Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 417/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2016-04-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3 i § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 20 kwietnia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Rischka po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. C. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 15 stycznia 2016 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na ww. postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 15 stycznia 2016 r., w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

Z uwagi na fakt, że w aktach niniejszej sprawy brak było pełnomocnictwa dla pełnomocnika strony, zarządzeniem z dnia 29 marca 2016 r. strona skarżąca została wezwana do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia pisma skutkować będzie odrzuceniem skargi.

W przewidzianym terminie pełnomocnik strony przy piśmie z dnia 11 kwietnia 2016 r. (data nadania – 12 kwietnia 2016 r.), przesłał poświadczone za zgodność pełnomocnictwo z dnia 18 stycznia 2016 r. udzielone przez skarżącą, z którego wynika, że upoważniła ona adwokata P. Z. do reprezentowania: "W sprawie roszczeń o zapłatę oraz ustanowienie służebności przesyłu na stanowiących moją własność działkach.".

"Zakres pełnomocnictwa obejmuje upoważnienie do:

1. Reprezentowania przed wszystkimi sądami, sądami administracyjnymi oraz Naczelnym Sądem Administracyjnym, urzędami administracji publicznej i samorządowej oraz innymi organami i podmiotami.

2. Składania oświadczeń i podpisywania dokumentów w imieniu mocodawcy w zakresie prowadzonej sprawy.

3. Odbioru wszelkiej korespondencji i należności w imieniu Mocodawcy w związku z prowadzoną sprawą.

4. Udzielania dalszych pełnomocnictw w zakresie objętym niniejszym pełnomocnictwem.".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Stosownie do § 3 art. 58 - sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Podkreślić należy, że art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., wskazując, że "sąd odrzuca skargę" w sposób jednoznaczny przewiduje obowiązek sądu odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd zatem nie ma kompetencji do uznania, że nieuzupełniony istotny brak formalny skargi (jakim jest brak pełnomocnictwa dla sporządzającego skargę radcy prawnego) może stać się innego rodzaju brakiem formalnym (brakiem podpisu strony pod skargą), który w dalszym ciągu podlegałby uzupełnieniu. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi, w sytuacji gdy brak był istotny, a wezwanie precyzyjne i prawidłowo doręczone obliguje wojewódzki sąd administracyjny do odrzucenia skargi, nie dając sądowi żadnego w tym względzie wyboru (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 listopada 2010 r., sygn. akt I FSK 916/10; wyrażony tam pogląd został zaakceptowany m.in. w postanowieniu z dnia 13 marca 2012 r., sygn. akt I FSK 628/13, postanowieniu z dnia 21 stycznia 2014 r., sygn. akt I FSK 2140/13 oraz postanowieniu z dnia 22 maja 2014 r., sygn. akt I FSK 490/14).

Brakiem formalnym obarczona jest skarga, do której podpisująca ją osoba nie złożyła dokumentu, z którego wynikałoby jej upoważnienie do reprezentacji skarżącego w dacie złożenia skargi. Oznacza to bowiem, że nie zostało wykazane umocowanie osoby, która podpisała skargę do działania w imieniu strony skarżącej. Takim właśnie brakiem dotknięta była skarga złożona w niniejszej sprawie.

W tej sytuacji Sąd umożliwił stronie uzupełnienie braku formalnego skargi, wskazując właściwy sposób postępowania, a mianowicie wyznaczając siedmiodniowy termin na uzupełnienie braku (liczony od doręczenia wezwania) oraz pouczając o rygorze niezastosowania się do wezwania, tj. odrzuceniu skargi. Wskazano również na czym polegać ma uzupełnienie braku formalnego.

W przewidzianym terminie pełnomocnik strony przy piśmie z dnia 11 kwietnia 2016 r. (data nadania – 12 kwietnia 2016 r.), przesłał poświadczone za zgodność pełnomocnictwo z dnia 18 stycznia 2016 r. udzielone przez skarżącą, z którego wynika, że upoważniła ona adwokata P. Z. do reprezentowania: "W sprawie roszczeń o zapłatę oraz ustanowienie służebności przesyłu na stanowiących moją własność działkach.".

W związku z powyższym uznać należało, że pomimo prawidłowo doręczonego wezwania strona nie uzupełniła braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie. Nie można bowiem uznać, aby stanowiło uzupełnienie braku formalnego skargi w niniejszej sprawie, nadesłanie pełnomocnictwa do działania w innej sprawie (roszczeń o zapłatę i ustanowienie służebności przesyłu), gdy skarga dotyczyła sprawy ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji Programu Rolnośrodowiskowego (a ściślej rzecz ujmując uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w tym przedmiocie).

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. Sąd skargę odrzucił. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.