Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 152/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2006-11-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 50 par. 1,  art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 97
journal: Dz.U. 2000 nr 46 poz 543
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia NSA Halina Kremis Sędziowie : NSA Zygmunt Wiśniewski WSA Anna Siedlecka /sprawozdawca/ Protokolant Kamila Zawiślan po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 listopada 2006r. sprawy ze skargi B. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości położonej we W. przy ul. K. P. S. nr [...]-[...], ul. T. nr [...]-[...] i ul. W. oddala skargę


UZASADNIENIE

Działający z upoważnienia Prezydenta W. - Zastępca Dyrektora Wydziału Gospodarki Nieruchomościami i Geodezji Urzędu Miejskiego W. decyzją z dnia [...]r. nr [...] zatwierdził projekt podziału nieruchomości położonej we W. przy ulicy K. P. S. nr [...]-[...], ulicy T. [...] - [...] i ulicy W., oznaczonej w operacie ewidencji gruntów i budynków miasta W. obrębu S. M. jako działka nr [...], AM 37, będącej własnością Gminy W. w użytkowaniu wieczystym Spółdzielni Mieszkaniowej A. W wyniku podziału powstały działki: [...],[...],[...],[...], AM 37. Wobec nie wniesienia odwołania decyzja stała się ostateczna z dniem [...]r.

W dniu [...]r. A. K., J. K., T. R. i R. C., która reprezentowana jest przez B. G., wnieśli do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. podanie o stwierdzenie nieważności opisanej wyżej decyzji.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu wniosku, decyzją z dnia [...]r. nr [...] wydaną na podstawie art. art. 157 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności opisanej wyżej ostatecznej decyzji z dnia [...]r. nr [...]. W konkluzji uzasadnienia Kolegium stwierdziło, iż niedopuszczalność wszczęcia postępowania w rozpatrywanej sprawie związana jest z przesłankami podmiotowymi, bowiem żądanie stwierdzenia nieważności decyzji złożyły osoby nie będące stronami w sprawie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, iż kwestionowana decyzja podziałowa nie dotyczy interesu prawnego wnioskodawców. Dla poparcia tego stanowiska Kolegium odwołało się do przepisów prawa materialnego, w szczególności zaś do art. 97 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2000 r., Nr 46, poz. 543 z późn. zm.) z którego wynika, iż podziału nieruchomości dokonuje się na wniosek i koszt osoby, która ma w tym interes prawny. Zatem osoba nie będąca właścicielem lub użytkownikiem wieczystym gruntu nie będąc stroną postępowania podziałowego, nie może w tym postępowaniu uczestniczyć i przeciwdziałać zatwierdzeniu projektu podziału.

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy A. K., J. K., T. R. i B. G. reprezentująca R. C. wnieśli o uznanie ich za stronę postępowania i o unieważnienie krzywdzącej ich decyzji podziałowej. W uzasadnieniu wnioskodawcy podnieśli, iż krzywdzące dla nich jest zarówno odmówienie im, jako spółdzielcom, statusu strony w postępowaniu podziałowym jak i unieważnienia decyzji podziałowej. Kwestionując stanowisko Kolegium, wnioskodawcy status stron w postępowaniu podziałowym wywodzili z przepisów ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych. Podkreślili, iż przepisy przywołanej ustawy mają na celu umożliwienie spółdzielcom przejście ze statusu "spółdzielczego własnościowego prawa do mieszkania " do "odrębnej własności mieszkania".

W ich ocenie, interes prawny członków spółdzielni w postępowaniu podziałowym, wynika jasno z przepisów art. 41 i 43 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, które zapewniają spółdzielcom prawo do proponowania zmian w projektach podziału gruntów, zaś kosztami podziału obciążają Skarb Państwa. Stąd argumenty zawarte w decyzji nr [...], że podziału nieruchomości dokonuje się na wniosek i koszt osoby, która ma w tym interes prawny i powoływanie się przez organ administracyjny na wyroki Sądu Najwyższego z roku 1995 i przepisy z 1997 r., kiedy nie było jeszcze ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych z 2000 r., nie mogą mieć w ocenie wnioskodawców racji bytu.

Ponadto wnioskodawcy wskazali, iż Kolegium w dwóch podobnych sprawach zajęło dwa różne stanowiska. I tak w sprawie opisanej w decyzji nr [...] (dotyczącej działki nr [...]) uznało spółdzielców za stronę postępowania, uchylając decyzję podziałową, natomiast w decyzji nr [...] (dotyczącej działki nr [...]) nie uznano ich za stronę.

W drugiej części uzasadnienia wnioskodawcy zwrócili uwagę na naruszenie w decyzjach pierwszoinstancyjnych zasad ogólnych k.p.a., w szczególności art. 7 i art. 8.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...]r. nr [...] utrzymało w mocy swoją decyzję z dnia [...]r. (SKO [...]), potwierdzając jednocześnie wcześniejsze stanowisko w przedmiocie odmowy wszczęcia - na wniosek skarżących - postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności opisanej na wstępie decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości stanowiącej własność Gminy W., będącej w użytkowaniu wieczystym Spółdzielni Mieszkaniowej A. W uzasadnieniu powyższej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyraziło pogląd, iż zarzuty zawarte we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie podważają rozstrzygnięcia z dnia [...]r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w pełni podziela stanowisko tego organu przedstawione przez skład orzekający w kwestionowanej decyzji.

Rozpatrując raz jeszcze wniosek z dnia [...] (doprecyzowany w piśmie z dnia [...]r. ), o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta W. z dnia [...] r. zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości położonej we W. przy ul. K. P. S., ul. T. i W., oznaczonej jako działka nr [...], AM-3, obręb S. M., Kolegium wskazało na brzmienie art. 157 § 2 k.p.a. z którego wynika, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu.

W pierwszym wypadku, legitymowanym czynnie do uruchomienia nadzwyczajnego postępowania kontrolującego decyzję ostateczną z punktu widzenia przesłanek określonych w art. 156 § 1 k.p.a. jest podmiot mający status strony w rozumieniu art. 28 k.p.a.

W orzecznictwie sądowoadmianistracyjnym utrwalony jest pogląd, że stronami postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji są nie tylko podmioty, które uczestniczyły w postępowaniu zakończonym kontrolowaną decyzją ale również – stosownie do art. 28 k.p.a. - każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku mogą dotyczyć

skutki stwierdzenia nieważności decyzji ( zab. B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2000, s. 675 i wyrok NSA z dnia 12 stycznia 1994 r., II SA 2164/92, ONSA 1995, nr 1, poz. 32). Takie szerokie ujęcie strony w nadzwyczajnym postępowaniu weryfikacji decyzji administracyjnej, jest konsekwencją rozpoznawania przez organ nadzoru nowej w istocie sprawy w stosunku do załatwionej kwestionowaną decyzją, co dotyczy niewątpliwie interesu prawnego dotychczasowych uczestników postępowania zwykłego, ale może także dotyczyć interesu

prawnego innych osób, które nie uczestniczyły w tym postępowaniu.

W tej sytuacji fundamentalnym zagadnieniem, od rozwiązania którego, jak wskazał organ odwoławczy, zależało rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, było oznaczenie kręgu podmiotów mających przymiot strony w postępowaniu administracyjnym o podział nieruchomości. Uwzględniając, akceptowany w doktrynie i orzecznictwie, pogląd, że z interesem prawnym mamy do czynienia, kiedy istnieje przepis prawa materialnego lub procesowego, który może mieć zastosowanie w konkretnej sytuacji danego podmiotu, należy stwierdzić, iż podstawowych informacji w tym przedmiocie należy szukać, nie - jak twierdzą wnioskodawcy - w przepisach ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, lecz w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

Przepisy tej ustawy regulują bowiem kwestie będące przedmiotem niniejszego postępowania, a więc tryb i zasady podziału nieruchomości (art. 1 pkt 2 oraz art. 93 i następne ustawy). I tak art. 97 ust. 1 tej ustawy stanowi, że podziału nieruchomości dokonuje się na wniosek i koszt osoby, która ma w tym interes prawny. Czytanie tego przepisu w oderwaniu od innych, mogłoby sugerować w ocenie organu ponownie rozpoznającego sprawę - jego szeroki

zakres podmiotowy. Tymczasem już w ust. 2 wyraźnie ograniczono przymiot strony w postępowaniu podziałowym. Z jego treści wynika bowiem, że wnioskodawcami i stronami takiego postępowania są właściciele i współwłaściciele nieruchomości, także jej użytkownicy i współużytkownicy wieczyści

Powyższe unormowania jak wskazano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji prowadzą zatem organ ponownie rozpoznający wniosek do argumentacji, iż podmioty dysponujące innymi prawami w tym ograniczonymi prawami rzeczowymi, a w szczególności własnościowym spółdzielczym prawem do lokalu mieszkalnego, jak również władający nieruchomością na podstawie uprawnień wynikających ze stosunków zobowiązaniowych, nie są stronami postępowania o podział nieruchomości.

Dodatkową w ocenie Kolegium a nie mniej istotną okolicznością uzasadniającą jego rozstrzygnięcie, jest również fakt, że podział nieruchomości mieści się granicach wykonywania prawa własności lub użytkowania wieczystego. Dlatego w ustawie o gospodarce nieruchomościami wprowadzono omawiane ograniczenia. O tym w jaki sposób będzie dzielona nieruchomość może decydować jedynie jej właściciel (użytkownik wieczysty) nie zaś osoba trzecia - nawet jeżeli korzysta z ograniczonych praw rzeczowych. W tym zakresie Samorządowe Kolegium Odwoławcze powołało się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lipca 2000 r. w którym stwierdził, iż nikt, poza właścicielem nieruchomości nie może decydować o przebiegu granic działek na jego nieruchomości (II SA/Gd 1024/99, LEX Nr 44203).

W związku z powyższym, jak podniosło Kolegium należy ocenić, iż wnioskodawcy nie dysponując prawem własności lub użytkowania wieczystego posiadając jedynie ograniczone prawo rzeczowe w postaci spółdzielczego prawa do lokalu mieszalnego, nie mogli i nie byli stronami w zwykłym postępowaniu podziałowym. Również w postępowaniu nadzwyczajnym o stwierdzenie nieważności kończącej to postępowanie decyzji, ich status nadal się nie zmienił. Fakt toczącego się postępowania w sprawie nabycia przez nich, na podstawie ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, prawa własności lokali, nie jest jeszcze - zdaniem Kolegium - takim zdarzeniem prawnym, z którego można byłoby wywodzić przymiot strony w postępowaniu podziałowym. Ich sytuacja prawna ulegnie natomiast zmianie po nabyciu prawa własności lokali i związanego z nim prawa użytkowania wieczystego opisanej na wstępie nieruchomości.

Wnioskodawcy w niniejszej sprawie nie mają, według argumentacji Kolegium, legitymacji czynnej do wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości, gdyż nie byli stronami w postępowaniu zakończonym decyzją organu pierwszej instancji z [...]r. Nie posiadając tytułu prawnego do gruntu w postaci użytkowania wieczystego, nie uzyskali takiego przymiotu również w postępowaniu nadzwyczajnym. Powyższe uniemożliwiło, zgodnie z art. 157 § 2 k.p.a. skuteczne prawnie złożenie wniosku o wszczęcie postępowania na żądanie strony, co w konsekwencji musiało prowadzić do zastosowania dyspozycji art. 157 § 3 k.p.a. W świetle poczynionych wyżej wywodów zarzut rażącego naruszenia art. 40 i 43 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych w opinii organu ponownie rozpoznającego wniosek o wszczęcie postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości nie mógł się ostać. Z przepisów tych nie sposób bowiem wywieść dla wnioskodawców interes prawny, który upoważniałby ich do uczestniczenia -jako strony - w postępowaniu o podział nieruchomości. Bezzasadne jest również twierdzenie, o sprzecznych rozstrzygnięciach jakie w sprawach wzruszenia decyzji zatwierdzających projekty podziałów gruntów spółdzielczych, podejmuje Kolegium. Przywołana we wniosku decyzja Kolegium z dnia [...] ([...]) dotycząca działki nr [...] zapadła bowiem w zupełnie innym stanie faktycznym i prawnym. Przede wszystkim jej przedmiotem była decyzja Prezydenta W. odmawiająca wznowienia postępowania w sprawie podziałowej (a nie stwierdzenia nieważności). Kolegium uchylając zaskarżoną decyzję i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania zastosowało jedynie rozstrzygnięcie kasacyjne, które nie rozstrzygało o meritum sprawy ani o tym czy wnioskodawczyniom przysługuje przymiot strony w tym postępowaniu. Również z uzasadnienia jednoznacznie wynika, iż przyczyną uchylenia były wyłącznie istotne naruszenia przepisów proceduralnych których dopuścił się organ pierwszej instancji, a Kolegium nie przesądziło o sposobie załatwienia sprawy.

W skardze złożonej, w imieniu własnym, na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego B. G., zarzuciła jej naruszenie prawa materialnego na skutek błędnej wykładni art. 97 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, przez przyjęcie, że przepis ten uniemożliwia skarżącej nabycia statusu strony w rozpatrywanej sprawie, błędną wykładnię art. 40, 41, 42 i 43 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych, przez przyjęcie, że z artykułu tego nie można wywieźć dla skarżącej interesu prawnego i możliwości bycia stroną w postępowaniu nadzwyczajnym, niewyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla sprawy, a w szczególności rażącego naruszenia art. 6, 7, 8, 9 i 10 § 1 k.p.a. oraz art. 41 ust.1 pkt 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych przy wydawaniu decyzji nr [...]r. przez Prezydenta W .

W uzasadnieniu swojego stanowiska skarżąca wskazała, iż jej legitymacja do skutecznego żądania wszczęcia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o podziale wynika z art. 40 i 41 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych.

Zdaniem skarżącej, postępowanie podziałowe, a w nim art. 97 ustawy o gospodarce nieruchomościami, zostało uruchomione i ma swoją podstawę w przywołanym wyżej art. 41 ust. 1 pkt 1, przez co pozbawione zostało "cechy samoistności". Jest zatem ściśle powiązane z rozdziałem V ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, a jego wynik powinien służyć realizacji tych przepisów. Skoro zatem przywołane przepisy - związane z postępowaniem podziałowym - przyznają skarżącej prawa rzeczowe do lokalu i gruntu, to w ocenie skarżącej kreują również jej interes prawny.

Kwestionując rozstrzygnięcie podniosła również, że przywoływany wielokrotnie przez Kolegium art. 97 ustawy o gospodarce nieruchomościami nie przesądza jednoznacznie, że jedynymi stronami postępowania podziałowego mogą być właściciele i użytkownicy wieczyści. Z powyższego przepisu wynika bowiem, że do wszczęcia postępowania upoważnione są osoby, które mają interes prawny, a nie tytuł prawny jak sugeruje Kolegium, a skarżący uważają, że interes taki mają.

Dodatkowo, na obalenie tezy Kolegium, skarżąca powołała się na art. 95 ustawy o gospodarce nieruchomościami, który jej zdaniem dopuszcza do udziału w postępowaniu podziałowym samoistnego posiadacza w dobrej wierze, nielegitymującego się żadnym stwierdzonym tytułem prawnym i niebędącego przed postępowaniem podziałowym ani w jego trakcie właścicielem lub użytkownikiem wieczystym. Ponadto na jej korzyść, co do faktu istnienia po jej stronie interesu prawnego, przemawia też stanowisko Kolegium, że stroną w nadzwyczajnym postępowaniu administracyjnym może być również ten, kto co prawda nie uczestniczył w postępowaniu zwykłym, ale kogo dotyczyć mogą skutki decyzji unieważniającej decyzję podziałową.

Jeżeli bowiem w art. 40 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, z zapisu "w takim zakresie, w jakim nie narusza to" wynika, że skutki podziału mogą naruszać prawa skarżącej, to już w chwili wydania decyzji podziałowej, niekorzystnej dla skarżącej, ma ona również przymiot strony w postępowaniu nadzwyczajnym. Dlatego też winna być dopuszczona do udziału w postępowaniu administracyjnym w charakterze strony. Kwestionując decyzję Kolegium podniosła również, iż organ drugiej instancji nie podjął czynności mających na celu (w świetle art. 7 k.p.a.) wyjaśnienie, jakimi przesłankami kierował się organ pierwszej instancji przy "uznawaniu" wydzielonych Spółdzielni nieruchomości, jak też "uchybił kontroli rażącego naruszenia prawa" przy braku wykładni w postępowaniu pierwszoinstancyjnym przepisów ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych.

Biorąc pod uwagę wskazane okoliczności skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji Kolegium z dnia [...]r. Nr [...] ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji z dnia [...]r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez ten organ, a nadto o dopuszczenie dowodu z przesłuchania stron oraz zażądanie od Prezydenta W. dostarczenia na rozprawę akt postępowania podziałowego ([...]), a także o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów procesowych.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i podniosło, iż w zaskarżonej decyzji w prawidłowy sposób dokonano wykładni przepisów normujących postępowanie podziałowe w stosunku do nieruchomości pozostających własnością lub będących w użytkowaniu wieczystym spółdzielni mieszkaniowych, prowadzone w związku z regulacjami wynikającymi z ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych. Argumenty przedstawione w treści skargi nie dają podstaw do zmiany stanowiska Kolegium, dlatego w całości podtrzymuje ono argumentację wskazaną w zaskarżonym rozstrzygnięciu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje zatem tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym ( art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

W zaskarżonym rozstrzygnięciu będącym przedmiotem kontroli Sądu takie wady i uchybienia nie wystąpiły, dlatego też skarga nie może być uwzględniona.

Sprawa niniejsza dotyczy odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Prezydenta W. z dnia [...]r. Nr [...]r. zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] AM-37 położonej we W., będącej własnością Gminy W., a pozostającej w użytkowaniu wieczystym Spółdzielni Mieszkaniowej A.

Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, a więc ten kto posiada legitymację materialną, bowiem źródłem interesu prawnego jest ustawa, w szczególności zaś przepisy regulujące sposób załatwiania danej sprawy w postępowaniu zwyczajnym. W ten sposób ustawodawca zrezygnował z kryterium strony, które związane jest z załatwieniem spraw w postępowaniu administracyjnym, ale nie oznacza to, że nie występuje łączność pomiędzy definicją strony z postępowania administracyjnego a definicją podmiotu uprawnionego do wniesienia skargi. Kryterium interesu prawnego, na którym oparta jest legitymacja skargowa, ma zatem charakter materialnoprawny i wymaga stwierdzenia związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę a zaskarżonym aktem administracyjnym. Interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się w tym, że działa on bezpośrednio we własnym imieniu i ma określone roszczenie. Pojęcie interesu prawnego należy ujmować w kategoriach obiektywnych. Istnieje on wtedy, kiedy można wskazać przepis prawa materialnego, z którego można wywieść dla danego podmiotu określone prawa lub obowiązki (patrz szerzej – J.P.Tarno w Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, WP Lexis Nexis Warszawa 2006r.).

W przypadku podziału nieruchomości na podstawie przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami ( Dz.U. Nr 115, poz. 127 ze zm.) – zgodnie z ustalonym już orzecznictwem sądowym – o zatwierdzenie projektu podziału nieruchomości mógł wystąpić właściciel (współwłaściciel) lub użytkownik wieczysty (współużytkownik wieczysty), gdyż tylko te podmioty są władne dysponować nieruchomością w ramach przysługującego im prawa, mają więc interes prawny, aby żądać czynności organu. Tym samym tylko te podmioty są stronami postępowania podziałowego i jako strony postępowania podziałowego mogą żądać stwierdzenia nieważności decyzji podziałowej i uczestniczyć w postępowaniu nadzwyczajnym weryfikującym decyzję podziałową wydaną w trybie zwykłym.

Nie są więc stronami postępowania podziałowego podmioty, które nie posiadają do nieruchomości gruntowej żadnego tytułu prawnego, lecz zainteresowane są jedynie daną nieruchomością, która uległa podziałowi, ze względu na istniejące w stosunku do Spółdzielni Mieszkaniowej A roszczenie o przekształcenie przysługującego im ograniczonego prawa rzeczowego do lokalu mieszkalnego w Spółdzielni Mieszkaniowej i ustanowienie udziału w użytkowaniu wieczystym nieruchomości wspólnej na rzecz dotychczasowego spółdzielcy legitymującego się ograniczonym prawem rzeczowym. Takie zdarzenia przyszłe, nie mogą stanowić o interesie prawnym skarżącej, a jedynie o interesie faktycznym, ten zaś nie daje jej uprawnień do uzyskania przymiotu strony w postępowaniu administracyjnym i sądowoadministracyjnym.

Skarżąca, nie mając żadnego tytułu prawnego do przedmiotowej nieruchomości gruntowej( działki nr [...]-przed podziałem), nie może skutecznie powoływać się na przepisy ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o spółdzielniach mieszkaniowych ( art. 41 i art. 43 ), gdyż te nie decydują o ustaleniu w stosunku do konkretnego podmiotu przymiotu strony zarówno w postępowaniu zwykłym podziałowym jaki i nadzwyczajnym zmierzającym do weryfikacji decyzji ostatecznej..

Wobec powyższego Sąd, działając na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o oddaleniu skargi.