Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1808/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-08-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Pozostawić bez rozpatrzenia skargę  na dofinansowanie projektu
Powołane przepisy: article: art. 30 c ust. 1 i 2,3,5, art. 30 b ust. 4, art. 30 c ust. 5 pkt 2
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA - Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. – [...] na informację Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia [...] lipca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; postanawia: - pozostawić skargę bez rozpatrzenia.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną informacją z [...] lipca 2010 r. instytucja zarządzająca – Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości, po ponownej ocenie merytorycznej wniosku o dofinansowanie realizacji projektu, poinformowała skarżącego – J. B. – [...], że nie zostało przyznane dofinansowanie na realizację złożonego przez niego projektu pt. "[...]" złożonego w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka na lata 2007-2013, Działanie 1.4 Wsparcie projektów celowych – Działanie 4.1 Wsparcie wdrożeń wyników prac B + R. Uzasadniając swoje stanowisko PARP wskazała, że złożony przez skarżącego projekt nie spełnił wszystkich kryteriów obligatoryjnych, tj. Kryterium: Wydatki są kwalifikowane w ramach działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu oraz celów Działania. Podniosła również, że cały harmonogram rzeczowo-finansowy jest nieprzemyślany, gdyż wnioskodawca pomylił koszty ogólne z operacyjnymi, nie opisał odpowiednio planowanych wydatków, a także podał niespójne informacje.

Na powyższą informację J. B. – [...] złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Do skargi załączył, potwierdzone przez siebie za zgodność z oryginałem, kopie następujących dokumentów: odmowę finansowania z [...] września 2009 r., protest wnioskodawcy z [...] października 2009 r., odmowę uznania protestu z [...] listopada 2009 r., odwołanie wnioskodawcy do Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego z [...] listopada 2009 r., przedłużenie terminu odpowiedzi z [...] grudnia 2009 r., uznanie odwołania przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego z [...] lutego 2010 r., pismo PARP o terminie ponownej oceny z [....] lutego 2010 r., ponaglenie z [...] kwietnia 2010 r., odpowiedź PARP na ponaglenie z [...] kwietnia 2010 r., pismo PARP o ponownej odmowie finansowania z [...] lipca 2010 r. oraz dowód uiszczenia wpisu od skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z przepisem art. 30c ust. 1 i 2 ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm; zwanej dalej: u.z.p.p.r.) – skargę w zakresie informacji o negatywnej ocenie projektu o dofinansowanie (po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji projektu), wnosi się bezpośrednio do właściwego sądu administracyjnego wraz kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. Skargę wnosi się i opłaca w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, wydanej w wyniku procedury odwoławczej.

Sąd, stosownie do art. 30c ust. 3 u.z.p.p.r., w wyniku rozpatrzenia skargi może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe. Natomiast wniesienie skargi po terminie, niekompletnej bądź bez uiszczenia opłaty sądowej w terminie, powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia (art. 30 c ust. 5 u.z.p.p.r.).

Rozpoznając zatem przedmiotową sprawę Sąd w pierwszej kolejności dokonał zbadania warunków formalnych skargi w zakresie jej kompletności.

Pojęcie skargi kompletnej zostało zdefiniowane w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., stąd a contrario należy wywieść, że skarga niekompletna w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy oznacza braki w zakresie kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 zdanie 1 u.z.p.p.r. Innymi słowy kompletność skargi odnosi się do kompletności dokumentacji w sprawie, która to dokumentacja szczegółowo została przez ustawodawcę określona w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. (por. postanowienie NSA z dnia 11 maja 2010r., sygn. akt II GSK 454/10, postanowienie NSA z dnia 17 grudnia 2009r., sygn. akt II GSK 969/09). Wynikający z art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. obowiązek wniesienia skargi wraz z kompletną dokumentacją sprawy, ma na celu umożliwienie sadowi kontrolę negatywnego wyniku procedury odwoławczej.

W tym kontekście, analizując załączone do skargi dokumenty Sąd uznał, że wniesiona przez skarżącego skarga jest niekompletna, gdyż skarżący nie załączył do skargi nie tylko oryginału wniosku o dofinansowanie wraz z załącznikami (jak wymaga ustawa), ale nawet kopii przedmiotowego wniosku z załącznikami. Dołączył natomiast uwierzytelnione przez siebie kopie pozostałych dokumentów. Podkreślić jednakże należy, że ustawodawca w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. wyraźnie określił, że dołączona do skargi kompletna dokumentacja obejmuje wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 ustawy. Powyższy zapis należy zatem odczytywać w ten sposób, że wniesiony środek odwoławczy oraz informacja o sposobie jego rozpatrzenia mogą być złożone w kopiach, natomiast wniosek o dofinansowanie oraz informacja w przedmiocie oceny projektu powinny być złożone w oryginale (por. postanowienie z dnia 20 lipca 2010 r., I SA/Bd 497/10, postanowienie z dnia 22 kwietnia 2010 r., V SA/Wa 603/10, postanowienie z dnia 18 czerwca 2010 r., I SA/Kr 720/10) .

Dodatkowo Sąd zauważa, że z uregulowań ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, które stanowią lex specialis do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej – p.p.s.a.) nie wynika, aby dopuszczalne było wezwanie przez Sąd skarżącego do usunięcia braków skargi w tym zakresie. Wymóg złożenia kompletnej skargi wraz z dokumentacją ciąży wyłącznie na stronie skarżącej, gdyż to ona zobligowana została do dostarczenia takiego materiału dowodowego, który umożliwi Sądowi merytoryczne rozpoznanie skargi w zakreślonym 30 – dniowym terminie, bez potrzeby jego uzupełniania przez Sąd. Ustawodawca poprzez modyfikację sądowego postępowania (m.in. skrócenie terminu do złożenia skargi, wyeliminowanie pośrednictwa organu przy jej wniesieniu, wprowadzenie terminu do rozpoznania skargi) miał na względzie uzyskanie efektu szybkości postępowania. W związku z tym, przepis art. 30c ust. 5 ustawy, przewidujący, że w razie wystąpienia braków skargi w nim wymienionych, skargę pozostawia się bez rozpatrzenia, należy stosować bez potrzeby uzupełniania braków pisma zgodnie z art. 49 p.p.s.a. Sąd w składzie orzekającym w sprawie w pełni podziela stanowisko NSA zawarte w postanowieniu z dnia 29 lipca 2009r., sygn. akt II GSK 568/09, według którego przepis art. 30c ust. 5 u.z.p.p.r. znosi stosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a. w stosunku do skargi niekompletnej.

W związku z powyższym brak kompletnej dokumentacji skargi (brak oryginału wniosku o dofinansowanie realizacji projektu wraz z załącznikami) skutkował tym, że Sąd bez wzywania o jej uzupełnienie, zobowiązany był pozostawić skargę bez rozpatrzenia, stosownie do art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r.

Na końcu Sąd zauważa, że jeżeli skarżący uważa, iż treść pouczenia w zaskarżonym piśmie z 12 lipca 2010 r. o sposobie wniesienia skargi do sądu była nieprawidłowa (niepełna), może to stanowić – w związku z treścią art. 30d ust. 3 u.z.p.p.r. – podstawę do przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.