Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 669/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-06-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6230 System oceny zgodności, certyfikacja
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 40k, art. 5 ust. 1 pkt 16, art. 24
journal: Dz.U. 2004 nr 204 poz 2087
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności - tekst jedn.
article: art. 2, art. 7
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Przegalińska Sędzia NSA Magdalena Bosakirska Sędzia del. WSA Jacek Czaja (spr.) Protokolant Monika Majak po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2011 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej "T." S.A. we W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 18 grudnia 2009 r. sygn. akt VI SA/Wa 1748/09 w sprawie ze skargi "T." S.A. we W. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie zakazu dalszego przekazywania wyrobu użytkownikowi, konsumentowi i dystrybutorowi 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od "T." S.A. we W. na rzecz Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 18 grudnia 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 1748/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W., po rozpoznaniu sprawy ze skargi "T." spółki akcyjnej z siedzibą we W. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie zakazu dalszego przekazywania wyrobu użytkownikowi, konsumentowi i dystrybutorowi, oddalił skargę.

Sąd pierwszej instancji przyjął za podstawę rozstrzygnięcia następujące ustalenia.

D. Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej we W. decyzją z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] i [...], wydaną na podstawie art. 40k ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności (Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2087 ze zm.), w związku z § 19 ust. 1, § 38 pkt 1, § 48 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie zasadniczych wymagań dla maszyn i elementów bezpieczeństwa (Dz. U. Nr 259, poz. 2170) oraz § 6 ust. 2 pkt 5 i 6 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 21 grudnia 2005 r. w sprawie zasadniczych wymagań dla urządzeń używanych na zewnątrz pomieszczeń w zakresie emisji hałasu do środowiska (Dz. U. Nr 263, poz. 2202 ze zm.), zakazał "T." S.A (dalej Spółka) dalszego przekazywania użytkownikowi, konsumentowi i dystrybutorowi w terminie do dnia [...] października 2008 r. 559 sztuk pilarki łańcuchowej spalinowej, o wskazanej w decyzji cechach.

Decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów utrzymał w mocy decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej. W uzasadnieniu tej decyzji organ wskazał, że zgodnie z art. 40h ust. 2 ustawy o systemie oceny zgodności, w celu stwierdzenia, czy wyrób spełnia zasadnicze wymagania, organ wyspecjalizowany może również poddać wyrób badaniom z pominięciem weryfikowania dokumentów związanych z oceną zgodności. Powołując przepisy Rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie zasadniczych wymagań dla maszyn i elementów bezpieczeństwa Prezes UOKiK ustalił, że wyniki badań potwierdziły, że towar – pilarka łańcuchowa spalinowa – stwarza zagrożenie dla bezpieczeństwa i zdrowia operatora z uwagi na możliwość blokowania się przycisku przyspiesznika podczas pracy pilarką przy pomocy przycisku blokującego, co powoduje, że przycisk przyspiesznika nie wraca automatycznie do położenia jałowego po jego zwolnieniu przez operatora. Jest to niezgodne z wymaganiami pkt 5.10.2 normy PN-EN ISO 11681-1:2006 oraz § 19 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie zasadniczych wymagań dla maszyn i elementów bezpieczeństwa. Ponadto "równoważny poziom drgań" na uchwycie przednim wyniósł 10,76 m/s2, a na uchwycie tylnym – 15,03 m/s2. Powyższe wartości przyspieszenia drgań przekraczają wartości określone w rozporządzeniu Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 10 października 2005 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy (Dz. U. 2005 r. Nr 212 poz. 1769), dopuszczalne dla drgań działających przez kończyny górne (2,8 m/s2 dla ekspozycji dziennej oraz 11,2 m/s2 dla ekspozycji trwających 30 minut i krócej). Jednocześnie stwierdzono, że instrukcja dołączona do maszyny nie zawiera informacji dotyczących drgań mechanicznych przenoszonych przez maszynę, co jest niezgodne z § 57 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie zasadniczych wymagań dla maszyn i elementów bezpieczeństwa.

Wskazane niezgodności, mające zasadniczy wpływ na bezpieczeństwo i zdrowie użytkowników przedmiotowej pilarki, w ocenie Prezesa UOKiK dały podstawę do wydania decyzji zakazującej dalszego przekazywania wyrobu użytkownikowi, konsumentowi i dystrybutorowi na okres 2 miesięcy w oparciu o art. 40k ust. 1 ustawy o systemie oceny zgodności.

Oddalając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. w pierwszej kolejności zakreślił ramy prawne, w granicach których zobowiązany był poddać kontroli zaskarżoną decyzję. Sąd wskazał, że zgodnie z art. 40k ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności, w przypadku gdy w wyniku kontroli organ wyspecjalizowany, który ją przeprowadził, stwierdzi, że wyrób nie spełnia zasadniczych lub innych wymagań, może, w drodze decyzji, zakazać dalszego przekazywania wyrobu użytkownikowi, konsumentowi i dystrybutorowi na okres nie dłuższy niż 2 miesiące. Zaś art. 2 tej ustawy wskazuje, iż jednym z jej celów jest eliminowanie zagrożeń stwarzanych przez wyroby dla życia lub zdrowia użytkowników i konsumentów oraz mienia, a także zagrożeń dla środowiska.

W myśl § 19 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie zasadniczych wymagań dla maszyn i elementów bezpieczeństwa (Dz.U. Nr 259, poz. 2170) maszyna powinna być wyposażona w element sterowniczy, przy użyciu którego można doprowadzić, w bezpieczny sposób, do całkowitego jej zatrzymania w normalnym trybie. Zgodnie z § 38 pkt 1 tego rozporządzenia maszyna powinna być zaprojektowana i wykonana w taki sposób, aby zagrożenia wynikające z emisji hałasu albo drgań wytwarzanych przez maszynę były zredukowane bądź ograniczone do najniższego poziomu, biorąc pod uwagę postęp techniczny i dostępność środków redukcji hałasu oraz tłumienia drgań, w szczególności u źródła ich powstawania. Ponadto, zgodnie z § 57 ust. 1 cyt. rozporządzenia, dołączona do maszyny przenośnej trzymanej w ręku lub prowadzonej ręką instrukcja powinna zawierać następujące informacje, dotyczące drgań przenoszonych przez maszynę – ważoną wartość skuteczną przyspieszenia drgań działających na kończyny górne operatora, jeżeli wartość ta określona na podstawie odpowiedniej metody badania przekroczy 2,5 m/s2; w przypadku gdy wartość ta nie przekroczy 2,5 m/s2, należy zamieścić tę informację w instrukcji.

Sąd pierwszej instancji zauważył, że poza sporem pozostaje to, iż sporna pilarka spełnia definicję maszyny zawartą w § 3 ust 1a tego rozporządzenia.

Odnosząc się do wymagań określonych w rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 21 grudnia 2005 r. w sprawie zasadniczych wymagań dla urządzeń używanych na zewnątrz pomieszczeń w zakresie emisji hałasu do środowiska (Dz.U. Nr 263, poz. 2202 ze zm.), Sąd wskazał, że producent urządzenia lub jego upoważniony przedstawiciel powinien, dla każdego typu urządzenia spełniającego wymagania określone w rozporządzeniu, wystawić deklarację zgodności WE i jej kopię dołączyć do urządzenia, a ta deklaracja powinna zawierać między innymi zmierzony poziom mocy akustycznej urządzenia reprezentatywnego dla danego typu oraz gwarantowany poziom mocy akustycznej danego urządzenia (§ 6 ust. 1 i 2).

Zgodnie z art. 40h ustawy o systemie oceny zgodności, w przypadku gdy osoba zobowiązana do przechowywania dokumentów związanych z oceną zgodności nie przedstawi tych dokumentów osobie kontrolującej lub z przedstawionych dokumentów nie wynika, że wyrób spełnia zasadnicze wymagania, organ wyspecjalizowany może poddać wyrób badaniom lub zlecić ich przeprowadzenie akredytowanemu laboratorium w celu ustalenia, czy wyrób spełnia zasadnicze wymagania.

Sąd pierwszej instancji zauważył, że w toku postępowania administracyjnego pilarka została dwukrotnie poddana badaniom, przy czym w sprawozdaniu z badań przedstawionym przez Centralny Instytut Ochrony Pracy – Państwowy Instytut Badawczy w W. wskazano, że "podczas badań stwierdzono możliwość blokowania przycisku przyspiesznika podczas pracy pilarką przy pomocy przycisku blokującego, co powoduje, że przycisk przyspiesznika nie wraca automatycznie do położenia jałowego po jego zwolnieniu przez operatora. Jest to niezgodne z wymaganiem p.5.10.2 normy PN-EN ISO 11681 – 1:2006 oraz § 19 Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie zasadniczych wymagań dla maszyn i elementów bezpieczeństwa". Sąd pierwszej instancji stwierdził, że skarżąca słusznie zarzuca, iż powołana Polska Norma nie mogła stanowić podstawy rozstrzygnięcia w tej sprawie i jest to niewątpliwe uchybienie organu, jednak w ocenie Sądu jednoczesne powołanie prawidłowej podstawy prawnej powoduje, że uchybienie to nie miało żadnego wpływu na treść wydanej w sprawie decyzji.

W odniesieniu do zarzutu dotyczącego naruszenia przez pilarkę § 19 rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie zasadniczych wymagań dla maszyn i elementów bezpieczeństwa, Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarzuty skarżącej w tym zakresie sprowadzają się do polemiki z ustaleniami organów poczynionymi w oparciu o wyniki badań Instytutów. Sąd zauważył, że jest to okoliczność bardzo istotna, bowiem dotyczy bezpieczeństwa użytkowania urządzenia, które ze swej natury jest urządzeniem niebezpiecznym, zaś zgodnie z art. 2 ust.1 ustawy o systemie oceny zgodności, celem ustawy jest eliminowanie zagrożeń stwarzanych przez wyroby dla życia lub zdrowia użytkowników i konsumentów oraz mienia, a także zagrożeń dla środowiska.

W odniesieniu do naruszenia § 38 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie zasadniczych wymagań dla maszyn i elementów bezpieczeństwa, stanowiącego o obowiązku zastosowania w maszynie takich rozwiązań technicznych, aby zagrożenia wynikające z emisji hałasu albo drgań wytwarzanych przez maszynę były zredukowane do najniższego poziomu, biorąc pod uwagę postęp techniczny, Sąd zauważył, że organ w uzasadnieniu decyzji, akceptując sprawozdanie z badań przedstawione przez Centralny Instytut Ochrony Pracy wskazał, iż wartości przyspieszenia drgań na uchwycie przednim i na uchwycie tylnym przekraczają wartości określone w rozporządzeniu Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 10 października 2005 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy, które to niezgodności, mając w ocenie organu zasadniczy wpływ na bezpieczeństwo i zdrowie użytkowników pilarki, dały podstawę do zastosowania art. 40k ustawy o systemie oceny zgodności.

Sąd pierwszej instancji stwierdził, że słusznie podnosi skarżąca, iż rozporządzenie Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 10 października 2005 r. nie ma bezpośredniego zastosowanie w tej sprawie, bowiem określone w nim limity drgań nie mają charakteru wymagań zasadniczych, ani innych wymagań w rozumieniu przepisów ustawy o systemie oceny zgodności. Rozporządzenie to nie stanowi też implementacji dyrektyw nowego podejścia mających zastosowanie w niniejszej sprawie. Niemniej Sąd zauważył, że pojęcie "najniższy poziom" użyte w powoływanym § 38 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 20 grudnia 2005 r. nie zostało zdefiniowane, a zatem dla jego wykładni celowe jest posłużenie się innymi przepisami, które umożliwiają odniesienie się do tego pojęcia przez posłużenia się normami określającymi dopuszczalny poziom drgań np. w środowisku pracy. W tym zakresie Sąd pierwszej instancji posłużył się analogią, co umożliwiło określenie normy, która może stanowić odniesienie dla zdefiniowania dopuszczalnego poziomu drgań, który może zostać uznany za "najniższy" biorąc pod uwagę postęp techniczny. Sąd zauważył, że drgania związane z pracą urządzenia będą bowiem obecne nawet jeśli nie jest ono używane w środowisku pracy.

Sąd stwierdził, że skoro normy ustalone dla środowiska pracy, przy jednocześnie ustalonej maksymalnej ekspozycji trwającej 30 minut i krócej określają dopuszczalne poziomy drgań przenoszonych przez urządzenie w tym środowisku, to jednocześnie normy te mogą stanowić odniesienie dla ustalenia, czy urządzenie zostało zaprojektowane i wykonane w taki sposób, aby zagrożenia wynikające drgań wytwarzanych przez maszynę były zredukowane bądź ograniczone do najniższego poziomu, biorąc pod uwagę postęp techniczny i dostępność środków tłumienia drgań, w szczególności u źródła ich powstawania. Trudno bowiem przyjąć, iż norma określona dla środowiska pracy nie będzie miała znaczenia dla użytkownika używającego pilarki poza tym środowiskiem. Tym samym należy przyjąć, iż dopuszczalnym było odniesienie się przez organ do norm określonych dla środowiska pracy dla zdefiniowania pojęcia "najniższego poziomu" użytego w § 38 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 20 grudnia 2005 r. i wobec ich drastycznego naruszenia przyjęcie, że niezgodności te mają zasadniczy wpływ na bezpieczeństwo i zdrowie użytkowników pilarki, co dało podstawę do zastosowania art. 40 k ustawy o systemie oceny zgodności.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. złożyła T. S.A. i zaskarżając to rozstrzygnięcie w całości, wniosła o zmianę tego wyroku poprzez uchylenie decyzji Prezesa UOKiK

z dnia [...] lipca 2009 r. i umorzenie postępowania, a ewentualnie uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w W.

Zaskarżonemu wyrokowi wnosząca skargę kasacyjną zarzuciła:

1. naruszenie prawa materialnego (art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) poprzez:

a) niewłaściwe zastosowanie przepisu art. 40k ustawy o systemie oceny zgodności w zw. z § 19 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 20 grudnia 2005 r. poprzez uznanie, że pilarka będąca przedmiotem decyzji nie spełnia wymagań wskazanych w § 19 ust. 1 rozporządzenia, podczas gdy z materiału dowodowego zgromadzonego w postępowaniu toczącym się zarówno przed organem I, jak i II instancji wynika, iż pilarka wyposażona jest w element sterowniczy, przy użyciu którego można doprowadzić w bezpieczny sposób do całkowitego jej zatrzymania w normalnym trybie, a tym samym przedmiotowy wymóg został spełniony;

b) błędną wykładnię przepisu art. 40k w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 16 oraz 24 ustawy o systemie oceny zgodności w zw. z § 38 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 20 grudnia 2005 r. i przyjęcie, że dla określenia "najniższego poziomu" drgań, o którym mowa w § 38 ust. 1 tego rozporządzenia, można zastosować wymagania określone w pkt 2.5 części B załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 listopada 2002 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy (Dz. U. z 2002 r., Nr 217, poz. 1833), podczas gdy wymagania te nie mają charakteru zasadniczych wymagań lub innych wymagań w rozumieniu ustawy o systemie oceny zgodności;

2. naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.) poprzez:

a) naruszenie art. 7 oraz art. 2 Konstytucji RP w zw. z art. 4 p.p.s.a.,

a także w zw. z art. 40k, art. 5 ust. 1 pkt 16 oraz 24 ustawy o systemie oceny zgodności oraz w zw. z § 38 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 20 grudnia 2005 r. poprzez dopuszczenie możliwości zastosowania w drodze analogi regulacji dotyczących wymagań w zakresie drgań określonych w pkt 2.5 części B załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 listopada

2002 r. i uznaniu na tej podstawie, że wymagania te mają charakter zasadniczych wymagań lub innych wymagań w rozumieniu ustawy o systemie oceny zgodności;

b) naruszenie przepisu art. 134 § 1 oraz art. 145 p.p.s.a. poprzez nierozpoznanie istoty sprawy w zw. ze głoszonym w skardze zarzutem naruszenia przepisu art. 40k ustawy o systemie oceny zgodności w zw. z § 19 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 20 grudnia 2005 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

1. Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw i podlega oddaleniu.

Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod uwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania sądowego. Zakres rozpoznania sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny jest więc ograniczony do zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej, poza nieważnością postępowania sądowego, która w sprawie niniejszej nie zachodzi.

2. W pierwszej kolejności odnieść należy się do zarzutu naruszenia przepisów postępowania (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.) w związku z domniemanym naruszeniem przez Sąd pierwszej instancji art. 7 i art. 2 Konstytucji RP w zw. z art. 4 p.p.s.a., a także w zw. z art. 40k, art. 5 ust. 1 pkt 16 oraz 24 ustawy o systemie oceny zgodności oraz w zw. z § 38 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 20 grudnia 2005 r. Autor skargi kasacyjnej podniósł w ramach tego zarzutu, że Sąd pierwszej instancji dopuścił się uchybień poprzez dopuszczenie możliwości zastosowania w drodze analogi regulacji dotyczących wymagań w zakresie drgań określonych w pkt 2.5 części B załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 listopada 2002 r. i uznaniu na tej podstawie, że wymagania te mają charakter zasadniczych wymagań lub innych wymagań w rozumieniu ustawy o systemie oceny zgodności. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej jej autor podniósł, że w jego ocenie Sąd stosując analogię w sposób rażący naruszył zasady praworządności i legalizmu określone w art. 7 w zw. z art. 2 Konstytucji RP, jak też naruszył przepisy ustawy o systemie oceny zgodności, gdyż zastosowanie analogii "w kontekście prawa administracyjnego jest niedopuszczalne".

Mając na uwadze wskazane zarzuty skargi kasacyjnej oraz ich uzasadnienie stwierdzić należy, że w granicach tej podstawy skargi kasacyjnej nie zostały zakwestionowane ustalenia co do stanu faktycznego przyjętego przy rozstrzyganiu sprawy przez organ administracji publicznej, a następnie zaakceptowane przez Sąd pierwszej instancji. W tym stanie rzeczy zarzut naruszenia przepisów postępowania nie może być uznany za uzasadniony, bowiem z uwagi na jego wadliwe skonstruowanie, nie poddaje się on kontroli w granicach podstawy skargi kasacyjnej określonej w art. 174 pkt 2 p.p.s.a.

Na marginesie należy zauważyć, że zarzut ten w znacznej mierze powtórzony został w ramach drugiej podstawy skargi kasacyjnej, co pozwala Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu na jego ocenę w dalszej części rozstrzygnięcia.

3. Zarzut skargi kasacyjnej naruszenia prawa materialnego na skutek niewłaściwego zastosowania przepisu art. 40k ustawy o systemie oceny zgodności w zw. z § 19 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie zasadniczych wymagań dla maszyn i elementów bezpieczeństwa, uznać należy za bezzasadny. Ocena tego zarzutu wymaga przypomnienia tych okoliczności faktycznych, które organy administracji ustaliły, a Sąd pierwszej instancji zaaprobował. Centralny Instytut Ochrony Pracy w W. poddał badaniu towar, stwierdzając możliwość blokowania przycisku przyspiesznika podczas pracy pilarką przy pomocy przycisku blokującego. Powoduje to, że przycisk przyspiesznika nie wraca automatycznie do położenia jałowego po jego zwolnieniu przez operatora, co jest niezgodne z wymaganiem p.5.10.2 normy PN-EN ISO 11681 – 1:2006.

4. Tymi ustaleniami co do faktów Naczelny Sąd Administracyjny jest związany, bowiem wnosząca skargę kasacyjną ustaleń tych nie podważyła, gdyż skarga kasacyjna nie zawiera w tym zakresie zarzutów. Ugruntowany jest już w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego pogląd, iż brak zarzutu błędnych ustaleń faktycznych oznacza, że Naczelny Sąd Administracyjny nie może brać pod uwagę faktów czy okoliczności odmiennych, niż ustalone przez sąd I instancji, podnoszonych w skardze kasacyjnej, lecz musi oprzeć się na stanie faktycznym przyjętym przez sąd I instancji (zob. np.: wyrok NSA z dnia 30 listopada 2010 r., sygn. akt II OSK 1841/10).

5. Mając na uwadze powyższe ustalenia, brak jest podstaw do uznania, że Sąd pierwszej instancji naruszył art. 40k ust. 1 cyt. ustawy o systemie oceny zgodności. Zgodnie z tym przepisem, w przypadku gdy w wyniku kontroli organ wyspecjalizowany, który ją przeprowadził, stwierdzi, że wyrób nie spełnia zasadniczych lub innych wymagań, może, w drodze decyzji, zakazać dalszego przekazywania wyrobu użytkownikowi, konsumentowi i dystrybutorowi na okres nie dłuższy niż 2 miesiące. Zgodnie zaś z § 19 ust. 1 cyt. rozporządzenia Ministra Gospodarki w sprawie zasadniczych wymagań dla maszyn i elementów bezpieczeństwa, maszyna powinna być wyposażona w element sterowniczy, przy użyciu którego można doprowadzić, w bezpieczny sposób, do całkowitego jej zatrzymania w normalnym trybie. Z obu wskazanych wyżej przepisów można wyprowadzić normę prawną, na podstawie której organ stosujący prawo może zakazać dalszego przekazywania maszyny (wyrobu) użytkownikowi, konsumentowi i dystrybutorowi, jeśli nie jest możliwe całkowite zatrzymanie tej maszyny w określonej sytuacji, przy użyciu przeznaczonego do tego celu elementu sterowniczego.

6. W świetle tej normy i ustalonego stanu faktycznego, za całkowicie uprawnioną uznać należy ocenę, wyrażoną przez Sąd pierwszej instancji, że możliwość blokowania przycisku przyspiesznika podczas pracy pilarki przy pomocy przycisku blokującego, uniemożliwiająca automatyczny powrót tego przycisku do położenia jałowego po jego zwolnieniu przez operatora, jako niezgodna z wymaganiem p.5.10.2 normy PN-EN ISO 11681–1:2006 i § 19 ust. 1 cyt. rozporządzenia Ministra Gospodarki w sprawie zasadniczych wymagań dla maszyn i elementów bezpieczeństwa, uzasadnia orzeczenie zakazu określonego w art. 40k ust. 1 cyt. ustawy o systemie oceny zgodności. Oceny tej nie mogą skutecznie podważyć argumenty podniesione w skardze kasacyjnej, które są w istocie tylko polemiką z ustaleniami Sądu pierwszej instancji.

7. Za bezzasadny należy uznać zarzut błędnej wykładnię art. 40k w zw. z art. 5 pkt 16 oraz 24 ustawy o systemie oceny zgodności w zw. z § 38 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 20 grudnia 2005 r. Zarzucany Sądowi pierwszej instancji błąd miał być wynikiem wadliwej wykładni przepisu art. 5 pkt 16 cyt. ustawy o systemie oceny zgodności. Przepis ten zawiera ustawowa definicję pojęcia zasadnicze wymagania, przez które należy rozumieć wymagania w zakresie cech wyrobu, jego projektowania lub wytwarzania, określone w dyrektywach nowego podejścia. Zauważyć jednak należy, ze Sąd pierwszej instancji wprost wskazał, że nadając treść pojęciu "najniższy poziom drgań" określonemu w cyt. § 38 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki w sprawie zasadniczych wymagań dla maszyn i elementów bezpieczeństwa, które nie zostało tam zdefiniowane, posłużył się normami określającymi dopuszczalny poziom drgań w środowisku pracy, nie zaś do wymagań określonych w dyrektywach nowego podejścia. W tym zakresie Sąd odwołał się do regulacji zawartej w cyt. rozporządzeniu Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 10 października 2005 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy, stosując analogię, co umożliwiło wskazanie normy mogącej stanowić odniesienie dla zdefiniowania dopuszczalnego poziomu drgań, który może zostać uznany za najniższy (biorąc pod uwagę postęp techniczny). Wskazany zabieg interpretacyjny był w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego dopuszczalny, bowiem dla rozstrzygnięcia sprawy niezbędne było ustalenie treści normy prawnej, a wybór dyrektywy interpretacyjnej został przez Sąd pierwszej instancji należycie uzasadniony.

8. Z tych wszystkich względów oraz na podstawie art. 184 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt 1 sentencji. Orzeczenie w przedmiocie kosztów postępowania kasacyjnego (pkt 2 sentencji) uzasadnia przepis art. 204 pkt 1 p.p.s.a.