Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 763/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-12-02 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art 245 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych – Olszanowska Sędziowie Protokolant po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P.M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P.M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych /-/ Maria Lorych-Olszanowska


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 8 lutego 2008r. P. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P., która została zarejestrowana pod sygnaturą akt [...]. Na zarządzenie Przewodniczącego z dnia 3 kwietnia 2008r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego skarżący uiścił wpis od skargi w kwocie 444,00 zł.

Postanowieniem z dnia 9 września 2008 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi P. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. Tego samego dnia P. M. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wyjaśnił, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych, ponieważ jest jedynym żywicielem rodziny, a na utrzymaniu ma niepracującą żonę i dwóch synów w wieku 10 i 7 lat. Mieszka w domu jednorodzinnym, będącym własnością babci małżonki i uzyskuje dochody z tytułu wynagrodzenia za pracę (nie wskazał jednakże w jakiej wysokości) oraz zasiłek rodzinny na synów po 64,00 zł. Z wyjaśnień skarżącego nie wynikało czy posiada jakieś nieruchomości, oszczędności, papiery wartościowe i wartościowe przedmioty, a także czy osoby pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie domowym uzyskują jakieś dochody i czy posiadają majątek.

W ramach uzupełnienia wniosku P.M. przesłał zaświadczenie o wysokości dochodu w podatku dochodowym od osób fizycznych wydane przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...], z którego wynika, że w dniu [...] wpłynęło do urzędu skarbowego zeznanie podatkowe PIT-37 za 2007r., w którym wykazano łączny dochód (pomniejszony o składki na ubezpieczenia społeczne oraz o podatek dochodowy nie pomniejszony o składkę na ubezpieczenie zdrowotne) w kwocie 7.505,94 zł oraz zaświadczenie z dnia [...] nr [...], z którego wynika, że skarżący zatrudniony jest w firmie "[...]" W.B. w O. na stanowisku spawacza w pełnym wymiarze czasu, na czas określony, t.j. od 14 kwietnia 2008r. do 31 lipca 2009r., średnia wynagrodzenia z okresu 3 miesięcy wynosi 2.238,21 zł brutto, t.j. 1.646,34 zł netto.

Dnia 15 września 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu podjął zawieszone postępowanie. Natomiast zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 24 września 2009 roku sprawa została przekazana według właściwości do Wydziału III i zarejestrowana pod sygnaturą III SA/Po 763/09.

Ze względu na konieczność aktualizacji danych wskazanych we wniosku o przyznanie prawa pomocy, ponownie wezwano P. M. do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy.

W ramach uzupełnienia wniosku wnioskodawca przesłał dokumenty, z których wynika, że prowadzi czteroosobowe gospodarstwo domowe wraz żoną i dwoma małoletnimi synami. Zamieszkuje w domu jednorodzinnym, który jest własnością H. M. – babci jego żony, gdzie wraz z rodzina zajmują ok. 30 m². Wnioskodawca pobiera zasiłek dla bezrobotnych w kwocie 575 zł brutto, zasiłek rodzinny na dwoje dzieci w wysokości 128 zł oraz zasiłek okresowy, Z załączonego zaświadczenia Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. wynika, że M.M. (żona wnioskodawcy) korzysta z pomocy tamtejszego Ośrodka. Z zaświadczenia Powiatowego Urzędu Pracy w T. wydanego dnia 5 października 2009 roku z upoważnienia Starosty T. wynika, że jest ona zarejestrowana w tamtejszym urzędzie jako osoba jak bezrobotna od dnia 17 sierpnia 2009 roku bez prawa do zasiłku. P. M. jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna od dnia 28 kwietnia 2009 roku i pobiera zasiłek w wysokości 575 zł brutto (za wrzesień 2009 roku), co wynika z zaświadczenia Powiatowego Urzędu Pracy w T. wydanego dnia 5 października 2009 roku. Wnioskodawca oraz jego żona w 2008 roku uzyskali łączny przychód w wysokości 14 489,59 zł, co oznacza dochód w wysokości 12.820,87 zł, a to potwierdza zaświadczenie naczelnika Urzędu Skarbowego w T.

Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 28 października 2009 roku odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy uznając, że P. M. nie wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wnioskodawca nie przedłożył bowiem informacji, o kosztach miesięcznego utrzymania jego i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym, co spowodowało, że nie udokumentował, w sposób wiarygodny swojej rzeczywistej, aktualnej sytuacji.

W sprzeciwie złożonym dnia 9 listopada 2009 roku przez P.M. podtrzymał informacje na temat jego rzeczywistej sytuacji materialnej i rodzinnej. Ponadto podkreślił, że sam fakt, iż jego rodzina jest objęta pomocą przez GOPS we W. oznacza, że rodzina ta nie należy do zamożnych, a wręcz przeciwnie znajduje się w trudnej sytuacji zarówno finansowej jak i materialnej. Taka sytuacja ma miejsce od lat i ulega jedynie pogorszeniu. Dodatkowo wraz z końcem października 2009 r. wnioskodawca zakończył pobieranie zasiłku dla bezrobotnych, co potwierdza przesłana kserokopia decyzji Urzędu Pracy w T.(k.95) i jeżeli nie znajdzie pracy będzie musiał liczyć wyłącznie na GOPS we W. W tej sytuacji w chwili obecnej nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek dodatkowych kosztów.

Wobec wniesienia w niniejszej sprawie sprzeciwu, postanowienie referendarza w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy utraciło moc, a wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych podlega rozpoznaniu przez Sąd na podstawie art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a.

Zgodnie z art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Natomiast stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W przedmiotowej sprawie analiza złożonych oświadczeń oraz dokumentów źródłowych złożonych przez skarżącego prowadzi do wniosku, iż sytuacja materialna nie pozwala skarżącemu na wygospodarowanie środków na uiszczenie w niniejszej sprawie kosztów sądowych przy ograniczeniu wydatków do granic koniecznych wydatków służących zaspokojeniu niezbędnych i uzasadnionych potrzeb życiowych. Należy bowiem zwrócić uwagę, że P.M. prowadzi czteroosobowe gospodarstwo domowe (wraz z żoną i dwoma), które jest utrzymywane w dużej części ze środków uzyskiwanych z ośrodka pomocy społecznej, a dodatkowo zamieszkuje z rodziną w niewielkim pomieszczeniu, należącym do babki małżonki. Sytuację wnioskodawcy dodatkowo pogarsza fakt, że z końcem października 2009 roku przestał pobierać zasiłek dla osób bezrobotnych. W tym stanie rzeczy uszczuplone zostały miesięczne dochody wspólnego gospodarstwa domowego. Powyższa sytuacja wnioskodawcy pozwala zatem przyjąć, że uiszczenie kosztów sądowych w niniejszej sprawie, przekracza jego możliwości finansowe.

Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 245 § 3 p.p.s.a.

/-/ Maria Lorych-Olszanowska

T.M.d