Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 871/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2007-04-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Dowódca Jednostki Wojskowej
Treść wyniku: *Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 7, art. 77 par. 1, art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg, Sędzia WSA Małgorzata Masternak-Kubiak, Sędzia WSA Lidia Serwiniowska /spr./, Protokolant Jolanta Pociejowska, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2007r. sprawy ze skargi R. H. na decyzję Dowódcy Ś. Okręgu Wojskowego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zaliczenia zwiększonego dodatku specjalnego do podstawy emerytury i wyrównania należności pieniężnych wypłaconych w związku ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej I. uchyla decyzję II instancji; II. nie orzeka w przedmiocie wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Nr [...] Dowódca Ś. Okręgu Wojskowego, po rozpatrzeniu odwołania płk rez. R. H. od decyzji Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] w Ł. Nr [...] z dnia [...] w sprawie zaliczenia zwiększonego dodatku specjalnego do podstawy emerytury i wyrównania należności pieniężnych wypłaconych w związku ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej, na podstawie art. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1974r. o uposażeniu żołnierzy /Dz.U. z 2002, Nr 76, poz. 693 z póź. zm./ § 3 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego /Dz.U. Nr 90, poz. 1005 z póź. zm./ oraz art. 138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie wskazano, że wnioskiem z dnia [...] płk rez. R. H. wystąpił do dowódcy Jednostki Wojskowej [...] w Ł. jako następcy prawnego po zlikwidowanej jednostce Wojskowej [...] K. o wyrównanie należności przysługujących mu w związku ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej. Dowódca jednostki wojskowej [...] w Ł. decyzją nr [...] z dnia [...] odmówił skarżącemu zaliczenia zwiększonego dodatku specjalnego do podstawy emerytury i wyrównania należności pieniężnych płaconych w związku ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej

Od tej decyzji płk rez. R. H. wniósł odwołanie do Dowódcy Ś. Okręgu Wojskowego, w którym domagał się zmiany decyzji organu I instancji i zaliczenia zwiększonego dodatku specjalnego do podstawy emerytury wraz z wyrównaniem. Skarżący podniósł, iż jego zdaniem organ I instancji błędnie postąpił przyjmując za podstawę naliczenia należności przysługujących w związku ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej uposażenie należne na dzień zwolnienia tj. [...], a nie uposażenie należne według ostatnio zajmowanego stanowiska, na którym skarżący otrzymywał w okresie od [...] do [...] zwiększony o 10% dodatek specjalny.

Organ odwoławczy po zbadaniu sprawy stwierdził, że zgodnie z obowiązującym do dnia 30 czerwca 2004r., przepisem art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1974r. o uposażeniu żołnierzy (Dz.U. z 2002r. Nr 76, poz. 693 ze zm.), uszczegółowionym przepisem § 31 ust. 3-4 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy (Dz.U. Nr 90, poz. 1005) otrzymywany przez żołnierza zawodowego dodatek specjalny mógł być podwyższony, w związku z powierzeniem temu żołnierzowi nowych lub dodatkowych zadań, o wysokim stopniu złożoności i odpowiedzialności albo obowiązków wykraczających poza zwykłe obowiązki służbowe, za które żołnierzom nie przysługuje dodatkowe wynagrodzenie. W takim przypadku, zwiększenie dodatku specjalnego nie mogło przekroczyć kwoty stanowiącej 10 % uposażenia zasadniczego według stanowiska służbowego przysługującego żołnierzowi. Zwiększenie dodatku mogło być przyznane na czas określony, nie dłużej niż do końca roku kalendarzowego, w granicach posiadanych na ten cel środkowo finansowych. Wysokość przyznanego dodatku uzależniona była od charakteru i zakresu powierzonych zadań oraz rodzaju i poziomu posiadanych przez żołnierza kwalifikacji zawodowych i specjalistycznych. Dodatek specjalny podwyższony został przyznany płk rez. R. H. w okresie od dnia [...] do dnia [...]. Tak więc od dnia 1 stycznia wymieniony nie posiadał prawa do otrzymywania dodatku specjalnego, niezależnie od posiadanego przez niego statusu kadrowego.

Dalej organ odwoławczy podniósł, że podstawy do kontynuacji wypłaty tego dodatku nie stwarzały bowiem przepisy art. 36 cyt. ustawy o uposażeniu żołnierzy, jak też § 8 ust. 1 cyt. rozporządzenia w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy, przepisy te odnosiły się do sytuacji, w której dodatek był przyznany na czas zajmowania stanowiska służbowego. Wówczas bowiem, w przypadku pozostawania takiego żołnierza bez przydziału służbowego, cyt. przepisy stanowiły podstawę do kontynuacji wypłaty dodatków otrzymywanych na dotychczas zajmowanym stanowisku służbowym.

Taka zasada nie odnosi się jednak do sytuacji, w której znajdował się płk rez. R. H., gdyż w rozkazie dziennym dotyczącym przyznania dodatku specjalnego, wyraźnie wskazano, że przysługuje on do dnia [...] natomiast status kadrowy oficera uległ zmianie dopiero z dniem następnym.

Uwzględniając zatem, że w dacie wygaśnięcia prawa do otrzymywania dodatku specjalnego podwyższonego, tj. w dniu [...] płk. rez. R. H. pełnił zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym, brak było podstaw prawnych do jego wypłaty po tym dniu.

W skardze skarżący wniósł o uchylenie decyzji obu instancji bowiem są one krzywdzące i niezgodne ze stanem faktycznym. Podniósł, iż jego prośba skierowana w dniu [...] roku do dowódcy Jednostki Wojskowej [...] w Ł. jako następcy prawnego po zlikwidowanej jednostce Wojskowej [...] K. o wyrównanie należności przysługujących w związku ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej, wynikała z faktu, iż wyżej wymienione świadczenia były naliczane według stanu na dzień zwolnienia z zawodowej służby wojskowej, a nie według ostatnio zajmowanego stanowiska służbowego - jak stanowią przepisy art. 17 i 18 ustawy z dnia 17 grudnia 1974r. o uposażeniu żołnierzy. Skarżący na ostatnio zajmowanym stanowisku, które utracił z dniem [...] otrzymywał zwiększony o 10% dodatek specjalny. Od dnia [...] był zaś w okresie wypowiedzenia i nie był wyznaczony na żadne inne stanowisko służbowe, do rezerwy kadrowej lub dyspozycji. W dniu [...] Dowódca Jednostki Wojskowej [...] przesłał pismo odmawiające zadośćuczynienia jego prośbom, powołując się na art. 36 cytowanej wyżej ustawy. Uważając, że została dokonana zła interpretacja ustawy, skarżący wystąpił z ponownym pismem z dnia [...] o uwzględnienie argumentacji i wydanie decyzji administracyjnej. Decyzji takiej skarżący nie otrzymał, lecz kolejne pismo, odmawiające mu zaliczenia zwiększonego dodatku specjalnego do świadczeń finansowych i emerytalnych. W takiej sytuacji zwrócił się o interwencję do Dowódcy Ś. Okręgu Wojskowego. W efekcie otrzymał decyzję Nr [...] Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] z dnia [...], odmawiającą zaliczenia zwiększonego dodatku specjalnego do podstawy emerytury i wyrównania należności pieniężnych wypłaconych w związku ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej. Od tej decyzji skarżący wniósł odwołanie do Dowódcy Ś. Okręgu Wojskowego, który utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W odpowiedzi na skargę Dowódca Ś. Okręgu Wojskowego wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/ sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie sądu podlega zgodność wydanych aktów administracyjnych zarówno z przepisami prawa materialnego jak i procesowego. Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia tego kryterium, trzeba stwierdzić że została ona wydana z naruszeniem przepisów postępowania.

Skarga podlega uwzględnieniu.

We wniosku z [...] skarżący domagał się weryfikacji wysokości odprawy, uposażenia należnego za okres jednego roku po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej, ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop.

To roszczenie zostało zgłoszone przez skarżącego w okresie obowiązywania ustawy z dnia 11 września 2003r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych /Dz.U. Nr 179, poz. 1750 z póź. zm./.

Przepis art. 75 ust. 1 powołanej ustawy stanowi: "Roszczenia z tytułu prawa do uposażenia i innych należności /.../ ulegają przedawnieniu z upływem trzech lat, od dnia, w którym roszczenie stało wymagalne.

2. Bieg przedawnienia roszczenia z tytułu prawa do uposażenia i innych należności /.../ przerywa:

1) każda czynność przed organem właściwym do rozpatrzenia roszczenia podjęta bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojeniu roszczenia;

2) uznanie roszczenia.

3. W razie zwłoki w wypłacie uposażenia i innych należności /.../ żołnierzowi zawodowemu przysługują odsetki ustawowe od dnia, w którym uposażenie lub inna należność pieniężna stały się wymagalne."

"Od decyzji wydanych przez właściwe organy w sprawach określonych w ustawie żołnierz zawodowy może wnieść odwołanie do organu wyższego stopnia, na zasadach określonych w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego /.../ i z zastrzeżeniem ust. 2, skargę do właściwego sądu administracyjnego, na zasadach określonych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /.../ /art. 8 ust. 1 ustawy/.

2. Skarga do właściwego sądu administracyjnego nie może być wniesiona na decyzje w sprawach:

1) wyznaczenia, przeniesienia i zwolnienia ze stanowiska służbowego oraz przeniesienia do rezerwy kadrowej lub do dyspozycji;

2) mianowania na stopień wojskowy;

3) przeniesienia do innego korpusu osobowego lub do innej grupy osobowej;

4) delegowania do wykonywania zadań służbowych poza jednostką wojskową. /ust. 2/."

Nie ulega wątpliwości, że sama ocena zasadności roszczenia skarżącego powinna być oparta o przepisy obowiązujące w chwili zwolnienia skarżącego z zawodowej służby wojskowej tj. [...]. Obowiązywały wówczas przepisy ustawy z dnia 17 grudnia 1974r. o uposażeniu żołnierzy /tj. Dz.U. 2002 Nr 76, poz. 693/ oraz Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy /Dz.U. Nr 90 poz. 1005 z póź. zm./.

Zgodnie z art. 17 wyżej wskazanej ustawy "Żołnierzom zwolnionym z zawodowej służby wojskowej pełnionej jako służba stała przysługuje odprawa w wysokości trzymiesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnego na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym.

2. Wysokość odprawy ulega zwiększeniu o 20% miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym za każdy pełny rok wysługi ponad dziesięć lat nieprzerwanej zawodowej służby wojskowej pełnionej jako służba stała - aż do wysokości sześciomiesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym. Okres służby przekraczający sześć miesięcy liczy się jako pełny rok.

3. Do okresu nieprzerwanej zawodowej służby wojskowej w rozumieniu ust. 2 zalicza się:

1) nadterminową zasadniczą służbę wojskową,

2) okresową służbę wojskową,

3) czynną służbę wojskową pełnioną jako służba kontraktowa

- jeżeli ze służby tej żołnierz został powołany bezpośrednio do zawodowej służby wojskowej pełnionej jako służba stała i nie otrzymał odprawy z tytułu poprzednio pełnionej służby.

4. Do okresu nieprzerwanej zawodowej służby wojskowej w rozumieniu ust. 2 nie zalicza się okresów odbywania kary pozbawienia wolności (aresztu wojskowego) oraz tymczasowego aresztowania, chyba że żołnierz został uniewinniony lub postępowanie karne zostało umorzone.

5. Żołnierzom zwolnionym z czynnej służby wojskowej pełnionej jako służba stała w wyniku wypowiedzenia przez nich stosunku służbowego w okresie służby obowiązkowej oraz żołnierzom zwolnionym ze służby wskutek prawomocnego wymierzenia kary sądowej lub dyscyplinarnej usunięcia z tej służby albo ukarania przez organ właściwego samorządu zawodowego karą zawieszenia lub pozbawienia prawa wykonywania zawodu (specjalności zawodowej) przysługuje 50% odprawy.

6. Odprawa nie przysługuje żołnierzowi zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej pełnionej jako służba stała wskutek utraty stopnia wojskowego albo skazania na karę pozbawienia wolności (aresztu wojskowego). Właściwy organ wojskowy może ze względu na szczególne okoliczności przyznać temu żołnierzowi albo jego rodzinie do 50% odprawy.

7. Żołnierzom pełniącym zawodową służbę wojskową jako służbę stałą w okresie próbnym, w razie zwolnienia z tej służby, przysługuje odprawa w wysokości jednomiesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnego na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym. Odprawa przysługuje tylko w razie zwolnienia ze służby z powodu stwierdzenia w opinii służbowej braku kwalifikacji do służby zawodowej, ustalenia przez wojskową komisję lekarską niezdolności do tej służby albo niepełnienia obowiązków służbowych wskutek choroby trwającej co najmniej sześć miesięcy."

Według art. 18 powyższej ustawy "Żołnierzom zwolnionym z zawodowej służby wojskowej pełnionej jako służba stała, niezależnie od odprawy, przysługują następujące należności pieniężne:

1) co miesiąc przez okres roku po zwolnieniu ze służby uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym, należne na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym,

2) ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy niewykorzystany w roku zwolnienia ze służby oraz za urlopy zaległe,

3) zryczałtowany ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany w roku zwolnienia ze służby przejazd na koszt wojska, przewidziany w przepisach o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych,

4) zwrot kosztów jednorazowego przejazdu żołnierza i członków jego rodziny oraz kosztów przewozu urządzenia domowego do obranego przez żołnierza miejsca zamieszkania w kraju - według zasad przewidzianych przy przeniesieniach służbowych.

2. Należności określone w ust. 1 pkt 1 i 4 oraz przypadające za rok, w którym następuje zwolnienie ze służby, należności określone w ust. 1 pkt 2 i 3 nie przysługują żołnierzom zwolnionym ze służby wskutek prawomocnego wymierzenia kary sądowej lub dyscyplinarnej usunięcia z tej służby albo ukarania przez organ właściwego samorządu zawodowego karą zawieszenia lub pozbawienia prawa wykonywania zawodu (specjalności zawodowej), utraty stopnia wojskowego albo skazania na karę pozbawienia wolności (aresztu wojskowego).

3. Uposażenie określone w ust. 1 pkt 1 nie przysługuje także żołnierzom, którzy zostali zwolnieni z czynnej służby wojskowej pełnionej jako służba stała w okresie próbnym lub wskutek wypowiedzenia przez nich stosunku służbowego w okresie służby obowiązkowej.

4. W razie zbiegu uprawnień do uposażenia określonego w ust. 1 pkt 1 i zaopatrzenia emerytalnego, żołnierzowi przysługuje - według jego wyboru - tylko jedno z tych świadczeń.

5. Żołnierz, który nie posiada uprawnień do zaopatrzenia emerytalnego lub zamiast tego zaopatrzenia wybrał uposażenie określone w ust. 1 pkt 1, może pobrać uposażenie za cały należny okres jednorazowo z góry.

W myśl art. 36 ustawy "W okresie choroby, urlopu, zwolnienia od zajęć służbowych albo pozostawania bez przydziału służbowego żołnierz zachowuje prawo do pobieranego ostatniego uposażenia i innych należności pieniężnych, z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian mających wpływ na wysokość uposażenia zasadniczego lub ma prawo do dodatków i innych należności pieniężnych."

Z kolei § 8 powołanego rozporządzenia stanowi "W okresie szkolenia, choroby, urlopu oraz w okresie pozostawania bez przydziału służbowego żołnierz otrzymuje, z zastrzeżeniem ust. 2, dodatki o charakterze stałym należne na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian, mających wpływ na wysokość tych dodatków.

2. Żołnierz otrzymujący dodatek wymieniony w § 7 ust. 1, który w związku z odbywaniem nauki w akademii szkole lub na kursie wojskowym albo skierowaniem do pełnienia służby poza granicami państwa nie spełnia warunków uzasadniających otrzymywanie tego dodatku, w okresie odbywania nauki albo pełnienia służby poza granicami państwa zachowuje prawo do tego dodatku w kwocie ostatnio pobieranej.

3. Żołnierz przeniesiony na stanowisko, na którym pobierany dotychczas dodatek o charakterze stałym nie przysługuje lub przysługuje w niższej kwocie miesięcznej, do czasu uzyskania na nowym stanowisku służbowym uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym co najmniej równego z dotychczas otrzymywanym, otrzymuje ten dodatek w kwocie stanowiącej różnicę pomiędzy porównywanymi uposażeniami, jeżeli wyznaczenie na nowe stanowisko służbowe nastąpiło:

1) w związku z orzeczeniem przez wojskową komisję lekarską niezdolności do pełnienia służby w określonych jednostkach wojskowych albo na zajmowanym dotychczas stanowisku służbowym, w razie gdy utrata tej zdolności została spowodowana wypadkiem pozostającym w związku z pełnieniem służby wojskowej lub chorobą powstałą w związku ze szczególnymi warunkami tej służby,

2) wskutek likwidacji zajmowanego stanowiska służbowego, w razie gdy nie ma możliwości przeniesienia stanowisko, na którym pobierane dotychczas dodatki przysługują w dotychczasowej wysokości

3) ze względu na konieczność zapewnienia ciągłości dowodzenia (kierowania) jednostką wojskową pododdziałem lub komórką organizacyjną albo jeżeli to wynika z modelu przebiegu służby (drogi rozwojowej) żołnierza zawodowego.

4. Dodatek, o którym mowa w ust. 3, podlega zmniejszeniu w miarę wzrostu uposażenia na nowym stanowisku służbowym."

Stosownie do § 31 rozporządzenia "Żołnierzowi zawodowemu przysługuje dodatek specjalny w wysokości:

1) zajmującemu stanowisko dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] Wojskowego Ośrodka Wykonywania Kary Ograniczenia Wolności lub szefa Biura Ochrony Rządu albo jego zastępcy - 43%,

2) zajmującemu stanowisko służbowe Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego albo dowódcy rodzaju sił zbrojnych, okręgu wojskowego Garnizonu W., korpusu, dywizji, flotylli, brygady lub pułku - 38%,

3) zajmującemu stanowisko służbowe dowódcy batalionu, dywizjonu, eskadry, okrętu lub grupy okrętów - będącemu dowódcą jednostki wojskowej w rozumieniu § 5 ust. 1 pkt 2 - 36%,

4) zajmującemu stanowisko służbowe:

a) dowódcy jednostki wojskowej, o którym mowa w § 5 ust. 1 pkt 2, inne niż określone w pkt 2 i 3, lub jego zastępcy,

b) zastępcy dowódcy, o którym mowa w pkt 2 i 3,

c) dowódcy batalionu, dywizjonu, eskadry, grupy okrętów III lub IV rangi albo okrętu II rangi, inne niż określone w pkt 3,

d) żołnierzowi pełniącemu służbę w Jednostce Wojskowej Nr [...], Wojskowym Ośrodku Wykonywania Kary Ograniczenia Wolności lub Biurze Ochrony Rządu - 34%,

5) zajmującemu stanowisko służbowe dowódcy kompanii, baterii, klucza, szwadronu albo okrętu III lub IV rangi - 32%,

6) zajmującemu stanowisko służbowe:

a) dowódcy jednostki wojskowej, niższe niż określone w pkt 4 lit. a),

b) szefa eskadry, pododdziału wymienionego w pkt 5 lub bosmana okrętowego - 30%,

7) innemu żołnierzowi -27%

- kwoty należnego uposażenia zasadniczego według stanowiska służbowego.

2. Żołnierzowi zawodowemu pełniącemu służbę w Jednostce Wojskowej Nr [...] dodatek, o którym mowa w ust. 1, może być podwyższony o kwotę do 80% stawki uposażenia zasadniczego według stanowiska służbowego, określonej według grupy uposażenia dla zajmowanego stanowiska służbowego.

3. Dodatek, o którym mowa w ust. 1, może być podwyższony w związku z powierzeniem żołnierzowi zawodowemu nowych lub dodatkowych zadań o wysokim stopniu złożoności i odpowiedzialności albo obowiązków wykraczających poza zwykłe obowiązki służbowe, za które żołnierzom nie przysługuje dodatkowe wynagrodzenie. W takim przypadku zwiększenie dodatku specjalnego nie może przekroczyć kwoty stanowiącej 10% uposażenia zasadniczego według stanowiska służbowego przysługującego żołnierzowi.

4. Zwiększenie dodatku, o którym mowa w ust. 3, przyznaje się na czas określony, w granicach posiadanych na ten cel środków finansowych. Wysokość przyznawanego dodatku uzależnia się od charakteru i zakresu powierzonych zadań oraz rodzaju i poziomu posiadanych przez żołnierza kwalifikacji zawodowych i specjalistycznych.

5. Zwiększenie dodatku, o którym mowa w ust. 3, nie przysługuje w razie ustania przesłanek, które uzasadniały jego przyznanie, albo może zostać obniżone w razie niewywiązywania się żołnierza z nowych lub dodatkowych zadań lub obowiązków.

W rozpatrywanej sprawie istotnym jest ustalenie w jakiej chwili należało skarżącemu określić przysługujące mu w związku ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej należności. Czy chwilą tą jest ostatni dzień pełnienia przez skarżącego zawodowej służby wojskowej tj. [...] czy też [...]. Jeżeli należności przysługujące skarżącemu zostały określone według daty [...], to wyjaśnienia wymaga czy skarżący zajmował w tym czasie określone stanowisko służbowe. Niewiadomym w sprawie jest, jaki w ogóle był status służbowy skarżącego pomiędzy [...] a [...]. Jakie stanowisko służbowe wówczas skarżący zajmował. Jeżeli natomiast ostatnio zajmowanym stanowiskiem służbowym było stanowisko: Zastępca Szefa Oddziału - Oddział Materiałowy - Kierownictwo - Komenda Rejonu Logistycznego "K." - W.Ląd; zajmowane przez skarżącego do końca [...], to należało ocenić, czy dodatek o jakim skarżący mówi jest dodatkiem wymienionym w § 8 rozporządzenia w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy.

Ponieważ w niniejszej sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania /art. art. 7, 77, 107 § 3 kpa/, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, należało zaskarżoną decyzję usunąć z obrotu prawnego, co uczyniono na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./.

Orzeczenie w pkt II znajduje uzasadnienie w art. 152 wyżej wskazanej ustawy.