Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1701/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-10-03 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6293 Przejęcie gospodarstw rolnych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 1, art. 86, art. 87 par. 5, art. 88
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska po rozpoznaniu w dniu 3 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi W. S. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 8 października 2016 r. (data stempla pocztowego) W. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2013 r., nr [...], w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.

W skardze zawarty został wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że w 2010 r. złożyła wnioski

o stwierdzenie nieważności decyzji wydanych wobec jej krewnych S. S.

i C. S. W lutym 2012 r. złożyła jedno odwołanie od decyzji Wojewody [...]. Wskazała również, że po niekorzystnych dla niej decyzjach Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] dotyczącej C. S. i nr [...] dotyczącej S. S., złożyła od nich w dniu 22 kwietnia 2013 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, będąc przekonaną, że odwołuje się od obydwu decyzji. Z uwagi na to jednak,

że w skardze podała tylko jeden numer decyzji Sąd w sprawie I SA/Wa 1107/13, zajmował się jedynie postępowaniem dotyczącym S. S. Telefonicznie ustaliła w Sądzie, że sprawa ta nie obejmuje postępowania dotyczącego C. S.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), dalej jako: p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Stosownie do art. 86 i art. 87 p.p.s.a., uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi

z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy

w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. W myśl art. 87 § 5 p.p.s.a. po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych.

Zawarte w art. 87 § 5 p.p.s.a. pojęcie "przypadków wyjątkowych" nie zostało zdefiniowane w ustawie. W orzecznictwie sądów administracyjnych podjęto próbę jego określenia. Za wyjątkowy przypadek należy uznać okoliczność, której zaistnienie było nagłe i nieprzewidziane, a także nie do przezwyciężenia, spowodowane działaniem siły wyższej np. długotrwałą i poważną klęskę żywiołową (zob. postanowienie NSA z dnia

7 października 2014 r., I FZ 345/14). Przez "wyjątkowy przypadek" należy rozumieć okoliczność nadzwyczajną, która uniemożliwiła stronie dokonanie czynności

w normalnym trybie (zob. postanowienie NSA z dnia 5 marca 2013 r., II OZ 109/13,

z dnia 7 grudnia 2011 r., I OZ 991/11). Pojęcie wyjątkowego przypadku jest wprawdzie pojęciem niedookreślonym, jednakże należy je wykładać ścieśniająco, w przeciwnym razie oznaczałoby to obowiązek przywrócenia terminu w niemalże każdym przypadku (por. postanowienie NSA z dnia 5 października 2006 r., sygn. akt II OZ 961/06, powołane orzeczenia dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja z dnia 19 marca 2013 r. została doręczona skarżącej w dniu 25 marca 2013 r. Określony w art. 53 § 1 p.p.s.a trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 24 kwietnia 2013 r. Wobec czego roczny termin na złożenie wniosku o przywrócenie uchybionego terminu upłynął dnia 24 kwietnia 2014 r. Natomiast wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wpłynął do Sądu ponad dwa lata później – 8 października 2016 r. (data stempla pocztowego). W tych okolicznościach przywrócenie terminu do wniesienia skargi byłoby dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych

(art. 87 § 5 p.p.s.a.).

Jako przyczynę uchybienia terminu do wniesienia skargi skarżąca wskazała,

że była przekonana o tym, iż pismem z dnia 22 kwietnia 2013 r. złożyła skargę

od dwóch decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 marca 2013 r. Natomiast

z uwagi na to, że w skardze podała tylko jeden numer decyzji Ministra Rolnictwa

i Rozwoju Wsi przedmiotem postępowania przed Sądem w sprawie I SA/Wa 1107/13, była wyłącznie decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi nr [...] dotycząca S. S.

Zdaniem Sądu, mylne przekonanie skarżącej o zaskarżeniu dwóch decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, zamiast jak to faktycznie miało miejsce jednej decyzji Ministra, nie stanowi okoliczności wyjątkowych, o których mowa w art. 87 § 5 p.p.s.a. Ponadto wskazać należy, że skarżąca wykazała zainteresowanie swoją sprawą,

w której reprezentowana była przez pełnomocnika z urzędu, dopiero po ponad dwóch latach od ogłoszenia w dniu 5 listopada 2013 r. wyroku o sygn. akt I SA/Wa 1107/13, którym oddalono jej skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi

z dnia [...] marca 2013 r., nr [...]. Wcześniej skarżąca nie próbowała się dowiadywać o stanie jej sprawy listownie, czy choćby telefonicznie w Wydziale Informacji Sądowej tut. Sądu, czy w sekretariacie Wydziału I Sądu. Powyższe wskazuje,

iż w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą okoliczności o charakterze wyjątkowym, które uzasadniałyby przywrócenie uchybionego terminu.

Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 88 w zw. z art. 87 § 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.