Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 317/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2011-05-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Inspekcja pracy
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 235
journal: Dz.U. 1998 nr 21 poz 94
law: Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - tekst jednolity
article: art. 138 par. 1 pkt 1, art. 104 par. 1,2,
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 5 pkt 4a
journal: Dz.U. 2006 nr 122 poz 851
law: Ustawa z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder,, Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Protokolant Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 maja 2011 r. sprawy ze skargi R. G. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] decyzją z dnia

[...]działając na podstawie art. 104 § 1 i § 2 Kpa i art. 5 pkt 4 a ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. 2006 r., Nr 122, poz. 851) - po rozpoznaniu zgłoszenia choroby zawodowej u R.G. - nie stwierdził choroby zawodowej - obustronnego trwałego odbiorczego ubytku słuchu typu ślimakowego lub czuciowo-nerwowego spowodowanego hałasem, wyrażonym podwyższeniem progu słuchu o wielkości co najmniej [...] dB w uchu lepiej słyszącym, obliczonym jako średnia arytmetyczna dla częstotliwości audiometrycznych [...] KHz wymienionej w poz. 21 wykazu chorób zawodowych określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 105, poz. 869).

Na wstępie uzasadnienia decyzji, organ wskazał, że przedmiotową sprawę rozstrzygnął na podstawie Orzeczenia lekarskiego z dnia [...] o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej, wystawionego przez Poradnię Chorób Zawodowych Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy [...] Centrum Leczenia i Profilaktyki w [...].

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] wyjaśnił, że R.G. w [...]zgłosił podejrzenie choroby zawodowej. Następnie w dniu

[...]. został skierowany przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] na badania do jednostki orzeczniczej I stopnia

- Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w [...] w związku z podejrzeniem wyżej opisanej choroby zawodowej. W Poradni Chorób Zawodowych Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy wykonano badanie ogólnolekarskie i konsultacje specjalistyczne, na podstawie, których stwierdzono: w badaniu laryngologicznym

-[...] , w badaniu audiometrycznym dla częstotliwości [...] kHz wykazano dla ucha prawego (lepiej słyszącego) ubytek słuchu [...] dB, dla ucha [...] dB. W jednostce orzeczniczej przeanalizowano dokumentację medyczną, w tym opinię z [...] r. wydaną przez Instytut Medycyny Pracy w [...] wykonaną na zlecenie Sądu, gdzie rozpoznano nadciśnienie tętnicze, [...]z [...] r. ze śladami objawowymi [...]przewlekłą chorobę [...]w[...]., obustronny ubytek słuchu typu[...].

Organ podkreślił dalej, że z opinii jednostki orzeczniczej wynika, iż odbiorczy ubytek słuchu stwierdzony w [...] r. nie jest następstwem zawodowego narażenia

na hałas trwającego do [...] r., co potwierdzają audiogramy wykonane w czasie zatrudnienia, które do [...] r. nie wykazywały niedosłuchu. W [...] r., kiedy rozpoczęły się zaburzenia krążenia mózgowego, ujawnił się niedosłuch jednostronny. Uznano w orzeczeniu, że narastanie niedosłuchu mimo braku narażenia na stanowisku pracy po przejściu w [...] roku na emeryturę, świadczy o jego pozazawodowej etiologii i tym samym uznano brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej.

Organ I instancji wyjaśnił również, że R.G. nie zgodził się

z ww. orzeczeniem lekarskim i złożył wniosek o ponowne badanie w jednostce orzeczniczej II stopnia. Sprawę przekazano do Instytutu Medycyny Pracy w [...] im. Prof. J. Nofera. Jednakże, pomimo dwukrotnie wyznaczanego terminu badania na dzień [...] r. skarżący na nie się nie zgłosił. W związku

powyższym jednostka orzecznicza II stopnia nie wydała orzeczenia lekarskiego.

Następnie organ powołał się na przepis tj. art. 235 1 Kodeksu pracy (Dz. U.

z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zmianami) z którego wynika, że za choroby zawodowe uważa się choroby określone w wykazie chorób zawodowych, stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r, w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 105, poz. 869), jeśli zostały wywołane działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia. Przy czym przy ocenie działania tych czynników uwzględnia się między innymi rodzaj czynnika, stopień i czas działania oraz sposób wykonywania pracy.

Zdaniem organu, konstrukcja przepisu 235 1 cyt. ustawy przemawia za tym,

że w przypadku pozytywnego ustalenia, że stwierdzoną u pracownika choroba zawodowa jest wymieniona w wykazie chorób zawodowych, a jednocześnie ocena warunków pracy pozwala stwierdzić bezspornie lub z dużym prawdopodobieństwem,

że praca była wykonywana w warunkach narażających na powstanie choroby zawodowej, istnieje domniemanie związku przyczynowego pomiędzy chorobą zawodową, a warunkami narażającymi na jej powstanie. Z ustaleń organu I instancji wynika, że skarżący był zatrudniony w Stoczni [...] SA

na stanowiskach: [...].

Według organu, z przeprowadzonej oceny narażenia zawodowego wynika,

że R.G. w związku z wykonywaną pracą był narażony na hałas ponadnormatywny, co mogło prowadzić do powstania choroby zawodowej. Jednakże

z Orzeczenia lekarskiego jednostki orzeczniczej I stopnia wynika, że rozpoznany ubytek słuchu nie jest skutkiem narażenia zawodowego na hałas, które ustało w [...] roku. Stwierdzone w [...] r. jednostronne uszkodzenie słuchu nie ma charakteru zawodowego, a o pozazawodowej etiologii uszkodzenia słuchu świadczy również proces jego pogarszania po [...] r., po przejściu R.G. na emeryturę.

Organ zwrócił uwagę, że podstawą do stwierdzenia choroby zawodowej jest wykazanie ścisłego związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy charakterem wykonywanej pracy, a powstałymi objawami chorobowymi, przy czym rozpoznana jednostka chorobowa musi być bezwzględnie ujęta w wykazie chorób zawodowych stanowiącym załącznik do cyt. rozporządzenia.

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny wskazał, że biorąc pod uwagę Orzeczenie lekarskie Nr [...] o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej z dnia [...] Poradni Chorób Zawodowych Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w [...] oraz dokonaną ocenę narażenia zawodowego, uznał brak podstaw do stwierdzenia przedmiotowej choroby zawodowej.

R.G. wniósł odwołanie od powyższej decyzji domagając się jej uchylenia. Odwołujący się zarzucił przedmiotowej decyzji błąd merytoryczny polegający na uznaniu ucha prawego za lepiej słyszącego, gdyż tym uchem, zawsze było ucho [...], a [...] zostało zaopatrzone w aparat słuchowy w ostatnim okresie, co przełożyło się na błędną etiologię schorzenia z zarzutem jakoby skoro ucho [...] w badaniach zakładowych w trakcie zatrudnienia było uchem gorzej słyszącym a w okresie wieloletniego pobytu, na rencie i obecnej emeryturze pogorszeniu uległo ucho [...], to przemawia za poza zawodowym ubytkiem słuchu powstałym po okresie zatrudnienia, a więc narażenia na nadmierny hałas w miejscu pracy.

Odnośnie nie stawienia się na badania skarżący wyjaśnił, że był w tym czasie schorowany, ma również swoje lata i bez opieki nie był w stanie dotrzeć do [...] na badania. Ze względów finansowych nie był w stanie, w tym okresie, zdobyć się na taki wydatek. Ponadto, skarżący podkreślił, że istotne dla kwestii będącej przedmiotem postępowania były badania przeprowadzone przez tenże Instytut w [...]. w niedługim czasie od ustania zatrudnienia.

Zachodniopomorski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] decyzją z dnia[...], działając

na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. Nr 122, poz. 851) w związku z § 8 i § 11 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 105, poz. 869), po rozpatrzeniu odwołania R.G., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego .

Organ II instancji wskazał w uzasadnieniu decyzji, że R.G. został zbadany w kierunku choroby zawodowej w Poradni Chorób Zawodowych Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy [...] Centrum Leczenia i Profilaktyki w [...] i w dniu [...] otrzymał orzeczenie lekarskie

nr [...] o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej wymienionej w pozycji nr [...] wykazu chorób zawodowych (ww.). W orzeczeniu tym wskazano, że R.G. był narażony na hałas w okresie od [...] r., jednakże ustalenia kliniczne dotyczące choroby, w stosunku do której prowadzono postępowanie wykazały brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej ujętej pod pozycją [...] w wykazie chorób zawodowych określonym w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych .

Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] potwierdził narażenie na hałas.

Organ wskazał następnie, że przeanalizował dokumentację lekarską, w tym także opinię [...]r. wydaną przez Instytut Medycyny Pracy w [...] wykonaną

na zlecenie Sądu Okręgowego [...] Wydziału Pracy w [...], gdzie rozpoznano nadciśnienie tętnicze, stan po [...] - [...] r. ze śladowymi objawami niedowładu[...]. Podkreślił, że w opinii stwierdzono, iż odbiorczy ubytek słuchu stwierdzany w [...] r. u R.G. nie jest następstwem zawodowego narażenia na hałas trwającego do [...] r. Potwierdzają to audiogramy wykonane w czasie zatrudnienia (do [...] r. nie wykazywały niedosłuchu), a w roku [...] kiedy rozpoczęły się zaburzenia krążenia mózgowego ujawnił się niedosłuch jednostronny. Narastanie niedosłuchu mimo braku narażenia na hałas na stanowisku pracy (emerytura od [...] r.) świadczy o jego pozazawodowej etiologii. Biorąc po uwagę powyższe oraz fakt, iż Pan R.G. pracę w narażeniu na hałas zakończył w [...] r. stwierdzono brak podstaw

do rozpoznania choroby zawodowej, o której mowa powyżej.

Organ odwoławczy przedstawił następnie treść zaskarżonej decyzji oraz treść odwołania od tej decyzji.

Organ II instancji wskazał dalej, że w dniu [...] r. skierował pismo do Poradni Chorób Zawodowych Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy [...] Centrum Leczenia i Profilaktyki w [...], w którym poprosił Poradnię Chorób Zawodowych Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy [...] Centrum Leczenia i Profilaktyki w [...] o zajęcie stanowiska wobec zarzutów kierowanych przez pana R.G..

Poradnia Chorób Zawodowych Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy [...] Centrum Leczenia i Profilaktyki w [...] w odpowiedzi poinformowała, że ucho lepiej słyszące tzn. prawe zostało w orzeczeniu wskazane

w sposób prawidłowy (zgodnie z wykonanymi badaniami audiometrycznymi).

W załączeniu przesłała kserokopie wykonanych badań audiometrycznych.

Z kolei R.G. w dniu [...] r. skierował pismo, w którym podniósł, iż w związku zapoznaniem się z aktami postępowania zgłasza zastrzeżenia

w zakresie: przekazanych z WOMP w [...] audiogramów z dnia

[...]. w formie zmanipulowanych kserokopii (złożone dwa audiogramy nie mieszczące się, a skierowane były bez nagłówków tabeli dla audiogramu z dnia [...] r. a uzupełnione o tę datę badania w formie dopisku ręcznego z poprawką co do miesiąca). Zdaniem R.G., w oryginale audiogram z pierwszego badania był uzupełniony o badania tympanogramu, które mogłyby wskazać na ucho lepiej słyszące odmiennie od wykazanych badań audiogramów. Również błędnie wyliczono UP w audiogramie z [...]r. suma z poprawką wykonaną w sposób naruszający wszelkie zasady dokonywania poprawek w dokumentacji - zamiast przekreślenia umożliwiającego odczyt i wpisania wyżej /obok/ poprawnej sumy trzech odczytów poprawkę poczyniono nanosząc nową cyfrę na starą, a i to pozostawiono wynik błędny zarówno dla poprzedniej sumy jak

i z poprawką: UP =[...] . R.G. wniósł o zobowiązanie jednostki przeprowadzającej badania do ponownego załączenia wyników w kompletnych kserokopiach, a nie kompilację zestawienie dwóch kart na jednej kserokopii

z pominięciem fragmentów obu dokumentów. Zdaniem strony, z zapisów odręcznych wynika, że błędnych wyliczeń dokonała pielęgniarka, a nie uprawniona osoba. Jeśli były robione badania z tympanogramem, również należało go dołączyć. Pozwoliłoby to na rozstrzygnięcie, czy nie doszło do zmiany ucha lepiej i gorzej słyszącego, a nawet błędnego wykresu dla tych badań. Ewidentnie uchem lepiej słyszącym było

i jest ucho lewe, a prawe było pierwszym uchem, które uległo pogorszeniu, już

w trakcie badań okresowych podczas pracy w Stoczni i to nie dopiero w [...] r., a już

w badaniach audiometrycznych okresowych z [...] r. gdy wyniki były: UP=[...]. Skarżący wskazał, że osobiście załączył te wyniki do ZUS, a nie przekazano ich do badań wraz z aktami dla potrzeb Instytutu Medycyny Pracy w [...] który w swej opinii, powołał się jedynie na badania z [...] r. jako pierwsze wskazujące na utratę słuchu. Ponadto, w opinii lekarskiej z dnia [...] r. Instytut Medycyny Pracy w [...] wielokrotnie podkreślił o istnieniu, w środowisku pracy narażenia na hałas, wydano rozpoznanie o obustronnym odbiorczym ubytku słuchu - właściwym dla zawodowego narażenia na hałas, ale z nie zrozumiałych względów wskazano na możliwość utraty słuchu na tle schorzeń organizmu wskazując nadciśnienie tętnicze. W chwili badań nadciśnienie tętnicze (rok [...]) było ujawnione, ale w trakcie pracy (do [...] r.) nie stwierdzono tej dolegliwości. Przy badaniach elektrokardiogramie z dnia [...] r. wskazano pomiar ciśnienia o wartości [...] mm Hg - ciśnienie wręcz idealne nie kwalifikujące się nawet do stanu przed chorobowego. Wymieniony elektrokardiogram nr [...] - winien być w aktach sprawy. Według strony, nie było więc żadnych podstaw, nawet gdyby przyjąć początek choroby zawodowej jako rok [...] że wnioskodawca był chory na nadciśnienie tętnicze. Pracując w warunkach narażenia na hałas pracownicy Stoczni byli obowiązkowo poddawani badaniom nie tylko corocznym, ale i dwukrotnie w ciągu roku - wyniki tych badań dziwnym trafem nie zachowały się w komplecie, a dołączone przez wnioskodawcę zagubiono, i to w ZUS. R.G. wniósł o wykorzystanie będącej w aktach, a omówionej wyżej "Opinii lekarskiej" ze zwróceniem się o jej uzupełnienie w zakresie wykazania przesłanek jakie powodowały hipotezę o związku niedosłuchu z nadciśnieniem tętniczym.

[...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny podał, że w dniu [...] skierował pismo do Poradni Chorób Zawodowych Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy [...] Centrum Leczenia i Profilaktyki , w którym poprosił o zajęcie stanowiska wobec zarzutów R.G..

R.G. w dniu [...] r. skierował kolejne pismo

do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego

, w którym podniósł, iż: w dniu [...] r. był poddany badaniu ubytku słuchu, które jego zdaniem było przeprowadzone ręcznie w sposób niekompletny i niebezpieczny, ponieważ został przekroczony próg [...] dB i wystąpił ból podczas badania. W wyniku tego wzrosło ciśnienie tętnicze do wartości [...] mmHg i pomiar badania słuchu był błędny. Jego ubytek słuchu został spowodowany pracą w Stoczni [...], a dowodem na to są wyniki badań profilaktycznych z okresu od [...] r., badania wizji lokalnej w aktach Sądu Okręgowego w [...] Wydziału Pracy w [...] oraz audiogramy z dnia

[...]r. Odwołujący się podał również, że po likwidacji oddziału odlewni został zatrudniony na stacji sprężarek. Na tym stanowisku był narażony na brak tlenu i wysoką temperaturę powyżej [...] °C. Ponadto silniki sprężarek nie były zabezpieczone hermetycznie i w związku z tym był narażony na pole elektromagnetyczne i cieplne ponieważ stacja sprężarek była umieszczona obok stacji wysokiego napięcia. Wskazane czynniki szkodliwe jednak nie zostały zbadane.

Do pisma załączył kserokopię pisma kierowanego do Sądu Okręgowego [...] Wydziału Pracy w [...], kserokopię wniosku kierowanego do Okręgowej Rady Adwokackiej z dnia [...], kserokopie zaświadczeń wydanych przez Stocznię [...], kserokopię postanowienia z dnia [...]r. wydanego przez Sąd Okręgowy Wydział [...] Pracy oraz kserokopię elektrokardiogramu z dnia [...] r.

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wyjaśnił, że w dniu [...] skierował pismo do Poradni Chorób Zawodowych Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy [...] Centrum Leczenia i Profilaktyki w [...] w którym poprosił o zajęcie stanowiska wobec ww. zarzutów R.G..

Organ II instancji wskazał dalej, że Poradnia Chorób Zawodowych Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy Centrum Leczenia

i Profilaktyki w [...] w odpowiedzi poinformowała, że badania audiometryczne wykonywane w Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy [...] Centrum Leczenia i Profilaktyki w [...] są przeprowadzane zgodnie z obowiązującymi standardami, przy użyciu sprzętu regularnie legalizowanego przez wykwalifikowaną pielęgniarkę posiadającą wymagane szkolenia i kursy. Dokumenty dostarczone przez pacjenta nie wnoszą nowych faktów mogących wpłynąć na treść orzeczeń dotychczas wydanych.

W kolejnym piśmie do organu z dnia [...] r.R.G. podniósł, iż jest osobą niepełnosprawną i chorą i nie zgłosił się na badania w [...] r. w Instytucie Medycyny Pracy w [...] z powodu choroby i leczenia jej skutków. Podał również, że na badaniach w Klinice Chorób Zawodowych w [...] był w dniu [...] i wtedy badania słuchu przeprowadzono dla częstotliwości [...] kHz. Po przeprowadzonych badaniach otrzymał zgodę na wykonywanie zawodu operatora sprężarki w Stoczni [...]. Podczas badania słuchu nie przekroczono progu słyszalności [...] dB i dlatego zdaniem R.G. należało je uznać.

[...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny przytoczył następnie treść przepisów art. 2351 i art. 235 2 Kodeksu pracy. Zdaniem organu, kluczowe dla rozpoznania choroby zawodowej jest wystąpienie objawów chorobowych oraz związek wystąpienia ww. objawów z ekspozycją na szkodliwe czynniki występujące w środowisku pracy. Za chorobę zawodową można uznać tylko wybrane schorzenia spełniające określone kryteria formalne i medyczne. Oznacza to, że podstawą do stwierdzenia choroby zawodowej jest wykazanie ścisłego związku przyczynowo skutkowego pomiędzy charakterem wykonywanej pracy, a powstałymi objawami chorobowymi, przy czym rozpoznanie choroby zawodowej u pracownika lub byłego pracownika może nastąpić w okresie jego zatrudnienia w narażeniu zawodowym albo po zakończeniu pracy w takim narażeniu, pod warunkiem wystąpienia udokumentowanych objawów chorobowych w okresie ustalonym w wykazie chorób zawodowych - dla zawodowego uszkodzenia słuchu - pozycja 21 wykazu chorób zawodowych.

Zgodnie z § 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 roku

w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 105, poz. 869) organem powołanym

do stwierdzenia choroby zawodowej jest właściwy ze względu na siedzibę zakładu pracy państwowy inspektor sanitarny. Podstawę decyzji stanowi orzeczenie lekarskie jednostki orzeczniczej właściwej do rozpoznawania chorób zawodowych oraz ocena narażenia zawodowego pracownika. Jednostka orzecznicza medycyny pracy, będąca w myśl przepisu § 5 ust. 2 i 3 cyt. rozporządzenia jednostką organizacyjną właściwą do rozpoznawania chorób zawodowych, nie rozpoznała u R.G. choroby zawodowej.

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny, na podstawie analizy zebranej dokumentacji stwierdził, że R.G. w okresie pracy zawodowej w okresie od [...] r., na stanowiskach wybijacza i oczyszczacza odlewów, instruktora, mistrza dyplomowanego, trasera okrętowego, samodzielnego technologa, ślusarza konserwatora, operatora stacjonarnych urządzeń produkcyjnych był narażony na hałas. Wartości natężeń hałasu na stanowiskach pracy R.G. przekraczały normy higieniczne (Najwyższych Dopuszczalnych Natężeń), określone w przepisach prawa. Wyniki pomiarów natężenia hałasu z [...] r. na stanowiskach trasera okrętowego wykazywały narażenie [...] dB. Jednakże brak jest dostępnych dowodów, że narażenie to spowodowało ubytek słuchu o wielkości [...] dB w uchu lepiej słyszącym w okresie 2 lat od zakończenia narażenia zgodnie rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 105 poz. 869).

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny podał, że po przeanalizowaniu całej dokumentacji medycznej oraz dowodów zgromadzonych w trakcie oceny narażenia zawodowego, nie znalazł podstaw

do stwierdzenia choroby zawodowej pod postacią obustronnego trwałego ubytku słuchu typu ślimakowego lub czuciowo - nerwowego spowodowanego hałasem, wyrażonym podwyższeniem progu słuchu o wielkości co najmniej 45dB w uchu lepiej słyszącym, obliczonym jako średnia arytmetyczna dla częstotliwości audiometrycznych [...] kHz, wymienionej w poz. nr 21 wykazu chorób zawodowych.

R.G. zaskarżył powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wnosząc o jej uchylenie.

Skarżący podał w skardze, że w latach [...] pracował w Stoczni, gdzie był narażony bezpośrednio na czynnik szkodliwy dla zdrowia w miejscu pracy. Pracodawca nie zawiadomił o tym w terminie właściwego organu i nie dostarczył wymaganej dokumentacji choroby zawodowej. Zdaniem strony, pracodawca naruszył jego prawa, naraził go na utratę zdrowia i uszczerbek stały na zdrowiu. Ponadto, skarżący podniósł skardze szereg zarzutów względem postępowania w przedmiocie rozwiązania z nim umowy o pracę z [...] r. Podał również, że stacja sprężarek, w której pracował, nie była właściwie zabezpieczona, silniki elektryczne główne napędowe nie były zabezpieczone hermetycznie, występowało promieniowanie cieplne i elektromagnetyczne. Normy dopuszczalne NDS i N czynników szkodliwych były przekroczone. Pomieszczenie sprężarek było za małe. Występowała hałas [...]db. Skarżący poinformował, że Sąd Okręgowy Sąd Pracy zlecił wykonanie pomiaru czynników szkodliwych, ale nie zostały one wykonane.

Nadto, skarżący ponownie odniósł się do badań przeprowadzonych w dniu

[...] r. kwestionując ich prawidłowość. Skarżący powtórzył ponadto

w skardze zarzuty zgłaszane na etapie odwołania od decyzji organu I instancji i w jego kolejnych pismach, które zostały szczegółowo opisane w treści zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji podtrzymał dotychczas zajmowane stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami zarówno prawa materialnego jak i procesowego w odniesieniu do stanu faktycznego istniejącego w chwili wydania zaskarżonej decyzji.

Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami

i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U.

Nr 153, poz. 1270 ze. zm.), zwanej dalej "P.p.s.a".

Rozpoznając sprawę w oparciu kryterium legalności Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 2352 Kodeksu pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 825) rozpoznanie choroby zawodowej u pracownika lub byłego pracownika może nastąpić w okresie jego zatrudnienia w narażeniu zawodowym albo po zakończeniu pracy w takim narażeniu, pod warunkiem wystąpienia udokumentowanych objawów chorobowych w okresie ustalonym w wykazie chorób zawodowych.

Kluczowe dla rozpoznania choroby zawodowej jest wystąpienie objawów chorobowych oraz związek wystąpienia w/w objawów z ekspozycją na szkodliwe czynniki występujące w środowisku pracy. Za chorobę zawodową można uznać tylko wybrane schorzenia spełniające określone kryteria formalne i medyczne. Oznacza to, że podstawą do stwierdzenia choroby zawodowej jest wykazanie ścisłego związku przyczynowo skutkowego pomiędzy charakterem wykonywanej pracy, a powstałymi objawami chorobowymi, przy czym rozpoznanie choroby zawodowej u pracownika lub byłego pracownika może nastąpić w okresie jego zatrudnienia w narażeniu zawodowym albo po zakończeniu pracy w takim narażeniu, pod warunkiem wystąpienia udokumentowanych objawów chorobowych w okresie ustalonym w wykazie chorób zawodowych - dla zawodowego uszkodzenia słuchu - poz. 21 wykazu chorób zawodowych.

Zgodnie z § 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 roku

w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 105, poz. 869) organem powołanym

do stwierdzenia choroby zawodowej jest właściwy ze względu na siedzibę zakładu pracy państwowy inspektor sanitarny. Podstawę decyzji stanowi orzeczenie lekarskie jednostki orzeczniczej właściwej do rozpoznawania chorób zawodowych oraz ocena narażenia zawodowego pracownika.

Z analizy zebranego materiału dowodowego w szczególności orzeczenia lekarskiego jednostki orzeczniczej I stopnia wnika, iż rozpoznany ubytek słuchu nie jest skutkiem narażenia zawodowego na hałas, które ustało w 1993r. Stwierdzone w 1992r. jednostronne uszkodzenie słuchu nie ma charakteru zawodowego, które jest uszkodzeniem obustronnym. Z orzeczenia wynika, że o pozazawodowej etiologii uszkodzenia słuchu świadczy również proces jego pogarszania po 1993r., po przejściu skarżącego na emeryturę. Zarówno organ I jak i II instancji dokonał również oceny narażenia zawodowego, z której wynika, że R.G. będąc zatrudnionym w okresie od [...], na stanowiskach wybijacza i oczyszczacza odlewów ([...], instruktora, mistrza dyplomowanego [...]był narażony na hałas. Wartości natężeń hałasu na stanowiskach pracy skarżącego przekraczały normy higieniczne (Najwyższych Dopuszczalnych Natężeń), określonych w przepisach prawa. Wyniki pomiarów natężenia hałasu z września[...] r. na stanowiskach [...] wykazywały narażenie [...] dB.

Jednakże zebrany materiał dowodowy w sprawie nie pozwala przyjąć,

iż narażenie to spowodowało ubytek słuchu wartości [...] dB w uchu lepiej słyszącym

w okresie 2 lat od zakończenia narażenia zgodnie z cyt. rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009r.

Zarówno Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] jak

i Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] podkreślił, iż skarżący zakwestionował orzeczenie Poradni Chorób Zawodowych Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy [...] Centrum Leczenia i Profilaktyki w [...], która w trybie odwoławczym przesłała zebrany materiał dowodowy do Instytutu Medycyny Pracy w [...]

Pomimo wyznaczenia dwóch terminów badań, skarżący na żaden się nie zgłosił.

W ocenie Sądu zebrany materiał dowodowy w sprawie, który został uzupełniony przez organ odwoławczy pozwala na przyjęcie, iż u R.G. nie stwierdzono choroby zawodowej obustronnego trwałego odbiorczego ubytku słuchu typu ślimakowego lub czuciowo-nerwowego spowodowany hałasem, wyrażony podwyższeniem progu słuchu o wielkości co najmniej [...] dB w uchu lepiej słyszącym, obliczonego jako średnia arytmetyczna dla częstotliwości audiometrycznych [...] KHz wymienioną w poz. 21 wykazu chorób zawodowych określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 105, poz. 869).

Zarzuty podnoszone przez stronę w skardze, które sprowadzają się do przedstawienia całej pracy zawodowej i warunków w jakich skarżący tę pracę wykonywał nie zasługują zdaniem Sądu na uwzględnienie. Przedstawione zarzuty były bowiem przedmiotem oceny dokonanej przez organ II instancji natomiast Sąd nie stwierdził aby dokonana w zaskarżonej decyzji ocena ta była niepełna, niejasna lub nielogiczna i dlatego na podstawie art. 151 P.p.s.a. należało skargę oddalić.