Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 176/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2009-04-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Sprostowano omyłkę
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 30 kwietnia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Czesława Nowak - Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. - K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczpospolitej Polskiej w zakresie sprostowania z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej p o s t a n a w i a : sprostować z urzędu oczywiste omyłki pisarskie w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 20 marca 2009 roku, sygn. akt II SA/Łd 176/09 w ten sposób, że w komparycji w miejsce słów "[...]." wpisać słowa "[...]." oraz w uzasadnieniu tegoż postanowienia w ten sposób, że na stronie pierwszej, w zdaniu pierwszym, linijka trzecia, w miejsce słów "[...]." wpisać słowa " [...] .


UZASADNIENIE

W dniu 23 lutego 2009r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga K. P.- K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...]. w sprawie realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami RP.

Postanowieniem z dnia 20 marca 2009 roku Sąd odrzucił skargę, omyłkowo wskazując w jego komparycji oraz uzasadnieniu jako datę zaskarżonego aktu – [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z zm.) Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Stosownie zaś do treści art. 166 powołanej ustawy, do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie wadliwości orzeczenia przez nadanie orzeczeniu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia. Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji, jak i uzasadnieniu orzeczenia (por. W. Siedlecki, w : B. Dobrzański i inni Komentarz ..., s. 548, postanowienie SN z dnia 15 kwietnia 1982 r., I PZ 7/82, OSNCP 1982, nr 10, poz. 155).

Przedmiotem sprostowania mogą być zaś wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe albo inne oczywiste omyłki. Oczywistość omyłki pisarskiej, rachunkowej lub innej wyraża się natomiast tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia.

Jak już wyżej wskazano, w rozpoznawanej sprawie omyłkowo podano w jego komparycji oraz uzasadnieniu datę zaskarżonego aktu – [...] Zaistniała rozbieżność stanowi oczywistą omyłkę pisarską. Na powyższe wskazuje już chociażby fakt, że jest to data przyszła.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 156 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu.

LS