Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1515/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-05-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Aneta Żak po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. B. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 13 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę S. B. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z [...] kwietnia 2013 r., utrzymującą w mocy decyzję tego organu z [...] listopada 2012 r. stwierdzającą, że decyzja Wojewody [...] z [...] lipca 2006 r. orzekająca o wywłaszczeniu na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości przeznaczonej pod rozbudowę drogi krajowej oraz o ustaleniu na rzecz S. B. odszkodowania w kwocie [...] zł, w części dotyczącej wywłaszczenia, została wydana z naruszeniem prawa oraz że nie jest możliwe stwierdzenie jej nieważności z przyczyn określonych w art. 158 § 2 k.p.a., a także stwierdzającą nieważność tej decyzji w części dotyczącej ustalenia odszkodowania za dokonane wywłaszczenie.

Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika - adwokata ustanowionego z wyboru, od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 15 maja 2014 r. wniósł skargę kasacyjną. Skarżący wystąpił jednocześnie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych podnosząc, że osiąga niskie dochody z emerytury ([...] zł), a oprócz domu o pow. [...] m2 i działki na której jest on posadowiony, nie posiada innego majątku. Skarżący oświadczył ponadto, że prowadzi gospodarstwo domowe z żoną, również emerytką, osiągającą miesięcznie dochody w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu wniosku podał, że zły stan zdrowia jego oraz małżonki (liczne schorzenia, postępująca nieuleczalna choroba żony) wymaga systematycznego poddawania się opiece medycznej oraz sprawia, że stałą pozycję w budżecie domowym strony stanowią wydatki na leki.

Mając powyższe na uwadze należało zważyć, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Ustalenia przyjęte na podstawie oświadczeń skarżącego złożonych w rozpoznawanym wniosku o prawo pomocy nie dają podstawy do uznania, że skarżący wykazał, iż poniesienie przez niego kosztów sądowych związanych z wniesieniem skargi kasacyjnej od wyroku z 13 marca 2014 r. wiązać się będzie z uszczerbkiem, o którym stanowi powołany powyżej przepis.

Z informacji udzielonych przez skarżącego wynika, że nie posiada on oszczędności ani majątku innego, niż zajmowany przez niego dom wraz z przylegającą działką, a ponadto, że koszty prowadzonego wspólnie z żoną gospodarstwa domowego skarżący finansuje ze środków z emerytur w łącznej wysokości [...] zł miesięcznie (brutto). Należy jednakże zauważyć, że pozyskiwane w ten sposób środki umożliwiły skarżącemu ponoszenie we własnym zakresie zarówno kosztów sądowych związanych z jego udziałem w postępowaniu przed sądem I instancji (skarżący uiścił 200 zł tytułem wpisu od skargi /k.48/ oraz 100 zł tytułem opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem /k.66/), jak i kosztów działania w sprawie pełnomocnika procesowego ustanowionego z wyboru (adwokata). Ocena zgłoszonego żądania zwolnienia od kosztów sądowych uwzględniać zatem musi zarówno okoliczność, iż pomimo niskich dochodów skarżący był w stanie zgromadzić środki umożliwiające mu dotychczas samodzielne,

bez uszczerbku utrzymania koniecznego, wywiązanie się z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania, jak i to, że wysokości obciążeń finansowych w postępowaniu kasacyjnym nie jest znaczna, gdyż ogranicza się zasadniczo do kosztu wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł. Okoliczności ujawnione w rozpoznawanym wniosku nie wskazują na nagłą zmianę sytuacji materialnej skarżącego, która uniemożliwiłaby mu poniesienie kosztów tego wpisu. Należy bowiem zauważyć, że z uzasadnienia wniosku nie wynika, by środki finansowe wyłożone przez stronę dotychczas na potrzeby prowadzonego postępowania czerpane były z budżetu domowego w sposób przyczyniający się do powstania uszczerbku dla potrzeb związanych z koniecznym utrzymaniem. Warto zaznaczyć, że w odniesieniu do niezbędnych kosztów utrzymania skarżący zaakcentował jedynie konieczność ponoszenia wydatków na leczenie, nie podał jednakże nawet przybliżonej kwoty obciążeń z tego tytułu, jak również nie wykazał, że poddawanie się zabiegom leczniczym (w tym w ramach leczenia szpitalnego) wiąże się nie tylko z ponoszeniem wydatków na leki, ale również z opłacaniem przez niego usług medycznych. Informacje udzielone przez wnioskodawcę, wskazujące na konieczność poddawania się przez skarżącego oraz jego żonę systematycznemu leczeniu niewątpliwie wskazują na trudną sytuację życiową skarżącego, nie są jednakże równoważne wykazaniu braku środków finansowych na potrzeby prowadzonego postępowania sądowego bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Z wyjaśnień skarżącego wynika bowiem, że koszty leczenia stanowią stałe obciążenie jego budżetu domowego, gdyż stan zdrowia małżonków B. również w przeszłości wymagał od nich zabezpieczenia środków niezbędnych na leczenie, które jednakże skarżący ponosił równolegle z kosztami procesu.

Mając zatem na uwadze treść oświadczeń złożonych przez skarżącego, jak również wysokość obciążeń finansowych, jakie wiążą się z wszczętym przez niego postępowaniem kasacyjnym oraz ich jednorazowy charakter należało uznać, że poniesienie kosztów sądowych nie uszczupli zasobów finansowych strony w sposób sprowadzający zagrożenie, o którymi stanowi art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.