Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 794/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-11-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
Hasła tematyczne: Ochrona danych osobowych
Skarżony organ: Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 88 par. 2
journal: Dz.U. 1964 nr 9 poz 59
law: Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia WSA Danuta Kania (spr.), Sędzia WSA Tomasz Szmydt, Protokolant starszy referent Agnieszka Fidor po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 listopada 2021 r. sprawy ze skargi M. N. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2021 r. Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych (dalej: "Prezes UODO", "organ"), działając na podstawie art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.), dalej: "k.p.a.", oraz art. 6 ust. 1 lit. c i lit. f, art. 57 ust. 1 lit. a i lit. f rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (Dz. Urz. UE L 119 z dnia 4 maja 2016 r., s. 1 oraz Dz. Urz. UE L 127 z dnia 23 maja 2018 r., s. 2), dalej: "ogólne rozporządzenie o ochronie danych", odmówił uwzględnienia wniosku M. N. (dalej: "skarżąca") oraz jej synów: małoletniego L. N. i P. N. w przedmiocie nieprawidłowości w procesie przetwarzania ich danych osobowych przez Prezydenta Miasta [...], (dalej: "Prezydent Miasta"), Urząd Miejski w [...] oraz Bank [...] S.A. z siedzibą w [...] (dalej: "Bank").

W uzasadnieniu powyższej decyzji organ wskazał, że w dniu [...] maja 2019 r. do Urzędu Ochrony Danych Osobowych wpłynęła skarga M. N. (poprzednie nazwisko S.) działającej w imieniu własnym oraz synów: L. N. i P. N., na nieprawidłowości w procesie przetwarzania ich danych osobowych, polegające na udostępnieniu przez Prezydenta Miasta [...] odpisu skróconego aktu małżeństwa skarżącej na rzecz Banku.

W treści skargi skarżąca wskazała, że Bank wystąpił do Urzędu Stanu Cywilnego w [...] o wydanie skróconego odpisu aktu małżeństwa w związku z dokonaną przez nią zmianą nazwiska z S. na N.. Stwierdziła, że: "Bank powziął (...) dane, które są mu do niczego niepotrzebne. Mamy zatem przekroczenie prawa przez Bank i nie wiem czy nie przez USC, bo Bank nie jest ani moją rodziną ani spadkobiercą, ani sądem, żeby po takie dokumenty występować. Nie wyrażałam nigdy Bankowi zgody na profilowanie danych dotyczących mojej osoby, ani na przetwarzanie takiego zakresu danych osobowych zbędnych Bankowi. Urząd Stanu Cywilnego nie miał żadnych podstaw prawnych do udostępnienia takiego zakresu moich danych osobowych instytucji zewnętrznej. (...) Skargę składam na Bank [...] w zakresie wyłudzenia danych osobowych na podstawie powołania się na fałszywe dowody, jakimi są Bankowy Tytuł Egzekucyjny (...). Składam również skargę na Urząd Stanu Cywilnego w [...] w zakresie udostępnienia danych na podstawie braku znajomości powszechnie obowiązujących przepisów dotyczących bankowości (...)."

Wobec powyższego skarżąca - w imieniu swoim oraz synów: małoletniego L. N. oraz P. N. - wniosła o usunięcie ich danych osobowych ze zbiorów Banku, w zakresie danych zawartych w odpisie skróconego aktu małżeństwa, tj. danych osób, które zawarły małżeństwo, danych rodziców, nazwiska dzieci zrodzonych z małżeństwa, nazwiska aktualnie noszonego przez skarżącą.

Organ ustalił, że Prezydent Miasta przetwarza dane osobowe skarżącej na podstawie ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. Prawo o aktach stanu cywilnego (Dz.U. z 2018 r., poz. 2224 ze zm.), ustawy z dnia 17 października 2008 r. o zmianie imienia i nazwiska (Dz. U. z 2020 r., poz. 707 ze zm.) oraz ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2019 r. poz. 2086 ze zm.), w celu realizacji obowiązków wynikających z ww. ustaw.

Do Prezydenta Miasta w dniu [...] września 2017 r. wpłynął wniosek Banku o wydanie odpisu skróconego aktu małżeństwa skarżącej jako klientki Banku. Bank wskazał, że skarżąca posiada zadłużenie wynikające z umowy nr [...]. Interes prawny Banku został udokumentowany wyciągiem z ksiąg bankowych, gdzie skarżąca została wskazana jako dłużnik.

Prezydent Miasta wskazał, że udostępnienie danych osobowych skarżącej na rzecz Banku zostało dokonane na podstawie art. 45 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego poprzez wydanie odpisu skróconego aktu małżeństwa. Wszystkie dane zawarte w skróconym odpisie małżeństwa stanowią jego integralną część, w związku z tym wydanie odpisu z pominięciem danych męża skarżącej, jego rodziców, czy też danych dotyczących nazwiska dzieci zrodzonych z małżeństwa - nie jest prawnie możliwe.

Organ ustalił nadto, że w dniu [...] listopada 2016 r. Bank złożył pozew przeciwko skarżącej w elektronicznym postępowaniu upominawczym (EPU), zarejestrowany pod sygn. [...]. Sąd, zarządzeniem z dnia [...] marca 2017 r. wydanym ww. sprawie, wezwał Bank do usunięcia braków formalnych pozwu poprzez wskazanie prawidłowego numeru PESEL pozwanej, z uwagi na fakt, iż podany w pozwie numer PESEL przypisany jest do osoby o innym nazwisku. Na umowie, z tytułu której Bank dochodził należności na drodze postępowania sądowego, skarżąca występowała jako M. S., zaś w momencie składania ww. pozwu przez Bank skarżąca nosiła nazwisko N., o czym Bank nie miał wiedzy z uwagi na brak aktualizacji danych w Banku przez skarżącą. Z uwagi na nieuzupełnienie przez Bank ww. braku formalnego w oznaczonym przez Sąd terminie, Sąd zarządzeniem z dnia [...] kwietnia 2017 r. zwrócił pozew. W dniu [...] stycznia 2018 r. Bank ponownie złożył pozew przeciwko skarżącej w EPU. Sprawa prowadzona była pod sygn. [...] i miała przebieg analogiczny do poprzedniej. W dniu [...] września 2018 r. Bank ponownie złożył pozew przeciwko skarżącej w EPU (sygn. [...]).

Bank wyjaśnił, iż w dniu [...] września 2008 r. pozyskał dane osobowe skarżącej bezpośrednio od niej w związku ze złożonym wnioskiem o kartę kredytową nr [...], na podstawie którego została zawarta ze skarżącą w dniu [...] września 2008 r. umowa karty kredytowej nr [...]. W dniu [...] listopada 2017 r. Bank pozyskał dane osobowe skarżącej od Urzędu Stanu Cywilnego w [...] zawarte w skróconym odpisie aktu małżeństwa skarżącej, w zakresie: nazwisk i imion oraz nazwisk rodowych małżonków, daty i miejsca ich urodzenia, daty i miejsca zawarcia małżeństwa, nazwisk rodowych i imion rodziców osób, które zawarły małżeństwo, nazwisk małżonków, które będą nosić po zawarciu małżeństwa, nazwisk dzieci zrodzonych z tego małżeństwa, adnotacji o ustaniu małżeństwa, oznaczenia sądu, sygnatury akt sprawy, daty uprawomocnienia się orzeczenia.

Mając powyższe na względzie Prezes UODO wskazał, iż stosownie do art. 57 ust. 1 ogólnego rozporządzenia o ochronie danych, bez uszczerbku dla innych zadań określonych na mocy rozporządzenia każdy organ nadzorczy na swoim terytorium monitoruje i egzekwuje stosowanie rozporządzenia (lit. a) oraz rozpatruje skargi wniesione przez osobę, której dane dotyczą, lub przez podmiot, organizację lub zrzeszenie zgodnie z art. 80, w odpowiednim zakresie prowadzi postępowania w przedmiocie tych skarg i w rozsądnym terminie informuje skarżącego o postępach i wynikach tych postępowań, w szczególności jeżeli niezbędne jest dalsze prowadzenie postępowań lub koordynacja działań z innym organem nadzorczym (lit. f). Instrumentami realizacji zadań przewidzianych w art. 57 ust. 1 ogólnego rozporządzenia o ochronie danych są w szczególności określone w art. 58 ust. 2 uprawnienia naprawcze, w tym możliwość: nakazania administratorowi lub podmiotowi przetwarzającemu dane spełnienia żądania osoby, której dane dotyczą, wynikającego z praw przysługujących jej na mocy ww. rozporządzenia (art. 58 ust. 2 lit. c), nakazania administratorowi lub podmiotowi przetwarzającemu dostosowania operacji przetwarzania do przepisów rozporządzenia, a w stosownych przypadkach wskazanie sposobu i terminu (art. 58 ust. 2 lit. d).

Następnie organ powołał art. 6 ust. 1 ww. rozporządzenia zawierający katalog równoprawnych przesłanek przetwarzania danych, w tym art. art. 6 ust. 1 lit. c, zgodnie z którym przetwarzanie danych jest zgodne z prawem, gdy jest niezbędne do wypełnienia obowiązku prawnego ciążącego na administratorze.

Zdaniem organu, Prezydent Miasta działał w granicach i na podstawie prawa przetwarzając dane osobowe w zakresie niezbędnym dla realizacji zadań i obowiązków wynikających z wiążących przepisów, bowiem podstawę udostępnienia skróconego odpisu aktu małżeństwa skarżącej stanowił art. 45 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego. Zgodnie z jego treścią odpis aktu stanu cywilnego i zaświadczenie o zamieszczonych lub niezamieszczonych w rejestrze stanu cywilnego danych dotyczących wskazanej osoby wydaje się m.in. osobie, która wykaże w tym interes prawny.

Organ zaznaczył, że ustalenie interesu prawnego wnioskodawcy w uzyskaniu określonych danych osobowych powinno być ściśle powiązane z sytuacją prawną strony w konkretnej sprawie. Wnioskodawca miałby więc interes prawny w uzyskaniu tych danych, gdyby jego sytuacja prawna była zależna od danych uzyskanych z prowadzonej przez dany organ ewidencji, tj. gdyby dane te bądź określony dokument były niezbędne do zrealizowania przez wnioskodawcę swoich uprawnień, wynikających z konkretnych przepisów prawa.

W niniejszej sprawie podmiotem, który winien wykazać interes prawny dla uzyskania odpisu aktu stanu cywilnego, był Bank. W świetle art. 45 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego źródłem interesu prawnego Banku było prawo do dochodzenia wierzytelności własnej, której skarżąca nie zaspokoiła, i prawo do dochodzenia jej przed sądem. Bank przedstawił wiarygodną potrzebę posiadania odpisu poprzez dołączenie dokumentu, z którego wynika obowiązek jego posiadania. Bank w wyjaśnieniach złożonych na wezwanie organu wskazał, iż w dniu [...] listopada 2016 r. Bank złożył pozew przeciwko skarżącej w elektronicznym postępowaniu upominawczym (EPU), zarejestrowany pod sygn. [...]. Sąd, zarządzeniem z dnia [...] marca 2017 r., wezwał Bank do usunięcia braków formalnych pozwu poprzez wskazanie prawidłowego numeru PESEL strony pozwanej, z uwagi na fakt, iż podany w pozwie numer PESEL przypisany jest do osoby o innym nazwisku. Wobec powyższego Bank, w celu ustalenia aktualnego nazwiska pozwanej, zwrócił się z wnioskiem do Urzędu Stanu Cywilnego o odpis jej aktu małżeństwa, dokumentując swój interes prawny wyciągiem z ksiąg bankowych Banku. Zatem w momencie udostępnienia skróconego odpisu aktu małżeństwa skarżącej interes prawny Banku był obiektywnie istniejący i konkretny, co stanowiło o legalności udostępnienia danych osobowych zawartych w owym akcie przez Prezydenta Miasta na rzecz Banku.

Odnosząc się z kolei do legalności przetwarzania przez Bank danych osobowych dzieci skarżącej: małoletniego L. N. oraz P. N. w ww. akcie stanu cywilnego, organ wskazał na art. 48 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego, który stanowi, iż odpis skrócony aktu małżeństwa zawiera: nazwiska i imiona oraz nazwiska rodowe małżonków, daty i miejsca ich urodzenia, datę i miejsce zawarcia małżeństwa, nazwiska rodowe i imiona rodziców osób, które zawarły małżeństwo, nazwisko lub nazwiska małżonków, które będą nosić po zawarciu małżeństwa, nazwisko małżonków, nazwisko dzieci zrodzonych z tego małżeństwa, adnotację o ustaniu małżeństwa, jego unieważnieniu, ustaleniu nieistnienia małżeństwa, separacji, zniesieniu separacji, oznaczenie sądu, sygnaturę akt sprawy, datę uprawomocnienia się orzeczenia oraz oznaczenie aktu zgonu. Powyższe dane stanowią integralną część skróconego odpisu aktu małżeństwa, w związku z czym wydanie odpisu z pominięciem części danych byłoby niemożliwe z punktu widzenia przepisów prawa.

Uwzględniając powyższe organ stwierdził, iż podstawę przetwarzania danych osobowych zawartych w skróconym akcie małżeństwa, w tym danych dzieci skarżącej (zrodzonych z małżeństwa) stanowi art. 6 ust. 1 lit. f ogólnego rozporządzenia o ochronie danych. Za prawnie uzasadniony interes, o którym mowa w tym przepisie, uważa się w m.in. dochodzenie roszczeń z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Bank jako administrator danych osobowych skarżącej realizował swoje uprawnienia - jako wierzyciela - w celu dochodzenia roszczeń, a zatem przetwarzał dane osobowe skarżącej na podstawie art. 6 ust. 1 lit. f ww. rozporządzenia. Bank, otrzymując skrócony odpis aktu małżeństwa w celu ustalenia aktualnego nazwiska skarżącej, pozyskał jednocześnie inne dane osobowe w nim zawarte, jednakże przedmiotowe dane stanowią integralną część skróconego odpisu aktu małżeństwa.

Wobec powyższego, zdaniem organu, brak jest brak jest podstaw do tego, aby potwierdzić zarzut skarżącej dotyczący nieuprawnionego udostępnienia danych osobowych skarżącej oraz jej synów, zawartych w skróconym odpisie aktu małżeństwa, przez Prezydenta - Urząd Miejski w [...] (Urząd Stanu Cywilnego) na rzecz Banku.

Pismem z dnia 4 marca 2021 r. M. N. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję Prezesa UODO z dnia [...] stycznia 2021 r. wnosząc o "wnikliwe rozpoznanie stanu faktycznego na gruncie obowiązujących przepisów oraz o nakazanie organowi ponowne rozpatrzenie sprawy".

W motywach skargi skarżąca podniosła, że Prezes UODO pominął istotne dla sprawy okoliczności, które wskazują, że udostępnienie danych odbyło się z naruszeniem m.in. przepisów ogólnego rozporządzenia o ochronie danych oraz ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego.

Wskazała, że Bank występując do Prezydenta Miasta z wnioskiem o wydanie skróconego odpisu aktu małżeństwa wskazał na prawnie uzasadniony interes poprzez przedstawienie wyciągu z rachunków bankowych, w których skarżąca występuje jako dłużnik. Doszło tym samym do złamania tajemnicy bankowej, bowiem ani Prezydent Miasta ani USC nie są podmiotami uprawnionymi - w myśl art. 105 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (Dz. U. z 2020 r., poz. 1896 ze zm.) - do uzyskania informacji objętych tajemnicą bankową. Tym samym Bank nie mógł powoływać się na interes prawny ujawniając informacje o zadłużeniu osoby fizycznej poprzez wskazanie konkretnych danych z umowy oraz udostępnienie wyciągów z kont bankowych.

Dalej skarżąca podniosła, że Bank nie wykazał wystarczającego interesu prawnego w celu uzyskania danych osobowych rodziców skarżącej, rodziców męża skarżącej oraz jej dzieci. Interes prawny Banku dotyczył wyłącznie identyfikacji osoby skarżącej. Zatem Prezydent Miasta nie miał (w myśl art. 6 ust. 1 lit. c ogólnego rozporządzenia o ochronie danych) obowiązku udostępnienia całego dokumentu zawierającego dane nadmiarowe. Udostępnienie pełnej treści aktu małżeństwa nastąpiło z naruszeniem art. 45 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego. Natomiast Bank dopuścił się naruszenia art. 5 ust. 1 lit. c ww. rozporządzenia. Nadto działanie Banku stanowi nadużycie w świetle art. 107 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1781).

Skarżąca zaznaczyła również, że na podstawie art. 5 ust. 1 lit. d ww. rozporządzenia Bank ma obowiązek przetwarzać dane "prawidłowe i w razie potrzeby uaktualniane; podjąć wszelkie rozsądne działania, aby dane osobowe, które są nieprawidłowe w świetle celów ich przetwarzania, zostały niezwłocznie usunięte lub sprostowane". Bank jednak nigdy nie zwrócił się bezpośrednio do skarżącej o aktualizację danych osobowych.

W odpowiedzi na skargę Prezes UODO wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko jak w zaskarżonej decyzji.

W piśmie procesowym z dnia 24 czerwca 2021 r. skarżąca wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy przez Prezesa UODO oraz podjęcie czynności w związku z naruszeniem przepisów o ochronie danych osobowych przez USC w [...], Miasto [...] oraz Bank.

W uzasadnieniu podniosła w szczególności, że udostępnienie pełnej treści skróconego odpisu aktu małżeństwa na rzecz Banku nastąpiło z naruszeniem zasady poufności, adekwatności i ograniczenia celu przetwarzania danych (art. 5 ust. 1 ogólnego rozporządzenia o ochronie danych). Udostępnienie danych powinno mieć miejsce z pominięciem danych nadmiarowych (nieadekwatnych do celu przetwarzania) jak choćby poprzez zanonimizowanie takich danych, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca.

Zdaniem skarżącej, podnoszony przez Prezesa UODO argument, iż skrócony odpis aktu małżeństwa stanowi integralny dokument i powinien być ujawniany na wniosek z art. 45 ustawy Prawo o aktach prawo stanu cywilnego w całości, należy uznać za nietrafiony, gdyż w przedmiotowej sprawie istotą wniosku Banku nie było uzyskanie danych osobowych, a zweryfikowanie tożsamości klientki Banku. Wystarczyłoby wobec tego przekazanie informacji o zmianie nazwiska - nie należało ujawniać aktu małżeństwa, który zawierał dużą ilość danych nadmiarowych i dla Banku zbędnych. Dodatkowo Bank sam pozyskał informacje nie tylko o zawarciu związku małżeńskiego ale przede wszystkim o rozdzielności majątkowej między skarżącą a jej mężem, przy czym nie było żadnych podstaw prawnych do występowania o skrócony odpis aktu małżeństwa skoro małżonek z mocy prawa nie ponosił żadnej odpowiedzialności za jakiekolwiek zadłużenie skarżącej.

Skarżąca wskazała również, że Bank dopuścił się złamania tajemnicy bankowej poprzez ujawnienie wyciągu z rachunków bankowych, w których skarżąca występuje jako dłużnik. Bank powoływał się również na fałszywe dokumenty w postaci wystąpienia o nadanie klauzuli wykonalności Bankowego Tytułu Wykonawczego w sytuacji, gdy takie dokumenty, wobec wyroku Trybunału Konstytucyjnego (2016 r.), nie są przez sądy wydawane.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167), dalej: "p.u.s.a." oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej.

W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (§ 2).

Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż od dnia 25 maja 2018 r. w polskim porządku prawnym obowiązuje ustawa z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1781), dalej: "u.o.d.o.", oraz ogólne rozporządzenie o ochronie danych 2016/679, które stosuje się bezpośrednio.

Zgodnie z art. 4 pkt 1 ww. rozporządzenia dane osobowe oznaczają informacje o zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osobie fizycznej ("osobie, której dane dotyczą"). Możliwa do zidentyfikowania osoba fizyczna to osoba, którą można bezpośrednio lub pośrednio zidentyfikować, w szczególności na podstawie identyfikatora takiego jak imię i nazwisko, numer identyfikacyjny, dane o lokalizacji, identyfikator internetowy lub jeden bądź kilka szczególnych czynników określających fizyczną, fizjologiczną, genetyczną, psychiczną, ekonomiczną, kulturową lub społeczną tożsamość osoby fizycznej.

Natomiast przetwarzanie danych osobowych, w myśl art. 4 pkt 2 ww. rozporządzenia, oznacza operację lub zestaw operacji wykonywanych na danych osobowych lub zestawach danych osobowych w sposób zautomatyzowany lub niezautomatyzowany, taką jak zbieranie, utrwalanie, organizowanie, porządkowanie, przechowywanie, adaptowanie lub modyfikowanie, pobieranie, przeglądanie, wykorzystywanie, ujawnianie poprzez przesłanie, rozpowszechnianie lub innego rodzaju udostępnianie, dopasowywanie lub łączenie, ograniczanie, usuwanie lub niszczenie.

Przetwarzanie danych osobowych uważa się za legalne, jeśli ich administrator spełni co najmniej jedną z przesłanek wskazanych w art. 6 ust. 1 ww. rozporządzenia, a mianowicie: a) osoba, której dane dotyczą wyraziła zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych w jednym lub większej liczbie określonych celów, b) przetwarzanie jest niezbędne do wykonania umowy, której stroną jest osoba, której dane dotyczą, lub do podjęcia działań na żądanie osoby, której dane dotyczą, przed zawarciem umowy, c) przetwarzanie jest niezbędne do wypełnienia obowiązku prawnego ciążącego na administratorze, d) przetwarzanie jest niezbędne do ochrony żywotnych interesów osoby, której dane dotyczą, lub innej osoby fizycznej, e) przetwarzanie jest niezbędne do wykonania zadania realizowanego w interesie publicznym lub w ramach sprawowania władzy publicznej powierzonej administratorowi, f) przetwarzanie jest niezbędne do celów wynikających z prawnie uzasadnionych interesów realizowanych przez administratora lub przez stronę trzecią, z wyjątkiem sytuacji, w których nadrzędny charakter wobec tych interesów mają interesy lub podstawowe prawa i wolności osoby, której dane dotyczą, wymagające ochrony danych osobowych, w szczególności gdy osoba, której dane dotyczą, jest dzieckiem.

Kwestią sporną w niniejszej sprawie, zakreśloną skargą z dnia [...] maja 2019 r. skierowaną do Prezesa UODO jest to, czy udostępnienie danych osobowych skarżącej – M. N. oraz reprezentowanych przez nią: małoletniego L. N. i P. N. - zawartych w odpisie aktu stanu cywilnego (skróconym odpisie aktu małżeństwa) było oparte na ustawowej przesłance przetwarzania danych osobowych określonej w art. 6 ust. 1 ogólnego rozporządzenia o ochronie danych.

Jak wskazał organ podstawę prawną przetwarzania danych osobowych w tym zakresie stanowił powołany wyżej art. 6 ust. 1 lit. c rozporządzenia.

Obowiązek prawny Prezydenta Miasta [...], o którym mowa w ww. przesłance legalizującej, wynikał z art. 45 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego.

Przepis ten stanowi, że odpis aktu stanu cywilnego i zaświadczenie o zamieszczonych lub niezamieszczonych w rejestrze stanu cywilnego danych dotyczących wskazanej osoby wydaje się osobie, której akt dotyczy, lub jej małżonkowi, wstępnemu, zstępnemu, rodzeństwu, przedstawicielowi ustawowemu, opiekunowi, osobie, która wykaże w tym interes prawny, sądowi, prokuratorowi, organizacjom społecznym, jeżeli jest to zgodne z ich celem statutowym i przemawia za tym interes społeczny, oraz organom administracji publicznej, w tym podmiotom, o których mowa w art. 5a ust. 1, Służbie Ochrony Państwa, Policji, Straży Granicznej i Służbie Więziennej, a także Żandarmerii Wojskowej, jeżeli jest to konieczne do realizacji ich ustawowych zadań.

Bank, występując do Urzędu Stanu Cywilnego w [...] o wydanie skróconego odpisu aktu małżeństwa, był na mocy ww. przepisu "osobą zobowiązaną do wykazania interesu prawnego" w celu pozyskania odpisu aktu małżeństwa skarżącej. Przy czym interes prawny winien wynikać z konkretnego stosunku prawnego i mieć swoje umocowanie w przepisach prawa materialnego.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Prezes UODO trafnie wskazał, że źródłem interesu prawnego Banku było prawo do dochodzenia wierzytelności przed sądem powszechnym, której - zgodnie ze stanowiskiem Banku - skarżąca nie zaspokoiła. Ocena dokonana przez organ w powyższym zakresie znajduje odzwierciedlenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Mianowicie, na prawo do dochodzenia roszczeń Bank powoływał się w piśmie z dnia [...] sierpnia 2017 r. skierowanym do Urzędu Stanu Cywilnego w [...], do którego załączył dokumenty mające potwierdzać ten stan rzeczy, a także w piśmie z dnia [...] września 2019 r. skierowanym do Prezesa UODO, zawierającym wyjaśnienia odnośnie skargi złożonej przez M. N., do którego załączone zostały m.in. kopie pozwów kierowanych przez Bank do sądu powszechnego oraz wezwanie Sądu Rejonowego [...] w [...] z dnia [...] marca 2017 r. do uzupełnienia braków formalnych pozwu poprzez wskazanie numeru PESEL pozwanej ze względu na to, że podany w pozwie numer PESEL jest przypisany do osoby o innym nazwisku. Jak podkreślał Bank, ze względu na brak aktualizacji danych przez skarżącą, nie posiadał on wiedzy o tym, że w dacie składania pozwu skarżąca nosiła nazwisko N..

W świetle powyższego podzielić należy stanowisko Prezesa UODO, że Bank wykazał - aktualny i konkretny - interes prawny, w rozumieniu art. 45 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego, stanowiący przesłankę wydania odpisu aktu stanu cywilnego. Interes ten niewątpliwie wynikał ze stosunku prawnego łączącego skarżącą i Bank z tytułu umowy/wniosku o kartę kredytową z dnia [...] września 2008r.

Uwzględniając powyższe, trafnie stwierdził Prezes UODO, że przesłankę legalizującą udostępnienie przez Prezydenta Miasta skróconego odpisu aktu małżeństwa skarżącej na rzecz Banku stanowił art. 6 ust. 1 lit. c ogólnego rozporządzenia o ochronie danych w związku z art. 45 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego.

Skarżąca podnosiła w skardze, że Bank występując do Urzędu Stanu Cywilnego o wydanie skróconego odpisu aktu małżeństwa "wyłudził dane", "posłużył się fałszywymi dowodami", a nadto dopuścił się "złamania tajemnicy bankowej, bowiem ani Prezydent Miasta ani USC nie są podmiotami uprawnionymi - w myśl art. 105 ustawy (...) Prawo bankowe (...) do uzyskania informacji objętych tajemnicą bankową". Tym samym, zdaniem skarżącej, Bank nie mógł powoływać się na interes prawny w uzyskaniu ww. dokumentu.

W istocie Bank, kierując do Urzędu Stanu Cywilnego wiosek o wydanie skróconego odpisu aktu małżeństwa skarżącej powołał się na okoliczność zadłużenia skarżącej z tytułu umowy zawartej pomiędzy bankiem a skarżącą oraz przedstawił kopię wyciągu z ksiąg bankowych uznając, że w ten sposób wykaże interes prawny w dochodzeniu roszczeń względem skarżącej. Przy czym stanowisko skarżącej, że poprzez działanie Banku doszło do naruszenia tajemnicy bankowej, nie może wpływać na prawidłową ocenę Prezesa UODO, że interes prawny Banku w rozumieniu art. 45 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego został wykazany.

Zaznaczyć należy, że Prezes UODO jest organem nadzorczym w rozumieniu ogólnego rozporządzenia o ochronie danych, właściwym w sprawie ochrony danych osobowych (art. 34 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie danych osobowych) i nie jest uprawniony do oceny, czy w konkretnej sytuacji doszło do naruszenia tajemnicy bankowej przez Bank, czy też nie. Ocena tej kwestii podlega innym, powołanym do tego organom i wykracza poza przedmiot niniejszego postępowania zakreślony w skardze z dnia [...] maja 2019 r.

Wskazać również należy, że odnośnie zarzutu wyłudzenia danych (art. 267 Kodeksu karnego) oraz posłużenia się przez Bank fałszywymi dowodami (art. 270 Kodeksu karnego) skarżąca została poinformowana przez Prezesa UODO w toku postępowania administracyjnego, że w tym przedmiocie właściwe są organy ścigania (pismo z dnia [...] lipca 2019 r.). Kwestie te w oczywisty sposób wykraczają poza przedmiot niniejszej sprawy. Jeżeli jednak, zdaniem skarżącej, Prezes UODO nie rozpatrzył całości jej skargi, może ona ewentualnie wystąpić ze skargą na bezczynność organu w tym zakresie zgodnie z obowiązującym trybem postępowania.

Skarżąca podnosiła również, że udostępnienie pełnej treści skróconego odpisu aktu małżeństwa na rzecz Banku nastąpiło z naruszeniem zasady poufności, adekwatności i ograniczenia celu przetwarzania danych (art. 5 ust. 1 ogólnego rozporządzenia o ochronie danych). Podkreślała, że udostępnienie danych powinno mieć miejsce z pominięciem danych nadmiarowych (nieadekwatnych do celu przetwarzania) choćby poprzez zanonimizowanie takich danych.

Ze stanowiskiem skarżącej nie można się zgodzić. Przepis art. 45 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego przewiduje wydanie "odpisu aktu stanu cywilnego", a więc dokumentu, na którego treść składają się wszystkie dane wymienione w art. 48 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego, a nie dane wybrane według określonego kryterium czy z określonego powodu. Zatem niedopuszczalne w świetle ww. przepisu byłoby wydanie odpisu skróconego aktu stanu cywilnego w formie zanonimizowanej bądź udostępnienie tylko niektórych danych zawartych w tym dokumencie.

Jak wskazał Prezydent Miasta w piśmie z dnia [...] września 2019 r. skierowanym do Prezesa UODO, zakres danych w skróconym odpisie aktu małżeństwa skarżącej został udostępniony zgodnie z art. 24 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 i 2 oraz art. 44 ust. 3 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego oraz art. 88 § 2 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy. Odpis skrócony aktu małżeństwa zawierał dane zarówno kobiety jak i mężczyzny oraz dane ich rodziców, a także informacje dotyczącą rozwodu. W odpisie figurują także nazwiska małżonków, jakie noszą po zawarciu małżeństwa oraz nazwiska dzieci zrodzonych z tego małżeństwa. Wszystkie te dane stanowią integralną część aktu małżeństwa, a zatem wydanie odpisu z pominięciem niektórych danych (mężczyzny, rodziców, czy danych dotyczących nazwisk dzieci zrodzonych z tego małżeństwa) nie jest możliwe.

Powyższe stanowisko, jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji prawidłowo podzielił Prezes UODO wskazując, że podstawę przetwarzania przez Bank danych osobowych dzieci skarżącej, zawartych w skróconym odpisie aktu małżeństwa, stanowi art. 6 ust. 1 lit. f ogólnego rozporządzenia o ochronie danych przyjmując, że za "prawnie uzasadniony interes" realizowany przez administratora należy rozumieć dochodzenie roszczeń z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej.

Odnosząc się w tym miejscu do argumentacji skarżącej, iż Urząd Stanu Cywilnego powinien był ewentualnie udostępnić Bankowi skrócony odpis jej aktu urodzenia wskazać należy, że zgodnie z art. 48 ust. 3 pkt 5 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego, tylko w odpisie skróconym aktu małżeństwa zamieszczona jest informacja o nazwisku małżonków (jeśli jest inne w punkcie 4). Odpis skrócony aktu urodzenia (art. 48 ust. 1 ww. ustawy) powyższych danych nie zawiera.

Konkludując stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, zaś zarzuty skarżącej nie zasługują na uwzględnienie. Udostępnienie i przetwarzanie danych osobowych skarżącej i jej dzieci, zawartych w skróconym odpisie aktu małżeństwa, było uprawnione w świetle art. art. 6 ust. 1 lit. c i f ogólnego rozporządzenia o ochronie danych. W sprawie nie doszło do naruszenia zasad wymienionych w art. 5 ust. 1 lit c i d i f ww. rozporządzenia, tj. minimalizacji danych, prawidłowości (poprawności) danych oraz integralności i poufności danych, w związku z motywem 39 ww. rozporządzenia w sytuacji, gdy przedmiotem przetwarzania były dane osobowe skarżącej i jej dzieci, stanowiące integralną część wydanego przez Prezydenta Miasta, na podstawie art. 45 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego, skróconego odpisu aktu stanu cywilnego o treści wynikającej z art. 48 ust. 3 tej ustawy.

Sąd nie stwierdził również, aby Prezes UODO w niniejszej sprawie dopuścił się naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wbrew zarzutom skargi organ ustalił wszystkie okoliczności sprawy istotne dla podjęcia rozstrzygnięcia zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., a podjęte rozstrzygnięcie uzasadnił stosownie do wymogów określonych w art. 107 § 3 k.p.a.

Mając na względzie wszystko powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.