Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 118/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-02-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

sygn. akt II SA/Kr 118/13 Kraków, dnia 22 lutego 2013r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka- Duda po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 15 listopada 2012r., znak [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: oddalić wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.


UZASADNIENIE

sygn. akt II SA/Kr 118/13 Kraków, dnia 22 lutego 2013r.

UZASADNIENIE

Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 15 listopada 2012r., znak [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia.

Skarżący domagał się wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w całości, wskazując że zapłata tak znacznej kwoty finansowej w sposób istotny obciążyłaby jego budżet domowy, powodując niedostatek jego rodziny. J. K. wskazał, że nie jest w stanie wyłożyć tak znacznej kwoty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługują na uwzględnienie.

W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W pierwszej kolejności zwrócić uwagę należy na ugruntowaną już linię orzecznictwa, zgodnie z którą do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Użyte w tym przepisie pojęcia nieostre, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji strony skarżącej, względnie - gdy okaże się to konieczne - zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 9 maja 2012r., sygn. akt II OZ 358/12, Lex Omega nr 1166174 oraz z dnia 25 kwietnia 2012r., sygn. akt II FSK 921/12, Lex Omega nr 1137672). Ponieważ postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji prowadzi do wyłomu od zasady wykonalności aktu administracyjnego, strona nie może ograniczyć się w uzasadnieniu wniosku do tak ogólnikowego stwierdzenia, lecz precyzyjnie musi wskazać na zagrożenia płynące z wykonania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2012r., sygn. akt II OSK 768/12, Lex Omega nr 1145639). Co równie istotne, okoliczności, które uzasadniają niebezpieczeństwo zaistnienia trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., muszą być wykazane w sposób realny, a nie na zasadzie przypuszczenia (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 29 marca 2012r., sygn. akt I OZ 204/12, Lex Omega nr 1145157).

Wobec powyższego uznać należy, że to na wnioskodawcy spoczywa ciężar przedstawienia takich argumentów, a w pewnych sytuacjach – również poparcie ich stosownymi dokumentami – które uprawdopodobnią wystąpienie przesłanek wstrzymania zaskarżonej decyzji czy postanowienia. Uprawdopodobnienie oznacza stopień pewności niższy od udowodnienia, jednakże nie może być rozumiane jako wskazanie jakiegokolwiek, potencjalnego i teoretycznego prawdopodobieństwa wystąpienia znacznej szkody czy trudnych do odwrócenia skutków. Wnioskodawca powinien wskazać na takie okoliczności sprawy, które wskazują, że takie prawdopodobieństwo jest znaczne.

W ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił żadnej z przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego.

Zawarty w skardze wniosek nie odnosił się do kwestii trudnych do odwrócenia skutków. Wskazać należy, że rodzaj obowiązku, tj. zapłata określonej kwoty pieniędzy nie wywołuje stanu nieodwracalnego, skoro chodzi o świadczenie pieniężne, którego spełnienie z natury rzeczy jest odwracalne, a tym samym nie uzasadnia zastosowania przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 maja 2011r., sygn. akt II GSK 1136/11, Lex Omega nr 1083269 oraz z dnia 30 czerwca 2011r., sygn. akt II FSK 1224/11, Lex Omega nr 844571).

W odniesieniu do drugiej z przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, tj, niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody stwierdzić należy, że skarżący jedynie w sposób ogólny wskazał na dolegliwość, jaką dla niego stanowić będzie wykonanie postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. Wspomniał co prawda, że spowoduje to stan niedostatku w jego rodzinie, jednakże nie sprecyzował, co pod tym pojęciem rozumie. Kwota grzywny nałożonej w niniejszej sprawie, tj. 7000 zł, sama w sobie nie może wystarczać do przyjęcia, że jej uiszczenie przez każdego skarżącego, niezależnie od jego warunków zarobkowych, majątkowych i rodzinnych będzie groziło wyrządzeniem znacznej szkody. J. K. nie opisał sytuacji majątkowej swojej rodziny, z treści wniosku nie wiadomo, jakie są zarobki jej członków ani też jaki dokładnie wpływ na utrzymanie rodziny miałoby wyegzekwowanie nałożonej grzywny. W tym stanie rzeczy okoliczności, przedstawione we wniosku nie wystarczały do uznania, że wykonanie zaskarżonego postanowienia może wyrządzić skarżącemu znaczną szkodę.

Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę przyjmując art. 61 § 3 p.p.s.a.