Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 60/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2012-07-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 lipca 2012 r. sprawy w przedmiocie rozpoznania wniosku o częściowe zwolnienie z kosztów sądowych w sprawie ze skargi M.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od wynagrodzeń wypłacanych na podstawie umów o dzieło w okresie od marca do grudnia 2009 r. postanawia odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Skarżący – M.M., reprezentowany przez pełnomocnika doradcę podatkowego T.Z., wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] wydaną w przedmiocie nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od wynagrodzeń wypłacanych na podstawie umów o dzieło w okresie od marca do grudnia 2009 r.

Zarządzeniem Przewodniczącego z 17 lutego 2012 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 1488 zł.

W odpowiedzi na nie złożył wniosek o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w postaci zwolnienia z kosztów sądowych.

Postanowieniem z 29 marca 2012 r. Sąd odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż skarżący nie ustosunkował się w pełni

do wezwania Sądu z 2 marca 2012 r., zobowiązującego go do przedłożenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń co spowodowało rozpatrzenie jego wniosku jedynie w oparciu

o treść dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. Sąd, biorąc pod uwagę koszty oraz dochody, na które skarżący wskazał, dokonał oceny, że w dacie wydania postanowienia o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy nie było zagrożenia,

iż poniesienie jedynego na obecnym etapie postępowania kosztu sądowego w postaci wpisu do skargi, skutkowałoby uszczerbkiem w finansach koniecznych dla utrzymania rodziny skarżącego. Ponadto, nie bez znaczenia pozostawała okoliczność otrzymania przez skarżącego w 2011 r. dopłat do produkcji rolnej w wysokości 316.607,62 zł

i chociaż - jak twierdził pełnomocnik skarżącego - jest to forma dofinansowania prowadzonej działalności, to jednak jest to realny dochód, który skarżący uzyskał, a zatem nie jest bez znaczenia w kontekście analizy jego sytuacji finansowej. Za możliwością uiszczenia przez skarżącego należnego w sprawie wpisu przemawiała również analiza złożonych przez niego deklaracji VAT, z których wynikało, iż skarżący nabywał towary oraz usługi na kwoty znacznie przewyższające wysokość wpisu. Sąd wziął także

pod uwagę okoliczność, iż skarżący we wniosku o prawo pomocy wskazał,

iż posiada nieruchomość rolną o powierzchni 8,3399 ha zabudowaną szklarniami, obciążoną hipoteką kaucyjną umowną na rzecz banku. Sąd wskazał na brak spójności

w złożonych oświadczeniach przed organem podatkowym i tut. Sądem w zakresie posiadanych nieruchomości. Powyższe przy braku określenia charakteru tytułu prawnego do nieruchomości, w której z rodziną zamieszkuje skarżący spowodowało, iż Sąd

nie uznał za wyczerpujące oraz w pełni wiarygodne oświadczenia skarżącego złożone

we wniosku PPF. Sąd podkreślił, iż okoliczność obciążenia nieruchomości hipoteką samoistnie nie przemawia za złą sytuacją finansową podmiotu. Jest bowiem jedynie formą zabezpieczenia wierzytelności, nie zaś symptomem złej kondycji finansowej podatnika.

Sąd poddając ocenie wartość posiadanego przez skarżącego majątku ruchomego, stwierdził, że posiadanie przez skarżącego licznych ruchomości pozwala osiągnąć potencjalne korzyści m.in. poprzez ich zbycie. Jest to poza tym sprzęt, który nie tylko można zbyć, ale który również może być wykorzystywany w celach zarobkowych. Ponadto, skoro skarżący jest w posiadaniu tak licznego sprzętu mechanicznego, to należy przyjąć, iż posiada również środki na jego utrzymanie oraz eksploatację.

Dodatkowo Sąd podkreślił, że skarżący będąc wezwany do przestawienia posiadanych przez siebie wyciągów ze wszystkich rachunków bankowych za ostatnie trzy miesiące nie ustosunkował się do wezwania, co w zasadniczy sposób utrudniło Sądowi ustalenie jego rzeczywistej kondycji finansowej.

Następnie skarżący wniósł zażalenia na ww. postanowienie.

Postanowieniem z dnia 24 maja 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie. Oceniając sytuację finansową skarżącego Naczelny Sąd Administracyjny zauważył, że skarżący osiągał miesięczny dochód na poziomie 19.000,00 zł.

Za okoliczność mającą znaczenie w sprawie NSA uznał fakt otrzymania dotacji

do produkcji rolnej za 2011 r., jaką skarżący otrzymał w wysokości 316.607,62 zł. Mając powyższe na uwadze NSA podzielił stanowisko tut. Sądu i zauważył, że porównując wielkości przychodów skarżącego (nawet po odjęciu obciążeń finansowych), posiadanego przez niego majątku ruchomego i nieruchomego nie mógł przyjąć, że zapłata wpisu sądowego spowodowałaby uszczerbek w koniecznym utrzymaniu skarżącego i jego rodziny.

Zarządzeniem Przewodniczącego z 11 czerwca 2012 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 1488 zł.

Po otrzymaniu odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, pełnomocnik skarżącego złożył nowy wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w postaci częściowego zwolnienia go od kosztów sądowych.

W uzasadnieniu podał, że skarżący nie posiada środków finansowych na pokrycie kosztów wpisu sądowego od skargi. Dodał, że jest rolnikiem prowadzącym Gospodarstwo Ogrodnicze. Jego najbliższą rodziną są żona i córka. Budżet rodzinny skarżącego jest obciążony spłatą układu ratalnego, zawartego z Naczelnikiem Urzędu Skarbowego, według którego wysokość miesięcznej raty od [...] marca 2012 r. miała wynosić około 10.000,00 zł. To w ocenie pełnomocnika skarżącego oznacza konieczność wygospodarowania dodatkowych środków z budżetu rodziny w wysokości 151.161,00 zł na pokrycie zobowiązania, wynikającego z zawartego układu ratalnego.

Wnioskodawca podkreślił, że specyfika prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej (uprawa warzyw) powoduje, że jego dochody są nieregularne oraz zależne od wielu czynników, takich jak pogoda, odporność roślin na szkodniki czy choroby itp.

Pełnomocnik skarżącego oświadczył, że skarżący posiada łącznie 8,3399 ha nieruchomości rolnej zabudowanej szklarniami, która obciążona jest hipoteką umowną kaucyjną na rzecz Banku na łączną kwotę 3.750.000,00 zł.

Dodatkowo wskazał, że posiada następujące przedmioty wartościowe: samochody osobowe [...] z 2011 r. oraz [...] z 2003 r., maszyny i urządzenia do ochrony i uprawy roślin. Oświadczył, że ww. samochody osobowe są wykorzystywane przez skarżącego w prowadzonej działalności gospodarczej.

Wskazał, że na dochody gospodarstwa domowego skarżącego składają się dochody uzyskiwane przez żonę skarżącego z tytułu umowy o pracę w wysokości 2.295,00 zł netto

oraz przez skarżącego z tytułu prowadzonej działalności rolnej w wysokości

19.491,84 brutto.

Pełnomocnik wskazał, że dodatkową okolicznością, uzasadniającą przedmiotowy wniosek, która ujawniła się po dacie złożenia wniosku ppf z dnia [...] lutego 2012 r., jest ciążąca na skarżącym zaległość podatkowa w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. w kwocie 57.839,00 zł. Podał także, że wnioskiem z [...] maja 2012 r. skarżący wystąpił do Naczelnika Urzędu Skarbowego o rozłożenie przedmiotowej zaległości podatkowej na raty.

Zarządzeniem z 27 czerwca 2012 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego

do przedłożenia w terminie 7 dni pod rygorem wydania rozstrzygnięcia w oparciu o treść dokumentów znajdujących się w aktach sprawy :

– wyciągów ze wszystkich rachunków bankowych skarżącego i jego żony

za ostatnie trzy miesiące,

– odpisów deklaracji podatkowych w podatku od towarów i usług za luty,

marzec, kwiecień, i maj 2012 r. składanych w związku z działalnością

gospodarczą prowadzoną przez skarżącego,

– odpisów rocznych deklaracji podatkowych skarżącego oraz jego żony

złożonych w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r.,

– zestawienia wysokości wszelkich płatności bezpośrednich związanych

z prowadzeniem i posiadaniem gospodarstwa rolnego otrzymanych w 2011

i 2012 roku,

– oświadczenia o ilości i wartości wszystkich posiadanych przez skarżącego

i jego żonę samochodów,

– oświadczenia o ilości i wartości wszystkich posiadanych przez skarżącego

maszyn rolniczych,

– zaświadczenia o wysokości wynagrodzenia netto uzyskiwanego

przez żonę skarżącego,

– oświadczenia skarżącego o posiadanych wszelkich wartościowych

ruchomości (takich jak np.: biżuteria, księgozbiory, jachty, samoloty itp.)

z podaniem ich wartości,

– oświadczenia, czy skarżący korzysta na podstawie umów leasingu

z samochodów (z podaniem ilości, marek i wartości tych pojazdów);

– oświadczenia skarżącego o wysokości miesięcznych kosztów utrzymania

rodziny obejmującego wyszczególnienie kwot przeznaczanych na określone cele,

– kopię wniosku z dnia [...] maja 2012 r. o rozłożenie na raty zaległości podatkowej, o którym mowa w złożonym w dniu 22 czerwca 2012 r. formularzu PPF.

W odpowiedzi na ww. wezwanie pełnomocnik skarżącego pismem z [...] lipca 2012 r. nadesłał kserokopie deklaracji VAT od marca do maja 2012 r., odpisy rocznych deklaracji podatkowych skarżącego oraz jego żony, składanych w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r., kopię wniosku z [...] maja 2012 r. o rozłożenie na raty zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. W tym samym piśmie pełnomocnik poinformował, że skarżący w 2012 r. otrzymał z tytułu dopłat bezpośrednich obszarowych kwotę w wysokości 316.607,62 zł. Dodatkowo wskazał, że skarżący

wraz z małżonką posiadają następujące ruchomości oraz nieruchomości:

– samochód [...], rok prod. 2011, wartość około 25.000,00 zł;

– samochód [...], rok prod. 2003, wartość około 50.000,00 zł;

– kosiarka samojezdna, wartość około 20.000,00 zł;

– opryskiwacz do roślin, wartość około 30.000,00 zł;

– ładowarka teleskopowa, wartość około 120.000,00 zł;

– wózki do pielęgnacji roślin (17 szt.), wartość około 52.000,00 zł;

– nieruchomości gruntowe ([...]) o łącznej powierzchni 8,3399 ha i wartości około 20 milionów złotych; obciążone hipotekami umownymi łącznymi na rzecz Banku na łączną kwotę 10.000.000,00 zł oraz przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w związku z zabezpieczeniem wykonania zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2007 – 2010.

Pełnomocnik wskazał, że miesięczne koszty utrzymania gospodarstwa domowego M.M. wynoszą około 5.000,00 zł.

Oświadczył, że skarżący nie korzysta z samochodów na podstawie umów leasingu.

Dodatkowo wyjaśnił, że oświadczenie o dochodach małżonki skarżącego, z uwagi

na okres urlopowy w jej zakładzie pracy, zostanie przedłożone w terminie do dnia 16 lipca 2012 r.

W przedłożonych przez pełnomocnika skarżącego kopiach deklaracji składanych

w podatku od towarów i usług dostawa towarów oraz świadczenie usług według deklaracji VAT kształtowała się następująco: w marcu 2012 r. – 20.888 zł, kwietniu 2012 r. – 707.803 zł, maju 2012 r. – 1.189.931 zł. Jednocześnie deklarowano nabycie towarów i usług: w marcu 2012 r. o łącznej wartości netto 204.656 zł, kwietniu 2012 r. – 226.018 zł, maju 2012 r. – 528.340 zł.

Zgodnie ze złożonymi zeznaniami podatkowymi za 2011 o wysokości osiągniętego przychodu (poniesionej straty) małżonka skarżącego osiągnęła dochód w wysokości 45.5873,07 zł, a skarżący – w wysokości 220.439,07 zł. Małżonka skarżącego

w złożonym zeznaniu wykazała nadpłatę w podatku dochodowym od osób fizycznych

w wysokości 2.862 zł. W swoim zeznaniu podatkowym za 2011 r. skarżący wykazał podatek do zapłaty w wysokości 57.839 zł.

Skarżący przedłożył kopię wniosku, złożonego do Naczelnika Urzędu Skarbowego, o rozłożenie na 12 rat spłaty zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. w wysokości 57.839,00 zł wraz z odsetkami za zwłokę. Wniosek uzasadniał wskazując na swój ważny interes jako podatnika. Podniósł także okoliczności wskazywane wyżej, tj. spłatę zawartego układu ratalnego, szczególny charakter (sezonowość) prowadzonej działalności gospodarczej oraz okoliczność, że przymusowe wykonanie zobowiązania, którego dotyczy wniosek, będzie miało znaczące konsekwencje dla skarżącego jak i prowadzonego przez niego Gospodarstwa Ogrodniczego, gdzie skarżący zatrudnia wielu pracowników.

Pismem z [...] lipca 2012 r. pełnomocnik skarżącego przesłał kopię zaświadczenia

o zarobkach małżonki skarżącego, wystawionego w dniu [...] lipca 2012 r., według którego średnie miesięczne wynagrodzenie małżonki skarżącego za okres od kwietnia do czerwca 2012 r. wynosiło netto 2.622,87 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, zważył, co następuje:

Instytucja prawa pomocy stanowi zabezpieczenie konstytucyjnej zasady prawa

do sądu, jako podstawowego standardu państwa prawnego. Umożliwia bowiem realizację swoich praw na drodze sądowej podmiotom nie posiadającym dostatecznych środków

na ponoszenie niezbędnych kosztów postępowania.

Zgodnie z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) zw. dalej P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych

w całości lub w części albo tylko od wydatków, albo od opłat sądowych i wydatków

lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata. Z kolei przepis art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a wskazuje przesłanki, na podstawie których następuje przyznanie prawa pomocy

w zakresie częściowym osobie fizycznej. Następuje ono, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Tak więc, zwolnienie od kosztów sądowych dopuszczalne jest wówczas, gdy z porównania sytuacji majątkowej strony z wysokością obciążających ją kosztów wynikałoby, że pokrycie kosztów sądowych z majątku strony jest niemożliwe, a jednocześnie strona nie posiada możliwości zgromadzenia środków niezbędnych

na sfinansowanie kosztów sądowych.

Na wstępie podkreślić należy, że postanowieniem z 29 marca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 24 maja 2012 r. sygn. akt II FZ 371/12 oddalił zażalenie skarżącego.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, porównując wielkości przychodów skarżącego (nawet po odjęciu obciążeń finansowych), posiadanego przez niego majątku ruchomego i nieruchomego nie można przyjąć, że zapłata wpisu sądowego spowoduje uszczerbek w koniecznym utrzymaniu skarżącego i jego rodziny.

Rozpoznając kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, tym razem w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim uznał, iż przedmiotowy wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W nowo złożonym wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący podniósł nową okoliczność go uzasadniającą – zaległość podatkową w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. w wysokości 57.839,00.

Podkreślił, że okoliczność ta ujawniła się już po złożeniu poprzedniego wniosku

o przyznanie prawa pomocy.

Na wstępie podkreślenia wymaga, iż skarżący nie ustosunkował się w pełni

do wezwania Sądu z 27 czerwca 2012 r., zobowiązującego go do przedłożenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń co powoduje, iż wniosek został rozpatrzony jedynie w oparciu o treść dokumentów znajdujących się w aktach sprawy.

Podkreślenia wymaga także, iż skarżący będąc wezwany do przestawienia posiadanych przez siebie wyciągów ze wszystkich rachunków bankowych za ostatnie trzy miesiące nie ustosunkował się do wezwania, co w zasadniczy sposób utrudnia Sądowi ustalenie jego rzeczywistej kondycji finansowej. Zaniechanie zastosowania się

przez stronę do wezwania Sądu wystosowanego w trybie wyznaczonym przez art. 255 P.p.s.a. ma ten bowiem ten skutek, że Sąd nie może skorzystać ze wszystkich koniecznych do rozstrzygnięcia wniosku oświadczeń bądź dokumentów źródłowych.

Ich brak powoduje, że materiał dowodowy w dalszym ciągu jest niekompletny,

a zatem niewystarczający do sprawdzenia, czy twierdzenie strony o niemożności poniesienia kosztów postępowania znajduje odzwierciedlenie w rzeczywistości. Konsekwencją procesową takiego stwierdzenia może być nieuwzględnienie wniosku

w jego pełnym zakresie, a nawet odmowa przyznania prawa pomocy (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydanie 3, Warszawa 2008, str. 613-614 i powołane tam orzecznictwo). Odnosząc powyższe

do sytuacji majątkowej skarżącego w kontekście złożonego przez niego oświadczenia, Sąd stwierdził, że skoro skarżący podaje, iż osiągany przez niego dochód, zadeklarowany we wniosku o przyznanie prawa pomocy, ma charakter statystyczny,

to dla miarodajnej oceny jego rzeczywistej sytuacji finansowej powinien przedstawić wyciągi ze wszystkich rachunków bankowych, prowadzonych dla niego

oraz jego małżonki. Skarżący był wzywany o przedłożenie wyciągów z rachunków bankowych jego i jego małżonki za ostatnie trzy miesiące zarządzeniem Sądu

z 27 czerwca 2012 r. Wezwanie obejmowało okres, który w ocenie skarżącego jest

dla niego mało dochodowym, a jednocześnie bardzo kosztownym w kontekście ponoszonych wydatków – koniec pierwszego kwartału roku i początek kolejnego.

Mimo wezwania skarżący nie przedłożył wyciągów z rachunków bankowych ani swoich ani jego małżonki, co finalnie uniemożliwia Sądowi ocenę rzeczywistej sytuacji majątkowej skarżącego, szczególnie pod względem osiąganych przychodów oraz dokonanych wydatków. Skarżący nie przedłożył także oświadczenia o posiadaniu wszelkich wartościowych ruchomości z podaniem ich wartości. Dodatkowo należy stwierdzić,

że nie w pełni ustosunkował się do wezwania w zakresie podania miesięcznych kosztów utrzymania jego rodziny. Wprawdzie wskazał, że wynoszą one 5.000,00 zł, ale mimo wezwania nie wykazał kwot, które wydatkuje na poszczególne cele związane

z utrzymaniem jego rodziny.

Zgodzić się przy tym należy, że skarżący prowadzi specyficzny rodzaj działalności gospodarczej, jakim jest uprawa warzyw, zaś jego dochody są zależne od wielu czynników, takich jak pogoda, odporność roślin na szkodniki czy choroby itp.

Z tym, że po pierwsze skarżący nie wskazał, że jakiekolwiek zdarzenia nagłe,

takie jak klęski żywiołowe i inne mające wpływ na załamanie uprawy warzyw,

w jego gospodarstwie w ostatnim czasie miały miejsce, po drugie zaś, skoro sam skarżący podaje, iż osiągany przez niego dochód, zadeklarowany we wniosku

o przyznanie prawa pomocy, ma charakter statystyczny, to tym bardziej dla miarodajnej oceny jego rzeczywistej sytuacji finansowej powinien on przedstawić wyciągi

ze wszystkich rachunków bankowych, prowadzonych dla niego oraz jego małżonki, szczególnie, że zeznanie podatkowe PIT-36 za 2011 rok oraz deklaracje VAT-7

za marzec, kwiecień i maj 2012 r. nie dowodzą twierdzeniom skarżącego, że jego sytuacja jest na tyle zła, że nie pozwala mu uczestniczyć w pełnym rozmiarze w kosztach sądowych w sprawach zawisłych przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.

W ocenie Sądu skarżący wbrew swoim twierdzeniom osiąga dochody regularnie,

a jedynie ich wysokość w poszczególnych miesiącach roku może się różnić.

Poddając analizie złożone kopie deklaracji składanych przez skarżącego w podatku

od towarów i usług Sąd ocenił, że wzrost przychodów w miesiącach od marca do maja 2012 r. jest zauważalnie wysoki – ze sprzedaży usług w marcu na poziomie 20.888 zł do wysokości sprzedaży usług w maju w wysokości 1.189.931 zł. Jednocześnie wartość nabytych towarów i usług kształtowała się następująco: w marcu 2012 r. – 204.656 zł,

w kwietniu 226.018 zł, w maju 528.340 zł. Biorąc powyższe pod uwagę oraz wysokość dochodów skarżącego i jego małżonki za 2011 r. (razem 266.026,14 zł), Sąd doszedł

do przekonania, iż osiągane w trakcie roku dochody pozwalają na pokrycie wszystkich zobowiązań, jak również na poczynienie stosownych oszczędności w stopniu pozwalającym na normalne funkcjonowanie skarżącego i jego rodziny w kolejnych okresach roku. Prowadzona przez skarżącego działalność ma charakter stały. Zatem wyłączając zdarzenia nagłe, takie jak klęski żywiołowe i inne mające wpływ na załamanie uprawy warzyw, skarżący jest w stanie przewidzieć, jakie środki finansowe będą mu niezbędne do kontynuowania działalności w kolejnych miesiącach roku.

Z oświadczenia, jakie przedłożył [...] lipca 2012 r. pełnomocnik skarżącego, wynika, że skarżący i jego małżonka są właścicielami parku maszyn wykorzystywanych

w produkcji rolnej, których wartość jest znaczna. Są to między innymi: kosiarka samojezdna (wartość około 20.000,00 zł), opryskiwacz do roślin (wartość około

30.000,00 zł), ładowarka teleskopowa (wartość około 120.000,00 zł), wózki do pielęgnacji roślin – 17 szt.(wartość około 52.000,00 zł). Łączna wartość wymienionych

w oświadczeniu maszyn rolniczych jest równa 222.000,00 zł. Jednocześnie w tym samym oświadczeniu skarżący określił koszty utrzymania swojego gospodarstwa domowego

w wysokości 5.000,00 zł. Fakt, że skarżący w trakcie prowadzonej działalności dokonuje zakupu nowoczesnych maszyn, modernizując w ten sposób prowadzone gospodarstwo, świadczy o tym, że skarżący w perspektywie roku gospodaruje środkami finansowymi tak, że jest w stanie dokonać stosowych zakupów.

Podobnie okoliczność, iż skarżący spłaca układ ratalny w wysokości 10.000,00 zł miesięcznie, nie świadczy o tym, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych. Powszechnie wiadomo, że organy skarbowe przed zawarciem układu ratalnego biorą pod uwagę możliwości finansowe podatnika. Skoro więc, zawarto ze skarżącym układ ratalny, których spłata obciąża go w ww. wysokości, organy skarbowe doszły do przekonania, iż spłata w takiej wysokości nie przekracza możliwości finansowych skarżącego.

W tym miejscu należy także stwierdzić, iż powyższej oceny nie zmienia nowo powołana okoliczność powstania zaległości podatkowej za 2011 r. w wysokości

57.839,00 zł. Wnioskiem [...] maja 2012 r. skarżący zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego o rozłożenie tej zaległości na raty. Do dnia wydania niniejszego postanowienia Sąd nie uzyskał informacji, czy organ podatkowy wydał stosowną decyzję w tym zakresie. Niemniej jednak już sam fakt złożenia wniosku, a także wykazanie się mieniem, na którym organ będzie mógł dokonać zabezpieczenia wskazuje na to,

iż skarżący wbrew swoim twierdzeniom posiada środki finansowe na regulowanie zobowiązań nie tylko bieżących, ale także przyszłych, mogących powstać w wyniku zawarcia kolejnego układu ratalnego.

Dodatkowo należy stwierdzić, iż skarżący inicjując postępowanie sądowoadministracyjne w swoich sprawach, mógł przewidzieć, że następstwem podjętych przez niego działań będzie konieczność zapłaty wpisu sądowego.

Skargę wniósł pismem z [...] grudnia 2011 r., zaś wnioski o przyznanie prawa pomocy – [...] lutego 2012 r. oraz [...] czerwca 2012 r. Widoczny upływ czasu dał możliwość skarżącemu na poczynienie stosownych oszczędności na uiszczenie wpisu od skargi w wysokości 1.488,00 zł. Ponadto nieprzedłożenie przez skarżącego wyciągów z rachunków bankowych, mimo wezwania, czyni głębszą analizę jego sytuacji finansowej niemożliwą.

Sąd poddając ocenie sytuację majątkową skarżącego na podstawie zgromadzonych w sprawie dokumentów i oświadczeń, doszedł do wniosku, że osiągane przez skarżącego dochody, po uwzględnieniu ponoszonych wykazanych w postępowaniu sądowoadministracyjnym kosztów, związanych z prowadzoną działalnością gospodarstwa ogrodniczego, są wystarczające do ponoszenia kosztów sądowych w całości.

Mając zatem na uwadze z jednej strony wysokość obciążeń finansowych strony

w postępowaniu z drugiej zaś szeroko rozumiane możliwości finansowe a zarazem istniejące niejasności, które wobec niewypełnienia w całości wezwania Sądu z 27 czerwca 2012 r., Sąd doszedł do przekonania, iż skarżący jest w stanie ponieść koszty sądowe w sprawie, bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym dla siebie i rodziny.

Z tych też względów, Sąd na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a orzekł

jak w sentencji.