Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 526/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-10-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów , ustanowiono adwokata

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 19 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. S. i J. S. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie skargi na uchwałę Rady Gminy K. z dnia [...] nr: [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy K. p o s t a n a w i a I) oddalić wniosek S. S. i J. S. o zwolnienie od kosztów sądowych; II) ustanowić dla S. S. i J. S. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K.


UZASADNIENIE

W dniu [...] września 2007 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek S. S. i J. S. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu celem sporządzenia skargi kasacyjnej od orzeczenia WSA w Krakowie z dnia 21 września 2007 roku sygn. akt II SA/Kr 526/07 odrzucającego skargę na uchwałę Rady Gminy K. z dnia [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy K.

Do wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący dołączyli następujące dokumenty: zaświadczenie z dnia [...] sierpnia 2007 roku o wysokości wynagrodzenia S. S., zaświadczenie z dnia [...] sierpnia 2007 roku o wysokości wynagrodzenia J. S., zaświadczenie Powiatowego Urzędu Pracy w W. z dnia [...] sierpnia 2007 roku o okresie zarejestrowania A. S. jako osoby bezrobotnej, zaświadczenie Urzędu Gminy K. z dnia [...] sierpnia 2007 roku potwierdzające fakt, że J. S. figuruje w rejestrach gruntów podatkowych Gminy K. jako płatnik podatku rolnego z gospodarstwa rolnego o powierzchni 1,93 ha, kserokopię postanowienia WSA w Krakowie z dnia 30 sierpnia 2006 roku w przedmiocie przyznania prawa pomocy.

Z danych zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący prowadzą wspólne gospodarstwo domowe wraz z córką A. S. oraz synem M. S. Ich miesięczny dochód netto wynosi 2.222,53 zł i stanowi go wynagrodzenie S. S. w wysokości 993,44 zł oraz wynagrodzenie J. S. w wysokości 1.229,09 zł. Dzieci skarżących nie osiągają dochodów. W skład majątku skarżących wchodzi dom o powierzchni 100 m- oraz nieruchomość rolna o areale 2 ha. Jako przedmiot wartościowy o wartości powyżej 3.000 euro skarżący wskazali ciągnik C-330. Nie dysponują oni natomiast zasobami pieniężnymi w postaci oszczędności, czy papierów wartościowych.

Zdaniem Sądu wniosek skarżących zasługuje na uwzględnienie w części.

Należy wyjaśnić, że instytucja przyznania prawa pomocy, zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym), lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Użyte w art. 246 ustawy sformułowanie "gdy osoba wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.

Przyznanie prawa pomocy - co do zasady - powinno obejmować przede wszystkim osoby fizyczne znajdujące się w ubóstwie (do takich osób można zaliczyć m. in. bezrobotnych bez prawa do zasiłku lub osoby ze względu na okoliczności życiowe pozbawione całkowicie środków do życia), które z uwagi na swoją sytuację materialną i życiową nie są w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego i dlatego postępowanie z ich udziałem winno kredytować państwo. Ubiegający się o taką pomoc powinien więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa. Strona będąca osobą fizyczną powinna partycypować w kosztach postępowania, jeżeli ma jakiekolwiek środki majątkowe, w szczególności posiada stałe dochody.

Skoro przesłanką uzasadniającą przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, którego domagają się skarżący, jest brak jakiegokolwiek dochodu, należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie sytuacja taka nie zachodzi. Zarówno S. S., jak i J. S. pobierają bowiem stałe miesięczne dochody w łącznej wysokości 2.222,53 zł, którymi mogą swobodnie dysponować. Orzekający uznał zatem, że są oni w stanie, bez uszczerbku w utrzymaniu siebie i rodziny ponieść koszty sądowe w niniejszej sprawie, które na obecnym etapie postępowania sprowadzają się do wpisu od skargi kasacyjnej.

Biorąc jednak pod uwagę, że uzyskiwane dochody przypadają na czterech członków rodziny, uiszczenie kosztów sadowych i pokrycie wynagrodzenia kwalifikowanego pełnomocnika mogłoby stanowić dla skarżących zbyt duże obciążenie finansowe. Dlatego w tym zakresie Sąd przychylił się do wniosku skarżących i ustanowił dla nich adwokata w ramach prawa pomocy.

Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 245 § 1 i 3, art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami).