Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 252/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2017-06-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne: Gospodarka gruntami
Nieruchomości
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 128 ust. 4, art. 130 ust. 2, art. 134 ust. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 2147
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Małgorzata Wolska /spr./ Sędziowie WSA Krystyna Józefczyk WSA Marcin Kamiński Protokolant specjalista Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi M. N. i C. N. na decyzję Wojewody z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości -skargę oddala-


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi C. N. i M. N. jest decyzja Wojewody z dnia [...] stycznia 2017 r. Nr [...] wydana w przedmiocie ustalenia odszkodowania za ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości.

Jako podstawę prawną organ wskazał art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a.

w zw. z art. 9a, art. 128 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2016 r., poz. 2147 ze zm. – zwana dalej "u.g.n.").

Z uzasadnienia decyzji i akt administracyjnych sprawy wynika, że decyzją

z dnia [...] kwietnia 2014 r. ([...]) Starosta [...] orzekł

o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości położonych w obrębie [....], gmina [...], oznaczonych w rejestrze gruntów jako działki ewidencyjne nr 2454/2 i 2453, dla których Sąd Rejonowy w [...] prowadzi księgę wieczystą nr [...], będących własnością C. N. i M. N. na zasadach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej, poprzez udzielenie A Spółka Akcyjna z siedzibą w [....] (w skrócie A S.A.), zezwolenia na założenie i przeprowadzenie napowietrznej linii elektroenergetycznej 220 kV S. - punkt nacięcia C. – A., w tym na podwieszenie przewodów linii elektroenergetycznej nad działkami. Lokalizację przewodów linii oraz obszaru pasa technologicznego przedstawiono szczegółowo na szkicach sytuacyjnych, stanowiących integralną część powyżej wskazanej decyzji Starosty z [...] kwietnia 2014 r. Obszar zajęcia gruntu pod pas technologiczny linii dla działki nr 2454/2 wynosi 0,12 ha, a dla działki nr 2453 - 0,0607 ha.

Wnioskiem z [...] marca 2016 r. A S.A. wystąpiły do Starosty [...] o ustalenie odszkodowania za szkody powstałe na skutek zdarzeń związanych z udzieleniem zezwolenia na założenie i przeprowadzenie napowietrznej linii elektroenergetycznej 220 kV S. - punkt nacięcia C. – A. na nieruchomości oznaczonych jako dz. nr 2454/2 i 2453.

Po przeprowadzeniu postępowania Starosta [...] decyzją z dnia [...] września 2016 r. nr [...] ustalił odszkodowanie w łącznej wysokości 1 603 zł za ograniczenie sposobu korzystania z wyżej wymienionych nieruchomości, z uwagi na założenie i przeprowadzenie napowietrznej linii elektroenergetycznej 220 kV S. - punkt nacięcia C. - A.

Od powyższej decyzji odwołanie wnieśli M. N. i C. N. podnosząc, że nie zgadzają się z tak rażąco niską kwotą odszkodowania

i zawnioskowali o wyjaśnienie i umotywowanie tej kwestii. Odwołujący przedłożyli akt notarialny kupna- sprzedaży z [...] grudnia 2009 r. na podstawie którego nabyli działkę nr 2511 o pow. 0,57 ha za kwotę 20 000 zł, która znajduje się ok. 200 m od przedmiotowych działek. Zwrócili się o wyjaśnienie, dlaczego ustalona przez rzeczoznawcę majątkowego wartość gruntu, w sporządzonym operacie szacunkowym, wynosi 1 603 zł. Podali, że po zakończeniu inwestycji obie działki staną się nieużyteczne, nie będzie można ich zabudować ani sprzedać. Odwołujący dołączyli nadto protokół z wizji terenowej z dnia [...] maja 2013 r. z którego wynika, że działki są użytkowane i znajdują się w odległości ok. 1 km od zabudowań drogą polną. To oznacza, że w przyszłości działki te mogłyby stanowić osiedle zabudowy. Podtrzymali stanowisko odnośnie kwoty odszkodowania w wysokości 30 000 zł.

Wojewoda nie uwzględnił powyższego odwołania i wskazaną na wstępie decyzją z dnia [...] stycznia 2017 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W motywach rozstrzygnięcia organ wskazał, że materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami. Powołując się na treść art. 128 ust. 4 w zw. z art. 124 u.g.n. wskazał, że do ustalenia wysokości odszkodowania za ograniczenie praw do nieruchomości oraz za szkody powstałe w wyniku tych zdarzeń stosuje się przepisy Rozdziału 5 Dział III u.g.n. Wyjaśnił nadto, że ustalenie wysokości odszkodowania następuje po uzyskaniu opinii rzeczoznawcy majątkowego określającej wartość nieruchomości (art. 130 ust. 2 u.g.n.). Natomiast podstawę ustalenia wysokości odszkodowania stanowi

z zastrzeżeniem art. 135 wartość rynkowa nieruchomości (art. 134 ust. 1 u.g.n.).

Organ wskazał, że w rozpatrywanej sprawie podstawę ustalenia wysokości odszkodowania stanowił operat szacunkowy sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego J. B., z dnia [...] maja 2016 r. W operacie tym biegły wskazał, że lokalizacja napowietrznej linii elektroenergetycznej (urządzenia przesyłowego) wpłynie negatywnie na zmianę walorów użytkowych nieruchomości, tj. spowoduje obniżenie wartości nieruchomości poprzez ograniczenie możliwości jej wykorzystania, natomiast brak jest szkód związanych z utratą pożytków o których mowa w § 43 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. z 2004 r. Nr 207, poz. 2109, ze zm.). Biegły wskazał też na występowanie oddziaływania pola elektroenergetycznego w pasie technologicznym linii. Obszar zajęcia działki nr 2453 wynosi 0,0194 ha, natomiast działka nr 2454/2 w całości znajduje się w pasie technologicznym. W wypisie z rejestru gruntów powyższe działki składają się

z gruntów zakwalifikowanych jako RHIa - grunty orne. Położone są w obszarze, na którym brak jest obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Na podstawie Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy [...], uchwalonego uchwałą nr [...] r. Rady Gminy [...] z dnia [...].08.2012 r. teren nieruchomości położony jest na obszarze określonym jako tereny ograniczonych warunków rozwoju rolnictwa - zagrożenia powodziowe.

Rzeczoznawca podał, że wyceniana nieruchomość położona jest w terenach kompleksu upraw rolnych usytuowanego w niedalekim sąsiedztwie rzeki [...],

w strefie peryferyjnej miejscowości J. Lokalizacja nieruchomości dobra, ze względu na sąsiedztwo nieruchomości rolnych oraz w odległości 2 km od siedlisk.

W bliskim i dalszym sąsiedztwie brak jest obiektów uciążliwych, takich jak magazyny, składy czy obiekty przemysłowe. Dojazd do działek dobry - droga gruntowa. Grunt użytkowany rolniczo, położony w obszarze aktywnym kompleksu rolnego. Działki nie są wyposażone w urządzenia melioracyjne, trudności w uprawach nie występują, warunki terenowe i lokalizacyjne dobre. Usytuowanie ogólne: miejscowość wiejska. Uwarunkowania uwzględniające usytuowanie działki w stosunku do obiektów użyteczności publicznej słabe. Wskaźnik bonitacji gruntu wynosi 1,50. Grunt rolny leży w II okręgu podatkowym wg. przepisów o podatku rolnym.

Na potrzeby wyceny rzeczoznawca zastosował podejście porównawcze

i metodę korygowania ceny średniej. Jako okres badania cen transakcyjnych nieruchomości rolnych na terenie Gminy [...] rzeczoznawca przyjął okres od stycznia 2014 r do dnia szacowania. W wyniku badania aktów notarialnych dotyczących transakcji nieruchomościami rolnymi na obszarze Gminy [...] wybrał do porównań 12 transakcji nieruchomościami rolnymi podobnymi ze względu na lokalizację, funkcję w planie zagospodarowania przestrzennego, warunków glebowych, kształtu i stanu zagospodarowania. W wyniku dokonanej analizy rzeczoznawca majątkowy oszacował wartość rynkową 1 ha prawa własności gruntu rolnego w wysokości 13 639 zł, a po zastosowaniu współczynnika korygującego wartość rynkową 1 ha prawa własności gruntu rolnego określił na kwotę 17 048,75 zł.

Wojewoda podał, że odszkodowanie za obniżenie wartości nieruchomości wynikające z ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości rzeczoznawca obliczył jako iloczyn wartości rynkowej 1 ha powierzchni gruntu (17 048,75 zł/ha), powierzchni działek zajętej pod pas technologiczny i współczynnika obniżenia wartości rynkowej na skutek lokalizacji pasa technologicznego linii elektroenergetycznej (0,20). Według wyjaśnień rzeczoznawcy, z uwagi na brak danych rynkowych umożliwiających określenie współczynnika obniżenia wartości rynkowej nieruchomości, współczynnik został określony w oparciu o standard 5.8 "Zasady określania wartości szkód spowodowanych budową infrastruktury podziemnej i nadziemnej" na poziomie 0,20 (ze względu na brak na działkach naziemnych elementów infrastruktury technicznej). Ww. standard zaleca przyjęcie współczynnika z przedziału 0,15 do 0,20 włącznie.

Wyliczona przez rzeczoznawcę wartość jednorazowego odszkodowania za obniżenie wartości nieruchomości w pasie technologicznym linii elektroenergetycznej 220 kV, przebiegającej przez działki nr 2454/2 i 2453, położone w J., wynosi w zaokrągleniu 1 603 zł.

Wojewoda podał, że wyboru właściwego podejścia oraz metody i techniki szacowania nieruchomości, doboru nieruchomości podobnych oraz ustalenia wielkości wskaźników korygujących dokonuje rzeczoznawca majątkowy i kwestie te należą do sfery jego wiedzy fachowej. Natomiast w postępowaniu administracyjnym organ dokonuje oceny operatu szacunkowego jedynie pod kątem jego wiarygodności, spójności oraz zgodności z obowiązującymi przepisami prawa.

Analiza operatu szacunkowego dokonana w takim zakresie wykazuje, że w wycenie uwzględniono wszystkie okoliczności istotne dla oceny wartości nieruchomości, zawarte w operacie wnioski logicznie wynikają z opisu stanu faktycznego, operat nie zawiera wewnętrznych sprzeczności, które mogłyby podważać zaufanie co do jego rzetelności, natomiast twierdzenia uzasadnione są odnośnymi analizami.

Natomiast subiektywne przekonanie strony, iż wskazana w operacie szacunkowym wartość nieruchomości jest zbyt niska nie świadczy o wadliwości dokonanej wyceny. Organ podał, że oszacowane odszkodowanie nie obejmuje wartości szkód powstałych na nieruchomości, obejmuje wyłącznie odszkodowanie

z tytułu obniżenia wartości nieruchomości związanego z ograniczeniem spowodowanym zasięgiem pasa technologicznego inwestycji i budową urządzenia infrastruktury. Końcowo organ zaznaczył, że jeżeli strona podważa prawidłowość sporządzonego w sprawie operatu, to na poparcie swoich zarzutów powinna, zgodnie z art. 157 u.g.n. przedstawić ocenę prawidłowości operatu dokonaną przez organizację zawodową rzeczoznawców. Takiej oceny w niniejszej sprawie nie przedłożono.

Skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyli M. N. i C. N. wnosząc o jej uchylenie w całości i przekazanie sprawy do rozpoznanie przez organ I instancji, ewentualnie rozstrzygnięcie sprawy co do istoty; dopuszczenie dowodu z opinii innego biegłego z zakresu wyceny nieruchomości celem ustalenia prawidłowej wartości odszkodowania oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Skarżący zarzucili naruszenie art. 10 § 1 K.p.a. w zw. z art. 79 K.p.a. poprzez ich niezastosowania i w konsekwencji brak uprzedniego powiadomienia

o przeprowadzeniu dowodu z opinii biegłego, co uniemożliwiło uczestniczenie im

w oględzinach nieruchomości dokonanych przez biegłego. Brak możliwości wskazania zakresu zniszczeń i udzielenie niezbędnych wyjaśnień w tym zakresie stanowiło naruszenie, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, to zaś skutkowało dokonaniem nieprawidłowych ustaleń faktycznych.

Skarżący zarzucili nadto naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. poprzez brak podjęcia czynności zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, błędną ocenę sporządzonego operatu szacunkowego, brak wyczerpującego zgromadzenia materiału dowodowego i brak uwzględnienia zastrzeżeń przez nich wniesionych pismem z dnia [...] czerwca 2016 r. Skarżący zarzucili nadto naruszenie art. 130 ust. 2 w zw. z art. 174 § 1 u.g.n. poprzez ustalenie odszkodowania na podstawie błędnie sporządzonego operatu szacunkowego

a mianowicie brak uwzględnienia możliwości uzyskania dla przedmiotowych nieruchomości warunków zabudowy i przekształcenia ich w działki budowlane. Wskazali także na ustalenie odszkodowania w sposób rażąco zaniżony, nierzetelny, niewiarygodny, bez uwzględnienia wszystkich poniesionych szkód. Powyższe narusza wyrażone w art. 21 ust. 2 i art. 64 Konstytucji RP zasady. Zwrócili uwagę na naruszenie § 43 ust. 3 rozporządzenia z dnia 21 września 2004 r., poprzez nieuwzględnienie trwałych skutków spowodowanych obowiązkiem udostępnienia nieruchomości w celu wykonania czynności związanych z konserwacją czy usuwaniem awarii infrastruktury elektroenergetycznej. Końcowo zwrócili uwagę na zbyt ogólnikowe uzasadnienie motywów rozstrzygnięcia, czym naruszono art. 107 § 3 K.p.a.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Stosownie do przepisów art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo

o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W świetle brzmienia przepisu art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), zwanej dalej "Ppsa", sądy administracyjne badają, czy kwestionowany akt (tu decyzja) nie narusza prawa materialnego o wpływie na wynik sprawy lub przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy albo dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Nadto badają, czy organ administracji nie dopuścił się uchybień skutkujących nieważnością aktu z przyczyn określonych w art. 156 Kpa lub innych przepisach. Przy czym, jak wynika

z przepisów art. 133 § 1 i art. 134 § 1 Ppsa, Sąd orzeka na podstawie akt sprawy

i w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołanej podstawy prawnej.

Przeprowadzona według powyższych kryteriów kontrola legalności zaskarżonej decyzji nie wykazała, iżby decyzja ta naruszyła prawo i dlatego skarga, zgodnie z art. 151 Ppsa, podlegała oddaleniu.

Przede wszystkim nie jest trafny zarzut skargi, jakoby kwestionowana w niej decyzja została wydana z naruszeniem przepisów o postepowaniu administracyjnym, tj. art. 7, 77 § 1 i art. 80, art. 107 § 3, a także art. 10 w zw. z art. 79 Kpa. Trzeba

w związku z tym przypomnieć, że naruszenie przepisów postepowania może polegać w szczególności na niedopełnieniu wynikających z tych przepisów obowiązków organu lub uniemożliwieniu stronie skorzystania z przysługujących jej uprawnień procesowych albo też błędnej wykładni tych przepisów. Treść art. 145 § 1 pkt 1 lit. c Ppsa jednoznacznie stanowi, że warunkiem uwzględnienia skargi z tego powodu jest ustanie, iż stwierdzone naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Przez możliwość istotnego wpływania na wynik sprawy należy rozumieć prawdopodobieństwo oddziaływania naruszeń prawa procesowego na treść decyzji (postanowienia), a więc na ukształtowanie w nich stosunku administracyjnoprawnego materialnego lub procesowego (zob. T. Woś, H. Knysiak – Molczyk "Postępowanie sądowo – administracyjne", Wyd. Prawnicze Lexis Nexis, W – wa 2004 r., s. 305).

Postępowanie sądowe nie dostarczyło podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji doszło do naruszenia prawa w zakresie wskazanym w cyt. wyżej art. 145 § 1 pkt 1 lit. c Ppsa. Zebrany w sprawie niniejszej materiał dowodowy nie daje żadnych podstaw do uznania, że nie zostały wyjaśnione wszystkie istotne okoliczności sprawy, ani też by nie były w toku postępowania respektowane zasady rzetelnej procedury zawarte w art. 7 Kpa (legalizmu, prawdy obiektywnej, wyważania interesu społecznego i słusznego interesu obywateli). Postępowanie dowodowe przeprowadzone zostało z zachowaniem wymogów określonych w art. 75 i nast. Kpa, co pozwoliło organom obu instancji na ocenę zebranego materiału dowodowego zgodnie z regułami art. 77 § 1 i 80 Kpa

i w konsekwencji - przy prawidłowym ustaleniu stanu faktycznego – na prawidłowe zastosowaniu normy prawa materialnego.

Sąd nie dopatrzył się także naruszenia art. 107 § 3 Kpa, który nakłada na organy administracji publicznej obowiązek uzasadnienia faktycznego i prawnego wybranych decyzji. Jak słusznie podkreślił WSA w Warszawie w wyroku z dnia 21 marca 2007 r. sygn. akt V SA/Wa 195/07 (LEX nr 339257): " Obowiązkiem każdego organu administracji jest jak najstaranniejsze wyjaśnienie podstawy faktycznej

i prawnej decyzji, czyli wyjaśnienie stronie zasadności przesłanek rozstrzygnięcia". Uzasadnienie zaskarżonej decyzji , uwzględniające tezę powyższą, wbrew zarzutem skargi, nie jest "zbyt ogólnikowe". Szczegółowo wyjaśnia motywy, jakimi kierował się organ odwoławczy utrzymując w mocy wydaną w pierwszej instancji decyzję z dnia [...] września 2016 r. w przedmiocie ustalenia odszkodowania za ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości wynikające z decyzji Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. ([...]). Wymienioną ostatnio decyzją Starosta orzekł o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości – działek nr 2454/2

i 2453 poł. w obrębie [....], gm. [...], będących własnością C. N. i M. N., poprzez udzielenie A S.A. z/s w [...] zezwolenia na podwieszenie przewodów linii elektroenergetycznej nad działkami. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji w sposób dostatecznie klarowny przedstawia ustalenia stanu faktycznego sprawy, jak również dokładnie i szczegółowo wyjaśnia podstawę prawną decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Nadto odniesienie się w nim do wszystkich zarzutów podniesionych w odwołaniu.

Sąd nie podziela także zarzutu skargi o naruszeniu art. 10 § 1 w zw. z art. 79 Kpa. Wymieniony ostatnio przepis (art. 79) jest konsekwencją zasady ogólnej czynnego udziału strony w postępowaniu (art. 10). Zapewnienie stronie czynnego udziału w postępowaniu oznacza, że organ administracji jest zobowiązany do informowania strony z odpowiednim wyprzedzeniem o dokonywanych czynnościach procesowych. Zgodnie z art. 79 § 1 Kpa strona powinna być powiadomiona o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodu ze świadków, biegłych lub oględzin z co najmniej siedmiodniowym wyprzedzeniem.

Analiza zebranych w sprawie niniejszej dowodów nie daje podstaw do uznania, iżby w toku postępowania nie była respektowana zasada ogólna z art. 10 Kpa. Skarżący w szczególności zostali zawiadomieni o możliwości zapoznania się

z zebranym materiałem dowodowym, w tym ze sporządzonym operatem szacunkowym [pismo z dnia [...].06.2016 r.], o terminie rozprawy, która odbywał się

z ich udziałem, a także z udziałem rzeczoznawcy majątkowego (zawiadomienie

z dnia [...].06.2016 r., protokół z rozprawy w dniu [...].07.2016 r.), a także

o zgromadzeniu materiału niezbędnego do wydania decyzji i możliwości zapoznania się z nim, wypowiedzenia się co do zebranych dowodów oraz zgłoszenia żądań. Zarzut naruszenia art. 79 § 1 Kpa "poprzez jego niezastosowanie" jest chybiony.

W przedmiotowym postępowaniu operat szacunkowy (dowód) sporządzony jest przez biegłego rzeczoznawcę, zaś oględziny nieruchomości, które on przeprowadza nie są oględzinami, o jakich mowa w w/w przepisie. Stąd też przeprowadzenie tej czynności bez udziału stron, jak i uprzedniego ich zawiadomienia nie stanowi

o naruszeniu wskazanego wyżej przepisu Kpa (a więc obowiązku procesowego).

Postępowanie administracyjne w sprawie niniejszej prowadzone było na podstawie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2016 r., poz. 2147), której przepisy zawarte w Dziale III Rozdział 5 regulują kompleksowo kwestię odszkodowania za wywłaszczone nieruchomości (art. 128 – 135). Z art. 128 ust. 4 tej ustawy, powołanego w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji, wynika, że odszkodowanie przysługuje również za szkody powstałem wskutek zdarzeń, o których mowa w art. 120 i 124 – 126. Odszkodowanie powinno odpowiadać wartości poniesionych szkód, a jeżeli wskutek tych zaburzeń zmniejszy się wartość nieruchomości, odszkodowanie ulega zwiększeniu o kwotę odpowiadającą temu zmniejszeniu.

Ustalone w rozpoznawanej sprawie odszkodowanie związane jest

z ograniczeniem sposobu korzystania z nieruchomości, stanowiących własność skarżących, a które to ograniczenie wynika z decyzji z dnia [...] kwietnia 2014 r. Starosty [...], wydanej na podstawie art. 124 ustawy cyt. wyżej.

Sąd badając sprawę pod kątem w/w regulacji (Dział III Rozdział 5 ustawy) nie dopatrzył się takich naruszeń prawa, które winny były skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji.

Stan faktyczny sprawy, jak wcześniej wskazano, został ustalony prawidłowo

i z uwagi na jego zaprezentowanie przy okazji opisywania stanowiska strony i organu brak jest konieczności jego powielania.

Wskazać jednak należy, że Wojewoda utrzymał w mocy wydaną w pierwszej instancji decyzję z dnia [...] września 2016 r., w oparciu o w/w regulacje, prawidłowo ustalający odszkodowanie za ograniczenie sposobu korzystania

z nieruchomości [wskutek zdarzeń, o jakich mowa w art. 124]. Zdaniem strony skarżącej ustalenie odszkodowania nastąpił z naruszeniem art. 130 ust. 2 w zw.

z art. 174 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, a więc w wysokości nieodpowiadającej "słusznemu odszkodowaniu", co narusza art. 21 ust. 2 w zw. z art. 64 Konstytucji RP. W ocenie Sądu, rozstrzygającego tak zakreślony spór, stanowisko organu zasługuje na akceptację.

Zgodnie z art. 130 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami ustalenie wysokości ustalenie wysokości odszkodowania następuje po uzyskaniu opinii rzeczoznawcy majątkowego, określającej wartość nieruchomości.

Po myśli art. 134 ust. 1 tej ustawy podstawę ustalenia wysokości odszkodowania stanowi, z zastrzeżeniem art. 135, wartość rynkowa nieruchomości. Z ust. 2 tegoż przepisu wynika, że przy określeniu wartości rynkowej nieruchomości uwzględnia się w szczególności jej rodzaj, położenie, sposób użytkowania, przeznaczenie, stan nieruchomości oraz aktualnie kształtujące się ceny w obrocie nieruchomościami.

W rozpoznawanej sprawie dla ustalenia wysokości odszkodowania za ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości, tj. działek ewid. nr 2454/2 i 2453 własności skarżących [na zasadach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej], w pasie technologicznym linii elektroenergetycznej 220 KV S. punkt napięcia – C. – A. przebiegającej przez w/w działki w J., sporządzony został na zlecenie Starosty [...], operat szacunkowy przez rzeczoznawcę majątkowego J. B. (uprawnienia nr [....]). Zgodnie z tym operatem oszacowana wartość jednorazowego odszkodowania z tego tytułu wynosi 1603 zł i jak wynika z jego treści (wnioski z dokonanych obliczeń, s. 16) mieści się w granicach cen uzyskiwanych na rynku lokalnym za tego typu nieruchomość gruntową, jak również w podobnej lokalizacji. Obliczona została przez rzeczoznawcę jako iloczyn wartości rynkowej 1 ha powierzchni gruntu (17.048,75 zł), powierzchni działek zajętej pod pas technologiczny i współczynnika obniżenia wartości rynkowej wskutek lokalizacji pasa technologicznego linii elektroenergetycznej (0,20).

Jak wcześniej wyjaśniono, uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiada wymogom z art. 107 § 3 Kpa. Wypada jedynie podkreślić, że wszystkie kwestie związane z ustaleniem odszkodowania, poprzedzonym uzyskaniem operatu szacunkowego, czyli opinii sporządzonej przez rzeczoznawcę majątkowego,

w uzasadnieniu tym zostało szczegółowo omówione i wyjaśnione. Operat ten,

w trafnej ocenie organu odwoławczego, nie zawiera nieprawidłowości i Sąd, zważywszy także na regulacje wynikające z rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzenia operatu szacunkowego (Dz. U. Nr 207, poz. 2109 ze zm.) nie znajduje podstaw do kwestionowania tego stanowiska organu. Nie budzi bowiem jakichkolwiek wątpliwości Sądu, że w przedmiotowym operacie rzeczoznawca uwzględnił wszystkie okoliczności istotne dla obliczenia wartości nieruchomości, jego wnioski są logiczne

i wynikają z opisu stanu faktycznego, brak w nim sprzeczności. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji trafnie też wyakcentowano, że wyboru podejścia, metody

i techniki szacowania nieruchomości, doboru nieruchomości podobnych, ustalenia wielkości wskaźników korygujących dokonuje rzeczoznawca majątkowy i odpowiada on za te kwestie (należące do sfery jego wiedzy fachowej). Nadto, iż ocena operatu szacunkowego przez organ administracji nie jest więc możliwa w takim zakresie,

w jakim miałaby dotyczyć wiadomości specjalnych; jest to stanowisko przywołane za NSA (wyrok z dnia 16.09.2016 r., I OSK 2938/14).

Kwestionowane w skardze – i wcześniej w odwołaniu – prawidłowości sporządzonego w sprawie operatu szacunkowego nie mogło odnieść spodziewanego przez skarżących skutku. Jak bowiem prawidłowo wyjaśnił organ odwoławczy,

w takiej sytuacji na poparcie swoich zarzutów strona powinna przedłożyć zgodnie

z art. 157 ustawy o gospodarce nieruchomościami ocenę prawidłowości operatu dokonaną przez organizację zawodową rzeczoznawców. Niesporne jest, że takiej oceny skarżący nie przedłożyli, mimo czynnego udziału w toku postępowania (m. in. Uczestniczenia w rozprawie z udziałem rzeczoznawcy majątkowej).

Z powyższych przyczyn i na podstawie art. 151 Ppsa skarga została oddalona.