Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 841/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2015-04-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Dodatki mieszkaniowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 3 i ust. 4, art. 5 ust. 1 - ust. 4, art. 6 ust. 8, art. 7 ust. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 966
law: Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych - tekst jednolity.
article: par. 2 - par. 5
journal: Dz.U. 2001 nr 156 poz 1817
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych.

SENTENCJA

|Sygn. akt IV SA/Wr 841/14 | | , , [pic], , WYROK, , W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ, , , Dnia 29 kwietnia 2015 r., , , Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, w składzie następującym:, Przewodniczący, , Sędzia NSA Ryszard Pęk, , Sędziowie, Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński (spr.), Sędzia WSA Lidia Serwiniowska, , , Protokolant, asystent sędziego Krzysztof Caliński, , , po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 29 kwietnia 2015 r., sprawy ze skargi M. G., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J., z dnia [...], nr [...], w przedmiocie przyznania dodatku mieszkaniowego, , oddala skargę., , ,


UZASADNIENIE

Decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...] października 2014r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 punkt 2 "ab initio" Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 1 - art. 7 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o dodatkach mieszkaniowych (tekst jednolity Dz. U. z 2013r., poz. 966 ze zmianami), § 2 - § 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz. U. Nr 156, poz. 1817 z późn. zmianami) - po rozpatrzeniu odwołania M. G. od decyzji działającego z upoważnienia Burmistrza Miasta i Gminy B., Zastępcy Burmistrza Miasta i Gminy B. z dnia [...].07.2014r. nr [...] przyznającej M. G. dodatek mieszkaniowy, w kwocie 61,97 zł miesięcznie, na okres sześciu miesięcy, począwszy od dnia 01,08.2014r., orzeczono:

1) uchylić zaskarżoną decyzję w całości;

2) przyznać M. G. dodatek mieszkaniowy w kwocie 64,88 zł, na okres sześciu miesięcy, począwszy od dnia 01.08.2014r.

- w tym ryczałt na zakup opału za brak instalacji gazu przewodowego wody w kwocie 2,91 zł;

3) zobowiązać organ I instancji do wpłaty na konto zarządcy budynku całej kwoty dodatku mieszkaniowego (wraz z ryczałtem).

W motywach uzasadnienia tego orzeczenia podano, że w dniu 11 lipca 2014r. M. G. zwróciła się do Burmistrza Miasta i Gminy B. z wnioskiem o przyznanie jej dodatku mieszkaniowego. Do wniosku załączyła deklarację o wysokości dochodów jej gospodarstwa domowego za okres trzech miesięcy kalendarzowych poprzedzających datę złożenia wniosku i inne niezbędne dokumenty do przyznania dodatku mieszkaniowego.

Po rozpatrzeniu wniosku, decyzją z dnia [...] lipca 2014r.,nr [...], Zastępca Burmistrza Miasta i Gminy B., działając z upoważnienia Burmistrza Miasta i Gminy B. przyznał M. G. dodatek mieszkaniowy, w kwocie 61,97 zł miesięcznie, na okres sześciu miesięcy, począwszy od dnia 01.08.2014r. oraz ryczałt na zakup opału w kwocie 2,91 zł miesięcznie.

Od decyzji organu I instancji M. G. wniosła w ustawowym terminie odwołanie, w którym podała, że uprzednio otrzymywała pomoc w kwocie 529 zł miesięcznie, w skład której wchodził dodatek mieszkaniowy oraz zasiłek stały. Obecnie przyznany dodatek mieszkaniowy, w kwocie 64,88 zł w wraz z zasiłkiem stałym, w kwocie 428,62 zł dają kwotę 493,50 zł, a więc mniejszą o 35,50 zł niż uprzednio otrzymywała. Zatem strona domaga się wyjaśnienia dlaczego łączna kwota przyznanego zaskarżoną decyzją dodatku mieszkaniowego wraz z otrzymywanym zasiłkiem stałym jest mniejsza od kwoty dotychczasowej. Do odwołania załączyła również załączniki.

Organ I instancji nie znalazł podstaw do zmiany lub uchylenia swojej decyzji w trybie art. 132 Kodeksu postępowania administracyjnego. Przesyłając odwołanie wraz z aktami sprawy organ I instancji nie odniósł się do treści odwołania.

Rozpatrując w tych okolicznościach faktycznych i prawnych niniejszą sprawę w trybie odwoławczym, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. G. zważyło, co następuje:

Kwestie dodatków mieszkaniowych uregulowane są przepisami ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734). Wprawdzie ustawa nie zawiera wprost definicji dodatku mieszkaniowego, ale poprzez określenie zasad i kryteriów jego przyznawania pozwala na stwierdzenie, że dodatek mieszkaniowy jest świadczeniem pieniężnym wypłacanym przez gminę na rzecz wskazanych w ustawie osób o niskich dochodach, znajdujących się w trudnej sytuacji, którym przysługuje tytuł prawny do lokalu, w celu umożliwienia im zapłaty czynszu oraz pokrycia innych obciążających je wydatków na zajmowany lokal.

Zasadniczym celem tego świadczenia jest zrekompensowanie osobom uzyskującym niskie dochody, które nie są w stanie ponieść pełnych kosztów utrzymania mieszkania, skutków większego obciążenia ich budżetów domowych, wynikających ze zwiększonych wydatków na mieszkanie i podwyżki czynszów regulowanych.

Podstawowym kryterium, od którego ustawa uzależnia przyznanie dodatku, jest poziom dochodu przypadającego na jedną osobę w gospodarstwie domowym, liczonego według zasad przyjętych w art. 3 ust. 3 i 4 ustawy.

Drugą przesłankę stanowi kryterium powierzchni użytkowej lokalu w przeliczeniu na liczbę członków gospodarstwa domowego (art. 5 ust. 1 - 4). A zatem dla rozstrzygnięcia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego liczba osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym z wnioskodawcą stanowi zagadnienie kluczowe i wymaga prawidłowych ustaleń. Przez gospodarstwo domowe rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę ubiegającą się o dodatek mieszkaniowy, samodzielnie zamieszkującą lokal albo gospodarstwo prowadzone przez tę osobę wspólnie z małżonkiem i innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi, które swoje prawa do zamieszkiwania w lokalu wywodzą z prawa tej osoby (art. 4 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy dodatek mieszkaniowy przyznaje na wniosek osoby uprawnionej do dodatku mieszkaniowego, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, w drodze decyzji administracyjnej. Do wniosku dołącza się deklarację o dochodach gospodarstwa domowego za okres 3 miesięcy kalendarzowych poprzedzających dzień złożenia wniosku oraz inne niezbędne dokumenty. Oznacza to, że postępowanie w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego odbywa się w trybie przepisów postępowania administracyjnego. Zatem przy rozpoznawaniu takich spraw organy administracyjne zobowiązane są do stosowania wszystkich zasad postępowania uregulowanych przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, w tym również art. 7, art. 9, art. 10, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 K.p.a.

Z akt sprawy wynika, że strona prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i zamieszkuje w lokalu komunalnym, o powierzchni użytkowej 17,79 m2, w którym łączna powierzchnia pokoi i kuchni wynosi 17,79 m2. Lokal jest wyposażony w instalację elektryczną, wodną i kanalizacyjną oraz instalację doprowadzającą energię cieplną do celów ogrzewania i instalację ciepłej wody. Nie posiada natomiast instalacji gazu przewodowego.

Łączny dochód w gospodarstwie domowym strony za 3 miesiące kalendarzowe poprzedzające datę złożenia wniosku wyniósł 1.285,86 zł (428,63 zł/m-c x 3 m-ce). Miesięczny dochód w gospodarstwie domowym strony wyniósł 428,63 zł (1.285,86 zł: 3 m-ce), z tytułu otrzymywanego zasiłku stałego, co w przeliczeniu na jednego członka gospodarstwa jednoosobowego, daje kwotę 428,62 zł.

Jedną z ww. przesłanek przyznania dodatku mieszkaniowego jest kryterium powierzchni użytkowej lokalu. Normatywną powierzchnię użytkową w przeliczeniu na liczbę członków gospodarstwa domowego określa art. 5 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Z przepisu tego wynika, że ta normatywna powierzchnia nie może przekraczać 35 m2 dla jednoosobowej rodziny (pkt 1 ust. 1 art. 5). Ustawa zarazem jednak dopuszcza przekroczenie ustalonego normatywu powierzchni użytkowej nie więcej jednak niż o 30% albo 50% pod warunkiem, że udział powierzchni pokoi w powierzchni użytkowej lokalu nie przekracza 60% (ust. 5 art. 5 ustawy). W razie przekroczenia którejkolwiek z wyżej wymienionych wielkości dodatek mieszkaniowy nie przysługuje.

Porównując zatem normatywną powierzchnię użytkową lokalu (35 m2) z powierzchnią rzeczywistą (17,79 m2), skład orzekający Kolegium stwierdza, że normatywna powierzchnia użytkowa mieszkania zajmowanego przez stronę nie została przekroczona. Zatem brak jest podstaw do stosowania ww. przepisu art. 5 ust. 5 ustawy.

Stosownie do treści przepisu art. 3 ust. 1 cytowanej powyżej ustawy, dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom, o których mowa w art. 2 ust. 1 (w tym najemcom lokali mieszkalnych) jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie przekracza 175 % kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 125 % tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, obowiązującej w dniu złożenia wniosku, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 8.

Przywołany powyżej art. 6 ust. 8 ustawy o dodatkach mieszkaniowych stanowi, że jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego jest wyższy od określonego w art. 3 ust. 1, a kwota nadwyżki nie przekracza wysokości dodatku mieszkaniowego, należny dodatek mieszkaniowy obniża się o tę kwotę.

Od dnia 1 marca 2014r. kwota najniższej emerytury wynosi miesięcznie 844,45 zł - Komunikat Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 18 lutego 2014 r. w sprawie kwoty najniższej emerytury i renty, dodatku pielęgnacyjnego i dodatku dla sierot zupełnych oraz kwot maksymalnych zmniejszeń emerytur i rent (M.P. z 2014r., poz. 165).

Zatem 175% kwoty najniższej emerytury daje kwotę 1.477,79 zł (844,45 zł x 175%). Natomiast średni miesięczny dochód na jednego członka rodziny w gospodarstwie domowym strony wynosi 428,62 zł. Tym samym miesięczny dochód na jednego członka rodziny wnioskodawczym nie przekracza 175 % kwoty najniższej emerytury.

Wysokość dodatku mieszkaniowego stanowi różnicę między wydatkami poniesionymi przez najemców z tytułu czynszu oraz opłat za świadczenia związane z eksploatacją lokalu mieszkalnego, przypadającymi na normatywną powierzchnię użytkową zajmowanego lokalu mieszkalnego, a kwotą stanowiącą wydatki poniesione przez osobę otrzymującą dodatek w wysokości 15% dochodów gospodarstwa domowego w gospodarstwie jednoosobowym - art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy. Natomiast, jeżeli średni miesięczny dochód, o którym mowa w art. 3 ust. 1, jest równy lub wyższy od 150% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym, lecz nie przekracza odpowiedniej wysokości średniej miesięcznej dochodu wymienionego w art. 3 ust. 1, wówczas dla celów obliczenia dodatku mieszkaniowego przyjmuje się wydatki poniesione przez osobę otrzymującą dodatek w wysokości 20% dochodów gospodarstwa domowego w gospodarstwie jednoosobowym - art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy.

W niniejszej sprawie średni miesięczny dochód w gospodarstwie domowym strony wynosi 428,62 zł. Dochód strony nie przekracza 150 % kwoty najniższej emerytury, tj. 1.266,68 zł (844,45 złx 150%).

Wobec tego do ustalenia wysokości dodatku mieszkaniowego należy przyjąć kwotę stanowiącą 15 % dochodów gospodarstwa domowego, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Wydatkami poniesionymi przez osobę ubiegającą się o dodatek mieszkaniowy są świadczenia okresowe ponoszone przez gospodarstwo domowe w związku z zajmowaniem lokalu mieszkalnego (art. 6 ust. 3). Ustęp 4 tego artykułu stanowi, że wydatkami, o których mowa w ust. 3 są: 1) czynsz, 2) opłaty związane z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na lokale mieszkalne w spółdzielni mieszkaniowej, 3) zaliczki na koszt zarządu nieruchomością wspólną 4) odszkodowanie za zajmowanie lokalu bez tytułu prawnego, 5) inne niż wymienione w pkt 1 - 4 opłaty za używanie lokalu mieszkalnego, 6) opłaty za energię cieplną wodę, odbiór nieczystości stałych i płynnych, 7) wydatek stanowiący podstawę obliczania ryczałtu na zakup opału.

Natomiast art. 6 ust. 4a stanowi, że nie stanowią wydatków, o których mowa w ust. 4, wydatki poniesione z tytułu: 1) ubezpieczeń, podatku od nieruchomości, opłat za wieczyste użytkowanie gruntów, 2) opłat za gaz przewodowy, energię elektryczną, dostarczane do lokalu mieszkalnego (domu jednorodzinnego) na cele bytowe.

Przepis ust. 6 art. 6 ustawy stanowi, że jeżeli osoba ubiegająca się o dodatek mieszkaniowy zamieszkuje w lokalu mieszkalnym lub domu niewchodzącym w skład mieszkaniowego zasobu gminy, do wydatków przyjmowanych dla celów obliczenia dodatku mieszkaniowego zalicza się:

1) wydatki, które w wypadku najmu lokalu mieszkalnego byłyby pokrywane w ramach czynszu, lecz wyłącznie do wysokości czynszu, jaki obowiązywałby dla danego lokalu, gdyby lokal ten wchodził w skład zasobu mieszkaniowego gminy,

2) opłaty, poza czynszem, które obowiązywałyby w zasobie mieszkaniowym gminy, gdyby lokal ten wchodził w skład tego zasobu.

Podstawę obliczenia dodatku mieszkaniowego, zgodnie z przepisem § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych, stanowią następujące rodzaje wydatków w gospodarstwach domowych właścicieli lokali mieszkalnych - opłaty za energię cieplną i wodę dostarczane do lokalu, opłaty za odbiór nieczystości stałych i płynnych oraz zaliczki na koszty zarządu nieruchomością wspólną z wyłączeniem ubezpieczeń, podatku od nieruchomości i opłaty za wieczyste użytkowanie gruntów.

Z treści wniosku złożonego przez stronę wynika, że łączna kwota miesięcznych wydatków poniesionych na zajmowany lokal komunalny wyniosła, wg miesięcznego wymiaru opłat 115,87 zł. Do kwoty tej należało dodać opłatę za odbiór śmieci w kwocie 7,50 zł. Zatem do ustalenia dodatku mieszkaniowego przyjęto, że łączna kwota wydatków na mieszkanie za ostatni miesiąc wynosi 123,37 zł (115,87 zł + 7,50 zł).

Zgodnie z art. 6 ust. 9 ww. ustawy jeżeli powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego jest mniejsza lub równa normatywnej powierzchni, dodatek mieszkaniowy ustala się w wysokości różnicy między wydatkami ponoszonymi za ten lokal a odpowiednią kwotą wymienioną w ust. 1 pkt 1-3 (stanowiącą 15 % dochodów gospodarstwa domowego w gospodarstwie jednoosobowym) lub w ust. 2 pkt 1-3 (20 % dochodów gospodarstwa domowego w gospodarstwie jednoosobowym).

W niniejszej sprawie przyjmuje się wydatki na lokal w pełnej wysokości ponoszonej przez stronę, tj. 123,37 zł, gdyż zajmowany lokal posiada powierzchnię użytkowa mniejszą od normatywnej.

Jeżeli lokal mieszkalny nie jest wyposażony w instalację doprowadzającą energię cieplną do celów ogrzewania, w instalację ciepłej wody lub gazu przewodowego z zewnętrznego źródła znajdującego się poza lokalem mieszkalnym, osobie uprawnionej do dodatku mieszkaniowego przyznaje się ryczałt na zakup opału stanowiący część dodatku mieszkaniowego - art. 7 ust. 7 ustawy.

Ustalenie wysokości kwoty ryczałtu na zakup opału ma istotne znaczenie dla ustalenia wysokości dodatku mieszkaniowego. Podstawą obliczenia ryczałtu jest cena 1 kWh energii elektrycznej. Należy wskazać, że wartość kilowatogodziny za energię elektryczną jest wartością decydującą o wysokości przyznanego ryczałtu oraz że organ administracyjny ustalając wysokość należnego ryczałtu jest związany równowartością kilowatogodziny za energie elektryczną wynikającą z rachunku wnioskodawcy za ostatni okres rozliczeniowy.

Zasady obliczania ryczałtu zostały ustalone w § 3 ust. 1 - ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych. I tak, jeżeli lokal mieszkalny nie jest wyposażony w instalację gazu przewodowego, za wydatek, stanowiący podstawę obliczania ryczałtu na zakup opału, uznaje się równowartość 10 kilowatogodzin energii elektrycznej w gospodarstwie jednoosobowym według rachunku za ostatni okres rozliczeniowy, z wyłączeniem opłaty abonamentowej i stałych opłat miesięcznych, oraz równowartość 2 kilowatogodzin na każdą dodatkową osobę - ust. 3 § 3 rozporządzenia. Wysokość 1 kWh ustalono na podstawie informacji organu I instancji, w wysokości 0,5800 zł. Zatem 10 kWh x 0,5800 zł/kWh x 1 osoba = 5,80 zł .Wobec powyższego wydatki strony na normatywną powierzchnie lokalu mieszkalnego wynoszą 123,37 zł + 5,80 zł = 129,17 zł. Wydatki stanowiące 15 % dochodów miesięcznych strony wynoszą 428,62 zł x 15% = 64,29 zł. Wobec powyższego wysokość dodatku wynosi 129,17 zł - 64,29 zł = 64,88 zł.

Stosownie do powyższych wyliczeń kwota przyznanego dodatku mieszkaniowego (64,88 zł) jest wyższa od kwoty 16,89 zł stanowiącej 2% kwoty najniższej emerytury w dniu wydania decyzji.

Wobec powyższego M. G. przyznano dodatek mieszkaniowy na okres sześciu miesięcy, począwszy od dnia 01.08.2014r. w wysokości 64,88 zł.

Zasady ustalania wysokości ryczałtu na zakup opału zostały określone w przepisie § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych.

W ustępie 1 tego przepisu zapisano, że w celu ustalenia wysokości ryczałtu na zakup opału, wydatki wnioskodawcy, o których mowa w § 2 ust. 1, sumuje się z wydatkami, o których mowa w § 3, a następnie oblicza się wskaźnik procentowy odpowiadający udziałowi wydatków, o których mowa w §3, w łącznej kwocie wydatków. Wydatki o których mowa w § 3, w łącznej kwocie wydatków.

Wydatki, o których mowa w § 2 rozporządzenia wynoszą - 123,37 zł

Wydatki, o których mowa w § 3 rozporządzenia wynoszą- 5,80 zł

Zatem łączna suma wydatków wynosi 123,37 zł + 5,80 zł = 129,17 zł

Obliczenie wskaźnika procentowego odpowiadającego udziałowi wydatków, o których mowa w § 3, w łącznej kwocie wydatków 5,80 zł x 100 % : 129,17 zł = 4,49 %.

Natomiast ustęp 2 stanowi, że kwota ryczałtu na zakup opału będąca częścią dodatku mieszkaniowego, która jest wypłacana do rąk wnioskodawcy, stanowi iloczyn obliczonego dodatku mieszkaniowego i wskaźnika, o którym mowa w ust. 1, tzn. 64,88 x 4,49 % = 2,91 zł.

Wobec powyższego do rąk strony winien być wypłacony ryczałt na zakup opału w kwocie 2,91 zł, a pozostała kwotę 61,97 zł (64,88 zł - 2,91 zł) na konto zarządcy budynku. Jednakże strona złożyła oświadczenie, w którym wyraziła zgodę na przekazanie przyznanego ryczałtu na konto zarządcy budynku. Wobec powyższego, na konto zarządy budynku przekazywany będzie dodatek mieszkaniowy w pełnej wysokości 64,88 zł, tj. wraz z ryczałtem na zakup opału.

Jednocześnie Kolegium wyjaśniło stronie, że kwestie dotyczące zmiany wysokości przyznanego przez organ I instancji zasiłku stałego nie mogą być przedmiotem rozważań w postępowaniu w sprawie dodatku mieszkaniowego. Przyznanie świadczeń z pomocy społecznej (w tym zasiłku stałego) następuje w drodze decyzji administracyjnej na podstawie przepisów ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (tekst jednolity Dz. U. z 2013r., poz. 182 ze zm.). Również na podstawie przepisów tej ustawy może nastąpić zmiana wysokości przyznanego zasiłku stałego w związku ze zmianą sytuacji dochodowej lub osobistej strony. Zmiana taka następuje również w formie decyzji administracyjnej, od której strona niezadowolona może złożyć odwołanie do organu wyższego stopnia.

Zatem ze sformułowanym w odwołaniu żądaniem wyjaśnienia dlaczego łączna kwota przyznanego zaskarżoną decyzją dodatku mieszkaniowego wraz z otrzymywanym zasiłkiem stałym jest mniejsza od kwoty dotychczasowej, tj. 529 zł może strona zwrócić się do Ośrodka Pomocy Społecznej w B., który to jest organem właściwym do rozpatrzenia tego typu żądań, w formie decyzji administracyjnej.

W tych okolicznościach faktycznych i prawnych niniejszej sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. G. doszło do przekonania, że zaskarżona decyzja działającego z upoważnienia Burmistrza Miasta i Gminy B., Zastępcy Burmistrza Miasta i Gminy B. z dnia [...].07.2014r. przyznającej M. G. dodatek mieszkaniowego, w kwocie 61,97 zł miesięcznie, na okres sześciu miesięcy, począwszy od dnia 1 sierpnia 2014r. jest zgodna z prawem.

W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu M. G. domagała się wyjaśnienia dlaczego od przyznanego jej zasiłku stałego odlicza się przyznany dodatek mieszkaniowy.

Przyznanie dodatku mieszkaniowego w nowej wysokości spowodowało bowiem zmniejszenie wypłacanego zasiłku stałego o 35,30 zł. Zdaniem skarżącej dodatek mieszkaniowy to nie dochód tylko pomoc i OPS w B. nie powinien odliczać go od zasiłku stałego w kwocie 529 zł.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. G. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoją wcześniejszą argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) - sądy te sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone ustawą, co oznacza, że skarga może zostać uwzględniona, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145-150 ustawy). Wskazać przy tym należy że kognicja sądu administracyjnego ogranicza się wyłącznie do badania legalności zaskarżonych aktów administracyjnych, rozumianej jako zgodność z przepisami prawa materialnego i procesowego, a badanie to nie może się opierać na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej, o czym stanowi przepis art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269).

W ocenie Sądu skarga wniesiona przez M. G. nie zasługiwała na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. nie naruszała prawa.

Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U z 2013r., poz. 966 ze zm.), zwanej dalej "ustawą" oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz. U. Nr 156, poz. 1817 ze zm.).

Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy dodatek mieszkaniowy przysługuje, z zastrzeżeniem art. 7 ust. 3 i 4:

1) najemcom oraz podnajemcom lokali mieszkalnych;

2) osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych, do których przysługuje im spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego;

3) osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych znajdujących się w budynkach stanowiących ich własność i właścicielom samodzielnych lokali mieszkalnych;

4) innym osobom mającym tytuł prawny do zajmowania lokalu mieszkalnego i ponoszącym wydatki związane z jego zajmowaniem;

5) osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługujący im lokal zamienny albo socjalny.

Zgodnie z treścią art. 3 ustawy dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom, o których mowa art. 2 ust. 1, jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie przekracza 175% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 125% tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, obowiązującej w dniu złożenia wniosku, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 8. W myśl art. 6 ust. 8 ustawy jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka rodziny jest wyższy od kryterium dochodowego, a kwota nadwyżki nie przekracza wysokości dodatku mieszkaniowego, należny dodatek mieszkaniowy obniża się o tą kwotę. Natomiast przepis art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy stanowi, iż normatywna powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego, w którym znajduje się tylko jeden lokal mieszkalny (dom jednorodzinny), zwana dalej "normatywną powierzchnią", w przeliczeniu na liczbę członków gospodarstwa domowego nie może przekraczać 35 m2 dla jednej osoby. Dodatek mieszkaniowy przysługuje, gdy powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego nie przekracza normatywnej powierzchni o więcej niż 30 % albo 50 % pod warunkiem, że udział powierzchni pokoi i kuchni w powierzchni użytkowej tego lokalu nie przekracza 60 %. (art. 5 ust. 5 ustawy).

Wyżej wskazane przepisy w sposób jednoznaczny określają kryteria nabycia prawa do uzyskania dodatku mieszkaniowego. Warunkiem jego otrzymania jest łączne spełnienie następujących przesłanek: 1) posiadanie jednego z wymienionych w art. 2 ust. 1 ustawy tytułów prawnych do lokalu; 2) osiąganie określonego dochodu w przeliczeniu na jednego członka gospodarstwa domowego (kryterium dochodowe); 3) zajmowanie lokalu mieszkalnego o określonej normatywnej powierzchni użytkowej, z uwzględnieniem liczby członków gospodarstwa domowego.

W niniejszej sprawie organy administracji publicznej dokonały prawidłowych ustaleń w zakresie spełnienia przez skarżącą wyżej wskazanych kryteriów do przyznania dodatku mieszkaniowego i przyznały ten dodatek. Kwestią sporną i kwestionowaną przez skarżącą była natomiast wysokość dodatku.

Z akt sprawy wynika, że strona prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i zamieszkuje w lokalu komunalnym, o powierzchni użytkowej 17,79 m2, w którym łączna powierzchnia pokoi i kuchni wynosi 17,79 m2. Lokal jest wyposażony w instalację elektryczną, wodną i kanalizacyjną oraz instalację doprowadzającą energię cieplną do celów ogrzewania i instalację ciepłej wody. Nie posiada natomiast instalacji gazu przewodowego.

Łączny dochód w gospodarstwie domowym strony za 3 miesiące kalendarzowe poprzedzające datę złożenia wniosku wyniósł 1.285,86 zł (428,63 zł/m-c x 3 m-ce). Miesięczny dochód w gospodarstwie domowym strony wyniósł 428,63 zł (1.285,86 zł: 3 m-ce), z tytułu otrzymywanego zasiłku stałego, co w przeliczeniu na jednego członka gospodarstwa jednoosobowego, daje kwotę 428,62 zł.

Porównując normatywną powierzchnię użytkową lokalu (35 m2) z powierzchnią rzeczywistą (17,79 m2), skład orzekający Kolegium prawidłowo stwierdził, że normatywna powierzchnia użytkowa mieszkania zajmowanego przez stronę nie została przekroczona. Zatem brak podstaw do stosowania ww. przepisu art. 5 ust. 5 ustawy.

Prawidłowo także wskazano, że średni miesięczny dochód na jednego członka rodziny w gospodarstwie domowym strony wynosi 428,62 złotych zł. Tym samym miesięczny dochód na jednego członka rodziny wnioskodawczym nie przekracza 175 % kwoty najniższej emerytury.

Ustalając wysokość dodatku mieszkaniowego organ powołał się na treść art .6 ust. 1 pkt 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, który stanowi, że wysokość dodatku mieszkaniowego stanowi różnicę między wydatkami poniesionymi przez najemców z tytułu czynszu oraz opłat za świadczenia związane z eksploatacją lokalu mieszkalnego, przypadającymi na normatywną powierzchnię użytkową zajmowanego lokalu mieszkalnego, a kwotą stanowiącą wydatki poniesione przez osobę otrzymującą, dodatek w wysokości 15% dochodów gospodarstwa domowego w gospodarstwie jednoosobowym. Prawidłowo uznano, że w niniejszej sprawie średni miesięczny dochód w gospodarstwie domowym strony wynosi 428,62 zł, zatem nie przekracza 150 % kwoty najniższej emerytury, tj. 1.266,68 zł (844,45 zł x 150%). Wobec tego do ustalenia wysokości dodatku mieszkaniowego przyjęto kwotę stanowiącą 15 % dochodów gospodarstwa domowego, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Z treści wniosku złożonego przez stronę wynika, że łączna kwota miesięcznych wydatków poniesionych na zajmowany lokal komunalny wyniosła, wg. miesięcznego wymiaru opłat 115, 87 zł. Do kwoty tej należało dodać opłatę za odbiór śmieci w kwocie 7,50 zł. Zatem do ustalenia dodatku mieszkaniowego przyjęto, że łączna kwota wydatków na mieszkanie za ostatni miesiąc wynosi 123,37 zł (115,87 zł + 7,50 zł).

Jednocześnie z niekwestionowanych wyliczeń dokonanych przez organ, po ustaleniu wysokości kwoty ryczałtu na zakup opału ( 5,80 zł ) wynika, że wydatki skarżącej na normatywną powierzchnię lokalu mieszkalnego wynoszą 129, 17 zł ( 123, 37 zł + 5,80). Wydatki stanowiące 15 % dochodów miesięcznych strony wynoszą 64, 29 zł (428,62x15%), wobec tego wysokość dodatku wynosi 64, 88 zł ( 129, 17 zł – 64, 29 zł).

Odwołując się do zasad ustalania wysokości ryczałtu na zakup opału, określonych w §4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych prawidłowo wyliczono należny skarżącej ryczałt na zakup opału w wysokości 2,91 zł. Wobec stosownego oświadczenia strony postanowiono, że na konto zarządcy budynku przekazywany będzie dodatek mieszkaniowy w pełnej wysokości 64,88 zł, tj. wraz z ryczałtem na zakup opału.

Organ zasadnie wyjaśnił stronie, że kwestie dotyczące zmiany wysokości przyznanego przez organ I instancji zasiłku stałego nie mogą być przedmiotem rozważań w postępowaniu w sprawie dodatku mieszkaniowego. Przyznanie świadczeń z pomocy społecznej (w tym zasiłku stałego) następuje w drodze decyzji administracyjnej na podstawie przepisów ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej.

Również na podstawie przepisów tej ustawy może nastąpić zmiana wysokości przyznanego zasiłku stałego w związku ze zmianą sytuacji dochodowej lub osobistej strony. Zmiana taka następuje również w formie decyzji administracyjnej, od której strona niezadowolona może złożyć odwołanie do organu wyższego stopnia.

Zatem ze sformułowanym w odwołaniu żądaniem wyjaśnienia dlaczego łączna kwota przyznanego zaskarżoną decyzją dodatku mieszkaniowego wraz z otrzymywanym zasiłkiem stałym jest mniejsza od kwoty dotychczasowej, tj. 529 zł może strona zwrócić się do Ośrodka Pomocy Społecznej w B., który to jest organem właściwym do rozpatrzenia tego typu żądań, w formie decyzji administracyjnej.

Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.