Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1706/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-11-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przekazania sprawy do innego sądu
Powołane przepisy: article: art. 13 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 1706/07 ze skargi F. M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2007r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia oddalić wniosek F. M. o przekazanie sprawy celem rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach.


UZASADNIENIE

W dniu 24 września 2007r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) F. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2007r. znak: [...].

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sprawy należące do właściwości sądów administracyjnych rozpoznają, w pierwszej instancji, wojewódzkie sądy administracyjne. Art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, iż do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Z przepisu tego wynika m.in. funkcja wojewódzkiego sądu administracyjnego do rozpoznawania w pierwszej instancji spraw sądowoadministracyjnych w granicach swojej właściwości miejscowej.

W związku z powyższym Sąd, do którego wpłynęła skarga, jest zobowiązany z urzędu do zbadania swej właściwości w sprawie. Jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, na podstawie art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądamiadministracyjnymi, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W przedmiotowej sprawie nie zachodzi jednak taka okoliczność, która umożliwiała by przekazanie sprawy innemu właściwemu sądowi administracyjnemu z urzędu na podstawie art. 59 § 1 w/w ustawy, jak również z przyczyny określonej w przedmiotowym wniosku strony skarżącej (zaawansowany wiek oraz zły stan zdrowia skarżącego).

W niniejszej sprawie skarga dotyczy decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który jako centralny organ administracji rządowej w sprawach administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego ma swoją siedzibę w m.st. Warszawa. A więc siedziba tego organu znajduje się na terenie Województwa Mazowieckiego. Zgodnie z § 1 pkt 13 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652 ze zm.), właściwym dla obszaru województwa Mazowieckiego jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

W związku z powyższy, przesłanki, na które powołuje się skarżący w swoim wniosku, nie stanowią - w świetle przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - przyczyn do przekazania niniejszej sprawy innemu sądowi administracyjnemu.

Ponadto należy wskazać, że zgodnie z art. 107 w/w ustawy nieobecność stron lub ich pełnomocników na rozprawie nie wstrzymuje rozpoznania sprawy.

Tak więc stawiennictwo strony skarżącej - F. M. na rozprawie jest nieobowiązkowe, dlatego skarżący może swoje stanowisko przedstawić na piśmie i nadesłać je do akt sprawy lub ustanowić zgodnie z art. 35 § 1 cytowanej wyżej ustawy pełnomocnika, który będzie go reprezentował na rozprawie.

Art. 35 § 1 stanowi, że pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia. Ponadto z mocy w/w przepisu pełnomocnikiem mogą być także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne, tj. doradca podatkowy - tylko w sprawach dotyczących obowiązków podatkowych, i rzecznik patentowy - tylko w sprawach własności przemysłowej.

W związku z powyższym, na podstawie art. 13 § 2 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.