Wyrok NSA oz. w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 589/99
NSA oz. w Gdańsku
Data orzeczenia: 2002-01-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Hasła tematyczne: Podatki inne
Powołane przepisy: article: ze zm.
journal: Dz.U. 1996 nr 39 poz. 171
law: Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 28 lutego 1996 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie odliczeń od dochodu wydatków inwestycyjnych oraz obniżek podatku dochodowego.
Teza: Podatnik traci prawo do ulgi inwestycyjnej, o której mowa w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 25 stycznia 1994 r., w sprawie odliczeń od podatku wydatków inwestycyjnych oraz obniżek podatku dochodowego /Dz.U. 1996 nr 39 poz. 171 ze zm./, gdy wniesie składniki majątku, których nabycie było podstawą do skorzystania z ulgi, w formie aportu do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.

TEZY

Podatnik traci prawo do ulgi inwestycyjnej, o której mowa w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 25 stycznia 1994 r., w sprawie odliczeń od podatku wydatków inwestycyjnych oraz obniżek podatku dochodowego /Dz.U. 1996 nr 39 poz. 171 ze zm./, gdy wniesie składniki majątku, których nabycie było podstawą do skorzystania z ulgi, w formie aportu do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.


UZASADNIENIE

W ustalonym niespornie stanie faktycznym skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem wbrew wywodom skargi zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Otóż z treści przepisu par. 7 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 25 stycznia 1994 r. w sprawie odliczeń od dochodu wydatków inwestycyjnych oraz obniżek podatku dochodowego /Dz.U. nr 18 poz. 62 ze zm./ wynika, że podatnicy tracą prawo do odliczeń wydatków inwestycyjnych od dochodu oraz prawo do dodatkowej obniżki podatku dochodowego, jeżeli przed upływem 3 lat od końca roku podatkowego, w którym z nich skorzystali, przeniosą w jakiejkolwiek formie własność składników majątkowych, z którymi związane były odliczenia bądź dodatkowa obniżka; nie dotyczy to przeniesienia własności w wyniku przekształcenia formy prawnej, łączenia lub podziału dotychczasowych podmiotów gospodarczych. Z przepisu tego zatem wynika bezpośrednio, że przeniesienie własności składników majątkowych z podmiotu, który skorzystał z ulgi inwestycyjnej, na inny podmiot powoduje utratę prawa do uprzednio nabytej ulgi przez zbywcę, chyba że przeniesienie własności składników majątkowych następuje m.in. w wyniku przekształcenia formy prawnej dotychczasowego podmiotu gospodarczego.

W rozpatrywanej sprawie, jak trafnie stwierdziły organy, wyczerpała się hipoteza omawianego przepisu, skoro dnia 26 marca 1997 r. Spółka z o.o. "F." dokonała, przy zachowaniu formy aktu notarialnego, czynności prawnej polegającej na podwyższeniu kapitału zakładowego o kwotę 614.500,00 zł; podwyższony o wymienioną kwotę kapitał zakładowy spółki został przez skarżącego objęty i pokryty aportem w postaci zespołu składników materialnych i niematerialnych stanowiących przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55[1] Kc, o wartości bilansowej 614.500,00 zł. Bezsporne jest, że wśród tychże składników materialnych znajdowały się środki trwałe, z którymi związane były odliczenia od dochodu dokonane w latach 1994-95 i dodatkowa obniżka podatku zrealizowana w roku 1996. Zatem z dniem pokrycia podwyższonego kapitału zakładowego spółki i objęcia 12.290 udziałów w tej spółce aportem, na który składały się również omawiane środki trwałe, dokonało się przesunięcie majątkowe tych składników z majątku osoby fizycznej, a więc skarżącego, do majątku osoby prawnej, którą była spółka z o.o. "F." /a więc z jednego podmiotu gospodarczego do drugiego/.

Dyspozycja drugiej części analizowanego przepisu /zob. par. 7 ust. 1 pkt 2 in fine rozporządzenia/ wyłącza z kolei stosowanie wyżej omówionej reguły postępowania w przypadku, gdy przeniesienie własności składników majątkowych, z którymi była związana ulga inwestycyjna następuje w wyniku przekształcenia formy prawnej dotychczasowego podmiotu gospodarczego.

Wbrew szerokim wywodom zawartym w skardze, należy podzielić pogląd wyrażony w zaskarżonej decyzji, iż norma powyższa nie ma zastosowania w rozpoznawanej sprawie, skoro przesunięcie majątkowe odbyło się pomiędzy odrębnymi podmiotami prawa, podczas gdy dyspozycja omawianej tutaj normy dotyczy właśnie przekształceń na płaszczyźnie podmiotowej działalności gospodarczej /chodzi o ten sam podmiot gospodarczy/, nie natomiast - jak to wskazują skarżący - na płaszczyźnie przedmiotowej. Przepis par. 7 ust. 1 pkt 2 in fine rozporządzenia Rady Ministrów stanowi wyraźnie o elementach podmiotowych przekształceń. Skarżący zaś stwierdzając, że w niniejszej sprawie nastąpiło "przekształcenie formy prawnej prowadzonej działalności gospodarczej" próbuje bezzasadnie rozciągnąć analizowaną dyspozycję także na elementy przedmiotowe, co trafnie podkreśla Izba.