Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 185/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2013-07-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 20 ust. 1 i ust. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 14 poz 176
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity
article: art. 121, art. 122, art. 180 par. 1, art. 187 par. 1, art. 191, art. 192, art. 210 par. 1 pkt 4, art. 233 par. 1 pkt 1 i pkt 2 lit. a
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 101 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 788
law: Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont Sędziowie Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz Sędzia WSA Karol Pawlicki (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Świdłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lipca 2013 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów za rok 2006 oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] maja 2012 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] ustalił [...] zryczałtowany podatek dochodowy za rok 2006 w wysokości [...] zł od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów. Jako podstawę prawną decyzji wskazano m.in. art. 20 ust. 1 i ust. 3 oraz art. 30 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm. - dalej: "u.p.d.o.f.").

W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że postanowieniem z dnia [...] października 2011 r. wszczęte zostało wobec [...] postępowanie podatkowe w sprawie ustalenia wysokości przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródła przychodów lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych za rok 2006. Organ ustalił, że w 2006 r. podatnik uzyskał przychody (dochody) w kwocie [...] zł.

Poniesione w 2006 r. wydatki wyniosły [...] zł.

W oparciu o zebrany materiał dowodowy organ stwierdził, że w roku 2006 u podatnika wystąpiła nadwyżka poniesionych wydatków nad wartością zgromadzonego mienia, pochodzącego z przychodów opodatkowanych lub wolnych od opodatkowania. Nadwyżkę w kwocie [...] zł uznano za przychód ze źródeł nieujawnionych.

W odwołaniu z dnia [...] czerwca 2012 r. podatnik postawił m. in. zarzut pominięcia przez organ pierwszej instancji kwoty posiadanych zasobów finansowych na początek 2006 r.

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2012 r. zlecił organowi pierwszej instancji uzupełnienie materiału dowodowego, w szczególności przeprowadzenie dowodu z zeznań [...] – w charakterze strony, a także [...], [...] oraz [...] - w charakterze świadków. Ponadto za zasadne uznano wezwanie podatnika do złożenia oświadczeń dotyczących wydatków poniesionych w analizowanym roku i wartości zgromadzonego mienia, a także wielkości przychodów opodatkowanych i wolnych od opodatkowania.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz.749 ze zm. – dalej: "O.p.") uchylił w całości decyzję organu pierwszej instancji i ustalił podatek dochodowy od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach w wysokości [...] zł.

W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że wśród źródeł przychodów wymienionych w u.p.d.o.f. - w brzmieniu obowiązującym w roku 2006 - wskazane są "inne źródła" (art.10 ust. 1 pkt 9), do których ustawodawca w art. 20 ust. 1, zaliczył przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach. Zgodnie z ust. 3 ww. artykułu - wysokość przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych ustala się na podstawie poniesionych przez podatnika w roku podatkowym wydatków i wartości zgromadzonego w tym roku mienia, jeżeli wydatki te i wartości nie znajdują pokrycia w mieniu zgromadzonym w roku podatkowym oraz w latach poprzednich, pochodzącym z przychodów opodatkowanych lub wolnych od opodatkowania. Obowiązek podatkowy wynikający z powołanego wyżej przepisu powiązany jest nie z momentem uzyskania przychodu - gdyż ten często z przyczyn obiektywnych nie jest możliwy do uchwycenia - lecz z momentem jego wydatkowania. To w roku poniesienia wydatku powstaje obowiązek podatkowy, który przekształca się w zobowiązanie podatkowe w następstwie wydania i doręczenia decyzji ustalającej to zobowiązanie. Opodatkowanie dochodów na podstawie art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f. następuje w oparciu o tzw. znamiona zewnętrzne (wydatki), świadczące o położeniu ekonomicznym podatnika. W postępowaniu prowadzonym na podstawie ww. regulacji, organ podatkowy uprawniony jest do porównania wysokości wydatków, jakie podatnik poniósł w ciągu roku podatkowego oraz wartości mienia zgromadzonego w tym roku, a także w latach wcześniejszych, pochodzącego z przychodów opodatkowanych bądź zwolnionych z opodatkowania. Stwierdzenie, że poniesione wydatki nie znajdują pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów oraz w zgromadzonym wcześniej mieniu, uprawnia organ podatkowy do przyjęcia, że podatnik osiągnął przychód ze źródeł, których nie ujawnił.

W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu zebrany w sprawie materiał dowodowy uzasadnia dokonanie korekty wysokości wydatków poniesionych przez podatnika na utrzymanie rodziny. Koszty z tego tytułu zarówno w roku 2006 jak i w latach poprzedzających ten rok, organ pierwszej instancji przyjął w oparciu o dane statystyczne za poszczególne lata, podane przez Główny Urząd Statystyczny. [...] zapytany o wysokość kosztów utrzymania rodziny w latach poprzedzających rok 2006, w toku przesłuchania przeprowadzonego w dniu [...] listopada 2012 r. zeznał, że wydatki te wynosiły od [...] zł do [...] zł miesięcznie, w zależności od miesięcy (okres zimowy czy letni - rachunki za prąd i ogrzewanie). Określona przez podatnika średnia wysokość wydatków z tego tytułu wyniosła [...] zł miesięcznie. Kwota ta dotyczy utrzymania 5 osób tj. podatnika, jego ówczesnej żony - [...] i trójki dzieci, gdyż - jak zeznał [...] - pomimo rozdzielności majątkowej małżonkowie prowadzili wspólne gospodarstwo domowe. Mając na względzie fakt umownego zniesienia przez małżonków [...] w 1996 r. wspólności majątkowej, w rozliczeniu poszczególnych lat należy uwzględnić przypadające na podatnika wydatki z tytułu utrzymania rodziny - w wysokości 1/2 wskazanych przez stronę kosztów utrzymania całej rodziny, tj. w kwocie [...] tys. zł miesięcznie ([...] tys. zł rocznie).

Na uwzględnienie zasługuje także argumentacja dotycząca wydatków na utrzymanie rodziny za rok 2006.

Zatem z wydatków strony za rok 2006 należało wyłączyć koszty utrzymania rodziny, natomiast w przychodach za ten rok należało uwzględnić kwotę [...] zł z tytułu alimentów otrzymanych na dzieci.

Zdaniem Dyrektora Izby skarbowej w Poznaniu przychody [...] z opodatkowanych bądź zwolnionych od opodatkowania źródeł przychodów za lata 2000 - 2005 nie były wystarczające dla pokrycia całości poniesionych w tych latach wydatków. Powyższe oznacza, że przychody podatnika z ujawnionych źródeł nie pozwoliły na poczynienie na dzień [...] stycznia 2006 r. oszczędności, które mogłyby służyć sfinansowaniu poniesionych w 2006 r. wydatków.

W oparciu o materiały dowodowe zebrane w toku postępowania przed organem podatkowym pierwszej instancji, uzupełnione w toku postępowania odwoławczego, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu ustalił, że w 2006 r. podatnik uzyskał przychody w kwocie [...] zł. Poniesione w 2006 r. wydatki wyniosły [...] zł.

Przedstawione zestawienie przychodów i wydatków [...] za rok 2006 dowodzi, że u podatnika wystąpiła nadwyżka poniesionych wydatków nad przychodami pochodzącymi z ujawnionych źródeł przychodów i mieniu zgromadzonym w roku podatkowym, pochodzącym z przychodów opodatkowanych lub wolnych od opodatkowania - w kwocie [...] zł. Przychody uzyskane przez podatnika ze źródeł, o których mowa wyżej, nie były wystarczające dla sfinansowania całości wydatków poniesionych w 2006 r. Uprawnionym jest zatem uznanie, że u [...] wystąpił przychód w ww. kwocie, podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 20 ust. 1 i 3 oraz art. 30 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.f.

W skardze z dnia [...] stycznia 2013 r. skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucono:

1) naruszenie przepisów prawa materialnego, w szczególności:

- art. 6 ust. 1, art. 10 ust. 1 pkt 9 i art. 20 ust. 1 i 3 u.p.d.o.f.,

- art. 1 ust. 1 pkt 2, art. 9 ust. 1 pkt 1, art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2004 r. Nr 142, poz. 1514 ze zm.),

- art. 101 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz.U. z 2012 r. poz. 788 – dalej: "K.r.o.").

2) naruszenie przepisów prawa procesowego mającego istotny wpływ na rozstrzygnięcie, a w szczególności przepisów art. 210 § 1 pkt 4 O.p.

Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił m.in. art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f., zgodnie z którym przychodami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem dochodowym są także przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Przepis art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f. określa sposób ustalenia wysokości takich przychodów. Mianowicie, wysokość przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych ustala się na podstawie poniesionych przez podatnika w roku podatkowym wydatków i wartości zgromadzonego w tym roku mienia, jeżeli wydatki te i wartości nie znajdują pokrycia w mieniu zgromadzonym przed poniesieniem tych wydatków lub zgromadzeniem mienia, pochodzącym z przychodów uprzednio opodatkowanych lub wolnych od opodatkowania. Opodatkowanie w sytuacji, o jakiej mowa w wyżej wymienionych przepisach, następuje na podstawie tzw. znamion zewnętrznych, tj. wydatków świadczących o położeniu ekonomicznym podatnika. Oznacza to, że organ podatkowy na podstawie wskazanych przepisów uprawniony jest do porównania wysokości wydatków, jakie podatnik poniósł w ciągu roku podatkowego, do wartości mienia zgromadzonego w tym roku oraz wcześniej, tj. przed rozpoczęciem danego roku podatkowego, pochodzącego z przychodów opodatkowanych bądź zwolnionych z podatku. W konsekwencji, w przypadku gdy stwierdzone zostanie, że poniesione wydatki nie znajdują pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów oraz w zgromadzonym mieniu, organy podatkowe zyskują uprawnienie do przyjęcia, iż podatnik osiągnął przychody ze źródeł, których nie ujawnił.

W świetle art. 180 O.p. dowodem może być wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Zebrane dowody podlegają przy tym swobodnej ocenie organu, zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 191 O.p. Swobodna ocena dowodów nie oznacza dowolności organu podatkowego. Aby ocenę dowodów można było uznać za prawidłową, musi być przeprowadzona zgodnie z normami prawa procesowego oraz z zachowaniem określonych reguł tej oceny.

Podkreślić przy tym należy, że prawa strony w postępowaniu podatkowym gwarantowane są w omawianym zakresie zarówno przez zasady ogólne zawarte w Rozdziale 1 Dziale IV Ordynacji podatkowej, jak też przez przepisy art. 192 przedmiotowej ustawy. Obowiązek wykazania źródeł przychodu oraz posiadanego wcześniej mienia ciąży na podatniku. Generalną zasadą postępowania dowodowego jest bowiem to, że każdy, kto z faktów wyprowadza dla siebie konsekwencje prawne, obowiązany jest fakty te udowodnić. Mając zatem na uwadze tę ogólną regułę dowodzenia, jak też charakter znajdujących zastosowanie w niniejszej sprawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stwierdzić należy, iż w postępowaniu w sprawie z nieujawnionych źródeł przychodów obowiązek wykazania źródeł przychodów ciąży na podatniku.

Jeżeli w postępowaniu podatkowym dotyczącym dochodu z nieujawnionych źródeł przychodów zostanie stwierdzone poniesienie wydatków przekraczających znacznie zeznany dochód, to na podatniku ciąży wykazanie, że wydatki te znajdują pokrycie w określonym źródle przychodów lub posiadanych zasobach. Wyjaśnienia podatnika stanowią dowód w takim postępowaniu, lecz podlegają ocenie organu podatkowego i ich wartość dowodowa zależy od tego czy są one prawdopodobne. W interesie podatnika jest przedstawienie materiału dowodowego, z którego wynikałoby, że jego wydatki znajdują pokrycie w ujawnionych źródłach przychodów już opodatkowanych lub też wolnych od podatku.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że postępowanie w zakresie dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów jest postępowaniem szczególnym i bardzo specyficznym z punktu widzenia możliwości przeprowadzenia w nim postępowania dowodowego. Organ podatkowy ma obowiązek dążyć do ustalenia prawdy materialnej, jednakże nie zwalnia to podatnika od współdziałania w tym zakresie z organem prowadzącym postępowanie dowodowe. Podatnik bowiem, który chce się uchronić przed opodatkowaniem przychodów ze źródeł nieujawnionych powinien wykazać, iż uzyskał dochód opodatkowany lub zwolniony z podatku, który służył pokryciu poniesionych przez niego wydatków.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...] maja 2012 r. ustalającą podatek dochodowy od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródeł w wysokości [...] zł. Organ odwoławczy uchylając powyższą decyzję ustalił nowe zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu w kwocie [...] zł. W ocenie strony skarżącej art. 233 § 1 pkt 2 lit a O.p. wskazany jako podstawa prawna ustalenia podatnikowi podatku dochodowego od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach w wysokości [...] zł nie może stanowić podstawy prawnej rozstrzygnięcia, o którym mowa wart. 210 § 1 pkt 4 O.p., a w konsekwencji dokonywania wymiaru podatku od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach.

Odnosząc się do powyższego zarzutu wyjaśnić należy, że art. 233 O.p. zawiera pełen katalog kompetencji przysługujących organowi odwoławczemu. Na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 i pkt 2 lit. a) zdanie pierwsze O.p. należy wyróżnić dwa rodzaje decyzji merytorycznej. Pierwsza, to decyzja zgodna z rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. Zostaje podjęta, gdy w wyniku ponownego rozpoznania sprawy przez organ drugiej instancji jego rozstrzygnięcie sprawy pokrywa się z rozstrzygnięciem organu pierwszej instancji i w rezultacie decyzja organu pierwszej instancji zostaje utrzymana w mocy. Druga, to decyzja merytoryczno-reformacyjna, gdy w wyniku ponownego rozpoznania sprawy, organ drugiej instancji rozstrzyga sprawę inaczej niż organ pierwszej instancji i uchyla decyzję w całości lub części, orzekając co do istoty sprawy. Natomiast podstawą prawną orzeczenia co do istoty sprawy może być wyłącznie przepis prawny o charakterze materialnym zawartym w ustawie, w tym przypadku jest to przepis art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f. w brzmieniu obowiązującym w 2006 roku. Wobec powyższego, wbrew twierdzeniom skarżącego, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w sentencji zaskarżonej decyzji podał podstawę wydanego rozstrzygnięcia. Organ odwoławczy w wyniku ponownego rozpoznania na podstawie przepisu art. 233 § 1 pkt 2 lit a O.p. rozstrzygnął sprawę inaczej niż organ pierwszej instancji, tj. orzekł co do istoty sprawy. Natomiast w uzasadnieniu decyzji organ drugiej instancji orzekając co do istoty sprawy, tj. w zakresie opodatkowania dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach, podał podstawę prawną rozstrzygnięcia, tj. obowiązujący w 2006 roku przepis prawa materialnego art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f. Zatem zarzut naruszenia przepisu art. 233 § 1 pkt 2 lit a O.p. jest bezzasadny.

Nie znajduje uzasadnienia zarzut dotyczący naruszenia art. 101 K.r.o. który stanowi, że rodzice obowiązani są sprawować z należytą starannością zarząd majątkiem dziecka pozostającego pod ich władzą rodzicielską.

Podkreślić należy, że w wyjaśnieniach zawartych w piśmie z dnia [...] kwietnia 2011 r. (tom I akt, k. 116) [...] powołał się na dysponowanie środkami pieniężnymi otrzymanymi od byłej małżonki, a pochodzącymi ze sprzedaży domu w [...]. Udziały we własności ww. nieruchomości - po ½ części, należały do [...] oraz matki podatnika. Ze sprzedaży ww. nieruchomości - jak wskazał podatnik - "żona [...] otrzymała [...] zł, ja i dzieci [...] zł, z części należącej do mojej żony". Środki te zostały wydatkowane na rozliczenie należności wobec obecnej żony (tj. [...]) za zakup działki oraz zakup samochodu [...] za kwotę [...] zł. Na okoliczność otrzymania pieniędzy od byłej żony podatnik wskazał także podczas przesłuchania w charakterze strony, przeprowadzonego w dniu [...] lutego 2012 r. (tom I akt, k. 79) podnosząc jednak, że środki te wyniosły ok. [...] zł – [...] zł. Z treści protokołu ww. przesłuchania wynika, że w 2006 r. otrzymał pierwszą ratę w kwocie ok. [...] zł, natomiast kolejną otrzymał w 2007 r. - jej wysokości strona nie pamięta, a ostatnią - po rozwodzie w 2008 r. Przekazane przez byłą żonę pieniądze - jak zeznał podatnik - przeznaczone były dla dzieci tj. na zakup mebli, wykończenie i wyposażenie pokoi dla dzieci. W odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji (tom I akt, k. 139-163) [...] ponownie wskazał, że w związku ze sprzedażą domu od byłej żony otrzymał kwotę [...] zł, argumentując, że ww. nieruchomość "formalnie" należała do byłej żony oraz matki, jednak nabywając tę nieruchomość w 1996 r. małżonkowie działali wspólnie. Inną wysokość środków otrzymanych od byłej żony po sprzedaży domu, tj. kwotę ok. [...] zł, strona wskazała do protokołu przesłuchania w charakterze strony, przeprowadzonego w dniu [...] września 2012 r. w Urzędzie Skarbowym w [...] (tom II akt, k. 195-198). Środki te - przekazane w gotówce - były przeznaczone "na zabezpieczenie dzieci". Z pieniędzy otrzymanych ze sprzedaży domu oraz środków posiadanych na początku roku, podatnik - jak zeznał - sfinansował zakup samochodu [...]. W toku przesłuchania w charakterze strony, przeprowadzonego w dniu [...] listopada 2012 r (tom II akt, k. 276-282) [...] zeznał natomiast, że w 2006 r. od byłej żony otrzymał [...] zł. [...], w przesłanym do Urzędu Skarbowego w [...] oświadczeniu z dnia [...] października 2012 r. (tom II akt, k. 260-263) potwierdziła przekazanie [...] w 2006 r. środków pieniężnych jako "zabezpieczenie dla synów, którzy po rozwodzie mieli zamieszkać z ojcem". W załączeniu ww. pisma [...] przesłała kserokopię "pokwitowania" odbioru przez [...] kwoty [...] zł - w dniu [...] sierpnia 2006 r. oraz [...] zł - w dniu [...] listopada 2008 r.

Z materiału dowodowego przedmiotowej sprawy wynika, że małżonkowie [...] i [...] w dniu [...] lutego 1996 r. (tom II akt, k. 260) zawarli umowę majątkową małżeńską, którą wyłączyli obowiązującą ich majątkową wspólność, wynikającą z małżeństwa zawartego w dniu [...] stycznia 1990 r. Powyższe dokumentuje akt notarialny z dnia [...] lutego 1996 r. Udziały w nieruchomości w [...] zostały nabyte przez byłą żonę podatnika oraz jego matkę - w dniu [...] sierpnia 1996 r., czyli po ustanowieniu rozdzielności majątkowej pomiędzy małżonkami [...].

W związku ze sprzedażą ww. domu [...] przekazała część uzyskanych z tego tytułu środków jako "zabezpieczenie" dla dzieci, które w 2006 r. były osobami małoletnimi.

Podatnik w składanych w przedmiotowej sprawie wyjaśnieniach oraz zeznaniach przyznaje, że ww. środki finansowe zostały przekazane na potrzeby dzieci, jednocześnie jednak wskazuje, że środki te otrzymał "w ramach podziału majątku" i przeznaczył je na rozliczenie należności z tytułu nabycia nieruchomości w [...] oraz zakup samochodu [...]. Zapytany w toku przesłuchania w dniu [...] listopada 2012 r. (tom II akt, k. 276-282) - z jakiego majątku pochodziły środki wydatkowane przez [...] na nabycie udziału w nieruchomości w [...], [...] zeznał, że wydatek został sfinansowany środkami pochodzącymi z pracy wykonywanej przez byłą żonę w [...] na początku lat 90-tych, pieniędzmi pożyczonymi przez byłą żonę od siostry, a także wspólnymi oszczędnościami. W związku z wprowadzeniem rozdzielności majątkowej małżonkowie [...] nie dokonali podziału majątku wspólnego. Wyłączenie w drodze umowy zawartej w dniu [...] lutego 1996 r. - majątkowej wspólności małżeńskiej skutkowało tym, że małżonkowie od tego dnia posiadali odrębne majątki. W konsekwencji ewentualne przekazywanie sobie nawzajem pieniędzy z tychże majątków, winno znaleźć odzwierciedlenie w stosownych umowach. W świetle powyższego środki przekazane podatnikowi przez byłą żonę, pochodzące z jej majątku odrębnego, nie mogły stanowić pokrycia poniesionych przez podatnika wydatków i w konsekwencji nie mogły też zostać uwzględnione przy ustaleniu wysokości dochodu nieznajdującego pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów, bowiem przedmiotowe przysporzenie majątkowe nie stanowi środków finansowych pochodzących ze źródeł opodatkowanych lub wolnych od opodatkowania.

Zgodnie z ustaleniami małoletnie dzieci [...] i [...] - po ustaniu małżeństwa, ale jeszcze przed formalnym rozwodem, który został orzeczony w 2008 r., zamieszkały z ojcem – [...]. Stosownie do przepisu art. 101 § 1 K.r.o. - rodzice obowiązani są sprawować z należytą starannością zarząd majątkiem dziecka. Bez zezwolenia sądu opiekuńczego rodzice nie mogą dokonywać czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu ani wyrażać zgody na dokonywanie takich czynności przez dziecko. Zarządzanie majątkiem dziecka nie daje rodzicom prawa własności do tego majątku. Wszystkie czynności są bowiem dokonywane na rzecz dziecka i w imieniu dziecka.

W świetle powyższego Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu zasadnie uznał, że środki pieniężne przekazane przez jednego z rodziców na rzecz małoletnich dzieci nie mogą służyć pokryciu wydatków na nabycie składników do majątku drugiego z rodziców, nawet w sytuacji, gdy nabyty dom będzie zaspokajał potrzeby mieszkaniowe całej rodziny, w tym dzieci. Zatem w niniejszej sprawie prawidłowo ustalono kwestie dotyczące kwoty [...] zł przekazanej przez [...] do rąk [...], a zarzut skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.

Prawidłowo organ ocenił kwestie dotyczące otrzymanej przez podatnika darowizny. W rozpatrywanym stanie faktycznym i prawnym nie budziło wątpliwości, że darowizny otrzymane przez skarżącego od rodziców, z uwagi na ich wysokość przekraczającą kwotę [...] zł podlegały opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Ze zgodnych zeznań strony oraz świadka – [...] jednoznacznie wynika, że środki nabyte przez podatnika tytułem darowizny - nie zostały opodatkowane. W konsekwencji ww. środki pieniężne nie mogły stanowić pokrycia wydatków poniesionych przez podatnika w kontrolowanym roku podatkowym.

W ocenie Sądu czynności przeprowadzone przez organy podatkowe obu instancji świadczą niewątpliwie, iż postępowanie dowodowe w przedmiotowej sprawie przeprowadzono w sposób rzetelny, w celu ustalenia rzeczywistego stanu sprawy. Jednocześnie przeprowadzono postępowanie dowodowe zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 121 i art. 122 O.p., a mianowicie podjęto wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, jak również zgodnie z treścią przepisów art. 180 § 1, 187 § 1 i art. 191 O.p. zebrano i w sposób wyczerpujący rozpatrzono cały materiał dowodowy.

Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – P.p.s.a. (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.