Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 11/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2008-03-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 1 i par. 2, 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Tuszyńska (spr) Sędziowie WSA Wojciech Jakimowicz WSA Mariusz Kotulski Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2008 r. sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat G. postanawia skargę odrzucić.


UZASADNIENIE

Skarżąca M. S. w dniu [...] stycznia 2008r (data wpływu do organu) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., zarzucając organowi, że nie wydał jej zaświadczenia o żądanej treści, ani też nie wydał postanowienia o odmowie jego wydania.

W uzasadnieniu wskazała, wniosek o wydanie zaświadczenia został złożony w dniu 15 listopada 2007r. W myśl przepisu art. 217 § 3 kpa winien być rozpoznany w terminie 7 dni. Podała, że ponieważ postępowanie o wydanie zaświadczenia prowadzone jest poza ramami ogólnego postępowania administracyjnego, z przepisu art.3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika możliwość bezpośredniego wniesienia skargi na bezczynność do sądu administracyjnego.

W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie. Podał, że w dniu 31 stycznia 2008r zostało wydane postanowienie o odmowie wydania przedmiotowego zaświadczenia.

W piśmie z dnia 20 marca 2008r (data wpływu pisma do sądu) skarżąca podała, że nie składała zażalenia w trybie art. 37 kpa do organu nadrzędnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Na wstępie stwierdzić należy, że postępowanie zaświadczeniowe może się zakończyć tylko na dwa sposoby: wydaniem zaświadczenia, to jest nieorzeczniczą czynnością materialno-techniczną, lub przewidzianym w art. 219 k.p.a. postanowieniem o odmowie wydania zaświadczenia.

Nadto należy podkreślić, ze zgodnie z treścią art.3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zakres przedmiotowy skargi na bezczynność wyznaczają postanowienia art.3 § 2 pkt 1 – 4a ustawy. Tak więc zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności. Stosownie do treściart.3 § 2 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do sądu administracyjnego zaskarżalne są postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia.

Zgodnie z treścią art.1 pkt 4 kpa, normuje on postępowanie w sprawie wydawania zaświadczeń. Postępowanie w sprawach wydawania zaświadczeń, choć jest postępowaniem uproszczonym, to ma charakter prawny zbliżony do postępowania administracyjnego.

Samo zamieszczenie instytucji wydawania zaświadczeń w Kodeksie postępowania administracyjnego prowadzi do wniosku, iż do tego postępowania mają zastosowanie zasady ogólne postępowania administracyjnego.

W myśl przepisu art. 35 § 1 i 2 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ.

Zgodnie z regułą zawartą w przepisie art. 104 kpa organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej.

Takimi przepisami są przepisy art. 218 i 219 kpa.

Stosownie do treści art. 37 § 1 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.

Przepis art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.

W myśl § 2 tego przepisu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

Środkiem zaskarżenia przewidzianym w tym przepisie jest również zażalenie, o jakim mowa w art. 37 § 1 k.p.a. ( por. postanowienie NSA z dnia 6.07.2006r I OSK 480/06).

Wyczerpanie trybu zaskarżenia w stadium administracyjnym jest warunkiem dopuszczalności skargi (postanowienie NSA z dnia 14 marca 1999 r. w sprawie III SA 7254/98, LEX nr 43843).

W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że wymóg art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w postaci "wyczerpania środków zaskarżenia" nie został w niniejszej sprawie spełniony, bo w dacie wniesienia skargi na bezczynność jakiekolwiek postępowanie zażaleniowe nie zostało wszczęte. Skarga niniejsza jako przedwczesna, wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym jest zatem niedopuszczalna.

Mając powyższe na uwadze z mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu.