Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 936/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2019-11-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 24 ust. 2a pkt 1  lit. d, art. 26  ust. 2
journal: Dz.U. 2019 poz 725
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jedn.
article: Par. 1  pkt 1, pkt 2 , par. 9  ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 38 poz 454
law: Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.

SENTENCJA

|Sygn. akt III SA/Kr 936/19 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 listopada 2019 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Bożenna Blitek (spr.), Sędziowie: WSA Renata Czeluśniak, WSA Janusz Kasprzycki, Protokolant: Specjalista Agata Zaręba-Piotrowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2019 r., sprawy ze skargi J. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 10 lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków skargę oddala


UZASADNIENIE

I.

Decyzją z dnia [...] 2011 r. nr [...] Starosta orzekł o aktualizacji operatu ewidencji gruntów dla obrębu K, jednostka ewidencyjna W poprzez wprowadzenie zmian:

1) z działki nr [...] o pow. 0,23 ha wyodrębniono działkę nr [...] o pow. 0,01 ha - odpowiadającą nieruchomości objętej KW [...], w wyniku czego działka nr [...] o pow. 0,23 ha zmieniła powierzchnię na dz. Nr [...] o pow. 0,22 ha - odpowiadającą nieruchomości objętej KW [...];

2) z działki nr [...] o pow. 0,15 ha wyodrębniono działkę nr [...] o pow. 0,02 ha - odpowiadającą nieruchomości objętej KW [...], w wyniku czego działka nr [...] o pow. 0,15 ha zmieniła powierzchnię na dz. nr [...] o pow. 0,13 ha;

- zgodnie z mapą uzupełniającą wykonaną celem aktualizacji operatu ewidencyjnego sporządzoną przez geodetę uprawnionego B. G., przyjętą do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego Starostwa Powiatowego w dniu 10 marca 2011 r. pod numerem: [...].

II.

W dniu 7 stycznia 2016 r. do Starostwa Powiatowego wpłynął wniosek J. K., sprecyzowany pismem z dnia 4 lutego 2016 r., o stwierdzenie nieważności decyzji Starostę z dnia [...] 2011 r. nr [...] w części określonej w punkcie 2.

Decyzją z dnia [...] 2017 r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Starosty z dnia [...] 2011 r. nr [...] w części dotyczącej pkt 2, orzekającego o wyodrębnieniu z działki nr [...] o pow. 0,15 ha działki nr [...] o powierzchni 0,02 ha odpowiadającej nieruchomości objętej księgą wieczystą Kw nr [...], w wyniku czego działka nr [...] zmieniła powierzchnię na wynoszącą 0,13 ha.

Po rozpatrzeniu odwołania J. K., Główny Geodeta Kraju decyzją z dnia [...] 2018 r. nr [...] uchylił decyzję Wojewódzkiego Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] 2017 r. nr [...] i stwierdził nieważność decyzji Starosty z dnia [...] 2011 r. nr [...] w zakresie objętym pkt 2.

W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] 2018 r. Główny Geodeta Kraju stwierdził, że jakkolwiek z zebranego materiału dowodowego wynika, że w obrębie działki ewidencyjnej nr [...], stanowiącej własność J. K., znajduje się grunt o odmiennym stanie prawnym, to jednak wyodrębnienie z tej działki nowej działki ewidencyjnej nr [...], wiązało się z koniecznością określenia przebiegu jej granicy z działką nr [...]. Zdaniem organu, wykazanie przebiegu granicy pomiędzy nowo wydzieloną działką ewidencyjną a działką, z której powstała, powinno nastąpić na podstawie dokumentacji przewidzianej w § 36 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, albo - w razie braku takiej dokumentacji lub w przypadku, gdy zawarte w niej dane nie były wiarygodne, lub nie odpowiadały obowiązującym standardom technicznym - dane dotyczące przebiegu granic działek ewidencyjnych powinny były zostać pozyskane w wyniku terenowych pomiarów geodezyjnych lub fotogrametrycznych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic na gruncie (§ 37 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków). W ocenie Głównego Geodety Kraju, operat geodezyjny nr [...], zawierający m.in. Mapę aktualizacji ewidencji gruntów – Działki nr [...], będącą podstawą ujawnienia nowej działki ewidencyjnej nr [...], nie stanowił dokumentacji przewidzianej w § 36 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Główny Geodeta Kraju uznał zatem, że decyzja Starosty z dnia [...] 2011 r. w zakresie pkt 2 została wydana z rażącym naruszeniem § 9, § 36, § 37 i § 45 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, co z kolei wypełnia przesłankę z art. 156 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego do stwierdzenia jej nieważności.

III.

Decyzją z dnia [...] 2019 r. nr [...] Starosta orzekł o aktualizacji informacji zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków prowadzonym dla obrębu K, jednostka ewidencyjna: W w przedmiocie działki ewidencyjnej nr [...], poprzez wyodrębnienie z działki ewidencyjnej nr [...] o pow. 0,15 ha działek ewidencyjnych nr [...] o pow. 0,1285 ha odpowiadającej pgr. (parceli gruntowej) [...] (która operatem uwłaszczeniowym nr [...] z pgr. [...] o pow. 0,1355 ha zmieniła konfigurację, powierzchnię i oznaczenie na pgr. [...] o pow. 0,1240 ha) objętej KW [...] oraz nr [...] o pow. 0,0155 ha odpowiadającej części pgr. [...] o pow. 0,0155 ha objętej KW [...] - zgodnie z operatem technicznym sporządzonym w celu aktualizacji operatu ewidencji gruntów w przedmiocie dz. nr [...], wpisanym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego Starostwa Powiatowego w dniu 6 grudnia 2018 r. za numerem [...] sporządzonym przez geodetę uprawnionego mgr. inż. M. K. W uzasadnieniu organ I instancji podał, że podczas badania stanu prawnego działki ewidencyjnej nr [...] geodeta wykazał, że jest ona niejednorodna pod względem prawnym, gdyż w swoich granicach ewidencyjnych zawiera różne nieruchomości. Stan ten narusza przepis § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, zgodnie z którym działkę ewidencyjną stanowi ciągły obszar gruntu, położony w granicach jednego obrębu, jednorodny pod względem prawnym, wydzielony z otoczenia za pomocą linii granicznych. W związku z powyższym w swoim opracowaniu geodeta uprawniony wyodrębnił z działki ewidencyjnej nr [...] działki ewidencyjne nr [...] i nr [...] stanowiące odrębne przedmioty własności.

W odwołaniu od powyższej decyzji Starosty J. K. wniósł o jej uchylenie jako wydanej na podstawie błędnie wykonanego technicznego operatu geodezyjnego wpisanego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 6 grudnia 2018 r. za numerem [...]. Zdaniem odwołującego, w operacie technicznym [...] geodeta "błędnie wyodrębnił z działki ewidencyjnej nr [...] o powierzchni 0,15 ha: a) działkę nr [...] odpowiadającą parceli pgr. [...], która nigdy nie istniała i nie istnieje w obiegu prawnym. O ile występowała w czynnościach geodezyjnych, to nigdy nie stanowiła podstawy do przeniesienia prawa własności oraz b) działkę odpowiadającą części parceli pgr. [...], która to parcela powstała w 1999 r. z podziału pgr. [...] (droga) na pgr. [...] (sprzedana i dołączona do działki nr [...]) oraz pgr. [...], która pozostała w składzie drogi - działki nr [...]. Nieprawdą jest więc – jego zdaniem - że działka nr [...] (pgr. [...]) zawiera różne własności, jak również, że nie graniczy z działką nr [...] (bo graniczy). Odwołujący podkreślił, że dokumenty jednoznacznie potwierdzają, że zarówno pomiędzy działkami nr [...] i nr [...] (według nowej ewidencji), jak i pomiędzy parcelami [...] i [...] (według katastru) nie istnieje żadna działka, czy parcela, która by je oddzielała. Odwołujący uważa zatem, że z tego jednoznacznie wynika, że działki nr [...] i nr [...] graniczą ze sobą i jest w pełni uzasadnione dokonanie ich rozgraniczenia zgodnie z jego wnioskiem z dnia 20 lutego 2019 r. złożonym do Wójta Gminy W. Za błędne odwołujący uznał stwierdzenie przez Starostę, że pgr. [...] objęta jest [...], gdyż w żadnej księdze wieczystej parcela ta nie występuje. Odwołujący zauważył przy tym, że ta sama kwestia była już rozpatrywana w decyzji [...] Starosty z dnia [...] 2011 r. wydanej na podstawie operatu sporządzonego przez geodetę B. G.: klauzula nr [...] z dnia 10 marca 2011 r. - uchylonej i wycofanej z obiegu decyzją Głównego Geodety Kraju. Zdaniem odwołującego, decyzja organu I instancji jest kolejną próbą przeniesienia własności na podstawie samych czynności geodezyjnych (działka nr [...] odpowiada działce nr [...] z operatu geodezyjnego sporządzonego przez B. G.: klauzula nr [...] z dnia 10 marca 2011 r.). Ponadto J. K. zaznaczył, że teren wykazywany w wydzielanej działce [...] użytkuje bez przerwy od daty nabycia w 1982 roku parceli [...] (a w okresie wcześniejszym grunt ten był również użytkowany przez poprzedniego właściciela). Teren ten stanowi jego drogę dojazdową do lasu.

Decyzją z dnia 10 lipca 2019 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.) oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2019 r. poz. 725 ze zm.), Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] 2019 r. nr [...]. W uzasadnieniu swojej decyzji organ II instancji wyjaśnił, że w latach 90-tych ubiegłego wieku dla wszystkich obrębów ewidencyjnych z gminy W, przeprowadzone zostały prace mające na celu założenie nowej ewidencji gruntów i budynków. Zastąpiono wówczas dotychczasowy operat ewidencyjny prowadzony w oparciu o mapę ewidencyjną w skali 1:2880, nową ewidencją gruntów i budynków z mapą w skali 1:2000. Odnowiony operat ewidencyjny dla obrębu ewidencyjnego K został przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod numerem [...] w dniu 15 lutego 1990 r. i na mocy Obwieszczenia Dyrektora Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miasta z dnia 10 kwietnia 1990 r. w sprawie zastąpienia dotychczasowego operatu ewidencji gruntów nową ewidencją dla terenu gminy W (Dz. Urzędowy nr 13 poz. 137), zastąpił dotychczasowy operat ewidencyjny. Organ odwoławczy wskazał, że w toku postępowania, na podstawie porównania mapy ewidencyjnej z dawną mapą katastralną ustalono, że w granicach działki ewidencyjnej nr [...] znalazły się różne nieruchomości, tj. dawna parcela katastralna l.kat. [...] obj. Kw [...] oraz cześć parceli katastralnej l.kat. [...] obj. Kw [...]. Według organu, taki stan działki ewidencyjnej jest niezgodny z definicją działki ewidencyjnej zawartą w przepisie § 9 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, zgodnie z którą działkę ewidencyjną stanowi ciągły obszar gruntu, położony w granicach jednego obrębu, jednorodny pod względem prawnym, wydzielony z otoczenia za pomocą linii granicznych. Stwierdzenie zaistnienia takiego stanu w operacie ewidencyjnym, zdaniem organu odwoławczego, należy uznać jako wykrycie błędnych danych, o których mowa w art. 24 ust. 2a pkt 1 lit. d ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, obligujące organ do dokonania aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków. Organ II instancji stwierdził zatem, że z uwagi na powyższe, obowiązkiem organu prowadzącego ewidencję gruntów i budynków było zebranie wyczerpującego materiału dowodowego w sprawie i dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego w zakresie niezbędnym do załatwienia sprawy, dlatego zlecił opracowanie dokumentacji geodezyjnej geodecie uprawnionemu mgr inż. M. K. W okolicznościach niniejszej sprawy zaistniała bowiem konieczność ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych odpowiadających parcelom gruntowym, stanowiącym odrębne nieruchomości, zawarte w działce nr [...] położonej w obrębie K, gmina W. Organ odwoławczy wyjaśnił, że przebieg granic wyodrębnianych parcel gruntowych pozyskać można jedynie z archiwalnej mapy katastralnej w skali 1:2880 oraz operatu uwłaszczeniowego nr [...], których dane nie spełniają obowiązujących wymagań ani w zakresie dokładności położenia punktów granicznych, ani w zakresie standardów wykonywania pomiarów geodezyjnych. Następnie organ II instancji przytoczył treść § 37 i § 39 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków oraz stwierdził, że odnosząc powyższe przepisy do czynności dokonanych na gruncie w dniu 29 listopada 2018 r. przez geodetę uprawnionego mgr. inż. M. K. wskazać należy, iż dokonał on w trybie § 39 tego rozporządzenia ustalenia przebiegu granic nowych działek ewidencyjnych, obejmujących grunt jednorodny pod względem prawnym. Dotychczas grunt ten – pomimo tego, że stanowił własność różnych podmiotów - zawarty był w działce nr [...]. Wykonawca porównał aktualną mapę ewidencyjną w skali 1:2000 z dawną mapą katastralną w skali 1:2880, a także operatem nr [...], dotyczącym uwłaszczenia nieruchomości wsi K. Organ II instancji podniósł, że nowa działka ewidencyjna nr [...] (LsV) dotychczas zawarta w działce nr [...] o niejednorodnym stanie prawnym, odpowiada dawnej parceli gruntowej l.kat. [...], powstałej z parceli gruntowej l.kat. [...] ujawnionej w księdze wieczystej [...], stanowiącej własność J. K. Z kolei nowa działka ewidencyjna nr [...] (dr) odpowiada części dawnej parceli gruntowej l.kat. [...], przedstawionej na dawnej mapie katastralnej i w operacie uwłaszczeniowym nr [...] ujawnionej w księdze wieczystej [...], stanowiącej własność Gminy W. Organ odwoławczy wskazał, że z protokołu ustalenia przebiegu granic z dnia 29 listopada 2019 r. i szkicu granicznego stanowiącego jego integralną część wynika, że przebieg zewnętrznych granic nowej działki nr [...] (LsV) z działkami nr:

- [...] ([...]) na szkicu granicznym Nr 1 opisany punktami granicznymi 21 i 1; [...] ([...]) na szkicu granicznym Nr 1 opisany punktem granicznym 1; [...] ([...]) na szkicu granicznym Nr 1 opisany punktami granicznymi 2 i 3; [...] ([...]) na szkicu granicznym Nr 1 opisany punktami granicznymi 3, 4 i 5; [...] ([...]) na szkicu granicznym Nr 1 opisany punktami granicznymi 10, 11 i 12 ustalono na podstawie zgodnych wskazań właścicieli działek, czyli w trybie § 39 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków;

- [...] ([...]) na szkicu granicznym Nr 1 opisany punktami granicznymi 1 i 2 ustalono na podstawie ostatniego spokojnego stanu posiadania, czyli w trybie § 39 ust. 2 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków;

- [...] (Wp) - na szkicu granicznym Nr 1 opisany punktami granicznymi nr: 12, 13, 14, 23, 24, 15, 16, 25, 17, 18, 26, 19, 27, 20 i 21 ustalono na podstawie ostatniego spokojnego stanu posiadania na gruncie w trybie § 39 ust. 2 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków oraz na podstawie art. 220 ustawy Prawo wodne. Natomiast przebieg granicy pomiędzy nowo powstałymi działkami nr [...] i nr [...] wykonawca ustalił wykorzystując informacje zawarte na dawnej mapie katastralnej w skali 1:2880, obrazującej przebieg granicy parceli gruntowej l.kat. [...] z parcelą gruntową l.kat. [...] oraz w operacie uwłaszczeniowym nr [...], czyli w trybie § 39 ust. 3 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Organ odwoławczy wskazał, że na szkicu granicznym Nr 1 ustaloną (odtworzoną) granicę między parcelą gruntową l.kat. [...] - obecnie działką ewidencyjną nr [...] - a parcelą gruntową l.kat. [...] - obecnie działką nr [...] - opisano punktami granicznymi nr 5 i 10. Z kolei przebieg zewnętrznych granic nowej działki nr [...]:

- z działką nr [...] ([...]) na szkicu granicznym Nr 1 opisany punktami granicznymi 5 i 6 i z działką nr [...] ([...]) na szkicu granicznym Nr 1 opisany punktami granicznymi 9 i 10 ustalono na podstawie zgodnych wskazań właścicieli działek, czyli w trybie § 39 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków;

- z działką nr [...] ([...]) na szkicu granicznym Nr 1 opisany punktami granicznymi 6, 7, 8 i z działką nr [...] ([...]) na szkicu granicznym Nr 1 opisany punktami granicznymi 8 i 9 ustalono w trybie § 39 ust. 3 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków.

Obie nowe działki nr [...] i nr [...] dotychczas w całości zawierały się w działce nr [...] o niejednorodnym stanie prawnym. Wszystkie punkty graniczne, których położenie zostało ustalone pomierzono w nawiązaniu do osnowy geodezyjnej. Organ II instancji stwierdził, że protokół ustalenia przebiegu granic nowej działki nr [...] z działkami nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i nowej działki nr [...] z działkami nr: [...], [...], [...], [...] z dnia 29 listopada 2018 r. został podpisany przez właścicieli działek graniczących z nowymi działkami nr [...] i nr [...], w tym także J. K. Natomiast - zgodnie z adnotacją wykonawcy zawartą w kolumnie 11 w pozycji nr 7 tego protokołu – J. K. odmówił podpisania protokołu, ponieważ nie zgadzał się z przebiegiem granicy od punktu nr 5 do punktu nr 10, co - zdaniem organu - oznacza, iż odwołujący nie wyraził zgody na przebieg granicy między działką nr [...] o użytku LsV (dawną pgr. l.kat. [...]) a działką nr [...] o użytku dr (droga) - (częścią dawnej pgr. l.kat. [...]) - ustalony w trybie § 39 ust. 3 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Zdaniem organu odwoławczego, ustalenie przebiegu tych granic skutkowało wydzieleniem w działce nr [...] o pow. 0,15 ha obszarów gruntów o odrębnej własności, w wyniku czego powstały: działka nr [...] o pow. 0,1285 ha i działka nr [...] o pow. 0,0155 ha (operat techniczny [...], wykaz zmian danych ewidencyjnych). Nowej działce nr [...] (LsV) odpowiada dawna parcela gruntowa l.kat. [...] o pow. 0,1240 ha, powstała z parceli gruntowej l.kat. [...] o pow. 1355 ha, ujawnionej w księdze wieczystej [...], stanowiącej własność J. K. Z kolei nowej działce nr [...] (dr) odpowiada część dawnej parceli gruntowej l.kat. [...] o pow. 0,0155 ha, ujawnionej w księdze wieczystej [...], stanowiącej własność Gminy W, powstałej z podziału parceli gruntowej l.kat. [...]. Organ II instancji stwierdził, że jak wynika z wykazu synchronizacyjnego działce [...] (dr) odpowiada pgr. [...], pgr. [...], pgr. [...], pgr. [...], pgr. [...] i części pgr. [...] o pow. 0,0383 ha, wszystkie parcele ujawnione w księdze wieczystej [...] i stanowiące własność Gminy W. Wykonawca operatu technicznego [...] w wykazie synchronizacyjnym stwierdza, że "Części pgr. [...] się wyczerpują". W operacie tym wykonawca zamieścił numeryczny opis granic działek nr [...] i nr [...]. Działkę nr [...] opisują punkty graniczne nr: 1, 2, 3, 4, 5, 10, 11, 12, 13, 14, 23, 24, 15, 16, 25, 17, 18, 26, 19, 27, 20 i 21, a działkę nr [...] punkty graniczne nr: 5, 6, 7, 8, 9, 10 i 5. Współrzędne tych punktów pozyskano w wyniku ustalenia przebiegu granic, czyli położenia punktów granicznych, a następnie ich pomiaru, dokonanego w odniesieniu do osnowy geodezyjnej na gruncie w dniu 29 listopada 2018 r. Organ wyjaśnił, że punkty graniczne opisane są za pomocą współrzędnych prostokątnych płaskich w układzie 2000, o wymaganym formacie danych i spełniających wymagania § 61 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, co wynika z wykazu współrzędnych zamieszczonego w operacie technicznym [...]. Wszystkie punkty graniczne posiadają źródło danych położenia punktu granicznego - ZRD - 1 - co oznacza, że pozyskane zostały w wyniku geodezyjnych pomiarów terenowych poprzedzonych rozgraniczeniem nieruchomości, wznowieniem znaków granicznych, wyznaczeniem punktów granicznych lub ustaleniem ich położenia w innym trybie, w tym w trybie określonym w § 39 ust. 1, 2 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Organ dodał, że określono także błąd średni położenia punktu granicznego względem osnowy geodezyjnej 1 klasy z atrybutem - 1, co oznacza, że błąd ten wynosi od 0,00 - 0,10 m. Powierzchnia działki nr [...] wynosi 0,1285 ha i działki nr [...] wynosi 0,0155 ha i obliczono je zgodnie z § 62 rozporządzenia. Organ II instancji stwierdził, że ponieważ punkty graniczne działek nr [...] i nr [...] realizują wymieniony wyżej przepis, to możliwe było obliczenie ich powierzchni zgodnie ze wskazaniem zawartym w § 62, co oznacza, że pole powierzchni działek ewidencyjnych oblicza się za pomocą współrzędnych prostokątnych płaskich, o których mowa w § 61, a określa się go w hektarach z precyzją zapisu do 0,0001 ha. Organ II instancji dodał również, że wykonawca prac mgr inż. M. K. sporządził wykaz zmian danych ewidencyjnych zgodnie z przepisem § 46 ust. 3 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Organ odwoławczy stwierdził, że operat techniczny [...] sporządzony do celu aktualizacji ewidencji gruntów i budynków w zakresie działki nr [...] realizuje powyższy przepis, gdyż został przyjęty do zasobu, spełnia wymagane standardy techniczne oraz zawiera wykaz zmian danych ewidencyjnych. Dokumentacja zawarta w operacie technicznym nr [...] przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 6 grudnia 2018 r. oraz dokumentacja źródłowa zgromadzona w aktach sprawy dowodzą bowiem, że powyższa zmiana danych ewidencyjnych w zakresie działki nr [...] była konieczna, ponieważ stan ewidencji, w którym działka ewidencyjna obejmuje obszar niejednorodny prawnie, jest stanem niezgodnym z obecnie obowiązującymi zasadami prowadzenia ewidencji gruntów i budynków, gdyż narusza § 9 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Organ II instancji stwierdził, że przeprowadzenie tzw. "rozdzielenia" zawartych w jednej działce ewidencyjnej działek będących przedmiotem odrębnej własności, należy co do zasady zaakceptować jako formę aktualizacji ewidencji. Ponadto organ odwoławczy stwierdził, że geodeta uprawniony mgr inż. M. K. sporządzając na zlecenie Starosty operat techniczny nr [...] w celu aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków w przedmiocie działki [...] położonej w K, w pełni zrealizował wskazania Głównego Geodety Kraju zawarte w decyzji z dnia [...] 2018 r. nr [...].

Odnosząc się do zawartych w odwołaniu zarzutów wobec operatu technicznego [...] organ II instancji wskazał, że z akt sprawy, a dokładniej z kopii dawnego "papierowego" rejestru gruntów wsi K (karta akt nr 25) wynika, że w jednostce rejestrowej Nr [...] ujawnione były m.in.: parcela gruntowa l.kat. [...] o pow. 0,1355 ha objęta aktem własności ziemi nr [...]. Graniczyła ona od strony zachodniej z parcelą gruntową l.kat. [...]. Parcele te jak wynika z operatu technicznego nr [...] wzajemnie zmieniły konfigurację, oznaczenie i powierzchnie na parcele gruntowe l.kat. [...] o pow. 0,1240 ha (objęta AWZ nr [...] i wykazana w dalszym ciągu w jednostce rejestrowej nr [...] starego rejestru) i parcelę gruntową l.kat. [...] o pow. 0,5254 ha (obecnie ujawnioną w księdze wieczystej [...], stanowiącą własność osoby fizycznej). Organ odwoławczy stwierdził, że parcela gruntowa l.kat [...] graniczyła wówczas w całości od wschodniej strony z parcelą gruntowa l.kat. [...], ujawnioną w jednostce rejestrowej nr [...] dawnego rejestru gruntów wsi K z wykazaniem osoby fizycznej. Parcela l.kat [...] uległa podziałowi na parcele gruntowe l.kat. [...] i [...] w taki sposób, że parcela l. kat [...] w całości graniczyła z parcelą l.kat. [...]. Organ zaznaczył, że parcela l.kat. [...] stanowi własność Gminy W, jest ujawniona w księdze wieczystej [...] i jej część odpowiada nowej działce nr [...] (dr). Organ II instancji uznał, że porównywanie przez odwołującego przebiegu granic działek nr [...] i nr [...] oraz przebiegu granic parcel gruntowych l.kat. [...] i [...] nic nowego nie wnosi, natomiast prowadzi go do błędnych wniosków. Nie ma bowiem wątpliwości, iż w działce nr [...] zawiera się grunt o pow. 0,0155 ha stanowiący drogę, oznaczony w dawnej ewidencji jako część parceli gruntowej l.kat. [...], powstałej z podziału parceli l.kat. [...] i odpowiadający nowej działce nr [...] o pow. 0,0155 ha. Odnosząc się do twierdzeń J. K., że teren wykazywany w wydzielanej działce nr [...] użytkuje on bez przerwy od daty nabycia w 1982 roku parceli [....] (a w okresie wcześniejszym grunt ten był również użytkowany przez poprzedniego właściciela) i że teren ten stanowi drogę dojazdową do lasu, organ odwoławczy podkreślił, iż samo użytkowanie gruntu nie czyni osoby użytkującej go właścicielem. Organ podkreślił również, że pierwotny tytuł własności do parceli gruntowej l.kat [...] o pow. 0,1355 ha został nabyty przez W. i A. K. aktem własności ziemi nr [...], a wykazanymi wówczas użytkami w tej parceli były Ls i Ps i nie wykazano w nim drogi (dr).

Reasumując organ odwoławczy stwierdził, że organ l instancji zasadnie, zgodnie z obowiązującymi przepisami, w oparciu o całokształt materiału dowodowego w tym operat techniczny [...], zawierający stosowne wykazy zmian gruntowych, doprowadził do zgodności z dyspozycją prawną zawartą w § 9 ust.1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków dane ewidencyjne dotyczące działki nr [...] położonej w obrębie K, jednostka ewidencyjna W. Doprowadził bowiem stan prawny działki nr [...], wykazany w ewidencji gruntów i budynków do zgodności z ich stanem prawnym ujawnionym w księgach wieczystych, a w oparciu o dokumentację geodezyjną: [...] oraz materiał pozostały dowodowy zgromadzony w sprawie wydał zasadną decyzję zgodną z dyspozycją § 44 pkt 2 wymienionego wyżej rozporządzenia. Organ odwoławczy dodał, że ponieważ w pojęciu "aktualizacji ewidencji gruntów i budynków" mieści się także usuwanie (prostowanie) błędnych wpisów bazy danych ewidencyjnych, zatem przeprowadzenie tzw. "rozdzielenia" (wyodrębnienia) zawartych w jednej działce nieruchomości będących przedmiotem odrębnej własności należy co do zasady zaakceptować jako formę aktualizacji ewidencji gruntów i budynków. W związku z powyższym organ odwoławczy nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji organu l instancji.

Z powyższą decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nie zgodził się J. K. i pismem z dnia 6 sierpnia 2019 r. wniósł na nią skargę, domagając się jej uchylenia wraz z decyzją organu I instancji. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił:

1. błędne twierdzenie, że działka nr [...] położona w obrębie K, jednostka ewidencyjna W zawiera "niejednorodny stan prawny różnych nieruchomości", albowiem działka nr [...] odpowiada parceli pgr. [...] wpisanej do księgi wieczystej [...] Sądu Rejonowego Zamiejscowego Wydziału V Ksiąg Wieczystych w dniu 15 sierpnia 1983 r. i do dnia dzisiejszego stan ten nie uległ zmianie.

2. bezpodstawne, błędne i niezgodne z prawem geodezyjnym wykonanie podziału działki nr [...] obejmującej parcelę pgr. [...] wpisanej do księgi wieczystej [...], w wyniku czego z działki nr [...] po podziale zostały wyodrębnione działki nr [...] oraz nr [...].

3. błędne wykonanie przez geodetę operatu technicznego oraz terenowych pomiarów, w oparciu o mapę w skali 1:2000 według stanu na dzień 29 listopada 2018 r. obejmujących działkę nr [...] na podstawie porównania do mapy katastralnej w skali 1:2880 według stanu sprzed przeszło 20 lat, parceli, które weszły w skład drogi (działki nr [...]), a także w oparciu o niepełne i niewiarygodne dokumenty (nie istniejący - nie odnaleziony w archiwum operat uwłaszczeniowy [...]).

4. posługiwanie się przez geodetów przy sporządzaniu operatów technicznych błędną i niewiarygodną dokumentacją służącą do nabycia parceli drogowych przez Gminę po 1990 roku (działek nr: [...] oraz [...]) na podstawie mapy katastralnej w skali 1:2880, a nie na podstawie mapy ewidencyjnej, w czasie gdy obowiązała już od dłuższego czasu nowa ewidencja (mapa w skali 1:2000).

5. błędne wydanie decyzji [...] przez Starostę z dnia [...] 2019 r. na podstawie błędnie sporządzonej dokumentacji (operatu technicznego) opartej na niepełnych i niewiarygodnych dokumentach.

Zdaniem skarżącego, błędne i niezgodne z prawem postępowanie administracyjno-geodezyjne, oparte na niepełnych i niewiarygodnych dokumentach, może doprowadzić do pokrzywdzenia go na skutek uszczuplenia jego nieruchomości leśnej oznaczonej jako pgr. [...] oraz pozbawienia go swobodnego dostępu do lasu.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi, gdyż nie jest ona zasadna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167), kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną.

W ocenie Sądu, skarga J. K. jest całkowicie nieuzasadniona i wynika zapewne z niezrozumienia przez skarżącego uzasadnienia decyzji Głównego Geodety Kraju z dnia [...] 2018 r. nr [...], jak również uzasadnienia zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

W szczególności Sąd zwraca uwagę na to, że Główny Geodeta Kraju w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] 2018 r. nr [...] jednoznacznie stwierdził, iż z zebranego materiału dowodowego wynika, że w obrębie działki ewidencyjnej nr [...], stanowiącej własność J. K., znajduje się grunt o odmiennym stanie prawnym.

Powyższe stwierdzenie – zdaniem Sądu - oznacza, że działka oznaczona nr [...], będąca działką niejednorodną prawnie (gdyż obejmuje swym zasięgiem różnych właścicieli), nie może być uznana za działkę ewidencyjną. Sąd zauważa bowiem, że na podstawie art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2019 r., poz. 725) zostało wydane rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. nr 38, poz. 454), które określa zarówno sposób zakładania ewidencji gruntów i budynków, zwanej dalej "ewidencją" (§ 1 pkt 1), jak i sposób prowadzenia ewidencji oraz szczegółowe zasady wymiany danych ewidencyjnych (§ 1 pkt 2). Z treści § 9 ust. 1 tego rozporządzenia wynika:

"§ 9. 1. Działkę ewidencyjną stanowi ciągły obszar gruntu, położony w granicach jednego obrębu, jednorodny pod względem prawnym, wydzielony z otoczenia za pomocą linii granicznych."

Bezspornym jest, że jednorodność pod względem prawnym, to obszar gruntów stanowiący przedmiot prawa własności tej samej osoby (współwłasność tych samych osób), co zostało ugruntowane w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, np. teza zawarta w wyroku WSA w Warszawie z dnia 22 września 2006 r., sygn. akt IV SA/Wa 896/06, opubl. LEX nr 255795: "Z przepisu § 9 ust. 1 rozporządzenia z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454) wynika, iż połączyć w jedną można wyłącznie działki jednorodne fizycznie i prawnie. Obszar gruntu jednorodny pod względem prawnym to obszar gruntów stanowiących przedmiot prawa własności tej samej osoby (współwłasności tych samych osób)", jak również wyrok WSA w Krakowie z dnia 4 grudnia 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 526/13 - opubl. LEX nr 1407660).

Sąd zauważa, że Główny Geodeta Kraju w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] 2018 r. nr [...] stwierdził, że aby doprowadzić do rozdzielenia niejednorodnej prawnie działki nr [...] koniczne stało się wyodrębnienie z tej działki nowej działki ewidencyjnej – nr [...], jednakże wyodrębnienie to wiąże się z koniecznością określenia przebiegu jej granicy z działką nr [...]. Jednocześnie w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] 2018 r. nr [...] Główny Geodeta Kraju wskazał sposób, w jaki należy wykazać przebieg granicy pomiędzy nowo wydzieloną działką ewidencyjną a działką, z której powstała. W szczególności organ ten wskazał, że powinno to nastąpić na podstawie dokumentacji przewidzianej w § 36 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, albo - w razie braku takiej dokumentacji lub w przypadku, gdy zawarte w niej dane nie były wiarygodne, lub nie odpowiadały obowiązującym standardom technicznym - dane dotyczące przebiegu granic działek ewidencyjnych powinny były zostać pozyskane w wyniku terenowych pomiarów geodezyjnych lub fotogrametrycznych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic na gruncie (§ 37 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków) i takim wytycznym – zdaniem Sądu - organy administracyjne obu instancji uczyniły zadość w niniejszej sprawie.

Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 10 lipca 2019 r. nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Starosty z dnia [...] 2019 r. nr [...] o aktualizacji informacji zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków prowadzonym dla obrębu K, jednostka ewidencyjna: W w przedmiocie działki ewidencyjnej nr [...], poprzez wyodrębnienie z działki ewidencyjnej nr [...] o pow. 0,15 ha działek ewidencyjnych nr [...] o pow. 0,1285 ha odpowiadającej pgr. (parceli gruntowej) [...] (która operatem uwłaszczeniowym nr [...] z pgr. [...] o pow. 0,1355 ha zmieniła konfigurację, powierzchnię i oznaczenie na pgr. [...] o pow. 0,1240 ha) objętej KW [...] oraz nr [...] o pow. 0,0155 ha odpowiadającej części pgr. [...] o pow. 0,0155 ha objętej KW [...] - zgodnie z operatem technicznym sporządzonym w celu aktualizacji operatu ewidencji gruntów w przedmiocie dz. nr [...], wpisanym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego Starostwa Powiatowego w dniu 6 grudnia 2018 r. za numerem [...] sporządzonym przez geodetę uprawnionego mgr. inż. M. K.

Sąd podkreśla, że zaskarżona decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 10 lipca 2019 r. nr [...] szczegółowo i precyzyjnie wyjaśnia zarówno przebieg postępowania w niniejszej sprawie, jak i merytoryczną treść prawidłowo – zdaniem Sądu - utrzymanej w mocy decyzji Starosty z dnia [...] 2019 r. nr [...].

W ślad za stanowiskiem organów administracyjnych Sąd podnosi, że w latach 90-tych XX wieku w toku prac mających na celu założenie nowej ewidencji gruntów i budynków został popełniony błąd w odnowionym operacie ewidencyjnym dla obrębu ewidencyjnego K i w takim stanie został przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod numerem [...] w dniu 15 lutego 1990 r. i na mocy Obwieszczenia Dyrektora Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miasta z dnia 10 kwietnia 1990 r. w sprawie zastąpienia dotychczasowego operatu ewidencji gruntów nową ewidencją dla terenu gminy W (Dz. Urzędowy nr 13 poz. 137), zastąpił dotychczasowy operat ewidencyjny. Jednakże w toku postępowania w niniejszej sprawie na podstawie porównania mapy ewidencyjnej z dawną mapą katastralną ustalono, że w granicach działki ewidencyjnej nr [...] znalazły się różne nieruchomości, tj. dawna parcela katastralna l.kat. [...] obj. Kw [...] oraz cześć parceli katastralnej l.kat. [...] obj. Kw [...]. Stwierdzenie zaistnienia takiego stanu w operacie ewidencyjnym to niewątpliwe wykrycie błędnych danych, o których mowa w art. 24 ust. 2a pkt 1 lit. d ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, obligujące organ do dokonania aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków, albowiem przepis ten stanowi:

"Art. 24. 2a. Informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji:

1) z urzędu, jeżeli zmiany tych informacji wynikają z:

d) wykrycia błędnych informacji;"

Wykrycie błędnych danych w operacie ewidencyjnym obligowało więc organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków do zebrania pełnego i wyczerpującego materiału dowodowego, co organ uczynił poprzez zlecenie geodecie uprawnionemu mgr inż. M. K. opracowania dokumentacji geodezyjnej. Z uwagi na stanowisko i wytyczne Głównego Geodety Kraju zaistniała konieczność ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych odpowiadających parcelom gruntowym, stanowiącym odrębne nieruchomości, zawarte w działce nr [...] położonej w obrębie K, gmina W. Zdaniem Sądu, ustalenie przebiegu granic działek ewidencyjnych zawartych dotychczas w działce nr [...] położonej w obrębie K, gmina W, a stanowiących odrębne nieruchomości zostało dokonane prawidłowo, zgodnie z obowiązującymi przepisami, w szczególności zgodnie ze wskazanymi w zaskarżonej decyzji przepisami rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2019 r., poz. 393). Należy zauważyć, że nowa działka ewidencyjna nr [...] (LsV) dotychczas zawarta w działce nr [...] o niejednorodnym stanie prawnym, odpowiada dawnej parceli gruntowej l.kat. [...], powstałej z parceli gruntowej l.kat. [...] ujawnionej w księdze wieczystej [...], stanowiącej własność J. K., a nowa działka ewidencyjna nr [...] (dr) odpowiada części dawnej parceli gruntowej l.kat. [...], przedstawionej na dawnej mapie katastralnej i w operacie uwłaszczeniowym nr [...] ujawnionej w księdze wieczystej [...], stanowiącej własność Gminy W.

Sąd zauważa, że skarżący nie wykazuje, aby on lub jego poprzednicy prawni nabyli w jakikolwiek sposób, choćby przez uwłaszczenie, grunt oznaczony jako użytek "dr", czyli drogę. Należy też zauważyć, że w toku postępowań uwłaszczeniowych zwracano uwagę na to, aby uwłaszczeniem nie objąć użytków oznaczonych "dr", co mogłoby rodzić różnorakie konflikty. W szczególności należy podkreślić, że organ odwoławczy prawidłowo zwrócił uwagę na to, że pierwotny tytuł własności do parceli gruntowej l.kat [...] o pow. 0,1355 ha został nabyty przez W. i A. K. aktem własności ziemi nr [...], a wykazanymi wówczas użytkami w tej parceli były Ls i Ps i nie wykazano w nim drogi (dr).

Zdaniem Sądu, organy administracyjne w swych decyzjach niezbicie wskazały, że w działce nr [...] zawarty był grunt o pow. 0,0155 ha stanowiący drogę, oznaczony w dawnej ewidencji jako część parceli gruntowej l.kat. [...], powstałej z podziału parceli l.kat. [...] i odpowiadający nowej działce nr [...] o pow. 0,0155 ha. Prawidłowo też organ odwoławczy zaznaczył, że samo użytkowanie gruntu nie czyni osoby użytkującej go właścicielem.

Sąd zauważa, że dokumentacja zawarta w operacie technicznym nr [...] przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 6 grudnia 2018 r. oraz dokumentacja źródłowa zgromadzona w aktach sprawy jednoznacznie dowodzą, że zmiana danych ewidencyjnych w zakresie działki nr [...] była konieczna, ponieważ stan ewidencji, w którym działka ewidencyjna obejmuje obszar niejednorodny prawnie, jest stanem niezgodnym z obowiązującymi zasadami prowadzenia ewidencji gruntów i budynków, w szczególności narusza przytoczony wyżej § 9 ust 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków.

Sąd podkreśla, iż przeprowadzenie tzw. "rozdzielenia" zawartych w jednej działce ewidencyjnej działek będących przedmiotem odrębnej własności powinno nastąpić w trybie aktualizacji ewidencji. W zakresie tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wypowiadał się już wielokrotnie, jak choćby w uzasadnieniu wskazanego już wyżej wyroku z z dnia 4 grudnia 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 526/13(opubl. LEX nr 1407660): "W państwie prawa, stwierdzenie przez organy administracyjne zaistnienia, w wyniku błędu popełnionego przez organ administracyjny, działek niejednorodnych prawnie rodzi nie tylko uprawnienie, ale i obowiązek tego organu do rozdziału we własnym zakresie ciał niejednorodnych prawnie w trybie aktualizacji".

Sąd zwraca uwagę także na to, że w pełni rację ma organ odwoławczy stwierdzając, że geodeta uprawniony mgr inż. M. K. sporządzając na zlecenie Starosty operat techniczny nr [...] w celu aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków w przedmiocie działki [...] położonej w K, w pełni zrealizował wskazania Głównego Geodety Kraju zawarte w decyzji z dnia [...] 2018 r. nr [...].

Tak więc Sąd stwierdza, że przedmiotem sprawy była aktualizacja ewidencji dokonana z urzędu, wynikła z wykrycia przez organy administracyjne błędnych informacji skutkujących tym, że działka oznaczona nr [...] była działką niejednorodną prawnie, gdyż swym zasięgiem obejmowała różnych właścicieli, co z kolei powodowało, że nie mogła być uznana za działkę ewidencyjną. Dokonana przez organy administracyjne aktualizacja - zdaniem Sądu – nastąpiła zgodnie z przepisami prawa, na które prawidłowo wskazały organy obu instancji. Organy w sposób wyczerpujący zebrały cały materiał w sprawie i dokonały prawidłowej ich analizy wysnuwając wnioski, które Sąd w całości podziela.

Analizując zarzuty podniesione w pismach skarżącego, a zwłaszcza w odwołaniu i skardze Sąd stwierdza, że nie sposób ich podzielić, gdyż wynikają z niezrozumienia przez skarżącego istoty niniejszej sprawy.

Mając powyższe na względzie Sąd uznał, że organy administracyjne nie naruszyły przepisów prawa materialnego, które miałoby wpływ na wynik sprawy. Nie naruszyły też przepisów postępowania, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. A zatem Sąd - nie znajdując podstaw do uchylenia zaskarżonych decyzji - na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 151 p.p.s.a. orzekł - jak w sentencji.