Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 236/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2013-03-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi D. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. postanawia : odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Wnioskiem o przyznanie prawa pomocy z dnia 1 lutego 2013 r. (data sporządzenia), złożonym na urzędowym formularzu, pełnomocnik strony skarżącej wniósł o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych – wpisu sądowego od skargi.

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy stwierdził, co następuje:

Zgodnie z unormowaniem art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Oznacza to, że każda ze stron postępowania sądowoadministracyjnego, co do zasady ponosi koszty swojego udziału w postępowaniu przed sądem administracyjnym, chyba, że przepis szczególny zwalnia ją od tego obowiązku. W przedmiotowej sprawie brak jest unormowania prawnego, które zwalniałoby stronę od obowiązku ponoszenia kosztów postępowania.

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Żądanie zwolnienia od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, o którym mowa w wyżej cytowanym art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej strony ubiegającej się o taką pomoc, w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych.

Zaznaczyć należy, że zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy powinna być rozpatrywana w dwóch aspektach - z jednej strony z uwzględnieniem wysokości obciążeń finansowych, jakie strona musi ponieść w konkretnym postępowaniu, z drugiej zaś strony z uwzględnieniem jej możliwości finansowych.

Biorąc pod uwagę unormowanie art. 216 p.p.s.a. w związku z § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193) oraz wartość przedmiotu zaskarżenia podaną przez stronę, wpis sądowy od skargi w sprawie niniejszej będzie wynosił [...] zł. Oceniając możliwości płatnicze skarżącego referendarz miał również na uwadze, iż skarżący złożył wnioski o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego od skargi również w sprawach o sygn. I SA/Lu 234/13, I SA/Lu 235/13, I SA/Lu 237/13. Wysokość wpisu sądowego od skargi w w/w sprawach przedstawia się identycznie. Łączna wysokość wpisów sądowych od wniesionych przez skarżącego skarg wynosi [...] zł.

Przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oznacza, że ciężar tych kosztów w zakresie objętym prawem pomocy poniesie zamiast strony budżet państwa, czyli faktycznie inni obywatele. Dlatego też instytucja przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości, bądź części, stanowiąca pomoc państwa, powinna być stosowana wobec osób ubogich, które pomimo największych starań, nie mogą tych kosztów uiścić ze względu na szczególnie trudną sytuację materialną.

Porównując wysokość wpisu sądowego od wniesionej skargi (uwzględniając również wysokość wpisu w pozostałych sprawach, w których wniesiono skargi) do przedstawionej we wniosku o przyznanie prawa pomocy sytuacji materialnej strony skarżącej, brak jest podstaw do uznania, że skarżący nie jest w stanie uiścić tej opłaty, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.

Mając na uwadze oświadczenie złożone na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, stwierdzić należy, że sytuacja materialna skarżącego nie należy do szczególnie trudnych. Skarżący jest [...] i z tego tytułu otrzymuje wynagrodzenie w wysokości ok. [...] zł. Nie ma nikogo na utrzymaniu, prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Skarżący posiada oszczędności w kwocie ok. [...] zł (rubryka 7.2.1. wniosku). Zatem w momencie złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący dysponował wolnymi środki pieniężnymi wielokrotnie przekraczającymi koszt wpisu sądowego od skargi niniejszej, jak również łączny koszt wpisów sądowych od wniesionych przez niego skarg. W ocenie referendarza, w sytuacji gdy skarżący dysponuje miesięcznymi dochodami w wysokości [...] zł oraz zasobami finansowymi w kwocie [...] zł, to nie można uznać, że opłacenie wpisu sądowego od wniesionej skargi, przyniosłoby uszczerbek w utrzymaniu koniecznym skarżącego.

Skarżący nie wykazał spełnienia przesłanek określonych przepisem art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., co uzasadnia odmowę przyznania prawa pomocy. Z tych względów oraz na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało orzec jak na wstępie.