Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 660/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-09-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art.92a ust.1
journal: Dz.U. 2017 poz 2200
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska Sędziowie Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 września 2018 r. sprawy ze skargi B. Sp. j. z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej oddala skargę


UZASADNIENIE

B. Spółka Jawna (dalej też jako "Skarżący", "Strona") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej też jako "organ") z dnia [...] stycznia 2018 r., nr [...], na mocy której uchylona została decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...]. nakładającą na skarżącego karę pieniężną w wysokości 8.750 zł.

Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowi art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 23, dalej też jako "kpa") oraz art. 4 pkt 22 lit.a), h) i s), art. 92 a ust. 1 ust. 3 i ust. 6, art. 92b ust.1 i art. 92c ust.1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 2200 ze zm.) - dalej zwanej "utd", lp. 5.3.1, lp. 5.3.2, lp. 5.4.1, lp 5.4.2, lp. 6.2.1, lp. 6.3.11, lp. 6.3.12 załącznika nr 3 do utd, art. 4, art. 8, art. 9, art.10 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. UE L 102 z 11.04.2006, str. 1), art. 34 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego (Dz. Urz. UE L 60 z 28.02.2014, str. 1). art. 23a ustawy z dnia 29 lipca 2015 r. o systemie tachografów cyfrowych (tekst. jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 891), § 3, § 4 i § 5 rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 23 sierpnia 2007 r. w sprawie częstotliwości pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunków przechowywania tych danych (Dz. U. z 2007 r., nr 159, poz. 1128), art. 1 rozporządzenia Komisji (UE) nr 581/2010 z dnia 1 lipca 2010 r. w sprawie maksymalnych okresów na wczytanie odpowiednich danych z jednostek pojazdowych oraz kart kierowców (Dz. Urz. UE L 168 z 02.07.2010, s. 16).

Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym:

Na podstawie upoważnienia nr [...] z dnia 06.06.2017 r., została przeprowadzona kontrola w siedzibie Skarżącej. W trakcie kontroli Strona legitymowała się licencją nr [...] na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy, wystawioną w dniu 11.02.2004 r., z terminem ważności od dnia 01.05.2004 r. do dnia 21.11.2053 r. Przedmiotem kontroli było przestrzeganie przez przedsiębiorcę przepisów dotyczących okresów prowadzenia pojazdów i obowiązkowych przerw oraz czasu odpoczynku kierowców. Kontrolą objęto okres od dnia 30.09.2016 r. do dnia 29.09.2017 r. Zgodnie z okazanymi dokumentami, przedsiębiorca w okresie 6 miesięcy przed rozpoczęciem kontroli zatrudniał średnio od 11 do 50 kierowców. Ustalenia kontroli utrwalono protokołem nr [...] z dnia [...].10.2017 r. W wyniku przeprowadzonej kontroli, decyzją z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...] organ I instancji nałożył na stronę postępowania karę pieniężną w wysokości 9.250 (słownie: dziewięć tysięcy dwieście pięćdziesiąt) złotych. Podstawę faktyczną rozstrzygnięcia stanowiło skrócenie dziennego czasu odpoczynku, skrócenie tygodniowego czasu odpoczynku, nierejestrowanie za pomocą urządzenia rejestrującego lub cyfrowego urządzenia rejestrującego na wykresówce lub karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi, naruszenie obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy oraz naruszenie obowiązku wczytywania danych z urządzenia rejestrującego tj. naruszenia opisane w załączniku nr 3 do ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym.

Strona wniosła od ww. decyzji odwołanie zarzucając naruszenie przepisów proceduralnych tj. art. 11, a także art. 2, art. 7 oraz art. 107 § 3 kpa poprzez całkowicie niezrozumiałe sformułowanie uzasadnienia skarżonego rozstrzygnięcia w wielu aspektach, naruszenie przepisu materialnego tj. akapitu trzeciego Rozporządzenia Komisji (UE) nr 581/2010 z dnia 1 lipca 2010 r. w sprawie maksymalnych okresów na czytanie odpowiednich danych z jednostek pojazdowych oraz kart kierowców, poprzez niezastosowanie w sprawie, co doprowadziło do nałożenia kary w wysokości łącznej 1500 zł za naruszenie polegające na naruszeniu obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy oraz z tachografów cyfrowych bez oparcia w stanie faktycznym, naruszenie art. 92 a ust.1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym poprzez niewłaściwe zastosowanie, naruszenie art. 19 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniające rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85, poprzez wszczęcie dwóch odrębnych postępowań wynikających z tego samego stanu faktycznego.

W odwołaniu Skarżąca podniosła ponadto, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji zostało sformułowane w sposób niejasny bowiem w przypadku naruszenia z lp. 6.2.1 załącznika nr 3 utd, organ I instancji nie wskazał w jakich godzinach doszło do nierejestrowania wskazań dotyczących prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi oraz jaka była tego przyczyna. W zakresie naruszeń polegających na uchybieniu obowiązkowi wczytywania danych z kart kierowców i z tachografów cyfrowych strona podnosi z kolei, że w decyzji nie wyjaśniono na podstawie jakich kryteriów organ uznał poszczególne dni za dni zarejestrowanej działalności, które konkretnie dni uwzględnił on przy obliczaniu terminów na wczytanie danych oraz wreszcie, których kierowców dotyczą naruszenia z lp. 6.3.11 załącznika nr 3 utd. Strona wskazała ponadto, że w dniach 01-05.05.2017 r. nie wykonywała przewozów pojazdem o nr rej.[...] ponieważ w tym okresie został on wypożyczony podmiotowi holenderskiemu oraz podkreśliła, że zgodnie z art. 19 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 563/2006, organ powinien umorzyć przedmiotowe postępowanie, ponieważ stwierdzone naruszenia były już przedmiotem innego postępowania, tj. przeprowadzonego w oparciu o przepisy kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

Główny Inspektor Transportu Drogowego przeprowadzając ponownie postępowanie administracyjne, na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego stwierdził, że doszło do naruszeń, za które na podstawie art. 92a ust. 1 i art. 92a ust. 6 utd, powinna zostać nałożona kara pieniężna w wysokości 8.750 (słownie: osiem tysięcy siedemset pięćdziesiąt) złotych. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, iż doszło do naruszenia polegającego na skróceniu dziennego i tygodniowego czasu odpoczynku.

Co do zarzutu polegającego na nierejestrowaniu za pomocą urządzenia rejestrującego lub cyfrowego urządzenia rejestrującego na wykresówce lub na karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu aktywności kierowcy i przebytej drogi, po przeprowadzeniu ponownej analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności danych cyfrowych z tachografu cyfrowego zainstalowanego w pojeździe o numerze rejestracyjnym [...] (z uwzględnieniem błędów lub zdarzeń w postaci braku napięcia), biorąc pod uwagę wyłącznie okres objęty szczegółową kontrolą czasu pracy kierowców, tj. 01.05.2017 r. - 31.05.2017 r., organ odwoławczy stwierdził, że w dniach 01-05.05.2017 r. ww. pojazdem wykonywane były przejazdy bez zalogowanej w tachografie karty kierowcy. Doszło zatem do naruszenia polegającego na nierejestrowaniu za pomocą urządzenia rejestrującego lub cyfrowego urządzenia rejestrującego na wykresówce lub na karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi.

Odnosząc się do naruszenia obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy po ponownym przeanalizowaniu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności danych cyfrowych z kart kierowców (z uwzględnieniem błędów lub zdarzeń w postaci braku napięcia), organ odwoławczy stwierdził, że przedsiębiorca nie wczytał w wymaganym terminie danych cyfrowych z karty kierowcy:

G. C. - z okazanych przez przedsiębiorcę danych cyfrowych z karty tego kierowcy wynika, że zostały one wczytane w dniu 13.10.2017 r., przy czym poprzedni odczyt miał miejsce w dniu 22.11.2016 r. Pomiędzy dniem 22.11.2016 r., a ostatnim dniem objętym kontrolą, tj. dniem 29.09.2017 r. upłynęło zaś ponad 28 dni zarejestrowanej działalności.

P. B. - z okazanych przez przedsiębiorcę danych cyfrowych z karty tego kierowcy wynika, że zostały one wczytane w dniu 19.09.2017 r., przy czym brak jest poprzedniego odczytu danych. Pomiędzy pierwszym dniem objętym kontrolą, tj. dniem 30.09.2016 r., a dniem odczytu ww. pliku upłynęło zaś ponad 28 dni zarejestrowanej działalności.

M. D. - z okazanych przez przedsiębiorcę danych cyfrowych z karty tego kierowcy wynika, że zostały one wczytane w dniu 19.09.2017 r., przy czym poprzedni odczyt miał miejsce w dniu 13.07.2016 r. Pomiędzy tymi wczytaniami upłynęło zaś ponad 28 dni zarejestrowanej działalności.

Organ odwoławczy jako dni zarejestrowanej działalności uwzględnił wyłącznie dni, które w myśl art. 34 rozporządzenia nr 165/2014, powinny zostać zarejestrowane w sposób automatyczny na karcie kierowcy lub za pomocą wpisów manualnych, tj. okresy jazdy, innej pracy, gotowości, przerw lub odpoczynków.

Jednocześnie organ zaznaczył, że w jego ocenie dniami zarejestrowanej działalności nie są okresy, w których kierowca nie prowadzi pojazdu, nie podlega obowiązkowi odpoczynku i jednocześnie nie ma ustawowego obowiązku rejestrowania swojej działalności, tj. okresy w których przebywa na urlopie wypoczynkowym lub zwolnieniu chorobowym.

W dalszej części uzasadnienia, przechodząc do naruszenia obowiązku wczytywania danych z urządzenia rejestrującego organ uznał, po ponownym przeanalizowaniu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności danych cyfrowych z tachografów cyfrowych (z uwzględnieniem błędów lub zdarzeń w postaci braku napięcia), że przedsiębiorca nie wczytał w wymaganym terminie danych cyfrowych z tachografu cyfrowego zainstalowanego w pojeździe o numerze rejestracyjnym:

[...] z okazanych przez przedsiębiorcę danych cyfrowych z tachografu cyfrowego zainstalowanego w tym pojeździe wynika, że zostały one wczytane w dniu 11.10.2017 r., przy czym poprzedni odczyt miał miejsce w dniu 10.10.2017 r. Pomiędzy dniem 01.05.2017 r. (pierwszy dzień okresu za który organ wezwał przedsiębiorcę do okazania danych cyfrowych, potwierdzających wczytanie danych), a dniem 29.09.2017 r. (ostatni dzień objęty kontrolą) upłynęło ponad 90 dni zarejestrowanej działalności.

[...] - z okazanych przez przedsiębiorcę danych cyfrowych z tachografu cyfrowego zainstalowanego w tym pojeździe wynika, że zostały one wczytane w dniu 19.10.2017 r. o godz. 13:46, przy czym poprzedni odczyt miał miejsce w dniu 19.10.2017 r. o godz. 12:10. Pomiędzy dniem 01.05.2017 r. (pierwszy dzień okresu za który organ wezwał przedsiębiorcę do okazania danych cyfrowych, potwierdzających wczytanie danych), a dniem 29.09.2017 r. (ostatni dzień objęty kontrolą) upłynęło ponad 90 dni zarejestrowanej działalności.

[...] - z okazanych przez przedsiębiorcę danych cyfrowych z tachografu cyfrowego zainstalowanego w tym pojeździe wynika, że zostały one wczytane w dniu 12.10.2017 r. o godz. 15:50, przy czym poprzedni odczyt miał miejsce w dniu 12.10.2017 r. o godz. 15:28. Pomiędzy dniem 01.05.2017 r. (pierwszy dzień okresu za który organ wezwał przedsiębiorcę do okazania danych cyfrowych, potwierdzających wczytanie danych), a dniem 29.09.2017 r. (ostatni dzień objęty kontrolą) upłynęło ponad 90 dni zarejestrowanej działalności.

Organ odwoławczy zauważył przy tym, iż organ I instancji w zaskarżonej decyzji stwierdził, że przedsiębiorca uchybił obowiązkowi terminowego wczytywania danych z tachografu cyfrowego również w przypadku pojazdu o nr rej. [...]. Główny Inspektor Transportu Drogowego zważył jednak, że [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego, w toku kontroli, nie wezwał przedsiębiorcy do okazania danych cyfrowych z tachografu zainstalowanego w ww. pojeździe. W przypadku tego pojazdu, kara pieniężna została zatem nałożona na stronę niezasadnie.

Główny Inspektor Transportu Drogowego wyjaśnia ponadto, że jako dni zarejestrowanej działalności, w przypadku danych pobieranych z tachografu cyfrowego, uwzględnił wyłącznie te dni, w których karta kierowcy była włożona do tachografu oraz dni, w których stwierdzono prowadzenie pojazdu bez karty kierowcy włożonej do urządzenia rejestrującego.

Organ nie uznał za wiarygodne wyjaśnienia strony odnośnie wypożyczenia pojazdu o nr rej. [...] "podmiotowi holenderskiemu" ponieważ skarżąca nie przedstawiła żadnego dokumentu potwierdzającego przekazanie ww. pojazdu innemu podmiotowi.

Odnosząc się do zarzutu strony dotyczącego naruszenia art. 19 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. organ odwoławczy wyjaśnił, że zawarte w tym przepisie sformułowanie: "Jakiekolwiek naruszenie niniejszego rozporządzenia i rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 nie może powodować nałożenia więcej niż jednej kary lub prowadzenia więcej niż jednego postępowania" należy odnosić do postępowań/kar pieniężnych dotyczących poszczególnych podmiotów. Zauważył również, że w załącznikach nr 2 i 3 do ustawy o transporcie drogowym przewidziane zostały odmienne naruszenia obowiązujących przepisów, które mogą zostać popełnione bądź to przez osobę zarządzająca transportem (załącznik nr 2) bądź też przez podmiot wykonujący przewóz (załącznik nr 3). W wyniku jednej kontroli, dopuszczalne było zatem jednoczesne nałożenie kary pieniężnej, w drodze decyzji administracyjnej na przewoźnika oraz w drodze mandatu karnego na osobę zarządzającą transportem w przedsiębiorstwie.

W związku z zawartymi w odwołaniu od decyzji wątpliwościami skarżącej dotyczącymi naruszeń z Ip. 6.3.11 i lp. 6.3.12 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, organ odwoławczy wyjaśnił, że w przypadku pierwszego z wymienionych naruszeń jako dni zarejestrowanej działalności uwzględnione zostały wyłącznie te dni, które w myśl art. 34 rozporządzenia nr 165/2014, powinny zostać zarejestrowane w sposób automatyczny na karcie kierowcy lub za pomocą wpisów manualnych, tj. okresy jazdy, innej pracy, gotowości, przerw lub odpoczynków, natomiast w przypadku drugiego naruszenia, jako dni zarejestrowanej działalności zaliczone zostały tylko te dni, w których karta kierowcy była włożona do tachografu oraz dni w których stwierdzono prowadzenie pojazdu bez karty kierowcy włożonej do urządzenia rejestrującego. W odwołaniu Skarżąca podniosła, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji, w zakresie naruszeń z lp. 6.2.1, lp. 6.3.11 i lp. 6.3.12 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, zostało sformułowane w sposób niejasny. W związku z tym organ odwoławczy wyjaśnił, że [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego w przedmiotowej decyzji jednoznacznie wskazał, że w przypadku naruszenia opisanego w lp. 6.2.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, analiza danych cyfrowych okazanych do kontroli wykazała, że w dniach 01-05.05.2017 r. wykonywano przewozy drogowe pojazdem o nr rej. [...] bez użycia karty kierowcy. Zauważyć nadto trzeba, że zgodnie z tym "lp." karą pieniężną w wysokości 5000 złotych, sankcjonowane jest nierejestrowanie za pomocą urządzenia rejestrującego lub cyfrowego urządzenia rejestrującego na wykresówce lub karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi. Dla stwierdzenia tego naruszenia bez znaczenia pozostaje zatem przyczyna nierejestrowania danych. Organ wyjaśnił również, że w zakresie naruszeń z lp. 6.3.11 i lp. 6.3.12 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, organ I instancji w decyzji wskazał jednoznacznie, których pojazdów/kierowców one dotyczą oraz, że przy obliczaniu terminów na wczytanie danych uwzględnione zostały dni zarejestrowanej działalności. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji organu I instancji, w tym zakresie, jest według organu jasne i zrozumiałe.

Główny Inspektor Transportu Drogowego wskazał również, że w przedmiotowej sprawie, organ I instancji nie naruszył przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, a ponadto wypełnił on obowiązek wynikający z art. 7 oraz 77 Kpa i zgromadził w aktach sprawy dowody, które są konieczne do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy oraz dopuścił jako dowód wszystko, co może przyczynić się do jej wyjaśnienia, a nie jest sprzeczne z prawem.

Zdaniem organu odwoławczego, zaskarżona decyzja organu I instancji zawiera niezbędne elementy określone w art. 107 Kpa. Zaskarżona decyzja zawiera oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie oraz o prawie do zrzeczenia się odwołania i skutkach zrzeczenia się odwołania, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji.

Ponadto organ odwoławczy zważył, że strona nie przedstawiła m.in. żadnych dowodów potwierdzających, że w jej przedsiębiorstwie, prawidłowo organizowane są zadania transporotowe - nie wykazała w żaden sposób, że zlecała swoim pracownikom zadania transportowe, których realizacja pozwalałyby na przestrzeganie norm czasu pracy kierowców. W niniejszej sprawie brak było zatem podstaw do zastosowania art. 92b ustawy o transporcie drogowym.

W skardze na powyższą decyzję, skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów proceduralnych tj. art. 11, a także art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 kpa poprzez całkowicie niezrozumiałe sformułowanie uzasadnienia decyzji w aspekcie kary nałożonej za naruszenie wskazane pod lp. 6.3.11. a także kary nałożonej a naruszenie wskazane pod Ip. 6.3.12. załącznika nr 3 do ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym, przejawiające brakiem możliwości ustalenia tych dni, którym organy nadały status "dni zarejestrowanej działalności", wskazanych w akapicie trzecim (3) Rozporządzenia Komisji (UE) nr 581/2010 z dnia 1 lipca 2010r. w sprawie maksymalnych okresów na czytanie odpowiednich danych z jednostek pojazdowych oraz kart kierowców oraz naruszenie przepisu materialnego tj. akapitu trzeciego (3) Rozporządzenia Komisji (UE) nr 581/2010 z dnia 1 lipca 2010r. w sprawie maksymalnych okresów na czytanie odpowiednich danych z jednostek pojazdowych oraz kart kierowców, poprzez niezastosowanie w sprawie, jak i towarzyszące mu naruszenie przepisu proceduralnego, tj. art. 7 k.p.a poprzez niewyczerpujące przeprowadzenie postępowania administracyjnego w zakresie ustalenia, które dni dzielące poszczególne zdarzenia pobrania danych z kart kierowców i tachografów cyfrowych były "dniami zarejestrowanej działalności", a także ponowił zarzut naruszenia art. 19 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 561/2006.

Ponadto skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone m.in. w art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2016.1066 j.t. z późn. zm.) oraz w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej cyt. jako p.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c p.p.s.a.), czy też stwierdzenie, że akt ten dotknięty jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca nie naruszają prawa w sposób uzasadniający ich uchylenie.

Jak wynika z prawidłowo ustalonej przez organ podstawy faktyczno – prawnej,stosownie do art. 92 a ust. 1 utd wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1 oraz wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik nr 3 do tej ustawy.

Odnosząc się do zarzutów dotyczących niezrozumiałego sformułowania uzasadnienia decyzji w aspekcie kary nałożonej za naruszenie obowiązku wczytywania danych urządzenia rejestrującego oraz naruszenia obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy przejawiające się brakiem możliwości ustalenia dni, którym organy nadały status "dni zarejestrowanej działalności" oraz niewyczerpującego przeprowadzenia postępowania administracyjnego w zakresie ustalenia, które dni dzielące poszczególne zdarzenia pobrania danych z kart kierowców i tachografów cyfrowych były dniami zarejestrowanej działalności", należy zauważyć, iż zgodnie z art. 10 ust. 5 lit a rozporządzenia (WE) nr 561/2006, przedsiębiorstwa transportowe używające pojazdów objętych zakresem niniejszego rozporządzenia i wyposażonych w urządzenia rejestrujące zgodne z załącznikiem IB do rozporządzenia (EWG) nr 3821/85:

i. zapewniają wczytywanie danych z jednostki pojazdowej oraz karty kierowcy z częstotliwością określoną przez Państwo Członkowskie oraz wczytywanie odpowiednich danych częściej, tak aby zapewnić wczytanie danych dotyczących wszystkich działań podejmowanych przez to przedsiębiorstwo lub dla niego;

ii. zapewniają, aby wszystkie dane wczytane zarówno z jednostki pojazdowej jak i z karty kierowcy, były przechowywane przez co najmniej dwanaście miesięcy po ich zarejestrowaniu oraz na żądanie funkcjonariusza służb kontrolnych, były dostępne, bezpośrednio albo na odległość, na terenie tego przedsiębiorstwa.

Według art. 10 ust. 5 lit b rozporządzenia (WE) nr 561/2006, pojęcie "wczytywanie danych" jest rozumiane zgodnie z definicją określoną w załączniku IB, rozdział I lit. s) rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85. Zgodnie z art. 10 ust. 5 lit c rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Komisja może, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 24 ust. 2, określić maksymalny okres, w którym zgodnie z lit. a) ppkt i) należy wczytać odpowiednie dane.

Zgodnie z treścią § 3 rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 23 sierpnia 2007 r. w sprawie częstotliwości pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunków przechowywania tych danych (Dz. U. z 2007 r. nr 159 poz. 1128) dane z tachografu cyfrowego podmiot pobiera:

1. co najmniej raz na 90 dni;

2. natychmiast:

a. przed trwałym bądź okresowym przekazaniem pojazdu innemu podmiotowi,

b. w sytuacji wadliwego funkcjonowania bądź uszkodzenia tachografu cyfrowego, umożliwiających jednakże pobranie zarejestrowanych w nim danych,

c. w przypadku wycofania pojazdu z tachografem cyfrowym z użytkowania;

3. w oznaczonym terminie - w przypadku żądania przez uprawnione organy administracji publicznej lub uprawnione podmioty.

Zgodnie z § 4 ww. rozporządzenia dane z karty kierowcy podmiot pobiera:

1. co najmniej raz na 28 dni,

2. przed ustaniem stosunku pracy danego kierowcy,

3. przed upływem terminu rozwiązania umowy, na podstawie której świadczone były przewozy na rzecz podmiotu wykonującego przewozy drogowe,

4. w przypadku utraty ważności karty kierowcy,

5. w oznaczonym terminie w przypadku żądania przez uprawnione organy administracji publicznej lub uprawnione podmioty.

W myśl lp. 6.3.11 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, za naruszenie obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy - za każdego kierowcę nakłada się karę pieniężną w wysokości 500 zł. Również w wysokości 500 zł nakłada się karę pieniężną za naruszenie obowiązku wczytywania danych urządzenia rejestrującego - za każdy pojazd zgodnie z treścią lp. 6.3.12 załącznika nr 3 do ww. ustawy. Ponieważ skarżący prowadzi działalność gospodarczą, z którą związany jest przewóz drogowy, jest podmiotem wykonującym przewozy drogowe w rozumieniu § 2 Rozporządzenia Ministra Transportu z 23 sierpnia 2007 r. w sprawie częstotliwości pobierania danych ...,w związku z czym nie ulega wątpliwości, że obowiązują go przepisy wymienione w § 3 i § 4 tego rozporządzenia.

Pismami z dnia 29.09.2017 r. i z dnia 11.10.2017 r., [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego wezwał stronę do przedstawienia do kontroli danych cyfrowych z kart kierowców: P. B., G. C. oraz M. D., które potwierdzałyby fakt wczytywania danych cyfrowych w wymaganych terminach. Dodać również należy, że w zawiadomieniu o zamiarze wszczęcia kontroli przedsiębiorca został poinformowany, iż kontrolą zostanie objęty okres od dnia 30.09.2016 r. do dnia 29.09.2017 r. Organ wezwał ponadto skarżącego do przedstawienia do kontroli danych cyfrowych potwierdzających wczytanie danych z tachografów cyfrowych z okresu od dnia 1.05.2017 r. do dnia 31.05.2017 r., zainstalowanych w pojazdach o nr rej. [...], [...] i [...]. W wyniku przeprowadzonej kontroli organ odwoławczy stwierdził, że przedsiębiorca nie wczytał w wymaganym terminie danych cyfrowych z kart kierowców:

- G. C. – z okazanych przez przedsiębiorcę danych cyfrowych z karty tego kierowcy wynika, że zostały one wczytane w dniu 13.10.2017 r., przy czym poprzedni odczyt miał miejsce w dniu 22.11.2016 r. Pomiędzy dniem 22.11.2016 r., a ostatnim dniem objętym kontrolą, tj. dniem 29.09.2017 r. upłynęło zaś ponad 28 dni zarejestrowanej działalności.

- P. B. - z okazanych przez przedsiębiorcę danych cyfrowych z karty tego kierowcy wynika, że zostały one wczytane w dniu 19.09.2017 r., przy czym brak jest poprzedniego odczytu danych. Pomiędzy pierwszym dniem objętym kontrolą, tj. dniem 30.09.2016 r., a dniem odczytu ww. pliku upłynęło zaś ponad 28 dni zarejestrowanej działalności.

- M. D. - z okazanych przez przedsiębiorcę danych cyfrowych z karty tego kierowcy wynika, że zostały one wczytane w dniu 19.09.2017 r., przy czym poprzedni odczyt miał miejsce w dniu 13.07.2016 r. Pomiędzy tymi wczytaniami upłynęło zaś ponad 28 dni zarejestrowanej działalności.

Ponadto organ stwierdził, iż przedsiębiorca nie wczytał w wymaganym terminie danych z tachografów cyfrowych zainstalowanych w pojazdach o numerach rejestracyjnych:

- [...] - z okazanych przez przedsiębiorcę danych cyfrowych z tachografu cyfrowego zainstalowanego w tym pojeździe wynika, że zostały one wczytane w dniu 11.10.2017 r., przy czym poprzedni odczyt miał miejsce w dniu 10.10.2017 r. Pomiędzy dniem 01.05.2017 r. (pierwszy dzień okresu za który organ wezwał przedsiębiorcę do okazania danych cyfrowych, potwierdzających wczytanie danych), a dniem 29.09.2017 r. (ostatni dzień objęty kontrolą) upłynęło ponad 90 dni zarejestrowanej działalności.

- [...] - z okazanych przez przedsiębiorcę danych cyfrowych z tachografu cyfrowego zainstalowanego w tym pojeździe wynika, że zostały one wczytane w dniu 19.10.2017 r. o godz. 13:46, przy czym poprzedni odczyt miał miejsce w dniu 19.10.2017 r. o godz. 12:10. Pomiędzy dniem 01.05.2017 r. (pierwszy dzień okresu za który organ wezwał przedsiębiorcę do okazania danych cyfrowych, potwierdzających wczytanie danych), a dniem 29.09.2017 r. (ostatni dzień objęty kontrolą) upłynęło ponad 90 dni zarejestrowanej działalności.

- [...] - z okazanych przez przedsiębiorcę danych cyfrowych z tachografu cyfrowego zainstalowanego w tym pojeździe wynika, że zostały one wczytane w dniu godz. 15:28. Pomiędzy dniem 01.05.2017 r. (pierwszy dzień okresu za który organ wezwał przedsiębiorcę do okazania danych cyfrowych, potwierdzających wczytanie danych), a dniem 29.09.2017 r. (ostatni dzień objęty kontrolą) upłynęło ponad 90 dni zarejestrowanej działalności.

Mając na uwadze definicję pojęcia "dni zarejestrowanej działalności" zawartej w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 05.05.2016 r., sygn. akt. II GSK 2719/14: "[...] dniami zarejestrowanej działalności (pkt 3 preambuły rozporządzenia Komisji) są dni, w których działalność kierowcy powinna być rejestrowana dla potrzeb skutecznej kontroli przestrzegania przez kierowcę i przedsiębiorstwo przepisów dotyczących czasu prowadzenia pojazdów i okresów odpoczynku ustanowionych rozporządzeniem (WE) nr 561/2006. Okresami składającymi się z dni nierejestrowanej działalności są te okresy, gdzie nie można przedsiębiorstwu przypisać ustawowego obowiązku rejestrowania działalności kierowcy, czyli dni w których kierowca nie prowadzi pojazdu i jednocześnie nie podlega obowiązkowi odpoczynku. Innymi słowy, nie są to wszystkie dni kalendarzowe czy też dni zarejestrowanej działalności samego przedsiębiorstwa ", organ jako dni zarejestrowanej działalności uwzględnił wyłącznie dni, które w myśl art. 34 rozporządzenia nr 165/2014, powinny zostać zarejestrowane w sposób automatyczny na karcie kierowcy lub za pomocą wpisów manualnych, tj. okresy jazdy, innej pracy, gotowości, przerw lub odpoczynków. Organ odwoławczy w wydanej decyzji wyjaśnił, iż dniami zarejestrowanej działalności nie są okresy, w których kierowca nie prowadzi pojazdu, nie podlega obowiązkowi odpoczynku i jednocześnie nie ma ustawowego obowiązku rejestrowania swojej działalności.

Wbrew twierdzeniom skarżącej, Główny Inspektor Transportu Drogowego wyjaśnił, że jako dni zarejestrowanej działalności, w przypadku danych pobieranych z tachografu cyfrowego, uwzględnił wyłącznie te dni, w których karta kierowcy była włożona do tachografu oraz dni w których stwierdzono prowadzenie pojazdu bez karty kierowcy włożonej do urządzenia rejestrującego zgodnie z wytycznymi wynikającymi z wyżej przytoczonego orzeczenia NSA. Biorąc pod uwagę powyższe organ w sposób jasny i sprecyzowany uzasadnił decyzje w aspekcie ustalenia dni którym został nadany status "dni zarejestrowanej działalności".

Przechodząc do naruszenia art. 19 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. polegającego na nałożeniu dwóch kar za ten sam stan faktyczny, należy zauważyć, iż pomimo zmiany stanu prawnego i uchylenia przepisów art. 92 ust. 3 i 4 utd postępowanie mandatowe zostało wszczęte nie przeciw skarżącej, lecz przeciwko M. C. jako osobie zarządzającej transportem w przedsiębiorstwie skarżącego. Postępowanie mandatowe jest prowadzone w trybie wykroczeniowym, a nie administracyjnym i jego stroną jest inna osoba, a co za tym idzie w sprawie zachodzi brak tożsamości podmiotoprawnej. W wyniku jednej kontroli, dopuszczalne było zatem jednoczesne nałożenie kary pieniężnej, w drodze decyzji administracyjnej na przewoźnika oraz w drodze mandatu karnego na osobę zarządzającą transportem w przedsiębiorstwie.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji wyroku na mocy art. 151 p.p.s.a.