Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 371/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-04-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 54 § 1 i § 2, art. 55 § 1, art. 154 § 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 29 kwietnia 2010 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krystyna Borkowska po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 14 stycznia 2010 roku, sygn. akt II SO/Go 10/09 wymierzającego Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Międzyrzeczu grzywnę w wysokości 2000 złotych w sprawie z wniosku I. E. w przedmiocie wymierzenia grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w M. postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 14 styczna 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, w sprawie z wniosku I. E., wymierzył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w M. grzywnę w wysokości 2000 złotych (pkt 1) oraz zasądził od organu na rzecz I. E. kwotę 50 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania (pkt 2). W uzasadnieniu swojego stanowiska Sąd I instancji podał, że PINB w M. otrzymał w dniu 18 sierpnia 2009 roku skargę I. E. na bezczynność tego organu w sprawie dotyczącej budynku przy ul. P. w B. W dniu 9 listopada 2009 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim wpłynął wniosek I. E. o wymierzenie organowi grzywny z tytułu nieprzekazania przedmiotowej skargi na bezczynność. W dniu 28 grudnia 2009 roku do Sądu wpłynęła przesyłka zawierająca skargę wraz z pismem organu z 23 grudnia 2009 roku. W związku z powyższym Sąd uznał wniosek za zasadny i wymierzył organowi grzywnę w wysokości 2000 złotych. W ocenie Sądu brak było obiektywnych przyczyn uzasadniających nieprzekazania skargi w terminie. Przekazanie skargi nastąpiło dopiero w wyniku złożenia przez skarżącą wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Nadto termin do przekazania skargi został przekroczony ponad trzykrotnie w stosunku do wynikającego z przepisu prawa.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł PINB w M. domagając się jego zmiany i wymierzenia grzywny w wysokości niższej niż dotychczasowa. Organ przyznał, że przewidziany do przekazania skargi wraz z odpowiedzią na nią termin został przekroczony, jednakże, zdaniem organu, wysokość nałożonej grzywny jest wygórowana. Organ podkreślił, że zwłoka w niniejszej sprawie była wyjątkiem, a inne swoje obowiązki organ wykonuje sumiennie i terminowo. Ponadto podniósł, że zwłoka spowodowana została działaniami stażystki, która nie została odpowiednio dopilnowana.

W odpowiedzi na powyższe zażalenie I. E. stwierdziła, że nieprawdziwe jest twierdzenie organu, iż swoje obowiązku wykonuje sumiennie i terminowo.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 15, poz. 1270 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W myśl § 2 tego artykułu, organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.

Zgodnie z art. 55 § 1 Ppsa w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 powołanej ustawy, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 Ppsa, to jest w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

W niniejszej sprawie bezspornym jest, że organ nie przekazał skargi wraz z odpowiedzią w ustawowo określonym terminie oraz że wykonał ten obowiązek dopiero po złożeniu wniosku o wymierzenie grzywny. Zatem spełnione zostały przesłanki określone w art. 55 § 1 Ppsa. Ponadto Sąd I instancji wymierzając grzywnę wziął pod uwagę znaczny stopień zaniedbania obowiązków przez organ o czym świadczy trzykrotne przekroczenie przewidzianego dla przekazania skargi terminu. W tej sytuacji nie sposób uznać wymierzonej grzywny za "wygórowaną".

Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów obowiązującego prawa i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.