Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SO/Go 5/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2009-03-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wyłączenie sędziego
Powołane przepisy: article: art. 18, art. 19 i art. 22 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Skupień Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko (spr.) Asesor WSA Alina Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "U" S.A. o wyłączenie sędziów, asesorów i referendarzy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w sprawie I SA/Sz 325/08 ze skargi "U" S.A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2003 rok postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

W skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie piśmie z dnia 27 października 2008 r., reprezentowana przez Prezesa Zarządu skarżąca Spółka, tj. "U " S.A., wystąpiła o wyłączenie wszystkich sędziów, asesorów i referendarzy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, a mianowicie: [...], od rozpoznania sprawy o sygn. l SA/Sz 325/08 ze skargi "U " S.A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2003 rok.

Skarżąca, domagając się wyłączenia sędziów, stwierdziła, że przedmiot orzekania ma istotne znaczenie zarówno dla niej, jak i dla gminy i wskazanym byłoby, aby rozstrzygnięcie zostało dokonane przez Sąd w składzie niezwiązanym w żaden sposób ze stronami, w tym również przez bliskość zamieszkania.

W uzasadnieniu wniosku podniosła ponadto, że wymienieni sędziowie, orzekając wcześniej w sprawie z takim samym stanem prawnym, wydali niekorzystny dla podatnika wyrok. W związku z powyższym, w ocenie skarżącej, zachodzi uzasadniona obawa, że sędziowie ci będą dążyli do utrzymania dotychczasowej, zapoczątkowanej przez siebie linii orzecznictwa, zapominając przy tym o wiążącej ich zasadzie bezstronności.

Wszystkie osoby, których wniosek dotyczy, [...] października 2008 r. oraz [...] lutego 2009 r. złożyły pisemne oświadczenia, iż nie zachodzą przesłanki wyłączenia sędziego wskazane w art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) oraz że nie zachodzi pomiędzy nimi a stroną skarżącą żaden stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności.

W związku z tym, iż wniosek strony skarżącej dotyczył wyłączenia wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 23 grudnia 2008 r., sygn. akt II FW 9/08, wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim jako właściwy do rozpoznania powyższego wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim zważył, co następuje:

Instytucja wyłączenia sędziego od orzekania w sprawie regulowana jest przepisami Rozdziału 5 Działu l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm. -zwanej dalej P.p.s.a.)

Podstawą wyłączenia sędziego z mocy samej ustawy będzie wystąpienie jednej z przesłanek wyliczonych enumeratywnie w art. 18 P.p.s.a. Ponadto, zgodnie z brzmieniem art. 19 tej ustawy, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.

Powyższe przepisy mają zapewnić konstytucyjne prawo strony do rozpoznania jego sprawy przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd, jak również służą wyeliminowaniu sytuacji, "które mogłyby prowadzić do powstania, o ile nie u samej strony (na co wskazuje orzecznictwo), to co najmniej u obiektywnego zewnętrznego obserwatora uzasadnionych wątpliwości co do bezstronności sędziego (tak Trybunał Konstytucyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 13 grudnia 2005 r., sygn. akt SK 54/04, opubl. w OTK-A 2005/11/134).

Przez okoliczności, o których mowa w art. 19 P.p.s.a. należy rozumieć zarówno te związane z osobistymi stosunkami między sędzią a stroną czy jej przedstawicielem, ale także inne uwarunkowania zewnętrzne i wewnętrzne, które w sytuacji konkretnego sędziego mogą budzić uzasadnione wątpliwości co do wydania orzeczenia opartego na w pełni zobiektywizowanych przesłankach.

Wyłączenie sędziego nie może jednak następować automatycznie. W każdej sprawie należy indywidualnie oceniać, czy i na ile okoliczności te mają wpływ na bezstronność sędziego. Konieczne jest bowiem wskazanie przez samego wnioskodawcę konkretnych i realnych okoliczności, z których wynika, że istnieją wątpliwości co do bezstronności tego sędziego zgodnie z treścią art. 19 P.p.s.a.

Podkreślić przy tym należy, że podstawy wyłączenia w żadnym razie nie mogą stanowić jedynie gołosłowne twierdzenia strony skarżącej i jej subiektywne przekonania. Instytucja wyłączenia sędziego nie ma bowiem służyć umożliwieniu stronie wybierania sądów czy składów sędziowskich według jej subiektywnego odczucia, co w konsekwencji doprowadziłoby do utrudnienia działalności sądów, a tylko zapobiegać wszelkim sytuacjom, w których powstałaby wątpliwość co do bezstronności sędziego. Natomiast do oceny ewentualnej wadliwości rozstrzygnięcia służą odrębne, przewidziane prawem środki odwoławcze czy zaskarżenia.

W niniejszej sprawie skarżąca Spółka w swoim wniosku nie wskazała żadnych ustawowych przesłanek uzasadniających wyłączenie sędziów, jak również, w żaden sposób nie udowodniła, a nawet nie uprawdopodobniła, że "bliskość zamieszkania" , a tym bardziej , że potencjalnie niekorzystne dla niej rozstrzygnięcie mogłoby wynikać z występujących po stronie sędziego (sędziów) okoliczności zewnętrznych czy wewnętrznych, mających przy tym wpływ na obiektywizm ich działania i co więcej, że okoliczności te mają wpływ, nawet w ocenie obiektywnego obserwatora, na wynik postępowania sądowoadministracyjnego.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 22 § 2 P.p.s.a., Sąd orzekł zatem jak w sentencji.

-4-