Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 337/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2019-09-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Paluszyńska Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Asesor WSA Jan Szuma (spr.) Protokolant: starszy sekretarz sądowy Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] września 2019 r. ze skargi W. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2019 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego (zwanego dalej "Kolegium") z dnia [...] lutego 2018 r., [...], którą po rozpoznaniu odwołania W. G., utrzymano w mocy decyzję Burmistrza Miasta [...] (zwanego dalej "Burmistrzem") z dnia [...] listopada 2018 r., [...] w przedmiocie przyznania odwołującemu się zasiłku celowego.

Powyższe rozstrzygnięcia wydano w następujących okolicznościach.

Pismem z dnia [...] października 2016 r., które po jego złożeniu w dniu [...] listopada 2016 r do Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] oznaczono numerem [...], W. G. wystąpił o przyznanie mu pomocy finansowej w kwocie [...]zł na zakup odzieży i bielizny osobistej. Wskazał, że pomoc taka jest mu niezbędna ze względu na nadchodzącą zimę. Wyjaśnił też, że ze względu na stan zdrowia nie może podjąć się pracy zarobkowej, a przez brak możliwości pracy nie może samodzielnie zaspokoić wymienionej potrzeby (k. 95 akt administracyjnych organu pierwszej instancji). Do wniosku W. G. dołączył oświadczenie o stanie majątkowym, z którego wynika, że posiada lokal mieszkalny (k. 96-97 akt administracyjnych organu pierwszej instancji) i oświadczenie o braku dochodów w miesiącu październiku 2016 r. (k. 98 akt administracyjnych organu pierwszej instancji)

Dodać można w tym miejscu, że w listopadzie 2016 r. W. G. wystąpił także z wieloma innymi wnioskami o przyznanie pomocy finansowej:

- [...] listopada 2016 r.: na zapewnienie egzystencji, powrotu do zdrowia oraz podjęcia pracy zarobkowej ([...], k. 116 akt administracyjnych organu pierwszej instancji), na remont mieszkania w kwocie [...]zł ([...], k. 119 akt administracyjnych organu pierwszej instancji), dla zapewnienia szybkiego dostępu do pomocy medycznej w kwocie [...]zł ([...], k. 124 akt administracyjnych organu pierwszej instancji), na zakup lekarstw w kwocie [...]zł ([...], k. 162 akt administracyjnych organu pierwszej instancji), na zakup niezbędnych przedmiotów użytku domowego ([...] k. 166 akt administracyjnych organu pierwszej instancji) oraz na zakup opału i ogrzanie mieszkania w kwocie [...]zł ([...], k. 170 akt administracyjnych organu pierwszej instancji).

- [...] listopada 2016 r. na zabezpieczenie egzystencji w wysokości [...] zł ([...], k. 115 akt administracyjnych organu pierwszej instancji), na konieczny remont mieszkania w kwocie [...]zł ([...], k. 129 akt administracyjnych organu pierwszej instancji), na konieczny zakup opału w kwocie [...]zł ([...], k. 134 akt administracyjnych organu pierwszej instancji), na konieczny zakup odzieży zimowej i bielizny osobistej w kwocie [...]zł ([...], k. 139 akt administracyjnych organu pierwszej instancji), na zakup niezbędnych leków ([...], k. 144 akt administracyjnych organu pierwszej instancji), na zakup niezbędnych urządzeń i przedmiotów do prowadzenia gospodarstwa domowego w kwocie [...]zł ([...], k. 149 akt administracyjnych organu pierwszej instancji) i na sfinansowanie szybkiego dostępu do pomocy medycznej w kwocie [...]zł ([...], k. 154 akt administracyjnych organu pierwszej instancji).

Po wpłynięciu pierwszej grupy wniosków, w tym wniosku, którego dotyczy niniejsza sprawa [...], organ wyznaczył W. G. termin przeprowadzenia wywiadu środowiskowego (k. 101 akt administracyjnych organu pierwszej instancji). Wnioskodawca odebrał jednak zawiadomienie dopiero [...] listopada 2016 r. (k. 103 akt administracyjnych organu pierwszej instancji), stąd w wyznaczonej dacie ([...] listopada 2016 r.) pracownicy organu pomocy nie zastali go w domu (k. 100 akt administracyjnych organu pierwszej instancji).

Skutecznie wywiad środowiskowy udało się przeprowadzić [...] grudnia 2016 r. (k. 91-94 akt administracyjnych organu pierwszej instancji). W jego trakcie ustalono, że W. G. jest po rozwodzie i prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Ma córkę, na którą zasądzono od niego alimenty, jednak nie płaci ich. Mieszka w bloku w warunkach dobrych, w ocenie pracowników socjalnych mieszkanie nie wymaga remontu. W. G. informował pracowników socjalnych, że mieszkanie jest zadłużone. Wedle ustaleń wnioskodawca nie pracuje zawodowo ani dorywczo, jest zarejestrowany w [...] Urzędzie Pracy jako bezrobotny bez prawa do zasiłku. W zakresie sytuacji zdrowotnej pracownicy socjalni uzyskali informację, że W. G. jest leczony ortopedycznie (ma zaplanowaną wizytę u ortopedy na styczeń 2017 r. z powodu bólu nogi, które niegdyś były spowodowane wypadkiem). Wnioskodawca wedle orzecznika uzyskał stopień niepełnosprawności lekki, jednak na datę wywiadu środowiskowego trwało postępowanie odwoławcze od orzeczenia od niepełnosprawności. W trakcie wywiadu W. G. potwierdził listę potrzeb zgłaszanych wcześniej w pismach, które wpłynęły [...] i [...] listopada 2016 r. (zob. rubrykę [...] wywiadu środowiskowego, k. 92 akt administracyjnych organu pierwszej instancji).

Wnioski W. G. zostały rozpoznane szeregiem decyzji wydanych [...] grudnia 2016 r. W większości decyzje te były odmowne, jednak na część próśb pomoc została przyznana. Decyzjami [...], [...], [...] i [...] przyznano zainteresowanemu odpowiednio: dofinansowanie do zakupu opału w kwocie [...]zł, dofinansowanie zakupu sprzętu gospodarstwa domowego w kwocie [...]zł, dofinansowanie zakupu leków w kwocie [...]zł oraz na okres od 1 listopada do [...] grudnia 2016 r. zasiłek okresowy w kwocie [...]zł (zob.: k 169, 165, 161 i 157 akt administracyjnych organu pierwszej instancji).

Wreszcie w zakresie, który jest przedmiotem niniejszej sprawy (zakup odzieży i bielizny osobistej) decyzją z dnia [...] grudnia 2016 r., [...] Burmistrz przyznał W. G. kwotę [...]zł zasiłku celowego (k. 88 akt administracyjnych organu pierwszej instancji).

Z akt administracyjnych wynika, że następnie wymienione wyżej decyzje objęte były odwołaniami, nie uwzględnionymi przez Kolegium, a następnie skargami. Dotyczyło to także decyzji z dnia [...] grudnia 2016 r., [...] (zob. 65-68 akt administracyjnych organu pierwszej instancji).

Wyrokiem z dnia [...] maja 2018 r., II SA/Po [...] (obecnie prawomocnym – uw. Sądu, k. 58-64 akt administracyjnych organu pierwszej instancji) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił decyzję z dnia [...] grudnia 2016 r., [...] (i oczywiście także utrzymującą ją w mocy decyzję Kolegium z dnia [...] marca 2017 r.). Zwrócił uwagę, że w aktach administracyjnych dostarczonych do Sądu nie znajduje się wywiad środowiskowy, jak też inne dokumenty obrazujące pozostałe czynności procesowe. Zabrakło także kopii innych decyzji przyznających zasiłki za powiązany okres. Sąd skonkludował, że w uzasadnieniach decyzji nie zobrazowano dostatecznie sytuacji materialno-bytowej W. G. i nie oceniono jej należycie. Ograniczono się natomiast do uwypuklenia możliwości finansowych Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] na 2016 r.

Ponownie rozpatrując sprawę Burmistrz pismem z dnia [...] września 2018 r., [...], działając na podstawie art. 50, art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., dalej "K.p.a."), art. 106 ust. 4 i art. 107 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (obecnie tekst jednolity tego aktu prawnego opublikowano w Dz. U. z 2019 r., poz. 1507 – uw. Sądu, dalej "u.p.s.") oraz § 2 i § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 sierpnia 2017 r. w sprawie rodzinnego wywiadu środowiskowego (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1788) wezwał W. G. do uzupełnienia – w terminie 7 dni pod rygorem odmowy przyznania świadczenia – dokumentacji sprawy zainicjowanej wnioskiem [...] z dnia [...] listopada 2016 r. i przedłożenie zaświadczenia pracodawcy o wysokości uzyskanego dochodu i opłacanych składem za październik 2016 r. (k. 44 akt administracyjnych organu pierwszej instancji).

Odpowiadając na wezwanie pismem z dnia [...] października 2018 r. (k. 35 akt administracyjnych organu pierwszej instancji) W. G. wskazał, że w sprawie jego wynagrodzenia należy się zwrócić bezpośrednio do jego pracodawcy [...] przy ul. [...], [...], gdyż tylko tam można uzyskać potrzebne zaświadczenie o wysokości uzyskanego dochodu i odprowadzanych składek za październik 2016 r. Zaznaczył, że sam nie posiada takiego zaświadczenia i nie ma możliwości zadośćuczynić wezwaniu. Dodał, że wedle wezwania przymusza się go do określonego zachowania, co jest bezpodstawne, a nadto zastrasza się go odmową przyznania świadczenia pomimo wyroków sądowych krytycznie oceniających działanie Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...]

W kolejnym piśmie z dnia [...] października 2018 r. (k. 34 akt administracyjnych organu pierwszej instancji) W. G. wskazał, że nie widzi podstaw do ponownego przeprowadzania wywiadu środowiskowego w sprawie zainicjowanej wnioskiem [...] z dnia [...] listopada 2016 r.

W pouczeniu z dnia [...] października 2018 r., [...] (k. 31 akt administracyjnych organu pierwszej instancji) organ wyjaśnił skarżącemu, że wywiad środowiskowy stanowi materiał dowodowy, a odmowa jego przeprowadzenia skutkuje wydaniem decyzji odmownej zgodnie z art. 107 u.p.s. (konkretnie art. 107 ust. 4a u.p.s. – uw. Sądu)

Pismem z dnia [...] listopada 2018 r., [...] (k. 22 akt administracyjnych organu pierwszej instancji) Burmistrz wystąpił do pracodawcy "[...]" przy ul. [...] w [...] do przedstawienia zaświadczenia o dochodzie wypłaconym W. G. w październiku 2016 r. z wyszczególnieniem składem na ubezpieczenie emerytalne, rentowe, zdrowotne, chorobowe oraz zaliczki na podatek dochodowy. Przesyłka ta nie została podjęta przez adresata (k. 23-24 akt administracyjnych organu pierwszej instancji).

Pomimo powyższego, w dacie sporządzenia pisma organu, to jest [...] listopada 2018 r. wpłynęła odpowiedź [...], a konkretnie przedsiębiorcy M. S. (k. 18 akt administracyjnych organu pierwszej instancji). Wskazano, że W. G. jest zatrudniony od [...] listopada 2014 r., umowa obowiązuje nadal, jednak od [...] listopada 2014 r. do [...] listopada 2018 r. pracownik był w trakcie długotrwałego leczenia po wypadku w pracy i decyzją lekarzy jest odsunięty od prawa i obowiązku świadczenia pracy. Wskazano, że w październiku 2016 r. nie uzyskał on dochodu.

W dniu [...] listopada 2018 r., po kilku próbach wyznaczenia kolejny terminów, nie doszło do skutecznego przeprowadzenia wywiadu środowiskowego w miejscu zamieszkania W. G. – na potrzeby sprawy związanej z rozpatrzeniem wniosku z dnia [...] listopada 2016 r., [...] Formularz wypełnili pracownicy socjalni zaznaczając, że zainteresowany konsekwentnie uniemożliwiał przeprowadzenie wywiadu środowiskowego (k. 11-17 akt administracyjnych organu pierwszej instancji).

Decyzją z dnia [...] listopada 2018 r., [...] Burmistrz, działając na podstawie art. 104 K.p.a. oraz art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 3 i 4, art. 4, art. 7 pkt 1, 4 i 5, art. 8 ust. 1 pkt 1, art. 12, art. 17 ust. 1 pkt 5, art. 39 ust. 1 i 2 art. 106 ust. 1 i 4 oraz art. 107 ust. 5b u.p.s., postanowił – po ponownym rozpatrzeniu wniosku z dnia [...] listopada 2016 r., [...] – przyznać W. G. zasiłek celowy na zakup odzieży i bielizny osobistej w kwocie [...]zł (k. 1-3 akt administracyjnych organu pierwszej instancji).

W motywach decyzji organ wskazał, że skarżący został zaliczony do lekkiego stopnia niepełnosprawności, a wskazania pozwalają na lekką pracę (zob. orzeczenie [...] Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r., [...]). W zakresie sytuacji dochodowej stwierdzono, że w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku (to jest w październiku 2016 r.) dochód W. G. wyniósł [...] zł. Kryterium dochodowe w tamtym okresie wynosiło dla osoby samotnie gospodarującej – [...] zł, natomiast do [...] października 2018 r. jest ono podwyższone i wynosi [...] zł. Nadmieniono, że zgodnie z zaświadczeniem Spółdzielni [...] z dnia [...] sierpnia 2018 r., L.dz. [...] zainteresowany był i jest właścicielem lokalu mieszkalnego przy [...], lecz nie wnosi za lokal żadnych opłat.

Dalej organ – przedstawiwszy istotne regulacje prawne – wyjaśnił, że dysponuje ograniczonymi środkami finansowymi. Z kwoty [...]zł wydatkowano już [...] zł, a pozostałe kwoty muszą być przeznaczane też na napływające wydatki związane z obsługą pomocy społecznej na opał w sezonie grzewczym. Zdaniem Burmistrza, w powyższym kontekście oraz biorąc pod uwagę zadania pomocy społecznej, nie można było uwzględnić żądania zgłoszonego we wniosku z dnia [...] listopada 2016 r., [...], które opiewało na kwotę [...]zł na zakup odzieży i bielizny osobistej.

Burmistrz zaznaczył też, że w okresie, którego dotyczy powyższa prośba o pomoc, to jest od [...] października do [...] listopada 2016 r. W. G. wnioskował o pomoc w łącznej kwocie [...]zł, a składało się na to [...] wniosków. Wnioski te wymieniono w decyzji i powiązano z rozstrzygnięciami. Organ uwypuklił, że skarżącemu na wniosek z dnia [...] listopada 2016 r., przyznano decyzją z dnia [...] grudnia 2016 r., [...] zasiłek okresowy od października do grudnia w kwocie [...]zł. Tego samego dnia przyznano także kwoty na inne potrzeby (leki, opał, sprzęt domowy odpowiednio w kwotach [...]i [...] zł).

Odwołanie od decyzji Burmistrza z dnia [...] listopada 2018 r., [...]ożył W. G. podkreślając, że jego rzeczywista sytuacja bytowa, stan zdrowia i orzeczone inwalidztwo nie pozwalają mu na samodzielne zabezpieczenie podstawowych potrzeb egzystencjalnych. Z kolei pracownicy Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] umyślnie fałszywie tworzą dokumentację, wypaczają realia jego życia, wyrządzając w ten sposób szkodę dla jego zdrowi i życia (odwołanie w aktach administracyjnych organu drugiej instancji, nienumerowane).

Decyzją z dnia [...] lutego 2019 r., [...] Kolegium – działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. – utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W motywach decyzji przytoczyło szeroko ustalenia faktyczne i podkreśliło między innymi, że zgodnie z u.p.s. rodzaj, forma i rozmiar świadczenia powinny być odpowiednie do okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy. Potrzeby osób i rodzin korzystających z pomocy powinny zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej (zob. art. 3 ust. 3 i 4 u.p.s.). Kolegium uwypukliło także obowiązek potrzebujących współpracy z organami pomocy społecznej (art. 11 ust.1 u.p.s.). Kierując się wymienionymi zasadami organ odwoławczy podzielił w całości stanowisko Burmistrza.

Skargę na decyzję Kolegium wniósł W. G. domagając się uchylenia decyzji obu instancji oraz przyznania pomocy społecznej. Podkreślił ponownie, że jest niezdolnym do świadczenia pracy inwalidą o orzeczonej niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym, pozbawionym środków do życia ze stosunku pracy i z własnego majątku (k. 2 akt sądowych).

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie i podtrzymało dotychczasowe stanowisko (k. 4 akt sądowych).

W piśmie z dnia [...] sierpnia 2019 r. (k. 31-35 akt sądowych) ustanowiony na zasadzie prawa pomocy adwokat podtrzymał skargę W. G. podkreślając, że w sprawie nie dokonano wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i do załatwienia sprawy. Zdaniem pełnomocnika decyzja Burmistrza nie spełnia także standardów wynikających z art. 107 § 1 K.p.a., gdyż nie zawiera wyczerpującego uzasadnienia faktycznego zapadłego rozstrzygnięcia.

W trakcie rozprawy, która odbyła się [...] września 2019 r. pełnomocnik skarżącego wnosił i wywodził stosownie do skargi i pisma z dnia [...] sierpnia 2019 r. (k. 93 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Przed przystąpieniem do przedstawienia szczegółowych motywów wyroku Sąd wyjaśnia, że wedle danych wynikających z dokumentacji sprawy, w każdym razie za czas, za jaki pomoc miała być udzielona (zob. wywiad środowiskowy z [...] grudnia 2016 r. – k. 91-94 akt administracyjnych organu pierwszej instancji; przy ponownym rozpatrzeniu sprawy skarżący podał w wątpliwość potrzebę kolejnego wywiadu i uniemożliwiał spotkanie z pracownikami socjalnymi) W. G. jest osobą samotnie gospodarującą. W myśl art. 8 ust. 1 pkt 1 u.p.s. prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (poza wyjątkami określonymi w przepisach szczególnych - nieistotnymi z punktu widzenia niniejszej sprawy) przysługuje osobie samotnie gospodarującej, której dochód nie przekracza kwoty [...]zł. Kwota ta jest aktualizowana przepisami wykonawczymi, stąd w dacie złożenia wniosku (2 listopada 2016 r.) była ona niższa i wynosiła [...] zł. Nie ma to jednak znaczenia, gdyż w sprawie jest bezsporne, że W. G. spełnia kryterium dochodowe. Ustalono, że w październiku 2016 r., czyli w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku z dnia [...] listopada 2016 r., [...] (zob. art. 8 ust. 3 u.p.s.), nie osiągnął on żadnego dochodu.

Zasadniczo przedmiotem sporu jest natomiast kwestia, czy wnioskowane przez skarżącego potrzeby - dofinansowanie w formie zasiłku celowego na odzież i obuwie w kwocie [...]zł, czyli przewyższającej przyznaną kwotę [...]zł – stanowią usprawiedliwioną potrzebę w kontekście jego sytuacji zdrowotnej i materialnej oraz biorąc pod uwagę pomoc finansową, którą otrzymuje z Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...].

Sąd nie zaprzecza, że potrzeby takie odzież i bielizna osobista zasadniczo mogą i, w miarę możliwości, powinny być finansowane przez instytucję pomocy społecznej, jeżeli osoba o nie występująca nie jest w stanie ich pokryć ze względu na trudną sytuację materialną. Jednocześnie należy zauważyć, na co trafnie zwraca uwagę organ, że finansowanie potrzeb osób potrzeb osób najuboższych nie jest obowiązkowe i powinno stanowić dla nich wsparcie. Pomoc społeczna nie musi finansować wszelkich potrzeb osoby.

Mając na uwadze, że materiał dowodowy nie został w całości skompletowany w aktach administracyjnych podczas pierwszego rozpoznania sprawy, doszło do uchylenia decyzji obu instancji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia [...] maja 2018 r., II SA/Po [...].

Podczas ponownego rozpoznawania sprawy do akt administracyjnych załączono wszystkie wymagane dokumenty. Po pierwsze jest w nich formularz wywiadu środowiskowego przeprowadzony [...] grudnia 2016 r. (k. 91-94 akt administracyjnych organu pierwszej instancji) zawierający wyczerpujące ustalenia przytoczone w części sprawozdawczej niniejszego uzasadnienia.

Podkreślenia też wymaga, że obecnie zaskarżone decyzje dotyczące udzielonej w kwocie [...]zł pomocy na zakup odzieży i bielizny osobistej nie pozostają w oderwaniu od innych działań organu pomocy na rzecz skarżącego. Jak wyjaśniono, w listopadzie W. G. złożył szereg wniosków: [...] listopada 2016 r.: na zapewnienie egzystencji, powrotu do zdrowia oraz podjęcia pracy zarobkowej ([...], k. 116 akt administracyjnych organu pierwszej instancji), na remont mieszkania w kwocie [...]zł ([...], k. 119 akt administracyjnych organu pierwszej instancji), dla zapewnienia szybkiego dostępu do pomocy medycznej w kwocie [...]zł ([...], k. 124 akt administracyjnych organu pierwszej instancji), na zakup lekarstw w kwocie [...]zł ([...], k. 162 akt administracyjnych organu pierwszej instancji), na zakup niezbędnych przedmiotów użytku domowego ([...], k. 166 akt administracyjnych organu pierwszej instancji) oraz na zakup opału i ogrzanie mieszkania w kwocie [...]zł ([...], k. 170 akt administracyjnych organu pierwszej instancji); natomiast [...] listopada 2016 r.: na zabezpieczenie egzystencji w wysokości [...] zł ([...], k. 115 akt administracyjnych organu pierwszej instancji), na konieczny remont mieszkania w kwocie [...]zł ([...], k. 129 akt administracyjnych organu pierwszej instancji), na konieczny zakup opału w kwocie [...]zł ([...], k. 134 akt administracyjnych organu pierwszej instancji), na konieczny zakup odzieży zimowej i bielizny osobistej w kwocie [...]zł ([...], k. 139 akt administracyjnych organu pierwszej instancji), na zakup niezbędnych leków ([...], k. 144 akt administracyjnych organu pierwszej instancji), na zakup niezbędnych urządzeń i przedmiotów do prowadzenia gospodarstwa domowego w kwocie [...]zł ([...], k. 149 akt administracyjnych organu pierwszej instancji) i na sfinansowanie szybkiego dostępu do pomocy medycznej w kwocie [...]zł ([...], k. 154 akt administracyjnych organu pierwszej instancji).

Na część żądań pomoc została przyznana. Decyzjami [...], [...], [...] i [...] przyznano zainteresowanemu odpowiednio: dofinansowanie do zakupu opału w kwocie [...]zł, dofinansowanie zakupu sprzętu gospodarstwa domowego w kwocie [...]zł, dofinansowanie zakupu leków w kwocie [...]zł oraz na okres od 1 listopada do [...] grudnia 2016 r. zasiłek okresowy w kwocie [...]zł (zob.: k 169, 165, 161 i 157 akt administracyjnych organu pierwszej instancji). Rzecz jasna, pozytywną (aczkolwiek niesatysfakcjonującą) decyzją dla skarżącego jest także decyzja wydana w niniejszej sprawie, którą z tytułu wniosku z dnia [...] listopada 2016 r., [...] przyznano skarżącemu kolejne [...] zł.

Odnosząc się do powyższego Sąd podkreśla, że weryfikacja, czy w niniejszej sprawie organ pomocy społecznej zasadnie ograniczył wnioskowaną pomoc do kwoty [...]zł z przeznaczeniem na odzież i bieliznę osobistą wymaga nie tylko odniesienia się do charakteru zgłoszonej potrzeby, ale także jej oceny w kontekście całokształtu wsparcia udzielonego W. G..

Sąd zwrócił uwagę, że skarżący w grudniu 2016 r. na skutek wniosków złożonych w listopadzie 2016 r, otrzymał z pomocy społecznej wsparcie w łącznej kwocie [...]zł ([...] i [...] zł).

Zważając na cele instytucji pomocy społecznej i uwzględniając, że środki, którymi dysponuje są ograniczone i służą najniezbędniejszym potrzebom osób ubogich, Sąd doszedł do przekonania, że w niniejszej sprawie organy miały podstawy, aby ograniczyć skarżącemu do [...] zł wysokość wnioskowanej pomocy na pokrycie zakupu odzieży i bielizny osobistej – w stosunku do kwoty żądanej [...] zł. Skarżący otrzymał bowiem znaczące finansowanie różnych potrzeb w danym miesiącu, a i nadto przyznano mu zasiłek okresowy za miesiące od października do grudnia 2016 r. Zasygnalizować należy, że kwota finansowania jaką skarżący otrzymał na skutek grupy wniosków z listopada 2016 r. jest w ujęciu miesięcznym wyższa od kryterium przyznania pomocy społecznej (przyjmując kryterium dochodowe pomocniczo za punkt odniesienia - por. art. 8 ust. 1 pkt 1 u.p.s.).

W odniesieniu do zarzutów podniesionych przez W. G. w skardze i w piśmie pełnomocnika uzupełniającym skargę Sąd wskazuje, że zarzuty te nie są zasadne. W ocenie składu orzekającego sprawa została dostatecznie wyjaśniona, a skarżący, choć mógł to uczynić, nie przedstawił przed wydaniem decyzji żadnych istotnych nowych okoliczności. Co więcej, wprost podawał w wątpliwość potrzebę przeprowadzenia kolejnego wywiadu środowiskowego (po wyroku z dnia [...] maja 2018 r., II SA/Po [...]), choć dzięki spotkaniu z pracownikami socjalnymi miałby okazję rzeczowo wyjaśnić, z jakich powodów uważa on jednorazowe wsparcie w wysokości [...] zł na odzież i bielizną osobistą za niewystarczające dla niego.

Oceniając w całokształcie pomoc otrzymywaną przez W. G. nie można zaprzeczyć, że organ wsparł w 2016 r. w ramach posiadanych możliwości finansowych jego podstawowe potrzeby. Sąd dając wiarę podanym przez Burmistrza danym dotyczącym środków jakimi dysponuje i jakie wydatkuje Miejsko-Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w [...] zwraca jeszcze raz uwagę, że wysokość świadczeń przyznanych skarżącemu okazała się mimo to wyższa aniżeli samo ustawowe kryterium dochodowe. Uzasadnione jest więc twierdzenie, że Ośrodek Pomocy oferuje skarżącemu wsparcie w miarę posiadanych możliwości.

Uzupełniając powyższe Sąd wskazuje, że zapoznał się ze skargą W. G. i uzupełniającym ją pismem.

We wszystkich swych wypowiedziach skarżący (także za pośrednictwem pełnomocnika) uwypukla, że nie ma możliwości zarobkowania, a przyznawana mu pomoc z Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej obiektywnie nie wystarcza na pokrycie uzasadnionych potrzeb.

Sąd przyjmuje powyższe wyjaśnienia ze zrozumieniem i nie kwestionuje, że sytuacja materialna skarżącego, a także osobista (zdrowotna), jest trudna. Sąd pragnie jednak podkreślić, że w ramach swych kompetencji może jedynie badać legalność decyzji administracyjnej, a więc jej prawidłowość w kontekście przepisów prawa. Te z kolei nakazują organom pomocy społecznej "wspierać osoby i rodziny w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliwia im życie w warunkach odpowiadających godności człowieka" (art. 3 ust. 1 u.p.s.). Obowiązek pomocy społecznej "wspierania" osób potrzebujących nie oznacza, że organy są obowiązane utrzymywać osoby potrzebujące w pełnym zakresie i finansować wszelkie ich potrzeby. Stanowi o tym art. 3 ust. 4 u.p.s. wskazujący, że "potrzeby osób i rodzin korzystających z pomocy powinny zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej". Możliwości finansowe Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] zostały opisane w decyzji, a organ wykazał, że ograniczenie środków budżetowych zmusza go do ograniczania udzielanej pomocy do potrzeb najpilniejszych.

Mając na uwadze powyższe Sąd uznał za prawidłową decyzję przyznająca skarżącemu na skutek żądania z dnia [...] listopada 2016 r., [...] kwotę [...]zł z przeznaczeniem na odzież i bieliznę osobistą, zważając zwłaszcza, że skarżącemu przyznano także szerszą pomoc i to na skutek wniosków złożonych w tym samym miesiącu.

Sąd pragnie podkreślić, że powyższa ocena odnosi się wyłącznie do niniejszej sprawy i dokonana została przy uwzględnieniu okoliczności otrzymywania przez W. G. wsparcia potrzeb w okresie towarzyszącym złożeniu wniosku (koniec 2016 r.). Sąd brał także pod uwagę, że żądanie zostało w części uwzględnione.

Mając na uwadze przedstawione rozważania Sąd – uznawszy, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie – na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) oddalił skargę.