Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 723/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2011-11-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 145, art. 145a, art. 145b, art. 146, art. 148, art. 149 § 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 10 listopada 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski Sędziowie Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.) Sędzia NSA Janusz Nowacki Protokolant asystent sędziego Jarosław Moraczewski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2011 roku sprawy ze skargi M. P., J. P. i M. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego wznowionego na wniosek, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną prostującą błędne oznaczenie użytków oddala skargę.


UZASADNIENIE

III SA/Łd 723/11

U Z A S A D N I E N I E

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł., po rozpatrzeniu odwołania J. i M. P., utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego wznowionego na wniosek M. i J. P. w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Prezydenta Miasta P. z dnia [...], prostującej błędne oznaczenie użytku.

Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji i załączonych akt administracyjnych wynikają następujące ustalenia faktyczne i prawne:

Decyzją z dnia [...] Prezydent orzekł o sprostowaniu błędnego oznaczenia użytku oznaczonego "Ws" (grunty pod wodami powierzchniowymi stojącymi) na oznaczenie "Wp" ( grunty pod wodami powierzchniowymi płynącymi) w działkach nr [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] w obrębie geodezyjnym nr [...] P., działce nr [...], w obrębie geodezyjnym nr [...] P., oraz działkach nr [...] i [...] w obrębie geodezyjnym nr [...] P., wchodzących w skład zbiornika "B.".

Pismem z dnia 6 grudnia 2005 r. J. i M. P. ( właściciele działek nr [...] i [...]) zwrócili się do Prezydenta Miasta P. o wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie powyższej decyzji zarzucając, że decyzja nie odzwierciedla stanu faktycznego, gdyż działka [...] nie była i nie jest pokryta wodami powierzchniowymi. Tak kwestia ma wpływ na kształtowanie się stosunków prawnych odnośnie tej działki i określenie kto ma prawo władania nieruchomością (dokument nr 7 w aktach adm. [...])

Organ wezwał strony do wyjaśnienia czy pismo z 6 grudnia 2005 r. organ ma traktować jako żądanie wznowienia postępowania w trybie art. 145 k.p.a., czy jako wniosek o sprostowanie treści decyzji.

W piśmie z dnia 2 lutego 2006 r. Państwo P. uzupełnili swój wniosek z dnia 6 grudnia 2005 r. oświadczając, że domagają się wznowienia postępowania, a jako podstawę żądania wskazali art. 145 § 1 pkt. 1,2, 5 oraz art. 24 § 1 pkt. 1 k.p.a. Podali, że uważają, iż decyzja z [...] wydana została na podstawie sfałszowanych pomiarów geodezyjnych określenia wielkości lustra wody zbiornika wodnego B.. Działka [...] jest pokryta wodami zbiornika częściowo, a działka [...] jest położona w dalszej odległości od zbiornika. ( dokument nr 9 w aktach adm.)

W dniu 14 lutego 2006 r. Prezydent Miasta P. wydał na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. decyzję o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną z dnia [...].

Na skutek odwołania wniesionego przez Państwa P., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł., decyzją z dnia [...] uchylił decyzję Prezydenta Miasta P. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji wskazując na wymogi formalne postępowania w sprawie wznowienia postępowania i ustalenia, jakie powinien poczynić organ I instancji (dokument nr 20).

Ponownie rozpoznając sprawę Prezydent Miasta P. postanowieniem z dnia [...] wznowił postępowanie w sprawie zakończonej prawomocną decyzją, a następnie wydał w dniu [...] decyzję o odmowie uchylenia decyzji z dnia [...].

W odwołaniu od tej decyzji strony ponownie zarzuciły błędne ustalenie stanu faktycznego na gruncie skutkujące niewłaściwym oznaczeniem użytku w działce nr [...].

Decyzją z dnia [...] organ odwoławczy po raz kolejny orzekł o uchyleniu decyzji Prezydenta Miasta P. i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia. Wskazał m.in., że organ I instancji powinien zbadać zachowanie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania.

Prezydent Miasta P. w dniu [...] wydał decyzję o umorzeniu postępowania w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną z dnia [...] z uwagi na przekroczenie przez strony terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania.

Decyzją z dnia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego ponownie uchylił decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...]. Organ odwoławczy wskazał, że działaniem celowym w okolicznościach niniejszej sprawy byłoby wystąpienie do stron z żądaniem wskazania momentu, w którym dowiedziały się o wystąpieniu przesłanek z art. 145 § 1 pkt. 1,2 i 5 k.p.a. wraz z przedstawieniem dowodów na tę okoliczność. Ponadto ponieważ skarżący w swoich pismach kilkakrotnie powoływali się na instytucję stwierdzenia nieważności w stosunku do decyzji zmieniającej oznaczenie użytków gruntowych organ I instancji powinien także wyjaśnić czy strony w istocie chcą wszczęcia postępowania w trybie przepisów o stwierdzeniu nieważności decyzji.

Wezwaniem z dnia 23 czerwca 2008 r. J. i M. P. zobowiązani zostali do udzielenia w terminie 14 dni wyjaśnień na piśmie dotyczących :

-wskazania konkretnych dowodów branych pod uwagę przy podejmowaniu decyzji z dnia [...], które okazały się fałszywe oraz podania konkretnej daty , w której strony dowiedziały się o istnieniu fałszywych dowodów – wraz z przedstawieniem dowodów na tę okoliczność;

-wskazania przestępstwa, w wyniku którego została wydana decyzja z dnia [...] oraz podanie konkretnej daty, w której strony dowiedziały się o dokonaniu tego przestępstwa – wraz z przedstawieniem dowodów na tę okoliczność;

-wskazania nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji z dnia [...], które nie były znane organowi wydającemu decyzję oraz podanie konkretnej daty, w której strony dowiedziały się o istnieniu tych okoliczności lub dowodów – wraz z przedstawieniem dowodów na tę okoliczność.

W odpowiedzi z dnia 8 lipca 2008 r. na powyższe wezwanie M. i J. P. podali: "Moment, w którym dowiedzieliśmy się o wystąpieniu przesłanek zawartych w art. 141 § 1 k.p.a. jest nasze zapoznanie się z ustawą z dnia 18 lipca 2001 r. zw. Prawo wodne i jej zrozumienie, w ustawie tej przepisy prawa wyraźnie określają granice wód tj. teren przykryty wodami./.../""A więc spełnione przesłanki zawarte w art. 145 § 1 pkt. 7 k.p.a." Podnieśli, że postępowanie powinno być prowadzone na podstawie k.p.a., zgodnie z przepisami prawa, a organ prowadzący postępowanie zlecił wytworzenie operatów wodno-prawnych osobom nieuprawnionym i akceptował je, co jest w ich ocenie przestępstwem ( art. 145 § 1 pkt 2 k.p.a.). Spełnione w ich ocenie zostały też przesłanki z art. 145 § 1 pkt 3,5 i 6 k.p.a .

Decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta P. na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. umorzył postępowanie administracyjne wznowione na wniosek M. i J. P. w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Prezydenta Miasta P. z dnia [...] prostującej błędne oznaczenie użytku "Ws" – grunty pod wodami powierzchniowymi stojącymi na oznaczenie użytku "Wp"- grunty pod wodami powierzchniowymi płynącymi.

W ocenie organu I instancji wnioskodawcy uchybili ustawowemu terminowi do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania. Z pisma wnioskodawców wynika, że wiedzę o wystąpieniu przesłanek do wznowienia postępowania nabyli w momencie zapoznania się treścią ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne. Ustawa ta została ogłoszona w Dzienniku Ustaw w dniu 11 października 2001 r. ,a weszła w życie 1 stycznia 2002 r. Strony miały zatem możliwość zapoznania się z jej treścią prawie 4 lata przed wniesieniem wniosku o wznowienie postępowania. Organ podkreślił, że to strona powinna udowodnić, w jakiej dacie dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia. W oparciu o wyjaśnienia strony i przedstawione przez nią dowody organ stwierdził, że wnioskodawcy uchybili ustawowemu terminowi do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania. Ponieważ ustalono, że z uwagi na uchybienie terminu postępowanie nie podlegało wznowieniu, a zostało on wznowione postanowieniem z dnia [...] postępowanie to jako bezprzedmiotowe należało umorzyć.

Po rozpatrzeniu odwołania skarżących Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wydał wskazaną na wstępie decyzję, stanowiącą przedmiot skargi skierowanej w niniejszej sprawie do Sądu. Organ odwoławczy wskazał, że art. 148 § 1 k.p.a. wyznacza dla stron termin jednego miesiąca do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania. Bieg terminu liczy się od momentu, w którym strona dowiedziała się o okoliczności mogącej stanowić podstawę do wznowienia postępowania. Skarżący 2.02.2006 r. , jako uzupełnienie wniosku z dnia 6.12.2005 r. złożyli pismo, w którym domagali się wznowienia postępowania wskazując jako podstawę żądania art. 145 § 1 pkt 1,2 i 5 k.p.a. Zachowanie miesięcznego terminu warunkuje wznowienie postępowania przez organ. W niniejszej spawie Prezydent Miasta wznowił postępowanie bez zbadania tego warunku. W przypadku gdy w wyniku wadliwej oceny organ wznowi postępowanie pomimo występowania przyczyn świadczących o niedopuszczalności wznowienia, postępowanie jako bezprzedmiotowe podlega umorzeniu na podstawie art. 105 k.p.a.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego M. i J. P. oraz M. P. jako pełnomocnik M. P. wnosili o uchylenie decyzji [...]WINGiK i stwierdzenie nieważności decyzji organu I instancji. Podnosili, że decyzja pomija ich wcześniejsze wnioski o uchylenie i stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta z [...] jako wydanej z obrazą art. 156 § 1 pkt 1,2,4,5,6 k.p.a. Zarzucali, że [...]WINGiK nigdy nie żądał doprecyzowania ich wystąpienia. Wskazywali, że wody rzeki W. są sztucznie piętrzone. Granice takiego sztucznego zbiornika mogą być uregulowane wyłącznie w postępowaniu cywilnoprawnym, co wynika z postanowienia Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z [...] i co jest uczynione przez Sąd Okręgowy w P. w sprawie IC 793/07. Ustalenia dokonane przez sąd zostały przedłożone do [...]WINGiK i nie są one kwestionowane przez strony tego postępowania. Ustalenia te są odmienne od ustaleń zawartych w zaskarżonej decyzji Prezydenta Miasta z [...]. Istnieją więc dwa odmienne stanowiska o przebiegu granicy terenu zalanego. Wskazali też, że wyrokiem z 16 czerwca 2011 r. sygn. II SA/Łd 538/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił pozwolenie wodno prawne z [...] dla zbiornika B.. Do skargi załączyli:

- postanowienie Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] uchylające postanowienie Wojewody [...] w sprawie przekazania wg właściwości Prezydentowi Miasta P. wniosku J. i M. P. w sprawie określenia linii brzegu rzeki W. i umarzające postępowanie. W jego uzasadnieniu wskazano, że sprawa może być uregulowana wyłącznie w postępowaniu cywilnym;

- wypis ze Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta P. dotyczący działki [...] i [...]

- kserokopię wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta z dnai [...], jako wydanej z obrazą § 1 pkt 1,2,4, 5, i 6 k.p.a.

W odpowiedzi na skargę organ wnosił o oddalenie skargi.

W piśmie z dnia 25 lipca 2011 r skarżący wnieśli o załączenie wyroku w sprawie II SAŁd 538/11.

Z dokumentów znajdujących się w aktach administracyjnych wynika, że M. i J. P. umową darowizny z dnia [...] nabyli nieruchomość o pow. 1ha 729 m² , w skład której wchodziła działka nr [...] o powierzchni 3451 m² ( obecnie działki [...],[...]) . Darczyńcami byli rodzice M. P.. Ostrzeżenie o toczącym się postępowaniu wywłaszczeniowym ujawniono w KW [...]. W lipcu tego roku wydana została decyzja o wywłaszczeniu. Decyzja została skierowana (i doręczona) do darczyńców, którzy nie byli już właścicielami, a niedoręczona obdarowanym. Sąd Okręgowy w P. w sprawie IC 1013/99 oddalił powództwo Skarbu Państwa o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym, a Sąd Apelacyjny w Ł. wyrokiem [...] oddalił apelację Skarbu Państwa – reprezentowanego przez Prezydenta Miasta P. ( IA Ca 903/99) wskazując, że pozwani z prawa wstąpili w miejsce dotychczasowej strony postępowania wywłaszczeniowego i należało im doręczyć decyzję administracyjną o wywłaszczeniu. Dopóki decyzja nie stanie się prawomocna nie ma niezgodności stanu z KW ze stanem rzeczywistym. Decyzja o wywłaszczeniu z [...] została doręczona skarżącym 13 października 2006 r., a po wniesieniu przez nich odwołania, Wojewoda [...][...] uchylił decyzję o wywłaszczeniu i orzekł o umorzeniu postępowania powołując się na art. 112 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami z 21 sierpnia 1997 r. Stwierdził, że skoro cel inwestycyjny ( publiczny ) został zrealizowany ( od 1987 r. powstał zbiornik wodny B.) nie ma możliwości uregulowania stanu prawnego w trybie administracyjnym i pozostaje droga postępowania cywilnego.

M. i J. P. wystąpili przeciwko Skarbowi Państwa o wydanie nieruchomości składające się z działek [...] i [...]. Ich powództwo zostało oddalone. Wyrokiem [...] w sprawie II CK 146/04 Sąd Najwyższy oddalił kasację powodów od wyroku Sądu Apelacyjnego w Ł. z dnia [...]. Sąd Najwyższy stwierdził, że sąd orzekający był obowiązany uznać, że sporne wody, jako pokryte wodami powierzchniowymi płynącymi, niepodlegające wyjątkowemu unormowaniu zawartemu w art. 12 Prawa wodnego stanowią własność właściciela tych wód. "Skarb Państwa jako właściciel wody w znaczeniu nadanym przez Prawo wodne w chwili orzekania musi być uznany również za właściciela gruntu znajdującego się pod nią. Stan taki wyłącza możliwość uwzględnienia roszczenia windykacyjnego poprzedniego właściciela, ponieważ Skarb Państwa ma skuteczne względem niego uprawnienia do władania rzeczą."

W sprawie ze skargi J. P. i M. P. na decyzję Wojewody [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] w przedmiocie udzielenia Gminie P. pozwolenia wodno prawnego na użytkowanie sztucznego zbiornika wodnego B. na rzece W. w P. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w sprawie II SA/Łd 538/11 w dniu 21 czerwca 2011 r. uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.

Umową darowizny z dnie [...] M. i J. P. darowali synowi M. M. P. udział wynoszący 2/5 części niezabudowanej nieruchomości położonej w P. przy ul. J. oznaczonej nr działek [...] i [...]. W tym samym dniu M. M. P. udzielił ojcu M. F. P. pełnomocnictwa do zarządu i administrowania jego udziałem w opisanej nieruchomości, sprzedaży udziału , zawierania wszelkich umów i reprezentowania go przed wszystkimi organami administracji i w postępowaniu sądowym przed sądami wszystkich instancji /.../

Na rozprawie w dniu 27 października 2011 r. skarżący M. P. występujący również jako pełnomocnik syna M. P. popierał skargę. Wyjaśnił, że nie skarżył z żoną decyzji z [...] ponieważ było im wszystko jedno jakim symbolem będzie oznaczony grunt, gdyż mieli być wywłaszczeni.

W piśmie z dnia 28 października 2011 r. skarżący informowali mi.n., że do dnia dzisiejszego żaden organ nie uzyskał prawa do piętrzenia wód rzeki W. na terenie P.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest uzasadniona.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:

a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.

Z przepisów tych wynika, że sąd badając legalność zaskarżonej decyzji (postanowienia) ocenia, czy jest ona zgodna z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Jednocześnie zgodnie art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Przedmiotem oceny dokonywanej przez Sąd w myśl powyższych zasad jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta P., która wydana została po wznowieniu postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją z dnia [...] orzekającą o sprostowaniu błędnego oznaczenia użytku z "Ws"( grunty pod wodami powierzchniowymi stojącymi) na "Wp" ( grunty pod wodami powierzchniowymi płynącymi).

Wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie , w którym ona zapadła, było dotknięte kwalifikowaną wadliwością wyliczoną wyczerpująco w przepisach prawa procesowego ( art. 145 § 1, art 145a i 145b k.p.a.). i nie zachodzą przesłanki negatywne z art. 146 k.p.a.

Tryb i termin wniesienia podania o w sprawie wznowienia postępowania reguluje art. 148 k.p.a. Stanowi on, że podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji , w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia (§1).

Strona musi udowodnić kiedy dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia ze ścisłością dostateczną do ustalenia, że jej podanie o wznowienie wpłynęło przed upływem terminu jednomiesięcznego od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia.

Wniosek o wznowienie postępowania rozpatrywany przez organ w tej sprawie to wniosek złożony 6 grudnia 2005 r. , sprecyzowany w dniu 2 lutego 2006 r. Jako podstawa wznowienia we wniosku wskazany został pkt 1, 2,5 z § 1 art. 145 k.p.a. W uzasadnieniu wniosku skarżący podnosili okoliczność, że działka [...] nie była nigdy zalana wodami zbiornika B., a działka [...] zalana była tym wodami częściowo w ok. 80%. Z tego wywodzili, że decyzja z [...] wydana została na podstawie sfałszowanych pomiarów geodezyjnych określenia wielkości lustra wody zbiornika wodnego B., co spełnia przesłanki z pkt. 1 i 2 i 5 § 1 art.145 k.p.a.

Jak wynika załączonych akt administracyjnych skarżący otrzymali zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie sprostowania błędnego oznaczenia użytku a następnie w dniu 4 grudnia 2001 r. otrzymali decyzję z dnia [...]. Fakt ten nie jest przez skarżących kwestionowany. Bezsporne jest, że wnosili odwołania od tej decyzji i stała się ona ostateczna. Skarżący wezwani do podania , kiedy dowiedzieli się o okolicznościach wskazywanych jako podstawa wznowienia wyjaśnili, że wtedy kiedy zapoznali się z treścią ustawy Prawo wodne.

W związku z tym za trafne należy uznać wnioski organu, że nie zachowali oni terminu z art. 148 § 1 k.p.a. Trafnie organ wskazał, że ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 239 poz. 2019) weszła w życie 1 stycznia 2002 r., co oznacza, że wniosek o wznowienie postępowania tej w sprawie Skarżący złożyli po prawie trzech latach od jej wejścia w życie. Ponadto wielkość lustra zbiornika B. była widoczna w terenie dla strony już od daty utworzenia tego zbiornika w 1987 r. Skarżący wiedzieli więc, czy działka [...] jest czy nie pod wodą i czy zalana jest cała działka [...]. Ze znaczenia tej decyzji skarżący niewątpliwie zdali sobie sprawę po zakończeniu postępowania w sprawie o wydanie nieruchomości i zapoznaniu się z wyrokiem Sądu Najwyższego z [...], ale także od tej daty do daty złożenia wniosku o wznowienie postępowania upłynął 1 rok.

Skarżący w skardze skierowanej do Sądu powołują się także na postanowienie Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...], ale nie może być ono brane przy ocenie zachowania terminu do złożenia przez nich wniosku o wznowienie postępowania w grudniu 2005 r., skoro samo zostało wydane w 2009 r.

Wznowienie postępowania po upływie miesięcznego terminu było niedopuszczalne. Uchybienie terminu do wniesienia podania o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania jest podstawą do wydania postanowienia o odmowie wznowienia postępowania ( art. 149 § 3 k.p.a.), a do 11 kwietnia 2011 r. było podstawą do wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania.

W tej sprawie Prezydent Miasta P. wydał jednak [...] postanowienie o wznowieniu postępowania w sprawie. W razie gdy w wyniku wadliwej oceny organ wszczyna postępowanie, pomimo że występują przyczyny niedopuszczalności wznowienia postępowania, postępowanie jako bezprzedmiotowe powinno zostać umorzone ( patrz B. Adamiak J. Borkowski Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz Wyd. 11 str. 576 – komentarz do art. 149 ).

Z tego względu należało uznać, że organy prawidłowo uznały, że na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. w zw. z art. 149 § 1 k.p.a. postępowanie jako bezprzedmiotowe należało umorzyć.

Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.

n.k.