Wyrok NSA oz. w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 418/02
NSA oz. w Krakowie
Data orzeczenia: 2002-12-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Powołane przepisy: article: art. 34 ust. 3 pkt 1
journal: Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126
law: Obwieszczenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 10 listopada 2000 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Prawo budowlane.
article: poz. 140
journal: Dz.U. 1999 nr 1 poz. 5
Teza: Spór o przebieg granicy pomiędzy skarżącym a inwestorem, toczący się między nimi od paru lat nie może być przeszkodą prawną do zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę, skoro w jego wyniku nie doszło do podważenia w żaden sposób dotychczasowego przebiegu spornej granicy wynikającego z aktualnej mapy zasadniczej.

TEZY

Spór o przebieg granicy pomiędzy skarżącym a inwestorem, toczący się między nimi od paru lat nie może być przeszkodą prawną do zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę, skoro w jego wyniku nie doszło do podważenia w żaden sposób dotychczasowego przebiegu spornej granicy wynikającego z aktualnej mapy zasadniczej.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Andrzeja O. na decyzję Wojewody M. z dnia 18 stycznia 2002 r., (...) w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę budynku inwentarsko-składowego - skargę oddala.


UZASADNIENIE

Eugeniusz K. złożył w sierpniu 2001 r. wniosek o wydanie pozwolenia na budowę budynku inwentarsko-składowego z garażem na sprzęt rolniczy na działce nr 620 w H.

Decyzją Wójta Gminy N. z dnia 12.11.2001 r. (...) wydaną z powołaniem się na przepisy art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /t.j. Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126/ zatwierdzono projekt budowlany i wydano pozwolenie na budowę budynku inwentarsko- składowego z garażem na sprzęt rolniczy z urządzeniami towarzyszącymi na terenie działki nr 620 w miejscowości H. Decyzja, została wydana na rzecz inwestora Eugeniusza K.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że projekt zagospodarowania działki /terenu/ jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gmina N., zatwierdzonym uchwałą nr XX/93/22 Rady Gminy N. z dnia 27 lipca 1992 r., z wymaganiami ochrony środowiska, z wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia 9.07.2001 r. (...) oraz przepisami w tym techniczno-budowlanymi. Inwestor dysponuje nieruchomością na cele budowlane a kompletny projekt budowlany odpowiada wymaganiom z art. 34 ust. 2, 3 Prawa budowlanego.

Ponieważ inwestor spełnił wymagania wynikające z przepisów prawa budowlanego, to należało udzielić wnioskowanego pozwolenia na budowę.

Od wyżej wymienionej decyzji wniósł odwołanie Andrzej O. z zarzutem innego przebiegu granicy pomiędzy działką inwestora a jego działką, a która to granica została potwierdzona 30 letnim użytkowaniem.

Postępowanie rozgraniczeniowe zostało umorzone bo strony nie doszły do porozumienia a sprawa z urzędu została przekazana do Sądu Rejonowego. Zmiana przebiegu granicy między sąsiednimi działkami spowodowałaby, że projektowany budynek byłby usytuowany częściowo na jego działce a częściowo w odległości około 2 m od granicy jego działki.

Do odwołania została dołączona mapa geodezyjna wskazująca na ujawnione między sąsiadami rozbieżności w przebiegu granicy.

Wojewoda M., po rozpatrzeniu odwołania Andrzeja O. decyzją z dnia 18.01.2002 r. (...) utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu decyzji organ II instancji powołał się na przepis par. 8 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3 listopada 1998 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego /Dz.U. nr 140 poz. 906/ stanowiący, że projekt zagospodarowania działki, sporządza się na kopiach aktualnej mapy zasadniczej lub mapy jednostkowej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego lub kartograficznego oraz na przepis par. 6 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21 lutego 1995 r. w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno-kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie /Dz.U. nr 25 poz. 133/.

Treścią mapy dla celów projektowych jest między innymi wskazanie granic własności. Ustalenia mapy dla celów projektowych są wiążące dla projektanta, który w stosunku do wskazanych na mapie granic sytuuje projektowany obiekt, jak również dla organu zatwierdzającego plan zagospodarowania działki, który bada usytuowanie obiektu.

Fakt wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego, nie oznacza, że wskazane na mapie granice są niewłaściwe. Dopiero zmiana tych granic wprowadzona w wyniku postępowania rozgraniczeniowego pozwala na kwestionowanie wcześniej wskazanych granic. Projektowany budynek inwentarsko-składowy usytuowany został w odległości 5 m od wskazanej na mapie do celów projektowych granicy z działką nr 616, której właścicielem jest Andrzej O. oraz w odległości 8 m od istniejącego na tej działce budynku mieszkalnego.

Takie usytuowanie budynku jest zgodne z przepisami. Zaskarżona decyzja Wójta Gminy N. jest zgodna z obowiązującymi przepisami, gdyż wobec spełnienia przez inwestora wszystkich wymogów prawa nie było podstaw do odmowy wydania mu pozwolenia na budowę.

Od decyzji organu II instancji, wniósł w terminie skargę Andrzej O. domagając się jej uchylenia oraz uchylenia poprzedzającej ją, decyzji Wójta Gminy w N. z dnia 12.11.2001 r.

Skarżący zarzucił wydanym w sprawie decyzjom naruszenie prawa własności i prawa budowlanego. Wydane decyzje naruszają faktyczną granicę działek, która jest utrwalona od co najmniej 100 lat i umocniona ogrodzeniem i kopcami. Granice na mapie są wyłącznie omyłką geodezyjną, natomiast decydujące znaczenie powinien mieć stan faktyczny na gruncie. Usytuowanie budynku w stosunku do faktycznej granicy działek oznacza dwukrotne zmniejszenie odległości w stosunku do odległości wskazanych w zaskarżonej decyzji, spowoduje zacienienie siedliska i budynku mieszkalnego. W rzeczywistości usytuowanie budynku nastąpi na granicy działek i na jego podwórzu i zasłoni kompletnie budynek mieszkalny.

Zarzucił również skarżący, że niesłuszne jest stwierdzenie, że wszczęcie postępowania rozgraniczeniowego nie oznacza niewłaściwości granic, gdyż ocena taka nie została poparta zbadaniem akt sprawy o rozgraniczenie. Treść akt o rozgraniczenie wyraźnie wskazuje na zagrożenie stabilności granic oraz niezgodności z prawem budowlanym i rozporządzeniem w odniesieniu do odległości nowowznoszonego obiektu od granicy i od budynku mieszkalnego.

W odpowiedzi na skargę, Wojewoda M. wniósł o jej oddalenie z motywów zawartych w uzasadnionej decyzji.

Wojewoda M. podniósł ponadto, że plan zagospodarowania działki został sporządzony na kopii mapy zasadniczej złożonej w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w N.-S. i posiada klauzulę tego ośrodka, wydaną w dniu 19.04.2001 r. 4321/6/2001.

Ustalenia tej mapy stanowiły wytyczne dla usytuowania projektowanego obiektu. Sam fakt kwestionowania przez skarżącego przebiegu granicy pomiędzy nieruchomościami nie może oczywiście oznaczać, że jest wyznaczona błędnie, a wydana dokumentacja geodezyjna zawiera zafałszowane dane. Wskazana na mapie granica jest granicą faktyczną i dopóki nie zostanie zmieniona orzeczeniem sądowym jest obowiązująca. Usytuowanie budynku w stosunku do granicy wskazanej na mapie odpowiada warunkom technicznym w zakresie zachowania wymaganych odległości zarówno co do odległości do granicy jak i co do odległości do budynku mieszkalnego skarżącego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Skarga oparta jest na zarzucie, że dla organów orzekających w sprawie powinien być miarodajny stan faktyczny istniejący na gruncie w zakresie przebiegu granicy działek, potwierdzony dotychczasowym przebiegiem postępowania rozgraniczeniowego, a nie stan wynikający z dokumentów geodezyjnych. Zarzut ten jest bezzasadny w świetle przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /t.j. Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126/ i przepisów wykonawczych do tej ustawy.

Zaskarżona decyzja została wydana w postępowaniu w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę.

Zgodnie z art. 34 ust. 3 pkt 1 prawa budowlanego projekt budowlany powinien zawierać projekt zagospodarowania działki lub terenu sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący między innymi określenie granic działki.

Z kolei, zgodnie z par. 8 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3 listopada 1998 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego /Dz.U. nr 140 poz. 906/ część rysunkowa projektu zagospodarowania działki powinna być sporządzona na kopii aktualnej mapy zasadniczej lub mapy jednostkowej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Z tymi przepisami skorelowana jest również treść par. 6 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 21 lutego 1995 r. /Dz.U. nr 25 poz. 133/ w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno-kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie określającego niezbędną treść mapy dla celów projektowych, poza elementami stanowiącymi treść mapy zasadniczej łącznie z granicami władania.

Przytoczone wyżej przepisy wskazują jednoznacznie, że powinnością organów orzekających w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę jest oparcie ich rozstrzygnięcia na obowiązujących opracowaniach geodezyjno-kartograficznych a wynikający z aktualnej mapy zasadniczej przebieg granicy jest dla nich wiążący.

Dlatego też oba organy orzekające w sprawie nie dopuściły się naruszenia prawa, skoro ustaliły przebieg granic działek w sposób zgodny z treścią kopii mapy zasadniczej opatrzonej klauzulą Starostwa Powiatowego w N.-S. z dnia 19.04.2001 r. i ten geodezyjny przebieg granic przyjęły za podstawę zachowania norm odległościowych przewidzianych w rozporządzeniu Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. /t.j. Dz.U. 1999 nr 15 poz. 140 ze zm./ w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Spór o przebieg granicy pomiędzy skarżącym a inwestorem, toczący się między nimi od paru lat nie mógł być przeszkodą prawną do zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę, skoro w jego wyniku jeszcze nie doszło do podważenia w żaden sposób dotychczasowego przebiegu spornej granicy wynikającego z aktualnej mapy zasadniczej.

Mając na względzie powyższe na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. 74 poz. 368 ze zm./ orzeczono jak w sentencji.