Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 106/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-11-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6196 Funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Biura Ochrony Rządu
Skarżony organ: Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras sędzia WSA Ewa Kwiecińska asesor WSA Przemysław Szustakiewicz (spr.) Protokolant Anna Żmijewska po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi R. K. na bezczynność Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w przedmiocie wypłaty wynagrodzenia postanawia - umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie


UZASADNIENIE

II SAB/Wa 106/04

UZASADNIENIE

Pan R. K. w dniu 24 marca 2004 r. złożył za pośrednictwem Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Szefa ABW. W skardze wskazał, że w dniu 16 lutego 2004 r. zwrócił się do Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego o wypłatę należnego uposażenia. Szef Agencji nie zrealizował jego wniosku, a jedynie 16 kwietnia 2004 r. skarżący otrzymał pismo o numerze [...] podpisane przez dyrektora Biura Kadr ABW, w którym poinformowano go, o tym, że był wezwany wcześniejszym pismem do odebrania decyzji zwalniających go ze służby w ABW oraz, iż w świetle tych decyzji nie pozostaje on w stosunku służbowym. Skarżący w uzasadnieniu skargi podał, że jego sprawa była już przedmiotem rozstrzygnięcia Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z dnia 8 grudnia 2003 r. sygn. akt II SA 3127/03 odrzucił jego skargę na rozkazy personalne Szefa ABW zwalniające go ze służby z uwagi na brak ich skutecznego doręczenia.

W odpowiedzi na skargę Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego wskazał, że stosunek służbowy z funkcjonariuszem uległ na mocy art. 230 ust. 1 pkt 2, ust. 4 i ust. 7 oraz ust. 8 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Agencji Wywiadu ( Dz.U. Nr74 poz. 676 ze zm.) rozwiązaniu, a skarżący pismami został poinformowany o treści wydanych w jego sprawie rozkazów personalnych. Zdaniem organu postanowienie NSA odnosiło się tylko do kwestii formalnych i nie odniesiono się w nim do problemu stosunku służbowego łączącego Agencję ze skarżącym.

W dniu 24 listopada 2004 r. odbyła się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie rozprawa, podczas której skarżący oświadczył, że od 30 lipca 2004 r. jest ponownie przyjęty do służby w ABW, a odnośnie do wynagrodzenia bieżącego i zaległego otrzymał decyzję w dniu [...] listopada 2004r., wobec tego wycofuje skargę i wnosi o umorzenie postępowania przed sądem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Zgodnie zaś z art. 161 wymienionej wyżej ustawy, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę (§ 1). Postanowienie takie może zapaść na posiedzeniu niejawnym (§ 2).

W przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek do stwierdzenia niedopuszczalności cofnięcia skargi.

Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 60 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.