Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 2268/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2004-06-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 615  Sprawy zagospodarowania przestrzennego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze

SENTENCJA

Sygnatura akt II SA/Wr 2268/2001 WYROK W I MIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 czerwca 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Andrzej Jurkiewicz Sędziowie: NSA Halina Kremis (sprawozdawca) NS A Zygmunt Wiśniewski Protokolant: Katarzyna Grott po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi A sp, z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od strony przeciwnej na rzecz skarżącej 270 zł kosztów postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym; III. nie orzeka w przedmiocie wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Sygnatura akt II SA/Wr 2268/2001

UZASADNINIENIE

Decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] (nr [...]), wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania A Sp. z o.o. z P., od decyzji Prezydenta Miasta L. (nr [...]) z [...], w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, dla inwestycji polegającej na budowie ulicy osiedlowej wraz z uzbrojeniem, przewidzianej do realizacji w ul. Z. na dz. nr [...], obręb [...] - utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

Na uzasadnienie Kolegium wskazało, że w odwołaniu strona podała, iż decyzja organu pierwszej instancji została wydana z naruszeniem przepisu art. 42 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. W ocenie strony wadą decyzji jest jej załącznik graficzny, który nie zawiera precyzyjnego oznaczenia linii rozgraniczających teren inwestycji. Zdaniem strony odwołującej się załącznik ten nie będąc kopią mapy zasadniczej, ani też mapy ewidencji gruntów, nie spełnia wymogów wspomnianej ustawy.

Dokonując oceny decyzji organu pierwszej instancji i argumentów odwołania Kolegium stwierdziło, że decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania trenu dla inwestycji, polegającej na budowie ulicy osiedlowej, jest prawidłowa, a argumenty odwołania nie mogą jej skutecznie wzruszyć.

Na ostateczną decyzję w sprawie skargę do sądu administracyjnego złożyła spółka A. W skardze wniosła o uchylenie zakwestionowanej decyzji.

W doręczonej sądowi odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:

Zaskarżona decyzja podlega wyeliminowaniu z obrotu prawnego.

Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy).

Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270), w tym także na decyzje wydane na podstawie ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Z taką kontrolą mamy do czynienia w sprawie niniejszej.

Wskazać jeszcze trzeba, że po myśli art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy niniejszej wskazać trzeba, że w dołączonych do odpowiedzi na skargę aktach administracyjnych brak jakiegokol-

2

Sygnatura akt II SA/Wr 2268/2001

wiek dowodu na okoliczność czy odwołująca się spółka jest istotnie stroną postępowania w niniejszej sprawie.

Wbrew ustawowemu obowiązkowi organ nie ustalił, ani gdzie znajduje się działka nr [...], o której wspomina odwołanie, ani nie wiadomo też, czy właścicielem, lub użytkownikiem wieczystym tej działki była odwołująca się, czyli czy tytuł prawny do tego terenu daje spółce przymiot strony w sprawie o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla opisanej inwestycji drogowej.

W myśl art. 28 k.p.a., stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Pojęcie strony postępowania administracyjnego było i jest przedmiotem analizy piśmiennictwa i orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Wedle poglądu ustalonego w piśmiennictwie "stroną w rozumieniu art. 28 k,p.a. będzie osoba fizyczna lub prawna lub też inna jednostka organizacyjna, która na podstawie prawa obowiązującego może czy powinna uzyskać konkretne korzyści albo też może być (powinna być) obarczona powinnością określonego zachowania wyznaczonego nakazem lub zakazem, jednakże dopiero po skonkretyzowaniu ich w decyzji administracyjnej przez organ administracji publicznej, działający w granicach jego właściwości i kompetencji. Każda tak rozumiana strona postępowania musi być przez organ administracyjny wezwana do udziału w postępowaniu wszczętym z urzędu, jak również strona - tak rozumiana - wnosząc swoje żądanie, powoduje wszczęcie postępowania administracyjnego" (J. Borkowski w: B. Adamiak i J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd, C.H. BECK, Warszawa 2000, wyd. III, s. 206).

Nadto w piśmiennictwie wskazuje się także, iż "przepis art. 28 zawiera dwie odrębne normy prawne, które zostały umieszczone w nim bez wyróżnienia ich technicznym zabiegiem legislacyjnym. Normy te są od siebie niezależne, bo zastosowanie jednej z nich wyłącza stosowanie drugiej (B. Adamiak: Wadliwość decyzji administracyjnej, Wrocław 1986, s. 88). Postępowanie administracyjne nie może być wszczęte jednocześnie i z urzędu i na wniosek strony. Obydwie normy prawne są rozdzielone słowem "albo" wprowadzającym alternatywę rozłączną. Zastosowanie każdej z tych norm powoduje ten skutek, że istnieje prawny obowiązek przeprowadzenia postępowania administracyjnego jurysdykcyjnego i załatwienia sprawy co do jej istoty lub tylko zakończenia tego postępowania, przez wydanie decyzji administracyjnej". (J. Borkowski: op. cit., s. 198).

W niniejszym postępowaniu mamy do czynienia ze sprawą rozstrzyganą na podstawie ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, a zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego stroną w takim postępowaniu pozostają właściciele (użytkownicy wieczyści) działek sąsiednich planowanej inwestycji.

Legitymowana do wniesienia odwołania jest jedynie strona (art. 127 § 1 k.p.a.).

Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów sformułował następujący pogląd prawny: "Stwierdzenie przez organ odwoławczy, iż wnoszący odwołanie nie jest stroną w rozumieniu art. 28 k.p.a., następuje w dro-

3

Sygnatura akt II SA/Wr 2268/2001

dze decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a" (uchwała z 5.VII.1999 r., OPS 16/98 - ONSA 1999, z. 4, poz. 119). Pogląd ten sąd administracyjny w7 obecnym składzie w pełni podziela.

Nie ulega wątpliwości, że uprawniona do wniesienia skargi jest osoba mająca w tym interes prawny, a zatem osoba mająca interes prawny w rozumieniu art. 28 k.p.a.

W konsekwencji, zaskarżona decyzja podlega wyeliminowaniu z obrotu prawnego. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy rzeczą organu odwoławczego będzie ustalenie (w pierwszym rzędzie) czy odwołującej się przysługuje przymiot strony, jeśli nie, to postępowanie odwoławcze zostanie umorzone, a jeśli tak, to organ rozpozna je merytorycznie odnosząc się w motywach do zarzutów odwołania.

Reasumując, wobec zasadności skargi, zaskarżona decyzja podlega uchyleniu, po myśli art. 145 § 1 pkt Ic ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak na wstępie.

Charakter zaskarżonej decyzji przesądził, że nie orzeczono o możliwości jej wykonania w myśl art. 152 ustawy.

4