Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 37/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2021-02-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1, art. 58 par. 1 pkt 3 w zw. z  art. 46 par. 2 pkt 1 lit. b
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bolesław Stachura po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu [...] r. na posiedzeniu niejawnym skargi M. J. na zawiadomienie Naczelnika Z. Urzędu Celno – Skarbowego w S. z dnia [...] r. nr [...] RMW [...] w przedmiocie zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za okres od marca 2015 r. do grudnia 2015 roku p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

M. J. (dalej: "Skarżący") w piśmie z dnia [...] grudnia 2020 r. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na zawiadomienie Naczelnika Z. Urzędu Celno – Skarbowego w S. z dnia [...] listopada 2020 r. o zawieszeniu - na podstawie art. 70c w związku z art. 70 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2020.1325 ze zm.; dalej: "O.p.") - biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za okres od marca 2015 r. do grudnia 2015 r.

Zarzucił naruszenie:

- art. 121 §1 O.p. w zw. z art. 212 O.p. w zw. z art. 187 §1 O.p. poprzez nieuwzględnienie w procesie materiału dowodowego rozstrzygnięć (przy braku decyzji ostatecznych) wydanych uprzednio na rzecz podatnika, a także poprzez brak wskazania w treści pisma przyczyn, dla których uprzednio przedstawione w tych rozstrzygnięciach stanowisko zostało zmienione;

- art. 2a O.p. w zw. z art. 121 §1 O.p. oraz z związku z art. 5a, art. 7 ust. 1 i art. 8 ust. 1 ustawy o VAT oraz art. 98 dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej poprzez brak rozstrzygnięcia wątpliwości, co do treści przepisów prawa podatkowego na korzyść podatnika, wynikających m.in. z rozbieżnej interpretacji przepisów prawa dokonywanej przez organy podatkowe oraz sądy administracyjne.

Zawnioskował o: uchylenie zaskarżonej czynności i poprzedzającej ją czynności organu pierwszej instancji i umorzenie postępowania; stwierdzenie bezskuteczności czynności; rozpoznanie zarzutów merytorycznych według załącznika do skargi; zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania.

Skarżący dołączył do skargi m.in. zaskarżone zawiadomienie Naczelnika Z. Urzędu Celno – Skarbowego w S. z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...] RMW [...]

Naczelnik Z. Urzędu Celno – Skarbowego w S. odpowiadając na zobowiązanie do nadesłania odpowiedzi na skargę, skierowane do niego w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia [...] grudnia 2020 r. sygn. akt I DK/Sz [...], w piśmie z dnia [...] stycznia 2021 r. przedstawił stan faktyczny sprawy. Organ wskazał, że w toku przeprowadzonej kontroli celno- skarbowej wobec Skarżącego dotyczącej rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku akcyzowego i opłaty paliwowej za okres od 1 marca 2015 r. do 31 grudnia 2015 r., ujawniono nieprawidłowości związane z ww. zobowiązaniem podatkowym.

W związku z powyższym Dział Kontroli Celno-Skarbowej i Postępowania Podatkowego ww. urzędu przekazał do Działu Dochodzeniowo-Śledczego materiały kontroli wraz z wnioskiem o przeprowadzenie postępowania przygotowawczego z uwagi na podejrzenie popełnienia przestępstwa skarbowego. W trakcie analizy materiałów uzyskano informację, że w Prokuraturze Okręgowej w Z. G. prowadzone jest śledztwo (sygn. akt VI Ds. [...]), m. in. o czyny popełnione przez Skarżącego w zakresie zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług oraz w podatku akcyzowym za okresy od stycznia 2012 r. do grudnia 2016 r.

Wobec powyższego, organ I instancji za pismem z dnia [...] czerwca 2020 r. przekazał do Prokuratury Okręgowej w Z. G. materiały kontroli

celno-skarbowej przeprowadzonych wobec Skarżącego w zakresie podatku akcyzowego za 2015 r.

W związku z informacją przekazaną przez Prokuraturę Okręgową w Z. G. o wydaniu w dniu [...] lipca 2020 r. postanowienia o przedstawieniu Skarżącemu zarzutów dotyczących przestępstwa skarbowego związanego

z niewykonaniem m. in. zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym

za okres od marca 2015 r. do grudnia 2015 r., organ I instancji, jako organ podatkowy właściwy w sprawie zobowiązania podatkowego, w myśl art. 70c O.p., zawiadomił Skarżącego o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w przypadku, o którym mowa w art. 70 § 6 pkt 1 O.p.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 15 stycznia 2021 r. sygn. akt I SA/Sz 37/21, pismem Sądu z dnia 18 stycznia 2021 r. zobowiązano Skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL zgodnie z wymogami art. 46 §2 pkt 1 lit b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), w terminie 7 dni, od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Jak wynika ze zwróconej przez pocztę przesyłki zawierającej ww. pismo, zostało ono złożone w dniu 22 stycznia 2021 r. na okres siedmiu dni w placówce pocztowej, z powodu nieobecności adresata, o czym umieszczono w tym samym dniu zawiadomienie (awizo) w oddawczej skrzynce pocztowej. Ponowne zawiadomienie (awizo) o przesyłce zostało umieszczone w skrzynce pocztowej

w dniu 1 lutego 2021 r., jednak przesyłka ta nie została w terminie dni siedmiu odebrana, dlatego też w dniu 9 lutego 2021 r. placówka pocztowa przesyłkę, jako niepodjętą w terminie, zwróciła Sądowi.

Skarżący do dnia wydania postanowienia nie uzupełnił ww. braku formalnego skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie u z n a ł, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021 r. poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi

i między tymi organami a organami administracji rządowej (§ 1). Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy

nie stanowią inaczej (§ 2).

Stosownie natomiast do art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Na podstawie z kolei art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.4)), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Na mocy art. 3 § 2a p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia

14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego.

Zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Odnosząc przytoczoną regulację prawną do okoliczności rozpoznawanej sprawy, wskazać należy, że pismo organu I instancji z dnia [...] listopada 2020 r., które Skarżący uczynił przedmiotem skargi, nie ma charakteru decyzji administracyjnej, nie jest też postanowieniem, ani nie jest innym, niż określone w pkt 1 – 3 cytowanego wyżej przepisu, aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącymi uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Zaskarżone pismo organu stanowi zawiadomienie o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym, którego skuteczność sąd administracyjny może jednakże poddać kontroli w postępowaniu sądowym dotyczącym decyzji określającej Skarżącemu zobowiązanie podatkowe

w tym zakresie.

Przepis art. 3 § 2 p.p.s.a. nie obejmuje skarg na zawiadomienia organu podatkowego dokonywane w trybie art. 70 c w związku z art. 70 § 6 pkt 1 O.p. Brak jest także przepisów szczególnych, które przewidywałyby sądową kontrolę w takim przypadku (art. 3 § 3 p.p.s.a).

Powyższe oznacza, że sprawa nie mieści się w katalogu spraw rozpoznawanych przez sądy administracyjne, co skutkuje koniecznością zakwalifikowania skargi jako niedopuszczalnej i jej odrzucenia.

Stosownie bowiem do przepisu art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Jak z kolei stanowi art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., orzekł

jak w sentencji.

Dodać jeszcze wypada, że podobnie oceniły dopuszczalność skargi Skarżącego na zawiadomienie organu wydawane w trybie art. 70c w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. wojewódzkie sądy administracyjne w innych sprawach ze skarg Skarżącego. Wskazać można przykładowo na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 16 października 2020 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Sz 703/20 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 9 lutego 2021 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Łd 59/21.

Sąd orzekający w sprawie w całości podzielił stanowisko przedstawione ww. postanowieniach.

Wskazać jeszcze należy, że skarga podlega także odrzuceniu z powodu nieuzupełnienia jej braku formalnego.

Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać elementy wskazane w tym przepisie charakterystyczne dla skargi. Jednym z wymogów formalnych jakie ustawa stawia pierwszemu w sprawie pismu procesowemu, jest konieczność wskazania w nim numeru PESEL osoby wnoszącej pismo (art. 46 § 2 pkt 1b p.p.s.a.).

W myśl zaś art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd jest zobowiązany do odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia jej braków formalnych w wyznaczonym terminie.

Opisane wcześniej wezwanie Sądu z dnia 18 stycznia 2021 r. zostało doręczone Skarżącemu na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a. w trybie tzw. fikcji doręczenia, w dniu 5 lutego 2021r. a siedmiodniowy termin na uzupełnienie braku skargi upłynął bezskutecznie w dniu 12 lutego 2021r.

Zatem stwierdzić należy, że Skarżący, pomimo prawidłowego wezwania, nie uzupełnił braku formalnego złożonej skargi, przez podanie swojego numeru PESEL, co uzasadnia odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.