Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 170/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2008-07-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 14e
journal: Dz.U. 2006 nr 217 poz 1590
law: Ustawa z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw.
article: art. 15 ust. 1 art. 16 ust. 1 pkt 11 pkt 60
journal: Dz.U. 2000 nr 54 poz 654
law: Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marian Jaździński, Sędziowie Sędzia NSA Zofia Przegalińska (spr.),, Asesor WSA Joanna Wojciechowska, Protokolant Anna Kalisiak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lipca 2008 r. sprawy ze skargi "E." Spółki z o.o. z siedzibą w Szczecinie ( poprzednio "E." Spółka z o. o.) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wnioskiem złożonym na podstawie art. 14a § 1 Ordynacji podatkowej Spółka

z o.o. "E" w S., zwróciła się do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w S. o udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu stosowania ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w kwestii możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odsetek płaconych od pożyczek udzielonych Spółce przez jej udziałowca. Spółka opisując stan faktyczny wyjaśniła, że zawarła szereg umów pożyczek z jednym udziałowcem tj. Spółką "X" z siedzibą w Anglii. Pożyczki częściowo były udzielone w złotych polskich, a częściowo w funtach brytyjskich w latach 2003 i 2004. Na dzień złożenia wniosku stan zadłużenia Spółki wobec udziałowca z tytułu wszystkich pożyczek wynosi [...] PLN. Zgodnie z zawartymi umowami odsetki od poszczególnych pożyczek nie były wymagalne na dzień złożenia wniosku. Termin spłaty odsetek przypada najwcześniej 30 lipca 2007r. i na daty późniejsze. Spółka wyjaśniła też że ciążą na niej dodatkowe zobowiązania handlowe wobec udziałowca na kwotę [...] zł, czyli że łączne zadłużenie Spółki wynosi [...] PLN, a kapitał zakładowy Spółki jest równy [...] PLN i w ,całości został pokryty gotówką.

W ocenie Spółki, odsetki płacone od pożyczek udzielonych przez udziałowca przed 1 stycznia 2005r. nie podlegają restrykcjom dotyczącym niedostatecznej kapitalizacji i będą w całości stanowić koszt uzyskania przychodów w momencie zapłaty.

Takie stanowisko wynika zdaniem Spółki z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, obowiązujących w latach 2004 i 2005, a także z przepisów Traktatu Unii Europejskiej WE, a ściślej na wyrażonej w tym Traktacie zasady prowadzenia działalności gospodarczej, wynika to także z orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (dalej ETS), zwłaszcza orzeczenia w sprawie Lankhorst-Hohorst, a także z treści umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej między Polską, a Wielką Brytanią w 2007r.

W konsekwencji Spółka wyraziła opinię, iż będzie uprawniona do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odsetek od umów pożyczek zawartych przed dniem

1 stycznia 2005r.,które będą płacone w roku 2007 oraz w latach następnych.

Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w S. uznał przedstawione przez Spółkę stanowisko za trafne jedynie w odniesieniu do sytuacji dotyczącej zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odsetek w pełnej wysokości jeżeli zadłużenie Spółki wobec pożyczkobiorcy na dzień zapłaty odsetek nie przekroczy trzykrotności kapitału zakładowego Spółki, stosownie do art. 16 ust.1 pkt 60 ustawy

o podatku dochodowym od osób prawnych. W pozostałej części uznał przedstawione stanowisko za niezgodne z prawem.

Spółka wniosła zażalenie na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego, zarzucając błędną interpretację przepisów art. 14a § 1 oraz art. 14a § 3 Ordynacji podatkowej, wyrażającą się w niepełnej interpretacji co do zakresu oraz sposobu zastosowania wskazanych przez Spółkę przepisów w indywidualnej sprawie, opisanej we wniosku jak i w braku przytoczenia przepisów prawa do dokonanej oceny prawnej stanowisko Spółki. Podkreślono w zażaleniu, że Spółka wnioskowała jedynie o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania krajowych przepisów dotyczących niedostatecznej kapitalizacji tj. art. 15 ust.1 i art. 16 ust. 1 pkt 60 oraz obowiązującego do 31 grudnia 2004r. art. 16 ust.7a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Dlatego niezrozumiałe jest dla Spółki podzielenie stanowiska Spółki na dwie części, z których jedna znajduje aprobatę Naczelnika a druga nie. Nie może mieć też wpływu na zmianę poglądów Spółki fakt przytoczenia postanowień umowy międzynarodowej oraz regulacje wynikające z Traktatu WE, które zostały przytoczone dla uargumentowania zaprezentowanego stanowiska, która jednakże nie wnioskowała o ich interpretację.

Dlatego zdaniem Spółki, Naczelnik w udzielonej interpretacji powinien przytoczyć nie tylko przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych dotyczące niedostatecznej kapitalizacji ale powinien także odnieść się do zapisów umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania i Traktatu WE popierając swój pogląd przepisami prawa.

Dyrektor Izby Skarbowej w S. decyzją z dnia [...]. , wydaną na podstawie przepisu art. 14b § 5 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2006r.,Nr 217, poz.1590) oraz przepisów art. 15 ust. 1, art. 16 ust. 1 pkt 11 i pkt 60 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), po rozpatrzeniu zażalenia Spółki, odmówił zmiany zaskarżonego postanowienia.

Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie Dyrektor Izby Skarbowej wskazał na treść art. 15 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w brzmieniu obowiązującym w 2007r., z którego wynika, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, wyjątek od tej reguły stanowi art. 16 ust.1. Zagadnienie odsetek od pożyczek udzielonych Spółce przez jej udziałowca, które nie mogą być zakwalifikowane do kosztów uzyskania przychodów, zostało uregulowane w art. 16 ust.1 pkt 60 omawianej ustawy. Przepis ten stanowi, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odsetek od pożyczek udzielonych spółce przez jej udziałowca posiadającego nie mniej niż 25 % udziałów tej Spółki, jeśli wartość zadłużenia spółki wobec udziałowca osiągnie łącznie trzykrotność wartości kapitału zakładowego Spółki - w części w jakiej pożyczka przekracza tę wartość zadłużenia, określoną na dzień zapłaty odsetek. Dyrektor Izby Skarbowej kolejno przywołał art. 16 ust.7a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (w brzmieniu obowiązującym do końca 2004r.), z którego wynika, że przepisów powyższego artykułu zawartych w ust.1 pkt 60 i 61 nie stosuje się do odsetek od pożyczek udzielonych przez podatnika lub podatników, o których mowa w art. 3ust.1, z wyjątkiem gdy taki podatnik lub podatnicy podlegają zwolnieniu z tytułu prowadzenia działalności na terenie strefy ekonomicznej. Natomiast podatnicy, których dotyczy wyłączenie ze stosowania w/w przepisów wskazani w art. 3 ust.1, to podatnicy posiadający siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlegający obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągnięcia. Zważywszy na treść art. art. 16 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (w brzmieniu obowiązującym do końca 2004r.), oraz przedstawiony przez Spółkę stan faktyczny, Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, iż ocena stanowiska Spółki odnośnie zwolnienia od stosowania reguły "niedostatecznej kapitalizacji" zawartej w art. 16 ust. 1 pkt 60 w/w ustawy, wymagała interpretacji stosownych umów międzynarodowych i prawa wspólnotowego, przepisów polskiego prawa podatkowego, oraz Konwencji zawartej między Rzeczypospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.

Jednakże z uwagi na treść przepisu art. 14e § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa (w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2007r.), organem właściwym do wydawania pisemnych interpretacji w indywidualnych sprawach w zakresie postanowień umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz innych ratyfikowanych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej jest Minister właściwy do spraw finansów publicznych. Dalej w uzasadnieniu swojej decyzji Dyrektor Izby Skarbowej powołał się na konieczność przestrzegania swojej właściwości rzeczowej i miejscowej (art. 15 § 1 Ordynacji podatkowej), co powoduje, iż zasadnie Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w S. przekazał wniosek Spółki w części dotyczącej problematyki międzynarodowej Ministrowi Finansów, wskazał też, art. 14a § 5 w związku z art. 170 § 1, podkreślając iż na ich podstawie, organ podatkowy powinien przyjąć wniosek i rozpatrzyć go w zakresie, w jakim jest on właściwy do jego załatwienia, a w pozostałej części wniosek przekazać do rozpatrzenia właściwemu organowi podatkowemu.

Jak dalej wyjaśnił Dyrektor Izby Skarbowej, wykonując dyspozycję art. 14a § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa (w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2007r.) Naczelnik Urzędu udzielił pisemnej interpretacji, co do zakresu i sposobu stosowania prawa w indywidualnej sprawie Spółki, dokonując interpretacji art.15 ust. 1, art. 16 ust. 1 pkt 11 i 60 oraz 8 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000r. nr 54, poz. 654 ze zm.), zgodnie ze swoją właściwością, tj. w zakresie zastosowania polskiego prawa podatkowego.

Dyrektor Izby Skarbowej przypomniał, że zawarte we wniosku o interpretację pytanie brzmiało: "czy w obowiązującym stanie prawnym Spółka jest uprawniona do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów całości odsetek (w momencie zapłaty) od przedmiotowych pożyczek, które będą płacone w roku finansowym zaczynającym się dnia 1 stycznia 2007r. oraz w kolejnych latach?". Stosownie do art. 14a § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa, organ pierwszej instancji udzielił pisemnej interpretacji na zadane przez Spółkę pytanie w takim zakresie, w jakim był umocowany, stwierdzając, iż możliwość zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów definiują przepisy art. 15 ust.1 w związku z art. 16 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zatem, stosownie do art. 16 ust.1 pkt 11 w/w ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów naliczonych, lecz niezapłaconych albo umorzonych odsetek, od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów). Oznacza to, iż kosztami uzyskania przychodów mogą być zapłacone odsetki w dacie faktycznej zapłaty. Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odsetek od pożyczek kredytów, udzielonych spółce przez jej udziałowca (akcjonariusza) posiadającego nie mniej niż 25% udziałów (akcji) tej Spółki albo udziałowców (akcjonariuszy) posiadających łącznie nie mniej niż 25 % udziałów (akcji) tej spółki jeżeli wartość zadłużenia spółki wobec udziałowców (akcjonariuszy) tej Spółki posiadających co najmniej 25% udziałów (akcji) i wobec innych podmiotów posiadających co najmniej 25% udziałów w kapitale takiego udziałowca (akcjonariusza) osiągnie łącznie trzykrotność wartości kapitału zakładowego spółki w części, w jakiej pożyczka (kredyt) przekracza tę wartość zadłużenia, określoną na dzień zapłaty odsetek. Przywołany przepis, według stanowiska Dyrektora wskazuje, iż możliwość zaliczania do kosztów uzyskania przychodów odsetek od pożyczek udzielonych spółce przez jej udziałowca jest ograniczona. W przypadku gdy udziałowiec udzieli spółce pożyczki, kwota tej pożyczki stanowi zadłużenie spółki wobec tego udziałowca. Jeżeli wypłacane są przez spółkę odsetki od tej pożyczki, na dzień ich zapłaty ocenie podlega to, w jakiej części dług z tytułu tej pożyczki, po dodaniu go do kwoty zadłużenia z innych tytułów, przekracza trzykrotność kapitału zakładowego (akcyjnego) spółki, określonego zgodnie z art. 16 ust. 7 ustawy. Odpowiednio w takiej części, w jakiej przekroczona została trzykrotność wartości kapitału zakładowego, odsetki wypłacane od tej części nie będą stanowiły kosztów uzyskania przychodów. Natomiast, jeżeli na dzień wypłaty odsetek od pożyczki łączne zadłużenie wobec wspomnianych podmiotów powiązanych nie będzie przekraczało trzykrotności kapitału zakładowego tej spółki, zapłacone odsetki, co do zasady, w całości stanowić będą koszt uzyskania przychodów.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. Spółka

z o.o. "E" w S. zarzuciła Dyrektorowi Izby Skarbowej w S. naruszenie prawa materialnego polegające na błędnej wykładni art. 14a § 1 oraz art. 14a § 3 Ordynacji podatkowej wyrażającej się w niepełnej interpretacji co do zakresu oraz sposobu zastosowania wskazanych przez Spółkę przepisów w indywidualnej sprawie, jak i w braku przytoczenia przepisów prawa do dokonanej oceny prawnej stanowiska Spółki. Skarżąca Spółka zarzuca też organowi naruszenie przepisów art. 91 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, w takim zakresie, w jakim przedstawione przez Spółkę stanowisko oparte na Konwencji z dnia 20 lipca 2006r. między Rzeczypospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania

w zakresie podatków od dochodu i zysków majątkowych (Dz.U. z 2006r. Nr 250 poz. 1840) i art. 43 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską (Dz. Urzędowy C 25

z dnia 24 grudnia 2002r.) zostało uznane za niezgodne z prawem.

W uzasadnieniu skargi, Spółka nie zgodziła się z decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w S. w kwestii podziału procedury wyjaśnienia wątpliwości podatkowej podkreślając, że wnioskowała jedynie o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania krajowych przepisów dotyczących niedostatecznej kapitalizacji tj. art. 15 ust.1, art. 16 ust.1 pkt 60 oraz obowiązującego do dnia 31 grudnia 2004r. art. 16 ust.7a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Spółka wskazała na sprzeczność rozumowania i postępowania Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego zaakceptowanego przez organ odwoławczy, który pomimo uznania się za niewłaściwy w zakresie interpretacji co do części wniosku dotyczącej problematyki międzynarodowej, jednocześnie uznał stanowisko Spółki w tej części za niezgodne z prawem.

Z uwagi na fakt, iż polskie prawo powinno być zgodne z prawem wspólnotowym oraz interpretowane przy uwzględnieniu ich brzmienia nie do zaakceptowania, zdaniem Spółki jest interpretacja polskich przepisów dotyczących niedostatecznej kapitalizacji dokonana w oderwaniu od tego prawa.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w S. wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł co następuje;

Skarga nie jest zasadna.

W dacie wystąpienia przez Spółkę z o.o. "E" z siedzibą w S. tj. w dniu 28 czerwca 2007r. do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego

w S. o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego podatku dochodowym od osób prawnych, obowiązywał przepis art. 14e ustawy - Ordynacja podatkowa w następującym brzmieniu, Minister właściwy do sprawy finansów publicznych wydaje pisemne interpretacje w indywidualnych sprawach, w których nie toczy się i nie toczyło się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym, wyłącznie w zakresie postanowień umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz innych ratyfikowanych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej.

Powyższy przepis ustawowy, wyłącza właściwość organów podatkowych do wydawania pisemnych interpretacji w indywidualnych sprawach w zakresie opisanym

w cytowanym wyżej przepisie co do właściwości rzeczowej. Zatem Sąd podziela stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej w S., że udzielenie interpretacji pisemnej tylko w kwestii przepisów polskiego prawa podatkowego należało do właściwości organów podatkowych, zaś w części dotyczącej umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz innych ratyfikowanych umów międzynarodowych do końca czerwca 2007r. należało do Ministra Finansów. W rozpoznawanej sprawie organy podatkowe obu instancji konsekwentnie stały na stanowisku co do tego, że są właściwe do udzielenia pisemnej interpretacji jedynie w zakresie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Samo zaś rozstrzygnięcie organu podatkowego pierwszej instancji uznaje za prawidłowe stanowisko Spółki z o.o. "E" za zgodne z prawem w tej części, która dotyczy zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów odsetek w pełnej wysokości jeżeli zadłużenie Spółki wobec pożyczkodawcy nadzień zapłaty odsetek nie przekracza trzykrotności kapitału zakładowego Spółki, stosownie do art. 16 ust.1 pkt 60 ustawy. Rozstrzygnięcia organu I instancji zawiera wprawdzie stwierdzenie "w pozostałej części uznaje przedstawione stanowisko za niezgodne z prawem" jednakże nie odnosi się ono od przywołanych przez Spółkę przepisów Konwencji zawartej między Rzeczypospolitą Polską, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania zakresie podatków od dochodu i zysków majątkowych, ani też do art. 43 Trybunału ustanawiającego Wspólnotę Europejską. Nie są te przepisy podstawą rozstrzygnięcia wymienioną w postanowieniu Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] nie były też przedmiotem argumentacji przedstawionej w uzasadnieniu postanowienia.

Podkreślić należy, że z art. 14 e Ordynacji podatkowej jednoznacznie wynika, że interpretacja wydawana na podstawie tego przepisu obejmuje wyłącznie postawienia umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz innych ratyfikowanych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej. Przedmiotem interpretacji będą w tym przypadku akty międzynarodowego prawa publicznego, które po ich ratyfikacji stają się jednocześnie częścią wewnętrznego porządku prawnego państwa polskiego. Wprawdzie strona skarżąca przed organami podatkowymi podnosi, że powołane przez nią przepisy Konwencji oraz Traktatu WE, a także orzeczenia ETS służyły tylko uzasadnieniu stanowiska strony, a podstawą rozstrzygnięcia przedstawionego zagadnienia są przepisy prawa polskiego, to jednak stanowisko o przysługującym jej prawie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów całości odsetek od zawartych umów pożyczek z udziałowcem pomimo zadłużenia przekraczającego trzykrotną wartość kapitału zakładowego, wywodzi właśnie

z przepisów Konwencji i Traktatu WE. W tych okolicznościach udzielenie pisemnej interpretacji, pomimo to, że przepisy Konwencji i Traktatu WE stanowią część porządku prawnego, stosownie do art. 14e Ordynacji podatkowej należy do Ministra Finansów.

Co się zaś tyczy możliwości zaliczenia wydatku do kosztów uzyskania przychodów to trafne jest stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej, że zagadnienie to rozstrzygają przepisy art. 15 ust.1 i art. 16 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Przy czym podkreślić trzeba, że stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 11 w/w ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów naliczonych, lecz niezapłaconych albo umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów). Kosztami uzyskania przychodu mogą być zatem tylko odsetki zapłacone,a zaliczone do kosztów uzyskania przychodu mogą być w dacie faktycznej zapłaty. Zaliczone do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 16 ust.1 pkt 60 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych mogą być odsetki liczone od wartości zadłużenia, nieprzekraczającego trzykrotności kapituły. Natomiast gdy wartość pożyczek na dzień zapłaty odsetek przekroczy tę kwotę, to wówczas odsetki liczone proporcjonalnie nie będą stanowiły kosztu uzyskania przychodu. Organ podatkowy pierwszej instancji wskazał na przepis art. 16 ust.7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, który określa sposób obliczenia kapitału zakładowego, niezbędnego do obliczenia wskaźnika odsetek od pożyczek (kredytów) nieuznanych za koszt uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust.1 pkt 60 w/w ustawy.

W ocenie Sądu organ podatkowe, dokonały pełnej interpretacji w zakresie krajowych przepisów podatkowych i trafnie uznały, mając na względzie stan faktyczny przedstawiony przez skarżącą Spółkę, że zgodne z prawem jest zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów odsetek w pełnej wysokości, jeżeli zadłużenie Spółki wobec pożyczkodawcy na dzień zapłaty odsetek nie przekracza trzykrotności kapitału zakładowego Spółki. Za niezgodną z prawem w świetle polskiego prawa podatkowego organy podatkowe uznały tę część stanowiska Spółki, która w jej ocenie pozwala na zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów odsetek w pełnej wysokości w sytuacji gdy zadłużenie Spółki wobec pożyczkodawcy na dzień ich zapłaty przekracza trzykrotność kapitału zakładowego.

Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.