Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 530/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-08-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona przyrody
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 par 1 pkt 1 lit a i c
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 3 ust 1 pkt 13, art. 87
journal: Dz.U. 2008 nr 199 poz 1227
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko
article: art. 155
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Maria Mysiak,, Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 sierpnia 2016 r. sprawy ze skargi Spółki A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji w sprawie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. na rzecz strony skarżącej Spółki A. kwotę [...] ([...]) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Burmistrz

po rozpoznaniu wniosku J.., określił środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na "Uruchomieniu procesu produkcyjnego elementów do turbin wiatrowych" planowanego do realizacji

w miejscowości T., ul. [...] na działkach nr [...] obręb T. Przedmiotowa decyzja wobec niewniesienia odwołania przez żadną ze stron stała się ostateczna.

Wnioskiem z dnia 13 czerwca 2014 r. J. wystąpiła do organu I instancji o zmianę powyższej decyzji, w związku z planowaną rozbudową zakładu o kolejne dwie hale produkcyjne H5 i H6, w których będzie prowadzona produkcja tworzyw sztucznych. Spółka wskazała, że hale powstaną na działce nr [...] obręb T. i będą stanowiły uzupełnienie zagospodarowania terenu przedsięwzięcia.

Burmistrz zgodnie z wnioskiem, wszczął postępowanie w sprawie zmiany decyzji z dnia [...] r. nr [...]

Organ I instancji pismami z dnia 30 czerwca 2014 r. zwrócił się do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego i Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska o wydanie opinii co do potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. W odpowiedzi na powyższe, Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w piśmie z dnia [...] r. i Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w opinii sanitarnej z dnia 14 lipca 2014 r., stwierdzili potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i określili zakres raportu. W związku z powyższym, organ I instancji postanowieniem z dnia 24 lipca 2014 r. nałożył na inwestora obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i określił zakres raportu.

W dniu 1 sierpnia 2014 r. inwestor przedłożył raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Przedmiotowy raport został uzupełniony pismem z dnia 12 sierpnia 2014 r.

Zawiadomieniem z dnia 12 sierpnia 2014 r. organ I instancji podał do publicznej wiadomości informacje o złożonym wniosku i wyznaczył 21-dniowy termin na zapoznanie się z dokumentacją oraz składanie uwag i wniosków. Następnie pismami z dnia 13 sierpnia 2014 r. organ I instancji zwrócił się do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego o uzgodnienie warunków realizacji przedsięwzięcia.

Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2014 r. uzgodnił warunki realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia,

zaś Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w opinii sanitarnej z dnia

12 września 2014 r. zaopiniował pozytywnie przedmiotowe przedsięwzięcie i określił warunki realizacji inwestycji.

Burmistrz decyzją z dnia [...] r., nr [...] działając na podstawie art. 155 i art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 71 ust. 1 i 2 pkt 1, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 77 ust. 1 i 2, art. 79 ust. 1, art. 80 ust. 1 i 2, a także art. 82 w zw. z art. 87 ustawy z dnia ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, po rozpatrzeniu wniosku J. , zmienił własną decyzję ostateczną z dnia [...] r., znak: [...] o środowiskowych uwarunkowaniach wydaną dla przedsięwzięcia pn. "Uruchomienie procesu produkcyjnego elementów do turbin wiatrowych" planowanego do realizacji w miejscowości T. na działkach nr [...] obręb T. w ten sposób, że w treści decyzji jak i w charakterystyce przedsięwzięcia przy wyliczeniu działek inwestycyjnych dopisano działkę nr [...] oraz wyszczególnionym punktom zmienianej decyzji ostatecznej nadano nowe brzmienie (uwzględniające rozbudowę zakładu o kolejne dwie hale – [...] na wymienionej działce).

W odwołaniu od powyższej decyzji strona postępowania D. W. wskazała, że nie wyraża zgody na powstanie tego typu inwestycji, gdyż będzie miała ona negatywny wpływ na życie ludzi, zwierząt oraz na należącą do niej nieruchomość. Obsługa hal przez [...] samochodów osobowych i [...] ciężarowych na dobę spowoduje emisję do atmosfery "znacznego zanieczyszczenia". Ponadto, hałas przejeżdżających samochodów będzie "utrudniać i zatruwać życie ludzi i zwierząt".

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r. nr [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 87 ustawy z dnia

3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, po rozpatrzeniu odwołania D. W., uchyliło zaskarżoną decyzję organu I instancji w całości oraz odmówiło zmiany decyzji Burmistrza z dnia [...] r., znak: [...] o środowiskowych uwarunkowaniach wydanej dla przedsięwzięcia pn. "Uruchomienie procesu produkcyjnego elementów do turbin wiatrowych" planowanego do realizacji w miejscowości T., ul. [...] na działkach nr [...] obręb T.

W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, że zgodnie z art. 155 k.p.a. decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Zgodnie zaś z art. 87 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (...), w przypadku zmiany decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, przepisy działu V (ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz na obszar Natura 2000) oraz działu VI (postępowanie w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko) stosuje się odpowiednio.

Powołując się na orzecznictwo sądowo-administracyjne organ wskazał,

że decyzja wydawana na podstawie art. 155 k.p.a. może dotyczyć wyłącznie kwestii już rozstrzygniętych decyzją, której dotyczy wniosek o jej uchylenie lub zmianę, a nie kwestii nowych. Prawna możliwość zastosowania tego trybu, uwarunkowana jest prowadzeniem postępowania w ramach tego samego stanu prawnego i faktycznego oraz z udziałem tych samych stron (wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 29 maja 2009 r. sygn. akt II SA/Wr 76/09, wyrok NSA z dnia 9 maja 2012 r., sygn. akt I OSK 1840/11). Postępowanie to toczy się w tej samej sprawie administracyjnej, w której toczyło się postępowanie zwykłe, a więc niezbędne jest ustalenie czy w konkretnym wypadku istnieje tożsamość sprawy administracyjnej w znaczeniu materialnym. Na sprawę administracyjną w znaczeniu materialnym składają się elementy podmiotowe

i przedmiotowe. Dla niniejszej sprawy znaczenie ma tożsamość przedmiotowa, przez którą należy rozumieć tożsamość treści praw i obowiązków oraz ich podstawę faktyczną i prawną.

Kolegium zauważyło, że decyzja organu I instancji z dnia 13 maja 2014 r. dotyczyła przedsięwzięcia polegającego na uruchomieniu procesu produkcyjnego elementów do turbin wiatrowych na terenie działek [...] obręb T.

W ramach inwestycji, na działce nr [...] zaplanowano rozbudowę zakładu produkcji tworzyw sztucznych o kolejne dwie hale [...]. Ponadto w ramach zmian planowanego przedsięwzięcia w skład zakładu obok elementów wskazanych w decyzji z dnia [...] r. mają wejść: naziemny zbiornik wody p.poż. zlokalizowany na działce nr [...] ; cyklon wraz z kontenerem; zbiornik podziemny na żywicę; zbiorniki bezodpływowe na ścieki socjalne; ciągi transportowe. W ocenie organu II instancji okoliczności te powodują, że zmiana decyzji Burmistrza z dnia [...]r. polegająca na wskazaniu dodatkowej działki jako miejsca realizacji przedsięwzięcia i poszerzeniu zakresu planowanych do wykonania prac, w istocie prowadziłaby do naruszenia tożsamości sprawy w znaczeniu materialnym.

Nie można więc uznać, że zmiana decyzji dotyczy tej samej sprawy. Kwestia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia pn. "Uruchomienie procesu produkcyjnego elementów do turbin wiatrowych" planowanego do realizacji

w miejscowości T., ul. [...] na działkach nr [...] obręb T. oraz kwestia środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia pn. "Uruchomienie procesu produkcyjnego elementów do turbin wiatrowych" planowanego do realizacji w miejscowości T., ul. [...] na działkach nr [...] obręb T. stanowią w istocie dwie sprawy administracyjne. Organ podkreślił, że możliwość określenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia związana jest ściśle z konkretnym terenem, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, a w konsekwencji obszarem, na który przedsięwzięcie będzie oddziaływać.

Wniosek inwestora dotyczący istotnego elementu przedmiotowego decyzji

o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia, jakim jest wskazanie dodatkowej działki jako miejsca realizacji przedsięwzięcia i poszerzenie zakresu planowanych do wykonania prac, oznacza zmianę stanu faktycznego sprawy. Ta okoliczność uniemożliwia dokonanie zmiany pierwotnej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia w trybie przepisu art. 155 k.p.a. Są to bowiem istotne kwestie, wymagające wydania nowej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

J. powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosząc o jej uchylenie. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:

1) art. 87 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko w zw. z art. 155 k.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że nie wystąpiły przesłanki uzasadniające wydanie przez Burmistrza Gminy decyzji z dnia [...] r., znak: [...]

2) art. 66 ust. 1 pkt 4 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko w zw. z art. 144 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska poprzez ich niezastosowanie i "uznanie, że badanie skumulowanego oddziaływania obu przedsięwzięć objętych ostatecznie decyzją Burmistrza Gminy z dnia [...] r., powinno nastąpić w toku jednego postępowania zakończonego wydaniem jednej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach".

W uzasadnieniu skargi Spółka wskazała, że z treści przepisu art. 87 ustawy

o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (...) wynika, iż przepis

art. 155 k.p.a. nie ma zastosowania wprost do zmiany decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach lecz tylko zastosowanie odpowiednie. Zgodnie ze stanowiskiem doktryny, zakres zmian decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest bardzo szeroki i może on obejmować również objęcie przedmiotem rozstrzygnięcia większego terenu poprzez wykazanie kolejnych działek. Strona wskazała, że zarówno Przedsięwzięcie I jak i Przedsięwzięcie II będą zrealizowane na terenie jednego zakładu produkcyjnego stanowiącego własność skarżącej. Do wszystkich działek, na których mają być realizowane Przedsięwzięcie I i Przedsięwzięcie II skarżącemu przysługuje prawo własności. Zatem wbrew stanowisku organu, w tym wypadku istnieje tożsamość terenu dla obu przedsięwzięć. Ponadto analiza dokumentacji w sprawie, zwłaszcza raportów o odziaływaniu na środowisko oraz kart informacyjnych dla Przedsięwzięcia I i Przedsięwzięcia II wskazuje, że oba przedsięwzięcia mają szereg elementów wspólnych i są ze sobą funkcjonalnie i technologicznie połączone tak dalece, że biorąc pod uwagę, iż znajdują się na terenie jednego zakładu i stanowią własność jednego podmiotu - skarżącego, to mogą być nawet postrzegane jako jedna instalacja

w rozumieniu art. 3 pkt 6 ustawy Prawo ochrony środowiska.

Skarżąca mając na uwadze treść art. 66 ust. 1 pkt 4 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (...) oraz art. 144 ustawy Prawo ochrony środowiska wskazała, że rozwiązaniem, które w sposób najbardziej rzetelny

i wiarygodny pozwoli na ocenę skumulowanego oddziaływania kilku przedsięwzięć,

jest badanie tej kwestii w toku jednego postępowania zakończonego jedną decyzją

o środowiskowych uwarunkowaniach.

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

W myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Nadto, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że Sąd bierze z urzędu pod uwagę wszelkie naruszenia prawa proceduralnego i materialnego niezależnie od treści podnoszonych w skardze zarzutów, jednakże w zakresie oceny legalności nie może wykraczać poza sprawę, która była lub winna być przedmiotem postępowania przed organami administracji publicznej i której dotyczy zaskarżone rozstrzygnięcie.

Na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c).

Kontrola legalności zaskarżonej decyzji przeprowadzona przez Sąd wykazała,

że decyzja ta wydana została z naruszeniem przepisów prawa, co uzasadniało jej uchylenie.

Wspomnianą decyzją, Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję organu I instancji i odmówiło zmiany decyzji Burmistrza z dnia

[...] r. określającej środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia pod nazwą "Uruchomienie procesu produkcyjnego elementów do turbin wiatrowych" planowanego do realizacji w miejscowości T. na działkach nr [...] obręb T., wskazując, że decyzja wydawana na podstawie art. 155 k.p.a. może dotyczyć wyłącznie kwestii już rozstrzygniętych decyzją, której dotyczy wniosek o jej zmianę, nie zaś kwestii nowych. W ocenie organu odwoławczego, w takim wypadku niezbędna jest tożsamość sprawy administracyjnej w znaczeniu materialnym, z którą mamy do czynienia wówczas gdy występują te samy podmioty, dotyczy ona tego samego przedmiotu i tego samego stanu prawnego w niezmienionym stanie faktycznym. Zdaniem Kolegium, w niniejszej sprawie z taką sytuacją nie mamy do czynienia ponieważ planowana rozbudowa dotyczy działki nr [...] zaś decyzja organu I instancji z dnia [...] r. dotyczyła działek nr[...] . Zmiana decyzji Burmistrza z dnia 13 maja 2014 r. polegająca na wskazaniu dodatkowej działki jako miejsca realizacji przedsięwzięcia i poszerzeniu zakresu planowanych do wykonania prac w istocie prowadziłaby do naruszenia tożsamości sprawy w znaczeniu materialnym.

Z takim stanowiskiem, zdaniem Sądu, nie sposób się zgodzić.

Jak słusznie podniosła skarżąca, z treści art. 87 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U z 2016 r., poz. 353 ze zm.) wynika, że w przypadku zmiany decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, art. 155 k.p.a. stosuje się nie wprost lecz odpowiednio.

Trafnie też wskazała skarżąca, że zakres zmian decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest szeroki i może dotyczyć także objęcia przedmiotem rozstrzygnięcia większego terenu poprzez wskazanie kolejnych działek.

Zdaniem Sądu, wydając zaskarżoną decyzję, organ całkowicie pominął treść

art. 3 ust. 1 pkt 13 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku (...), zgodnie

z którym, przez przedsięwzięcie rozumie się zamierzenie budowlane lub inną ingerencję w środowisko polegającą na przekształceniu lub zmianie sposobu wykorzystania terenu, w tym również na wydobywaniu kopalin; przedsięwzięcia powiązane technologicznie kwalifikuje się jako jedno przedsięwzięcie, także jeżeli są one realizowane przez różne podmioty.

Należy w pełni podzielić stanowisko wyrażone w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 25 marca 2014 r. (sygn. akt II SA/Rz 185/14), zgodnie z którym powiązaniem technologicznym jest taki związek pomiędzy inwestycjami, który powoduje że wspólnie tworzą one zorganizowaną całość w postaci jednej spójnej infrastruktury ukierunkowanej na ten sam cel gospodarczy. Powiązanie o jakim mowa w tym przepisie dotyczy również przedsięwzięć tego samego rodzaju i wykorzystujących tą samą technologie, choćby planowanych przez różne podmioty prawa.

Podkreślenia wymaga, że art. 3 ust. 1 pkt 13 cytowanej wyżej ustawy ma zapobiegać dzieleniu jednego przedsięwzięcia na kilka przedsięwzięć realizowanych

w tym samym czasie, w celu ominięcia procedury oceny oddziaływania na środowisko i ominięcia obowiązku opracowania związanej z tą procedurą dokumentacji. Przyjęcie odmiennej wykładni art. 3 ust. 1 pkt 13 ustawy o udostępnianiu, prowadziłoby do sytuacji, w której stosowanie tej samej technologii w ramach dwóch i więcej odrębnie traktowanych przedsięwzięć, pomimo powodowania skumulowanego oddziaływania na środowisko na poziomie właściwym dla przedsięwzięć kwalifikowanych jako zawsze znacząco oddziaływujące na środowisko, nie wiązałoby się dla inwestorów z obowiązkiem ochrony środowiska przed negatywnym oddziaływaniem. Taka interpretacja art. 3 ust. 1 pkt 13 ustawy o udostępnianiu, nie pozostawałaby w zgodzie z obowiązkiem władzy publicznej ochrony środowiska czyli z przepisem art. 5 i art. 74 ust. 1 i 2 Konstytucji RP. Jeżeli więc na obszarach z sobą sąsiadujących mają być realizowane tożsame pod względem rodzaju, a tym samym stosowanej technologii inwestycje, to obowiązkiem organu jest potraktowanie tych inwestycji jako jednego przedsięwzięcia. W tych okolicznościach skumulowane oddziaływanie na środowisko projektowanych w tym samym czasie inwestycji nie może być takie samo jak

w przypadku każdego z przedsięwzięć z osobna.

W niniejszej sprawie, skarżąca podkreśla, że inwestycje na działkach nr [...] oraz na działce nr [...], są ze sobą powiązane. Ponieważ są one podobne do siebie, to należy rozpatrywać je jako jedno przedsięwzięcie. Realizowane będą na terenie jednego zakładu produkcyjnego stanowiącego własność skarżącej, mają szereg elementów wspólnych i są ze sobą funkcjonalnie i technologicznie połączone.

W ocenie Sądu, powyższa argumentacja skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Należy podkreślić, że wniosek o zmianę decyzji z dnia 13 maja 2014 r. został złożony w dniu 13 czerwca 2014 r., a zatem wówczas gdy zarówno przedsięwzięcie lokalizowane na działkach o nr [...] jak i przedsięwzięcie lokalizowane na działce o nr [...] były przedsięwzięciami w fazie planowania. Ponadto, są to przedsięwzięcia tego samego rodzaju bowiem polegają na produkcji elementów turbin wiatrowych. Po trzecie, są lokalizowane w niewielkiej od siebie odległości, pozwalającej przyjąć ich wzajemne sąsiedztwo. Porównanie charakteru tych inwestycji prowadzi do odmiennego wniosku, niż ten jaki wyprowadziło Kolegium. Zdaniem Sądu powyższe elementy wspólne takich samych co do rodzaju przedsięwzięć, nie pozwalały jak uczynił to organ odwoławczy, odmówić racji zarzutom strony o istnieniu jednego przedsięwzięcia, co do którego należało prowadzić jedno postępowanie w przedmiocie oceny oddziaływania na środowisko.

W niniejszej sprawie doszło zatem do błędnego pominięcia przez Kolegium treści art. 3 ust. 1 pkt 13 ustawy o udostępnianiu informacji, jak również niewłaściwej interpretacji przepisów art. 87 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, a także art. 155 k.p.a. Powyższe niewątpliwie miało wpływ na wynik sprawy skoro organ odwoławczy bez dokonania oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji zarówno w granicach zarzutów przedstawionych w odwołaniu, jak również pod kątem przepisów obowiązującego prawa, które mają zastosowanie w przedmiotowej sprawie, uchylił tę decyzję oraz odmówił zmiany decyzji z dnia 13 maja 2014 r. (uznając, że w przedmiotowej sprawie w ogóle nie zachodziła możliwość zmiany decyzji).

Kolegium ponownie rozpoznając odwołanie powinno uwzględnić dokonaną

w niniejszym wyroku wykładnię przepisu art. 3 ust. 1 pkt 13 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, a następnie dokonać oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji z uwzględnieniem zarzutów podnoszonych przez stronę w odwołaniu, jak również mając na uwadze przepisy prawa, mające zastosowanie w niniejszej sprawie.

Z wyżej wyłożonych przyczyn orzeczono o uchyleniu zaskarżonej decyzji SKO na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie

art. 200, art. 205 § 2 wspomnianej ustawy.