Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 2594/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-08-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Stojanowski, Sędzia NSA Jolanta Sikorska, Sędzia del. WSA Arkadiusz Blewązka (spr.), Protokolant starszy asystent sędziego Małgorzata Ziniewicz, po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2017 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej E. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 14 lipca 2016 r. sygn. akt II SA/Ol 641/16 w sprawie ze skargi E. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 14 lipca 2016r. sygn. akt II SA/Ol 641/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę E. S. na decyzję Wojewody W. z dnia [...] marca 2016r. nr [...] w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej.

Wspomniany wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Decyzją z dnia [...] stycznia 2016r. Prezydent O. działając w trybie wznowienia postępowania orzekł o:

- uznaniu za wydaną z naruszeniem prawa decyzji ostatecznej z dnia [...] września 2005r. nr [...] w sprawie uznania E. S. z dniem [...] września 2005r. za osobę bezrobotną z prawem do zasiłku dla bezrobotnych na okres 6 miesięcy od dnia [...] września 2005r.,

- uznaniu za wydaną z naruszeniem prawa decyzji ostatecznej z dnia [...] lutego 2006r. nr [...], w sprawie utraty przez skarżącą prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] marca 2006r.,

- uznaniu za wydaną z naruszeniem prawa decyzji ostatecznej z dnia [...] lipca 2006r. nr [...], w sprawie utraty przez skarżącą statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] lipca 2006r.,

- uchyleniu decyzji ostatecznej z dnia [...] lipca 2014r. nr [...] w sprawie uznania skarżącej z dniem [...] lipca 2014r. za osobę bezrobotną z prawem do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] lipca 2014r. do dnia [...] lipca 2015r.;

- odmowie uznania skarżącej za osobę bezrobotną od dnia [...] lipca 2014r.;

- odmowie przyznania skarżącej prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] lipca 2014r. do dnia [...] lipca 2015r.

W następstwie rozpoznania odwołania od powyższej decyzji, Dyrektor W. w O., działając z upoważnienia Wojewody W., decyzją z dnia [...] marca 2016r. nr [...] utrzymał w mocy ww. decyzję Prezydenta O. z dnia [...] stycznia 2016r. W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że skarżąca zarejestrowała się w Miejskim Urzędzie Pracy w O., dalej powoływanym jako "MUP", w dniu [...] września 2005r. Decyzją z dnia [...] września 2005r. organ I instancji orzekł o uznaniu skarżącej z dniem [...] września 2015r. za osobę bezrobotną i przyznał prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] września 2005r. w wysokości 120% podstawowej wysokości zasiłku miesięcznie. Decyzją z dnia [...] lutego 2006r. organ I instancji orzekł o utracie przez skarżącą prawa do zasiłku od dnia [...] marca 2006r. z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania. Decyzją z dnia [...] lipca 2006r. organ I instancji orzekł o utracie przez skarżącą statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] lipca 2006r. z powodu podjęcia zatrudnienia (innej pracy zarobkowej).

Następnie w dniu [...] lipca 2014r. skarżąca ponownie zarejestrowała się w MUP. Decyzją z tego dnia organ I instancji orzekł o uznaniu skarżącej za osobę bezrobotną oraz o przyznaniu jej w okresie od dnia [...] lipca 2014r. do dnia [...] lipca 2015r. prawa do zasiłku dla bezrobotnych w wysokości 120% podstawowej wysokości zasiłku, tj. 997,40 zł brutto miesięcznie w okresie pierwszych 90 dni posiadania prawa do zasiłku oraz 783,20 zł brutto miesięcznie w dalszym okresie posiadania prawa do zasiłku. Organ odwoławczy wskazał, że w dniu [...] lipca 2014r. skarżąca oświadczyła, że od dnia [...] lipca 2006r. do 2009r. pracowała na umowę o dzieło w Rodzinnym Ogrodzie Działkowym (dalej w uzasadnieniu jako: "ROD") K. i nie posiada dokumentu dotyczącego wykonywanej pracy. W dniu [...] marca 2015r. do MUP wpłynęło pismo Prezesa ROD K., z którego wynika, że skarżąca w ROD pełniła funkcję księgowej. W piśmie stwierdzono także, że skarżąca prowadziła i prowadzi nadal księgowość. Z załączonych dokumentów wynikało, że skarżąca prowadzi księgowość dla: ROD M. K. w O., ROD L. P. w O., ROD N. w O., ROD R. w O. i ROD Z. w O.

Jak dalej wskazał organ II instancji, postanowieniem z dnia [...] marca 2015r., na podstawie art. 145 § 1 pkt 5, art. 147, art. 149 § 1 i art. 150 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016r. poz. 23 ze zm., obecnie Dz.U. z 2017r. poz. 1257 ze zm.), dalej przywoływanej jako "K.p.a.", organ I instancji wznowił z urzędu postępowania zakończone ww. decyzjami ostatecznymi, dotyczącymi statusu bezrobotnego skarżącej i przyznanych świadczeń związanych z tym statusem.

Pismami z dnia [...] marca 2015r., Dyrektor MUP zwrócił się do Prezesów ww. ROD z wnioskiem o wskazanie, czy w latach 2005 – 2006 oraz od 2014r. skarżąca wykonywała pracę w poszczególnych ROD, ze wskazaniem okresów pracy i rodzaju umowy, na podstawie której praca była wykonywana. W odpowiedzi ROD N., R. i Z. poinformowały, że skarżąca w latach 2005 – 2006 nie wykonywała żadnej pracy, natomiast w 2014r. wykonywała pracę na podstawie umowy o dzieło do dnia [...] czerwca 2014r. ROD K. podał, że skarżąca: w okresie od [...] stycznia do [...] sierpnia 2005r. (bez lutego 2005r.) wykonywała pracę w ramach umowy zlecenia; w okresie od [...] września 2005r. do [...] czerwca 2006r. wykonywała pracę w ramach umowy o dzieło; w okresie od [...] lipca 2006r. do [...] grudnia 2006r. wykonywała pracę w ramach umowy zlecenia. Dodano, że w 2014r. skarżąca nie była zatrudniona. Do udzielonej odpowiedzi załączono dokumenty potwierdzające wykonywanie przez skarżącą czynności w ramach umów w wyszczególnionych okresach. W dniu [...] kwietnia 2015r. do MUP wpłynęło pismo ROD L. P., w którym poinformowano, że w latach 2005 – 2006 nie zatrudniano skarżącej; w 2014r. zawarto ze skarżącą jednorazowo umowę ustną na sporządzenie bilansu za 2013r. oraz sprawdzenie i zaksięgowanie dokumentów księgowych za okres do czerwca 2014r., na co w dniu [...] czerwca 2014r. została zawarta umowa o dzieło. W lipcu 2014r. wypłacono skarżącej kwotę 428 zł netto przelewem na konto wskazane przez skarżącą, natomiast do urzędu skarbowego wpłacono podatek w wysokości 72 zł. W dniu [...] kwietnia 2015r. do MUP wpłynęło pismo ROD M. K. informujące, że w latach 2005 – 2006 skarżąca nie wykonywała prac na rzecz tego ROD; od stycznia do czerwca 2014r. wykonywała usługi w oparciu o umowę o dzieło, a od lipca 2014r. z uwagi na małą ilość pracy wykonuje ją społecznie.

Dodatkowo organu I instancji uzyskał informacje od Polskiego Związku Działkowców w O. wskazujące, że skarżąca sporządziła i złożyła sprawozdania finansowe ROD za 2014r. z 5 ogrodów: M. K., L. P., N., R. oraz Z. w O. Jednocześnie poinformowano, że na podstawie danych zawartych w bilansie nie można ustalić, na podstawie jakiej umowy księgowa była zatrudniona oraz jakie z tego tytułu otrzymywała wynagrodzenie.

Państwowa Inspekcja Pracy w O., pismem z dnia [...] kwietnia 2015r. poinformowała MUP o wynikach przeprowadzonych czynności kontrolnych i wyjaśniających w ROD: N., Z., R., M. K., L. P. Podano m.in. że skarżąca w ROD: N., Z., R., M. K. w czerwcu 2014r. złożyła oświadczenie, iż od dnia [...] lipca 2014r. nie będzie wykonywała pracy zarobkowo, a jedynie będzie świadczyła usługi społecznie, bez żadnego wynagrodzenia. W tych ROD, za ich zgodą, skarżąca od dnia [...] lipca 2014r. świadczy usługi, których przedmiotem jest księgowanie i dekretacja dokumentów w księgach rachunkowych. Ponadto z oświadczeń ROD N. i Z. wynika, że skarżąca wykonywała czynności samodzielnie, w dowolnym miejscu i czasie, niewyznaczanym przez ROD. W piśmie podano także, że ROD L. P. w dniu [...] lutego 2015r. zawarł ze skarżącą ustną umowę o dzieło na czynności polegające na zaksięgowaniu dokumentów finansowych za II półrocze 2014r. i sporządzeniu bilansu za 2014r. Do pisma dołączono umowę o dzieło, zawartą w dniu [...] lutego 2015r. między ROD L. P. a skarżącą, dotyczącą okresu od [...] lutego do [...] kwietnia 2015r.

Ponadto w toku postępowania przed organem I instancji Prezes ROD Z. wskazał, iż od dnia [...] lipca do [...] grudnia 2014r. skarżąca wykonywała usługi nieodpłatnie wraz z bilansem zamknięcia. Usługi te wykonywała w domu. W 2015r. nie prowadziła księgowości. W ROD przebywała raz w miesiącu na zebraniu Zarządu; dokumenty księgowe dekretowała i podpisywała; nie przyjmowała wpłat od członków ROD. Z kolei Prezes ROD R. poinformował, że skarżąca w okresie od dnia [...] lipca 2014r. do [...] lutego 2015r. nie była zatrudniona, wykonywała jedynie usługi z zakresu księgowości społecznie i bez żadnego wynagrodzenia, do czego zobowiązała się w oświadczeniu z dnia [...] czerwca 2014r. W piśmie dodano, że skarżąca nie podpisywała żadnych dokumentów związanych z księgowością ROD, nie pobierała żadnych wpłat od członków ogrodu, nie przebywała w ogrodzie, gdyż nie było takiej potrzeby; szkoleń ogród nie organizuje. Stwierdzono, że dokumenty dostarczane były skarżącej w różnych miejscach, np. w siedzibie ROD, w banku, na ulicy, w czasie dogodnym dla skarżącej. Do pisma dołączono oświadczenie skarżącej z dnia [...] czerwca 2014r., iż od [...] lipca 2014r. nie będzie wykonywała pracy zarobkowo, jedynie będzie świadczyła usługi społecznie bez żadnego wynagrodzenia.

W dniu [...] września 2015r. do MUP wpłynęło pismo skarżącej, w którym podtrzymała dotychczasowe stanowisko w sprawie. Podkreśliła, iż wbrew twierdzeniom urzędu, w okresie od [...] lipca 2014r. nie świadczyła usług na rzecz żadnego ogrodu działkowego. Dodała, że wykonywała na rzecz ogrodów niektóre czynności związane z księgowaniem i dekretacją dokumentów w księgach rachunkowych, w tym sporządziła sprawozdania finansowe za 2014r., ale bez żadnego wynagrodzenia – społecznie. Czynności te były wykonywane w wybranym przez nią miejscu i czasie, nieokreślonym przez ROD. Czynności te nie zajmowały wiele czasu, wykonywane były okazjonalnie, a w poszczególnych ROD przebywała sporadycznie.

W dniu [...] września 2015r. do MUP wpłynęło pismo Prezesa ROD N., w którym poinformował, że: w okresie od [...] lipca 2014r. do [...] lutego 2015r. skarżąca, przedkładając we wcześniejszym terminie oświadczenie, wykonywała w ogrodzie prace społecznie bez żadnego wynagrodzenia, nie posiadając żadnego zakresu obowiązków, w dowolnym terminie; w ogrodzie przebywała trzy razy podczas zebrań zarządu; nie zbierała żadnych pieniędzy od działkowców, pieniądze wpłacane były do skarbnika bądź bezpośrednio na konto do banku; księgowa podpisywała dokumenty tylko w celu sporządzenia bilansu; ogród nie organizuje żadnych szkoleń, w związku z czym skarżąca nie osiągnęła z tego tytułu żadnych przychodów; w ogrodzie wykonywała pracę dla przyjemności; dokumenty były dostarczane na zebraniu lub osobiście na telefon w miejscu umówionym. Natomiast Prezes ROD Z. w piśmie z dnia [...] września 2015r. podał, że skarżąca wykonuje prace związane z księgowaniem dokumentów ROD. W okresie od [...] lipca 2014r. do [...] lutego 2015r. nie otrzymywała i w dalszym ciągu nie otrzymuje wynagrodzenia za wykonaną pracę i nie posiada żadnego zakresu obowiązków. Prace związane z księgowaniem wykonuje w wolnym dla siebie terminie i w swoim miejscu zamieszkania. Prezes dodał, że dokumenty do księgowania dostarcza osobiście na telefon lub skarżąca odbiera je na posiedzeniach Zarządu, na które jest zapraszana i przychodzi; zebrania odbywają się raz w miesiącu. Skarżąca nigdy nie przyjmowała wpłat od członków. Skarżąca podpisuje dokumenty związane z księgowaniem ogrodu i sporządza bilans roczny z działalności ogrodu. Dodano, że ogród nie organizuje szkoleń związanych z księgowością i w związku z tym skarżąca nie osiągała żadnych przychodów. W piśmie nadmieniono, że szkolenia organizuje Okręgowy Zarząd raz w roku dla księgowych, obecność jest obowiązkowa; w 2014r. szkolenie odbyło się w okresie jesiennym, z tego tytułu księgowa nie otrzymuje wynagrodzenia.

W dniu [...] września 2015r. w charakterze świadka przesłuchana została I. B. – skarbnik ROD L. P., która zeznała, że raz w miesiącu przekazywała skarżącej dokumenty do zaksięgowania; dokumenty przekazywane były w Okręgowym Zarządzie Polskiego Związku Działkowców w O. Skarżąca brała dokumenty i księgowała je u siebie. W ROD nie przebywała, gdyż nie ma tam świetlicy ani pomieszczenia na spotkania. Skarżąca dekretowała i księgowała wszystkie dokumenty księgowe, tj. m.in. faktury. Świadek przedłożyła dokumenty księgowe, na których była dekretacja i podpis skarżącej jako księgowej. Okazane dokumenty za okres od dnia [...] lipca 2014r. do dnia [...] grudnia 2014r. opatrzone były numerami od [...] do [...]. Świadek podała nadto, że skarżąca nie przyjmowała żadnych wpłat, wszystkie wpłaty dokonywane były przez działkowców na konto ROD. Poinformowała, że w sądzie toczy się sprawa dotycząca skarżącej, gdzie oskarżycielem jest Państwowa Inspekcja Pracy, a sprawa dotyczy umowy o dzieło zawartej w dniu [...] lutego 2015r. Dodała, że bilans od dnia [...] stycznia 2014r. do dnia [...] grudnia 2014r. skarżąca sporządziła w dniu [...] lutego 2015r. Od dnia [...] stycznia 2015r. księgowość prowadzi biuro rachunkowe, zrezygnowano z usług skarżącej. Umowa o dzieło z lutego 2015r. dotyczyła księgowania i sporządzenia bilansu za 2014r., z tytułu tej umowy w dniu [...] czerwca 2015r. wysłano skarżącej przelewem kwotę 428 zł oraz 72 zł podatku do urzędu skarbowego. W dniu [...] sierpnia 2015r. skarżąca dokonała zwrotu wynagrodzenia na konto ROD. Świadek wskazała, że w sądzie skarżąca przedstawiła oświadczenie z dnia [...] czerwca 2014r., iż usługi księgowe w ROD od dnia [...] lipca 2014r. będzie wykonywała społecznie bez żadnego wynagrodzenia. Jednak w żadnym okresie nikt z Zarządu ani z Komisji Rewizyjnej ROD nie otrzymał od skarżącej tego oświadczenia. Zdaniem świadka, gdyby tak było to nie byłoby sensu wystawiania umowy o dzieło z dnia [...] lutego 2015r., podpisanej w dniu [...] kwietnia 2015r. na Walnym Zebraniu ROD.

W dniu [...] września 2015r. do MUP wpłynęło pismo Prezesa O. w O., w którym poinformował, że skarżąca współpracuje z 3. ROD, tj. N., Z. i R., ale nie posiada danych, na podstawie jakiej umowy skarżąca jako księgowa jest zatrudniona w tych ROD, jakie z tego tytułu otrzymuje wynagrodzenie; nie posiada też danych określających zakresu obowiązków, które wykonuje. Wyjaśniono, że organizowane przez Okręg szkolenia dla księgowych ROD odbywają się co najmniej raz w roku, a udział księgowych jest dobrowolny i bezpłatny.

W dniu [...] stycznia 2016r. do MUP wpłynęło zawiadomienie o przesłaniu przez Prokuraturę Rejonową w O. do Sądu Rejonowego w O. aktu oskarżenia przeciwko skarżącej o czyn z art. 233 § 6 w zw. z art. 286 § 1 w zw. z art. 11 § 2 w zw. z art. 12 Kodeksu karnego. Dokumentacja zawierała również postanowienie o umorzeniu dochodzenia przeciwko skarżącej w części, tj. co do okresu od [...] lipca 2014r. do [...] lutego 2015r., w którym zarzucano skarżącej, że w Olsztynie, działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągniecia korzyści majątkowej, doprowadziła MUP do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 5.935 zł, stanowiącej kwotę nienależnie wypłaconego świadczenia w postaci zasiłku dla bezrobotnych za pomocą wprowadzenia w błąd pracowników urzędu, składając pod rygorem odpowiedzialności karnej fałszywe oświadczenie dotyczące zatrudnienia – wobec braku dostatecznych danych uzasadniających podejrzenie popełnienia czynu zabronionego.

W oparciu o powyższe dowody organ I instancji wskazał, iż skarżąca nie powinna posiadać statusu osoby bezrobotnej od dnia [...] września 2005r., co oznacza, że nie powinna posiadać prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] września 2005r. Rejestrując się jako osoba bezrobotna z dniem [...] września 2005r. nie poinformowała bowiem, że pracowała na umowę cywilnoprawną od dnia [...] stycznia 2005r. w ROD K. Nie poinformowała również w ustawowym terminie o podjęciu pracy w ROD K. od dnia [...] września 2005r. W dalszej kolejności organ I instancji odniósł się do ponownej rejestracji skarżącej jako bezrobotnej w dniu [...] lipca 2014r. wskazując, iż wpisy i czynności podejmowane w zakresie księgowości w ROD L. P. nie były dokonywane jednego określonego dnia tygodnia, ale były dokonywane systematycznie od początku lipca 2014r. do końca 2014r., w różnych dniach, jak i w zależności od wykonywanych czynności. Stwierdzono, iż umowa o dzieło z lutego 2015r. zawarta między skarżącą a tym ROD miała jedynie umożliwić wypłatę wynagrodzenia za czynności dokonane w 2014r. oraz sporządzenie bilansu za 2014r. Za nieistotny uznano fakt, iż następnie uzyskane wynagrodzenie skarżąca zwróciła. Podkreślono, że skarżąca w 2015r. zawarła ustne umowy o dzieło na czynności polegające na zaksięgowaniu dokumentów finansowych z ROD N. i L. P. za II półrocze 2014r. i sporządzenie bilansu za 2014r. Organ uznał, iż gdyby się okazało, że skarżąca jedynie okazjonalnie wykonuje działania z zakresu księgowości i faktycznie nie prowadzi spraw księgowych w pięciu ROD, to mogłaby posiadać status osoby bezrobotnej i prawo do zasiłku dla bezrobotnych. Przyjął jednak, że skarżąca od dnia [...] lipca 2014r. na bieżąco i w sposób ciągły wykonywała zadania związane z księgowością pięciu ROD, co powoduje brak gotowości i zdolności do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy. Organ uznał także, że w przypadku skarżącej ma miejsce wykonywanie obowiązków stricte zawodowych dla pięciu ROD, których nie jest członkiem, za które do dnia [...] czerwca 2014r. otrzymywała regularne wynagrodzenie z tytułu podpisanych umów cywilnoprawnych. Stwierdził, że po dniu [...] czerwca 2014r. nie zmieniły się wykonywane zadania. Reasumując, organ I instancji wskazał, że jego decyzje: nr [...] z dnia [...] września 2005r., nr [...] z dnia [...] lutego 2006r., nr [...] z dnia [...] lipca 2006r. zostały wydane z naruszeniem art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2015r. poz. 149 ze zm.), dalej powoływanej również jako "u.p.z.", który m.in. stanowi, że bezrobotny oznacza osobę niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej. Stwierdzono ponadto, że w związku z istnieniem przesłanek na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. uchylono decyzję własna organu nr [...] z dnia [...] lipca 2014r., ponieważ skarżąca w związku z brakiem gotowości do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy, nie mogła posiadać statusu osoby bezrobotnej oraz uzyskać prawa do zasiłku dla bezrobotnych. W związku z powyższym orzeczono o odmowie uznania skarżącej z dniem [...] lipca 2014r. za osobę bezrobotną oraz o odmowie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych.

W odwołaniu od powyższej decyzji skarżąca domagała się jej uchylenia w związku z naruszeniem:

- art. 80 w zw. art. 7 i art. 77 K.p.a. poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów i przyjęcie, że od dnia 1 lipca 2014r. na bieżąco i w sposób ciągły wykonuje zadania związane z księgowością pięciu ROD, co powoduje brak gotowości i zdolności do podjęcia zatrudnienia, pomimo iż z wyjaśnień złożonych przez nią oraz ROD wynika, iż charakter wykonywanych prac wymagał niewiele nakładu pracy oraz miała możliwość swobodnego wyboru czasu i miejsca ich wykonywania;

- art. 7 i art. 77 K.p.a. poprzez:

- przyjęcie, że ustalenia dotyczące statusu osoby bezrobotnej z prawem do zasiłku w latach 2006 – 2007 są wystarczające,

- przyjęcie, że skarżąca nie poszukuje zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej pomimo braku jakichkolwiek dowodów w tym przedmiocie;

- przerzucenie na skarżącą ciężaru wykazania okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia, pomimo iż to na organie ciąży obowiązek rzetelnego wyjaśnienia wszelkich okoliczności sprawy, stanowiących podstawę merytorycznego rozstrzygnięcia.

Organ odwoławczy utrzymując w mocy ww. decyzję organu I instancji podzielił w całości stanowisko organu I instancji. Uznał, iż bezspornym jest, że skarżąca, będąc związaną od dnia [...] września 2005r. umową o dzieło z ROD K., nie mogła legitymować się od tego dnia statusem osoby bezrobotnej. W związku z powyższym nie mogło jej także przysługiwać od dnia [...] września 2005r. prawo do zasiłku dla bezrobotnych. Zdaniem organu w takim stanie rzeczy zasadnym było stwierdzenie, że decyzje organu I instancji z dnia [...] września 2005r. nr [...]; z dnia [...] lutego 2006r. nr [...], oraz z dnia [...] lipca 2006r. nr [...] były wydane z rażącym naruszeniem prawa. W myśl bowiem art. 146 § 1 K.p.a. uchylenie decyzji z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 3 – 8 oraz w art. 145a K.p.a. nie może nastąpić, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło pięć lat. Wyjaśniono, że analiza przeprowadzonego przez organ I instancji postępowania pozwoliła stwierdzić, iż bieżące wykonywanie zadań w zakresie księgowości pięciu ROD powodowało brak gotowości i zdolności do podjęcia zatrudnienia. Uznano za bezsprzeczny również fakt, że skarżąca w dniu [...] lipca 2014r., tj. ponownej rejestracji i później w okresie posiadania statusu osoby bezrobotnej i pobierania zasiłku, wykonywała na rzecz pięciu ROD zadania związane z prowadzeniem księgowości i sporządzaniem sprawozdań.

Zdaniem organu odwoławczego dla rozstrzygnięcia niniejszego postępowania istotne znaczenie ma charakter tych zadań. Organ podniósł, że z mocy ustawy z dnia 13 grudnia 2013r. o rodzinnych ogrodach działkowych (Dz.U. z 2014r., poz. 40 ze zm.), ROD, jako stowarzyszenie ogrodowe jest podmiotem nieprowadzącym działalności gospodarczej, jednak jako osoba prawna ma obowiązek stosować przepisy ustawy o rachunkowości, tj. prowadzić księgi rachunkowe, których zapisy obejmują wszystkie wpływy i wydatki ROD. Księgowość prowadzona jest za pomocą księgi głównej z zastosowaniem planu kont. Organ podkreślił, że zgodnie z art. 11 ustawy z dnia 29 września 1994r. o rachunkowości (Dz.U. z 2013r. poz. 330 ze zm.), księgi rachunkowe prowadzone są przez jednostkę, co w praktyce sprowadza się do prowadzenia księgowości przez osobę związaną z tą jednostką umową o pracę bądź umową cywilnoprawną. Jednocześnie ustawa o rachunkowości dopuszcza powierzenie prowadzenia ksiąg rachunkowych, jednak tylko przedsiębiorcy, o którym mowa w art. 76a ust. 3 lub przedsiębiorcy prowadzącemu działalność w tym zakresie z innego państwa członkowskiego. Dalej organ zważył, że w pierwszej kolejności usługowe prowadzenie ksiąg rachunkowych jest działalnością gospodarczą, w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej (art. 76a ustawy o rachunkowości). Biorąc pod uwagę powyższe regulacje oraz wynikający z akt sprawy zakres czynności realizowanych przez skarżącą na rzecz ROD organ odwoławczy stwierdził, że działalność skarżącej, jako prowadzona bez stosownej umowy lub zarejestrowanej działalności gospodarczej stoi w sprzeczności z ww. przepisami prawa, przy czym zaznaczył, że przedmiotem niniejszego postępowania nie jest ustalenie prawidłowości zatrudnienia skarżącej. Uwzględniając jednak uregulowania w zakresie prowadzenia ksiąg rachunkowych zawarte w ustawie o rachunkowości, a także związaną z tym odpowiedzialność, nie do przyjęcia jest założenie, że wykonywanie tego zajęcia w sposób zorganizowany i ciągły, co ma miejsce w okolicznościach niniejszej sprawy, jest jedynie sposobem na spędzanie wolnego czasu. Organ przyznał, że dopuszczalne jest społeczne, nieodpłatne świadczenie usług na rzecz stowarzyszenia, jednak nawet w takim przypadku konieczne jest sporządzenie odpowiedniej umowy, np. umowy wolontariatu czy porozumienia o współpracy. Jednocześnie organ zauważył, że w aktach sprawy, poza deklaracjami o rezygnacji z wynagrodzenia za prowadzenie księgowości, brak jest innych dokumentów potwierdzających charakter wzajemnych relacji ROD i skarżącej. Organ stwierdził nadto, że wobec braku właściwych dokumentów, ocena gotowości do podjęcia zatrudnienia, a tym samym spełniania jednego z podstawowych warunków legitymowania się statusem osoby bezrobotnej pozostaje w gestii urzędu pracy. Zdaniem organu odwoławczego, zobowiązanie odwołującej się do ciągłego wykonywania określonych zadań, których wypełnienie wiąże się ze znaczną odpowiedzialnością, mimo iż nie uregulowane zgodnie z wymogami prawa, nosi znamiona zatrudnienia. Konkludując wskazano, podobnie jak Państwowa Inspekcja Pracy w prowadzonym przez siebie postępowaniu, że działalność skarżącej na rzecz ROD uznać należy za ustną umowę o dzieło.

W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skarżąca wniosła o jej uchylenie, a także o uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Zarzuciła, że decyzja te wydane zostały z naruszeniem:

- art. 80 w zw. art. 7 K.p.a. poprzez przyjęcie, że charakter wykonywanych przez skarżącą czynności na rzecz rodzinnych ogrodów działkowych ma charakter ciągły i nosi znamiona zatrudnienia pomimo tego, że z treści pism ROD wynika, że przebywała w ROD raz w miesiącu, wszelkie czynności wykonywała w domu, nie pozostawała w stosunku zatrudnienia, nie podpisywała żadnych dokumentów, dokumenty były jej dostarczane w uprzednio uzgodnionym miejscu, nie otrzymywała i nie otrzymuje wynagrodzenia, prace związane z księgowaniem wykonuje w wolnym dla siebie terminie;

- art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 80 oraz art. 7 i art. 77 K.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji z dnia 14 stycznia 2016r., w sytuacji gdy organ I instancji wbrew wyjaśnieniom złożonym przez ROD przyjął, że skarżąca od dnia 1 lipca 2014r. na bieżąco i w sposób ciągły wykonuje zadania związane z księgowością pięciu ROD oraz nie podjął wszystkich czynności niezbędnych do wyjaśnienia sprawy, a w szczególności zaniechał przesłuchania Prezesów ROD;

- art. 107 § 3 w zw. z art. 140 K.p.a. poprzez niewyjaśnienie, jakie okoliczności legły u podstaw przyjęcia, że skarżąca wykonuje prace na rzecz ROD w sposób zorganizowany i ciągły. Podkreśliła, że wnikliwa analiza pism ROD wskazuje, że skarżąca wykonywała usługi księgowe sporadycznie.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.

Powołanym na wstępie wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę E. S. na decyzję Wojewody W. z dnia [...] marca 2016r. nr [...]. W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. W szczególności Sąd uznał, że argumentacja zawarta w uzasadnieniu organu II instancji uwzględnia konstytucyjną zasadę równości wobec prawa, określoną w art. 32 ust. 1 Konstytucji RP. Sąd przypomniał, że materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia w sprawie stanowił przepis art. 2 ust. 1 pkt. 2 u.p.z., który określa definicję bezrobotnego. Przytaczając treść przepisu Sąd podkreślił, że statusu bezrobotnego nie może uzyskać osoba zatrudniona lub wykonująca inną pracę zarobkową, wskazując, że zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 11 u.p.z. przez inną pracę zarobkową należy rozumieć wykonywanie pracy lub świadczenie usług na podstawie umów cywilnoprawnych, w tym umowy agencyjnej, umowy zlecenia, umowy o dzieło albo w okresie członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej, spółdzielni kółek rolniczych lub spółdzielni usług rolniczych. W myśl powyższych przepisów statusu bezrobotnego nie mogą nabyć osoby wykonujące pracę lub świadczące usługi na podstawie zawartego porozumienia, przy czym nie powinna mieć tutaj znaczenia wysokość zarobku i zakres etatu. Użytego przez ustawodawcę przymiotnika "zarobkowa" nie należy bowiem utożsamiać z koniecznością uzyskania wynagrodzenia, ale z zajęciem, które zwyczajowo jest powszechnie odpłatne. W ten sposób ustawodawca zwolnił organy zatrudnienia z obowiązku dochodzenia rzeczywistej treści umowy łączącej strony. W ocenie Sądu nie ma tutaj zasadniczego znaczenia rodzaj pracy i predyspozycje strony, która potrafi zorganizować czas, aby spełnić odrębną przesłankę "zdolności i gotowości do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie". Jest to dodatkowa okoliczność, która musi być spełniona kumulatywnie z warunkiem "niezatrudnienia" lub "niewykonywania innej pracy zarobkowej".

Sąd I instancji podkreślił jednocześnie, że w świetle obowiązującego prawa tej samej osobie nie może jednocześnie przysługiwać przymiot pracownika i bezrobotnego. Wobec sprecyzowania przez prawodawcę wyjątku określonego w art. 2 ust. 2 pkt 1 u.p.z., ww. przepis należy odczytywać ściśle. Nie może mieć więc znaczenia, że ubiegający się o przyznanie statusu bezrobotnego oświadczy, że bezpłatnie świadczy usługi, które zwyczajowo, powszechnie są odpłatne, jeżeli nie są spełnione przesłanki opisane w ustawie z dnia 24 kwietnia 2003r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz.U. z 2016r. poz. 239). Nadmieniono, że zgodnie z art. 42 ust. 3 tej ustawy członek stowarzyszenia będącego formą prowadzenia ROD, o czym stanowi art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 13 grudnia 2013r. o rodzinnych ogrodach działkowych może również wykonywać świadczenia, jako wolontariusz, na rzecz stowarzyszenia, którego jest członkiem. Odnosząc powyższe unormowania do poczynionych w sprawie bezspornych ustaleń faktycznych, Sąd stwierdził, że to na skarżącej ciążyła inicjatywa dowodowa mająca na celu wykazanie, że usługi świadczyła w spornych okresach na zasadzie wolontariatu. Sama skarżąca przy tym przyznała na rozprawie, że jest członkiem tylko jednego z wymienionych pięciu ROD, dla których świadczyła usługi księgowe. Tym samym w sprawie nie mógł mieć zastosowania art. 2 ust. 2 pkt 1 u.p.z.

Jednocześnie Sąd uznał, że zasadnie organ odwoławczy przytoczył regulacje prawne z ustawy o rachunkowości, akcentując, że zakres wykonywanych przez skarżącą usług księgowych wymagał świadczenia pracy. W ocenie Sądu bezspornie w dniu [...] września 2005r., jak i w dniu [...] lipca 2014r, kiedy skarżąca zgłosiła się do MUP w celu rejestracji jako bezrobotna, wykonywała inną pracę zarobkową w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 11 u.p.z., o czym nie poinformowała organu i okoliczność ta nie była znana organowi I instancji w dacie wydawania weryfikowanych decyzji. W związku z tym zaistniała przesłanka do wznowienia postępowań w sprawie uznania za osobę bezrobotną oraz przyznania z tego tytułu zasiłku i rozstrzygnięcia ponownie w tym przedmiocie, co też prawidłowo wyjaśniono w zaskarżonej decyzji.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiodła E. S. zaskarżając rozstrzygnięcie w całości oraz zarzucając naruszenie:

1) przepisów prawa materialnego, tj.:

- art. 2 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 11 u.p.z. poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że statusu osoby bezrobotnej nie może mieć osoba wykonująca, w ramach umowy cywilnoprawnej, inną pracę zarobkową nawet jeżeli nie otrzymuje z tego tytułu żadnego dochodu (wynagrodzenia);

2) przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy tj.:

- art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r. poz. 718 ze zm., obecnie Dz.U. z 2017r. poz. 1369 ze zm.), dalej przywoływana jako: "P.p.s.a.", poprzez zaniechanie odniesienia się przez Sąd I instancji do ustaleń faktycznych poczynionych w toku postępowania administracyjnego przez Wojewodę W., a także ich ocenę pod względem zgodności z prawem. Z powyższych względów skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i uchylenie zaskarżonej decyzji Wojewody W. Jednocześnie w skardze kasacyjnej zawarto wniosek o zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podkreślono, że – wbrew stanowisku zaprezentowanemu przez Sąd I instancji – skarżąca spełniała wszystkie przesłanki z art. 2 ust. 1 pkt 2 u.p.z. uzasadniające przyznanie jej statusu osoby bezrobotnej. Wskazano, iż w zaskarżonym wyroku przyjęto, że skarżąca spełnia wszystkie przesłanki przyznania jej statusu osoby bezrobotnej z wyjątkiem zaniechania wykonywania innej pracy zarobkowej. W ocenie skarżącej kasacyjnie wykładnia pojęcia osoby bezrobotnej przyjęta przez Sąd I instancji, iż czynności z zakresu księgowości wykonywane nieodpłatnie przez skarżącą na rzecz rodzinnych rodów działkowych wyczerpują znamiona wykonywania innej pracy zarobkowej, nie zasługuje na aprobatę. Skarżąca wyjaśniła, że termin "inna praca zarobkowa" ustawodawca odniósł w pierwszej kolejności do przypadków wykonywania pracy w ramach umów cywilnoprawnych, przy czym katalog umów wskazanych treści art. 2 ust. 1 pkt 11 u.p.z. nie ma już charakteru wyczerpującego. Podniosła, że w judykaturze wskazuje się, że wprowadzony w tym pojęciu przymiotnik zarobkowa wskazuje jednoznacznie, że bez względu na podstawie jakiego aktu prawnego w szerokim tego słowa znaczeniu jest wykonywana praca, to utrata statusu bezrobotnego następuje wówczas, gdy za pracę tę podmiot otrzyma zarobek. Ze względu na fakt, iż ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy nie zawiera definicji zarobku, należy – w ramach wykładni językowej – odnieść się do powszechnego rozumienia tego pojęcia. Jak dalej wyjaśniono w skardze kasacyjnej w okolicznościach niniejszej sprawy skarżąca nie otrzymywała żadnego wynagrodzenia za świadczenie usług księgowych toteż nie sposób przyjąć, aby wykonywała ona inną pracą zarobkową w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 11 u.p.z.

W zakresie zarzutu naruszenia przepisów postępowania autorka skargi kasacyjnej podniosła, że uzasadnienie zaskarżonego wyroku nie spełnia wymogów określonych w art. 141 § 4 P.p.s.a., albowiem Sąd I instancji w żaden sposób nie odniósł się do ustaleń poczynionych przez organy administracji publicznej. Przytoczył jedynie stan faktyczny ustalony przez organ drugiej instancji, lecz nie wskazał jakie jego ustalenia uznaje za własne i z jakich względów. Powyższe uchybienie jest istotne, albowiem uniemożliwiają – w ocenie skarżącej – kontrolę kasacyjną zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu jedynie pod rozwagę nieważność postępowania. W rozpatrywanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził występowania przesłanek nieważności postępowania, co oznacza, że zobligowany był rozpoznać sprawę w granicach podstaw i wniosków skargi kasacyjnej.

Przedmiotową skargę kasacyjną oparto na obu podstawach kasacyjnych przewidzianych w art. 174 pkt 1 i 2 P.p.s.a., zarzucając Sądowi I instancji naruszenie prawa materialnego przez niewłaściwe jego zastosowanie oraz naruszenie przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W sytuacji podniesienia obu podstaw kasacyjnych, zasadą jest w pierwszej kolejności rozpoznanie zarzutów procesowych, ponieważ dopiero po przesądzeniu, że stan faktyczny przyjęty przez sąd w zaskarżonym wyroku jest prawidłowy albo nie został dostatecznie podważony, można przejść do skontrolowania procesu subsumcji danego stanu faktycznego pod zastosowany przez sąd I instancji przepis prawa materialnego (vide: wyrok NSA z dnia 9 marca 2005r. sygn. akt FSK 618/04, https://orzeczenia.nsa.gov.pl ).

W zakresie przepisów postępowania skarga kasacyjna zarzuca naruszenie przepisu art. 141 § 4 P.p.s.a. poprzez zaniechanie odniesienia się przez Sąd I instancji do ustaleń faktycznych dokonanych w postępowaniu administracyjnym, a przez to nie spełnienie wymogów stawianych w tym przepisie. Nie ulega wątpliwości, iż przepis art. 141 § 4 P.p.s.a. – w razie oddalenie skargi – nakłada na Sąd I instancji obowiązek takiego uzasadnienia wydanego wyroku, w którym zwięźle przedstawiony będzie stan sprawy, wskazane zostaną zarzuty podniesione w skardze, przytoczone będą stanowiska pozostałych stron postępowania, a także zostanie podana i wyjaśniona podstawa prawna rozstrzygnięcia. Oceniając zasadność tak sformułowanego zarzutu kasacyjnego wypada wskazać, iż wadliwość uzasadnienia wyroku stanowiąca naruszenie art. 141 § 4 P.p.s.a może stanowić usprawiedliwioną podstawę skargi kasacyjnej jedynie wówczas gdy uzasadnienie nie pozwala na kontrolę kasacyjną orzeczenia. Dzieje się tak wówczas, gdy nie ma możliwości jednoznacznej rekonstrukcji podstawy prawnej rozstrzygnięcia (vide: J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2011, uwaga 7 do art. 141). Z taką zaś sytuacją nie mamy do czynienia w okolicznościach niniejszej sprawy, bowiem Sąd I instancji jednoznacznie potwierdził prawidłowość ustaleń faktycznych dokonanych przez organy w toku przeprowadzonego postępowania administracyjnego w zakresie niespełnienia przez skarżącą przesłanki "niewykonywania innej pracy zarobkowej" i w następstwie tego zaakceptował wyniki subsumpcji dokonanej przez organy obu instancji uznające, iż skarżąca swym zachowaniem nie wypełniła definicji osoby bezrobotnej, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 11 u.p.z. Jeżeli zatem Sąd I instancji w sposób jednoznaczny wskazał na podstawę prawną rozstrzygnięcia sprawy opierając się na wynikach postępowania wyjaśniającego przeprowadzonego przez organy administracji obu instancji, które – jak wynika z zakresu postawionych zarzutów kasacyjnych – nie są aktualnie kwestionowane, to nie sposób uznać zasadności zarzutu naruszenia art. 141 § 4 P.p.s.a., tym bardziej, że dla skuteczności skargi kasacyjnej naruszenie owej regulacji winno nastąpić w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 P.p.s.a.), czego w skardze kasacyjnej nawet nie próbowano wykazać.

Przechodząc do oceny zasadności zarzutu naruszenia prawa materialnego, tj. art. 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 11 u.p.z. wypada wskazać, iż legalna definicja "osoby bezrobotnej", o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 u.p.z. skonstruowana jest jako suma przesłanek (warunków) koniecznych do łącznego spełnienia. Przy czym by można było zyskać status osoby bezrobotnej jedna część z nich musi zostać spełniona (warunki pozytywne), a druga nie może się ziścić (warunki negatywne). Nie ulega wątpliwości, iż niewykonywanie innej pracy zarobkowej jest jednym z warunków negatywnych uzyskania statusu osoby bezrobotnej wymienionych w art. 2 ust. 1 pkt 2 u.p.z. Omawiana ustawa zawiera własną definicję pojęcia "innej pracy zarobkowej" stanowiąc, iż oznacza to wykonywanie pracy lub świadczenie usług na podstawie umów cywilnoprawnych, w tym umowy agencyjnej, umowy zlecenia, umowy o dzieło albo w okresie członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej, spółdzielni kółek rolniczych lub spółdzielni usług rolniczych (art. 2 ust. 1 pkt 11 u.p.z.). Analizując zakres legalnej definicji pojęcia "innej pracy zarobkowej" należy jasno wskazać, iż jego desygnatem nie jest konieczność uzyskiwania jakiegokolwiek przychodu (zarobku) z tytułu wykonywanej pracy lub świadczonych usług. Samo wykonywanie pracy lub świadczenie usług na podstawie umów cywilnoprawnych albo w okresie członkostwa w rolniczej spółdzielni wypełnia ustawową definicję tegoż pojęcia. Tak więc należy uznać, iż posługując się na gruncie przepisów u.p.z. legalną definicją pojęcia "innej pracy zarobkowej" ustawodawca sam opisał sposób i zakres użycia definiowanego wyrażenia. Tym samym, w sytuacji użycia przez ustawodawcę legalnej definicji określonego pojęcia w ujęciu formalnym (metajęzykowym), niemożliwe do akceptacji są próby jego interpretacji przy użyciu wykładni językowej odnoszącej się wyłącznie do definiowanego pojęcia a pomijające treść jego legalnej definicji. Nie można zatem zgodzić się ze skarżącą kasacyjnie, iż warunkiem wykonywania innej pracy zarobkowej jest konieczność pobierania za wykonywaną pracę zarobku. Tego rodzaju rozumienie pojęcia "innej pracy zarobkowej" opiera się na uzupełnieniu definicji tegoż pojęcia o element, którego legalna definicja jest pozbawiona. Zabieg taki jest niemożliwy do akceptacji. Jeżeli zatem z niezakwestionowanego stanu faktycznego niniejszej sprawy wynika, iż skarżąca zarówno w dniu [...] września 2005r., jak i w dniu [...] lipca 2014r., a więc w datach ubiegania się o przyznanie statusu osoby bezrobotnej, świadczyła na podstawie różnego rodzaju umów cywilnoprawnych (umowy o działo, umowy zlecenia) usługi w zakresie prowadzenia księgowości na rzecz kilku ROD, to jej zachowanie wypełniało legalną definicję wykonywania innej pracy zarobkowej w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 11 u.p.z.

Dodatkowo należy wskazać, iż zasadnie Sąd I instancji konfrontuje ustalony w sprawie stan faktyczny nie tylko z treścią art. 2 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 11 u.p.z. ale także z przepisem art. 2 ust. 2 pkt 1 u.p.z. stanowiącym, iż nie stanowi przeszkody do nabycia oraz posiadania statusu bezrobotnego wykonywanie przez wolontariuszy świadczeń odpowiadających świadczeniu pracy na zasadach określonych w przepisach o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, jeżeli wolontariusz przedstawi właściwemu powiatowemu urzędowi pracy porozumienie z korzystającym. Powyższe jasno wskazuje nie tylko na dopuszczony przepisami u.p.z. zakres aktywności bezrobotnego odpowiadającej świadczeniu pracy ale także na warunki wykonywania takich świadczeń. Skarżąca – co zasadnie zauważa Sąd I instancji – zakresem i charakterem świadczonych usług dalece wyszła poza ramy powyższego przepisu.

Z tych względów skarga kasacyjna podlegała oddaleniu zgodnie z art. 184 P.p.s.a.