Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 211/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2010-04-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 125 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Trzecki Sędziowie Sędzia WSA Joanna Brzezińska (spr.) Sędzia WSA Marek Szumilas Protokolant sekr. sąd. Stanisława Maciejewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi P S.A. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013 postanawia: zawiesić postępowanie sadowoadministracyjne.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] marca 201Or. (wpływ 25 marca 2010 r.) spółka P S.A. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie negatywnego wyniku procedury odwoławczej w sprawie dotyczącej wniosku o dofinansowanie [...] pt: "Wzrost pozycji spółki P S.A. na rynku przez budowę nowego jakościowego Miejsca Obsługi Podróżnych - Stacja Paliw" zgłoszonego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego. Tym samym pismem Spółka zaskarżyła także rozstrzygnięcia Zarządu Województwa jako Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym z dnia [...] marca 2010 r. w przedmiocie dwóch innych wniosków o dofinansowanie, podnosząc tożsame zarzuty. Sprawy te zostały rozdzielone i zarejestrowane pod sygn. akt II SA/Go 212/10 i II SA/Go 213/10.

Zaskarżonym rozstrzygnięciom, wskazując na art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 30 c ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009 r. Nr 84, póz. 712) Spółka zarzuciła nierzetelną i niezgodną z Kryteriami Wyboru i Oceny Projektów oraz niezgodne z prawem i regułami systemowymi przeprowadzenie postępowania odwoławczego. Strona skarżąca wniosła o stwierdzenie, że ocena projektów została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego.

domagając się stwierdzenia, że oceny projektów zostały przeprowadzone w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą- Zarząd Województwa.

2. W jej uzasadnieniu wskazano, iż dopuszczalność złożonej skargi wynika z art. 30 c ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j. Dz. U. Nr 84, póz. 712 ze zm.) ustawy, która jako warunki wskazuje na wyczerpanie środków odwoławczych ustalonych przez Instytucję Zarządzającą i negatywny wynik procedury odwoławczej polegającą na niezakwalifikowaniu skarżącej do dofinansowania we względu na wyczerpanie puli środków przewidzianych w ramach danego konkursu.

W ramach szczegółowych zarzutów skargi podniesiono między innymi, iż przekazanie we wskazanej ustawie szeregu uprawnień organowi w zakresie realizacji programu operacyjnego, w tym dotyczących środków odwoławczych nie może prowadzić do niezgodnej z prawem wykładni ustawy o zasadach prowadzenia polityki. Dotyczy to zgodności postępowania odwoławczego z zasadami prawa - w szczególności zasadą reformationis in peius jako podstawową gwarancję procesową praw jednostki - oraz wytycznymi dla Beneficjentów RPO na lata 2007-2013 w zakresie środków odwoławczych wnoszonych w ramach konkursów ogłoszonych po 20 grudnia 2008 r., opracowanych przez Żarząc Województwa.

Podkreślono, iż instytucja zarządzająca przyjmuje stanowisko ograniczające dostęp wnioskodawców do środka zaskarżenia wskutek stworzenia definicji "negatywnego wyniku procedury odwoławczej", która zakłada, że tylko wypadek gdy organ odmówi dokonania ponownej oceny wniosku będzie przesłanką do wniesienia skargi.

Skarżąca wskazała także na nierówne traktowanie wnioskodawców. Ponadto na "uchybienia formalne" skutkujące, w jej ocenie, nieważnością wydanych rozstrzygnięć to jest brak upoważnienia dla osób prowadzących sprawy, gdyż każde z pism informujących o dokonanych ocenach projektów (pierwotnych i ponownych) podpisane są przez Zastępcę Dyrektora Departamentu Regionalnego Projektu Operacyjnego działającą z upoważnienia Marszałka Województwa. Tymczasem upoważnienia takiego powinien udzielić Zarząd Województwa jako organ właściwy do prowadzenia sprawy. Za uchybienia uznano także rozpoznanie protestu przez osoby uczestniczące w pierwotnej ocenie.

W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa, jako Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym na lata 2007-2013 wniósł o jej oddalenie. Zdaniem organu pozytywne rozpatrzenie protestu strony skarżącej spowodowało pozytywne zakończenie procedury odwoławczej i tym samym wnioskodawca nie był uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Po przedstawieniu przebiegu, organizacji, sposobu wyboru projektów i procedury odwoławczej dotyczących konkursu, w ramach którego skarżący złożył projekt wskazano, iż kompetencje do określenia warunków na jakich odbywa się przesądowy etap procedury odwoławczej leżą po stronie Instytucji Zarządzającej. Środki odwoławcze określone zostały w tym zakresie we wskazanych wyżej "Wytycznych". Podstawę ich opracowania stanowiły natomiast "Wytyczne Ministra Rozwoju Regionalnego w zakresie wymogów jakie powinny uwzględniać procedury odwoławcze ustalone dla programów operacyjnych dla konkursów ogłaszanych po 20 grudnia 2008 r."

Zdaniem organu, w świetle tych wytycznych zarzuty strony skarżącej są bezpodstawne. W jego ocenie po pozytywnym rozpoznaniu protestu wniosek jest rozpoznawany od nowa na takich samych zasadach jak pierwsza ocena, a zatem ocenia podlega wniosek jako całość, nie zaś kryteria oprotestowane i uwzględnione. Decyzja o powtórnej ocenie całego wniosku wynika z charakteru kryteriów oceny -część elementów ocenianych w poszczególnym kryterium jest ściśle powiązanych z elementami ocenianymi w innych kryteriach, co ma zapewnić komplementarność oceny.

Organ podał, iż w sytuacji negatywnego wyniku ponownej ceny projektu Instytucja Zarządzająca informuje wnioskodawcę o jej wyniku i procedura odwoławcza zostaje zakończona, wnioskodawca zostaje poinformowany o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Zdaniem organu nie jest dopuszczalna możliwość odwołania się od negatywnego wyniku ponownej oceny przeprowadzonej po uwzględnieniu protestu. W takiej sytuacji skarga stronie nie przysługuje, gdyż informacja o wynikach ponownej oceny zdaniem organu nie może być traktowana jako informacja o której mowa w art. 30 a ust. 3, ani jako informacja, o której mowa w art. 30 b ust. 4 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

Za nieuzasadnione uznał też organ pozostałe zarzuty skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 30a ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jedn. Dz.U. z 2009 r. Nr 84, póz. 712 ze zm.) instytucja zarządzająca pisemnie informuje wnioskodawcę o wynikach oceny jego projektu. W przypadku negatywnej oceny projektu wnioskodawca, po otrzymaniu tej informacji może wnieść środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego, w terminie, trybie i na warunkach tam określonych. System realizacji programu operacyjnego musi uwzględniać co najmniej jeden środek odwoławczy przysługujący wnioskodawcy w trakcie ubiegania się o dofinansowanie (art. 30b).

Właściwa instytucja informuje wnioskodawcę na piśmie o wynikach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na zasadach określonych w art. 30c ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Zgodnie z art. 30c ust. 1 ustawy, po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1270, z późn.zm.).

W wyniku rozpatrzenia skargi sąd administracyjny może (art. 30 c ust. 3):

1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą;

2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia;

3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe.

Zarysowana wyżej, istotna modyfikacja systemu środków odwoławczych oraz kompetencji kontrolnych sądu administracyjnego rodzi wątpliwości dotyczące ich zgodności z przyjmowanymi w kulturze prawnej standardami, w tym przede wszystkim konstytucyjnymi.

Z tych powodów postanowieniem z dnia 24 listopada 2009r., sygn. akt V SA/Wa 1613/09, (uzupełnionym postanowieniem z dnia 8 marca 2010 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 102, póz. 643 ze zm.) oraz art. 193 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne: czy art. 5 pkt 11, art. 30a ust. 1 i 2, art. 30b ust. 1 i 2 oraz art. 37 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009 r., Nr 84, póz. 712) w zakresie w jakim wyłącza w tym postępowaniu przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, póz. 1071 z późn.zm.) i zezwala - w ramach systemu realizacji programu operacyjnego - na kreowanie systemu środków odwoławczych przysługujących wnioskodawcy w trakcie naboru projektów, które pozostają poza konstytucyjnym systemem źródeł prawa powszechnie obowiązującego, jest zgodny z art. 2, art. 7, art. 31 ust. 3 w zw. z art. 32 ust. 1 oraz art. 87 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej.

Ocena przez Trybunał Konstytucyjny zgodności z Konstytucją RP wskazanych w pytaniu prawnym przepisów, wobec treści zarzutów skargi i odpowiedzi na skargę, niewątpliwie będzie miała istotny wpływ przy dokonywaniu oceny zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia, a zatem także na rozstrzygnięcie sądu w przedmiotowej sprawie. Podkreślenia bowiem wymaga, iż istota sporu zawisłego przed Sądem w niniejszym postępowaniu w pierwszej kolejności sprowadza się do oceny dopuszczalności skargi wniesionej wobec rozstrzygnięcia Instytucji Zarządzającej RPO z dnia [...] marca 2010 r. (w wyniku ponownej oceny po pozytywnym rozpatrzeniu środka odwoławczego), jako skargi wniesionej w zakresie informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, w rozumieniu przepisów art. 5 pkt 11, art. 30b i art. 30 c ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, w związku z właściwymi regulacjami systemu realizacji Regionalnego Programu Operacyjnego. Nadto spór pomiędzy stroną skarżącą i organem koncentruje się także wokół legalności i wykreowanego przez Instytucję Zarządzającą RPO w ramach systemu realizacji programu operacyjnego - systemu środków odwoławczych przysługujących wnioskodawcy i jego akceptowalności tego szczególnego modelu ustawowego w systemie źródeł prawa. Dotyczy to nie tylko katalogu środków odwoławczych i kryteriów kontroli sądowej ale także typizacji wad postępowania w przedmiocie oceny projektu, która nie podlega reżimowi właściwemu dla procesowej regulacji prawa publicznego.

Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji postanowienia.