Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1449/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-10-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 157 § 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 11 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 czerwca 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 2210/16 o odmowie uzupełnienia wyroku z dnia 25 maja 2017 r. w sprawie ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 2210/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu wniosku K. J., odmówił uzupełnienia wyroku z dnia 25 maja 2017 r.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że wyrokiem z 25 maja 2017 r., sprostowanym postanowieniem z dnia 29 czerwca 2017 r., została oddalona skarga K. J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia.

Pismem z 1 czerwca 2017 r. K. J. wniósł o uzupełnienie ww. wyroku o zakres nierozpoznany i pominięty w sprawie.

W ocenie skarżącego sprawę rozpoznano wyłącznie częściowo, a odmowa wydania zaświadczenia o treści ustalonej przez organ jest próbą tworzenia nowej rzeczywistości i próbą pozbawienia prawa do wiedzy. Uniemożliwia to skuteczne prowadzenie postępowania przed organem emerytalnym w sprawie prawa do podwyższenia wypłacanych skarżącemu świadczeń za stan spoczynku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmawiając uzupełnienia wyroku wskazał, że w wyroku z dnia 25 maja 2017 r. orzekł o całości skargi uznając, że jest ona niezasadna i podlega oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a. Zdaniem Sądu przepisy tej ustawy nie obligują do zamieszczenia w wyroku żadnego dodatkowego rozstrzygnięcia w przypadku oddalenia skargi. Zatem zakres uzupełnienia wyroku jakiego domaga się skarżący nie mieści się w określonym w art. 157 § 1 P.p.s.a. katalogu okoliczności, których wystąpienie upoważnia do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł K. J., wskazując że Sąd I instancji nie rozpoznał jego skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przesłanką uzupełnienia wyroku jest więc pominięcie w sentencji rozstrzygnięcia o części skargi lub niezamieszczenie przez Sąd dodatkowego orzeczenia, które powinien był zamieścić z urzędu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 25 maja 2017 r. oddalił skargę K. J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia. Sąd I instancji orzekł zatem o całości sprawy i dlatego też nie ma podstaw do uzupełnienia wyroku z dnia 25 maja 2017 r. Wydany wyrok jest kompletny i zawiera wymagane prawem elementy.

Z treści rozpatrywanego wniosku o uzupełnienie orzeczenia wynika natomiast, że skarżący domaga się uzupełnienia uzasadnienia o dodatkowe elementy. Tego rodzaju żądanie jest jednak niedopuszczalne w świetle art. 157 § 1 P.p.s.a.

W literaturze oraz orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że w oparciu o art. 157 § 1 P.p.s.a. uzupełnić można jedynie wyrok, a nie jego uzasadnienie. Złożony na podstawie art. 157 § 1 P.p.s.a wniosek o uzupełnienie wyroku nie może zmierzać do zmiany czy też uzupełnienia treści merytorycznej jego uzasadniania (por. J. Jagielski [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, str. 561).

Ponadto z przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wynika uprawnienie stron do wystąpienia o uzupełnienie uzasadnienia orzeczenia. Wniosek oparty na art. 157 § 1 P.p.s.a. może dotyczyć jedynie samego rozstrzygnięcia a więc sentencji wyroku, a nie jego uzasadnienia (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 20 lipca 2005 r., sygn. akt II OZ 608/05 oraz z dnia 28 października 2010 r., sygn. akt II FSK 735/09; dostępne w bazie orzeczeń sądów administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. oddalił zażalenie.