Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1912/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-10-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2 w związku z art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Kruszewska - Grońska po rozpoznaniu w dniu 16 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. O. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej p o s t a n a w i a: zwolnić skarżącego M. O. od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

W załączonym do skargi wniosku o przyznanie prawa pomocy (złożonym na urzędowym formularzu PPF) skarżący M. O. zażądał zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podał, że obciążenie go kosztami sądowymi uniemożliwi mu zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych.

Z informacji podanych we wniosku oraz z dokumentów nadesłanych do akt sprawy (w odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego) wynika, że skarżący samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, a jego dochodami są: renta w wysokości 1.379,16 zł brutto, tj. 1.160,04 zł netto (decyzja ZUS z dnia [...] marca 2013 r. o waloryzacji renty [...]) oraz kwota 200 zł, którą skarżącemu przesyła mieszkająca w W. małżonka. Do swoich miesięcznych wydatków skarżący zaliczył: opłatę za mieszkanie - 450 zł, opłatę za energię elektryczną - 100 zł, opłatę za telefon - 110 zł oraz opłatę za telewizję i Internet - 120 zł. Ponadto skarżący

spłaca dwie pożyczki [...]; miesięczna rata spłaty pierwszej z ww. pożyczek wynosi 103,68 zł (dowód wpłaty [...]), a rata spłaty drugiej pożyczki - 149,50 zł (dowód wpłaty [...]).

Jako jedyny składnik majątkowy skarżący wskazał spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego o powierzchni 66,5 m kw. Skarżący nadesłał również wyciąg ze swojego rachunku bankowego za okres od [...] maja 2013 r. do [...] sierpnia 2013 r. [...], na którym saldo końcowe zamknęło się w kwocie 4,68 zł.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. (dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zawarte w wyżej cytowanym przepisie określenie "gdy osoba ta wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez

stronę (J. P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Wydanie 2, Warszawa 2006, s. 504; por.

także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 stycznia 2005 r., OZ 944/04, niepubl.).

W ocenie referendarza sądowego, wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie. Mając na uwadze niewielkie

dochody skarżącego w skali miesiąca (1.360 zł) w kontekście jego miesięcznych wydatków (1.030 zł) oraz zwykłych potrzeb życiowych, stwierdzić należy, że skarżący nie ma możliwości poczynienia oszczędności w bieżących wydatkach celem pokrycia kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.