Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 92/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-03-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art 86 i nast.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Grzegorz Borkowski po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 stycznia 2010 r. sygn. akt III SA/Wa 1274/09 odmawiające przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi A.S. na decyzję Ministra Finansów z dnia 22 maja 2009 r. nr (...) w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił A.S. przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu wskazał, że pismem z dnia 5 sierpnia 2009 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi m.in. poprzez złożenie pełnomocnictwa. W odpowiedzi na wezwanie (złożone w terminie do usunięcia braków) pełnomocnik wniósł o przedłużenie terminu do złożenia wymaganego pełnomocnictwa. Następnie pismem z dnia 31 sierpnia 2009 r. złożył odpowiedni dokument. Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia pełnomocnictwa (wniesiony po odrzuceniu skargi) zawierał wskazanie, że skarżąca odebrała pismo z sądu w dniu w którym wyjeżdżała do chorej matki, a ponieważ jej pobyt się przedłużył pełnomocnik nie miał możliwości innego działania i uzyskania w wyznaczonym terminie pełnomocnictwa.

Mając na uwadze przebieg sprawy sąd pierwszej instancji uznał, że nie została uprawdopodobniona przesłanka braku winy. Podkreślił, że skarżąca wezwanie odebrała osobiście w dniu 17 sierpnia 2009 r., a zatem mogła w tym samym dniu wywiązać się z nałożonego na nią obowiązku, ewentualnie nadać do Sądu pismo zawierające pełnomocnictwo za pośrednictwem poczty z zachowaniem terminu.

W zażaleniu na powyższe postanowienie wniesiono o jego uchylenie, przywrócenie terminu do złożenia pełnomocnictwa oraz uznanie, że pełnomocnictwo z dnia 31 sierpnia 2009 r. obowiązuje i znajduje się w aktach sprawy. W uzasadnieniu podkreślono, że A.S. nie mogła doręczyć przedmiotowego pełnomocnictwa bo opiekowała się chorą matką. Podkreślono, że Sąd nie znał okoliczności uniemożliwiających przesłanie w zakreślonym terminie pełnomocnictwa. Skarżąca osobiście odebrała korespondencje, ale nie czytając jej przekazała swojemu pełnomocnikowi. Zarzut Sąd, że mogła wykonać wezwanie w dniu wyjazdu jest bezzasadny bo skarżącą mogła tak uczynić ale nie musiała. Zarzucono też Sądowi, że nie ustalił czy skarżąca mogła przesłać pełnomocnictwo w dniach następnych m.in. poprzez nieustalenie czy w miejscowości, w której skarżąca opiekowała się matka, jest urząd pocztowy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zagadnienie prawne odnoszące się do instytucji przewrócenia terminu zostało uregulowane przepisami art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm., dalej ppsa). Wskazane przepisy ustawowe uzależniają przywrócenie terminu od uprawdopodobnienia przez stronę, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jej winy.

Podzielić należy ocenę dokonaną w zaskarżonym postanowieniu, że skarżąca nie wykazała okoliczności, które uzasadniałyby przywrócenie uchybionego terminu z przyczyn od niej niezależnych. Zarzuty, że Sąd nie ustalił wskazanych w zażaleniu okoliczności są całkowicie bezzasadne. To na skarżącej, wnoszącej wniosek o przywrócenie terminu, spoczywa ciężar uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za brakiem winy (art. 87 § 2 ppsa). Nie ma żadnych podstaw prawnych aby uznać, że niewskazanie we wniosku okoliczności uprawdopodabniających brak winy, lub wskazanie ich w niepełnym zakresie podlegało uzupełnieniu na podstawie art. 49 § 1 ppsa – jest to przesłanka warunkująca przywrócenie uchybionego terminu (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis 2006 r., str. 227-228.). Nie można zatem skutecznie zarzucać Sądowi, że nie podjął czynności aby ustalić brakujące dane.

Mając powyższe na uwadze należy uznać, że sąd pierwszej instancji nie naruszył przepisów i prawidłowo rozpoznał wniosek o przywrócenie terminu. Stosownie zatem do treści art. 184 w związku z art. 197 § 2 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i braku podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia, należało zażalenie oddalić.