Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 557/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2016-11-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Mirella Łent po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2016r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 08 sierpnia 2016r. K.K. reprezentowana przez pełnomocnika - radcę prawnego K. C. wniosła skargę do tut. Sądu na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] odmawiające zawieszenia postępowania prowadzonego w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego.

W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 26 sierpnia 2016r. Sąd wezwał pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia w terminie 7 dni, od dnia otrzymania wezwania, braków formalnych skargi przez złożenie opłaconego pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 16 września 2016r. (k. nr 102 akt sądowych). W zakreślonym terminie jak również do dnia wydania niniejszego postanowienia brak skargi nie został uzupełniony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wobec tego do skargi znajduje zastosowanie art. 46 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a. Ustawodawca w ramach objętych tymi przepisami regulacji ustanawia dla stron wnoszących pisma w postępowaniu sądowoadministracyjnym wymogi podpisania skargi przez jeden z uprawnionych podmiotów, to jest stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa, także dołączenia pełnomocnictwa. Mając na względzie zakres regulacji omawianej ustawy procesowej obowiązek określony w art. 46 § 3 p.p.s.a. odnosić należy do konieczności przedłożenia pełnomocnictwa do zastępowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Odczytywane łącznie regulacje zawarte w art. 46 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a. mają na celu usunięcie wątpliwości, czy pismo zostało wniesione przez uprawnioną osobę. Na etapie wstępnego badania pisma procesowego brak pełnomocnictwa jest kwalifikowany jako brak formalny przy przyjęciu założenia, że udzielono pełnomocnictwa, a do pisma nie dołączono dokumentu potwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa (por. H. Knysiak-Molczyk, Glosa do postanowienia NSA z dnia 23 czerwca 2005r., sygn. akt II OZ 519/05, OSP 2006/5/63). W konsekwencji znajduje zastosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem.

W przypadku skargi rodzaj rygoru ustawodawca określił w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

Wskazać należy, że w niniejszym przypadku skarga wniesiona do Sądu dotknięta była brakiem formalnym w postaci braku pełnomocnictwa. O jego uzupełnienie radca prawny, który wniósł skargę jako pełnomocnik strony, został wezwany. Nieuzupełnienie tego braku w wyznaczonym terminie zobowiązuje sąd do odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

Mając na uwadze powyższe rozważania Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Bydgoszczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3) p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.