Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 874/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-09-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Walentyna Długaszewska po rozpoznaniu w dniu 8 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia ... w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu J. P. wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia 30 czerwca 2016 r. w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego.

W treści powyższego wniosku skarżący wskazał na oczywistą obrazę przez organy podatkowe przepisów dotyczących postępowania podatkowego oraz przepisów prawa materialnego, polegającą na działaniu opisanym w skardze.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Z przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718, dalej: "p.p.s.a.") wynika, że warunkiem wstrzymania wykonania decyzji jest stwierdzenie przez Sąd, że strona uprawdopodobniła istnienie okoliczności przemawiających za obawą wyrządzenia znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Owe uprawdopodobnienie przesłanek uzasadniających pozytywne rozpatrzenie wniosku spoczywa zatem na stronie. Uzasadnienie wniosku o ochronę tymczasową powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest zasadne w stosunku do strony skarżącej. Twierdzenia strony powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego konkretnej sytuacji finansowej, majątkowej, osobistej.

W niniejszym przypadku skarżący ograniczył się jedynie do sformułowania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, wskazując, że organy podatkowe dopuściły się oczywistej obrazy przepisów dotyczących postępowania podatkowego oraz przepisów prawa materialnego, polegającej na działaniu opisanym w skardze.

W ocenie Sądu, wnioskodawca nie uprawdopodobnił jakichkolwiek okoliczności dotyczących wystąpienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz nie przedstawił żadnych dokumentów na poparcie tych okoliczności – co uniemożliwiło dokonanie przez Sąd oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki udzielenia stronie ochrony tymczasowej.

Jednocześnie podkreślenia wymaga fakt, że w sprawie o wstrzymanie wykonania aktu Sąd administracyjny nie rozpoznaje sprawy co do meritum, gdyż takie działanie w tej fazie postępowania oznaczałoby dokonanie przedsądu. Oznacza to, że na etapie rozpoznania wniosku o ochronę tymczasową Sąd nie bada zasadności samej skargi. Z tego względu w niniejszym przypadku Sąd nie był uprawniony do zbadania okoliczności przedstawionych przez stronę we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu, a co za tym idzie – do oceny wniosku przez pryzmat ewentualnych wad zaskarżonego aktu (zob. postanowienie NSA z 19 października 2011 r., sygn. akt II OZ 983/11, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że na etapie wniosku o wstrzymanie wykonania nie mógł być uwzględniony podnoszony przez skarżącego argument związany z tym, że organy podatkowe dopuściły się oczywistej obrazy przepisów prawa. W odniesieniu do przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., strona nie przedstawiła okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić wyrządzenie w jej majątku znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji.