Postanowienie NSA, sygn. akt I OW 94/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-12-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Wskazano organ właściwy do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art. 23 ust. 2
journal: Dz.U. 2006 nr 139 poz 992
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych - tekst jednolity.
article: § 10 ust. 1
journal: Dz.U. 2005 nr 105 poz 881
law: Rozporządzenie Ministra Polityki Społecznej z dnia 2 czerwca 2005 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne
article: art. 25
journal: Dz.U. 1964 nr 16 poz 94
law: Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Przepisy wprowadzające kodeks cywilny.
article: art. 4 w zw. z art. 15 § 1 pkt 4 i § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Kacprzak Sędzia NSA Marek Stojanowski (spr.) Sędzia WSA del. do NSA Maria Werpachowska Protokolant Kamil Wertyński po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2008 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Wójta Gminy Ż. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość między Wójtem Gminy Ż. a Burmistrzem Miasta w T. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku o ustalenie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego dla P. P. postanawia: wskazać Burmistrza Miasta w T. jako organ właściwy do rozpoznania przedmiotowej sprawy.


UZASADNIENIE

Wójt Gminy Ż., na podstawie art.22 k.p.a. złożył wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość między Wójtem Gminy Ż. a Burmistrzem Miasta w T., w sprawie ustalenia prawa do zasiłku pielęgnacyjnego.

Wójt Gminy Ż. wskazał, że w dniu [...] czerwca 2008 r., Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w T. wystąpił z postanowieniem Nr [...] o ustalenie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego dla P. P..

Organ podał, że zgodnie z art. 23 ust 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. 2006r. Nr 139 poz. 992 ze zm.), wniosek o ustalenie prawa do świadczeń rodzinnych składa się u urzędzie gminy lub miasta właściwym ze względu na miejsce zamieszkania. Jak natomiast podano we wniosku, P. P. przebywa w Zespole Opieki Zdrowotnej w D. Oddział Psychiatrii Sądowej o Wzmocnionym Zabezpieczeniu [...] S. [...], a pobyt w szpitalach nie jest tożsamy z miejscem zamieszkania. Natomiast P. P. zamieszkuje C. [...] T..

W związku z tym Wójt Gminy Ż. uznał, że nie jest kompetentnym do rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.

W odpowiedzi na wniosek, Kierownik Miejskiego Ośrodka pomocy Społecznej w T., działając z upoważnienia Burmistrza, wskazał, że miejscem zameldowania P. P. na pobyt stały jest C. [...], gmina T., natomiast z uwagi na okoliczność, iż przebywa on obecnie na Oddziale Psychiatrii Sądowej o Wzmocnionym Zabezpieczeniu w S., jak również mając na uwadze brzmienie powołanego art. 23 ust. 2 powołanej ustawy o świadczeniach rodzinnych, wniosek o ustalenie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego dla P. P. powinien rozpoznawać Wójt Gminy Ż. jako organ właściwy do załatwienia tej sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Kwestia właściwości miejscowej organów ustalających uprawnienia do świadczeń rodzinnych została uregulowana w art. 23 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz w § 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 2 czerwca 2005 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz. U. Nr 105, poz. 881 ze zm.). Stosownie do tych regulacji, właściwość miejscową gminy ustala się według miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o ustalenie prawa do świadczenia (art. 23 ust. 2 ustawy). W przypadku osoby, która nie ma miejsca zamieszkania właściwą miejscowo gminą jest gmina czasowego pobytu osoby składającej wniosek (§ 10 ust. 1 rozporządzenia). Wobec takiego uregulowania zagadnienia właściwości organów, w pierwszej kolejności należy ustalić, czy P. P., jako osoba ubiegająca się o ustalenie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego, posiada miejsce zamieszkania. Dopiero w przypadku ustalenia, iż nie posiada on miejsca zamieszkania, ustalenia będzie wymagało miejsce czasowego pobytu.

Skoro przepis art. 23 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych mówi o zamieszkaniu, o właściwości organu decydują wymogi określone w art. 25 k.c. Zgodnie z art. 25 k.c. miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. Z materiałów nadesłanych wraz z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu o właściwość wynika, że P. P. przed umieszczeniem na Oddziale Psychiatrii Sądowej o Wzmocnionym Zabezpieczeniu w S. był (i jest) zameldowany na pobyt stały w C. [...], gmina T.. Oczywistym więc jest, że jego miejscem zamieszkania nie jest S. gmina Ż., skoro P. P. w znajdującym się w tej miejscowości szpitalu został umieszczony w ramach wykonywania środka zabezpieczającego orzeczonego przez sąd. Natomiast brak jest podstaw uzasadniających twierdzenie, że miejscem zamieszkania P. P. nie jest C. gmina T. W tej miejscowości bowiem był i jest zameldowany, co potwierdza zresztą organ administracyjny w odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość.

Wobec tego należy wyprowadzić wniosek, że miejscem, w którym przebywał z zamiarem stałego pobytu przed rozpoczęciem wykonywania środka zabezpieczającego była miejscowość C. gmina T.. Umieszczenie na Oddziale Psychiatrii Sądowej o Wzmocnionym Zabezpieczeniu w ramach wykonywania środka zabezpieczającego orzeczonego przez sąd nie oznacza, że P. P. stał się osobą, która nie ma miejsca zamieszkania. Zatem brak jest podstaw, aby właściwość organu ustalać na podstawie § 10 ust. 1 cytowanego wyżej rozporządzenia.

Wobec powyższego właściwość organu należało ustalić zgodnie z art. 23 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych, co skutkowało wskazaniem jako właściwego do rozpatrzenia sprawy, Burmistrza Miasta T.

Z przedstawionych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 4 i art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) w związku z art. 22 § 1 pkt 1 k.p.a., orzekł, jak w sentencji