Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 954/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2010-10-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Oleś po rozpoznaniu w dniu 5 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 12 lipca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od lipca 2005 r. do czerwca 2006 r. postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 13 sierpnia 2010 r. radca prawny Z.B. wniósł w imieniu A.B. skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 12 lipca 2010 r. wydaną w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od lipca 2005 r. do czerwca 2006 r.

W wykonaniu Zarządzenia z dnia 16 września 2010 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego oraz do uiszczenia wpisu należnego od skargi w kwocie 79.735 zł z pouczeniem, że w wypadku, gdy strona nie uzupełni braków formalnych lub nie wpłaci wpisu w zakreślonym terminie 7 dni od doręczenia zarządzenia, nastąpi odrzucenie skargi.

Ze zwrotnego poświadczenia obioru wynika, że powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 21 września 2010 r.

W piśmie z dnia 24 września 2010 r. (data stempla pocztowego 27.09.2010 r.) pełnomocnik wniósł o udzielenie dodatkowego terminu do dnia 14 października

2010 r. do złożenia pełnomocnictwa i wniosku o przyznanie prawa pomocy.

W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wskazał, iż A.B. na mocy postanowienia Sądu Rejonowego dla K.Śródmieście w K. Wydział XIV Karny z dnia 3 marca 2010 r. został tymczasowo aresztowany i osadzony w Areszcie w K. Pełnomocnik uzyska od prokuratora prowadzącego postępowanie przygotowawcze zgodę na widzenie najpóźniej w terminie do 10 października 2010 r. (okazanie wezwania sądu) i będzie mógł uzupełnić brak formalny w przedmiocie pełnomocnictwa i złożyć wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, wzywa się o jego uzupełnienie w terminie siedmiu dni, o czym stanowi art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej "P.p.s.a"). Termin siedmiodniowy do uzupełnienia braków formalnych pisma jest terminem ustawowym, nie może być zatem na wniosek strony przedłużony, ani skrócony. Stosownie natomiast do treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd skargę odrzuca, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Z kolei art. 220 § 3 P.p.s.a. przewiduje, iż skarga, od której, pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego jest terminem ustawowym i nie podlega przedłużeniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego

w Warszawie z dnia 4 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 721/08, publ. LEX nr 493650).

W rozpatrywanej sprawie pomimo doręczenia pełnomocnikowi prawidłowego wezwania do usunięcia braków formalnych skargi i jej opłacenia, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych nie zastosowania się do niniejszego wezwania, nie usunął on tych braków, co z kolei uniemożliwiło nadanie skardze właściwego biegu.

Zarówno nieusunięcie we wskazanym przez Sąd terminie braków skargi, jak

i nieziszczenie należnego wpisu sądowego, stanowią niezależne od siebie, samodzielne przesłanki dające podstawę do odrzucenia skargi przez sąd.

W niniejszej sprawie obie przesłanki wystąpiły łącznie.

Mając na uwadze wskazane powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.