Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 329/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-04-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Dodatki mieszkaniowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 7 ust. 5
journal: Dz.U. 2001 nr 71 poz 734
law: Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych.
article: art. 8, art. 9, art. 64 par. 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka (spr.) Sędziowie NSA Paweł Miładowski WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska Protokolant st.sekr.sąd. Justyna Frankowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 08 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi A.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Poznania z dnia [...] kwietnia 2008 r. [...] /-/ E.Kręcichwost-Durchowska /-/ G.Radzicka /-/ P.Miładowski


UZASADNIENIE

IV SA/Po 329/08

U Z A S A D N I E N I E

Decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Poznania z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...], którą przyznano A.M. dodatek mieszkaniowy w wysokości 197,55 zł miesięcznie na okres 6 miesięcy od dnia 1.04.2008 do 30.09.2008 na pokrycie opłat za zajmowany lokal przy ul. [...] w Poznaniu, gdyż organ odwoławczy nie podzielił zarzutów A.M., który wnosił o przyznanie dodatku począwszy od miesiąca marca 2008 r.

Odwołujący argumentując swoje żądanie wskazywał, że przyczyną opóźnienia w złożeniu wniosku było zwlekanie z potwierdzeniem jego wniosku przez administrację – zarządcę domu, o czym informował Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie i prosił o pomoc. Wiedząc, że uprzedni dodatek mieszkaniowy kończy się w lutym 2008 odwołujący podał, że starania o przyznanie dodatku podjął już na początku miesiąca lutego. Zarzucił ponadto organom przyznającym dodatek zmuszanie go do przedkładania dokumentów, które były już załączone do wniosku.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymując decyzję organu pierwszej instancji w mocy, powołało się na przepisy art. 61 § 3 K.P.A., które stanowią, że datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej, a przez dzień doręczenia żądania organowi należy rozumieć dzień wpływu podania zawierającego żądanie do kancelarii właściwego organu.

Przytaczając również przepisy art. 7 ust. 1 i ust. 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. nr 71, poz. 734 ze zm.) organ stwierdził, że zgodnie z ust. 5 "dodatek mieszkaniowy przyznaje się na okres 6 miesięcy, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego, po dniu złożenia wniosku". Skoro więc odwołujący złożył wniosek 3.03.2008 r. organ prawidłowo przyznał dodatek od dnia 1.04.2008 r.

W skardze kierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu za pośrednictwem organu, skarżący powtórzył zarzuty z odwołania i zarzucił, że postępowanie administracji domu stymulowało całą sytuację, a skoro przepisy nakładają na niego obowiązek potwierdzenia informacji przez zarządcę, to zwlekanie z tą prostą czynnością o którą wystąpił odpowiednio wcześniej ma przymiot szykany.

W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługiwała na uwzględnienie.

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W świetle powołanego przepisu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Zasady i tryb przyznawania dodatku mieszkaniowego ustalone zostały w ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. z 2001 r. nr 71 poz. 734 ze zm.) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz. U. z 2001 r. nr 156 poz. 1817 ze zm.). art. 7 ust. 1 wskazanej wyżej ustawy stanowi, że "dodatek mieszkaniowy przyznaje, na wniosek osoby uprawnionej do dodatku mieszkaniowego, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, w drodze decyzji administracyjnej do wniosku dołącza się deklarację o dochodach gospodarstwa domowego za okres 3 miesięcy kalendarzowych poprzedzających dzień złożenia wniosku oraz inne niezbędne dokumenty".

Z kolei rozporządzenie RM z 28.12.2001 r. w załączniku nr 1 do rozporządzenia stanowiący formularz wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego określa, że pewne punkty formularza potwierdza zarządca domu. Ponieważ dodatek mieszkaniowy przyznawany jest na okres 6 miesięcy, to osoba, której sytuacja materialna uzasadnia przyznanie dodatku, chcąc zachować ciągłość otrzymywania dodatku mieszkaniowego winna złożyć wniosek o przyznanie świadczenia w ostatnim miesiącu sześciomiesięcznego okresu, na który przyznano dodatek mieszkaniowy, gdyż art. 7 ust. 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych stanowi, że dodatek mieszkaniowy przyznaje się na okres 6 miesięcy, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po złożeniu wniosku.

Ze wskazanego przepisu wynika, że termin określony w art. 7 ust. 5 do złożenia wniosku, jest terminem prawa materialnego, co oznacza, że uchybienie temu terminowi powoduje bezskuteczność czynności, a organ nie może go przedłużać.

Nie zwalnia to jednak organu od skrupulatnego zbadania, czy faktycznie strona terminowi uchybiła.

W przedmiotowej sprawie skarżący z należytą starannością podjął działania zmierzające do utrzymania kontynuacji świadczenia w postaci dodatku mieszkaniowego i urzędowy formularz przesłał do potwierdzenia Zarządcy listem poleconym 6 lutego 2008 r. (dowód k. 29 akt administracyjnych). Zarządca potwierdził wniosek dnia 22.02.2008 r. i do dnia 29 lutego 2008 r. korespondencja do skarżącego nie wróciła.

Skarżący zdając sobie sprawę z konsekwencji nie złożenia wniosku w terminie, dnia 29 lutego 2008 r. (piątek) zwrócił się do Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie o pomoc w niniejszej sprawie (k. 14 akt administracyjnych). Uczynił to faktycznie 29.02.2009 r. a nie jak twierdzi organ 3.03.2009 r., gdyż pismo skarżącego ma dwie daty wpływu. Na stronie pierwszej data 3 marzec 2008 r., jednak na odwrocie datę 29.02.2008 r. (vide karta 14 akt). Powyższe wskazuje, że pracownicy organu załatwiając skarżącego i mając świadomość konsekwencji złożenia wniosku z opóźnieniem, winni zakwalifikować wniosek z 29 lutego 2009 r. zgodnie z art. 64 § 2 K.P.A., a więc przyjąć podanie, które nie czyni zadość wymaganiom wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie mniej, może być uzupełnione. Wskazany przepis art. 64 § 2 K.P.A. winien być interpretowany przy uwzględnianiu zasad ogólnych wyrażonych w art. 8, 9 K.P.A., które zobowiązują organ do prowadzenia postępowania w taki sposób aby pogłębiać zaufanie obywateli do organów Państwa, a także należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego.

W okolicznościach niniejszej sprawy wynikało bowiem, że świadczeniobiorca dołożył należytej staranności w załatwianiu sprawy. Skarżący wyjaśnił ponadto, że z uwagi na inwalidztwo, zimą stara się nie wychodzić z domu. Podejmując korespondencję z zarządcą uczynił to na tyle wcześniej, że mógł być pewny dochowania terminu do złożenia kompletnego wniosku w tym również zaświadczenia z PUP, o który MOPR wezwał go ponownie. Powyższe wskazuje, że organy rozstrzygające sprawę, przy rozstrzyganiu sprawy uchybiły przepisom kodeksu postępowania administracyjnego, wskazanym wyżej, a to naruszenie przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Z powyższych względów na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2001 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku.

Sąd w niniejszym wyroku nie stosował art. 152 p.p.s.a., zarówno z uwagi na zrealizowanie świadczenia jak i z uwagi na brzmienie art. 7 ust. 8 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych.

/-/ E. Kręcichwost-Durchowska /-/ G. Radzicka /-/ P. Miładowski

KB/