Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1155/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-09-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6138 Utrzymanie czystości i porządku na terenie gminy
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 par.  1i 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: par. 2 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zofia Flasińska po rozpoznaniu w dniu 28 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. M. na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 sierpnia 2017 r. sygn. akt II SA/Gd 554/17 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie przyłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

A. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2017 r. w przedmiocie przyłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej.

Zarządzeniem z dnia 18 sierpnia 2017 r. Przewodniczący II Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł od skargi na powyższą decyzję. Jako podstawę wezwania Przewodniczący Wydziału wskazał art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej "p.p.s.a.") i § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej "rozporządzenie").

Na powyższe zarządzenie zażalenie wniósł A. M. podnosząc naruszenie § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia, art. 220 § 1 p.p.s.a. oraz art. 2 i 32 ust. 1 Konstytucji. Wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia w całości.

W uzasadnieniu podnosił naruszenie przepisów prawnych, interesu społecznego i obywatelskiego powodującego utratę zaufania do władzy publicznej. Zdaniem skarżącego sprawa w przedmiocie przyłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej nie podlega uiszczeniu wpisu sądowego. Wskazywał, że w pouczeniu do zaskarżonej decyzji nie pouczono go o wpisie sądowym, a zaskarżone zarządzenie nie zawiera uzasadnienia. Podnosił, że podstawa prawna powołana w rozporządzeniu nie obowiązuje, albowiem rozporządzenie wskazuje p.p.s.a. -Dz.U. nr 153, poz. 1270, natomiast ustawa ta została zastąpiona p.p.s.a. -Dz.U. z 2016, poz. 718 ze zm.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 214 § 1 p.p.s.a., do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (art. 230 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 231 p.p.s.a. w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne pobiera się wpis stosunkowy, zaś w innych sprawach pobiera się wpis stały.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż Przewodniczący II Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku prawidłowo wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi, skoro do uiszczania kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie.

Niezasadne jest twierdzenie skarżącego o braku pouczenia go o obowiązku uiszczenia opłat wpływające na wadliwość zaskarżonego zarządzenia. Wskazać należy, że zgodnie z art. 9 k.p.a. organ administracji publicznej czuwa nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Zaś zgodnie z art. 6 p.p.s.a. (mającym zastosowanie w sprawie sądowoadministracyjnej) sąd administracyjny powinien udzielać stronom występującym bez adwokata lub radcy prawnego potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczać je o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań. Wskazówki i pouczenia sądu powinny dotyczyć dokonywanych przez stronę czynności procesowych na danym etapie postępowania i w powstałej sytuacji procesowej. Zarówno organ jak i sąd nie ma zatem obowiązku udzielania pouczeń co do wszelkich możliwych zachowań, a tylko takich, które dotyczą dokonywanych przez stronę czynności na danym etapie postępowania. Zatem Sąd I instancji prawidłowo wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty od skargi w ramach tzw. wskazówek co do dalszych czynności procesowych. Niezasadne jest więc powoływanie się przez skarżącego na wadliwość zarządzenia w kontekście nie otrzymania pouczenia, skoro wezwanie w tym przedmiocie skarżący odebrał w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Zarzut naruszenia art. 2 i 32 ust. 1 Konstytucji jest nietrafny, bowiem nie został przez skarżącego uzasadniony poza ogólnym sformułowaniem zarzutu naruszenia interesu społecznego i obywatelskiego powodującego utratę zaufania do władzy publicznej. Zatem NSA nie ma możliwości poczynienia rozważań w tym kontekście, bowiem to na skarżącym spoczywał obowiązek wskazania, na czym naruszenie art. 2 i 32 ust. 1 Konstytucji miałoby polegać.

W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie przyłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej. Zatem prawidłowo zastosowano § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia i ustalono wysokość wpisu w kwocie 200 zł. Stosownie bowiem do § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wpis stały w sprawach skarg z zakresu ochrony środowiska i przyrody, do którego należy sprawa niniejsza wynosi 200 złotych, czyli w takiej wysokości jaka została określona w zaskarżonym zarządzeniu, które należy w związku z tym uznać za prawidłowe.

Rozporządzenie zostało wydane w dniu 16 grudnia 2003 r. na podstawie art. 233 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270). W rozporządzeniu podano pierwotne miejsce publikacji ustawy (Dz.U. nr 153, poz. 1270) w dacie jego wydania. Natomiast w związku z licznymi nowelizacjami tej ustawy kilkakrotnie ogłaszano jej tekst jednolity, ostatnio w Dzienniku Ustaw z 2017 r. poz.1369 z 13.07.2017 r. (Obwieszczenie Marszałka Sejmu z 22 czerwca 2017 r.). Zatem Sąd powołał w zarządzeniu przepis ustawy, powołując archiwalne na dzień wszczęcia postępowania miejsce publikacji (w tej sprawie Dz.U.z 2017 r., poz. 1369). Natomiast podanie poprzedniego miejsca publikacji Dz.U. z 2016 r. poz. 718 jest błędem Sądu, lecz nie ma to wpływu na poprawność zaskarżonego zarządzenia.

Chybiony jest zarzut braku uzasadnienia zarządzenia, bowiem Sąd Wojewódzki wskazał podstawy prawne uiszczenia wpisu sądowego, jak i podstawy prawne jej wysokości. Zatem zaskarżone uzasadnienie zawiera niezbędny zakres uzasadnienia i jest prawidłowe.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.