Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 346/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-10-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6179 Inne o symbolu podstawowym 617
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 16 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Komendanta Głównego Policji na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 marca 2018 r., sygn. akt VI SA/Wa 105/18 w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, objętym zażaleniem postanowieniem z 8 marca 2018 r., sygn. akt VI SA/Wa 105/18, po rozpoznaniu wniosku S. K. (dalej: strona, skarżący), na podstawie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., w skrócie: p.p.s.a.), wstrzymał wykonanie decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2017 r. w przedmiocie skreślenia skarżącego z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej.

W uzasadnieniu postanowienia WSA stwierdził, że w skardze na wyżej opisaną decyzję skarżący wniósł o udzielenie mu ochrony tymczasowej, podnosząc że decyzja ta z dnia na dzień pozbawiła go możliwości zarobkowania, co negatywnie przekłada się

na sytuację materialną jego rodziny, w szczególności trojga małoletnich dzieci. Skarżący wyjaśnił, że pozostaje jedynym żywicielem rodziny, ponieważ jego żona ma status osoby bezrobotnej, a z uwagi na wiek dzieci, nie ma możliwości podjęcia pracy zarobkowej.

Mając na względzie powyższe argumenty oraz orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodnie z którym utrata źródła dochodu związana z utratą uprawnień do wykonywania zawodu, który z uwagi na swój rodzaj uprawnień tych wymaga, spowodować może wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody (zob. postanowienie NSA z 15 lutego 2013 r., sygn. akt II GZ 68/13, publ. CBOSA), Sąd I instancji przychylił się do wniosku skarżącego uznając, że wykazał on zaistnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. i wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.

W zażaleniu na powyższe postanowienie Komendant Główny Policji domagał się uchylenia zaskarżonego orzeczenia w całości i zasądzenia zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie:

1. art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez uznanie, że w przedmiotowej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków;

2. art. 29 ust. 9 ustawy z 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (tekst jedn.

Dz. U. z 2016 r., poz. 1432 z późn. zm., dalej: ustawa o ochronie osób i mienia), poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji uznanie, że może nastąpić wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Komendanta Głównego Policji w przedmiocie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników zabezpieczenia technicznego, podczas gdy decyzja ta z mocy prawa, tj. wolą ustawodawcy podlega natychmiastowemu wykonaniu.

W uzasadnieniu organ podniósł, że w jego ocenie brak było przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż skarżący został pozbawiony czasowo możliwości wykonywania zawodu kwalifikowanego pracownika ochrony fizycznej, o którym mowa w art. 3 pkt 1 ustawy o ochronie osób i mienia, co nie oznacza, że utracił w ogóle możliwość wykonywania zadań pracownika ochrony fizycznej, ponieważ ustawodawca nie objął katalogiem ustalonym w art. 3 pkt 1 cyt. ustawy wszystkich zadań, do których ochrona fizyczna jest wymagana. Ponadto organ wskazał, iż skarżący nie udokumentował wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w zakresie swojej sytuacji materialnej: dochodów i wydatków oraz statusu małżonki. Dokumenty te, w ocenie organu, pozwoliłyby na ustalenie, czy odebranie skarżącemu licencji rzeczywiście doprowadzi go do utraty środków do życia i pogorszenia sytuacji bytowej.

Autor zażalenia wskazał również, że decyzja o skreśleniu z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej i kwalifikowanych pracowników zabezpieczenia technicznego, zgodnie z art. 29 ust. 9 ustawy o ochronie osób i mienia podlega natychmiastowemu wykonaniu i z tego powodu nie można wstrzymać jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć przy tym należy, iż szkoda nie musi mieć charakteru materialnego, natomiast trudne do odwrócenia skutki to skutki faktyczne lub prawne, które raz zaistniałe spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nie nastąpić, albo nastąpić po długim czasie oraz przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Podkreślić należy, że do oceny zaistnienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, wystarczające jest samo uprawdopodobnienie wystąpienia takich okoliczności.

W ocenie NSA, w okolicznościach rozpoznawanej sprawy, uprawnione było uznanie przez Sąd I instancji, że skarżący wystarczająco uprawdopodobnił zaistnienie przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowym na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.

Przede wszystkim należy zauważyć, że skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przedstawił swoją sytuację materialną i rodzinną, podkreślił, że skreślenie go z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz trudne do odwrócenia skutki. Skarżący wyjaśnił, że odebranie licencji z dnia na dzień pozbawiało go możliwości zarobkowania, co negatywnie wpłynęło na sytuację materialną jego rodziny, w szczególności z tego powodu, że jest on jedynym żywicielem rodziny, w tym trojga małoletnich dzieci, z których najmłodsze to 5.miesięczne bliźnięta. Żona skarżącego ma status osoby bezrobotnej, a uwagi na wiek dzieci nie ma możliwości podjęcia pracy zarobkowej.

Wbrew twierdzeniom autora zażalenia, skarżący w treści wniosku powołał okoliczności stanowiące przesłanki do udzielenia ochrony tymczasowej w postępowaniu przed sądem. Należy zauważyć, że skarżący do skargi dołączył szereg dokumentów odnoszących się wprawdzie bezpośrednio do toczącego się wobec niego postępowania karnego, jednak potwierdzających utratę możliwości zarobkowania na dotychczas zajmowanym stanowisku szefa ochrony w klubie A w S. oraz sytuację majątkową i rodzinną skarżącego (k.13 -14 akt sądowych). Uzasadnienie wniosku odnosiło się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04, LEX nr 1405435).

Tym samym, pomimo pewnej lakoniczności uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, w głównej mierze odwołującego się do utrwalonego już poglądu Naczelnego Sądu Administracyjnego co do możliwości wstrzymania wykonania decyzji o skreśleniu z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej, za prawidłowe należy uznać postanowienie Sądu I instancji uwzględniające wniosek skarżącego.

Zdaniem NSA organ w zażaleniu nie podważył prawidłowej oceny tego wniosku dokonanej przez Sąd I instancji. Chcąc skorzystać z ochrony tymczasowej, jaką jest możliwość wstrzymania wykonania decyzji, skarżący powołał się na okoliczności przemawiające za jej zastosowaniem, wystarczająco wykazując spełnienie przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji w myśl przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a., a organ tej oceny nie podważył.

Ze względu na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że argumenty podniesione w zażaleniu dotyczące braku przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie są zasadne, a tym samym ocena dokonana przez Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu jest prawidłowa.

Nie jest też zasadny podniesiony w zażaleniu zarzut niezastosowania art. 29 ust. 9 ustawy o ochronie osób i mienia. Wprawdzie ustawa o ochronie osób i mienia zawiera regulację, zgodnie z którą decyzja właściwego komendanta wojewódzkiego Policji o skreśleniu z listy kwalifikowanych pracowników ochrony podlega natychmiastowemu wykonaniu, to należy jednak mieć na względzie, że ustawowe zastrzeżenie o natychmiastowym – z mocy prawa – wykonaniu decyzji, jak i ewentualnie o konieczności nadawania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, wyraża jedynie wolę ustawodawcy, aby z określonych względów, niektóre decyzje nie korzystały z zasady zawieszenia wykonalności decyzji przed terminem przewidzianym na wniesienie odwołania.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak jest podstaw dla stwierdzenia, że regulacja art. 29 ust. 9 ustawy o ochronie osób i mienia, stanowiąca o natychmiastowym wykonaniu decyzji właściwego komendanta wojewódzkiego policji, wyłącza możliwość zastosowania przez Sąd art. 61 § 3 p.p.s.a. W odniesieniu do decyzji dotyczących skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników zabezpieczenia technicznego nie zostało wyłączone stosowanie art. 61 p.p.s.a. W związku z tym wstrzymanie wykonania decyzji w przedmiocie skreślenia z listy kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej w rozumieniu art. 29 ust. 8 ustawy o ochronie jest co do zasady możliwe (zob. postanowienia NSA z 28 marca 2018 r., sygn. akt II GZ 136/18; z 10 lutego 2016 r.; sygn. akt II GZ 49/16, z 21 czerwca 2017 r., sygn. akt II GZ 414/17, z 28 czerwca 2018 r., sygn. akt II GZ 247/18, publ. CBOSA).

W tych okolicznościach, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł o oddaleniu zażalenia.