Postanowienie NSA, sygn. akt I OW 73/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-08-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Urząd Skarbowy
Treść wyniku: Wskazano organ właściwy do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art. 130a ust. 10h
journal: Dz.U. 2005 nr 108 poz 908
law: Ustawa z dnia  20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Runge-Lissowska, Sędzia NSA Anna Łukaszewska-Macioch, Sędzia del. NSA Jerzy Solarski (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Kamil Wertyński, po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2011 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Starosty G. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Starostą G. a Naczelnikiem Urzędu Skarbowego w G. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku Wielobranżowego Przedsiębiorstwa Usługowo – Handlowego "[...]" Sp. z o.o. w sprawie zwrotu wydatków związanych z przechowywaniem pojazdu postanawia: wskazać Starostę G. jako organ właściwy w sprawie


UZASADNIENIE

Starosta G. wnioskiem z dnia 6 maja 2011 r., zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy tym organem a Naczelnikiem Urzędu Skarbowego w G., poprzez wskazanie Naczelnika Urzędu Skarbowego, jako organu właściwego do zwrotu wydatków związanych z przechowywaniem samochodu marki [...], nr rejestracyjny [...].

W uzasadnieniu Starosta przytoczył następujące okoliczności faktyczne i prawne: postanowieniem z dnia [...] lutego 2011 r. sygn. akt: [...], Naczelnik Urzędu Skarbowego w G., na podstawie art. 65 k.p.a. stwierdził, że nie jest właściwy do rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2011 r. złożonego przez Wielobranżowe Przedsiębiorstwo Usługowo Handlowe "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w C. o zwrot wydatków związanych z przechowywaniem pojazdu marki [...], nr rejestracyjny [...]. Naczelnik stwierdził, że w świetle art. 12 ust. 1 ustawy nowelizującej z dniem 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy – Prawo drogowe oraz niektórych innych ustaw /Dz. U. Nr 152, poz. 1018/, nie jest on właściwy do zwrotu wydatków związanych z przechowywaniem pojazdu. Starosta wskazał, że przedmiotowy pojazd zatrzymany został w dniu [...] kwietnia 2008 r. a termin, w którym winien być odebrany, upłynął z dniu [...] października 2008 r. Wg obowiązującego wówczas art. 130a ust. 10 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2008 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.; zwana dalej P.r.d.), pojazd przechodzi na rzecz Skarbu Państwa z mocy ustawy. Starosta powołał się przy tym na wyrok NSA z 17 czerwca 2008 r. sygn. akt I OSK 924/07. Wielobranżowe Przedsiębiorstwo Usługowo Handlowe "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w C. w dniu [...] października 2008 r. wysłało do Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. informację o upływie ustawowego terminu odebrania pojazdu, a zatem postanowienie tego organu z dnia [...] lutego 2011 r. jest pozbawione słuszności i mocy prawnej.

W odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. wniósł o wskazanie, że organem właściwym do rozpoznania wniosku jest Starosta G. Na poparcie tego stanowiska przytoczono treść art. 13 ustawy z 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 152, poz. 1018, ze zm.), według którego Skarb Państwa ponosi koszty przechowywania pojazdów, które powstały po upływie terminu, o którym mowa w art. 130a ust. 10 P.r.d. w brzmieniu dotychczasowym, do dnia wejścia w życie ustawy zmieniającej, wobec pojazdów, których 6 – miesięczny termin od dnia ich usunięcia upłynął w okresie od 11 czerwca 2009 r. do dnia wejścia w życie ustawy zmieniającej. Przepis ten podaje jedynie źródło finansowania kosztów dozorowania pojazdu, nie wskazuje natomiast trybu przyznawania wynagrodzenia. Wobec tego, zdaniem Naczelnika Urzędu Skarbowego, od dnia wejścia w życie ustawy zmieniającej, w systemie prawnym istnieje art. 130a ust. 10h P.r.d., który w sposób szczególny normuje tryb przyznawania wynagrodzenia. Istnienie tej normy wyklucza stosowanie ogólnych zasad wynikających z art. 102 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w tym rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 kwietnia 2002 r. w sprawie rozciągnięcia stosowania przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Dlatego też, jakkolwiek to Skarb Państwa poniesie koszty przechowywania pojazdu, to orzekanie w tym przedmiocie nie znajduje się w zakresie działania urzędów skarbowych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

organem właściwym do załatwienia sprawy jest Starosta G.

Zgodnie z przepisem art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), z zastrzeżeniem art. 22 § 1 k.p.a., sądy administracyjne rozpoznają, spory o właściwość powstałe pomiędzy organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Przez spór kompetencyjny (spór o właściwość), o którym mowa we wskazanym przepisie, należy rozumieć sytuację, w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia konkretnej sprawy (spór pozytywny) lub też każdy z nich uważa się za niewłaściwy do jej załatwienia (spór negatywny).

W rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia ze sporem negatywnym, który powstał między Naczelnikiem Urzędu Skarbowego w G., a Starostą G.

Z akt, w szczególności postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. wynika, że prowadzone uprzednio postępowanie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. w sprawie przejęcia przedmiotowego pojazdu na rzecz Skarbu Państwa, decyzją tego organu z dnia [...] lipca 2009 r. zostało umorzone. Z kolei wniosek o zwrot wydatków za przechowywanie pojazdu złożony został w dniu [...] stycznia 2011 r.

Zgodnie z przepisem art. 130a ust. 10h P.r.d., koszty związane z usuwaniem, przechowywaniem, oszacowaniem, sprzedażą lub zniszczeniem pojazdu powstałe od momentu wydania dyspozycji jego usunięcia do zakończenia postępowania ponosi osoba będąca właścicielem tego pojazdu w dniu wydania dyspozycji usunięcia pojazdu, z zastrzeżeniem ust. 10d i 10i. Decyzję o zapłacie tych kosztów wydaje starosta. Przepis ten dodany został przez art. 1 pkt 10 lit. k) ustawy z dnia 22 lipca 2010 r. /Dz. U. Nr 152, poz. 1018/, zmieniającej z dniem 4 września 2010 r. ustawę - Prawo o ruchu drogowym. W ustawie tej, zwanej zmieniającą, zamieszczone zostały również regulacje międzyczasowe. Ustawa zmieniająca w art. 13 rozstrzygnęła o kosztach przechowywania pojazdów, które powstały po upływie terminu, o którym mowa w art. 130a ust.10 P.r.d. w brzmieniu dotychczasowym. Podkreślić jednak należy, że rozstrzygając o kosztach wskazano ogólnie na Skarb Państwa, bez wskazania statio fisci; jednocześnie nie rozstrzygnięto w odmienny, niż wskazany w znowelizowanym przepisie art. 130a ust. 10h P.r.d. sposób o organie, orzekającym w tego rodzaju przypadkach.

Uwzględniając powyższe regulacje stwierdzić należy, że organem właściwym w rozpoznawanej sprawie jest Starosta G. Wynika to ze stanu faktycznego sprawy. Otóż prowadzone uprzednio postępowanie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. w sprawie przejęcia przedmiotowego pojazdu na rzecz Skarbu Państwa, decyzją tego organu z dnia [...] lipca 2009 r. zostało umorzone. Z kolei wniosek o zwrot wydatków za przechowywanie pojazdu złożony został w dniu [...] stycznia 2011 r. Oznacza to, że postępowanie wszczęte zostało pod rządem obowiązywania art. 130a ust. 10h P.r.d., który to przepis, jako organ właściwy do załatwienia tego rodzaju wniosku, wskazuje starostę.

Z przedstawianych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w postanowieniu, w oparciu o przepis art. 15 § 2 p.p.s.a.