Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 477/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2012-02-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Przyznano wynagrodzenie płatne z budżetu państwa
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 18 ust. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik, , , po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.Ł. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego w kwestii wniosku pełnomocnika strony skarżącej o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: przyznać adwokat D.J. kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych, 20/100) tytułem ponoszonych przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 25 marca 2011 r. W.Ł. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego.

Następnie, w dniu 5 sierpnia 2011 r. wniósł o przyznanie mu prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

Postanowieniem z dnia 5 września 2011 r. wydanym przez Referendarza Sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach przyznano skarżącemu W.Ł. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu.

Pismem z dnia 26 września 2011 r. Okręgowa Rada Adwokacka w K. wskazała jako pełnomocnika dla skarżącego adwokata D.J., która zgłosiła się do sprawy i uczestniczyła w postępowaniu toczącym się przed tutejszym Sądem.

Na rozprawie, która odbyła się w dniu 31 stycznia 2012 r. pełnomocnik skarżącego podtrzymała skargę oraz wniosła o przyznanie jej kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu, składając jednocześnie oświadczenie, iż koszty te nie zostały ani w całości, ani w części pokryte.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 31 stycznia 2012 r., którym oddalił skargę W.Ł. nie orzekł o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez wskazanego wyżej adwokata.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. - wyznaczony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielanej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) zwanego dalej rozporządzeniem.

Stosownie do regulacji § 19 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych o których mowa w rozdziałach 3 – 5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki.

W myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja, czy postanowienie Urzędu Patentowego wynoszą 240 zł.

Mając powyższe uregulowania na uwadze Sąd, biorąc również pod uwagę niezbędny nakład pracy oraz charakter sprawy, przyznał pełnomocnikowi skarżącej wynagrodzenie w stawce minimalnej w kwocie 240 zł, którą zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia należało powiększyć o 23 % podatku VAT.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie wyżej przywołanych przepisów orzekł, jak w sentencji.