Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1331/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2019-03-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: umorzono postępowanie sądowe
Powołane przepisy: article: art. 161 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Maciej Kobak Sędziowie NSA Małgorzata Wolska /spr./ WSA Elżbieta Mazur - Selwa po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 19 marca 2019 r. sprawy ze skargi Gminy na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych - postanawia – umorzyć postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

II SA/Rz 1331/18

U z a s a d n i e n i e

Przedmiotem skargi Gminy [...] jest postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: WINB) z dnia [...] września 2018 r. nr [...] wydane w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych.

Jak wynika z jego uzasadnienia i akt administracyjnych sprawy, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "PINB") postanowieniem

z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] - działając na podstawie art. 49b ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r., poz. 1202 ze zm. – dalej: "P.b.") nakazał Gminie [...], jako właścicielowi działki wstrzymać prowadzenie robót budowlanych przy montażu sceny przenośnej na działce o nr ewidencyjnym 1435/3 w miejscowości B., wykonywanych bez wymaganego zgłoszenia i jednocześnie nałożył obowiązek przedstawienia wskazanych dokumentów.

Zażalenie na to postanowienie złożyła Gmina wnosząc o jego uchylenie. Zarzuciła błędne zakwalifikowanie konstrukcji przenośnej sceny do kategorii tymczasowych obiektów budowlanych, których wykonanie jest możliwe na podstawie zgłoszenia. Jej zdaniem ustawienie sceny przenośnej pod zorganizowanie imprezy kulturalnej nie podlega reglamentacji prawnej z punktu widzenia konieczności uzyskania pozwolenia na budowę lub dokonania zgłoszenia. Nadto zarzuciła skierowane postanowienia do podmiotu, który nie jest stroną postępowania.

Wskazanym na wstępie postanowieniem z [...] września 2018 r. WINB – na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, uznając prawidłowość stanowiska organu I instancji.

W jego ocenie PINB zasadnie wydał rozstrzygnięcie na podstawie art. 49b ust. 2 P.b. Scena przenośna będąca przedmiotem postępowania to konstrukcja przestrzenna wykonana z kształtowników stalowych. Słupy konstrukcyjne posadowione na gruncie (bez trwałego związania z gruntem). Roboty nie zostały zakończone (do wykonania pozostały: montaż zawiesia na nagłośnienie, montaż siatek ściemniających okno sceny, podniesienie dachu). Wykonawca nie przedłożył żadnych dokumentów dotyczących wykonanych robót. Zdaniem organu samowolnie wybudowana scena przenośna stanowi tymczasowy obiekt budowlany (art. 3 pkt 5 P.b.). To konstrukcja przestrzenna, stanowiąca budowlaną i techniczno-użytkową całość, niepołączoną trwale z gruntem i odpowiadającą ogólnym cechom budowli

o jakich mowa w art. 3 pkt 1 P.b. Wykonanie przedmiotowego urządzenia rozrywkowego w określonym miejscu, stanowiło roboty budowlane polegające na jego budowie w myśl art. 3 pkt 6 P.b. Budowa sceny wymagała zatem zgłoszenia właściwemu organowi na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 1 P.b.

WINB wskazał, że organ I instancji zasadnie wstrzymał prowadzenie robót budowlanych przy budowie przedmiotowego obiektu i nałożył obowiązek przedłożenia wymaganych do legalizacji dokumentów, zgodnie z przepisami art. 49b ust. 2 P.b. Zauważył przy tym, że istnieje możliwość legalizacji przedmiotowego obiektu, gdyż analiza ogólnych przepisów z zakresu planowania i zagospodarowania przestrzennego, wykazała, że charakter przedmiotowego tymczasowego obiektu budowlanego, nie spowoduje naruszenia ładu przestrzennego tego terenu, a obiekt nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych.

Odnosząc się do zarzutów zażalenia wyjaśnił, że są one bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Jako bezzasadne ocenił te dotyczące błędnej kwalifikacji obiektu jak i te dotyczące adresata nałożonego obowiązku. Z dostępnych dokumentów wynika bowiem, że właścicielem działki jest Gmina [...].

W skardze na postanowienie WINB do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Gmina [...] wniosła o jego uchylenie, a także uchylenie poprzedzającego go postanowienia organu I instancji i umorzenie postępowania, ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz

o zasądzenie kosztów postępowania.

Strona skarżąca zarzuciła obrazę przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w szczególności:

- art. 3 pkt 5 P.b. poprzez przyjęcie, że scena przenośna jest tymczasowym obiektem budowlanym nie związanym trwale z gruntem o charakterze urządzenia rozrywkowego,

- art. 52 w zw. z art. 49b i art. 3 pkt 11 P.b. poprzez przyjęcie, że Gmina prawidłowo została wskazana jako adresat postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych.

W uzasadnieniu skarżąca wywiodła, że przedmiotowa scena plenerowa nie jest urządzeniem rozrywkowym i jej montaż nie wymaga zgłoszenia w organie budowlanym. Natomiast z umowy użyczenia i okoliczności sprawy wynika, że to Gminny Ośrodek Kultury był inwestorem i to wobec tego podmiotu (przy założeniu, że scena przenośna jest tymczasowym obiektem budowlanym) mogło być skutecznie wydane postanowienie organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę WINB wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu. Dodatkowo poinformował, że przeprowadzone dnia [...] listopada 2018 r. oględziny wykazały, że będąca przedmiotem postępowania scena przenośna została zdemontowana w całości. Decyzją z dnia [...] listopada 2018 r. ([...]) PINB umorzył w całości jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie sceny przenośnej na działce nr ewid. 1435/3 w miejscowości B.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. - określanej dalej jako "P.p.s.a."), sąd umarza postępowanie, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego w rozumieniu powołanego przepisu mamy do czynienia wówczas, gdy w toku tego postępowania (po wniesieniu skargi do sądu), a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia, zaistnieją zdarzenia, które uniemożliwiają osiągnięcie jego celu albo spowodują, że kontrola zaskarżonego aktu stała się zbędna. Przy czym chodzi tu o przeszkodę mającą charakter trwały.

Z taką sytuacją mamy do czynienia w okolicznościach niniejszej sprawy. Przedmiotem skargi Gmina [...] uczyniła bowiem postanowienie organu nadzoru budowlanego, którym wstrzymano prowadzenie robót budowlanych przy montażu sceny przenośnej na działce nr ewid. 1435/3 w miejscowości B., wykonywanych bez wymaganego zgłoszenia i jednocześnie nałożono obowiązek przedstawienia wskazanych w kwestionowanym rozstrzygnięciu dokumentów.

Z informacji uzyskanych od WINB wynika natomiast, że w dniu [...] listopada 2018 r. (a więc po wniesieniu skargi) przeprowadzone zostały oględziny, które wykazały, że będąca przedmiotem postępowania administracyjnego (oraz sądowego) scena przenośna została zdemontowana w całości. Nadto PINB decyzją z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] umorzył w całości jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie sceny przenośnej na działce nr ewid. 1435/3 w miejscowości B.

Z powyższego wynika zatem, że przestał istnieć przedmiot (tu: przenośna scena), którego dotyczyło prowadzone przez organ nadzoru budowlanego postępowanie administracyjne. Skoro tak to uznać także należy, że prowadzone postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe, co uzasadnia jego umorzenie.

Z powyższych przyczyn Sąd działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.