Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SO/Ol 10/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2006-12-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Ślusarczyk Sędziowie Sędzia WSA Marzenna Glabas (spr.) Sędzia WSA Katarzyna Matczak Protokolant Ewa Rychcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2006 r. sprawy z wniosku P. B. w przedmiocie wymierzenia grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu za nieprzekazanie całości akt administracyjnych do sprawy o sygnaturze akt II SA/Ol 119/06 - w przedmiocie stypendium unijnego oddala wniosek. WSA/wyr.1 - sentencja wyroku


UZASADNIENIE

W dniu 27 września 2006r. na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Olsztynie w sprawie o sygn. akt II SA/Ol 119/06 ze skargi P. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]", utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia "[...]", umarzającą postępowanie w sprawie stypendium unijnego, skarżący złożył wniosek o ukaranie organu grzywną za nieprzesłanie kompletnych akt administracyjnych przy przekazaniu skargi do sądu.

W odpowiedzi na wniosek Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jego oddalenie. Organ podniósł, iż odpowiedź na skargę P. B. na decyzję z dnia "[...]" przesłał do tutejszego Sądu pismem z dnia 2 lutego 2006r. znak "[...]". Natomiast akta sprawy zostały przesłane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie przy piśmie z dnia 24 stycznia 2006r. w związku ze skargą P. B. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego (sygn. akt II SAB/Ol 10/06). Wskazał, iż zażądane akta administracyjne dotyczące wniosku P. B. z dnia 3 marca 2005r.

o stwierdzenie nieważności decyzji Powiatowej Komisji Stypendialnej dla Studentów

w przedmiocie niezakwalifikowania do przyznania stypendium unijnego, zakończonej decyzją ostateczną Kolegium z dnia "[...]" ("[...]") oraz zażalenia skarżącego na bezczynność Starosty z dnia 28 lipca 2005r., zostały przesłane do Sądu pismem z dnia 10 października 2006r. Organ podkreślił, iż postępowania we wskazanych sprawach prowadzone były poza sprawą główną o sygn. akt "[...]".

W konkluzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze podniosło, iż odpowiedź na skargę przesłało w terminie, akta administracyjne były w posiadaniu Sądu, a ponadto na wezwanie Sądu uzupełniło akta administracyjne w żądanym zakresie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 54. § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ ten, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 p.p.s.a.).

Stosownie zaś do art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec

o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Na wstępie zasadnym jest wskazać, iż wniosek o wymierzenie grzywny wszczyna postępowanie pozostające w związku z toczącym się już postępowaniem sadowoadministracyjnym. Z przepisu art. 55 § 1 p.p.s.a. wynika wprost, iż rozpoznanie przedmiotowego wniosku powinno nastąpić w formie postanowienia, które jest formą orzeczenia sądowego, przeznaczoną do rozstrzygnięcia kwestii dotyczących samego postępowania oraz wszelkich kwestii wpadkowych powstałych w toku postępowania. Wprawdzie w niniejszej sprawie Sąd wyrokiem oddalił wniosek skarżącego, jednakże o tym czy konkretne orzeczenie sądu ma charakter wyroku, czy też postanowienia, decyduje treść rozstrzygnięcia, a nie forma, którą nadał mu sąd. Tak więc orzeczenie zawierające rozstrzygnięcie co do istoty sprawy sądowoadministracyjnej jest w rzeczywistości wyrokiem, choćby sąd nazwał je wadliwie postanowieniem i odwrotnie – jeśli sąd w określonej kwestii, dla rozstrzygnięcia której przewidziana jest forma postanowienia, rozstrzyga wyrokiem, to rozstrzygnięcie to nie traci charakteru postanowienia.( por. T Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, 2005r. wyd. LexisNexis, s. 493 oraz uchwałę połączonych Izb SN z 6.03.1972r., III CZP 27/71, OSNCP 1973, nr 1, poz. 1).

Zgodnie z treścią art.163 § 1 p.p.s.a .postanowienia ogłoszone na rozprawie sąd uzasadnia, jeżeli podlegają one zaskarżeniu i doręcza stronom.

Przechodząc do istoty sprawy należy zauważyć, iż w literaturze przedmiotu występują rozbieżności co do potrzeby wymierzania organowi grzywny, w sytuacji, gdy przed zastosowaniem tej sankcji organ wykonał ciążące na nim obowiązki. Część komentatorów jak np. J.P. Tarno, B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek stoi na stanowisku, iż ponieważ grzywna ma dyscyplinować organ do przesłania sądowi administracyjnemu skargi wraz z aktami i stanowiskiem organu, dopełnienie przez organ tego obowiązku, choćby z uchybieniem terminu, ale zanim sąd orzeknie

w sprawie wymierzenia grzywny, czyni postępowanie w przedmiocie jej wymierzenia bezprzedmiotowym i należy je umorzyć.

Jednakże w doktrynie wyrażany jest również pogląd, który Sąd w składzie rozpatrującym niniejszą sprawę podziela, że wniosek skarżącego należy merytorycznie rozpatrzyć, niezależnie od momentu wykonania przez organ ciążącego na nim z mocy art. 54 § 2 p.p.s.a. obowiązku. Nie ma podstaw bowiem do przyjęcia, że w omawianej sytuacji sąd nie może takiego wniosku uwzględnić i wymierzyć organowi grzywny.

W ocenie Sądu wymierzenie organowi grzywny nie ma jedynie na celu dyscyplinowanie organu, ale stanowić ma również sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki .Sformułowanie art. 55 § 1 p.p.s.a "w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (...)" oznacza, że wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 w terminie przewidzianym w tym przepisie ( por. T Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska we wskazanej powyżej publikacji, s. 259).

Należy ponadto zauważyć, iż cytowany przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. nie obliguje sądu do wymierzenia grzywny. Kwestia ta pozostawiona jest uznaniu sądu orzekającego. Sąd "może" orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Oznacza to, iż przy rozstrzygnięciu wniosku skarżącego należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy tj.: przyczyny niewypełnienie obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił

i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu.

W rozpoznawanej sprawie Sąd oddalił wniosek P. B.

w przedmiocie wymierzenia grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczego

za nieprzekazanie całości akt administracyjnych do sprawy o sygnaturze akt

II SA/Ol 119/06, bowiem, przyjmując nawet za trafne stanowisko skarżącego, iż organ ten uchybił obowiązkom wskazanym w art. 54 § 2 p.p.s.a., to uchybienie to, zostało niezwłocznie naprawione.

Należy podkreślić, iż akta administracyjne w przedmiocie odmowy przyznania skarżącemu stypendium unijnego, w momencie zaskarżenia przez niego decyzji SKO z dnia "[...]" znajdowały się już w posiadaniu Sądu, w związku z rozpoznawaniem skargi P. B. na bezczynność tego organu. Kolegium w ustawowym terminie przesłało Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie skargę P. B. wraz ze swoim stanowiskiem. Ponadto niezwłocznie na wezwanie Sądu organ nadesłał żądane akta administracyjne, które miały związek z przedmiotem skargi, jednak dotyczyły odrębnych postępowań.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.