Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 438/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-10-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA – Marek Krawczak po rozpoznaniu w dniu 15 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia R. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 sierpnia 2015 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 marca 2015 r. o odrzuceniu skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2014 r. nr KOC [...] w przedmiocie odmowy uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: - odrzucić zażalenie –


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 19 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.

Pismem z dnia 24 kwietnia 2015 r. skarżący wniósł osobiście sporządzoną skargę kasacyjną od wyżej wymienionego postanowienia do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił powyższe zażalenie, z uwagi na niezachowanie wymogu sporządzenia zażalenia przez adwokata lub radcę prawnego.

Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia skarżącego z dnia 29 sierpnia 2015 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 194 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o odrzuceniu skargi kasacyjnej przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Przepis art. 194 § 4 p.p.s.a. wprowadza jednak wymóg sporządzenia takiego zażalenia przez profesjonalnego pełnomocnika – adwokata lub radcę prawnego. Przepis ten zawiera również odesłanie do odpowiedniego stosowania art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. Powyższa regulacja koresponduje z przepisami określającymi wymogi stawiane przy składaniu skargi kasacyjnej i stanowi ich logiczne uzupełnienie – skoro bowiem ustanowiony jest przymus sporządzania skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika, to również zażalenie na ewentualne postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej powinno być sporządzane przez takiego pełnomocnika.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy, zauważyć należy, że zażalenie skarżącego na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie spełnia wymogu określonego w przepisie art. 194 § 4 p.p.s.a. Zażalenie zostało bowiem sporządzone osobiście przez skarżącego, pomimo pouczenia zawartego w piśmie przewodnim do doręczenia postanowienia. Stanowi to uchybienie obowiązkowi określonemu w ustawie, które nie może być naprawione na drodze wezwania do uzupełnienia braków formalnych w trybie art. 49 p.p.s.a.

W myśl art. 178 powołanej ustawy, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z kolei art. 197 § 2 p.p.s.a. stanowi, że do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 194 § 4 i art. 197 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia.