Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2407/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-02-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Odpady
Skarżony organ: Minister Środowiska
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 4, 7 ust 1
journal: Dz.U. 2013 poz 21
law: Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
article: art 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Sędziowie sędzia WSA Alina Balicka, sędzia WSA Krystyna Napiórkowska (spr.), Protokolant ref. staż. Paweł Smulski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2015 r. sprawy ze skargi Z. R. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "[...]" na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie wyrażenia sprzeciwu wobec zmiany klasyfikacji odpadów oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] września 2014 r. Minister Środowiska, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2013 r., poz. 267), dalej k.p.a. oraz art. 8 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2013 r. poz. 21 z późń. zm.) - po rozpatrzeniu odwołania Z.R. prowadzącego działalność gospodarczą [...] w Z. od decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] marca 2014 r. w przedmiocie zmiany klasyfikacji odpadów niebezpiecznych zmagazynowanych na terenie wyrobiska gliny przy ul. [...] w m. C. oraz na terenie ul. [...] w G. - utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie miało następujący przebieg. Z. R.i prowadzący działalność gospodarczą [...] w Z. wnioskiem z dnia 16 października 2013 r. zwrócił się do Marszałka Województwa [...], w sprawie zmiany klasyfikacji odpadów niebezpiecznych o kodzie 06 01 06* na odpady inne niż niebezpieczne o kodzie 06 01 99, zmagazynowanych na terenie wyrobiska gliny przy ul. [...] w m. C. oraz przy ul. [...] w G.. Do powyższego wniosku zostały dołączone sprawozdania z badań przeprowadzonych przez Pracownię Laboratorium Analitycznego "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w K.. W pobranych próbkach odpadów zbadano stężenie substancji m. in. fluorków oraz glinu, krzemu, magnezu, sodu, wapnia oraz wykonano pomiar pH.

W toku prowadzonego postępowania wszczętego w/w wnioskiem, pismem z dnia 12 listopada 2013 r. Marszałek Województwa [...] zwrócił się do [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska o udostępnienie wyników i analiz badań próbek odpadów o kodzie 06 01 06* lub o przeprowadzenie kontroli [...] Z. R. i przeprowadzenie badań laboratoryjnych próbek odpadów. W dniu 20 grudnia 2013 r. zostały pobrane próbki odpadów na terenie wyrobiska gliny przy ul. [...] w m. C., natomiast z terenu przy ul. [...] w G. brak było możliwości pobrania próbek z uwagi na nieudostępnienie terenu.

Na podstawie wyników przeprowadzonych badań wykonanych w laboratorium posiadającego stosowną akredytację zgodnie z art. 147a ustawy Prawo ochrony środowiska, decyzją z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] Marszałek Województwa [...] wyraził sprzeciw wobec zmiany klasyfikacji odpadów niebezpiecznych o kodzie 06 01 06*-inne kwasy (ługi pokrystalizacyjne z produkcji fluorku glinu) na odpady inne niż niebezpieczne o kodzie 06 01 99 - inne niewymienione odpady, zmagazynowanych na terenie wyrobiska gliny przy ul. [...] w m. C. oraz na terenie ul. [...] w G.

W uzasadnieniu decyzji organ podał, że wyniki analiz odpadów przedstawione i zinterpretowane przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska wskazują, że odpad może mieć właściwości drażniące ze względu na zawartości glinu i fluoru, o czym świadczą określone wartości pH. Podobne wartości pH odpadu uzyskano podczas przeprowadzonej kontroli przedsiębiorcy w dniu 27 sierpnia 2010 r. (sprawozdanie z badań nr WIOŚ/Lab/Fch/237/2010-próba nr 646). Stabilne pH wyciągu wodnego magazynowanych odpadów wskazuje na to, że mimo upływu lat, w dalszym ciągu z odpadów wypłukują się substancje zakwaszające wyciąg wodny. Łatwość wymywania fluorków z odpadu została potwierdzona również analizami odcieków z hałdy, wykonywanymi podczas kontroli przeprowadzonej w 2012 r. (sprawozdanie z badań nr 10/LL/12-W-próba nr 21 i nr 22). Wyniki analiz wskazują również, że odpad ten jest wysoce niestabilny (bardzo wysokie wartości substancji rozpuszczonych w wyciągu wodnym), z którego stałe związki (głównie glinu i fluoru) są stosunkowo łatwo wymywane do środowiska. W ocenie [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska, inna niż chemiczna stabilizacja odpadu nie daje gwarancji, że w dalszym ciągu z odpadu nie będą uwalniać się do środowiska związki wymywane, w tym zakwaszające wyciąg wodny (fluorki).

Organ podkreślił, że przytoczone w piśmie [...] Wojewódzkiego Inspektora wyniki przeprowadzonej na terenie ul. [...] w G. kontroli w 2012 r. wraz z poborem i przeprowadzeniem badań laboratoryjnych próbek odpadów, wykazały m.in., że analiza wyciągu wodnego odpadów o kodzie 06 01 06* wykazała ich dużą podatność na wymywanie zawartych w nich zanieczyszczeń oraz, że zmierzona wartość pH odcieku z odpadów o kodzie 06 01 06* wyniosła 2,8, co kwalifikuje powyższe odpady zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 13 maja 2004 r. w sprawie warunków, w których uznaję się, że odpady nie są niebezpieczne - jako odpady o właściwościach drażniących.

Ponadto Marszałek zaznaczył, że organ dysponuje opinią wydaną przez biegłych z zakresu ochrony środowiska z dnia 30 czerwca 2013 r. dotyczącą wpływu odpadów składowanych w G. przy ul. [...] i w miejscowości C., zgromadzoną w toku odrębnego postępowania, prowadzonego pod znakiem sprawy:[...], która została uznana za dowód w rozumieniu art. 75 § 1 k.p.a. Z opinii tej wynika, że:

- składowane odpady stanowią odpady niebezpieczne;

- odpady z procesu produkcji kwasu fosforowego mogą stwarzać zagrożenie dla środowiska, fluorki czyli sole kwasu fluorowodorowego w dużych stężeniach są toksyczne;

- istnieje zagrożenie dla wód podziemnych. Stężenie fluorków w odpadach niebezpiecznych jest przekroczone prawie pięciokrotnie. Podczas odpadów atmosferycznych może nastąpić dodatkowe wymywanie fluorków do gruntu i dalej do wód gruntowanych. Uznaje się, że składowane odpady stwarzają istotne zagrożenie dla wód podziemnych;

- nadmiar fluorków może mieć szkodliwy wpływ na zęby oraz kości, może prowadzić do fluorozy (kruche zęby z białymi przebarwieniami), osteoporozy lub przewapnienia stawów i ścięgien.

Marszałek Województwa [...]zaznaczył, że odpady magazynowane przy ul. [...] w G., jak i na terenie wyrobiska glinu przy ul. [...] w m. C. zostały wytworzone w Zakładzie [...] S.A. w L. i zakwalifikowane przez ich wytwórcę, jako odpady niebezpieczne. Odpady te mimo znacznego upływu czasu od momentu ich zdeponowania nadal wykazują właściwości drażniące i niekorzystnie oddziałują na otaczające środowisko, ponieważ z odpadu nadal wypłukują się substancje zakwaszające wyciąg wodny (fluorki). Końcowo organ wskazał, że główną przesłanką wyrażenia sprzeciwu był fakt wykazywania przez odpady klasyfikowane pod kodem 06 01 06*-inne kwasy (ługi pokrystalizacyjne z produkcji fluorku glinu), właściwości drażniących, które to właściwości powodują, że odpady te są nadal niebezpieczne.

Od tej decyzji odwołanie złożył Z. R. prowadzący działalność gospodarczą pn. [...].

W wyniku rozpatrzenia odwołania przez Ministra Środowiska została wydana opisana na wstępie decyzja z dnia [...] września 2014 r.

Organ odwoławczy wskazał w uzasadnieniu decyzji, że z przeprowadzonych analiz wynika, że wnioskowany do zmiany klasyfikacji odpad o kodzie 06 01 06* inne kwasy (ługi pokrystaliczne z produkcji fluorku glinu) nie może zostać przeklasyfikowany na odpad inny niż niebezpieczny o kodzie 06 01 99 (inne niewymienione odpady). Organ podkreślił, że z przedłożonych analiz wynika, że odpad ten jest niestabilny, jego pH waha się od 2,8 do 4,3. Niestabilność tego parametru wynika również z badań przedłożonych przez zgłaszającego. Organ wskazał, że biorąc pod uwagę właściwości tego odpadu w zakresie parametru granicznego jednoznacznie podkreślić należy, że wynika, że wartość pH poniżej 3, a takie wartości wynikają z analizy, stanowi zgodnie z załącznikiem nr 1 (lp.4) do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 13 maja 2004 r. o właściwościach drażniących tego odpadu, a zatem przedmiotowy odpad ługów pokrystalicznych jest odpadem niebezpiecznym.

Minister Środowiska podkreślił, że Z. R. w zgłoszeniu wskazuje, że wytwórca odpadów, które zostały zdeponowane przy ul. [...] w C. oraz przy ul. [...] w G. zakwalifikował je jako odpady niebezpieczne oznaczone kodem 06 010 06*. Organ wskazał, że samo zdeponowanie odpadów, nie powoduje zmiany właściwości omawianych odpadów. Przeprowadzona przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska analiza wody wskazuje, że źródłem wysokich stężeń fluorków w wodach i odciekach są zdeponowane odpady, świadczy to o postępującym procesie wymywania fluorków z tych odpadów, co potwierdza wysoką niestabilność odpadów.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł Z.R., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą [...] Z.R. Zarzucił naruszenie:

- art. 7 oraz art. 77 § K.p.a. poprzez naruszenie reguły prowadzenia postępowania dowodowego poprzez wprowadzenie do decyzji administracyjnej ustalenia, które nie zostało oparte na zebranym materiale dowodowym;

- art. 11 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej

W oparciu o tak sformułowane zarzuty, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu skargi podniósł, że decyzja wydana została w oparciu o niekompletny materiał dowodowy bowiem nie przeprowadzono badań próbek odpadów z G.. Tym samym organ nie mógł prawidłowo zakwestionować analiz przedstawionych przez stronę. Ponadto wskazał, że niedopuszczalne jest kwestionowanie opinii wyspecjalizowanego podmiotu za pomocą dokumentów, które nie stanowią wyspecjalizowanej opinii. Organ powołał się w toku postępowania dowodowego na inne dokumenty pozyskane (od [...] Inspektora Środowiska), które nie odnoszą się tylko do odpadów, co dodatkowo wskazuje na niemożność oparcia rozstrzygnięcia na ich podstawie. Przedmiotem sporu jest klasyfikacja odpadów, a nie np. stan rzeki S.. Ponadto strona skarżąca podniosła, że organ li instancji nie odniósł się do zarzutów art. 11 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Organ wskazał, że konstrukcja art. 9 ust. 3 tej ustawy wyłącza możliwość zastosowania art. 11 ust. 9 tejże ustawy. Nowelizacja ustawy o swobodzie działalności gospodarczej wprowadziła do art. 11 ust. 9 tej ustawy instytucje tak zwanej fikcji decyzji pozytywnej ( dorozumianej decyzji organu), która polega na tym, że jeżeli w terminie przewidzianym przepisami prawa, sprawa przedsiębiorcy nie zostanie rozstrzygnięta to przyjmuję się, iż organ zgodził się z jego wnioskiem. Z zestawienia art. 11 oraz art. 6 ustawy wynika, że fikcja decyzji pozytywnej może się zmaterializować gdy stroną postępowania jest przedsiębiorca, a sprawa dotyczy jednego z trzech aspektów działalności gospodarczej: podejmowania, wykonywania i zakończenia. Według skarżącego można więc mówić o potencjalnie szerokim zastosowaniu tej regulacji (fikcji decyzji pozytywnej). Skarżący zaznaczył, że ustawodawca wbrew twierdzeniom organu nie wskazuje, że wniosek strony, o którym mowa w art. 11 ust. 9 ma być złożony dobrowolnie lub obligatoryjnie. Tym samym wykładnia organu pozostaje w tym zakresie contra legem.

Pismem z dnia 3 listopada 2014 roku skarżący dokonał uzupełnienia skargi i załączył wyniki badań przedmiotowego odpadu przeprowadzone przez inne placówki naukowo-badawcze, a mianowicie Instytutu [...] w G., Laboratorium [...] w B. i Głównego Instytutu [...] w K., mające potwierdzać brak podstaw do stwierdzenia, że przedmiotowy odpad posiada cechy i właściwości odpadu niebezpiecznego. Ponadto podniósł, że stwierdzenie z zaskarżonej decyzji Ministra Środowiska, że Ośrodek [...] w K. również posiada akredytację jest prawdziwe tylko częściowo, bowiem Ośrodek ten posiada akredytację na badanie fluorków tylko w zakresie 0,1-1000 mg/l. Natomiast stężenie fluorków w przedmiotowym odpadzie przekracza znacznie wartość 1000 mg/i, co oznacza, że badanie przedmiotowego odpadu nie było akredytowane.

Minister Środowiska w odpowiedzi na skargę podtrzymał dotychczasowe stanowisko, wnosząc o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej p.p.s.a.) polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a., w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną.

Rozpoznając niniejszą sprawę w świetle wyżej przytoczonych kryteriów Sąd uznał, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. 2013 r. poz. 21 ze zm.), zwanej dalej u.o. Zgodnie z art. 4 ust. 1 tej ustawy, odpady klasyfikuje się przez ich zaliczenie do odpowiedniej grupy, podgrupy i rodzaju odpadów, uwzględniając:

1) źródło ich powstawania;

2) właściwości powodujące, że odpady są odpadami niebezpiecznymi, określone w załączniku nr 3 do ustawy;

3) składniki odpadów, dla których przekroczenie wartości granicznych stężeń substancji

niebezpiecznych może powodować, że odpady są odpadami niebezpiecznymi.

Natomiast ust. 2 tego artykułu wskazuje, że składniki odpadów, o których mowa w ust. 1 pkt 3, określa załącznik nr 4 do ustawy.

Zgodnie zaś z art. 7 ust. 1 tej ustawy posiadacz odpadów może dokonać zmiany klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na odpady inne niż niebezpieczne, jeżeli wykaże, że nie posiadają one właściwości odpadów niebezpiecznych określonych w załączniku nr 3 do ustawy. Zaznaczyć wypada, że w stanie prawnym obowiązującym w dacie wydawania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 250 ustawy obowiązywało rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 13 maja 2004 r. w sprawie warunków, w których uznaje się, że odpady nie są niebezpieczne (Dz. U. Nr 128, poz. 1347) wydane na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 2 poprzedniej ustawy o odpadach. Zrozumiałe jest, że rozporządzenie przewiduje jedynie zwykłą zmianę klasyfikacji, gdyż do wprowadzenia uproszczonej nie było wtedy podstaw prawnych. Oznacza to, że przy zmianie klasyfikacji na podstawie tego rozporządzenia stosuje się przepisy art. 8 i 9 u.o. W myśl art. 8 ust. 1 u.o. posiadacz odpadów jest obowiązany do przedłożenia marszałkowi województwa, właściwemu odpowiednio ze względu na miejsce wytwarzania lub gospodarowania odpadami, zgłoszenia zmiany klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na odpady inne niż niebezpieczne. Wymogi, jakie powinno zawierać zgłoszenie zmiany klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na odpady inne niż niebezpieczne zostały określone w ust. 2-4 wymienionego art. 8 u.o. Stosownie zaś do ust. 5 tego artykułu, marszałek województwa wydaje decyzję zatwierdzającą zmianę klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na odpady inne niż niebezpieczne albo o wyrażeniu sprzeciwu, jak ma to miejsce w niniejszej sprawie.

Analiza akt administracyjnych niniejszej sprawy przedstawionych Sądowi prowadzi do stwierdzenia, że materiał dowodowy zgromadzony w toku postępowania wyjaśniającego przeprowadzonego przez organ pierwszej instancji, stanowił podstawę do wyrażenia sprzeciwu na dokonaną przez Z. R. - posiadacza odpadów niebezpiecznych oznaczonych kodem 06 01 06* Inne kwasy (ługi pokrystaliczne z produkcji fluorku glinu) - zmianę ich klasyfikacji na odpady inne niż niebezpieczne. Bezsporne jest, że przedmiotowe odpady powstały podczas produkcji nawozów fosforowych i jak wskazano w opinii załączonej przez skarżącego do zgłoszenia zmiany klasyfikacji, sporządzonej przez [...] W.U. - Fundacja [...] w P., odpady stanowią ług pokrystalizacyjny z produkcji fluorku glinu, otrzymywanego z produktów odpadowych, głównie kwasu fluorokrzemkowego.

Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 27 września 2001 r. w sprawie katalogu odpadów (Dz. U. Nr 112, poz. 1206), obowiązującym wdacie wydania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 250 u.o., odpady o kodzie 06 01 06*-lnne kwasy (ługi pokrystaliczne z produkcji fluorku glinu) określone w grupie odpadów z produkcji, przygotowania, obrotu i stosowania produktów chemii nieorganicznej (06), podgrupie Odpady z produkcji, przygotowania i stosowania kwasów nieorganicznych (06 01) zostały sklasyfikowane jako odpady niebezpieczne. Jak trafnie zauważył Minister Środowiska w zaskarżonej decyzji, zmiana klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na inne niż niebezpieczne, wskazana w art. 8 ustawy o odpadach, dotyczy wyłącznie takiej sytuacji, w której dany posiadacz odpadów podważa zasady klasyfikacji zawarte w w/w rozporządzeniu. Słusznie również podkreślił organ, że zmiana klasyfikacji odpadu niebezpiecznego na odpad inny niż niebezpieczny może nastąpić, gdy wyniki badań (analiz) danego rodzaju odpadu, każdorazowo potwierdzą stabilny, a więc niezmienny (identyczny) charakter tych odpadów. Sąd podziela stanowisko organu, że za zasadne należy przyjąć, że gwarancją podważenia zasad kwalifikacji zawartych w cytowanym powyżej rozporządzeniu musi być pewność odnosząca się do faktu braku którejkolwiek z cech i parametrów świadczących o tym, że nie mamy do czynienia z odpadem niebezpiecznym. Trafnie podniósł Minister Środowiska, że jakiekolwiek prawdopodobieństwo zaistnienia chociażby jednej z cech, o których mowa w § 2 ust. 1- 6 w/w rozporządzenia z dnia 13 maja 2004 r. i przekroczenie parametrów, o których mowa w załączniku nr 1 do tego rozporządzenia powoduje, że odpad jest odpadem niebezpiecznym. Minister wykazał, że z przeprowadzonych analiz ponad wszelką wątpliwość wynika, że przedmiotowy odpad nie może zostać przeklasyfikowany na odpad inny niż niebezpieczny, gdyż odpad ten jest niestabilny. Jego pH waha się od 2,8 do 4,3. Organ podkreślił, że niestabilność tego parametru wynika z badań przedłożonych przez stronę do zgłoszenia zmiany klasyfikacji odpadu. Odnosząc się do opinii sporządzonej przez [...]. W.U. Minister wskazał, że w zakresie pH została ona sporządzona z uśrednionych wartości prób analiz i do wnioskowania przyjęto najbardziej korzystny wariant tego parametru, co nie daje uzasadnionej gwarancji podważenia zasady klasyfikacji badanego odpadu.

W ocenie Sądu organy rozpoznając niniejszą sprawę w sposób rzetelny wyjaśniły stan sprawy, dokonały wnikliwej oceny zebranego materiału dowodowego i wyprowadziły prawidłowe wnioski, a tym samym nie można zarzucić im naruszenia art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Wskazać należy, że Marszałek Województwa [...] nie naruszył przepisów postępowania, włączając opinię wydaną przez biegłych z zakresu ochrony środowiska z dnia 30 czerwca 2013 r. dotyczącą wpływu odpadów składowanych w G. przy ul. [...] i w miejscowości C., sporządzoną w toku odrębnego postępowania, prowadzonego pod znakiem sprawy: [...], jako dowód w rozumieniu art. 75 § 1 k.p.a. w niniejszym postępowaniu.

Za nieuprawniony należy uznać również zarzut naruszenia art. 11 ust. 9 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Sąd nie podziela stanowiska strony skarżącej, że przyjęta przez ustawodawcę w ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2013 r. poz. 672), konstrukcja fikcji pozytywnego rozstrzygnięcia sprawy przedsiębiorcy znajduje zastosowanie we wszystkich sprawach przedsiębiorcy- jedynie poza wyjątkami wynikającymi z przepisów odrębnych ustaw, jak wprost stanowi art. 11 ust. 9 tej ustawy w brzmieniu nadanym przez art. 46 pkt 7 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o świadczeniu usług na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. 2010 r. Nr 47, poz. 278 ze zm.). Przede wszystkim zwrócić należy uwagę, że zaskarżona decyzja została wydana na skutek przedłożenia Marszałkowi Województwa [...] zgłoszenia w trybie art. 8 ust. 1 ustawy o odpadach, zmiany klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na odpady inne niż niebezpieczne, do dokonania którego przedsiębiorca był zobowiązany. Natomiast ust. 9 wspomnianego art. 11 odnosi się do postępowań wszczynanych na wniosek. Istotą wniosku jest jego dobrowolność, element swobody, woli wnioskodawcy, zaś takich cech nie można przypisać obowiązkowi posiadacza odpadów, który w myśl art. 8 ust. 1 jest obowiązany do przedłożenia marszałkowi województwa, właściwemu odpowiednio ze względu na miejsce wytwarzania lub gospodarowania odpadami, zgłoszenia zmiany klasyfikacji odpadów niebezpiecznych na odpady inne niż niebezpieczne. Ponadto skład orzekający w sprawie podziela stanowisko prezentowane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, że art. 11 ust. 9 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej dotyczy spraw przedsiębiorcy z jego wniosku w zakresie regulowanym tą ustawą, a zatem stosownie do art. 1 spraw z wniosku co do podejmowania, wykonywania i zakończenia działalności gospodarczej ( por. wyrok NSA z dnia 13 maja 2014 r. sygn.akt II GSK 1936/12, Lex nr 1551411). Niewątpliwie nie jest sprawą przedsiębiorcy - w rozumieniu art. 11 ust. 9 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej - dokonanie zgłoszenia zmiany klasyfikacji odpadu niebezpiecznego na odpad inny niż niebezpieczny.

Tym samym Sąd badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o przepisy wskazane w skardze i w aspekcie uchybień, które byłby zobowiązany wziąć pod uwagę z urzędu, doszedł do przekonania, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.