Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 651/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-06-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6365 Inne zezwolenia, zgody i nakazy z zakresu ochrony zabytków
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 1 i 2, art. 88
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Despot - Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z.G., A.G., M.J., A.L. i A.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 kwietnia 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 2957/15 odmawiające przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 29 listopada 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 2957/15 w sprawie ze skargi Z.G., A.G., M.J., A.L. i A.B. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] czerwca 2015 r. znak [...] w przedmiocie odmowy prolongaty terminu wykonania prac zabezpieczających postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. 2


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 2957/15 odmówił Z.G. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 29 listopada 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 2957/15 w sprawie ze skargi Z.G., A.G., M.J., A.L. i A.B na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] czerwca 2015 r. znak [...] w przedmiocie odmowy prolongaty terminu wykonania prac zabezpieczających.

Sąd wskazał, że Z.G. pismem z dnia 29 grudnia 2016 r. (data nadania: 30 grudnia 2016 r.), sprecyzowanym pismem z dnia 7 lutego 2017 r. (data nadania: 8 lutego 2017 r.) złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Zarządzeniem z dnia 23 lutego 2017 r. wnioskodawca został wezwany do wskazania, w terminie siedmiu dni, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 29 listopada 2016 r. oraz do nadesłania dowodów uprawdopodobniających tę okoliczność, pod rygorem rozpoznania ww. wniosku w formie i treści, w jakiej został złożony. Został on jednocześnie pouczony o treści art. 85 - 89 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."). Zarządzenie doręczono wnioskodawcy w dniu 1 marca 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 146).

Pismem z dnia 7 marca 2017 r. (nadanym w dniu 8 marca 2017 r.), a więc z zachowaniem ww. terminu, wnioskodawca odpowiedział na wezwanie, nie wskazując jednak, kiedy ustała przyczyna uchybienia przez niego terminowi do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie powołał art. 86 § 1, art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. i wskazał, że wnioskodawca został wezwany do wskazania, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, jednak daty tej nie wskazał ani w piśmie doprecyzowującym z dnia 7 lutego 2017 r., ani w piśmie z dnia 7 marca 2017 r. Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych, niemożność ustalenia konkretnego momentu, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu, nie może zostać potraktowana jako brak formalny o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a. (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2013 r., sygn. akt II OZ 974/13, LEX nr 1 398 284 oraz cytowane tam orzeczenia). Oznacza to, że wniosek taki, choć nie zawiera wskazania daty ustania przyczyny uchybienia terminu, należy rozpoznać merytorycznie.

Sąd stwierdził, że wobec faktu, że na podstawie złożonych przez wnioskodawcę pism niemożliwe było ustalenie, czy złożył on ww. wniosek w terminie siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu do złożenia wniosku, należało odmówić wnioskodawcy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Na powyższe postanowienie skarżący - Z.G. działający w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik A.G., M.J., A.L. i A.B. - złożyli zażalenie, wnosząc o jego uchylenie. Skarżący podnieśli, że skoro w piśmie z dnia 7 marca 2017 r. były podane wszystkie ważne daty dotyczące wysłania i otrzymania dokumentów, to winno być to wystarczające do obliczenia daty uchybienia terminu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest zasadne.

Stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie zaś z art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu uprawdopodobniając jednocześnie okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Zanim jednak sąd administracyjny przystąpi do badania okoliczności uprawdopodobniających brak winy w uchybieniu terminu, zobowiązany jest uwzględnić treść przepisu art. 88 p.p.s.a., zgodnie z którym spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wniosek jest spóźniony, jeżeli został wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a.

Celem ustalenia czy wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony z zachowaniem siedmiodniowego terminu wskazanego w art. 87 § 1 p.p.s.a., konieczne jest określenie momentu ustania przyczyny uchybienia terminu.

Należy zauważyć, że skarżący ani we wniosku o przywrócenie terminu, ani w odpowiedzi na wezwanie Sądu nie wskazali precyzyjnie, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminowi do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. W piśmie z dnia 7 marca 2017 r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu, skarżący wskazali, że z wniosku o przywrócenie terminu z dnia 29 grudnia 2016 r. i załączonych dokumentów wynika, dlaczego wniosek został złożony tak późno. We wniosku o przywrócenie terminu wskazano jako powód wcześniejszego braku wystąpienia ze stosownym wnioskiem dwukrotny pobyt w szpitalu i ciężki stan zdrowia skarżącego Z.G. W okolicznościach niniejszej sprawy nie jest jednak możliwe ustalenie konkretnego momentu, w którym ustała przyczyna uchybienia terminowi do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Jak słusznie przyjął Sąd I instancji, w takiej sytuacji należało rozpoznać wniosek o przywrócenie terminu merytorycznie. Pomimo przyjęcia przez Sąd I instancji takiego założenia, Sąd ten uchylił się od merytorycznego rozpoznania wniosku, wskazując, że wobec faktu, że na podstawie złożonych przez wnioskodawcę pism niemożliwe było ustalenie, czy złożył on ww. wniosek w terminie, należało odmówić wnioskodawcy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Rzeczą Sądu I instancji ponownie rozpoznającego sprawę będzie dokonanie merytorycznej oceny wniosku o przywrócenie terminu, a więc argumentów skarżących i załączonej do wniosku dokumentacji.

Dodatkowo należy zauważyć, że umknęło Sądowi I instancji, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony przez wszystkich skarżących, nie tylko przez Z.G.

Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.

-----------------------

2