Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 210/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2023-01-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys – Kmiecik, , , po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.M. na czynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w R. w przedmiocie nałożenia kwarantanny postanawia: odrzucić skargę. 1


UZASADNIENIE

T.M. (dalej: strona skarżąca, skarżący) pismem z dnia 16 stycznia 2022 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na czynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w R. (dalej: organ administracji, organ) w przedmiocie nałożenia kwarantanny. Skarżący podniósł w niej, że organ nałożył na niego obowiązek poddania się kwarantannie w dniach od "31 listopada 2021 r. do 11 grudnia 2021 r.". W uzasadnieniu podał, że w dniu 31 listopada 2021 r. administracja Zakładu Karnego, w którym wtedy przebywał (tj. Zakładu Karnego w K., Ośrodek Zamiejscowy w S.), za pośrednictwem przedstawiciela służby zdrowia, przez głośnik zamontowany w celi mieszkalnej poinformowała o nałożeniu na niego obowiązku kwarantanny przez organ administracji na okres 10 dni, w związku z tym, iż jeden z osadzonych, z którym skarżący pracował na terenie zakładu, uzyskał pozytywny wynik testu na obecność Sars-Cov 2. Z uwagi na to pozbawiono skarżącego elementarnych praw przysługujących osadzonym, a to kontaktu z rodziną, spacerowania, korzystania z łaźni czy biblioteki. Skarżący nie miał również możliwości świadczenia pracy. Podkreślił, że nałożenie kwarantanny i wszechobecna dezinformacja spowodowały u niego pogorszenie i to w znacznym stopniu zdrowia psychicznego.

Organ administracji pismem z dnia 15 lutego 2022 r. wniósł o jej odrzucenie ewentualnie o oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. Wskazał w odpowiedzi na skargę, iż zgodnie z treścią § 3 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 31 marca 2020 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz.U. z 2020 r., poz. 5566 ze zm.) organy inspekcji sanitarnej nie wydawały decyzji w sprawie nałożenia obowiązku kwarantanny. Dodatkowo podniósł, że w systemie informatycznym EWP (Ewidencja Wjazdów do Polski), który jest wykorzystywany do przetwarzania danych wszystkich osób podlegających obowiązkowej kwarantannie w związku z epidemią wywołaną zakażeniami wirusem SARS-CoV-2, a także osób podlegających izolacji w warunkach domowych, osób, w stosunku do których podjęto decyzję o wykonaniu testu diagnostycznego w kierunku SARS-CoV-2 oraz osób zakażonych tym wirusem, skarżący nie figuruje w ogóle, co oznacza, że nie odbywał kwarantanny w jakimkolwiek okresie od rozpoczęcia pracy systemu do chwili obecnej.

W wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału III z dnia 30 września 2022 r. pismem z dnia 7 października 2022 r. zwrócono się do Zakładu Karnego w K. Ośrodek Zamiejscowy w S. o informację, czy wobec skarżącego zastosowano przed dniem 16 stycznia 2022 r., czyli dniem złożenia skargi do tut. Sądu, jakiekolwiek środki związane z przeciwdziałaniem zagrożeniu zarażaniem wirusem SARS-19. W odpowiedzi pismem z dnia 20 października 2022 r. Zastępca Dyrektora ww. zakładu poinformował, że wobec skarżącego nie była zastosowana kwarantanna, a ustalono to na podstawie wyjaśnień personelu medycznego Ambulatorium jednostki penitencjarnej.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 31 października 2022 r. pismem z dnia 15 listopada 2022 r. wezwano skarżącego do nadesłania w terminie 7 dni dokumentów, ewentualnie ich odpisów, wskazujących na to, że w okresie określonym w skardze był poddany kwarantannie. Do wykonania powyższego zakreślono skarżącemu siedmiodniowy termin, liczony od dnia następnego po dniu doręczenia przedmiotowego zarządzenia, informując jednocześnie, że niezastosowanie się do wezwania we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi.

Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres podany przez skarżącego 15 listopada 2022 r. i odebrane dnia 18 listopada 2022 r. przez dorosłego domownika, co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach sprawy. Termin wyznaczony do wykonania wezwania upłynął z dniem 25 listopada 2022 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Merytoryczną ocenę skargi wniesionej do sądu administracyjnego zawsze poprzedza analiza jej dopuszczalności z punktu widzenia objętego zakresem unormowania ustawą z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2022 r. poz. 329; dalej: p.p.s.a.)

Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego k.p.a., postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, ze zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 508 ze zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Ponadto, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Zatem kognicja sądów administracyjnych odnosi się jedynie do spraw określonych przepisami prawa.

W sprawie należy zauważyć, że skarżący zaskarżył czynność nałożenia obowiązku poddania się kwarantannie w okresie "od dnia 31 listopada 2021 r. do dnia 11 grudnia 2021 r.". Jego zdaniem obowiązek ten został nałożony przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w R. i zakomunikowany mu w dniu 31 listopada 2021 r. poprzez głośnik zamontowany w celi mieszkalnej w Zakładzie Karnym, w którym wtedy przebywał, przez administrację zakładu. Należy uwypuklić, że brak jest w kalendarzu daty 31 listopada - dzień taki nie istnieje.

W odpowiedzi na skargę organ administracji wskazał, że w systemie informatycznym EWP (Ewidencja Wjazdów do Polski), wykorzystywanym do przetwarzania danych wszystkich osób podlegających obowiązkowej kwarantannie w związku z epidemią wywołaną zakażeniami wirusem SARS-CoV-2, skarżący nie figuruje w ogóle. To oznacza tym samym, że skarżący nie odbywał kwarantanny w jakimkolwiek okresie od rozpoczęcia pracy systemu do chwili obecnej.

Dodatkowo, w odpowiedzi na wezwanie tut. Sądu wystosowane do Zakładu Karnego miejsca przebywania skarżącego, czy zastosowano wobec niego jakiekolwiek środki związane z przeciwdziałaniem zagrożeniu zarażaniem wirusem SARS-19, Zastępca Dyrektora ww. zakładu poinformował, że zgodnie z wyjaśnieniami personelu medycznego Ambulatorium jednostki penitencjarnej, wobec skarżącego nie była zastosowana kwarantanna przed dniem 16 stycznia 2022 roku.

Również skarżącego wezwano do nadesłania dokumentów, ewentualnie ich odpisów, wskazujących na to, że w okresie wskazanym w skardze był poddany kwarantannie. Powyższe wezwanie zostało odebrane przez dorosłego domownika dnia 18 listopada 2022 r., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach sprawy. Termin wyznaczony do wykonania wezwania upłynął bezskutecznie z dniem 25 listopada 2022 r.

Mając treść skargi oraz powyższe ustalenia na uwadze, zdaniem tut. Sądu skarga została wniesiona w sprawie, której przedmiot zaskarżenia nie istnieje i tym samym nie mieści się w katalogu aktów i czynności wskazanych w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (zob. np. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2022 r., sygn. akt III GSK 1447/22, postanowienie NSA z 16 listopada 2022 r., sygn. akt III OSK 2167/21, postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 23 listopada 2022 r., sygn. akt III SA/Gl 262/22). Dodatkowo należy zwrócić uwagę, że skarżący w treści skargi podał datę nieistniejącą (31 listopada), co tym bardziej poddaje w wątpliwość okoliczności podane w skardze.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy z innych przyczyn, nie objętych treścią art. 58 § 1 pkt 1-5, wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał, że skarga jest niedopuszczalna wobec braku przedmiotu zaskarżenia i tym samym podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

-----------------------

4