Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 888/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2019-11-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1 w zw. z art. 87 par. 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. K. – K. i M. K. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego oraz do uzupełnienia braków formalnych Ich skargi na decyzję Z. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

I. K. - K. i M. K. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ze skargą na decyzję Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] r. nakazującą rozbiórkę obiektu zadaszenia o konstrukcji drewnianej wybudowanego bez wymaganego zgłoszenia, na nieruchomości przy ul. [...] w N. , na terenie działki nr ew. [...].

Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 23 września 2019 r. skarżący zostali wezwani

do uiszczenia solidarnego wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie [...]zł oraz do uzupełnienia braków formalnych ww. skargi, poprzez podanie swoich numerów PESEL, nadesłanie odpisu skargi z dnia 1 września 2019 r. lub jej uwierzytelnionej kopii, celem doręczenia uczestnikowi postępowania, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania doręczono skarżącym, do rąk dorosłego domownika w dniu 30 września 2019 r. (dowód: k. 22-23 akt sądowych).

Pismem z dnia 8 października 2019 r., nadanym za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 9 października 2019 r. (data stempla pocztowego na kopercie) skarżący zwrócili się z wnioskiem o przywrócenie terminu do "rozpatrzenia ich sprawy" sygnowanej sygnaturą II SA/Sz 888/19. Jednocześnie skarżący uzupełnili braki formalne skargi oraz dokonali uiszczenia wpisu sądowego w kwocie [...]zł. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazali, że przesyłka sądowa z ww. wezwaniami nadeszła 30 września 2019 r., którą odebrał ich syn. W tym czasie skarżący przebywali na urlopie, a powrócili do domu 7 października 2019 r. wieczorem i dopiero wówczas mogli się odnieść do wymagań wezwania, co też natychmiast uczynili. Do wniosku skarżący załączyli kopie biletów lotniczych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Orzeczenie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).

Z akt niniejszej sprawy wynika, że wezwania do uiszczenia wpisu od skargi oraz uzupełnienia braków formalnych skargi doręczono skarżącym w dniu 30 września 2019 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia ww. braków upływał w dniu 7 października 2019 r. W takiej sytuacji oczywiste jest, że skarżący, uzupełniając braki skargi w dniu 9 października 2019 r. uchybili terminowi zakreślonemu do dokonania tych czynności.

Skarżący z wnioskiem o przywrócenie terminu dopełnili czynności, których nie dokonali w terminie. Z ich oświadczenia wynika, że ustanie przyczyny uchybienia terminowi miało miejsce w dniu 7 października 2019 r., w którym powrócili z urlopu. W takiej sytuacji, przy braku istnienia okoliczności przeciwnych, pozwalających w sposób jednoznaczny stwierdzić, że termin, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., nie został zachowany, Sąd zobowiązany jest przystąpić do merytorycznej oceny tego wniosku.

Jako uzasadnioną przyczynę przywrócenia terminu do złożenia wniosku

o uzupełnienie braków skargi skarżący, powołali okoliczność przebywania na urlopie zagranicznym, zgodnie z przedstawionymi dokumentami, w dniach 29 września 2019 r. do 6 października 2019 r.

Niezawinione uchybienie terminu występuje, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, a strona nie mogła jej usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą.

W ocenie Sądu, w świetle okoliczności przedstawionych przez skarżących brak jest podstaw do uznania, że uchybili terminowi do uzupełnienia braków skargi w sposób niezawiniony. Przede wszystkim nie sposób uznać okoliczności wyjazdu na urlop za okoliczność nagłą i niespodziewaną. Podkreślić należy, że w ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu, uwzględniając obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Pobyt za granicą związany z urlopem zwykle jest do przewidzenia i przy dołożeniu należytej staranności pozwala na podjęcie działań zapobiegających uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej. W orzecznictwie ugruntowane jest stanowisko, że urlopu nie można zakwalifikować jako okoliczności od strony niezależnej, na którą nie miała wpływu, nagłej lub nieprzewidywalnej - czyli takiej, która w obiektywny sposób uniemożliwia zachowanie terminu. Planując urlop w trakcie toczącego się postępowania, strona winna, zgodnie

z zasadami należytej staranności, poinformować sąd o tym fakcie lub w inny sposób zapewnić możliwość skutecznego prowadzenia korespondencji między stroną (jej pełnomocnikiem) a sądem (por. postanowienia NSA: z dnia 2 grudnia 2011 r., sygn. akt II FZ 686/11; z dnia 22 stycznia 2013 r., sygn. akt II FZ 1038/12; z dnia 20 czerwca 2013 r., sygn. akt II FZ 383/13; z dnia 21 grudnia 2012 r., sygn. akt II FZ 1008/12, dostępne w internetowej bazie - orzeczenia.nsa.gov.pl).).

Skarżący mieli świadomość wszczęcia procedury sądowej. W związku z tym planując urlop powinni zabezpieczyć się na wypadek otrzymania pod ich nieobecność korespondencji, na którą trzeba będzie odpowiedzieć w zakreślonym terminie, w odpowiedni sposób, pod rygorem ujemnych skutków procesowych. Z okoliczności sprawy wynika, że ww. staranności skarżący w sprawie nie zachowali. Powyższe oznacza, że skarżący nie przedstawili okoliczności, które w dostateczny sposób uprawdopodabniają twierdzenie, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było przez nich niezawinione, co oznacza, ze ich wniosek nie mógł zostać uwzględniony.

Z tych względów, Sąd działając na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak na wstępie.