Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 618/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-03-31 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewoda
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: § 18 ust. 1 pkt 2 lit b
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata S. K. o zasądzenie kosztów postępowania w sprawie ze skargi P. T. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2008 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata S. K. z Kancelarii Adwokackiej, przy ul. [...] lok. [...] w W. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 146,40 złotych (sto czterdzieści sześć złotych czterdzieści groszy), w tym: tytułem opłaty kwotę 120 złotych (sto dwadzieścia), tytułem 22 % podatku od towarów i usług kwotę 26,40 zł (dwadzieścia sześć złotych czterdzieści groszy) .


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 6 sierpnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę P. T. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2008 r. o numerze [...] w przedmiocie wymeldowania.

Postanowieniem z dnia 2 października 2008 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie ustanowił dla skarżącego adwokata.

Wyznaczony w sprawie adwokat S. K. pismem z dnia [...] października 2008 r. poinformował Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, że złożył do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o zwolnienie go z tego obowiązku.

Pismem z dnia [...] lutego 2009 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że koszty pomocy prawnej nie zostały opłacone w części.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej : P.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Aktem prawnym regulującym powyższe zasady jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), dalej: rozporządzenie.

Stosownie do treści przepisu § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji obejmują także stawkę za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Stawka ta wynosi 50% stawki minimalnej określonej w art. 1 tego rozporządzenia, czyli 120 zł.

Zgodnie z § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

Biorąc powyższe pod uwagę oraz wobec oświadczenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu, że koszty pomocy nie zostały pokryte w całości ani w części – na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, oraz § 18 ust. 1 pkt. 2 lit. b, orzeczono jak w sentencji postanowienia.