Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 464/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-09-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do sporządzenia uzasadnienia
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 27 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 5 września 2013 r. wydanego w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania p o s t a n a w i a : odmówić przywrócenia terminu


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 5 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę K. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania.

Pismem z dnia 17 września 2013 r. skarżąca wniosła przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 5 września 2013 r. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że nie stawiła się na rozprawę, bowiem doręczone jej zawiadomienie o rozprawie zawierało twierdzenie, że stawiennictwo jest nieobowiązkowe. Wskazała również iż wyłącznie z tego powodu była nieobecna przy ogłoszeniu wyroku na rozprawie, nie zaś z powodu pozbawienia wolności. Do wniosku o przywrócenie terminu skarżąca załączyła wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku oraz złożony w Wydziale Informacji Sądowej wniosek o wydanie odpisu sentencji wyroku, który otrzymała w dniu 17 września 2013 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., w skrócie p.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Z kolei art. 86 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Wniosek o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku musi spełniać warunki formalne określone w art. 87 p.p.s.a. Po pierwsze pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). Po drugie w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Po trzecie równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).

Jak wynika z powyższego, przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej uzależnione jest m.in. od kryterium braku winy. Chodzi o to, że strona, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym musi wykazać dołożenie szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Sąd powinien przy tym przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Zajęcie stanowiska odmiennego, uwzględniającego subiektywny miernik staranności, wprowadziłoby do stosunków procesowych element niepewności (por. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2010 r., sygn. akt II GZ 223/10 – dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

W rozpoznawanej sprawie skarżąca uzasadniła uchybienie terminu swoją nieobecnością na rozprawie, której wyłącznym powodem było poinformowanie jej w zawiadomieniu o terminie rozprawy o braku konieczności osobistego stawiennictwa. Jak wskazuje treść wniosku K. K. oczekiwała ona, iż wobec braku obowiązku osobistego stawiennictwa na rozprawie, Sąd z urzędu poinformuje ją o wyniku sprawy.

Należy zaznaczyć że, w sprawach w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku (art. 141 § 2 p.p.s.a.). Stosownie natomiast do art. 140 § 2 p.p.s.a. stronie działającej bez adwokata lub radcy prawnego, która na skutek pozbawienia wolności była nieobecna przy ogłoszeniu wyroku, sąd z urzędu w ciągu tygodnia od ogłoszenia wyroku doręcza odpis jego sentencji z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia.

Z wymienionych przepisów wynika, że w przypadku oddalenia skargi sąd z urzędu doręcza stronie odpis wyroku w przypadku określonym w art.140 § 2 p.p.s.a.

Podkreślić należy, iż skarżąca była pouczona o treści art.140 § 2 p.p.s.a jak również o terminie do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wynika to z treści punktu 2 i 3 zawiadomienia o terminie rozprawy (k.58). K. K. wiedziała zatem, że w razie oddalenia skargi w ciągu 7 dni od ogłoszenia orzeczenia należy złożyć wniosek o sporządzenie jego uzasadnienia.

W ocenie Sądu skarżąca nie wykazała, że uchybienie przez nią terminu do zleżenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nastąpiło bez jej winy.

Za usprawiedliwioną przyczynę przekroczenia terminu nie można uznać faktu, że zawiadomienie o terminie rozprawy zawierało informację, iż stawiennictwo nie jest obowiązkowe. Mimo takiej informacji strona należycie dbająca o swoje interesy winna niezwłocznie po rozprawie dowiedzieć się o wydanym rozstrzygnięciu. Skarżąca mogła zatem w ciągu 7 dni od rozprawy stawić się w Sądzie aby uzyskać informację jakie orzeczenie zostało wydane w jej sprawie bądź mogła się o tym dowiedzieć telefonując do Sądu. Gdyby to uczyniła to uzyskałaby informację o wyroku i zachowałaby termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. K. K. jednak tego nie uczyniła w terminie 7 dni lecz o treści wyroku dowiedziała się dopiero w dniu 17 września 2013r. czyli po upływie wymaganego terminu. Świadczy to o jej niestaranności w prowadzeniu własnych spraw. Skoro zatem dopuściła się niedbalstwa w tym zakresie to brak jest podstaw do uznania, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy.

Reasumując Sąd uznał, że brak jest podstaw do uznania, że uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nastąpiło bez winy skarżącej. Mając to na uwadze, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Sąd odmówił uwzględnienia wniosku K. K.

k.p.