Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 10/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-01-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 221, art. 220 par. 1 i 4, art. 178, art. 227 par. 2, art. 184, art. 185, art. 197
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 2 ust. 3 pkt 1, par. 2 ust. 1 pkt 7
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2192
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia del. WSA Jerzy Siegień po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 września 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 648/08 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lipca 2008 r. oraz zażalenia S. Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lipca 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 648/08 o odrzuceniu zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 maja 2008 r. w sprawie ze skargi S. Ł. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] lutego 2008 r. znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: 1) uchylić postanowienie z dnia 9 września 2008 r. 2) oddalić zażalenie na postanowienie z dnia 22 lipca 2008 r.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 22 lipca 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 648/08, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie S. Ł. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 maja 2008 r., którym wezwano pełnomocnika skarżącego do wykazania czy został uiszczony wpis sądowy ponad kwotę 200 zł.

Uzasadniając powyższe postanowienie wskazano, że zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 maja 2008 r. nie stanowiło wezwania do uiszczenia wpisu, o którym mowa w art. 220 § 1 p.p.s.a. Zostało ono skierowane do strony jedynie w celu wyeliminowania ewentualnych pomyłek i bezspornego ustalenia, że nie został uiszczony wpis w wymaganej wysokości, a zatem na takie wezwanie zażalenie nie przysługiwało.

Pismem z dnia 13 sierpnia 2008 r. pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 22 lipca 2008 r., żądając jego uchylenia w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił pozbawienie możliwości obrony praw skarżącego, poprzez odrzucenie zażalenia na zarządzenia Przewodniczącego z dnia 28 maja 2008 r. i w konsekwencji odrzucenie skargi na decyzję Wojewody Mazowieckiego.

W uzasadnieniu skarżący wskazał, że skoro zarządzenie Przewodniczącego określało wysokość opłaty, to powinno być wydane stosowne postanowienie ustalające wysokość wpisu, od którego przysługiwałoby zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Ponadto w jego ocenie nawet gdyby przyjąć, że w sprawie mogło być wydane zarządzenie Przewodniczącego z dnia 28 maja 2008 r., to wymagało ono sporządzenia uzasadnienia zgodnie z wymogami określonymi w art. 163 § 2 w zw. z art. 167 p.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 9 września 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 648/08, w oparciu o przepisy art. 178 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 221 p.p.s.a, odrzucił zażalenie skarżącego na w/w postanowienie z dnia 22 lipca 2008 r. Uzasadniając powyższe postanowienie Sąd pierwszej instancji wskazał, że przyczyną odrzucenia zażalenia było nieuiszczenie przez pełnomocnika skarżącego, będącego radcą prawnym, wpisu należnego od przedmiotowego zażalenia w kwocie 100 zł. Dodatkowo Sąd wyjaśnił, że w prowadzonym postępowaniu zażaleniowym nie miał zastosowania przepis art. 227 p.p.s.a. bowiem przedmiotem tego postępowania nie był żaden ze środków prawnych wymienionych w § 1 art. 227 p.p.s.a.

Wnosząc zażalenie na w/w postanowienie z dnia 9 września 2008 r. skarżący zażądał jego uchylenia w całości, zarzucając błędną wykładnię prawa przez Sąd pierwszej instancji poprzez odmowę zastosowania art. 227 p.p.s.a., a w konsekwencji odrzucenie zażalenia S. Ł. na postanowienie z dnia 22 lipca 2008 r.

W uzasadnieniu podniósł, że zażalenie z dnia 13 sierpnia 2008 r. było zwolnione od opłaty sądowej na podstawie art. 227 § 2 p.p.s.a. ponieważ dotyczyło postanowienia z dnia 22 lipca 2008 r., którego przedmiotem były koszty sądowe, tj. wysokość wpisu sądowego ustalonego na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, z późn. zm).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 września 2008 r. należało uwzględnić. Trafnie bowiem podnosi skarżący, że odrzucone postanowieniem z dnia 9 września 2008 r. zażalenie z dnia 13 sierpnia 2008 r. nie podlegało opłacie sądowej - wpisowi. Podkreślenia jednak wymaga, że podstawą do zwolnienia od wpisu przedmiotowego zażalenia z dnia 13 sierpnia 2008 r. jest przepis art. 220 § 4 p.p.s.a., a nie jak błędnie twierdzi skarżący art. 227 § 2 p.p.s.a.

Stosownie do treści art. 220 § 4 p.p.s.a. zażalenie na postanowienie sądu o odrzuceniu zażalenia jest wolne od wpisu. Jako, że postanowieniem z dnia 22 lipca 2008 r. Sąd pierwszej instancji odrzucił zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego z dnia 28 maja 2008 r., to od wniesionego od tego postanowienia środka odwoławczego - powołanego zażalenia z dnia 13 lipca 2008 r. - nie był wymagany wpis sądowy. Zatem postanowienie z dnia 9 września 2008 r., którym odrzucone zostało zażalenie z dnia 13 lipca 2008 r. z tej przyczyny, że nie uiszczono od niego wpisu w kwocie 100 zł, wydane zostało z naruszeniem art. 220 § 4 p.p.s.a.

Mając powyższe na względzie należy stosownie do art. 185 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 września 2008 r. i rozpoznać zażalenie z dnia 13 sierpnia 2008 r. na postanowienie z dnia 22 lipca 2008 r. o odrzuceniu zażalenia skarżącego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 maja 2008 r.

Oceniając zatem postanowienie z dnia 22 lipca 2008 r. należy podnieść, że przedmiotem postępowania sądowego, w wyniku przeprowadzenia którego zapadło w/w postanowienie nie były - jak błędnie twierdzi pełnomocnik - "koszty sądowe". Powołanym zarządzeniem z dnia 28 maja 2008 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do wykazania, że dokonał wpłaty wpisu sądowego od skargi z dnia 21 marca 2008 r., na decyzję Wojewody Mazowieckiego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, ponad uiszczoną w dniu 26 marca 2008 r. kwotę 200 zł.

Podkreślenia wymaga, że w przedmiotowej sprawie, stosownie do treści § 2 ust. 3 pkt 1 powołanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., należny był wpis stały w kwocie 500 zł, zaś przedstawiony przez pełnomocnika dowód wpłaty wpisu sądowego potwierdzał dokonanie opłaty jedynie w kwocie 200 zł. Dokonując zatem oceny zarządzenia z dnia 28 maja 2008 r., mając na względzie art. 221 p.p.s.a., w myśl której nienależycie opłacone pisma wnoszone przez radcę prawnego odrzuca się bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej oraz fakt, że skarga na decyzję Wojewody Mazowieckiego podlegała opłacie stałej, należy podzielić stanowisko wyrażone przez Sąd pierwszej instancji w postanowieniu z dnia 22 lipca 2008 r., że zarządzenie to nie stanowiło wezwania do uiszczenia wpisu sądowego na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. Celem zarządzenia było wyłącznie uzyskanie dodatkowych informacji dla wyeliminowania ewentualnej pomyłki przy ustalaniu wysokości opłaconego przez pełnomocnika wpisu sądowego. Nie mogło ono zostać skutecznie zaskarżone, albowiem żaden przepis ustawy p.p.s.a. nie zastrzegł możliwości wniesienia środka odwoławczego od zarządzeń tego rodzaju. Zażalenie to, jako niedopuszczalne, podlegało odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., co też słusznie uczynił Sąd pierwszej instancji zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 lipca 2008 r.

Z tych też względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 z związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie na postanowienie z dnia 22 lipca 2008 r.