Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 486/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-04-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku J. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej J. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 14 maja 2019 r., sygn. akt II SA/Bd 174/19 w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia nienależnie pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 14 maja 2019 r., sygn. akt II SA/Bd 174/19 oddalił skargę J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] października 2018 r. utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy F. z dnia [...] sierpnia 2018 r., którą organ ten: 1. odmówił umorzenia nienależnie pobranego świadczenia z funduszu alimentacyjnego na dziecko – M. G., 2. umorzył kwotę odsetek za opóźnienie naliczone od nienależnie pobranego świadczenia z funduszu alimentacyjnego w wysokości 1084, 93 zł, 3. Rozłożył na raty kwotę nienależnie pobranego funduszu alimentacyjnego w wysokości 6.526, 67 zł po 100 zł miesięcznie płatnych do 28 każdego miesiąca.

W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku J. G. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Strona podniosła, że biorąc pod uwagę jej aktualnie niskie dochody (1.157, 01 zł) oraz trwałą chorobę psychiczną wyegzekwowanie kwoty 6.526, 67 zł może spowodować trudne do odwrócenia skutki, pozbawi bowiem skarżącą prawidłowej egzystencji, jak również uniemożliwi jej zaspokajanie podstawowych potrzeb życiowych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, zwanej dalej: P.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Należy podkreślić, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, w rozumieniu art. 61 P.p.s.a. mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania.

Wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich nie wywołuje decyzja o odmowie umorzenia nienależnie pobranych świadczeń, ponieważ nie nakłada nowych praw lub obowiązków, które podlegałyby wykonaniu oraz nie powoduje powstania żadnych skutków w sferze interesu prawnego strony. Z tego powodu nie ma możliwości orzeczenia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w tym zakresie.

Z kolei zawarte w punkcie drugim decyzji organu I instancji z dnia [...] sierpnia 2018 r. rozstrzygnięcie umarzające kwotę odsetek za opóźnienie naliczone od nienależnie pobranego świadczenia z funduszu alimentacyjnego jest dla strony korzystne, stąd nie ma przesłanek do wstrzymania wykonania decyzji w tej części. Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie trzecim decyzji rozkładające należność na raty powoduje natomiast rozciągnięcie w czasie spłaty ustalonych w decyzji Wójta Gminy F. z dnia [...] czerwca 2010 r. nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych, a zatem zmniejsza dolegliwość jej wykonania. Wstrzymanie przez sąd wykonania zaskarżonej decyzji w tym zakresie, spowodowałoby konieczność spłacenia przez skarżącą jednorazowo całej kwoty zadłużenia, co jak sama podnosi, zagroziłoby jej podstawowym potrzebom egzystencjalnym. W takim stanie faktycznym i prawnym należy uznać, iż także w odniesieniu do tej części decyzji nie zachodzą przesłanki, od których art. 61 § 3 P.p.s.a. uzależnia wstrzymanie wykonania decyzji.

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.