Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 100/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-02-13 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: odmówiono wstrzymania wykonania decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Łomnicka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 lutego 2015 r. wniosku strony skarżącej [....] sp. z o.o. z siedzibą w P. w sprawie z Jej skargi na decyzję Wojewody [....] z dnia 10 listopada 2014 r. nr [....] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 10 listopada 2014 r. [....] Wojewoda [....] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 16 czerwca 2014 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego w udzielenia pozwolenia na budowę.

Pismem z dnia 18 grudnia 2014 r. strona skarżąca wniosła skargę wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji. Na uzasadnienie podniesiono, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Skarżąca podniosła, że objęta zaskarżoną decyzją inwestycja zlokalizowana jest na nieruchomości sąsiadującej bezpośrednio z nieruchomością skarżącej.

Wskazała, że dojazd do obydwu nieruchomości zapewniony jest przez drogę gminną, oznaczoną jako ul. [....] . Droga ta ze względu na swój zły stan techniczny oraz parametry techniczne nie jest w stanie obsłużyć jednocześnie wielkogabarytowych pojazdów budowy oraz pojazdów dojeżdżających do centrum handlowego [....] , a także znajdującej się obok galerii handlowej oraz marketu budowlanego. Zdaniem skarżącej w związku z planowaną budową inwestor prawdopodobnie wystąpi również do właściwego zarządcy drogi z wnioskiem o zajęcie pasa drogowego, celem prowadzenia robót budowlanych, co uniemożliwi jakąkolwiek komunikację drogową na tym terenie przez okres najbliższych kilku lat.

Zdaniem strony skarżącej w związku z powyższym, wykonanie zaskarżonej decyzji i rozpoczęcie przez inwestora robót budowlanych spowoduje zablokowanie ul. [....] przez pojazdy budowy. Uniemożliwi to realizację dostaw przez pojazdy zaopatrzenia oraz spowoduje znaczny spadek ilości klientów odwiedzających centrum handlowe [....] . Powyższe narazi stronę skarżącą na znaczną szkodę finansową poprzez zmniejszenie obrotów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, liczonych w milionach złotych. Straty jakie skarżąca poniesie w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji będą musiały zostać zrekompensowane poprzez przeprowadzenie restrukturyzacji zatrudnienia w centrum handlowym [....] , zatrudniającym obecnie 513 osób.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012.270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (§4). Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (§5).

Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.

Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Oznacza to, że chodzi o taką szkodę - majątkową, a także niemajątkową - która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy, więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń i okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.

Zdaniem Sądu, żadna z ustawowych przesłanek mogących uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w rozpatrywanej sprawie nie została przez stronę skarżącą uprawdopodobniona.

Przedmiotem skargi jest decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę budynku usługowo — handlowo — biurowego z garażem podziemnym oraz z instalacjami wewnętrznymi wodno-kanalizacyjnymi, w tym kanalizacji deszczowej i zbiornikiem retencyjnym poza budynkiem, centralnego ogrzewania, ciepła technologicznego i wody lodowej, wentylacji mechanicznej, systemu zapobiegania przed zadymianiem, instalacji wody hydrantowej z pompownią p/poż. i elektrycznymi, a także budową odcinka sieci kanalizacji sanitarnej, przyłącza kanalizacji deszczowej, przyłącza wodociągowego i przyłączy kanalizacji sanitarnej oraz budowa zjazdu z drogi wewnętrznej (wraz z jednoczesną rozbiórką zjazdów z drogi wewnętrznej ul. [....] — bocznej), wewnętrznym układem drogowym i dojściem do budynku na dz. nr nr [....] obr. [....] przy ul. [....] w K. , a ponadto rozbiórka nieczynnego odcinka gazociągu stalowego DN 150, nieczynnych, wewnętrznych instalacji teletechnicznych, odcinków kabli energetycznych niskiego napięcia, stanowiących nieczynne instalacje wewnętrzne, odcinka wewnętrznej, nieczynnej instalacji cieplnej, wewnętrznej instalacji wodociągowej wraz ze studnią wodomierzową i częścią przyłącza wodociągowego, odcinków wewnętrznej instalacji kanalizacyjnej i nieczynnego rurociągu kanalizacyjnego 0 800, brukowanych i wybetonowanych placów dojazdowa- manewrowych, wiaty nad miejscem postojowym i nieczynnej lampy oświetleniowej na dz. nr nr [....] obr. [....] przy ul. [....] w K.

We wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji strona skarżąca nie przytoczyła takich okoliczności, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania tej decyzji. Także z okoliczności sprawy nie wynika, aby udzielenie ochrony tymczasowej było konieczne.

Sąd wskazuje, iż budowa obiektu prowadzi do powstania zmian w rzeczywistości, nie jest jednak procesem nieodwracalnym. Wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzającej projekt budowlany nie jest instytucją służącą do powstrzymania procesu inwestycyjnego w ogóle, lecz tylko ze względu na negatywne, a nieakceptowane prawem i mogące realnie powstać, skutki o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Normalne następstwa procesu inwestycyjnego, chociaż przez strony zainteresowane mogą być postrzegane jako negatywne czy uciążliwe, nie są objęte dyspozycją omawianego przepisu. Dlatego twierdzenie strony skarżącej, że w wyniku wykonania decyzji (realizacji budowy) dojdzie do utrudnień w ruchu drogowym, nie może uzasadniać wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzja ta wszak ma zatwierdzać projekt budowlany sporządzony przez osoby do tego przygotowane i za projekt odpowiedzialne. Nie może być również przesłanką uwzględnienia wniosku to, że w wyniku budowy obiektu ma, wedle strony skarżącej, dojść do zablokowania ulicy [....] oraz do prawdopodobnego zajęcia pasa drogowego. Podniesione przez stronę skarżącą obawy mają bowiem charakter hipotetyczny i nie uzasadniają zaistnienia po stronie skarżących wystąpienia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków.

Nadto w orzecznictwie sądowym przejmuje się, że wykonanie obiektu budowlanego jest zdarzeniem faktycznym, który można odwrócić, bo jego odwrócenie zależy tylko od możliwości technicznych inwestora. Zatem to inwestor zobowiązany będzie do przywrócenia stanu poprzedniego na własny koszt, a więc jakakolwiek szkoda finansowa powstanie po stronie inwestora, a nie skarżących (por. postanowienie NSA z dnia 7 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 54/12).

Wskazywane przez skarżących okoliczności nie odpowiadają żadnej z wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji.

Sam fakt, że inwestor może wybudować obiekt do czasu rozpoznania sprawy, nie uprawdopodabnia jeszcze, że stronie zostanie wyrządzona szkoda. Nadto sama obawa, że w przyszłości zostaną podjęte akty administracyjne, które doprowadzą do wstrzymania procesu budowlanego, nie stanowi okoliczności uzasadniającej zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania decyzji (por. II OZ 1059/05).

Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie powołanych przepisów.