Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1242/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-08-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6169 Inne o symbolu podstawowym  616
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na pismo Zastępcy Dyrektora Departamentu Wsparcia SAPARD i Funduszy Strukturalnych z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie wypowiedzenia umowy o dofinansowanie projektu realizowanego w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006" postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżący J. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na w / w pismo, którym utrzymano w mocy rozstrzygnięcie p. o. Zastępcy Kierownika Obsługi Wniosków ARiMR [...] OR z dnia [...] września 2006 r. nr [...] o wypowiedzeniu umowy z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] o dofinansowanie realizacji projektu realizowanego w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006", zawartej między ARiMR a skarżącym.

Skarżący powołując się na orzecznictwo wskazał, że w niniejszej sprawie właściwy jest sąd administracyjny. Z kolei organ wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.", sąd administracyjny jest właściwy do rozpoznawania skarg na decyzje administracyjne, określonego rodzaju postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym oraz na inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, a ponadto na bezczynność organów w powyższych przypadkach. Ponadto, stosownie do art. 3 § 2 pkt 5-7 p. p. s. a., sądowa kontrola działalności administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej oraz akty nadzoru nad działalnością jednostek samorządu terytorialnego.

W niniejszej sprawie zaskarżone zostało pismo Zastępcy Dyrektora Departamentu Wsparcia SAPARD i Funduszy Strukturalnych z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie wypowiedzenia umowy o dofinansowanie projektu realizowanego w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006".

Stwierdzić należy, że zaskarżone pismo nie jest aktem lub czynnością, o których mowa w art. 3 § 2 p. p. s. a. Wydane ono zostało w postępowaniu przed organem, do którego nie mają już na tym etapie zastosowania przepisy postępowania administracyjnego (k. p. a.). Pismo to dotyczy bowiem wypowiedzenia umowy o dofinansowanie realizacji projektu, tj. etapu postępowania przez organem, który nie ma już charakteru administracyjnego, lecz cywilny. Stosownie do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 czerwca 2006 r., II GSK 63/06, LEX 188514, na który skarżący powołał się w skardze, "uregulowania ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju (Dz. U. nr 116, poz. 1206 ze zm.) wskazują na istnienie wyraźnie wyodrębnionych dwóch etapów postępowania w sprawach dotyczących dofinansowania z publicznych środków wspólnotowych projektów zgłaszanych w ramach sektorowych programów operacyjnych. Pierwszy etap jest etapem postępowania wszczynanego na skutek wniosku podmiotu ubiegającego się o dofinansowanie z publicznych środków wspólnotowych projektu w ramach m.in. sektorowego programu operacyjnego. W tym etapie następuje rozpoznanie wniosku przez instytucję zarządzającą lub instytucję wdrażającą, stosownie do przyjętego systemu realizacji, które kończy się przyznaniem albo odmową przyznania dofinansowania (art. 26 ust. 2 ustawy). Po pozytywnym dla strony zakończeniu pierwszego etapu, tj. po przyznaniu dofinansowania dochodzi do etapu drugiego, którym jest zawarcie umowy, określającej warunki dofinansowania projektu (art. 26 ust. 5 ustawy). Rozstrzygnięcia podejmowane w pierwszym etapie mają charakter rozstrzygnięć władczych i jednostronnych. Ich treścią jest albo stworzenie przesłanki do zawarcia umowy albo odmowa zawarcia umowy".

Sąd podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zajęte w powyższym wyroku. Wynika z niego, że drugi etap postępowania wszczętego na skutek wniosku podmiotu ubiegającego się o dofinansowanie ze środków publicznych w ramach sektorowego programu operacyjnego - w odróżnieniu od pierwszego etapu - nie ma już charakteru administracyjnego. Dochodzi w nim do zawarcia umowy między organem a beneficjentem. ARiMR na tym etapie nie występuje już w roli organu administracji publicznej wydającego władcze rozstrzygnięcia, lecz jako jedna z równorzędnych stron umowy. Skutkiem tego jest też i to, że do postępowania przed ARiMR po wypowiedzeniu umowy nie mają już zastosowania przepisy k. p. a.

Sytuacja taka zaszła w niniejszej sprawie. Między skarżącym a ARiMR doszło do zawarcia umowy, która pismem z dnia [...] września 2006 r., utrzymanym w mocy zaskarżonym pismem z dnia [...] grudnia 2006 r, została wypowiedziana przez ARiMR z powołaniem się na niewłaściwe przechowywanie nawozów naturalnych. Umowa ta nawiązała pomiędzy stronami stosunek zobowiązaniowy o charakterze cywilnoprawnym, o którym mowa w art. 1 Kodeksu cywilnego, określający prawa i obowiązki stron tego stosunku. Nie wykonanie lub nienależyte wykonanie przez jedną ze stron obowiązku wynikającego z nawiązanego stosunku zobowiązaniowego może być przedmiotem kierowanego przez drugą stronę powództwa do sądu powszechnego zgodnie z art. 471 Kodeksu cywilnego.

W związku z powyższym, skoro zaskarżone pismo nie należy do żadnej z kategorii aktów lub czynności, które zgodnie z art. 3 § 2 p. p. s. a. mogą być zaskarżone do sądu administracyjnego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p. p. s. a. w związku z art. 58 § 3 p. p. s. a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.