Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 181/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2011-08-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Przyznano prawo pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych
*Przyznano prawo pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 245 par. 2 par. 3 art. 246 par. 1 pkt 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków W.W.i K. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi na decyzję D.Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia ... w przedmiocie nakazania przywrócenia do stanu poprzedniego terenu nieruchomości poprzez usunięcie z ww. nieruchomości utwardzonej powierzchni betonowej postanawia: 1. przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych; 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

We wniosku złożonym w dniu 13 czerwca 2011 r. skarżąca W.W. wystąpiła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego wskazując w uzasadnieniu, że samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, utrzymuje się ze świadczenia emerytalnego w wysokości 821, 35 zł, z którego połowę przeznacza na wydatki związane ze swoim leczeniem (ma orzeczoną II grupę inwalidzką). Poinformowała, że posiada 1/2 udziału w prawie własności: domu o pow. 78 m2, warsztatu (pow. 130 m2) i w działce gruntu (pow. 938 m2). W piśmie z dnia 15 lipca 2011 r. określiła następująco swoje wydatki: podatek od nieruchomości – 163, 35 zł (rocznie); opłata za gaz- 45, 09 zł; za energie elektryczną- 24, 53 zł; za wodę- 18, 22 zł; koszt lekarstw- 401, 69 zł.

We wniosku złożonym w dniu 13 czerwca 2011 r. skarżący K.W. wystąpił o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego wskazując w uzasadnieniu, że gospodarstwo domowe prowadzi z dwójką pełnoletnich synów (przy czym syn K. ukończył dopiero w tym roku gimnazjum), utrzymują się jedynie z wynagrodzenia otrzymywanego przez syna M. w wysokości 693 zł, bowiem prowadzona przez skarżącego działalność gospodarcza przynosi stratę. Poinformował, że posiada 1/2 udziału w prawie własności: domu o pow. 78 m2, warsztatu (pow. 130 m2) i w działce gruntu (pow. 938 m2) oraz posiada wózek widłowy o wartości 18.000 zł i samochód ciężarowy o wartości 10.000 zł. W piśmie z dnia 15 lipca 2011 r. skarżący oświadczył, że dotychczas utrzymywał się z oszczędności z lat poprzednich, które się jednak skończyły. Dodał, że nie poszukuje na razie innego zatrudnienia, gdyż od pokoleń jego rodzina zajmowała się kamieniarstwem, skarżący zna się na tej branży i liczy, że wkrótce poprawi się sytuacja ekonomiczna na tym rynku. Poinformował, że jego wydatki kształtują się następująco: podatek od nieruchomości – 1.863, 75 zł (rocznie); opłata za gaz- 90, 19 zł; za energie elektryczną- 49, 06 zł; za wodę- 36, 43 zł.

Podniesione przez skarżących w toku postępowania okoliczności wskazują na zasadność uwzględnienia wniosków o przyznanie prawa pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych.

Ustosunkowując się z kolei do wniosków o ustanowienie radcy prawnego podkreślić należy, iż ustanowienie stronie w toku postępowania przed sądem administracyjnym I instancji pełnomocnika z urzędu powinno mieć charakter zupełnie wyjątkowy, bowiem sąd ten obowiązany jest czuwać nad tym by stronom występującym w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego udzielać potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczać ich o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań (art. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Skarga dla Sądu ma wyłącznie walor niewiążącej informacji o wadliwości aktu czy działania (zaniechania) organu, bowiem Sąd z urzędu zobowiązany jest do wzięcia pod uwagę wszelkich naruszeń prawa jakie stwierdzi badając daną sprawę. Sąd także ocenia czy organy administracyjne zastosowały wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i zarzutów podniesionych w skardze (art. 134 u.p.s.a.). Wskazane uregulowania gwarantują, że niezależnie od błędnie lub nieudolnie formułowanych przez skarżących zarzutów czy braku ich zaangażowania w postępowanie sądowoadministracyjne (skarżący nie mają obowiązku uczestniczenia w posiedzeniach Sądu) akt będący przedmiotem zaskarżenia zostanie wszechstronnie przez Sąd zbadane pod względem jego zgodności z prawem (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 stycznia 2005 r., sygn. akt OZ 1134/04).

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 2 i 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 u.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.