Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 374/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-04-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
6560
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.17 ust.1
journal: Dz.U. 2010 nr 51 poz 307
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity
article: art.14b par.3
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Alojzy Skrodzki, Sędziowie sędzia WSA Maciej Kurasz (sprawozdawca), sędzia WSA Anna Wesołowska, Protokolant st. sekretarz sądowy Iwona Mazek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi A. P. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej oddala skargę


UZASADNIENIE

1. Z przedstawionych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie akt sprawy wynika, że wnioskiem z dnia 21 września 2010 r. A. P. - dalej: "Skarżący" zwrócił się do Dyrektora Izby Skarbowej w W., działającego w imieniu Ministra Finansów, o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

2. W powyższym wniosku przedstawił następujące zdarzenie przyszłe:

Skarżący będący osobą fizyczną planuje przystąpić do spółek komandytowo-akcyjnych (dalej: "SKA") jako akcjonariusz, przykładowo przez nabycie ich akcji (odpłatne lub nieodpłatnie), wniesienie wkładu i objęcie akcji lub w wyniku przekształcenia spółki prawa handlowego w SKA. Akcjonariusz może posiadać akcje imienne lub na okaziciela. Jako akcjonariusz SKA Skarżący będzie miał udział w ich zyskach, który otrzyma faktycznie na podstawie uchwały walnego zgromadzenia o wypłacie dywidendy. Możliwe jest, iż w trakcie działalności SKA będzie nabywała odpłatnie (np. umowa kupna) lub nieodpłatnie (np. umowa darowizny) udziały, akcje i inne papiery wartościowe. Jednym z przedmiotów działalności SKA może być obrót akcjami i udziałami w Spółkach kapitałowych oraz papierami wartościowymi. Przedmiot ten może być ujawniony w umowie spółki bądź też możliwe będą takie sytuacje, że nie będzie on w umowie ujawniony. W trakcie swojej działalności SKA może uzyskiwać przychody, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4,5,6,7,9 i 10 oraz ust. 1a i 1b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. 2010 r., nr 51, poz. 307 ze zm.) dalej: "u.p.d.o.f.". Nie jest wykluczone, że SKA uzyskiwać będzie przychody z tytułu umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze. Będą to umowy w rozumieniu art. 13 pkt 9 u.p.d.o.f.

3. Mając na względzie powyższe, Skarżący zadał następujące pytania:

- Czy w związku z posiadaniem przez Skarżącego statusu akcjonariusza w SKA, przychód do opodatkowania po jego stronie nie powstanie w dniu, w którym przychód faktycznie otrzymuje SKA z tytułów, o którym mowa w niniejszym zdarzeniu przyszłym, na podstawie art. 11 u.p.d.o.f., bądź to czy przychód do opodatkowania u akcjonariusza nie powstanie w chwili, w której przychód powstaje po stronie SKA jako jej przychód należny (na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a u.p.d.o.f.) bądź czy przychód do opodatkowania u akcjonariusza nie powstaje w chwili wskazanej, w art. 17 ust. 1a i 1b u.p.d.o.f. (jeżeli wnoszącym wkład niepieniężny do Spółek kapitałowych, inny niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, byłaby SKA lub SKA realizowałaby prawa wynikające z pochodnych instrumentów finansowych)? tj. czy przychód w rozumieniu u.p.d.o.f. u akcjonariusza nie powstanie:

a) w dniu otrzymania przez SKA: odsetek od pożyczek lub wkładów oszczędnościowych, odsetek (dyskonta) od papierów wartościowych, dywidendy od Spółek kapitałowych, nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń od Spółek kapitałowych, majątku w związku z likwidacją Spółek kapitałowych, wynagrodzenia za umarzany udział (lub akcję) w Spółkach kapitałowych (umorzenie dobrowolne i przymusowe), przekazania na kapitał zakładowy kwot z innych kapitałów Spółek kapitałowych, otrzymania dopłaty w gotówce,

b) w dniu przekształcenia Spółki kapitałowej w spółkę osobową (tak cywilną jak i spółkę osobową prawa handlowego), jeśli w Spółkach kapitałowych był niepodzielony zysk,

c) w dniu podziału (przy podziale Spółek kapitałowych- art. 24 ust. 5 pkt 7 u.p.d.o.f.), zbycia przez SKA udziałów, akcji (papierów wartościowych) oraz ogółu praw i obowiązków w spółkach osobowych (lub akcji w innych spółkach komandytowo-akcyjnych),

d) w dniu realizacji przez SKA praw wynikających z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2005 r. Nr 183 poz. 1538 ze zm.) dalej: "ustawa o obrocie instrumentami finansowymi", faktycznego otrzymania przez SKA przychodów z tytułu udziału w funduszach kapitałowych oraz faktycznego otrzymania przez SKA przychodów z odpłatnego zbycia prawa poboru,

e) w dniu (jeżeli wnoszącym wkład niepieniężny do Spółek kapitałowych, inny niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, byłaby SKA): zarejestrowania spółki albo wpisu do rejestru podwyższenia kapitału zakładowego spółki, albo wydania dokumentów akcji, jeżeli objęcie akcji jest związane z warunkowym podwyższeniem kapitału zakładowego – w przypadku objęcie w zamian za wkład niepieniężny udziałów (akcji) w spółce mającej osobowość prawną,

f) w momencie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych (jeżeli realizującym te prawa byłaby SKA)?

- Czy w związku z posiadaniem przez Skarżącego statusu akcjonariusza w SKA, przychód w rozumieniu u.p.d.o.f. po jego stronie nie powstanie w dniu, w którym SKA otrzyma wynagrodzenie z tytułu umów o zarządzanie?

- Jak należy określić podstawę opodatkowania (przychody oraz koszty uzyskania przychodu) dla faktycznie otrzymywanych dochodów akcjonariusza?

Skarżący przedstawiając własne stanowisko w sprawie rozważył zagadnienie związane z momentem powstania przychodu uznając ostatecznie, że wystąpi on po stronie akcjonariusza dopiero w momencie wypłaty mu przez SKA dywidendy, tj. w dniu przelania na jego rachunek bankowy kwoty dywidendy bądź pobrania jej w gotówce w kasie SKA.

W kwestii ustalenia podstawy opodatkowania oraz kosztów uzyskania przychodów, zdaniem Skarżącego, należy przyjąć, iż podstawę opodatkowania stanowić będzie przypadająca proporcjonalnie na akcjonariusza część dywidendy wypłaconej w danym roku, przez SKA. Nie ma możliwości w przypadku akcjonariusza określania wysokości jego dochodu poprzez różnicę między przychodami SKA a kosztami ich uzyskania, proporcjonalnie do jego udziału w zysku

4. Pismem z dnia 15 listopada 2010 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. wezwał Skarżącego do uzupełnienia ww. wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania poprzez:

- jednoznaczne sformułowanie opisów zdarzeń przyszłych z wykluczeniem ich warunkowego charakteru,

- przypisanie do każdego przedstawionego zdarzenia przyszłego oddzielnie pytań oraz oddzielnie stanowiska w sprawie oceny prawnej.

5. W związku z brakiem skutecznego uzupełnienia braków Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] grudnia 2010 r. pozostawił przedmiotowy wniosek bez rozpoznania.

6. Na powyższe postanowienie Skarżący złożył zażalenie, wnosząc o jego uchylenie oraz wydanie interpretacji indywidualnej. W uzasadnieniu zażalenia podniósł, iż opisane zdarzenia przyszłe były przedstawione w sposób wyczerpujący, zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.) - dalej: "ustawa Ord. pod." .Wskazał, iż przedstawił we wniosku zdarzenie przyszłe w sposób zgodny z wymogami określonymi w przepisie art. 14b § 3 ustawy Ord. pod. Ponadto zarzucił organowi naruszenie art. 14d ustawy Ord. pod. przez niewydanie indywidualnej interpretacji w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku.

7. Postanowieniem z [...] stycznia 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. działający z upoważnienia Ministra Finansów utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wskazał, iż z treści przedstawionych we wniosku zdarzeń przyszłych oraz z kontekstu zadanych pytań jak również z informacji uzyskanych w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braków formalnych wniosku wynika, iż Skarżący wskazał na możliwość wystąpienia licznych, nieskonkretyzowanych, a poza tym wzajemnie powiązanych ze sobą wariantów (czysto hipotetycznych sytuacji o charakterze warunkowym, jakie mogłyby zaistnieć) obejmujących uzyskiwanie przez niego przychodów w związku z posiadanym statusem akcjonariusza w SKA. W ocenie organu wątpliwości budzi sama możliwość wydania interpretacji w odniesieniu do tak opisanych zdarzeń przyszłych, gdzie Skarżący nie ma skonkretyzowanych planów, lecz jego intencją jest uzyskanie "porady" w zakresie obowiązujących przepisów prawa podatkowego. W ocenie organu podatkowego tak skonstruowany wniosek nie może być uznany za wniosek dotyczący wydania interpretacji indywidualnej. Przedstawione, bowiem w takim wniosku liczne zdarzenia przyszłe powinny być, co najmniej prawdopodobne, natomiast w rozpatrywanej sprawie wniosek nie dotyczy sytuacji planowanej- zależnej od działań podatnika, ani sytuacji niezależnej od jego woli, co, do której istniejące okoliczności pozwalają zakładać, że niewątpliwie nastąpią.

8. Na powyższe postanowienie Skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w której zarzucił naruszenie przepisu art. 14b § 1, § 2 i § 3, art. 14d, art. 14o oraz art. 120 i art. 121 ustawy Ord. pod. uzupełnioną następnie pismem z dnia 7 października 2011 r.

9. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

10. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 18 listopada 2011 r. sygn. akt III SA/Wa1022/11 uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie. W uzasadnieniu wskazał, że obowiązki Skarżącego w postępowaniu o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego organ powinien oceniać przez pryzmat art. 14b § 3 ustawy Ord. pod. W wezwaniu z dnia 15 listopada 2010 r. zażądano od Skarżącego, jednoznacznego sformułowania opisów zdarzeń przyszłych z wykluczeniem ich warunkowego charakteru oraz przypisania do każdego przedstawionego zdarzenia przyszłego oddzielnie pytań oraz oddzielnie stanowiska w sprawie oceny prawnej. Wobec odmowy przez Skarżącego dokonania korekty złożonego wniosku zgodnie ze wskazówkami wynikającymi z wezwania, organ pozostawił wniosek bez rozpatrzenia, jako niespełniający wymogów określonych w art. 14b § 3 ustawy Ord.pod. Sąd zaznaczył, że ani z zaskarżonego postanowienia, ani z poprzedzającego go postanowienia organu o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia, nie wynika jednoznacznie, który z warunków wymienionych w ww. przepisie nie został przez Skarżącego spełniony, tj. czy organ uznał, że wniosek zawiera braki, które nie zostały następnie uzupełnione w zakresie stanowiska Skarżącego w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego, czy też zdarzenie przyszłe nie zostało przez niego wyczerpująco przedstawione. W ocenie Sądu pierwszej instancji, z zaskarżonego postanowienia wynika, że organ uznał się za uprawniony do oceny stopnia hipotetyczności kwestii objętej wnioskiem o interpretację, i od stopnia tej hipotetyczności uzależnił możliwość udzielenia odpowiedzi na pytania zawarte we wniosku lub odmowę udzielenia tej odpowiedzi. W ocenie Sądu, organ nie posiada uprawnienia do uzależnienia udzielenia merytorycznej odpowiedzi od stopnia hipotetyczności zdarzenia przyszłego opisanego we wniosku. Sąd uznał, iż nie ma podstaw by sądzić, że interpretacja miałaby za zadanie zaspokajanie potrzeb czysto poznawczych. Skarżący, bowiem takich "czysto poznawczych" celów nie deklarował, przeciwnie- zapytał o mogące wystąpić "zdarzenie przyszłe" w rozumieniu art. 14b § 2 ustawy Ord. pod. Fakt, że wskazał chyba wszystkie możliwe zdarzenia gospodarcze, których uczestnikiem może być spółka komandytowo- akcyjna, nie dyskwalifikuje wniosku, bo wszystkie te zdarzenia są przez niego rozważane. Reasumując Sąd wskazał, że jeżeli organ oczekiwał doprecyzowania zdarzenia przyszłego, bo Skarżący- jego zdaniem- nie podał istotnych danych, to był on uprawniony i zobowiązany do zastosowania art. 169 § 1 ustawy Ord. pod., a nie do odmowy wszczęcia postępowania. W wezwaniu organ powinien był zaś dokładnie wskazać tę część wniosku, która budzi jego wątpliwości i uniemożliwia dokonanie interpretacji. Bo tak jak w postępowaniu tym z jednej strony można domagać się wyczerpującego stanowiska od wnioskodawcy, tak z drugiej strony należy oczekiwać od organu rzeczowego stanowiska w zakresie podlegających uzupełnieniu braków wniosku o interpretację prawa podatkowego. Sąd pierwszej instancji nie uznał za uzasadniony zarzut naruszenia art. 14o § 1 ustawy Ord. pod. i że w przedmiotowej sprawie została wydana tzw. interpretacja milcząca, o której mowa w ww. przepisie. Zdaniem Sądu, zgodnie z art. 14d ustawy Ord. pod. w przypadku niewydania przez organ interpretacji indywidualnej w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji, uznaje się, że w dniu następującym po dniu, w którym upłynął termin wydania interpretacji, została wydana interpretacja stwierdzająca prawidłowość stanowiska wnioskodawcy w pełnym zakresie. Powyższe przepis określa, więc podstawowy termin załatwienia sprawy (tj. wydania interpretacji). Należy uznać, że termin należy liczyć od momentu faktycznego otrzymania stosownego wniosku przez organ podatkowy, a nie od momentu złożenia przez wnioskodawcę wniosku w urzędzie pocztowym. W przypadku, gdy organ podatkowy wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych wniosku, wówczas termin na wydanie interpretacji należy liczyć od momentu uzupełnienia wniosku. Jeśli wniosek nie zostanie uzupełniony, wówczas organ podatkowy pozostawia go bez rozpatrzenia. Trzymiesięczny termin do wydania interpretacji nie rozpoczyna wówczas biegu. Niewydanie interpretacji w takim przypadku przez organ podatkowy nie powoduje powstania skutku, o którym mowa w art. 14o § 1 ustawy Ord. pod.

11. Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem skargę kasacyjną wnieśli: Skarżący oraz działający z upoważnienia Ministra Finansów - Dyrektor Izby Skarbowej w W.

12. Wyrokiem z dnia 21 stycznia 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny sygn. akt II FSK 377/12 uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie oraz oddalił skargę kasacyjną Skarżącego. W uzasadnieniu za błędne uznał stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, że brak było podstaw do twierdzenia, iż złożony przez Skarżącego wniosek był dotknięty brakami formalnymi. Wbrew twierdzeniom zawartym w uzasadnieniu wyroku Sądu pierwszej instancji dla udzielenia interpretacji nie było wystarczające odczytanie intencji Skarżącego, które zmierzały do uzyskania odpowiedzi na pytanie w jaki sposób opodatkowane powinny być dochody akcjonariusza spółki komandytowo - akcyjnej. Nie sformułowano bowiem we wniosku ani jednego pytania na kanwie jednego zdarzenia przyszłego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

13. Przypomnieć w tym miejscu należy, iż przedmiotem niniejszej skargi jest postanowienie dotyczące pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku Skarżącego o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, wydane na podstawie art. 14g § 1 i § 3 ustawy Ord.pod., wobec nieusunięcia w 7- dniowym ustawowym terminie braków wniosku, polegających na niedasłaniu informacji, o które wzywał organ podatkowy w zakresie niezbędnym do wydania interpretacji przepisów prawa podatkowego tj:

- nieprzedstawienie w sposób jednoznaczny opisanych zdarzeń przyszłych z wykluczeniem ich warunkowego charakteru oraz

- niesformułowanie do każdego przedstawionego zdarzenia przyszłego oddzielnie pytań oraz oddzielnie stanowiska w sprawie oceny prawnej.

14. Kwestią zasadniczą w niniejszej sprawie jest okoliczność, iż była ona przedmiotem oceny przez Naczelny Sąd Administracyjny w ramach postępowania kasacyjnego, w wyniku którego sprawę przekazano Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania na podstawie art. 185 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: ,,p.p.s.a."

15. Wskazać należy, że na mocy art. 190 p.p.s.a. Sąd, któremu sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania jest związany wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Możliwość odstąpienia od zawartej w orzeczeniu wykładni prawa istnieje tylko wtedy gdy: a) stan faktyczny ustalony w wyniku ponownego rozpoznania sprawy uległ tak zasadniczej zmianie, że do nowo ustalonego stanu faktycznego nie mają zastosowania przepisy wyjaśnione przez Naczelny Sąd Administracyjny; b) po wydaniu orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego zmieni się stan prawny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, odnosząc przedstawione wyżej rozważania do okoliczności rozpoznawanej sprawy nie stwierdził zaistnienia przesłanek umożliwiających odstąpienie od oceny prawnej wyrażonej w wyżej przywołanym wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego. Oznacza to, że dalsze rozważania na temat legalności zaskarżonego aktu muszą być prowadzone w oparciu o stanowisko Sądu wyższej instancji. Sąd przyjął zatem jako własne stanowisko przedstawione przez NSA.

16. Podnieść należało, iż specyfika postępowania w sprawie o wydanie interpretacji indywidualnej polega m.in. na tym, że organ podatkowy związany jest stanem faktycznym lub zdarzeniem przyszłym przedstawionym przez wnioskodawcę. W postępowaniu tym nie może toczyć się spór o rzetelność relacji z zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, a tym samym nie może być prowadzone klasyczne postępowanie dowodowe. Wnioskodawca ma zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ord. pod. przedstawić wyczerpująco stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe oraz przedstawić własne stanowisko w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Nie jest zdarzeniem przyszłym wskazanie, że Skarżący przystąpi do spółek komandytotowo-akcyjnych przez nabycie ich akcji (odpłatne lub nieodpłatnie), wniesienie wkładu i objęcie akcji lub w wyniku przekształcenia spółki prawa handlowego w SKA. Jest to już na wstępie wniosku przedstawienie w trybie warunkowym wielu możliwości faktycznych działań Skarżącego. Pojęcie "stanu faktycznego" oraz "zdarzenia przyszłego" musi mieć zindywidualizowany charakter. Wnioskodawca powinien zatem wskazać w sposób jednoznaczny czy przystąpi do spółki komandytowo-akcyjnej poprzez nabycie nieodpłatne akcji, nabycie ich odpłatne, czy też poprzez wniesienie wkładu i objęcie akcji. Powinien wyjaśnić w jakiej formie, jako osoba fizyczna stanie się akcjonariuszem spółki komandytowo-akcyjnej powstałej w wyniku przekształcenia spółki prawa handlowego (nie wiadomo jakiej) w spółkę komandytowo-akcyjną. W tym ostatnim przypadku trudno nawet byłoby jednoznacznie określić, czy Skarżącego można uznać za zainteresowanego w rozumieniu art. 14b § 1 ustawy Ord. pod. Skarżący wskazuje, na szereg możliwych, wielowariantowych działań spółki komandytowo-akcyjnej. W zależności zatem od rodzaju akcji (imienne lub na okaziciela), sposobu ich nabycia (odpłatnie lub nieodpłatnie), sposobu pokrycia wkładów i kapitału zakładowego (pieniężny lub niepieniężny), źródeł przychodów uzyskiwanych przez przyszłą spółkę komandytowo-akcyjną (kapitałowych, z wierzytelności, świadczenia usług), a także chwili ich uzyskania przez nią, zapisów statutowych takiej spółki oraz ewentualnych przekształceń zarówno samej spółki, jak innych spółek osobowych oraz kapitałowych i pozostałych z tego tytułu niepodzielonych zysków, możliwe było skonstruowanie co najmniej kilkadziesiąt zdarzeń przyszłych wynikających z tak szerokiego i ogólnego zarysu zdarzeń przedstawionego przez ubiegającego się o interpretację potencjalnego przyszłego podatnika podatku dochodowego od osób fizycznych.

17. Podkreślić należy, że interpretacja indywidualna ma nie tylko informować w sposób konkretny a nie warunkowo, ale przede wszystkim dać się zastosować w procesie samoobliczania podatku dochodowego lub ewentualnie w postępowaniu podatkowym i to w takich okolicznościach, które będą się pokrywały z wcześniej opisanymi i wziętymi pod uwagę przy jej wydawaniu. Opis musi być zatem zindywidualizowany przedmiotowo, tak aby było możliwe porównanie stanu wynikającego z wniosku o wydanie interpretacji ze stanem występującym w rzeczywistości. W tym celu zasadniczo niezbędne jest podanie informacji w zakresie elementów pozwalających na uchwycenie tożsamości zdarzeń, zależnie od specyfiki wynikającej z przepisów prawa podatkowego będących w danym przypadku przedmiotem interpretacji. Udzielana odpowiedź musi bowiem nosić cechy ściśle zindywidualizowane. Zaniechanie przez stronę jasnego i nie budzącego wątpliwości przedstawienia zdarzenia przyszłego uzasadnia ocenę, że wniosek mający wszcząć postępowanie interpretacyjne nie spełnia formalnych przesłanek i powinien zostać pozostawiony bez rozpatrzenia w zgodzie z art. 14g § 1 ustawy Ord. pod.

18. Należy również zaakceptować stanowisko wyrażone już w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, że wynikający z art. 14b § 3 ustawy Ord. pod. obowiązek wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego wyklucza możliwość stwierdzenia we wniosku, że być może pewne elementy stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego wskazanego we wniosku wystąpią lub też nie wystąpią. W sytuacji, gdy wnioskodawca stwierdzi, że nie wie, czy w stanie faktycznym wystąpi jeden z jego elementów wskazanych we wniosku o wydanie interpretacji organ nie może ocenić skutków prawnopodatkowych stanu faktycznego opisanego we wniosku o wydanie interpretacji zgodnie z treścią art. 14c § 1 i art. 14b § 3 ustawy Ord. pod.

19. Wobec powyższego, uznać należy, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa i dlatego skargę, jako nieuzasadnioną, należało oddalić (art. 151 p.p.s.a.).