Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 461/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2010-08-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 4, art. 52 par. 3, art. 58 par. 1 pkt 6 i par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Żak po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. G. na czynność Starosty z dnia 23 czerwca 2010r. znak [...] w przedmiocie odmowy zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

P. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na czynność Starosty z dnia 23 czerwca 2010r. w przedmiocie odmowy zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu.

W uzasadnieniu skargi jej autor podał, że w ramach procedury rejestracji pojazdu sprowadzonego z zagranicy, uiścił w dniu 22.06.2004r. kwotę 500 zł tytułem opłaty za kartę pojazdu. Przepis § 1 pkt 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu, na podstawie którego Starosta pobrał ww. opłatę, został przez Trybunał Konstytucyjny uznany za niezgodny z ustawą z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym oraz Konstytucją RP (wyrok z dnia 17 stycznia 2006r., sygn. U 6/04). W dniu 28 marca 2006r. Minister Transportu i Budownictwa wydał rozporządzenie w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu ustalając jej wysokość na 75 zł.

W związku z powyższym P. G. najpierw pismem z dnia 12.04.2010r. zatytułowanym "Przedsądowe wezwanie do zapłaty", a następnie pismem z dnia 24.05.2010r. zatytułowanym "Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa" wezwał Starostę do zwrotu kwoty 425 zł jako bezprawnie pobranej. Na pierwsze wezwanie organ nie udzielił pisemnej odpowiedzi, natomiast w odpowiedzi na drugie wezwanie pismem z dnia 23 czerwca 2010r. odmówił zwrotu żądanej kwoty. Pismo to skarżący otrzymał w dniu 25.06.2010r. Na tę czynność P. G. wniósł w dniu 20.07.2010r. skargę do Sądu.

W odpowiedzi na skargę Starosta wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niedopełnienie przez skarżącego wymogów określonych w art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ewentualnie o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 (inne niż decyzje i postanowienia akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa), można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa.

Odmowa zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu jest czynnością z zakresu administracji publicznej, odnosi się bowiem do obowiązku publicznoprawnego, który wynika z przepisu prawa. Stanowi zatem czynność materialno-techniczną w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., na którą przysługuje skarga do sądu administracyjnego (uchwała składu siedmiu sędziów NSA z 4.02.2008 r. I OPS 3/07). W niniejszej sprawie skarżący nie wyczerpał jednak trybu określonego w art. 52 § 3 p.p.s.a. Wprawdzie wystosował on do organu najpierw wezwanie do zapłaty a potem wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, lecz działania te dokonane zostały przed podjęciem przez organ czynności, która jest przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie. P. G. wnosząc skargę na czynność Starosty z dnia 23 czerwca 2010r. powinien był w terminie 14 dni od dnia, w którym dowiedział się o tej czynności (tj. od dnia otrzymania pisma o odmowie zwrotu żądanej kwoty), wezwać organ na piśmie do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący tego wymogu nie dopełnił, nie została zatem spełniona przesłanka otwierająca drogę wniesienie skargi do sądu administracyjnego określona w art. 52 § 3 p.p.s.a.

Z powołanych wyżej względów skargę P. G. należało jako niedopuszczalną odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.