Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 628/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-07-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6159 Inne o symbolu podstawowym 615
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
article: art. 218, 217, 219
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Sawczuk, Sędziowie sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.), asesor WSA Michał Podsiadło, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 12 lipca 2022 r. sprawy ze skargi R. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2022 r. znak: [...] w przedmiocie wydania zaświadczenia o żądanej treści oddala skargę


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie (SKO) postanowieniem z 19 stycznia 2022 r. KOA/4346/Zs/2, na podstawie art. 127 § 2 w zw. z art. 17 pkt 1 k.p.a. oraz art. 1 i 2 ustawy z 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2018 r., poz. 570), art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 kpa, po rozpatrzeniu zażalenia R C – utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy [...] (Wójt) z 13 października 2021 r. odmawiające wydania zaświadczenia o zgodności budynku mieszkalno - usługowego na działce ew. nr [...] obr. [...] z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego części południowo-zachodniej wsi [...] - uchwałą Rady Gminy [...] nr [...]z dnia 31 sierpnia 2016 r. (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2016 r., poz. 8530 – dalej plan).

SKO przytoczyło przesłanki wydania zaświadczenia określone w art. 217 § 1 i § 2 kpa i podzieliło stanowisko Wójta, że strona ma interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego w świetle art. 48b ust. 2 pkt 1 Prawo budowlane wskazującego na konieczność uzyskania zaświadczenia o zgodności z planem zagospodarowania przestrzennego samowoli budowlanej.

Dalej organ wskazał, że działka nr [...] leży na terenie zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej z towarzyszącą zabudową usługową - symbol 3.MN/U.

Zgodnie z § 10 m.p.z.p. dla terenów oznaczonych na rysunku planu m.in. 3.MN/U ustala się przeznaczenie:

1 podstawowe:

zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna;

zabudowa usług nieuciążliwych w pasie 50 m od linii rozgranicząjącej terenu drogi I.KD7. (Ul. [...] ).

2) towarzyszące:

lokale usług nieuciążliwych;

dojazdy;

uzbrojenie terenu;

zieleń urządzona.

2. Zasady ochrony i kształtowania ładu przestrzennego oraz parametry i wskaźniki kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu:

1) ustala się lokalizowanie zabudowy mieszkaniowej, mieszkaniową usługowej lub usługowej wyłącznie w układzie wolno stojącym w pasie 50 m od linii rozgraniczającej terenu drogi l.KDZ(ul. [...]);

b) mieszkaniowej lub mieszkaniowo - usługowej wyłącznie w układzie wolno stojącym na pozostałym obszarze;

2 dopuszcza się lokalizowanie:

1 budynku garażowego na jednej działce budowlanej, przewidzianego na maksymalnie 2 stanowiska postojowe;

obiektów małej architektury;

zakazuje się budowy więcej niż jednego budynku mieszkalnego w obrębie jednej działki budowlanej lub zmiany funkcji w budynkach na funkcję mieszkaniową, jeżeli na działkach znajduje się już budynek mieszkalny;

ustala się maksymalny wskaźnik intensywności zabudowy 0,5;

ustala się maks. powierzchnię zabudowy w odniesieniu do działki - 35%;

ustała się minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej: 35 %;

ustala się maksymalną wysokość:

zabudowy mieszkaniowej, mieszkaniowo - usługowej i usługowej: 2 kondygnacje nadziemne: 9 m;

zabudowy gospodarczej i garażowej: 6 m;

zakazuje się lokalizowania obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 200 m2;

ustala się stosowanie dachów dwuspadowych, wielospadowych o symetrycznym układzie połaci głównych i nachyleniu w zakresie - 150 4- 450;

dopuszcza się stosowanie dachów płaskich;

ustala się stosowania pokrycia dachów w formie: dachówki, materiałów o wyglądzie zbliżonym do dachówki lub blachy montowanej wyłącznie na rąbek stojący dla dachów dwuspadowych i wielospadowych;

ustala się stosowanie kolorystyki dachów w tonacji: czerwiem, brązu oraz szarości;

ustala się obsługę komunikacyjną do działek na terenie:

1.MN/U z terenów oznaczonych symbolami: 4.KDL, 2.KDW, 8.KPJ;

2.MN/U z terenów oznaczonych symbolami: 3.KDL, 8.KPJ;

3.MN/Uz terenów oznaczonych symbolami: l.KDZ, 2.KDL;

4.MN/Uz terenów oznaczonych symbolami: 2.KDL, l.KPJ;

S.MN/Uz terenów oznaczonych symbolami: l.KDZ, 2.KDL, 2.KPJ;f) 6.MN/U z ul. [...] i ul. [...] zlokalizowanych poza granicami planu; (...)

6. Szczególne warunki zagospodarowania terenów oraz ograniczenia w ich użytkowaniu, w tym zakaz zabudowy:

tereny 3.MN/U, 4.MN/U częściowo znajdują się w strefie złożonych warunków gruntowo- wodnych, w jej zasięgu ustała się:

obowiązek ich uwzględnienia w procesie inwestycyjnym;

zakaz zmiany rzeźby terenu, w szczególności niwelowania wzniesień oraz obniżeń dolinek smutnych;

zakaz realizacji kondygnacji podziemnych;

nakaz wynoszenia poziomu parteru budynków mieszkalnych na minimalną wysokość - 0,80 m;

tereny l.MN/U, 2.MN/U i 3.MN/U częściowo znajdują się w strefie potencjalnej

uciążliwości komunikacyjnej, w jej zasięgu:

zakazuje się lokalizowania szpitali, domów opieki społecznej, budynków związanych ze stałym lub czasowym pobytem dzieci i młodzieży;

nakazuje się stosowanie indywidualnych zabezpieczeń przed hałasem i wibracjami w postaci przegród zewnętrznych o odpowiedniej izolacyjności akustycznej, w tym: okien i drzwi dźwiękochłonnych, itp., gwarantujących dotrzymanie normatywnych standardów poziomu hałasu, zgodnych z przepisami odrębnymi;

tereny 3.MN/U i 4.MN/U częściowo znajdują się w strefie potencjalnego oddziaływania linii energetycznej, w jej zasięgu:

zakazuje się lokalizowania pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi:

zakazuje się nasadzeń zieleni przekraczającej 3m;

zakazuje się lokalizacji miejsc postojowych.

zakazuje się lokalizowania usług związanych ze składowaniem, przetwarzaniem i zbieraniem odpadów.

SKO zgodziło się z argumentacją Wójta, że przedstawiona koncepcja jest fikcyjna, gdyż polega wyłącznie na odpowiednim nazwaniu pomieszczeń z pominięciem ich funkcji użytkowo – funkcjonalnych. I tak lokal usługowy (symbol 1.01) nie jest wyposażony we własną infrastrukturę sanitarną, co podważa jego odrębność lokalową. Występuje rażąca dysproporcja wielkości i układu pomieszczeń w stosunku do przyłączanego istniejącego budynku jednorodzinnego, co świadczy o fikcyjności funkcji mieszkalnej w "przebudowywanej" hali. Pomieszczenia oznaczone jako mieszkalne mają okna na wysokości 4,6 m (do parapetu) i będą miały ok 6m wysokości. Wizualizacja elewacji południowo-wschodniej budynku wskazuje, że część pomieszczeń przeznaczona na pobyt stały ludzi nie ma okien. Architektura hali ma cechy typowe dla obiektów produkcyjno-magazynowych.

SKO podzieliło również stanowisko, że rolą organu nie jest wyłącznie ocena formalna przedsięwzięcia, ale i merytoryczna, uwzględniająca cele planu tj. zachowanie ładu przestrzennego i estetyki otoczenia przestrzeni publicznych, którą w tym przypadku jest zabudowa przy ul. [...] . Organ nie może zatem akceptować wybiegów zmierzających do ominięcia zapisów planu poprzez zmianę nazwy obiektu bez zmiany jego cech użytkowych i architektury.

Organ stwierdził, że plan nie dopuszcza realizacji budynków składowych, magazynowych czy produkcyjnych na terenie przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną z towarzyszącą zabudową usługową (3.MN/U), a samodzielne budynki usługowe są dopuszczone wyłącznie w strefie 50 m od linii rozgraniczającej teren z ulicą [...] . Natomiast budowa przewidywana jest w odległości 83 m i większej. Celem takiego zapisu była koncentracja usług przy ul. [...] i stworzenie buforu oddzielającego funkcje usługowe od zabudowy jednorodzinnej na zapleczu. Planowana lokalizacja obiektu jest zatem sprzeczna z § 10 ust. 1 pkt 1 m.p.z.p.

Ponadto, narusza zapisy § 10 ust. 6 pkt 1 lit. b m.p.z.p., które stanowią, że dla terenów oznaczonych na rysunku planu: 1.MN/U, 2.MN/U, 3.MN/U, 4.MN/U, 5.MN/U, 6.MN/U ustala się szczególne warunki zagospodarowania terenów oraz ograniczenia w ich użytkowaniu, w tym zakaz zabudowy: 1) tereny 3.MN/U, 4.MN/U częściowo znajdują się w strefie złożonych warunków gruntowo-wodnych, w jej zasięgu ustala się: (...) b) zakaz zmiany rzeźby terenu, w szczególności niwelowania wzniesień oraz obniżeń dolinek smużnych.

W aktach znajduje się ekspertyza hydrologiczna z lipca 2021 r. w sprawie zmiany stanu wody na działce nr [...] i jej szkodliwym wpływie na grunt sąsiedni. Biegły wykazał, że skutkiem samowoli było podniesienie gruntu od 0,1 m do 0,75 m względem stanu pierwotnego (podkład geodezyjnym), co narusz zakaz zmiany rzeźby terenu, określony w § 10 ust. 6 pkt 1 lit. b m.p.z.p.

Organ dodał, że sprawa zgodności budynku na działce ew. nr [...] z planem toczyła się uprzednio, wówczas inwestor określał przedsięwzięcie jako "budynek gospodarczy". Postanowieniem z 26 kwietnia 2021 r. SKO utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy [...] z [...] stycznia 2021 r., odmawiające wydania zaświadczenia. Wyrokiem z 15 listopada 2021 r., VII SA/Wa 1467/21 WSA w Warszawie oddalił skargę.

Skargę na ww. postanowienie złożył R C zarzucając naruszenie:

1. art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. 107 § 3 w zw. z art. 126 k.p.a. oraz 218 k.p.a. poprzez niewłaściwą ocenę materiału dowodowego, brak dokładnego ustalenia stanu faktycznego, brak wszechstronnego oraz dogłębnego rozważenia wszystkich okoliczności faktycznych przemawiających za wydaniem zaświadczenia o zgodności budowy z planem;

2. art. 80 k.p.a., 107 § 3 w zw. z art. 126 k.p.a. i 218 k.p.a. poprzez brak odniesienia się do oświadczeń Architektów R C i S W załączonych do zażalenia, jak i brak inicjatywy w celu powołania biegłego;

3. art. 81a kpa poprzez nierozstrzygnięcie wątpliwości stanu faktycznego na korzyść skarżącego.

4. art. 8 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania do władzy publicznej, prawa materialnego poprzez niewłaściwą interpretację planu, zasady równości wobec prawa (art. 32 Konstytucji RP), zasady ochrony prawa własności (art. 21) poprzez niedopuszczalne zastosowanie wykładni rozszerzającej zapisy planu.

5. art. 138 § 2 k.p.a. poprzez jego niezastosowania, co spowodowało usankcjonowanie niezgodnego z prawem postanowienia organu I instancji

6. art. 10 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie, co spowodowało brak zapewnienia stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji nie umożliwiło wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, jak i przedstawienie dokumentów uzyskanych w trybie informacji publicznej, załączonych do niniejszego pisma, o których nadmieniano w zażaleniu.

Skarżący wniósł o uchylenie postanowień organów obu instancji, przeprowadzenie w trybie art. 106 § 3 ppsa postępowania uzupełniającego z: oświadczeń architektów R C i S W w celu wyjaśnienia istotnych wątpliwości, co nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania; powołanie biegłego w specjalności architektoniczno-budowlanej i planowania przestrzennego; z dokumentów uzyskanych w trybie informacji publicznej po wydaniu postanowienia z 13 października 2021 r. niezbędnych do wyjaśnienia istotnych wątpliwości, a skarżący nie był w ich posiadaniu w postępowaniu przed organem I instancji, nie zdążył ich doręczyć SKO; z wypisu z kartoteki budynków z 20 października 2020 r. oraz z projektu zagospodarowania działki nr [...] , a dokumenty te potwierdzają, że obecna budowa wykorzystuje istniejące fundamenty (zaznaczone na mapie), po uprzednim budynku o powierzchni zabudowy 711 m2 pow. zab. (wypis z kartoteki budynków z 20 października 2020 r.)

Skarżący wniósł ponadto o zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi wskazał m.in., że nabył ww. nieruchomość jako zabudowaną budynkiem mieszkalnym w 1990r. W dniu [...] kwietnia 2019 r. uzyskał decyzję Starosty L Nr [...] udzielającą pozwolenia na rozbudowę i przebudowę budynku jednorodzinnego. W dniu 24 maja 2021 r. wystąpił o wydanie zaświadczenia o możliwości prowadzenia działalności usługowej w oparciu o miejscowy plan w opisanym budynku mieszkalnym. Dnia 28 maja 2021 r. otrzymał zaświadczenie o możliwości prowadzenia nieuciążliwej działalności usługowej w budynku mieszkalnym pod określonymi warunkami. Ww. zaświadczeniu organ wskazał, odwołując się do planu, że działka leży na terenie zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej z towarzyszącą zabudową usługową o symbolu 3.MN/U. Organ dodał, że "W terenie tym ustalono przeznaczenie podstawowe jako: a) zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna oraz b) zabudowa usług nieuciążliwych w pasie 50 m od linii rozgraniczającej terenu drogi l.KDZ (ul. [...] |). Ustalono również przeznaczenie towarzyszące jako: a) lokale usług nieuciążliwych, b) dojazdy, c) uzbrojenie terenu oraz d) zieleń urządzona. Powołane fragmenty wprost wskazują, że organ stosuje § 10 ust. 1 pkt 1 tj. przeznaczenie podstawowe zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna, a co do usług § 10 ust. 1 pkt 2a tj. przeznaczenie towarzyszące - lokale usług nieuciążliwych.

Starosta [...] zaświadczeniem z 20 sierpnia 2021 potwierdził zmianę przeznaczenia budynku z uwzględnieniem usług. Pismem z 4 października 2021 r. po aktualizacji funkcji budynku domaga się złożenia danych do opodatkowania. Niezrozumiałe jest zatem obecnie podawanie w postanowieniu z 13 października 2021 r. innych zapisów planu niż wskazane w zaświadczeniu z 28 maja 2021 r. tj. § 10 ust. 1 ppkt 1) b i twierdzenie, że aktualnie planowana rozbudowa jest za daleko od ul. [...]- skoro budynek pierwotny istniał w dacie wydania zaświadczenia z 28 maja 2021 r., a plan limituje ilość budynków na działce.

W zaświadczeniu z 28 maja 2021 r. organ nie wskazuje też na naruszenie § 10 ust. 6 pkt 1 b m.p.z.p.

Powyższe narusza art. 8 k.p.a. art. 32 i 21Konstytucji RP poprzez niedopuszczalne zastosowanie wykładni rozszerzającej zapisy planu.

Organ naruszył również art. 4 Prawa budowlanego stanowiący, że każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami.

Dalej skarżący wskazał na ewentualne celowe działania organu oraz ustne zapewnienia pracowników Starostwa L o zgodności zamierzenia z planem. Podniósł też, że w Gminie [...] jest wiele budynków mieszkalnych z lokalem usługowym i mieszkalno- usługowych, które otrzymały pozytywne zaświadczenie. Następnie opisał obszernie okoliczności związane z wystąpieniem w trybie dostępu do informacji publicznej o doręczenie wszystkich wydanych zaświadczeń o zgodności i niezgodności z planem ww. budynków, wszystkich ostatecznych pozwoleń na budowę, na przebudowę, rozbudowę oraz wszystkich ostatecznych decyzji o pozwoleniu na użytkowanie lub zaświadczeń wydanych w trybie art. 54 ust. 2 Prawa budowlanego w odniesieniu do takich obiektów.

Zaznaczył następnie, że organy nie odniosły się do potwierdzających jego stanowisko dokumentów tj. wypisu z kartoteki budynków z 20 października 2020 r.; mapy zawierającej projekt zagospodarowania działki [...]. Z ww. wypisu wynika, że planowana obecnie budowa wykorzystuje istniejące fundamenty oraz, że uprzednio istniał budynek o powierzchni zabudowy 711 m2.

Według skarżącego niezrozumiałe i nieuprawnione jest też wskazywanie, że np. sala telewizyjna, czy garderoba lub okna są za duże. Podkreślił, że ma prawo budowy budynku nowoczesnego, o odmiennej bryle, czy wielkości okien, o ile jest zgodny z prawem. Na potwierdzenie powołał wyrok WSA w Krakowie z 19 kwietnia 2018 r., II SA/Kr 288/18, LEX nr 2506470.

Ponadto, zdaniem architektów, plan pozwala na budynki mieszkalne i mieszkalno - usługowe z odwołaniem do definicji § 4. 1 pkt 5 przeznaczenia podstawowego tj. ustalonego w planie przeznaczenia przeważającego tzn. takiego, którego powierzchnia użytkowa obiektów nie może być mniejsza niż 60% powierzchni użytkowej wszystkich obiektów na działce budowlanej, a na terenach niezabudowanych niemniejsza niż 60% powierzchni działki budowlanej; 60% do 40% części mieszkalnych do usługowych, przy minimum 60% podstawowej funkcji.

Jeżeli miało by tak być, jak twierdzi organ, to w planie nie byłoby ww. definicji i zapisu o budynkach mieszkalno-usługowych, bo jest definicja budynku mieszkalnego jednorodzinnego w akcie rangi ustawy (art. 3 ust. 2 a Prawa budowlanego). Dla skarżącego funkcja podstawowa to funkcja mieszkaniowa.

W ocenie strony, zadaniem organu nie jest badanie merytoryczne i techniczne projektu tylko zgodności z planem. Organ wykroczył zatem poza swoje kompetencje, jak i w sposób nieuprawniony powołał się na wiedzę z innego postępowania, które nie zostało włączone do akt, a zatem strona nie mogła zapoznać się tym faktem.

Kończąc skarżący wskazał na oświadczenia S W - inżyniera, autora koncepcji i architekta R C potwierdzające opisane stanowisko.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – dalej p.p.s.a.) Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Należy wyjaśnić zatem na wstępie, że postępowanie w sprawach wydawania zaświadczeń regulują przepisy Działu VII Kodeksu postępowania administracyjnego, które to postepowanie stanowi rodzaj szczególnego, bo uproszczonego i w znacznym stopniu odformalizowanego postępowania o charakterze administracyjnym. Przepisy te znajdują zastosowanie we wszystkich przypadkach, gdy do organu wpłynie wniosek o urzędowe potwierdzenie określonego stanu faktycznego lub prawnego, przy czym potwierdzenie to jest wymagane przepisem prawa (art. 217 § 2 pkt 1 k.p.a.) lub żądanie jest uzasadnione interesem prawnym wnioskodawcy (art. 217 § 2 pkt 2 k.p.a.). Jest to bowiem postępowanie o bardzo szerokim zakresie podmiotowym. Obowiązuje ono wszystkie organy administracji publicznej i dostępne jest dla wszystkich osób, które muszą uzyskać urzędowe potwierdzenie określonych faktów lub prawa (B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", Wyd. C. H. Beck W-wa 2006, s. 815).

Zaznaczyć przy tym należy, że nie jest dopuszczalne dokonywanie w trybie wydawania zaświadczeń ustaleń faktycznych i prawnych niewynikających z prowadzonej przez organ ewidencji, rejestrów bądź z innych posiadanych danych (por. wyrok NSA z 26 lutego 2013 r., sygn. I OSK 1778/11, CBOSA). Dlatego nie jest możliwe tworzenie, czy kompletowanie na użytek jedynie tego postępowania innego materiału dowodowego w celu wydania zaświadczenia określonej treści. Wskazana w art. 218 § 2 k.p.a. możliwość przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego sprowadza się wyłącznie do zbadania okoliczności wynikających z pozostających w zasobach organu ewidencji, rejestrów i innych danych (zob. wyrok NSA z 12 lipca 2016 r., sygn. I OSK 3227/14, LEX nr 2100700; wyrok NSA z 20 lipca 2016 r., sygn. II OSK 2820/14, LEX nr 2142377).

Ze względu na szczególny charakter zaświadczenia w orzecznictwie zwraca się też uwagę, że jeżeli problematyka, której dotyczy zaświadczenie jest sporna, wydanie zaświadczenia zgodnie z żądaniem strony nie jest możliwe. Zaświadczenie nie może rozstrzygać bowiem żadnych kwestii spornych. To, co ma potwierdzać, musi być oczywiste, wynikające jednoznacznie z dokumentów (zob. wyrok WSA w W-wie z 21 listopada 2011 r. sygn. II SA/Wa 1385/11; wyrok WSA w W-wie z 22 czerwca 2006 r. sygn. VI SA/Wa 292/06).

Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie.

Jak wynika z akt sprawy skarżący wystąpił do Wójta Gminy [...] o wydanie zaświadczenia o zgodności z powołanym wyżej planem samowolnie wzniesionego budynku mieszkalno - usługowego w związku z toczącym się przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w L postępowaniem legalizacyjnym.

Sąd podziela zaprezentowane stanowisko organów. Znajduje ono bowiem jednoznaczne potwierdzenie w zapisach planu. Z § 10 ust. 1 pkt 1 ppkt a i b planu wprost wynika, że przeznaczeniem podstawowym terenu, na którym położona jest działka nr 589 tj. terenu oznaczonego symbolem 3.MN.U jest przede wszystkim zabudowa o charakterze jednorodzinnym (a), natomiast zabudowa usługowa może dotyczyć wyłącznie usług nieuciążliwych, a nadto położonych tylko w pasie 50 m od linii rozgraniczającej teren drogi ul. [...] (b). Intencją prawodawcy miejscowego było zatem ograniczenie zabudowy usługowej do ściśle określonego wymiarowo terenu. Nie było sporne w tej sprawie, że inwestycja, której dotyczy wniosek położona jest w odległości 83 m od linii rozgraniczającej ul. Modlińską.

Dodać też trzeba, że art. 3 ust. 2a Prawa budowlanego definiuje budynek mieszkalny jednorodzinny jako budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku. Powołany przepis określa zatem konieczne proporcje powierzchniowe funkcji mieszkalnej i usługowej, jakie budynek jednorodzinny musi spełniać. Budynek zarówno o większej ilości wydzielonych lokali, jak i przekraczający w części użytkowej 30 % powierzchni całkowitej budynku nie spełnia wymogów domu jednorodzinnego. Część usługowa spornego obiektu stanowi natomiast 37 % jego powierzchni całkowitej.

Nie może ujść również uwadze, że w § 10 ust. 6 pkt 1 ppkt b planu dla terenów m.in. oznaczonych symbolem 3.MN.U, znajdujących się częściowo w strefie złożonych warunków gruntowo – wodnych, określono zakaz zmiany rzeźby terenu, w szczególności niwelowania wzniesień oraz obniżeń dolinek smużnych. Tymczasem – według wiedzy organu uzyskanej z urzędu – w postępowaniu prowadzonym w przedmiocie zmiany stanu wody na działce skarżącego ustalono, że skutkiem opisanej samowoli budowlanej było również samowolne podniesie poziomu gruntu od 0,1 do 0,75 m (analiza mgr inż. arch. P S).

Skoro zaświadczenie jest urzędowym potwierdzeniem określonego stanu prawnego lub faktów, a omawiana inwestycja jest niezgodna z powołanymi wyżej zapisami planu, to organ nie mógł wydać zaświadczenia pozytywnego dla wnioskodawcy.

W świetle przedstawionego wyżej stanowiska, bez jakiegokolwiek wpływu na rozstrzygnięcie pozostawała zatem obszerna argumentacja zawarta w uzasadnieniu skargi i powołane na jej poparcie dowody, w tym oświadczenia "fachowców branży architektoniczno – budowlanej", wykorzystanie podczas budowy istniejących fundamentów, brak inicjatywy dowodowej organu, zaświadczenia i decyzje wydane w innych sprawach, a w konsekwencji również ich nieudostępnienie w trybie dostępu do informacji publicznej oraz kwestie związane z uprzednim wydanie skarżącemu pozytywnego zaświadczenia.

Z podanych przyczyn, nie zasługiwały na uwzględnienie również zarzuty dotyczące naruszenia podstawowych zasad postępowania administracyjnego, w tym art. 10 k.p.a., jak i art. 32 Konstytucji RP (zasady równości wobec prawa) oraz art. 21 ust. 1 Konstytucji RP (zasady ochrony prawa własności).

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - na podstawie art. 151 p.p.s.a. - skargę oddalił.