Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 646/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-11-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 32 ust. 1 i 2, art. 41 ust. 1 pkt 1, art. 43 ust. 1,  art. 25, art. 26, art. 110, art. 114 i  art. 117
journal: Dz.U. 2007 nr 43 poz 277
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędziowie WSA Anna Mierzejewska, Eugeniusz Wasilewski (spr.), Protokolant Dorota Kwiatkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 listopada 2008 r. sprawy ze skargi S. K. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji oddala skargę


UZASADNIENIE

Komendant Wojewódzki Policji w W. rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. wydanym na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 32 ust. 1 i 2 oraz art. 110 ust. 1, 2, 3, 4 pkt 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277) zwolnił [...] S. K. ze służby w Policji z dniem [...] stycznia 2008 r. W rozkazie wskazano, iż wymieniony jest uprawniony do świadczeń pieniężnych określonych w art. 114 i art. 117 powołanej ustawy oraz nagrody rocznej za rok 2007 w pełnej wysokości i 2008 r. za [...] dni służby.

W uzasadnieniu decyzji organ podał, iż [...] S. K. orzeczeniem Okręgowej Komisji Lekarskiej MSWiA w K. nr [...] został uznany całkowicie niezdolnym do służby w Policji i zaliczony do [...] grupy inwalidów z ogólnego stanu zdrowia. Zwolnienie policjanta ze służby następuje po upływie dwunastu miesięcy od dnia zaprzestania służby z powodu choroby.

S. K. od powyższego rozkazu złożył odwołanie do Komendanta Głównego Policji, w którym podniósł, iż lekarze specjaliści wydający opinie w sprawie Sądu Rejonowego dla [...] w W., sygn. akt [...], w której rozpoznane było jego odwołanie od decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w W. w przedmiocie odszkodowania, wykluczyli istnienie [...]. W żadnym razie opinie te nie potwierdzają zasadności wydania przez Wojewódzką Komisję MSWiA w W. dnia [...] grudnia 2006 r. orzeczenia nr [...] oraz przez Okręgową Komisję Lekarską MSWiA w K. dnia [...] marca 2007 r. orzeczenia nr [...], w których stwierdzono, iż jest on całkowicie niezdolny do służby w Policji. Wskazując na powyższe, skarżący wniósł o uchylenie rozkazu personalnego z dnia [...] grudnia 2007 r. i przywrócenie do służby w Policji.

Komendant Główny Policji rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] lutego 2008 r., działając na podstawie art. 138 § 1 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 127 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, uchylił zaskarżony rozkaz personalny w części dotyczącej daty zwolnienia S. K. ze służby w Policji i ustalił datę zwolnienia na dzień [...] marca 2008 r. oraz w części dotyczącej wysokości nagrody rocznej za 2008 r. i ustalił prawo do nagrody rocznej za 2008 r. w wysokości [...], zaś w pozostałej części zaskarżony rozkaz utrzymał w mocy.

W uzasadnieniu decyzji organ podkreślił, że zgodnie z art. 25 i art. 26 ustawy o Policji służbę w Policji może pełnić tylko osoba, co do której komisja lekarska stwierdziła zdolność do służby. Orzeczeniem nr [...] z dnia [...] marca 2007 r. Okręgowej Komisji Lekarskiej MSWiA w K. odwołujący się został uznany za całkowicie niezdolnego do służby w Policji, co w obowiązującym stanie prawnym, z uwagi na obligatoryjną dyspozycję art. 41 ust. 1 pkt 1 ustawy o Policji, wyklucza możliwość pozostawienia policjanta w służbie. Przepis ten nakazuje zwolnienie policjanta ze służby w Policji w przypadku orzeczenia trwałej niezdolności do służby przez komisję lekarską.

Organ wskazał, iż S. K. został zwolniony ze służby w Policji po upływie 12 miesięcy od dnia zaprzestania służby z powodu choroby, a zatem z uwzględnieniem dyspozycji art. 43 ust. 1 ustawy o Policji.

Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu, a dotyczących orzeczeń komisji lekarskich, organ wskazał, że badanie ich zasadności wykracza poza zakres przedmiotowego postępowania oraz kompetencje Komendanta Głównego Policji w tej sprawie. Z uwagi na wniesienie odwołania, na nowo określa datę zwolnienia ze służby na dzień [...] marca 2008 r.

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi S. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której zarzucił naruszenie art. 41 ust. 1 ustawy o Policji. Wskazując na powyższe i powołując argumentację przedstawioną w odwołaniu od rozkazu Komendanta Wojewódzkiego Policji, skarżący wniósł o uchylenie rozkazu Komendanta Głównego Policji i zasądzenie kosztów postępowania. W skardze zawarł też wniosek o dopuszczenie dowodu z opinii biegłych sądowych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i stwierdził, że podnoszone w niej zarzuty dotyczące postępowania w sprawie o odszkodowanie za wypadek w służbie nie mają znaczenia dla oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku stanowiącego przedmiot postępowania administracyjnego, a jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.

Skarga rozpatrywana w aspekcie tych podstaw nie zasługuje na uwzględnienie.

Przepis art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji stanowi, że zdolność fizyczną i psychiczną do służby ustalają komisje lekarskie podległe Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji. Bezspornym jest, iż orzeczeniem nr [...] Okręgowej Komisji Lekarskiej MSWiA w K. z dnia [...] marca 2007 r. S. K. został uznany za całkowicie niezdolnego do służby w Policji i zaliczony do [...] grupy inwalidów z ogólnego stanu zdrowia. Powyższe orzeczenie Okręgowej Komisji Lekarskiej jest ostateczne, wobec czego stanowiło ono obligatoryjną przesłankę zwolnienia policjanta ze służby w Policji na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji. Policjant, wobec którego orzeczono całkowitą niezdolność do służby, jest również trwale niezdolny do jej pełnienia (patrz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 października 2008 r. sygn. akt I OSK 1608/07).

Słusznie organ podnosi, iż badanie zasadności orzeczeń lekarskich co do zdolności skarżącego do służby wykraczało poza zakres postępowania, którego przedmiotem było ustalenie, czy zaistniała przesłanka z art. 41 ust. 1 pkt 1 ustawy o Policji. Ostateczne orzeczenie stanowiło podstawę decyzji o zwolnieniu. Weryfikacja orzeczeń komisji tym bardziej nie była możliwa w postępowaniu sądowo-administracyjnym, do czego zmierzała strona skarżąca wnioskując o dopuszczenie dowodów z opinii, lekarzy - biegłych sądowych.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w wyroku.