Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1113/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-10-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i  par. 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpatrzeniu w dniu 14 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. M. i M. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z ich skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowalnego w S. zaskarżoną decyzją z dnia [...], nr [...], na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 290 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania M. i A. M., od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...], nr [...], nakazującej M. i A. M. wykonanie w terminie do [...] robót polegających na przełożeniu (przebudowie) odcinka rurociągu zbieracza melioracji szczegółowej, kolidującego z budowanym budynkiem mieszkalnym, jednorodzinnym, na działce nr ewid. [...], w obrębie ewid. nr [...] miasta P. – uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu wykonania obowiązku i orzekł o wykonaniu nałożonego obowiązku w terminie do dnia [...], a w pozostałej części utrzymał decyzję w mocy.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał między innymi, że budynek wznoszony jest na podstawie pozwolenia na budowę, jednak organ nadzoru budowlanego ustalił, że pod wznoszonym budynkiem przebiega czynny rurociąg melioracyjny, a posadowienie budynku na rurociągu może doprowadzić do jego przerwania, co będzie skutkowało zalewaniem zarówno wznoszonego budynku, jak i terenów zmeliorowanych. Poza tym, uszkodzenie rurociągu na skutek przekazywanych przez fundament obciążeń, może spowodować na skutek dużego napływu wody, niekontrolowane osiadanie budynku i doprowadzić do katastrofy budowlanej.

M.M. i A.M., w dniu [...] wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na opisaną wyżej decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...]. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek wskazali, że na budowę domu zaciągnęli kredyt, który wypłacany jest w transzach, a bank zastrzegł w umowie, że może wstrzymać wypłatę transz kredytu lub wypowiedzieć umowę w przypadku uchylenia pozwolenia na budowę lub wstrzymania robót budowlanych przez właściwy organ. Zdaniem skarżących, dalsze wstrzymanie robót może prowadzić do wyrządzenia im znacznej szkody w postaci konieczności zwrotu otrzymanych już transz kredytu, jak również poprzez wypowiedzenie umowy kredytowej przez bank w związku z zagrożeniem realizacji inwestycji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej P.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie do treści art. 61 § 2 pkt 1 tej ustawy w razie wniesienia skargi na decyzję wraz z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania organ, który wydał zaskarżoną decyzję może z urzędu lub na wniosek strony skarżącej uwzględnić ten wniosek i w całości lub w części wstrzymać jego wykonanie. Ponadto, jak stanowi art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Rodzaj i zakres ich wystąpienia musi być oceniany na podstawie prawa obowiązującego oraz sytuacji faktycznej, w jakiej znajdują się podmioty uprawnione lub obciążone obowiązkami, a także kompetencji organu do ich egzekwowania w danym czasie.

Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Na stronie skarżącej spoczywa zatem obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (vide: postanowienie NSA z dnia 8 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 666/06). Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.

Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje zatem, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest właśnie wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Podzielając powyższe poglądy należy stwierdzić, że skarżący nie wykazali, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wyrządzić im znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki.

Skarżący we wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej wskazali na grożące im skutki finansowe wynikające z zawartej z bankiem umowy kredytowej, a które to skutki mogą w ich ocenie spowodować wstrzymanie budowy przez właściwy organ. Skutki te nie wynikają jednak z zaskarżonej decyzji, ale z zawartej mowy kredytowej. Z pewnością wstrzymanie budowy na określony czas może wiązać się ze szkodą. Należy jednak pamiętać, że przedmiotem skargi jest decyzja wydana na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane.

Decyzja nakazująca doprowadzenie robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, przez usunięcie nieprawidłowości w procesie budowlanym, co do zasady nie może powodować ujemnych skutków. Prowadzi bowiem do pożądanego stanu zgodności wykonywanych prac budowlanych z prawem. W niniejszej sprawie, to w związku z koniecznymi do podjęcia pracami budowlanymi, należało wykazać możliwość wystąpienia po stronie skarżącej znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Niestety skarżący we wniosku nie wskazali na jakąkolwiek okoliczność, której zaistnienie w związku z nakazanymi pracami budowlanymi mogłoby spowodować dla nich znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Trudno sądowi doszukiwać się argumentacji, która dowodziłaby do wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków w związku z wykonaniem przedmiotowych prac budowlanych.

Podkreślenia przy tym wymaga, że sąd na obecnym etapie sprawy nie bada zarzutów zgłoszonych w skardze, a jedynie dokonuje oceny wystąpienia ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania objętego wnioskiem aktu.

W tym stanie rzeczy sąd, mając na względzie treść art. 61 § 3 i § 5 cytowanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie znalazł podstaw do uwzględnienia przedmiotowego wniosku.