Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 730/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-04-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6302 Kontyngenty taryfowe, pozwolenia, cła  antydumpingowe i inne ograniczenia w obrocie towarowym z zagranicą
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Wasilewska, Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary, Asesor sądowy w WSA Michał Sowiński (spr.), Protokolant Anna Michałowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi R. D.- Przedsiębiorstwo "S." w T. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania zmiany decyzji ostatecznej - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Po rozpatrzeniu wniosku R. D. prowadzącego Przedsiębiorstwo "S." w T. o udzielenie pozwolenia na przywóz - w ramach dodatkowego kontyngentu taryfowego na przywóz pomidorów przetworzonych pochodzących z Republiki Węgierskiej, ustanowionego rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2000 r. (Dz. U. Nr 51, poz. 605) - 100 t koncentratu pomidorowego, klasyfikowanego do kodu [...] oraz 24 t koncentratu pomidorowego klasyfikowanego do kodu [...], Minister Gospodarki decyzją z [...]lipca 2000 r. nr [...]udzielił skarżącemu pozwolenia na przywóz na polski obszar celny 39,2 t koncentratu pomidorowego klasyfikowanego do kodu [...]określając termin ważności pozwolenia do dnia [...] września 2000 r.

Przeprowadzona przez Dyrektora Urzędu Celnego w P., w trybie określonym w art. 83 Kodeksu celnego, kontrola zgłoszenia celnego SAD nr [...] z [...].09.2000 r., na podstawie którego objęto procedurą dopuszczenia do obrotu towar przywożony w ramach wydanego pozwolenia wykazała, iż przedmiotem importu był koncentrat pomidorowy klasyfikowany do kodu [...], a zatem towar inny niż określony w pozwoleniu. W związku z powyższym, Dyrektor Urzędu Celnego w P. postanowieniem z [...] listopada 2001 r. nr [...] wszczął z urzędu postępowanie w sprawie klasyfikacji taryfowej i określenia kwoty długu celnego od sprowadzonego z zagranicy towaru.

Po wszczęciu postępowania celnego skarżący w piśmie z 16 listopada 2001 r. wystąpił do Ministra Gospodarki z wnioskiem o zmianę decyzji ostatecznej tego organu z [...] lipca 2000 r. poprzez objęcie pozwoleniem zaimportowanego towaru klasyfikowanego do kodu [...].

Decyzją z [...] maja 2002 r. nr [...] Prezes Agencji Rynku Rolnego, jako organ właściwy od 21 kwietnia 2001 r. w sprawach pozwoleń w zakresie towarów rolno-spożywczych, odmówił dokonania zmiany decyzji Ministra Gospodarki, uzasadniając swe rozstrzygnięcie upływem mocy prawnej pozwolenia na przywóz z dniem [...]września 2000 r., co powoduje, iż złożony po tym terminie wniosek o zmianę decyzji nie może być uwzględniony.

W odwołaniu od powyższej decyzji strona zarzuciła organowi I instancji, iż rozstrzygając sprawę nie uwzględnił wszystkich okoliczności sprawy oraz nie zastosował przepisów art. 154 i 155 kpa.

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z [...] lipca 2002 r. nr [...] uchylił decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z [...] maja 2002 r. i umorzył postępowanie pierwszej instancji uznając, iż wszczęte przez stronę postępowanie o zmianę decyzji ostatecznej, która wcześniej - wskutek upływu terminu ważności pozwolenia - utraciła swoją ważność i w konsekwencji została wyeliminowana z obrotu prawnego, od początku było bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 kpa. Nie było zatem przesłanek do zmiany decyzji ani w trybie art. 154, ani art. 155 kpa.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 sierpnia 2002 r. strona wniosła o uchylenie decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, podnosząc, iż upływ terminu ważności pozwolenia nie wykluczał możliwości zmiany tej decyzji w trybie art. 155 kpa.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 12 września 2003 r. sygn. akt V SA 3407/02 uchylił zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż wniosek skarżącego o zmianę decyzji Ministra Gospodarki z [...] lipca 2000 r. został złożony zarówno po upływie terminu ważności pozwolenia, jak i okresu, na który ustanowiony został dodatkowy kontyngent. Wniosek ten, wobec upływu wskazanych terminów, nie mógł być zatem uwzględniony na podstawie art. 155 kpa. Jednocześnie Sąd nie podzielił stanowiska organu odwoławczego, iż w konsekwencji upływu terminu ważności pozwolenie "zostało wyeliminowane z obrotu prawnego" oraz, że wskutek tego wszczęte przez stronę postępowanie od początku było bezprzedmiotowe i jako takie podlegało umorzeniu. Upływ terminu nie zniweczył bowiem zaistniałego realnie aktu administracyjnego w postaci decyzji. W konsekwencji, nieuwzględnienie wniosku skarżącego o zmianę decyzji wymagało merytorycznego rozstrzygnięcia, opartego na analizie przytoczonych przesłanek merytorycznych.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z [...] stycznia 2004 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z [...] maja 2002 r. Stwierdził, iż uwzględnieniu wniosku skarżącego na podstawie art. 155 kpa sprzeciwiały się ograniczona w czasie ważność udzielonego pozwolenia, jak i unormowanie rozporządzenia Rady Ministrów z 20 czerwca 2000 r. o ustanowieniu dodatkowego kontyngentu, który został ustanowiony na drugie półrocze 2000 r. Po dacie wniosku strony z 16 listopada 2001 r. nie można było zatem udzielić dalszego pozwolenia (na inny towar) w ramach kontyngentu ustanowionego na okres, który już wcześniej upłynął z dniem [...] grudnia 2000 r.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie R. D. wniósł o uchylenie decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, zarzucając organowi odwoławczemu, iż dokonując oceny materiału dowodowego nie zauważył, że skarżący pierwsze wystąpienie skierował do Ministra Gospodarki, jako organu właściwego według ówcześnie obowiązujących przepisów, pismem z 20 października 2000 r., a więc jeszcze w okresie, na który został ustanowiony kontyngent. Zarzucił Ministrowi Gospodarki, iż rozliczył wykonanie ilościowe kontyngentu w ramach udzielonego kontyngentu, uznając tym samym prawomocność przywozu towaru zgodnie z przydzielonym kontyngentem. Organ nie wziął również pod uwagę możliwości zmiany decyzji ostatecznej w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 kpa z uwagi na okoliczność, iż ilościowe rozliczenie przywozu towaru w ramach kontyngentu oznaczało w istocie zaakceptowanie tej transakcji przez organ administracji w ramach udzielonego kontyngentu.

W odpowiedzi na skargę, Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ponadto zauważył, iż przywołane przez skarżącego pismo z 20 października 2000 r. nie było wnioskiem o zmianę decyzji Ministra Gospodarki lecz dotyczyło prośby o interpretację prawną zasad rozdysponowania kontyngentu oraz zasad udzielania pozwoleń. Wyjaśnił, iż organ wydający pozwolenie na przywóz dokonuje jego rozliczenia na podstawie adnotacji sporządzonych przez organy celne. Nie posiada zatem kompetencji do weryfikacji dokonanych adnotacji, gdyż te przysługują Ministrowi Finansów. Zarzut nie zastosowania art. 145 § 1 pkt 1 kpa organ uznał za niezasadny, gdyż postępowanie administracyjne zakończone wydaniem przez Ministra Gospodarki decyzji z [...] lipca 2000 r. nie było dotknie żadną wadą proceduralną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej obejmującą orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej legalności, to znaczy zgodności z przepisami postępowania administracyjnego oraz z przepisami prawa materialnego, na podstawie których została wydana, Sąd nie stwierdził, aby wydana została ona z naruszeniem prawa.

Stosownie do § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2000 r. w sprawie ustanowienia dodatkowego kontyngentu taryfowego na przywóz pomidorów przetworzonych pochodzących z Republiki Węgierskiej (Dz. Nr 51, poz. 605), dodatkowy kontyngent taryfowy na przywóz towarów wymienionych w załączniku do rozporządzenia poprzez wskazanie dziewięciu dziewięciocyfrowych kodów [...], dla których ustanowione zostały obniżone stawki celne, ustanowiony został do dnia [...] grudnia 2000 r. Natomiast zgodnie z § 4 ust. 5 cyt. rozporządzenia termin ważności pozwolenia na przywóz towarów dla pozycji towarowej 2002 nie mógł wykraczać poza ostatni dzień kwartału, na który pozwolenie zostało wydane. W świetle powyższego, organ orzekający zasadnie uznał, iż z uwagi na upływ z dniem [...] września 2000 r. terminu ważności pozwolenia z [...] lipca 2000 r. na przywóz na polski obszar celny towaru o kodzie [...], jak również upływ terminu, na który ustanowiono kontyngent taryfowy, nie jest możliwe uwzględnienie wniosku strony z 16 listopada 2001 r. o zmianę decyzji Ministra Gospodarki w trybie art. 155 kpa. Z treści rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2000 r., którego zakres czasowego obowiązywania i zastosowania został wyraźnie określony, wywodzić bowiem należy zakaz rozszerzania zakresu rozstrzygnięcia decyzji ostatecznej o udzieleniu pozwolenia na przywóz po upływie ww. terminów.

W tym kontekście podkreślenia wymaga, iż, wbrew twierdzeniom zawartym w skardze, wystąpienia skarżącego z 20 października 2000 r., skierowanego do Ministerstwa Gospodarki, nie można uznać za wniosek o zmianę decyzji. Pismo to, wystosowane już po upływie terminu ważności pozwolenia, stanowiło prośbę o dokonanie interpretacji prawnej dotyczącej zasad rozdysponowania kontyngentu taryfowego na przywóz pomidorów przetworzonych.

Niewłaściwe jest również stanowisko skarżącego, który uważa, iż dokonanie rozliczenia pozwolenia na przywóz z [...] lipca 2000 r. oznacza uznanie przez Ministra Gospodarki prawomocności przywozu towaru klasyfikowanego do kodu [...], a zatem towaru w odniesieniu do którego strona nie dysponowała pozwoleniem na przywóz. Uprawnienie do dokonywania kontroli prawidłowości zastosowanej klasyfikacji taryfowej posiadają bowiem jedynie organy celne, które dokonując kontroli zgłoszenia celnego po zwolnieniu towarów, w celu upewnienia się o prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu celnym, mogą w szczególności kontrolować dokumenty i dane handlowe dotyczące operacji przywozu towarów objętych zgłoszeniem. Zakwestionowanie klasyfikacji taryfowej sprowadzonego przez skarżącego z zagranicy towaru nie oznacza jednak, iż wadą prawną dotknięte było pozwolenie na przywóz wydane przez Ministra Gospodarki.

W ocenie Sądu, Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi zasadnie uznał zatem, iż nie posiada uprawnień do korygowania dokonywanych przez organy celne adnotacji o przywozie towaru objętego pozwoleniem, o których stanowi § 9 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 24 grudnia 1997 r. w sprawie pozwoleń na przywóz towarów na polski obszar celny lub wywóz towarów z polskiego obszaru celnego (Dz. U. Nr 162, poz. 1126). Podkreślenia wymaga, iż udzielenie zezwolenia umożliwia jedynie dokonanie przywozu towaru z zastosowaniem obniżonej stawki celnej, natomiast każdorazowo objęcie procedurą dopuszczenia do obrotu towaru, na którego przywóz strona uzyskała pozwolenie, uwarunkowane jest dokonaniem zgłoszenia celnego, którego kontrola należy do wyłącznej kompetencji organów celnych. Jeżeli importer zgłasza zastrzeżenia co do prawidłowości wykonywania czynności kontroli celnej, a w szczególności poprawności adnotacji dokonanych na pozwoleniu przez organy celne w momencie zgłoszenia celnego, stosownie do § 1 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 września 1999 r. w sprawie warunków wykonywania czynności kontroli celnej (Dz. U. Nr 80, poz. 909), to winien okoliczności te podnieść w postępowaniu prowadzonym przed organami celnymi.

Jako niezasadny uznać należy również zarzut nieuwzględnienia przez organ odwoławczy możliwości zmiany decyzji w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 kpa, który stanowi, iż w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe. Pozwolenie Ministra Gospodarki z [...] lipca 2000 r. zostało wydane w oparciu o dokumenty, których autentyczność nie została zakwestionowana. W szczególności nie została zakwestionowana prawdziwość umowy nr [...] zawartej z kontrahentem zagranicznym - firmą T. z W. , która stosownie do treści § 3 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 24 grudnia 1997 r. w sprawie pozwoleń na przywóz towarów na polski obszar celny lub wywóz towarów z polskiego obszaru celnego stanowiła obligatoryjny załącznik do wniosku o udzielenie zezwolenia na przywóz towaru objętego kontyngentem.

W ocenie Sądu decyzje w niniejszej sprawie wydane zostały na podstawie prawidłowo zebranego materiału dowodowego, który uzasadnia oceny i rozstrzygnięcia orzekających w sprawie organów. W konkluzji stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Z tych względów, na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało oddalić skargę jako niezasadną.

-----------------------

wyrok z dnia 1 kwietnia 2005 r.

Sygn. Akt V SA/Wa 730/04 jest prawomocny od dnia 8 lipca 2005 r.

...................................

podpis sędziego