Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 1485/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2015-02-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: umorzono postępowanie sądowe
Powołane przepisy: article: art 161 par 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Marzena Kowalewska po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 11 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.G. i G.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 20 października 2014 r. [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 rok p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie sądowe 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę [...] zł (słownie:[...] ) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

M.G i G.G. w piśmie z dnia 16 listopada 2014 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 20 października 2014 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 rok.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi.

W piśmie z dnia 2 lutego 2015 r. Dyrektor Izby Skarbowej [...] poinformował, że decyzją z tego samego dnia nr [...] (przesłaną

w załączeniu), wydaną w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", uwzględnił w całości skargę wyżej wymienionych. W związku

z tym organ wniósł o umorzenie postępowania sądowego.

W dniu 3 lutego 2015 r. do sądu wpłynęło pismo procesowe pełnomocnika skarżących, który wskazał, że zmianie uległo stanowisko organów podatkowych, które zobligowane są do zwrotu nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych dla żołnierzy zawodowych w związku z otrzymywanymi przez nich w latach 2010 – 2011 świadczeniami mieszkaniowymi z Wojskowej Agencji Mieszkaniowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy, co też Dyrektor Izby Skarbowej w wydanej w dniu 2 lutego 2015 r. decyzji uczynił.

Zgodnie z przepisem art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie

o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż te wskazane w pkt. 1 i 2 tego paragrafu. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu należy bez wątpienia uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. (w ramach tzw. autokontroli). Powoduje ono bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu, co czyni zbędnym dalsze procedowanie w sprawie. W razie wydania nowego rozstrzygnięcia służy na nie skarga do sądu administracyjnego, co należycie chroni prawa strony skarżącej.

Z uwagi na powyższe, postępowanie sądowe w rozpoznawanej sprawie, jako bezprzedmiotowe, podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a., o czym postanowiono w pkt. 1 sentencji. Uwzględnienie skargi przez organ zasadnym czyni też orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania, na które w rozpoznawanej sprawie składają się: uiszczony wpisy od skargi [...] zł), wynagrodzenie pełnomocnika za zastępstwo procesowe [...] zł), opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17 zł). Jak bowiem stanowi art. 201 § 1 p.p.s.a., zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie uwzględnienia skargi w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. Wobec tego, na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013 r. poz. 490), Sąd orzekł jak w pkt. 2 sentencji postanowienia.