Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 515/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2008-10-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 134 i art.145 par. 1  ust. 1 lit. c,  art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Grzęda Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko Asesor WSA Alina Rzepecka (spr.) Protokolant sekr. sąd. Anna Głowacka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2008 r. sprawy ze skargi RP sp. z o.o. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...]; 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej Spółki kwotę 391 zł (trzysta dziewięćdziesiąt jeden złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu 23 kwietnia 2008r. RP Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] kwietnia 2008r. nr 410000[...] utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lutego 2008r. nr [...] zawieszające postępowanie odwoławcze od decyzji Urzędu Skarbowego z dnia [...] listopada 2002r. nr [...] zmieniającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług z tytułu importu samochodów marki R.

Z akt sprawy wynika, że:

Decyzjami z dnia [...] marca 2001r. nr [...], i z [...] kwietnia 2001r. nr [...] oraz z [...] kwietnia 2001r. [...] Dyrektor Urzędu Celnego uznał zgłoszenia celne nr [...] z [...] czerwca 1998r., nr [...] z [...] lipca 1998r.; [...] – wszystkie z [...] lipca 1998r. oraz nr [...] z [...] lipca 1998r.; nr [...] z [...] lipca 1998r.; nr [...] z [...] lipca 1998r. za nieprawidłowe w zakresie zastosowanej procedury celnej, opisu towaru, klasyfikacji importowanego towaru, jego wartości oraz wymiaru długu celnego.

Urząd Skarbowy po wszczęciu postępowania w sprawie niedoboru podatku akcyzowego i VAT od importowanych w 1998r. samochodów osobowych marki R decyzją z [...] listopada 2002r. ustalił zobowiązanie w podatku od towarów i usług między innymi samochodów objętych w/w zgłoszeniami celnymi.

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, iż Urząd Celny decyzjami z dnia [...] marca 2001r., z [...] kwietnia 2001r., dokonał zmiany klasyfikacji taryfowej importowanych pojazdów, uznając je za pojazdy osobowo-towarowe,

o których mowa w pozycji 8703 Taryfy celnej.

Natomiast, zgodnie z art.15 ust.4 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, podstawę opodatkowania w imporcie o podatku towarów i usług oraz

o podatku akcyzowym stanowi wartość celna powiększona o należne cło oraz

o podatek akcyzowy, zatem podwyższenie wartości celnej oraz wymiaru cła

(w wypadku samochodów, których wartość celna jest większa niż 7.500 ECU także powstanie zobowiązania w podatku VAT i w konsekwencji jego niedobór.

Decyzja ta została w dniu [...] sierpnia 2003r. przez Izbę Skarbową utrzymana w mocy.

Na powyższą decyzję Dyrektora Izby Celnej Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia

15 marca 2006 roku, wydanym w sprawie I SA/Wa 3090/05 uchylił zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, iż istota sporu sprowadza się do rozstrzygnięcia kwestii, czy organ podatkowy jest związany ustaleniami zawartymi

w ostatecznej decyzji organu celnego zarówno w zakresie wartości celnej, kwot cła jak

i kwalifikacji importowanego towaru według kodu PCN i przyporządkowanej mu stawki celnej, czy też prowadzone przez niego postępowanie podatkowe w takiej sytuacji ma charakter samodzielny, a tym samym, czy organy podatkowe obu instancji, prowadząc postępowanie podatkowe miały obowiązek dokonać samodzielnych ustaleń koniecznych do prawidłowego ustalenia przedmiotu importu, co pozwoliłoby im na wydanie prawidłowej decyzji w zakresie przedmiotu opodatkowania i podstawy wymiaru podatku od towarów i usług. Zdaniem sądu, uzależnianie prowadzonego postępowania podatkowego od postępowania celnego powodowałoby przyjęcie, iż na skutek działania mogłoby faktycznie dojść do wygaśnięcia powstałego z mocy prawa zobowiązania podatkowego. Organ podatkowy winien wiec dokonać samodzielnych ustaleń, koniecznych do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania i podstawy opodatkowania, gdyż dopiero te ustalenia pozwolą mu podjąć prawidłową decyzję co do stawki opodatkowania i wymiaru podatku od towarów i usług.

Wskazał, iż organy nie odniosły się ani do opinii interpretacyjnej Urzędu Statystycznego z dnia [...] września 2002 roku, ani do świadectw homologacyjnych importowanych samochodów, zgodnie z którymi były one rejestrowane jako samochody ciężarowe. Oba dowody mają moc dokumentów urzędowych.

Jednoznacznie także stwierdził, że dopiero po przeprowadzeniu postępowania dowodowego w zakresie samodzielnych ustaleń dotyczących przedmiotu opodatkowania będzie można stwierdzić, czy nastąpiło naruszenia wskazanych przez stronę Skarżącą zarzutów naruszenia prawa materialnego oraz art. 247 Konstytucji RP.

Po otrzymaniu powyższego wyroku, Dyrektor Izby Celnej postanowieniem z dnia [...] lutego 2008r. zawiesił postępowanie odwoławcze od decyzji Urzędu Skarbowego z dnia [...] listopada 2002r., wszczęte odwołaniem strony z dnia 19 grudnia 2002r., do czasu rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny spraw dotyczących klasyfikacji taryfowej importowanych przez stronę samochodów marki R.

Postanowienie to Dyrektor wydał na podstawie art.216 w zw. z art.201 §1 pkt2 Ordynacji podatkowej.

W jego uzasadnieniu wskazał, iż również decyzje organów celnych dotyczące klasyfikacji taryfowej importowanych samochodów zostały uchylone przez WSA. Po ponownym przeprowadzeniu postępowań organ celny uznał, iż przedmiotem importu były nie samochody osobowo – towarowe, czy ciężarowe lecz samochody osobowe. Decyzje organu II instancji są skarżone do WSA, w związku z czym za zasadne należy uznać zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny kwestii odnoszącej się do ustalenia klasyfikacji taryfowej i wartości celnej towaru przedmiotowych pojazdów.

Powyższe postanowienie doręczono skarżącej w dniu 18 lutego 2008r., a Spółka w ustawowym terminie złożyła na nie zażalenie, zarzucając mu naruszenie art.201 §1 pkt2 Ordynacji podatkowej przez jego błędną interpretację i w rezultacie bezpodstawne zawieszenie postępowania odwoławczego. Jednocześnie wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i doprowadzenie do zakończenia trwającego postępowania bez zbędnej zwłoki.

Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2008r., powołując się na przepisy art.216 §1, art.201 §1 pkt2, art.233 §1 pkt1 oraz art.239 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Izby Celnej utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.

W uzasadnieniu postanowienia wskazał, iż w przedmiotowej sprawie istnieje konieczność rozstrzygnięcia w trybie zasadniczym kwestii wstępnej jaką są toczące się przed WSA i NSA sprawy dotyczące klasyfikacji taryfowej importowanych pojazdów. Podkreślił, iż ustalenie typu pojazdu ma kluczowe znaczenie dla sprawy, albowiem od tego zależy czy pojazdy będą objęte podatkiem akcyzowym (wyrobem akcyzowym są tylko samochody osobowe). Nadto podstawa opodatkowania podatkiem VAT w sposób oczywisty zależy od wartości celnej towarów i należnego cła. Nie można zatem w chwili obecnej – bez zakończenia spraw dotyczących klasyfikacji taryfowej oraz wartości celnej, w sposób prawidłowy określić podstawy opodatkowania.

Powyższe postanowienie doręczono skarżącej w dniu 15 kwietnia 2008r.

W złożonej na to postanowienie skardze Spółka wniosła o jego uchylenie w całości

i zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art.2 i art.7 w zw.

z art.45 Konstytucji poprzez naruszenie prawa Spółki do sądu; art.125 §1 Ordynacji podatkowej poprzez nieuzasadnione zawieszenie postępowania podatkowego oraz art.201 §1 pkt 2 Ordynacji podatkowej poprzez jego niewłaściwe zastosowanie.

W uzasadnieniu skargi Spółka wskazała, iż elementem decydującym

o zawieszeniu postępowania na podstawie art.201 §1 pkt2 Ordynacji podatkowej jest wystąpienie zagadnienia wstępnego. Powstaje ono w przypadku, gdy na rozpatrzenie

i wydanie decyzji podatkowej mogą mieć wpływ ustalenia faktyczne i prawne, dokonane w innej sprawie przez organ lub sąd. Oczekiwanie na rozstrzygnięcie sprawy

przez sąd administracyjny w niniejszej sprawie nie ma waloru zagadnienia wstępnego. Organ odwoławczy nie został bowiem w żaden sposób pozbawiony możliwości orzekania w sprawie odwołania skarżącej. Sądy administracyjne wielokrotnie

w swoich orzeczeniach podkreślały odrębność postępowań celnych i podatkowych

oraz konieczność samodzielnego przeprowadzenia postępowania dowodowego

i samodzielnego dokonywania oceny materiału dowodowego przez organ podatkowy

w sprawach związanych z opodatkowaniem importu, wyrażając pogląd, iż rozstrzygnięcia zapadłe w postępowaniach celnych nie mają wiążącego wpływu dla rozstrzygnięć, jakie mają zapaść w sprawach podatkowych. Niedopuszczalne jest ograniczenie się przez te organy jedynie do skalkulowania należności podatkowych

w oparciu o dane wynikające z decyzji celnych. W niniejszej sprawie losy decyzji organu celnego w żadnym razie nie stanowią zagadnienia wstępnego, a zawieszenie postępowania podatkowego narusza przepis art.201 §1 pkt2 Ordynacji podatkowej

i bezzasadnie je blokuje.

Skarżąca podniosła także, iż postępowanie odwoławcze w niniejszej sprawie trwa już prawie 6 miesięcy, co wskazuje na znaczne przekroczenie 2 miesięcznego terminu do załatwienia sprawy, zaś brak zagadnienia wstępnego wskazuje na bezcelowe przedłużanie sprawy. Jednocześnie, poprzez bezcelowe zawieszenie postępowania organ odwoławczy zamyka także skarżącej prawo do sądu – strona może bowiem zaskarżyć do sądu jedynie ostateczne rozstrzygnięcie organu podatkowego, a to nie może zapaść właśnie przez zawieszenie postępowania podatkowego.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Następnie organ celny pismem z [...] października 2008r. wniósł o przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ Poznań z 11 maja 2005r. sygnatura akt ISA/Po 3693/06 oraz decyzji Prezesa Głównego Urzędu Ceł z [...] września 2001r. nr [...],[...].

Sąd postanowieniem podjętym na rozprawie dniu 15 października 2008r. oddalił w/w wniosek uznając, iż nie jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości

w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się zasadna.

W myśl przepisu art.201 §1 pkt2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) organ podatkowy zawiesza postępowanie gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zawieszenie postępowania podatkowego w oparciu o ten przepis jest obligatoryjne, gdy wystąpi wskazane w nim zagadnienie wstępne.

Aby można było mówić o zagadnieniu wstępnym musi ono poprzedzać rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji, a także musi istnieć zależność między uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego, a rozpatrzeniem sprawy

i wydaniem decyzji. Musi ono pozostawać w takim związku z postępowaniem podatkowym, że bez jego rozstrzygnięcia nie jest możliwe rozstrzygnięcie sprawy. Wystąpienia takiego związku w niniejszej sprawie Sąd się nie dopatrzył, podzielając

w tym zakresie stanowisko skarżącej.

Zawieszone zaskarżonym postanowieniem postępowanie podatkowe dotyczy zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług od importowanych samochodów R. Jest to postępowanie całkowicie odrębne od postępowania celnego dotyczącego klasyfikacji taryfowej importowanych samochodów. Z wydanego

w dniu 15 marca 2006r. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (sygn. akt I SA/Wa 3090/05) uchylającego zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2003 roku wydaną właśnie w przedmiocie podatku od towarów i usług od importowanych samochodów wynika jednoznacznie, iż organ prowadzący postępowanie podatkowe ma obowiązek dokonać samodzielnych ustaleń koniecznych do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania i podstawy opodatkowania, gdyż dopiero one pozwolą mu podjąć prawidłową decyzję co do wymiaru podatku od towarów i usług. Brak tych samodzielnych ustaleń był właśnie powodem uchylenia przez Sąd zaskarżonej decyzji.

W wyroku tym Sąd powołał się także na orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 kwietnia 2003r. sygn. akt FSA2/02, w którym Sąd ten stwierdził, iż zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług w przypadku ich importu powstaje z mocy prawa, czyli nie jest uzależnione od wcześniejszego wydania decyzji odnoszącej się do ustalenia wartości celnej towaru, czy jej prawidłowości.

Sąd rozpoznający skargę w niniejszej sprawie miał też na względzie wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 maja 2007 r. sygn. akt I FSK 777/06, oddalający skargę kasacyjną Dyrektora Izby Skarbowej od wyżej wskazanego wyroku WSA w Warszawie z dnia 15 marca 2006r. sygn. akt III SA/Wa 3090/05. W swoim orzeczeniu NSA wyraził pogląd, że organy podatkowe właściwe dla podatnika na podstawie art.11c ust.1 obowiązującej w chwili importu samochodów ustawy o VAT są uprawnione do wydawania decyzji ustalającej podatek importowy od towarów i usług w prawidłowej wysokości, co oznacza, że nie są bezwzględnie związane co do przedmiotu i podmiotu opodatkowania decyzją organów celnych określających wysokość cła.

Odnosząc się natomiast do prawidłowości prowadzenia postępowania przez organ podatkowy w takich okolicznościach, jakie zaistniały w sprawach importu samochodów R, NSA zwrócił uwagę, że jedną z podstawowych zasad postępowania podatkowego jest zasada prawdy obiektywnej, określona w art.122 i art.187 §1 Ordynacji podatkowej i nie może być ona ograniczana w żaden sposób, chyba że przepis prawa wyraźnie tak stanowi. W rozważanej sprawie brak jest takich przepisów, które zwalniałyby organy podatkowe z obowiązku dochodzenia do prawdy obiektywnej ze względu na to, że w obrocie prawnym istnieje decyzja organów celnych dotycząca cła. W związku z tym obowiązek dowodzenia w tej sprawie nie może zostać ograniczony. NSA podkreślał przy tym, że cechą postępowania podatkowego jest otwarty system środków dowodowych (art.180 Ordynacji podatkowej).

Skoro zatem, jak wynika z powyższych rozważań, w prowadzonym postępowaniu organ podatkowy winien przeprowadzić samodzielne ustalenia i dokonać oceny zebranych dowodów, to brak jest jakichkolwiek podstaw do uznania, iż prawomocne rozstrzygnięcie wyrokiem sądu kwestii klasyfikacji taryfowej importowanych samochodów stanowi zagadnienie wstępne obligujące, w myśl przepisu art.201 §1 pkt2 Ordynacji podatkowej, organ podatkowy do zawieszenia prowadzonego przez siebie postępowania w przedmiocie podatku VAT.

Przyjęta w zaskarżonym postanowieniu przez organ odwoławczy interpretacja pojęcia zagadnienia wstępnego narusza cyt. wyżej przepis art.201 §1 pkt2 Ordynacji podatkowej, powodując tym samym, iż niezasadnie zawieszono postępowanie podatkowe.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie powołanego wyżej przepisu oraz art.134 i art.145 §1 ust.1 lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr153, poz.1270 z późn. zm.), uchylił zaskarżone postanowienie, jak i poprzedzające je postanowienie organu I instancji zawieszające postępowanie podatkowe. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art.200 p.p.s.a.

(-)Alina Rzepecka (-)Jan Grzęda (-)Krystyna Skowrońska - Pastuszko