Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 602/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2010-06-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 3, art. 53 par. 2.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Przemysław Dumana, , , po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w K. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Interpretacją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej w K. działając w imieniu Ministra Finansów stwierdził, że nieprawidłowe jest stanowisko strony przedstawione we wniosku z dnia 19 października 2009 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

Następnie w dniu 11 marca 2010 r. organ udzielił odpowiedzi na wezwanie spółki do usunięcia naruszenia prawa, podtrzymując pogląd wyrażony w interpretacji.

Odpowiedź ta została odebrana w dniu 15 marca 2010 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych.

Skarga na powyższą interpretację została nadana w dniu 15 kwietnia 2010 r.

Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na wniesienie jej po terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ppsa), jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. W myśl z kolei art. 53 § 2 ppsa w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania

o usunięcie naruszenia prawa.

W niniejszej sprawie termin do wniesienia skargi, liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia prawa, czyli od dnia 15 marca 2010 r., upłynął zatem w dniu 14 kwietnia 2010 r. Skarga została zaś wniesiona w dniu 15 kwietnia 2010 r., a więc już po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności.

Stosownie z kolei do art. 58 § 1 pkt 2 ppsa taką skargę należy odrzucić i dlatego na podstawie tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.