Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2494/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-06-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Utrzymano w mocy zarządzenie - art. 260 §1 ustawy PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 260 § 1 w zw. z art. 257 i art. 258 § 2 pkt 6
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Dorota Mydłowska po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu od zarządzenia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 marca 2017 r. pozostawiającego wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargą P. P. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia ... czerwca 2016 r. nr ... w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu opłat za przechowywanie broni w depozycie postanawia: utrzymać w mocy zarządzenie starszego referendarza sądowego z dnia 21 marca 2017 r. sygn. akt V SA/Wa 2494/16


UZASADNIENIE

P. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję opisaną w sentencji niniejszego postanowienia.

Przy piśmie Sądu z dnia 19 grudnia 2016 r. skarżącej przesłano odpis zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 9 grudnia 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł - w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu ww. zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższą korespondencję doręczono skarżącej 11 stycznia 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - karta 37 akt sądowych sprawy).

W dniu 17 stycznia 2017 r., a zatem w terminie do opłacenia skargi, skarżąca nadała do Sądu pismo, w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. W związku z powyższym, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, przy piśmie z 10 lutego 2017 r. Sąd przesłał skarżącej urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej (PPF) w celu jego wypełnienia i przesłania do Sądu - w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone osobiście skarżącej w dniu 7 marca 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – karta 46 akt sądowych sprawy), a więc termin do jego nadesłania do sądu mijał z dniem 14 marca 2017 r.

Natomiast wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca nadała w urzędzie pocztowym w dniu 15 marca 2017 r.

W związku z powyższym referendarz sądowy zarządził pozostawienie wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Skarżąca w terminie do wniesienia sprzeciwu złożyła do Sądu pismo, które zostało potraktowane jako sprzeciw od ww. zarządzenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. zwana dalej p.p.s.a.) rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 252 § 2 p.p.s.a., wniosek składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2015 r. poz. 1257), w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustala się wzór formularza wniosku oznaczonego symbolem PPF, dla wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej, określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia. Jeżeli wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony przez stronę na urzędowym formularzu, przesyła się stronie formularz w celu jego wypełnienia (§ 2 ust. 3 rozporządzenia).

Niezachowanie określonego w art. 252 § 2 p.p.s.a. wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu jest brakiem formalnym, o jakim mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 257 p.p.s.a., który podlega usunięciu przez wezwanie strony do złożenia wniosku na urzędowym formularzu (por. uchwała NSA z 21 kwietnia 2008 r., I OPS 1/08, ONSAiWSA 2008, Nr 5, poz. 74). Rygor przewidziany w art. 257 p.p.s.a. ma charakter zobiektywizowany, a termin do uzupełnienia braków formalnych wniosku jest terminem ustawowym i nie może być skracany, ani przedłużany (por. postanowienie NSA z dnia 9 września 2011 r., sygn. akt: II OZ 753/11).

Zgodnie z art. 257 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

Skoro wezwanie do złożenia wypełnionego urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy zostało doręczone skarżącej w dniu 7 marca 2017 r., to termin do wykonania wezwania upływał z dniem 14 marca 2017 r. Skarżąca mimo doręczenia wezwania, przesłania stosownego druku i prawidłowego pouczenia o skutkach niewykonania wezwania w terminie, nadesłała wypełniony urzędowy formularz dopiero w dniu 15 marca 2017 r. Na marginesie zauważyć należy, iż skarżąca nie wypełniła w przedmiotowym formularzu rubryki nr 4.2.

Skarżąca wykonała zatem wezwanie po upływie terminu do jego wykonania, wobec czego termin siedmiodniowy upłynął bezskutecznie.

Wobec nieuzupełnienia braków w terminie, spełniona została jedna z przesłanek pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Z uwagi na powyższe referendarz prawidłowo stwierdził, że wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy nie podlega merytorycznemu rozpoznaniu.

Z tych względów oraz na podstawie 260 § 1 w związku z art. 257 p.p.s.a. w i art. 258 § 2 pkt 6 p.p.s.a., postanowiono jak na wstępie