Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 312/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2008-05-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art.246 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. L. z dnia 21 maja 2008r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2007r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania rozgraniczeniowego postanawia : odmówić A. L. przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Pełnomocnik strony skarżącej w związku z wezwaniem sądu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzanym na skutek zgłoszonego żądania, pismem z dnia 6 maja 2008r. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W odpowiedzi na wezwanie do złożenia wniosku na urzędowym formularzu, strona skarżąca w dniu 21 maja 2008r. złożyła wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy domagając się przyznania prawa pomocy w całkowitym zakresie przez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

Stwierdzić należy, że złożony wniosek nie zasługuje na uwzględnienie z niżej przytoczonych powodów:

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwana dalej p.p.s.a., co do zasady nie ogranicza strony co do ilości wniosków o przyznanie prawa pomocy, jakie może składać w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zgodnie jednak z art. 170 ustawy p.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i Sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Związanie prawomocnym orzeczeniem powoduje ten skutek, że ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony po prawomocnym oddaleniu poprzedniego podlega co prawda merytorycznemu rozpoznaniu, jednakże w przypadku stwierdzenia iż nie uległy zmianie okoliczności sprawy, powinien zostać oddalony. Zatem w przypadku ponownego wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy przez tę samą osobę, jeżeli jej sytuacja finansowa nie uległa pogorszeniu, zaś ponowny wniosek dotyczy przyznania prawa pomocy w tym samym zakresie co uprzednio prawomocnie rozpoznany wniosek, brak jest podstaw do uwzględnienia takiego wniosku.

Sytuacja taka zachodzi w rozpoznawanej sprawie. Pierwszy wniosek o przyznanie prawa pomocy w całkowitym zakresie przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata strona skarżąca wniosła w dniu 14 sierpnia 2007r. (data nadania w urzędzie pocztowym). W uzasadnieniu wniosku strona podniosła, iż jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, a jedynym źródłem utrzymania jest praca na roli. Strona wskazała, że jest właścicielem gospodarstwa o pow. [...] ha, z którego przychodowość jest znikoma nie precyzując wysokości osiąganych dochodów. Z dołączonego do urzędowego formularza wniosku o prawo pomocy zaświadczenia Urzędu Gminy w [...] z dnia [...], wynikało zaś, że strona jest właścicielem gospodarstwa o pow. [...] ha fiz. Ponadto wykazała, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Rozpoznając wniosek o prawo pomocy wniesiony 14 sierpnia 2007r, referendarz sądowy postanowieniem z dnia 11 października 2007r. odmówił przyznania prawa pomocy. W wyniku wniesionego sprzeciwu, postanowienie to straciło moc, a Sąd na nowo rozpoznał wniosek o prawo pomocy strony skarżącej. W wyniku tego postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 11 grudnia 2007r. odmówił stronie skarżącej przyznania prawa pomocy. Rozstrzygnięcie powyższe stało się prawomocne w związku z niewniesieniem przez stronę środka zaskarżenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W kolejnym wniosku z dnia 21 maja 2008r. strona wniosła o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Zakres żądania ponownego wniosku o prawo pomocy jest więc tożsamy z żądaniem zawartym we wniosku o prawo pomocy wniesionym dnia 14 sierpnia 2007r. Nie uległy również zmianie okoliczności sprawy. Strona powołała się na te same okoliczności dotyczące jej stanu rodzinnego i finansowego, jak w pierwszym wniosku, tj., że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, utrzymuje się z gospodarstwa rolnego o pow. [...] ha, nie podając przy tym wielkości osiąganych z niego dochodów. Podnieść należy również, że w kolejnym wniosku o prawo pomocy strona nie wyjaśniła okoliczności istotnych dla oceny jej sytuacji finansowej i rodzinnej, co do których była w tej sprawie wzywana dwukrotnie przez referendarza sądowego, a następnie przez Sąd w trakcie postępowania dotyczącego rozpoznania pierwszego wniosku o prawo pomocy. Dlatego uznać należy, że strona nie wykazała aby jej sytuacja finansowa uległa pogorszeniu w stosunku do tej, która stanowiła przedmiot rozpoznania prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2007r.

Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. należało orzec jak na wstępie.