Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 2901/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-10-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 24a
journal: Dz.U. 2010 nr 193 poz 1287
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity
article: § 12 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 38 poz 454
law: Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Pocztarek Sędziowie sędzia NSA Elżbieta Kremer (spr.) del. WSA Mirosław Wincenciak Protokolant starszy asystent sędziego Marcin Rączka po rozpoznaniu w dniu 26 października 2016 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. M. i H. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 10 lipca 2014 r. sygn. akt II SA/Rz 15/14 w sprawie ze skargi M. M. i H. K. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Rzeszowie z dnia [...] października 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków oddala skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 10 lipca 2014 r. sygn. akt II SA/Rz 15/14 oddalił skargę M. M. i H. K. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Rzeszowie z dnia [...] października 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków.

Wyrok zapadł na tle następujących okoliczności sprawy:

M. M. zwróciła się do Starosty Powiatu Mieleckiego o wprowadzenie do zmodernizowanej ewidencji gruntów i budynków zmian dotyczących działki nr [...] według stanu ustalonego na gruncie w obecności Sądu przez biegłego mierniczego w dniu 13 maja 1958 r. i zatwierdzonego postanowieniem Sądu Powiatowego w Mielcu o sygn. akt I.Ns.1.129/56 (dawna działka pgr [...]) w zakresie jej powierzchni oraz przebiegu granic z działkami [...] i [...].

Decyzją z dnia [...] października 2012 r. Starosta Powiatu Mieleckiego odmówił wprowadzenia do ewidencji żądanych zmian dotyczących działki nr [...].

Wskutek uwzględnienia odwołań M. M. i H. K., Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Rzeszowie decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę rozpatrzenia przez organ I instancji.

Następnie Starosta Powiatu Mieleckiego decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...], ponownie odmówił dokonania zmian w ewidencji w zakresie dotyczącym działki nr [...].

Organ ustalił, że ewidencję gruntów wsi R. założono w latach 1966 – 1967. Składając zeznanie do protokołu nr 258 w 1966 r. J. K., ojciec M. M., nie ujawnił postanowienia Sądu Powiatowego w Mielcu z dnia 12 maja 1958 r. sygn. I.Ns.I.129/56 o dziale spadku po K. K. oraz faktu władania działką [...], stanowiącej obecnie część działki [...]. Oświadczenie o władaniu działką [...] złożył natomiast przedstawiciel Prezydium Gromadzkiej Rady Narodowej w Podleszanach. Powyższego postanowienia nie ujawniono również podczas uwłaszczeń w 1974 r. Także działka [...] nie została objęta aktem własności ziemi, ponieważ nie podano, że znajduje się ona we władaniu ww. Dlatego w ewidencji pozostawiono zapis o władaniu działką [...] przez Urząd Gminy w Mielcu (następcę ustrojowego Prezydium). W 1984 r. dokonano kontroli terenowej ewidencji, w wyniku której połączono działki nr [...] i pow. [...]ha i nr [...] o pow. [...]ha tworząc działkę nr [...] o pow. [...]ha, jako że działki te były we władaniu tego samego podmiotu, tj. Urzędu Gminy w Mielcu, a w terenie stanowiły drogę dojazdową do kilku gospodarstw rolnych. W 2007 r. przeprowadzono modernizację ewidencji gruntów i budynków, przy czym do zmiany danych na cyfrowe wykorzystano istniejące zasoby. Granice działek obliczono jako pochodną granic w oparciu o dane znajdujące się w zasobie, stosownie do § 82 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454). Z uwagi na zgłoszone uwagi przez przedstawiciela Gminy Mielec, że działka nr [...] nie jest własnością tego podmiotu, wykonawca modernizacji podzielił działkę ze względu na ustalony stan prawny. Nowo powstałe działki nr [...] o pow. [...]ha wpisano jako własność prywatną zgodnie z poświadczeniem z KW nr [...] c.d. Lwh [...] gm. kat. [...] oraz protokołem badania tej księgi z dnia 3 lipca 2007 r., przy uwzględnieniu postanowienia Sądu Rejonowego w Mielcu o stwierdzeniu nabycia spadku po S. K., a nr [...] o pow. [...]ha we władaniu Gminy. Informacja o tym, że projekt operatu opisowo-kartograficznego stał się operatem ewidencji gruntów i budynków ogłoszono w Dz. Urz. Woj. Podk. z dnia 7 marca 2008 r. pod poz. 468. Zgodnie z decyzją Wójta Gmin Mielec z dnia [...] maja 2008 r. działka nr [...] podzielona została na działki nr [...] o pow. [...]ha i nr [...] o pow. [...]ha. Działka nr [...] zajęta jest przez chodnik w ciągu drogi wojewódzkiej nr [...], która z mocy prawa stała się własnością Województwa Podkarpackiego.

Starosta stwierdził również, że stosując się do wskazań organu odwoławczego wezwano M. M. i H. K. do przedłożenia aktualnej dokumentacji geodezyjnej z ustalenia granic działki nr [...], która mogłaby stanowić podstawę wprowadzenia zmian w operacie ewidencyjnym, jednak dowodów takich nie przedłożono. Nie mogły natomiast stanowić podstawy wpisu przedłożone przez nie dokumenty z 1958 r. w postaci planu sytuacyjnego w skali 1:2880 oraz postanowienia Sądu Powiatowego w Mielcu o sygn. I.Ns.1.129/56 w przedmiocie działu spadku. Podstawę ponownego przeliczenia powierzchni działki stanowić mógłby tylko operat geodezyjno-prawny.

W odwołaniach od powyższej decyzji M. M. i H. K. zażądały wyjaśnienia sprawy z uwzględnieniem przedłożonych dokumentów.

Decyzją z dnia [...] października 2013 r. nr [...] Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Rzeszowie utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Organ odwoławczy, powołując się m.in. na przepisy § 44 pkt 2, § 45 ust. 1, § 46 ust. 1 i 2 pkt 2 i § 47 ust. 3 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków oraz art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 z późn. zm.) wyjaśnił, że celem postępowania modernizacji ewidencji jest unowocześnienie technik i organizacji jej prowadzenia dla dostosowania do aktualnych wymogów technicznych. Pole powierzchni działki ewidencyjnej podczas modernizacji oblicza się na podstawie współrzędnych punktów granicznych określających przebieg linii granicznych, i określa się je w hektarach z dokładnością zapisu do 0,0001. Pole to jest funkcją jej granic i w związku z prowadzeniem ewidencji może ulec zmianie. W minionym czasie pole powierzchni działek obliczane było mniej dokładnymi metodami graficznymi, niż aktualnie, dlatego dane ewidencyjne działki dotyczące jej powierzchni mogą się różnić od stanu sprzed modernizacji.

Odnosząc się do okoliczności sprawy ustalono, że działka nr [...] objęta KW nr [...], stanowi drogę o powierzchni [...]ha i jest przedmiotem współwłasności osób fizycznych. Dla działki nr [...] wykazana jest natomiast powierzchnia [...]ha. W ewidencji, podczas jej zakładania, nie ujawniono postanowienia Sądu Powiatowego w Mielcu z dnia 12 maja 1958 r. sygn. I.Ns.129/56 w sprawie o dział spadku, dotyczącego m.in. pgr. [...]. Natomiast w toku czynności związanych z prowadzeniem ewidencji przedmiotowy grunt wraz z działką nr [...] włączono do działki nr [...] stanowiącej drogę pozostającą we władaniu Urzędu Gminy w Mielcu. Ze względu na stan prawny, w wyniku modernizacji, działka nr [...] uległa podziałowi na działkę nr [...] stanowiącą własność osób prywatnych oraz działkę nr [...] we władaniu Gminy Mielec. Właścicieli działki nr [...] wykazano w operacie ewidencyjnym na podstawie poświadczenia z księgi wieczystej nr [...] c.d. Lwh [...] gm. kat. [...] oraz postanowienia spadkowego Sądu Rejonowego w Mielcu z dnia 30 lipca 2007 r. sygn. I.Ns.392/07. Decyzją Wójta Gminy Mielec z dnia [...] maja 2008 r. nr [...], z działki nr [...] o pow. [...]ha wydzielono działkę nr [...] o pow. [...]ha zajętą pod chodnik w ciągu drogi wojewódzkiej nr [...] i grunt ten z mocy prawa na podstawie decyzji Starosty Powiatu Mieleckiego z dnia [...] września 2011 r. nr [...], stał się własnością Województwa Podkarpackiego. Dla działki nr [...] o pow. [...]ha założono KW nr [...], a na podstawie zawiadomienia od Sądu Rejonowego w Mielcu o założeniu księgi wieczystej, organ I instancji ujawnił w operacie ewidencyjnym dla działki nr [...] powierzchnię wynoszącą [...]ha. Zatem przed modernizacją w operacie ewidencyjnym obrębu [...] wykazana była działka nr [...] o pow. [...]ha, posiadająca nieuregulowany stan prawny. Podziału działki nr [...] na działkę nr [...] o pow. [...]ha i działkę nr [...] o pow. [...]ha dokonano w wyniku rozpatrzenia uwagi przedstawiciela Gminy Mielec dotyczącej stanu prawnego tej działki, zgłoszonej podczas wyłożenia projektu operatu opisowo-kartograficznego modernizacji do wglądu stron. O wyłożeniu projektu operatu zawiadomiono też imiennie M. M.

W ocenie organu odwoławczego brak było podstaw do dokonania w operacie żądanych przez wnioskodawczynię zmian dotyczących powierzchni działki nr [...]. Powoływane przez zainteresowane strony dokumenty w postaci postanowienia Sądu Powiatowego w Mielcu z dnia 12 maja 1958 r. sygn. I.Ns.1.129/56, akt notarialny z 1917 r. i 1942 r. oraz plan zagospodarowania działki z dnia 1 października 1981 r. nie mogły stanowić podstawy takich zmian, ponieważ nie spełniały one wymogów określonych przepisami prawa. Brak też było podstawy do ujawnienia w operacie ewidencyjnym stanu prawnego działki sprzed modernizacji, jako że własność działki nr [...] wykazano zgodnie z dokumentami i materiałami źródłowymi dostępnymi dla organu prowadzącego ewidencję. Dokumenty sporządzone kilkadziesiąt lat przed przeprowadzeniem z urzędu postępowania modernizacyjnego nie stanowią podstawy do dokonania zmian w operacie, ponieważ nie posiadają one statusu aktualności. W przekonaniu organu wyższego stopnia, w rozpatrywanej sprawie istnieje spór graniczny, który nie może zostać rozstrzygnięty przez organ ewidencyjny. Brak bowiem podstawy do wprowadzenia zmian w zakresie powierzchni rzeczonych działek. Dostępne dla Starosty Powiatu Mieleckiego dokumenty i materiały źródłowe wskazują natomiast, że dane ewidencyjne działki nr [...] wykazane w operacie są aktualne w znaczeniu wynikającym z powyżej cytowanych przepisów.

Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem M. M. i H. K. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargi. Skarżące zażądały spowodowania wprowadzenia do ewidencji stanu działek nr [...] i [...] sprzed modernizacji tak, aby powierzchnia działki nr [...] ponownie wynosiła [...]m2, i unieważnienia samej modernizacji przeprowadzonej z rażącym naruszeniem prawa ingerującej w przysługujące im prawo własności działki nr [...], której powierzchnię zmniejszono o [...]m2. W ich ocenie w toku postępowania doszło do naruszenia tak przepisu art. 22 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, jak również przepisów k.p.a. Zmieniając powierzchnię ich działki organy nie posłużyły się jakimkolwiek dokumentem, który upoważniałby do takich zmian. Pomimo tego nie uwzględniono przedłożonych przez nich dokumentów, które zostały jedynie ocenione jako historyczne, choć nie podważono ich prawdziwości, co narusza art. 76 k.p.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalając skargę w pierwszej kolejności wskazał, że przedstawione w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego rozumienie pojęcia aktualizacji oraz techniczno - deklaratoryjny charakter ewidencji gruntów i budynków, która jest wyłącznie systematycznie aktualizowanym zbiorem (rejestrem) informacji o gruntach, budynkach, lokalach i ich właścicielach - wyklucza dokonywanie zmian ewidencyjnych, które nie wynikają wprost z dokumentów źródłowych lub które powinny zostać rozstrzygnięte w drodze cywilnego sporu o własność. Nie można bowiem na organy ewidencyjne, które jedynie rejestrują zmiany będące wynikiem innej procedury, przerzucać kompetencji innych organów czy sądów.

Sąd podkreślił, że postępowanie w sprawie zostało wszczęte wnioskiem M. M.z dnia 1 czerwca 2010 r. o wprowadzenie do nowej ewidencji gruntów stanu prawnego dla działki nr [...] sprzed modernizacji ustalonego na gruncie przez biegłego w dniu 13 maja 1958 r. zatwierdzonego postanowieniem Sądu sygn. akt I.Ns.1.129/56. Wnioskodawczyni zastrzegła, że pomiar sądowy jest niepodważalny, a zamierzona powierzchnia działki nr [...] wynosiła [...]m2 i tylko taka powierzchnia może być wprowadzona do zmodernizowanej ewidencji gruntów. W piśmie z dnia 5 grudnia 2012 r. M. M., wyjaśniła, że w wyniku odłączenia od powierzchni działki [...]m2 na chodnik i włączeniu w pas drogowy powierzchnia działki [...] winna wynosić [...]m2. M. M. i H. K. domagały się również ustalenia na jakiej podstawie w trakcie modernizacji ewidencji gruntów doprowadzono do zwiększenia powierzchni działki [...] kosztem ich działki nr [...]. W toku prowadzonego postępowania wyjaśniającego ustalono, że aktualnie oznaczona w ewidencji gruntów działka nr [...] (dawna pgr [...]) jest objęta księgą wieczystą [...] i stanowi drogę o pow. [...]ha, jest współwłasnością osób fizycznych w określonych częściach udziałów. Natomiast dla działki [...] wykazana jest powierzchnia [...]ha. Postanowienie Sądu Powiatowego w Mielcu z dnia 12 maja 1958 r. sygn. akt INs 129/56 w sprawie o dział spadku dotyczącego między innymi pgr. [...] nie zostało ujawnione podczas zakładania ewidencji gruntów wsi R. w latach 1966 - 1967. Wymieniona pgr [...] wraz z działką nr [...] została włączona do działki nr [...] stanowiącą drogę i będącą we władaniu Gminy Mielec. Ze względu na ustalony stan prawny działka w trakcie modernizacji ewidencji gruntów i budynków uległa podziałowi na działkę nr [...] stanowiąca własność osób fizycznych oraz działkę nr [...] będącą we władaniu Gminy Mielec. Podział działki został wykonany w wyniku rozpatrzenia uwag wniesionych do modernizowanego operatu ewidencyjnego przez przedstawiciela Gminy Mielec. Właściciele działki nr [...] zostali wykazani w operacie ewidencji gruntów na podstawie poświadczenia z księgi wieczystej nr [...] c.d. Lwh [...] gm. kat. [...] oraz postanowienia Sądu Rejonowego w Mielcu z dnia 30 lipca 2007 r. sygn. akt I Ns 392/07. Decyzją Wójta Gminy Mielec z dnia [...] maja 2008 r. z działki nr [...] o pow. [...]ha wydzielono działkę [...] o pow. [...]ha zajętą na chodnik w pasie drogi wojewódzkiej nr [...] i grunt ten z mocy prawa na podstawie decyzji Starosty Powiatu Mieleckiego z dnia [...] września 2011 r. stał się własnością Województwa Podkarpackiego. Dla działki nr [...] została założona nowa księga wieczysta wyżej wymieniona, a na podstawie zaświadczenia Sądu Rejonowego w Mielcu o założeniu księgi wieczystej organ I instancji dokonał ujawnienia w operacie ewidencyjnym działki nr [...] powierzchni [...]ha. Kwestia podziału działki [...] z przeznaczeniem na chodnik [...]m2 nie jest kwestionowana przez skarżące.

W ocenie Sądu żądanie wprowadzenia powierzchni działki wynikającej z dokumentów takich jak postanowienie Sądu Powiatowego w Mielcu sygn. akt I Ns.I.129/56 z dnia 12 maja 1958 r. a także dokumentów wymienionych w odwołaniu M. M. takich jak akt notarialny z 1917 r., akt notarialny z 1942 r. i plan zagospodarowania działki z dnia 1 października 1981 r. nie stanowią podstawy do dokonania zmian w danych ewidencyjnych obr. [...] co do powierzchni tej nieruchomości. Dokumenty te nie spełniają wymogów określonych przepisami prawa.

Stanowisko organów ewidencyjnych, Sąd w kontekście ustalonego stanu faktycznego, uznał za zgodne z przepisami prawa. Stosownie do § 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454) sposób prowadzenia ewidencji oraz szczegółowe zasady wymiany danych ewidencyjnych. W § 12 zostały wskazane dokumenty, które mogą być podstawą do uwidocznienia w ewidencji zmian praw osób do gruntów i budynków oraz zmian danych liczbowych i opisowych działek. W szczególności dokumentami tymi mogą być umowy zawarte w formie aktów notarialnych dotyczące ustanowienia lub przeniesienia praw rzeczowych do nieruchomości z wyłączeniem umów dotyczących użytkowania wieczystego gruntów i własności lokali (pkt 3 ust. 1 § 12 rozporządzenia). Okoliczność istnienia dokumentacji geodezyjnej nieruchomości powoływana w akcie notarialnym sporządzonym kilkadziesiąt lat temu, sprzed założenia ewidencji gruntów nie może stanowić podstawy do dokonania zmian w ewidencji gruntów w zakresie części opisującej daną działkę (powierzchnię), która podlegała w kolejnych latach podziałowi, zmianie numeracji. To właśnie w czasie zakładania ewidencji gruntów w latach 1996 -1997 powstała działka nr [...] z połączenia dawnej pgr [...] i działki nr [...]. Dokumentacja dołączona do takiego aktu notarialnego poprzez późniejsze zdarzenia na gruncie, które zostały wyżej opisane utraciła swoją aktualność i dlatego wniosek o ujawnienie danych zawartych w dokumentacji sprzed kilkudziesięciu lat nie prowadziłby do aktualizacji ewidencji gruntów. Z tych przyczyn żądanie skarżących nie mogło być uwzględnione przez organy.

Sąd wskazał również, że dane zawarte w ewidencji podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek osób, organów, jednostek organizacyjnych, o których mowa w § 10 i § 11 rozporządzenia (§ 46 ust. 1 rozporządzenia). Aktualizację operatu ewidencyjnego dokonuje się niezwłocznie po uzyskaniu przez starostę odpowiednich dokumentów określających zmiany danych ewidencyjnych. Taką aktualną dokumentacją nie okazały się skarżące w trakcie prowadzonego postępowania o zmianę danych w ewidencji gurtów, których wprowadzenia się domagały.

Podkreślono, że postępowanie mające na celu aktualizację ewidencji gruntów ma charakter rejestrowy, czyli wtórny do zdarzeń prawnych, z których wynikają zmiany danych podlegających ujawnieniu w operacie ewidencji gruntów. W pojęciu aktualizacji ewidencji gruntów mieści się także usuwanie (prostowanie błędnych wpisów bazy danych ewidencyjnych. Sąd zauważył jednak, że czym innym jest prostowanie błędnych wpisów w ewidencji gruntów, mających charakter oczywistych (w świetle złożonych dokumentów) pomyłek, a czym innym merytoryczne ustalanie przez organ prowadzący ewidencję miedzy innymi przebiegu granic pomiędzy sąsiadującymi działkami. Te oczywiste pomyłki, które mogą wprowadzać organy znajdują potwierdzenie dokumentacji bazowej ewidencji gruntów, a nie są wytworzone przez organy ewidencyjne. Dlatego też, zdaniem Sądu, wnioskowane przez skarżące zmiany nie znajdują oparcia w dokumentacji geodezyjnej będącej podstawą dokonanych wpisów w ewidencji gruntów. Stan faktyczny sprawy ustalony przez organy wskazuje na istnienie sporu co do zasięgu własności, a prowadzenie postępowania w tym zakresie należy do kompetencji sądu powszechnego.

Odnosząc się do zawartego w skardze wniosku o wprowadzenie do ewidencji gruntów po modernizacji stanu prawnego dz. nr [...] równej [...]m2, tak jak przed modernizacją, Sąd wskazał, że działka nr [...] powstała już po ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Województwa Podkarpackiego Nr 18, poz. 468 z dnia 7 marca 2008 r. informacji, że projekt operatu opisowo - kartograficznego stał się operatem ewidencji gruntów. Strona skarżąca na etapie postępowania administracyjnego żądała wprowadzenia zmiany dotyczącej powierzchni określonej przez nią dla działki nr [...] - [...]m2, co wskazuje na rozbieżności składanych wniosków w zakresie powierzchni tej samej działki. Skarżące w skardze wskazują, że część powierzchni działki nr [...] została włączona do działki nr [...]. Organy wyjaśniły odnosząc się do dokumentów geodezyjnych, że brak jest w zasobie geodezyjnym dokumentacji, która potwierdzałaby stanowisko skarżących. Zdaniem Sądu powyższe uprawnia do stwierdzenia, że sprawa dotyczy zasięgu prawa własności, a tego rodzaju zmiany w ewidencji gruntów mogą być wprowadzone na podstawie dokumentów wymienionych w § 12 rozporządzenia.

Sąd stwierdził ponadto, że organy starannie przeprowadziły postępowanie wyjaśniające, zgromadziły materiał dowodowy, umożliwiły stronom zapoznanie się z nim zgodnie z art. 10 § 1 k.p.a. W toku postępowania strony były także informowane o każdej czynności tak przez organ I jak i II instancji.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosły H. K. i M. M., zarzucając naruszenie przepisów postępowania, w szczególności:

I) naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię tj. art. 20 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo Geodezyjne i Kartograficzne w zw. § 12 ust. 1 i § 46 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków poprzez wskazanie, że dokumenty na podstawie których skarżące wnosiły o wprowadzenie do ewidencji danych sprzed modernizacji, nie stanowią dla organów dokumentacji geodezyjnej albowiem pojęcie aktualizacji oraz techniczno-deklaratoryjny charakter ewidencji gruntów i budynków, która jest wyłącznie zbiorem informacji o gruntach, budynkach, lokalach i ich właścicielach - wyklucza dokonywanie zmian ewidencyjnych, które nie wynikają wprost z dokumentów źródłowych lub, które powinny zostać rozstrzygnięte w drodze sądowej, a organy administracyjne jedynie rejestrują zmiany będące wynikiem innej procedury, w sytuacji kiedy:

- dokumenty w postaci arkuszu posiadłości gruntowej nr [...], wydanego na podstawie Lwh [...], plan sytuacyjny nr [...] wyraźnie wskazuje, że powierzchnia działki [...] (wcześniej pgr [...]) nie ulegała zmianie i wynosiła [...]m2, dodatkowo geodezyjny pomiar nr [...] - mają walor dokumentów źródłowych i zalegają w zasobach geodezyjnych Starostwa Powiatowego w Mielcu, w oparciu o które zdaniem skarżących winna być przeprowadzona modernizacja, w przypadku ich kwestionowania przez organ wykazania stanowiska odmiennym dokumentami, Sąd w żaden sposób nie odniósł się, czy dokumenty przedstawione przez skarżące mogą stanowić podstawę ich żądania, Sąd nawet w wyroku nie powołuje się (nie wymienia) na te dokumenty, poza stwierdzeniem, że nie stanowiły one podstawy do wprowadzenia zmian,

- słuszny jest zarzut skarżących (dotychczas nie wyjaśniony), że do zwiększenia powierzchni działki [...] doszło "kosztem" działki [...], co wynika wypisu z rejestru gruntów z 29 czerwca 1998 r., m.in., że działka [...] posiada powierzchnię [...]ha; po dokonanym podziale tejże działki na [...] o pow. [...]ha i [...] o pow. [...]ha ich łączna powierzchnia przekracza pierwotną o [...]ha;

- w orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, iż zapisy zawarte w ewidencji gruntów, dotyczące uprawnień do gruntu (w tym w szczególności prawa własności) mają charakter informacji pochodnych w stosunku do informacji wynikających ze źródeł wskazanych w § 12 ust. 1 rozporządzenia oraz, iż w postępowaniu administracyjnym dotyczącym zmian w ewidencji gruntów źródeł tych nie można w sposób dowolny interpretować (wyroki NSA z dnia 10 lutego 2003 r., sygn. akt II SA 1907/01, publ. LEX nr 156364 oraz z dnia 19 marca 2003 r., sygn. akt II SA 1018/02, publ. LEX nr 156374). Organ ewidencyjny może wpisać do ewidencji gruntów i budynków tylko takie prawo do nieruchomości, które jednoznacznie, w sposób niewątpliwy wynika z dokumentów wskazanych w rozporządzeniu, nie może zaś takiego prawa ani ustanowić, ani wyinterpretować, tj. przyjąć, iż wprawdzie danego prawa nie poświadcza w sposób bezpośredni żaden dokument, niemniej jego istnienie można wywieść z przesłanek pośrednich, co zdaniem skarżących miało miejsce przy przeprowadzonej modernizacji gruntów wszczętej w 2007 r.;

II)

1) naruszenie art. 3 § 1 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 8, 10, 11 i 104 k.p.a., wobec niedostrzeżenia przez Sąd, że w sprawie brak jest decyzji w przedmiocie uwzględnienia zarzutów do projektu opisowo-kartograficznego złożonych przez Gminę Mielec w dniu 28 września 2007 r., dotyczących zakresu podmiotowego działki [...], a mianowicie, że Gmina nie jest wyłącznym właścicielem działki nr [...] i nie znajduje się ona we władaniu Gminy Mielec, na skutek których w dalszej kolejności dokonano podziału na działkę [...] o powierzchni [...]ha wpisaną jako własność prywatną i działkę nr [...] o powierzchni [...]ha (mimo iż pierwotnie działa [...] miała powierzchnię [...]ha), gdzie w tym przedmiocie (podziału) również brak jest decyzji, tym bardziej, że na jego skutek należała do różnych właścicieli;

- zgodnie z art. 24a ust. 9 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne środkiem prawnym służącym do kwestionowania danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków, ujawnionych w operacie opisowo-kartograficznym, przez osoby, których interesu prawnego dane te dotyczą, są zarzuty. O uwzględnieniu lub odrzuceniu tych zarzutów starosta rozstrzyga w drodze decyzji (ust. 10 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne), która winna być doręczona stronom (już ujawnionym w toku tego podziału i znanym organowi), z pouczeniem o możliwości jej zaskarżenia - art. 104 k.p.a.

Ponadto:

- § 46 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków daje organowi prowadzącemu ewidencję podstawę do wprowadzenia do ewidencji z urzędu zmian wynikających m.in. z ostatecznych decyzji administracyjnych, a także z przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego opracowań geodezyjno-kartograficznych zawierających wykazy zmian danych ewidencyjnych; wprowadzenie tych zmian może nastąpić w dwojakim trybie; albo w trybie czynności materialno-technicznej, w postaci wprowadzenia do bazy danych na podstawie udokumentowanego zgłoszenia zmiany (art. 22 ust. 2 i 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne w zw. z § 48 ust. 1 i ust. 2 zwłaszcza pkt 6, o którym organ tylko zawiadamia (§ 49 ust. 1), albo w drodze decyzji (§ 47 ust. 3 rozporządzenia). Tę drugą formę rozstrzygnięcia, zgodnie z przepisem § 47 ust. 3 rozporządzenia stosuje organ wtedy, gdy aktualizacja operatu ewidencyjnego wymaga wyjaśnień zainteresowanych lub uzyskania dodatkowych dowodów. Wówczas starosta przeprowadza w sprawie tej aktualizacji postępowanie administracyjne, które kończy się decyzją wprowadzającą zmiany lub odmawiającą wprowadzenia żądanej zmiany;

- zgodnie z § 62 powołanego rozporządzenia, pole powierzchni działki ewidencyjnej oblicza się na podstawie współrzędnych, o których mowa W § 61 i określa się w hektarach z dokładnością zapisu do 0.0001. Organ odwoławczy nie wyjaśnił z jakich powodów przyjął powierzchnie działek po podziale [...]-[...]ha, [...]-[...], w sytuacji kiedy przed podziałem działka posiadała powierzchnię [...]ha - i były to parcele gruntowe: [...] o powierzchni [...]m2 (dowód: arkusz posiadłości gruntowej nr [...]) i [...] o pow. [...]m2 (dowód: arkusz posiadłości nr [...]);

- zarzuty w zakresie braku istnienia decyzji zatwierdzającej zmiany po dokonanym podziale działki [...] w ewidencji gruntów, jak również niewykazania przez organ prowadzący ewidencję podstaw do wprowadzenia do ewidencji z urzędu zmian wynikających m.in. z ostatecznych decyzji administracyjnych, a także z przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego opracowań geodezyjno- kartograficznych zawierających wykazy zmian danych ewidencyjnych były podnoszone w skardze przez H. K. i zdaniem skarżącej stanowiło inne naruszenie przepisów postępowania i miało istotny wpływ na wynik sprawy;

- naruszenie art. 3 § 1 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. w zw. z art. 28, 79 k.p.a. przejawiające się w tym, że Sąd w wyniku niewłaściwej kontroli legalności działalności administracji publicznej nie zastosował środka określonego w ustawie - art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a., mimo że strona (w tym skarżąca) - współwłaściciel (na datę modernizacji – 2007 r.) działki [...] nie została prawidłowo zawiadomiona o wszczęciu postępowania związanego z modernizacją ewidencji gruntów i budynków obrębu [...], a także wyłożeniu operatu opisowo- kartograficznego do wglądu, a takie zapewnienie otrzymała M. M. pismem Starostwa Powiatowego w Mielcu z dnia 9 marca 2007 r., z którego wynika, że z rozpoznaniem swojej sprawy (zarzuty M. M. z dnia 7 lutego 2007 r.) będzie mogła się zapoznać w okresie wyłożenia zmodernizowanego operatu opisowo-kartograficznego wnieść ewentualne uwagi, a o terminie i miejscu wyłożenia wszystkie strony będą zawiadomione imiennie (dowód: pismo Starosty Powiatu Mieleckiego z dnia 9 marca 2007 r.),

- pisma M. M. z dnia 29 września 2005 r., a następnie 7 lutego 2007 r. należało potraktować jako zarzuty do operatu opisowo-kartograficznego, albowiem z ich treści wynika, że skarżąca podtrzymuje w całości swoje poprzednie stanowisko, zgłaszane w okresie, gdy operat nie był jeszcze obowiązujący. Zgodnie z art. 24a. 7 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne upoważniony pracownik starostwa powiatowego, posiadający uprawnienia, o których mowa w art. 43 pkt 2, przy udziale wykonawcy prac geodezyjnych, kartograficznych lub taksacyjnych, związanych z opracowaniem projektu operatu ewidencyjnego, rozstrzyga o przyjęciu lub odrzuceniu uwag zgłoszonych do tego projektu, po czym informuje zgłaszającego uwagi o sposobie rozpatrzenia uwag oraz sporządza wzmiankę o treści zgłoszonych uwag i sposobie ich rozpatrzenia w protokole - czego w sprawie nie dokonano - poza wskazaniem, że z materiału dowodowego wynika, że M. M. została prawidłowo zawiadomiona o wyłożeniu operatu opisowo-kartograficznego modernizacji gruntów i budynków do wglądu stron, brak jest istnienia, czy wskazania dokumentu w tym zakresie, co winno być określone w uzasadnieniu decyzji organów - art. 107 § 3. k.p.a. Materiał dowodowy, na który powołują się organy, tj. zawiadomienie, dotyczy innej działki należącej do M. M., położonej ok. 2km dalej od działki [...];

- literalna wykładnia art. 24a ust. 9 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne prowadziłaby do sytuacji, że pomiędzy datą, z którą projekt operatu stał się z mocy prawa operatem, a datą ogłoszenia o tym w dniu 7 marca 2008 r., skarżącym nie przysługiwałby żaden środek prawny: ani w postaci uwag (właściwych co do projektu), ani zarzutów, ani tym bardziej wniosków o wprowadzenie zmian. Wnioski wynikające z literalnego brzmienia tego przepisu nie dają się pogodzić z wykładnią systemową i celowościową przyjętych przez ustawę regulacji co do środków przysługujących na etapie projektu modernizacji operatu ewidencyjnego i wobec obowiązującego już operatu ewidencji gruntów. Z tych względów uzasadnione jest stanowisko skarżących, że datowane na 29 września 2005 r., 7 lutego 2007 r., pisma do Starosty stanowią zarzuty w rozumieniu art. 24a ust. 9 ustawy, podlegające rozpoznaniu w trybie art. 24a ust. 10 w formie decyzji o ich uwzględnieniu lub odrzuceniu;

- ponadto jak wynika z dokonanego w dniu 3 lipca 2007 r., badania księgi wieczystej nr KW [...], Lwh [...], organowi byli znani współwłaściciele działki [...], mimo żaden z nich nie został powiadomiony imiennie (po ogłoszeniu informacji o wszczęciu postępowania modernizacyjnego), co jawi się naruszeniem prawa do obrony (zarzut ten był formułowany wielokrotnie przez H. K., a do tej pory nierozpoznany);

- zarzuty w tym zakresie zostały podniesione przez skarżące w skargach na decyzję z dnia [...] października 2013 r.; Sąd potraktował zarzuty w tym zakresie jako dotyczące postępowania wszczętego w 2009 r., na wniosek M. M. o dokonanie zmian w ewidencji gruntów i budynków, a nie wynikające z naruszenia praw skarżących w postępowaniu modernizacyjnym, które miało istotny wpływ na wynik obecnej sprawy.

W oparciu o powyższe zarzuty skarżące kasacyjnie wniosły o:

1) uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji;

2) zasądzenie na rzecz skarżących kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W sprawie nie występują, enumeratywnie wyliczone w art. 183 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego. Z tego względu, przy rozpoznaniu sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej.

Przed odniesieniem się do zarzutów skargi kasacyjnej należy przypomnieć, że działka nr [...] w R. stanowiąca drogę (która powstała w 1984 r. w wyniku połączenia działki nr [...] o pow. [...]ha oraz działki nr [...] o pow. [...]ha, a jako władający wpisany był urząd Gminy w Mielcu) co do której skarżące wnioskami z dnia; 18 marca 2009 r., 25 maja 2009 r., 20 kwietnia 2010 r. i 1 czerwca 2010 r. domagały się wprowadzenia zmiany pola powierzchni objęta była postępowaniem modernizacyjnym, prowadzonym w 2007 r. na podstawie art. 24a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Przygotowany w ramach postępowania modernizacyjnego projekt operatu opisowo- kartograficznego - zgodnie z art. 24a ust. 4 ustawy - został wyłożony do publicznego wglądu w dniach 20 wrzesień 2007 r. do 10 października 2007 r. W dniu 28 września 2007 r. przedstawiciel Gminy zgłosił - zgodnie z art. 24a ust. 6 ustawy - uwagę, że działka nr [...] nie jest własnością gminy i nie znajduje się w jej władaniu. Uwzględniając tę uwagę – zgodnie z art. 24a ust. 7 ustawy - doszło do podziału działki na działki nr [...] (będącą przedmiotem współwłasności między innymi skarżących ) i [...] (będąca we władaniu Gminy Mielec). Informacja o tym, że projekt opisowo-kartograficzny stał się operatem ewidencji gruntów i budynków została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa Podkarpackiego Nr 18, poz. 468 z dnia 7 marca. 2008 r. (zgodnie z art. 24a ust. 8 ustawy). Zgodnie z art. 24a ust. 9 ustawy, każdy czyjego interesu prawnego dotyczą dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym, może w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa informacji, o której mowa w ust. 8 zgłaszać zarzuty do tych danych. O uwzględnieniu lub odrzuceniu zarzutów starosta rozstrzyga w drodze decyzji. Natomiast zarzuty zgłoszone po terminie określonym w ust. 9 traktuje się jak wnioski o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków (art. 24a ust. 12). Natomiast po zakończonym postępowaniu modernizacyjnym, zgodnie z decyzją Wójta Gminy Mielec z dnia [...] maja 2008 r. działka nr [...] o pow. [...]ha podzielona została na działki nr [...] o pow. [...]ha i działkę [...] o pow. [...]ha, nadto działka nr [...] zajęta pod chodnik w ciągu drogi wojewódzkiej nr [...] się mocy prawa przeszła na własność Województwa Podkarpackiego. Powyższy podział, celem wyodrębnienia działki [...] zajętej pod chodnik nie był przedmiotem sporu.

Skarżące wnioskami z dnia: 18 marca 2009 r., 25 maja 2009 r., 20 kwietnia 2010 r. i 1 czerwca 2010 r. domagały się wprowadzenia zmiany powierzchni działki [...] i wpisania powierzchni [...]m² jako wynikającej z postanowienia Sądu Powiatowego w Mielcu sygn. akt I Ns 129/56 z dnia 12 maja 1958 r. w sprawie o dział spadku, z uwzględnieniem pomniejszenia o [...]m² przeznaczonych pod chodnik. Zaś w odwołaniu od decyzji na uzasadnienie żądania wskazywano nadto na akty notarialne z 1942 r. i 1917 r. Mając na uwadze, że informacja o tym, że projekt opisowo-kartograficzny stał się operatem ewidencji gruntów i budynków została ogłoszona w dniu 7 marca 2008 r., 30 dniowy termin do zgłaszania zarzutów upłynął w dniu 6 kwietnia 2008 r. Stąd też wnioski skarżących, z uwagi na niezachowanie terminu nie mogły być rozpoznane jako zarzuty zgłoszone w trybie art. 24a ust. 9 ustawy, czyli jeszcze w ramach postępowania modernizacyjnego, ale jako nowe wnioski o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków. Zaznaczyć należy, że w postępowaniu modernizacyjnym, zgodnie z art. 24a ustawy, informacje o rozpoczęciu prac geodezyjnych jak również informacje o wyłożeniu projektu opisowo-kartograficznego podawane są w formie wywieszenia informacji na tablicy ogłoszeń w siedzibie starostwa powiatowego i właściwego urzędy gminy, a źródłem informacji, że projekt opisowo-kartograficzny stał się operatem jest dziennik urzędowy województwa.

Mając powyższe na uwadze, zarzuty skargi kasacyjnej są niezasadne. Odnosząc się do zarzutu naruszenia prawa materialnego poprzez błędna wykładnię tj. art. 20 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne w zw. z § 12 ust. 1 i § 46 ust. 2 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, poprzez przyjęcie, że dokumenty na które powoływały się skarżące nie mogą być podstawą do wprowadzenia żądanych zmian, należy stwierdzić, że zarzut ten jest bezprzedmiotowy.

Aktualizacji danych dokonuje się na podstawie przedłożonych dokumentów: prawomocnych orzeczeń, decyzji, aktów notarialnych, aktów normatywnych ilustrujących stan odmienny od uwidocznionego w operacie ewidencji gruntów (art. 20 w zw. z art. 23 cyt. ustawy i § 46 cyt. rozporządzenia). W praktyce oznacza to, że w toku postępowania organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków nie może we własnym zakresie dokonywać ustaleń dotyczących danych zawartych w wymienionych dokumentach, w tym także rozstrzygać sporów dotyczących własności. Wynika to z istoty ewidencji gruntów i budynków, która ma charakter techniczno-deklaratoryjny i znalazło potwierdzenie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego - z dnia 27 października 1998 r., sygn. akt II SA 1094/98, System Orzecznictwa LEX Nr 41305, z dnia 19 kwietnia 2001 r., sygn. akt II SA 862/00, LEX Nr 53361, z dnia 6 sierpnia 2003 r., sygn. akt SA/Rz 429/03, niepubl.). Kompetencje organów ewidencyjnych sprowadzają się zatem do rejestracji stosownego dokumentu i naniesienia wynikających z niego zmian. Powołany w zarzucie skargi kasacyjnej § 12 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów wskazuje na podstawie jakich dokumentów uwidaczniane są dane w ewidencji, w tym miedzy innymi na podstawie prawomocnych orzeczeń sądowych, czy też umów zawartych w formie aktu notarialnego, dotyczących ustanowienia lub przeniesienia praw rzeczowych do nieruchomości, treść tego przepisu jest bezsporna. Jednak na podstawie powołanego § 12 ust. 1 rozporządzenia nie można żądać wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów powołując się na stare historyczne dokumenty tak jak to ma miejsce w niniejszej sprawie tj. na podstawie postanowienia Sądu Powiatowego w Mielcu z dnia 12 maja 1958 r. sygn. akt I Ns 129/56 i aktów notarialnych z 1917 r. i 1942 r. Podstawę wpisu danych ewidencyjnych stanowi najpóźniej wydany dokument mogący być podstawą wpisu, waloru takiego dokumentu nie mają powyższe dokumenty powoływane przez skarżące, albowiem sama ewidencja gruntów dla wsi R. została założona w latach 1966-1967, a nadto po założeniu ewidencji były dokonywane kolejne zmiany danych ewidencyjnych, czy to w związku z kompleksowymi uwłaszczeniami w 1974 r., czy też w wyniku postępowania modernizacyjnego przeprowadzonego w 2007 r. Stąd też należy jeszcze raz podkreślić, że ewidencja gruntów i budynków jest rejestrem, który ma odzwierciedlać stan aktualny, dlatego też zmiany w ewidencji mogą być wprowadzane na podstawie dokumentów o których mowa w § 12 ust. 1 rozporządzenia, ale wydanych po ostatnim wpisie w ewidencji, a to oznacza, że nie można dokonywać zmian na podstawie dokumentów sprzed kilkudziesięciu lat, po których następowały kolejne czynności odzwierciedlone w ewidencji.

W takich okolicznościach, mając na uwadze wskazane wpisy w ewidencji gruntów, które zostały dokonane po dokumentach na które powołują się skarżące jako podstawę do wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów, wniosek o wprowadzenie zmiany nie mógł być uwzględniony. Jak zaznaczono bowiem wcześniej dokumenty określające poprzedni stan działek nie mogą stanowić podstawy do zarejestrowania tego stanu, jeżeli stan późniejszy został stwierdzony kolejnymi dokumentami wprowadzonymi do ewidencji, a nadto aktualizacja ewidencji gruntów i budynków nie może powodować skutków prawnych z mocą wsteczną. Stąd też zarzuty dotyczące naruszenia prawa materialnego są niezasadne.

Odnosząc się do zarzutów dotyczących naruszenia przepisów postępowania tj. art. 3 § 1 i art.145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 8, 10, 11 i 104 k.p.a. poprzez niedostrzeżenie przez Sąd, że w sprawie brak jest decyzji w przedmiocie uwzględnienia zarzutów złożonych przez Gminę Mielec w dniu 28 września 2007 r., która to decyzja powinna być doręczona stronom, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zarzuty te są bezprzedmiotowe. Jak wskazano na początku rozważań, przygotowany w ramach postępowania modernizacyjnego projekt operatu opisowo-kartograficznego - zgodnie z art. 24a ust. 4 ustawy - został wyłożony do publicznego wglądu w dniach od 20 września 2007 r. do 10 października 2007 r. W dniu 28 września 2007 r. przedstawiciel Gminy zgłosił - zgodnie z art. 24a ust. 6 ustawy - uwagę, że działka nr [...] nie jest własnością gminy i nie znajduje się w jej władaniu. Należy wyraźnie podkreślić, że w dniu 28 września 2007 r. Gmina Mielec – zgodnie z art. 24a ust. 6 ustawy - zgłosiła uwagi do projektu opisowo-kartograficznego, a nie zarzuty o których mowa w art. 24a ust. 9, które mogą być złożone w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa informacji, że dane zawarte w projekcie stają się operatem, co miało miejsce w dniu 7 marca 2008 r., o zarzutach starosta rozstrzyga w formie decyzji, co wynika z art. 24a ust. 10 ustawy. Natomiast o uwagach nie rozstrzyga się w formie decyzji, a w sposób określony w art. 24a ust. 7 ustawy, zgodnie z którym, upoważniony pracownik starostwa powiatowego, posiadający uprawnienia, o których mowa w art. 43 pkt 2, przy udziale przedstawiciela wykonawcy prac geodezyjnych związanych z modernizacją ewidencji gruntów i budynków, w terminie 15 dni roboczych od upływu terminu wyłożenia do wglądu projektu operatu opisowo-kartograficznego, rozstrzyga o przyjęciu lub odrzuceniu uwag zgłoszonych do tego projektu, po czym informuje zgłaszającego uwagi o sposobie rozpatrzenia uwag oraz sporządza wzmiankę o treści zgłoszonych uwag i sposobie ich rozpatrzenia w protokole. Stąd też zarzut skargi kasacyjnej jest niezasadny. Niezasadne są również pozostałe zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania tj. art. 3 § 1 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a. w zw. z art. 28, 79 k.p.a., polegające na nieprawidłowej kontroli przez Sąd i niezastosowaniu środka określonego w ustawie tj. art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. mimo, że skarżąca nie została prawidłowo zawiadomiona o wszczęciu postępowania modernizacyjnego, a także pisma M. M. z dnia 29 września 2005 r. i 7 lutego 2007 r. należało potraktować jako zarzuty do operatu opisowo-kartograficznego. Należy jeszcze raz odwołać się do treści art. 24a ustawy, regulującego postępowanie modernizacyjne. Zgodnie z którym ust. 1. Starosta może zarządzić przeprowadzenie modernizacji ewidencji gruntów i budynków na obszarze poszczególnych obrębów ewidencyjnych, ust. 2. Starosta podaje do publicznej wiadomości informację o rozpoczęciu prac geodezyjnych oraz informuje o trybie postępowania związanego z modernizacją ewidencji gruntów i budynków, ust. 3. Informacje, o których mowa w ust. 2, podlegają wywieszeniu na okres 14 dni na tablicy ogłoszeń w siedzibie starostwa powiatowego. Z powołanych przepisów jednoznacznie wynika, że o wszczęciu postępowania modernizacyjnego zawiadamia się w trybie wywieszenia informacji na okres 14 dni w siedzibie starostwa, a nie w trybie zawiadamiania każdej ze stron określonym w k.p.a. Nie można również pism skarżącej z dnia 29 września 2005 r. i 7 lutego 2007 r. potraktować jako zarzuty do operatu, albowiem - zgodnie z art. 24a ust. 4 ustawy - projekt operatu opisowo-kartograficznego został wyłożony do publicznego wglądu w dniach od 20 września 2007 r. do 10 października 2007 r., zaś zarzuty o których mowa w art. 24a ust. 9, mogą być złożone w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa informacji, że dane zawarte w projekcie stają się operatem, co miało miejsce w dniu 7 marca 2008 r. Należy jeszcze raz podkreślić, że przedmiotem prowadzonego postępowania administracyjnego nie było rozpoznanie zarzutów zgłoszonych do operatu opisowo-kartograficznego w ramach postępowania modernizacyjnego, albowiem zarzuty te zostały zgłoszone po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym informacji, że projekt operatu stal się obowiązującym operatem, lecz przedmiotem tego postępowania był wniosek o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków.

Mając powyższe na uwadze, zarzuty skargi kasacyjnej okazały się niezasadne i dlatego Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.