Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2043/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-02-21 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 53 par.1, art. 86 par.1, art. 87
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi P. P. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji postanawia - odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 24 listopada 2017 r. P. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji.

Do przedmiotowej skargi wymieniony załączył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej: ppsa, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a.

Stosownie do treści art. 86 § 1 ww. ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

W myśl art. 87 § 1 powołanej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (§ 3). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).

Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, iż zaskarżony rozkaz personalny został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 21 września 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych sprawy), a zatem termin do jego zaskarżenia upłynął z dniem 23 października 2017 r., tymczasem skarżący wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wraz ze skargą skierował do Sądu, za pośrednictwem organu, w dniu 28 listopada 2017 r. (28 listopada 2017 r. - data stempla pocztowego na kopercie zawierającej skargę oraz wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi).

Jak wynika z wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, za dzień ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2017 r. nr [...] uznać należy 22 listopada 2017 r. – dzień doręczenia stronie skarżącej wiadomości e-mail od adw. B. F. – pełnomocnika reprezentującego skarżącego w postępowaniu - we wszystkich instancjach - w sprawie zwolnienia skarżącego ze służby w Policji, ze skargą oraz z wnioskiem o przywrócenie terminu, z której wynikało, że skarga nie została wniesiona w ustawowym terminie.

Z kolei pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi skarżący wniósł do Sądu, za pośrednictwem organu, w dniu 28 listopada 2017 r.

Tym samym stwierdzić należy, że wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony w terminie określonym w art. 87 § 1 ww. ustawy.

Równocześnie z wnioskiem strona skarżąca wniosła skargę na wskazany rozkaz personalny do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Wniosek o przywrócenie terminu powinien zawierać uzasadnienie, w którym strona uprawdopodobni brak winy w przekroczeniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. (Patrz: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, B. Dauter, B. Gruszczyński i inni, Wydanie II, Kantor Wydawniczy Zakamycze 2006, s. 205.)

W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, iż przyczyną uchybienia terminu było zaniedbanie ze strony adw. B. F. - pełnomocnika reprezentującego skarżącego w sprawie zwolnienia ze służby w Policji we wszystkich instancjach, który - zgodnie z umową - miał sporządzić w imieniu skarżącego skargę do WSA w Warszawie na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2017 r. nr [...]. Ustanowiony pełnomocnik nie sporządził przedmiotowej skargi, natomiast w dniu 22 listopada 2017 r. przesłał skarżącemu e-mailem projekt skargi oraz wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W reakcji na powyższe skarżący w dniu 23 listopada 2017 r. wypowiedział pełnomocnictwo ww. pełnomocnikowi, wnosząc w dniu 28 listopada 2017 r. osobiście skargę na ww. rozkaz personalny wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skarżący wyjaśnił, że wybrał adwokata, który miał dobrą renomę i doświadczenie w reprezentowaniu stron przed organami i sądami administracyjnymi, jednak nie był w stanie przewidzieć, że nie wywiąże się ze swojego obowiązku i nie dotrzyma terminu do złożenia skargi.

W ocenie Sądu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w przedmiotowej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie.

Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że w dniu 07 czerwca 2017 r. skarżący udzielił adw. B. F. pełnomocnictwa do prowadzenia we wszystkich instancjach sprawy skarżącego w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji. Przedmiotowe pełnomocnictwo zostało wypowiedziane przez skarżącego w dniu 23 listopada 2017 r., po tym jak skarżący dowiedział się, że ww. pełnomocnik nie złożył w jego imieniu - w terminie - skargi do WSA w Warszawie na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji.

W przypadku, gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, przy ustalaniu jej winy w niezachowaniu terminu należy mieć na uwadze działania pełnomocnika oraz to, że zaniedbania osób, którymi strona się posługuje, obciążają ją samą, a zatem nie uwalniają one strony od winy w niezachowaniu terminu. Samo subiektywne przekonanie skarżącego, że jego jedyną winą jest to, iż zaufał osobie, która tego zaufania nadużyła, nie świadczy o zaistnieniu sytuacji uzasadniającej przywrócenie uchybionego terminu.

Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu

o art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia.