Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 728/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-03-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 1 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: Art. 134, art. 145, art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: Art. 132, art. 134, art. 135
journal: Dz.U. 2007 nr 43 poz 277
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Kutzner (spr.) Sędziowie WSA Dorota Dąbek WSA Janusz Kasprzycki Protokolant Honorata Kuźmicka-Wełna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2012 r. sprawy ze skargi A. P. na orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 2 maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary dyscyplinarnej nagany skargę oddala


UZASADNIENIE

Komendant Powiatowy Policji, działając na podstawie na podstawie art. 135 j ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277, ze zm.), orzeczeniem nr [...] z dnia [...] 2011 roku orzekł o uznaniu winnym skarżącego -mł. asp. A. P. - detektywa Zespołu ds. Poszukiwań i Identyfikacji Osób oraz do Walki z Przestępczością Przeciwko Wolności Seksualnej i Obyczajności, Wydziału Kryminalnego KPP – popełnienia niżej wymienionych czynów, z wyjątkiem trzech ostatnich i wymierzył karę nagany . Skarżący obwiniony był o to, że do dnia 09 lipca 2010 roku w A, będąc zobowiązanym do realizacji zadań określonych na zajmowanym stanowisku oraz poleceń przełożonych, w trakcie czynności realizowanych w nw. sprawach nie wykonał poleceń przełożonych, tj.:

- w sprawie o 1. dz. [...], przydzielonej policjantowi w dniu 06.07.2010 r., nie przedstawił druku statystycznego STP1 w sekretariacie Wydziału Kryminalnego KPP, tym samym nie zatwierdził go wcześniej u przełożonego, w wyniku czego nie doszło do zarejestrowania, postępowania w systemie Temida,

- w sprawie o 1. dz. [...], przydzielonej policjantowi w dniu 05.07.2010 r., nie przedstawił druku statystycznego STP1 w sekretariacie Wydziału Kryminalnego KPP, tym samym nie zatwierdził go wcześniej u przełożonego, w wyniku czego nie doszło do zarejestrowania postępowania w systemie Temida,

- w sprawie o 1. dz. [...], przydzielonej policjantowi w dniu 23.06.2010 r., nie wykonał żadnego polecenia zawartego w karcie nadzoru, w ramach prowadzonego postępowania sprawdzającego,

- w sprawie o 1. dz. [...], [...], przydzielonej policjantowi w dniu 30.06.2010 r., nie wykonał poleceń zwartych w karcie nadzoru postępowania przygotowawczego,

- w sprawie o 1. dz. [...], [...], przydzielonej policjantowi w dniu 23.06.2010 r., za kartą nadzoru postępowania przygotowawczego, w nieprawidłowy sposób umieścił w aktach sprawy tablice poglądowe z okazania osób,

- w sprawie o 1. dz. [...], [...], przepisanej na policjanta w dniu 23.06.2010 r., na karcie nadzoru postępowania przygotowawczego, nie wykonał poleceń zawartych w karcie nadzoru postępowania przygotowawczego,

- w sprawie o 1. dz. [...], [...], przydzielonej policjantowi w dniu 02.07.2010 r., za kartą nadzoru postępowania przygotowawczego, nie wykonał żadnego polecenia zawartego w karcie nadzoru, w ramach prowadzonego postępowania przygotowawczego,

- w sprawie o 1. dz. [...], [...], przepisanej na policjanta w dniu 22.06.2010 r., na karcie nadzoru postępowania przygotowawczego, w nieprawidłowy sposób umieścił w aktach sprawy, pismo przewodnie do Prokuratury Rejonowej,

- w sprawie o 1. dz. [...], [...], przydzielonej policjantowi w dniu 25.06.2010 r., za kartą nadzoru postępowania przygotowawczego, w nieprawidłowy sposób umieścił w aktach sprawy, pismo przewodnie z Posterunku Policji w B,

- w sprawie o 1. dz. [...], przydzielonej policjantowi w dniu 22.06.2010 r., za kartą nadzoru postępowania przygotowawczego, w nieprawidłowy sposób umieścił w aktach sprawy, pismo przewodnie z Prokuratury Rejonowej łącznie z zatwierdzonym postanowieniem o przeszukaniu, a także ponownie umieścił w aktach sprawy kartę karną podejrzanego, pomimo tego, że powyższa karta już znajdowała się w materiałach postępowania,

- w sprawie o 1. dz. [...], [...], w nieprawidłowy sposób umieścił kartę karną podejrzanego, która powinna znajdować się w aktach głównych postępowania, przesłanego wcześniej do Prokuratury Rejonowej,

- w sprawie o 1. dz. [...], przydzielonej policjantowi w dniu 07.07.2010 r., za kartą nadzoru postępowania przygotowawczego, nie wykonał żadnego polecenia zawartego w karcie nadzoru, w ramach prowadzonego postępowania sprawdzającego,

- w sprawie o 1. dz. [...], przydzielonej policjantowi w dniu 07.07.2010 r., za kartą nadzoru postępowania przygotowawczego, nie wykonał żadnego polecenia zawartego w karcie nadzoru, w ramach prowadzonego postępowania przygotowawczego,

- w sprawie telegramu przesłanego do KPP z CBS KGP Zarząd w K, przydzielonego policjantowi w dniu 18.06.2010 r. do realizacji, nie wykonał żadnej czynności, zmierzającej do realizacji prośby zawartej w tym telegramie.

Popełnienie czynów , za które skarżący został ukarany , stanowi naruszenie dyscypliny służbowej wynikającej z art. 132 ust. 3 pkt 1 i 2 ww. ustawy o Policji . Zgodnie z tym przepisem , naruszeniem dyscypliny służbowej jest w szczególności zaniechanie czynności służbowej albo wykonanie jej w sposób nieprawidłowy.

W uzasadnieniu orzeczenia dyscyplinarnego organ podniósł, że w dniu 13 lipca 2010 r. asp. szt. A. K. p. o. z-ca Naczelnika Wydziału Kryminalnego KPP sporządziła raport, w którym opisała nieprawidłowości w postępowaniach przygotowawczych prowadzonych przez skarżącego, a także stwierdziła, że policjant ten realizując swoje obowiązki służbowe całkowicie lekceważy polecenia przełożonych. Wyżej wymieniona zarzuciła skarżącemu nieznajomość podstawowych przepisów prawa.

W związku z powyższym w dniu [...] 2010 roku organ wydał postanowienie o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego przeciwko skarżącemu. W toku prowadzonego postępowania ustalono, że do zakresu ogólnych obowiązków skarżącego należała znajomość przepisów prawa właściwych do realizacji zadań na stanowisku służbowym oraz wnikliwe i terminowe wykonywanie zadań, natomiast do zadań szczegółowych policjanta należało wszczynanie i prowadzenie postępowań przygotowawczych oraz prowadzenie śledztw zleconych przez Prokuraturę Rejonową, a także prowadzenie postępowań wyjaśniających i sprawdzających, czynności w trybie art. 370 k.p.k. i art. 308 k.p.k. W ocenie organu , skarżący jest policjantem o dużym doświadczeniu, który służy w Policji kilkanaście lat mając stosowne przeszkolenie, między inny do pracy dochodzeniowej.

Organ ustalił , że skarżący w okresie od dnia 22.06.2010 r. do dnia 09.07.2010 r. nie powiadamiał asp. szt. A. K., ani inną uprawnioną osobę o okolicznościach utrudniających lub uniemożliwiających realizację ogólnych obowiązków albo zadań szczegółowych określonych w Karcie Opisu Stanowiska Pracy, a także nie zgłaszał jej w żaden sposób problemów z ilością przydzielanych spraw. W kontrolowanym okresie skarżący miał przydzielonych 17 liczb dziennika, gdzie średnia liczba prowadzonych spraw przez innych policjantów wynosiła w tym okresie 40-45 spraw. We wskazanym okresie asp. szt. A. K. przeprowadziła dla skarżącego instruktaż dotyczący terminów procesowych w zakresie wszczęcia i prowadzenia spraw.

Ponadto organ ustalił , że w 2007r. skarżący prowadził określone czynności w Sekcji Kryminalnej przez okres czterech miesięcy w ramach postępowania przygotowawczego , natomiast nie prowadził śledztw.

Skarżący nie przyznał się do zarzucanego czynu i stwierdził, że zarzuty zawarte w postanowieniu są dla niego niezrozumiałe. Składając wyjaśnienia w sprawie , w wielu przypadkach nie pamiętał, czy wykonał zlecone przez przełożonych czynności . Skarżący stwierdził, że nie posiada żadnego przeszkolenia w zakresie pracy dochodzeniowo - śledczej oraz funkcjonowania centralnych zbiorów informacji tworzących Krajowy System Informacyjny Policji, a także nie został przeprowadzony z nim żaden instruktaż w tym zakresie.

Skarżący potwierdził, że w dniu 01.07.2010 r. asp. szt. A. K. zwracała mu uwagę o obowiązku zachowywania terminów wszczęcia dochodzeń i śledztw oraz terminowego wykonywania czynności w przydzielonych sprawach; przyznał również, że nie zna Decyzji nr 167 Komendanta Głównego Policji z dnia 19 marca 2008 r. w sprawie funkcjonowania zestawu centralnych zbiorów informacji tworzących Krajowy System Informacyjny Policji oraz instrukcji do tej decyzji.

Organ zarzucił , że skarżący po otrzymaniu spraw do prowadzenia nie zastosował się między innymi do przepisów Zarządzenia nr 1426 Komendanta Głównego Policji z dnia 23 grudnia 2004 roku w sprawie metodyki wykonywania czynności dochodzeniowo - śledczych przez służby policyjne wyznaczone do wykrywania przestępstw i ścigania ich sprawców, a także do ww. Decyzji nr 167 Komendanta Głównego Policji z dnia 19 marca 2008 roku . Skarżący , w ocenie organu , nie wywiązywał się z zadań i obowiązków służbowych określonych w jego Karcie Opisu Stanowiska Pracy.

Zdaniem Komendanta Powiatowego Policji, przeprowadzone w sprawie czynności dowodowe uzasadniały zarzut naruszenia przez skarżącego dyscypliny służbowej z art. 132 ust. 3 pkt 1 i 2 ww. ustawy o Policji.

W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący nie zgodził się z oceną jego pracy przedstawioną w zaskarżonym orzeczeniu , gdyż - jego zdaniem - nie zostały przekroczone żadne terminy procesowe oraz wyznaczone przez przełożonego w karcie nadzoru ; brak jest również podstaw do twierdzeń , że zaniechał czynności służbowe albo wykonał je w sposób nieprawidłowy, gdyż wcześniej – w ocenie skarżącego - należałoby udowodnić, że zdobył odpowiednie przeszkolenie do wykonania zleconych czynności. W związku z tym, że skarżący nie posiadał stosownej wiedzy , gdyż nie był przeszkolony w tym zakresie , zarzut naruszenia dyscypliny służbowej polegający na zaniechaniu czynności lub wykonaniu ich w sposób nieprawidłowy – jest nieuzasadniony. Skarżący podkreślił , że wielokrotnie deklarował chęć uczestniczenia w szkoleniach resortowych, a nawet kierował w tej sprawie raport do ówczesnych przełożonych , jednak na żadne szkolenie nie został wysłany.

Ponadto skarżący zarzucił , że po przyjściu do Wydziały kryminalnego był gorzej traktowany , niż inne osoby wdrażające się do pracy w tym wydziale.

Zdaniem skarżącego sposób prowadzenia niniejszego postępowania dyscyplinarnego budzi zastrzeżenia. Niezrozumiałe jest – w ocenie skarżącego – dlaczego postępowanie to zostało wszczęte w dniu 17.09.2010.r , tj. w czasie gdy skarżący od dwóch miesięcy przebywał na zwolnieniu lekarskim. Postanowienie o wszczęciu postępowania zostało przesłane na adres zamieszkania skarżącego w dniu 23.09.2010r., w sytuacji , gdy on od 20.09.2010r. przebywał na leczeniu w Klinice Ortopedyczno-Rehabilitacyjnej Szpitala Uniwersyteckiego, o czym została powiadomiona w tym samym dniu Komenda Powiatowa Policji. Niezależnie od tego rzecznik dyscyplinarny w dniu 5.10.2010r. prowadził rozmowy z pracownikami Kliniki, w obecności innych osób i to w taki sposób , że mogły słyszeć jej treść , natomiast w tym samym dniu rzecznik drugi raz przybył do szpitala celem wręczenia skarżącemu jednego egzemplarza postanowienia o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego , co nastąpiło w dyżurce pielęgniarskiej. Rozmowa na temat prowadzonego postępowania mogła być słyszana przez inne osoby tj. personel szpitala i pacjentów.

Skarżący podniósł , że wizyty i rozmowa z rzecznikiem dyscyplinarnym na terenie szpitala była dla niego " ogromnym stresem ze względu na okoliczności, w których to się działo" , a cała sytuacja spowodowała , że skarżący na własne żądanie wypisał się ze szpitala . W ocenie skarżącego , działania podjęte wobec niego w okresie jego hospitalizacji były naganne .

Komendant Wojewódzki Policji , działając na podstawie art. 135 n ust. 4 pkt 1 ww. ustawy o Policji , orzeczeniem nr [...] z dnia 2 maja 2011 roku utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie.

W uzasadnieniu powyższego orzeczenia organ odwoławczy przytoczył stanowisko Komendanta Powiatowego Policji i podniósł m.in. , że wbrew zarzutom odwołania, w postanowieniu o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego nie przedstawiono skarżącemu zarzutu przekroczenia terminów procesowych lub terminów wyznaczonych przez przełożonych w karcie nadzoru. Organ pierwszej instancji uznał , że skarżący posiadał odpowiednie przeszkolenie do prowadzenia postępowań przygotowawczych lub przynajmniej instruktaż dotyczący odpowiedniego umieszczania w aktach głównych lub kontrolnych pozyskiwanych materiałów w sprawie. Zgodnie z Kartą Opisu Stanowiska Pracy , do obowiązków skarżącego należało i należy stałe podnoszenie kwalifikacji w drodze samokształcenia.

Organ odwoławczy stwierdził , że według oceny Komendanta Powiatowego Policji , nastawienie skarżącego do realizacji obowiązków służbowych było całkowicie obojętne. Odnośnie skierowania na odpowiednie szkolenia , organ pierwszej instancji wyjaśnił , że skarżący deklarował chęć uczestniczenia wyłącznie w tygodniowym szkoleniu z zakresu Krajowego Systemu Informacyjnego Policji, a szkolenie to prowadzone jest w zakresie wykorzystania informacji już wprowadzonych do systemu, a nie wyłącznie prawidłowego sporządzania druków rejestracyjnych, tak więc osoba kierowana na takie szkolenie, powinna już posiadać wiedzę w zakresie rejestracji w tym systemie.

Organ odwoławczy podniósł również , że zgodnie z Rozporządzeniem MSWiA z dnia 19.02.2009 r. w sprawie wymagań w zakresie wykształcenia, kwalifikacji zawodowych i stażu służby, jakim powinni odpowiadać policjanci na stanowiskach komendantów Policji i innych stanowiskach służbowych oraz warunków ich mianowania na wyższe stanowiska służbowe (Dz. U. nr 30, poz. 202 ze zm.), na stanowisko detektywa może zostać mianowany funkcjonariusz posiadający wykształcenie średnie, staż służby 3 lata, natomiast kwalifikacje zawodowe powinien posiadać na poziomie podstawowym. Skarżący spełniał powyższe wymagania i zajmuje stanowisko detektywa. Stanowisko to pozwala na przydzielanie mu obowiązków służbowych związanych z prowadzeniem postępowań przygotowawczych, a szczegółowe zadania i obowiązki określone są w Karcie Opisu Stanowiska Pracy, z którą skarżący zapoznał się i przyjął do stosowania .

Odnosząc się do zarzutu realizowania czynności procesowych na terenie Szpitala Uniwersyteckiego, organ odwoławczy powtórzył stanowisko organu pierwszej instancji , iż rzecznik dyscyplinarny realizował obowiązki służbowe na podstawie zapisów ustawy o Policji, z zachowaniem dyskrecji, według najlepszej woli i wiedzy, z poszanowaniem godności obwinionego, a także dostosował swoje zachowanie do okoliczności oraz do charakteru miejsca, gdzie wykonywał czynności służbowe i czynności te były realizowane za pełną aprobatą skarżącego .

Komendant Wojewódzki Policji stwierdził , że zarzuty skarżącego , w świetle argumentów zawartych w stanowisku do odwołania sporządzonego przez przełożonego dyscyplinarnego, nie znajdują uzasadnienia i brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonego orzeczenia nr [...] Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...] 2011 roku.

Zdaniem organu odwoławczego , kara nagany jest współmierna do popełnionych przewinień dyscyplinarnych i stopnia zawinienia, przy uwzględnieniu okoliczności naruszenia dyscypliny służbowej, jego skutków, pobudek działania oraz dotychczasowego przebiegu służby skarżącego. Jednocześnie organ podkreślił, że kara nagany jest najłagodniejszą z kar dyscyplinarnych określonych w art. 134 ustawy o Policji.

Z treści materiału dowodowego wynika, iż skarżący dopuścił się nieprawidłowości w jedenastu na czternaście wyszczególnionych w zarzucie sprawach. Wprawdzie w sentencji orzeczenia nie wskazano, czy w zakresie trzech spraw ujętych jako ostatnie punkty zarzutu podjęto decyzję o umorzeniu , czy uniewinnieniu obwinionego . W związku z powyższym organ II instancji uznał, że w zakresie ostatnich trzech punktów zarzutu, skarżący został uniewinniony.

Na powyższą decyzję wpłynęła skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie , w której skarżący zarzucił :

- obrazę art. 132 ust. 3 pkt. 1 i 2 oraz 34 ust. 4 pkt. 2 ustawy o policji w zw. z art. 62 ust. 1 i 2 pkt. 2 rozporządzenia ministra spraw wewnętrznych i administracji z 19 czerwca 2007 roku w sprawie szczegółowych warunków odbywania szkoleń zawodowych oraz doskonalenia zawodowego w Policji polegającą na przydzieleniu policjantowi w ramach zakresu obowiązków czynności, do których nie był przeszkolony ,

- obrazę przepisów prawa postępowania administracyjnego a to art. 11 kpa poprzez niepełne uzasadnienie zaskarżonego orzeczenia oraz wewnętrzną sprzeczność orzeczenia poprzez uznanie, że w 11 przypadkach skarżący jest winnym zarzucanych mu czynów dyscyplinarnych, zaś w przypadku 3 powielono orzeczenie organu I instancji i nie odniesiono się merytorycznie do zagadnienia;

- błąd w ustaleniach faktycznych polegający na ustaleniu przez organ Policji Powiatowej, a potwierdzone zaskarżonym orzeczeniem co do zasady, iż skarżący nie wykonał części poleceń służbowych lub wykonał je zbyt wolno w sytuacji , gdy przedmiotowe okoliczności nie zostały zbadane .

Wskazując na powyższe okoliczności, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia .

Skarżący zarzucił, iż organy I i II instancji naruszyły przepisy ww. ustawy o Policji oraz ww. rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków odbywania szkoleń zawodowych oraz doskonalenia zawodowego w Policji , gdyż dla policjantów którzy odbyli szkolenia zawodowe , organizuje się kursy uzupełniające , a na takie szkolenia nie był kierowany , mimo że zgłaszał taką wolę. Nieprawidłowe wykonanie obowiązków służbowych, zdaniem skarżącego, spowodowane było brakiem właściwego nadzoru nad jego pracą ze strony przełożonych .

W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie , podkreślając , że skarżący spełnił wszystkie warunki formalne wymagane na stanowisku detektywa. W związku z powyższym zarzut , iż nie posiadał stosownych kwalifikacji , organ odwoławczy uznał za bezzasadny podkreślając , że zarzuty nie dotyczą uchybień co do meritum procedury karnej, ale ogólnie bezczynności w podjęciu zleconych czynności oraz zaniechania obowiązków w zakresie statystyki. Od czasu powierzenia spraw do prowadzenia skarżący w wielu przypadkach w ogóle nie przystąpił do wykonania jakiejkolwiek czynności, nie zgłaszając przełożonemu żadnych trudnościach w ich realizacji wynikających z niewiedzy, albo dodatkowych wskazówek .

Organ odwoławczy wyjaśnił , że skarżącemu przedstawiono zarzut popełnienia jednego przewinienia dyscyplinarnego z art. 132 ust. 3 pkt. 1 i 2 ww. ustawy o Policji, obejmującego uchybienia stwierdzone w 14 sprawach, ale ostatecznie uznającego go winnym zaniedbań w 11 sprawach uznając , że przebywając na zwolnieniu lekarskim od 09.07.2010r. nie miał możliwości realizacji czynności służbowych w ostatnich 2 sprawach objętych zarzutem , a w jednej sprawie wykonał zlecone czynności.

Komendant Wojewódzki Policji w zaskarżonym orzeczeniu podzielił ustalenia organu pierwszej instancji i uznanie skarżącego za winnego; wymierzenie kary dyscyplinarnej nagany dotyczyło czynu obejmującego uchybienia w 11 prowadzonych przez skarżącego postępowaniach przygotowawczych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył , co następuje :

Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem . Oznacza to , że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonej decyzji ( innego aktu lub czynności ) z przepisami prawa materialnego , które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego, regulującymi tryb jej wydania lub podjęcia aktu albo czynności będącej przedmiotem zaskarżenia. Wiążące przy tym są przepisy obowiązujące w dacie wydania zaskarżonego aktu. Usunięcie z obrotu prawnego decyzji lub innego aktu może nastąpić tylko wtedy , gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania , że przy ich wydawaniu organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Dz 2002 r. Nr 153, poz.1270) tj. w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenia przepisów prawa materialnego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Mając na uwadze wskazane powyżej kryterium legalności , Wojewódzki Sąd Administracyjny, po poddaniu ocenie ustalonych w sprawie w toku administracyjnego postępowania instancyjnego okoliczności faktycznych i istniejących wówczas okoliczności prawnych , nie znalazł podstaw dla stwierdzenia zasadności zarzutu naruszenia prawa, procesowego i materialnego w rozpoznawanej sprawie, mimo rozważenia w toku dokonanych czynności przepisu art. 134 § 1 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , z którego wynika , że Sąd przy rozstrzyganiu sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Sąd dokonując kontroli zaskarżonego w niniejszej sprawie orzeczenia dyscyplinarnego pod kątem jego zgodności z prawem, badał, czy w sprawie nie naruszono przepisów dotyczących prowadzenia postępowania dyscyplinarnego ( tj. procedury), czy prawidłowo ustalono stan faktyczny , a następnie , czy do tak ustalonego stanu faktycznego zastosowano właściwe przepisy ( ocena prawna stanu faktycznego ).

Jeżeli chodzi o procedurę postępowania dyscyplinarnego , to Sąd nie stwierdził w rozpatrywanej sprawie naruszenia przepisów procesowych w stopniu skutkującym uchyleniem zaskarżonego orzeczenia.

Wszczęcie postępowania w sprawie skarżącego nastąpiło z zachowaniem terminów i formy określonej w art.134 ust.3 i 5 ww. ustawy o Policji.

Niemniej jednak zachowanie rzecznika dyscyplinarnego, przeprowadzającego czynności na terenie Szpitala Ortopedyczno-Rehabilitacyjnego, w którym przebywał skarżący oraz w Poradni Zdrowia Psychicznego w Szpitalu Powiatowym, gdzie leczył się skarżący, w ocenie Sądu rozpatrującego niniejszą sprawę , należy ocenić jako wysoce naganne i nieetyczne. Charakter niniejszej sprawy nie uzasadniał konieczności przesłuchania skarżącego w trakcie jego pobytu w ww. szpitalu . Podobnie za nieetyczne należy uznać zachowanie rzecznika dyscyplinarnego informującego personel medyczny o prowadzonym przeciwko skarżącemu postępowaniu dyscyplinarnym . Przewinienie służbowe polegające na niewykonaniu obowiązków opisanych w zaskarżonym orzeczeniu dyscyplinarnym wymagało wyważenia podejmowanych środków w ramach postępowania dyscyplinarnego z wagą tej sprawy , dodać należy – niewielką. Usprawiedliwiona absencja skarżącego w pracy uzasadniała zawieszenie postępowania do czasu stawienia się skarżącego w służbie.

Jak wynika z akt sprawy, zawieszenie postępowania dyscyplinarnego nastąpiło dopiero w dniu 09.11.2010r. , a zostało podjęte postanowieniem Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...] 2010 r. , w związku ze stawieniem się skarżącego w pracy.

Powyższe okoliczności, świadczące o nagannym postępowaniu rzecznika dyscyplinarnego , nie stanowiły jednak naruszenia obowiązujących przepisów i nie miały wpływu na wynik sprawy.

Kontynuując kontrolę zachowania procedury przeprowadzonego postępowania dyscyplinarnego należy stwierdzić, że skarżący był pouczony, miał możliwość i skorzystał z prawa do obrońcy, z prawa składania wniosków dowodowych oraz z prawa końcowego zapoznania się przez niego i jego obrońcę z aktami sprawy.

W kontrolowanym zakresie organy dyscyplinarne nie naruszyły obowiązujących zasad prowadzenia postępowania.

W dniu [...] 2011r. Komendant Powiatowy Policji wydał orzeczenie Nr [...] o następującej treści : " orzekam o uznaniu winnym popełnienia zarzucanych czynów przez obwinionego , z wyjątkiem trzech ostatnich punktów i wymierzam karę nagany ".

Z kolei organ odwoławczy w orzeczeniu nr [...] z dnia 2 maja 2011r. utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie organu pierwszej instancji i w jego uzasadnieniu stwierdził m.in. " z treści materiału dowodowego wynika, że mł. asp. A. P. dopuścił się nieprawidłowości w jedenastu na czternaście wyszczególnionych w zarzucie sprawach. Wprawdzie w sentencji orzeczenia nie wskazano , czy w zakresie trzech spraw ujętych jako ostatnie punkty zarzutu podjęto decyzje o umorzeniu czy uniewinnieniu obwinionego.....organ II instancji uznaje , że w zakresie ostatnich trzech punktów zarzutu , obwiniony został uniewinniony...".

Sentencje orzeczeń dyscyplinarnych wydanych w niniejszej sprawie, budzą zastrzeżenia . Zgodnie z art.135j. ust.1 ww. ustawy o Policji , przełożony dyscyplinarny wydaje orzeczenie o: 1/ uniewinnieniu albo 2/ odstąpieniu od ukarania, albo 3/ ukaraniu , albo 4/ umorzeniu postępowania .

W związku z powyższym , jeżeli organy orzekające w niniejszej sprawie uznały , że w odniesieniu do trzech ostatnich spraw objętych zarzutem brak jest podstaw do przypisania skarżącemu winy , należało rozważyć możliwość uniewinnienia skarżącego lub umorzenia postępowania w trybie art.135 ust.1 , pkt.1 ww. ustawy o Policji – w powyższym zakresie i dać temu wyraz w sentencji wydanych orzeczeń .

Nieprawidłowe sentencje rozstrzygnięć organów nie miały jednak wpływu na wynik sprawy , bowiem przedmiotem zarzutu było naruszenie dyscypliny służbowej spowodowane czynem , na który składało się wiele czynności polegających na nieprawidłowym wykonaniu zleconych obowiązków lub ich zaniechaniu .

Jeżeli chodzi o stronę formalną niniejszej sprawy , to należy podnieść , że organ drugiej instancji był zobowiązany do ponownego rozpoznania sprawy na podstawie stanu faktycznego ustalonego w postępowaniu dyscyplinarnym , z możliwością uzupełnienia materiału dowodowego.

W rozpatrywanej sprawie Komendant Wojewódzki Policji w znacznym zakresie swego uzasadnienia odniósł się "do stanowiska do odwołania sporządzonego przez przełożonego dyscyplinarnego" , pomimo iż przedmiotem odwołania było orzeczenie organu pierwszej instancji z dnia 23 lutego 2011r. Organ odwoławczy podzielił to stanowisko , co nie stanowi naruszenia prawa , ale należy zauważyć , że jest to nieprawidłowe postępowanie; organ odwoławczy powinien przedstawić własną ocenę materiału dowodowego , która to ocena może być zgodna z argumentacją organu pierwszej instancji zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia.

Reasumując należy stwierdzić , że dostrzeżone uchybienia w prowadzonym postępowaniu dyscyplinarnym i wydanych rozstrzygnięciach nie miały wpływu na wynik sprawy , dlatego nie mogły skutkować uchyleniem tych rozstrzygnięć.

Dokonując kontroli zaskarżonego orzeczenia pod kątem przepisów merytorycznych , które miały zastosowanie w niniejszej sprawie , należy podnieść , że stan faktyczny ustalony przez organy dyscyplinarne nie budzi wątpliwości i nie jest w istocie kwestionowany przez skarżącego.

Jak wynika z akt sprawy , skarżący pracował w Komendzie Powiatowej Policji w Wydziale Kryminalnym, na stanowisku detektywa w Zespole ds. Poszukiwań i Identyfikacji Osób oraz do walki z przestępczością p-ko Wolności Seksualnej i Obyczajności. Jak wynika z " Karty opisu stanowiska pracy " , do obowiązków skarżącego należało m.in. " pełna znajomość przepisów prawa właściwych do realizacji zadań stanowiska służby " , "wnikliwe i terminowe wykonywanie zadań... " oraz " stałe podnoszenie kwalifikacji na drodze samokształcenia ". Wśród szczegółowych zadań wymienionych w tym dokumencie jest m.in. : " wszczynanie i prowadzenie postępowań przygotowawczych oraz prowadzenie śledztw zleconych przez Prokuraturę Rejonową" , "prowadzenie postępowań wyjaśniających i sprawdzających , czynności w trybie art. 370 kpk i art. 308 kpk " , " przestrzeganie przepisów prawa , przepisów służbowych oraz wykonywanie czynności zgodnie z zasadami taktyki śledczej" .

W " Karcie opisu stanowiska pracy " opisano również niezbędne wymagania do zajmowania powyższego stanowiska detektywa w zakresie wykształcenia, kwalifikacji zawodowych, stażu pracy, doświadczenia zawodowego oraz określonych umiejętności , a mianowicie : komunikowania się , pracy zespołowej , organizacji pracy własnej , analizy , rozwiązywania problemów , interpretacji przepisów , szybkiego działania i podejmowania decyzji. Z akta sprawy wynika, że skarżący spełniał warunki formalne , aby objąć powyższe stanowisko.

W dniu 22.06.2010r. skarżący zapoznał się z " Kartą opisu stanowiska pracy " i przyjął ją do stosowania , co potwierdził własnoręcznym podpisem.

Ponadto z akt sprawy wynika, że do każdej sprawy oddzielnie skarżący otrzymywał "Kartę nadzoru postępowania przygotowawczego", w której zamieszczone były polecenia i uwagi, szczegółowo i konkretnie określające czynności , które skarżący zobowiązany był wykonać , np. wszcząć dochodzenie, zarejestrować w systemie Temida, dokonać czynności rejestracyjnych, przesłuchać określoną osobę, świadków , ... .

Powyższe okoliczności jednoznacznie wskazują , że skarżący przyjmując stanowisko detektywa w Wydziale Kryminalnym KPP był świadomy obowiązków wynikających z tego stanowiska , kompetencji , którymi musi się wykazać oraz odpowiedzialności za wykonanie tych obowiązków. Podnieść należy , że w dacie przyjęcia tego stanowiska skarżący był policjantem o dużym doświadczeniu , który w służbie w Policji przepracował kilkanaście lat i w tych okolicznościach można było oczekiwać , że skarżący powierzone zadania należycie wykona . Oczekiwania te były tym bardziej uzasadnione , że do każdej sprawy skarżący otrzymywał "Kartę nadzoru postępowania przygotowawczego" , w której , jak wyżej podniesiono , szczegółowo określono konkretne czynności , które skarżący zobowiązany był wykonać , a których nie wykonał .

W związku z powyższym zarzuty skargi , że skarżący nie posiadał odpowiedniego przeszkolenia i wymaganej na zajmowanym stanowisku wiedzy – nie mogły odnieść zamierzonego skutku tym bardziej , że jak wykazało przeprowadzone postępowanie , skarżący nie zwracał się do przełożonych o pomoc w załatwieniu zleconych mu obowiązków służbowych . O taką pomoc nie zwracał się również do innego policjanta tj. mł. asp. M. G., z którym pracował w jednym pokoju . Jeżeli , jak twierdzi skarżący , nie posiadał wystarczającej wiedzy do wykonania określonych czynności , np. . w zakresie rejestracji spraw w centralnych zbiorach informacji tworzących Krajowy System Informacyjnym Policji , czy w zakresie metodyki wykonywania czynności dochodzeniowo - śledczych, to oczywistym jest, że obowiązkiem jego było zapoznanie się z odpowiednimi przepisami w tym zakresie w ramach samokształcenia lub zwrócenie się do przełożonych o pomoc w tym zakresie Bierna postawa skarżącego , uzasadnia stanowisko organów dyscyplinarnych o naruszeniu przez skarżącego dyscypliny służbowej polegającej w szczególności na zaniechaniu przez niego wykonania zleconych czynności służbowych , co uzasadnia zarzut naruszenia art.132 ust.3 pkt.1 i 2 ww. ustawy o Policji.

Jeżeli zakres powierzonych czynności przekraczał możliwości ich wykonania przez skarżącego należało odmówić przyjęcia stanowiska detektywa w Wydziale Kryminalnym KPP lub po jego przyjęciu – zwrócić się do przełożonego o przeniesienie na inne stanowisko. Jeżeli otrzymuje się stanowisko/ awans , to w ślad za tym otrzymuje się zadania do wykonania, a jeśli są zadania – to rozliczenie z tych zadań zawsze związane jest z odpowiedzialnością za to , czy zostały one wykonane i czy ich wykonanie było prawidłowe.

Skarżący przyjął stanowisko , przyjął zadania do wykonania i nie podjął czynności zmierzających do ich prawidłowego wykonania , pozostając w bezczynności . Ta bezczynność uzasadnia zarzuty organów dyscyplinarnych w niniejszej sprawie.

Usprawiedliwieniem skarżącego nie może stanowić duża ilość spraw do załatwienia , gdyż – jak wynika z akt sprawy - otrzymał do załatwienia mniej spraw , niż inni funkcjonariusze w tym okresie ( skarżący – 17 spraw , a średnia wynosiła 40 – 45 spraw ). Jeśli z powodu innych zadań skarżący nie był w stanie terminowo załatwić spraw objętych zaskarżonym orzeczeniem, należało zgłosić taki problem przełożonemu , a nie pozostawać biernym , bezczynnym , pasywnym.

Argumentacja skargi zmierzała do wykazania błędów w funkcjonowaniu jednostki Policji , w której pracował skarżący poprzez nie kierowanie skarżącego na szkolenia uzupełniające oraz brak odpowiedniego nadzoru nad pracą skarżącego ze strony jego przełożonych. Ta argumentacja nie mogła jednak skutkować zmianą oceny postępowania skarżącego z przyczyn wyżej przedstawionych.

W rozpatrywanej sprawie brak jest wystarczających podstaw do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego orzeczenia dyscyplinarnego , ani poprzedzającego go rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji. Wskazane wyżej uchybienia procesowe w istocie nie miały wpływu na wynik sprawy .

W tym stanie rzeczy , Sąd działając na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) , orzekł jak w sentencji.