Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2512/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-02-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 15 lutego 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wykowski, po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi N. T. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] maja 2015 roku numer [...] w przedmiocie zobowiązania do powrotu oraz zakazu ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i innych państw obszaru Schengen postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

N. T. wnosząc skargę do Sądu na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] maja 2015 roku w przedmiocie zobowiązania do powrotu i zakazu ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz innych państw obszaru Schengen, wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 2 ust. 1 lub na podstawie art. 61 ust. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Skarżący podniósł, że wykonanie zaskarżonej decyzji będzie się wiązać z trudnymi do przywrócenia skutkami, tj. opuszczeniem kraju przez skarżącego, jak również z koniecznością poniesienia znacznych środków w wykonaniu nałożonego obowiązku. W razie uznania, że decyzja wydana została z naruszeniem prawa, przy jednoczesnym wydaleniu skarżącego z terytorium RP, skarżący wystąpiłby o zasądzenie stosowanego odszkodowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przyjąć należy, że przesłanka wyrządzenia znacznej szkody dotyczy takiej szkody zarówno majątkowej jak i niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia prawne i faktyczne skutki, powodują istotną i trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

Podkreślić również należy, że instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma na celu ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem prawidłowości kontrolowanego przez sąd administracyjny aktu. Strona, która żąda "ochrony tymczasowej" jest zobowiązana do uzasadnienia w przekonujący sposób, że wystąpiła co najmniej jedna z przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji sąd rozważa więc, czy jej wykonanie przed zakończeniem postępowania sądowego może spowodować nieodwracalne pogorszenie sytuacji skarżącego po ewentualnym wyeliminowaniu aktu z obrotu prawnego.

W rozpoznawanej sprawie wniosek N. T. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadny. Skarżący przedstawił argumenty, które w ocenie Sądu uprawdopodabniają stwierdzenie, że wykonanie decyzji orzekającej o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Opuszczenie przez skarżącego terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonej decyzji pozbawi skarżącego prawa do sądu, a w przypadku udzielenie ochrony sądowej będzie ona iluzoryczna.

Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.