Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 861/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2012-02-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6534 Zamówienia publiczne
Hasła tematyczne: Zamówienia publiczne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 1 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 134 par. 1, art. 145 par. 1 lit. a i lit. c, art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 184, art. 207 ust. 1 pkt 2, ust. 9, ust. 12
journal: Dz.U. 2009 nr 157 poz 1240
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.
article: art. 26 ust. 1 pkt 15 i pkt 15a
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity
article: art. 31 ust. 2 i ust. 4, art. 46 ust. 2a
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1590
law: ustawa z dnia 5 czerwca 1998    r. o samorządzie województwa - tekst jednolity
article: par. 6 pkt 4, par. 14 ust. 2 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1349
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Jaśniewicz Sędziowie WSA Katarzyna Wolna - Kubicka WSA Karol Pawlicki (spr.) Protokolant st.sekr.sąd. Alicja Ajnbacher po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 07 lutego 2012 r. sprawy ze skargi Gminy [...] na decyzję Zarządu Województwa Wielkopolskiego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu kwoty wypłaconej na podstawie umowy o dofinansowanie I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Zarządu Województwa Wielkopolskiego z dnia [...] r. Nr [...]; II. zasądza od Zarządu Województwa Wielkopolskiego na rzecz skarżącej Gminy [...] kwotę [...] zł ( [...] ) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego;


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2011r. Zarząd Województwa Wielkopolskiego, działając jako Instytucja Zarządzająca Wielkopolskim Regionalnym Programem Operacyjnym, nakazał Gminie [...] zwrot kwoty [...]zł wraz z odsetkami. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia powołano art. 25 ustawy z dnia 06 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009r. Nr 84, poz. 712 ze zm.), art. 207 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 8 i 9 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 ze zm.) oraz § 11 ust. 11 umowy o dofinansowanie projektu pt. "Poprawa dostępności do ponadregionalnego układu drogowego przez budowę obwodnicy [...]" z [...] września 2009r. wraz z aneksami z [...] marca i [...] listopada 2010r., współfinansowanego z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w wyniku przeprowadzonej wizyty monitorującej stwierdzono naruszenie art. 7 ustawy z dnia 29 stycznia 2004r. Prawo zamówień publicznych w zakresie przeprowadzonych, w związku z realizacją umowy z [...] września 2009r. postępowań przetargowych w trybie przetargu nieograniczonego na:

1. wykonanie projektu budowlanego dla zadania "Poprawa dostępności do ponadregionalnego układu drogowego przez budowę obwodnicy [...]" – [...],

2. pełnienie funkcji inspektora nadzoru budowlanego nad realizacją inwestycji o nazwie "Poprawa dostępności do ponadregionalnego układu drogowego przez budowę obwodnicy [...]" [...].

W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, w oparciu o zapisy § 11 ust. 11 umowy z dnia [...] września 2009 r. oraz na podstawie dokumentu Ministerstwa Rozwoju Regionalnego pn. "Wymierzanie korekt finansowych za naruszenia prawa zamówień publicznych związane z realizacją projektów współfinansowanych ze środków funduszy UE" - tabela 4 pkt 5, nałożono dwie korekty finansowe w łącznej wysokości [...] zł. Beneficjent, pomimo otrzymania wezwania z [...] czerwca 2011r. do zwrotu w/w kwoty, do dnia wydania decyzji, nie dokonał zwrotu przedmiotowej kwoty.

W decyzji zawarto pouczenie, że przysługuje od niej wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy przez instytucję zarządzającą.

Wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2011r. Wójt Gminy [...] zwrócił się do Zarządu Województwa Wielkopolskiego o ponowne rozpatrzenie sprawy i uchylenie decyzji z dnia [...] sierpnia 2011r. Decyzji zarzucono brak uzasadnienia faktycznego i odniesienia się do zgłaszanych przez Gminę zastrzeżeń.

Decyzją z dnia [...] października 2011r. Zarząd Województwa Wielkopolskiego, działając na podstawie art. 207 ust. 12 ustawy o finansach publicznych oraz art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (tj. z 2000r. Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w związku z art. 67 ustawy o finansach publicznych, utrzymał w mocy swoją decyzję z [...] sierpnia 2011r.

W uzasadnieniu decyzji organ odniósł się do zarzutów sformułowanych w piśmie Gminy z [...] sierpnia 2011r.

Zarząd za bezpodstawny uznał zarzut, zgodnie z którym art. 7

ustawy - Prawo zamówień publicznych, dla wykazania naruszenia, powinien być

stosowany w powiązaniu z innymi aktami prawa krajowego, bądź unijnego,

traktującymi o zasadach zachowania uczciwej konkurencji i równym traktowaniu,

w szczególności z ustawą o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.

Zdaniem organu system zamówień publicznych został kompleksowo uregulowany w ustawie z dnia 29 stycznia 2004r. – Prawo zamówień publicznych oraz aktach wykonawczych wydanych do tej ustawy, wobec czego ujęte tam normy statuują odpowiedzialność zamawiającego w przypadku gdy dojdzie do ich naruszenia. W stanie prawnym obowiązującym w czasie prowadzenia obu przedmiotowych postępowań, w myśl wyraźnego zakazu wynikającego z art. 22 ust. 2 w/w ustawy zamawiającemu nie wolno było określać warunków udziału w postępowaniu o udzielenie zamówienia w sposób, który mógłby utrudniać uczciwą konkurencję.

Z kolei określenie warunku dysponowania co najmniej jedną osobą przynależącą do samorządu zawodowego (Izba Inżynierów Budownictwa) może być uznane za przejaw dyskryminacji niektórych wykonawców. Wymóg przynależności do określonego samorządu zawodowego, jakkolwiek na gruncie określonych przepisów warunkuje możliwość wykonywania niektórych rodzajów działalności, to jednak nie jest wymogiem bezwzględnie obowiązującym w stosunku do wszystkich kategorii osób. W szczególności obowiązek taki często nie dotyczy osób będących obywatelami państw członkowskich UE, Konfederacji Szwajcarskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu, którzy nabyli prawo do wykonywania określonych zawodów regulowanych lub określonych działalności, jeżeli te kwalifikacje zostały uznane na zasadach przewidzianych w ustawie o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej (Dz. U. z 2008r. Nr 63, poz. 394).

Zdaniem organu również warunek, aby koordynator ds. rozliczeń posiadał doświadczenie przy rozliczaniu kontraktów na wykonanie robót budowlanych współfinansowanych ze środków UE, postawiony w postępowaniu, którego przedmiotem była usługa pełnienia funkcji inspektora nadzoru, mógł ograniczać zachowanie uczciwej konkurencji. Niewątpliwie ocena czy określone przez zamawiającego warunki udziału w postępowaniu naruszają zasadę uczciwej konkurencji musi być dokonana w odniesieniu do przedmiotu zamówienia, co oznacza, że każdy warunek powinien znajdować swoje uzasadnienie w specyfice przedmiotu zamówienia. Przedmiotem rozpatrywanego zamówienia było sprawowanie funkcji inspektora nadzoru nad inwestycją budowy obwodnicy. Przy tego rodzaju zamówieniu, obejmującym nadzór nad budową drogową, wymóg posługiwania się przez wykonawcę osobą mającą doświadczenie przy rozliczaniu kontraktów współfinansowanych ze środków unijnych nie znajduje żadnego uzasadnienia.

Odnosząc się do zastrzeżeń zasadności nałożenia korekty, organ wskazał, że pojęcie szkody w budżecie Unii Europejskiej utożsamiane jest z sytuacją, kiedy dofinansowanie unijne jest wypłacane w pełnej wysokości, w przypadku stwierdzenia, że doszło do naruszenia prawa.

Z kolei zastosowanie metody dyferencyjnej w celu wyliczenia wielkości szkody w związku z naruszeniem prawa przy prowadzeniu przedmiotowych postępowań nie było możliwe. W konsekwencji organ zobowiązany był do zastosowania metody wskaźnikowej, przyjętej w dokumencie Ministerstwa Rozwoju Regionalnego "Wymierzanie korekt finansowych za naruszenia prawa zamówień publicznych związane z realizacją projektów współfinansowanych ze środków funduszy UE".

W skardze z dnia [...] listopada 2011r. Gmina [...] wniosła o uchylenie decyzji z dnia [...] października 2011r.

W uzasadnieniu strona skarżąca podniosła, że w trakcie całej sprawy toczy spór odnośnie możliwości ograniczenia konkurencji poprzez postawienie warunków udziału w postępowaniu na podstawie art. 22 ust. 1 Prawa zamówień publicznych, a w konsekwencji naruszenia art. 7 w/w ustawy.

Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje:

Na postawie art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Z kolei według art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W niniejszej sprawie skarga okazała się zasadna.

Skład orzekający dopatrzył się następujących naruszeń prawa:

1. Protokół z wizyty monitorującej z dnia [...] lutego 2011r. (tom III, k. 52-53 akt administracyjnych) nie zawiera zastrzeżeń w zakresie realizacji rzeczowej dofinansowanego projektu. Stwierdzono natomiast naruszenie art. 7 Prawa zamówień publicznych przy realizacji przetargów na wykonanie projektu budowlanego oraz na pełnienie funkcji inspektora nadzoru nad realizacją inwestycji.

W piśmie z dnia [...] czerwca 2011r. Departament Wdrażania Programu Regionalnego Urzędu Marszałkowskiego poinformował Wójta Gminy, iż w związku z treścią § 11 ust. 11 aneksu nr 1 do umowy z dnia [...] września 2009r. oraz dokumentem Ministra Rozwoju Regionalnego "Wymierzanie korekt finansowych za naruszenia prawa zamówień publicznych związane z realizacją projektów współfinansowanych ze środków funduszy UE" – nałożono na gminę [...] korektę finansową w wysokości [...]ł (t. III, k. 25-26).

Powołany § 11 umowy nosi tytuł "Stosowanie przepisów dotyczących zamówień publicznych oraz przejrzystość wydatkowania środków w ramach Projektu". W ustępie 11 przewidziano uprawnienia dla Instytucji Zarządzającej do stosowania korekt finansowych w przypadku naruszenia Prawa zamówień publicznych. Z kolei w piśmie z dnia [...] czerwca 2011r. w/w Departament wezwał Wójta Gminy do zwrotu łącznej kwoty [...]zł, na którą składają się korekty finansowe nałożone w związku z naruszeniem Prawa zamówień publicznych. W nagłówku pisma powołano się na treść § 8 ust. 1 umowy z [...] września 2009r. Tytuł tegoż paragrafu brzmi: "Nieprawidłowe wykorzystanie środków i ich odzyskiwanie". Z treści zapisów zawartych w tej części umowy wynika, że odzyskiwanie środków odbywa się na zasadach określonych w ustawie o finansach publicznych.

Natomiast w decyzjach Zarządu z dnia [...] sierpnia i [...] października 2011r. jako podstawę prawną powołano art. 207 ustawy o finansach publicznych i orzeczono o zwrocie określonej w nich kwoty, a ponadto nawiązano do § 11 ust. 11 umowy z dnia [...] września 2009r.

Z powyższego trudno więc – zdaniem Sądu – ustalić, czy postępowanie toczyło się w sprawie odzyskania kwot podlegających zwrotowi, w tym zwrot środków przekazanych na realizację programów, projektów lub zadań, o których mowa w przepisach o finansach publicznych (czyli zadanie instytucji zarządzającej określone w art. 26 ust. 1 pkt 15 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju), czy też postępowanie dotyczyło ustalenia i nałożenia korekt finansowych (czyli zadanie wskazane w art. 26 ust. 1 pkt 15a ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju).

Jeżeli ustalenia wizyty monitorującej dotyczyły uchybień z zakresu zamówień publicznych, to organ winien podjąć działania, o których mowa w art. 98 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006r. ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności. Powyższy akt prawa unijnego powołano w umie z [...] września 2009r. W tejże umowie w § 11 ust. 11 ustalono, iż w przypadku naruszenia Prawa zamówień publicznych stosować się będzie korekty finansowe obniżające dofinansowanie lub wzywać do zwrotu nieprawidłowo wydatkowanych środków zgodnie z dokumentem określonym umownie jako Taryfikator.

Natomiast w niniejszej sprawie, mimo uchybień w zakresie zamówień publicznych, organ w wydanych decyzjach powołał się na treść art. 207 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, przewidujący trzy przypadki, w których wydaje się decyzję (w rozumieniu kodeksu postępowania administracyjnego) określającą kwotę przypadającą do zwrotu:

- wykorzystanie środków niezgodnie z przeznaczeniem;

- wykorzystanie środków z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 ustawy;

- pobranie środków nienależnie lub w nadmiernej wysokości.

W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] sierpnia 2011r. brak jest wyjaśnienia, czy uchybienia opisane w protokole z wizyty monitorującej spełniają przesłanki do zwrotu środków przeznaczonych na realizację projektu objętego umowa z dnia [...] września 2009r. Wprawdzie w podstawie prawnej w/w decyzji powołano art. 207 ust. 1 pkt 2 ustawy o finansach publicznych (wykorzystanie środków z naruszeniem procedur wskazanych w art. 184 ustawy o finansach publicznych), ale w uzasadnieniu nie podano wprost, iż – według organu – w omawianej sprawie chodzi o naruszenie procedur wskazanych w Prawie zamówień publicznych, a tylko ta ustawa została w uzasadnieniu powołana.

2. Zarząd Województwa w wydanych decyzjach samodzielnie stwierdził naruszenie przepisów Prawa zamówień publicznych – art. 7 oraz art. 22 ust. 2.

Zadania instytucji zarządzającej zostały określone w powołanym wcześniej art. 26 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Z zapisów w/w ustawy nie wynika jednak, aby instytucja zarządzająca była organem wyspecjalizowanym i właściwym w sprawach zamówień publicznych, choć w ramach zadań kontrolnych zapewnić musi wydatkowanie środków zgodnie z zasadami wspólnotowymi i krajowymi (por. art. 60 lit. "a" i "b" rozporządzenia Rady nr 1083/2006).

Zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004r. Prawo zamówień publicznych, określa ona zasady i tryb udzielania zamówień publicznych, środki ochrony prawnej, kontrolę udzielania zamówień publicznych oraz organy właściwe w sprawach uregulowanych w ustawie. Centralnym organem administracji rządowej właściwym w sprawach zamówień publicznych jest Prezes Urzędu, który między innymi: czuwa nad przestrzeganiem zasad systemu zamówień, w szczególności dokonuje kontroli procesu udzielania zamówień w zakresie przewidzianym ustaw oraz dąży do zapewnienia jednolitego stosowania przepisów o zamówieniach, przy uwzględnieniu orzecznictwa sądów oraz Trybunału Konstytucyjnego.

W myśl przepisu art. 165 w/w ustawy Prezes Urzędu może wszcząć z urzędu lub na wniosek kontrolę doraźną w przypadku uzasadnionego przypuszczenia, że w postępowaniu o udzielenie zamówienia doszło do naruszenia przepisów ustawy, które mogło mieć wpływ na jego wynik. Zgodnie z ust. 4 art. 165 Prezes Urzędu wszczyna kontrolę doraźną na wniosek instytucji zarządzającej (...), jeżeli z uzasadnienia wniosku instytucji wynika, że zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że w postępowaniu o udzielenie zamówienia doszło do naruszenia przepisów ustawy, które mogło mieć wpływ na jego wynik. Prezes Urzędu informuje wnioskodawcę o wszczęciu kontroli doraźnej albo o odmowie wszczęcia kontroli doraźnej, podając uzasadnienie wskazujące na brak okoliczności, o których mowa w ust. 1.

W tym zatem trybie organ krajowy właściwy w sprawach zamówień publicznych wypowiada się w sprawie zasadności przypuszczeń instytucji zarządzającej w kwestii, po pierwsze, naruszenia przepisów ustawy, a po wtóre, czy słusznie instytucja zarządzająca przypuszczała, że naruszenie to mogło mieć wpływ na wynik postępowania o udzielenie zamówienia publicznego sprawy.

Tak więc w przypadku gdy istotę sporu między beneficjentem a instytucją zarządzającą, jeszcze przed wszczęciem postępowania administracyjnego w sprawie zwrotu dotacji publicznych, stanowi zgodność treści zapisów specyfikacji istotnych warunków zamówienia z zasadami i przepisami Prawa zamówień publicznych, dla wyjaśnienia tych istotnych rozbieżności instytucja zarządzająca winna wystąpić do Prezesa Urzędu, z wnioskiem w opisanym wyżej trybie. Brak bowiem w obowiązujących przepisach umocowania dla instytucji zarządzającej do samodzielnego stwierdzania, tak jak to miało miejsce w okolicznościach niniejszej sprawy, iż w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego w ramach projektu doszło do naruszenia przepisów ustawy, które mogło mieć wpływ na jego wynik.

Rozstrzygnięcie Prezesa Urzędu stanowić może wyjaśnienie przez właściwy organ istotnych dla sprawy okoliczności i wpłynąć czy to na samo rozstrzygnięcie instytucji zarządzającej o zaistnieniu nieprawidłowości, a nadto ich skali, wadze i szkodliwości dla finansów Unii Europejskiej. Będzie ono zatem istotnym dowodem w sprawie zarówno ustalenia wysokości stosownej korekty finansowej, jak i przy orzeczeniu przez instytucję zarządzającą w sprawie zwrotu anulowanej części dotacji rozwojowej wynikającej z umowy o dofinansowanie projektu w ramach regionalnego programu operacyjnego, jako wykorzystanej z naruszeniem procedur (por. wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 20 października 2011r. o sygn. II SA/Go 611/11, opubl. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych – adres internetowy – orzeczenia.nsa.gov.pl).

3. Zarówno we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia [...] sierpnia 2011r. jak i w skardze Gmina zwracała uwagę, że w decyzjach brak odniesienia się do definicji legalnej "nieprawidłowości", która zamieszczona została w art. 2 pkt 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006r. Zgodnie z tą definicją za nieprawidłowość rozumie się jakiekolwiek naruszenie przepisu prawa wspólnotowego wynikające z działania lub zaniechania, które powoduje lub mogłoby spowodować szkodę w budżecie ogólnym Unii Europejskiej w drodze finansowania nieuzasadnionego wydatku z budżetu ogólnego.

W decyzji z dnia [...] sierpnia 2011r. organ w ogóle nie odniósł się do w/w definicji, a w uzasadnieniu decyzji z [...] października 2011r. znalazło się tylko lakoniczne stwierdzenie, iż "pojęcie szkody w budżecie Unii Europejskiej utożsamiane jest z sytuacją, kiedy dofinansowanie unijne jest wypłacone w pełnej wysokości, w przypadku stwierdzenia, że doszło do naruszenia prawa".

W decyzji zabrakło więc odniesienia się do sytuacji konkretnego beneficjenta i oceny, czy stwierdzone uchybienia odpowiadają przytoczonej wyżej definicji.

4. W decyzjach Zarządu z [...] sierpnia i [...] października 2011r. nie ma szczegółowego uzasadnienia odnośnie sposobu obliczenia nałożonych korekt finansowych. W aktach sprawy znajduje się pismo Dyrektora Departamentu Wdrażania Programu Regionalnego z [...] czerwca 2011r., w którym poinformowano Wójta Gminy o nałożeniu korekty. W uzasadnieniu wskazano uchybienia i określono procentowy wskaźnik korekty na 5% (tom II, k. 25-26).

Powyższe powinno znaleźć się w uzasadnieniu decyzji Zarządu Województwa. Ponadto organ winien wyjaśnić dlaczego stosuje maksymalną stawkę procentową, do czego zobowiązuje go treść dokumentu Ministra Rozwoju Regionalnego pt. "Wymierzanie korekt finansowych za naruszenia prawa zamówień publicznych związane z realizacją projektów współfinansowanych ze środków funduszy UE" (t. II, k. 132-168). Na str. 7 w/w dokumentu wyraźnie bowiem stwierdzono, że "wskaźniki procentowe należy traktować jako zalecone stawki maksymalne, które mogą ulec obniżeniu, o ile zaistnieją okoliczności za tym przemawiające".

5. Ustawa z dnia 05 czerwca 1998r. o samorządzie województwa (t.j. z 2001r. Dz. U. Nr 142, poz. 1590 ze zm.) w art. 46 ust. 2a stwierdza, iż decyzje wydane przez zarząd województwa w sprawach z zakresu administracji publicznej podpisuje marszałek. W decyzji wymienia się imiona i nazwiska członków zarządu, którzy brali udział w wydaniu decyzji.

Zarówno pod decyzją z dnia [...] sierpnia jak i [...] października 2011r. podpisało się dwóch członków Zarządu. Skład liczbowy zarządu województwa jest określony przez w/w ustawę i wynosi 5 osób (art. 31 ust. 2). Zarząd jako organ kolegialny podejmuje uchwały zwykłą większością głosów w obecności co najmniej połowy ustawowego składu (art. 31 ust. 4). Z uwagi na sztywno określony pięcioosobowy skład zarządu województwa, quorum tworzy trzech członków, zwykłą zaś większość głosów dają – w zależności od liczby osób biorących w głosowaniu – dwa (przy trzech głosujących) lub trzy (przy większej liczbie głosujących) głosy.

Z treści art. 46 ust. 2a w/w ustawy wynika, iż musi być wiadome w jakim składzie zarząd podejmował rozstrzygnięcie w konkretnej sprawie. Natomiast z treści decyzji z dnia [...] sierpnia i [...] października 2011r. nie wynika jakie było quorum, a skoro każdą z decyzji podpisało dwóch innych członków Zarządu, powstaje uzasadniona wątpliwość, czy przy ich podejmowaniu organ kolegialny zachował się stosownie do wyżej powołanych przepisów ustawy o samorządzie województwa.

W tym miejscu należy przypomnieć, iż zgodnie z art. 207 ust. 12 ustawy o finansach publicznych, od decyzji zarządu województwa działającego jako instytucja zarządzająca, przysługiwało stronie prawo do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W związku z powyższym skoro w niniejszej sprawie wydano decyzję w trybie przewidzianym przepisami kodeksu postępowania administracyjnego, organ ponownie wydając rozstrzygnięcie winien mieć na uwadze przepisy o wyłączeniu organu i postępowaniu w przypadkach gdy organ kolegialny stał się niezdolny do podjęcia uchwały z braku wymaganego quorum (art. 24, 26 i 27 kpa).

6. Zgodnie z art. 207 ust. 9 ustawy o finansach publicznych instytucja zarządzająca wydaje decyzję określającą kwotę przypadającą do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki. Jednocześnie art. 67 w/w ustawy nakazuje stosować odpowiednio przepisy działu III Ordynacji podatkowej. W dziale III – "Zobowiązania podatkowe" zawarte są m.in. przepisy regulujące naliczanie odsetek (rozdział 6 – "Odsetki za zwłokę i opłata prolongacyjna") Z treści art. 53 § 3 Ordynacji wynika, iż odsetki za zwłokę nalicza m. in. podatnik.

W niniejszej sprawie organ powinien wskazać w decyzji tylko termin, od którego nalicza się odsetki. Samego zaś obliczenia odsetek dokonuje beneficjent.

Mając na uwadze powyższe naruszenia prawa materialnego i procesowego Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i lit. "c" Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy oraz § 6 pkt 4 i § 14 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.)

kk