Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1540/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-01-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: stwierdzono nieważność zaskarżonej uchwały

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda Sędziowie WSA Mariusz Kotulski Waldemar Michaldo / spr. / Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi Wojewody Małopolskiego na uchwałę Rady Gminy Lanckorona z dnia 30 marca 2012 r. nr XVI/109/12 w przedmiocie zmiany miejscowego planu odbudowy nr 2 na terenie sołectwa Izdebnik gmina Lanckorona stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 10 października 2012 r Wojewoda [....] działając na mocy art. 93 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 j.t., ze zm.) zaskarżył do Sądu Administracyjnego w Krakowie uchwałę Nr XVI/109/12 Rady Gminy L. z dnia 30 marca 2012 r. w sprawie zmiany miejscowego planu odbudowy Nr [....] na terenie sołectwa [....] gmina L. , domagając się równocześnie stwierdzania przez Sąd nieważności zaskarżonej uchwały w całości.

W uzasadnieniu wywiedzionej skargi skarżący wskazał, iż zaskarżona uchwała została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa [....] z dnia 9 maja 2012 r. poz. 2011. Podstawą zaś prawną dla jej podjęcia był art. 13d ustawy z dnia 11 sierpnia 2001 r. o szczególnych zasadach odbudowy, remontów i rozbiórek obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku działania żywiołu (Dz. U. Nr 84, poz. 906, ze zm.) - zwanej dalej ustawą. W dalszej części przedmiotowego uzasadnienia skarżący przedstawił uprawnienia prawodawcze rady gminy w kontekście treści przepisów art. 13a, 13c, oraz 13d ustawy. W tym zakresie Wojewoda zarzucił zaskarżonej uchwale naruszenie przepisów art. 13d ust. 6 do 14 ustawy, a to, a to z uwagi na zaniechanie zastosowania procedury poprzedzającej jej uchwalenie, o której mowa w art. 13d ustawy. W szczególności skarżący podniósł, iż Wójt Gminy L. zaniechał w tym zakresie wystąpienia do podmiotów, o których mowa w art. 13d o zaopiniowanie projektu zmiany miejscowego planu odbudowy, a także zaniechał wyłożenia go do wglądu w siedzibie gminy na okres 21 dni, w celu złożenia ewentualnych uwag i wniosków do projektu przez zainteresowanych. W uzasadnieniu skargi Wojewoda podkreśla, iż przepisy omawianej ustawy nie zawierają w swojej treści analogicznego przepisu co art. 27 na gruncie ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 poz. 647 j.t.), zgodnie z którym zmiana miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego następuje w trybie, w jakim jest on uchwalany. Zatem przepisy ustawy nie przewidują wprost możliwości zmiany raz uchwalonych miejscowych planów odbudowy. Jedynie z art. 13 ust. 2 tej ustawy wynika, iż akty prawa miejscowego, o których mowa w art. 13a, 13c i 13d ustawy, a zatem także miejscowe plany odbudowy, obowiązują do dnia wejścia w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub jego zmiany, na obszarze objętym tym aktem. Skarżący podkreślił także, iż miejscowy plan odbudowy jest aktem prawa miejscowego. Celem zaś uchwalenia miejscowego planu odbudowy jest umożliwienie odbudowy obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku osunięcia się mas ziemnych na obszarach innych niż objęte aktami prawa miejscowego, o których mowa w art. 13a i art. 13c ustawy. Odbudowa ma być zatem możliwa na terenie innym aniżeli miejsce, na którym nastąpiło osunięcie ziemnych. W celu umożliwienia powyższego w wyniku uchwalenia miejscowego planu odbudowy nieruchomości objęte tym planem podlegają wywłaszczeniu na rzecz gminy za odszkodowaniem (art.13f ustawy). Nieruchomości objęte tym planem w okresie nie dłuższym niż 24 miesiące od dnia wejścia w życie rozporządzenia, o którym mowa w art. 2 ustawy , tj. w okresie do dnia 7 stycznia 2013 r., mogą być w trybie bezprzetargowym sprzedawane, oddawane w użytkowanie wieczyste, dzierżawę lub użyczane wyłącznie na rzecz osób, którym przysługuje prawo własności lub prawo użytkowania wieczystego nieruchomości objętej aktem prawa miejscowego, o którym mowa w art. 13a lub 13c ustawy (art. 13g ustawy). W świetle powyższego w ocenie skarżącego zasadnym wydaje się dopuszczenie możliwości dokonywania zmian w uchwalonych i obowiązujących miejscowych planach odbudowy. Zdaniem skarżącego zasadnym wydaje się dopuszczenie możliwości dokonywania zmian w uchwalonych i obowiązujących miejscowych planach odbudowy. W ocenie skarżącego, skoro ustawa nakłada obowiązek przeprowadzenia procedury planistycznej poprzedzającej uchwalenie miejscowego planu odbudowy i jednocześnie nie mówi nic na temat trybu uchwalania zmian tego planu wówczas zastosowanie winny znaleźć zasady ogólne sformułowane w ustawie w ogóle. Inaczej mówiąc, skarżący stoi na stanowisku, iż zmiany obowiązujących miejscowych planów odbudowy powinny się odbywać z zachowaniem trybu właściwego: dla uchwalania tych planów. Przed uchwaleniem zatem zmiany w planie odbudowy organ wykonawczy gminy winien wystąpić o opinie do właściwych organów celem pozyskania ich stanowiska w przedmiocie dokonywanej zmiany, jak również przede wszystkim winien przeprowadzić proces wyłożenia zmiany do wglądu, celem umożliwienia wszystkim zainteresowanym złożenia uwag i wniosków do zmienianego miejscowego planu odbudowy.

W dalszej części uzasadnienia skarżący podniósł, że przedmiotową uchwałą Rada Gminy L. dokonała zmiany uchwalonego wcześniej i obowiązującego miejscowego planu odbudowy Nr 2 na terenie sołectwa [....] w Gminie L. poprzez skreślenie w § 9 ust. 7 słów "lub potencjalnie". Na skutek powyższej zmiany w obowiązującym miejscowym planie odbudowy dopuszczono na całym obszarze objętym miejscowym planem odbudowy Nr 2 lokalizację przedsięwzięć mogących potencjalnie oddziaływać na środowisko (w obowiązującym przed zmianą miejscowym planie odbudowy Nr 2 zawarty był zapis, iż wprowadza się zakaz lokalizacji przedsięwzięć mogących zawsze lub potencjalnie oddziaływać na środowisko).

W ocenie skarżącego zmiany wprowadzone kwestionowaną uchwałą nr XVI/109/12 Rady Gminy L. z dnia 30 marca 2012 r. zaliczyć należy do zmian istotnych, których wprowadzenie winno być poprzedzone przeprowadzeniem czynności planistycznych.

Zdaniem Wojewody [....] o ile można byłoby się zastanawiać nad koniecznością pozyskania wszystkich opinii organów zobowiązanych do zaopiniowania miejscowych planów odbudowy o tyle w ocenie skarżącego projektowana zmiana winna zostać wyłożona do wglądu po to, aby zainteresowani mogli mieć możliwość złożenia uwag i wniosków do tej zmiany. Nawet bowiem jeśli cały miejscowy plan odbudowy Nr 2 - jak to wynika z wyjaśnień Wójta Gminy L. - dotyczy tylko jednego podmiotu, jednakże wprowadzone uchwałą Nr XVI/109/12 z dnia 30 marca 2012 r. zmiany tego planu z pewnością będą miały (lub potencjalnie mogą mieć) znaczenie dla funkcjonowania terenów sąsiednich. Z tego choćby punktu widzenia koniecznym byłoby umożliwienie wszystkim zainteresowanym zapoznanie się z projektowaną zmianą, a tym samym umożliwienie im złożenia uwag i wniosków. Z uwagi na powyższe w ocenie skarżącego podjęcie uchwały w sprawie zmian w miejscowym planie odbudowy dokonane bez przeprowadzenia procedury planistycznej – choćby tylko w tym zakresie, tj. w zakresie udostępnienia informacji o projektowanej zmianie podmiotom spoza administracji gminnej, obarczone jest istotnym błędem proceduralnym skutkującym nieważnością dokonanej zmiany. W opinii Wojewody [....] zaskarżona więc uchwała w sposób istotny narusza wyżej przywołane przepisy obowiązującego porządku prawnego, w tym także przepis art. 7 Konstytucji RP, zgodnie z którym organy administracji publicznej zobowiązane są do działania na podstawie i w granicach prawa.

Strona przeciwna do skarżącej nie zakwestionowała podniesionych zarzutów. Działając w trybie autokontroli Rada Gminy L. uwzględniając stanowisko Wojewody podjęła w dniu 31 lipca 2012r. uchwałę nr XIX/139/12 o uchyleniu uchwały Nr XVI/109/12 Rady Gminy L. z dnia 30 marca 2012 r. w sprawie zmiany miejscowego planu odbudowy Nr 2 na terenie sołectwa [....] gmina L. Równocześnie Wojewoda [....] rozstrzygnięciem nadzorczym nr [....] z dnia 4 września 2012 stwierdził nieważność uchwały w dniu 31 lipca 2012 r. nr [....] o uchyleniu uchwały Nr XVI/109/12 Rady Gminy [....] z dnia 30 marca 2012 r. w sprawie zmiany miejscowego planu odbudowy Nr 2 na terenie sołectwa [....]. W uzasadnieniu swojego stanowiska Wojewoda także i w tym przypadku wskazał, iż w/w uchwała uchylająca narusza przepisy dotyczące trybu podejmowania uchwał w sprawie miejscowych planów odbudowy, o których mowa w art.13d ustawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

W myśl art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej powoływana jako P.p.s.a. kognicji sądu administracyjnego poddane zostały między innymi akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej.

Stosownie do art. 147 § 1 P.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 P.p.s.a, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności.

W ocenie Sądu skarga Wojewody [....] zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona uchwała wydana została z istotnym naruszeniem przepisów procedury planistycznej.

Przedmiotem kontroli Sądu jest ocena zgodności z prawem – legalności uchwały Rady Gminy L. z dnia 30 marca 2012 r. Nr [....] w sprawie zmiany miejscowego planu odbudowy nr 2 na terenie sołectwa [....] gmina [....] , opublikowanej w Dzienniku Urzędowym Województwa [....] z dnia 9 maja 2012 r. pod poz. 2011.

Problematykę uchwalania miejscowych planów odbudowy reguluje ustawa z dnia 11 sierpnia 2001 r. o szczególnych zasadach odbudowy, remontów i rozbiórek obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku działania żywiołu (Dz. U. Nr 84, poz. 906 ze zm.).

Zgodnie z art. 13a ust. 1 tej ustawy rada gminy w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie rozporządzenia, o którym mowa w art. 2, w celu zapewnienia bezpieczeństwa ludzi lub mienia, w drodze aktu prawa miejscowego, wyznacza obszary, na których nastąpiło zniszczenie lub uszkodzenie obiektów budowlanych w wyniku osunięcia ziemi i na których odbudowa obiektów budowlanych odbywa się na warunkach określonych w ust. 2. Z kolei w myśl art. 13c ust. 1 ustawy rada gminy w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie rozporządzenia, o którym mowa w art. 2, na obszarach wpisanych do rejestru, o którym mowa w art. 13b, może na wniosek wójta, burmistrza albo prezydenta miasta wyznaczyć, w drodze aktu prawa miejscowego, obszar, na którym obowiązuje zakaz budowy nowych budynków, odbudowy oraz rozbudowy, przebudowy i nadbudowy istniejących budynków, kierując się potrzebą zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i mienia

Zgodnie natomiast art. 13d, który stanowił podstawę materialnoprawną zaskarżonej uchwały, w celu umożliwienia odbudowy obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku osunięcia ziemi na obszarach innych niż objęte aktami prawa miejscowego, o których mowa w art. 13a i 13c tej ustawy, tj. na wyznaczonych stosownymi uchwałami rady gminy obszarach, na których nastąpiło zniszczenie lub uszkodzenie obiektów budowlanych w wyniku osunięcia ziemi i na których odbudowa obiektów budowlanych odbywa się na warunkach określonych ustawą oraz na obszarach, na których obowiązuje zakaz budowy nowych budynków, odbudowy oraz rozbudowy, przebudowy i nadbudowy istniejących budynków, rada gminy może uchwalić miejscowy plan odbudowy obiektów budowlanych (dalej: miejscowy plan odbudowy), który jest aktem prawa miejscowego (ust. 1). Miejscowy plan odbudowy sporządzany jest przez organ wykonawczy gminy i zawiera część tekstową i graficzną (ust. 2). Plan określa granice zewnętrzne gruntów przeznaczonych do odbudowy obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku osunięcia ziemi oraz ustala: 1) przeznaczenie terenu, 2) zasady i warunki wydzielania nowych działek budowlanych, 3) sposób zagospodarowania i warunki zabudowy terenu, 4) linie zabudowy, gabaryty obiektów budowlanych i wskaźniki intensywności zabudowy, 5) zasady przebudowy lub budowy obiektów liniowych, które należą do zadań własnych gminy, sposób zaopatrzenia w wodę i energię elektryczną oraz odprowadzania ścieków, 7 zasady ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu kulturowego (ust. 3). Część graficzną miejscowego planu odbudowy przedstawia się na kopii mapy zasadniczej lub, w przypadku jej braku, na kopii mapy ewidencyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w skali odpowiedniej dla zobrazowania struktury własnościowej terenu (ust. 4). Sporządzenie projektu miejscowego planu odbudowy powierza się osobie wpisanej na listę izby samorządu zawodowego architektów lub izby samorządu zawodowego urbanistów (ust. 5). Z kolei w ust. 6 ustawodawca wymienił organy do których wójt, burmistrz lub prezydent miasta występuje o opinie w sprawie projektu miejscowego planu odbudowy.

Ponadto wójt, burmistrz, prezydent miasta występuje także o opinię do ministra właściwego do spraw administracji publicznej w zakresie określenia kwoty partycypacji z rezerwy celowej budżetu państwa na przeciwdziałanie i usuwanie skutków klęsk żywiołowych w wydatkach związanych z realizacją obiektów liniowych, należących do zadań własnych gminy, oraz wywłaszczeń gruntów objętych miejscowym planem odbudowy, określonych w załączniku, o którym mowa w ust. 10, tj. załączniku określającym nakłady finansowe na realizację planu, w szczególności wydatki na wykup gruntów, wywłaszczenia, wydatki na realizację obiektów liniowych, objętych tym planem, które należą do zadań własnych gminy, z podziałem na źródła ich finansowania (ust. 7). Organy, o których mowa w ust. 6, są obowiązane do wyrażenia opinii w sprawie projektu miejscowego planu odbudowy w terminie 14 dni od dnia doręczenia im projektu, a organ, o którym mowa w ust. 7 - w terminie 21 dni od dnia doręczenia załącznika, o którym mowa w ust. 10. Nieprzedstawienie opinii w terminie oznacza brak uwag i zastrzeżeń do projektu (ust. 8). Po zaopiniowaniu projektu miejscowego planu odbudowy w trybie, o którym mowa w ust. 6 i 7, wójt, burmistrz albo prezydent miasta wykłada go do wglądu w siedzibie gminy na okres 21 dni. Informację o terminie i miejscu wyłożenia projektu do wglądu podaje się do wiadomości w formie ogłoszenia w siedzibie gminy, zamieszcza się w lokalnej prasie codziennej oraz w formie ogłoszeń w sposób zwyczajowo przyjęty, a także umieszcza się na stronie Biuletynu Informacji Publicznej gminy, na 7 dni przed wyłożeniem projektu (ust. 12). Zainteresowani mogą składać uwagi i wnioski do projektu w okresie jego wyłożenia do wglądu (ust. 13). Miejscowy plan odbudowy uchwala rada gminy, rozstrzygając jednocześnie o: 1) sposobie rozpatrzenia uwag i wniosków do projektu miejscowego planu odbudowy, 2) sposobie realizacji ustalonych w miejscowym planie odbudowy inwestycji z zakresu obiektów liniowych, które należą do zadań własnych gminy, oraz zasadach ich finansowania, w tym wykupu i wywłaszczenia gruntów niezbędnych do ich realizacji, zgodnie z przepisami o finansach publicznych (ust. 14). Część tekstowa miejscowego planu odbudowy stanowi treść uchwały, część graficzna oraz wymagane rozstrzygnięcia, w tym załącznik, o którym mowa w ust. 10, stanowią załączniki do uchwały (ust. 15). Wójt, burmistrz albo prezydent miasta przedstawia wojewodzie uchwałę, o której mowa w ust. 14, wraz z załącznikami oraz dokumentacją prac planistycznych, w celu oceny zgodności z przepisami prawa uchwały w sprawie miejscowego planu odbudowy i procedury jego sporządzenia (ust. 16).

Rozpoznając przedmiotową sprawę należy zaznaczyć, że zaskarżoną uchwałą Rada Gminy L. dokonała zmiany miejscowego planu odbudowy Nr 2 na terenie sołectwa [....] zatwierdzonego uchwałą Nr V/35/11 z dnia 23 lutego 2011r.

Sąd w pełni podziela stanowisko zaprezentowane przez Wojewodę [....] , że organ stanowiący gminy posiada uprawnienie do dokonywania zmian w uchwalonych i obowiązujących miejscowych planach odbudowy, przy czym niezbędnym warunkiem umożliwiającym dokonanie takich zmiany jest przeprowadzenie procedury planistycznej określonej w ustawie z dnia 11 sierpnia 2001 o szczególnych zasadach odbudowy, remontów i rozbiórek obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku działania żywiołu (dalej ustawa) i następnie podjęcie stosownej uchwały. Słusznie Wojewoda [....] przyjął, że skoro ustawa nakłada obowiązek przeprowadzenia procedury planistycznej poprzedzającej uchwalenie miejscowego planu odbudowy i jednocześnie nie stanowi nic na temat trybu uchwalania zmian do tego planu, to przyjąć należy, że w takiej sytuacji zastosowanie znaleźć powinny ogólne zasady sformułowane w ustawie dotyczącej miejscowych planów odbudowy.

Z powołanych wcześniej regulacji ustawy wynika jasno, że sporządzenie miejscowego planu odbudowy wymaga przeprowadzenia kolejno określonych czynności planistycznych. W szczególności jednym z etapów tego postępowania jest uzgodnienie projektu miejscowego planu odbudowy z organami wskazanymi w ust. 6 art. 13d, które to organy zobligowane są do przedstawienia - we wskazanym przez ustawodawcę terminie - swoich opinii w sprawie projektu planu (a których nie przedłożenie w terminie oznaczać będzie opinię pozytywną). Skoro zatem Gmina ma ustawowy obowiązek współdziałania z innymi organami przy uchwalania miejscowego planu odbudowy, przyjąć należy, że bez wystąpienia o opinie do organów współdziałających, Gmina nie może przyjąć (czy też zmienić) planu w proponowanej przez nią treści. Równie ważnym elementem procedury uchwalania miejscowego planu odbudowy jest wyłożenie projektu planu (po jego zaopiniowaniu przez właściwe organy) do publicznego wglądu na okres 21 dni oraz poinformowanie (w formie ogłoszenia w siedzibie gminy, poprzez zamieszczenie informacji w prasie lokalnej oraz w sposób zwyczajowo przyjęty) na 7 dni przed wyłożeniem o terminie i miejscu wyłożenia, tak by osoby zainteresowane mogły składać swoje uwagi i wnioski.

Uchwalając zaskarżoną uchwałę organ zobowiązany był zatem przeprowadzić całą procedurę planistyczną przewidzianą przepisami ustawy (zebrać opinię, wyłożyć projekt planu do wglądu, rozpatrzyć zgłoszone uwagi), niezależnie od tego, iż uchwała ta dotyczyła zmiany już obowiązującego planu odbudowy, a nie uchwalenia nowego planu.

Jak wynika z akta administracyjnych sprawy, a czego Wójt Gminy [....] nie kwestionuje, w rozpoznawanej sprawie nie zostały zachowane żadne z wymogów procedury planistycznej przewidziane przez ustawę. W szczególności Wójt Gminy zaniechał wystąpienia o opinie w sprawie projektu zmian miejscowego planu odbudowy do organów wskazanych w art. 13d ust. 6, w aktach sprawy nie ma też żadnego dokumentu potwierdzającego wyłożenie projektu planu do publicznego wglądu.

Zaznaczyć przy tym należy, że zaskarżoną uchwałą zmieniono treść § 9 ust. 7 miejscowego planu odbudowy Nr 2 (zatwierdzonego uchwałą Nr V/35/11 z dnia 23 lutego 2011 r.) poprzez skreślenie słów "lub potencjalnie". Przepis § 9 ust. 7 w brzmieniu obowiązującym przed zmianą wprowadzał zakaz lokalizacji przedsięwzięć mogących zawsze lub potencjalnie oddziaływać na środowisko. Przyjęta zmiana pozwoliła zatem na lokalizację przedsięwzięć mogących potencjalnie oddziaływać na środowisko całym obszarze objętym miejscowym planem odbudowy nr 2. W takiej sytuacji szczególnego znaczenia nabiera obowiązek organu wyłożenia projektu planu do wglądu, bowiem tylko w ten sposób osoby zainteresowane mogą zapoznać się z planowaną zmianą i ewentualnie zgłosić swoje uwagi. Należy mieć na uwadze, że Gmina realizując swoje założenia planistyczne poprzez uchwalenie miejscowego planu odbudowy, umożliwia odbudowę na wskazanych obszarach obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku działania żywiołu. Niewątpliwie działania takie powinny być zatem podejmowane z udziałem zainteresowanych osób. Zaniechanie w rozpoznawanej sprawie wyłożenia projektu zmienionego planu do publicznego wglądu spowodowało, iż zainteresowane osoby zostały pozbawione możliwości obrony swoich interesów oraz wypływu na kształt przyjętych przez Gminę rozwiązań planistycznych.

Podkreślić należy, że zachowanie trybu sporządzania miejscowego planu odbudowy (czy też jego zmiany) i uchwalania tego planu jest jednym z zasadniczych warunków uznania legalności podjętej uchwały.

Stwierdzone w przedmiotowej sprawie uchybienia (brak wstąpienia, wbrew ustawowemu obowiązkowi o opinie do organów współdziałających oraz brak wyłożenia projektu zmiany planu do wglądu) stanowią w ocenie Sądu rażące naruszenie procedury planistycznej przewidzianej w omawianej ustawie i prowadzą tym samym do stwierdzenia, iż zaskarżona uchwała rady gminy jest sprzeczna z prawem. Zgodnie z art. 91 ust.1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. 2001.142.1591 j.t.) uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na zasadzie art.147§1 P.p.s.a uwzględniając skargę Wojewody [....] stwierdził nieważności zaskarżonej uchwały w całości.

Na zakończenie rozważań, należy wskazać, że Sąd orzekający w sprawie, stoi na stanowisku, iż uchylenie zaskarżonej uchwały nie czyni niniejszej skargi bezpodstawną. Jak bowiem wynika z akt przedmiotowej sprawy, uchwałą z dnia 31 lipca 2012 r. nr XIX/139/12 Rada Gminy L. uchyliła zaskarżoną w niniejszej sprawie uchwałę z dnia 30 marca 2012 r. Nr XVI/109/12. Z kolei Wojewoda [....] rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 4 września 2012 r. znak: [....] stwierdził nieważność uchwały z dnia 31 lipca 2012 r. Nr [....] w sprawie uchylenia uchwały Nr XVI/109/12.

Uwzględniając stanowisko Trybunału Konstytucyjnego zawarte w uchwale z dnia 14 września 1994 r. sygn. akt W 5/94 należy przyjąć, że uchylenie (zmiana) zaskarżonej uchwały przez organ, który ją podjął, przed wydaniem wyroku nie czyni bezprzedmiotowym rozpoznanie skargi na tą uchwałę. Uchylenia uchwały nie można bowiem utożsamiać z uwzględnieniem skargi. W tym kontekście istotnym pozostaje, że skutkiem stwierdzenia nieważności uchwały (aktu) organu gminy jest jej wyeliminowanie z obrotu prawnego od chwili podjęcia (ze skutkiem ex tunc). Oznacza to zatem uznanie braku skuteczności stosowania aktu od chwili jego podjęcia (wydania). Powyższe rozróżnienie ma zatem istotne znaczenie z punktu widzenia interesu prawnego adresatów norm prawnych zawartych w zaskarżonej uchwale.

Zdaniem Sądu, uchylenia uchwały nie można utożsamiać również z uwzględnieniem skargi opartej na żądaniu stwierdzenia nieważności uchwały. Skutki stwierdzenia nieważności uchwały polegające na orzeczeniu o jej nieważności od daty jej podjęcia, są dalej idące niż uchylenie uchwały wywierające skutki od daty uchylenia uchwały wywierające skutki od daty uchylenia. Za dopuszczalnością orzekania o legalności uchwały organu jednostki samorządu terytorialnego, uchylonej po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego, opowiedział się także Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 22 marca 2007 r., sygn. akt II OSK 1776/06 czy też w wyroku z dnia 27 września 2007 r., sygn. akt II OSK 1046/07.

Mając powyższe na względzie Sąd na mocy art. 147 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w całości.