Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1696/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-03-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6271 Ochrona cudzoziemca, w tym nadawanie statusu uchodźcy, azyl, zezwolenie na pobyt tolerowany i ochrona czasowa
Hasła tematyczne: Cudzoziemcy
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 138 par. 1
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA - Michał Sowiński, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz – Wóltańska, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska (spr.), Protokolant - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2011 r. sprawy ze skargi S. B. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia ... maja 2010 r. nr ... w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji o wydaleniu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; uchyla zaskarżoną decyzję


UZASADNIENIE

Obywatel F., deklarujący narodowość c. S. B. (zwany dalej: skarżącym) wnioskiem z ... grudnia 2008 r. wystąpił do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców o nadanie statusu uchodźcy na terytorium RP.

Rozpatrując powyższy wniosek, decyzją z ... czerwca 2009 r. nr ...Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców odmówił skarżącemu nadania statusu uchodźcy, udzielenia ochrony uzupełniającej oraz orzekł o jego wydaleniu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany.

Powyższa decyzja została utrzymana w mocy decyzją Rady do Spraw Uchodźców z dnia ... listopada 2009 r., nr ...

Następnie w dniu ... marca 2010 r. skarżący, za pośrednictwem Komendanta Placówki Straży Granicznej W., wystąpił do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z kolejnym wnioskiem o nadanie statusu uchodźcy jednocześnie składając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia ... czerwca 2009 r., o wydaleniu z terytorium RP.

W dniu ... kwietnia 2010 r., decyzją nr ... Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców orzekając w sprawie, na podstawie art. 33 ust. 4 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r., o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium RP (Dz.U. z 2009 r., nr 189, poz. 1472 dalej: ustawa o ochronie), odmówił skarżącemu wstrzymania wykonania decyzji z ... czerwca 2009 r. o wydaleniu z terytorium RP.

W wyniku rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od powyższej decyzji z ... kwietnia 2010 r. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców, orzekając na podstawie art. 33 ust. 4 ustawy o ochronie, decyzją z dnia ... maja 2010 r., nr ... ponownie odmówił skarżącemu wstrzymania wykonania decyzji z dnia ... czerwca 2009 r., nr ... podnosząc, iż w oparciu o stan faktyczny i prawny sprawy brak jest podstaw do uwzględnienia powyższego wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji o wydaleniu.

W skardze na powyższą decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z ... maja 2010 r. skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji zarzucając naruszenie:

- prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 33 ust. 4 ustawy o ochronie;

- naruszenie postanowień Dyrektywy Rady z dnia 1 grudnia 2005 r., w sprawie ustanowienia minimalnych norm dotyczących procedur nadawania i cofania statusu uchodźcy w Państwach Członkowskich (Dz.U.UE L z dnia 13 grudnia 2005 r.);

- prawa procesowego poprzez niedopełnienie obowiązków spoczywających na organie, a wynikających z art. 7, art. 77 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.00.98.1071) – dalej jako: k.p.a.

W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej oddalenie podnosząc, iż zebrany w sprawie materiał dowodowy potwierdza, że skarżący nie spełnia przesłanek do wstrzymania wykonania decyzji o wydaleniu z terytorium RP.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej – patrz art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269). Uzupełnieniem powyższego jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej: p.p.s.a., w którym wskazano, iż sądy stosują środki określone w ustawie.

Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia.

W ocenie Sądu w sprawie niniejszej w toku postępowania prowadzonego przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców doszło do naruszenia przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, co z mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. prowadzi do uchylenia zaskarżonej decyzji.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, Sąd ma prawo i obowiązek uwzględnić również te okoliczności, które wprawdzie nie zostały wskazane w skardze jako zarzut, ale które miały na tę ocenę wpływ.

W tym zakresie wykraczając poza zarzuty skargi Sąd podnosi, iż przede wszystkim organ wydający decyzję na skutek prawidłowo złożonego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy obowiązany jest ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę, która już raz została rozstrzygnięta przez ten organ w ramach działania jako organu pierwszej instancji, przy zastosowaniu tylko i wyłącznie takich rozstrzygnięć, które zostały przewidziane w art. 138 § 1 k.p.a. Wskazany przepis zawiera wyczerpujące wyliczenie rozstrzygnięć, jakie mogą być wydane przez organ rozpatrujący wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Według dyspozycji art. 138 § 1 k.p.a. w przypadku rozstrzygnięć merytorycznych organ odwoławczy (organ rozpatrujący wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy) albo utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję (§ 1 pkt 1) – gdy w wyniku rozpoznania sprawy rozstrzygnięcie organu odwoławczego pokrywa się w całości z rozstrzygnięciem organu pierwszej instancji, albo uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy (§ 1 pkt 2) – gdy widzi potrzebę skorygowania wad prawnych decyzji pierwszej instancji, wad polegających na niewłaściwej ocenie okoliczności faktycznych, czy też w toku postępowania nastąpiła zmiana okoliczności, mająca wpływ na rozstrzygnięcie istoty sprawy. Organ odwoławczy (organ rozpatrujący wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy) w ramach art. 138 § 1 k.p.a. może także uchylić zaskarżoną decyzję i umorzyć postępowanie pierwszej instancji (§ 1 pkt 2 in fine) albo umorzyć postępowanie odwoławcze (§ 1 pkt 3). Każde inne rozstrzygnięcie, zapadłe w wyniku złożonego wniosku o ponowne rozstrzygniecie sprawy, jako nieprzewidziane w omawianym przepisie prowadzi do jego naruszenia.

Tymczasem Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców w sentencji zaskarżonej decyzji z dnia ... maja 2010 r. postanowił "odmówić wstrzymania wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców o wydaleniu z terytorium RP (...)". Jest to rozstrzygnięcie, które nie jest przewidziane w katalogu enumeratywnie wymienionym w art. 138 § 1 k.p.a.

W związku z tym należy podkreślić, iż w przedmiotowej sprawie sentencja decyzji nie odpowiada jej uzasadnieniu, gdyż sentencja odnosi się do rozstrzygnięcia, które może zostać podjęte w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, natomiast uzasadnienie wskazuje na to, iż decyzja została podjęta w wyniku złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, w ramach, której dokonano dodatkowych ustaleń. Sprzeczność ta prowadzi do wniosku, iż powyższe naruszenie można określić jako istotne, które miało wpływ na wynik sprawy, ale bez potrzeby stwierdzania nieważności zaskarżonej decyzji.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.

-----------------------

1