Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 935/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2008-01-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w osobie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lechowska po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. R. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2007 r., Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wykonania drenażu odwadniającego bez pozwolenia na budowę - p o s t a n a w i a - skargę odrzucić.


UZASADNIENIE

II SA/Rz 935/07

U z a s a d n i e n i e

Objęta skargą decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2007 r., Nr [...] została doręczona skarżącemu w dniu 12 października 2007 r., czego dowodem jest zalegające w aktach administracyjnych sprawy zwrotne potwierdzenie jej odbioru.

Decyzja ta zawierała prawidłowe pouczenie o prawie jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie za pośrednictwem organu który ją wydał w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Adres organu [...] figuruje na nagłówku, który opatrzona jest decyzja.

Ze skargą na nią J. R. wystąpił w dniu 9 listopada 2007 r. adresując ją do Urzędu Wojewódzkiego ul. [...] (data nadania w Urzędzie Pocztowym J. 1). Urząd ten przekazał skargę w dniu 13 listopada 2007 r. do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (data prezentaty), zgodnie ze wskazaniem zawartym w samej skardze.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - określanej dalej jako P.p.s.a., skargę do sądu wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do Sąd administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 P.p.s.a.). Oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. (art. 83 § 3 P.p.s.a.). Oznacza to,

że o zachowaniu terminu do wniesienia skargi na ostateczną decyzję organu administracji publicznej będzie decydowała data jej nadania w polskim urzędzie pocztowym. Nadanie pisma przez stronę postępowania na poczcie musi nastąpić przed upływem określonego terminu, a adresat pisma musi być - co do zasady - prawidłowo przez nadawcę wskazany (patrz: postanowienie NSA z dnia 7 listopada 2006 r., IGSK 386/2006, Lex Polonica nr 1196794). Skarżący nadając skargę na poczcie nieprawidłowo podał na kopercie adresata tego pisma określając go jako Urząd Wojewódzki. Urząd ten nie jest organem administracji, a aparatem pomocniczym Wojewody: jako organu administracji rządowej. Dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do organu niewłaściwego (czy jego aparatu pomocniczego). Nie ma tym samym znaczenia, że skarżący złożył skargę do Urzędu Wojewódzkiego w terminie. Decyduje bowiem data przekazania jej organowi właściwemu. Skoro nastąpiło to po terminie, to skarga jest spóźniona (patrz; postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 10 listopada 2006 r., ISA/OI 380/2006, Lex Polonica nr 1091220 i postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 20 października 2004 r., IV SA/GI 647/2004 Lex Polonica nr 391919). Skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi, który upłynął dla niego 12 listopada 2007 r.

Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3 tego artykułu).

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.