Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 1015/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2015-12-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151, art. 106 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 120, art. 122
journal: Dz.U. 2015 poz 613
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Grzegorz Panek Sędziowie WSA Małgorzata Niedobylska WSA Jarosław Szaro / spr./ Protokolant ref. staż. Joanna Kulasa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 grudnia 2015r. spraw ze skarg spółki "A" w K. na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] sierpnia 2015 r. - nr [...] w przedmiocie długu celnego, - nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług, oddala skargi.


UZASADNIENIE

W decyzji z dnia [...] maja 2015r. nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego [...]określił prawnie należne kwoty wynikające z długu celnego, powstałego w związku z dopuszczeniem do obrotu towarów (kabin prysznicowych) objętych zgłoszeniami celnymi.

Konsekwencją wydania powyższego rozstrzygnięcia było określenie przez Naczelnika Urzędu Celnego [...] prawidłowej wysokości kwoty podatku od towarów i usług w związku z importem towarów w decyzji z dnia [...] maja 2015r. nr [...].

Jak wynika z akt sprawy, w okresie od 2012 do 2013 roku, firma A.S.A., działając z upoważnienia B. sp. z o.o. sp. komandytowo-akcyjna (dalej Spółka lub Skarżąca), złożyła zgłoszenia celne, wnioskując o objęcie procedurą dopuszczenia do obrotu towarów o następujących symbolach:

- A1900 i A1900W, i A1900G określonych jako niezmontowana kabina prysznicowa, składająca się z konstrukcji wykonanej z profili aluminiowych, szklanych paneli bez ramek pełniących rolę drzwi i ścianek, bez brodzika akrylowego,

Faktury do ww. zgłoszeń celnych wystawiała firma C. Co., LTD. z Chin. ( dalej także jako C.), następnie firma D. Co., LTD. z Chin (dalej także jako D.).

Ww. towar został sklasyfikowany przez Spółkę do kodu CN 7020 0080 Wspólnej Taryfy Celnej (dalej WTC), obejmującego pozostałe artykuły ze szkła. Należności związane z przywozem tj. cło obliczano z zastosowaniem 3% stawki, natomiast podatek od towarów i usług z zastosowaniem 23% stawki.

Zgłoszenia nie zostały poddane weryfikacji, a przyjęcie ich przez organ celny spowodowało z mocy prawa objęcie towaru wnioskowaną procedurą oraz powstanie długu celnego.

Następnie Naczelnik Urzędu Celnego przeprowadził kontrolę w siedzibie firmy B. Sp. z o. o. spółka komandytowa, następcy prawnego firmy B. sp. z o.o. spółka komandytowo-akcyjna, której zakresem została objęta prawidłowość klasyfikacji taryfowej towarów, prawidłowość deklarowania ich wartości celnej za okres od stycznia 2012r. do grudnia 2013r.

W ramach prowadzonego postępowania, organ uwzględnił wydaną przez Naczelnika Urzędu Celnego w G. decyzję, w której uznał zastosowany przez Spółkę do kabin prysznicowych o symbolach A1900, A1900W i A1900G kod CN 70200080 za błędny. W swojej decyzji wyjaśnił Stronie, że elementy aluminiowe ww. kabin, łącząc się ze sobą tworzą konstrukcję szkieletową, przez co spełniają definicję konstrukcji z aluminium. W kabinach prysznicowych opartych na takiej konstrukcji, stanowi ona zasadniczy charakter, zatem zgodnie z regułą 3(b) Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, zawartych w części pierwszej Załącznika I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23.07.1987r.( dalej ORINS), właściwy dla takich kabin jest kod CN 76109090, obejmujący pozostałe konstrukcje z aluminium i części takich konstrukcji.

Odnośnie wiążącej informacji taryfowej WIT nr [...] z dnia 30.09.2010r., na którą powoływała się Spółka, w której to kabina prysznicowa oparta o konstrukcję wykonaną z profili aluminiowych oraz szklane panele pełniące rolę drzwi i ścianek została zaklasyfikowaniu do kodu CN 70200080, organ I instancji wskazał, że jest nieważna od dnia 25.01.2012r., na mocy decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...].01.2012r. nr [...], w której stwierdzono, że o zasadniczym charakterze takiego wyrobu powinna decydować konstrukcja kształtowników i profili aluminiowych, a nie szklane panele, co skutkowało zmianą klasyfikacji towaru do kodu 76109090.

Po przeanalizowaniu materiału zebranego w trakcie postępowania i zawartego w protokole z kontroli, Naczelnik Urzędu Celnego [...] stwierdził, że będące przedmiotem postępowań kabiny o symbolu A1900, A1900W i A1900G, są kabinami, których budowa oparta jest na konstrukcji wykonanej z profili aluminiowych. Taki wniosek został oparty na dokumentacji zdjęciowej ww. kabin uzyskanej z Urzędu Celnego w G. i Izby Celnej w G., materiału zdjęciowego dołączonego przez Stronę do zgłoszenia OGL404010/001695 z dnia 04.06.2012r., przykładowego materiału zdjęciowego z 2014r., pozyskanego ze stron internetowych, gdzie firma C. i D. prezentowała do sprzedaży kabiny A1900 i A1900G. Stwierdzono, że kabiny te za każdym razem odpowiadają sobie pod względem zasadniczych elementów budowy tj. aluminiowych konstrukcji i szklanych paneli pełniących rolę drzwi i ścianek i obrazują towary tożsame, o niezmiennej budowie w latach 2012 - 2014. Stwierdzono, że wszystkie prezentowane kabiny są zbudowane z dwóch półokrągłych, poziomych profili aluminiowych, połączonych z dwoma profilami pionowymi, tworząc ramę zamkniętą kabiny prysznicowej. W ramie tej osadzone są szklane ścianki boczne w sposób noszący cechy mocowania liniowego oraz zamontowane przesuwne drzwi. Profile pionowe przymocowywane są do ścian pomieszczenia, co nadaje stabilność stelażowi kabiny a kształt i wymiary aluminiowych profili determinują kształt i wymiary zarówno szklanych elementów, jak i kształt i wymiary kabin.

Organ I instancji uznał, że nie jest uzasadnione stwierdzenie Strony, że konstrukcja kabin była wielokrotnie zmieniana i modyfikowana w sposób bardzo istotny, zależny od występującego popytu na dane rodzaje kabin. Na dowód tego Strona nie przedstawiła żadnego materiału mogącego uwiarygodnić jej argumenty. Porównując budowę kabin z 2014r. i z 2012r. organ celny nie zauważył jakichkolwiek różnic. Za niewiarygodne uznał, by producent oferował kabinę o danej budowie pod danym symbolem, potem kilkakrotnie ją modyfikował bez zmiany jej oznaczenia/ symbolu, by następnie powrócić do jej początkowego wyglądu. Z materiału reklamowego Spółki z sierpnia 2012r. (zdjęcia kabin A1900 i A1900W), z kwietnia 2013r. (zdjęcia kabin A1900 i A1900W), grudnia 2013r. (zdjęcia kabin A1900, A1900W), września 2014r.(zdjęcia kabiny A1900), z października 2014r. (zdjęcia kabiny A1900W) oraz stycznia 2015r., (zdjęcie kabiny A1900), wynika, że wszystkie te kabiny są wizualnie podobne i oparte na takiej samej konstrukcji metalowej.

Organ stwierdził również, że porównanie zdjęć ze stron internetowych dotyczących firm C. i D. było miarodajne ponieważ jest to w istocie ten sam podmiot o zmienionej nazwie. Wynika to ze strony internetowej firmy D. (http://www.hzC..com/). W swoim katalogu firma ta informuje klientów, że dawniej była ona znana jako C. Co., LTD. Firma D. posługiwała się adresami e-mail i stron internetowych nawiązującymi w nazwie do C., jak również posługiwała się do kontaktu adresem firmy C.. W wystawianych dokumentach eksportowych w sierpniu 2012r., jako wystawca faktury figuruje firma C., natomiast w dolnych częściach faktur widnieje pieczęć firmy D. oraz ten sam charakterystyczny podpis (faksymile), który stosowano na fakturach z firmy C.. Firma D. wystawiała również świadectwa Form A dołączone do wysyłek z firmy C.. W przypadku kabin sprowadzanych z firmy D., dla modeli A1900, A1900W i A1900G, opisy kabin, tłumaczenia faktur oraz składane wyjaśnienia zostały dokonane w sposób analogiczny jak w przypadku towarów o tych samych modelach pochodzących od nadawcy C.. Faktury pochodzące od obu dostawców konstruowane były w sposób analogiczny, zawierały tożsame numery, opisy i oznaczenia towarów. Ceny towarów również były porównywalne.

Odnośnie przedstawionego przez Spółkę oświadczenia chińskiego producenta - D. Co., LTD. z dnia 20.11.2014r., w którym stwierdza on m.in., że produkty A1900, A1900G i A1900W dostarczone firmie B. w roku 2012 i 2013 nie posiadały aluminiowej konstrukcyjnej ramy i składały się ze szklanych paneli połączonych ze sobą punktowymi zawiasami i takimi też okuciami, mocowane były do ściany, organ I instancji stwierdził, że może ono stanowić jedynie dowód tego, że osoba na nim podpisana złożyła oświadczenie o określonej treści. Oświadczenie to zostało przedłożone w formie kserokopii i nie zawierało żadnych danych identyfikujących osobę, która je podpisała. Strona w trakcie postępowania kontrolnego nie przedstawiła żadnego materiału na jego poparcie. Tej oceny nie zmienił fakt późniejszego nadesłania przez Spółkę danych osoby je sporządzającej.

Analizując budowę kabin organ celny doszedł do wniosku, że zasadniczy charakter nadaje im konstrukcja aluminiowa, na której oparta jest ich budowa. Zastosowana konstrukcja aluminiowa determinuje kształt i wielkość kabin, utrzymuje szklane tafle w odpowiednim położeniu i stanowi element nadający kabinom sztywność. Umożliwia również przesuwanie czy otwieranie zamontowanych na rolkach lub zawiasach ciężkich szklanych drzwi. Elementy szklane dopasowane są do wielkości szkieletu konstrukcji. Konstrukcja aluminiowa umożliwia też pewne zamocowanie kabin do ścian.

Zatem tak zbudowane kabiny powinny być, zdaniem organu celnego, zgodnie z regułami 1, 2(a), 3(b) a także 6 ORINS zakwalifikowane do poz. 76109090, obejmującej pozostałe konstrukcje z aluminium i ich części.

Organ I instancji zaznaczył, że Wspólna Taryfa Celna nie przewiduje kodu dla kabin prysznicowych, dlatego przy ich klasyfikacji nie można poprzestać na stosowaniu reguły 1 ORINS, stosowanej wtedy, gdy towar jest tożsamy z brzmieniem pozycji, po uwzględnieniu uwag do sekcji lub działów, przy zastosowaniu wymienionych w regule zastrzeżeń. Tafle szklane, ze względu na materiał z którego zostały wykonane, są klasyfikowane do pozycji obejmujących wyroby ze szkła tj. 7020 a konstrukcje z aluminium do pozycji 7610. Kierując się zasadami klasyfikacji taryfowej, wynikającymi z reguły 3 ORINS, organ uznał, że skoro kilka pozycji (7020, 7610) odnosi się tylko do części materiałów w wyrobie złożonym, to pozycje te należy uważać za równorzędne, nawet gdy jedna z nich określa dany wyrób (kabinę prysznicową jako całość) w sposób bardziej szczegółowy lub bardziej pełny (reguła 3a ORINS). Z powyższego, zdaniem organu celnego wynika, że kabiny prysznicowej nie można sklasyfikować w oparciu o postanowienia reguły 3a ORINS, gdyż zgodnie z jej brzmieniem, wszystkie pozycje możliwe do zastosowania są równoprawne, a towar może być zaklasyfikowany tylko do jednej z nich. W tej sytuacji należy zastosować regułę 3b ORINS, zgodnie z którą, przy taryfikacji towaru należy stosować pozycję obejmującą materiał lub komponent decydujący o zasadniczym charakterze wyrobu.

Z tego powodu Naczelnik Urzędu Celnego [...] w przywołanych na wstępie decyzjach z dnia [...] maja 2015r. uznał, że objęte zgłoszeniami celnymi kabiny prysznicowe należy zakwalifikować do kodu CN 7610 90 90 (kod TARIC 7610 90 90 00), do którego przypisana jest stawka celna w wysokości 6 % oraz stawka podatku VAT w wysokości 23%.

Spółka złożyła odwołanie, wnosząc o uchylenie w całości decyzji w przedmiocie długu celnego i podatku odo towarów i usług i umorzenie postępowania, ewentualnie o uchylenie wydanej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji.

Zaskarżonym decyzjom Spółka zarzuciła naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art.122 Ordynacji podatkowej w związku z art.73 ust.1 ustawy Prawo celne przez błędne ustalenia dotyczące stanu faktycznego; art.187 § 1 Ordynacji podatkowej w związku z art. 73 ust. 1 ustawy Prawo celne przez niezebranie i nierozpatrzenie w sposób należyty całego materiału dowodowego w sprawie; art.191 Ordynacji podatkowej w związku z art.73 ust.1 ustawy Prawo celne przez ustalenie okoliczności faktycznych będących podstawą wydanej decyzji na podstawie niepełnego materiału dowodowego oraz wydanie decyzji bez zebrania koniecznych dla jej wydania dowodów; art.188 Ordynacji podatkowej w związku z art. 73 ust.1 ustawy Prawo celne przez niedopuszczenie jako dowodu w sprawie istotnych dla wyjaśnienia sprawy dokumentów, co miało istotny wpływ na wynik postępowania.

Spółka postawiła również zarzuty dotyczącej naruszenia przepisów prawa materialnego, tj.:

- art. 78 w związku z art. 68 WKC przez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w wyniku uznania, że dopuszczalna jest kontrola zgłoszenia w trybie art. 78 w sytuacji, gdy zgłoszenie było uprzednio weryfikowane w trybie art. 68 WKC;

- art.1 ust.2 lit. c rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23.07.1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. UE Nr 256 z dnia 07.09.1987r. ze zm.) w związku z sekcją I A rozporządzenia Komisji UE nr 1006/2011 z dnia 27.09.2011r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej w związku z regułami wykładni w zakresie klasyfikacji taryfowej towarów, przez niewłaściwe zastosowanie reguły 3b prowadzące do przyjęcia, że elementy aluminiowe zastosowane w kabinach prysznicowych oraz drzwiach prysznicowych mają dla tego typu towarów "zasadniczy charakter";

- art. 13 § 5 ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. Kodeks celny (tekst jedn. Dz. U. Nr 75 z 2001r. poz.802 ze zm.) przez przypisanie niewłaściwego kodu taryfy celnej kabinom prysznicowym;

- § 1 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie ustanowienia Taryfy celnej, przez nieprawidłowe zastosowanie Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej;

- art. 220 ust. 2 lit. b WKC przez jego błędną wykładnię a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie, przejawiające się brakiem wyjaśnienia zaistnienia przesłanek wynikających z tego przepisu.

Dyrektor Izby Celnej [...] w decyzjach z dnia [...] sierpnia 2015r. nr [...] utrzymał w mocy decyzje Naczelnika Urzędu Celnego [...] w przedmiocie określenia kwoty wynikającej z długu celnego oraz w przedmiocie określenia w prawidłowej wysokości kwoty podatku od towarów i usług.

W ocenie Dyrektora Izby Celnej [...] dokumenty pozyskane w toku czynności kontrolnych i prowadzonego postępowania pozwalają na stwierdzenie, że przedmiotem wprowadzenia na obszar Wspólnoty były niezmontowane kabiny prysznicowe o konstrukcji aluminiowej z wypełnieniem szklanym o symbolach handlowych A1900, A1900G i A1900W, zakupione w firmie C. Co. LTD i D. Co. LTD. Profile pionowe i poziome zastosowane w kabinach montowane są ze sobą za pomocą wkrętów. Kabiny mogą zostać użyte po wmontowaniu ścianek szklanych dopiero, gdy profile pionowe zostaną przymocowane do ścian, co stabilizuje konstrukcję. Powyższe znajduje potwierdzenie w dokumentacji fotograficznej kabin poszczególnych modeli i wyjaśnieniach złożonych przez Spółkę w postępowaniu przed Naczelnikiem Urzędu Celnego w G., dotyczącym kabin prysznicowych o takim samym oznaczeniu przez dostawcę (tj. C. Co. LTD), zgłoszonych do procedury celnej w lutym 2012r.,specyfikacji producenta, wskazującej sposób łączenia ze sobą aluminiowych elementów konstrukcyjnych kabin, dokumentacji fotograficznej kabiny prysznicowej model A1900 zalegającej pod zgłoszeniem celnym z dnia 04.06.2012r. OGL/404010/001695, materiale zdjęciowym z 2014r. pozyskanym ze stron internetowych, gdzie firma C. Co., LTD oferowała swoje towary.

Powyższe pozwala zdaniem Dyrektora Izby Celnej na wyciągnięcie wniosku, że wszystkie prezentowane kabiny model A1900 i A1900G zbudowane są z dwóch półokrągłych, poziomych profili aluminiowych, połączonych z dwoma profilami pionowymi, tworząc ramę zamkniętą kabiny prysznicowej. W ramie tej osadzone są szklane ścianki boczne w sposób noszący cechy mocowania liniowego oraz zamontowane przesuwne drzwi. Profile pionowe przymocowywane są do ścian pomieszczenia, co nadaje stabilność stelażowi kabiny a kształt i wymiary aluminiowych profili determinują kształt i wymiary zarówno szklanych elementów, jak i kształt i wymiary kabin.

Dyrektor Izby Celnej nie dopatrzył się zasadniczych zmian budowy przedmiotowych kabin na przestrzeni lat 2012-2014, jak też zmian ich cech konstrukcyjnych. Materiał pozyskany z tych stron internetowych, na których były wystawiane kabiny chińskich dostawców Spółki wskazuje, że kabiny o symbolu A1900, A1900G w ofercie z 2014r. wyglądem i budową odpowiadają kabinom z pozostałego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Wskazuje na to również fakt, że Spółka w gospodarce magazynowej oraz oferując produkty oznaczała kabiny tak jak chiński dostawca.

W oparciu o informacje katalogowe Dyrektor Izby Celnej zauważył, że jest wiele kabin o różnej budowie i początkowym oznaczeniu A1900, które różnią się dalszym oznaczeniem np. A1900T-W, A1900T-SK, A1900T-S, A1900T-G, A1900T, A1900T-G, A1900T-F. Z powyższego wynika, że każda zmiana w budowie i detalach powoduje jednocześnie zmianę oznakowania towaru. Stałość cen przemawia za tym, że kabiny miały niezmienną budowę. Do każdej partii kabin o danym symbolu przedkładane były w 2012r. te same certyfikaty zgodności WE, niezależnie od tego, czy wystawcą faktury dla kabin o symbolu A1900, A1900W i A1900G była firma C., czy firma D. co oznacza, że przedmiotem przywozu są zawsze te same kabiny.

Zdaniem Dyrektora Izby Celnej na zmianę stanowiska w zakresie stanu towaru nie może wpłynąć wiadomość e-mail z dnia 04.02.2015r., w której nadawca informuje, że firma D. nie sprzedawała swoich produktów przez Internet, a sprzedażą taką zajmują się firmy eksportowe, nie zaś producenci tacy jak D.. W piśmie stwierdzono, że sprzedawano różne wyroby używając tych samych symboli A1900 i A1900G, A1900T, A1900M, A1900W i podobnych do wielu klientów w 2012 i 2013r. Zmieniano konstrukcję, profile, uchwyty, szkło, zawiasy, rolki i dodawano dodatkowe uszczelki, używając tych samych symboli.

Organ odwoławczy uznał, że pismo w swej treści wychodzi zbyt szeroko poza zakres zadanego pytania, skupiając się nadmiernie na zmianach typowego wyposażenia wyrobów o danym symbolu, aż do podawania przykładów możliwych zmian w konstrukcji kabiny A1900W. Osoba podpisana pod ww. pismem nie podała nazwiska, funkcji pełnionej w firmie. Brak było również jakichkolwiek danych identyfikujących firmę. Pismo nie zawierało odpowiedzi na zadane pytanie, tj. - czy kabiny o symbolu A1900 i A1900G oferowane w 2012r. przez C., są tymi samymi kabinami, które występują w ofertach z 2014r, gdzie jako producent wymieniona jest firma D., ani czym różnią się między sobą kabiny o symbolach A1900, A1900G i A1900W. Poruszało natomiast zupełnie inne kwestie, o które organ celny nie pytał. Na ocenę tego dowodu wpłynął fakt, iż Spółka B. jest z chińskim dostawcą w ścisłej kooperacji handlowej.

Mając na względzie powyższe Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że nie zasadne są zarzuty co do nie ustalenia faktów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, nie zbadania i przeanalizowania towaru, nie wskazania, czy kabiny posiadały konstrukcję aluminiową oraz czy sposób łączenia elementów metalowych spełnia warunki do zakwalifikowania towaru jako konstrukcji.

Odnośnie zarzutu błędnego przyjęcia, że firma D. jako następca firmy C. sprzedaje te same kabiny prysznicowe, organ odwoławczy stwierdził, że to sama Spółka wystąpiła o przeprowadzenie dowodu z pisma otrzymanego od firmy D. na okoliczność ustalenia stanu towaru zakupionego w firmie C. Organ zwrócił uwagę na 3 faktury dotyczące towaru zakupionego w firmie C., które sygnowane były pieczęciami firmy D., przy czym świadectwa pochodzenia dotyczące tych towarów potwierdzone były przez firmę D.. Z kolei do towarów zakupionych w firmie D. na etapie zgłoszeń celnych Strona przedkładała deklaracje zgodności WE, których wystawcą była firma C. Ponadto w przypadku kabin sprowadzanych z firmy D. (model A1900, A1900W, A1900G), opisy kabin, tłumaczenia faktur oraz składane wyjaśnienia zostały dokonane w sposób analogiczny, jak w przypadku towarów o tych samych modelach pochodzących z firmy C. Faktury pochodzące od obu dostawców konstruowane były w analogiczny sposób, zawierały tożsame numery opisy i oznaczenia towarów. Ceny towarów również były porównywalne. Na dokumentach handlowych sygnowanych przez firmę C. i D. znajduje się ten sam podpis. Widnieje on również na oświadczeniach składanych w 2014r. i 2015r. przez firmę D.

Odnośnie klasyfikacji taryfowej Dyrektor Izby Celnej wskazał na zasady wyrażone w Ogólnych Regułach Interpretacji Nomenklatury Scalonej. W myśl reguły nr 1 - klasyfikację taryfową należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji i działów oraz o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z regułami 2-6. Kolejność stosowania reguł nie jest dowolna, obowiązuje bowiem ich numeryczna kolejność. We Wspólnej Taryfie Celnej nie przewidziano pozycji/podpozycji, w której brzmieniu występowałyby kabiny prysznicowe. Oznacza to zdaniem organu odwoławczego, że reguły nr 1 ORINS nie można wprost zastosować. Z kolei złożoność budowy kabin prysznicowych (ich elementy zostały wykonane z różnych materiałów - szkło, aluminium, metal w połączeniu z tworzywem sztucznym, tworzywo sztuczne) powoduje, że przy ich klasyfikacji korzystać należy z dalszych reguł klasyfikacyjnych.

Z uwagi na to, że kabiny sprowadzane są w stanie rozmontowanym, przy klasyfikacji znajdzie zastosowanie reguła 2a ORINS, w myśl której, wszelkie informacje o wyrobie zawarte w treści pozycji dotyczą wyrobu niekompletnego lub niegotowego, pod warunkiem że posiada on zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Informacje te dotyczą także wyrobu kompletnego lub gotowego (oraz wyrobu uważanego za taki w myśl postanowień niniejszej reguły), znajdującego się w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym. Z postanowień kolejnej reguły, tj. reguły 2b ORINS wynika z kolei, że w przypadku towarów stanowiących mieszaniny lub składających się z różnych materiałów lub substancji, ich klasyfikowanie należy ustalać według zasad określonych w regule 3. Reguła 3b stanowi zaś, że jeżeli towary pozornie mogą być klasyfikowane do dwu lub więcej pozycji, klasyfikacji dokonać należy w sposób następujący: do wyrobów stanowiących mieszaniny wyrobów składających się z różnych materiałów lub wytworzonych z różnych komponentów oraz wyrobów stanowiących komplety do sprzedaży detalicznej, których klasyfikacja w myśl reguły 3(a) nie może być przeprowadzona, należy stosować pozycję obejmującą materiał lub komponent decydujący o zasadniczym charakterze wyrobu, jeżeli takie kryterium jest możliwe do zastosowania.

Analizując budowę przedmiotowych kabin organ odwoławczy stwierdził, że zasadniczy charakter towarowi nadaje konstrukcja aluminiowa, stanowiąca podstawę do zainstalowania paneli szklanych oraz mechanizmów do poruszania drzwiami. Rama nadaje kształt kabinie oraz stanowi oparcie dla wypełnienia szklanego. Zainstalowanie wypełnienia możliwe jest dopiero po zmontowaniu stabilnej konstrukcji i przytwierdzeniu jej do ścian/podłoża. W związku z powyższym za nieuzasadnione uznano stwierdzenia Strony skarżącej, że organ dokonał błędnej wykładni reguły 3b. Organ odwoławczy wskazał przy tym, że konstrukcja aluminiowa nosi cechy konstrukcji aluminiowej w rozumieniu pozycji 7610 Wspólnej Taryfy Celnej, z wypełnieniem szklanym. Pozycja taryfowa 7610 swym zakresem obejmuje kompletne lub niekompletne konstrukcje metalowe, jak również ich części.

Dyrektor Izby Celnej nie dopatrzył się naruszenia art. 78 WKC, co zarzucała Strona uznając, że po zwolnieniu towarów organy celne mogą przystąpić do kontroli dokumentów i danych handlowych dotyczących operacji handlowych w celu upewnienia się o prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu.

Odnośnie zastosowania art. 220 ust. 2 lit. b tiret 1 WKC organ odwoławczy wskazał po pierwsze, że do wszystkich 36 zgłoszeń celnych, co do których zostało wszczęte w dniu 14.04.2015r. postępowanie celne – organ celny nie dokonał ani rewizji celnej towaru, ani weryfikacji w zakresie zadeklarowanych przez zgłaszającego elementów kalkulacyjnych, stanowiących podstawę do określenia kwoty długu celnego. Po drugie, przed dokonaniem odpraw celnych Spółka miała świadomość, że kabiny prysznicowe oparte na konstrukcji aluminiowej (model A1900, A1900W, A19000G), powinny być klasyfikowane w obrębie działu 76 WTC. W stosunku bowiem do Spółki prowadzone było w 2012r. przez Naczelnika Urzędu Celnego w G. postępowanie celno-podatkowe, w związku z zakwestionowaniem klasyfikacji taryfowej kabin w zgłoszeniu celnym z dnia 17.02.2012r. W decyzji nr [...],[...] z dnia [...] marca 2012r. Naczelnik Urzędu Celnego w G. zmienił klasyfikację towaru z deklarowanego kodu CN 7020 00 80, na kod 7610 90 90. W uzasadnieniu tej decyzji Spółka została poinformowana, że decyzja WIT o nr [...], na którą się powoływała, została ze względu na błędną klasyfikację taryfową towaru unieważniona.

Ustosunkowując się do wniosku Strony o przeprowadzenie dowodu ze zgłoszenia OGL/404010/001344 z dnia 08.05.2012r. na okoliczność stwierdzenia przez służby celne, że towar "nie spełnia definicji aluminiowej konstrukcji" Dyrektor Izby Celnej wskazał, że ww. zgłoszenie celne dotyczy kabin prysznicowych o zupełnie innym modelu, zakupionych w firmie E. Co. LTD, rewizja celna kabin prysznicowych nie była dokonywana. Z kolei wpis "Nieprawidłowości nie stwierdzono" dokonany został na podstawie złożonych w toku odprawy wyjaśnień. Podobnie zgłoszenie celne OGL/404010/000731 objęte wnioskiem dowodowym dotyczy kabin prysznicowych o zupełnie innym modelu, zakupionych w firmie F. Co. LTD. Podstawowy opisu towaru był tożsamy z opisem towaru dokonanym w zgłoszeniach celnych, w stosunku do których w dniu 14.04.2015r. zostało wszczęte postępowanie celne. Podobnie w odniesieniu do zgłoszenia OGL 404010/003841, z którego Strona również żądała przeprowadzenia dowodu, nie dokonano rewizji celnej towaru, weryfikacji zgłoszenia celnego w zakresie elementów kalkulacyjnych. Podstawowy opisu towaru był tożsamy z opisem towaru dokonanym w zgłoszeniach celnych, w stosunku do których w dniu 14.04.2015r. zostało wszczęte postępowanie celne.

W uzasadnieniu decyzji dotyczących zobowiązania w podatku od towarów i usług organ odwoławczy stwierdził, że zdarzeniem powodującym powstanie obowiązku podatkowego był import towarów z Chin. Ponieważ Naczelnik Urzędu Celnego w decyzji z dnia [...] maja 2015r. określił prawnie należne kwoty wynikające z długu celnego w wysokościach innych aniżeli wykazane w zgłoszeniach celnych, należało również określić wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług z tytułu importu. Określając wysokość podatku VAT za podstawę opodatkowania przyjęto kwoty stanowiące sumy wartości celnych, cła i kosztów związanych z transportem oraz zastosowano stawkę podatku 23%.

Spółka, reprezentowana przez radcę prawnego A. K. zaskarżyła powyższe decyzje, wnosząc o ich uchylenie w całości wraz z poprzedzającymi decyzjami organu I instancji, o zasądzenie od organu na rzecz Skarżącego kosztów postępowania, kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, a także na podstawie art. 106 § 3 P.p.s.a. wniosła o dopuszczenie dowodu z dokumentów w postaci wydruku z gazetki reklamowej strony z dat: 01.09.2012 – 15.09.2012r. na okoliczność ustalenia, iż Strona w sprzedaży oferowała we wskazanym okresie kabiny prysznicowe o konstrukcji bezramowej, odpisu 8 zdjęć kabin bezramowych, wykonanych w pawilonach handlowych Skarżącej w latach 2012, 2013 i 2014, na okoliczność ustalenia, że Strona w tym czasie w sprzedaży oferowała kabiny prysznicowe o konstrukcji bezramowej.

Skarżąca przedstawiła następujące zarzuty dotyczące naruszenia przepisów prawa:

- art. 78 w zw. z art. 68 WKC w zw. z art.19 ust 7 ustawy o podatku od towarów i usług, przez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, przez uznanie, że prowadzenie postępowania w sprawie kontroli a posteriori w myśl postanowień art. 78 WKC jest dopuszczalne w sytuacji, w której zgłoszenie celne byto uprzednio zweryfikowane na mocy art. 68 WKC,

- art. 1 ust 2 lit. c rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w zw. z sekcją I A Rozporządzenia Komisji (UE) NR 1006/2011 z dnia 27 września 2011r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej w zw. z regułami wykładni w zakresie klasyfikacji towarów w nomenklaturze scalonej (CN) zawartymi w załączniku nr I do tego rozporządzenia, przez niewłaściwe zastosowanie reguły 3b w Nomenklaturze Scalonej Część 1 Przepisy wstępne Sekcja 1A ORINS prowadzące do przyjęcia, że elementy aluminiowe zastosowane w kabinach prysznicowych oraz drzwiach prysznicowych mają dla tego typu towarów "zasadniczy charakter",

- § 1 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie ustanowienia Taryfy celnej w zw. z art. 19 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług, przez nieprawidłowe zastosowanie ORINS,

- art. 220 ust. 2 lit. b) WKC w zw. z art. 19 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług, przez jego błędną wykładnię a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie w postaci przyjęcia, że nie zostały spełnione warunki zobowiązujące organ do odstąpienia od retrospektywnego zaksięgowania kwoty należności celnych, w tym w szczególności, że po stronie skarżącej nie istniała dobra wiara,

- art. 122 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego w zw. z art. 19 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług, przez błędne ustalenia dotyczące stanu faktycznego w zakresie wadliwego zaklasyfikowania przez organ celny kabin prysznicowych,

- art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego w zw. z art. 19 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług, przez niezebranie i nierozpatrzenie w sposób należyty całego materiału dowodowego w sprawie,

- art. 191 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 73 ust 1 Prawa celnego w zw. z art. 19 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług, przez ustalenie okoliczności faktycznych będących podstawą wydanej decyzji na podstawie niepełnego materiału dowodowego oraz wydanie decyzji bez zebrania koniecznych dla jej wydania dowodów,

- art. 188 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego w zw. z art. 19 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług, przez niedopuszczenie jako dowodu w sprawie istotnych dla wyjaśnienia sprawy dokumentów, co miało istotny wpływ na wynik postępowania,

- art. 13 § 5 ustawy Kodeks celny w zw. z art. 19 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług przez przypisanie niewłaściwego kodu taryfy celnej kabinom prysznicowym.

W uzasadnieniu Skarżąca podniosła, że kabiny prysznicowe, których dotyczyło postępowanie prowadzone przez Naczelnika Urzędu Celnego w G. nie są tożsame z kabinami będących przedmiotem obecnego postępowania. Wynika to z opisu przedmiotowych kabin. O prawidłowości zaklasyfikowania towaru do kodu CN 7610 nie może świadczyć, jak to przyjął organ celny, Wiążąca Informacja Taryfowa, która została wydana dla kabin wyprodukowanych przez firmę D., która nie jest, jak twierdzi organ celny, tym samym podmiotem co firma C. O tożsamości podmiotów nie może świadczyć używanie przez obie firmy słowa "C.", które jest nazwą subdystryktu w Chinach.

Strona zarzuciła, że organ celny do ustaleń o tożsamości ww. firm chińskich doszedł na podstawie porównania zdjęć dołączonych do zgłoszenia celnego z 4.06.2012r. ze zdjęciami na stronach internetowych firmy C. z 2014r., mimo, że już w 2012r., jak ustalił organ, zmieniła się ona w firmę D.

Skarżąca wskazała również, że podstawą ustaleń organu nie mogły być wydruki ze strony internetowej dostawcy bez wskazania, kiedy zostały pobrane, przez kogo ani nawet dokładnie z jakiej strony internetowej. Ponadto wydruki zostały najprawdopodobniej pobrane w toku kontroli, tj. po upływie znacznego okresu od wprowadzenia danych produktów na rynek wewnątrzwspólnotowy. Z tego powodu nie można w żaden sposób stwierdzić tożsamości sprowadzonych przez kontrolowanego produktów, z produktami widniejącymi obecnie na stronie internetowej chińskiego producenta. O rozbieżności pomiędzy tymi produktami świadczą znaczne różnice w cenach widniejących na stronach internetowych względem cen wskazanych w fakturach załączonych do poszczególnych zgłoszeń OGL.

Spółka zarzuciła, że organ w ogóle nie odniósł się do przedłożonego przez stronę w trakcie postępowania kontrolnego dowodu w postaci wydruku ze strony http://www.alibaba.com/product-detail/newest-bathroom-designs-shower-enclosures-A1900-_575870427.html, który świadczy o tym, że producenci kabin prysznicowych często zmieniają oznaczenia danych produktów, jak również stosują jedne oznaczenia dla wielu różnych produktów. Ponadto, organ uznał za nieistotny dowód w postaci wiadomości e-mail stanowiącej odpowiedź na pytanie skierowane przez organ do producenta D. o charakterystykę i budowę kabin. Dowód ten potwierdza zaś podnoszoną przez stronę okoliczność, że chińscy producenci modyfikowali kabiny w różnych okresach, co wpływało na ich budowę. Z tego też względu Spółka wystąpiła o wydanie WIT dla kabiny o symbolu A1900.

Organ nie uwzględnił również dowodu ze zdjęć kabin prysznicowych z 2012r., które potwierdzały, że w tym czasie strona posiadała w sprzedaży również kabiny bezramowe, sprowadzane do chińskich producentów.

Skarżąca powołała się następnie na dokumenty OGL 404010/001344 z 8.05.2012r. oraz OGL 404010/000731, OGL 404010/003841, które zawierały opis towaru identyczny z towarem zgłoszonym w niniejszym postępowaniu, w stosunku do którego dokonano rewizji w wyniku której stwierdzono, że towar ten nie spełnia definicji aluminiowej konstrukcji.

Skarżąca zarzuciła, że Naczelnik Urzędu Celnego [...] zakwestionował prawidłowość zastosowania przez Skarżącą klasyfikacji taryfowej co do wszystkich sprowadzonych od 1 stycznia 2012r. do 31 grudnia 2013r. kabin prysznicowych uznając, że w tym okresie Skarżąca nie dokonywała importu i sprzedaży kabin prysznicowych bezramowych, podczas gdy podane symbole towarów dotyczyły zarówno kabin ramowych, jak i bezramowych. Powyższe potwierdzają następujące dowody: wydruk gazetki reklamowej strony z 1.09.2012r. - 15.09.2012r., odpis 8 zdjęć kabin bezramowych, wykonanych w pawilonach handlowych skarżącej w 2012, 2013 i 2014r., oświadczenie z 09.06.2015r. wystawionego przez firmę D. wraz z dokumentem faktury proforma z potwierdzeniem zamówienia z 01.10.2012r., odpis dwóch instrukcji montażu kabin bezramowych wyprodukowanych w Chinach na zlecenie Skarżącej, importowanych i oferowanych do sprzedaży w 2012 i 2013r.

Odnośnie wadliwej interpretacji art. 220 ust. 2 lit. b) WKC Skarżąca podniosła, że o braku dobrej wiary nie może świadczyć fakt otrzymania przez Spółkę decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w G. w przedmiocie klasyfikacji kabin, ponieważ rozstrzygnięcia te dotyczyły innych produktów.

W ocenie Skarżącej organ dokonał błędnej wykładni reguły 3b ORINS. Już z samego określenia kabin prysznicowych wynika, że uznanie, iż materiałem lub składnikiem nadającym im zasadniczy charakter jest aluminiowa konstrukcja jest błędne. Skarżąca podniosła, że elementy aluminiowe kabin prysznicowych służą jedynie związaniu i podtrzymywaniu szklanych drzwi i ścianek tych kabin, które mają zasadnicze znaczenie dla funkcjonalności i przeznaczenia. Najważniejszą cechą kabiny prysznicowej jest jej wydzielenie z przestrzeni w celu ochrony powierzchni przed skutkami działania wody użytej podczas kąpieli. Funkcję tą spełniają zaś drzwi i ścianki szklane.

W odpowiedzi na skargi Dyrektor Izby Celnej wniósł o ich oddalenie z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonych decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie miał na uwadze, co następuje:

Skargi nie są uzasadnione.

Dyrektor Izby Celnej wydając zaskarżone decyzje nie naruszył prawa procesowego w stopniu, który mógł by mieć wpływ na wynik sprawy, jak także nie naruszył prawa materialnego.

W pierwszej kolejności Sąd odniesie się do wniosku dowodowego złożonego przez skarżącego w skardze o dopuszczenie w trakcie postępowania sądowego całego szeregu dokumentów dotyczących różnorakich produktów w postaci kabin prysznicowych, które w ocenie skarżącego wskazują, że przedmiotem importowanych do Polski towarów były zarówno kabiny prysznicowe, na których konstrukcję składały się zarówno aluminiowa rama, jak i tafle szklane, a także kabiny prysznicowe, na konstrukcje których składały się tylko tafle szklane i nie posiadały one aluminiowych konstrukcji.

W pierwszej kolejności należy w tym zakresie wskazać, że Sąd Administracyjny nie prowadzi co do zasady postępowania dowodowego. W jego kompetencji leży jedynie ocena zaskarżonych decyzji i to ograniczona do zarzutów naruszenia prawa procesowego oraz materialnego.

Przepis proceduralny (106 § 3 p.p.s.a) dopuszcza, co prawda przeprowadzenie dowodu z dokumentu, ale tylko w sytuacji, gdy ma to usprawnić postępowanie, przyczynić się do jego zakończenia, zaś uzupełnienie nie prowadzi do prowadzenia postępowania dowodowego zastępującego to przed organami.

W przedmiotowej sprawie skarżący domagał się przeprowadzenia przed sądem całego szeregu dowodów w postaci różnorodnych dokumentów szczegółowo wymienionych w skardze, na okoliczność, że zgłoszone kabiny prysznicowe były nie tylko kabinami o konstrukcji ramowej, ale też bezramowej, co w jego ocenie podważa ustalenia organów celnych co do cech importowanych towarów, mających przy tym istotne znaczenie dla ich klasyfikacji taryfowej.

Należy jednak w tym zakresie zaznaczyć, że w trakcie prowadzonego postępowania celnego importer był wezwany o przedstawienie wszelkich posiadanych dokumentów mogących mieć istotny wpływ dla ustalenia budowy sprowadzonych na polski obszar celny towarów, a tym samym ustalenia ich klasyfikacji według Nomenklatury Scalonej. Zachowane zostały w tym zakresie jego prawa i mógł on dowodzić rzeczywistego wyglądu tych towarów i ich budowy. Trzeba bowiem podkreślić, że to organy prowadzą postępowanie (dwukrotnie w I i II instancji), Sąd zaś posiada jedynie uprawnienia kontrolne i to tylko w zakresie oceny zachowania przepisów proceduralnych oraz prawidłowego zastosowania prawa materialnego. Nie prowadzi postępowania dowodowego.

Dokumenty przedłożone w trakcie postępowania sądowego mają charakter fragmentaryczny, nie wyjaśniają istoty sprawy w sposób kompleksowy. Są to dokumenty techniczno – eksploatacyjne kabin prysznicowych, jednak nie dające się bez ryzyka błędu powiązać z występującymi w sprawie. Nie są one przy tym w żaden sposób zweryfikowane, jak też nie można dokonać weryfikacji pochodzenia tychże kabin, czy zostały one bezpośrednio sprowadzone przez B., czy też (co sugerują organy), kabiny te zostały na polski obszar celny sprowadzone przez inne firmy i dopiero odkupione przez Skarżącą. Sąd nie ma możliwości weryfikacji nawet, czy rzeczywiście były one sprzedawane na terytorium kraju przez Skarżącą. Nie można ustalić i zweryfikować gdzie i kiedy były wykonane ekspozycje kabin widoczne na dołączonych zdjęciach. Część dokumentów opiewa na firmę G., która nie występuje w niniejszej sprawie. Tego typu dowody po pierwsze z uwagi na ich obszerność, a po drugie niejednoznaczność i konieczność weryfikacji przez dalsze czynności, nie mogą być przeprowadzane przez Sąd. Wskazują one na szeroką działalność skarżącej Spółki, jednak dla klasyfikacji przedmiotów dostaw w ramach importu nie mają znaczenia. Ocenie podlegają w zakresie niniejszej sprawy tylko te kabiny, które zostały objęte zgłoszeniami celnymi wskazanymi w zaskarżonych decyzjach i co do których to importowanych towarów organ wydał decyzje określające dług celny i podatek od towarów i usług.

Należy w tym zakresie mieć na uwadze również to, że organy w zaskarżonych decyzjach nie kwestionują faktu posiadania w sprzedaży przez skarżącą kabin bezramowych. Nie wynika jednak z tego jednoznaczne to, że są to kabiny sprowadzone na podstawie zgłoszeń celnych objętych niniejszym postępowaniem.

Ich zgłoszenie nie może również prowadzić do uchylenia zaskarżonych decyzji skoro importer – skarżąca Spółka powinna skorzystać z nich w tym postępowaniu skutecznie wprowadzając je do materiału dowodowego.

Nie zawierają one przy tym tego typu informacji, jednoznacznie przeczących tezom zaskarżonej decyzji, by ich doniosłość nakazywała ponowne rozpatrzenie sprawy przez organy, zwłaszcza w świetle już gromadzonych dowodów z dokumentów i szerokiego odniesienia się przez organy do wniosków wynikających z tych dokumentów. Dlatego też Sąd wniosek dowodowy Skarżącej oddalił.

Odnosząc się do prowadzenia postępowania przez organy celne Sąd uznał, że nie mają istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy okoliczności rewizji celnej towarów objętych zgłoszeniami celnymi OGL404010/001344, 404010/000731 i 404010/003841. Pozostają one poza niniejsza sprawą. Zgłoszenia te zostały objęte innym postępowaniem, czemu skarżący nie przeczy. Z czynności dokonanych w tym (innym) postępowaniu nie można wywodzić wniosków do sprawy niniejszej, zwłaszcza, że istnieją różne interpretacje dokonanych tam czynności i wynikających z nich wniosków, zaś problematyka nie może być rozstrzygana w sprawie niniejszej. Ewentualne fakty wynikające z tych czynności nie mają bezpośredniego wpływu na czynności w tej sprawie. Zgłoszenia musza być bowiem rozpatrywane w odniesieniu do danego typu kabin i w odniesieniu do tych konkretnych zgłoszeń w których je zadeklarowano. Jakkolwiek w aktach sprawy znajdują się te zgłoszenia celne, to jednak, jak wynika z treści decyzji organu II instancji, zgłoszenia te nie zostały objęte zawartymi w nich (decyzjach) rozstrzygnięciach. Aktualnie oceniane przez Sąd decyzje nie zawierają elementów określających cło i podatek w związku ze złożonymi przez skarżąca Spółkę zgłoszeniami celnymi OGL404010/001344, 404010/000731 i 404010/003841.

W związku z tym ustalenia organów celnych związane z tymi zgłoszeniami pozostają poza materiałem dowodowym istotnym dla rozstrzygnięcia tej sprawy.

Prawidłowość dokonanych zgłoszeń celnych musi być bowiem oceniana indywidualnie i tylko dowody zgromadzone konkretnie odnośnie każdego z tych zgłoszeń mogą doprowadzić do zakwestionowania ich prawdziwości czy prawidłowości. Nie będzie uprawnione wnioskowanie, że wszystkie zgłoszenia celne, czy też jakakolwiek ich część są nieprawidłowe bo w jakimś innym zgłoszeniu celnym odkryto nieprawidłowość. Takie wnioskowanie byłoby zupełnie nieuprawnione i naruszałoby zasadę wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego.

W ramach tej kwestii należy przy tym jeszcze zauważyć, że argumentacja zawarta w skargach w tym zakresie nie jest wystarczająco precyzyjna. O ile bowiem w zgłoszeniu 404010/001344 rzeczywiście zostały zawarte uwagi (dość niejednoznacznie) wskazane w skardze, to już w dwóch pozostałych zgłoszeniach adnotacje kontrolerów celnych odnosiły się do innych uchybień i miały inną treść, nie popierającą wniosków skargi. Spośród zatem wszystkich dokumentów celnych tylko w jednym (i pozostającym poza zakresem orzekania przez organy) stwierdzono, że kabina nie posiada ramy aluminiowej. Jest to jednak dowód niewystarczający do przyjęcia w drodze wnioskowania, że wszystkie kabiny (lub jakaś ich część ) nie miały takiej ramy. Do wniosku takiego nie uprawnia żadne z dopuszczalnych wnioskowań prawniczych.

Materiał dowodowy zgromadzony przez organy jest kompletny, jak także został przez nie wszechstronnie rozważony i oceniony.

Punktem wyjścia do rozważań o jakości przeprowadzonego przez organy postępowania dowodowego z uwzględnieniem ciążących na nich obowiązków dowodowych oraz wyprowadzonych z niego wniosków musi być wskazanie modelu kontroli, jakim posługuje się sąd w ramach postępowania wszczętego na skutek skargi strony.

W tym zakresie należy wskazać, że sąd dokonuje jedynie oceny przeprowadzonych przez organy czynności w postępowaniu w zakresie wypełnienia przez nie obowiązków procesowych, ujętych w przepisach art. 120 i następne O.p., jak także prawidłowości i kompleksowości dokonanej przez organy oceny dowodów, przy czym nie prowadzi własnej oceny tychże dowodów, nie dokonuje własnych ustaleń faktycznych, a jedynie ocenia, czy dowody te zostały prawidłowo przez ten organ ocenione i zinterpretowane.

Podstawowym dowodem w zakresie przedmiotu dokonanego importu jest każdorazowo zgłoszenie celne składane przez importera lub podmiot go zastępujący (bezpośrednio lub pośrednio).

W zgłoszeniu tym należy wymienić cały szereg cech sprowadzanych towarów, opisać wszelkie jego cechy mające wpływ na klasyfikację celną towaru.

W przedmiotowej sprawie importer B. za pośrednictwem agencji celnej każdorazowo zgłaszał "niezmontowaną kabinę prysznicową składającą się z profili aluminiowych, szklanych paneli bez ramek pełniących rolę drzwi i ścianek, bez brodzika akrylowego." Różne były oznaczenia literowo - cyfrowe tychże kabin. Najczęściej były to kabiny A1900, A 1900W, A 1900G.

Z tak opisanego towaru w poszczególnych zgłoszeniach celnych wynika więc, że kabiny te mają konstrukcje z profili aluminiowych oraz elementy szklane w postaci szklanych ścian. Taka jest też najczęstsza konstrukcja takiej kabiny.

Posiadanie tych dwóch elementów ma istotny wpływ na rozstrzygnięcie w przedmiocie klasyfikacji celnej towaru. Spółka w trakcie postępowania dowodowego starała się natomiast wykazać, że opis tego towaru nie był prawidłowy i przynajmniej w dużej części kabiny te nie posiadały konstrukcji z profili aluminiowych, co miało istotny wpływ na klasyfikację celną towarów (stawka cła w takim przypadku byłaby niższa).

Należy zatem rozważyć rozkład ciężaru dowodu w tak prowadzonym postępowaniu.

Niewątpliwie w myśl art. 122 O.p. organy podatkowe są zobowiązane do podejmowania wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Oznacza to, że na organach tych ciąży inicjatywa dowodowa i muszą one podejmować wszelkie czynności dowodowe, których możliwość przeprowadzenia jest im znana, dowody te mają znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, ich przeprowadzenie jest możliwe, a także dopuszczalne prawnie. Nie mogą przy tym rozdzielać swoich obowiązków prowadzenia postępowania dowodowego według kryterium korzyści procesowej, z uwzględnieniem interesu organu lub strony. Są zobowiązane przeprowadzać dowody zarówno na korzyść organu jak i na korzyść strony. Wszystkie dowody, które pozwolą na ustalenie prawdy materialnej, a więc prawdziwego przebiegu zdarzeń rodzących prawnopodatkowe implikacje, powinny być przez nie przeprowadzone. Dowodów takich są zobowiązane poszukiwać z urzędu, jak i przeprowadzać na uzasadnione żądanie strony.

Od tak szeroko zakrojonego modelu prowadzenia dowodów z urzędu przez organy należy przewidzieć jeden wyjątek, sprowadzający się do tego, że organy nie są zobowiązane do przeprowadzenia dowodów, które nie są możliwe do przeprowadzenia przez nie z uwagi na to, że nie posiadają wiedzy o nich, czy też nie posiadają możliwości ich pozyskania. Jeżeli tego typu dowody są w posiadaniu strony (lub powinny być), a strona nie umożliwi organom ich przeprowadzenia lub ich sama nie przedstawi, to jeżeli powołuje się na pozytywne dla siebie skutki z nich mające wynikać, to wówczas ich nie przeprowadzenie nie będzie obciążało organów ale właśnie tę stronę. Organy nie mają bowiem obowiązku udowadniać, że nie zaistniały inne okoliczności niż te które ustaliły – a które to nowe okoliczności wskazuje strona, w sytuacji, gdy strona tych okoliczności nie wykazała.

Reasumując powyżej przedstawione wywody należy zatem stwierdzić, że jeżeli strona powołuje się na jakieś dostępne tylko sobie dowody, to ona jest zobowiązana do ich przedstawienia w trakcie postępowania, a ich nie przedstawienie nie może ograniczać organom swobody oceny pozostałych zgromadzonych w postępowaniu dowodów.

W przedmiotowej sprawie postępowanie dowodowe było niewątpliwie bardzo szerokie, gdyż dotyczyło kilkuletniej szerokiej współpracy handlowej spółki B. z dostawcami chińskimi (eksporterami) w zakresie dostawy kabin prysznicowych na polski obszar celny, które były następnie sprzedawane w sieci dystrybucyjnej skarżącej.

Mając wątpliwości co do prawidłowej klasyfikacji celnej towarów sprowadzonych przez skarżącą, organy wezwały ją do przedstawienia wszelkiej posiadanej dokumentacji mogącej służyć do ustalenia cech towarów sprowadzonych w ramach importu celem określenia ich prawidłowej klasyfikacji celnej, a w szczególności zakwalifikowania do kodu Nomenklatury Scalonej.

Ustalenie cech zewnętrznych sprowadzonych kompletów kabin prysznicowych miało bowiem pierwszoplanowe znaczenie przy podjęciu prawidłowej decyzji w zakresie klasyfikacji.

Trzeba przy tym podkreślić, że importer to podmiot profesjonalny, prowadzący działalność gospodarczą, posiadający rozwiniętą sieć handlu detalicznego. Oczekiwanie organów, że posiada on dokładną dokumentację dotyczącą budowy poszczególnych rodzajów kabin prysznicowych, które były przedmiotem importu było uzasadnione. Posiadanie takiej dokumentacji i przedstawienie jej przez importera organom niewątpliwie prowadziłoby do znacznego uproszczenia i przyspieszenia postępowania.

W przedmiotowej sprawie organy nie otrzymały jednak ze strony importera kompleksowej (czy jakiejkolwiek wystarczającej) dokumentacji technicznej wskazującej na cechy budowy sprowadzonych kabin. Kwestia ta nie została przez importera nie budzącą wątpliwości dokumentacją wyjaśniona.

W tych warunkach organy podjęły szereg czynności mających na celu ustalenie, jakie cechy mają kabiny o symbolach występujących w zgłoszeniach celnych. Poszukiwanie odpowiedzi nie było łatwe, bowiem towar sprowadzany był z Chin, a próby uzyskania odpowiedzi bezpośrednio od firm chińskich nie przyniosły satysfakcjonujących rezultatów.

W tych okolicznościach organy przeprowadziły postępowanie dowodowe posłując się materiałami ze stron internetowych chińskich producentów, na których były wystawione do sprzedaży kabiny prysznicowe o symbolach wskazanych w zgłoszeniach celnych, zaś jako producenci zostały wskazane podmioty figurujące w zgłoszeniach celnych czy dokumentach do nich dołączonych lub firmy oceniane przez organy jako z nimi powiązane.

Przeprowadzenie takich dowodów Sąd uznał za dopuszczalne, skoro dowodem może być wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy a nie jest sprzeczne z prawem. W takiej sprawie jak niniejsza, organy nie mają możliwości ustalenia cen towarów kontrahentów chińskich czy też wyglądu tychże towarów, ich cech zewnętrznych poprzez osobistą wizytę w kraju eksportera.

Zamawianie towarów przez Internet jest aktualnie najbardziej chyba rozpowszechnionym sposobem sprzedaży przy dużych odległościach dzielących sprzedawcę i kupującego. Są one ofertą handlową sprzedawcy, gdzie za pomocą odpowiednich czynności dokonuje się zakupu, bez osobistego kontaktu ze sprzedawcą . Dane wynikające z tych stron należy zatem uznać za autentyczne i w sposób prawdziwy pokazujące zarówno ofertę (opis towaru, zazwyczaj ze zdjęciami), jak i ceny chińskich sprzedawców. Nie można również kwestionować sposobu pozyskania wydruków z tych stron (zrzut ekranu), skoro jest to najczęściej jedyna możliwa metoda wydrukowania oferty z danej strony, a brak jest powodów by twierdzić, że funkcjonariusze organów dokonali nieuprawnionych ingerencji w treść wydruku.

Tak zgromadzoną dokumentację (przy braku dostępu do dokumentacji importera) organy poddały ocenie dokonując po pierwsze, analizy chińskich przedsiębiorstw, które miały produkować importowane wyroby i powiązań pomiędzy nimi, wskazując na jakiej podstawie dokonały takich ustaleń, a następnie dokonały ustaleń odnośnie cech konstrukcyjnych poszczególnych typów kabin prysznicowych dla poszczególnych ich oznaczeń posługując się dokumentacją techniczno- konstrukcyjną dostępną w kraju, jak także dokumentacją taką uzyskaną ze stron internetowych chińskich producentów, jak również zdjęciami dołączonymi do zgłoszeń, czy też dokumentami zgromadzonymi w trakcie kontroli. Wszystkie te dowody zostały szczegółowo w zaskarżonych decyzjach (a wcześniej w decyzjach I instancji) szczegółowo omówione.

Odnosząc powyższe stwierdzenia do konkretnych grup zagadnień opisanych w skardze należy wskazać, że organy szczegółowo odniosły się do związków pomiędzy firmami D. C.O. LTD a C. Co. LTD. Wskazały na szereg okoliczności potwierdzających przyjęte przez nie ustalenia a zwłaszcza na: podpis facsimile widniejący na korespondencji z obu firm, a który jest tożsamy, opieczętowanie pieczęciami jednej z firm faktur wystawionych przez druga firmę, informacje w katalogu o następstwie prawnym firm, składanie tych samych deklaracji zgodności. Te fakty w ocenie Sądu mogą uzasadniać wniosek o powiązaniach pomiędzy tymi firmami wyprowadzony w zaskarżonych decyzjach, zaś skarga w tym zakresie nie przedstawia żadnych dowodów, czy też niepodważalnej argumentacji prowadzącej do wniosków przeciwnych.

Odnosząc się do kolejnych argumentów skarżącego dotyczących ewoluowania i zmian konstrukcyjnych kabin o oznaczeniach A1900 i innych powyżej wskazanych należy stwierdzić, że również w tym zakresie w skardze nie przedstawiono nie budzących wątpliwości dowodów czy argumentów prowadzących do zakwestionowania stanowiska organów w tym zakresie.

Sąd uznał za wynikającą z wszechstronnego rozważenia dowodów argumentację organów prowadzącą do uznania, że kabiny o oznaczeniach występujących w sprawie niniejszej nie były modyfikowane. Organy w tym zakresie słusznie wskazały, że dokumentacja zdjęciowa kabiny o takim oznaczeniu A1900 wykonana w 2012r. i fotografie kabiny o takim oznaczeniu wykonane w roku 2014 przedstawiają kabiny tożsame pod względem zasadniczych elementów budowy t.j. ram, płyt szklanych pełniących rolę drzwi i ścianek. Taki sam jest opis kabin jako przedmiotu zgłoszenia celnego w całym przedziale czasu dokonywanego importu, tożsame jest opisanie kabin w gospodarce magazynowej, takie same oznaczanie kabin w ulotkach reklamowych w przedziale czasu 2012 – 2015r., tożsamość kabin wynika z informacji uzyskanych na stronach internatowych chińskich producentów. Te okoliczności w połączeniu ze stałością cen zakupionych kabin, posługiwaniem się tymi samymi certyfikatami zgodności doprowadziły Sąd do uznania, że brak jest powodów do przyjęcia, że budowa kabin na przeciągu całego okresu ich importowania ewoluowała i to do tego stopnia, że pomimo braku zmiany oznaczenia kabiny ramowe zmieniły się w kabiny bezramowe.

Skarga w tym zakresie nie zawiera żadnych dowodów nakazujących zakwestionowanie ustalonych przez organa faktów. Ogranicza się jedynie do polemiki z tymi ustaleniami opierającej się na założeniu, że w ciągu tak długiego okresu czasu ta budowa musiała ewoluować, zwłaszcza, że kabiny w ofercie B. miały też konstrukcję bezramową. W tym zakresie organy wskazały, że producenci chińscy produkowali też kabiny bezramowe, jednak miały one inne oznaczenia. Była cała grupa kabin A1900, jednak dalsze symbole oznaczały różne rodzaje kabin, jak np.: A1900T-S czy A1900T-F, co prowadzi do wniosku, że kabiny o różnej konstrukcji miały różne oznaczenia i jednocześnie przeczy tezie skargi, że pod tym samym oznaczeniem produkowano i importowano kabiny o różnej budowie. Takie działanie nie byłoby racjonalne i argumentacja organów w tym zakresie jest w pełni przekonująca. Pomimo stosowania różnych oznaczeń kabiny importowane przez B. posiadały tylko takie oznaczenia jak opisane powyżej. Nie używano innych oznaczeń. Brak jest powodu do przyjęcia, że spółka nabywała kabiny posiadające różne właściwości i różną budowę pod tymi trzema oznaczeniami. Gdyby tak było mogłoby to oznaczać, że dochodziło do przestępstw przy sprowadzaniu towarów (karnoskarbowych czy też przeciwko dokumentom), jednak brak jest podstaw do takich ustaleń.

Jednocześnie przekonujące są wywody organów, że wniosek taki nie płynie z przedstawionej argumentacji, że kontrolą objęto wszystkie zgłoszenia celne a firma miała w obrocie kabiny bezramowe, co miało by wskazywać, że musiały być one sprowadzone pod oznaczeniem kabin ramowych. W tym zakresie słusznie organy wskazały, że z przedstawionych zdjęć ekspozycji czy innych dokumentów wynika, że mogły one pochodzić od innych podmiotów. Kabiny takie mogły być przecież nabyte w Polsce, czy też sprowadzone w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. Nie musiały być przedmiotem importu.

Tezy takiej, jak wskazuje skarga, nie potwierdza pismo, na które się ona powołuje, wysłane ze strony kontrahenta chińskiego i podpisane przez osobę o imieniu T. Organy w tym zakresie przedstawiły w sposób szczegółowy całą argumentację co do wiarygodności tegoż pisma i obiektywności i wiarygodności przedstawionych w nim treści i wniosków. Argumentację tę Sąd w całości akceptuje i uznaje, że mieści się ona w granicach "wszechstronnego rozpatrzenia materiału dowodowego".

Organy posługując się tego typu dowodami wykazały, że kabiny prysznicowe zgłaszane w zgłoszeniach objętych niniejszym postępowaniem miały konstrukcję ramową ze ścianami szklanymi. Organy opisały szczegółowo rozwiązania konstrukcyjne przyjęte w poszczególnych typach kabin sprowadzonych za opisanymi zgłoszeniami celnymi. Na podstawie zgromadzonych przez siebie dowodów wyprowadziły wniosek, że brak jest dowodów na to, by kabiny te były poddawane w obrębie danego typu istotnym zmianom konstrukcyjnym, a w szczególności w zakresie pozbawiania ich konstrukcji metalowej.

Ustalenia organów w tym zakresie pokrywają się przy tym z treścią zgłoszeń celnych.

Tym rozważaniom skarżąca nie przedstawiła konkretnych dowodów, ale jedynie argumentację, że kabiny takie pochodzące od różnych producentów i produkowane w różnych okresach czasu musiały się różnić, a ponieważ firma posiadała w swojej ofercie także kabiny bezramowe, to musiały także występować w postaci bezramowej.

Argumentacja importera – skarżącej spółki, jak już wyżej wskazano, nie posiada jednak oparcia w posiadanych przez nią dowodach. Jakkolwiek trudno zakwestionować jej twierdzenia, że nie miała ona prawnego obowiązku posiadania pełnej dokumentacji technicznej kabin, to jednak brak ten nie może obciążać organów, ale to właśnie spółka nie będzie miała przez to możliwości wykazania swoich twierdzeń.

Organy po przeprowadzeniu postępowania nie miały możliwości przeprowadzenia dalszych dowodów a spółka ich nie uzupełniła o dowody mogące mieć znaczenie przy rozpatrywaniu sprawy. Stąd też jej twierdzenia musiały być uznane za gołosłowne. Organy miały prawo dokonać takiej oceny jakiej dokonały.

Rozważania te nie wpływają na ocenę prawidłowości działania organów podatkowych, w sytuacji gdy przedłożenie stosownych dowodów (o ile byłyby prawdziwe), taką ocenę mogłoby zmienić. Jeżeli skarżący uważa, że modele kabin na przestrzeni upływu czasu zmieniały się do tego stopnia, że pod tym samym modelem produkowano już zupełnie inna kabinę, to w zakresie objętym sprawą powinien to udowodnić.

Zapoznając się natomiast ze skargą w tej części, w której dotyczy ona zarzutów naruszenia prawa procesowego, Sąd odniósł wrażenie, że głównym naruszeniem przepisów prawa procesowego przez organy celne jest nie ustalenie, że skarżący składając zgłoszenia celne – wskazując w nich, że importuje kabiny szklane w ramach aluminiowych złożył niezgodne z prawdą oświadczenia, gdyż były to inne kabiny – bez konstrukcji ramowych.

Organy w oparciu o przeprowadzone postępowanie dowodowe i dokonane na jego wynikach ustalenia słusznie uznały, że przedmiotem importu na podstawie zgłoszeń celnych wskazanych w decyzjach były kabiny prysznicowe o różnych oznaczeniach modelu, jednak każdorazowo o konstrukcji ramowej aluminiowej z wypełnieniem elementów szklanych o różnym rodzaju szkła.

W konsekwencji należało dokonać klasyfikacji tego typu kabin zgodnie z Nomenklaturą Scaloną, a w szczególności dokonać wyboru pomiędzy konkurującymi klasyfikacjami 76109090 (jak chcą tego organy) ze stawka 6 % cła - pozostałe konstrukcje aluminiowe, inne niż mosty, części mostów, wieże i maszty kratowe lub 70200080 (jak chce tego spółka) ze stawką cła 3 % - pozostałe wyroby ze szkła.

Rozróżnienie to musi się odbyć z uwzględnieniem ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS). Zastosowanie będą tutaj miały reguły określone w pkt 3 ORINS.

Reguła ta stanowi, że jeżeli towary pozornie mogą być klasyfikowane do dwu lub więcej pozycji, klasyfikacji dokonać należy w sposób następujący:

-pozycja, określająca towar w sposób najbardziej szczegółowy, ma pierwszeństwo przed pozycjami określającymi towar w sposób bardziej ogólny. W przypadku, gdy dwie lub więcej pozycji odnosi się tylko do części materiałów czy substancji zawartych w mieszaninie lub w wyrobie złożonym albo tylko do części towarów w zestawach przeznaczonych do sprzedaży detalicznej, pozycje te należy uważać za równorzędne nawet, gdy jedna z nich określa dany wyrób w sposób bardziej szczegółowy lub bardziej pełny.

-do wyrobów stanowiących mieszaniny wyrobów składających się z różnych materiałów lub wytworzonych z różnych komponentów oraz wyrobów stanowiących komplety do sprzedaży detalicznej, których klasyfikacja w myśl reguły 3(a) nie może być przeprowadzona, należy stosować pozycję obejmującą materiał lub komponent decydujący o zasadniczym charakterze wyrobu, jeżeli takie kryterium jest możliwe do zastosowania.

-jeżeli nie można przeprowadzić klasyfikacji według zasad określonych w regule 3a lub 3 b, należy stosować pozycję, która w kolejności numerycznej jest ostatnia z pozycji możliwych do zastosowania.

Niewątpliwie elementy tworzące zaimportowane przez skarżącą Spółkę kabiny prysznicowe składały się z różnych materiałów pełniących inną rolę: tafla szklana stanowiła ścianki/drzwi kabiny i umożliwiała oddzielenie kabiny od reszty pomieszczenia tak, aby można było korzystać z prysznica bez wylewania się wody z poza kabiny; elementy aluminiowe stanowiły części konstrukcyjne/nośne dla tafli szklanej.

Oprócz tego wykorzystywane były elementy montażowe (wkręty, rolki), wykonane z metalu lub tworzywa sztucznego. Jednakże zasadniczy charakter kabinie nadała konstrukcja aluminiowa stanowiąca podstawę do zainstalowania paneli szklanych oraz mechanizmów do poruszania drzwiami. Rama nadała kształt kabinie oraz stanowiła oparcie dla wypełnienia szklanego. Zainstalowanie wypełnienia możliwe było dopiero po zmontowaniu stabilnej konstrukcji i przytwierdzeniu jej do ścian/podłoża.

Ponadto takie klasyfikowanie tego typu kabin prysznicowych ujednolicone jest i ugruntowane na obszarze Wspólnoty, o czym świadczą liczne wiążące informacje taryfowe wydawane w poszczególnych krajach.

Wobec powyższego nie można było uznać za słuszny zarzut błędnej wykładni reguły 3b ORINS. Ponieważ budowa kabin oparta była na konstrukcji aluminiowej, składającej się z połączonych ze sobą w ramę profili aluminiowych, które zapewniały kształt i stanowiły stelaż, w którym montowane były tafle szklane, wobec czego konstrukcja ta decyduje o charakterze towaru i powoduje zasadność zaliczenia objętych postępowaniem kabin prysznicowych do pozycji 7610 Wspólnej Taryfy Celnej. Pozycja taryfowa 7610 obejmuje "konstrukcje z aluminium (z wyłączeniem budynków prefabrykowanych objętych pozycją 9406) i części takich konstrukcji (na przykład mosty i części mostów, wieże, maszty kratowe, dachy, szkielety konstrukcji dachów, drzwi i okna oraz ramy do nich i progi drzwiowe, balustrady, filary i kolumny); płyty, pręty, kształtowniki, rury i temu podobne, z aluminium, przygotowane do stosowania w konstrukcjach", swym zakresem obejmuje kompletne lub niekompletne konstrukcje metalowe, jak również ich części. Zgodnie z definicjami zawartymi w Leksykonie Naukowo-Technicznym (Wydawnictwo Naukowo - Techniczne Warszawa, 1972, 2001r.) i Wyjaśnieniami do Systemu Zharmonizowanego - do pozycji 7610, pojęcie "konstrukcja" oznacza zespół elementów, urządzeń itp. połączonych ze sobą w funkcjonalną całość - w tym:

- "konstrukcja metalowa", tj. konstrukcja utworzona z elementów metalowych, m.in. kształtowników, płaskowników i blach połączonych ze sobą za pomocą nitów, spoin spawalniczych, śrub lub oklein;

- "konstrukcja szkieletowa", tj. konstrukcja, której elementy tworzą szkielet przestrzenny;

- "konstrukcja mieszana", tj. konstrukcja, w której część elementów tworzy szkielet, a część przegrody budowlane.

Natomiast "szkielet konstrukcji budowlanej" to ustrój konstrukcyjny w postaci przestrzennego układu połączonych prętów konstrukcyjnych. Te zapisy odnośnie definicji "konstrukcji", są zgodne z zapisami zawartymi w Wyjaśnieniach do Systemu Zharmonizowanego dotyczącego pozycji 7610, zgodnie z którymi, elementy konstrukcji z aluminium są połączone ze sobą przy użyciu "typowego nitowania, skręcania śrubami", jak również "mogą być czasem połączone za pomocą żywic syntetycznych lub mieszanek gumowych".

Wobec czego opisane wyżej elementy aluminiowe, które łączą się ze sobą za pomocą nitów, spoin spawalniczych, śrub lub oklein, tworzą konstrukcję aluminiową, o której mowa w pozycji 7610 Wspólnej Taryfy Celnej.

Należy przy tym jeszcze wskazać, że nawet gdyby przyjąć, że sporu nie da się rozstrzygnąć poprzez ocenę komponentu decydującego o zasadniczym charakterze wyrobu, to przedmiotowe kabiny musiały by zostać zakwalifikowane do kodu 7620 jako wyższego w myśl reguły nakazującej w takim przypadku stosować pozycję taryfy ostatnią z możliwych do zastosowania.

Prawidłowość takiej klasyfikacji kabin prysznicowych o konstrukcji ramowej potwierdzają wiążące informacje taryfowe nr [...] z dnia 23.04.2014r. i [...] z dnia 0605.2014, które jakkolwiek dotyczyły kabin prysznicowych innego modelu niż występujące w przedmiotowej sprawie, to jednak ich budowa w opisie dokonanym przez importera była zbieżna i została opisana jako niezmontowana kabina prysznicowa składająca się z konstrukcji wykonanej z profili aluminiowych, szklanych paneli pełniących role drzwi i ścianek ( ..) bez brodzika.

Analogiczność konstrukcji tych typów kabin do kabin objętych niniejsza sprawą pozwala na przyjęcie argumentów wynikających z tych WIT, jako potwierdzających prawidłowość dokonanej przez organy wykładni prawa materialnego w tej sprawie. Trzeba przy tym wskazać, że WIT o nr [...] dokonujący odmiennej klasyfikacji celnej towaru został uchylony w 2012 roku.

Klasyfikacja tego typu kabin prysznicowych do kodu Tarif 7620 miała również miejsce w szeregu innych decyzji (co szczegółowo opisują organy) przez inne organy celne (DIC w G.) i nie były przez spółkę kwestionowane.

Mając na uwadze powyższe argumenty Sąd uznał skargę za nieuzasadnioną i w konsekwencji oddalił w myśl art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).