Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 1000/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2017-02-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Piotr Popek po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2016 r. sygn. [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów zobowiązanego w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a I. odrzucić skargę, II. zwrócić M.F.r kwotę 100 zł (słownie: sto złotych), uiszczoną tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Wójt Gminy [...] postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2016 r. [....] wydanym w sprawie stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów zobowiązanego w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...].06.2016r. obejmującym opłatę za odbiór odpadów komunalnych za okres od m-ca marca 2015 do m - ca lipca 2015 r. stwierdził niezasadność złożonych przez M.F. zarzutów.

Na to postanowienie, pismem z dnia 31 sierpnia 2016 roku, M.F. wniosła obszerne w treści zażalenie.

Postanowieniem oznaczonym w sentencji niniejszego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej: Kolegium), po rozpatrzeniu zażalenia M.F. na powyższe postanowienie w sprawie stanowiska wierzyciela w przedmiocie zarzutów zgłoszonych na postępowanie egzekucyjne, utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.

Postanowienie zawierało pouczenie o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w terminie 30 dni od dnia doręczenia.

Na powyższe postanowienie M.F. pismem datowanym dnia 3 listopada 2016 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U.z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta, zgodnie z § 2 tego przepisu, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zakres tej kontroli został określony w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Z punktu widzenia omawianej sprawy istotny jest pkt 3 tego artykułu, w myśl którego kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.

Przepis w powyższym brzmieniu został wprowadzony na podstawie art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658, dalej "ustawa zmieniająca"). W art. 2 tej ustawy zawarto uregulowanie, z którego wynika, że art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie stosuje się w brzmieniu dotychczasowym. Zgodnie natomiast z art. 3 ustawy zmieniającej, ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia. Ustawa ta została ogłoszona w dniu 14 maja 2015 r. i weszła w życie w dniu 15 sierpnia 2015 r.

Z przytoczonych przepisów wynika, że do postępowań wszczętych od dnia 15 sierpnia 2015 r. zastosowanie znajduje przepis art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. w nowym brzmieniu. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, gdyż postępowanie zostało wszczęte po dniu 15 sierpnia 2015 r. Zgodnie zaś z nowym brzmieniem art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. wyłączone spod kontroli sądowoadministracyjnej zostały postanowienia wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowienia, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Wobec tego zaskarżone postanowienie nie może zostać poddane kontroli sądu administracyjnego.

Podkreślenia wymaga, że błędne pouczenie Kolegium nie może kreować uprawnienia strony do kontroli sądowej aktów administracyjnych, które z mocy ustawy spod takiej kontroli są wyłączone.

Należy wskazać, że wprowadzone z dniem 15 sierpnia 2015 r. zawężenie właściwości rzeczowej sądów administracyjnych poprzez wykluczenie możliwości sądowej kontroli m.in. postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu, nie pozbawia strony możliwości skutecznej obrony jej praw, lecz możliwość uzyskania tej obrony przenosi na późniejszy etap postępowania. Incydentalny charakter postanowienia w sprawie stanowiska wierzyciela zadecydował o uznaniu zasadności kontroli tego rodzaju aktu w drodze zaskarżenia do sądu administracyjnego postanowień organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów. W obowiązującym stanie prawnym strona nie traci zatem definitywnie uprawnienia do sądowej kontroli postanowienia w sprawie uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym za bezpodstawne, lecz uprawnienie to może realizować poprzez wniesienie skargi na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów, jako rozstrzygnięcia wydanego w sprawie głównej (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 stycznia 2017 r. sygn. akt II FSK 2378/16).

Mając na uwadze powyższe skargę wniesioną w niniejszej sprawie należy uznać za niedopuszczalną. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne i dlatego na podstawie tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.

O zwrocie wpisu orzeczono zaś na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.