Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1953/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-10-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznaje ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz ...kwotę  ...stanowiącą 23% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 258 par. 1 i 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Starszy Referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 20 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego W. K. o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną z urzędu w sprawie ze skargi L. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego p o s t a n a w i a przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego W. K. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100), w tym tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 25 września 2015 r., uwzględnił skargę L. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2014 r., nr [...] wydaną w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego.

Wskazać również należy, że w toku postępowania sądowego na skutek złożonego wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015 r., (k-24) rozpoznał ów wniosek pozytywnie,

a Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. wyznaczyła do reprezentowania interesów skarżącego radcę prawnego W. K. (k- 32).

W toku postępowania na rozprawie w dniu 25 września 2015 r., pełnomocnik skarżącego (k-42) wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Oświadczył, że koszty te nie zostały opłacone ani w całości ani

w części.

W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje:

Rozpoznając wniosek na wstępie stwierdzić należy, iż stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej

z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). W myśl § 14 ust. 2 pkt 1 lit. 2 powołanego rozporządzenia radca prawny otrzymuje wynagrodzenie za czynności w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji – 240 zł. W myśl zaś § 2 ust. 3 tego rozporządzenia opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności

w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Stosownie ponadto do § 20 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.

Z akt sprawy wynika, że wyznaczona pełnomocnik reprezentował skarżącego

i podejmował w jego imieniu czynności (uczestniczył w rozprawie, przeglądał akta sprawy) na etapie postępowania prowadzonego w pierwszej instancji (został ustanowiony przed wydaniem wyroku z dnia 25 września 2015 r., (k- 32)). Ponadto wniosek zawiera oświadczenie o którym mowa w § 20.

Mając powyższe na uwadze w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258

§ 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.