 1 stycznia 2017 do 31 grudnia 2017 r. listę środków trwałych, bilans oraz rachunek zysków i strat na 31 grudnia 2016 r., wypowiedzenie umów na prowadzenie rachunków bankowych, zeznania podatkowe CIT-8 za 2015 i 2016 r., deklaracje VAT-7.

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:

Przyznanie prawa pomocy stanowi odstępstwo od ogólnej zasady wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako: "P.p.s.a.", zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. W orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, że udzielenie stronie prawa pomocy sprowadzać się powinno do przypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie jej udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe (por. postanowienia NSA z: 23 stycznia 2013 r. I FZ 2/13 oraz II FZ 1017/12; 10 stycznia 2013 r. II FZ 1005/12). Dotyczy to przede wszystkim osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z tym postępowaniem.

W orzecznictwie tym podkreśla się również, że w przypadku osoby prawnej, a także innej jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, rozstrzygnięcie Sądu w zakresie prawa pomocy ma charakter uznaniowy. Oznacza to, że nawet jeżeli zostałaby spełniona przesłanka braku dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania, Sąd nie musi przychylić się do żądania strony, a jedynie może przyznać prawo pomocy, jeżeli uzna, że zachodzi taka potrzeba w świetle zapewnienia stronie realizacji zasady prawa do Sądu (zob. postanowienie NSA z 14 maja 2015 r., I FZ 67/15).

W niniejszej sprawie Skarżąca ubiega się o zwolnienie od kosztów sądowych.

Z nadesłanych dokumentów obrazujących sytuację majątkową Skarżącej, wynika, że znajduje się ona w nienajlepszej kondycji finansowej. Banki wypowiedziały prowadzenie rachunków bankowych Skarżącej. W kasie Skarżąca posiada kwotę [...] zł. Jednakże mimo tych trudności, Skarżąca nie zaprzestała prowadzenia działalności gospodarczej. Z przedstawionych deklaracji VAT-7 za okres od sierpnia 2017 do stycznia 2018 r. wynika , że Skarżąca dokonuje dostaw towarów (w styczniu 2018 na kwotę 1.494 zł, w grudniu 2017 r. na kwotę 2.524 zł, w listopadzie 2017 r. na kwotę 2.037 zł). Dokonuje także nabycia towarów (w styczniu 2018 r. na kwotę 999 zł, w grudniu 2018 r. na kwotę 2.079 zł, w listopadzie 2017 r. na kwotę 619 zł). Są to wprawdzie niewielkie kwoty niemniej jednak Skarżąca w dalszym ciągu prowadzi działalność gospodarczą. Ponadto z zeznania podatkowego CIT-8 za 2016 r. (za 2017 r. Skarżąca nie nadesłała) wynika, że Skarżąca za 2016 r. uzyskała przychód w kwocie [...] zł.

Referendarz sądowy nie neguje trudnej sytuacji Skarżącej. Jednakże kwota wpisu sądowego od skargi kasacyjnej (1.000 zł) w zestawieniu z tym, że Skarżąca w dalszym ciągu prowadzi działalność gospodarczą uprawnia do stwierdzenia, że Skarżąca będzie miała możliwość wygospodarowania środków na uiszczenie kwoty 1.000 zł tytułem wpisu należnego od skargi kasacyjnej. Ponadto Skarżąca tj. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością ma możliwość uzyskania dopłat od wspólników.

W tym stanie rzeczy referendarz sądowy uznał, iż nie zachodzi w niniejszej sprawie wyjątkowa sytuacja, o której mowa w art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a. Wobec tego, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.