Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 424/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2021-11-30 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 178
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej A.A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 sierpnia 2021 r. sygn. akt I SA/Gd 424/21 w sprawie ze skargi A.A. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 stycznia 2021 r., nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 10 sierpnia 2021 r. sygn. akt I SA/Gd 424/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę A.A. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 stycznia 2021 r. w przedmiocie niedopuszczalności odwołania.

Od powyższego wyroku strona skarżąca reprezentowana przez pełnomocniczkę będącą adwokatem wywiodła skargę kasacyjną. W skardze kasacyjnej wskazano, że wyrok jest zaskarżany w całości oraz wniesiono o:

- uchylenie zaskarżonego wyroku i poprzedzającego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego i zmianę poprzez zakwalifikowanie pisma Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w B. z dnia 25 listopada 2020 r. jako decyzji administracyjnej, od której skarżącej przysługuje prawo odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego a następnie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku lub przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Powiatowemu Centrum Pomocy Rodzinie w B.,

- przyznanie skarżącej prawa do dofinansowania ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w ramach modułu III programu "Pomoc osobom niepełnosprawnym poszkodowanym w wyniku żywiołu lub sytuacji kryzysowych wywołanych chorobami zakaźnymi",

- zasądzenie od Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w B. na rzecz skarżącej kwoty 1500 zł (tj. po 500 zł za trzy miesiące) z tytułu dofinansowania ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w ramach modułu III programu opisanego wyżej.

Zarządzeniem z dnia 19 października 2021 r. wezwano pełnomocniczkę skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez oznaczenie zakresu żądanego uchylenia/zmiany stosownie do art. 176 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.

W piśmie z dnia 27 października 2021 r. pełnomocniczka skarżącej wskazała, że wnosi o uchylenie zaskarżonego wyroku i poprzedzających go postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 stycznia 2021r. oraz decyzji Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w B. z dnia 25 listopada 2020 r. i zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez przyznanie skarżącej prawa do wniesienia skargi i przyznanie jej prawa do dofinansowania ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w ramach modułu III programu "Pomoc osobom niepełnosprawnym poszkodowanym w wyniku żywiołu lub sytuacji kryzysowych wywołanych chorobami zakaźnymi" oraz o zasądzenie od Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w B. na rzecz skarżącej kwoty 1500 zł (tj. po 500 zł za trzy miesiące) z tytułu dofinansowania ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w ramach modułu III programu opisanego wyżej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku ustalił i zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. dalej jako "p.p.s.a."), wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Z regulacji zawartych w art. 176 P.p.s.a. wynika, że skarga kasacyjna powinna zawierać: 1) oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; 2) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; 3) wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany (§ 1). Poza tymi wymaganiami skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy (§ 2).

Kierując się brzmieniem powyższej regulacji Przewodniczący Wydziału wezwał pełnomocniczkę skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez oznaczenie zakresu żądanego uchylenia/zmiany stosownie do art. 176 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Udzielona przez pełnomocniczkę odpowiedź nie stanowi prawidłowo wykonanego wezwania. Wskazać należy, że skarga kasacyjna jest ściśle sformalizowanym pismem procesowym. Wniosek o uchylenie lub zmianę wyroku ma bardzo doniosłe znaczenie - oprócz woli skarżącego decyduje też o możliwości i zakresie uchylenia bądź zmiany orzeczenia sądu I instancji przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika pozwala w sposób uzasadniony oczekiwać, że sformułowane w niej wnioski co do zakresu żądanego uchylenia lub zmiany będą jasno określać oczekiwany przez skarżącego kierunek orzekania przez Naczelny Sąd Administracyjny, z uwzględnieniem obowiązujących w tym zakresie przepisów. Naczelny Sąd Administracyjny może oddalić skargę kasacyjną (art. 184 p.p.s.a.), może uchylić zaskarżone orzeczenie w całości lub w części i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania sądowi instancji (art. 185 § 1 p.p.s.a.), może też uchylić zaskarżone orzeczenie i rozpoznać skargę, jeżeli uzna, że istota sprawy jest dostatecznie wyjaśniona (art. 188 p.p.s.a.). Mając na uwadze te regulacje stwierdzić należy, że ani z treści skargi kasacyjnej, ani z pisma stanowiącego uzupełnienie braków formalnych tej skargi, nie wynika, czego konkretnie domaga się autor skargi kasacyjnej, a w związku z tym, jakie są granice skargi kasacyjnej. Wśród wniosków jest: uchylenie obu aktów administracyjnych będących przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej, przyznanie skarżącej dofinansowania ze środków PFRON, zasądzenie na rzecz skarżącej kwoty 1500 zł tytułem należnego dofinansowania ze środków PFRON. Zawarte w rozpatrywanej skardze kasacyjnej żądania nie czynią zadość wymaganiom art. 176 p.p.s.a., gdyż przedmiotem kontroli kasacyjnej może być jedynie orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a nie akty administracyjne poddane kontroli sądowoadministracyjnej. Nie wiadomo też czy autor skargi kasacyjnej wnosi o uchylenie zaskarżonego wyroku czy jego zmianę i w jakim zakresie.

Nie jest dopuszczalna wykładnia zakresu zaskarżenia i jego kierunków. Skarga kasacyjna powinna być tak zredagowana, aby nie stwarzała wątpliwości interpretacyjnych (por. np. uzasadnienie postanowienia SN z 16.10.1997 r. CKN 404/97, OSNC 1998, nr 4, poz. 59). Skoro więc autor skargi kasacyjnej nie złożył jednoznacznego wniosku o uchylenie lub zmianę zaskarżonego wyroku z oznaczeniem zakresu żądania, czego wymaga art. 176 p.ps.a., to tego rodzaju skarga kasacyjna, pozbawiona jednego ze swych podstawowych elementów konstrukcyjnych, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a.

Mając na względzie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 178 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.