Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 160/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2020-09-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stankowski Sędzia WSA Tomasz Grossmann Asesor sądowy WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska(spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Walocha po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 sierpnia 2020 r. sprawy ze skargi Spółki A z siedzibą w K. na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z [...] listopada 2019 r. nr [...]; 2. zasądza od Inspektor Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej Spółki A z siedzibą w K. kwotę [...]zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia [...] września 2018 r. (sygn. [...]) na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (jedn. tekst: Dz. U. z 2018 r., poz. 1202; dalej: prawo budowlane) - nałożył na firma A sp. z o.o. (jako inwestora) obowiązek sporządzenia i przedstawienia, w wyznaczonym terminie, zamiennego projektu budowlanego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych związanych z budową budynku hali warsztatowo-magazynowej wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi na działkach nr [...], [...], [...] i [...] położonych przy ul. [...] w K. . Decyzja ta stała się ostateczna i prawomocna (art. 16 § 1 i 3 k.p.a.).

Pismem z 16 kwietnia 2019 r. Spółka wniosła na podstawie art. 145 § 1 pkt 5, 6, 7, 8 k.p.a., art. 147, art. 148 k.p.a. o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego wspomnianą ostateczną decyzją administracyjną z [...] września 2018r. w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego obejmujący budynek hali warsztatowo-magazynowej z uwagi na wydanie przez GINB decyzji znak: [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r. Decyzją tą Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził nieważność (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.) decyzji Inspektor Nadzoru Budowlanego i Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., którymi został wniesiony sprzeciw w stosunku do zawiadomienia spółki o zakończeniu budowy owej hali warsztatowo-magazynowej.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia [...] października 2019 r., w oparciu o art. 149 § 1 k.p.a., wznowił na wniosek spółki firma A postępowanie administracyjne zakończone ostateczną decyzją z dnia [...] września 2018 r. Następnie, po dochowaniu obowiązku określonego w art. 10 § 1 k.p.a., organ I instancji zakończył postępowanie decyzją z dnia [...] listopada 2019 r. wydaną na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. i odmówił uchylenia decyzji dotychczasowej z dnia [...] września 2018 r.

Odwołanie od powyższej decyzji wniosła spółka firma A Sp. z o.o., reprezentowana przez pana J. K., oświadczając, iż oczywiście nie jest zadowolona z wydanej decyzji, lecz "Nie chcąc narzucać organowi II instancji sposobu rozpoznania odwołania" postanowiła "nie formułować zarzutów". Pełnomocnik wskazał, że:

1) "Sprawy, do których nawiązuje organ, dotyczą w istocie tego samego obiektu, a zatem są ze sobą ściśle związane",

2) "Decyzja będąca przedmiotem postępowania wznowieniowego została wydana na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 P.b., a zatem dotyczyła istotnych odstępstw od projektu budowlanego. Tymczasem PINB w K. w zaskarżonej decyzji nawiązuje do odstępstwa dotyczącego zmiany sposobu użytkowania. Należy zauważy[ć], że prawo budowlane nie definiuje zmiany sposobu użytkowania jako odstępstwo",

3) "O żadnym istotnym odstępstwie w przedmiotowej sprawie - budowie hali warsztatowo-magazynowej nie może być mowy",

4) "Decyzja będąca przedmiotem postępowania wznowieniowego została wydana w dniu [...] września 2018 r. tj. po siedmiu miesiącach od wniesienia sprzeciwu w sprawie zakończenia budowy - decyzja z dnia [...] lutego 2018 r. - decyzja ta została ostatecznie i prawomocnie unieważniona. Nie ulega zatem najmniejszej wątpliwości, że decyzja naprawcza została wydana na skutek wcześniejszego sprzeciwu, który bezpowrotnie został wyeliminowany z obrotu prawnego. Sekwencja zdarzeń ma kluczowe znaczenie w sprawie",

5) "Skoro GINB orzekł z mocą ex tunc o nieważności sprzeciwu, to tym samym odpadła przesłanka do wszczęcia postępowania naprawczego w trybie art. 50 ust. 1 pkt 4 i art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego - stąd podanie o wznowienie postępowania. Unieważnienie z mocą ex tunc sprzeciwu oznacza, że użytkowanie hali warsztatowo-magazynowej jest w pełni legalne. Brak sprzeciwu na dzień dzisiejszy potwierdza i oznacza legalność realizacji robót budowlanych wykonanych do momentu dokonania zgłoszenia zamiaru przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego i tym samym prawo do legalnego użytkowania" oraz

6) w jej ocenie "(...) ta właśnie decyzja (sprzeciw), a właściwie dokonana w niej ocena stanu faktycznego, niewątpliwie stanowiła zagadnienie wstępne dla decyzji naprawczej. Innymi słowy: nie byłoby sprzeciwu, to nie byłoby tez postępowania naprawczego".

Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] stycznia 2020r. wydał decyzję następującej treści: "uchylam zaskarżoną decyzję w części, w jakiej dotyczy ona przesłanki wznowienia postępowania określonej w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., i,

orzekając w tym zakresie co do istoty sprawy, orzekam: na podstawie art. 151 § 2 w zw. z art. 146 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (jedn. tekst: Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.,

stwierdzam

wydanie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] września 2018 r. (sygn. [...]) z naruszeniem prawa, w części w jakiej dotyczy ona zmiany zagospodarowania terenu jako istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego

oraz wskazuję, iż

decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] września 2018 r. (sygn. [...]) nie została uchylona z uwagi na istnienie w tym przypadku innego istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego (tj. zmiany zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części),

a w pozostałym zakresie utrzymuję zaskarżoną decyzję w mocy."

W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że

1) przedmiotem decyzji z dnia [...] września 2018 r. była kwestia istotnych odstąpień od zatwierdzonego projektu budowlanego w kwestii budowy budynku hali warsztatowo-magazynowej wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi na działkach nr [...], [...], [...] i [...] położonych przy ul. [...] w K. (budynek ten przylega dwiema ścianami do budynku istniejącej już hali produkcyjno-usługowej z częścią socjalną),

2) decyzja z dnia [...] września 2018 r. została wydana przez organ nadzoru budowlanego pierwszej instancji na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 prawa budowlanego, gdyż - jak wprost wynika z jej uzasadnienia - inwestor, bez wymaganej decyzji o zmianie pozwolenia (art. 36a ust. 1 prawa budowlanego), dokonał w trakcie budowy istotnych odstąpień od zatwierdzonego projektu budowlanego. Mianowicie po pierwsze dokonał zmian w zakresie projektu zagospodarowania działki (art. 36a ust. 5 pkt 1 przywołanej ustawy), wykonując "plac utwardzony betonem", co stanowi część tego zamierzenia inwestycyjnego, a po drugie w części warsztatowej owej hali na skutek "powstania nowych stanowisk pracy przy maszynach tokarskich i zmiany charakteru tej części obiektu z działalności związanej z naprawą samochodów osobowych na planowaną działalność produkcyjną związaną z mechaniczną obróbką metali metodą skrawania za pomocą maszyn tokarskich" doszło "do zmiany zamierzonego sposobu użytkowania (w rozumieniu przepisów art. 71 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego), gdyż zmieniły się warunki bezpieczeństwa pożarowego, warunki pracy oraz warunki ochrony środowiska", a "Przedmiotowa zmiana wypełnia hipotezę art. 36a ust. 5 pkt 4 Prawa budowlanego, zgodnie z którym istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę stanowi odstąpienie w zakresie (...) «4) zmiany zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części»".

Natomiast w ujęciu chronologicznym owa opisywana decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] września 2018 r., została wydana po decyzji tego organu dotyczącej również przedmiotowej hali warsztatowo-magazynowej z dnia [...] lutego 2018 r., którą zgłoszony został sprzeciw w stosunku do zawiadomienia o zakończeniu budowy tej hali (art. 54 prawa budowlanego). Ta ostatnio wspomniana decyzja została utrzymana w mocy (art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a.) ostateczną decyzją Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2018 r. (sygn. [...]), lecz nieważność tych decyzji (tj. z dnia [...] lutego 2018 r. oraz z dnia [...] kwietnia 2018 r.) stwierdził (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.) Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego ostateczną i prawomocną decyzją z dnia [...] kwietnia 2019 r. (sygn. [...]).

Chociaż zatem - chronologicznie rzecz biorąc - decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] września 2018 r. została wydana po ostatecznej decyzji o zgłoszeniu sprzeciwu, to jednak nie jest ona decyzją wydaną w oparciu o decyzję o zgłoszeniu sprzeciwu. Wobec tego nie ma tutaj w ogóle mowy o możliwości zastosowania art. 148 § 1 pkt 8 k.p.a. Nie oznacza to jednak, że wyeliminowanie przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z obrotu prawnego ze skutkiem ex tunc decyzji w sprawie sprzeciwu pozostaje bez jakiegokolwiek znaczenia prawnego dla niniejszej sprawy administracyjnej, skoro sprzeciw dotyczył tego samego budynku, co decyzja z dnia [...] września 2018 r. (art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.).

Z jednej strony spowodowało to, iż legalne jest użytkowanie hali warsztatowo- magazynowej, przy czym z drugiej nie wykluczyło dopuszczalności prowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie istotnych odstąpień od zatwierdzonego projektu budowlanego. Skuteczne zawiadomienie o zakończeniu budowy obiektu budowlanego (tj. takie, co do którego właściwy organ nadzoru budowlanego nie wniósł sprzeciwu w drodze decyzji administracyjnej) nie stanowi przeszkody prawnej do ewentualnego prowadzenia postępowania w trybie art. 50-51 prawa budowlanego. Wynika to stąd, iż w takich sytuacjach "W przypadku stwierdzenia jakichkolwiek nieprawidłowości, organ nadzoru budowlanego ma prawo, a nawet obowiązek wszczęcia postępowania naprawczego na podstawie przepisów art. 50-51 p.b." i równocześnie zaznaczają, że "Błędny jest pogląd, że po skutecznym zawiadomieniu o zakończeniu budowy niedopuszczalna jest jakakolwiek kontrola organów nadzoru budowlanego, przeczą temu chociażby kompetencje organów nadzoru budowlanego zawarte w przepisach art. 81-81c oraz art. 83-84b p.b."

Z decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] kwietnia 2019r. wynika jeszcze jedna istotna dla niniejszego postępowania okoliczność. Mianowicie, organ ten wskazał, iż nie było podstaw do przyjęcia, że istotnym odstąpieniem w przypadku budowy przedmiotowej hali warsztatowo-magazynowej jest zmiana w zakresie projektu zagospodarowania działki (art. 36a ust. 5 pkt 1 przywołanej ustawy) wynikająca z wykonania "placu utwardzonego betonem". Nie dotyczy ona natomiast (z uwagi na treść decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] lutego 2018 r. oraz decyzji Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2018 r.) w ogóle drugiego z istotnych odstąpień opisanych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] września 2018 r., czyli zagadnienia zmiany zamierzonego sposobu użytkowania hali warsztatowo-magazynowej (art. 36a ust. 5 pkt 4 prawa budowlanego).

Zatem z decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego jednoznacznie wynika, że w przypadku budowy hali warsztatowo-magazynowej posadowionej przy ul. [...] w K. nie mamy do czynienia z istotnym odstąpieniem, o jakim jest mowa w art. 36a ust. 5 pkt 1 prawa budowlanego. Innymi słowy: stwierdzenie wykonania w trakcie budowy placu utwardzonego betonem nie było i nie jest podstawą do wydania decyzji w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 3 prawa budowlanego, co ma istotne znaczenie dla sprawy zakończonej ostateczną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] września 2018 r.

W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] września 2018 r. w oparciu o zgromadzone w sprawie dowody i materiały organ nadzoru budowlanego pierwszej instancji wykazał natomiast, że w tym przypadku doszło do zmiany zamierzonego sposobu użytkowania przedmiotowej hali warsztatowo-magazynowej. Skutkiem wykonania w hali - nieprzewidzianych w zatwierdzonym projekcie budowlanym - stanowisk produkcyjnych przy maszynach tokarskich oraz związanych z nimi urządzeń (w związku z planowaną działalnością produkcyjną związaną z mechaniczną obróbką metali metodą skrawania za pomocą tych maszyn) jest - jak trafnie wskazał Organ - zmiana warunków "bezpieczeństwa pożarowego, warunki pracy oraz warunki ochrony środowiska". Wypełnia to całkowicie przesłankę ujętą w art. 36a ust. 5 pkt 4 prawa budowlanego i pozwala stwierdzić, że w tym zakresie mamy do czynienia z istotnym odstąpieniem od zatwierdzonego projektu budowlanego.

Wobec tego o ile na skutek ostatecznej i prawomocnej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2019 r. istotnym odstąpieniem od zatwierdzonego projektu techniczno-budowlanego dotyczącego przedmiotowej hali warsztatowo-magazynowej nie jest wykonanie "placu utwardzonego betonem", o tyle takim odstąpieniem jest zmiana zamierzonego sposobu użytkowania tej hali (art. 36a ust. 5 pkt 4 prawa budowlanego). Wobec tego pomimo decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego nadal istnieje podstawa do zastosowania w tej sprawie art. 51 ust. 1 pkt 3 prawa budowlanego i nałożenia na spółkę firma A (jako inwestora) obowiązku sporządzenia i przedstawienia, w wyznaczonym terminie, zamiennego projektu budowlanego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych związanych z budową budynku hali warsztatowo-magazynowej wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi na działkach nr [...], [...], [...] i [...] położonych przy ul. [...] w K. .

Organ odwoławczy wskazał, że ewidentnie w tym przypadku nie istnieją wskazane przez Spółkę podstawy do uchylenia decyzji dotychczasowej z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 6, 7 i 8 k.p.a., zasadnie organ nadzoru budowlanego w tym zakresie zastosował art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. i odmówił uchylenia decyzji dotychczasowej. Jednakże, nieprawidłowo organ ten przyjął, że nie zachodzi tutaj podstawa do uchylenia tej decyzji w oparciu o art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. i dlatego konieczne jest uchylenie przez organ odwoławczy zaskarżonej decyzji z dnia [...] listopada 2019 r. w tej części oraz orzeczenie w tym zakresie co do istoty sprawy. Skoro dwa istotne odstępstwa (art. 36a ust. 5 pkt 1 i 4 prawa budowlanego) stanowiły przyczynę wydania decyzji dotychczasowej z dnia [...] września 2018 r., a w toku wznowionego postępowania okazało się, że istotnym odstąpieniem jest tylko i wyłącznie zmiana zamierzonego sposobu użytkowania hali (art. 36a ust. 5 pkt 4 prawa budowlanego), to Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej (tj. decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] września 2018 r., sygn. [...]), a w takim przypadku - zgodnie z art. 146 § 2 k.p.a. - nie uchyla się decyzji dotychczasowej.

W tym stanie rzeczy obowiązkiem Inspektor Nadzoru Budowlanego jest zastosowanie art. 151 § 2 k.p.a. wyłącznie w zakresie przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. i stwierdzenie w tym zakresie, że decyzja dotychczasowa z dnia [...] września 2018 r. została w części wydana z naruszeniem prawa oraz wskazanie okoliczności, z powodu których nie została ona uchylona (tj. w wyniku istnienia drugiego istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego).

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu od powyższej decyzji wniósł pełnomocnik spółki firma A Sp. z o.o. domagając się jej uchylenia oraz poprzedzającej decyzji PINB w K. z dnia [...] listopada 2019 r., a także decyzji z dnia [...] września 2018 r. oraz rozstrzygnięcia o kosztach postępowania.

W uzasadnieniu skargi Spółka wskazała stan faktyczny sprawy:

Decyzją Nr [...] z dnia [...].02.2017 r. Burmistrz K. ustalił warunku zabudowy dla inwestycji obejmującej budowę hali warsztatowo-magazynowej.

Następnie Starosta K. decyzją nr [...] r. znak; [...] z dnia [...].06.2017 r. udzielił pozwolenia na budowę tejże hali, którą zmienił decyzją nr [...] znak: [...] z dnia [...].12.2017 r.

Pismem z dnia [...].01.2018 r. inwestor zawiadomił o zakończeniu budowy.

W tym samym dniu tj. [...] stycznia 2018 r. PINB w K. przeprowadził kontrolę. W trakcie kontroli stwierdzono nieprawidłowości polegające rzekomo na istotnym odstąpieniu w zakresie:

1. projektu zagospodarowania działki (art. 36a ust. 5 pkt 1 Prawa budowlanego) polegającym na wykonaniu dodatkowo utwardzonego betonem placu,

2. zmiany zamierzonego sposobu użytkowania (art. 36a ust. 5 pkt 4 prawa budowlanego).

Stwierdzone rzekomo nieprawidłowości skutkowały;

1. wniesieniem sprzeciwu w sprawie zawiadomienia o zakończeniu budowy - decyzja z dnia [...] lutego 2018r. utrzymanym w mocy decyzją WWINB znak: [...] z dnia [...].04.2018 r.

2. wszczęciem postępowania administracyjnego w sprawie prowadzenia robót budowlanych przy budowie hali warsztatowo-magazynowej w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w projekcie budowlanym (art. 50 ust. 1 pkt 4 P. b.) - zawiadomienie znak: [...] r. z dnia [...] lutego 2018 r.

Nie wstrzymując robót budowlanych PINB w K. decyzją znak: [...] z dnia [...] września 2018 r. na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 P. b. nałożył obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego oraz obowiązek wykonania określonych czynności lub robót (w razie potrzeby) nie precyzując ani potrzeby, ani też nie określając tego jakie czynności lub roboty powinny zostać wykonane.

Podaniem z dnia [...].11.2018 r. skarżący uruchomił postępowanie nadzwyczajne żądając stwierdzenia nieważności decyzji WWINB znak: [...] z dnia [...].04.2018 r.

Postępowanie to zakończyło się dla skarżącego pomyślnie, gdyż GINB decyzją ostateczną i prawomocną znak: [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r. wyeliminował skutecznie z obrotu prawnego obie decyzje w przedmiocie sprzeciwu.

W/w decyzja GINB była dla skarżącego bodźcem do wniesienia żądania w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego decyzja ostateczną PINB w K. z dnia [...] września 2018 r. (żądanie wznowienia postępowania z dnia [...].04.2019 r.).

PINB w K. decyzją z dnia [...] listopada 2019 r., na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 kpa odmówił uchylenia dotychczasowej decyzji PINB w K. z dnia [...] września 2018 r., a WWINB zaskarżoną decyzją z dnia [...].01.2020 r. de facto utrzymał decyzję PINB w K. w mocy.

W ocenie skarżącego WWINB wadliwie uznał, iż decyzja GINB z dnia [...] kwietnia 2019 r. odnosiła się tylko do istotnego odstąpienia w zakresie projektu zagospodarowania działki (art. 36a ust. 5 pkt 1 Prawa budowlanego). Skoro sprzeciw był oparty na dwóch przesłankach i został w całości uchylony, to jest oczywiste, że GINB wziął pod uwagę obie przesłanki. Gdyby tylko druga z przesłanek (zmiana zamierzonego sposobu użytkowania) była zasadna GINB winien był odmówić stwierdzenia nieważności, a jednak tego nie zrobił. Tym samym uznał, że nie istnieją żadne okoliczności upoważniające organ nadzoru budowlanego do wniesienia sprzeciwu. Powyższa kwestia ma kluczowe znaczenie w sprawie.

Nadto Skarżący zauważył, że WWINB badając sprawę co do przyczyn wznowienia postępowania oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy nie zbadał tego czy:

1. Okoliczności wskazane przez PINB w K. takie jak:

• wyposażenie hali warsztatowo - magazynowej w 3 maszyny tokarskie,

• zwiększenie ilości gniazd elektrycznych,

• zwiększenie ilości lamp oświetleniowych,

• zamontowanie nagrzewnicy zasilanej w ciepło rurociągiem cieplnym z istniejącej kotłowni,

są robotami budowlanymi, których celem była zmiana zamierzonego sposobu użytkowania hali warsztatowej. W ocenie skarżącego hala była, jest i pozostanie halą warsztatową. Organy obu instancji nie wskazały ani jednego dowodu potwierdzającego zmianę warunków, bezpieczeństwa pożarowego, pracy, zdrowotnych, higieniczno-sanitarnych, ochrony środowiska bądź wielkość lub układ obciążeń. Ponadto, zdaniem Skarżącego "Istotnym odstąpieniem" od zatwierdzonego projektu budowlanego jest takie odstąpienie, które spowoduje zmianę ustalonych w decyzji warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, zmianę przeznaczenia obiektu budowlanego, jego usytuowania oraz zmianę warunków określonych w art. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.). Brak jest jakichkolwiek ustaleń w tym zakresie. Organy nie stwierdziły też, by charakter robót budowlanych wskazał na to, że mają one na celu zmianę zamierzonego sposobu użytkowania obiektu. Okoliczność prowadzenia robót budowlanych należy traktować rozłącznie z ewentualną okolicznością polegającą na faktycznej zmiany sposobu użytkowania obiektu.

Nadto Skarżący zarzucił, że zarówno sentencja decyzji PINB w K. z dnia [...].09.2018 r., jak i sentencja decyzji WWINB z dnia [...].01.2020 r. nie są sformułowane w sposób prawidłowy, gdyż skarżący ma uzasadnione wątpliwości jakie w istocie miał wykonać obowiązki oraz jaka w istocie część decyzji została uchylona.

W odpowiedzi na skargę organ nadzoru budowlanego II instancji wniósł o jej oddalenie odwołując się do argumentacji zawartej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga okazała się zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1). Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu.

Dokonując tak rozumianej kontroli zaskarżonej decyzji Inspektor Nadzoru Budowlanego z [...] stycznia 2020r., Sąd rozpoznający niniejszą sprawę doszedł do przekonania, że zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca organu I instancji nie mogą się ostać.

Przechodząc do przedstawienia motywów, z powodu których doszło jednak do uwzględnienia skargi, należy wskazać, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały wydane w trybie nadzwyczajnym – wznowienia postępowania. W związku z tym należy podkreślić, że jedną z podstawowych zasad postępowania administracyjnego jest zasada trwałości decyzji administracyjnej wyrażona w art. 16 § 1 k.p.a. Ostateczność decyzji oznacza, że jest ona wiążąca dla wszystkich organów administracji publicznej tak długo, jak długo nie zostanie ona z obrotu prawnego wyeliminowana w sposób prawem przewidziany. W konsekwencji każda decyzja administracyjna wydana w sprawie z zakresu administracji publicznej przez uprawniony do tego organ administracji, działający w granicach prawa, korzysta z domniemania prawidłowości. Ustawodawca dopuszcza, jednak możliwość zaistnienia sytuacji wyjątkowych, w których będzie można wyeliminować rozstrzygnięcia wadliwe (por. wyrok WSA z 21.07.2011 r., III SA/Kr 74/11, dostępny http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej "CBOSA"). Celowi temu służą tzw. nadzwyczajne środki, które pozwalają wzruszyć decyzję ostateczną, a które zostały enumeratywnie wymienione w k.p.a.

Jednym z nich jest uchylenie w całości lub w części decyzji ostatecznej w trybie wznowienia postępowania (art. 145–art. 152 k.p.a.). Wznowienie postępowania jest instytucją procesową umożliwiającą ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym została ona wydana, było dotknięte kwalifikowanymi wadami, wymienionymi w art. 145 § 1, art. 145a i art. 145b k.p.a. Zadaniem organów w postępowaniu wznowieniowym jest więc ustalenie, czy postępowanie zakończone decyzją ostateczną było dotknięte jedną z wad wymienionych w tych przepisach. Stwierdzenie istnienia takiej wady obliguje organ do uchylenia decyzji ostatecznej i wydania nowej decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy, stosownie do art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. Jeżeli natomiast organ stwierdzi brak podstaw do uchylenia decyzji, odmawia jej uchylenia, zgodnie z art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. Nadto zwrócić należy uwagę na przepis art. 146 § 2 k.p.a., zgodnie z którym nie uchyla się decyzji także w przypadku, jeżeli w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. W takiej sytuacji zgodnie z art. 151 § 2 k.p.a. W przypadku gdy w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji na skutek okoliczności, o których mowa w art. 146, organ administracji publicznej ograniczy się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności, z powodu których nie uchylił tej decyzji.

W niniejszej sprawie organ I instancji, po przeprowadzeniu tzw. fazy wstępnej – w której dokonuje się oceny wniosku o wznowienie postępowania pod kątem dopuszczalności wznowienia, tj. bada się czysto formalne przesłanki (por. wyrok NSA z 12.02.2013 r., II OSK 1901/11, CBOSA) – ostatecznie postanowieniem z [...] października 2019r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wznowił postępowanie w związku z wnioskiem spółki firma A Sp.z o.o. z [...] kwietnia 2019r., co otworzyło mu drogę do zbadania, czy faktycznie doszło do wydania decyzji dotkniętej kwalifikowaną wadą prawną, w tym przypadku we wniosku wskazano jako podstawę wznowienia art. 145 § 1 pkt 5, 6, 7, 8 k.p.a. Nadto zgodnie z art. 148 § 1 k.p.a. wnioskodawca wskazał, że wniósł o wznowienie postępowania z uwagi na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] kwietnia 2019r. stwierdzającą nieważność decyzji Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2018r. oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z [...] lutego 2018r. Decyzja GINB z [...] kwietnia 2019r. została doręczona skarżącej Spółce [...] kwietnia 2019r., wnioskodawca zachował zatem ustawowy termin do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania.

Następnie, organy obu instancji przeanalizowały wszystkie podnoszone podstawy wznowieniowe i doszły do słusznego wniosku, że niezasadne okazały się te wskazane w art. 145 § 1 pkt 6, 7 i 8 k.p.a.

Zasadnie wskazały organy, że przepisy ustawy z 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2019r., poz. 1186 ze zm.) nie nakładają na organ nadzoru budowlanego obowiązku uzyskania stanowiska innego organu przed wydaniem decyzji na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowanego nakładającej obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, która to decyzja z [...] września 2018r. jest przedmiotem wznowienia postępowania.

Nie było także w sprawie zagadnienia wstępnego, i jakim mowa w art. 145 § 1 pkt 7 k.p.a. podlegającego rozstrzygnięciu przez właściwy organ lub sąd, co uzasadniałoby wznowienie postępowania, jeżeli zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji (art. 100 § 2).

Zasadnie także organy oceniły brak wystąpienia przesłanki z art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a., zgodnie z którą postępowanie wznawia się, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Wskazana przez wnioskodawcę decyzja GINB z dnia [...] kwietnia 2019 r., w której tamtejszy organ inaczej ocenia i interpretuje sprawę dokonania przez inwestora odstępstwa polegającego na dodatkowym wykonaniu placu utwardzonego betonem o wymiarach ok. 55 m x (12 m - 25 m), nie jest zagadnieniem wstępnym. Decyzja GINB z dnia [...] kwietnia 2019 r. dotyczy innej sprawy prowadzonej przez PINB w K. - ze sprzeciwu w sprawie zakończenia budowy przedmiotowej "Hali warsztatowo-magazynowej". Podstawą wydania decyzji PINB z dnia [...] września 2018 r. były dwie przesłanki dotyczące dokonania istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego 1) odstępstwo w zakresie zmiany projektu zagospodarowania działki i terenu, oraz 2) odstępstwo dotyczące zmiany zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego. Nadto decyzja ta nakładająca na Spółkę obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego z dnia [...] września 2018 r. nie została wydana w oparciu o żadną decyzję lub orzeczenie sądu. PINB w K. wydał przedmiotową decyzję w oparciu o ustalenia przeprowadzonych kontroli w dniach [...] stycznia 2018 r. i [...] kwietnia 2018 r. Oznacza to, że przesłanka zawarta w art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. nie występuje. Postępowanie w zakresie nałożenia na Spółkę obowiązku sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego było odrębne od postępowania w sprawie zgłoszenia zakończenia robót budowlanych i wydanego przez organ sprzeciwu w sprawie zawiadomienia o zakończeniu budowy z [...] lutego 2018r. W ocenie Sądu postępowania te były niezależne od siebie i prowadzone w oparciu o inną postawę prawną prawa budowanego mimo, że dotyczyły tego samego obiektu – hali warsztatowo-magazynowej i wiązały się z istotnymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego tej hali.

Skuteczne zawiadomienie o zakończeniu budowy obiektu budowlanego (tj. takie, co do którego właściwy organ nadzoru budowlanego nie wniósł sprzeciwu w drodze decyzji administracyjnej) nie stanowi przeszkody prawnej do ewentualnego prowadzenia postępowania w trybie art. 50-51 Prawa budowlanego. Wynika to stąd, iż w takich sytuacjach "W przypadku stwierdzenia jakichkolwiek nieprawidłowości, organ nadzoru budowlanego ma prawo, a nawet obowiązek wszczęcia postępowania naprawczego na podstawie przepisów art. 50-51 p.b." (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7.07.2017 r., II OSK 2936/15, LEX nr 2342630; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22.02.2018 r., VIII SA/Wa 523/17, LEX nr 2457250; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14.11.2019 r., II OSK 3266/17, LEX nr 2750571) i równocześnie zaznaczają, że "Błędny jest pogląd, że po skutecznym zawiadomieniu o zakończeniu budowy niedopuszczalna jest jakakolwiek kontrola organów nadzoru budowlanego, przeczą temu chociażby kompetencje organów nadzoru budowlanego zawarte w przepisach art. 81-81c oraz art. 83-84b p.b." (tamże; tak też wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6.10.2015 r., II SA/Po 377/15, CBOSA).

W ocenie Sądu, zasadnie natomiast organ odwoławczy zwrócił uwagę, że w okolicznościach niniejszej sprawie wystąpiła przesłanka z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. W myśl tego przepisu w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który je wydał. Niezbędne jest zatem kumulatywne ziszczenie się następujących przesłanek:

- istotne dla rozstrzygnięcia nowe okoliczności lub nowe dowody muszą zostać ujawnione po wydaniu decyzji ostatecznej;

- te okoliczności lub dowody musiały istnieć już wcześniej, tj. w chwili wydawania decyzji ostatecznej, lecz dla organu są one "nowymi" tylko dlatego, że nie były jemu wcześniej znane.

W związku z tym należy wyjaśnić, że przez "okoliczność faktyczną" należy rozumieć zdarzenie niezależne od treści przepisów prawa, a tym bardziej wykładni prawa (por. M. Pułło, Nowe okoliczności faktyczne i nowe dowody jako podstawa wznowienia postępowania administracyjnego, "Państwo i Prawo" 2004, z. 8, s. 52). Z zakresu tego wyklucza się zatem okoliczność prawną, gdyż treść przepisów prawa powinna być znana organowi (por. A. Ziółkowska, Skutki wyjawienia nowych okoliczności i nowych dowodów w jurysdykcyjnym postępowaniu administracyjnym, "Administracja - Teoria, Dydaktyka, Praktyka" 2010, nr 2, s. 81). Przez okoliczności "nowe" należy zaś rozumieć "nowo odkryte lub po raz pierwszy zgłoszone przez stronę", przy czym – jak wskazuje większość składów orzekających – nie jest istotne, czy ujawnione nowe okoliczności nie były znane organowi prowadzącemu postępowanie pierwotne w wyniku zaniedbań (np. niedokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego), czy może z innych powodów (por.: wyrok NSA z 9.12.2010 r., I OSK 1256/10; wyrok WSA z 18.12.2013 r., IV SA/Po 838/13 – CBOSA). Warunkiem wznowienia postępowania jest jedynie to, aby nowa okoliczność miała istotne znaczenie dla sprawy i istniała w dniu wydania decyzji oraz nie była znana organowi, który wydal decyzję (por. wyrok NSA z 19.07.2012 r., II OSK 768/11, CBOSA).

W powyższym zakresie, Sąd podziela podgląd organu odwoławczego, że nie bez znaczenia prawnego dla niniejszej sprawy administracyjnej pozostaje wyeliminowanie przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z obrotu prawnego ze skutkiem ex tunc decyzji w sprawie sprzeciwu, skoro sprzeciw dotyczył tego samego budynku, co decyzja z dnia [...] września 2018 r. Z jednej strony spowodowało to, iż legalne jest użytkowanie hali warsztatowo-magazynowej, z drugiej wyeliminowano zarzut istotnego odstępstwa od projektu budowlanego dotyczącego zmiany zagospodarowania działki i terenu w zakresie utwardzenia betonem. Z decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wynika, bowiem istotna dla niniejszego postępowania okoliczność, że nie było podstaw do przyjęcia, że istotnym odstąpieniem w przypadku budowy przedmiotowej hali warsztatowo-magazynowej jest zmiana w zakresie projektu zagospodarowania działki (art. 36a ust. 5 pkt 1 Prawa budowanego) wynikająca z wykonania "placu utwardzonego betonem".

Z decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego jednoznacznie wynika zatem, że w przypadku budowy hali warsztatowo-magazynowej posadowionej przy ul. [...] w K. nie mamy do czynienia z istotnym odstąpieniem, o jakim jest mowa w art. 36a ust. 5 pkt 1 Prawa budowlanego. Innymi słowy: stwierdzenie wykonania w trakcie budowy placu utwardzonego betonem nie było i nie jest podstawą do wydania decyzji w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 3 prawa budowlanego, co ma istotne znaczenie dla sprawy zakończonej ostateczną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] września 2018 r.

W ocenie Sądu, w kontrolowanej sprawie za taką nową okoliczność faktyczną nieznaną organowi wydającemu decyzję należało uznać, iż w chwili wydawania decyzji z [...] września 2018r. utwardzenie placu betonem nie stanowiło istotnego odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowanego przedmiotowej hali warszatowo-magazynowej w zakresie projektu zagospodarowania terenu inwestycyjnego.

Na skutek decyzji GINB o stwierdzeniu nieważności decyzji w sprawie sprzeciwu od zgłoszenia zakończenia robót, która ma skutek ex tunc, w chwili wydawania decyzji z [...] września 2018r. w sprawie nałożenia obowiązku przedłożenia projektu zamiennego, utwardzenie placu betonem nie stanowi istotnego odstępstwa od tego zatwierdzonego projektu budowanego przedmiotowej hali warszatowo-magazynowej.

Natomiast Sąd nie podzielił argumentacji organu odwoławczego jakoby okoliczność ta nie miała istotnego znaczenia dla sprawy zakończonej decyzją z [...] września 2018r.

Jak przyjmuje się zgodnie w literaturze i orzecznictwie, przez okoliczność istotną dla sprawy należy rozumieć taką okoliczność, która mogła mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy (zob. wyrok NSA z 25.06.1985 r., SA/Wr 351/85, ONSA 1985, nr 1, poz. 36; podobnie wyrok NSA z 06.01.1998 r., IV SA 1302/97, CBOSA). Należy więc przyjąć, iż przesłanka wznowienia postępowania określona w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. będzie zachodziła wówczas, gdy ujawnione nowe okoliczności faktyczne nieznane organowi wydającemu decyzje są istotne dla sprawy w tym sensie, że dotyczą przedmiotu sprawy oraz mają znaczenie prawne, mające w konsekwencji wpływ na treść decyzji w kwestiach zasadniczych (por. wyrok NSA z 07.02.2007 r., I OSK 429/06, CBOSA).

W ocenie Sądu, tak rozumianą okolicznością "istotną" dla przedmiotowej sprawy dotyczącej nałożenia obowiązku sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych była okoliczność, że utwardzenie placu betonem nie stanowi istotnego odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowanego przedmiotowej hali warszatowo-magazynowej. Rzutuje ona bowiem na prawidłowość rozstrzygnięcia zawartego w decyzji z [...] września 2018r. Przy czym wskazać należy, że na treść rozstrzygnięcia składa się nie tylko sentencja zawarta w części wstępnej decyzji, ale także uzasadnienie decyzji. Wobec tego o ile rozstrzygnięcie decyzji z [...] września 2018r. nie odnosi się bezpośrednio do istotnego odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowanego w zakresie zmiany sposobu zagospodarowania działki (placu utwardzonego betonem), to w uzasadnieniu decyzji wprost organ wskazuje na to właśnie odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowanego, które następnie stanowiło podstawę do wydania decyzji w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowanego. Z tego właśnie powodu niezasadne jest twierdzenie organu odwoławczego, że pomimo zaistnienia przesłanki wznowieniowej z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swojej istocie decyzji dotychczasowej (art. 146 § 2 k.p.a.). Wręcz przeciwnie, uwzględnienie nowej okoliczności, że utwardzenie betonem nie stanowi istotnego odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowanego hali musiało prowadzić do uchylenia decyzji z [...] września 2018r., bowiem ta nowa okoliczność przesądza, że podstawą do nałożenia obowiązku nie jest istotne odstępstwo polegające na zmianie zagospodarowania terenu, a taka podstawa i argumentacja wyrażona została przez organ I instancji w uzasadnieniu decyzji z [...] września 2018r. Przy czym podkreślić należy, że uzasadnienie stanowi obligatoryjny element składowy decyzji (art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a.) i musi istnieć zbieżność między rozstrzygnięciem a jego uzasadnieniem.

Niezasadnie zatem organ odwoławczy zastosował przepis 151 § 2 k.p.a. i wyłącznie w zakresie przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. stwierdził w tym zakresie, że decyzja dotychczasowa z dnia [...] września 2018 r. została w części wydana z naruszeniem prawa oraz wskazał okoliczności, z powodu których nie została ona uchylona (tj. w wyniku istnienia drugiego istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego). Tym bardziej, że tak skonstruowana sentencja zaskarżonej decyzji jest niezrozumiała dla Skarżącej, która zasadnie podnosiła, że ostatecznie nie wie jakie obowiązki na niej ciążą, co godzi w zasadę pogłębionego zaufania obywateli do organów administracji. Organ powinien zatem uchylić decyzję z [...] września 2018r. Sprecyzować obowiązki inwestora, w zakresie przedłożenia projektu budowanego zamiennego odnoszącego się do zmiany sposobu użytkowania części warsztatowej hali, tak by rozstrzygnięcie decyzji jasno i konkretnie określało czynności lub roboty budowlane w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. Nadto, rozstrzygniecie to winno mieć swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniu faktycznym i prawnym decyzji.

Nadto w ocenie Sądu zasadnie organy uznały w trybie wznowienia postępowania, że nie zaistniała żadna z przesłanek wznowieniowych odnosząca się do drugiego z istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowanego – zmiany sposobu użytkowania części warsztatowej przedmiotowej hali warsztatowo-magazynowej. Jak wskazano powyższej stwierdzenie nieważności decyzji w przedmiocie sprzeciwu od zgłoszenia zakończenia budowy hali nie wyłączało możliwości prowadzenia odrębnego postępowania w sprawie istotnego odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowanego.

Odnosząc się do dalszych zarzutów skargi Sąd ubocznie wskazuje, że podstawę prawną do przyjęcia, że zmiana sposobu użytkowania stanowi także istotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowanego stanowi przepis art. 36a ust. 5 pkt 4 Prawa budowanego, a zebrany materiał dowodowy w sprawie potwierdził, że roboty budowane, jakie wykonał inwestor doprowadziły do przyjęcia, że doszło do zmiany sposobu użytkowania części warsztatowej hali warsztatowo-magazynowej.

Mając wszystko to na uwadze Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 p.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję organu odwoławczego oraz poprzedzająca ją decyzje PINB w K. z [...] listopada 2019r. (pkt 1 sentencji wyroku).

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a., uwzględniając koszt wpisu ([...] zł), wynagrodzenie należne pełnomocnikowi Skarżącej ([...] zł), ustalone na podstawie § 15 ust. 1 w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265), oraz opłatę skarbową od złożonego pełnomocnictwa ([...] zł), łącznie [...] zł., jak w punkcie

2 wyroku.