Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2806/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-05-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Inne
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 67a
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Maliszewska (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 maja 2012 r. sprawy ze skargi D. D.-C. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie rozłożenia na raty opłaty legalizacyjnej skargę oddala


UZASADNIENIE

Sygn. akt:

VII SA/Wa 2806/11

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r. [...] Urząd Wojewódzki w [...] na wniosek D. D.-C. (skarżąca, strona) rozłożył na raty kwotę 5.000,00 złotych (słownie: pięć tysięcy złotych) stanowiącą należność z tytułu opłaty legalizacyjnej ustalonej postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu [...} w [...] z dnia [...] maja 2011 r. znak: [...] i utrzymanym w mocy postanowieniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] czerwca 2011 r., znak: [...]

Podstawą prawna rozstrzygnięcia były przepisy art. 67 a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) w związku z art. 59 g ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.)

Decyzją z dnia [...] października 2011 r. po rozpoznaniu odwołania strony z dnia 12 września 2011 r. zatytułowanego " wniosek o zmianę decyzji" organ odwoławczy – Minister Finansów utrzymał mocy zaskarżoną decyzję.

Do wydania ww. rozstrzygnięć doszło w następujących okolicznościach.

W dniu 21 czerwca 2011 r. do Wojewody [...] wpłynęło za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] zażalenie Pani D. D.-C., w którym wnosiła o częściowe umorzenie i rozłożenie na raty opłaty legalizacyjnej.

Strona podniosła, iż oboje z mężem są emerytami, a koszty utrzymania oraz wydatki związane z chorobą męża stale rosną

W dniu 8 lipca 2011 r. strona ponownie wystąpiła z prośbą do Wojewody [...] o umorzenie w całości opłaty legalizacyjnej z powodu ciężkiej choroby męża oraz rosnących kosztów utrzymania i braku zasobów.

Zawiadomieniem z dnia 10 sierpnia 2011 r., zgodnie z art. 10 § 1 k.p.a. poinformowano stronę, iż może w każdym stadium postępowania zapoznać się z materiałem dowodowym i zgłosić ewentualne uzasadnione uwagi, wnioski lub zastrzeżenia.

W dniu 16 sierpnia 2011 r. D. D.-C zmodyfikowała swój wniosek o umorzenie opłaty legalizacyjnej, wnosząc o rozłożenie należności na raty na okres 3 lat.

Wojewoda [...] rozpatrując sprawę dotyczącą rozłożenia na raty należnej do spłaty opłaty uznał, iż w przedmiotowej sprawie zaistniały przesłanki umożliwiające udzielenie pomocy stronie poprzez umożliwienie spłaty należności w ratach. Minister Finansów utrzymał w mocy powyższe rozstrzygnięcie.

Pismem z dnia 16 listopada 2011 r. zatytułowanym: "Wniosek o umorzenie Opłaty legalizacyjnej" strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Powołując się na trudną sytuację życiową (nowotwór złośliwy u męża skarżącej) oraz materialną zwróciła się o umorzenie opłaty legalizacyjnej.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie informując, iż w związku z faktem, iż odwołanie strony do Ministra Finansów z dnia 13 września 2011 r. o umorzenie opłaty legalizacyjnej nie było tożsame z wnioskiem strony skierowanym do Wojewody [...] z dnia [...]sierpnia 2011 r. o rozłożenie na raty opłaty legalizacyjnej, Minister Finansów nie rozstrzygał tego żądania i pismem z dnia 18 października 2011 r. zawiadomił o tym stronę, wskazując Wojewodę [...] jako organ właściwy do rozpatrzenia w I instancji żądania umorzenia należności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości zarówno materialnych jak i procesowych aspektów stosunku administracyjnoprawnego, skonkretyzowanego w zaskarżonej decyzji. Dla wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu niezbędne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.).

Oceniając sprawę w świetle powyższych przepisów, Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 59 g ust. 5 w związku z art. 49 b ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) do opłat legalizacyjnych stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy Ordynacja podatkowa.

Zgodnie z art. 67 a § 1 pkt. 2 ustawy Ordynacja podatkowa organ podatkowy, na wniosek podatnika, z zastrzeżeniem art. 67 b, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, może odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości podatkowej. Przepis ten oparty jest na konstrukcji uznania administracyjnego, co oznacza, że pozostawia on do uznania organu administracji publicznej istnienie lub nieistnienie w konkretnej sprawie szczególnych okoliczności, uzasadniających udzielenie pomocy Stronie w spłacie należności.

Dokonana przez organy administracyjne prawidłowa analiza zgromadzonych w sprawie dokumentów pozwoliła na rozważenie istnienia ważnego interesu strony, stanowiącego przesłankę do udzielenia jej pomocy poprzez rozłożenie na raty należnej do zapłaty opłaty legalizacyjnej.

O istnieniu ważnego interesu podatnika decydują zobiektywizowane kryteria, na podstawie których organ rozstrzyga o udzieleniu wnioskowanej ulgi. Jako ważny interes podatnika należy uznać sytuację, gdy z powodu nadzwyczajnych przypadków losowych nie jest on w stanie uregulować zaległości podatkowych.

Organ podatkowy powinien był – i rozważył - kryteria udzielenia pomocy stronie w zależności od okoliczności konkretnej sprawy, biorąc pod uwagę moment podejmowania decyzji.

Skarżąca w toku postępowania administracyjnego podnosiła okoliczności związane z trudną sytuacją materialną. Początkowo wskazywała, iż oboje z mężem są emerytami; następnie nastąpiło pogorszenie sytuacji na skutek choroby nowotworowej męża skarżącej.

Przychylając się do prośby Strony dotyczącej uiszczenia opłaty legalizacyjnej w ratach, organ wziął pod uwagę propozycję spłat w 36 miesięcznych ratach podaną w piśmie skarżącej z dnia 16 sierpnia 2011 r. ( k- 72 akt administracyjnych). Tak więc należy uznać, iż organ w sposób pozytywny dla strony rozstrzygnął sprawę, której przedmiot został określony jako dotyczący żądania rozłożenia należności na raty.

W ocenie Sądu – w trakcie postępowania administracyjnego – tym bardziej na etapie postępowania odwoławczego – nie była możliwa modyfikacja raz określonego jej przedmiotu. Strona zgłosiła propozycje spłaty ratalnej, co spotkało się z aprobatą organu i znalazło wyraz w decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. Fakt wydania powyższej decyzji, utrzymanej w mocy decyzją Ministra Finansów z dnia [...] października 2011 r. nie kreuje jednakże w ocenie Sądu stanu "powagi rzeczy osądzonej" (res iudicata). Przeciwnie – skierowanie przez stronę stosownego wniosku o umorzenie należności do organu I instancji spowoduje konieczność jego merytorycznego rozpatrzenia, a uprawnienie do żądania umorzenia należności będzie przysługiwało stronie aż do czasu wygaśnięcia pozostałej do zapłaty należności. O tym informowało znajdujące się w aktach sprawy pismo Ministra Finansów skierowane do strony z dnia 18 października 2011 r. (k-86 akt administracyjnych).

Z uwagi na powyższe, w myśl art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji.