Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 1029/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-05-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA M. Rzążewska, Sędzia WSA M. Małaszewska-Litwiniec (spr.), Asesor WSA T. Wykowski, Protokolant A. Foks-Skopińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 maja 2004 r. sprawy ze skargi Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu oddala skargę


UZASADNIENIE

Burmistrz W., na wniosek J. i P. D. decyzją z dn. [...].09.2002 r., oznaczenie [...] ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku gospodarczego, nie połączonego trwale z gruntem na działce o nr ewid. [...], położonej przy ul. [...] w W. Poprzednio ustalone warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla tej inwestycji zostały uchylone przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dn. [...].07.2002 r., ze względu na braki formalne wniosku inwestora, który nie zawierał określenia charakterystycznych parametrów technicznych inwestycji oraz danych charakteryzujących jej wpływ na środowisko lub jego wykorzystanie, brak było uzgodnienia z organem ochrony środowiska. Ponadto przyczyną uchylenia był także brak postanowień ogólnych planu zagospodarowania przestrzennego, co uniemożliwiło SKO odniesienie się do zgodności zamierzonej inwestycji z ustaleniami tego planu.

W uzasadnieniu decyzji z dn. [...]09.2002 r. ustalającej, po ponownym rozpoznaniu sprawy, warunki zabudowy dla zamierzonej inwestycji, Burmistrz W. wskazał, że obowiązujący w chwili orzekania miejscowy plan ogólny zagospodarowania przestrzennego miasta W., zatwierdzony uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w W. z dn. [...].11.1994 r. (Dz.Urz. Woj. [...] nr [...], poz. [...] ze zm.) ustala, iż teren pod zamierzoną inwestycję znajduje się na obszarze oznaczonym symbolem – [...]. i położony jest w strefie o priorytecie funkcji mieszkaniowo-usługowych na obszarze zabudowy śródmiejskiej - w ścisłej strefie ochrony konserwatorskiej, co przesądza o zgodności zamierzonej inwestycji z ustaleniami owego planu. Ponadto zaznaczył, że teren przeznaczony do zainwestowania znajduje się w centrum miasta W., zabudowany jest pawilonem usługowo-handlowym (apteka z przychodnią lekarską) z pełną infrastrukturą techniczną i zamierzony budynek gospodarczy o pow. 24 m2 będzie stanowił uzupełnienie istniejącej zabudowy (zaplecze gospodarcze apteki). Ponadto zaznaczył, że zamierzona inwestycja uzgodniona została przez [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków.

Od decyzji tej w terminie odwołała się właścicielka sąsiedniej nieruchomości Z. R., stwierdzając, że planowana inwestycja naruszy jej prawo jako właścicielki nieruchomości sąsiedniej. Budynek ten zostanie dobudowany w jednym ciągu do budynków istniejących na działce sąsiedniej, przez co ograniczona będzie możliwość zainwestowania przez nią własnej działki od tej strony. Ograniczy to odległość między budynkami do 5 m, co jest niezgodne z obowiązującymi przepisami i ograniczy dostęp światła.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dn. [...].01.2003 r. oznaczenie [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazało, że podstawowym celem postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu jest stwierdzenie zgodności planowanej inwestycji z przepisami prawa i ustaleniami obowiązującego planu miejscowego. Z ustaleń Kolegium wynika, że dla obszaru objętego zamierzeniem inwestycyjnym obowiązujący w chwili orzekania miejscowy plan ogólny zagospodarowania przestrzennego miasta W. dopuszczał realizację przedmiotowej inwestycji, co przemawia za słusznością rozstrzygnięcia organu I instancji. Kolegium Samorządowe zaznaczyło jednakże, iż symbol [...] wg planu obejmuje teren o priorytecie funkcji administracyjno-usługowej w strefie śródmiejskiej. Podkreśliło także, iż ustalenia planu nie zawierają dla tego obszaru zakazów lokalizowania zabudowy uzupełniającej, służącej do obsługi budynku o podstawowej funkcji określonej w planie, a więc także służących temu celowi budynków gospodarczych. Pozostałe zarzuty odwołania, jak zaznaczyło Kolegium Samorządowe dotyczą kwestii techniczno-projektowych i mogą być przedmiotem rozstrzygnięcia w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę.

Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego skarżąca w terminie wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Ponownie stwierdziła, że nie wyraża zgody na realizację tego przedsięwzięcia, bowiem wzniesienie go w oznaczonym miejscu na nieruchomości sąsiedniej naruszyłoby przepisy przeciwpożarowe i prawo własności przysługujące skarżącej do działki sąsiedniej (zbyt mała odległość, zaciemnienie). Ponadto podniosła, iż nie rozumie dlaczego podczas, gdy pierwsze ustalone warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla tej inwestycji zostały uchylone, nowe warunki ustalone dla tej samej inwestycji utrzymano w mocy, orzekając w oparciu o ten sam plan zagospodarowania przestrzennego.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie jako bezzasadnej i podtrzymało argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji. Dodatkowo podkreśliło, że podnoszone w skardze zarzuty natury techniczno-projektowej (posadowienie budynku na działce, bezpieczeństwo przeciwpożarowe) będą przedmiotem rozpatrzenia w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny właściwy do rozpoznania sprawy w związku z reformą sądownictwa administracyjnego, zważył co następuje :

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, a sformułowane w niej obawy należy uznać za przedwczesne.

Wszak decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla określonej inwestycji przesądza jedynie o tym, czy projektowane zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z ustaleniami planu i przepisami prawa oraz określa warunki, jakie inwestor musi spełnić na dalszym etapie procesu inwestycyjnego, także w zakresie wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich. Zgodnie z zapisem art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 7.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu przestrzennym nie rodzi praw do terenu i nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich.

Organ wydając decyzję ustalającą owe warunki nie bada ani celowości zamierzenia inwestycyjnego, ani też możliwości technicznych jego realizacji. Na etapie ustalania owych warunków zabudowy nie lokalizuje się również obiektu, który ma być wybudowany, nawet wówczas, gdy wnioskodawca określi takie miejsce. Decyzja ta wskazuje jedynie obszar, dla którego ustalone zostały warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, a więc może zostać na nim zlokalizowana dana inwestycja. W żadnym razie decyzja ta nie przesądza o dokładnym sposobie usytuowania obiektu na działce. Propozycja przedstawiona przez inwestora na załączniku mapowym do decyzji nie ma charakteru wiążącego i nie oznacza obowiązku realizacji inwestycji w tym właśnie miejscu i o tej dokładnie kubaturze. Kwestia ta ma istotne znaczenie w rozpatrywanej sprawie, bowiem ustalając owe warunki Burmistrz W. wcale nie wskazał, wbrew obawom skarżącej, że planowane przedsięwzięcie polega na dobudowie do budynku istniejącego budynku gospodarczego, nie połączonego trwale z gruntem i stworzeniu w ten sposób ciągu zabudowań, ale wyraźnie stwierdził, że ma ono polegać na budowie budynku gospodarczego, nie połączonego trwale z gruntem.

Wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy nie upoważnia też wnioskodawcy do rozpoczęcia robót budowlanych. Daje natomiast mu prawo ubiegania się o pozwolenie na budowę, po spełnieniu warunków wymaganych obowiązującymi przepisami oraz po uzyskaniu prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Wątpliwości podniesione przez skarżącą staną się aktualne dopiero w momencie ubiegania się przez wnioskodawców o pozwolenie na budowę. Dopiero w postępowaniu zmierzającym do uzyskania pozwolenia na budowę istotna będzie kwestia odległości od granicy, bezpieczeństwa przeciwpożarowego, odpowiedniego nasłonecznienia i inne zagadnienia szczegółowe (warunki techniczne), związane z dokładnym usytuowaniem budynku na działce. Właśnie na tym etapie organ będzie musiał ocenić, czy konkretne usytuowanie tego budynku, łącznie z zachowaniem odległości od granicy i innej zabudowy spełnia wymogi wynikające z przepisów obowiązującego prawa.

Stwierdzić należy także, iż zamierzona inwestycja jest zgodna z ustaleniami wówczas obowiązującego miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta W., bowiem ma być realizowana na działce położonej na obszarze oznaczonym symbolem [...], w strefie zabudowy śródmiejskiej, dla której ustala się zasadę koncentracji funkcji administracyjno-usługowych i w której dopuszcza się wszelkie formy zabudowy. Zamierzony budynek gospodarczy ma natomiast stanowić zaplecze dla usług ogólnodostępnych.

W tym stanie rzeczy należało uznać ustalenia poczynione przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. za prawidłowe.

Z przytoczonych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na zasadzie art. 151 ustawy z dn. 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dn. 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1271) - orzekł jak w sentencji