Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 534/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-07-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6034 Zjazdy z dróg publicznych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 1 i § 3, art. 214 § 2, art. 184 w zw. z art. 197 i art. 198
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: § 2 ust. 6
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2008 r.. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. N. i E. N. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 kwietnia 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 878/08 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi A. N. i E. N. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zezwolenia na lokalizację zjazdu indywidualnego z drogi krajowej Nr [...] postanawia oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Przewodniczący Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 29 kwietnia 2008 r. wezwał A. N. i E. N. do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 zł od skargi na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...], w przedmiocie zezwolenia na lokalizację zjazdu indywidualnego z drogi krajowej Nr [...] – w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

A. N. i E. N. złożyły zażalenie na to zarządzenie podnosząc, że są maturzystkami na utrzymaniu rodziców i nie stać ich na opłacenie tego wpisu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

zgodnie z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997r., każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym kosztów sądowych.

Stosownie natomiast do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, która nie została należycie opłacona, podlega odrzuceniu, o czym stanowi art. 220 § 3 tej ustawy. Natomiast w myśl art. 214 § 2 powołanej ustawy, pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem sporu są wspólne, podlega jednej opłacie.

W świetle § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, ze zm.), wpis stały od skargi wynosi 200 zł.

Naczelny Sąd Administracyjny pragnie podkreślić, że sytuacja materialna skarżących nie mogła mieć wpływu na wykonanie niniejszego wezwania, jedynie ewentualne postanowienie sądu zwalniające je od kosztów sądowych mogłoby uczynić wskazane wezwanie bezprzedmiotowym. Jednak w niniejszej sprawie z analizy akt sądowych nie wynika, aby skarżące wystąpiły z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, toteż zasadnym było – na podstawie powołanych wyżej przepisów – wezwanie skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny pragnie w tym miejscu podkreślić, że prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym, na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Wniosek taki należy złożyć na urzędowym formularzu PPF i jest on wolny od opłat sądowych.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 i art. 198 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.