Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 928/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2012-11-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6169 Inne o symbolu podstawowym  616
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 56 par. 1 pkt 6, par. 3, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A. na zarządzenie Prezydenta Miasta z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia stawek czynszów dzierżawnych obowiązujących od dnia [...] r. postanawia: 1) odrzucić skargę 2) zwrócić stronie skarżącej kwotę [...] złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta, w oparciu o art. 30 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia

8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm.), wydał w dniu [...]r. zarządzenie Nr [..]w przedmiocie ustalenia stawek czynszów dzierżawnych obowiązujących od dnia [...].

Pismem z dnia [...]r. S.A. wniosła na powyższe zarządzenie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, jednocześnie uiszczając wpis w kwocie [...]zł. Skarżąca uzasadniając dopuszczalność wniesienia skargi podniosła, że zarządzenie stanowi akt prawa miejscowego, gdyż posiada charakter generalny i abstrakcyjny.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie należy podkreślić, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając m.in., czy mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego.

W przypadku stwierdzenia braku kognicji sądu do rozpoznania sprawy, taka skarga, podlega odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270)

- zwanej dalej "P.p.s.a.".

Zgodnie z treścią art. 3 § 2 cyt. ustawy kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

W myśl art. 101 ust. 1 art. ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 2001 nr 142 poz. 1591 ze zm.) – zwanej dalej "u.s.g.", każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest zarządzenie Prezydenta Miasta z dnia [...]w sprawie ustalenia stawek czynszów dzierżawnych obowiązujących od dnia 1.01.2012 r. W zarządzeniu tym, powierzonym do wykonania Naczelnikowi Wydziału Gospodarki Nieruchomościami, określono jakie minimalne stawki czynszów dzierżawnych należy przyjąć za umowne lub bezumowne korzystanie z gruntu miejskiego lub będącego w zarządzie Miasta.

W ocenie Sądu zaskarżony akt nie należy do żadnej kategorii sprawy, na które służyłaby skarga do sądu administracyjnego.

Jak wynika z ww. przepisów, zarządzenie prezydenta miasta podlega kontroli sądu administracyjnego, gdy jest podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (art. 3 pkt 6 P.p.s.a.) lub stanowi prawo miejscowe (art. 3 pkt 5 P.p.s.a.),

a także gdy narusza interes prawny lub uprawnienie skarżącego (art. 101 ust. 1 u.s.g.). Konsekwencją powyższego jest to, że akt organu samorządu terytorialnego może stanowić przedmiot skargi wówczas, gdy ma charakter generalno-abstrakcyjny

i skierowany jest do podmiotu niepodporządkowanego organizacyjnie ani służbowo organowi wydającemu akt. Kontroli Sądu wymykają się zatem akty kierownictwa wewnętrznego jako pozbawione atrybutu zewnętrzności.

Tymczasem zaskarżone przez Spółkę zarządzenie Prezydenta Miasta stanowi właśnie akt kierownictwa wewnętrznego. Zawiera on bowiem wytyczne skierowane wyłącznie do Naczelnika Wydziału Gospodarki Nieruchomości,

a więc pracownika jednostki podległej prezydentowi miasta, zajmującej się nieruchomościami na terenie [...]. Zarządzenie wiąże zatem wewnętrznie

w ramach podporządkowania organizacyjnego organowi administracji publicznej. Adresatem tego aktu nie są podmioty zewnętrzne, gdyż jego postanowienia nie kreują obowiązków, czy uprawnień podmiotów spoza struktury organizacyjnej organu. Organ gminy w drodze tego aktu nie narzucił władczo podmiotom korzystającym z gruntu miejskiego, swojego stanowiska w sprawie stawek czynszów dzierżawnych. Wobec powyższego należy stwierdzić, że zaskarżone zarządzenie pozbawione jest cechy zewnętrzności.

Wbrew twierdzeniu skarżącej, zaskarżony akt nie stanowi aktu prawa miejscowego powszechnie obowiązującego, gdyż nie rozstrzyga wprost o prawach i obowiązkach podmiotów tworzących wspólnotę samorządową.

Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało skargę odrzucić. O zwrocie uiszczonego przez skarżącą wpisu sądowego orzeczono stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 ustawy.