Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2002/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-04-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Przemysław Żmich po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.T. w części dotyczącej § 11 załącznika Nr [...] do uchwały Nr [...] Rady W. z dnia [...] października 2008 r. w przedmiocie uchwalenia wieloletniego programu gospodarowania mieszkaniowym zasobem W. na lata 2008-2012 postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

S.T. pismem z dnia [...] września 2011 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę w części dotyczącej § 11 załącznika Nr [...] do uchwały Nr [...] Rady W. z dnia [...] października 2008 r. w przedmiocie uchwalenia wieloletniego programu gospodarowania mieszkaniowym zasobem W. na lata 2008-2012.

W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że Urząd Miasta W., Wydział Zasobów Lokalowych dla Dzielnicy [...] dopuścił się naliczania opłat odszkodowawczych w sposób niewłaściwy, niezgodny z treścią uchwały Rady W. z dnia [...] października 2008 r. Nr [...] oraz z art. 7 ust. 1 i art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz.266 z póź. zm.), czym naruszył jego interes prawny. Skarżący dodał, że bezskutecznie wezwał organ do usunięcia naruszeń prawa polegających na niezgodnym z ustawą o ochronie praw lokatorów sposobie naliczania wysokości odszkodowania za zajmowanie lokalu bez tytułu prawnego. Skarżący wezwał jednocześnie organ do zwrotu wraz z należącymi się odsetkami nieprawidłowo naliczonych opłat oraz do zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych osób, które mogły utracić prawo do lokalu w wyniku błędnie naliczonych opłat, poprzez uznanie ich za osoby uprawnione do lokalu socjalnego, jako zadośćuczynienie skutkom prawnym i finansowym niezgodnych z prawem działań organu.

W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o oddalenie skargi.

Zarządzeniem z dnia 17 stycznia 2012 r. pominięto odpowiedź na skargę Prezydenta W.z uwagi na to, że nie był on właściwym organem w niniejszej sprawie. Jednocześnie odpis skargi przekazano Radzie Miasta W. celem wykonania obowiązków z art. 54 § 2 Ppsa oraz wyjaśnienia, w terminie 14 dni, czy skarżący przed wniesieniem skargi – a jeżeli tak to w jakiej dacie wykonał obowiązek określony w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz.1591).

W odpowiedzi na powyższe zarządzenie Rada W. wyjaśniła, że nie wpłynęło do niej wezwanie S.T. do usunięcia naruszenia prawa.

Zarządzeniem z dnia 5 marca 2012 r. zwrócono się do skarżącego o udzielenie w terminie 7 dni informacji, czy przed wniesieniem do Sądu skargi – a jeśli tak to w jakiej dacie – wykonał obowiązek określony w art. 101 ust.1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r.

W odpowiedzi na powyższe zarządzenie skarżący poinformował, że wezwał Urząd Miasta W. Wydział Zasobów Lokalowych dla Dzielnicy [...] do usunięcia naruszenia prawa przez organ, dołączając to wezwanie.

W odpowiedzi na skargę Rada W. wniosła o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

W świetle art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jedn. tekst: Dz. U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

W przypadku skargi na akt organu jednostki samorządu terytorialnego podejmowanego w sprawach z zakresu administracji publicznej, którym w niniejszej sprawie jest część dotycząca § 11 załącznika Nr [...] do uchwały Nr [...] Rady W. z dnia [...] października 2008 r., wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wezwanie na piśmie – przed wniesieniem skargi do Sądu – właściwego organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, stosownie do treści art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn.: Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.).

Stosownie do treści art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który ma zastosowanie do skarg wnoszonych na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie, rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni od dnia doręczenia tej odpowiedzi. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa (por. postanowienie NSA z dnia 27 stycznia 2009 r., sygn. akt II OSK 51/09, LEX nr 515664). Takie też stanowisko zostało zaprezentowane i przekonywująco uzasadnione w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07 (ONSAiWSA z 2007 r., z. 3, poz. 60).

Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego.

W niniejszej sprawie wyczerpanie środków zaskarżenia wymagało, zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, przy czym czynność ta powinna być dokonana przed wniesieniem skargi do Sądu. Oznacza to, że przed wniesieniem skargi do sądu wzywa się organ do usunięcia naruszenia prawa, którego dotyczy przedmiot zaskarżenia.

Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że przed wniesieniem skargi do Sądu na część dotyczącą § 11 załącznika Nr [...] do uchwały Nr [...] Rady W. z dnia [...] października 2008 r., skarżący nie wyczerpał trybu przewidzianego w art. 101 ust. 1 wymienionej ustawy, gdyż wezwał do usunięcia naruszenia prawa Urząd Miasta W. Wydział Zasobów Lokalowych dla Dzielnicy [...] zamiast Radę W. Zawarte stanowisko skarżącego w piśmie z dnia [...] sierpnia 2011 r. (zatytułowanym "wezwanie do zaprzestania naruszenia interesu na podstawie art.101 ust. 1 oraz 101 a ust. 1 ustawy o samorządzie terytorialnym")nie stanowi wezwania do usunięcia prawa w powyższym trybie. Pismo to dotyczy wezwania Wydziału Zasobów Lokalowych dla Dzielnicy [...] do wykonywania czynności nakazanych prawem i zaprzestania błędnej interpretacji przepisów dotyczących sposobu naliczania opłat odszkodowawczych wynikających z zajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy, bez tytułu prawnego oraz wezwania do zwrotu wraz z należącymi się odsetkami nieprawidłowo naliczonych opłat i do zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych osób, które mogły utracić prawo do lokalu w wyniku błędnie naliczonych opłat, poprzez uznanie ich za osoby uprawnione do lokalu socjalnego.

Wskazać również należy, że zakres zadań realizowanych przez dzielnice określa ustawa o ustroju miasta stołecznego Warszawy, a szczegółowo określa je Statut W. oraz uchwała w sprawie przekazania dzielnicom W. do wykonania niektórych zadań i kompetencji W. A zatem Wydział Zasobów lokalowych dla Dzielnicy [...] realizuje zadania w zakresie gminnych zasobów lokalowych, położonych na obszarze właściwej dzielnicy, ochrony praw lokatorów i dodatków mieszkaniowych oraz jednostek organizacyjnych W., których działalność statutowa dotyczy zarządu zasobem lokalowym (§ 6 uchwały Rady W. Nr [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. w sprawie przekazania dzielnicom W. do wykonywania niektórych zadań i kompetencji m. st. Warszawy– Dz. Urz. Woj. Maz. z 2008 r. Nr 220, poz. 9485). W związku z powyższym Wydział Zasobów lokalowych wykonuje zadania Rady W., pełniąc funkcję wykonawczą oraz obsługuje mieszkańców ww. zakresie.

Z powyższych względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia