Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 355/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-07-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt (spr.), Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Sędzia WSA Karolina Kisielewicz, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 lipca 2021 r. sprawy ze skargi P. O. na bezczynność Prezesa Trybunału Konstytucyjnego w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] grudnia 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę


UZASADNIENIE

P. O. złożył skargę na bezczynność Prezesa Trybunału Konstytucyjnego w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] grudnia 2020 r. o dostęp do informacji publicznej w zakresie punktu drugiego wniosku.

Skarżący za pośrednictwem poczty elektronicznej wysłanej w dniu [...] grudnia 2020 r., na adres poczty elektronicznej [...] wniósł o udzielenie na wskazany przez siebie adres poczty elektronicznej informacji publicznej w zakresie:

1) wskazania jakie przesłanki prawne stoją za utajnieniem informacji o zatrudnieniu jako nauczyciel akademicki w oświadczeniach majątkowych sędziów R. W. oraz J. W.? (Na dzień złożenia wniosku - tj. [...]7.12.2020 w obu oświadczeniach majątkowych dostępnych na stronie www Trybunału część nazwy uczelni oraz nazwa zajmowanego stanowiska są zakreślone w sposób uniemożliwiający odczytanie danych - zob. [...])

2) udostępnienie informacji o zatrudnieniu sędziów TK R. W. oraz J. W. w zakresie, w jakim ich odczyt z oświadczeń majątkowych jest niemożliwy ze względu na wskazane wyżej zakreślenie w formie wiadomości e-mail.

W dniu [...] grudnia 2020 r. organ poinformował wnioskodawcę, że odnoście punktu pierwszego wniosku, informacja o obowiązujących przepisach prawa nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej.

W zakresie zaś punktu 2 wskazał, że informacje sędziach TK dostępne są na stronie internetowej TK oraz udostępnił hiperłącze do właściwych adresów stron www stanowiących Biuletyn Informacji Publicznej.

W odpowiedzi w dniu [...] maja 2021 r. skarżący wniósł skargę na bezczynność Prezesa Trybunału Konstytucyjnego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w zakresie punktu 2 wniosku.

Skarżący podnosił, iż w odpowiedzi na wniosek Prezes TK odesłał skarżącego do informacji o ww. osobach (not biograficznych) zamieszczonych na stronie internetowej TK. W ich treści nie ma jednak informacji, której dotyczył wniosek.

Sędzia TK może podjąć dodatkowe zatrudnienie wyłącznie w charakterze pracownika naukowo- dydaktycznego, dydaktycznego lub naukowego. W takim przypadku jest on osobą pełniącą funkcję publiczną w rozumieniu art. 5 ust. 2 u.d.i.p. (wyrok WSA w Szczecinie z dnia 6 marca 2013 r., sygn. II SA/Sz 149/13). Tym samym wnioskowana informacja ma charakter informacji publicznej.

Zdaniem skarżącego, odpowiedź na wniosek z dnia [...] grudnia 2020 r. jest zatem nieadekwatna do treści żądania. Prezes TK, odsyłając do informacji zamieszczonych na stronie internetowej TK, przedstawił informację inną niż ta, której oczekiwał skarżący. Wprawdzie znajdują się tam informacje o przebiegu kariery naukowej R. W. i J. W., to nie ma wśród nich informacji o miejscu zatrudnienia zarówno na moment składania wniosku, jak i w dniu przekazania odpowiedzi przez Prezesa TK.

Prezes Trybunału Konstytucyjnego wnosił o oddalenie skargi w całości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2021 r. poz. 137) sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę działalności administracji publicznej, pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów między innymi w sprawach podlegających rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej lub postanowienia. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub, gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności. Stosownie do treści art. 119 pkt 4 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, gdy przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Wówczas stosownie do art. 120 p.p.s.a. sprawę rozpoznaje sąd w składzie trzech sędziów na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie z art. 61 Konstytucji RP obywatel ma prawo do uzyskania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa.

Konkretyzację wskazanego prawa konstytucyjnego stanowi ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j.: Dz. U. z 2020 r. poz. 2176 – dalej: u.d.i.p.). Podstawowym zadaniem tej ustawy jest organizacja systemu społecznej kontroli działalności organów administracji publicznej w taki sposób, aby obywatele mieli jak najszerszy dostęp do informacji posiadanych przez administrację publiczną. Prawo do uzyskania informacji publicznej stanowi emanację konstytucyjnej zasady demokratycznego państwa prawnego, jak również zasady jawności działań administracji publicznej.

Stosownie do treści art.1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie, przy czym prawo dostępu do informacji publicznej przysługuje każdemu obywatelowi (art.2 ust. 1 u.d.i.p.). Do udostępnienia informacji publicznej obowiązane są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne (art. 4 ust. 1 u.d.i.p.).

W art. 6 u.i.d.p. ustawodawca wskazał kategorie informacji publicznej, które na mocy ustawy podlegają udostępnieniu, przy czym z uwagi na treść art. 1 ust. 1 u.d.i.p. nie jest to katalog zamknięty. Informacją publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Walor informacji publicznej należy przyznać treści dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treści wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych niezależnie, do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. W orzecznictwie sądów administracyjnych przesądzone zostało, że udostępnienie informacji publicznej jest czynnością materialno-techniczną, podobnie jak poinformowanie wnioskodawcy, że podmiot, do którego skierował on żądanie, nie ma informacji wskazanej we wniosku lub że została ona udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej.

Analizując zakres przedmiotowy prawa dostępu do informacji publicznej w rozpatrywanej sprawie należy zwrócić uwagę, że Prezes Trybunału Konstytucyjnego był podmiotem zobowiązanym do udostępnienia żądanej informacji publicznej. Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. W przypadku, gdy informacja publiczna nie może być udostępniona w tym terminie, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w ciągu 14 dni od złożenia wniosku o powodach opóźnienia oraz wyznacza termin, w którym udostępni informację, nie dłuższy jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku, stosownie do art. 13 ust. 2 u.d.i.p. Gdy w terminie wskazanym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. lub w terminie określonym przez organ w trybie art. 13 ust. 2 u.d.i.p. zobowiązany podmiot nie udzieli żądanej informacji, albo nie wyda na zasadach przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego decyzji o odmowie udzielenia żądanej informacji publicznej mamy do czynienia z bezczynnością organu. Nieudzielenie informacji publicznej oraz niepowiadomienie w trybie art. 13 ust. 2 u.d.i.p. o powodach i terminie, w jakim informacja zostanie udostępniona, oznacza bezczynność podmiotu zobowiązanego do jej udzielenia (zob. wyr. NSA z 14.052014r., I OSK 1027/14, CBOSA, wyr. NSA z 18.12.2019 r., I OSK 1781/18, CBOSA).

Skarżący za pośrednictwem poczty elektronicznej wysłanej w dniu [...] grudnia 2020 r., na adres poczty elektronicznej [...] wniósł o udzielenie na wskazany przez siebie adres poczty elektronicznej informacji publicznej.

Skarżący w zakresie punktu drugiego wniosku (będącego przedmiotem rozpoznania) wnosił o udostępnienie informacji o zatrudnieniu sędziów TK R. W. oraz J. W. w zakresie, w jakim ich odczyt z oświadczeń majątkowych jest niemożliwy ze względu na wskazane wyżej zakreślenie w formie wiadomości e-mail.

W dniu [...] grudnia 2020 r. organ poinformował wnioskodawcę, że odnoście punktu drugiego wniosku informacje o sędziach TK dostępne są na stronie internetowej TK oraz udostępnił hiperłącze do właściwych adresów stron www stanowiących Biuletyn Informacji Publicznej.

Wbrew twierdzeniu skarżącego w odpowiedzi na wniosek organ udzielił informacji o miejscu dodatkowego zatrudnienia sędziów TK R. W. oraz J. W. poprzez odniesienie wnioskodawcy do urzędowego publikatora teleinformatycznego Biuletynu Informacji Publicznej, który stanowi witryna internetowa.

Trzeci akapit informacji o sędzim TK J. W. brzmi: "Obecnie zatrudniony jest na stanowisku [...] w Instytucie [...] Akademii [...] w [...]". Z kolei w dziewiątym akapicie noty biograficznej sędziego R. W. znajduje się następująca informacja: "W 2013 r. został zatrudniony na stanowisku [...] na Wydziale [...] Uniwersytetu [...]. Od 2014 r. sprawuje funkcję kierownika Pracowni [...]

Organ słusznie wskazał, iż z wyrażenia "sprawuje funkcje" jednoznacznie wynika, że jest to aktualne stanowisko sędziego na ww. uczelni wyższej.

Tak więc informacje zamieszczone na stronie internetowej zawierają odpowiedzi na pytanie skarżącego.

Uwzględniając art. 10 ust. 1 ustawy wskazać należy, że na wniosek udostępnione są tylko te informacje publiczne, które nie zostały udostępnione w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium. W takim też przypadku, dla uchylenia się od zarzutu bezczynności w rozpoznaniu wniosku wystarczające jest poinformowanie wnioskodawcy o tym, że żądane informacje zostały już udostępnione w sposób, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 i pkt 4 ustawy. Zawiadomienie takie powinno mieć formę pisemną. Co istotne jednak, nie jest wystarczające samo powiadomienie, że żądane informacje zostały udostępnienie w BIP lub centralnym repozytorium. Organ zobowiązany jest wskazać, gdzie dokładnie zamieszono określone dane tak, aby strona mogła bez problemu je odnaleźć. W tym celu powinien ujawnić nie tylko adres strony BIP, ale także oznaczyć dokładnie zakładki, czy też podać dokładny adres internetowy podstron, na których umieszczono poszczególne informacje, a także ścieżkę dostępu do informacji. Ponadto, dostęp do opublikowanych informacji powinien być realny, a więc musi istnieć możliwość odnalezienia tych informacji pod wskazanym przez organ adresem internetowym. Nie jest skuteczne samo tylko odesłanie do stron BIP, w sytuacji gdy pewne dane były tam umieszczone, ale już aktualnie nie są. Skoro podmiot zobowiązany chce się zwolnić z obowiązku udostępnienia informacji na wniosek, to musi wykazać, że zaistniały podstawy do zastosowania art. 10 ust. 1 ustawy.

Z bezczynnością będziemy mieć zatem do czynienia także wówczas, gdy udostępniona informacja nie jest taka sama jak ta, której oczekuje wnioskodawca lub gdy organ udzieli wymijającej lub niepełnej informacji co do miejsca udostępnienia żądanych informacji w BIP.

W przedmiotowej sprawie informacje zawarte na stronach internetowych BIP zawierały odpowiedź na pytanie skarżącego zawarte w punkcie drugim wniosku.

Sąd nie stwierdził tym samym podstaw do uwzględnienia skargi, uznając zarzut bezczynności organu na gruncie u.d.i.p. za nieuzasadniony.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 w związku z art. 119 pkt 4 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.