Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SAB/Bk 11/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2009-07-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Nie uwzględniono wniosku o wyłączenie sędziów
Powołane przepisy: article: art. 22 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr) Sędziowie: sędzia NSA Danuta Tryniszewska - Bytys sędzia NSA Anna Sobolewska - Nazarczyk po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o wyłączenie sędziego Stanisława Prutisa od udziału w sprawie ze skargi Stowarzyszenia F.Z. w B. na bezczynność Burmistrza C. w przedmiocie informacji publicznej p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wyłączenie sędziego Stanisława Prutisa od udziału w sprawie


UZASADNIENIE

Stowarzyszenie F.Z. w B. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na bezczynność Burmistrza C. w przedmiocie informacji publicznej.

Pismem z dnia 7 lipca 2009 r. skarżący złożył wniosek o wyłączenie sędziego Stanisława Prutisa od orzekania w sprawie. Wniosku powyższego skarżący nie uzasadnił.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Wniosek jako bezzasadny podlegał oddaleniu.

Instytucję wyłączenia sędziego regulują przepisy Rozdziału 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. Wyłączenie sędziego z mocy prawa (iudex inhabilis) reguluje przepis art. 18 ww. ustawy, zaś o wyłączeniu na żądanie lub na wniosek (iudex suspectus) traktuje art. 19 p.p.s.a., stanowiąc, że niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.

Składając wniosek o wyłączenie sędziego strona winna uprawdopodobnić przyczyny tego wyłączenia (art. 20 p.p.s.a). Sędzia zaś powinien zawiadomić sąd o zachodzącej podstawie swojego wyłączenia i wstrzymać się od udziału w sprawie (art. 21 p.p.s.a.).

W przedmiotowej sprawie wnioskodawca nie wykazał w żaden sposób, by sprawie mogły zachodzić jakiekolwiek wątpliwości co do bezstronności sędziego Stanisława Prutisa. Samo przypuszczenie o braku bezstronności sędziego orzekającego w sprawie, bez żadnego nawet uprawdopodobnienia w tym zakresie, musi skutkować oddaleniem wniosku. Na uwagę zasługuje bowiem fakt, iż sędzia Stanisław Prutis ustosunkowując się do wniosku o wyłączenie jego osoby od udziału w orzekaniu, złożył do akt sprawy oświadczenie, z którego wynika, iż nie istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w niniejszej sprawie.

Instytucja wyłączenia sędziego ma charakter procesowej gwarancji jego bezstronności w konkretnym postępowaniu, czego warunkiem jest niezależność sędziego zarówno od organów państwa jak i od stron. Wyłączenie sędziego ma służyć stworzeniu takich warunków sprawowania urzędu sędziowskiego, które eliminują możliwość wywierania nacisków na sędziego z którejkolwiek strony.

Podnieść także należy, iż nie może być przesłanką wyłączenia sędziego od udziału w sprawie fakt, iż orzekał on w innej, wcześniejszej sprawie tego samego skarżącego (fakt znany sądowi z urzędu). W przedmiotowej sprawie skarżący nie uprawdopodobnił faktu jakiejkolwiek stronniczości ww. sędziego w stosunku do którejkolwiek ze stron postępowania. Samo zaś przeświadczenie, że dany sędzia jest stronniczy lub brak mu obiektywizmu z prowadzeniu sprawy nie stanowi przesłanki wyłączenia.

Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 22 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.