Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 995/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2009-12-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Nadzór budowlany
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 134, art.129 par 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 134 par 1, art. 145 par 1 pkt 1 lit c ,art. 135 , art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Dolecki, Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Sędzia WSA Maria Mysiak (spr.), Protokolant Katarzyna Skrzetuska-Gajos, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 1 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi M. i J. T. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących M. i J. T. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] r., nr [...], znak: [...], nakazał M. i J. T., zamieszkałym w [...] przy ul. [...] usunięcie nieprawidłowości w zakresie lokalizacji ganku budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie szeregowej przy ul. [...] w [...], usytuowanego niezgodnie z § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r., w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie,

w stosunku do granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...], poprzez: wstawienie luksferów w miejsce otworu drzwiowego w przedmiotowym ganku, w terminie do dnia [...] r.

Przedmiotowa decyzja pomimo dwukrotnego awizowania w dniu [...] r., a następnie w dniu [...] r. nie została odebrana przez M. i J. T. Biorąc pod uwagę fakt dwukrotnego awizowania decyzji Inspektor Nadzoru Budowlanego przyjął, iż decyzja została doręczona skarżącym skutecznie, w trybie tzw. doręczenia zastępczego (art. 44 § 4 k.p.a.) w dniu [...] r., tj. z upływem czternastego dnia od pierwszej nieudanej próby doręczenia przedmiotowej decyzji przez pocztę.

Pismem z dnia [...] r., znak: [...],Inspektor Nadzoru Budowlanego przypomniał skarżącym o zbliżającym się terminie wykonania obowiązku wynikającego z ww. decyzji. W odpowiedzi M. i J. T. wystąpili z "wnioskiem o uchylenie decyzji Inspektora Nadzoru Budowlanego znak: [...] z dnia [...] r."

Biorąc pod uwagę całokształt korespondencji skarżących (pisma z dnia [...], [...] oraz [...] r.) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego przyjął, iż M. i J. T.

w rzeczywistości wnoszą odwołanie od decyzji, nr [...], z dnia [...] r., znak: [...]. Po dokonaniu powyższych ustaleń Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] r., nr [...], na podstawie art. 134 K.p.a. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wskazał, iż zaskarżona decyzja organu pierwszej instancji została skutecznie doręczona M.

i J. T. w trybie doręczenia zastępczego w dniu [...] r.

W konsekwencji zdaniem organu odwoławczego termin do wniesienia odwołania od ww. decyzji upłynął w dniu [...] r. Na tej podstawie organ odwoławczy uznał, iż skarżący uchybili terminowi wniesienia odwołania od zaskarżonej decyzji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego M. i J. T. wnieśli o uchylenie powyższego postanowienia.

W uzasadnieniu skargi, skarżący wskazali na wadliwość doręczenia zastępczego, polegającego na niezamieszczeniu na przesyłce informacji

o przyczynie niemożności doręczenia przesyłki w sposób wskazany w przepisach 42 i 43 K.p.a. oraz o tym czy i w jaki sposób powiadomiono adresatów

o przesyłce. Zdaniem skarżących z uwagi na stwierdzone uchybienia nie doszło

w ogóle do skutecznego doręczenia zastępczego decyzji Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., znak: [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo

o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie jego wydania.

Sądowa kontrola legalności decyzji administracyjnych sprawowana jest

w granicach sprawy, a rozstrzygając o zasadności skargi sąd nie jest związany jej zarzutami ani wnioskami oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej zwaną P.p.s.a.

Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, należy stwierdzić, że skarga jest zasadna, ale nie z przyczyn, jakie w niej wskazano.

Podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowi art. 134 K.p.a. Zgodnie z jego treścią organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Kategoryczne określenie "organ odwoławczy stwierdza" oznacza obowiązek organu odwoławczego stwierdzenia uchybienia terminu w sytuacji, gdy odwołanie zostało wniesione po jego upływie. Nie jest to zależne od swobodnego uznania organu, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ w Gdańsku z dnia 29 stycznia 1997 r. sygn. akt: I SA/Gd 1482/96, Nr LEX 29004).

Zgodnie zaś z art. 129 § 2 K.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie.

Z przytoczonych powyżej przepisów jednoznacznie wynika, że obowiązkiem organu administracji publicznej właściwego do rozpatrzenia odwołania jest ustalenie w pierwszej kolejności, czy odwołanie nie jest obarczone brakami formalnymi i czy zostało złożone w terminie. Dopiero po ustaleniu tych okoliczności organ może przystąpić do merytorycznego rozpoznania środka odwoławczego.

W przedmiotowej sprawie organ odwoławczy powziął wątpliwość czy podanie skarżących z dnia [...] r., uzupełnione w dniach [...] i [...] r., stanowi odwołanie od decyzji Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...], znak: [...]. W związku z tym pismem z dnia [...] r. wezwał skarżących do wskazania w jakim trybie postępowania administracyjnego należy je rozpatrzyć, w terminie 7 dni, pod rygorem potraktowania podania jako odwołanie od ww. decyzji organu I instancji.

Zgodzić należy się ze stanowiskiem organu odwoławczego, że zarówno

z podania z dnia [...] r., jak i późniejszych pism, nie wynika, iż skarżący odwołują się od decyzji Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...], znak: [...]. Skarżący konsekwentnie podają, że wnoszą o uchylenie decyzji z dnia [...] r., nr [...]. Jednak nie można zgodzić się ze stanowiskiem organu odwoławczego, że odpowiedź skarżących na wezwanie z dnia [...] r. wyjaśnia tą wątpliwość. W swojej dopowiedzi skarżący podtrzymali wniosek z dnia [...] r. o uchylenie decyzji INB znak [...]. Nadto poprosili o poinformowanie jakie tryby postępowania administracyjnego im przysługują w sprawie. Przy tak sformułowanej odpowiedzi skarżących na wezwanie organu odwoławczego nie było podstaw do przyjęcia, że podanie z dnia [...] r. stanowi odwołanie decyzji Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...], znak: [...].

Z powyższego wynika, że wydając zaskarżone postanowienie organ odwoławczy naruszył przepis art. 134 K.p.a., bowiem stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania, mimo że nie było podstaw do przyjęcia, że odwołanie zostało wniesione. Naruszenie to uznać należy za mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji. Rozstrzygnięcie

w pkt I niniejszego wyroku zapadło na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w związku z art. 135.

O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 P.p.s.a.