Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 870/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-05-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art 86 & 1 art.87
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA – Mirosława Pindelska po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] lutego 2015 r. skarżąca spółka złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na opisaną w komparycji postanowienia decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. Do wniosku załączono skargę oraz umowę najmu z dnia [...] czerwca 2014 r. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że zaskarżone decyzje zostały wysłane na adres siedziby spółki przy ul. [...] w W. Jedyny członek Zarządu – Prezes Zarządu spółki od sierpnia do końca września przebywał poza granicami Polski. Siedziba spółki mieści się przy ul. [...] w W., gdzie lokal jest wynajmowany. Wynajmujący w umowie najmu zobowiązał się do obsługi sekretarskiej i odbioru korespondencji, a także skanowania treści korespondencji na adres mailowy. Wynajmujący, pomimo ciążącego na nim obowiązku nie odebrał korespondencji dotyczącej przedmiotowych postępowań i nie poinformował skarżącej o awizowanej przesyłce, w związku z czym nie mogła ona zostać podjęta w terminie. Po uprawomocnieniu się decyzji Dyrektora Izby Celnej w W., została wszczęta egzekucja z rachunku bankowego spółki. Niezwłocznie, po powzięciu informacji o przeprowadzonej egzekucji, Prezes Zarządu wyjaśnił sprawę w organie i wówczas dopiero, tj. w dniu [...] stycznia 2015 r. zapoznał się z aktami sprawy i rozstrzygnięciem.

W związku z treścią wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, zarządzeniem z dnia 18 marca 2015 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do wskazania w terminie 7 dni:

- daty doręczenia skarżącemu pisemnego upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. – o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014 r., poz.1619) oraz nadesłania oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii odpisu ww. upomnienia;

- daty wszczęcia egzekucji administracyjnej, tj. daty doręczenia skarżącemu odpisu tytułu wykonawczego oraz nadesłania oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii odpisu ww. tytułu wykonawczego;

- daty ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi.

W piśmie procesowym z dnia [...] kwietnia 2015 r. pełnomocnik skarżącej poinformował, iż nie istnieje możliwość wskazania daty doręczenia pisemnego upomnienia oraz daty wszczęcia egzekucji administracyjnej, bowiem zarówno upomnienie jak i odpis tytułu wykonawczego nigdy nie zostały doręczone skarżącej, a w związku z tym nie miała ona możliwości zapoznania się z ich treścią. Dodał, iż data ustania przyczyny uchybienia terminu została wskazana we wniosku o przywrócenie terminu i określona na dzień [...] stycznia 2015 r., tj. na dzień, w którym skarżąca spółka miała możliwość zapoznania się po raz pierwszy z aktami sprawy i sfotografowania decyzji Dyrektora Izby Celnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a." jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Ustawodawca nie nakłada na stronę składającą wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności obowiązku uprawdopodobnienia zachowania siedmiodniowego terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a., zaś Sąd w takiej sytuacji powinien rozpoznać merytorycznie przedmiotowy wniosek (por. postanowienie NSA z dnia 2 lutego 2011 r., sygn. akt I OZ 65/11).

Zgodnie z treścią art. 87 § 2 p.p.s.a. we wniosku o przywrócenie uchybionego terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, zaś zgodnie z art. 87 § 4 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Przy ocenie wniosku Sąd powinien brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można zatem mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/02).

W warunkach niniejszej sprawy nie można mówić, że strona składająca wniosek o przywrócenie terminu, uprawdopodobniła brak zawinienia w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Fakty podane we wniosku, w żadnym wypadku, nie mogą świadczyć o braku winy strony, gdyż nie są to okoliczności, którym można przypisać charakter przeszkody nie dającej się przezwyciężyć.

Zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Celnej w W. została prawidłowo wysłana na wskazany przez stronę adres i skutecznie doręczona w trybie art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz.749 ze zm.). Skarżąca tego nie kwestionuje. Okolicznością podnoszoną przez skarżącą świadczącą o braku jej winy w uchybieniu terminu jest natomiast niewywiązanie się wynajmującego z obowiązku określonego w umowie najmu lokalu z dnia [...] czerwca 2014 r. a dotyczącego obsługi sekretarskiej i odbioru korespondencji. Skarżąca podnosi, iż na czas nieobecności na terytorium Polski, właściwie zapewniła obsługę korespondencji. Wynajmujący pomimo ciążącego na nim obowiązku nie odebrał korespondencji i nie poinformował skarżącej o awizowanej przesyłce, co spowodowało nie podjęcie przesyłki w terminie.

W literaturze oraz orzecznictwie dominuje pogląd, że przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa, a z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Strona odpowiada za działania osób, którymi się posługuje przy wykonywaniu czynności. Nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy, będącego przesłanką przywrócenia uchybionego terminu (por. postanowienie NSA z 28 maja 2004 r., FZ 93/04 niepubl, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r., sygn. akt I SAB/Wa 78/05, Lex nr 192260).

Innymi słowy, jedynie zaistnienie wyjątkowych, nieprzewidywalnych i niezależnych od strony okoliczności, których nie mogła usunąć w terminie do dokonania danej czynności, może uzasadniać jego przywrócenie. Do takich niedających się przezwyciężyć i przewidzieć przeszkód, niezależnych od strony, nie można jednakże zaliczyć zaniedbania osób, którymi strona się posługuje. Niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw nie może bowiem stanowić podstawy do przywrócenia terminu.

Należy przy tym zauważyć, iż w orzecznictwie przyjmuje się, że niezachowanie należytej staranności przez osobę, której strona powierzyła stosowne obowiązki pociąga również konsekwencje dla niej samej i nie uzasadnia przywrócenia uchybionego terminu.

W świetle powyższego, nie uznano przedstawionych przez skarżącą okoliczności, jako nie dających się usunąć przeszkód uniemożliwiających wniesienie skargi w terminie. Były one skutkiem zaniedbania działań skarżącej, której obowiązkiem było nadzorowanie pracy osoby, której powierzono odbiór korespondencji. Co więcej, skarżąca wskazuje, iż poza granicami Polski była od sierpnia do końca września. Niezrozumiała zatem pozostaje okoliczność zapoznania się przez skarżącą z aktami sprawy i rozstrzygnięciem organu dopiero w styczniu 2015 r. i świadczy o braku staranności przy prowadzeniu własnych spraw.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności uznając, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.