Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 238/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-06-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : Sędzia NSA Marek Kołaczek po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku H. S. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 5 czerwca 2007 r. w sprawie ze skargi H. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 5 czerwca 2007 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2004 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji.


UZASADNIENIE

H. S., składając skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 24 października 2007 r. oddalającego skargę Podatnika na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 5 czerwca 2007 r., zwróciła się jednocześnie z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji ze względu na zlikwidowanie działalności gospodarczej z powodów finansowych i ze względu na niemożliwość wywiązania się ze zobowiązania bez uszczerbku dla egzystencji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego możliwości złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

W świetle powyższej regulacji należy uznać, że to Skarżący był zobowiązany wykazać, że zachodzi jedna z przesłanek wskazanych w wymienionym przepisie, uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest przy tym wystarczający sam wniosek strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny być natomiast poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (tak: J. P. Tarno, "prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 188, również postanowienie NSA z 30 listopada 2004 r., GZ 120/04, niepubl.). Jeżeli we wniosku o wstrzymanie wykonania takiego aktu lub czynności strona nie wskaże okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to nie można tego uznać za brak formalny wniosku (art. 49 § 1 p.p.s.a.), lecz za brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd.

Skarżąca uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji jedynie ogólnikowo powołała się na fakt likwidacji działalności gospodarczej ze względów finansowych oraz na niemożliwość wykonania decyzji bez uszczerbku dla własnej egzystencji. Strona do wniosku nie dołączyła żadnych dokumentów, ani w żaden inny sposób nie uprawdopodobniła podnoszonych przez siebie okoliczności, nie wykazała zatem, że zachodzi jedna z przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.. Z tego też względu wniosek jej należy uznać za pozbawiony podstaw.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, stosownie do art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.