Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1604/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-10-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 68 par 1 pkt 2 i par 3 w zw. z art. 53 par 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Gawlak – Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 8 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J., M. J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2009 r., znak [...] w przedmiocie nakazu dokonania rozbiórki budynku postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W dniu 13 sierpnia 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga M. J. i M. J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2009 r., znak [...] w przedmiocie nakazu dokonania rozbioru budynku.

Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącym w dniu 17 lipca 2009 r., co potwierdza znajdujące się w aktach postępowania administracyjnego zwrotne potwierdzenie odbioru.

W dniu 13 sierpnia 2009 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) skarżący wnieśli skargę na powyższą decyzję bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 21 sierpnia 2009 r. przesłał skargę do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. (dalej p.p.s.a.) skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie natomiast do art. 54 § 1 ww. ustawy skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.

Zaznaczyć należy, że od dnia 1 stycznia 2006 r. skargi wnoszone bezpośrednio do wojewódzkich sądów administracyjnych są nadal przekazywane do właściwych organów, jednak termin do wniesienia skargi jest liczony od daty jej nadania przez Sąd w urzędzie pocztowym. Ryzyko przekroczenia w takim przypadku trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi obciąża po dniu 1 stycznia 2006 r. stronę postępowania.

Jedynie bowiem w okresie przejściowym, tj. od dnia 1 stycznia 2004 r. do dnia 31 grudnia 2005 r. z mocy szczególnego przepisu – art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów powszechnych i ustawę – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) termin do wniesienia skargi był zachowany nie tylko w sytuacji jej złożenia w organie, lub nadania jej za pośrednictwem poczty na adres organu, ale także w dacie złożenia w wojewódzkim sądzie administracyjnym, lub nadania w urzędach pocztowych na adres sądu.

Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja zawierająca prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi, doręczona została skarżącym w dniu 17 lipca 2009 r. Oznacza to, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 17 sierpnia 2009 r.

W niniejszej sprawie skarżący wprawdzie wnieśli skargę w trzydziestodniowym terminie, tj. w dniu 13 sierpnia 2009 r., jednakże bezpośrednio do Sądu, nie zaś za pośrednictwem organu.

Z akt sądowych wynika zaś, że skarga została przesłana przez Sąd do właściwego organu w dniu 21 sierpnia 2009 r. Wobec powyższego stwierdzić należy, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu do jej wniesienia.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 53 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.