Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 666/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2013-07-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 245 § 3, art. 245 § 1 pkt 2, art. 258 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. W. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2013 r. Nr [...] w przedmiocie zobowiązania do przedłożenia ekspertyzy stanu technicznego budynku postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

T. W. (reprezentowany przez pełnomocnika – radcę prawnego), dołączonym do skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2013 r. Nr [...] formularzem wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych.

Wg zawartych w nim informacji, zajmuje wraz z bratem część budynku mieszkalnego (70 m²), stanowiącego współwłasność (po 1/7) z innymi osobami; innych wartościowych składników majątkowych nie posiadają.

Źródło utrzymania stanowi zasiłek okresowy wnioskodawcy (271 zł.) oraz renta socjalna brata (500 zł.); dochody te przeznaczają na bieżące wydatki.

Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje:

Zwolnienie od kosztów sądowych wchodzi w zakres częściowego prawa pomocy, którego przyznanie osobie fizycznej uzależnione jest od wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Stosownie do powyższego, o przyznaniu prawa pomocy decyduje ocena możliwości finansowych osoby wnioskującej, dokonywana na postawie udzielonych informacji o sytuacji majątkowej, dochodach i wydatkach jej oraz osób z którymi prowadzi wspólne gospodarstwo domowe (jeżeli takie są).

Mając na uwadze wysokość deklarowanych przez skarżącego dochodów, nawet bez kwotowego określenia ponoszonych wydatków związanych

z zaspokajaniem niezbędnych potrzeb życiowych (w tym przede wszystkim przeznaczanych na zakup żywności i opłaty za tzw. media), należy uznać zasadność złożonego wniosku. Kwota 771 zł. miesięcznie, odnoszona do wydatków związanych z utrzymaniem 2 osób, kształtuje się poniżej tzw. minimum socjalnego i pochodzi

w całości ze świadczeń pomocy społecznej, które co do zasady przyznawane są osobom znajdującym się w trudnej sytuacji życiowej i mającym problemy

z zaspokojeniem podstawowych potrzeb życiowych. Nie pozwoli ona wnioskodawcy na opłacenie bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu kosztów sądowych nawet

w sytuacji, w której są one minimalne (w sprawie objętej skargą warunkujący jej rozpoznanie wpis wynosi 100 zł., w takiej samej wysokości są pozostałe najbardziej prawdopodobne koszty sądowe, tj. opłata kancelaryjna od wniosku o sporządzenie

i doręczenie uzasadnienia wyroku w przypadku oddalenia skargi oraz wpis od skargi kasacyjnej w przypadku jej wnoszenia od orzeczenia Sądu I instancji).

Analizując wykazanie przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie objętym wnioskiem wzięto również pod uwagę okoliczność występowania skarżącego w sprawie przez radcę prawnego. Bez względu na to, czy na jego ustanowienie już wygospodarował pewne środki finansowe, czy też musi się z tym liczyć na przyszłość, pozostaje to bez wpływu na przyznane zwolnienie.

Dodatkową okolicznością uprawdopodabniającą zasadność wniosku jest zawarte w nim oświadczenie skarżącego, że w postępowaniu sądowym o zniesienie współwłasności zajmowanego budynku mieszkalnego korzysta wraz z bratem

z całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych.

Z podanych przyczyn, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3

i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzeczono jak

w sentencji postanowienia.