Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 793/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-08-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
Skarżony organ: Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Bronisław Szydło, Sędziowie WSA - Ewa Pisula-Dąbrowska, - Janusz Walawski (spr.), Protokolant - Aneta Duszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi T. S. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie ochrony danych osobowych - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych, działając na podstawie art. 104 K.p.a., art. 12 pkt 2 w zw. z art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 z późn. zm.), w dniu [...] wydał decyzję nr [...], którą odmówił uwzględnienia wniosku T. S. dotyczącego usunięcia jego danych osobowych z uzasadnienia decyzji Prezydenta Miasta W. z dnia [..] nr [...]. W jej uzasadnieniu organ podał m.in., że zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych, przetwarzanie danych osobowych jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy spełniona zostanie jedna z wymienionych w tym przepisie przesłanek. Zgodnie natomiast z art. 23 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy przetwarzanie danych jest dopuszczalne, gdy jest to niezbędne dla zrealizowania uprawnienia lub spełnienia obowiązku wynikającego z przepisu prawa. Tym samym, zgoda na przetwarzanie danych o których mowa w art. 23 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, nie jest jedyną przesłanką legalizującą proces przetwarzania danych osobowych, a prawo do prywatności nie ma charakteru absolutnego i jego ograniczenie może wynikać z przepisów prawa, w tym przepisów ustawy o ochronie danych osobowych.

Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych w żadnym wypadku nie jest uprawniony do ingerencji w treść uzasadnienia decyzji innego organu, które stanowi integralną część decyzji administracyjnej. Postępowanie administracyjne ma charakter jawny, a o treści uzasadnienia decyzji, która wydana jest po jego zakończeniu, decyduje organ który ją wydał. W postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez Prezydenta Miasta W. T. S. nie występował wprawdzie w charakterze strony, ale występował jako pełnomocnik jednej ze stron. Oznacza to, że każda ze stron miała prawo zapoznać się z jego danymi osobowymi w zakresie udzielonego mu pełnomocnictwa. Bez znaczenia jest fakt, że pełnomocnictwo obejmowało jedynie upoważnienie do przeglądania akt.

Od powyższej decyzji T. S. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zarzucając w nim, że decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. 7-9, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 1 i "ust. 4" K.p.a., a naruszenie miało istotny wpływ na wynik postępowania. Stwierdził również, iż organ dokonał błędnej wykładni art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie danych osobowych poprzez przyjęcie, że art. 107 K.p.a. jest przepisem zezwalającym Prezydentowi W. na umieszczenie jego imienia i nazwiska w uzasadnieniu wydanej przez niego decyzji.

Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w zw. z art. 12 pkt 2, art. 22 w zw. z art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie danych osobowych, w dniu [...] wydał decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję poprzedzającą. W jej uzasadnieniu podtrzymał stanowisko przedstawione w decyzji poprzedzającej, a odnosząc się do zarzutów podniesionych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, stwierdził iż w toku przeprowadzonego postępowania nie doszło do naruszenia wskazanych przez skarżącego przepisów procesowych, jak również nie podzielił zarzutu błędnej wykładni art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie danych osobowych.

Decyzja Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] stała się przedmiotem skargi złożonej przez T. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której zarzucił, że została wydana z naruszeniem art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie danych osobowych, poprzez przyjęcie, że art. 107 § 1 K.p.a. jest przepisem zezwalającym na przetwarzanie jego danych osobowych. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej, wydanie wyroku nakazującego Prezydentowi Miasta W. usunięcie jego danych osobowych z decyzji z dnia [...] nr [...] oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym stosownie do § 2 art. 1 powołanej ustawy, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych kryteriów, stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy wskazać, iż kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy ma kwestia dopuszczalności przetwarzania danych osobowych, a w szczególności ich udostępniania w toku postępowania administracyjnego.

Stwierdzić należy, że w art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych wskazano na dopuszczalność przetwarzania danych osobowych, gdy zezwalają na to przepisy prawa. Takimi przepisami są niewątpliwie przepisy ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego.

W trakcie postępowania administracyjnego strony mają, na podstawie art. 32 K.p.a., prawo powoływania pełnomocnika. Pełnomocnik strony w toku postępowania administracyjnego wykonuje za stronę czynności w ramach swego umocowania.

Wobec powyższego w aktach sprawy administracyjnej powinno się znajdować pełnomocnictwo wraz z danymi osobowymi pełnomocnika oraz jego adresem. W innym wypadku pełnomocnik nie mógłby skutecznie realizować swoich obowiązków wynikających z udzielonego pełnomocnictwa.

Jak wynika z akt postępowania administracyjnego, H. S. udzieliła skarżącemu pełnomocnictwa do przeglądania akt sprawy. Tak więc, jego dane osobowe, takie jak imię i nazwisko oraz adres zamieszkania były w aktach postępowania administracyjnego.

Art. 10 K.p.a statuuje zasadę czynnego udziału stron w postępowaniu administracyjnym oraz jawność tego postępowania dla jego stron. Należy wskazać, że prawo strony do przeglądania akt obejmuje uprawnienie do zapoznania się z treścią wszystkich pism, opinii, protokołów, dokumentów i innych materiałów znajdujących się w aktach sprawy. Tak więc, prawo to jest ujmowane bardzo szeroko i skoro strona ma prawo do zaznajomienia się z materiałami postępowania, w tym także danymi dotyczącymi pełnomocników stron, to ujawnienie tych danych w uzasadnieniu decyzji nie narusza przepisów ustawy o ochronie danych osobowych, gdyż zawiera się w treści upoważnienia, o którym mowa w art. 23 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r.

W tym stanie rzeczy nie można uznać, iż bezprawnie udostępniono dane osobowe skarżącego. Brak jest zatem przesłanek do przyjęcia, iż ich udostępnienie nastąpiło z naruszeniem przepisów o ochronie danych osobowych.

Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze, stwierdzić należy, że są one niezasadne i stanowią jedynie polemikę z argumentami przedstawionymi przez organ. Na podkreślenie zasługuje fakt, iż organ, wbrew twierdzeniu skarżącego, zasadnie uznał, iż nie jest uprawniony do ingerencji w rozstrzygnięcie innego organu, a takim byłoby zobowiązanie go do usunięcia danych osobowych skarżącego z uzasadnienia decyzji Prezydenta Miasta W. .

W związku z wnioskiem skarżącego o zwrot kosztów postępowania, to Sąd nie mógł go rozstrzygnąć pozytywnie, ze względu na dyspozycję art. 200 poniżej określonej ustawy.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł, jak w sentencji.