Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 297/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2009-11-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i § 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie : Sędzia WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 listopada 2009 r. wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Skarżąca Spółka z o.o. P w piśmie procesowym zawierającym skargę na wymienioną powyżej decyzję Dyrektora Izby Celnej, wniosła także o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Skarżąca twierdziła, że jej wniosek jest w pełni uzasadniony w związku z tym , że wykonanie przez nią skarżonej decyzji, zmieniającej w sposób zasadniczy wymiar kwoty zobowiązania podatkowego, spowoduje utratę płynności finansowej. Podała też , że wniosek dotyczy wstrzymania przedmiotowej decyzji ze względu na szczególnie ważny interes strony. Według Spółki mogące powstać zdarzenia w wyniku wykonania skarżonej decyzji spowodują nieodwracalne skutki i niepowetowane straty niemożliwe już nigdy do odzyskania, bowiem jest to jedna z wielu decyzji organu podatkowego, tym samym stanowi o realnym zagrożeniu skarżącej.

Sąd zważył :

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm.), zwanej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji.

W myśl art. 61 § 3 cyt. ustawy po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu , niemniej należy zwrócić uwagę , że cytowany przepis, na zasadzie wyłączności, określa następujące powody wstrzymania wykonania: jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków .

Przesłanka odnosząca się do wyrządzenia znacznej szkody oznacza , że chodzi o taką szkodę , która nie będzie mogła być naprawiona przez późniejszy zwrot spełnionego (wyegzekwowanego) świadczenia , ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu . Zapis w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jest przy tym utożsamiony z zagrożeniem dla już istniejącej , aktualnej sytuacji gospodarczej (ekonomicznej) strony postępowania . Natomiast trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam , gdzie po wykonaniu decyzji jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy. W obu sytuacjach chodzi o wyjątkowe zagrożenie , odpowiadające szczególnej kategorii ochrony tymczasowej strony , wprowadzonej w art. 61 § 3 P.p.s.a. jako odstępstwo od zasady wynikającej z art. 61 § 1 ustawy.

Pogląd powyższy co do rozumienia istoty przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji został zaprezentowany przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 24 maja 2006 r. , sygn. akt I GZ 170/06 i Sąd rozpoznający w niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania w pełni go podziela.

W świetle powyższego należy stwierdzić , że okoliczności przedstawione we wniosku skarżącej Spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie wyczerpują przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Strona skarżąca podniosła też argument dotyczący szczególnie ważnego jej interesu , a ta okoliczność, jako niestanowiąca ustawowej przesłanki, w żadnym razie nie może prowadzić do zastosowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym tymczasowej ochrony , o której mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a.

Nie ma przy tym podstaw do przyjęcia , że zapłata należności podatkowych określonych zaskarżoną decyzją może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody ("niepowetowanych strat niemożliwych już nigdy do odzyskania" – jak określono we wniosku) , która nie będzie mogła być naprawiona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia , w przypadku wzruszenia decyzji , na podstawie której należności te zostałyby wyegzekwowane . Przyznać trzeba, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności jest wprawdzie dolegliwością finansową , rodzącą określony skutek w sytuacji finansowej zobowiązanego, ale co do zasady nie oznacza to wyrządzenia szkody . Nawet wykonanie zaskarżonego aktu w drodze egzekucji sprowadzać się będzie bowiem do egzekucji należności pieniężnych , realizowanej zgodnie z zasadami i trybem określonymi przepisami ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji , gdzie skarżąca jako zobowiązana będzie mieć zagwarantowane odpowiednie środki ochrony prawnej, by zwalczać samą egzekucję.

Skarżąca Spółka w swoim wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wskazała przy tym żadnych konkretnych i zindywidualizowanych okoliczności , uzasadniających ten wniosek . Natomiast tylko ogólnikowe powoływanie się przez nią na taką okoliczność , jak utrata płynności finansowej oraz sugerowanie powstania zdarzeń powodujących nieodwracalne skutki i niepowetowane straty niemożliwe już nigdy do odzyskania nie może być uznane za wykazanie przez wnioskodawczynię , bo na niej spoczywał ten obowiązek, iż wykonanie zaskarżonej decyzji stwarza niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu cyt. przepisów art. 61 § 3 P.p.s.a.

Mając zatem na względzie , że nie zostało przez skarżącą wykazane wystąpienie żadnej z przesłanek pozwalających Sądowi na zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji , na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.