Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2533/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-07-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły (spr.), Sędziowie sędzia WSA Monika Kramek, sędzia WSA Andrzej Siwek, Protokolant st. sekretarz sądowy Magdalena Banaszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 lipca 2020 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2019 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] ("skarżąca") jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego ("GINB") z [...] września 2019 r., znak: [...], wydana w trybie nadzwyczajnym, wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną, w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] ("PINB") decyzją nr [...] sierpnia 2018 r., na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 oraz art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r., poz. 1202 ze zm.; "Prawo budowlane"), po rozpatrzeniu sprawy funkcjonowania instalacji wentylacji kominowej w lokalu nr [...]znajdującym się w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w [...], nakazał Przedsiębiorstwu [...] Sp. z o. o. w [...] usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości dotyczących budynku mieszkalnego wielorodzinnego znajdującego się w [...] przy ul. [...]poprzez: 1. wykonanie ocieplenia kominów na strychu i ponad dachem, 2. wykonanie prawidłowych zakończeń wylotów przewodów kominowych - w terminie do [...] października 2018 r., a po ich zakończeniu - przedłożenie opinii kominiarskiej potwierdzającej prawidłowość przeprowadzonych prac.

W uzasadnieniu decyzji PINB zwrócił uwagę na załączony przez Przedsiębiorstwo [...]w [...]protokół nr [...] z [...] lutego 2018 r. z okresowej kontroli przewodów kominowych w budynku położonym w [...] przy ul. [...], przeprowadzonej przez mistrza kominiarskiego Z. M. (nr dyplomu [...]). Podał, że w protokole zawarto następujące wnioski: "W czasie kontroli zaobserwowano skraplanie się pary wodnej w uszczelnionych przewodach wentylacyjnych, oraz zakłócanie ciągu spowodowane szczelną stolarką okienną PCV, z uwagi na to zalecam ocieplenie kominów na strych i ponad dachem, oraz montaż nawiewników okiennych lub ściennych ". Poza tym PINB wskazał, że pismem z [...] sierpnia 2018 r. E. R. przedstawiła protokół nr [...] z [...] marca 2018 r. z kontroli sprawności stanu technicznego przewodów kominowych w mieszkaniu położonym w [...] przy ul. [...]; kontrolę przeprowadził mistrz kominiarski M. R. (upr. [...]), który w wyniku kontroli stwierdził, że: "Przewody kominowe w lokalu posiadają drożność dobrą a ciąg zmienny. Ciąg zmienny i widoczne na zdjęciach zacieki to efekt złego wykonania podstawy przewodów kominowych uraz wylotów przewodów kominowych ponad dachem. Wynikiem czego jest przemarzanie i w efekcie różnicy temperatur powstają zacieki".

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego ("[...]WINB"), po rozpatrzeniu odwołania Przedsiębiorstwa [...] Sp. z o.o. w [...], [...] października 2018 r. wydał decyzję nr [...], którą na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.; "k.p.a."), uchylił zaskarżoną decyzję w całości, a orzekając nakazał Przedsiębiorstwu [...] Sp. z o. o. w [...] usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości dotyczących budynku mieszkalnego wielorodzinnego znajdującego się w [...] przy ul. [...], poprzez:

1. wykonanie ocieplenia kominów na strychu i ponad dachem,

2. wykonanie prawidłowych zakończeń wylotów przewodów kominowych - w terminie do [...] listopada 2018 r. W uzasadnieniu decyzji [...]WINB podał, że organ powiatowy dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego w omawianej sprawie, ale ze względu na fakt, iż wskazany w skarżonej decyzji termin na realizację obowiązku upłynął, zasadnym było skorzystanie z art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. i uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia i orzeczenie co do istoty sprawy ze wskazaniem nowego terminu na wykonanie obowiązku. Poza tym [...]WINB, wobec zarzutów odwołania, podał, że obowiązek usunięcia nieprawidłowości w ww. budynku skierowany został do Przedsiębiorstwa [...] Sp. z o.o. w [...], które na podstawie umowy zawartej w dniu [...] marca 2005 r. pomiędzy ww. podmiotem a Wspólnotą Mieszkaniową nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...]jest zarządcą ww. nieruchomości. Tym samym, jak wskazał, decyzję skierowano do jednego z podmiotów, o których mowa w art. 61 Prawa budowlanego.

Pismem z [...] kwietnia 2019 r. Wspólnota Mieszkaniowa [...]w [...] wniosła o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ww. decyzją [...]WINB; powołała się na wystąpienie przesłanki wznowienia z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Wskazała przy tym na opinię kominiarską biegłego specjalisty w zakresie kominiarstwa w osobie K. K. z [...] marca 2019 r, z której wniosków wynika, że wykonanie docieplenia przewodów kominowych w przestrzeni strychowej oraz ponad dachem jest robotą budowlaną, która pozostaje bez wpływu na działanie wentylacji. "Wykonanie docieplenia pociągnie za sobą koszty zbędne. Aktualny stan wentylacji jest prawidłowy w lokalu nr [...] (...) wobec zamontowania urządzenia typu "Turbowent"". Wskazana opinia została dołączona do wniosku o wznowienie.

[...]WINB postanowieniem nr [...] z [...] czerwca 2019 r., na podstawie art. 149 § 3 w zw. z art. 150 § 1 k.p.a., wznowił postępowanie z wniosku skarżącej w sprawie zakończonej ostateczną decyzją tego organu nr [...] z [...] października 2018 r. W uzasadnieniu wyjaśnił, że skarżąca spełniła wymogi formalne, w tym złożyła podanie o wznowienie w terminie określonym w art. 148 § 1 k.p.a.

Dalej, organ ten decyzją nr [...] z [...] lipca 2019 r., na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., odmówił z wniosku skarżącej uchylenia własnej decyzji nr [...]z [...] października 2018 r.

W uzasadnieniu ww. decyzji [...]WINB podał, że zgodnie z art. 145 § 1 k.p.a. jedną z okoliczności, która stanowi podstawę wznowienia postępowania jest fakt wyjścia na jaw istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, który wydał decyzję (art. 145 § 1 pkt 5). Warunkiem wznowienia postępowania w oparciu o przepis, o którym mowa jest łączne wystąpienie trzech przesłanek. Po pierwsze, ujawnione okoliczności faktyczne lub dowody istotne dla sprawy muszą być nowe. Są to zarówno okoliczności faktyczne lub dowody nowo odkryte, jak i po raz pierwszy zgłoszone przez stronę. Po drugie, wspomniane okoliczności faktyczne lub dowody muszą istnieć w dniu wydania decyzji. Brak jest możliwości uchylenia rozstrzygnięcia po wznowieniu postępowania, gdy okoliczności faktyczne lub dowody zaistniały po powzięciu przez organ rozstrzygnięcia w sprawie. Po trzecie, organ nie posiadał wiedzy o tychże okolicznościach faktycznych lub dowodach. Przesłanka ta jest związana z zasadą swobodnej oceny dowodów, wedle której organ ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona.

[...]WINB zauważył, że decyzja nr [...] wydana została [...] października 2018 r. Zauważył również, że - jak wynika z akt organu powiatowego – skarżąca pismem z [...] listopada 2018 r. poinformowała PINB w [...] o "usunięciu stwierdzonych nieprawidłowości dotyczących budynku mieszkalnego przy ul. [...]." W związku z powyższą informacją przedstawiciele PINB w [...] [...] grudnia 2018 r. przeprowadzili kontrolę wykonania nakazu wyrażonego w ww. decyzji [...]WINB stwierdzając: "częściowe wykonanie obowiązku nałożonego decyzją [...]WINB. Nie ocieplono wszystkich kominów." [...] grudnia 2018 r. do PINB w [...] wpłynęło - przekazane przy piśmie WINB w [...] z [...] grudnia 2018 r. - pismo [...]Sp. z o.o. w [...] informujące o wykonaniu obowiązków wynikających z decyzji [...]WINB nr [...]z [...] października 2018 r. PINB w [...] upomnieniem z [...] grudnia 2018 r. zobowiązał [...] Sp. z o.o. w [...] do wykonania obowiązków nałożonych ww. decyzją [...]WINB, zaś pismem z [...] grudnia 2018 r. organ poinformował, że niewykonanie nałożonych obowiązków w terminie stanowi podstawę do wszczęcia postępowania egzekucyjnego.

[...]WINB podał, że powołana przez wnioskodawcę opinia kominiarska sporządzona przez mistrza kominiarstwa K. K. dołączona do wniosku z [...] kwietnia 2019 r., została opracowana [...] marca 2019 r. Natomiast decyzja będąca przedmiotem ww. wniosku wydana została [...] października 2018 r. W związku z powyższym nie sposób uznać, aby nowy dowód w postaci ww. opinii istniał w dniu wydania decyzji, jak również jakoby opinia sporządzona przez mistrza kominiarstwa K. K. dotyczyła stanu faktycznego sprawy istniejącego w dniu wydania decyzji [...]WINB nr [...]. Z akt organu powiatowego wynika bowiem, że obowiązki nakazane ww. decyzją zostały częściowo wykonane.

Powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne [...]WINB dodał, że opinia wydana przez biegłego lub ekspertyza sporządzona po wydaniu decyzji ostatecznej nigdy nie może być "nową okolicznością" w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., lecz co najwyżej fakty wynikające z tej opinii. Nie można jednak przyjąć, że dana okoliczność była nieznana organowi, który wydał decyzję, jeżeli wynikała ona z materiałów będących w dyspozycji tego organu. Nie stanowi żadnej nowej okoliczności faktycznej odmienna niż w pierwotnym postępowaniu ocena znanych wówczas temu organowi okoliczności. [...]WINB uznał w efekcie, że dołączony do wniosku z [...] kwietnia 2019 r. dowód w postaci opinii kominiarskiej autorstwa mistrza kominiarstwa K. K. nie istniał w dniu wydania decyzji [...]WINB nr [...], jak również nie stanowi nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, który wydał decyzję. Przyjął więc, że w sprawie nie wystąpiła podana we wniosku przesłanka wznowienia.

Działając z odwołania skarżącej GINB decyzją wskazaną na wstępie znak: [...] z [...] września 2019 r., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję [...]WINB z [...] lipca 2019 r.

W uzasadnieniu decyzji GINB podzielił stanowisko organu wojewódzkiego. I tak, organ ten wskazał że nie ulega wątpliwości, iż załączona do wniosku o wznowienie opinia kominiarska z [...] marca 2019 r. nie może stanowić nowego dowodu w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., gdyż została sporządzona po wydaniu decyzji kończącej wznowione postępowanie.

Jak jednak trafnie wskazuje skarżąca, w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. ustawodawca użył alternatywy zwykłej, a nie koniunkcji (zob. wyrok NSA z 18 maja 2017 r., sygn. akt I OSK 45/17), co oznacza, że zarówno ujawnienie nowych dowodów jak i nowych okoliczności może stanowić samodzielną podstawę wznowienia. Tym samym podstawę wznowienia postępowania mogą stanowić okoliczności faktyczne wynikające z opinii biegłego sporządzonej po wydaniu decyzji ostatecznej.

Nowej okoliczności nie może jednak stanowić, jak stwierdził GINB, zawarta w opinii biegłego odmienna ocena faktów znanych organowi w postępowaniu zwykłym. Nie jest to bowiem w istocie nowa okoliczność, ale próba wykazania błędnej oceny stanu faktycznego. Taka zaś sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, gdyż w opinii kominiarskiej z [...] marca 2019 r. wskazano na nieprawidłowe działanie wentylacji w budynku przy ul. [...] w [...], czego świadomość miał organ w postępowaniu zwykłym. Natomiast w ocenie autora opinii nakazy sformułowane w decyzji [...]WINB z [...] października 2018 r. nie mogły doprowadzić i nie doprowadziły do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Tym samym opinia z [...] marca 2019 r. nie tylko koncentruje się na polemice z ustaleniami organu, ale również została wydana w oparciu o inny stan faktyczny, niż ww. decyzja, tj. stan istniejący po wykonaniu wynikających z niej nakazów. Podstawy do uchylenia decyzji w postępowaniu wznowieniowym nie może także stanowić przedstawiona w opinii biegłego ocena konsekwencji jej wykonania (zob. wyrok WSA w Warszawie z 11 stycznia 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 1284/18).

Podsumowując GINB stwierdził, że okoliczności, na które powołano się we wniosku o wznowienie postępowania nie mogą stanowić podstawy do wzruszenia ostatecznej decyzji.

W skardze do Sądu na ww. decyzję GINB z [...] września 2019 r. skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Zarzuciła naruszenie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. poprzez nieprawidłowe uznanie, że ujawnione opinią biegłego K. K. informacje i dane dotyczące stanu budynku przy ul. [...]w [...] nie stanowią nowej okoliczności uzasadniającej uchylenie decyzji, lecz są próbą wykazania błędnej oceny stanu faktycznego.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że przez nową okoliczność oraz nowy dowód istotny dla sprawy należy rozumieć taką okoliczność lub dowodów, które mogły mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie, co oznacza, że w sprawie zapadłaby decyzja co do swej istoty odmienna od rozstrzygnięcia dotychczasowego. Wskazano także, że istota decyzji nakazującej usunięcie nieprawidłowości budynku, to m.in. sposób, w jaki ma zostać to uczynione. Jeżeli post factum okazało się, że prace budowlane, do których został zobowiązany zarządca budynku nie tylko nie usunął nieprawidłowości, ale dodatkowo narażą skarżącą na poniesienie niepotrzebnych kosztów, to zachodzą podstawy do uchylenia poprzednio wydanej decyzji. Jeżeli organ, jakim jest [...]WINB, miałby wiedzę, którą dysponuje w chwili obecnej, to wydałby decyzję o nieco inne treści, ograniczając tym samym koszty, które ponieść musi Wspólnota. Zaznaczono, że jest rzeczą niezrozumiałą dlaczego skarżąca miałaby wykonywać prace, które nie dadzą żądanego skutku, a jedynie formalnie będą spełnieniem obowiązku w stosunku do organu administracji.

W odpowiedzi na skargę GINB podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie; zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja GINB z [...] września 2019 r., utrzymująca w mocy decyzję [...]WINB o odmowie uchylenia decyzji ostatecznej tego organu nr [...] z [...] października 2018 r., nakazującej zarządcy budynku przy ul. [...] w [...] usunięcie nieprawidłowości poprzez wykonanie w zakreślonym terminie ocieplenia kominów na strychu i ponad dachem oraz prawidłowych zakończeń wylotów przewodów kominowych.

Wskazana decyzja ostateczna z [...] października 2018 r. zakończyła postępowanie dotyczące nieprawidłowego funkcjonowania wentylacji w ww. budynku; nałożony nią nakaz sformułowano w oparciu o zgromadzone dowody: protokół nr [...] z [...] lutego 2018 r. z okresowej kontroli przewodów kominowych przeprowadzonej przez mistrza kominiarskiego Z. M. oraz protokół z [...] marca 2018 r. z kontroli sprawności stanu technicznego przewodów kominowych w mieszkaniu nr [...] w ww. budynku przeprowadzonej przez mistrza kominiarskiego M R. Przywołana decyzja ostateczna nie została zaskarżona do sądu administracyjnego; nadto – przystąpiono do jej wykonania, i w części (na co wskazuje protokół PINB z [...] grudnia 2018 r.) obowiązki nią nałożone zostały zrealizowane. Nie wykonano tej decyzji w zakresie ocieplenia wszystkich kominów. W tym też zakresie Wspólnota w istocie zakwestionowała - złożonym wnioskiem o wznowienie - omawiane orzeczenie z [...] października 2018 r., przedstawiając wraz z wnioskiem opinię kominiarską z [...] marca 2019 r. biegłego w zakresie kominiarstwa K. K., mającą dowodzić o niezasadności tego rodzaju robót.

Zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja zapadły na skutek ww. wniosku skarżącej o wznowienie; w obu tych decyzjach zgodnie przyjęto, że nie wystąpiła przywołana przez Wspólnotę przesłanka wznowienia, co uzasadniało zastosowanie w I instancji art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a.

Ocena ta jest zdaniem Sądu prawidłowa; argumentacja skargi nie okazała się skuteczna.

Rozwijając tę ocenę Sąd dostrzega, że wznowienie postępowania jest instytucją procesową, stwarzającą możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, było dotknięte poważną, kwalifikowaną wadą - wyliczoną wyczerpująco w przepisach k.p.a. Nie jest więc to kolejna instancja zwykłego postępowania, a postępowanie umożliwiające kontrolę prawidłowości wydanej decyzji ostatecznej, przy czym ograniczone przesłankami enumeratywnie wymienionymi m. in. w art. 145 § 1 k.p.a., których rozszerzająca wykładnia jest niedopuszczalna, jako że wznowienie postępowania w sprawie zakończonej już decyzją ostateczną jest odstępstwem od zasady stabilności decyzji wyrażonej w art. 16 ww. ustawy. Właściwy organ orzeka po wznowieniu postępowania o wzruszeniu decyzji dotychczasowej tylko wówczas, gdy stwierdzi, iż wystąpiła jedna z przesłanek ściśle określonych w art. 145 § 1, art. 145a lub art. 145b k.p.a. i jednocześnie nie zachodzi żadna z negatywnych przesłanek wznowienia postępowania określonych w art. 146 k.p.a., a więc nie upłynął termin dopuszczalności wznowienia postępowania, ani w wyniku wznowienia postępowania nie zapadnie wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Co równie istotne, postępowanie w sprawie wznowienia postępowania jest dwuetapowe. W pierwszej fazie organ bada jedynie, czy podanie o wznowienie wniosła strona, czy wskazano w nim ustawowe przesłanki wznowieniowe, a także - czy został zachowany termin do złożenia podania określony w art. 148 k.p.a. Dopiero pozytywne ustalenia organu w tym zakresie uzasadniają wydanie postanowienia o wszczęciu postępowania w sprawie wznowienia postępowania, które stanowi podstawę do przeprowadzenia postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Zaznaczyć także trzeba, iż wydanie postanowienia o wznowieniu w oparciu o art. 149 § 1 k.p.a. nie przesądza wystąpienia w sprawie przesłanki wznowienia. Postanowienie to stanowi natomiast podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia (po pierwsze) oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (o ile przyczyna wznowienia w sprawie będzie miała miejsce i w celu ustalenia jej wpływu na wynik sprawy), stosownie do treści art. 149 § 2 k.p.a. Wskazać w końcu należy, że art. 151 reguluje możliwe sposoby rozstrzygnięcia w postępowaniu wznowieniowym. Przepis art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. ma zastosowanie w przypadku, gdy w toku postępowania (po wznowieniu) ustalono, że przesłanka wznowienia (w związku z którą uruchomiono to postępowania) nie wystąpiła, a tym samym nie było podstaw do ponownej merytorycznej oceny sprawy zakończonej decyzją ostateczną (a to – w granicach stwierdzonej podstawy wznowienia i w celu usunięcia stwierdzonej nieprawidłowości).

Taka też sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie.

I tak, Sąd zauważa, że w myśl art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję.

Przez pojęcie nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów w myśl przywołanego przepisu należy rozumieć zarówno okoliczności lub dowody nowo odkryte, jak i po raz pierwszy zgłoszone przez stronę. Przy czym nowe okoliczności faktyczne, nowe dowody mogą stanowić podstawę wznowienia postępowania, o ile są dla sprawy istotne, a zatem muszą dotyczyć przedmiotu sprawy oraz mieć znaczenie prawne. Skuteczne powołanie się na przesłankę określoną w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. będzie miało więc miejsce jedynie wówczas, gdy nowe okoliczności lub dowody mają istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy w tym sensie, że wraz z innymi okolicznościami lub dowodami powinny stać się podstawą wydania odmiennej decyzji niż ta, która zapadła. Tę "istotność" nowych dowodów/nowych okoliczności faktycznych należy w postępowaniu wznowieniowym wykazać. Nadto, nowe okoliczności i dowody muszą ujawnić się po wydaniu decyzji ostatecznej. Nowe okoliczności i dowody w rozumieniu ww. przepisu to takie, które istniały w dacie orzekania w postępowaniu zwykłym, ale organ orzekający nimi nie dysponował (obojętnie z jakich przyczyn). W kontekście omawianej przesłanki ważne jest bowiem to, iż nie obejmuje ona okoliczności i dowodów powstałych, czy zaistniałych po wydaniu kwestionowanej decyzji ostatecznej.

Kierując się powyższym Sąd stwierdza, że rację ma organ odwoławczy podnosząc (za organem I instancji), że dowód wskazany przez skarżącą we wniosku o wznowienie postępowania, tj. opinia kominiarska sporządzona (nosząca datę) [...] marca 2019 r., nie może stanowić o wystąpieniu ww. podstawy wznowienia. Nie można bowiem stwierdzić, aby opinia ta stanowiła "nowy dowód" w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., skoro nie istniała w dacie wydania decyzji ostatecznej z [...] października 2018 r. Nie można także uznać, iż wskazana opinia przedstawia "istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne", o których mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Nie stanowi bowiem o wystąpieniu takiej okoliczności wskazanie w ww. opinii na nieprawidłowe działanie wentylacji w budynku skarżącej, skoro okoliczność ta była znana w postępowaniu zwykłym zakończonym kwestionowaną decyzją ostateczną. Nie stanowi o wystąpieniu takiej okoliczności także wskazanie w tej opinii na wadliwe ustalenia faktyczne, czy dokładniej: na wadliwe sformułowanie nałożonego obowiązku. Tym bardziej w sytuacji, gdy tego rodzaju ocena została sformułowana w oparciu o zupełnie inny stan faktyczny, bo będący wynikiem częściowego wykonania nakazów sformułowanych decyzją ostateczną. Tego rodzaju polemika z oceną dokonaną w decyzji ostatecznej nie mieści się w pojęciu "istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych". Sąd zauważa jednocześnie, że obecny na rozprawie pełnomocnik skarżącej doprecyzował (do protokołu), że o wystąpieniu przesłanki wznowienia stanowić mają "okoliczności" przywołane na str. 3 ww. opinii kominiarskiej. W tym miejscu w opinii zawarto wnioski, w tym o następującej treści: "wykonanie docieplenia przewodów kominowych w przestrzeni strychowej oraz ponad dachem jest robotą budowlaną która pozostaje bez wpływu na działanie wentylacji". Stwierdzenie to, zdaniem Sądu, należy uznać wyłącznie za "ocenę", a nie "okoliczność faktyczną", istniejącą a nieznaną organowi w dacie wydania [...] października 2018 r. decyzji nakazującej.

Z tych też przyczyn Sąd nie podzielił zarzutu skargi dotyczącego naruszenia art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., jak również pozostałych przepisów regulujących postępowanie wznowieniowe, i uznał, że kontrolowana decyzja jest prawidłowa.

Odnośnie argumentacji skargi Sąd nadto stwierdza, że tryb nadzwyczajny, jakim jest postępowanie wznowieniowe, nie umożliwia wzruszenia każdej decyzji ostatecznej, nadto - nie daje podstaw do przeprowadzenia ponownie postępowania dowodowego (czynienia nowych ustaleń faktycznych i prawnych) w sytuacji, gdy przesłanka wznowienia nie wystąpiła.

Sąd zauważa także (za NSA, v. wyrok z 27 września 2006 r., sygn. akt II OSK 1128/05), że okoliczność wadliwie ustalona a wynikająca z posiadanego przez organ materiału dowodowego nie może być traktowana jako nieznana pozwalająca na wznowienie postępowania administracyjnego w trybie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. oraz, że błędna ocena okoliczności faktycznej nie jest tym samym, co brak wiedzy o tej okoliczności. Dlatego też odmienna a nawet błędna ocena dowodu, który istniał i był znany organowi nie może stanowić uzasadnienia wznowienia postępowania w trybie pkt 5 art. 145 § 1 k.p.a.

W tej sytuacji, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.