Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1085/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2012-12-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 7 ust. 1,2 i4, art. 19 ust.1 i 2
journal: Dz.U. 2008 nr 170 poz 1051
law: Ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń, Sędziowie Sędzia WSA Irena Wesołowska (spr.), Sędzia WSA Ewa Wojtynowska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Jarecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 12 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi ,,A" w B na decyzję Dyrektora [...]Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 2 sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2009 oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 15.05.2009 r. Agencja Nieruchomości Rolnych Gospodarstwo Nadzoru i Administrowania Zasobem Własności Rolnej Skarbu Państwa (zwana dalej ANR) wystąpiła do Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z wnioskiem o przyznanie płatności na rok 2009. W tabeli VIII wniosku Oświadczenie o sposobie wykorzystania działek rolnych strona zadeklarowała do jednolitej płatności obszarowej działki rolne o łącznej powierzchni 1101,30 ha oraz do uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych działki rolne o łącznej powierzchni 6,50 ha.

Decyzją z dnia 18.05.2010 r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa umorzył postępowanie w sprawie przyznania jednolitej płatności obszarowej w części dotyczącej działek ewidencyjnych nr [...] i [...] oraz działki rolnej W w części 4,00 ha oraz przyznał ANR płatności na rok 2009 w łącznej wysokości [...] zł, w tym: jednolitą płatność obszarową w wysokości [...] zł oraz uzupełniającą płatność obszarową w wysokości [...] zł.

W uzasadnieniu organ wskazał, że powierzchnia deklarowana do jednolitej płatności obszarowej wynosiła 1101,30 ha. Wskutek wniesionego wycofania części wniosku (działki ewidencyjne nr [...] i [...] oraz części działki rolnej W) ostateczna powierzchnia kwalifikowana do ww. grupy płatności wyniosła 887,30 ha, natomiast powierzchnia stwierdzona wyniosła 885,04 ha. W rezultacie z uwagi na wykrytą różnicę pomiędzy powierzchnią deklarowaną kwalifikującą się do płatności a powierzchnią stwierdzoną przekraczającą 2 ha, ale nie przekraczająca 20 % powierzchni stwierdzonej, organ przyznał jednolitą płatność obszarową zgodnie z art. 51 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004, ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009, oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. Urz. L 141 z 30.4.2004 ze zm.), w pomniejszonej wysokości. Natomiast uzupełniająca płatność obszarową do powierzchni grupy upraw podstawowych została przyznana zgodnie z żądaniem strony do powierzchni 6,50 ha.

Decyzją z dnia 28.01.2011 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego stwierdził nieważność decyzji z dnia 18.05.2010 r., wobec wykrytego konfliktu kontroli krzyżowej dot. działek rolnych położonych na działkach ewidencyjnych nr [...], [...], [...], [...] w obrębie M.

Decyzją z dnia 27.04.2011 r. Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję z dnia 28.01.2011 r.

Decyzją z dnia 29.06.2011 r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa umorzył postępowanie w sprawie przyznania jednolitej płatności obszarowej w części dotyczącej działek ewidencyjnych nr [...] i nr [...] położonych w obrębie K. oraz działki rolnej W w części 4,00 ha oraz przyznał jednolitą płatność obszarową w wysokości [...] zł oraz uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni grupy upraw podstawowych w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu organ I instancji stwierdził, że działki ewidencyjne nr [...], [...], [...] i [...] były utrzymywane zgodnie z normami poprzez wypas bydła i na dzień 31 maja 2009 r. posiadaczem powyższych działek była D.M. Organ stwierdził, że różnica pomiędzy powierzchnią deklarowaną, tj. 887,30 ha a powierzchnią stwierdzoną, tj. 768,54 ha wyniosła 15,45 %, a zatem zgodnie z art. 51 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 w odniesieniu do jednolitej płatności obszarowej nałożono sankcję, która polega na tym, iż kwota jaka miała być przyznana została pomniejszona w danym roku o kwotę przypadającą na dwukrotną wykrytą różnicę, tj. [...] zł. W odniesieniu do uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych płatność została przyznana do powierzchni deklarowanej, tj. 6,50 ha.

Decyzją z dnia 25.11.2011 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa uchylił decyzję z dnia 29.06.2011 r.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy, decyzją z dnia 25.01.2012 r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa umorzył postępowanie w sprawie przyznania jednolitej płatności obszarowej w części dotyczącej działek ewidencyjnych nr [...] i nr [...] położonych w obrębie K. oraz działki rolnej W w części 4,00 ha i przyznał jednolitą płatność obszarową w wysokości [...] zł oraz uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni grupy upraw podstawowych w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu organ I instancji stwierdził, iż działki ewidencyjne nr [...], [...], [...] i [...] były utrzymywane zgodnie z normami poprzez wypas bydła i na dzień 31 maja 2009 r. posiadaczem powyższych działek była D.M. Organ podkreślił, że rozpoznając sprawę uwzględnił w sprawie cały materiał dowodowy i w związku z tym, że różnica pomiędzy powierzchnią deklarowaną, tj. 887,30 ha a powierzchnią stwierdzoną, tj. 768,54 ha wyniosła 15,45 %, to zgodnie z art. 51 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 w odniesieniu do jednolitej płatności obszarowej nałożono sankcję, która polega na tym, że kwota jaka miała być przyznana została pomniejszona w danym roku o kwotę przypadającą na dwukrotną wykrytą różnicę, tj. [...] zł. W odniesieniu do uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych płatność została przyznana do powierzchni deklarowanej, tj. 6,50 ha. Ponadto organ I instancji odniósł się do uwag zawartych w decyzji organu drugiej instancji stwierdzając, iż nie zgadza się ze stwierdzeniem strony, iż wykonane talerzowanie w 2008 roku uniemożliwiało wypasanie zwierząt w 2009 roku.

Decyzją z dnia 02.08.2012 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przytoczył m. in. przepisy art. 7 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (t.j.: Dz. U. z 2008 r., Nr 170, poz. 1051), a także § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2007 r. w sprawie minimalnych norm (Dz. U. z 2007 Nr 46, poz. 306 ze zm.).

Dalej organ wskazał, że zebrany w sprawie materiał dowodowy nie potwierdza, aby ANR prowadziła w roku 2009 na działkach ewidencyjnych nr [...], [...], [...], [...] położonych w M. działalność rolniczą.

Grunty te były użytkowane i utrzymywane zgodnie z normami przez D.M., którą należy w odniesieniu do roku 2009 uznać za użytkownika i posiadacza działek ewidencyjnych nr [...], [...], [...], [...]. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy potwierdza bowiem, że D.M., pomimo braku umowy, użytkowała grunty na ww. działkach ewidencyjnych, co potwierdza zarówno ANR w piśmie z dnia 22.03.2010 r., jak i zeznania świadków.

Ponadto, odnosząc się do oświadczenia ANR, że działki ze względów humanitarnych zostały udostępnione zwierzętom, nie zaś D.M., organ odwoławczy podkreślił, że bez znaczenia dla sprawy pozostaje przyczyna i intencje, którymi kierował się ANR umożliwiając użytkowanie spornych działek. Jednocześnie organ odwoławczy zauważył, że brak tytułu prawnego nie wpływa na uprawnienie do występowania o dopłaty.

W dalszych wywodach organ odwoławczy wskazał, że uzyskanie płatności bezpośrednich uzależnione jest również od pozytywnego wyniku kontroli administracyjnej, której każdorazowo poddawany jest wniosek obszarowy, a która została przewidziana przepisami prawa unijnego.

Ze sporządzonego przez organ I instancji raportu z kontroli administracyjnej wynika, że organ ten przeprowadzając kontrolę w związku z błędem przekroczenia dopuszczalnej powierzchni uprawnionej do płatności obszarowej dla działki rolnej A położonej na działce ewidencyjnej nr 10 na podstawie ortofotomapy dokonał jej pomiaru wykluczając powierzchnię 0,14 ha z powierzchni zadeklarowanej we wniosku dla przedmiotowej działki, tj. 6,80 ha.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku ANR wniosła o uchylenie decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 2 sierpnia 2012 r. oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, zarzucając, że przedmiotowe decyzje zostały wydane z naruszeniem zasad postępowania administracyjnego, tj. przepisów art. 7, art. 80, art. 155 KPA, art. 23 ust. 1 i art. 51 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 i przepisów ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

W uzasadnieniu wniesionej skargi podniesiono, że zebrany w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do stwierdzenia, grunty oznaczone działkami nr [...], [...], [...] i [...] położone w obrębie M. były użytkowane przez D.M. Skarżąca podniosła, że grunty te wyłącznie ze względów humanitarnych zostały udostępnione zwierzętom. Nie było przy tym zgody oraz nie było możliwe użytkowanie i utrzymywanie tak dużego stada przez F.M.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Sąd administracyjny został wyposażony w funkcje kontrolne działalności administracji publicznej, co oznacza, że w przypadku zaskarżenia decyzji, sąd bada jej zgodność z przepisami prawa (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. Nr 153, poz. 1269 oraz art. 3 i art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Podstawowym celem i efektem kontroli sądowej jest więc eliminowanie z obrotu aktów i czynności organów administracji publicznych niezgodnych z prawem i przywrócenie stanu zgodnego z prawem poprzez wydanie orzeczenia odpowiedniej treści.

W rozpatrywanej sprawie Sąd nie dopatrzył się wskazanych naruszeń prawa przez organy podatkowe, dających podstawę do uchylenia, czy stwierdzenia nieważność w całości lub w części zaskarżonej decyzji.

Postępowanie administracyjne w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, wszczyna się na żądanie strony, która składa wniosek o przyznanie płatności (art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego; Dz. U. z 2008 r. Nr 170, poz. 1051 ze zm.; dalej jako u.p.s.w.b.). Wysokość płatności obszarowych w danym roku kalendarzowym ustala się jako iloczyn deklarowanej przez rolnika powierzchni kwalifikującej się do objęcia płatnościami obszarowymi i stawek płatności obszarowych na 1 ha tej powierzchni, po uwzględnieniu zmniejszeń lub wykluczeń wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości oraz niezgodności (art. 7 ust. 4 u.p.s.w.b.).

Ciężar udowodnienia okoliczności, z których strona wywodzi uprawnienia do uzyskania świadczeń, spoczywa na stronie. Rolą organu rozpatrującego wniosek nie jest aktywne poszukiwanie dowodów. Nie oznacza to bierności organu, gdyż zgodnie z art. 3 ust. 2 pkt 2 u.p.s.w.b. spoczywa na nim obowiązek rozpatrzenia całego materiału dowodowego wskazanego we wniosku oraz innych dokumentach dołączonych przez wnioskodawcę i innych uczestników postępowania.

Wspomniany obowiązek realizowany jest między innymi poprzez podejmowanie przez organ czynności kontrolnych. Kontrolę administracyjną wniosków o przyznanie płatności przewiduje art. 30 ust. 1 pkt 1 u.p.s.w.b. Kontrole te dotyczą zgodności między działkami rolnymi zadeklarowanymi we wniosku a działkami odniesienia w systemie identyfikacji działek rolnych. Weryfikację informacji podanych przez wnioskodawcę przeprowadza się stosownie do przepisów unijnych (prawa wspólnotowego), w tym między innymi rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. U. UE.L. z 2009 r. Nr 30, poz. 16). Rozporządzenie to określa w art. 17, że system identyfikacji działek rolnych ustanawiany jest na podstawie map lub ewidencji gruntów z wykorzystaniem technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych (ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładność kartografii w skali 1:10000). Weryfikację wniosków ze strony organu przewidują unormowania rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009 (Dz.U. UE.L z 2004 r. Nr 141 , poz. 18).

Postępowanie w sprawie przyznania płatności jest szczególnym postępowaniem administracyjnym. Do postępowań w sprawach indywidualnych o przyznanie płatności do gruntów rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej mają zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy samej ustawy stanowią inaczej (art. 3 ust. 1 u.p.s.w.b.).

Zasadnie przy tym organ odwoławczy podkreślił, że w niniejszej sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 26 stycznia 2007r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (t.j. Dz. U. z 2008r., nr 170, poz. 1051 ze zm.; por. art. 4 ustawy z 17 lutego 2010r. o zmianie ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oraz niektórych innych ustaw; Dz. U. z 2010r., nr 36, poz. 197). Zasadnie też wskazano, że co prawda rozporządzenie komisji (WE) 796/2004 utraciło moc z dniem 1 stycznia 2010r., jednakże rozporządzenie to stosuje się nadal w odniesieniu do wniosków o przyznanie pomocy dotyczących lat gospodarczych lub okresów premiowych rozpoczynających się przed dniem 1 stycznia 2010r. - jak w niniejszej sprawie (por. art. 86 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z 30 listopada 2009r. (Dz. U L 316 z 2 grudnia 2009r.).

Uzyskanie płatności bezpośrednich, oprócz spełnienia warunków określonych w u.p.s.w.b., uzależnione jest również od pozytywnego wyniku kontroli administracyjnej, której każdorazowo poddawany jest wniosek obszarowy, a która została przewidziana przepisami prawa unijnego. W tym miejscy należy odnieść się do art. 12 ust. 3 akapit 1 rozporządzenia Komisji 796/2004. Wnioski o płatność są sprawdzane w sposób zapewniający skuteczną weryfikację przestrzegania warunków przyznawania wsparcia. W tym celu państwa członkowskie korzystają ze zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli dla potrzeb którego wykorzystuje się m.in. system informacji geograficznej (GIS), o którym mowa w art. 17 rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003.

W świetle dokumentacji zgromadzonej w aktach sprawy, w tym dokumentów przekazanych przez Kierownika Biura Powiatowego ARMIR dotyczących konfliktu kontroli krzyżowej działek ewidencyjnych nr [...], [...], [...] i [...] położonych w M. wynika, że działki te nie były wykorzystywane rolniczo przez ANR.

W związku z powyższym, organ pierwszej instancji zmniejszył łączną powierzchnię kwalifikującą się do jednolitej płatności obszarowej. Stosownie bowiem do art. 7 ust. 1 u.p.s.w.b., rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa na będące w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, grunty rolne wchodzące w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujące się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 143b ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1782/2003, jeżeli:

1) na ten dzień posiada działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku nr XX do rozporządzenia nr 1973/2004;

2) wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności;

2a) przestrzega wymogów przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności;

3) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

Zgodnie z art. 7 ust. 2 u.p.s.w.b. rolnikowi, który w danym roku spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej, przysługują płatności uzupełniające do powierzchni upraw: chmielu, roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych, innych roślin - położonych na działkach rolnych objętych wnioskiem o przyznanie jednolitej płatności obszarowej.

Sąd podzielił stanowisko organu odwoławczego, akceptujące ustalenia organu pierwszej instancji, wskazujące na zawyżenie przez skarżącą wielkości działek rolniczo wykorzystanych na potrzeby przyznania płatności rolnych. Z przedłożonych Sądowi akt sprawy wynika bowiem, że działki nr [...], [...], [...] i [...] położone w M. nie były wykorzystywane rolniczo przez ANR.

Okoliczność tę potwierdzają wyjaśnienia administratora ANR zawarte w piśmie z dnia 22.03.2010 r., z których wynika, że w dniu 12.05.2009 r. zawarto z D.M. umowę przewłaszczenia bydła, która "dawała D.M. prawa użytkownika bydła będącego przedmiotem umowy, natomiast Agencję Nieruchomości Rolnych ustanawiała właścicielem tego bydła". ANR wyjaśniła nadto, że ani D.M., ani F.M., nigdy nie otrzymali formalnej zgody czy też pozwolenia na użytkowania gruntów w M. ANR ze względów humanitarnych udostępniła zwierzętom, a nie D.M. wszystkie grunty położone w M. porośnięte trawami, tj. działki ewidencyjne nr [...], [...], [...], [...] oraz dostęp do wody pitnej, ponieważ w ocenie ANR zwierzęta były zaniedbane. ANR zależało na tym, aby zwierzęta nie straciły na wartości, ponieważ stanowiły część zabezpieczenia długu wobec ANR. W dalszej części pisma administrator ANR wyjaśniła, że w związku z ubieganiem się o płatności do ww. działek położonych w M., ANR posiadała wiedzę, że grunty muszą być utrzymywane w dobrej kulturze rolnej. Wstępnie grunt został zakwalifikowany pod koszenie, na co miał zostać ogłoszony przetarg, jednakże w związku z tym, że zwierzęta znajdowały się na gruntach ANR nie sprzeciwiła się wypasowi. Dzięki wypasowi bydła grunty były utrzymywane w dobrej kulturze rolnej, a ANR nie musiała ponosić dodatkowych kosztów związanych z ich wykoszeniem.

Fakt wypasania bydła, którego użytkownikiem była D.M. potwierdziła również D.M., a także przesłuchany w charakterze świadka J.J.

D.M., F.M. oraz J.J. potwierdzili także wykonanie na zlecenie D.M., w roku 2009 na spornych działkach prac polowych (siew, talerzowanie, bronowanie, wałowanie i sianie nawozu).

Brak jakichkolwiek działań o charakterze prac rolnych w gospodarstwie M. podejmowanych przez ANR potwierdzają także zeznania sołtysa w M., który stróżował w gospodarstwie M.

Powyższe potwierdza, jak trafnie skonstatował organ odwoławczy, że sporne grunty były użytkowane i utrzymywane zgodnie z obowiązującymi normami przez D.M., a nie ANR.

Dokonanych ustaleń nie mogą podważać intencje, jakimi kierowała się ANR udostępniając sporne pod wypas bydła, którego użytkownikiem była D.M.

Wbrew stanowisku skarżącej o przyznaniu płatności nie decyduje także posiadanie tytułu prawnego do gruntu objętego wnioskiem o przyznanie płatności.

Za utrwalony w judykaturze można uznać pogląd, że "faktycznego posiadania" gruntu rolnego nie można utożsamiać z tytułem własności jako wyłącznie uprawniającym do posiadania – takiego wymogu nie przewiduje żaden z przepisów wspólnotowych.

Posiadanie przez producenta rolnego tytułu prawnego do gruntu rolnego nie przesądza o przyznaniu płatności obszarowych tylko z tego tytułu, ale także brak tytułu prawnego do nieruchomości nie może automatycznie wyłączać rolnika z systemu pomocy (por. wyrok NSA z 11 stycznia 2007 r. sygn. akt II GSK 258/06).

Zasadnie zatem organ pierwszej instancji, działając na podstawie art. 51 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004, ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009, oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. Urz. L 141 z 30.4.2004 ze zm.), wykluczył z jednolitej płatności obszarowej przyznanej skarżącej sporne grunty oraz nałożył sankcję.

Wątpliwości Sądu nie budzi także niekwestionowane przez skarżącą wykluczenie z płatności powierzchni 0,14 ha z powierzchni zadeklarowanej dla działki rolnej A.

Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał podniesione w skardze zarzuty za nieuzasadnione i działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesioną skargę oddalił.