Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 430/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2007-10-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 14a
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
article: art. 106
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Małysz, Sędziowie Asesor WSA Wojciech Kręcisz,, NSA Anna Kwiatek (spr.), Protokolant Stażysta Kamil Rutkowski, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 5 października 2007 r. sprawy ze skargi P.K.S. S.A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie interpretacji co do sposobu i zakresu zastosowania prawa podatkowego - oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpoznaniu zażalenia "P" S.A. w C., odmówił zmiany postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] w sprawie udzielania pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy podał, że odpowiadając na wniosek Spółki z dnia [...] (złożony [...]) Naczelnik Urzędu Skarbowego wskazał, iż w sytuacji, gdy podatnik wystawił fakturę dokumentującą wykonanie usługi, w której wykazał błędną stawkę podatku, a w konsekwencji błędnie wyliczoną kwotę podatku, powinien wystawić fakturę korygującą. Wskazał, że obowiązek ten wynika z art. 106 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2004r , Nr54, poz. 535 ze zm.) oraz § 17 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 95, poz. 798).

W zażaleniu na to postanowienie Spółka wniosła o jego zmianę podtrzymując prezentowane we wniosku stanowisko, że wystawienie faktur ze stawką podatku 22% zamiast 7% i rozlicznie podatku zgodnie ze stawką wykazaną w fakturach nie powinno wiązać się z obowiązkiem ich korekty z uwagi na brak uszczerbku w należnościach wobec Skarbu Państwa oraz znacznego nakładu prac związanych z koniecznością korekt i wystąpienia o zwrot nadpłaconych podatków. Spółka wskazała, że we wniosku domagała się nie tylko rozstrzygnięcia wątpliwości co do obowiązku wystawienia faktur korygujących, ale i konsekwencji ich niewystawienia, a organ podatkowy uchylił się od dokonania interpretacji art. 86 ust. 1 i art.88 ust. 3a ustawy VAT.

Organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji stwierdził, że stanowisko organu podatkowego jest prawidłowe, gdyż zgodnie z przywołanymi w postanowieniu przepisami podatnik ma obowiązek wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności stawkę i kwotę podatku, a przypadku stwierdzenia pomyłki w stawce lub kwocie podatku – wystawić fakturę korygującą. Organ wskazał, że obowiązki te podatnik musi wykonać niezależnie od koniecznego nakładu pracy oraz od okoliczności, czy błędne wystawienie faktury spowodowało uszczuplenie należności budżetowych.

Jednocześnie organ odwoławczy wyjaśnił, że w skarżonym zażaleniem postanowieniu organ podatkowy nie zajmował stanowiska odnośnie prawa nabywcy do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z błędnie wystawionych faktur, gdyż w tym zakresie wniosek Spółki załatwiony został odrębnym postanowieniem.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Spółka "P." wnosiła o uchylenie decyzji i poprzedzającego ją postanowienia. Zarzuciła naruszenie art. 106 ustawy VAT oraz naruszenie art. 14a Ordynacji podatkowej (Dz.U. 2005 Nr 8, poz. 60 ze zm.) polegające na nieudzielaniu interpretacji w kwestii, czy podatnik, który dokonał odliczenia podatku na podstawie art. 86 ustawy VAT, obliczonego według stawki 22% zamiast 7% może ponosić konsekwencje wynikające z art. 109 ustawy VAT.

Skarżąca podniosła, że w udzielonej interpretacji skoncentrowano się na formalnych wymaganiach związanych z wystawianiem przez podatnika faktur, a wynikających z art. 106 ustawy VAT, natomiast nie udzielono odpowiedzi w istotnej kwestii związanej z odliczeniem podatku naliczonego z zawierających błędną stawkę faktur.

W tej kwestii skarżąca prezentowała pogląd, że skoro zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy VAT , kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, to nawet błędnie przyjęta w fakturze stawka podatku nie stanowi podstawy do nieuznania wykazanego w tej fakturze podatku, jako podatku podlegającego odliczeniu. Podatnik skorzystał z przysługującego mu prawa do odliczenia podatku wynikającego z faktur, a sprzedawca wykazany w nich podatek rozliczył z urzędem skarbowym. Skarżąca wskazała , że przyjęte w art. 86 ustawy VAT uregulowanie spójne jest z zawartym w art. 17 i art. 18 VI Dyrektywy Rady z 17 maja 1977 r. (77/388/EWG), stąd nie ma podstaw, by prawo do odliczenia podatku wiązać z koniecznością ujęcia w ewidencji faktur korygujących kwotę podatku. Podtrzymała w związku z tym swój pogląd o braku konieczności korygowania faktur za okresy od stycznia do lipca 2006 r., w których błędnie wykazywała stawkę i kwotę podatku.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja zgodna jest z prawem.

Powyższą decyzją organ odwoławczy, działając na podstawie art. 14b § 5 pkt 1 Ordynacji podatkowej, odmówił zmiany postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie udzielenia interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego – obowiązku wystawienia faktur korygujących w związku z ujęciem w fakturach dokumentujących sprzedaż usług błędnej stawki i kwoty podatku (art. 106 ustawy VAT i wydane na jego podstawie przepisy wykonawcze).

W piśmie z dnia 12 października 2006 r., zawierającym wnioski o udzielenie interpretacji, skarżąca Spółka wyjaśniła, że od stycznia do lipca 2006 r. świadczyła na rzecz L.W."B" S.A. usługi sklasyfikowane do grupy PKWiU 90.02.13-00.00, co przesądza o ich opodatkowaniu według stawki 7%, a w wystawianych nabywcy fakturach ujmowała podatek według stawki 22%. W związku z tak przedstawionym stanem faktycznym Spółka sformułowała dwa pytania:

1/ czy istnieje konieczność wystawiania faktur korygujących za usługi wykonane do sierpnia 2006 r. oraz

2/ czy odbiorca faktury, który dokonał odliczenia podatku wynikającego z faktur może ponosić konsekwencje w przypadku niedokonania korekt tych faktur.

W ocenie skarżącej nie ma ona obowiązku korygowania wystawionych i zapłaconych faktur.

Przede wszystkim zauważyć należy, iż treść pisma Spółki – przedstawiony stan faktyczny i zapytania, przesądzała o odrębności spraw w nim przedstawionych, stąd organ podatkowy prawidłowo uznał, że brak jest podstawy prawnej do ich łącznego załatwienia. Z tego względu każdy z przedstawionych wniosków o interpretacje załatwił odrębnym postanowieniem (k. 4 i k. 6 akt podatkowych).

Postanowienie zawierające interpretację, zgodnie z art. 14a § 1 i § 4 Ordynacji podatkowej, wskazywać bowiem musi, które przepisy prawa podatkowego, i w jaki sposób interpretowane, będą miały zastosowanie w indywidualnej sprawie podatnika przedstawionej przez niego we wniosku.

W niniejszej sprawie, objętej zażaleniem, a następnie skargą, organ podatkowy udzielił odpowiedzi na pierwsze w wyżej przedstawionych pytań (wniosków) skarżącej.

Sąd Administracyjny, stosownie do art. 134 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002 r., Nr 153, poz. 1271 ze zm.) – dalej: "ppsa", rozstrzyga daną sprawę wyłącznie w jej granicach, wyznaczonych właściwymi w tej sprawie przepisami prawa materialnego normującymi prawa i obowiązki strony postępowania.

Uwzględniając specyfikę sprawy administracyjnej załatwionej przez niewiążące dla strony, wyrażenie stanowiska organu podatkowego co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w jej indywidualnej sprawie (interpretację), brak jest podstaw aby w sposób odmienny wyznaczać granice rozstrzyganej sprawy.

Skoro skarżąca Spółka przedstawiając stan faktyczny sprawy wyjaśniła, że jest wystawcą faktur VAT, w których błędnie wskazała stawkę i kwotę podatku, a przedstawiając własne stanowisko do wniosku w tej sprawie uznała, że w takiej sytuacji nie jest zobowiązana do wystawienia faktur korygujących, to ten stan faktyczny wyznaczał zakres przepisów prawa materialnego normujących prawa i obowiązki skarżącej.

Skarżąca ani w zażaleniu, ani w skardze nie kwestionowała prawidłowości przytoczonych w udzielonej interpretacji przepisów art. 106 ustawy VAT i § 17 rozporządzenia z dnia 25 maja 2005 r. , jako określających jej obowiązki podatkowe, a domagała się uznania, że obowiązków tych wykonywać nie musi z przyczyn pozaprawnych (zbytni nakład pracy dla ich wykonania, brak uszczuplenia należności budżetowych). Brak przepisu prawa podatkowego, który zwalniałby skarżącą z obowiązku wystawienia faktury korygującej w opisanej sytuacji wykluczał uznanie jej stanowiska za prawidłowe.

Organ podatkowy prawidłowo uznał też, że w przedstawionej przez Spółkę sprawie nie miały zastosowania przepisy art. 86 ust. 1 i art. 88 ustawy VAT, gdyż regulują one prawo nabywcy do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz przyczyny utraty tego prawa.

Wobec powyższego, na podstawie art. 151 ppsa, orzeczono jak w sentencji.

kg