Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 376/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2010-10-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2,  art. 260
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu w dniu 7 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. P. i M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości na skutek sprzeciwu M. P. od postanowienia Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie z dnia 14 czerwca 2010r., Sygn. akt II SA/Ol 376/10 w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych postanawia przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2010 r. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie odmówił przyznania M. P. prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

W złożonym sprzeciwie M. P., reprezentowana przez pełnomocnika, zakwestionowała rozstrzygnięcia referendarza. Podniosła m.in., że nie jest w stanie wygospodarować z uzyskiwanych przychodów i posiadanego majątku jakichkolwiek środków na opłacenie kosztów sądowych z uwagi na to, że wszystkie środki jakie posiada przeznacza na wydatki związane z jej utrzymaniem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

W myśl art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) wniesienie sprzeciwu, który nie został odrzucony powoduje, że zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie z postanowieniami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zasadą jest ponoszenie kosztów postępowania przez podmiot dążący do wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym (art. 199 tej ustawy), natomiast odstępstwem od niej jest zwolnienie z kosztów postępowania (prawo pomocy). Prawo pomocy, jako forma dofinansowania strony skarżącej z budżetu Państwa, powinno mieć zatem miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest obiektywnie niemożliwe.

Stosownie do art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznanie w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie natomiast do art. 246 § 1 pkt 2 przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Powyższa regulacja obliguje Sąd do przyznania prawa pomocy w określonym zakresie, w przypadku stwierdzenia spełnienia przez wnioskodawcę przesłanek określonych w § 1 art. 246. Zauważyć też trzeba, że wyjątkowy charakter tej instytucji powoduje, że jest ona stosowana tylko w przypadkach osób, które istotnie nie posiadają żadnych możliwości finansowych pokrycia kosztów postępowania. Chodzi zatem o sytuację, gdy posiadane środki są tak skromne, że uiszczenie tych kosztów spowoduje uszczerbek w wydatkach na zaspokojenie najniezbędniejszych potrzeb strony.

Skarżąca wykazała, że jest emerytką i przebywa w domu Seniora. Emerytura w wysokości 1599 zł w całości jest wydatkowana na jej utrzymanie – miesięczny koszt pobytu w domu Seniora to 2500 zł, przy czym różnicę w kosztach utrzymania ponosi syn skarżącej. Nadto skarżąca nie korzysta z pomocy innych osób, nie posiada również żadnych oszczędności, papierów wartościowych, lokat, itp.

W tych okolicznościach Sąd uznał, że skarżąca znajduje się w trudnych warunkach materialnych i nie posiada środków majątkowych, umożliwiających poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, bez uszczerbku koniecznego dla siebie utrzymania. Powyższe uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Z tych też względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 260 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.