Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 753/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2013-09-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6560
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 50 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 6, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz po rozpoznaniu w dniu 03 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług postanawia: I. odrzucić skargę. II zwrócić stronie skarżącej kwotę [...] zł (słownie: [...] złotych) uiszczonej tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

W dniu [...] kwietnia 2013 r. Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej (dalej: "MOPS") w [...] złożył wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla dostawy mediów w związku ze świadczoną przez [...] Sp. z o.o. na rzecz MOPS w [...] usługi najmu oraz dokumentowania przez wynajmującego ww. czynności.

Postanowieniem z dnia [...] maja 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej w [...], działając w imieniu Ministra Finansów, odmówił wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Organ uzasadnił swoje rozstrzygnięcie tym, że interpretacje prawa podatkowego wydaje się wyłącznie na pisemny wniosek zainteresowanego i tylko w jego indywidualnej sprawie. Zainteresowanym jest każdy kto złoży wniosek w sprawie indywidualnej, która dotyczy jego praw i obowiązków podatkowych (strefy opodatkowania lub ewentualnego opodatkowania podmiotu składającego wniosek o wydanie interpretacji).

Organ stwierdził, że przedmiotowy wniosek, złożony przez MOPS w [...] o wydanie interpretacji nie dotyczy indywidualnej sprawy wnioskodawcy w zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego, co obliguje organ do odmowy wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji.

Na powyższe postanowienie MOPS w [...] złożył zażalenie.

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działając w imieniu Ministra Finansów podtrzymał swoje stanowisko zawarte w postanowieniu z dnia [...] maja 2013 r. stwierdzając, że strona nie spełnia przesłanek do uznania za zainteresowanego, zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.).

Odnosząc się do uwagi strony, iż organ podatkowy nie kwestionował legitymacji dyrektora MOPS w [...] do reprezentowania gminy Miasto [...], której jednostką organizacyjną jest MOPS organ wyjaśnił, że zgodnie z informacją zawartą w części B.1. (dane identyfikacyjne wnioskodawcy) wniosku ORD-IN złożonego w dniu [...] kwietnia 2013 r., wnioskodawcą w przedmiotowej sprawie jest MOPS w [...]. Ponadto z treści wniosku nie wynika, by w sprawie będącej przedmiotem zapytania MOPS w [...] lub Dyrektor MOPS w [...] działał w imieniu i na rzecz Miasta [...]. Analizując wniosek pod względem formalnym organ stwierdził, że wnioskodawcą jej MOPS w [...], a wniosek podpisała (jak wynika z pieczęci i informacji zawartych w część J poz. 72 i poz. 73) osoba kierująca instytucją - Dyrektor MOPS w [...] [...]. Organ nie miał zatem podstaw do kwestionowania - jak to sugeruje strona braków formalnych wniosku w zakresie braku legitymacji Dyrektora MOPS w [...] do występowania w imieniu Miasta [...].

Skargę na powyższe postanowienie złożyło Miasto [...] reprezentowane przez Dyrektora MOPS w [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

W postępowaniu sądowoadministracyjnym w pierwszej kolejności Sąd bada dopuszczalność skargi w tym legitymację do jej wniesienia.

Na postawie art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: "P.p.s.a.") uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Zgodnie z przyjętą na gruncie sądownictwa administracyjnego zasadą ogólną skargowości do wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego wymagane jest wystąpienie ze stosownym żądaniem przez legitymowany podmiot (por. wyrok NSA z dnia 08 marca 2005 r., sygn. akt OSK 1229/04, Legalis; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 25 stycznia 2008 r., sygn. akt VI SA/WA 1958/07, Legalis; także: W. Chróścielewski, Wszczęcie postępowania, s. 63). Postępowanie sądowoadministracyjne może być zatem wszczęte przez wniesienie przez legitymowany podmiot skargi oraz - w pewnych przypadkach - na wniosek. Skargę może wnieść wyłącznie podmiot, który dysponuje legitymacją skargową - legitymacją do uruchomienia postępowania sądowoadministracyjnego. W przypadku niewykazania tego rodzaju legitymacji skargowej sąd administracyjny jest zobowiązany skargę odrzucić. Przepisy P.p.s.a. nie przewidują w takim wypadku możliwości konwalidacji skargi (por. postanowienie NSA z dnia 24 listopada 2011 r., sygn. akt II OSK 2376/11, Legalis; wyrok NSA z dnia 05 października 2010 r., sygn. akt I OSK 1551/10, Legalis). Przepisy określające legitymację skargową powinny być wykładane w sposób ścisły (por. szerzej: wyr. NSA z 30.8.2011 r., II OSK 523/11, Legalis).

Istota niniejszego postępowania sprowadza się do rozstrzygnięcia czy w tej konkretnej sprawie wniesienie przez Gminę [...] skargi do sądu jest dopuszczalne w postępowaniu o wydanie interpretacji podatkowej – wszczętym na wniosek w sytuacji, gdy organ ten nie był adresatem wydanych w toku instancji postanowień.

W badanej sprawie z wnioskiem o wydanie interpretacji wystąpił MOPS w [...], który jak wynika ze Statutu stanowiącego załącznik do uchwały nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] października 2005 r. (dostępny na stronie internetowej www.mops.[...].pl) jest samodzielną jednostką organizacyjną Miasta [...], nie posiadającą osobowości prawnej, działającą jako wyodrębniona jednostka budżetowa Miasta [...]. To wobec MOPS zostały wydane rozstrzygnięcia w sprawie.

W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie Gmina [...] nie posiada legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, bowiem nie zainicjowała postępowania.

Podkreślenia wymaga, że kompetencje do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, zwłaszcza przez podmioty, które nie są stronami postępowania administracyjnego, należy wykładać ściśle. Za takim podejściem przemawia przede wszystkim zasada pewności obrotu, będąca gwarancją niezmienności sytuacji prawnej strony (uprawnionej lub zobowiązanej), której interesów dotyczy dane postępowanie administracyjne.

Postępowanie sądowoadministracyjne może być prowadzone – jako postępowanie bezwzględnie oparte na zasadzie skargowości – tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot. Jeżeli legitymacja podmiotu opiera się na interesie prawnym, badanie legitymacji następuje w toku postępowania. Natomiast brak legitymacji do złożenia skargi podmiotów powołanych do ochrony obiektywnego porządku prawnego przesądza już na etapie wstępnej weryfikacji skargi o jej niedopuszczalności, obligując w konsekwencji sąd do odrzucenia skargi (por. wyrok NSA w Warszawie z dnia 8 marca 2005 r., OSK 1229/04, LEX nr 175364).

Skoro zatem w niniejszej sprawie skargę wniosła Gmina, która nie zainicjowała wszczętego na wniosek postępowania o udzielenie pisemnej interpretacji prawa podatkowego i wobec której nie zostały wydane rozstrzygnięcia w sprawie, to skargę należało odrzucić.

Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzekł, jak w punkcie I sentencji. O zwrocie wpisu uiszczonego przez Miasto [...] orzeczono jak w punkcie II, zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.