Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1349/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-08-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przywrócono termin do uzupełnienia braków formalnych skargi
Powołane przepisy: article: art. 85, art. 86 par. 1, art. 87
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz, , po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. postanawia: przywrócić termin do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi oraz braku formalnego skargi


UZASADNIENIE

Skarżąca – A. S. złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] lutego 2011 r., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z [...] grudnia 2011 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r.

Przy pismach z 12 maja 2011 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 9 maja 2011 r., wezwano pełnomocnika Skarżącej do usunięcia - w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania - braków formalnych skargi przez złożenie oryginału lub uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym, jednocześnie informując, że nieusunięcie braków formalnych skargi w ww. terminie spowoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) – dalej: "p.p.s.a." oraz przesłano Skarżącej odpis zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 11 maja 2011 r. o wezwaniu do uzupełnienia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia tego pisma – wpisu sądowego od skargi w kwocie 60 groszy, pod rygorem odrzucenia skargi.

Zarządzenia powyższe zostały wysłane na adres pełnomocnika Skarżącej wskazany w skardze.

Z adnotacji dokonanych na kopercie oraz potwierdzeniu odbioru przesyłki wynika, że z uwagi na nieobecność adresata ("mieszkanie zamknięte"), 16 maja 2011 r. przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, zawiadomienie o tym zamieszczając w skrzynce oddawczej pełnomocnika Skarżącej. Przesyłkę powtórnie awizowano 24 maja 2011 r. Ponieważ pełnomocnik Skarżącej przesyłki nie odebrał, zwrócono ją Sądowi.

Przedmiotową przesyłkę zawierającą wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi oraz uzupełnienia wpisu od skargi uznano za doręczoną z upływem 30 maja 2011 r. (poniedziałek) w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a.

Siedmiodniowy termin do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi oraz braku formalnego skargi rozpoczął bieg 31 maja 2011 r. i upłynął bezskutecznie 6 czerwca 2011 r. (poniedziałek).

Pismem z 27 czerwca 2011 r. pełnomocnik Skarżącej wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi oraz uzupełnienia wpisu sądowego od skargi, jednocześnie załączając brakujące prawidłowo uwierzytelnione pełnomocnictwo procesowe do działania w imieniu strony w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym oraz uiszczając brakującą kwotę wpisu. Wskazał, że Urząd Pocztowy S. nie dopełnił swoich obowiązków, gdyż do siedziby kancelarii nie dotarły przesyłki polecone z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które – jak wynikało z informacji uzyskanej od Naczelnika Urzędu Pocztowego w S. – powinny były zostać awizowane w dniach 16 i 24 maja 2011 r. Ponadto pełnomocnik Skarżącej podniósł, iż w trakcie spotkania z Naczelnikiem Urzędu Pocztowego w S. dowiedział się, że jedna z osób zatrudnionych przez Urząd Pocztowy S. do roznoszenia listów, która 16 maja 2011 r. miała pozostawić awizo w skrzynce odbiorczej kancelarii, została dyscyplinarnie zwolniona. Pełnomocnik Skarżącej wyjaśnił również, że dopiero 21 czerwca 2011 r. podczas rozmowy telefonicznej z Wojewódzkim Sadem Administracyjnym w Warszawie dowiedział się o nie uiszczeniu wpisu od skargi w pełnej wysokości, zaś w czasie przeglądania akt sądowych 24 czerwca 2011 r. okazało się, że został również wezwany do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie stosownego pełnomocnictwa.

Do wniosku pełnomocnik Skarżącej załączył skierowany do Naczelnika Urzędu Pocztowego w S. wniosek z 27 czerwca 2011 r. o wyjaśnienie okoliczności towarzyszących niedostarczeniu na rzecz Skarżącej listów poleconych. We wniosku tym wskazano, iż pod adresem kancelarii, na który wysłano przesyłkę pocztową, prowadzona jest działalność każdego dnia roboczego w godzinach od 9 do 17 i w związku z powyższym zawsze obecna jest osoba upoważniona do odbierania korespondencji. W związku z uzyskaniem informacji, iż w przedmiotowo istotnych terminach w placówce pocztowej w S. zatrudniona była osoba, która następnie została zwolniona dyscyplinarnie, pełnomocnik Skarżącej zadał szereg pytań zmierzających do wyjaśnienia przyczyn niedostarczenia przedmiotowej przesyłki.

Przy piśmie z 11 sierpnia 2011 r. Skarżąca uzupełniła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz wpisu sądowego od skargi, załączając pismo P. SA z 28 lipca 2011 r., stanowiące odpowiedź na ww. wniosek z 27 czerwca 2011 r., w którym wyjaśniono, iż udostępniona przez Urząd Pocztowy S. dokumentacja potwierdza doręczenie zawiadomienia o pozostawieniu przedmiotowej przesyłki w placówce pocztowej do skrzynki adresata, niemniej jednak jednocześnie wskazano, iż nie uzyskano stosownych wyjaśnień, gdyż osoba doręczająca przesyłki nie jest obecnie pracownikiem P..

Ponadto do pisma z 11 sierpnia 2011 r. Skarżąca załączyła oświadczenia osób wykonujących pracę w siedzibie kancelarii (na adres której kierowano sporną korespondencję) w dniach 10, 16, 17 i 24 maja 2011 r., z których wynikało, że w ww. dniach, w godzinach od 9-17 pracownik poczty nie przynosił żadnej korespondencji, ani też nie pozostawił w skrzynce awiza.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Podjęcie w postępowaniu sądowoadministracyjnym czynności po upływie terminu przewidzianego do jej dokonania powoduje bezskuteczność owej czynności (art. 85 p.p.s.a.)

W świetle brzmienia art. 86 § 1 p.p.s.a., strona - celem uniknięcia powołanego wyżek skutku - może złożyć wniosek o przywrócenie uchybionego terminu. Podlega on uwzględnieniu, gdy strona uprawdopodobni we wniosku, iż terminu nie dotrzymała nie ze swojej winy.

Stosownie natomiast do postanowień art. 87 p.p.s.a przywrócenie terminu uwarunkowane jest złożeniem pisma z wnioskiem o przywrócenie terminu w sądzie, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1), uprawdopodobnieniem przez stronę braku winy w uchybieniu terminowi (§ 2) oraz dokonaniem przez stronę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności, której strona nie dokonała w terminie (§ 4).

Skarżąca wyjaśniła, że o nieuiszczeniu wpisu w pełnej wysokości dowiedziała się 21 czerwca 2011 r. podczas rozmowy telefonicznej jej pełnomocnika z Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, a o wezwaniu do usunięcia braku formalnego skargi - dopiero z chwilą przeglądania akt sadowych w dniu 24 czerwca 2011 r. W związku z powyższym uznać należało, że przyczyna uchybienia terminowi do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi oraz braku formalnego skargi ustała odpowiednio w tych właśnie dniach. Skarżąca, składając wniosek o przywrócenie terminu 27 czerwca 2011 r., zachowała przewidziany na dokonanie tej czynności siedmiodniowy termin wskazany w art. 87 § 1 p.p.s.a. Skarżąca dopełniła również wymogu jednoczesnego ze złożeniem wniosku dokonania czynności, której termin został uchybiony, załączając brakujące prawidłowo uwierzytelnione pełnomocnictwo procesowe oraz uiszczając brakującą kwotę wpisu od skargi.

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki warunkujące uwzględnienie złożonego wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia wpisu oraz braku formalnego skargi. Przyczyną, z powodu której Skarżąca nie zastosowała się do ww. wezwań Sądu było - jak wynika z zawartych we wniosku o przywrócenie terminu twierdzeń, uprawdopodobnionych załączonymi do wniosku dokumentami w postaci pisma wyjaśniającego P. SA z 28 lipca 2011 r. oraz oświadczeń osób trzecich – niedostarczenie przez Urząd Pocztowy przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi, wynikające prawdopodobnie z nierzetelności pracownika poczty doręczającego korespondencję. Powyższe spowodowało, iż Skarżąca nie była w stanie wykonać w wyznaczonym terminie przedmiotowych wezwań.

Z załączonych do wniosku oświadczeń osób trzecich wykonujących pracę w siedzibie kancelarii, na adres której kierowano sporną korespondencję, wynikało bowiem, że ani 16 ani 24 maja 2011 r. pracownik poczty nie przynosił żadnej korespondencji, ani też nie pozostawił w skrzynce zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej. Z kolei pismo P. wskazywało wprawdzie, iż udostępniona przez Urząd Pocztowy S. dokumentacja potwierdzała doręczenie zawiadomienia do skrzynki adresata, niemniej jednak z pisma tego jednocześnie wynikało, iż nie uzyskano stosownych wyjaśnień, gdyż osoba doręczająca przesyłki nie jest obecnie pracownikiem P. . W tym stanie rzeczy uznać należało, że P. nie wyjaśniła w sposób nie budzący wątpliwości czy doręczenie zawiadomień o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej miało rzeczywiście miejsce.

W świetle powyższych okoliczności Sąd uznał zatem, że Skarżąca uprawdopodobniła brak swojej winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia wpisu od skargi oraz braku formalnego skargi. Należy bowiem pamiętać, iż w orzecznictwie zgodnie przyjmuje się, że uprawdopodobnienie istnienia danej okoliczności nie jest środkiem dowodowym w ścisłym tego słowa znaczeniu i nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie. Uprawdopodobnienie nie oznacza więc udowodnienia braku winy.

Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji, działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.