Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 107/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-06-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6199 Inne o symbolu podstawowym 619
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Pisula – Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. J. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w zakresie zarządzenia przerwy w wykonywaniu czynności przez referendarza sądowego, rozwiązania stosunku pracy oraz wszczęcia postępowania dyscyplinarnego w stosunku do referendarza sądowego postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

L. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w zakresie zarządzenia przerwy w wykonywaniu czynności przez referendarza sądowego, rozwiązania z nim stosunku pracy oraz wszczęcia postępowania dyscyplinarnego w stosunku do referendarza sądowego. Wskazał, że wydane przez Ministra Sprawiedliwości postanowienie z dnia [...] maja 2009 r. sygn. [...] nie odnosi się do wyżej wskazanych kwestii, objętych jego podaniem z dnia [...] lutego 2009 r., skierowanym do Prezesa Sądu Rejonowego [...] w [...].

W odpowiedzi na skargę Minister Sprawiedliwości wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że skarga na bezczynność organu dopuszczalna jest tylko w takich granicach, w jakich przysługuje skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia, akty i czynności z zakresu administracji publicznej. Natomiast wszczęcie postępowania dyscyplinarnego i podjęcie czynności kadrowych w stosunku do referendarza sądowego nie może być zakończone wydaniem aktu administracyjnego, na który przysługiwałaby skarga do sądu administracyjnego. Ponadto sąd administracyjny nie jest również właściwy do rozpoznania skarg i wniosków składanych w trybie Działu VIII Ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.).

Organ wskazał też, że skarżący nie może być stroną w ewentualnym postępowaniu dyscyplinarnym, ani nie jest legitymowany do udziału w czynnościach o charakterze kadrowym, podejmowanych przez Ministra Sprawiedliwości w stosunku do referendarza sądowego.

Minister podniósł, że w związku z powyższym wniesiona skarga jest niedopuszczalna, jednocześnie podkreślił, że wszystkim złożonym przez skarżącego wnioskom kadrowym, również tym objętym niniejszą skargą, został nadany bieg w sprawie oznaczonej numerem [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Przede wszystkim należy wyjaśnić, że stosownie do treści art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na:

1. decyzje administracyjne;

2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

oraz bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach.

Z powyższego przepisu wynika, że możliwość zaskarżania bezczynności organów administracji jest ograniczona zakresem przedmiotowym zawartym w cyt. wyżej art. 3 § 2 pkt 1-4a powołanej ustawy. Oznacza to, że zaskarżanie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżanie decyzji, postanowień oraz innych aktów lub czynności.

Natomiast kwestie mianowania, odpowiedzialności dyscyplinarnej, czy wydalenia z pracy referendarza sądowego uregulowane są w dziale IV rozdziale 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 z późn. zm.). Z przepisów tych wynika, że sprawy dotyczące stosunku pracy referendarzy sądowych nie są załatwiane decyzjami administracyjnymi, postanowieniami, ani innymi aktami, podlegającymi kontroli sądów administracyjnych. Zgodnie z art. 150 § 3 powołanej ustawy referendarza mianuje i rozwiązuje z nim stosunek pracy Minister Sprawiedliwości, sprawy z tego zakresu podlegają orzecznictwu sądów pracy. Natomiast w sprawach dyscyplinarnych, dotyczących referendarza orzekają komisje dyscyplinarne.

Skoro zatem nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu administracyjnego skargi na rozstrzygnięcia dotyczące stosunku pracy referendarzy sądowych, to niedopuszczalna jest również skarga na bezczynność organu w tym zakresie.

Z tego względu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji.