Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 976/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2015-03-25 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia W.S.A. Tomasz Smoleń po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku A. sp. z o.o. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie długu celnego w sprawie ze skargi na wyżej wymienioną decyzję postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania jest decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] września 2014 r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego stwierdzająca wobec A. sp. z o.o. ( dalej: Skarżącej lub Spółki) powstanie długu celnego w kwocie 6.767,00 zł., w związku z usunięciem towaru spod dozoru celnego.

Wnosząc o wstrzymanie jej wykonania Skarżąca wskazała, że wyegzekwowanie spornej kwoty długu przed prawomocnym zakończeniem postępowania sądowego może poważnie zdestabilizować sytuację finansową Spółki. Wskazała również na ryzyko wyrządzenia znacznej szkody przez ograniczenie możliwości zawierania umów z innymi kontrahentami w zakresie handlu produktami roślinnymi, spowodowane nieterminowym płaceniem należności bądź też skutkami wynikającymi wyłącznie z nieterminowego regulowaniem należności.

W aktach administracyjnych znajduje się postanowienie Dyrektora Izby Celnej odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Podstawą negatywnego rozstrzygnięcia, jak wynika z uzasadnienia tegoż postanowienia, było niezłożenie stosownego zabezpieczenia w trybie art. 244 Wspólnotowego Kodeksu Celnego ( Dz.Urz.UE L z 1992 r., Nr 302, poz. 1) - dalej w skrócie WKC oraz niewykazanie, że złożenie zabezpieczenia mogłoby spowodować poważne trudności natury gospodarczej lub społecznej. W ocenie organu dołączone do wniosku dokumenty księgowe w postaci zestawień obrotów i sald, miesięcznych zobowiązań oraz obciążeń, nie dają podstaw do podjęcia koniecznych ustaleń w zakresie nieodwracalnej szkody osoby zainteresowanej, czy też możliwości wystąpienia poważnych trudności natury gospodarczej lub społecznej w związku z sytuacją Spółki w szczególności sytuacją materialną i finansową.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2012 r., poz. 1270 ze zm.) – dalej określanej w skrócie jako P.p.s.a.: wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W razie wniesienia skargi:

1) na decyzję lub postanowienie - organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania;

2) na inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa - właściwy organ może, z urzędu lub na wniosek skarżącego, wstrzymać wykonanie aktu lub czynności w całości lub w części;

3) na uchwały organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków oraz na akty terenowych organów administracji rządowej - właściwy organ może, z urzędu lub na wniosek skarżącego, wstrzymać wykonanie uchwały lub aktu w całości lub w części, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie ( art. 61 § 2 P.p.s.a.).

Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 §3 P.p.s.a.).

W świetle powyższego stwierdzić należy, że wydanie odmownego rozstrzygnięcia w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przez organ, nie stoi na przeszkodzie jego pozytywnego rozpoznania przez Sąd. W pierwszej kolejności należy wskazać, że w sprawie nie zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, ani też ustawa nie wyłącza wstrzymania jej wykonania, co stanowiłoby negatywną procesową przesłankę rozpoznania wniosku. Wymóg spełnienia dodatkowych warunków wstrzymania wykonania decyzji, tj. przewidzianego w art. 244 WKC złożenia stosownego zabezpieczenia nie oznacza, wyłączenia wstrzymania wykonania, a jego niespełnienie w postępowaniu administracyjnym nie stoi na przeszkodzie jego wstrzymaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Sąd rozpoznając wniosek dokonuje tego wyłącznie w oparciu o przesłanki pozostawione jurysdykcji sądowej – określone w art. 61 § 3 P.p.s.a.

Rozpoznając wniosek w tych granicach Sąd uznał za uzasadnioną obawę niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Skarżąca wskazała, że uiszczenie przez nią kwoty wynikającej z długu celnego określonej zaskarżoną decyzją jak również pozostałymi zaskarżonymi do Sądu decyzjami ( w których jak ustalił Sąd łączna kwota długu celnego wynosi około 240.000 zł) spowoduje utratę płynności finansowej i podważy jej wiarygodność na rynku.

Wprawdzie w orzecznictwie przyjmuje się, że spełnienie świadczenia pieniężnego co do zasady nie powoduje skutków niemożliwych do odwrócenie w przyszłości, jednak mając na uwadze wysokość spoczywającego na Skarżącej długu celnego w tej i pozostałych sprawach, istnieje niebezpieczeństwo, że natychmiastowa realizacja zobowiązań pociągnie za sobą szereg następstw, które w efekcie mogą doprowadzić do wskazywanej przez Skarżąca utraty płynności finansowej, przed którymi to skutkami chronić ma instytucja wstrzymania wykonania decyzji.

Jak wynika z dołączonych do akt dokumentów Spółka prowadzi rozległe interesy gospodarcze tak na rynku krajowym jak i zagranicznym, dla których zachowanie płynności finansowej jest istotnym warunkiem. Ponadto spoczywają na niej wysokie zobowiązania podatkowe w tym z tytułu podatku od nieruchomości oraz środków transportowych.

Mając to na uwadze Sąd uznał za uzasadnione wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wydania orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.

Końcowo Sąd pragnie podkreślić, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, jako środek zabezpieczający przed negatywnymi skutkami decyzji na wypadek jej uchylenia przez Sąd, nie przesądza o zasadności samej skargi i oceniany jest w oderwaniu od postawionych w niej zarzutów. Innymi słowy, to nie zasadność skargi decyduje o wstrzymaniu wykonania decyzji, a jedynie wykazanie przez stronę prawdopodobieństwa wystąpienia skutków, o jakich mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a.

Mając to na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a.