Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 466/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2007-09-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6074 Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Dnia 25 września 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Markiewicz, Sędziowie Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska, Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska (spr.), Protokolant Asystent sędziego Jarosław Szkudlarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2007 roku sprawy ze skargi A. S. i Z. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy nieodpłatnego przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności 1. oddala skargę, 2. przyznaje adwokatowi W. K. prowadzącemu Kancelarię Adwokacką w Ł. przy A. kwotę złotych 309,80 (trzysta dziewięć złotych osiemdziesiąt groszy) zawierającą należny podatek od towarów i usług i nakazuje wypłacenie tej kwoty z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącym z urzędu.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 26 października 1999 roku A.S. i Z.S. wystąpili do Prezydenta Miasta Ł. o przekształcenie przysługującego im prawa użytkowania wieczystego gruntu przy ul. B. [...] o powierzchni 547 m kw. w prawo własności, wnosząc o rozłożenie opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego na raty roczne. Z uwagi na fakt, iż status prawny nieruchomości nie był uregulowany i trwały czynności inwentaryzacyjne zmierzające do przejęcia nieruchomości przez Gminę Ł. , postanowieniem z dnia [...] Prezydent Miasta Ł. zawiesił postępowanie w sprawie, które podjęte zostało dopiero postanowieniem z dnia [...] po ujawnieniu w księdze wieczystej jako właściciela gruntu Gminy Ł. .

W toku postępowania administracyjnego wnioskodawcy konsekwentnie żądali przekształcenia prawa użytkowania wieczystego według zasad obowiązujących na dzień złożenia przez nich wniosku.

Decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta Ł. odmówił Z. S. i A. S. przekształcenia prawa użytkowania wieczystego gruntu, położonego w Ł. przy ul. B. [...] na zasadach obowiązujących w dacie złożenia wniosku o przekształcenie. Po rozpatrzeniu odwołania strony, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. decyzją z dnia [...] uchyliło rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu wskazano, iż organ nie miał prawa odmówić przekształcenia, tylko dlatego, że wnioskodawcy uważają, iż opłatę za przekształcenie należy uiścić według zasad obowiązujących na dzień złożenia wniosku. Kolegium podkreśliło, iż decyzja powinna być wydana zgodnie ze stanem prawnym, obowiązującym w dacie jej wydania. Wnioskodawcy zaś, jeżeli uznają, że nie stać ich na przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, mogą zrezygnować z przekształcenia i pozostać nadal użytkownikami wieczystymi gruntu.

Kolejną decyzją, Prezydent Miasta Ł. w dniu [...] , działając na podstawie art. 1 ust. 2, art. 2 ust. 1 pkt 2, ust. 2, art. 4, art. 4a ust. 1, art. 7 ust. 1 ustawy dnia 4 września 1997 roku o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności, orzekł o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntu w prawo własności, ustalając jednocześnie opłatę za przekształcenie w wysokości 25.973,32 złotych, płatną w dziesięciu równych ratach rocznych, w wysokości 2.597,33 złotych każda. W motywach orzeczenia wskazano, iż przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności dokonuje się na podstawie aktualnego stanu prawnego w oparciu o określenie wartości gruntu, dokonane w operacie szacunkowym. Wartość ta wynosi 43.470,00 złotych, zaś wartość prawa użytkowania wieczystego – 17.496,68 złotych, stąd opłata za przekształcenie, stanowiąca różnicę pomiędzy wskazanymi wyżej wielkościami wynosi 25.973,32 złotych. Kwota wspomniana rozłożona została na raty, zgodnie z wnioskiem użytkowników wieczystych. Powyższe rozstrzygnięcie zostało zaskarżone do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., które decyzją z dnia [...] utrzymało w mocy orzeczenie organu I instancji. Ustosunkowując się do argumentów podnoszonych przez odwołujących się, organ odwoławczy stwierdził, iż brak jest podstaw prawnych do nieodpłatnego przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności na rzecz małżonków S. , bowiem grunt położony w Ł. , przy ul. B. [...] został oddany w użytkowanie wieczyste odpłatnie i nie był to żaden z przypadków, wymienionych w art. 6 ust. 1 pkt 1-3, 3a i 6 oraz art. 1a ust. 2 ustawy z dnia 4 września 1997 roku o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności.

Z.S. i A.S. wnieśli skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Ł., podnosząc zarzut rażącego naruszenia art. 6 ust. 1 pkt 3a ustawy z dnia 4 września 1997 roku o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności, skutkujące nieważnością rozstrzygnięcia oraz naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynika sprawy, poprzez zaniechanie zbadania stanu prawnego nieruchomości.

Wyrokiem z dnia 2 września 2004 roku o sygn. akt II SA/Łd 119/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] . W motywach orzeczenia Sąd podkreślił przede wszystkim, iż organ administracji nie mógł zastosować do rozstrzygnięcia sprawy nieobowiązujących przepisów, niezależnie od tego, że w dacie złożenia wniosku o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności regulacja ustawowa tej materii była dla skarżących bardziej korzystna. Sąd uznał, iż chybiony jest również zarzut naruszenia art. 6 ust. 1 pkt 3a ustawy z dnia 4 września 1997 roku o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego, przysługującego osobom fizycznym w prawo własności, bowiem przepis ten dotyczy użytkowników wieczystych, którym oddano nieruchomość w użytkowanie wieczyste w zamian za przejęcie nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa na podstawie wszelkich tytułów, przed dniem 5 grudnia 1990 roku. Gdyby nawet przyjąć, iż pod pojęciem "wszelkich tytułów" należy rozumieć również wykonanie prawa pierwokupu, to w przedmiotowej sprawie ustanowienie użytkowania wieczystego nie zostało dokonane "w zamian" za to przejęcie. Z treści decyzji z dnia [...] o ustanowieniu użytkowania wieczystego na rzecz F. i S. S. (poprzedników prawnych skarżących) nie wynika bowiem, by oddanie w użytkowanie wieczyste miało inne przyczyny, niż uwzględnienie wniosku małżonków S. w tym przedmiocie. Wojewódzki Sąd Administracyjny z uwagi na brak w aktach sprawy operatu szacunkowego i możliwości oceny prawidłowości wyliczenia wysokości opłaty za przekształcenie uchylił jednak zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą.

Pismem z dnia [...] Prezydent Miasta Ł. zwrócił się do Z.S. i A.S. o potwierdzenie, czy podtrzymują swój wniosek o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego i wyrażają wolę nabycia prawa własności w oparciu o nowe przepisy i za odpłatnością wyliczoną w oparciu o nowe zasady na podstawie wartości nieruchomości przyjętej w orzeczeniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Jednocześnie organ administracji wyjaśnił zasady odpłatności i możliwość uzyskania bonifikaty. W odpowiedzi na pismo wnioskodawcy przedstawili historyczny aspekt sprawy – sposób nabycia prawa użytkowania wieczystego i oświadczyli, iż z uwagi na sposób przejęcia nieruchomości przez Skarb Państwa uczciwym będzie przekształcenie wieczystego użytkowania nieodpłatnie.

Decyzją z dnia [...] Nr [...] Prezydent Miasta Ł. , działając na podstawie art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 2, art. 4 ust. 1 i art. 5 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości odmówił Z.S. i A.S. nieodpłatnego przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności działki położonej w Ł. przy ul. B. [...] . W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, iż nie wystąpiły okoliczności, o których mowa w art. 5 ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, zatem wniosek o nieodpłatne przekształcenie nie może być uwzględniony.

W odwołaniu od powyższej decyzji Z.S. i A.S. podnieśli zarzut "rażącego naruszenia prawa do nieodpłatnego przekształcenia prawa wieczystego użytkowania", powołując się na treść art. 5 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości. Odwołujący się wskazali, że umowa sprzedaży spornej działki w formie aktu notarialnego zawarta została w [...], zaś od [...] prowadzone były roboty związane z budową domu mieszkalnego. W [...] Prezydium Rady Narodowej skorzystało z prawa pierwokupu nieruchomości, skutkiem czego poprzednicy prawni skarżących zmuszeni byli do nabycia prawa użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości.

Decyzją z dnia [...] Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. , działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 1 ust. 1 ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych, art. 1 ust. 1 i ust. 3 oraz art. 5 ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, iż nie ulega wątpliwości, że strona może ubiegać się o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, gdyż spełnione zostały przesłanki, o których mowa w art. 1 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, jednakże przekształcenie takie nie może zostać dokonane w sposób nieodpłatny. Zgodnie bowiem z treścią art. 5 pkt 1 ustawy o przekształceniu (...) nieodpłatnego przekształcenia można dokonać wówczas, gdy prawo użytkowania przysługuje użytkownikom lub ich następcom prawnym, którym oddano nieruchomość w użytkowanie wieczyste w zamian za wywłaszczenie lub przejęcie nieruchomości gruntowej na podstawie innych tytułów, przed dniem 5 grudnia 1990 roku. W ocenie organu administracji z akt sprawy nie wynika, aby działka położna w Ł. przy ul. B. [...] została oddana w zamian za wywłaszczoną nieruchomość, nie ma więc charakteru nieruchomości zamiennej. Działka została oddana w użytkowanie wieczyste S. i F. S. aktem notarialnym z dnia [...] i z żadnego ze zgromadzonych dokumentów nie wynika, aby działka miała charakter działki zamiennej. Skoro zatem nieruchomość została przekazana w użytkowanie wieczyste poprzednikom prawnym Z. i A. małżonkom S. na zasadach ogólnych, nie ma podstaw do stwierdzenia, że działka położona przy ul. B. [...] była przyznana w zamian za nieruchomość przejętą pod budownictwo mieszkalnie, co uzasadniałoby nieodpłatne przekształcenie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. odniosło się również do zarzutów dotyczących przewlekłości postępowania, wyjaśniając, iż strona była informowana o przyczynach opóźnienia.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi Z.S. i A. S. podnieśli zarzut rażącego naruszenia prawa materialnego oraz norm procedury administracyjnej, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy. Skarżący wskazali na zaniechanie przez organy administracji zbadania stanu prawnego nieruchomości, w szczególności ustalenia, czy nabycie nieruchomości przez Skarb Państwa w roku 1964 nie nastąpiło na podstawie innych tytułów prawnych, o których mowa w art. 5 pkt 1 ustawy o przekształceniu (...). Strona skarżąca ponownie wskazała, iż wniosek złożony w 1999 roku nie został rozpatrzony pod rządami korzystnej dla strony ustawy z uwagi na opieszałość organów administracji.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumenty jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Ustanowiony w sprawie, pełnomocnik skarżących popierał skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.

Stosownie do przepisów art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Analogiczne unormowanie zawarte zostało w przepisie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a.

Oznacza to, iż Sąd bada legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia, tj. jego zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi rozpoznając skargę stwierdził, iż organy administracyjne nie dopuściły się uchybień, które czyniłyby skargę usprawiedliwioną.

Przede wszystkim należy wskazać, że nie ulega wątpliwości, iż wniosek Z.S. i A. S. złożony został w czasie obowiązywania ustawy z dnia 4 września 1997 roku o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności (Dz.U.Nr 65, poz. 746 z późn. zm.), jednakże w dacie orzekania przez organy administracji obowiązywały już przepisy ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (Dz.U.Nr 175, poz. 1459).

Zgodnie z art. 6 kpa, organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa, co oznacza obowiązek działania organów w oparciu o obowiązującą normę prawną (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 stycznia 2001 roku o sygn. akt II SA 55/00). Organ administracji publicznej obligowany jest zatem do zastosowania przepisów prawa obowiązujących w chwili podejmowania decyzji. Powyższa zasada oznacza, iż niezależnie od tego, czy sprawa zostanie załatwiona z poszanowaniem terminów, o których mowa w art. 35 kpa czy też z ich uchybieniem, to decyzja organu administracji publicznej uwzględniać musi przepisy prawa w aktualnym ich brzmieniu.

Niezależnie od powyższego, na uwadze należy mieć również treść art. 8 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, w myśl którego do spraw wszczętych na podstawie ustawy z dnia 4 września 1997 roku o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności i niezakończonych decyzją ostateczną, stosuje się przepisy nowej ustawy.

Konsekwencją powyższego jest zatem, iż przedmiotem badania sądu administracyjnego jest zgodność zaskarżonej decyzji z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.

Przedmiotem żądania skarżących jest nieodpłatne przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości. Należy zatem rozważyć, czy organy administracji publicznej w sposób zasadny odmówiły stronie prawa do nieodpłatnego przekształcenia.

Stosownie do art. 1 ust. 1 ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości osoby fizyczne będące w dniu wejścia w życie ustawy użytkownikami wieczystymi nieruchomości zabudowanych na cele mieszkaniowe lub zabudowanych garażami albo przeznaczonych pod tego rodzaju zabudowę oraz nieruchomości rolnych mogą wystąpić z żądaniem przekształcenia prawa użytkowania wieczystego tych nieruchomości w prawo własności. Na mocy natomiast art. 4 ust. 1 ustawy o przekształceniu (...) osoba, na rzecz której zostało przekształcone prawo użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, jest obowiązana do uiszczenia dotychczasowemu właścicielowi opłaty z tytułu tego przekształcenia, z zastrzeżeniem art. 5. Jak wynika z powyższego, zasadą przyjętą na gruncie ustawy jest odpłatność przekształcenia, a wyjątek od tej reguły ustanawia art. 5 ustawy, zgodnie z którym przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości następuje nieodpłatnie na rzecz użytkowników wieczystych lub ich następców prawnych:

1) którym oddano nieruchomość w użytkowanie wieczyste w zamian za wywłaszczenie lub przejęcie nieruchomości gruntowej na rzecz Skarbu Państwa na podstawie innych tytułów, przed dniem 5 grudnia 1990 roku;

2) które uzyskały użytkowanie wieczyste na podstawie art. 7 dekretu z dnia 26 października 1945 roku o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy (Dz.U.Nr 50, poz. 279).

Podstawą prawną, na którą powołują się skarżący, domagając się nieodpłatnego przekształcenia prawa użytkowania wieczystego jest art. 5 pkt 1 ustawy o przekształceniu (...). Sąd w składzie rozpoznającym skargę uznał jednak, iż z treści zaskarżonej decyzji oraz z akt administracyjnych sprawy nie wynika, aby wystąpiły przesłanki, o których mowa w tym przepisie. Tym samym, skład orzekający podziela pogląd wyrażony w orzeczeniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 2 września 2004 roku o sygn. akt II SA/Łd 119/03, w którym stwierdzono, iż argumenty strony kwestionujące odpłatność przekształcenia nie są zasadne.

W pierwszej kolejności należy zauważyć, iż ustawa przyznaje prawo żądania nieodpłatnego przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w przypadku wywłaszczenia nieruchomości bądź jej przejęcia na rzecz Skarbu Państwa na podstawie innych tytułów przed dniem 5 grudnia 1990 roku.

Jak wynika z materiałów zgromadzonych w sprawie, nieruchomość położna w Ł. przy ul. B. [...] (dawniej ul. C. ) stanowiła własność J.G. i B.G. . W dniu [...] została zawarta warunkowa umowa sprzedaży nieruchomości. Jak wynika z treści § 2 aktu notarialnego B. i J. małżonkowie G. oświadczyli, iż działkę sprzedają pod warunkiem, że uprawnione Prezydium Rady Narodowej m. Ł. nie wykona prawa pierwokupu, wynikającego z ustawy z dnia 14 lipca 1961 roku o gospodarce terenami w miastach i osiedlach, zaś F. i S. małżonkowie S. oświadczyli, iż działkę pod warunkiem powyższym kupują.

Stosownie do art. 30 i art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 14 lipca 1961 roku o gospodarce terenami w miastach i osiedlach (Dz.U.nr 32, poz. 159) prezydium miejskiej rady narodowej służy prawo pierwokupu w przypadku sprzedaży nieruchomości, niestanowiących własności Skarbu Państwa, położonych w granicach administracyjnych miast i osiedli. Prawo pierwokupu może być wykonane w ciągu trzech miesięcy od dnia otrzymania przez prezydium właściwej miejskiej rady narodowej zawiadomienia o treści umowy sprzedaży nieruchomości zawartej z osobą trzecią. W rozpoznawanej sprawie właściwe prezydium rady narodowej skorzystało z przysługującego prawa pierwokupu w zakreślonym ustawowo terminie.

Konsekwencją zapisów ustawy o gospodarce terenami w miastach i osiedlach dla osoby nabywającej warunkowo własność nieruchomości jest konieczność wstrzymania się z ewentualnymi inwestycjami na nieruchomości stanowiącej przedmiot umowy do czasu wyjaśnienia się kwestii skorzystania przez właściwy organ z prawa pierwokupu. Tymczasem, roboty budowlane na nieruchomości przy ul. B. [...] prowadzone były już od [...], kiedy to prawo własności inwestorów do działki nie było jeszcze ostatecznie przesądzone, czym inwestor naraził się na ryzyko poniesienia strat finansowych związanych z wybudowaniem budynku na gruncie niestanowiącym jego własności. Nie chcąc utracić wybudowanego domu, inwestorzy wystąpili o ustanowienie na ich rzecz prawa użytkowania wieczystego, co też nastąpiło na mocy aktu notarialnego z dnia [...], stosownie do decyzji z dnia [...] Nr [...]. Podkreślić należy, iż we wskazanej umowie ustanowienia użytkowania wieczystego z dnia [...] , nieruchomość położona przy ul. B. [...] została oddana w użytkowanie wieczyste poprzednikom prawnym skarżących z ustaleniem obowiązku uiszczania opłaty rocznej z tegoż tytułu.

Wobec takich okoliczności sprawy, nie sposób przyznać, iż prawo użytkowania wieczystego zostało ustanowione na rzecz F. i S. S. jako forma rekompensaty za wywłaszczoną bądź przejętą nieruchomość, a więc jako odszkodowanie. Skorzystanie z prawa pierwokupu przez Prezydium Rady Narodowej m. Ł. nie może być uznane za przejęcie nieruchomości na podstawie innych tytułów prawnych, o którym mowa w art. 5 pkt 1 ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, choćby z uwagi na fakt, iż nieruchomość położona w Ł. przy ul. B. [...] nie stanowiła własności F. i S. S. z uwagi na warunkowy charakter umowy sprzedaży.

Należy ponadto zauważyć, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wyjaśniło w zaskarżonej decyzji, że sporna nieruchomość nie ma charakteru nieruchomości zamiennej, skoro użytkownicy wieczyści zobowiązani byli do ponoszenia opłat z tytułu użytkowania wieczystego. Zgodnie bowiem z art. 39 ust. 2 ustawy o gospodarce terenami w miastach i osiedlach, osoby, którym przysługiwało prawo do otrzymania działki zamiennej w użytkowanie wieczyste nie miały obowiązku uiszczania opłat z tytułu użytkowania wieczystego.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wskazane okoliczności przesądzają o braku możliwości stwierdzenia, iż zachodzą przesłanki do dokonania nieodpłatnego przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, o których mowa w art. 5 pkt 1 ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, co czyni zaskarżoną decyzję zgodną z prawem.

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi , na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji.

Natomiast, na podstawie art. 250 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) w związku z § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U.Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi orzekł jak w pkt 2 sentencji.