Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1365/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-11-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 2, art. 184, art. 197 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA - Małgorzata Jaśkowska po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 kwietnia 2016 r., sygn. akt III SA/Kr 380/16 odrzucające skargę M. L. na decyzję Wojewody M. z [...], nr [...] w przedmiocie odmowy uznania za osobę bezrobotną i przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2016 r., sygn. akt III SA/Kr 380/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę M. L. na decyzję Wojewody M. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy uznania za osobę bezrobotną i przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zaskarżoną decyzją z dnia [...] Wojewoda M. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy uznania M. L. za osobę bezrobotną i przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych.

Opisane wyżej rozstrzygnięcie, zawierające prawidłowe pouczenie o trybie i terminie jego zaskarżenia, doręczono skarżącej w dniu 27 stycznia 2016 r.

W dniu 27 lutego 2016 r. skarżąca wniosła za pośrednictwem organu skargę na ww. decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

Sąd I instancji zważył, że zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016, poz. 718 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.

WSA w Krakowie wskazał, że w niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w dniu 27 stycznia 2016 r., a zatem upływ 30 – dniowego terminu do wniesienia skargi nastąpił w dniu 26 lutego 2016 r. Tymczasem skarżąca wniosła skargę (nadając ją w placówce pocztowej) dopiero w dniu 27 lutego 2016 r., a zatem z uchybieniem terminu do jej wniesienia, wobec czego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., skarga została odrzucona..

Na powyższe postanowienie skarżąca złożyła zażalenie z dnia 9 maja 2016 r., wnosząc o jego uchylenie, ewentualnie o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Wojewody M. z dnia [...]. Skarżąca wskazała, że wydawało jej się, że skarżona decyzja została jej doręczona w dniu 28 stycznia

2016 r., gdyż taką datę zapisała sobie na decyzji. Z tego względu wysłała skargę w dniu 27 lutego 2016 r., który odpowiadał ostatniemu dniu terminu do wniesienia skargi. Skarżąca na dowód przedstawiła doręczoną decyzję ze swoim zapisem o dacie jej odebrania. Dodała, że nie pamięta dokładnie, kiedy odebrała decyzję ale wydaje jej się, że skoro zapisała, że w dniu 28 stycznia 2016 r., to właśnie wtedy ją otrzymała.

Jednocześnie skarżąca złożyła do Wojewody M. pismem z dnia 9 maja 2016 r., wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, zawierający tożsamą argumentację jak w opisanym wyżej zażaleniu, który organ, zgodnie z właściwością, przekazał do WSA w Krakowie.

Postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2016 r., sygn. akt III SA/Kr 380/16 WSA w Krakowie odmówił skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi, wskazując m.in., że w sprawie nie została spełniona przesłanka przywrócenia terminu w postaci braku winy w uchybieniu terminu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Z załączonego do akt administracyjnych sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że decyzja organu została doręczona skarżącej w dniu 27 stycznia 2016 r. Bieg terminu do złożenia skargi – jak słusznie stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie – upływał zatem w dniu 26 lutego 2016 r. Skarżąca wniosła skargę do WSA w Krakowie nadając ją w urzędzie pocztowym w dniu 27 lutego 2016 r., a zatem z uchybieniem terminu do jej wniesienia.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji zasadnie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., gdyż została wniesiona po upływie ustawowego terminu. Podkreślenia wymaga, że regulacja zawarta w art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a ma charakter związany, co oznacza, że w przypadku wystąpienia sytuacji wskazanej w hipotezie tej normy, tj. wniesienia skargi po upływie terminu do jej wniesienia, sąd ma obowiązek skargę odrzucić bez badania przyczyny naruszenia terminu (zob. B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, wyd. 3, Warszawa 2011, s. 206). W tej sytuacji argumenty podniesione przez skarżącą, dotyczące przyczyn niedochowania terminu, nie mogą być brane pod uwagę w niniejszym postępowaniu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny - działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji