Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 2681/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2004-02-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 14  ust. 3,  art. 14 A  ust. 1, 3, 5
journal: Dz.U. 1993 nr 11 poz 50
law: Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.

SENTENCJA

I S.A./Wr 2681/01 WYROK W IMIENIU RZECZPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 lutego 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Grzelak Sędziowie: Sędzia NSA Andrzej Szczerbiński Asesor WSA Marta Semiczek (sprawozdawca) Protokolant: Lucyna Barańska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lutego 2004 sprawy ze skargi A S.A. we W. na decyzję Izby Skarbowej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 1999; Oddala skargę.


UZASADNIENIE

2

Uzasadnienie

Inspektor Kontroli Skarbowej przeprowadził kontrolę spółki akcyjnej A w zakresie prawidłowości rozliczenia z budżetem państwa z tytułu podatku od towarów i usług za grudzień 1999 rok. W toku przeprowadzonego postępowania zakwestionowano rozliczenie z tytułu podatku należnego od przekazania towarów (6 szt. radiomagnetofonów o wartości [...]) na potrzeby reprezentacji i reklamy. Zgodnie z art.15 ust.3 ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym (DzU nr 11 poz. 50 z późn.zm.) Inspektor Kontroli Skarbowej określił podatek należny w kwocie [...] ([...] x 22 %).

Inspektor Kontroli Skarbowej mając na uwadze regulację wynikającą z art.14 a ust. 3 wyżej wymienionej ustawy, zgodnie z którą, w sytuacji nie przekazania całości kwoty przypadającej do wpłaty na rzecz Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w terminach określonych dla rozliczeń z tytułu podatku od towarów i usług pozbawia się prawa do skorzystania ze zwolnienia z wpłat do urzędu skarbowego -dokonał określenia różnicy nie przekazanej na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych i w związku z tym określił zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za grudzień 1999 i zaległości podatkową w kwocie [...].

Od powyższej decyzji Spółka wniosła odwołanie, w którym wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. Spółka wskazuje, że naruszono przepisy art.l4a ust.5 pkt.l ustawy o podatku od towarów i usług. Podatnik wywodził, iż cyt. art.14a ust.l ustawy o podatku od towarów i usług wprowadza zasadę zwolnienia z wpłat różnicy pomiędzy podatkiem należnym a naliczonym m.in. zakłady pracy chronionej w określonej wysokości. Natomiast ust.5 tego przepisu wprost odnosi się do tej zasady tj. do określonej wysokości: Zdaniem Podatnika w przypadku gdy podatnik nie przekazał całej różnicy na PFRON, zwolnienie z podatku nie przysługuje w wysokości nieprzekazanej różnicy. Wobec tego zdaniem podatnika Spółce nie przysługiwało zwolnienie z wpłaty wyłącznie w wysokości różnicy w zadeklarowanym podatku należnym t.j. w wysokości [...] i ta kwota stanowi zaległość podatkową.

Niezależnie od powyższego podatnik podnosi, iż w terminie wpłaty podatku VAT za grudzień 1999 r. było dla niego wiadome, iż posiada lub będzie posiadał nadpłatę we wpłatach na PFRON w wysokości [...] wynikającą z rozliczenia rocznego w zakresie podatku dochodowego za 1999 r. Skarżący dostarczył do Izby Skarbowej dokumenty wskazujące na istnienie nadpłaty wpłat na PFRON z tytułu podatku dochodowego za okres od luty 1996r - listopad 2000 r. W dniu [...] PFRON potwierdził

Sygn. akt I SA/Wr 2681/01

3

istnienie powyższej nadpłaty w wysokości przewyższającej kwotę zaniżenia zobowiązania w podatku VAT za grudzień 1999 r. zarówno na dzień [...] jak i w dniu wydania zaskarżonej decyzji.

Izba Skarbowa na podzieliła argumentacji podatnika, a dodatkowo stwierdziła, że podatnik dokonał korekty rozliczenia i wpłacił na rzecz PFRON zaległą kwotę w dniu [...]- dopiero w trakcie postępowania odwoławczego - po dokonaniu zwrotu nadpłaty w podatku dochodowym. Ponieważ ani w dacie terminu wpłaty, ani w dacie wydania decyzji podatnik nie dokonał korekty, zdaniem organów skarbowych utracił prawo do zwolnienia.

W skardze podatnik podtrzymuje dotychczasową argumentację, a dodatkowo zarzuca, że wywód Izby skarbowej co do terminu dokonania korekty rozliczenia z PFRON jest niezgodny z charakterem decyzji podatkowej a zwłaszcza z zasadą związania organu decyzją od momentu jej wydania do ewentualnego wykluczenia z obrotu -art. 212 Ordynacji podatkowej. Gdyby, zgodnie z wywodem Izby, nie czekając na rozstrzygnięcie II instancji, podatnik dokonał rozliczenia niezgodnie z decyzją- t.j. wpłacił część kwoty nie na konto Urzędu lecz konto PFRON spowodowałoby to wszczęcie egzekucji administracyjnej. Nadto podatnik nie otrzymałby zaświadczenia o nie zaleganiu z podatkami, co przy sposobie finansowania działalności A S.A. uniemożliwiłoby prowadzenie działalności a nawet spowodowało by zagrożenie upadkiem firmy. Nie mogąc jednak zrozumieć stanowiska Izby strona dokonała ponownie wpłaty tej samej kwoty (która została zgodnie z decyzją wpłacona na konto Urzędu Skarbowego) również na konto PFRON.

W odpowiedzi Izba wniosła o oddalenie skargi podtrzymując dotychczasowe argumenty. Jednocześnie Izba zwróciła uwagę, że, wbrew wywodowi skargi podatnik dokonał faktycznie korekty rozliczenia z PEFRON przed wydaniem decyzji ostatecznej. Dalej wywodzi, że bezpodstawne skarżący wysnuł wniosek, że nakaz powyższej wpłaty wynikał z zaskarżonej decyzji z dnia [...] bowiem z uzasadnieniem zaskarżonej decyzji, które zawiera przedstawione w sposób jasny i pełny stanowisko organu w zakresie podstaw przyjętego rozstrzygnięcia podatnik zapoznał się już po dokonaniu odpowiedniej korekty rozliczeń.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we W. przed dniem 1 stycznia 2004 i postępowanie w sprawie do tego dnia nie zostało zakończone. Wobec tego - zgodnie z art. 97 § 1 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi (Dz U 153 poz 1271), sprawa

Sygn. akt I SA/Wr 2681/01 4

podlega rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. i na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Skarga nie jest zasadna.

Wbrew twierdzeniom skarżącego nie można przyjąć, że wydając zaskarżoną decyzję organy naruszyły prawo w zakresie, o jakim mowa w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153 poz. 1270 ) Dlatego też nie zaistniały przesłanki do uchylenia zaskarżonej decyzji.

Zwolnienie od podatku VAT, poczynając od [...] polegało na prawie zakładu pracy chronionej do nie odprowadzania do urzędu skarbowego różnicy między podatkiem należnym a naliczonym, w części wynikającej z regulacji zawartej w art. 14 ust. 3 ustawy z dnia [...] o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Przepis ten w tym okresie miał następujące brzmienie:"... Jeżeli kwota zwolnienia, o którym mowa w ust. 1, jest wyższa od kwoty stanowiącej iloczyn liczby osób niepełnosprawnych zatrudnionych w zakładzie pracy chronionej lub zakładzie aktywności zawodowej w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy oraz trzykrotności najniższego wynagrodzenia, różnica podlega przekazaniu na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, o którym mowa w ustawie wymienionej w ust. 2, w terminach przewidzianych dla rozliczeń z tytułu podatku od towarów i usług..." Jednocześnie w ust. 5 pkt. 1 tego przepisu uregulowano zasadę, według której zwolnienie nie ma zastosowania w przypadku, gdy prowadzący zakład pracy chronionej lub zakład aktywności zawodowej nie przekazał różnicy, o której mowa w ust. 3, na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Taka regulacja oznacza zatem, że fakt nieprzekazania odpowiedniej kwoty - która w tym postępowaniu nie była sporna - na rzecz Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych likwiduje prawo zakładu pracy chronionej do zwolnienia od podatku, o jakim mowa w ust. 1 art. 14a. Skoro więc do kwoty podlegającej wpłacie na rzecz PFRON zwolnienie nie ma zastosowania, o ile nie została ona przekazana na konto Funduszu w całości - oznacza to, że zakład pracy chronionej jest zobowiązany rozliczyć za dany okres podatek od towarów i usług na zasadach ogólnych. Kwota ta staje się bowiem przedmiotem zobowiązania podatkowego VAT i powinna być przekazana w terminie na konto właściwego urzędu skarbowego (wyrok NSA z dnia 21 grudnia 2000 r. III SA 3304/99 - Pr. Gosp. 2001 Nr 12 poz. 47).

Również w doktrynie wyrażany jest pogląd, że " w świetle art. 14a ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. [o VAT], brak przekazania przez podatnika całej kwoty różnicy pomiędzy kwotą zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług a iloczynem osób

Sygn. akt I SA/Wr 2681/01

5

niepełnosprawnych zatrudnionych w zakładzie podatnika i trzykrotności najniższego wynagrodzenia, skutkował pozbawieniem go prawa do zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 14a ust. 1 tej ustawy. W związku z brakiem prawa do korzystania ze zwolnienia w miesiącach, w których podatnik nie przekazał całej kwoty, o której mowa w art. 14a ust. 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. powstawał obowiązek wpłaty do urzędu skarbowego całej nadwyżki podatku należnego nad podatkiem naliczonym pomimo niewspółmierności zaniżenia wpłaty do PFRON." (Liwanowska Elżbieta Doradztwo Podatkowe 2000/11/9 Konsekwencje błędnego obliczenia przez zakład pracy chronionej kwoty podlegającej wpłacie do PFRON z tytułu podatku od towarów i usług )

Poglądu tego nie zmienia okoliczność, że skarżący w okresach późniejszych dokonał wpłaty całej kwoty na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Zgodnie bowiem z treścią wskazanego wyżej art. 14a ust. 3, wpłata kwoty na ten Fundusz winna nastąpić w terminie przewidzianym do rozliczenia podatku od towarów i usług. W tej sprawie termin ten upłynął w dniu [...], gdyż spór dotyczy podatku za miesiąc grudzień 1999 roku. Skoro więc przepisy prawa łączą zwolnienie od podatku z datą ustanowioną do rozliczenia podatku VAT należy przyjąć, że wszelkie skutki dla podatnika wiążą się z nadejściem daty rozliczenia podatku od towarów i usług za dany okres. Dotyczy to również istnienia, bądź utraty prawa do zwolnienia od podatku zakładów pracy chronionej, (wyrok NSA we Wrocławiu z 2 lipca 20021 SA/Wr 3016/99)

W sprawie nie było sporne, że podatnik w takim terminie należnej kwoty nie wpłacił na konto PFRON. W związku z tym z dniem [...] wygasło prawo tego zakładu do takiej formy zwolnienia od podatku i kwota nie wpłacona w tym terminie na rzecz Funduszu podlegała wpłacie do Urzędu Skarbowego.

Odnośnie zarzutu strony, że posiadała ona nadpłatę w podatku dochodowym stwierdzić należy że, do należności PFRON z tytuły określonego w art. 14a ust. 3 ustawy o VAT -zgodnie z art. 49 Ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 o Rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.U. nr 123 poz. 776)- stosuje się przepisy Ordynacji podatkowej. Zgodnie z art. 75. § 1 Ordynacji, nadpłaty podlegają zaliczeniu z urzędu na poczet zaległych oraz bieżących zobowiązań podatkowych, a w razie ich braku podlegają zwrotowi z urzędu, chyba że podatnik złoży wniosek o zaliczenie nadpłaty w całości lub w części na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych. Zgodnie z art. 21 § 2. Ordynacji jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, a zobowiązanie podatkowe powstaje w sposób określony w § 1 pkt 1. podatek wykazany w deklaracji jest podatkiem do zapłaty. Wobec tego, wszelkie ewentualne

Sygn. akt I SA/Wr 2681/01

6

nadpłaty mogły być zaliczane wyłącznie na poczet zobowiązań wynikających ze złożonych deklaracji. Ponieważ skarżący złożył korektę deklaracji DEK III dopiero dnia [...], a więc już po otrzymaniu zwrotu całości nadpłaty- nie było możliwości zaliczenia nadpłaty na poczet niezapłaconej należności PEFRON wynikającej z art. 14 a ust 3 ustawy o VAT.

Co zaś do zarzutów podatnika, że kwota określonego zobowiązania jest niewspółmierna do kwoty rzeczywistego uchybienia podatkowego, zwrócić należy uwagę, że jakiekolwiek zwolnienia od podatków - jako wyjątek od zasady powszechności opodatkowania nie mogą być interpretowane rozszerzająco. Ustawodawca, wprowadzając ulgę, może obwarować ją dowolnie rygorystycznymi zasadami, prawo zaś do skorzystania zależy od własnego wyboru podatnika, który tym samym wyraża zgodę na przestrzeganie wszystkich warunków od których zależy udzielenie ulgi.

Inną kwestią jest, że wobec utraty prawa do korzystania z ulgi podatnik nie jest zobowiązany do przestrzegania pozostałych warunków zwolnienia- w tym warunków przekazania na PFRON nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Może więc w stosownym trybie występować o zwrot tych kwot.

Reasumując Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że zarzuty skargi nie są zasadne, gdyż organy w toku postępowania nie naruszyły prawa w zakresie, o jakim mowa na wstępie niniejszych wywodów.

Dlatego na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga została oddalona. Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku

"--