Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 916/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-10-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 49 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 3 i par. 3, art. 73 par. 1-4, art 220 par. 1 i 3, art. 230 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 18 października 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek po rozpoznaniu w dniu 18 października 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. O. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odrzucić skargę. a.bł.


UZASADNIENIE

Skargą z dnia 8 sierpnia 2013r. M. O. zaskarżył do sądu administracyjnego decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia

9 września 2013r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie 14 egzemplarzy odpisów skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Z zawartego w powyższym wezwaniu pouczenia wynikało, iż nieusunięcie braków skargi w terminie 7 dni będzie skutkowało jej odrzuceniem.

Przesyłka listowa, zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi wróciła do Sądu z adnotacją "zwrot – nie podjęto w terminie" i oznaczeniem datą stempla pocztowego "30 września 2013r.". Na kopercie znajdowała się adnotacja doręczyciela, z której wynikało, że w dniu 12 września 2013r. nie zastał adresata w domu, w związku z tym w skrzynce oddawczej adresata zostawił zawiadomienie o tym, że przesyłkę pozostawiono we wskazanej placówce pocztowej.

Zarządzeniem Sędziego z dnia 9 października 2013r. uznano, iż doręczenie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nastąpiło w dniu 26 września 2013r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., w skrócie P.p.s.a.) jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Według art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, jednakże skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3).

Stosownie do art. 73 § 1-4 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia w sposób przewidziany w powołanej ustawie pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. Zawiadomienie to umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie 7 dni, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia, o którym wyżej mowa.

Z powyższego wynika, iż dwukrotne awizowanie przesyłki, w sposób określony w art. 73 P.p.s.a., uzasadnia przyjęcie domniemania faktycznego, że przesyłka ta doszła do rąk adresata, a co za tym idzie, że dokonane w ten sposób doręczenie było skuteczne.

W oparciu o wyżej przytoczone przepisy Sąd uznał, że przesyłka skierowana do skarżącego, zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu sądowego od skargi została prawidłowo awizowana. Skoro zatem pierwsze zawiadomienie o próbie doręczenia przesyłki i pozostawieniu jej we wskazanej placówce pocztowej miało miejsce w dniu 12 września 2013r., to oznacza, że termin do odbioru tej przesyłki upływał w dniu 26 września 2013r., a zatem można było uznać, iż na mocy art. 73 § 4 P.p.s.a., przesyłka została skarżącemu doręczona z tym dniem.

W związku z powyższym pismo zawierające wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu sądowego od skargi wraz z pouczeniem o skutkach niewykonania powyższego obowiązku zostało załączone do akt sprawy ze skutkiem doręczenia.

Wobec tego, że braki formalne skargi nie zostały usunięte, a wpis sądowy od skargi nie został uiszczony w ustawowym terminie, którego bieg rozpoczął się w dniu 26 września 2013r. Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. oraz art. 220 § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.

a.bł.