Wyrok NSA oz. w Rzeszowie, sygn. akt SA/Rz 226/94
NSA oz. w Rzeszowie
Data orzeczenia: 1995-02-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Powołane przepisy: article: art. 6 ust. 3
journal: Dz.U. 1984 nr 52 poz. 268
law: Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym.
Teza: Jeśli rada gminy, w granicach uprawnień ustanowionych w art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym /Dz.U. nr 52 poz. 268 ze zm./, nie podjęła uchwały o obniżeniu ceny skupu żyta, to podstawą obliczenia podatku rolnego na obszarze tej gminy stanowią ceny skupu żyta ustalone w komunikacie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.

TEZY

Jeśli rada gminy, w granicach uprawnień ustanowionych w art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym /Dz.U. nr 52 poz. 268 ze zm./, nie podjęła uchwały o obniżeniu ceny skupu żyta, to podstawą obliczenia podatku rolnego na obszarze tej gminy stanowią ceny skupu żyta ustalone w komunikacie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.


UZASADNIENIE

Kolegium Odwoławcze przy Sejmiku Samorządowym utrzymało w mocy nakaz płatniczy Wójta Gminy C. ustalający Annie W. łączne zobowiązanie pieniężne za I półrocze 1993 r. w wysokości 652.000 zł, obejmujące podatek rolny i leśny od gospodarstwa rolnego o powierzchni 5,04 ha. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia Kolegium podało, że - wbrew twierdzeniom Anny W. - organ pierwszej instancji ustalając łączne zobowiązanie pieniężne prawidłowo zastosował stawkę oraz obliczył wysokość podatku rolnego. Stosownie do treści ustawy z dnia 25 października 1991 r. o zmianie ustawy o podatku rolnym i ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych /Dz.U. nr 114 poz. 494/ rady gmin uprawnione zostały do obniżania cen skupu żyta, ogłaszanych przez Prezesa GUS i przyjmowanych jako podstawa do obliczania podatku rolnego na obszarze gminy. Zdaniem Kolegium obniżenie cen skupu żyta przyjmowanych jako podstawa obliczania podatku rolnego jest prawem, a nie obowiązkiem rady gminy i w związku z tym sposób realizacji tego prawa nie podlega ocenie w postępowaniu w sprawie wymiaru podatku.

W skardze do NSA Anna W. zarzuciła zaskarżonej decyzji niezgodność z prawem, gdyż Rada Gminy w C. "nie podejmowała w ogóle uchwały dotyczącej wysokości podatku rolnego". Skarżąca podała jednocześnie, że uzasadnienie decyzji organu drugiej instancji nie udziela odpowiedzi na sprawy poruszane przez nią w odwołaniu. Uważając jednocześnie za nielogiczne przepisywanie treści odwołania, skarżąca jako szczegółowe uzasadnienie skargi powołuje motywy zawarte w odwołaniu, którego kserokopię dołączyła do skargi.

W odpowiedzi na skargę organ stwierdził, że nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna. Na podstawie art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o zmianie ustawy o podatku rolnym i ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych /Dz.U. nr 114 poz. 494/, która weszła w życie z dniem 1.1.1992 r., dodany został ust. 3 w art. 6 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym /Dz.U. nr 52 poz. 268 ze zm./. Zgodnie z tym przepisem rady gmin uprawnione zostały do obniżenia cen skupu żyta ustalonych na podstawie komunikatu Prezesa GUS, ogłaszanego w Dz.Urz. RP "Monitor Polski", przyjmowanych jako podstawa obliczania podatku rolnego na obszarze gminy. Treść tego przepisu jest jednoznaczna i nie budzi wątpliwości - rady gmin z mocy ustawy otrzymały określone w nim uprawnienie. Korzystanie przez uprawniony organ z posiadanych uprawnień należy do niego i od niego zależy, w żadnym wypadku nie oznacza obowiązkowej ich realizacji. Tak więc w sytuacji, gdy rada gminy nie podjęła decyzji w formie prawem przewidzianej w zakresie obniżenia cen skupu żyta, czyli w zakresie posiadanych uprawnień, np. za I półrocze roku podatkowego, podstawę obliczania podatku rolnego na jej obszarze stanowią ceny skupu żyta ustalone na podstawie komunikatu Prezesa GUS.

Wbrew zatem poglądowi zaprezentowanemu w odwołaniu i ponowionemu w skardze, nakaz płatniczy Wójta Gminy w C. utrzymany w mocy przez organ drugiej instancji, ustalający - zgodnie z powołanymi przepisami prawa - skarżącej łączne zobowiązanie pieniężne za I półrocze 1993 r. obejmujące podatek rolny i leśny, nie narusza prawa.

Bezzasadne są zarzuty skargi dotyczące uzasadnienia zaskarżonej decyzji, a także zarzut niepowołania w niej stosownych przepisów prawa. Dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji z punktu widzenia również powyższych zarzutów NSA nie dopatrzył się uchybień mających istotny wpływ na wynik sprawy, a w konsekwencji mogących być podstawą uchylenia decyzji. Należy jednoznacznie stwierdzić, że w zaskarżonej decyzji organ drugiej instancji jako podstawę prawną jej wydania wskazał prawidłowo przepis art. 138 par. 1 pkt 1 Kpa, a uzasadnienie rozstrzygnięcia - zawierające dokładne wyjaśnienie podstawy prawnej - odpowiada wymogom art. 107 par. 3 Kpa. Należy też zaznaczyć, że Kolegium co prawda nie ustosunkowało się w uzasadnieniu do zarzutu skarżącej dotyczącego nieprawidłowej pracy Wójta i Zarządu Gminy oraz spowodowania debaty radnych w sprawie ustalania wysokości podatku rolnego - nie stanowi to jednakże uchybienia, skoro nie posiada ono w tym zakresie jakichkolwiek uprawnień. Skargi dotyczące działalności wójta rozpatruje zarząd gminy, natomiast dotyczące zarządu - rada gminy, a to zgodnie z art. 229 Kpa. Natomiast, jak wspomniano wyżej, obniżenie cen skupu żyta przyjmowanych jako podstawa obliczania podatku rolnego na obszarze gminy należy do uprawnień rady gminy, a więc i odbycie debaty na ten temat tylko od niej zależy. Z wyżej podanych względów skargę należało oddalić na mocy art. 207 par. 5 Kpa.