Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 68/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-03-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Asesor Agnieszka Łąpieś –Rosińska (spr.) Protokolant Anna Mruk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2007 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] listopada 2006 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję [...] Inspektora Transportu Drogowego dotyczącą nałożenia na skarżącego kary pieniężnej w wysokości 3.000 zł (trzy tysiące złotych) za wykonywanie transportu drogowego bez uiszczenia wymaganej opłaty za przejazd po drogach krajowych.

W dniu [...] września 2006 r. o godzinie [...] w miejscowości N. na drodze krajowej nr [...], funkcjonariusze inspekcji drogowej zatrzymali do kontroli pojazd marki I. o nr rejestracyjnym [...] stanowiący własność skarżącego M. S., który jednocześnie w dniu kontroli prowadził kontrolowany pojazd. Podczas kontroli kontrolowany przedsiębiorca nie okazał do kontroli karty opłaty za przejazd po drogach krajowych.

Pismem z dnia [...] września 2006 r. skarżący zawiadomiony został o wszczęciu postępowania. W trakcie przeprowadzonego postępowania administracyjnego M. S. wyjaśniał, iż o wyjeździe dowiedział się w dniu [...] września 2006 r. w godzinach wieczornych i spowodowany był koniecznością zastąpienia innego przewoźnika. Skarżący był przekonany, że rano będzie miał możliwość zakupienia winiety na stacji benzynowej, nie udało mu się jednak zrealizować zamiaru. Dodał, że kierowcą jest od [...] lat, a usługi transportowe wykonuje od [...] r. i do tej pory nie spotkała go sytuacja związana z niedopełnieniem formalności. Do wyjaśnień skarżący załączył dobową kartę opłaty za przejazd po drogach krajowych wykupioną w dniu kontroli.

Decyzją z dnia [...] października 2006 r. nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego działając na podstawie art. 93 ust. 1 oraz art. 92 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jednolity Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2088 ze zmianami) oraz lp. 1.4 załącznika do tej ustawy nałożył na M. S. karę pieniężną w wysokości 3000 zł. (trzy tysiące złotych) za wykonywanie transportu drogowego lub przewozu na potrzeby własne bez uiszczenia opłaty za przejazd po drogach krajowych. W uzasadnieniu organ stwierdził, iż stosownie do treści art. 42 ust.1 ustawy o transporcie drogowym podmioty wykonujące na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przewóz drogowy zobowiązane są do uiszczania opłaty za przejazd pojazdu samochodowego po drogach krajowych. Jednocześnie stosownie do treści art. 87 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym wykupioną i wypełnioną kartę kierowca obowiązany jest mieć przy sobie i okazywać na żądanie uprawnionego organu. Nieuiszczenie opłaty skutkuje nałożeniem kary pieniężnej w wysokości określonej w załączniku od ustawy o transporcie drogowym.

Pismem z dnia [...] października 2006 r. M. S. wniósł odwołanie od powyższej decyzji wnosząc o anulowanie powyższej kary. Nie kwestionował faktu braku opłaty w chwili kontroli jednak podkreślał, iż wyjazd spowodowany był nagłą potrzebą zastąpienia innego przewoźnika, a wymagana winieta została zakupiona i dostarczona w toku postępowania administracyjnego. Stwierdził, że fakt niewykupienia winiety nie stanowił zagrożenia drogowego w stopniu adekwatnym do wysokości nałożonej kary.

Po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez M. S. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia

[...] października 2006 r. o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 3000 zł (trzy tysięcy złotych), Główny Inspektor Transportu Drogowego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 42 ust. 1, art. 87 ust. 1, art. 92 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2088 ze zm. ) oraz lp. 1.4 załącznika do ustawy, § 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001 r.

w sprawie uiszczania przez przedsiębiorców opłat za przejazd po drogach krajowych (Dz. U. Nr 150, poz. 1684 ze zmianami), utrzymał zaskarżoną decyzję w całości

w mocy. W ocenie organu w przedmiotowym stanie faktycznym zachodzą przesłanki do uznania, iż w chwili kontroli doszło do naruszenia przepisów prawa w zakresie obowiązku uiszczania opłaty za przejazd po drogach krajowych. W trakcie przeprowadzonej w dniu [...] września 2006 r. kontroli skarżący nie okazał karty opłaty za przejazd po drogach krajowych, zachodziła więc podstawa do nałożenia na stronę kary pieniężnej.

W dniu [...] grudnia 2006 r. M. S. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję wnosząc o anulowanie nałożonej kary.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje;

Stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo

o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Ponadto w świetle art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z póź. zm.) zwanej dalej p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Rozpatrując wniesioną skargę z punktu widzenia powyższych kryteriów uznać należy, iż nie zasługuje ona na uwzględnienie, gdyż zarówno zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2006 r., jak i utrzymana nią w mocy decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2006 r. nie naruszają prawa.

Stosownie do treści art. 42 ust.1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym na podmiotach wykonujących na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przewóz drogowy ciąży obowiązek uiszczania opłaty za przejazd pojazdu samochodowego po drogach krajowych. Ponadto w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia 2001 r. w sprawie uiszczania przez przedsiębiorców opłat za przejazd po drogach krajowych ( w brzemieniu obowiązującym w dacie kontroli) - ustawodawca określił rodzaj i stawki opłaty uiszczanej przez przedsiębiorców wykonujących transport drogowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz wykonujących przewozy na potrzeby własne za przejazd po drogach krajowych, tryb wnoszenia i sposób rozliczania tej opłaty w przypadku niewykorzystania w całości lub w części dokumentu potwierdzającego jej wniesienie za okres półroczny lub roczny z przyczyn niezależnych od przedsiębiorcy, a także wzory dokumentów potwierdzających wniesienie tej opłaty. Wykupioną kartę opłaty kierowca pojazdu samochodowego,

z zastrzeżeniem ust. 4, jest obowiązany mieć przy sobie i okazywać, na żądanie uprawnionego organu kontroli - art. 87 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym.

W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, iż w dacie kontroli skarżący nie okazał karty potwierdzającej wniesienie opłaty za przejazd po drogach krajowych, czego potwierdzeniem jest protokół z przeprowadzonej w dniu [...] września 2006 r. kontroli. Stwierdzenie natomiast naruszenia przepisów ustawy o transporcie drogowym stanowi podstawę nałożenia na stronę kary pieniężnej na podstawie art. 92 ust. 1 w wysokości określonej w załączniku do ustawy. Podkreślenia wymaga, że nałożenie na stronę kary pieniężnej w przypadku stwierdzonego naruszenia jest obligatoryjne i nie jest uzależnione od wykazania po stronie kontrolowanego przedsiębiorcy winy.

Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny uznając zarzuty skargi za bezzasadne, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, orzekł o jej oddaleniu.