Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 812/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-10-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Borowiec po rozpoznaniu w dniu 29 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Komendanta Głównego Policji na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 lipca 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 1298/07 o odrzuceniu skargi kasacyjnej Komendanta Głównego Policji od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 stycznia 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 1298/07, w sprawie ze skargi K. Z. na orzeczenie Komendanta Głównego Policji z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uznania winnym przewinienia dyscyplinarnego i odstąpienia od ukarania postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 18 stycznia 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 1298/07, po rozpoznaniu skargi K. Z. na orzeczenie Komendanta Głównego Policji z dnia [...], nr [...], w przedmiocie uznania winnym przewinienia dyscyplinarnego i odstąpienia od ukarania, uchylił zaskarżone orzeczenie oraz utrzymane nim w mocy orzeczenie organu I instancji.

Komendant Główny Policji wniósł w dniu 27 marca 2008 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę kasacyjną od powyższego wyroku.

Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru w/w wyroku wynikało, że został on doręczony pełnomocnikowi organu w dniu 3 marca 2008 r.

Pełnomocnik skarżącego K. Z.- adwokat M. J. w piśmie z dnia 28 maja 2008 r., zakwestionował datę doręczenia wyroku z uzasadnieniem, wskazując iż jest ona inna, aniżeli wynikająca ze zwrotnego potwierdzenia odbioru.

Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 180 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwrócił akta sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w celu ustalenia, czy termin do wniesienia skargi kasacyjnej został zachowany.

W wyniku postępowania reklamacyjnego Poczta Polska pismem z dnia [...] lipca 2008 r. poinformowała Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, że przesyłka polecona o numerze nadania [...] została doręczona pełnomocnikowi Komendy Głównej Policji w dniu 14 lutego 2008 r., a jej odbiór pokwitował on osobiście. Do wskazanego pisma dołączono duplikat potwierdzenia odbioru, opatrzony pieczęcią Komendy Głównej Policji, podpisem pracownika Komendy oraz datą 14 lutego 2008 r.

Na tej podstawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że skarga kasacyjna została wniesiona z uchybieniem terminu i postanowieniem z dnia 30 lipca 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 1298/07, w oparciu o art. 178 w zw. z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę kasacyjną odrzucił.

W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że w przedmiotowej sprawie w udzielonym pełnomocnictwie nie wskazano adresu do doręczeń, w związku z tym, zgodnie z treścią art. 67 § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wszelką korespondencję kierowaną do pełnomocnika doręczano na adres będący adresem strony, tj. Komendanta Głównego Policji. Doręczenie przesyłki na adres de facto strony jest równoznaczne z doręczeniem jej w sposób prawidłowy ustanowionemu przez nią pełnomocnikowi. Bez znaczenia w sprawie jest zatem okoliczność, kiedy adresat przesyłki (pełnomocnik organu) w rzeczywistości się z nią zapoznał (na co wskazuje zwrotne potwierdzenie odbioru - karta nr 71). Postępowanie reklamacyjne wykazało, że przesyłka polecona o numerze nadania [...] została doręczona pełnomocnikowi na adres Komendanta Głównego Policji w dniu 14 lutego 2008 r. Data ta jest zatem datą doręczenia stronie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 stycznia 2008 r. wraz z uzasadnieniem. Tym samym termin do wniesienia skargi kasacyjnej od tego wyroku upłynął w dniu 17 marca 2008 r., a zatem skarga kasacyjna wniesiona w dniu 27 marca 2008 r., jako spóźniona podlegała odrzuceniu.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego Komendant Główny Policji, reprezentowany przez pełnomocnika. W uzasadnieniu podniósł, że skoro w sprawie ustanowiono pełnomocnika, to stosownie do treści art. 67 § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi doręczenia pism w postępowaniu procesowym należy dokonywać temu pełnomocnikowi osobiście. Zdaniem autora zażalenia, do uznania, że pismo złożone pod wskazanym przez pełnomocnika adresem zostało doręczone, nie jest wystarczające pozostawienie go innemu upoważnionemu przez organ pracownikowi. Natomiast w tej sprawie Sąd pierwszej instancji nie ustalił, kiedy pełnomocnik organu otrzymał wyrok osobiście. W ocenie pełnomocnika organu pozostawienie pisma pod adresem przez niego wskazanym bez jego osobistego doręczenia nie ma skutku prawnego. Dodatkowo, podniósł, iż od dnia 15 lutego 2008 r. do dnia 2 marca 2008 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 177 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom (art. 67 § 5 powołanej ustawy). Podkreślenia przy tym wymaga, iż w orzecznictwie przyjęto pogląd, że profesjonalnym pełnomocnikom należy doręczać pisma sądowe w trybie przewidzianym dla osób fizycznych z możliwością wykorzystania trybu zastępczego określonego w art. 72 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2005 r., II FZ 37/05, publ. ONSAiWSA 2005, nr 6, poz. 117).

Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik organu w pierwszym piśmie procesowym skierowanym do Sądu jako adres dla doręczeń wskazał adres organu. Zatem, przesłanie przez Sąd pierwszej instancji odpisu wyroku z uzasadnieniem na adres organu było prawidłowe. W związku z powyższym, stosując zasadę domniemania doręczenia, określoną w art. 72 powołanej ustawy, za datę doręczenia w/w wyroku z uzasadnieniem uznać należy datę doręczenia tego pisma pracownikowi Komendy, co w przedmiotowej sprawie miało miejsce w dniu 14 lutego 2008 r., w tym bowiem dniu pracownik organu pokwitował odbiór w/w przesyłki.

Zauważyć należy, iż wprawdzie strona może obalić domniemanie doręczenia poprzez wykazanie, że doręczenie zastępcze było wadliwe, jednakże w niniejszej sprawie pełnomocnik organu nie przedstawił żadnych okoliczności, które wskazywałyby na nieprawidłowość doręczenia. Fakt, że pełnomocnik przebywał na zwolnieniu lekarskim w okresie od dnia 15 lutego 2008 r. do dnia 2 marca 2008 r. i zapoznał się z treścią wyroku po tej dacie nie ma znaczenia dla ustalenia daty doręczenia odpisu wyroku z uzasadnieniem.

A zatem, skoro wyrok z uzasadnieniem doręczono stronie w dniu 14 lutego 2008 r., to wniesienie skargi kasacyjnej od tego wyroku w dniu 27 marca 2008 r. nastąpiło z uchybieniem terminu skutkującym jej odrzuceniem.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu