Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 91/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2013-01-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
659
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Zobowiązano do dokonania czynności
Powołane przepisy: article: art. 235
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec,, Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca), Protokolant Starszy asystent sędziego Marcin Małek, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi T. W. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy w przedmiocie przyznania specjalnego zasiłku celowego I. zobowiązuje Wójta Gminy do przekazania Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu pisma T. W., nazwanego skargą z dnia 10 lipca 2012 r., w terminie 7 dni od doręczenia organowi akt sprawy; II. stwierdza, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy nie miało charakteru rażącego naruszenia prawa; III. przyznaje [...] A. S. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy), należnego podatku od towarów i usług.


UZASADNIENIE

T. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę dotyczącą Wójta Gminy na "przewlekłość w załatwieniu sprawy ze skargi złożonej dnia 10 lipca 2012r." zarzucając "kłamstwa, spekulacje, brak profesjonalizmu" pracowników organu i wadliwe przeprowadzenie wywiadu środowiskowego z dnia 3 lutego 2012r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Organ wyjaśnił, że wnioskiem z dnia 31 stycznia 2012r. T. W. zwróciła się o przyznanie zasiłku celowego na zakup lekarstw, środków higieny i sanitarnych.

Po przeprowadzeniu w dniu 3 lutego 2012r. wywiadu środowiskowego organ decyzją z dnia 17 lutego 2012r. odmówił jej przyznania zasiłku, a organ odwoławczy decyzję tę utrzymał w mocy decyzją z dnia 16 kwietnia 2012r.

W dniu 10 lipca 2012r. T. W. złożyła "skargę" dotyczącą tych decyzji, wskazując na art. 235 K.p.a.

Pismem z dnia 12 lipca 2012r. organ wezwał ją do sprecyzowania żądań pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpoznania.

Wobec braku odpowiedzi pismem z dnia 2 sierpnia 2012r. organ poinformował skarżącą o pozostawieniu jej skargi bez rozpoznania.

Na pismo to skarżąca wniosła zażalenie do SKO, które postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2012r. uznało je za nieuzasadnione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz.270), zwanej dalej P.p.s.a., kontrola działalności organów administracji sprawowana przez sądy w zakresie zgodności z prawem obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na przewlekłość organów. Z przewlekłością postępowania mamy do czynienia wówczas, gdy organ wprawdzie dokonuje czynności procesowych, ale w sposób nieefektywny bądź pozorny (por. J. Drachal, J. Jagielski, R. Stankiewicz w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. prof. R. Hauser, prof. M. Wierzbowski, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2011, s. 70).

Skarga w niniejszej sprawie na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy zasługuje na uwzględnienie, bowiem pismo skarżącej z dnia 10 lipca 2012r. nazwane "skarga" skierowane do działającego w jego imieniu – Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej nie zostało dotychczas przez ten organ załatwiony we właściwy sposób.

W "skardze" tej skarżąca wskazywała jako podstawę żądania art. 235 Kpa. Przepis ten stanowi, że skargę w sprawie, w której wydano decyzję ostateczną, uważa się - zależnie od jej treści - za żądanie wznowienia postępowania, stwierdzenia nieważności decyzji albo jej uchylenia lub zmiany (...). Obowiązkiem organu, do którego wniesiono skargę w tym trybie jest więc w każdym wypadku należyte ustalenie treści żądania i stosownie do okoliczności zakwalifikowanie jej jako skargi o wznowienie, stwierdzenie nieważności albo o uchylenie bądź zmianę decyzji ostatecznej, co wiązać się może również z obowiązkiem przekazania skargi organowi właściwemu zgodnie z art. 65 § 1 K.p.a.

Skarżąca w "skardze" z dnia 10 lipca 2012r. wskazywała na wadliwie przeprowadzony z nią wywiad środowiskowy w sprawach poprzedzających wydanie decyzji o nr "..." i nr "....", które – jak wynika z akt sprawy - są decyzjami odpowiednio organu I i II instancji z dnia 17 lutego 2012r. i z dnia 16 kwietnia 2012r. w przedmiocie odmowy przyznania skarżącej zasiłku celowego. Jednocześnie w zażaleniu z dnia 6 sierpnia 2012r. (k. 8 akt amin.) skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego skarżąca zarzuciła organowi I instancji "brak informacji o przekazaniu skargi (z dnia 10 lipca 2012r.) do SKO". Okoliczności te świadczą o tym, że skarżąca w "skardze" wnosiła o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną organu odwoławczego bądź o stwierdzenie nieważności tej decyzji.

Pozostawienie przedmiotowej "skargi" bez rozpoznania przez organ I instancji nie było więc usprawiedliwione, bowiem organ ten powinien przekazać ją do organu wyższego stopnia jako właściwego do nadania dalszego biegu.

Skarga w niniejszej sprawie na przewlekłość postępowania organu I instancji zasługuje zatem na uwzględnienie – organ ten podjął wprawdzie czynności wydając postanowienie o pozostawieniu "skargi" z dnia 10 lipca 2012r. bez rozpoznania, jednak nie było to działanie usprawiedliwione w okolicznościach niniejszej sprawy, co w konsekwencji spowodowało znaczne i nieuzasadnione opóźnienie w załatwieniu sprawy.

Z tych względów Sąd na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. zobowiązał Wójta Gminy do przekazania Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu "skargi" z dnia 10 lipca 2012r., stwierdzając że przewlekłość nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; o wynagrodzeniu adwokata z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu orzeczono na podstawie art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2002r., Nr 163, poz.1348 ze zm.).