Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 1729/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-12-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Hanna Kamińska po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej D. F. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 kwietnia 2011 r. sygn. akt V SA/Wa 26/11 w sprawie ze skargi D. F. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wpisu do ewidencji producentów i nadania numeru identyfikacyjnego postanawia zawiesić postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 1 kwietnia 2011 r., sygn. akt V SA/Wa 26/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę D. F. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] października 2010 r., nr [...]. Decyzją tą organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r., którą odmówiono D. F. wpisu o ewidencji producentów rolnych i nadania numeru identyfikacyjnego z uwagi na to, że jej mąż (z którym ma zawartą umowę rozdzielności małżeńskiej) jest już zarejestrowany w tej ewidencji i został mu nadany numer identyfikacyjny. Jako podstawę rozstrzygnięcia organy administracji wskazały art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. z 2004 r. Nr 10, poz. 76 ze zm.; dalej zwana "ustawą o krajowym systemie ewidencji producentów"), wyjaśniając, że przepis ten nie różnicuje sytuacji małżonków, którzy wspólnie prowadzą gospodarstwo rolne z tymi małżonkami, którzy posiadają odrębne gospodarstwa rolne niezwiązane ze sobą funkcjonalnie, organizacyjnie i ekonomicznie, bowiem na potrzeby przyznania małżonkom tylko jednego numeru identyfikacyjnego rozstrzygające znaczenie ma fakt istnienia związku małżeńskiego.

D. F. złożyła skargę kasacyjną od wyroku Sądu pierwszej instancji. Zarzuciła w szczególności naruszenie art. 12 ust. 4 ustawy o krajowym systemie ewidencji producentów poprzez błędną wykładnię tego przepisu. Zdaniem skarżącej, w sytuacji gdy małżonkowie nie posiadają wspólności ustawowej i nie są współposiadaczami gospodarstwa rolnego, to mogą otrzymać odrębne numery identyfikacyjne.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Postanowieniem z dnia 26 lipca 2012 r., sygn. akt II GSK 964/11, Naczelny Sąd Administracyjny wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego Rzeczypospolitej Polskiej z pytaniem prawnym o treści: "Czy art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz.U.04.10.76 ze zm.) w zakresie, w jakim uniemożliwia nadanie obu małżonkom numerów identyfikacyjnych, w sytuacji istnienia ustroju rozdzielności majątkowej małżeńskiej i prowadzenia przez każdego z małżonków odrębnych gospodarstw rolnych jest zgodny z art. 2, 18 i 32 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U.97.78.483 ze zm.)?".

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w obecnym składzie, orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego RP w przedmiocie wspomnianego pytania prawnego będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Pytanie prawne dotyczy bowiem przepisu stanowiącego podstawę prawną zaskarżonego w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia organu administracji, który to przepis został przez stronę wskazany jako naruszony w podstawach skargi kasacyjnej.

W związku z tym, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.

PG