Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1467/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2015-11-02 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Kwarcińska po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" Sp. z o.o. z siedzibą w K. w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 31 lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2010 r. oraz za miesiące od stycznia do grudnia 2011 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

I SA/Gd 1467/15

UZASADNIENIE

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pełnomocnik strony skarżącej wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu powołał się na wadliwość zaskarżonej decyzji, która – w jego ocenie – została wydana z naruszeniem prawa. Ponadto wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji stwarza realne niebezpieczeństwo wyrządzenia spółce znacznej szkody. Pełnomocnik wyjaśnił, że konieczność zapłaty kwoty około 250.000 zł z odsetkami będzie dużym obciążeniem finansowym i będzie zagrażać płynności finansowej spółki oraz aktualnie realizowanym przez nią projektom. Spowoduje także trudne do odwrócenia skutki w postaci zwolnienia części pracowników, wypowiedzenie dotychczas realizowanych kontraktów, co wiązałoby się z konicznością uiszczenia dotkliwych kar umownych. Pełnomocnik zwrócił uwagę, że dla strony skarżącej wykonanie zaskarżonej decyzji byłoby niepotrzebną i nieuzasadnioną dolegliwością.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z treści powołanego przepisu wynika, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez zainteresowaną stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie aktu administracyjnego, zwykle wiąże się z dolegliwością dla podatnika, ale taka dolegliwość sama w sobie nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Należy przy tym wskazać, że inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do strony skarżącej, bowiem jej rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.

W postanowieniu z 18 maja 2004 r., FZ 163/04 (niepubl.) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, skarżąca ma bowiem obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (tak m.in.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 listopada 2006 r., II FZ 585/06; orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec powyższego, nie wystarczy więc ogólny wywód strony. Twierdzenia strony powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wywody w tej materii powinny być poparte nie tylko szczegółową argumentacją, ale także materiałem dowodowym (vide: B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 206; zob. nadto postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 stycznia 2012 r., II FSK 2910/11, LEX nr 1104112).

Przenosząc powyższe uwagi na grunt analizowanej sprawy Sąd stwierdza, że pełnomocnik strony skarżącej nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w należyty sposób. W ocenie Sądu nie zostały wykazane żadne tezy bądź twierdzenia odnoszące się wprost do wniosku i przemawiające za jego uwzględnieniem.

Pełnomocnik podniósł argument wadliwości zaskarżonej decyzji wobec wydania jej z naruszeniem prawa. Podniósł także, że obowiązek zapłaty przez spółkę kwoty około 250.000 zł wraz z odsetkami może spowodować utratę płynności finansowej, konieczność zwolnienia części pracowników, wypowiedzenie dotychczasowych kontraktów, co wiązałoby się z nałożeniem kar umownych, a to z kolei doprowadzi do wyrządzenia spółce znacznej szkody i spowodować może trudne do odwrócenia skutki.

Zdaniem Sądu argumenty podniesione przez pełnomocnika strony skarżącej nie uprawdopodabniają w sposób należyty wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wobec braku jakichkolwiek dokumentów obrazujących sytuację finansową spółki nie można przyjąć, że niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia spółce konkretnej – znacznej szkody lub spowodowania konkretnych – trudnych do odwrócenia skutków. Nie przedstawiono żadnych danych, które w sposób jednoznaczny i przekonujący wskazywałyby, że wykonanie decyzji wiąże się ze stratami dla skarżącej; nieznana jest bowiem wysokość uzyskiwanych przez spółkę przychodów, czy ponoszonych przez nią uzasadnionych kosztów związanych z prowadzoną działalnością. To zaś powoduje odmowę przychylenia się do wniosku, gdyż to na stronie spoczywa ciężar udowodnienia, iż znajduje się sytuacji uzasadniającej przyznanie ochrony tymczasowej.

Sąd wyjaśnia także, że przy rozstrzyganiu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu brak jest podstaw do jego oceny pod kątem zasadności wniesionej skargi. W postanowieniu z 28 kwietnia 2005 r., II OZ 184/05 (Lex nr 302251) Naczelny Sąd Administracyjny podniósł, iż niezgodność danego aktu z prawem, która będzie przedmiotem oceny Sądu pierwszej instancji w toku rozprawy, i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 p.p.s.a. to dwie różne kwestie. O ile bowiem pierwsza z nich (kontrola legalności aktu) jest celem postępowania sądowoadministracyjnego, to druga – jako poprzedzająca merytoryczne rozstrzygnięcie sądu – ma odmienną funkcję. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności danego aktu z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięcie Sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności zaskarżonego aktu.

Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.