Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 276/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 1 i par. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: , Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Cudak (spr.), , po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 maja 2019 r. sygn. akt III SA/Wa 2789/18 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 25 września 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2015 r. postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z 16 maja 2019 r., sygn. III SA/Wa 2789/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(tekst jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") odrzucił skargę J. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej "strona" lub "skarżąca") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej "organ podatkowy") z 25 Września 2018 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2015 r.

Orzeczenie to zapadło w następującym stanie faktycznym.

Do skargi, z 25 października 2018 r., wniesionej na wymienioną wyżej decyzję, strona dołączyła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Pismem 15 stycznia 2019 r. strona, w 11 punktach, została wezwania do uzupełnienia przedmiotowego wniosku (w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania), poprzez wskazanie konkretnych, wymienionych tam okoliczności, mogących przemawiać za przyznaniem jej prawa pomocy. Jednocześnie skarżąca została wezwana do podpisania złożonego wniosku.

Ponieważ strona nie ustosunkowała się do wezwania - starszy referendarz sądowy, zarządzeniem z 8 lutego 2019 r. - pozostawił przedmiotowy wniosek bez rozpoznania. W tych okolicznościach, zarządzeniem przewodniczącej

z 1 marca 2019 r. - wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym terminie skarżąca nie uiściła wpisu sądowego. W tej sytuacji, Sąd pierwszej instancji postanowił odrzucić skargę.

W zażaleniu na przedmiotowe postanowienie strona zarzuciła naruszenie art. 246 § 2 pkt 1 w zw. z art. 220 § 3 p.p.s.a. poprzez uznanie, że spółka nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów wpisu sądowego w jakiejkolwiek kwocie, domagając się uchylenia tego postanowienia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Zgodnie natomiast z § 3 powołanego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

W tych okolicznościach stwierdzić należy, że zarówno skierowane do skarżącej zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi z 1 marca 2019 roku, jak również wydane w jego następstwie postanowienie Sądu pierwszej instancji z 16 maja 2019 r. o odrzuceniu skargi, były prawidłowe. Wezwanie do uzupełnienia braków fiskalnych skargi zostało bowiem w sposób prawidłowy doręczone pełnomocnikowi skarżącej 18 marca 2019 r., w sposób prawidłowy określało wysokość należnego wpisu, a przy tym, zawierało pouczenie o terminie i skutkach nieuzupełnienia wskazanego braku.

Wbrew przekonaniu pełnomocnika skarżącej, wyrażonym w zarzutach zażalenia, skierowanych w głównej mierze przeciwko zarządzeniu starszego referendarza sądowego z 8 lutego 2019 r. o pozostawieniu wniosku strony o zwolnienie od kosztów sądowych bez rozpoznania - wniesione zażalenie nie otwiera ponownie badania tych kwestii, gdyż zakres zainicjowanego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym postępowania zasadniczo obejmuje kwestie proceduralne, związane z wydaniem postanowienia o odrzuceniu środka odwoławczego, na skutek nieuzupełnienia dostrzeżonych braków fiskalnych. Podniesione zarzuty nie mogły zatem odnieść zamierzonego skutku, gdyż leżały poza zakresem prowadzonego postępowania.

Skarżąca mogła natomiast przytaczać te kwestie w postępowaniu w zakresie prawa pomocy, nie ulega jednak wątpliwości, że złożonego wniosku o zwolnienie od kosztów sadowych skarżąca nie podpisała w terminie, co w sposób formalny (poprzez pozostawienie wniosku bez rozpoznania) zakończyło to postępowanie, powodując konieczność wezwania strony do uzupełnienia braków fiskalnych skargi.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.