Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 779/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-11-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
6560
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 30 ust. 7a pkt 3
journal: Dz.U. 2011 nr 108 poz 626
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków, Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Sędzia WSA Adam Nita (spr.), Protokolant Starszy referent Małgorzata Wasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2017 r. sprawy ze skargi "A" S.A. w G. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

W zaskarżonej interpretacji indywidualnej z [...] r., nr [...], Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (zwany dalej Organem interpretacyjnym) uznał za nieprawidłowe własne stanowisko w sprawie zaprezentowanej przez "A" S.A. w G. (zwaną dalej Spółką, Wnioskodawcą, [...] lub Skarżącą) we wniosku o interpretację indywidualną datowanym na [...] r. w zakresie zwolnienia z akcyzy energii elektrycznej wykorzystywanej do produkcji wyrobów płaskich z miedzi, stopów miedzi (mosiądzu, brązu, mosiądzów wysokoniklowanych) i srebra. Natomiast w pozostałym zakresie uznał on za prawidłowe własne stanowisko zaprezentowane przez Spółkę we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.

Interpretacja została wydana w oparciu o następujący stan faktyczny dotyczący zdarzenia już zaistniałego.

Wnioskodawca, prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji wyrobów płaskich z miedzi, stopów miedzi (mosiądzu, brązu, mosiądzów wysokoniklowych) i srebra. Produkty Spółki to taśmy, blachy, anody, pasy o różnych grubościach, wymiarach i stanach utwardzenia oraz stopy odlewnicze. "A" posiada zautomatyzowaną linię produkcyjną, pozwalającą na wykonywanie taśm o czystej, gładkiej i pasywowanej powierzchni. Produkuje ona wyroby walcowane z miedzi i stopów miedzi w pełnym cyklu produkcyjnym, a przy tym dysponuje odlewnią, walcownią gorącą i walcownią zimną.

Proces produkcji rozpoczyna się na Magazynie Surowców, a kolejne etapy przeprowadzane są w Wydziale Odlewni i Wydziale Walcowni. Magazyn Surowców przyjmuje odpady własne, zakupiony złom i wykonuje wsady na potrzeby Wydziału Odlewni. Wydział ten w procesie produkcji wykonuje wsady do przerobu w Walcowni oraz wyrób finalny.

Produktami finalnymi Walcowni są taśmy i blachy, po gorącym lub zimnym walcowaniu. Wnioskodawca dokonał opisu podejmowanych przez siebie działań, które przedstawiają się następująco.

Magazyn Surowców z dostępnych składników surowcowych przygotowuje, zgodnie z recepturami wsadowymi, namiary wsadowe dla Wydziału Odlewni. Bazę składników surowcowych stanowi poprodukcyjne odpady kawałkowe, frezowiny z operacji frezowania, wióry z cięcia na piłach, czyste metale oraz zakupiony złom.

Złomy kawałkowe z wydziałów Walcowni i Odlewni są sprawdzane pod względem ilościowym i poprawności oznaczenia, a następnie za pomocą suwnicy składowane w odpowiednich miejscach.

Wióry i frezowiny są brykietowane w brykieciarce. Średniogabarytowy złom jest paczkowany w prasie hydraulicznej. Dla sprawdzenia składu chemicznego zakupionego złomu stosuje się przetop kontrolny w piecu indukcyjnym do próbek lub stosuje się spektrometr. W celu wyeliminowania zanieczyszczeń stalowych złomy poddaje się segregacji stosując separator magnetyczny. Złom kawałkowy o dużych gabarytach dzieli się na nożycy gilotynowej. Wszystkie wymienione powyżej urządzenia, które wykorzystywane są w procesie przygotowania wsadów, zużywają energię elektryczną.

Wydział Odlewni:

Proces produkcji realizuje on w następujących Instalacjach:

- Instalacja Odlewu Półciągłego,

- Instalacja Odlewu Ciągłego,

- Instalacja Odlewu do Gąsek.

Produktami Wydziału jest wsad do przerobu Walcowni oraz stopy odlewnicze jako wyrób finalny w postaci gąsek.

Produktem Instalacji Odlewu Półciągłego są:

a) wlewki surowe o wymiarach - [...]x[...]x[...]mm; [...]x[...]x[...] mm; [...]x[...]x [...]mm,

b) wlewki toczone o wymiarach - [...]x[...]x[...]mm; [...]x[...]x[...] mm; [...]x[...]x[...] mm.

Produktem Instalacji Odlewu Ciągłego są:

a) frezówka w kręgu o wymiarach - [...]x[...]mm; [...]x[...]mm; [...]x[...]mm,

Produktem Instalacji Odlewu do Gąsek są:

b) gąski o wymiarach - [...]x[...]x[...]mm.

Wydział Walcowni:

Do produkcji taśm jest stosowany wsad w postaci wlewków surowych z Instalacji Odlewu Półciągłego i wsad z frezówki w kręgu z Instalacji Odlewu Ciągłego.

Do produkcji blach po gorącym walcowaniu jest stosowany wsad w postaci wlewków toczonych z Instalacji Odlewu Półciągłego, natomiast do produkcji blach po zimnym walcowaniu jest stosowany wsad w postaci wlewków surowych z Instalacji Odlewu Półciągłego i wsad z frezówki w kręgu z Instalacji Odlewu Ciągłego.

Charakterystyka Instalacji:

Wydział Odlewni.

- Instalacja Odlewu Półciągłego.

Topienie

Wsady do produkcji wlewków z miedzi i do produkcji wlewków z mosiądzów dwuskładnikowych są topione w Piecu Indukcyjnym Kanałowym o mocy 300 kW. Po stopieniu jest odlewana próbka do badania składu chemicznego na spektrometrze rentgenowskim. Jeżeli skład chemiczny nie odpowiada wymaganiom zamówienia, następuje korekta składu i ponowne odlanie próbki. Jeżeli skład stopu jest zgodny z wymaganiami piec jest wychylany mechanicznie i następuje przelewanie metalu do krystalizatora zabudowanego w urządzeniu do odlewania. Za pomocą napędu linowego wlewek jest opuszczany w studni wypełnionej wodą. Po uzyskaniu określonej długości wlewka piec wraca do pierwotnego położenia. Napędem linowym stołu odlewniczego wlewek jest podnoszony do góry i suwnicą składowany na wyznaczone miejsce.

Przecinanie wlewka

Operacja jest wykonywana na pile tarczowej o średnicy tarczy 1000 mm. W pierwszej kolejności jest odcinana stopa a następnie wlewek dzieli się na dwie części. Operator trwale oznacza wlewek numerem wytopu i gatunkiem stopu.

Frezowanie, toczenie wlewka

Jeżeli wlewek jest przeznaczony do produkcji blach po gorącym walcowaniu podlega skórowaniu poprzez obróbkę skrawaniem określonej warstwy z dwóch powierzchni wlewka (zmniejszenie grubości). Operacja ta wykonywana jest na frezarce dwugłowicowej wzdłużnej, w której podczas jednego przejścia obrabiane są obie powierzchnie. Alternatywą jest obróbka wlewków na tokarce karuzelowej, w której podczas jednego przejścia jest obrabiana jedna powierzchnia, następnie wlewek jest obracany i po jego zamocowaniu obróbce podlega druga powierzchnia.

- Instalacja Odlewu Ciągłego.

• Topienie

Wsady do produkcji frezówki w kręgu z mosiądzów dwuskładnikowych, brązu cynowego, mosiądzu wysokoniklowego są topione w Piecu Indukcyjnym Kanałowym o mocy 220 kW. Po stopieniu jest odlewana próbka do badania składu chemicznego na spektrometrze rentgenowskim. Jeżeli skład chemiczny nie odpowiada wymaganiom zamówienia następuje korekta składu i ponowne odlanie próbki. Jeżeli skład stopu jest zgodny z wymaganiami piec jest przygotowany do przelewu.

• Przelew

Z pieca topielnego stop określonego gatunku jest przelewany za pomocą rynny podgrzewanej gazem ziemnym GZ50 do kolejnego pieca.

• Odlewanie

Po przelaniu stopu następuje odlanie próbki do badania składu chemicznego (postępowanie jak przy topieniu). Piec kanałowy indukcyjny o mocy 150 kW zapewnia odpowiednią temperaturę, zależną od gatunku stopu, zapewniając poprawny przebieg procesu odlewania. W oknie pieca poziomo zabudowany jest zespół krystalizator grafitowy z chłodnicą. W krystalizatorze grafitowym umieszczony jest drąg startowy przy pomocy którego urządzenie ciągnące wyciąga płaskownik.

• Frezowanie

Operacja jest prowadzona na frezarce wzdłużnej za pomocą dwóch walcowych frezów z płytkami skrawającymi z węglików. Po wprowadzeniu surowego płaskownika do frezarki następuje ustawienie frezów do zebrania określonej warstwy. Do chłodzenia frezów' stosuje się mieszaninę olejów w ustalonej proporcji. Powstałe w procesie wióry są odsysane za pomocą urządzenia do odciągu frezowin i zbierane w pojemniku. W czasie trwania procesu odlewania frezowiny trafiają do przetopu tego samego gatunku a po zakończeniu odlewania są przekazywane do Magazynu Surowców.

• Zwijanie

Przed wprowadzeniem ofrezowanego płaskownika do zwijarki w nożycy gilotynowej zostaje odcięty drąg startowy. Zwijanie płaskownika w krąg odbywa się w przejezdnej zwijarce, której napęd przesuwu i zwijania wspomagany jest hydraulicznie. Po uzyskaniu określonej masy kręgu frezówka jest ucinana w nożycy gilotynowej. Operator trwale oznacza wlewek numerem wytopu i gatunkiem stopu.

- Instalacja Odlewu do Gąsek

• Topienie

Dostarczony z Magazynu Surowców wsad jest topiony w tyglowym piecu indukcyjnym o mocy 400 kW. Piec składa się z dwóch stanowisk, które mogą pracować naprzemiennie. Po stopieniu wsadu jest odlewana próbka do zbadania składu chemicznego stopu na spektrometrze rentgenowskim. Jeżeli skład chemiczny nie odpowiada wymaganiom zamówienia następuje korekta składu i ponowne odlanie próbki. Jeżeli skład stopu jest zgodny z wymaganiami piec jest przygotowany do odlewania. Wychylanie pieca jest hydrauliczne.

Przelew

Z pieca topielnego stop określonego gatunku jest przelewany za pomocą rynny zalewowej podgrzewanej gazem ziemnym GZ50.

Odlewanie

Przed rozpoczęciem odlewania wlewnice są pokrywane odpowiednim środkiem i suszone. Stop z rynny wypełnia wlewnice, które są zainstalowane w maszynie odlewniczej na ruchomej taśmie bez końca. Podczas ruchu taśmy następuje krzepnięcie metalu i miejscu zmiany położenia wlewnicy gąska wypada do pojemnika. Po wystudzeniu gąski są układane na palecie, opisywane numer wytopu i gatunkiem.

Wydział Walcowni.

W procesie produkcji są powtarzające się operacje walcowania na zimno i wyżarzania. Ilość powtórzeń tych operacji, dla taśm i blach po zimnym walcowaniu, jest zależna od własności i grubości końcowej.

Proces produkcji realizowany jest w następujących Instalacjach:

Instalacja Walcowania na Gorąco,

Instalacja Walcowania na Zimno,

Instalacja Obróbki Cieplnej,

Instalacja Przygotowania Powierzchni,

Instalacja Prostowania,

Instalacja Cięcia.

Instalacja Walcowania na Gorąco.

Zagrzewanie wlewków

Zagrzewanie wlewków surowych i toczonych jest przeprowadzane w piecu obrotowym, który jest opalany gazem ziemnym GZ50. Wlewki do pieca są wkładane wsadzarką, której szczęki są zaciskane i luzowane pneumatycznie. Przed rozpoczęciem załadunku wlewków piec jest wygrzewany do określonej temperatury w określonym czasie. Parametry te zależne są od gatunku materiału. Temperatura nagrzania wlewka jest sprawdzana przy pomocy pirometru. Po osiągnięciu wymaganej temperatury wlewki są wyjmowane wysadzarką i podany na samotok rolkowy.

Walcowanie na gorąco

Samotok podaje wlewki do walcarki. Operacja ta jest realizowana w walcarce DUO nawrotnej. Szczelina walcowania jest nastawiana napędem śrubowym. W procesie walcowania czynnikiem chłodzącym jest woda. Po obu stronach klatki walcowniczej są samotoki.

Wlewki surowe przeznaczone do produkcji taśm i blach wąskich po zimnym walcowaniu są walcowane do określonej grubości bez poszerzania. Po uzyskaniu określonej grubości samotok podaje walcówkę do nożycy gilotynowej, w której są obcinane końce. Za pomocą przeciągarki linowej walcówka jest składowana w stos skąd za pomocą suwnicy transportuje się w wyznaczone miejsce.

Wlewki toczone przeznaczone do produkcji blach szerokich po zimnym walcowaniu i blach po gorącym walcowaniu są poszerzane. Przed wejściem do klatki walcowniczej znajduje się obrotnica, w której następuje obrót wlewka (o 90 stopni) i 2-3 przepustach odbywa się poszerzenie wlewka. Po uzyskaniu wymaganej szerokości w obrotnicy następuje ponownie obrót i dalsze walcowanie (w kierunku odlewania) jest prowadzone do uzyskania wymaganej grubości. Walcówka jest składowana na układaczu i suwnicą transportowana w wyznaczone miejsce. Pomiar grubości i szerokości odbywa się ręcznie.

• Prostowanie

Operacja ta jest realizowana w prostarce 13-rolkowej w której prostuje się walcówkę przeznaczoną do frezowania. Wszystkie rolki prostujące są napędzane. Po obu stronach prostarki są samotoki transportowe.

• Frezowanie

Samotokiem walcówka jest transportowana do frezowania Operacja ta jest prowadzona na frezarce wzdłużnej za pomocą jednego walcowego freza z segmentami skrawającymi. Po ofrezowaniu jednej powierzchni walcówka jest obracana i samotokiem podawana na stronę wejścia do frezarki i odbywa się frezowanie drugiej powierzchni. W zależności od gatunku lub jakości powierzchni walcówka jest frezowana 1-2 krotnie z każdej strony. Do frezowania stosuje się jako chłodziwo emulsję, która wraz z frezowinami zbiera się w zbiorniku i za pomocą pompy jest transportowana do skrzyni. Przez perforowane dno skrzyni emulsja powraca do układu emulsyjnego frezarki a wypełniona frezowinami skrzynia jest przekazywana do Magazynu Surowców. Frezówka z walcówki jest składowana wzdłuż samotoku wyjściowego frezarki.

- Instalacja Walcowania na Zimno

1. Taśmy

Walcarka wstępna do walcowania na zimno - wsad szeroki

Proces jest realizowany na walcarce kwarto nawrotnej do walcowania wsadu o grubości [...]-[...]mm i szerokości [...]-[...]mm. Jako medium chłodząco-smarujące stosuje się emulsję walcowniczą. Walcarka posiada hydrauliczną nastawę szczeliny walcowniczej i ciągły pomiar grubości walcowanej taśmy oraz po obu stronach klatki walcowniczej znajdują się samotoki. W walcarce napędzane są walce robocze.

Wsad w postaci frezówki z walcówki za pomocą samotoku jest wprowadzany do klatki walcowniczej i proces walcowania odbywa się w 1-7 przepustach. W ostatnim przepuście taśma jest zwijana w krąg na zwijarce bębnowej, na który składają się dwie lub trzy (zależy od gatunku materiału) zwalcowane frezówki z walcówki.

Wsad w postaci taśmy w kręgu rozpoczyna się walcować od rozwijarki bębnowej. Za pomocą rolki napędowej i obrotu rozwijarki początek taśmy jest wprowadzony do prostarki, a następnie do klatki walcowniczej. Proces walcowania na wymiar końcowy jest realizowany z zastosowaniem naciągu. Po zakończeniu walcowania krą jest wiązany, opisany numerem wytopu i gatunkiem materiału.

Walcarka wstępna do walcowania na zimno - wsad wąski

Proces jest realizowany na walcarce kwarto nawrotnej do walcowania wsadu o grubości [...]mm i szerokości [...]-[...]mm. Jako medium chłodząco-smarujące stosuje się emulsję walcowniczą. Walcarka posiada hydrauliczną nastawę szczeliny walcowniczej i ciągły pomiar grubości walcowanej taśmy. W walcarce napędzane są walce robocze.

Wsad w postaci frezówki w kręgu po umieszczeniu w rozwijarce rolkowej jest rozwijany i podawany do klatki walcowniczej, po zmianie grubości jest zwijany w zwijarce rolkowej. Proces walcowania przebiega 1-7 przepustach. W ostatnim przepuście taśma jest zwijana na zwijarkę bębnową.

Wsad z brązu cynowego i mosiądzu wysokoniklowego jest wstępnie walcowany do produkcji blach (przerób arkuszowy). Proces jest realizowany 1-3 przepustach poprzez zwijanie, walcowanego wsadu, w zwijarkach rolkowych. Blachy są cięte w nożycy gilotynowej na określoną długość.

Wsad w postaci taśmy w kręgu rozpoczyna się walcować od rozwijarki bębnowej. Za pomocą rolki napędowej i obrotu rozwijarki początek taśmy jest wprowadzony do prostarki a następnie do klatki walcowniczej. Proces walcowania na wymiar końcowy jest realizowany z zastosowaniem naciągu. Po zakończeniu walcowania krąg jest wiązany, opisany numerem wytopu i gatunkiem materiału.

Walcarka końcowa do walcowania na zimno - wsad wąski

Proces jest realizowany na walcarce kwarto nawrotnej do walcowania wsadu w postaci taśmy zwiniętej w krąg o grubości [...]-[...] mm i szerokości [...]-[...] mm. Jako medium chłodząco- smarujące stosuje się olej walcowniczy. Walcarka posiada hydrauliczną nastawę szczeliny walcowniczej i ciągły pomiar grubości walcowanej taśmy. W walcarce napędzane są walce oporowe.

Walcowanie rozpoczyna się od rozwijarki bębnowej poprzez rolkę napędową i obroty bębna rozwijarki początek taśmy jest podawany do klatki walcowniczej. Wyrównanie początku taśmy jest realizowane w nożycy gilotynowej. Po przejściu przez klatkę walcowniczą taśma jest mocowana w szczelinie bębna zwijarki. Proces walcowania jest wykonany w 1-8 przepustów z naciągiem. Po zakończeniu walcowania krąg jest wiązany, opisany numerem wytopu i gatunkiem materiału.

2. Blachy

Walcarka wstępna do walcowania na zimno - wsad wąski

Proces jest realizowany na walcarce kwarto nienawrotnej do walcowania wsadu w postaci blach z frezówka z walcówki oraz blach z frezówki z kręgu o grubości [...]-[...]mm i szerokości [...]-[...] mm natomiast długość jest zależna od wymiaru końcowego. Jako medium chłodząco- smarujące stosuje się emulsję walcowniczą. Ustawianie szczeliny walcowniczej jest realizowane nastawą śrubową. W walcarce napędzane są walce robocze.

Wsad do walcowania za pomocą suwnicy składuje się przy samotoku wejściowym, następnie operator ręcznie umieszcza blachę na samotoku, który wprowadza wsad do klatki walcowniczej. Zwalcowany wsad za pomocą samotoku przenosi blachę na układacz. W dalszej kolejności, określoną ilość blach przewozi się suwnicą na stronę wejściową walcarki i proces jest powtarzany, aż uzyska się wymaganą grubość blach. Pomiar grubości blach wykonywany jest ręcznie.

Walcarka wstępna do walcowania na zimno - wsad szeroki

Proces jest realizowany na walcarce DUO nienawrotnej do walcowania wsadu w postaci blach po gorącym walcowaniu o grubości [...]-[...]mm i szerokości max [...] mm natomiast długość jest zależna od wymiaru końcowego. Nastawa szczeliny walcowniczej jest wykonywana ręcznie W walcarce napędzane są oba walce. Wsad suwnicą jest składowany przy stronie wejściowej klatki walcowniczej i ręcznie wprowadzany do walcowania. Na stronie wyjściowej blachy są odbierane ręcznie i podawane nad walcem górnym na stronę wejściową. Proces jest powtarzany o osiągnięcia wymaganej grubości. Walcowanie odbywa się na sucho. Pomiar grubości jest wykonywany ręcznie.

Walcarka gładząca do walcowania na zimno

Proces jest realizowany na walcarce DUO nienawrotnej do walcowania na ostateczny wymiar grubości blach w zakresie [...]-[...] mm. Nastawa szczeliny walcowniczej jest wykonywana ręcznie. W walcarce napędzany jest tylko walec dolny. Wsad suwnicą jest składowany przy stronie wejściowej klatki walcowniczej i ręcznie wprowadzany do walcowania. Gładzenie jest realizowane w jednym przepuście. Pomiar grubości jest wykonywany ręcznie. Na stronie wyjściowej blachy są odbierane ręcznie i składowane na wózku transportowym.

1. Instalacja Obróbki Cieplnej

Taśmy i Blachy są wyżarzane w Piecach Kołpakowych z Atmosferą Ochronna W procesie wyżarzania występują etapy: dojścia do temperatury, wytrzymania w temperaturze, studzenia. Dwie pierwsze fazy są realizowane z piecem, a w trzecim etapie jest zakładany kołpak chłodzący.

Piece Kołpakowe "Stare"

Przeznaczone do wyżarzania taśm z wszystkich stopów produkowanych w Spółce, o grubości [...]-[...] mm i szerokości [...]-[...] mm. Proces jest realizowany w czterech piecach elektrycznych: dwa piece o mocy 180kW i dwa piece o mocy 260 kW każdy. Każdy piec obsługuje dwa stanowiska o max. temperaturze wyżarzania 700°C. Obciążenie trzonu stanowiska wynosi max. 6000kg. Na obracarce kręgi taśmy są układane na paletach i taki zespół jest transportowany suwnicą na trzon stanowiska. Taśmy o szerokości [...]mm układa się po 2 szt. a o szerokości [...]-[...] mm w ilości [...] szt. Na trzon nakłada się Kołpak Ochronny, który jest mocowany śrubami do podstawy trzonu. Następnie jest wytwarzana próżnia, aby można było bezpiecznie wprowadzić atmosferę ochronną. Na tak przygotowany zestaw jest zakładany Kołpak grzewczy (Piec) i jest realizowany proces wyżarzania. Operator, zgodnie z wymaganiami wybiera odpowiedni program, którego parametry są rejestrowane. Po zakończeniu etapu wytrzymania w temperaturze, piec jest odstawiany na drugie stanowisko do żarzenia lub na wyznaczone miejsce i rozpoczyna się etap studzenia poprzez założenie Kołpaka Chłodzącego. Po zakończeniu studzenia odstawiany jest kołpak chłodzący i kołpak ochronny, a zestaw (paleta, krąg taśmy) suwnicą jest przewożony na obracarkę.

Piece Kołpakowe "Nowe"

Przeznaczone do wyżarzania wszystkich stopów produkowanych w Spółce o grubości [...]-[...] mm i szerokości [...]-[...] mm. Proces jest realizowany w trzech piecach elektrycznych o mocy 320 kW każdy. Każdy piec obsługuje dwa stanowiska o max. temperaturze wyżarzania 700°C. Obciążenie trzonu stanowiska wynosi max. 10000 kg. Dla wyżarzania taśm tok postępowania jest taki sam jak dla Pieców Kołpakowych "Starych".

Blachy do wyżarzania są dostarczane w koszu, który jest obracany na oddzielnej obracarce znajdującej się w sąsiedztwie obracarki do taśm. Dalszy tok postępowania jest taki sam jak dla taśm.

Atmosfera ochronna

Atmosfery ochronne, wysoko i nisko wodorowa, są uzyskiwane poprzez zmieszanie azotu i wodoru. Do wyżarzania miedzi stosowana jest atmosfera niskowodorowa, a do pozostałych stopów atmosfera wysokowodorowa. Atmosferę o określonym składzie uzyskuje się w mieszalnikach. Urządzenia do uzyskania atmosfer ochronnych to: zbiornik do przechowywania wodoru, zbiornik do przechowywania azotu, mieszalnik do atmosfery niskowodorowej, mieszalnik do atmosfery wysokowodorowej, aparatura kontrolno-pomiarowa.

Gdyby nastąpiła awaria mieszalników proces wyżarzania zostanie dokończony pobierając atmosferę ochronną, w zależności do rodzaju, ze zbiorników buforowych.

2. Instalacja Przygotowania Powierzchni

2. Taśmy

Szczotkarka do taśm grubych

Procesowi spawania, trawienia i szczotkowania są poddawane taśmy (szerokie, wąskie) otrzymane z walcowania frezówki z walcówki o grubości [...]-[...] mm i szerokości [...]-[...] mm. Suwnicą krąg taśmy jest ustawiany na wózku rozwijarki następnie zakładany na bęben. W prostowarce jest prostowany początek/koniec taśmy, a wyrównanie końców jest wykonywane nożycą gilotynową. Na stole spawalniczym końce taśm są dociskane i wykonuje się połączenie spawane. Miedź i mosiądze dwuskładnikowe o zawartości Zn5-10% spawa się elektrodą otuloną a pozostałe stopy elektrodą wolframową w atmosferze argonu. Spawa się trwale oddzielne odcinki taśmy w jedną całość wchodzące w skład jednego kręgu. Następnie taśma trafia do wanny z 10-20 procentowym roztworem kwasu siarkowego powodując zmiękczenie wszystkich przebarwień i pozostałości po procesie wyżarzania. W płuczce natryskiem wody z taśmy jest usuwany pozostały roztwór kwasu. Następnie taśma jest szczotkowana na mokro za pomocą szczotek z włosami fibry i brązu. Ostatni etap to szczotkowanie na sucho za pomocą szczotek z włosiem stalowym. Po nawinięciu na bęben zwijarki krąg jest wiązany, opisywany numerem wytopu i gatunkiem materiału.

• Szczotkarka do taśm cienkich

Przeznaczona do odtłuszczania, trawienia, szczotkowania i pasywacji taśm z wszystkich gatunków materiałów o grubości [...]-[...]mm, i szerokości [...]-[...] mm po wyżarzeniu i po walcowaniu na zimno. Suwnicą krąg taśmy jest ustawiany na wózku rozwijarki następnie zakładany na bęben. Za pomocą rolek ciągnących taśma jest podawana do miejsca łączenia początku i końca taśm różnych kręgów do zapewnienia ciągłości pracy. Odtłuszczaniu poddawane są wszystkie taśmy. Następuje to poprzez natrysk podgrzanej wody na powierzchnię taśmy w komorze odtłuszczania. Odtłuszczarka pracuje w obiegu zamkniętym z filtracją. Następnie, taśma trafia do wanny z 10-20 procentowym roztworem kwasu siarkowego powodując zmiękczenie wszystkich przebarwień i pozostałości po procesie wyżarzania. W płuczce, natryskiem wody demineralizowanej z taśmy jest usuwany pozostały roztwór kwasu. Kolejnym procesem jest szczotkowanie na mokro, dwoma kompletami szczotek o włosach z tworzywa sztucznego. Po szczotkowaniu następuje płukanie taśmy. Jeżeli produktem finalnym mają być taśmy pasywowane podgrzany benzotriazol w komorze pasywacji jest podawany pod ciśnieniem na taśmę. Nadmiar pasywatora z powierzchni taśmy jest usuwany za pomocą rolek wyżymających i po wysuszeniu taśma jest zwijana w krąg. Nożycą gilotynową jest odcinane miejsce łączenia taśm. Następnie, krąg jest wiązany, opisywany numerem wytopu i gatunkiem materiału.

4.2 Blachy

Trawienie

Procesowi trawienia są poddawane wszystkie blachy po gorącym walcowaniu. Proces ten jest prowadzony w wannie z 10-20 procentowym roztworem kwasu siarkowego na trawialni. Po określonym czasie blachy są wyjmowane z wanny płukane i suszone.

Szlifowanie

Procesowi szlifowania są poddawane wszystkie blachy z przerobu arkuszowego na zimno o grubości 3,0-10 mm po wyżarzeniu na stan gotowy i podgotowy. Operacja ta jest realizowana na szlifierce za pomocą płótna ściernego bez końca, o określonej wielkości ziarna.

3. Instalacja Prostowania

2. Taśmy

• Prostarko naciągarka

Proces ten jest przeznaczony do wszystkich produkowanych taśm o grubości [...]-[...]mm o szerokości [...]-[...] mm. Operacja to jest realizowana w prostarko naciągarce poprzez rozciąganie i zginanie. Operację prostowania prowadzi się stosując naciąg pomiędzy rozwijarką i "S" rolkami przed zespołem prostującym oraz z naciągiem za, zespołem prostującym pomiędzy "S" rolkami i zwijarką.

W zespole prostującym za pomocą rolek o różnej średnicy i ilościach jest realizowany proces prostowania. Operator po przeprowadzeniu taśmy z rozwijarki do zwijarki ustawia określone parametry naciągów i położenia rolek w zespole prostującym. Na stole przed zwijarką po usunięciu naciągu ocenia efekt, jeżeli taśma nie wykazuje pofalowań proces jest kontynuowany, w przeciwnym przypadku następuje korekta.

Po zakończeniu operacji kręgu taśmy jest wiązany, opisywany numerem wytopu i gatunkiem materiału.

3. Blachy

• Blachy cienkie

Operacji prostowania podlegają wszystkie blachy o grubości [...]-[...]mm szerokości [...]- [...]mm i długości max. [...] mm. W zależności od grubości operacja ta jest prowadzona na jednej z prostarek UBR 3,9/6,3/11. Po wyżarzeniu, wstępnie są prostowane blachy przed operacją szlifowania, a na gotowo - blachy po zimnym walcowaniu. Stos blach suwnicą jest układany w wyznaczonym miejscu obok prostarki. Po wyczyszczeniu rolek, blachy ręcznie są podawane do prostowania, ręcznie odbierane i układane po prostowaniu.

Blachy grube

Operacji prostowania podlegają blachy po gorącym walcowaniu o grubości [...]mm szerokości [...]-[...]mm i długości max.[...]mm.

Operacja ta jest prowadzona w prostarce [...]. Materiał do prostowania, na samotok z napędzanymi rolkami, jest podawany i odbierany suwnicą.

4. Instalacja Cięcia

2. Taśmy

• Dzielenie

Ta operacja jest stosowana do szerokich taśm, aby była możliwość dalszego walcowania w walcarce końcowej do walcowania na zimno. Szerokość taśmy po podzieleniu jest określona przez Planowanie Produkcji. Operacja jest wykonywana na nożycy krążkowej, na której można ciąć taśmy o max. grubości 5,0mm. Suwnica dostarcza krążek taśmy na wózek rozwijarki. Po założeniu krążka na rozwijarkę rolką wprowadzającą podaje się początek taśmy do prostarki, następnie w nożycy gilotynowej jest wyrównanie początku taśmy. Dalej taśma jest podawana do głowicy tnącej. Powstały odpad jest zwijany w zwijarce złomu. Następnie, podzielona taśma jest podawana do zwijarki, a rozdzielenie poszczególnych szerokości taśm jest realizowane poprze separatory. Po zakleszczeniu taśmy w zamku zwijarki, następuje opuszczenie stołu nad dołem pętlicowym co zapewnia cięcie z pętlą. Podczas cięcia, naciąg jest wytwarzany poprzez dociśnięcie prasy do taśmy przed zwijarką. Po zakończeniu cięcia, kręgi taśm są wiązane, opisane numerem wytopu i gatunkiem materiału.

• Cięcie na gotowo

Wszystkie wyprodukowane taśmy są cięte na wymiar szerokości w nożycach krążkowych.

Wybór nożycy do cięcia zależy od grubości, szerokości taśmy, wagi i średnicy wewnętrznej krążka.

• Cięcie blach

W nożycy do cięcia arkuszowego uzyskuje się blachy/pasy z przerobu taśmowego wszystkich materiałów o grubości [...]-[...]mm, szerokości [...]-[...]mm i długości [...]-[...]mm.

Pasy i blachy o grubości [...]-[...] mm na wymiar szerokości są cięte na nożycy krążkowej, a na długość - tylko w przedmiotowej nożycy. Blachy o grubościach [...]-[...] są cięte na szerokość i długość, podczas jednej operacji, nożycą do cięcia arkuszowego.

3. Blachy

• Dzielenie

Dostarczony wsad frezówka z walcówki lub po gorącym walcowaniu jest dzielony na nożycy gilotynowej do blach grubych.

• Cięcie blach

W zależności od grubości, blachy są cięte na nożycy gilotynowej do blach cienkich lub grubych. Blachy grube do cięcia są podawane i odkładane na wyznaczone miejsce za pomocą żurawia. Blachy cienkie do cięcia są podawane i odkładane na wyznaczone miejsce ręcznie.

• Pasy

Pasy ze wszystkich materiałów o grubości [...]-[...] mni i szerokości [...]-[...]mm są cięte na nożycy krążkowej.

• Piła tarczowa.

Blachy ze wszystkich materiałów o grubości [...]-[...]mm, szerokości i długości [...] mm są cięte na pile tarczowej. Z wyznaczonego miejsca za pomocą żurawia blachy są podawane na stół nożycy. Po ustawieniu wymiaru następuje cięcie.

Walcownia odsprzedaje część nabywanej energii elektrycznej innym podmiotom. Urządzenia pomiarowe, zastosowane w sieci i instalacji elektrycznej wykorzystywanej przez Walcownię, pozwalają na dokonanie dokładnego pomiaru energii elektrycznej nabywanej przez Walcownię oraz na dokonanie pomiaru energii odsprzedawanej.

W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, nieznaczna część wykorzystywanej przez Walcownię energii elektrycznej, zużywana jest na potrzeby własne, inne niż bezpośrednio związane z działaniem maszyn i urządzeń, używanych w opisanych powyżej procesach produkcyjnych (np. na potrzeby zarządu, dystrybucji- w celu oświetlenia, dla zapewnienia działania sprzętu elektronicznego itp.). Brak jest przy tym urządzeń pomiarowych, które umożliwiałyby dokonanie oddzielnego pomiaru energii elektrycznej, zużywanej na potrzeby inne, niż działanie maszyn i urządzeń, używanych bezpośrednio w procesach produkcyjnych.

Ponadto Wnioskodawca oświadczył, że składa i będzie składać właściwemu Naczelnikowi Urzędu Skarbowego, w terminie do 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym wykorzystuje (wykorzysta) energię elektryczną w opisanym we wniosku procesie produkcyjnym (metalurgicznym), oświadczenie o ilości wykorzystanej energii i sposobie jej wykorzystania. Dodatkowo, we wniosku o interpretację indywidualną wskazano, że kod PKD prowadzonej działalności, według Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2007 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) (Dz.U. Nr 251, poz. 1885), odnoszący się do opisanych we wniosku procesów produkcyjnych, to 24.10.Z, tj. produkcja surówki, żelazostopów, żeliwa i stali oraz wyrobów hutniczych.

W nawiązaniu do tak przedstawionego stanu faktycznego, we wniosku o interpretację sformułowano dwa pytania:

– czy energia elektryczna wykorzystywana do produkcji wyrobów płaskich z miedzi, stopów miedzi (mosiądzu, brązu, mosiądzów wysokoniklowych) i srebra podlega zwolnieniu z podatku akcyzowego na podstawie art. 30 ust. 7a pkt 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2017 r., poz. 43 ze zm. - zwanej dalej u.p.a.)?

- czy w przypadku wykorzystywania urządzeń w procesach metalurgicznych i innych, ewidencja energii elektrycznej zużywanej na potrzeby własne (w zakresie energii objętej, jak i nieobjętej zwolnieniem na podstawie art. 30 ust. 7a pkt 3 u.p.a.), może być prowadzona przy użyciu jednego urządzenia pomiarowego, przy czym wartość energii zwolnionej z akcyzy określona zostanie jako wartość zużytej w okresie rozliczeniowym energii wg. wskazań licznika, pomniejszona o szacunkową wartość energii niekorzystającej ze zwolnienia?

Jednocześnie, prezentując własne stanowisko w sprawie, Wnioskodawca wyraził przekonanie, że energia elektryczna wykorzystywana do – jak to ujęto - wyrobów płaskich z miedzi, stopów miedzi (mosiądzu, brązu, mosiądzów wysokoniklowych) i srebra podlega zwolnieniu z podatku akcyzowego, na podstawie art. 30 ust. 7a pkt 3 u.p.a. Zgodnie z tym przepisem, zwalnia się od akcyzy energię elektryczną wykorzystywaną w procesach metalurgicznych.

Spółka stwierdziła, że choć Prawodawca nie zdefiniował pojęcia "procesy metalurgiczne", to jednak sięgając do języka potocznego stwierdzić należy, że procesy metalurgiczne to procesy produkcji metali (zob. Nowy Słownik Języka Polskiego pod red. E. Sobol, Warszawa 2002, s. 1167 - dalej NSJP, s. 449). Z informacji zawartej w Encyklopedii PWN wynika z kolei, że jest to proces metalurgiczny obejmujący: wstępną przeróbkę rudy - rozdrobnienie i wzbogacenie (m.in. grawitacyjne, ogniowe, magnet, lub przez flotację) oraz spiekanie miałkich rud (aglomeracja), właściwy proces prowadzący do otrzymania metalu, zw. procesem hutniczym, oraz rafinację metalu; zależnie od stosowanych metod m. dzieli się na: pirometalurgię, obejmującą procesy redukcji tlenków metali w wysokich temperaturach i procesy utleniania zanieczyszczeń), hydrometalurgię oraz elektrometalurgię, a także metalurgię próżniową i metalurgię proszków (zob. Encyklopedia PWN, tom 3, Warszawa 1975. s. 94). Ponadto, proces produkcji materiałów metalowych obejmuje między innymi: wydobycie rud, wzbogacanie rud, aglomerację koncentratu, metalurgię (wytapianie surówki) i rafinację surówki. Wzbogacanie rudy polega na jej oczyszczeniu z zanieczyszczeń skałą płonną, w skład której wchodzą m.in. glina, piasek, wapień i inne składniki. Wzbogacanie rudy może być mechaniczne i chemiczne. Aglomeracja polega na spiekaniu wzbogaconej rudy z rozrobionym koksem i topnikami (np. kamień wapienny i dolomit) w bryłki o określonej wielkości.

Właściwy proces metalurgiczny to proces otrzymywania surówki w podwyższonych temperaturach, najczęściej w wyniku redukcji tlenków. Rafinacja polega na oczyszczaniu i uszlachetnianiu surówki. Rezultatem procesu może być uzyskanie techniczne czystego metalu, stopu materiału do określonych zastosowań lub do dalszej przeróbki (zob. J. Zawora, Podstawy technologii maszyn, Warszawa 2001, s. 51). Za procesy metalurgiczne uważa się procesy polegające na otrzymywaniu rafinacji oraz przetwarzaniu metali i ich stopów m.in. przy użyciu prądu elektrycznego. Metalurgią nazywa się szereg powiązanych ze sobą procesów' technologicznych mających na celu otrzymanie technicznie czystego produktu z surowców, którymi najczęściej są rudy wytapianych metali (por. Chudzikiewicz R., Briks W.: Podstawy metalurgii i odlewnictwa. Warszawa: PWN 1977). Podkreślić przy tym należy, że pojęcia metalurgii i procesów metalurgicznych, obejmują nie tylko samo otrzymywanie metali z rud i ich rafinację, czy wytwarzanie stopów, lecz również obróbkę mającą na celu nadanie metalom i ich stopom odpowiednich kształtów i właściwości. Takie rozumienie procesów metalurgicznych znajduje potwierdzenie między innymi w definicji metalurgii przyjętej w encyklopedii PWN oraz w interpretacjach przepisów prawa podatkowego, dotyczących rozumienia pojęcia procesów metalurgicznych, które to interpretacje odnoszą się do zwolnień z akcyzy w zakresie zużytych wyrobów węglowych, gazu, czy energii elektrycznej (np. Interpretacja indywidualna Ministra Finansów - Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r., znak [...]).

Procesami metalurgicznymi są więc procesy produkcji wyrobów metalowych, w których występuje chemiczna lub termiczna obróbka surowców metalowych.

Spółka stanęła na stanowisku, że energia elektryczna wykorzystywana do produkcji wyrobów płaskich z miedzi, stopów miedzi i srebra podlega zwolnieniu z podatku akcyzowego, albowiem wyroby te są efektem procesów metalurgicznych. Rezultatem procesu może być nie tylko uzyskanie techniczne czystego metalu, lecz także stopu materiału, któremu nadano określony kształt, zależny od przeznaczenia danego wyrobu (wyroby gotowe w postaci np.: prętów i kształtowników). Proces nie musi natomiast obejmować wszystkich elementów, jak wydobycie, lecz mógłby też obejmować tylko poszczególne fazy, jak np. samo przetwarzanie metali i ich stopów. Ponieważ proces metalurgiczny to proces produkcji metali i wyrobów metalowych, "A" stanęła na stanowisku, że obejmuje on między innymi: wydobycie rud, wzbogacanie rud, aglomerację koncentratu, wytapianie surówki, rafinację surówki oraz obróbkę plastyczną metali. Energia elektryczna zużyta przez Spółkę w trakcie tych działań zwolniona jest zaś od akcyzy. Podkreśliła ona również, że skoro w jej asortymencie nie ma innych produktów, niż metale, dlatego też nie występują u niej inne procesy niż metalurgiczne. Procesy metalurgiczne mieszczą się przy tym w przedmiocie jej działalności zgłoszonym do PKD.

W dalszej części swojego wywodu Skarżąca zwróciła uwagę, że elementem procesu metalurgicznego są między innymi czynności związane z przygotowywaniem do produkcji. Ustawodawca nie wskazał, o który etap procesu metalurgicznego idzie, dlatego zgodnie z zasadą lege non distinguente "tam, gdzie sam ustawodawca nie wprowadza rozróżnień, nie wolno ich wprowadzać interpretatorowi (zob. A. Bielska-Brodziak, Interpretacja tekstu prawnego na podstawie orzecznictwa podatkowego, Kraków 2009, s. 80). Wyłączenie z zakresu pojęcia "procesy metalurgiczne" wstępnej przeróbki rudy byłoby przykładem wykładni zawężającej. Bez tych czynności, proces nie mógłby być prowadzony. Proces to tok czynności pozostających ze sobą w związku przyczynowo - skutkowym. Bez przygotowania wsadu dalsze czynności nie mogłyby się odbyć.

W dalszej kolejności Wnioskodawca powołał się na szereg orzeczeń sądów administracyjnych, które według niego potwierdzają przyjęty pogląd.

"A" stanęła na stanowisku, że czynność jest objęta procesem metalurgicznym, a więc prowadzi do produkcji metalu, albo nie jest nim objęta. Najprościej to ustalić poprzez pominięcie danej czynności. Jeżeli proces bez niej będzie mógł być kontynuowany, można wykluczyć ją z procesu metalurgicznego. W przeciwnym wypadku jest ona ściśle z nim związana. Z faktu zaś, że na danym etapie produkcji nie powstają produkty gotowe nie wynika jeszcze, że nie jest to proces metalurgiczny. Wszak proces metalurgiczny obejmuje wstępną przeróbkę rudy oraz właściwy proces prowadzący do otrzymania metalu. Na etapie wstępnym nie powstaje produkt gotowy, co nie oznacza, że nie jest to proces metalurgiczny. Nie można ograniczać pojęcia procesu metalurgicznego tylko do końcowego etapu, gdzie powstaje produkt gotowy. Uwzględnić także trzeba obróbkę termiczną, chemiczną i plastyczną, która nadaje mu ostateczny kształt. Proces metalurgiczny obejmuje etapy produkcji, gdzie materiał przekształcany jest w półprodukt, a ten w produkt ostateczny. Nie ma podstaw, aby pojęcie procesów metalurgicznych zawężać tylko do ostatniej fazy produkcji.

W zakresie drugiego pytania Spółka uznała, że część nabywanej energii elektrycznej odsprzedaje, przy czym ilość zbytej energii wynika ze wskazań urządzenia pomiarowego, dlatego też kwestia ta nie będzie stanowiła problemu podczas ewidencjonowania energii elektrycznej wykorzystanej przez Walcownię. Obliczenie energii elektrycznej korzystającej ze zwolnienia w rozumieniu art. 30 ust. 7a pkt 3 u.p.a., dokonywane będzie mianowicie między innymi poprzez pomniejszenie ilości energii elektrycznej nabywanej przez Walcownię o ilość energii odsprzedawanej, w stosunku do której nie znajdują zastosowania regulacje dotyczące zwolnienia. Pozostałą energię Walcownia zużywa na własne potrzeby, przy czym jej cześć, przeznaczona na potrzeby zarządu, dystrybucji itd. nie korzysta zdaniem Wnioskodawcy ze zwolnienia na podstawie art. 30 ust. 7a pkt 3 u.p.a., jako że nie są to procesy metalurgiczne. Ponieważ nie jest możliwe oddzielne ewidencjonowanie energii elektrycznej zużywanej ogólnie na potrzeby własne i odrębnie w ramach procesów metalurgicznych (opomiarowanie zużycia energii przez ekspedycję nie jest możliwe). Spółka stanęła na stanowisku, że ewidencja zużytej energii może być prowadzona przy użyciu jednego urządzenia pomiarowego, przy czym wartość energii zwolnionej określona zostanie jako wartość energii zużytej w okresie rozliczeniowym wg wskazań licznika, pomniejszona następnie o szacunkową wartość energii zużytej na potrzeby własne, a niekorzystającej ze zwolnienia.

Jednocześnie, przedstawiono argumentację opartą na analizie przepisów ustawy o podatku akcyzowym. W myśl art. 138h ust. 1 pkt 2 u.p.a., podatnik zużywający energię elektryczną prowadzi ewidencję, która z mocy art. 138h ust. 5 pkt 6 tej ustawy powinna zawierać odpowiednio dane niezbędne do określenia w okresach miesięcznych, z dokładnością do 0,001 MWh, łącznej ilości energii elektrycznej zwolnionej od akcyzy na podstawie art. 30 ust. 7a u.p.a. (procesy metalurgiczne). Jak to ujęto, przepis art. 138h ust. 6 u.p.a. pozwala określać ilości szacunkowe w przypadku braku urządzeń pomiarowych, ale wprost przepis ten odnosi się jedynie do przypadków przewidzianych w art. 138h ust. 5 pkt 5 i 7 u.p.a.. Zużycie energii zwolnionej z akcyzy z uwagi na procesy metalurgiczne (art. 138h ust. 5 pkt 6 u.p.a.) nie zostało wskazane w treści art. 138h ust. 6 u.p.a., dlatego też Wnioskodawca założył, że nie ma możliwości bezpośredniego oszacowania energii elektrycznej zwolnionej z akcyzy na podstawie art. 30 ust. 7a pkt 3 u.p.a. Skoro, zdaniem Spółki, ustawodawca na podstawie art. 138h ust. 6 u.p.a. dopuścił możliwość określenia ilości energii elektrycznej zużytej na potrzeby własne na podstawie oszacowania, to z uwagi na brak odrębnych urządzeń pomiarowych, pozwalających na precyzyjne określenie tej części zużycia energii elektrycznej na potrzeby własne, jaka nie jest związana z działaniami podejmowanymi bezpośrednio w związku z procesem metalurgicznym, Wnioskodawca może dokonać oszacowania tej ilości, zgodnie z art. 138h ust. 6 u.p.a.

"A" stanęła na stanowisku, że w ramach prowadzonej ewidencji, tak oszacowaną ilość energii, zużytej na własne potrzeby, można następnie odjąć od ilości zużytej energii elektrycznej (zgodnie ze wskazaniami licznika). Wartość otrzymana w taki sposób będzie zaś prawidłowo określać ilość, o której mowa w art. 138h ust. 5 pkt 6 u.p.a., a więc wskazany powyżej sposób dokonywania obliczeń może zostać wykorzystany, w celu prowadzenia ewidencji zużytej energii elektrycznej.

Organ interpretacyjny w zakresie pytania drugiego stwierdził, że ustawodawca dopuszcza możliwość ujęcia w ilościowej ewidencji energii elektrycznej prowadzonej przez Spółkę szacunkowej ilości energii elektrycznej zużytej na potrzeby własne, a nie podlegającej zwolnieniu w oparciu o przepis art. 30 ust. 7a pkt 3 u.p.a., w przypadku gdy Wnioskodawca będzie posiadał jedno urządzenie pomiarowe, rejestrujące całość zużytej energii elektrycznej (zużytej na własny użytek i zwolnionej od akcyzy). Organ wskazał jednak, że stosowana przez Spółkę metoda szacunkowa powinna odzwierciedlać rzeczywiste zużycie energii elektrycznej w procesach metalurgicznych. W związku z tym, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał, stanowisko Spółki w tym zakresie za prawidłowe.

Organ interpretacyjny nie podzielił natomiast zdania Spółki w zakresie pierwszego pytania sformułowanego we wniosku o interpretację. W uzasadnieniu swojego stanowiska stwierdził on że istotą art. 30 ust. 7a pkt 3 u.p.a. jest zwolnienie z akcyzy dla energii elektrycznej efektywnie zużytej w trakcie procesu metalurgicznego w wyniku którego powstaje metal lub w trakcie którego metal poddawany jest obróbce zmieniającej jego właściwości fizykochemiczne. Dotyczy to "wycinku" procesu produkcji metali, a nie o całokształcie produkcji, gdyż celem ustawodawcy było objęcie zwolnieniem ściśle określonych procesów, a nie określonych przedsiębiorstw, co wynika wprost – zdaniem Organu – art. 2 ust. 4 lit. b dyrektywy 2003/96/WE. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zwrócił również uwagę na to, że użyte przez ustawodawcę określenie "w procesach metalurgicznych", sformułowane w liczbie mnogiej nie dotyczy całości procesów zachodzących w toku produkcji danego przedsiębiorcy lecz obejmuje jedynie ściśle określone etapy z uwagi na fakt, ze w ramach procesu produkcyjnego może nastąpić kilka procesów metalurgicznych składających się na wytworzeniu określonego produktu.

Organ interpretacyjny podkreślił, że zwolnienie wynikające z art. 30 ust. 7a pkt 3 u.p.a. ma charakter przedmiotowy, a nie podmiotowy. Tym samym fakt, że Spółka jest producentem wyrobów płaskich z miedzi, stopów miedzi itp., czyli uzyskuje gotowy produkt w wyniku m.in. procesu metalurgicznego, nie oznacza, że wszystkie etapy działalności produkcyjnej zachodzące w ramach przedsiębiorstwa Spółki winne być objęte zwolnieniem, nawet jeśli są związane z procesem metalurgicznym.

Zdaniem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej do procesów metalurgicznych nie można zaliczyć:

- czynności zachodzących na magazynie surowców, związanych ze sprawdzaniem pod względem ilościowym, oznaczenia i składowaniem surowców, brykietowaniem wiórów i frezowin w brykieciarce, paczkowaniem złomu w prasie hydraulicznej, badaniem próbek zakupionego złomu, segregowaniem złomu z wykorzystaniem separatora magnetycznego, dzielenia złomu na nożycy gilotynowej;

- czynności zachodzących w wydziale odlewni, związanych np. z badaniem składu chemicznego odlanych próbek, przecinaniem wlewka, frezowaniem, toczeniem wlewka; ze zwijaniem ofrezowanego płaskownika w krąg, suszeniem wlewnic, układaniem na palecie wystudzonych gąsek i ich opisywaniem;

- czynności zachodzących na wydziale walcowni, związanych z obcinaniem końców walcówki na nożycy gilotynowej, składowaniem i transportem walcówki, frezowaniem walcówki;

- czynności w instalacji walcowania na zimno, związanych ze zwijaniem po walcowaniu, wiązaniem kręgów, wyrównywaniem i cieciem na nożycy gilotynowej;

- czynności w instalacji obróbki cieplnej zachodzących po zakończeniu chłodzenia - przewożenia suwnicą zestawu (palety kręgu taśmy) na obracarkę;

- czynności w instalacji przygotowywania powierzchni (z wyłączeniem chemicznej obróbki - trawienia i procesu pasywowania, które będzie podlegało zwolnieniu);

- czynności w instalacji prostowania związanych ze zwijaniem wyprostowanej taśmy;

- czynności w instalacji cięcia (z wyłączeniem procesu prostowania, które będzie podlegało zwolnieniu);

- czynności związanych z wykorzystywaniem w ww. zakresie urządzeń transportowych (np. suwnic) i urządzeń chłodzących (np. w trakcie frezowania).

Dzieje się tak, bowiem w trakcie opisanych czynności nie następuje efektywne zużycie energii elektrycznej bezpośrednio w procesie metalurgicznym w ścisłym tego znaczeniu - nie zmieniają się właściwości fizykochemiczne metali i tym samym realizowane zachowania nie wpisują się w zakres zwolnienia z akcyzy.

Zdaniem Organu interpretacyjnego, Wnioskodawca w nieuprawniony sposób rozszerza zakres zwolnienia o elementy, które nie mają bezpośredniego wpływu na proces metalurgiczny. Faktem jest, że poszczególne etapy/czynności składają się na produkcję określonych wyrobów, tj. istnieje związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy poszczególnymi etapami/czynnościami, ale nie może to automatycznie oznaczać, że powinny one być uznane za proces metalurgiczny. Nie można bowiem całej działalności Wnioskodawcy dla celów zwolnienia traktować kompleksowo, gdyż art. 30 ust. 7a pkt 3 u.p.a. odnosi się wyłącznie do ściśle określonego procesu technologicznego (procesu metalurgicznego), będącego częścią całego procesu produkcyjnego. Jeśli więc którakolwiek z czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę nie ma bezpośredniego wpływu na zmianę właściwości fizykochemicznych wytwarzanych wyrobów, wówczas czynności takie nie mogą zostać zakwalifikowane do procesów metalurgicznych, o którym mowa w art. 30 ust. 7a pkt 3 u.p.a.

Skarżąca, nie akceptując treści otrzymanej interpretacji indywidualnej złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

W piśmie tym zarzuciła zaskarżonej interpretacji:

1) naruszenie art. 30 ust. 7a pkt 3 u.p.a. - poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu przez Organ interpretacyjny, że część z opisanych przez Skarżącą procesów metalurgicznych, zachodzących w trakcie produkcji wyrobów walcowanych z miedzi, stopów miedzi i srebra, nie stanowi procesów metalurgicznych w rozumieniu ustawy w art. 30 ust. 7a pkt 3 u.p.a.. W przekonaniu "A" doprowadziło to do uznania przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, że zwolnienie określone w przedmiotowym przepisie nie znajduje zastosowania w stanie faktycznym przedstawionym przez Skarżącą, podczas gdy zwolnienie takie powinni znaleźć zastosowanie;

2) naruszenie art. 2a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201 ze zm. – zwanej dalej O.p.) - poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji gdy podczas interpretacji przepisów prawa podatkowego Organ interpretacyjny powziął wątpliwości co do treści przepisów lub co najmniej powinien był je powziąć. Stało się zaś tak, ponieważ stanowisko przedstawione przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w uzasadnieniu zaskarżonej interpretacji odmienne jest od rozumienia art. 30 ust. 7a pkt 3 u.p.a. ugruntowanego w doktrynie i orzecznictwie. Tym samym, przedmiotowe naruszenie doprowadziło do rozstrzygnięcia powstałych wątpliwości na niekorzyść Skarżącej i wydania interpretacji, w której niesłusznie zawężony został zakres zastosowania zwolnienia określonego w art. 30 ust. 7a pkt 3 u.p.a.;

3) naruszenie art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - poprzez jego błędną wykładnię oraz niezastosowanie. Miałoby to polegać na dokonaniu w wydanej interpretacji nieuzasadnionego zawężenia zakresu zastosowania zwolnienia określonego w art. 30 ust. 7a pkt 3 u.p.a. Nastąpiło to na niekorzyść podatnika i w sposób sprzeczny z brzmieniem przepisu. W konsekwencji, w przekonaniu Skarżącej działanie Organu interpretacyjnego narusza zasadę określoności przepisów wynikającą z zasady demokratycznego państwa prawa, która wyrażona została w art. 2 Konstytucji. Stosując się zaś do wskazanej regulacji, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zobowiązany był do dokonania wykładni przepisów prawa podatkowego w sposób zapewniający jasność i pewność przepisów, rozstrzygając na korzyść podatnika ewentualnie wątpliwości w tym zakresie.

W związku z tymi zarzutami, Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji w całości i przekazanie sprawy Organowi interpretacyjnemu do ponownego rozpoznania.

W swojej argumentacji Spółka powtórzyła wcześniej już formułowane tezy. Natomiast Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, odpowiadając na skargę, podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko uznając, że zwolnienie z akcyzy energii elektrycznej w oparciu o art. 30 ust. 7a u.p.a. należy interpretować w sposób ścisły, a wykorzystywanie energii elektrycznej musi dotyczyć bezpośrednio procesu podlegającemu zwolnieniu – energia elektryczna ma przyczynić się w sposób bezpośredni i kluczowy do przeprowadzenia samego procesu metalurgicznego. Tym samym, z zakresu zwolnienia podatkowego wykluczone są czynności nie będące bezpośrednim elementem tej procedury.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona interpretacja jest zgodna z prawem. W swoim wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, Skarżąca przedstawiła dwa zagadnienia budzące jej wątpliwości. Ponieważ jednak Organ interpretacyjny podzielił zapatrywanie tego podmiotu co do kwestii ewidencyjnych (przedstawionych w drugim pytaniu Wnioskodawcy), zagadnieniem rozpatrywanym przez Sąd jest wyłącznie problem zaprezentowany w jego pierwszym pytaniu. Jak wiadomo, dotyczy on zakresu zwolnienia podatkowego ukształtowanego w art. 30 ust. 7a pkt 3 u.p.a.

Spór pomiędzy Wnioskodawcą oraz Organem interpretacyjnym sprowadza się do ustalenia relacji pomiędzy pojęciami “proces metalurgiczny" oraz “produkcja". O ile Skarżąca stawia pomiędzy tymi określeniami znak równości i – w konsekwencji – stoi na stanowisku, że proces metalurgiczny należy rozumieć szeroko, lokując w nim wszelkie działania związane z produkcją, o tyle Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wprowadza wyraźną dystynkcję pomiędzy wspomnianymi terminami. W jego przekonaniu proces metalurgiczny jest bowiem określeniem węższym niż produkcja.

Jednocześnie, należy zwrócić uwagę na prawną podstawę wprowadzenia do ustawy o podatku akcyzowym zwolnienia podatkowego ukształtowanego w jej art. 30 ust. 7a pkt 3. Stanowi ją art. 17 ust. 1 i 2 dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (zwana dalej Dyrektywą lub Dyrektywą enegetyczną). Zgodnie z tymi przepisami, państwa członkowskie, po spełnieniu warunków określonych w Dyrektywie, mogą m.in. wprowdzić obniżone stawki podatku do energii elektrycznej na rzecz zakładów energochłonnych, a także władne są stosować poziom opodatkowania obniżany do zera do m.in. energii elektrycznej, gdy ta jest wykorzystywana przez zakłady energochłonne. Należy przy tym podkreślić, że pojęcie zakładu energochłonnego zostało zdefiniowane w Dyrektywie, przy czym poszczególne państwa członkowskie uprawnione są do modyfikowania tej definicji, stosując bardziej rygorystyczne pojęcia, włącznie z wartością sprzedaży, definicjami dotyczącymi procesu i sektora (por. art. 17 ust. 1 lit a Dyrektywy).

Zwolnienie z opodatkowania energii elektrycznej wykorzystywanej przez zakłady energochłonne w różny sposób realizowane jest w poszczególnych państwach Unii Europejskiej. Przybiera ono bowiem postać zwolnienia podmiotowego lub przedmiotowego, odliczenia lub zwrotu podatku, a także obejmuje całą produkcję realizowana przez zakład lub tylko pewien jej fragment. Przykładowo, zgodnie z § 9a niemieckiej ustawy z dnia 24 marca 1999 r. o podatku od energii elektrycznej - Stromsteuergesetz (BGBl. I S. 378; 2000 I S. 147 – ze zm.), zwrotowi na rzecz przedsiębiorcy podlega podatek od prądu zużytego w produkcji wyrobów precyzyjnie określonych w § 9a ust. 1 pkt 2 wspomnianej ustawy (m.in. wykorzystanego w produkcji szkła i wyrobów szklanych, wyrobów ceramicznych, cegieł, ceramiki budowlanej, cementu, wapna, gipsu, mineralnych wyrobów izolacyjnych, asfaltu, a także wyrobów z grafitu i innych wyrobów węglowych). W ten bowiem sposób niemiecki ustawodawca wykorzystał możliwość ukształtowania regulacji prawnej, stworzoną mu we wspomnianym art. 17 ust. 1 lit. a Dyrektywy energetycznej.

Porównując to rozwiązanie normatywne do jego odpowiednika zawartego w polskiej ustawie o podatku akcyzowym, łatwo zauważyć odmienności w ukształtowaniu obydwu tych regulacji prawnych. Dzieje się tak, ponieważ zgodnie z art. 30 ust. 7a pkt 3 u.p.a. zwalnia się od akcyzy energię elektryczną wykorzystywaną w procesach metalurgicznych. Te zaś nie zostały ustawowo zdefiniowane – w przeciwieństwie do procesów mineralogicznych, o których mowa w art. 30 ust. 7a pkt 4 u.p.a. (por. art. 2 ust. 1 pkt 33 u.p.a.). Także w Dyrektywie energetycznej brak jest wyjaśnienia rozumienia wspomnianego terminu. Tym samym, ustalając znaczenie pojęcia "proces metalurgiczny" w pierwszej kolejności należy się odwołać do językowego rozumienia tego terminu, które jednak powinno być zgodne z celem, jaki przyświecał prawodawcy unijnemu kształtującemu warunki do wprowadzenia zwolnienia podatkowego, na zasadach wskazanych w art. 17 ust. 1 i 2 Dyrektywy energetycznej. Metalurgia to nauka o metodach i procesach otrzymywania metali z rud, ich rafinacji, wytwarzania stopów oraz dalszej obróbki mającej na celu nadanie im odpowiednich kształtów i właściwości. Proces metalurgiczny obejmuje zaś: wstępną przeróbkę rudy (wzbogacanie i spiekanie miałkich rud), właściwy proces prowadzący do otrzymywania metalu zwanego hutniczym (surowym) oraz rafinację metalu, w wyniku której powstaje metal użytkowy, nadający się do obróbki plastycznej, odlewania lub wytwarzania stopów (zob. Encyklopedia Powszechna PWN, tom 3, Warszawa 1975, s. 94). Rafinacja metalu służy bowiem oczyszczaniu surowego metalu lub stopu z zanieczyszczeń (por. Encyklopedia Powszechna PWN, tom 3, Warszawa 1975, s. 776). Wszystko to sprawia, że zasadne staje się określenie mianem procesu metalurgicznego całokształtu czynności (działań) z zakresu przetwarzania, oczyszczania i obróbki rud metalu (nadto surówki lub złomu), w wyniku których wytwarzany jest metal. Takie językowe rozumienie określenia “proces metalurgiczny" jest zaś zgodne, a z całą pewnościa nie jest sprzeczne z treścią art. 17 ust. 1 i 2 Dyrektywy energetycznej i ukształtowanymi tam prawnymi wymogami wprowadzania do prawa krajowego ulg lub zwolnień podatkowych w podatku akcyzowym od energii elektrycznej zużywanej przez zakłady energochłonne.

Implikuje to dalsze rozważania nad zakresem zwolnienia podatkowego ukształtowanego w art. 30 ust. 7a pkt 3 u.p.a. Wbrew dość powszechnie panującemu w Polsce przekonaniu, nie jest prawdą że przepisy kształtujące zwolnienie podatkowe należy interpretować wąsko i traktować je jako wyjątki od zasady oraz jako przejaw ograniczenia sprawiedliwości i równości opodatkowania. Jest tak, ponieważ zwolnienia podatkowe są jednym z elementów podatkowego stanu faktycznego determinującego treść obowiązku i zobowiązania podatkowego w konkretnym podatku (w przedmiotowej sprawie – w podatku akcyzowym). Z punktu widzenia budowy podatkowego stanu faktycznego, zwolnienia podatkowe są więc dokładnie takim samym elementem konstrukcji podatku jak określenie podmiotu podatkowego (podatnika) oraz przedmiotu opodatkowania. Ich zastosowanie pozwala zaś dostosować obciążenie podatkowe do specyficznej sytuacji podatników. Tym samym, wbrew temu, co mogłoby się wydawać, zwolnienia podatkowe są instrumentem kształtowania sprawiedliwego obciążenia podatkowego i dlatego nie sposób uznawać ich za odstępstwo od powszechności i równości opodatkowania. Dzieje się tak, ponieważ podatnik urzeczywistniając cały podatkowy stan faktyczny (w tym – stan faktyczny zwolnienia podatkowego) doprowadza do powstania powinności podatkowej o treści "zaprogramowanej" przez ustawodawcę. Tym samym, wstępuje on w "gotowy" stosunek podatkowoprawny determinowany przez wszystkie elementy podatkowego stanu faktycznego, także przez zwolnienie, czy zwolnienia podatkowe.

Ponadto, należy zauważyć, iż poza zwolnieniami o charakterze socjalnym (mającymi na celu łagodzenie obciążenia podatkowego) istnieją także zwolnienia motywacyjne oraz konstrukcyjne. Celem zwolnień o charakterze motywacyjnym jest skłanianie podatnika do realizacji zachować korzystnych i oczekiwanych przez państwo. Z kolei, zwolnienia konstrukcyjne w istocie korygują zakres podmiotowy lub przedmiotowy podatku eliminując z niego zachowania w rzeczywistości niebędące przedmiotem opodatkowania lub podmioty, które w konsekwencji, przestają być podatnikami danej daniny. Współcześnie, pewnym mitem jest więc głęboka wiara w to, że zwolnienia podatkowe należy traktować inaczej niż pozostałe elementy podatkowego stanu faktycznego, przejawem czego miałyby być odmienne zasady interpretowania przepisów kształtujących ten element konstrukcji podatku.

Innym istotnym elementem rozważań jest to, że w demokratycznym państwie prawnym podatnik nie może ponosić negatywnych konsekwencji niejasnego ukształtowania przepisów prawa podatkowego. Jeśliby więc przyjąć, iż w przedmiotowej sprawie regulacja prawna zawarta w art. 30 ust. 7a pkt 3 u.p.a. jest niejasna i stanu tego nie sposób usunąć w drodze wykładni, należałoby stanąć na stanowisku, iż w zaistniałej sytuacji właściwą wersją interpretacyjną dyskusyjnych przepisów jest ta najbardziej korzystna dla podmiotu zobowiązanego z tytułu podatku (kwestię tę artykułował w swojej skardze Wnioskodawca, zarzucając Organowi interpretacyjnemu naruszenie art. 2a O.p. oraz obrazę art. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej).

W związku z tym, zbadania wymaga to, czy stosując wszelkie dopuszczalne metody wykładni przepisów prawa podatkowego możliwe jest ustalenie treści normy prawnej wynikającej z wspomnianej wcześniej regulacji prawnej zawartej w ustawie o podatku akcyzowym. Należy przy tym zauważyć, iż w procesie ustalania treści normy prawnej nie ma znaczenia wola, zamiar twórców regulacji prawnej. W momencie uchwalenia ustawy regulacja prawna "odrywa" się bowiem od swoich "ojców" i – jakkolwiek to by nie zabrzmiało – "żyje własnym życiem". Dla adresata przepisów nie jest zaś istotne to, co twórcy ustawy chcieli w niej wyrazić. Fundamentalne znaczenie ma natomiast to, co – być może nieopatrznie – ujęli oni w przepisach i co – dokonując ich wykładni – można wyprowadzić z uchwalonej regulacji prawnej. Pod normę prawną o w ten sposób ustalonej treści (czyli pod podatkowy stan faktyczny zawarty w treści ustawy) należy subsumować zachowanie już zrealizowane przez podatnika (jak w przedmiotowej sprawie) lub zachowanie, które dopiero zostanie podjęte.

Jak już wcześniej wspomniano, proces metalurgiczny w jego językowym (słownikowym, encyklopedycznym) znaczeniu obejmuje wstępną przeróbkę rudy (wzbogacanie i spiekanie miałkich rud), właściwy proces prowadzący do otrzymywania metalu zwanego hutniczym (surowym) oraz rafinację metalu, w wyniku której powstaje metal użytkowy, nadający się do obróbki plastycznej, odlewania lub wytwarzania stopów. To zaś sprawia, iż słuszne jest stanowisko Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wyartykulowane w zaskarżonej interpretacji indywidualnej, w myśl którego do procesów metalurgicznych, o których mowa w art. 30 ust. 7a pkt 3 u.p.a. nie można zaliczyć:

- czynności zachodzących na magazynie surowców, związanych ze sprawdzaniem pod względem ilościowym, oznaczenia i składowaniem surowców, brykietowaniem wiórów i frezowin w brykieciarce, paczkowaniem złomu w prasie hydraulicznej, badaniem próbek zakupionego złomu, segregowaniem złomu z wykorzystaniem separatora magnetycznego, dzielenia złomu na nożycy gilotynowej;

- czynności zachodzących w wydziale odlewni, związanych z badaniem składu chemicznego odlanych próbek, przecinaniem wlewka, frezowaniem, toczeniem wlewka; czynności związanych z badaniem składu chemicznego odlanych próbek, frezowaniem (z wyłączeniem bezpośredniego zawracania zgromadzonych frezowi do przetopu tego samego gatunku, które jako wsad trafiają bezpośrednio do przetopu w Piecu Indukcyjnym Kanałowym – podlegające zwolnieniu), a także czynności związanych ze zwijaniem ofrezowanego płaskownika w krąg oraz działań przejawiających się pokrywaniem odpowiednim środkiem i suszeniem wlewnic, układaniem na palecie wystudzonych gąsek i ich opisywaniem;

- czynności zachodzących na wydziale walcowni (w instalacji walcowania na gorąco), związanych z obcinaniem końców walcówki na nożycy gilotynowej, składowaniem i transportem walcówki, frezowaniem walcówki;

- czynności w instalacji walcowania na zimno, związanych ze zwijaniem po walcowaniu, wiązaniem kręgów, wyrównywaniem i cieciem na nożycy gilotynowej;

- czynności w instalacji obróbki cieplnej zachodzących po zakończeniu chłodzenia - przewożenia suwnicą zestawu (palety kręgu taśmy) na obracarkę;

- czynności w instalacji przygotowywania powierzchni (z wyłączeniem chemicznej obróbki - trawienia i procesu pasywowania, które będzie podlegało zwolnieniu);

- czynności w instalacji prostowania, związanych ze zwijaniem wyprostowanej taśmy;

- czynności w instalacji cięcia (z wyłączeniem procesu prostowania, które będzie podlegało zwolnieniu);

- czynności związanych z wykorzystywaniem w ww. zakresie urządzeń transportowych (np. suwnic) i urządzeń chłodzących (np. w trakcie frezowania).

Żadne z tych działań nie mieści się bowiem w zakresie pojęcia “proces metalurgiczny" w jego – wskazanym wcześniej - językowym (słownikowym, encyklopedycznym) znaczeniu. Tym samym, zwolnieniem podatkowym w podatku akcyzowym objęte jest wykorzystanie energii elektrycznej nie w całej produkcji wyrobów metalurgicznych, ale wyłącznie w procesach metalurgicznych, podczas których ma miejsce wytworzenie metalu (przeobrażenie surowców w metal). Gdyby zaś polski ustawodawca chciał ująć to zwolnienie podatkowe szerzej, zapewne posłużyłby się określeniem identycznym do wykorzystanego przez ustawodawcę niemieckiego w cytowanym wcześniej przepisie niemieckiej ustawy o podatku od energii elektrycznej i zwolniłby z opodatkowania energię elektryczną zużytą podczas produkcji wyrobów. Ponieważ jednak tak się nie stało, w przekonaniu Sądu zasadne jest przedstawione rozumienie art. 30 ust. 7a pkt 3 u.p.a. Eliminuje ono potrzebę rozstrzygania na korzyść podatnika wątpliwości do treści przepisu, jako że w procesie wykładni możliwe staje się ustalenie treści normy prawnej. Działanie to nie ma charakteru wykładni zawężającej. W jego następstwie dochodzi natomiast do prawidlowego wyprowadzenia z analizowanego przepisu ustawy o podatku akcyzowym (art. 30 ust. 7a pkt 3) dyrektywy działania “zakodowanej" we wspomnianej jednostce redakcyjnej tekstu prawnego. Organ interpretacyjny, stosując przepisy prawa podatkowego prawidłowo “odkodował" więc z ich treści to, co od początku, z woli ustawodawcy było w nich ukształtowane. Dlatego też, w przekonaniu Sądu nie doszło do obrazy art. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej.

Tym samym, akceptacji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie uzyskał żaden z trzech zarzutów podmiesionych w skardze. Brak jest więc podstaw do szerokiego rozumienia procesu metalurgicznego i - de facto - utożsamiania go z produkcją. Z wszystkich przedstawionych względów, Sąd oddalił skargę działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 – ze zm.).