Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 998/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2009-07-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Przyznano skarżącemu prawo pomocy w części dotyczącej ustanowienia adwokata.
Powołane przepisy: article: art. 245 par. 3, 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu - Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi M. L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w W. z dnia [---] nr [---] w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek za zwlokę od zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za miesiące od kwietnia do sierpnia 2001 r. postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.


UZASADNIENIE

Skarżąca po odrzuceniu wniesionej osobiście skargi kasacyjnej, wniosła o ustanowienie adwokata uzasadniając, że jest bezrobotna. Gospodarstwo domowe prowadzi wraz z mężem, którego dochód stanowi zasiłek przedemerytalny w wysokości 548 zł. Posiada dom o powierzchni 200 m2, na którym ustanowiona jest hipoteka na rzecz banku oraz działkę (900 m2). Poza tym nie dysponuje żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro.

Na wezwanie Sądu strona przedłożyła zeznania podatkowe własne i męża za 2008 r., z których wynika, że małżonkowie uzyskali ze stosunku pracy dochód łącznie 21.527,34 zł, decyzję z dnia 19 lutego 2009 r. o uznaniu skarżącej jako bezrobotnej z prawem do zasiłku w wysokości 551,80 zł, odcinek z zasiłku przedemerytalnego na kwotę 585,99 zł netto, dowody miesięcznie ponoszonych opłat i pozew skarżącej i jej męża z dnia 31 maja 2005 r. o wydanie nakazu zapłaty.

Ponadto wnioskująca oświadczyła, że miesięcznie jej budżet domowy jest obciążony wydatkami w łącznej wysokości około 622 zł. Lekarstw nie kupuje, gdyż nie stać jej na to, kupuje tylko rzeczy niezbędne. Od dłuższego czasu nie spłaca kredytów ze względu na brak środków, w rezultacie są one przedmiotem egzekucji komorniczej w formie potrąceń z zasiłku emerytalnego męża. Nie posiada rachunków ani lokat bankowych i dotychczas nie korzystała z Pomocy Społecznej, o którą niejednokrotnie się zwracała. Posiada samochód osobowy marki Renault 19 o wartości 600 zł, który był niezbędny dla dojazdu do pracy - obecnie niesprawny. Końcowo skarżąca wskazała, że największą uciążliwością jest dla niej spór sądami od 2001 r., dotyczący bezprawnego wypowiedzenia umowy dzierżawy obiektu, w którym prowadziła działalność gospodarczą. Nie otrzymała z tego tytułu odszkodowania, które jej przysługiwało, a wniesione w związku z tym pozwy zostają zwracane, na potwierdzenie czego przedłożony został wymieniony wyżej pozew.

Zgodnie z art. 245 § 3 i art. art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, czyli w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Skarżąca powyższe wykazała. Przede wszystkim wskazać należy, że na obecnym etapie postępowania obowiązuje tzw. przymus adwokacko-radcowski, co oznacza, że aby skutecznie bronić swoich praw w niniejszej sprawie, środek zaskarżania musi zostać sporządzony przez profesjonalnego pełnomocnika. Stan finansowy i majątkowy skarżącej jednak nie pozwala na opłacenie takiego pełnomocnika z wyboru. Z przedłożonych dokumentów wynika bowiem, że wraz z mężem uzyskują miesięcznie dochód z zasiłków w łącznej wysokości około 1.000 zł. W gospodarstwie domowym składającym się z dwóch osób, które muszą utrzymać dom, z pewnością jest to kwota ledwo wystarczająca na opłacenie wszystkich miesięcznych wydatków. Co za tym idzie, strona nie ma możliwości poczynienia jakichkolwiek oszczędności na opłacanie adwokata.

Mając zatem na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.