Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1013/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-06-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 650  Sprawy świadczeń społecznych w drodze wyjątku
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Odrzucono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 88
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 grudnia 2009 r. sygn. II SA/Wa 1013/09 oddalającego skargę J. K. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia - odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjenej -


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16 grudnia 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 1013/09 oddalił skargę J. K. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku. Odpis sentencji nieprawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 12 stycznia 2010 r.

W dniu 4 maja 2010 r. (data stempla pocztowego) ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego – radca prawny B. Z. wniósł skargę kasacyjną, w treści której zawarł wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

W uzasadnieniu wniosku podał, iż decyzję Dziekana Okręgowej Izby Radców Prawnych odebrał 6 marca 2010 r., natomiast pełnomocnictwo otrzymał od skarżącego 31 marca 2010 r., a więc po terminie ustalonym dla uprawomocnienia się wyroku. W związku z powyższym stwierdził, że oczywistym było, że nie mógł sporządzić skargi kasacyjnej w terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Stosownie do postanowień art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).

Art. 88 P.p.s.a. stanowi jednakże, iż spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie.

Należy wskazać, iż w orzecznictwie istnieje rozbieżność co do kwestii związanych z ustaleniem daty ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, w przypadku ustanowienia, po upływie wyżej wskazanego terminu, profesjonalnego pełnomocnika w ramach przyznanego stronie prawa pomocy.

Według pierwszego poglądu, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej powinien zostać wniesiony przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu w siedmiodniowym terminie od ustania przyczyny uchybienia terminu, a który należy liczyć od dnia udzielenia pełnomocnictwa (vide: postanowienie NSA z dnia 20 marca 2009 r. sygn. I OZ 252/09, LEX nr 550322: postanowienie NSA z dnia 27 maja 2008 r. sygn. II OZ 513/08, LEX nr 516001).

Według drugiej koncepcji natomiast, w wypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 244 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (vide: postanowienie NSA z dnia 8 czerwca 2006 r., sygn. akt I FZ 198/06, niepubl;, postanowienie NSA z dnia 15 marca 2007 r., sygn. akt II FZ 47/07, niepubl.).

Sąd rozpoznając niniejszą sprawę przychyla się do pierwszej koncepcji, najbardziej w tym stanie faktycznym korzystnej dla skarżącego, że przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej ustała w dacie otrzymania przez pełnomocnika skarżącego pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącego tj. w dniu 31 marca 2010 r., stąd też ostatnim dniem terminu do złożenia przedmiotowego wniosku był 7 kwietnia 2010 r., podczas gdy wniosek złożony został 4 maja 2010 r.

Z analizy akt sprawy wynika, że po otrzymaniu decyzji Dziekana Okręgowej Izby Radców Prawnych pełnomocnik skarżącego zapoznał się z aktami sprawy już w dniu 11 marca 2010 r. (k-[...] ). Następnie po otrzymaniu w dniu 31 marca 2010 r. dokumentu pełnomocnictwa i złożeniu go do Sądu, ponownie zapoznał się z aktami w dniu 23 kwietnia 2010 (k-[...]) wnosząc o wydanie mu kserokopii określonych dokumentów. Jednocześnie we wniosku o przywrócenie terminu nie wskazano przyczyny upływu tak długiego czasu od uzyskania pełnomocnictwa do złożenia skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o jej przywrócenie.

Ze względu na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 88 cytowanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.