Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 94/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2019-09-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 30 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. O. na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Opolu z dnia 31 stycznia 2019 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

S. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Opolu z dnia 31 stycznia 2019 r., nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków.

Na skutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 14 marca 2019 r., wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie dwóch odpisów skargi własnoręcznie podpisanych lub poświadczonych za zgodność z oryginałem. Skarżącego poinformowano, że odpisami skargi mogą być kserokopie skargi, jednak muszą zostać własnoręcznie podpisane przez skarżącego lub poświadczone za zgodność z oryginałem. Skarżącego wezwano także do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł. Opisane wezwania zawierały pouczenie, że ich niewykonanie w terminie 7 dni od dnia doręczenia, spowoduje odrzucenie skargi. Jednocześnie doręczono skarżącemu odpis odpowiedzi na skargę, w której organ wniósł o oddalenie skargi.

Wezwania zostały doręczone skarżącemu w dniu 22 marca 2019 r., co potwierdza adnotacja na zwrotnym potwierdzeniu odbioru (k-46 akt sąd.). Skarżący w odpowiedzi złożył w dniu 26 marca 2019 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej) pismo procesowe datowane na dzień 24 marca 2019 r., w którym przedstawił skrócony opis swojej sytuacji materialnej i osobistej, sugerujący, iż zwraca się o przyznanie prawa pomocy, a także zaprezentował stanowisko w sprawie, stanowiące polemikę z odpowiedzią organu na jego skargę.

Skarżący złożył w sprawie jeszcze 5 pism procesowych, pierwsze z nich w dniu 23 kwietnia 2019 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej), a ostatnie w dniu 10 września 2019 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej), dołączając do nich szereg orzeczeń, pism i dokumentów.

Skarżący, po rozpoznaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy, został zwolniony z wpisu sądowego od skargi, postanowieniem starszego referendarza sądowego z dnia 31 lipca 2019 r., sygn. akt II SPP/Op 48/19.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego, a także czy wniesiona skarga czyni zadość ustalonym ustawowo wymogom formalnym i czy została wniesiona w terminie.

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skarga kierowana do sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a w myśl art. 220 § 1 P.p.s.a., powinna zostać opłacona.

Stosownie do art. 47 § 1 P.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisami w rozumieniu przywołanego § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (art. 47 § 2 P.p.s.a.). Oznacza to, że odpisem pisma procesowego jest każdy dalszy jego egzemplarz, odwzorowany w dowolnej technice, zgodny z oryginałem co do treści. Może to być kopia maszynowa, a także kopia wykonana przy użyciu każdej innej techniki powielania, np. wydruk komputerowy. Podkreślenia wymaga, że art. 47 § 2 P.p.s.a. nakazuje wprost, aby kopia taka została uwierzytelniona, co jest warunkiem koniecznym uznania jej za odpis pisma. Wymagane uwierzytelnienie ma za zadanie poświadczenie przez stronę zgodności odpisu z oryginałem pisma.

Natomiast w myśl art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Taka odmienna regulacja przewidziana jest dla skargi wniesionej do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Stosownie bowiem do art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, przy czym wedle art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., w przypadku gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd odrzuca skargę, a nie pozostawia ją bez rozpoznania.

W odniesieniu do kwestii skutków prawnych niedołączenia do skargi jej odpisów oraz nieuzupełnienia takiego braku formalnego w przepisanym do dokonania tej czynności terminie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 18 grudnia 2013 r. (sygn. akt I OPS 13/13, dostępna na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl), przyjmując, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Ponadto, odpisy pisma, a zatem i odpisy skargi, wymagają bezwzględnego poświadczenia ich zgodności z oryginałem. Przez to poświadczenie osoba poświadczająca przyjmuje odpowiedzialność za zgodność pisma z oryginałem. Uwierzytelnienia takiego dokonuje strona, która jest autorem danego pisma procesowego lub jej pełnomocnik (por. postanowienia NSA z dnia 29 grudnia 2011 r., sygn. akt I OSK 2351/11, oraz z dnia 19 czerwca 2015 r., sygn. akt I OSK 1562/15).

W niniejszej sprawie skarżący nie złożył wymaganych dwóch odpisów skargi. Z tych względów wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie dwóch egzemplarzy odpisów skargi własnoręcznie podpisanych lub poświadczonych za zgodność z oryginałem. W wezwaniu zawarto pouczenie o skutkach jego niewykonania, tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 22 marca 2019 r., zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi zaczął biec dnia 23 marca 2019 r. i upłynął dnia 29 marca 2019 r. Skarżący w wyznaczonym terminie nie nadesłał dwóch egzemplarzy odpisów skargi. Wprawdzie w odpowiedzi na wezwanie Sądu przesłał wyżej opisane pismo procesowe z dnia 24 marca 2019 r., do którego załączył postanowienie Wojewody Opolskiego z dnia 19 stycznia 2017 r. i pismo Głównego Geodety Kraju z dnia 2 października 2017 r., jednak nadesłane pismo z dnia 24 marca 2019 r. nie jest odpisem skargi, ponieważ odbiega treścią od treści skargi wniesionej w sprawie i nie stanowi jej odwzorowania.

Dodać jeszcze trzeba, że również kolejne pisma procesowe nadesłane przez skarżącego (wraz z załącznikami) nie odzwierciadlały treści skargi, a ponadto zostały złożone po upływie wyznaczonego terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

W tych okolicznościach Sąd stwierdził, że skarżący nie spełnił wymogów prawidłowo wniesionej skargi, polegających na przedłożeniu dwóch egzemplarzy jej odpisów. Skoro na wezwanie Sądu w zakresie uzupełnienia braków formalnych, skarżący ich nie usunął, to brak jest podstaw prawnych do nadania skardze prawidłowego biegu.

W tym stanie rzeczy skargę należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.