Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 160/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-11-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 207
journal: Dz.U. 2013 poz 885
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo, Sędziowie Sędzia WSA Agata Ćwik- Bury, Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.), Protokolant Katarzyna Lisiecka-Mitula, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2015 r. przy udziale - sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w S. na decyzję Zarządu Województwa [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwrotu środków przekazanych na realizację zadań objętych Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa Śląskiego na lata 2007-2013 oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] Zarząd Województwa [...], działając na podstawie art. 104 § 1 i 2, art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn., Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej zwany k.p.a), art. 25, art. 26 ust. 1 pkt 15 oraz 15a, art. 27 ust. 1 pkt 6a ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t. jedn., Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712 ze zm., dalej zwana u.z.p.p.r.), art. 41 ust. 2 pkt 4 ustawy o samorządzie województwa (t. jedn.,Dz. U. z 2013 r. poz. 596 z późn. zm.) oraz art. 207 ust. 1 pkt 2 i ust. 9 pkt 1 oraz ust. 12 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. jedn., Dz. U. z 2013 r., poz. 885 ze zm., zwanej dalej u.f.p.) oraz art. 2 pkt 7 i art. 98 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz. U. UE. L 2006 r. Nr 210, poz. 25 z późn. zm.); art. 152 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. UE. L 347/320 z dnia 20 grudnia 2013 r.) po rozpatrzeniu odwołania z dnia [...] r. z dnia [...] r. od decyzji Instytucji Pośredniczącej Drugiego Stopnia - [...] Centrum Przedsiębiorczości w C. nr [...] z dnia [...] r. w sprawie zwrotu wypłaconej części dofinansowania przez spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością A, realizującą projekt pn. "Stacja Bazowa B. - [...]" w oparciu o umowę nr [...] z dnia [...] r. wraz z późniejszymi aneksami, w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007-2013 Priorytet I Badania i rozwój technologiczny (B+R), innowacje i przedsiębiorczość, Działanie 1.2 Mikroprzedsiębiorstwa i MŚP, Poddziałanie 1.2.3 Innowacje w mikroprzedsiębiorstwach i MŚP, współfinansowany z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji zobowiązującą do zwrotu w terminie 14 dni od dnia doręczania niniejszej decyzji części dofinansowania w kwotach:

- kwotę [...] zł wykorzystaną z naruszeniem procedur, stanowiącą środki finansowe w ramach płatności ze środków europejskich wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków przez Bank Gospodarstwa Krajowego na rachunek Beneficjenta, tj. od dnia 18 lipca 2012 r. do dnia zapłaty, na rachunek bankowy Instytucji Pośredniczącej Drugiego Stopnia,

- kwotę [...] zł wykorzystaną z naruszeniem procedur, stanowiącą środki finansowe w ramach dotacji celowej z budżetu państwa wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków przez [...] Centrum Przedsiębiorczości na rachunek Beneficjenta, tj. od dnia 10 sierpnia 2012 r. do dnia zapłaty, na rachunek bankowy Instytucji Pośredniczącej Drugiego Stopnia.

Zarząd Województwa [...] pełniący funkcję Instytucji Zarzadządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa [...] na lata 2007 -2013 (zwany dalej IZ RPO WSL) powierzył [...] Centrum Przedsiębiorczości część zadań związanych z realizacją Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007-2013 na podstawie porozumienia z dnia [...] nr [...] z późn. zm.

[...] Centrum Przedsiębiorczości (dalej zwane [...]CP) zawarło w dniu [...]r. ze spółką A umowę o dofinansowanie projektu pn. " Stacja Bazowa C. - [...]" o nr [...] wraz z późniejszymi aneksami (nr [...] z dnia [...] r.; nr [...] z dnia [...] r.; nr [...] z dnia [...] r.; nr [...] z dnia [...] r.). Na podstawie powyższej umowy wraz z aneksami Beneficjent otrzymał środki z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz z dotacji celowej budżetu państwa w łącznej kwocie [...] zł na realizację projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007-2013 (dalej: RPO WSL 2007-2013), którego celem było umożliwienie dostępu do szerokopasmowego, bezprzewodowego Internetu i sieci telefonicznej, w tym dostęp do Internetu bez konieczności posiadania komputera na obszarze miasta C. Zgodnie z opisaną umową o dofinansowanie termin zakończenia realizacji projektu został określony na dzień 31 grudnia 2011 r.

W związku z kolejnymi prośbami ze strony A termin zakończenia był czterokrotnie wydłużany na podstawie aneksów do umowy o dofinansowanie. Ostateczny termin zakończenia realizacji projektu na podstawie podpisanego w dniu [...] r. aneksu nr [...] został, wyznaczony na 31 sierpnia 2012 r.

Beneficjent zwrócił się z prośbą o przedłużenie terminu złożenia wniosku o płatność końcową argumentujac to skumulowaniem prac związanych z przygotowaniem wniosków o płatność wraz z dokumentacją dla 24 projektów.

W dniu 31 października 2012 r. wpłynął do IP2 RPO WSL wniosek o płatność końcową o nr [...] wraz z załącznikami.

W dniu [...] r. odbyła się wizyta monitorująca w miejscu realizacji projektu tj. w B. przy ul. [...] (Punkt Obsługi Klienta) oraz ma [...] (nadajnik), podczas której weryfikacji podlegały zakupione w ramach dofinansowanego projektu: dostępowe urządzenia klienckie, terminale, routery WiFi, stanowiska reklamowe z ekranami LCD, oprogramowania zarządzające, wyposażenie biurowe i komputerowe oraz umowy zawarte z klientami w ramach realizacji projektu. Punkt został udostępriony wizytującym przez Panią R. S. (osoba ze strony Beneficjenta udzielająca wyjaśnień członkom zespołu w trakcie wizyty monitorującej). W notatce z przeprowadzonych wizyt monitorujących sporządzonej dnia [...] r. znak [...] Zespół ds. wizyty monitorującej stwierdził brak zakupionego w ramach projektu sprzętu w stosunku do podanych ilości sztuk we wniosku o płatność: ( opisano to w tabeli na str.8 deczyji II instancji ).

Następnie pismami: z [...] r. IP2 RPO WSL zwróciła się do Beneficjenta z prośbą o wyjaśnienia dotyczące przeprowadzonej w dniu [...] r. wizyty monitorującej, tj.: wyjaśnienia powiązań grupy kapitałowej B w ramach dofinansowanych i projektów, wyjaśnienia w jaki sposób Beneficjent utrzyma założone cele projektu w okresie trwałości tj. 3 lata od wypłaty ostatniej transzy dofinansowania jeśli zgodnie z decyzjami Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej rezerwacji kanałów radiowych dokonano do 31 stycznia 2016 r, przedstawienia zestawienia tabelarycznego (w formie elektronicznej): wszystkich środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych zakupionych w ramach projektu oraz umów zawartych z abonentami, wyjaśnienia celowości i wysokości wprowadzonej kaucji za użytkowanie sprzętu przez abonentów.

Beneficjent przedstawił wyjaśnienia i załączył płytę CD z zestawieniem tabelarycznym środków trwałych oraz umów z abonentami.

Dnia [...] r. znak [...], została sporządzona Notatka o nieprawidłowości, na podstawie której IP2 RPO WSL podjęła decyzję o przeprowadzeniu kontroli doraźnych, w związku z zakończoną weryfikacją ustaleń z przeprowadzonych wizyt monitorujących projektów realizowanych przez Beneficjenta.

W notatce wskazano, że zostały naruszone przepisy prawa: § 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11 października 2007 r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ratkach Regionalnych Programów Operacyjnych (Dz. U. Nr 193, poz. 1399), § 7 ust. 1 pkt 1 lit. b w związku z § 17 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 15 grudnia 2010 r. w sprawie udzielenia regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych ( Dz. U. 239, poz. 1599 z późn. zm.), § 8 ust. 3 pkt 1 umowy o dofinansowanie.

W B. w POK przy ul. [...], w miejscu instalacji stacji nadawczej – B. [...] i w S. w magazynie Beneficjenta przy ul. [...], siedziba Beneficjenta przy ul. [...]), przeprowadzono kontrolę doraźną która zakończyła się podpisaniem przez zespół kontrolujący “LIsty sprawdzającej do kontroli na miejscu realizacji projektu inwestycyjnego",

W "podsumowaniu ustaleń kontroli" zobowiązano Beneficjenta do wyjaśnienia braku zestawów abonenckich, które powinny się znajdować w POK.

Beneficjent złożył wyjaśnienia do uwag zespołu kontrolującego dotyczące zestawów abonenckich.

Pisme z dnia [...] r., IP2 RPO WSL poprosiła Beneficjenta o złożenie wyjaśnień:rozbieżności pomiędzy informacją, którą zawarł w piśmie z dnia : [...] r. tj. "nie istnieje grupa kapitałowa B" a informacjami i przedstawianymi na stronie internetowej Beneficjenta oraz wiadomościami elektronicznymi przesyłanymi do IP2 RPO WSL przez Beneficjenta, z których wynika istnienie powyższej grupy kapitałowej, przesłanie danych dotyczących firm powiązanych oraz oświadczenia i potwierdzającego status przedsiębiorstwa, wyjaśnienie, aktualnego stanu zatrudnienia oraz w przypadku nie osiągnięcia wskaźnika zatrudnienia, jego wpływu na osiągnięcie zakładanych przychodów, wykorzystania nabytych środków trwałych obowiązków służbowych przypisanych do stanowisk, dla których wg pism z dnia [...] r. oraz [...] r. nie znaleziono zatrudnienia oraz celowości i racjonalności zakupu wyposażenia biurowego przy braku pełnego zatrudnienia, wyjaśnień dotyczących środków trwałych (braku urządzeń bramki VOiP, podłączenia i użytkowania urządzeń a także zdjęć przedstawiających podłączone i działające urządzenia), ustosunkowanie się w kontekście ilości oraz rodzajów środków trwałych do uslaleń wizyty monitorującej z dnia 24 lipca 2013 r. i ustaleń kontroli doraźnej przeprowadzonej w dniach [...] r.

Pismem z dnia [...] r. RPO WSL przekazała Beneficjentowi informację o wyniku przeprowadzonej kontroli doraźnej projektu oraz poinformowała, że przesłanie jej dokumentacji kończy procedurę kontroli sprawdzającej trwałość projektu.

Beneficjent pismem: z dnia [...]r. zwrócił się o wyrażenie zgody na wydłużenie terminu realizacji wskaźnika rezultatu "Przewidywana całkowita liczba bezpośrednio utworzonych nowych miejsc pracy" do dnia 31 sierpnia 2014 r. Ponadto wskazał, iż w ramach projektu zatrudnił 2 osoby (na 4 planowane osoby, w tym 2 osoby niepełnosprawne).

I P2 RPO WSL zobowiązała Beneficjenta do dostarczenia umów o pracę oraz wydruków ZUS ZUA dla zatrudnionych pracowników w ramach projektu, wskazania ilości zatrudnionych osób z określeniem stanowisk na jakich osoby te zostały zatrudnione oraz wskazania czy zostały zatrudnione osoby niepełnosprawne.

W pismie z [...] r. Beneficjent wyjaśnił kwestię problemów ze znalezie pracowników oraz dołączył zestawienie tabelaryczne ze wskazaniem ilości zatrudnionych osób wraz z podaniem ich stanowisk, z którego wynika że w ramach projektu ,,.Stacja Bazowa B. - [...]" nie była zatrudniona żadna osoba/o niepełnosprawna.

Pismem z [...] r. IP2 RPO WSL zwróciła się z prośbą do Beneficjenta o wskazanie jakie zamierza podjąć działania do dnia 31 października 2013 r. w celu zatrudnienia osób założonych w ramach projektu oraz o wyjaśnienie, z jakimi instytucjami Beneficjent podjął współpracę w celu zatrudnienia osób niepełnosprawnych. Został także poinformowany, iż w przypadku nie zatrudnienia 4 osób w ramach projektu (w tym 2 osób niepełnosprawnych) projekt może zostać ponownie skierowany na ocenę merytoryczno-techniczną.

Beneficjent przedstawił wykonane i planowane działania rekrutacyjne w celu pozyskania pracowników.

Pismem z dnia [...] r. IP2 RPO WSL wyraziła zgodę na realizację wskaźnika "Liczba utworzonych miejsc pracy we wspartych przedsiębiorstwach" do dnia 15 listopada 2013 r. Jednocześnie poprosiła, w przypadku nieosiągnięcia tego wskaźnika do wyznaczonego terminu, o podanie realnej wartości wskaźnika, którą Beneficjent jest w stanie osiągnąć dla projektu.

W piśmie z dnia [...] r. Beneficjent poinformował o osiągnięciu wskaźnika zatrudnienia przedstawiając tabelaryczne zestawienie ze wskazaniem, że dla projektu "Stacja Bazowa B. - [...]" na dzień 15 listopada 2013 r. zatrudniono 3 osoby, w tym 1 osobę niepełnosprawną. Oznajmił również, iż w związku z intensywnie prowadzoną rekrutacją 100% realizacja wskaźnika nastąpi w terminie do 30; listopada 2013 r.

IP2 RPO WSL poprosiła Beneficjenta o dostarczenie w terminie do dnia 9 grudnia 2013 r. dokumentów potwierdzających osiągnięcie wskaźnika "Liczba utworzonych miejsc pracy we wspartych przedsiębiorstwach" (w tym osób niepełnosprawnych) tj. umów o pracę oraz druków ZUA. Beneficjent złożył wymagane dokumenty związane z zatrudnieniem pracowników w ramach projektu i jednocześnie oświadczył, że na dzień 30 listopada 2013 r. zatrudnione zostały 4 osoby, w tym 2 osoby niepełnosprawne.

Beneficjent poinformował, że uległ wydłużeniu termin dostarczenia przez dostawcę reklamowanych urządzeń do dnia 31 października 2013 r., i dostarczył żądane na tę okoliczność, wymagane dokumenty.

W pismie z dnia [...] r., Beneficjent poinformował, że z uwagi na problemy z terminową dostawą urządzeń, która ma się odbyć do dnia 15 listopada 2013 r. nie jest wstanie w terminie do dnia 31 października 2013 r. złożyć do wniosku o płatność końcową uzupełnień dotyczących zestawów abonenckich z funkcjonalnością komputera sieciowego.

Pismem z dnia [...] r., IP2 RPO WSL poprosiła Beneficjenta o dostarczenie dokumentów potwierdzających wydłużenie terminu zakończenia reklamacji oraz rozszerzenie uzasadnienia wydłużenia terminui na dostarczenie dokumentów do wniosku o płatność końcową.

Beneficjent poinformował o potwierdzeniu realizacji reklamacji przez dostawcę w terminie do dnia 15 listopada 2013 r. oraz zawiadomił, że otrzymał połowę wymaganych urządzeń składających się na zestaw abonencki z funkcjonalnością komputera sieciowego. Ponadto, wyjaśnił, iż oczekuje na informację od dostawcy wskazującą termin dostawy drugiej partii urządzeń.

IP2 RPO WSL poprpsiła Beneficjenta o wskazanie ostatecznego terminu zakończenia reklamacji oraz o dostarczenie dokumentu od dostawcy potwierdzającego ostateczny termin zakońcżenia reklamacji. Dodatkowo, zaznaczyła, iż procedura reklamacji zestawów abonenckich z funkcjonalnością komputera sieciowego trwa już od listopada 2012 r. Zgodnie z Załącznikiem nr 2 do Uszczegółowienia RPO WSL wydatek na zakup środka trwdego może być uznany za kwalifikowalny, gdy środek ten będzie służył realizacji projektu w całym okresie od jego zakupu do zakończenia okresu trwałości i będzie wlączony do rejestru środków trwałych Beneficjenta, w związku z czym wstrzymywane jest rozliczanie złożonego wniosku o płatność końcową. Poinformowano Beneficjenta, iż w przypadu wskazania odległego terminu zakończenia procedury reklamacji, IP2 RPO WSL może podjąć decyzję o uznaniu części wydatków dotyczących zestawów abonenckich z funkcjonalnością komputera sieciowego za niekwalifikowalne.

Beneficjent zwrócił się z prośbą o wydłużenie do dnia 30 stycznia 2014 r. terminu na dostarczenie uzupełnień do wniosku o płatność końcową dotyczących reklamacji , co IP2 RPO WSL zaakceptowała.

Ponadto, Beneficjent został zobowiązany do złożenia wyczerpujących wyjaśnień:odnośnie planowanego przez Beneficjenta terminu osiągnięcia zakładanych ! wnioskiem o dofinansowanie celów projektu, w tym pełnego uruchomienia inwestycji (w szczególności uzyskania zaplanowanego poziomu wykorzystania środków trwałych, pozyskania zaplanowanej liczby klientów, poziomu uzyskiwanych przychodów), czy w celu zintensyfikowania wykorzystania zakupionych środków trwałych podejmowane są jakiekolwiek działania, jeśli tak, należy dostarczyć dokument potwierdzający ten fakt, odnośnie terminu, w którym przedstawione do rozliczenia środki trwałe będą w zakładanej ilości wykorzystywane w ramach realizowanego projektu, odnośnie przychodów, które zostały i będą generowane w ramach realizowanego projektu.

Ponadto, z uwagi na terminowy charakter przedstawionych umów o pracę, IP2 RPO WSL wskazała Beneficjentowi, aby dla wszystkich umów o pracę, w których termin zatrudnienia upływa z dniem 31 grudnia 2013 r. oraz z dniem 31 stycznia 2014 r. dostarczył kolejne umowy o pracę. Pouczono Beneficjenta, iż w przypadku niedostarczenia ww. dokumentów we wskazanym terminie lub gdy dostarczone dokjumenty nie potwierdzą realizacji projektu zgodnie z umową o dofinansowanie, IP2RPO WSL ma możliwość uznania części wydatków za niekwalifikowalne, a także rozwiązania umowy o dofinansowanie. Konsekwencją rozwiązania umowy o dofinansowanie lub uznania wydatków za niekwalifikowalne będzie konieczność zwrotu dofinansowania wypłaconego w ramach płatności pośredniej wraz z odsetkami.

Pismem z dnia [...] r. Beneficjent przesłał wyjaśnienia informując, iż w zakresie realizacji wskaźników dotyczących reklamy na ekranach LCD - brakujące stanowiska reklamowe zostaną zainstalowane do końca marca 2014 r., prognozowany wskaźnik dostępu do Internetu osiągnie pułap 50% do końca lipca 2014 r., w zakresie zatrudnienia - pełne zaangażowanie Beneficjenta pozwoliło uzyskać 100% realizacji wskaźnika zatrudnienia na koniec listopada 2013 r. Do pisma Beneficjent dołączył kserokopie umów o pracę i druków ZUS ZUA dla 4 osób, jednakże druki te nie były aktualne - te same druki zostały dołączone do pisma Beneficjenta z dnia [...] r.

Pismem z dnia [...] r., po przeanalizowaniu dokumentacji w sprawie, IP2 RPO WSL nie wyraziła zgody na wykorzystanie zakupionych środków trwałych, a tym samym osiągnięcia pułapu 50% abonentów, w proponowanym przez Beneficjenta terminie, tj. do dnia 31 lipca 2014 r., zaleciła niezwłoczne podjęcie działań, które będą miały pozytywny wpływ na zwiększenie zainteresowania ofertą oraz realizację celów założonych przez Beneficjenta, zobowiązała Beneficjenta do okresowego przedstawiania postępów osiągnięcia celów projektu, w tym do przedstawienia pozyskania co najmniej 20-25% założonej liczby abonentów w terminie do 7 marca 2014 r., a następnie odpowiedniego zwiększania liczby abonentów we wskazanych okresach.

Ponadto, IP2 RPO WSL ponownie wezwała Beneficjenta do dostarczenia brakujących dokumentów potwierdzających przychody, które zostały i będą generowane w ramach realizowanego projektu. Pouczono, iż brak odpowiedzi na pismo będzie traktowane jako zgoda na realizację celów projektu z uwzględnieniem wskazanych postępów w terminach wyszczególnionych w niniejszym piśmie. Natomiast jeśli miałoby wynikać z szacunków Beneficjenta, iż założone przez IP2 RPO WSL wartości nie są możliwe do zrealizowania w ustalonych terminach, stosowna informacja powinna zostać przesłana przez Beneficjenta w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma. Poinformowano również Beneficjenta, iż niedostarczenie dokumentów w wyznaczonym terminie, przedstawienie niepełnych dokumentów/wyjaśnień, brak realizacji celów projektu oraz złożenie nieuzasadnionych próśb o wydłużenie terminu na dostarczenie wymaganych uzupełnień i może skutkować uznaniem przez IP2 RPO WSL części wydatków za niekwalifikowalne lub rozwiązaniem umowy o dofinansowanie. W konsekwencji konieczny będzie zwrot dotychczas wypłaconego dofinansowania wraz z odsetkami na podstawie zapisu § 7 umowy o dofinansowanie.

Beneficjent nie udzielił odpowiedzi na powyższe pismo oraz nie przedstawił wymaganych dokumentów potwierdzających podjęcie działań/prac mających pozytywny vvpływ na zwiększenie zainteresowania ofertą oraz realizację celów, a także nie potwierdził postępów osiągnięcia celów projektu, zgodnie z harmonogramem ustalonym przez IP2 RPO WSL.

Następnie IP2 RPO WSL podjęła decyzję o przeprowadzeniu kontroli doraźnej

w POK w B. przy ul. [...] bez powiadomienia, którą przeprowadzono w dniu [...] r. Zespół kontrolujący w kontrolowanym POK nie zastał żadnych pracowników Beneficjenta

Przedmiotem kontroli miała być weryfikacja zgodności informacji o przebiegu realizacji projektu ze stanem faktycznym. Podczas kontroli została sporządzona "Lista sprawdzająca do kontroli na miejscu realizacji projektu inwestycyjnego".

Pismem z dnia [...] r., IP2 RPO WSL przekazała Beneficjentowi Informację o wyniku kontroli przeprowadzonej w dniu [...] br., sporządzoną w dniu [...] r. oraz poinformowała, iż przesłanie powyższej Informacji kończy procedurę kontroli na miejscu realizacji projektu. W pkt 5 Informacji o wyniku kontroli: "Opis stwierdzonego w wyniku kontroli stanu faktycznego (w tym stwierdzone uchybienia/nieprawidłowości/ wnioski/skutki finansowe)" wskazano, że: zespół kontrolujący po przybyciu na miejsce realizacji projektu, w którym znajdował się POK stwierdził, że jest on zamknięty. Na drzwiach wejściowych zamieszczono informację następującej treści: "Jesteśmy u klienta, prosimy o kontakt pod numer [...]". Powyższe ustalenia udokumentowano w formie zdjęć i załączono do akt kontroli. Spróbowano nawiązać kohtakt telefoniczny pod wskazanym numerem - bezskutecznie. W POK i w jego okolicy nie zastano żadnych pracowników Beneficjenta. Ponadto, właściciel biura C, znajdującego się w tym samym budynku – A. K., poinformowała, że wskazane pomieszczenie jest wynajmowane przez Beneficjenta, jednakże nie była w stanie określić jak często pracownicy POK są obecni w wynajmowanych pomieszczeniach. W podsumowaniu ustaleń kontroli zespół kontrolujący zaznaczył, iż żaden pracownik Beneficjenta zatrudniony w kontrolowanym POK nie był obecny w trakcie przeprowadzania czynności kontrolnych, podczas gdy - zgodnie z informacjami podanymi przez Beneficjenta w ramach uzupełnień do wniosku o płatność końcową - w tym POK zatrudniono 4 osoby (Kierownika POK, 2 sprzedawcę- akwizytora, handlowca-pracownika biurowego i serwisanta). Na drzwiach wejściowych widniała informacja z numerem telefonu, jednakże nie podano dnia, czy też godziny powrotu pracownika/ów i ponownego otwarcia POK. Na drzwiach wejściowych POK nie podano godzin jego otwarcia oraz innych nr kontaktowych jego pracowników (w ramach projektu zakupiono 4 szt. telefonów komórkowych i 2 szt. telefonów stacjonarnych). Ponadto zarówno abonenci, jak i potencjalni klienci nie mieli możliwości skonsultowania się z pracownikami POK w przypadku wystąpienia problemów, uzyskania infomacji o dniu i godzinie otwarcia POK, itd. Wynik kontroli potwierdził sygnały świadczące o zamkniętych POK sieci B w innych częściach województwa [...].

Pismem z dnia [...] r. znak [...], IP 2 RPO IP2 RPO WSL stwierdziła naruszenia przez Beneficjenta § 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11 października 2007 r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach Regionalnych Progratnów Operacyjnych (Dz. U. Nr 193, poz. 1399) oraz § 3 ust. 3 oraz § 4 ust. 3 uniowy o dofinansowanie wskazując na konieczność odzyskania kwoty dofinansowania wraz z odsetkami.

Pismem z dnia [...] r. znak [...], w związku ze stwierdzonym naruszeniem postanowień umowy o dofinansowanie, tj. § 3 ust. 3 § 4 ust. 3, § 8 ust. 2 pkt 2, IP2 RPO WSL na podstawie § 7 ust. 1 umowy o dofinansowanie oraz w oparciu o art. 207 ust. 8 pkt 1 w związku z art. 207 ust. 1 ustawy o finansach publicznych wezwała Beneficjenta do zwrotu dofinansowania wypłaconego w ramach wniosku o płatność pośrednią nr [...] w łącznej kwocie [...] zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych,

Pismem z dnia [...] r. znak [...], IP2 RPO WSL złożyła Beneficjentowi oświadczenie o rozwiązaniu umowy z zachowaniem jednomiesięcznego terminu wypowiedzenia, na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 oraz pkt 2 urrowy o dofinansowanie [...]. Pismo o rozwiązaniu umowy Beneficjent odebrał dnia [...] r. Umowa zatem uległa rozwiązaniu z dniem [...] r.

Po bezskutecznym upływie terminu do zwrotu należności, działając na podstawie art. 61 § 1 i § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm., dalej: k.p.a.) w związku z art. 60, art. 67; i art. 207 ust. 1 i 9 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 885 z późn. zm.), zawiadomieniem z dnia [...] r., znak [...], IP2 RPO WSL zawiadomiła Beneficjenta o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie zwrotu środków wypłaconych Beneficjentowi w ramach RPO WSL na lata 2007-2013 na podstawie umowy nr [...] z późn. aneksami.

W wyniku przeprowadzonego postępowania administracyjnego, organ I instancji stwierdził następujące nieprawidłowości, będące podstawą do wydania zaskarżonej decyzji:

1. POK w B. przy ul. [...] był zamknięty. Na drzwiach wejściowych zamieszczono informację następującej treści: "Jesteśmy u klienta, prosimy o kontakt pod numer [...]"

2. Brak obecności 4 pracowników firmy Beneficjenta, którzy zgodnie z przestawionymi uzupełnieniami do wniosku o płatność końcową zostali zatrudnieni w ramach przedmiotowego projektu.

3. Faktyczny stan realizacji projektu uniemożliwia osiągnięcie założeń projektu określonych we wniosku i umowie o dofinansowanie.

Odnosząc się do okoliczności sprawy organ I instancji stwierdził, że Beneficjent podpisując umowę o dofinasowanie zobowiązał się do realizacji projektu zgodnie z zapisami tej umowy oraz zgcdnie z wnioskiem o dofinansowanie i harmonogramem rzeczowo-finansowym. Ponadto zobowiązał się też do realizacji projektu z należytą starannością, ponosząc wydatki celowo, rzetelnie, racjonalnie i oszczędnie, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i procedurami w ramach RPO WSL na lata 2007-2013 oraz do osiągnięcia określonych w umowie wskaźników produktu i rezultatu, świadczących o zrealizowaniu celów pro ektu (zgodnie z § 4 ust. 3 umowy). Natomiast na podstawie § 8 ust. 2 pkt. 2 ww. umowy Beneficjent miał obowiązek przedstawienia na żądanie IP2 RPO WSL oraz innych uprawnionych podmiotów wszelkich dokumentów, informacji i wyjaśnień związanych z realizacją projektu w wyznaczonym terminie. Prócz tego, § 6 ust. 11 ww. umowy nakładał na Beneficjenta obowiązek złożenia wniosku o płatność końcową do IP2 RPO WSL w terminie do 25 dni od dnia zakończenia realizacji projektu, określonego w § 3 ust. 1 pkt 2 umowy. Zgodnie z § 6 ust. 3 i 4 umowy, w przypadku stwierdzenia braków lub błędów formalnych, merytorycznych lub rachunkowych w złożonym wniosku o płatność, IP2 RPO WSL wzywała pisemnie Beneficjenta do poprawienia albo uzupełnienia wniosku, bądź do złożenia dodatkowych wyjaśnień w terminie wyznaczonym przez IP2 RPO WSL. Niezłożenie przez Beneficjenta żądanych wyjaśnień albo nieusunięcie przez niego błędów powodowało wstrzymanie przekazania środków dofinansowania i mogło skutkować rozwiązaniem umowy o dofinansowanie.

W niniejszej sprawie organ I instancji wskazał, że Beneficjent: ostatecznie nie uzupełnił braków we wniosku o płatność, pomimo wezwań organu do złożenia brakującej dokumentacji wraz z wyjaśnieniami. Ponadto, nie udzielił odpowiedzi na pismo IP2 RPO WSL z dnia [...] r., w którym zobowiązany został do przedstawienia planu działań/prac, które będą miały pozytywny wpływ na zwiększenie zainteresowania ofertą Beneficjenta oraz osiągniecie celów projektu, okresowego przedstawiania 1P2 RPO WSL postępów osiągnięcia celów projektu według harmonogramu, dostarczenia brakujących dokumentów potwierdzających przychody, które zostały i będą generowane w ramach realizowanego projektu, nie odniósł się pomimo wezwań ze strony IP2 RPO WSL, do ustaleń kontroli przeprowadzonej w miejscu realizacji projektu w dniu [...] r. Beneficjent nie realizował też projektu zgodnie z harmonogramem rzeczowo-finansowym. Działania Beneficjenta prowadzone były w sposób naruszający prawidłową i terminową realizację projektu;

- ostatecznie zaprzestał realizacji projektu, przez co nie osiągnął założonego we wniosku o dofinansowanie celu, jakim był dostęp do szerokopasmowego, bezprzewodowego Internetu i sieci telefonicznej, w tym dostęp do Internetu bez konieczności posiadania komputera.

- nie przesłał kolejnych umów o pracę potwierdzających kontynuację zatrudnienia pracowników, którym umowy miały zakończyć się z dniem 31 grudnia 2014 r. oraz z dniem 31 stycznia 2014 r., tym samym nie osiągnął zakładanego we wniosku o dofinansowanie wskaźnika zatrudnienia.

Organ I instancji wskazał, że Beneficjent potwierdził powyższe ustalenia, przyznając w swoim piśmie z dnia [...] r., że nie zakończył realizacji projektów oraz nie uzyskał zakładanej liczby abonentów, a także zaprzestał realizacji projektu poprzez "zamrożenie pracy POK".

Mającj na uwadze powyższe, organ stwierdził, że Beneficjent nie dopełnił obowiązków, wynikających z § 3 ust. 3, § 4 ust. 3, § 8 ust. 2 pkt 2 ww. umowy i naruszył jej postanowienia, co jest równoznaczne z naruszeniem procedur, obowiązujących przy realizacji projekiu dofinansowanego w ramach umowy nr [...] wraz z późniejszymi aneksami, a objętych normą art. 184 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, które beneficjent obowiązany był stosować przy realizacji projektu, co stanowi podstawę do żądania zwrotu dotacji zgodnie z art. 207 ust. 1 pkt 2 ustawy o finansach publicznych. A zatem, na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 oraz pkt 2 przedmiotowej umowy, IP2 RPO WSL mogło ją rozwiązać, biorąc pod uwagę wskazane wyżej naruszenia procedur.

W konsekwencji powyższych ustaleń, IP2 RPO WSL działając jako organ I instancji, wydała w dniu [...] r. decyzję nr [...].

W odwołaniu Beneficjent [...]CP zarzucił:

1) naruszenie art. 207 ust. 1 pkt. 2 ustawy o finansach publicznych polegające na niewłaściwym zastosowaniu i uznaniu, że środki na realizację programów finansowych z udziałem środków publicznych zostały wykorzystane z naruszeniem procedur,

2) naruszenie art. 207 ust. 9 ustawy o finansach publicznych polegające na niewłaściwym zastosowaniu tego przepisu i uznaniu że w przedmiotowej sprawie istnieją podstawy do1 wydania decyzji ustalającej obowiązek zwrotu środków,

3) błędne ustalenie stanu faktycznego polegające na uznaniu, że niniejsza sprawa podlega rożpoznaniu w drodze postępowania administracyjnego, podczas gdy charakter łączącego strony stosunku prawnego jest cywilnoprawny, a żaden przepis prawa nie uchyla drogi sądowej w postępowaniu cywilnym,

4) błędne ustalenia stanu faktycznego polegające na uznaniu, że umowa wiążąca strony została rozwiązana, podczas gdy Instytucja Pośrednicząca nie wypowiedziała umowy, a jedynie stwierdziła jej rozwiązanie.

Ponadto, Beneficjent wskazał, że o ile to, czy rzeczywiście zaistniało naruszenie procedur obowiązujących przy realizacji projektu, stanowiących podśtajwy do rozwiązania umowy w oparciu o zapisy § 18 ust. 1 pkt 1 i 2 jest kwestią sporną, którą może rozstrzygnąć sąd powszechny właściwy do rozstrzygania sporów wynikających z realizacji umowy, to nie może się zgodzić ze stanowiskiem, że naruszenie w jakimś zakresie ww. procedur określonych umową (np. niezrealizowanie projektu zgodnie z umową, zaprzestanie jego realizacji, nieosiągnięcie zakładanego celu) oznacza automatycznie wykorzystanie środków europejskich z naruszeniem procedur. Dalej stwierdził, że środki pieniężne zostały przyznane jako refundacja wydatków poniesionych na realizację projektu z środków własnych Beneficjenta, przy czym przedmiotowa refundacja nie była celowa tj. Beneficjent nie miał obowiązku wykorzystać jej zgodnie z określonymi procedurami, w przeciwieństwie do przypadku gdyby Beneficjent otrzymał zaliczkę. W związku z powyższym nie można mówić o naruszeniu jakichkolwiek procedur przy wykorzystaniu środków europejskich, które zostały zgodnie z umową przekazane przez [...]CP po sprawdzeniu, że określone wydatki zostały faktycznie poniesione. W związku z powyższym Beneficjent wskazał, że nie było podstawy prawnej do zastosowania art. 207 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, wszczynania procedury administracyjnej i wydawania decyzji administracyjnej. Ponadto, Beneficjent zarzucił, że o zasadności rozwiązania umowy i zwrocie dofinansowania może w przypadku braku uzyskania porozumienia pomiędzy Beneficjentem, a [...]CP, rozstrzygać sąd powszechny właściwy według siedziby [...]CP zgodnie z § 22 ust. 4 ww. umowy. Beneficjent zwrócił również uwagę na fakt, iż podejmowane przez [...]CP działania są

działaniami wrogimi wobec przedsiębiorcy i wobec biznesu MSP, łączącymi się z trwającą od kilku miesięcy nagonką medialną. Natomiast interpretowanie przez [...]CP zapisów ww. Umowy o dofinansowanie na niekorzyść przedsiębiorcy, nigdy nie powinno mieć miejsca i jest wysoce szkodliwe dla Beneficjenta.

Na skutek rozpoznania odwołania Zarząd Województwa [...] decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymała w mocy decyzję [...]CP.

Organ odwoławczy wyjaśnił, iż zgodnie z art. 30 u.z.p.p.r., umowa o dofinansowanie zawarta z beneficjentem przez instytucję zarządzającą albo działającą w jej imieniu instytucję pośredniczącą lub instytucję wdrażającą stanowi podstawę dofinansowania projektu ze środków europejskich. Umowa o dofinansowanie projektu pn. "Stacja Bazowa B. - [...]" o nr [...] wraz z późn. zm., stanowi w § 4 ust. 3, iż Beneficjent zobowiązuje się do realizacji Projektu z należytą starannością, w szczególności ponosząc wydatki celowo, rzetelnie, racjonalnie i oszczędnie z zachowaniem zasady uzyskiwania najlepszych elektów zdanych nakładów, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i procedurami w ramach Programu oraz w sposób, który zapewni prawidłową i terminową realizację Projektu oraz osiągnięcie celów (produktów i rezultatów) zakładanych we wniosku o dofinansowanie.

IZ RPO WSL działając jako organ II instancji uznała, iż z posiadanej dokumentacji bezspornie wynika, że:

- na wniosek Beneficjenta został kilkakrotnie przełożony termin złożenia wniosku o płatność końcową,

- Beneficjent wielokrotnie był wzywany przez IP2 RPO WSL do poprawy złożonego wniosku o płatność końcową,

- pomimo wielokrotnego wzywania Beneficjenta do wyjaśnienia kwestii dotyczącej osiągnięcia zakładanego w projekcie wskaźnika zatrudnienia oraz reklamacji zakupionych w ramach projektu wadliwych urządzeń Beneficjent nie przestawił wyczerpujących wyjaśnień w tym zakresie,

- większość z zakupionych urządzeń nie jest przez Beneficjenta wykorzystywana zgodnie z założeniami projektu,

- Bejneficjent nie świadczy usługi dostępu do internetu na określonym obszarze dla liczby odbiorców wskazanej we wniosku o dofinansowanie,

- Beneficjent, mimo wezwania IP2 RPO WSL, nie przedstawił planu działań które wpłynęłyby na osiągnięcie celu projektu.

- Pujnkt Obsługi Klienta (POK) nie został wyposażony zgodnie z zapisami wniosku aplikacyjnego oraz nie świadczy usługi dostępu do Internetu w technologii WiMAX..

- cel projektu, tj. wprowadzenie na rynek usługi szerokopasmowego, bezprzewodowego dostępu do Internetu oraz uzyskanie i zwiększanie grupy ostatecznych odbiorców, a także zatrudnienie nowych pracowników, nie został osiągnięty.

Mając na uwadze powyższe ustalenia organ II instancji stwierdził, że projekt nie został zrealizowany zgodnie z wnioskiem o dofinansowanie oraz zgodnie z umową o dofinansowanie. Podkreślił, że IP2 RPO WSL miała podstawy do rozwiązania umowy zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 oraz pkt 2 umowy o dofinansowanie, gdyż Beneficjent "zaprzestał realizacji projektu lub realizuje go w sposób niezgodny z umową oraz nie osiągnął zamierzonego w projekcie celu".

Nadto Zarząd Województwa [...] wskazał, że art. 27 ust. 1 pkt 6a u.z.p.p.r., wskazuje kompetencje IP2 RPO WSL (instytucji pośredniczącej) do wydawania decyzji o zwrocie środków przekazanych na realizację programów, projektów lub zadań, o której mowa w przepisach finansach publicznych. Z powyższego przepisu wynika, że wydanie decyzji administracyjnej w zakresie zwrotu środków europej-skich jest uprawnieniem i obowiązkiem instytucji pośredniczącej. A zatem, IP2 RPO WSL podejmując działania związane ze zwrotem środków europejskich wykorzysta-nych z naruszeniem procedur, działała w granicach prawa zakreślonych treścią art. 207 ust. 9 u.f.p., do którego odwołuje się art. 27 ust.1 pkt 6a u.z.p.p.r. (cyt. o której mowa w przepisach o finansach publicznych) i wydała zaskarżoną decyzję, określa-jąc w niej kwotę przypadającą do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki, oraz sposób zwrotu środków, po uprzednim wezwaniu Beneficjenta do zwrotu tychże środków i bezskutecznym upływie terminu.

Organ odwoławczy podniósł, że zarówno organ pierwszej jak i drugiej instancji działały na mocy przepisów prawa i w granicach prawa. W niniejszej sprawie IP2 RPO WSL stwierdziła nieprawidłowość przy wykorzystaniu środków europejskich i w związku z tym zobowiązała Beneficjenta do zwrotu wypłaconego dofinansowania. Po bezskutecznym upływie terminu zwrotu należności, działając na podstawie art. 61 §1 i §4 k.p.a. oraz art. 207 ust. 1 i 9 u.f.p., IP2 RPO WSL wszczęła wobec Beneficjenta postępowanie administracyjne w sprawie zwrotu środków przeznaczonych na realizację projektu w ramach RPO WSL 2007- 2013. W konsekwencji została wydana decyzja, zobowiązującą Beneficjenta do zwrotu wypłaconej części dofinansowania na podstawie art. 207 ust. 1 pkt 2 i ust. 9 oraz art. 206 ust. i 2 u.f.p., art. 26 ust. 1 pkt 15 w zw. z art. 27 ust. 1 pkt 6a u.z.p.p.r. oraz art. 104 §1 i 2 k.p.a. W niniejszej sprawie zastosowanie ma art. 207 u.f.p., który bezpośrednio dotyczy kwestii nieprawidłowego wykorzystania środków europejskich i stwierdza, iż wydawana jest decyzja określająca kwotę przypadająca do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki oraz sposób zwrotu środków, gdy środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich są m.in. wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184. Zgodnie z powołanym przepisem w przypadku, gdy środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich są m.in. wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184, podlegają zwrotowi wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków, w terminie 14 dni od dnia doręczenia ostatecznej decyzji, o której mowa w ust. 9, na wskazany w tej decyzji rachunek bankowy. Zgodnie z art. 207 ust. 8 u.f.p. w przypadku stwierdzenia okoliczności, o których mowa w ust. 1, instytucja określona, odpowiednio w ust. 9 lub 11, wzywa do: zwrotu środków lub do wyrażenia zgody na pomniejszenie kolejnych płatności, o którym mowa w ust. 2, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Ponadto po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 8, organ pełniący funkcję instytucji zarządzającej lub instytucji pośredniczącej w rozumieniu ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wydaje decyzję określającą kwotę przypadającą do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki, oraz sposób zwrotu środków, z uwzględnieniem ust. 2 (art. 207 ust. 9 pkt 1 u.f.p.).

Na poparcie swojego stanowiska organ przywołał wyrok NSA z dnia 12 czerwca 2014 r. o sygn. II GSK 2290/13 w którym stwierdzono, iż w świetle ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju prawną podstawą dofinansowania projektu realizowanego w ramach określonego programu operacyjnego jest umowa zawierana pomiędzy instytucją zarządzającą, albo działającą w jej imieniu instytucję pośredniczącą lub instytucją wdrażającą a beneficjentem (art. 26 ust. 1 pkt 5 i art. 30 ust. 1). Umowa określa warunki dofinansowania projektu, a także prawa i obowiązki beneficjenta z tym związane (art. 30 ust. 2). (...) obowiązki beneficjanta określone w ramach warunków realizacji projektu, obejmujące poddanie się kontroli w zakresie realizacji projektu i ustalenie na jej podstawie korekty finansowej, a także zwrot nienależnie pobranych środków, są obowiązkami strony wobec kontrahenta umowy. Jedynie wyjątkowo, zapewne w celu wzmocnienia skuteczności działań zmierzających do odzyskiwania środków finansowych nieprawidłowo pobranych lub wykorzystywanych, ustawodawca wyposaża instytucję zarządzającą (albo działające z jej umocowania instytucję pośredniczącą lub wdrażającą) w atrybuty władzy administracyjnej, przewidujcie dla nich kompetencje do wydania decyzji administracyjnej o zwrocie dofinansowania. Na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 15 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju do instytucji zarządzającej należy m.in. wydawanie decyzji administracyjnych o zwrocie środków przekazanych na realizację programów, projektów lub zadań określonych w przepisach o finansach publicznych. Przepis ten pozostaje w korelacji z art. 207 ust. 9 w zw. z ust. 11 ustawy o finansach publicznych stanowiącym, że po upływie terminu do dobrowolnego zwrotu środków organ pełniący funkcję instytucji zarządzającej (pośredniczącej lub wdrażającej) wydaje decyzję określającą kwotę przypadającą do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki, oraz sposób zwrotu środków.

Zdaniem organu ustawodawca przyznaje instytucji, która co do zasady, jest stroną umowy o udzielenie dofinansowania, możliwość władczego działania w sto-sunku do beneficjenta, w razie niewywiązania się przez niego z obowiązku prze-strzegania warunków umowy i w rezultacie - odmowy dobrowolnego zwrotu środków nieprawidłowo pobranych lub wykorzystywanych. Na etapie poprzedzającym wydanie decyzji o zwrocie płatności, obejmującym również wezwanie do zwrotu przewidziane w art. 207 ust. 8 ustawy o finansach publicznych, instytucja żądająca zwrotu działa wyłącznie jako strona umowy. Przepis art. 207 ust. 8 tej ustawy wyraźnie bowiem przyznaje uprawnienie do żądania zwrotu instytucji, która podpisała umowę z beneficjentem. Wniosek taki wynika również z porównania treści art. 26 ust. 1 pkt 15 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w związku z art. 207 ust. 9 ustawy o finansach publicznych z treścią art. 26 ust. 1 pkt 15a tej pierwszej ustawy.

Organ odwoławczy stanął na stanowisku, iż, tryb administracyjny jest właściwy w przypadku zobowiązania do zwrotu dotacji udzielanych w drodze umowy, w związ-ku ze stwierdzeniem nieprawidłowości przy wydatkowaniu środków przez Beneficjen-ta w oparciu o art. 207 u.f.p. Dlatego wyłącznym trybem właściwym dla prowadzenia postępowania w przedmiocie zwrotu i środków jest, zgodnie z powołanymi powyżej przepisami, tryb administracyjny i tylko taki ma w niniejszej sprawie zastosowanie.

Nadto organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 207 ust. 1 pkt. 2 u.f.p., w przypadku gdy środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich są wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 podlegają zwrotowi przez beneficjenta wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, o której mowa w ust. 9, na wskazany w tej decyzji rachunek bankowy. Zgodnie z art. 184 ust. 1 ustawy, wydatki związane z realizacją programów i projektów finansowanych ze środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3, są dokonywane zgodnie z procedurami określonymi w umowie międzynarodowej lub innymi procedurami obowiązującymi przy ich wykorzy-staniu. Zatem Beneficjent zawierając umowę o dofinansowanie projektu przyjął na siebie obowiązki wynikające wprost z zapisów umowy, które stanowią element szeroko pojętej procedury wdrażania, której odnosi się art. 184 ustawy o finansach publicznych. Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w orzecznictwie (wyrok NSA z dnia 18 maja 2011r., II GSK 817/11). Jednym z istotnych elementów składających się na procedury, których przestrzeganie jest ważne w kontekście możliwości finansowania wydatków z funduszy strukturalnych, jest postępowanie zgodne z procedurami przewidzianymi umową o dofinansowanie, na które poprzez przystąpienie do umowy Beneficjent wyraził zgodę. IP2 RPO WSL stwierdzając w ramach prowadzonych postępowań kontrolnych, że Beneficjent nie osiągnął zamierzonego w projekcie celu zasadnie rozwiązało umowę o dofinansowanie i zażądało zwrotu środków. A zatem zarzut Beneficjenta w tej kwestii jest niezasadny.

Organ odwoławczy w zakresie zarzutu rozwiązania umowy o dofinansowanie bez wypowiedzenia, wyjaśnił, że wypowiedzenie przedmiotowej umowy nastąpiło pismem z dnia [...] r. znak [...], w którym IP2 RPO WSL jednoznacznie podała, że cyt.: "Rozwiązanie umowy nastąpi w terminie miesiąca od doręczenia niniejszego oświadczenia". A zatem, należy stwierdzić, że opisane pismo stanowiło oświadczenie woli o wypowiedzeniu umowy o dofinansowanie projektu, natomiast samo zdarzenie rozwiązania umowy nastąpiło w dniu [...] r., tj. miesiąc po odebraniu ww. pisma przez Beneficjenta ([...] r., dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru).

Organ drugiej instancji zaprzeczył twierdzeniu Beneficjenta, że "strony dalej wiąże umowa dofinasowanie", wyjaśnił, że, w piśmie będącym oświadczeniem woli, IP2 RPO WSL podała przesłanki konieczne do rozwiązania umowy z zachowaniem jednomiesięcznego terminu wypowiedzenia, gdyż zgodnie z zapisami umowy (§ 18 ust. 1 pkt i 2) Beneficjent zaprzestał realizacji projektu, a także nie osiągnął zamie-rzonego w projekcie celu z przyczyn przez siebie zawinionych, co Beneficjent po-twierdził pismem z dnia [...] r.

Odnosząc się do zarzutu A w zakresie wykorzystania środków europejskich z naruszeniem procedur określonych w umowie o dofinansowanie, organ odwoławczy podniósł, że zapisy przedmiotowej umowy o dofinansowanie jednoznacznie wskazują, że Beneficjent otrzyma środki pieniężne w formie refundacji części wydatków kwalifikowalnych, poniesionych na realizację projektu (§ 2 pkt. 1 i § 5 pkt. 1 ww. umowy). Podkreślił, że refundacja wydatków, na którą w odwołaniu powołuje się Beneficjent następuje poprzez przekazanie środków finansowych w ramach płatności pośrednich i płatności końcowej przelewem na rachunek Beneficjenta (§ 5 pkt. 4 i 5 ww. umowy). A zatem, zarzut postawiony przez Beneficjenta, iż otrzymana refundacja nie była celowa, dlatego nie miał obowiązku wykorzystać jej zgodnie z określonymi procedurami, należy uznać za całkowicie bezpodstawny i niezgodny z zapisami ww. umowy o dofinansowanie.

Organ drugiej instancji zaprzeczył także stanowisku Spółki, która stwierdziła, iż podejmowane i prowadzone przez IP2 RPO WSL działania miały charakter wrogi. Stwierdził, ze z całości dokumentacji zgromadzonej w przedmiotowej sprawie wynika, że [...]CP z należytą starannością współpracowało z Beneficjentem przy realizacji przedmiotowej umowy o dofinansowanie, w szczególności wielokrotnie wyrażało zgodę na przedłużenie terminu przedłożenia wymaganej dokumentacji w związku z trudnościami Beneficjenta, IP2 RPO WSL rzetelnie informowała o wynikach przeprowadzanych wizyt i kontroli. Umowa o dofinansowanie została rozwiązana prawie 2 lata po terminie zakończenia realizacji projektu (zgodnie z Aneksem do umowy o dofinansowanie termin określono na dzień 31 sierpnia 2012 r.) w wyniku braku osiągnięcia przez Beneficjenta celów projektu.

W zakresie zarzutu, dotyczącego interpretowania zapisów opisanej umowy przez [...]CP, na niekorzyść Beneficjenta, organ odwoławczy stwierdził, że zapisy umowy o dofinansowanie szczegółowo i precyzyjnie określają kwestie obejmujące realizację projektu, odpowiedzialność Beneficjenta, przekazanie dofinansowania, rozliczenie, nieprawidłowe wykorzystanie środków i ich odzyskiwanie, zabezpieczenie prawidłowej realizacji umowy, kontrolę, jak również przypadki, w których następuje rozwiązanie umowy z Beneficjentem. W ocenie organu drugiej instancji, IP2 RPO WSL podjęła wszelkie czynności mające na celu zapewnienie realizacji projektu zgodnie z zapisami przedmiotowej umowy o dofinansowanie. Potwierdzeniem powyższego jest historia korespondencji pomiędzy Beneficjentem, a IP2 RPO WSL, w szczególności zgoda [...]CP na przedłużanie terminu przedkładania dokumentacji w związku z licznymi prośbami A Sp. z o.o., rzetelne informowanie o wynikach przeprowadzanych wizyt i kontroli oraz prośby o ustosunkowanie się do ich wyników. Przedmiotowa umowa o dofinansowanie została rozwiązana na skutek nie zrealizowania projektu zgodnie z jej zapisami.

Zarząd Województwa [...] działając jako IZ PO WSL uznał, że Beneficjent w ramach złożonego odwołania od decyzji nr [...] z dnia [...] r., oprócz powyżej przedstawionych zarzutów, nie odniósł się do nieprawidłowości w zakresie rzeczowej realizacji przedmiotowego projektu i nie przedstawił argumentów czy wyjaśnień odnośnie zaistniałej sytuacji. Organ drugiej instancji, po analizie materiału dowodowego w całości podzielił ustalenia faktyczne oraz prawne dokonane zarówno na etapie kontroli projektu, jak również postępowania administracyjnego prowadzanego przez organ pierwszej instancji.

W skardze do WSA w Gliwicach strona zaskarżając decyzję w całości, wniosła o jej uchylenie wraz z poprzedzającą ją decyzją organu pierwszej instancji i umorzenie postępowania.

Strona skarżąca Zarządowi Województwa [...] zarzuciła:

1. naruszenie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego (art. 1 kpa) poprzez rozstrzygnięcie sprawy na drodze postępowania administracyjnego w sytuacji braku podstaw do jego wszczęcia,

2. naruszenie art. 207 ust 1 pkt 2 ustawy o finansach publicznych polegające na jego niewłaściwym zastosowaniu i uznaniu, że środki na realizację programów finansowanych z udziałem środków publicznych zostały wykorzystane z naruszeniem procedur,

3. naruszenie art. 207 ust 9 ustawy o finansach publicznych polegające na jego niewłaściwym zastosowaniu i uznaniu, że w przedmiotowej sprawie istnieją podstawy do wydania decyzji ustalającej obowiązek zwrotu środków,

4. naruszenie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego poprzez niezasadne oddalenie odwołania od decyzji organu I instancji i utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji;

Nadto A w treści uzasadnienia skargi zawarła następujące zarzuty:

• błędne ustalenie stanu faktycznego polegające na uznaniu, że sprawa podlega rozpoznaniu w drodze postępowania administracyjnego, podczas gdy charakter łączącego strony stosunku prawnego jest cywilnoprawny, a żaden przepis prawa nie uchyla drogi sądowej w postępowaniu cywilnym,

• błędne ustalenia stanu faktycznego polegające na uznaniu, że umowa wiążąca strony została rozwiązana.

Organ odwołwczy w odpowiedzi na skargę stwierdził, iż przedstawione przez A zarzuty są bezpodstawne.

Zarząd Województwa [...] w zakresie zarzutu naruszenia przepisów kodeksu postępowania administracyjnego (art. 1 kpa) poprzez rozstrzygnięcie sprawy na drodze postępowania administracyjnego w sytuacji braku podstaw do jego wszczęcia stwierdził, iż kompetencje rozstrzygających w sprawie organów ([...]CP i IZ RPO WSL) do prowadzenia postępowania administracyjnego i rozstrzygnięcia sprawy decyzją administracyjną wynikają z przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych (u.f.p.). Podkreślił, że zgodnie z treścią przepisu art. 60 pkt 6 u.f.p. środkami publicznymi stanowiącymi niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publiczno-prawnym są należności z tytułu zwrotu środków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich oraz inne należności związane z realizacją projektów finansowanych z udziałem tych środków, a także odsetki od tych środków i od tych należności; a zgodnie z przepisem art. 67 u.f.p. do spraw dotyczących należności, o których mowa w art. 60, nieuregulowanych niniejszą ustawą stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267) i odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.).

Organ zaakcentował , iż wykorzystanie środków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich niezgodnie z przeznaczeniem lub z naruszeniem procedur, pobranie środków nienależnie lub w nadmiernej wysokości, powoduje obowiązek zwrotu tych środków przez beneficjenta. Zwrot następuje wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków beneficjentowi na podstawie decyzji wydanej przez organ wskazany w przepisie art. 207 ust 9 u.f.p.

Zarząd Województwa [...] wyjaśnił, iż przepisy ustawy o finansach publicznych są dla organu bezwzględnie obowiązujące, bowiem wobec stwierdzenia zaistnienia chociaż jednej przesłanki wskazanej w art. 207 ust 1 pkt 1-3 uf.p. organ ma obowiązek wydania decyzji określającej kwotę przypadającą do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki, oraz sposób zwrotu środków, niezależnie od postawy prawnej przyznania środków, a zatem także gdy podstawą jest umowa o dofinansowanie projektu, o której mowa w art. 206 ust 1 i 2 u.f.p. Beneficjent miał świadomość przewidzianej prawem procedury odzyskiwania środków, w tym dochodzenia zwrotu części lub całości dotacji zgodnie z u.f.p. (§ 7 ust 8 umowy o dofinansowanie).

Na poparcie reprezentowanego stanowiska organ przywołał wyrok WSA w Krakowie z dnia 21 stycznia 2014 r. (sygn. akt. III SA/Kr 855/13), gdzie stwierdzono, iż ustawa o finansach publicznych nie określa reguł ustalania wysokości środków podlegających zwrotowi. Wprawdzie, zgodnie z art. 206 ust. 2 pkt 8 tej ustawy, warunki i terminy zwrotu środków nieprawidłowo wykorzystanych lub pobranych w nadmiernej wysokości lub w sposób nienależny powinna określać umowa zawarta z beneficjentem, ale formą aktu rozstrzygającego w przedmiocie obowiązku zwrotu tych środków (o ile nie nastąpił on dobrowolnie), jest w myśl art. 207 ust. 9 decyzja administracyjna. Stosownie natomiast do art. 67 ustawy o finansach publicznych, do spraw dotyczących należności, o których mowa w art. 60, nie uregulowanych tą ustawą, stosuje się przepisy ustawy Kodeks postępowania administracyjnego i odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. Zm.). Przepis art. 60 ustawy o finansach publicznych w pkt 6, do środków publicznych stanowiących niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publiczno-prawnym zalicza należności z tytułu zwrotu płatności dokonanych w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich. W świetle powyższego decyzja wydana na podstawie art. 207 ust. 9 ustawy o finansach publicznych ma charakter decyzji administracyjnej wydanej w postępowaniu jurysdykcyjnym. Mają zatem do niej zastosowanie wprost (poza sprawami uregulowanymi ustawą o finansach publicznych) przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o finansach publicznych, w postępowaniu dotyczącym należności budżetu państwa w przypadku płatności w ramach programów finansowanych ze środków europejskich - instytucje zarządzające, pośredniczące lub wdrażające, będące jednostkami sektora finansów publicznych, jeżeli instytucja pośrednicząca lub wdrażająca posiada upoważnienie od instytucji zarządzającej, lub - w przypadku instytucji wdrażającej - od instytucji pośredniczącej, mają przymiot organów I instancji właściwych do wydawania decyzji w odniesieniu do należności, o których mowa w art. 60, o ile odrębne ustawy nie stanowią inaczej.

Zdaniem organu odwoławczego z przywołanych regulacji prawnych wynika zatem, że organem właściwym do wydania decyzji na podstawie art. 207 ust. 1 pkt 1-3 u.f.p. w przedmiocie zwrotu środków może być instytucja zarządzająca, ale także instytucja pośrednicząca lub wdrażająca (art. 61 ust. 1 pkt 1 u.f.p.); a zatem zgodnie z przepisem art. 207 ust 12 u.f.p. od decyzji o zwrocie środków, wydanej w I instancji przez instytucję pośredniczącą lub instytucję wdrażającą służy odwołanie odpowiednio do właściwej instytucji zarządzającej. Zarząd Województwa [...] za błędne uznał stanowisko Skarżącego, który w wydaniu decyzji przez [...]CP oraz rozpoznaniu odwołania przez IZ RPO WSL dopatruje się rażącego naruszenia prawa oraz zasady dwuinstancyjności postępowania. Przywołany przez Skarżącego wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 czerwca 2013r. (sygn. akt. II CSK 642/12) dotyczył sprawy z powództwa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa przeciwko stronie umowy o dofinansowanie projektu, zawartej w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006" i nie był oparty o przepisy ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju bądź przepisy ustawy o finansach publicznych, a zatem nie może służyć do analizy poprawności działań organów w niniejszej sprawie.

Nadto organ wyjaśnił, iż w przypadku gdy roszczenie ma charakter cywilnoprawny dopuszczalna jest droga sądowa stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego, stąd roszczenia Beneficjenta wobec instytucji zarządzającej, pośredniczącej lub wdrażającej mogą być rozpatrywane w postępowaniu cywilnym - jednak właściwe instytucje są związane bezwzględnie obowiązującymi przepisami ustawy o finansach publicznych, z których wynika konieczność rozstrzygania sprawy w drodze decyzji administracyjnej, a w konsekwencji sądowoadministracyjna procedura odwoławcza.

Zdaniem organu drugiej instancji postępowania administracyjne prowadzone przez [...] Centrum Przedsiębiorczości oraz Zarząd Województwa [...], zakończone wydaniem decyzji w sprawie zwrotu środków, nie były prowadzone z naruszeniem przepisów prawa, w szczególności przepisów kodeksu postępowania administracyjnego.

W zakresie zarzutu naruszenia art. 207 ust 1 pkt 2 u.f.p poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że środki na realizację programów finansowanych z udziałem środków publicznych zostały wykorzystane z naruszeniem procedur, wskazano że art. 207 ust 1 pkt 2 u.f.p. w sytuacji gdy środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich są wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 podlegają zwrotowi wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych; w przepisie art. 184 u.f.p. wskazano, że wydatki związane z realizacją programów i projektów są dokonywane zgodnie z procedurami określonymi w umowie międzynarodowej lub innymi procedurami obowiązującymi przy ich wykorzystaniu.

Zarząd Województwa [...] podniósł, iż w wyroku NSA z dnia 9 stycznia 2014 r. (sygn. akt. II GSK 1546/12) wskazał, że odnośnie rozumienia pojęcia "inne procedury" podziela pogląd NSA wyrażony w wyroku z dnia 19 czerwca 2012 (sygn. akt II GSK 732/11) i przyjął: że pod pojęciem "inne procedury obowiązujące przy wykorzystaniu środków", o których mowa w art. 184 ustawy o finansach publicznych należy w związku z tym rozumieć reguły postępowania obowiązujące przy wykorzystywaniu środków pomocowych. Wspomniane reguły nie są przedmiotem regulacji prawa unijnego. Z kolei w prawie krajowym systemy realizacji programów operacyjnych krajowych i regionalnych tworzone są przede wszystkim aktami nie mającymi waloru przepisów prawa powszechnie obowiązującego. Projekty są realizowane przez beneficjentów na podstawie umowy o dofinansowanie, która stanowi podstawowe źródło uprawnień i obowiązków jej stron, w tym beneficjenta. (...) W przypadku zawarcia umowy o dofinansowanie zgodnie z przyjętym przez właściwą instytucję wzorem reguluje również procedurę realizacji projektu. Przy takich rozwiązaniach przyjętych w prawie krajowym, w szczególności w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, należy uznać, że racjonalny ustawodawca stanowiąc w art. 184 ustawy o finansach publicznych " o innych procedurach " obowiązujących przy wykorzystywaniu środków finansowych musiał uwzględnić rangę przepisów regulujących omawianą kwestię. Nadanie analizowanemu terminowi innego znaczenia prowadziłoby do sytuacji, w której odzyskiwanie kwot dofinansowania na podstawie art. 207 ust. 1 pkt 2 ustawy o finansach publicznych byłoby w ogóle wyłączone. Taką sytuację należy wykluczyć, gdyż nie sposób przyjąć, że ustawodawca wprowadził rozwiązania, które w istocie nie byłyby możliwe do stosowania.

Organ odwoławczy opierając się na orzecznictwie NSA stwierdził, że naruszenie przez stronę skarżącą kasacyjnie wskazanych powyżej postanowień umowy o dofinansowanie, które odnosiły się do zasad i procedury obowiązujących przy wykorzystaniu środków otrzymanych na finansowanie realizacji projektu - polegające na braku informowania Instytucji Zarządzającej o zmianach w projekcie, a w konsekwencji na braku aneksowania umowy i akceptowania przez IZ zmian wprowadzanych przez beneficjenta - stanowiło wystarczającą podstawę do przyjęcia, że zaistniała przesłanka, która w rozumieniu art. 207 ust. 1 pkt 2 ustawy o finansach publicznych uzasadniała wydanie decyzji określającej kwotę dofinansowania podlegającą zwrotowi.

Na poparcie tego Organ drugiej instancji wskazał na wyrok WSA w Olsztynie z dnia 22 maja 2014 r. (sygn. akt. I SA/Ol 338/14) gdzie stwierdzono, że jak wskazuje się w doktrynie i orzecznictwie sądowym, naruszenie procedur przy wykorzystaniu środków, o którym mowa w art. 207 ust. 1 pkt 2 u.f.p. dotyczy przede wszystkim procedur wskazanych w umowie o dofinansowanie projektu (por. Ludmiła Lipiec - Warzecha, Komentarz do art. 207 ustawy o finansach publicznych, Lex Omega), ale również procedur określonych w Wytycznych IZ RPO (p. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 29 stycznia 2013 r., sygn. akt III SA/Wr 336/12, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd podziela w tym zakresie pogląd przedstawiony w wyroku WSA w Warszawie z dnia 10 stycznia 2013 r" sygn. akt V SA/Wa 1758/12 (www.orzeczenia.nsa.gov.pl), zgodnie z którym do procedur obowiązujących przy wykorzystaniu dofinansowania, o których mowa w art. 207 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 184 ust. 1 u.f.p., należy zaliczyć m.in. procedury określone w umowie o dofinansowanie oraz w Wytycznych w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach RPO.

Zarząd Województwa [...] podniósł, że w umowie o dofinansowanie wskazano, że Beneficjent zobowiązuje się do realizacji Projektu, zgodnie z wnioskiem o dofinansowanie stanowiącym Załącznik nr 2 do Umowy, o którym mowa w § 1 pkt 17 oraz harmonogramem rzeczowo-finansowym stanowiącym Załącznik nr 3 do Umowy. Zmiana wniosku o dofinansowanie oraz harmonogramu rzeczowo-finansowego wymaga pisemnej akceptacji IP2 RPO WSL z zastrzeżeniem ust 2 oraz § 17 ust 4 (§ 3 ust 3);

Organ podkreślił, że Beneficjent zobowiązuje się do realizacji Projektu z należytą starannością w szczególności ponosząc wydatku celowo, rzetelnie, racjonalnie i oszczędnie z zachowaniem zasady uzyskiwania najlepszych efektów z danych nakładów, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i procedurami w ramach Programu oraz w sposób, który zapewni prawidłową i terminową realizację Projektu oraz osiągniecie celów (produktów i rezultatów) zakładanych we wniosła o dofinansowanie (§ 4 ust 3), przy czym w zakresie realizacji Projektu Beneficjent zobowiązuje się do przedstawiania na żądanie IP2 RPO WSL oraz innym uprawnionym podmiotom wszelkich dokumentów, informacji i wyjaśnień związanych z realizacją Projektu w wyznaczonym terminie (§ 8 ust 2 pkt 2).

Zaakcentowano, że Organ pierwszej instancji wskazał na naruszenia umowy w wymienionym wyżej zakresie, w szczególności poprzez zaprzestanie realizacji Projektu, nieosiągnięcie celu, rezultatu i wskaźników projektu oraz brak złożenia wyjaśnień i dokumentów w toku kontroli – w konsekwencji organ słusznie uznał, że Beneficjent naruszył umowę o dofinansowanie, przez co ziściła się przesłanka określona w przepisie art. 207 ust 1 pkt 2 u.f.p.

Zdaniem Zarządu Województwa [...] całkowicie błędne jest stanowisko Skarżącego, który twierdzi, że refundacja wydatków poniesionych przez spółkę nie miała charakteru celowego, a on sam dochował wszystkich procedur określonych umową. Należy podkreślić, iż przyznanie dofinansowania nastąpiło w celu prawidłowego zrealizowania projektu (§ 2 ust 1 i 2 umowy), a organ pierwszej instancji właściwie i wszechstronnie zbadał i ocenił czynności podejmowane przez Beneficjenta w okresie realizacji projektu, i w sposób prawidłowy zastosował przepisy ustawy o finansach publicznych stwierdzając naruszenia postanowień umowy. Nie można też zgodzić się ze Skarżącym w kwestii konieczności dokonania weryfikacji ustalonych naruszeń w toku postępowania przed sądem powszechnym, bowiem zgodnie z przepisami ustawy o finansach publicznych to właściwy organ stwierdza istnienie przesłanek określonych w art. 207 ust 1 i brak jest konieczności dokonywania tychże ustaleń w odrębnym postępowaniu bądź w uzgodnieniu z innymi organami.

W odpowiedzi na zarzut naruszenia przepisów art. 138 § 1 k.p.a IZ RPO WSL podniosła, że rozpoznając odwołanie Beneficjenta, po przeprowadzeniu wyczerpującej analizy dokumentów zgromadzonych w sprawie stwierdziła, że Beneficjent dopuścił się nieprawidłowości w rozumieniu przepisu art. 2 pkt 7 rozporządzenia Rady (WE) 1083/2006, bowiem nie zrealizował projektu w sposób ustalony w umowie o dofinansowanie, a w konsekwencji uznała, że organ pierwszej instancji ([...]CP) prawidłowo zobowiązał A (Beneficjenta) do zwrotu środków. Zarzuty Beneficjenta podniesione w odwołaniu nie były zasadne i nie dały podstaw do uchylenia decyzji organu I instancji bądź do umorzenia podstępowania.

W zakresie zarzutu błędnego ustalenia stanu faktycznego przez uznanie, że sprawa podlega rozpoznaniu w drodze postępowania administracyjnego, podczas gdy charakter łączącego strony stosunku prawnego jest cywilnoprawny, a żaden przepis prawa nie uchyla drogi sądowej w postępowaniu cywilnym Zarząd Województwa [...] wskazał, że jak wyjaśniono w decyzji organu drugiej instancji oraz w treści odpowiedzi na skargę, przepisy ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz ustawy o finansach publicznych zobowiązują właściwe instytucje do prowadzenia kontroli projektów, a w razie stwierdzenia nieprawidłowości do odzyskiwania kwot podlegających zwrotowi, w tym wydawania decyzji o zwrocie środków przekazanych na realizację programów, projektów lub zadań. Powołano się na treść wyroku NSA z dnia 12 czerwca 2014 r. (sygn. akt. II GSK 2290/13).

W odpowiedzi zarzut błędnego ustalenia stanu faktycznego przez uznanie, że umowa wiążąca strony została rozwiązana Organ odwoławczy podkreślił, iż pismem z dnia [...] r. [...]CP złożyło Beneficjentowi oświadczenie o rozwiązaniu umowy na podstawie § 18 ust 1 pkt 1 oraz pkt 2 umowy, zgodnie z którymi: "IP2 RPO WSL może rozwiązać Umowę z zachowaniem jednomiesięcznego terminu wypowiedzenia, w przypadku naruszenia postanowień Umowy, w szczególności jeżeli Beneficjent: (1) zaprzestał realizacji Projektu lub realizuje go w sposób niezgodny z Umową (2) nie osiągnął zamierzonego w Projekcie celu z przyczyn przez siebie zawinionych". Wskazano, że A w odpowiedzi pismem z [...]r. wniosła o "wstrzymanie postępowania skutkującego rozwiązaniem umowy", wskazując, że niezrealizowanie Projektu w założonym czasie było spowodowane procesem "inwestorskiej restrukturyzacji Spółki", zakończonej podpisaniem w dniu [...] Umowy Inwestycyjnej, która pozwoli na odzyskanie płynności, uregulowanie dotychczasowym zobowiązań oraz efektywne dokończenie prowadzonych przez Spółkę projektów. Organ na tej podstawie stwierdził, iż z mocy umowy [...]CP skutecznie złożyło oświadczenie o rozwiązaniu umowy z zachowaniem okresu wypowiedzenia, nadto treść wyjaśnień Beneficjenta, złożonych w odpowiedzi na pismo w sprawie wypowiedzenia umowy, potwierdza zarzut braku zrealizowania Projektu, a tym samym przesądza istnienie przesłanek rozwiązania umowy o dofinansowanie.

Nadto Organ odwoławczy przytoczył treść uzasadnienia wyroku z dnia 21 listopada 2014r. (sygn. akt. II GSK 1086/13)w którym stwierdzono, iż okoliczności stanowiące podstawę postępowania w sprawie o zwrot środków mogą stać się również podstawą rozwiązania umowy o dofinansowanie, ale podejmowane przez instytucję zarządzającą, wskutek stwierdzenia tych okoliczności, czynności na obu wskazanych obszarach (administracyjnoprawnym i cywilnoprawnym), nie pozostają w żadnej zależności ani relacji. Z tego względu prawidłowa jest konstatacja Sądu, że okoliczności związane z rozwiązaniem umowy nie będą miały prawnego znaczenia dla oceny wystąpienia przesłanek uzasadniających wydanie decyzji zwrotowej, tak jak prawidłowa jest ocena, że kwestie zasadności i prawidłowości rozwiązania umowy o dofinansowanie nie podlegają kontroli sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Na wstępie rozważań Sądu stwierdzić należy, że stosownie do art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) oraz art. 3 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane w ustawie. Natomiast zgodnie z art. 134 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą skargi.

Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji obejmuje zarówno prawidłowość stosowania przepisów postępowania, jak i zgodność z przepisami prawa materialnego. Zauważenia wymaga przy tym, że zadaniem sądu nie jest dokonywanie ustaleń faktycznych stanowiących podstawę zastosowania prawa materialnego. Rolą sądu jest bowiem kontrola prawidłowości działania organu administracji w zaskarżonej decyzji.

Oceniając zaskarżoną decyzję w tak określonych ramach Sąd doszedł do przekonania, że w toku postępowania administracyjnego organy nie dopuściły się naruszenia przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy i powodowałyby konieczność wyeliminowania decyzji z obrotu prawnego.

Wskazać należy, że ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju przepisem art. 30c ust. 1 w zw. z ust. 3 poddała kognicji wojewódzkich sądów administracyjnych kontrolę pod względem zgodności z prawem przeprowadzenia oceny zgłoszonego projektu dokonanej w systemie realizacji programu operacyjnego zawierającego wniosek o dofinansowanie. W tym więc zakresie nie znajduje uzasadnienia argumentacja strony skarżącej, zawarta w skardze że zagadnienia związane ze zwrotem środków należą do sądów powszechnych.

W świetle regulacji zawartych w przepisach art. 30b ust. 4, 30c ust. 1, ust. 2 i ust.3 pkt 1 - 3, ust. 4 i 5 oraz art. 30e u.z.p.p.r., nie budzi wątpliwości pogląd, że w zakresie sądowej kontroli zgodności z prawem oceny zgłoszonego projektu o dofinansowanie, ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ma charakter ustawy szczególnej w rozumieniu art. 3 § 3 ustawy P.p.s.a.

W Rozdziale 5 u.z.p.p.r., zatytułowanym "Realizacja programów operacyjnych", zawarte są szczególne regulacje, co do kontroli sądowoadministracyjnej oceny projektu oraz postępowania związanego z odzyskiwaniem kwot podlegających zwrotowi, w tym aktów dotyczących korekt finansowych oraz decyzji o zwrocie środków przekazanych na realizację programów, projektów lub zadań, o której mowa w ustawie o finansach publicznych.

W pierwszej kolejności należy odnieść się do specyfiki postępowania w przedmiocie zwrotu dofinansowania. Postępowanie w przedmiocie zwrotu przez beneficjenta dofinansowania uzyskanego w związku z realizacją projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego ma wyjątkowy charakter, ponieważ zasady dofinansowania projektu, oraz prawa i obowiązki beneficjenta z tym związane oraz zasady zwrotu otrzymanych środków w przypadku nieprawidłowego ich wykorzystania określa umowa zawierana z beneficjentem, którego projekt został wybrany do dofinansowania przez instytucję zarządzającą (instytucję wdrażającą, instytucję pośredniczącą) - art. 30 ust. 2 u.z.p.p.r. Z drugiej strony, przepisy ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie zawierają szczegółowej regulacji dotyczącej postępowania w sprawie zwrotu przez beneficjenta nieprawidłowo wykorzystanych środków. Ustawodawca wskazał jedynie na instytucję zarządzającą, jako organ właściwy do odzyskiwania kwot podlegających zwrotowi, w tym do ustalania i nakładania korekt finansowych, oraz wydawania decyzji o zwrocie środków przekazanych na realizację programów – art. 26 ust. 1 pkt. 15 i 15a ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

Z przepisów powyższych wynika, że podstawą do żądania zwrotu przez instytucję zarządzającą nieprawidłowo wykorzystanych środków są postanowienia umowy o dofinansowanie zawartej przez beneficjenta, a jedynie w przypadku bezskutecznego upływu terminu do dobrowolnego zwrotu środków organ pełniący funkcję instytucji zarządzającej (wdrażającej, pośredniczącej) wydaje na podstawie art. 207 ust. 9 w zw. z art. 11 ustawy o finansach publicznych decyzję określającą kwotę przypadającą do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki oraz sposób zwrotu środków.

Na etapie poprzedzającym wydanie decyzji o zwrocie płatności, obejmującym również wezwanie do zwrotu, o którym mowa w art. 207 ust. 8 ustawy o finansach publicznych instytucja żądająca zwrotu działa wyłącznie jako strona umowy, co wynika z regulacji zawartej w art. 207 ust. 8 ustawy o finansach publicznych, i art. 26 ust. 1 pkt. 15 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w zw. z art. 207 ust. 9 ustawy o finansach publicznych i art. 26 ust. 1 pkt. 15a ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

Należności z tytułu zwrotu płatności dokonywanych w ramach programów finansowych z udziałem środków europejskich stanowią niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publicznoprawnym, do których stosuje się procedurę określoną w art. 61-65 ustawy o finansach publicznych. Stosuje się do nich, w zakresie nieuregulowanym ustawą o finansach publicznych, również przepisy kodeksu postępowania administracyjnego oraz działu III Ordynacji podatkowej (art. 67 ustawy o finansach publicznych) .

Postępowanie prowadzone w związku z wykryciem naruszenia procedur regulujących tryb wydatkowania środków pomocowych jest z uwagi na jego specyfikę postępowaniem kilkuetapowym. Wszczęcie postępowania w przedmiocie wydania decyzji o zwrocie dofinansowania następuje najczęściej w drodze skierowania do beneficjenta wezwania do zwrotu środków lub wezwania o wyrażenie zgody na pomniejszenie kolejnych płatności (art. 207 ust. 8 pkt. 1 i 2 ustawy o finansach publicznych). Natomiast wydanie decyzji zobowiązującej do zwrotu następuje po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w art. 207 ust. 8 ustawy o finansach publicznych i jest konsekwencją braku reakcji beneficjenta na dokonane wezwanie.

Powyższe rozważania prowadzą do konkluzji, że w postępowaniu dotyczącym zwrotu środków obowiązują w pełnym zakresie zasady i rygory postępowania administracyjnego oraz zasady postępowania dowodowego .

Skarżąca zarzuciła organowi naruszenie przepisów k.p.a. poprzez zarówno naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego i błędne przyjęcie, iż [...] Centrum Przedsiębiorczości w C. –dalej [...]CP było organem uprawnionym do wydania decyzji jako organ I instancji, a ponadto nieuzasadnione przyjęcie, iż sprawa podlega rozpoznaniu w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Zarzuty są niezasadne. Zgodnie z przepisem art. 27 ust 1 pkt 6a u.z.p.p.r. instytucja zarządzająca może powierzyć instytucji pośredniczącej wydawanie decyzji o zwrocie środków przekazanych na realizację programów, projektów lub zadań, o której oraz decyzji o zapłacie odsetek, o których mowa w przepisach o finansach publicznych, a także rozpatrywanie odwołań od tych decyzji, wydawanych w pierwszej instancji przez inną instytucję. Z tej możliwości prawnej Zarząd Województwa [...] skorzystał powierzył bowiem [...]CP część zadań związanych z realizacją Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007-2013 na podstawie porozumienia z dnia [...] nr [...] z późn. zm. Zgodnie z treścią porozumienia ustaloną aneksem nr [...] z dnia [...] r. [...]CP realizuje m.in. zadania z zakresu kontroli projektów oraz wydawanie decyzji o zwrocie środków. W tym zakresie działając [...]CP w C. było uprawnionym do wydania decyzji administracyjnej zobowiązującej Beneficjenta do zwrotu wypłaconej części dofinansowania wraz z odsetkami. Nie doszło także do naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego skoro Zarząd Województwa [...] jako organ II instancji rozpoznał odwołanie od decyzji wydanej przez [...]CP.

Chybionym także jest zarzut naruszenia przepisów k.p.a. poprzez rozstrzygnięcie sprawy na drodze postępowania administracyjnego przez [...]CP i IZ RPO WSL. Uprawnienia do prowadzenia postępowania administracyjnego i rozstrzygnięcia sprawy decyzją administracyjną wynikają z przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych. Zgodnie bowiem z treścią przepisu art. 60 pkt 6 u.f.p. środkami publicznymi stanowiącymi niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publiczno-prawnym są należności z tytułu zwrotu środków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich oraz inne należności związane z realizacją projektów finansowanych z udziałem tych środków, a także odsetki od tych środków i od tych należności; a zgodnie z przepisem art. 67 u.f.p. do spraw dotyczących należności, o których mowa w art. 60, nieuregulowanych niniejszą ustawą stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267) i odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.). Powyższe znajduje potwierdzenie w wyroku WSA w Krakowie z 21 stycznia 2014 r. sygn. akt. III SA/Kr 855/13, gdzie słusznie stwierdzono iż ": Ustawa o finansach publicznych nie określa reguł ustalania wysokości środków podlegających zwrotowi. Wprawdzie, zgodnie z art. 206 ust. 2 pkt 8 tej ustawy, warunki i terminy zwrotu środków nieprawidłowo wykorzystanych lub pobranych w nadmiernej wysokości lub w sposób nienależny powinna określać umowa zawarta z beneficjentem, ale formą aktu rozstrzygającego w przedmiocie obowiązku zwrotu tych środków (o ile nie nastąpił on dobrowolnie), jest w myśl art. 207 ust. 9 decyzja administracyjna. Stosownie natomiast do art. 67 ustawy o finansach publicznych, do spraw dotyczących należności, o których mowa w art. 60, nie uregulowanych tą ustawą, stosuje się przepisy ustawy Kodeks postępowania administracyjnego i odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. Zm.). Przepis art. 60 ustawy o finansach publicznych w pkt 6, do środków publicznych stanowiących niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publiczno-prawnym zalicza należności z tytułu zwrotu płatności dokonanych w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich. W świetle powyższego decyzja wydana na podstawie art. 207 ust. 9 ustawy o finansach publicznych ma charakter decyzji administracyjnej wydanej w postępowaniu jurysdykcyjnym. Mają zatem do niej zastosowanie wprost (poza sprawami uregulowanymi ustawą o finansach publicznych) przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego ."

Przechodząc do rozpatrzenia zarzutów merytorycznych, Sąd stwierdza, że nie są one zasadne i w sprawie w sposób prawidłowy zastosowano regulacje z art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 209 r. o finansach publicznych ( Dz. U. z 2013r., poz. 885 ze zm.).

Zgodnie z art. 207 ust. 1 pkt 2 ustawy o finansach publicznych w przypadku, gdy środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich są wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 ustawy o finansach publicznych – podlegają zwrotowi wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków, w terminie 14 dni od dnia doręczenia ostatecznej decyzji, o której mowa w ust. 9, na wskazany w tej decyzji rachunek bankowy.

W przypadku stwierdzenia okoliczności, o których mowa w art. 207 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, właściwy organ wzywa do zwrotu środków lub do wyrażenia zgody na pomniejszenie kolejnych płatności w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania (art. 207 ust. 8 ustawy o finansach publicznych). Dopiero bowiem po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 8, organ wydaje decyzję określającą kwotę przypadającą do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki, oraz sposób zwrotu środków (art. 207 ust. 9 ustawy o finansach publicznych).

Jak wskazał Zarząd Województwa [...] stwierdzoną nieprawidłowością w niniejszej sprawie miało być wykorzystanie środków z naruszeniem procedur określonych w art. 184 ustawy o finansach publicznych. Trzeba zatem podać, że zgodnie z tym przepisem wydatki związane z realizacją programów i projektów finansowanych ze środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy o finansach publicznych, są dokonywane zgodnie z procedurami określonymi w umowie międzynarodowej lub innymi procedurami obowiązującymi przy ich wykorzystaniu. Wobec brzmienia art. 184 ustawy o finansach publicznych procedury te należy rozumieć szeroko tzn. jako ogół wszystkich procedur (unijnych i krajowych), a także postanowień umowy o dofinansowanie projektu, zgodnie z którymi dokonywane jest wydatkowanie środków europejskich (wyrok NSA z dnia 9.01.2014r., sygn. akt II GSK 1546/12).

W przedmiotowej sprawie Beneficjent podpisując umowę o dofinansowanie nr [...] z dnia [...] r., zobowiązał się do realizacji projektu zgodnie z wnioskiem o dofinansowanie stanowiącym załącznik do umowy, oraz harmonogramem rzeczowo - finansowym. (§ 3 ust. 3 umowy o dofinansowanie). Ponadto, zobowiązał się do realizacji projektu z należytą starannością, ponosząc wydatki, celowo, rzetelnie, racjonalnie i oszczędnie, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i procedurami w ramach RPO WSL na lata 2007 - 2013 oraz do osiągnięcia określonych w umowie wskaźników produktu i rezultatu, świadczących o zrealizowaniu celów projektu (§ 4 ust. 3 umowy). Natomiast na podstawie § 8 ust. 2 pkt. 2 ww. umowy Beneficjent miał obowiązek przedstawienia na żądanie IP2 RPO WSL oraz innych uprawnionych podmiotów wszelkich dokumentów, informacji i wyjaśnień związanych z realizacją projektu w wyznaczonym terminie. Prócz tego, § 6 ust. 11 ww. umowy nakładał na Beneficjenta obowiązek złożenia wniosku o płatność końcową do IP2 RPO WSL w terminie do 25 dni od dnia zakończenia realizacji projektu, określonego w § 3 ust. 1 pkt 2 umowy. Zgodnie z § 6 ust. 3 i 4 umowy, w przypadku stwierdzenia braków lub błędów formalnych, merytorycznych lub rachunkowych w złożonym wniosku o płatność, IP2 RPO WSL wzywała pisemnie Beneficjenta do poprawienia albo, uzupełnienia wniosku, bądź do złożenia dodatkowych wyjaśnień w terminie wyznaczonym przez IP2 RPO WSL. Niezłożenie przez Beneficjenta żądanych wyjaśnień albo nieusunięcie przez niego błędów powodowało wstrzymanie przekazania środków dofinansowania i mogło skutkować rozwiązaniem umowy o dofinansowanie. Natomiast celem projektu było wprowadzenie na rynek szerokopasmowego bezprzewodowego internetu oraz uzyskanie i zwiększanie grupy ostatecznych odbiorców a także zatrudnienie nowych pracowników.

W niniejszej sprawie w wyniku kontroli przy realizacji projektu Stacja Bazowa B. – [...] stwierdzono: iż

- na wniosek Beneficjenta został kilkakrotnie przełożony termin złożenia wniosku o płatność końcową,

- Beneficjent wielokrotnie był wzywany przez IP2 RPO WSL do poprawy złożonego wniosku o płatność końcową,

- pomimo wielokrotnego wzywania Beneficjenta do wyjaśnienia kwestii dotyczącej osiągnięcia zakładanego w projekcie wskaźnika zatrudnienia oraz reklamacji zakupionych w ramach projektu wadliwych urządzeń Beneficjent nie przestawił wyczerpujących wyjaśnień w tym zakresie,

- większość z zakupionych urządzeń nie jest przez Beneficjenta wykorzystywana zgodnie z założeniami projektu,

- Beneficjent nie świadczy usługi dostępu do internetu na określonym obszarze dla liczby odbiorców wskazanej we wniosku o dofinansowanie,

- Beneficjent, mimo wezwania IP2 RPO WSL, nie przedstawił planu działań które wpłynęłyby na osiągnięcie celu projektu.

- Punkt Obsługi Klienta (POK) nie został wyposażony zgodnie z zapisami wniosku aplikacyjnego oraz nie świadczy usługi dostępu do Internetu w technologii WiMAX.

- cel projektu, tj. wprowadzenie na rynek usługi szerokopasmowego, bezprzewodowego dostępu do Internetu oraz uzyskanie i zwiększanie grupy ostatecznych odbiorców, a także zatrudnienie nowych pracowników, nie został osiągnięty.

W konsekwencji, w tak zaistniałym stanie faktycznym sprawy miały w niej zastosowanie postanowienia umowy o dofinansowanie z § 18 ust. 1 pkt 1 i 2. Zgodnie z ich treścią IP2 RPO WSL może rozwiązać umowę z zachowaniem jednomiesięcznego terminu wypowiedzenia w przypadku naruszenia postanowień Umowy, w szczególności gdy Beneficjent zaprzestał realizacji Projektu lub realizuje go w sposób niezgodny z umową. Zgodnie zaś z § 18 ust. 3 umowy w przypadku rozwiązania umowy z powodów, o których mowa w ust. 1 i 2 Beneficjent jest zobowiązany do zwrotu otrzymanego dofinansowania wraz z odsetkami za zwłokę naliczonymi od dnia przekazania dofinansowania w terminie wyznaczonym przez IP2 RPO WSL.

Podsumowując rozważania prawidłowym jest w ocenie Sądu stanowisko organu wyrażone w zaskarżonej decyzji, iż Skarżący nie dotrzymał postanowień § 4 ust. 3 umowy o dofinansowanie projektu stanowiącego, iż Beneficjent zobowiązuje się do realizacji Projektu z należytą starannością, w szczególności ponosząc wydatki celowo, rzetelnie, racjonalnie i oszczędnie z zachowaniem zasady uzyskiwania najlepszych efektów z danych nakładów, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i procedurami w ramach Programu oraz w sposób, który zapewni prawidłową i terminową realizację Projektu oraz osiągnięcie celów (produktów i rezultatów) zakładanych we wniosku o dofinansowanie. Konsekwencją powyższego jest fakt wystąpienia w niniejszej sprawie nieprawidłowości, o której mowa w art. 2 pkt 7 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006, bowiem beneficjent nie dochował wymogów realizacji projektu i tym samym naruszył § 4 ust. 3 umowy o dofinansowanie projektu, a opisane działanie przekłada się na szkodę w budżecie ogólnym Unii Europejskiej poprzez sfinansowanie nieuzasadnionego wydatku z budżetu ogólnego. A zatem zgodnie z art. 207 ust. 1 pkt 2 ustawy o finansach publicznych organ słusznie przyjął, że skarżąca spółka wykorzystała środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 ustawy o finansach publicznych i tym samym była zobowiązana do zwrotu tych środków. W konsekwencji wydanie decyzji po myśli art. 207 ustawy o finansach publicznych, wbrew zarzutom skargi, było prawidłowe.

Nie jest także zasadnym zarzut wadliwego ustalenia stanu faktycznego przez uznanie, że umowa wiążąca strony została rozwiązana. Skoro pismem z dnia [...] r. [...]CP złożyło Beneficjentowi oświadczenie o rozwiązaniu umowy na podstawie § 18 ust 1 pkt 1 oraz pkt 2 umowy, i Beneficjent pismo to otrzymał, o czym świadczy odpowiedź udzielona pismem z [...]r., gdzie wskazano przyczyny z powodu nastąpiło niezrealizowanie Projektu w założonym czasie uznać należy, iż w tej sytuacji [...]CP skutecznie złożyło oświadczenie o rozwiązaniu umowy z zachowaniem okresu wypowiedzenia.

Końcowo Sąd nie dopatrzył się naruszenia po stronie organu art. 138 §1 pkt 1 k.p.a. Skoro bowiem Beneficjent dopuścił się nieprawidłowości w rozumieniu art. 2 pkt 7 rozporządzenia Rady WE 1083/2006 i środki na realizację programu wykorzystał z naruszeniem procedur z art. 184 u.f.p. co potwierdza materiał dowodowy zebrany w aktach odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zatem podjęcie spornej decyzji w trybie art. art. 138 §1 pkt 1 k.p.a. przez organ II instancji było prawidłowe.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.