Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 42/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2018-03-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

J. J., reprezentowany przez radcę prawnego, pismem z dnia 7 lutego 2018 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarżący wniósł o zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku skarżącego w terminie przewidzianym ustawą, tj. 14 dni oraz stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności.

W uzasadnieniu skargi skarżący podał, że w dniu 18 stycznia 2018 r. wniósł do organu mailem o udostępnienie informacji publicznej w formie elektronicznej o zarobkach uzyskanych przez sekretarza gminy w 2017 r. z wyszczególnieniem wynagrodzenia zasadniczego oraz dodatków specjalnego, funkcyjnego, za wieloletnią pracę. Skarżący zarzucił, że organ nie udostępnił informacji w żadnej formie, nie wydał decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej, jak również nie wezwał do usunięcia braków wniosku, zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Do skargi dołączono wydruk maila nadesłany z adresu "[...]@gmail.com", skierowany do "[...]@gmail.com" z dnia 18 stycznia 2018 r. zawierający wniosek o uzyskanie dostępu do informacji publicznej.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy K. wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Organ podniósł, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej został wysłany na nieprawidłowy adres mailowy, tj. [...]@gmail.com, bowiem adres ten nie funkcjonuje w tut. Urzędzie od co najmniej 15 lat. W związku z powyższym wniosek ten nie dotarł do adresata, a co za tym idzie nie został skutecznie doręczony, a zatem nie może być mowy o bezczynności organu. Wskazano, że na stronie internetowej każdego urzędu, a w szczególności na stronie internetowej Biuletynu Informacji Publicznej – podany jest właściwy i aktualny adres mailowy do kontaktu, stąd gdyby przedmiotowy wniosek został wysłany na adres: [...].pl z pewnością zostałby skutecznie doręczony i odpowiedź na zawarte w nim pytania udzielona w terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przedmiotem skargi jest bezczynność Wójta Gminy K. w udostępnieniu skarżącemu informacji publicznej dotyczącej informacji o zarobkach uzyskanych przez sekretarza gminy w 2017 r.

Na wstępie wyjaśnić należy, że z bezczynnością na gruncie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U z 2016 r., poz. 1764 ze zm.) – dalej powoływana jako u.d.i.p., mamy do czynienia wówczas, gdy podmiot do tego zobowiązany nie udostępnia informacji publicznej w formie czynności materialnotechnicznej w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., tj. bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem (art. 14 ust. 1 u.d.i.p), ani nie wydaje w powyższym terminie decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej art. 16 ust. 1 u.d.i.p.

Obowiązek załatwienia sprawy w terminie wskazanym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. powstaje z chwilą wpływu wniosku do podmiotu zobowiązanego. Oznacza to, że o rozpoczęciu biegu terminu, o którym mowa powyżej, decyduje data wpływu pisma (wniosku o udostępnienie informacji publicznej) do podmiotu zobowiązanego, albo moment wpływu wniosku na elektroniczną skrzynkę odbiorczą tego podmiotu.

W kontrolowanej sprawie kwestia skutecznego wniesienia wniosku do organu jest sporna, bowiem w odpowiedzi na skargę organ jednoznacznie zakwestionował wpływ przedmiotowego wniosku na adres poczty elektronicznej "[...].pl". Skarżący nie przedstawił natomiast żadnych dowodów potwierdzających doręczenie drogą elektroniczną na wskazany adres organu przedmiotowego wniosku.

Zdaniem Sądu, brak jest jakichkolwiek podstaw, aby stanowisko organu podważyć. To obowiązkiem skarżącego było i w jego interesie leżało skuteczne doręczenie przedmiotowego żądania organowi. Skoro skarżący wybrał złożenie wniosku za pośrednictwem poczty elektronicznej, to winien zabezpieczyć potwierdzenie odbioru takiego wniosku. Za skuteczne złożenie wniosku nie może być natomiast uznany jedynie fakt jego wysłania. W odniesieniu do doręczeń za pośrednictwem poczty elektronicznej możliwe są: doręczenia za potwierdzeniem odbioru, doręczenia z wykorzystaniem systemu ePUAP (por. art. 63 k.p.a.). Wówczas nie ma żadnej wątpliwości, czy i w jakiej dacie wniosek do organu dotarł. Z możliwości tej skarżący nie skorzystał, co wiąże się z konsekwencją w postaci braku wykazania skutecznego złożenia wniosku. Załączony do skargi wydruk z poczty elektronicznej zawierający wniosek o udostępnienie informacji publicznej stanowi w istocie jedynie dowód wysłania tegoż wniosku do organu. Skarżący nie przedstawił zatem żadnego przekonującego dowodu, potwierdzającego wpływ wniosku do urzędu gminy, co świadczy o tym, że przedmiotowy wniosek w istocie mógł do organu nie dotrzeć. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym prezentowany jest także pogląd, który podziela Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, że ciężar dowodu świadczącego o wniesieniu wniosku do podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej za pośrednictwem poczty elektronicznej obciąża wnioskodawcę, a nie adresata wniosku (por. postanowienie NSA z dnia 22 maja 2012 r., sygn. akt I OSK 973/12; z dnia 5 listopada 2015 r., sygn. akt I OZ 1414/15 – http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Z powyższych względów Sąd uznał, że skarga jest niedopuszczalna. W zaistniałej bowiem sytuacji Sąd nie ma możliwości zbadania, czy organ faktycznie pozostaje w bezczynności wobec żądania skarżącego. Wobec twierdzenia podmiotu zobowiązanego, że do dnia złożenia skargi na bezczynność nie dysponował on wnioskiem skarżącego oraz w sytuacji braku dowodów świadczących o dotarciu wniosku do adresata, należy stwierdzić, że podmiot zobowiązany obiektywnie nie mógł ustosunkować się do treści żądania skarżącego i podjąć stosownych czynności, przewidzianych ustawowo dla trybu udostępnienia informacji publicznej (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 23 sierpnia 2016 r. I OSK 3065/14, www.cbois.gov.pl).

Tym samym przedmiotowa skarga została złożona przedwcześnie, co czyni ją niedopuszczalną. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369) – dalej zwana p.p.s.a.), Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Wyjaśnić nadto należy, że Sąd nie mógł uwzględnić oświadczenia skarżącego o cofnięciu skargi, ponieważ cofnięcie skargi można uznać za skuteczne tylko wtedy, gdy skarga jest dopuszczalna. Umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy była dopuszczalna, a przez to wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne.

Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł, jak w pkt I postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono w pkt II na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.