Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 613/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2011-10-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym, poprzez ustanowienie adwokata
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 19 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2011 r., Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a przyznać J. S. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, o wyznaczenie którego zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w Lublinie.


UZASADNIENIE

Strona skarżąca na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wniosła o przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata.

Referendarz sądowy stwierdził, że:

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Na podstawie oświadczenia strony skarżącej referendarz sądowy ustalił, że jest ona osobą bezrobotną, utrzymującą się z dodatku mieszkaniowego w kwocie 163,72 złotych. Strona skarżąca na zasadzie użyczenia zamieszkuje w mieszkaniu o powierzchni 36,16 m2. Strona skarżąca podniosła, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Na podstawie akt administracyjnych dołączonych do niniejszej sprawy referendarz sądowy ustalił, że strona skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z matką oraz, iż matka strony skarżącej otrzymuje emeryturę w kwocie 797,82 złotych (ocena sytuacji osoby/rodziny, wnioski pracownika socjalnego z dnia [...] 2011 r.). Referendarz sądowy nie dał wiary oświadczeniu strony skarżącej, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Nie jest bowiem możliwe aby strona skarżąca mogła samodzielni się utrzymać z kwoty 163,72 złotych. Dlatego referendarz sądowy przyjął, że strona skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z matką.

W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca wykazała, że poniesienie przez nią kosztów ustanowienia adwokata spowoduje uszczerbek w jej kosztach utrzymania koniecznego. Minimalny koszt ustanowienia adwokata dla reprezentowania strony skarżącej w niniejszym postępowaniu wynosi 295,20 złotych brutto (§2 ust. 3 w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm. w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Łączny miesięczny dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej wynosi 961,54 złotych, co na osobę daje dochód w kwocie 480,77 złotych. Uiszczenie minimalnego wynagrodzenia adwokata spowoduje, że miesięczny dochód przypadający na osobę w gospodarstwie domowy strony skarżącej zmniejszy się do wysokości 333,17 złotych. W ocenie referendarza sądowego kwota ta nie jest w stanie pokryć miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego jednej osoby. Dlatego przyjąć należy, że uiszczenie przez stronę skarżącą minimalnego wynagrodzenia adwokata spowoduje uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego dla strony skarżącej i jej matki.

Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.