Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 1472/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-09-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 116
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
article: art. 221
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: § 2 ust. 3 pkt 13
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : Jerzy Rypina po rozpoznaniu w dniu 15 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej J. Z. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 4 czerwca 2009 r. sygn. akt I SA/Sz 396/09 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 27 marca 2009 r. nr ... w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe postanawia oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2009 r., sygn. akt I SA/Sz 396/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę J. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 27 marca 2009 r. w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości z tytułu pobranych a niewpłaconych zaliczek na podatek dochodowy wraz z odsetkami i kosztami postępowania egzekucyjnego.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe K. S. "M.". Wydając zaskarżoną decyzję organ nie określał wysokości należności, a jedynie badał wystąpienie ustawowych przesłanek orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za te właśnie zaległości.

Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie właściwy jest wpis stały. Wskazał, że zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, dalej: rozporządzenie Rady Ministrów) wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zobowiązań podatkowych wynosi 500 zł. Sąd pierwszej instancji dodał, iż zgodnie z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej p.p.s.a.), pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.

Jak zaznaczył Sąd w niniejszej sprawie skargę sporządził i wniósł profesjonalny pełnomocnik strony (adwokat), jednocześnie uiszczając od niej wpis w wysokości 409 zł zamiast prawidłowego w kwocie 500 zł. Wobec powyższego Sąd pierwszej instancji postanowił odrzucić skargę.

W skardze kasacyjnej pełnomocnik skarżącego zaskarżył w całości postanowienie Sądu i zarzucił mu naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, a to art. 216 i art. 221 p.p.s.a. w związku z § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów przez przyjęcie, że opłacenie skargi wpisem stosunkowym jest nienależnym opłaceniem tej skargi. Podnosząc powyższy zarzut wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.

Uzasadniając wniesienie skargi kasacyjnej skarżący wskazał, że decyzja Dyrektora Izby Skarbowej i poprzedzająca ją decyzja Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w S. orzekały nie tylko o odpowiedzialności jego jako byłego członka zarządu K. S. "M.", ale również określały wysokość kwotową tej odpowiedzialności. Dodał, że decyzje te stanowią tytuł egzekucyjny w oparciu, o który prowadzona jest egzekucja administracyjna określonej kwoty. Nie zgodził się także ze stwierdzeniem Sądu pierwszej instancji, że decyzja ta nie jest aktem kreującym należność pieniężną, bądź stwierdzającym jej istnienie ponieważ wymieniona w zakwestionowanej decyzji kwota była przedmiotem ustaleń w postępowaniu orzekającym o odpowiedzialności członków zarządu K. S. "M.". W szczególności przedmiotem ustaleń było istnienie zaległości podatkowych Klubu, przebieg postępowania egzekucyjnego mającego na celu wyegzekwowanie tych zaległości, jego skuteczność oraz wysokość odsetek i kosztów egzekucyjnych. Wskazał także, że wydając tą decyzję określono w niej kwotę tej odpowiedzialności ustalając istnienie zaległości, jej wysokość, wysokość kwot wyegzekwowanych, o które pomniejszono zaległość, a także wysokość zaległych odsetek oraz kosztów postępowania egzekucyjnego.

W piśmie zatytułowanym odpowiedź na skargę kasacyjną pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi i zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do próby podważenia stanowiska Sądu I instancji, iż skarga Spółki podlega wpisowi stałemu.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w rozpatrywanej sprawie należny jest wpis stały. Przedmiotem zaskarżenia w rozpoznawanej sprawie nie jest należność pieniężna. Istota sporu sprowadza się wyłącznie do ustalenia istnienia lub nieistnienia określonych w art. 116 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) przesłanek uzasadniających przeniesienie odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe podatnika na skarżącego. Kwestia należności pieniężnych (zobowiązania podatkowego) została ostatecznie rozstrzygnięta w innym postępowaniu, która w niniejszym postępowaniu nie może być badana. Zaskarżona decyzja nie nakłada na skarżącego określonych zobowiązań mających wartość pieniężną, ani też ich nie ustala wobec czego nie mógł mieć zastosowanie w sprawie § 1 rozporządzenia Rady Ministrów.

Natomiast zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 13 cytowanego rozporządzenia skarżący miał obowiązek uiszczenia wpisu stałego w kwocie 500 zł, gdyż rozpoznawana sprawa jest sprawą "z zakresu zobowiązań podatkowych". W myśl art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlegało opłacie stałej.

Wobec tego, że reprezentujący skarżącego, adwokat przy wniesieniu skargi od decyzji Dyrektora Izby Skarbowej, nie wpłacił należnego wpisu stałego - zasadnie Sąd pierwszej instancji skargę odrzucił.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.