Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 490/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2008-08-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowe
Powołane przepisy: article: art.54 par.3, art.60, art.161 par.1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody na uchwałę Rady Gminy w B. z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie określenia górnych stawek opłat za usługi w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych postanawia umorzyć postępowanie sądowe


UZASADNIENIE

Uchwałą z dnia "[...]" nr "[...]" Rada Gminy w B. na podstawie art. 18 ust.2 pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym i art. 6 ust.2 oraz ust.4 ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach ustaliła górne stawki opłat za usługi w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych.

Na powyższą uchwałę skargę wniósł Wojewoda, wnosząc o stwierdzenie jej nieważności. W uzasadnieniu organ nadzorczy wskazał, iż brak jest podstaw prawnych do ustalenia przez radę gminy miesięcznego kosztu dzierżawy pojemników kontenerowych. Stosownie bowiem do art. 6 ust 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach rada gminy jest uprawniona do ustalenia górnych stawek opłat ponoszonych przez właścicieli za usługi związane z realizacją obowiązków określonych w art. 5 ust. 1 pkt 3b powołanej ustawy, polegających na pozbywaniu się zebranych na terenie nieruchomości odpadów komunalnych oraz nieczystości ciekłych. Jednakże żaden przepis ustawy nie przyznaje radzie gminy uprawnień do ustalania opłat za usługi związane z realizacją nałożonego na właścicieli nieruchomości obowiązku zbierania powstałych na terenie nieruchomości odpadów komunalnych. Biorąc powyższe pod uwagę, skarżący podniósł, iż Rada Gminy B. w sposób nieuprawniony ustaliła maksymalny koszt dzierżawy pojemników kontenerowych, a tym samym dopuściła się istotnego naruszenia prawa.

W odpowiedzi na skargę Rada Gminy B. wniosła o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. Podano, iż w związku z zaistniałą sytuacją w dniu "[...]" rada gminy podjęła uchwałę nr "[...]", którą uchylono zaskarżoną przez Wojewodę uchwałę.

W związku z powyższym pismem z dnia "[...]" pełnomocnik Wojewody cofnął skargę, uznając iż podjęta w dniu "[...]" uchwała Rady Gminy B. uwzględniła w całości żądanie skarżącego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) umożliwia organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, uwzględnienie skargi w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.

W przedmiotowej sprawie zaskarżona uchwała Rady Gminy w B. z dnia "[...]" ustalająca górne stawki opłat za usługi w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych została uchylona uchwałą tegoż organu z dnia "[...]", w wyniku czego skarżący cofnął skargę. Stosownie zaś do art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

W tej sytuacji Sąd nie stwierdził, aby zachodziły przesłanki do uznania, iż cofnięcie skargi w niniejszej sprawie jest niedopuszczalne.

Skoro zaś skarżący skutecznie cofnął skargę, postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe.

W związku z powyższym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.