Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 240/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2015-04-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i § 5.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wiesława Pierechod po rozpoznaniu w Olsztynie w dniu 30 kwietnia 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. R. O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiące styczeń oraz od kwietnia do lipca i od października do grudnia 2013r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

E. R. O. we wniesionej skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiące styczeń oraz od kwietnia do lipca i od października do grudnia 2013r., zawarła także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Strona, reprezentowana przez radcę prawnego, w treści uzasadnienia skargi podała, że wyegzekwowanie kwoty naliczonego podatku akcyzowego może spowodować nieodwracalne skutki. Skarżąca nie dysponuje środkami pieniężnymi, które pozwoliłyby na jednorazową wpłatę podatku. Ponadto skarżącej wymierzono podatek akcyzowy za poszczególne miesiące lat 2011 – 2013, a łączna kwota zobowiązań z tego tytułu wynosi ponad 171 tys. zł. Prowadzenie egzekucji znacząco odbije się na funkcjonowaniu firmy prowadzonej przez stronę, spowoduje problemy z płynnością finansową, a w konsekwencji może doprowadzić do upadku firmy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 61 § 3 zd. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów niemających zastosowania w niniejszej sprawie.

Przedstawione w niniejszej sprawie przez skarżącą informacje pozwalają na przyjęcie, że omawiane przesłanki wystąpiły. Strona skarżąca wykazała, że w jej sytuacji należy zastosować szczególny środek w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd wziął pod uwagę fakt, że przed tut. Sądem toczą się obecnie trzy sprawy ze skarg wnioskodawczyni na decyzje Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące lat 2011 – 2013, a wysokość należności wynikająca z zaskarżonych decyzji wynosi łącznie ponad 171 tys. zł. Istnieje realne zagrożenie, że ich wykonanie odbije się negatywnie na funkcjonowaniu firmy prowadzonej przez stronę i może spowodować problemy z płynnością finansową strony.

Sytuacja ta powoduje, że wykonanie decyzji zagraża jej działalności gospodarczej oraz może również spowodować nieodwracalne skutki poprzez zakończenie działalności gospodarczej. Sąd ma też na uwadze, że strona zatrudnia pracowników, których organ przesłuchiwał w toku postępowania podatkowego.

Zatem sytuacja skarżącej powoduje, że wykonanie zaskarżonej decyzji grozi niebezpieczeństwem wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Sąd podkreśla jednocześnie, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest jedynie środkiem tymczasowej ochrony strony skarżącej do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd, i stosownie do art. 61 § 6 p.p.s.a. upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.