Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 859/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2017-01-31 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5 ppsa.
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Urszula Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2017 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K.-D. i M. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. K.-D. i M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2016 r., znak [...] w przedmiocie zmiany decyzji ostatecznej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 09 listopada 2016r. skarżący, złożyli do tut. Sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2016 r., utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta G. z dnia [...] stycznia 2016r. w przedmiocie zmiany decyzji ostatecznej ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2015r. Pismem z dnia 05 grudnia 2016r. wniesiono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że wykonanie decyzji przed wydaniem orzeczenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny pociąga za sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody z uwagi na wysokość wymierzonego podatku od nieruchomości , która to nieruchomość nie służy celom zarobkowym a rodzi nakłady i wydatki finansowe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.) – dalej p.p.s.a. – sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie

o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, że to na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli uzna, że spełniona jest ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostaną wykonane. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych i zindywidualizowanych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie z dnia 2 kwietnia 2009r., sygn. akt II OZ 308/09). Chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Argumentacja strony winna znajdować potwierdzenie

w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej.

W przeciwnym przypadku, brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04).

Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanego wniosku, Sąd stwierdza,

że skarżący nie wykazali w sposób wystarczający, by istniały przesłanki uzasadniające udzielenie im ochrony tymczasowej. Wniosek nie został bowiem poparty stosownym uzasadnieniem, jak i odpowiednimi dowodami. Skarżący podali jedynie, że wykonanie decyzji pociągnie za sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Nie przedstawili poza ww. informacją żadnych danych dotyczących ich sytuacji finansowej np. posiadanych nieruchomości, źródeł dochodu, ich wysokości. W orzecznictwie jednolity jest zaś pogląd, że wnioskodawca formułując argumentację dotyczącą finansowych następstw decyzji powinien ją poprzeć dokumentami finansowymi oraz majątkowymi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04).

Należy podkreślić, iż przesłanką wstrzymania wykonania decyzji nie jest zasadność skargi, ale nieodwracalność skutków lub realna groźba powstania znacznej szkody w następstwie wykonania aktu. Sąd, rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie może wnikać w meritum sprawy – wówczas rozstrzygałby przed wyznaczeniem rozprawy, co jest niedopuszczalne.

Jednocześnie Sąd wyjaśnia, że rozpoznając niniejszy wniosek uwzględnił nie tylko jego treść, ale również całe akt sprawy w rozumieniu art. 133 p.p.s.a. Na konieczność uwzględniania całości akt sprawy również w postępowaniu incydentalnym wskazuje się w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego – vide postanowienia z 26 maja 2009 r., sygn. akt I FZ 112/09, z 25 lutego 2010 r., sygn. akt I FZ 9/10, z 15 września 2010 r., sygn. akt II FZ 467/10 i II FZ 417/10 (orzeczenia są dostępne w serwisie internetowym Sądu pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl).

W tym stanie rzeczy, Sąd działając na podstawie powołanego wyżej art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.