Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1418/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2013-01-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Organiściak, , , po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. i Z. J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Postanowieniem oznaczonym w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. o uznaniu zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne za nieuzasadnione.

W skardze na powyższe postanowienie pełnomocnik strony skarżącej, będący adwokatem, zawarł wniosek "o wstrzymanie czynności egzekucyjnych". Wniosek ten skierował na podstawie art. 61 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do organu. W przypadku zaś jego nieuwzględnienia przez organ, powołał się również na art. 61 § 3 wspomnianego Prawa. Uzasadniając wniosek wskazał, że komornik sądowy dokonał opisu

i oszacowania nieruchomości, kolejnym zaś etapem egzekucji będzie licytacja "ostatniego elementu majątku skarżących, czyli nieruchomości". W jego ocenie uwzględnienie skargi prowadzić powinno do wyeliminowania tytułu wykonawczego

i umorzenia postępowania egzekucyjnego, co w pełni uzasadnia "wstrzymanie postępowania egzekucyjnego". Podniósł, że dalsze prowadzenie egzekucji

z nieruchomości wyczerpuje przesłankę narażenia skarżących na znaczną szkodę, a nadto wywoła ona trudne do odwrócenia skutki.

Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej

w K. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.

W treści uzasadnienia organ oświadczył, że strona ograniczyła się do sprecyzowania żądania oraz wskazania na grożące jej konsekwencje majątkowe. Oprócz podniesionych faktów nie zobrazowano jednak istniejących sytuacji i okoliczności uzasadniających istnienie realnego niebezpieczeństwa wystąpienia tychże skutków bądź powstania szkody.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. , poz. 270 ze zm., dalej "ppsa")

wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Tym samym postanowienie o wstrzymaniu wykonania przełamuje tę zasadę i może być wydane jedynie w okolicznościach faktycznych o charakterze wyjątkowym. W razie wniesienia więc skargi organ, który wydał zaskarżoną decyzję lub postanowienie może z urzędu lub na wniosek skarżącego wstrzymać ich wykonanie w całości lub w części (art. 61 § 2 ppsa). Jednakże odmowa wstrzymania wykonania aktu przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu, który po przekazaniu doń skargi może wydać postanowienie uwzględniające taki wniosek, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 ppsa).

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że zgodnie ze wskazanym wyżej art. 61 § 3 ppsa sąd administracyjny może orzec o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego artykułu. Możliwe jest zatem udzielenie ochrony tymczasowej jedynie do takich aktów lub czynności, które objęte są zakresem kontroli działalności administracji publicznej sprawowanej przez sądy administracyjne. Jeżeli chodzi o postępowanie egzekucyjne to przedmiotem skargi mogą być wydane w tym postępowaniu postanowienia, na które służy zażalenie. Oznacza to, że sąd może podjąć orzeczenie o wstrzymaniu tylko do tych postanowień. Tymczasem w ramach niniejszego postępowania pełnomocnik strony skarżącej wniósł "o wstrzymanie czynności egzekucyjnych". Wniosek taki należy uznać za niedopuszczalny, jako że przedmiotem wstrzymania wykonania na gruncie art. 61 § 3 in fine ppsa mogą być akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. W ocenie Sądu pominięcie słowa "czynności" w tej części art. 61 § 3 ppsa było działaniem celowym ustawodawcy. Właściwym bowiem dla rozpoznania wniosku o wstrzymanie czynności egzekucyjnych lub postępowania egzekucyjnego jest w myśl art. 23 § 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 1015 ze zm.) – organ sprawujący nadzór nad egzekucją. I dopiero wydany w tym trybie akt może być przedmiotem badania Sądu pod kątem spełnienia przesłanek wstrzymania jego wykonania.

W świetle powyższych uwag Sąd odniesie się do żądania pełnomocnika strony skarżącej jako do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, do czego jest właściwy. Tak też to uczynił Dyrektor Izby Skarbowej

w postanowieniu z dnia 18 grudnia 2012 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Oceniając zatem tak sformułowany wniosek

w pierwszej kolejności zbadać należy, czy dany akt podlega wykonaniu. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga tego wykonania. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów administracyjnych dotyczy bowiem tylko tych spośród nich, które takiemu wykonaniu podlegają, a zatem korzystają z przymiotu wykonalności. Zagadnienie to ma istotne znaczenie w omawianej sprawie. Wypada zatem podkreślić, że przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2006 r., sygn. akt II FZ 882/05, niepubl.). Cechy tej nie mają akty odmowne, jak również te z konstytutywnych aktów uprawniających, które nie wymagają żadnych działań ze strony uprawnionych podmiotów dla spowodowania określonego w nim stanu faktycznego lub prawnego (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186 i n.).

Skarga w niniejszej sprawie została złożona na postanowienie, które nie podlega wykonaniu. Nie obliguje ono strony skarżącej do jakiegokolwiek działania, nie może być również wykonane w trybie przymusowym poprzez wdrożenie administracyjnego postępowania egzekucyjnego, co więcej samo zostało wydane

w toku takiego postępowania odnoszącego się do innego aktu.

W tym stanie rzeczy należy jeszcze raz podkreślić, iż zaskarżone postanowienie nie posiada przymiotu wykonalności, a tym samym nie można orzec

o wstrzymaniu wykonania. Na marginesie warto zauważyć, że pełnomocnik skarżących nie przedstawił argumentów mogących przemawiać za uwzględnieniem wniosku.

Z wyżej wymienionych względów, na podstawie art. 61 § 3 ustawy ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji.