Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 97/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-03-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 1 i 2; art. 258 § 2 pkt 7; art. 245
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi W Z na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] listopada 2010 r. Nr [...] w przedmiocie: ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania p o s t a n a w i a: – odmówić przyznania skarżącej prawa pomocy w całości


UZASADNIENIE

W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy W.Z. (dalej: "skarżąca" lub "strona") wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata albo radcy prawnego.

W uzasadnieniu wniosku wyjaśniła, że nie stać jej na opłacenie kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika ze względu na trudną sytuację materialną oraz osiągane dochody. Skarżąca zajmuje mieszkanie kwaterunkowe, jej miesięczne koszty utrzymania wynoszą około 1070 zł, a miesięczne dochody netto kształtują się na poziomie 1500 zł. Opisując uzyskiwane dochody wskazała kwotę 819,29 zł z tytułu emerytury oraz dochód w wysokości 977,54 zł uzyskiwany na podstawie umowy o dzieło.

Ponieważ oświadczenie zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okazało się niewystarczające do oceny stanu majątkowego skarżącej, wezwano ją do udzielenia dodatkowych informacji oraz złożenia dodatkowych dokumentów. Odpowiadając na wezwanie do skarżąca wskazała, że sama prowadzi gospodarstwo domowe. W zajmowanym mieszkaniu kwaterunkowym zameldowany jest jej syn, ale prowadzi on oddzielne gospodarstwo domowe i mieszka w innym lokalu. Skarżąca opisała miesięczne wydatki na bieżące utrzymanie w łącznej kwocie 1599,31 zł. Wyjaśniła, że środki pieniężne uzyskane w tytułu sprzedaży nieruchomości w 2008 r. darowała trzem synom (200.000 zł), część uzyskanych środków przeznaczyła na likwidację prowadzonej działalności gospodarczej (30.000 zł), spłaciła również kredyty bankowe i karty kredytowe zaciągnięte po śmierci męża (71.000 zł), uregulowała zaległości w opłacie czynszu, energii elektrycznej i gazu (7.000 zł), zapłaciła prowizję pośrednikowi z tytułu sprzedaży ziemi (17.000 zł). Ponadto z uzyskanych środków przeprowadziła remont (8.000 zł), płaciła ubezpieczenie przez dwa lata (7.200 zł), spłaciła kredyt w [...] (7.000 zł), kupiła laptop, drukarkę, kamerę, ubrania (11.000 zł), a pozostałą kwotę 50.000 zł wydatkowała na utrzymanie, bieżące opłaty, ubrania i spłatę następnego kredytu. Skarżąca wyjaśniła również, że wnosi o ustanowienie radcy prawnego. Do pisma załączyła zeznania podatkowe za 2009 r. i za 2010 r., kopie umowy o kredyt gotówkowy wraz z harmonogramem spłaty, paragony za luty-marzec 2011r., kserokopie rachunków z tytułu opłaty czynszowej, telefonu stacjonarnego, energii elektrycznej, gazu, kopie decyzji przyznającej emeryturę rolniczą, kopie umowy o dzieło zawartej [...] grudnia 2010 r. w sprawie badania rynku oraz umowy o pracę, świadectwo pracy, kopie umowy sprzedaży nieruchomości, kopie zgłoszeń o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych, wydruki operacji na rachunkach bankowych oraz wyciągi z rachunków bankowych.

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje.

Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako P.p.s.a, Sąd może - na wniosek strony - przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.

Zgodnie z art. 245 § 2 P.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Prawo pomocy w zakresie częściowym stosownie do art. 245 § 3 P.p.s.a. obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika.

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Sąd może natomiast zwolnić osobę fizyczną z części kosztów postępowania, jeśli wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).

Skarżąca złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie radcy prawnego, a więc o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady jakimi należy kierować się rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy oraz stan faktyczny sprawy, brak uzasadnienia dla przyznania skarżącej prawa pomocy w żądanym zakresie, ponieważ skarżąca nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Rozpoznanie skargi przez Sąd zależy od uiszczenia wpisu w kwocie [...]. Jeśli skarżąca, pomimo że przed sądem pierwszej instancji nie obowiązuje "przymus adwokacki", zdecyduje się zatrudnić profesjonalnego pełnomocnika koszty postępowania będą wyższe, podkreślić jednak należy, że strony mogą negocjować wysokość wynagrodzenia pełnomocnika.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że źródłem utrzymania skarżącej jest emerytura w wysokości 819,29 zł oraz umowa o dzieło, z tytułu której skarżąca otrzymuje miesięczne wynagrodzenie w wysokości 977,25 zł. Odpowiadając na wezwanie do przedstawienia dodatkowych dokumentów i informacji na temat sytuacji finansowej skarżąca wykazała, że jej miesięczne wydatki na bieżące utrzymanie wynoszą 1599,31 zł. Składają się na nie opłaty na mieszkanie, energię elektryczną, gaz, rata kredytu, opłata za korzystanie z telewizji, internetu i telefonów oraz koszty miesięcznego utrzymania.

Odnosząc się do przedstawionych przez skarżącą informacji zauważyć jednak należy, że miesięczne dochody są wyższe od zadeklarowanej we wniosku kwoty 1796,54 zł. Skarżąca przedstawiła wyciągi z rachunków bankowych za okres od listopada 2010 r. do 28 lutego 2011r. Analiza przedstawionych wyciągów bankowych wskazuje, że w listopadzie 2010 r. na konto skarżącej wpłynęła kwota 1250 zł z tytułu wykonywanej umowy o dzieło (wpłaty od G. P.) oraz inne wpłaty i zasilenia konta. Ponadto skarżąca otrzymuje emeryturę w kwocie 820 zł, co daje 2070zł. W grudniu na konto skarżącej wpłynęła łączna kwota 2565,55 zł. Do dochodów skarżącej za grudzień zaliczyć również należy 820 zł z tytułu emerytury. W kolejnych miesiącach na jej konto wpłynęła kwota 1398 zł (styczeń 2011r.) oraz 2932 zł (luty 2011r.). Do uzyskanych dochodów doliczyć należy miesięczną emeryturę.

Z wyciągu bankowego wynika również, że skarżąca spłaca ratę kredytu, opłaca ubezpieczenia. Pozostałe obciążenia są skutkiem wypłat gotówki w bankomacie, opłat związanych z prowadzeniem rachunku, realizacją zleceń stałych oraz zakupów przy użyciu karty. Trudno więc wskazać przeznaczenie środków posiadanych przez skarżącą.

Ponadto skarżąca uzyskała w 2008 r. 418.750 zł z tytułu sprzedaży nieruchomości. Skarżąca szczegółowo opisała sposób wydatkowania uzyskanych z tego tytułu pieniędzy. Skarżąca udokumentowała, że blisko 200.000 zł darowała trzem synom. Pozostała kwota (ponad 200.000 zł), zgodnie z jej oświadczeniem została przeznaczona na likwidację prowadzonej działalności gospodarczej (30.000 zł), spłatę kredytów bankowych i kart kredytowych zaciągniętych po śmierci męża (71.000 zł), uregulowanie zaległości w opłacie czynszu, energii elektrycznej i gazu (7.000 zł), zapłatę prowizji pośrednikowi z tytułu sprzedaży ziemi (17.000 zł), remont (8.000 zł), opłatę ubezpieczenia przez dwa lata (7.200 zł), spłatę kredytu w I. B. (7.000 zł), kupno komputera, drukarki, kamery, ubrań (11.000 zł). Pozostałą kwotę (50.000 zł) wydatkowała na utrzymanie, bieżące opłaty, ubrania i spłatę następnego kredytu. W ocenie referendarza sądowego złożone wyjaśnienia, co do rozdysponowania części środków pieniężnych uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości nie są wiarygodne. Skarżąca udokumentowała darowiznę kwoty 198.000 zł na rzecz synów, ale nie udokumentowała innych opisanych wydatków (np. spłaty kredytów, opłaty ubezpieczenia). Ponadto jej wyjaśnienia wskazują, że skarżąca utrzymywała się z pieniędzy uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości, ponieważ znaczną ich część (50.000 zł) przeznaczyła na bieżące wydatki, ubrania i opłaty. Trudno dać wiarę tym wyjaśnieniom, skoro skarżąca posiadała również stałe dochody z tytułu emerytury, wykonywanych umów o dzieło oraz świadczonej pracy. W ocenie referendarza sądowego skarżąca posiada oszczędności pieniężne ponad te, które wykazała we wniosku.

W związku z powyższym w ocenie referendarza sądowego nie jest zasadne przyznanie skarżącej prawa pomocy, ponieważ skarżąca nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, ani też nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżąca ma zdolność kredytową, posiada stałe źródła dochodów (emerytura i umowa o dzieło) oraz uzyskuje środki pieniężne z innych tytułów (zasilanie konta, wpłaty na konto). W listopadzie 2010 r. łączny dochód z tytułu emerytury i wpłat na konto wyniósł 2070zł. W grudniu skarżąca uzyskała łączną kwotę 3375 zł. W lutym 2011 r. łączny dochód z tytułu emerytury i wpłat na konto wyniósł 3752 zł, a w styczniu 2011 r. – 2218 zł. Uzyskiwane środki pieniężne umożliwiają więc zapłatę wpisu w kwocie 571 zł. Zauważyć również należy, że zapłata wpisu umożliwi rozpoznanie złożonej skargi przez Sąd, a pozytywne rozstrzygnięcie sprawy dla skarżącej spowoduje orzeczenie na jej rzecz zwrotu poniesionego kosztu.

Mając na względzie całość powyższej argumentacji, na podstawie przepisów art. 243 § 1, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.