Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 679/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-09-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 177a
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz, , , po rozpoznaniu w dniu 30 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 7 kwietnia 2020 r., sygn. akt II SA/Rz 1144/19 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia [...] maja 2019 r., nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych robót budowlanych postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Uzasadnienie.

Wyrokiem z dnia 13 listopada 2016 r., sygn. akt II SA/Rz 1144/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, oddalił skargę A. B. na decyzję PWINB w Rzeszowie z dnia [...] maja 2019 r., nr [...], w przedmiocie nakazu wykonania określonych robót budowlanych.

Na powyższe rozstrzygnięcie A. B. – reprezentowana przez fachowego pełnomocnika r. pr. R. W. złożyła skargę kasacyjną.

Z uwagi na fakt, że skarga kasacyjna obarczona była brakami formalnymi, zarządzeniem z dnia 24 lutego 2020 r. wezwano wnoszącą skargę kasacyjną do złożenia oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy lub o rozpoznaniu skargi kasacyjnej na rozprawie (wraz z trzema odpisami dla pozostałych stron postępowania), w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.

W zakreślonym przez Sąd terminie braki nie zostały uzupełnione.

Postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2020 r., sygn. akt II SA/Rz 1144/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę kasacyjną z uwagi na nieprzedłożenie przez stronę, pomimo wezwania, odpisu wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa według norm przepisanych.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła:

I. naruszenie przepisów prawa procesowego w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez zastosowanie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., podczas gdy pełnomocnikowi skarżącej nie zostało doręczone wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi na jaki wskazuje Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu, i wskazuje, że wezwanie to zostało opatrzone datą 24 lutego 2020 r. Czynnością procesową jaka została wykonana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny było wydanie postanowienia z dnia 11 marca 2020 r. (II SPP/Rz 46/20), doręczone pełnomocnikowi 16 marca 2020 r., w przedmiocie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w którym odmówiono zmiany postanowienia starszego referendarza sądowego z dnia 2019 r. sygn. II SPP/Rz 224/19. Skarżąca uiściła opłatę sądową 23 marca 2020 r.

II. naruszenie przepisów prawa procesowego w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez zastosowanie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 46 § 1 i § 2 oraz art. 47 § 1 P.p.s.a., podczas gdy skarżąca w złożyła skargę kasacyjną, której braki formalne nie zostały uzupełnione, gdyż nie doręczono wezwania z datą 24 lutego 2020 r. i skarga kasacyjna nie powinna być odrzucona, a naruszenie to miało istotny wpływ na wynik postępowania albowiem Sąd nie miał podstaw do ich zastosowania,

III. naruszenie przepisów prawa procesowego w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez nie zastosowanie przez Sąd art. 220 § 1 P.p.s.a, poprzez to, że pierwszą czynnością jest zajęcie się przez Sad kwestią uiszczenia należnego wpisu, gdyż Sąd nie podejmuje żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, co skutkuje tym, że Sąd nieprawidłowo nie zastosował przepisu art. 220 § 1 P.p.s.a, gdyż jak wskazano w uzasadnieniu uprzednio wezwał do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej.

IV. naruszenie przepisów prawa procesowego w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez zastosowanie przez Sąd art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a, co doprowadziło do orzeczenia o zwrocie wpisu, podczas gdy nie było podstaw do odrzucenia skargi kasacyjnej.

W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik skarżącej podniosła, że Sąd nie wskazuje w uzasadnieniu postanowienia: z jaką datą zostało doręczone pełnomocnikowi wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej i kiedy upłynął termin do uzupełnienia wezwania. Pełnomocnik wskazała, że nie doręczono jej tego wezwania (w okresie pandemii pełnomocnik nie może umówić się na przeglądnięcie akt, aby zweryfikować czy doręczono wezwanie, na jaki adres, i daty odbioru). Są to ustalenia faktyczne, które powinny być przedmiotem rozważań Sądu i znaleźć opis w uzasadnieniu postanowienia, a jest ich brak. Dopiero skuteczne doręczenie wezwania i bezskuteczny upływ terminu na uzupełnienie braków formalnych skargi kasacyjnej daje podstawę Sądowi do jej odrzucenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 176 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Ponadto skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy, o czym stanowi art. 176 § 2 P.p.s.a.

W sytuacji, gdy skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176 P.p.s.a., innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 177a P.p.s.a.).

W niniejszej sprawie złożona skarga kasacyjna nie zawierała wniosku o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 24 lutego 2020 r. pełnomocnik skarżącej kasacyjnie została wezwana do usunięcia braków formalnych wniesionej przez niej skargi kasacyjnej, poprzez złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie bądź złożenie oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, wraz z 3 odpisami dla stron postępowania, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej kasacyjnie w dniu 26 lutego 2020 r. (k. 20). W terminie otwartym do uzupełnienia braku pełnomocnik skarżącej kasacyjnie nie uzupełniła tego braku formalnego skargi kasacyjnej.

Sąd pierwszej instancji prawidłowo wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej przez złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy - wraz z 3 odpisami dla stron postępowania.

Odnosząc się do twierdzeń pełnomocnika skarżącej kasacyjnie, że Sąd w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia nie wskazał kiedy doręczono pełnomocnikowi wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej i kiedy upłynął termin do uzupełnienia wezwania, wskazać trzeba, że brak tych ustaleń w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia nie ma wpływu na wynik sprawy. Jak wyżej wskazano, z akt sprawy wynika, że pełnomocnik skarżącej wezwanie odebrała w dniu 26 lutego 2020 r., wobec czego termin do uzupełnienia braków upłynął w dniu 4 marca 2020 r. Skutkiem niewykonania w terminie lub nieprawidłowego wykonania wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej jest jej odrzucenie.

Nadto, odnosząc się do kwestii niemożliwości przejrzenia akt w celu weryfikacji doręczenia wezwania do uzupełnienia braków, wskazać trzeba, że pełnomocnik skarżącej mogła skorzystać z możliwości złożenia przez ePUAP wniosku o udzielenie elektronicznego dostępu do akt sprawy, na podstawie art. 12a P.p.s.a. Jeżeli nawet pełnomocnik skarżącej miał wątpliwości, czy akta sprawy są dostępne w postaci elektronicznej, mógł uzyskać taką informację kontaktując się telefonicznie bądź mailowo z Wydziałem Informacji Sądowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Należy bowiem nadmienić, że ustawa z 12 kwietnia 2019 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2019 r. poz. 934) wprowadziła zmiany w zakresie regulacji zawartej w art. 12a polegającej na nadaniu nowego brzmienia § 5 tego przepisu oraz na dodaniu § 5a. Powyższe zmiany weszły w życie 31 maja 2019 r. W myśl § 5 powołanego przepisu, sąd, w odniesieniu do akt w postaci elektronicznej, udostępnia akta sprawy w swoim systemie teleinformatycznym. Przepis § 5 art. 12a określa natomiast warunki uzyskania dostępu do akt sprawy w postaci elektronicznej przez pełnomocnika, przed uwierzytelnieniem w sposób, o którym mowa w § 5. Należy wskazać, że od pełnomocnika profesjonalnego, wymaga się znajomości prawa, a tym samym dbałości o prowadzone sprawy i podejmowania wszelkich zgodnych z prawem czynności, w celu jak najlepszego wywiązywania się z powierzonych obowiązków.

Z uwagi na powyższe, Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 178 P.p.s.a. Przepis ten jednoznacznie wskazuje, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., oddalił zażalenie.