Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 277/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2016-02-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej
Powołane przepisy: article: art. 88
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 lutego 2016 r. wniosku S. M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 30 czerwca 2015 r. w sprawie ze skargi R. M. na decyzję P. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej p o s t a n a w i a: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej ,


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 30 czerwca 2015 r., sygn. akt II SA/Bk 277/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę R. M. na decyzję P.Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B.

z dnia [...] lutego 2015 r. nr[...], wydaną w przedmiocie choroby zawodowej.

W dniu 30 czerwca 2015 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych

i ustanowienie adwokata.

Postanowieniem z dnia 22 lipca 2015 r. referendarz sądowy ustanowił dla skarżącego adwokata, podnosząc jednocześnie, że skarżący jest zwolniony z mocy ustawy z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

Pełnomocnik ustanowiony z urzędu - adwokat Z. M. K., po zapoznaniu się z aktami sprawy dnia 4 września 2015 r., w dniu 10 września 2015 r. złożył do WSA w Białymstoku opinię o braku podstaw prawnych do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku. Następnie ww. pełnomocnik na podstawie art. 28 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze został w dniu 25 września 2015 r. zwolniony z obowiązku prowadzenia przedmiotowej sprawy, do której prowadzenia został wyznaczony nowy pełnomocnik- adwokat K. K.

Nowo wyznaczony z urzędu pełnomocnik w dniu 9 października 2015 r. zapoznała się z aktami sprawy, zaś w dniu 29 października 2015 r. złożyła w tutejszym Sądzie skargę kasacyjną od ww. wyroku. W skardze kasacyjnej nie został zawarty wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

Postanowieniem z dnia 5 listopada 2015 r. WSA w Białymstoku odrzucił skargę kasacyjną. Odpis ww. postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi w dniu 16 listopada 2015 r.

W dniu 20 listopada 2015 r. pełnomocnik złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Białymstoku z dnia 30 czerwca 2015 r. wraz ze skargą kasacyjną.

Z kolei pismem z dnia 27 listopada 2015 r. pełnomocnik skarżącego (matka) S. M. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, w którym podniosła, że adwokat przed złożeniem skargi z powodu kłopotów ze zdrowiem i chorobą dziecka przeoczyła złożenie wniosku o przywrócenie terminu.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 listopada 2015 r. ww. pismo zostało potraktowane jako uzupełnienie wniosku o przywrócenie terminu złożonego przez adwokat w dniu 20 listopada 2015 r.

Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2016 r. WSA w Białymstoku odrzucił wniosek profesjonalnego pełnomocnika o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej.

Pismem z dnia 4 stycznia 2016 r. S. M. zwróciła się do WSA w Białymstoku z prośbą o podanie informacji dotyczącej rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej.

Zarządzeniem z dnia 8 stycznia 2016 r. poinformowano S.M., że postanowieniem z dnia 16 grudnia 2016 r. WSA w Białymstoku odrzucił wniosek (adwokat K. K.) o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej oraz, że ww. postanowienie jest nieprawomocne i zostało doręczone adwokat K.K. w dniu 4 stycznia 2016 r.

W dniu 18 stycznia 2016 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) S. M. złożyła "odrębny" wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. W obszernym uzasadnieniu wniosku opisała swoje niezadowolenie z wyroku WSA w Białymstoku z dnia 30 czerwca 2015 r., sygn. akt II SA/Bk 277/15 oraz wskazała m.in., że adwokat K. K.wyznaczona przez Okręgową Radę Adwokacką złożyła skargę kasacyjną, ale z powodów obiektywnych przeoczyła termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu na złożenie skargi kasacyjnej. S. M. zwróciła się również z prośbą o przesłanie jej postanowień dotyczących przedmiotowej sprawy, tj. wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, zarówno złożonego przez mecenas K. K. jak też jej odrębnego wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej oraz o podanie informacji dotyczącej jej wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej z dnia 27 listopada 2015 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

Stosownie zaś do art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Złożenie wniosku o przywrócenie terminu po terminie określonym w art. 87 § 1 p.p.s.a. powoduje, że wniosek taki traktuje się jako spóźniony i odrzuca na podstawie art. 88 p.p.s.a. – bez oceny jego zasadności. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, że w wypadku ustanowienia pełnomocnika z urzędu w trybie art. 244 p.p.s.a. dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (por. postanowienie NSA z dnia 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt II OZ 384/14, z dnia 5 czerwca 2014 r., sygn. akt II OZ 543/14 czy z dnia 9 lipca 2014 r., sygn. akt II GZ 337/14 – wszystkie publikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

W sprawie niniejszej, bieg terminu z art. 87 § 1 p.p.s.a. zaczął biec z dniem

9 października 2015 r. W dniu tym bowiem pełnomocnik Skarżącego, wyznaczona 25 września 2015 r. przez Okręgową Izbę Adwokatów do prowadzenia przedmiotowej sprawy, zapoznała się z aktami sprawy. Miała więc rzeczywistą możliwość sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. Zatem jeżeli wziąć pod uwagę, że termin z art. 87 § 1 p.p.s.a. w przypadku ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu nie może przypadać później, niż trzydzieści dni od dnia, w którym pełnomocnik Skarżącego miał realną możliwość zapoznania się z aktami sprawy stwierdzić należy, iż termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej upływał w dniu 9 listopada 2015 r. Tym samym wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej, który S. M. złożyła w dniu 18 stycznia 2016 r. należy uznać za spóźniony i w konsekwencji podlegający odrzuceniu na podstawie art. 88 p.p.s.a.

Podkreślić należy, że jeśli strona jest zastępowana przez pełnomocnika procesowego, tak jak w niniejszej sprawie, termin siedmiodniowy liczy się od czasu, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu przez pełnomocnika i już mógł on dokonać zamierzonej czynności procesowej, natomiast bez znaczenia dla obliczenia terminu jest data, w której sama strona dowiedziała się o tym i mogła tej czynności dokonać (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 października 2010 r., sygn. akt IV SA/Wr 350/09, LEX nr 780148 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 września 1971 r., sygn. akt I CZ 138/71, LEX nr 4742, podobnie T. Woś (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. 4, s. 492). Zaniechanie dokonania czynności przez pełnomocnika strony traktowane jest jak zachowanie samej strony. Zgodnie bowiem z utrwaloną linią orzeczniczą, niedochowanie przez radcę prawnego lub adwokata ciążącego na nim obowiązku należytego dbania o interesy jego mocodawcy, powoduje, iż mocodawca ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się swojego pełnomocnika (por. m.in. postanowienie NSA: z 18 października 2007 r., sygn. akt I FZ 421/07; z 11 marca 2009 r., sygn. akt I OZ 198/09; z 23 lipca 2009 r., sygn. akt I OZ 737/09).

Z tych względów, na podstawie art. 88 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.

Sąd pragnie też nadmienić, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 listopada 2015 r. pismo S. M. z dnia 27 listopada 2015 r. zostało potraktowane jako uzupełnienie wniosku o przywrócenie terminu złożonego przez adwokat w dniu 20 listopada 2015 r. Z kolei w wyniku wykonania zarządzenia

z dnia 7 stycznia 2016 r. poinformowano S. M., że postanowieniem z dnia 16 grudnia 2016 r. WSA w Białymstoku odrzucił wniosek (adwokat K. K.) o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej oraz, że ww. postanowienie jest nieprawomocne i zostało doręczone adwokat K. K. w dniu 4 stycznia 2016 r.