Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 450/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2011-08-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 228 par.1 pkt 2
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wierchowicz Sędziowie Sędzia WSA Stefan Kowalczyk (spr.) Sędzia WSA Dariusz Skupień Protokolant Asystent sędziego Małgorzata Kosicka-Chilczuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 sierpnia 2011 r. sprawy ze skargi S.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania 1. Oddala skargę. 2. Przyznaje radcy prawnemu W.T. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych obejmującą należny podatek od towarów i usług w wysokości 55,20 zł, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.


UZASADNIENIE

I SA/Go 450/11

U Z A S A D N I E N I E

Skarżąca, S.S. wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...].04.2011 roku stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania na decyzję z dnia [...].08.2011 roku Burmistrza Miasta określająca wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za rok 2011 w kwocie 107,0 złotych.

Z akt sprawy wynika że :

Decyzją z dnia [...].01.2011 roku Burmistrz Miasta określił wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za rok 2011.

Decyzja została doręczona w dniu 18.02.2011 roku, a strona decyzję odebrała osobiście.

W dniu 8.03.2011 roku skarżąca wniosła odwołanie od powyższej decyzji. Wobec braków formalnych organ I instancji wezwał skarżącą do uzupełnienia braku formalnego w postaci braku podpisu.

Po uzupełnieniu braku w dniu 16.03.2011 roku organ I instancji przesłał odwołanie wraz z aktami sprawy Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu, stwierdzając że odwołanie zostało wniesione po terminie. Decyzja bowiem została doręczona skarżącej w dniu 18.02.2011 roku a odwołanie zostało wniesione w dniu 8.03.2011 roku.

Wobec tego, iż skarżąca uchybiła terminowi określonemu w art. 233 § 2 pkt. 1 ordynacji podatkowej Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...].04.2011 roku stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Od powyższego postanowienia skargę złożyła skarżąca wnosząc o przywrócenie terminu i ponowne rozpoznanie sprawy.

W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że dokonała wykupu lokal mieszkalnego od Spółdzielni Mieszkaniowej. Jej zdaniem zawarto nieprawidłową umowę bowiem obciążono ją podatkiem od nieruchomości za grunt należący nadal do Spółdzielni Mieszkaniowej.

Skarżąca wskazała, że nie uchybiła terminowi, bowiem brak podpisu pod odwołaniem uzupełniła na wezwanie organu.

Podniosła również, że jej skarga jak i odwołanie jest uzasadnione i konieczne.

W toku postępowania ustanowiony dla skarżącej pełnomocnik, pismem z dnia [...].08.2011 roku wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania i zasądzenie na rzecz odwołującej się kosztów zastępstwa procesowego.

W uzasadnieniu wskazał, iż wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania jest uzasadniony ze względu na art. 7,,8,9 kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 223 § 2 pkt 1 ordynacji podatkowej w którym przewidziano możliwość przywrócenia uchybionego terminu do wniesienia odwołania.

Wskazał, iż skarżąca nie jest w stanie w sposób właściwy bronić swoich spraw czy też rozumieć swoich obowiązków w postępowaniu. Z tego też względu miała prawo nie zrozumieć pouczenia pisanego do niej w decyzji organu I instancji.

Zdaniem skarżącej o ile w odwołaniu brak było wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania to organ winien wezwać skarżącą, do oświadczenia się, czy złożenie odwołania po terminie należy traktować jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, albo wezwać skarżącą do złożenia takiego oświadczenia z pouczeniem o negatywnych skutkach zaniechania złożenia oświadczenia.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium odwoławcze podtrzymało argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :

W myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. Nr 153, poz. 1269 / właściwość sądów administracyjnych obejmuje sprawowanie kontroli decyzji i innych rozstrzygnięć administracyjnych, w oparciu o kryterium ich zgodności z prawem. Uchylenie przez sąd zaskarżonego aktu następuje tylko w razie zaistnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu lub w wyniku naruszenia przepisów prawa materialnego, mających wpływ na wynik sprawy, stosownie do art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 /.

Po dokonaniu kontroli zaskarżonej decyzji, mając na uwadze stan faktyczny i prawny sprawy, Sąd stwierdza, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 228 § 1 pkt. 2 ordynacji podatkowej, organ podatkowy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania.

Stwierdzenie, że strona uchybiła terminowi do wniesienia odwołania obligowało organ do wydania postanowienia uniemożliwiającego rozpatrzenie odwołania. Podkreślić należy bowiem, iż stwierdzenie uchybienia terminu do złożenia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego, gdyż obowiązek taki wynika wprost z ustawy.

Natomiast okoliczności podnoszone w skardze, zmierzające do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, wskazujące na brak winy skarżącej w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania, nie mogły być z urzędu uwzględnione przez organ odwoławczy. Nie mogły też skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia przez sąd.

Zgodnie bowiem z art. 162 ordynacji podatkowej w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Przepis ten uzależnia uruchomienie postępowania o przywrócenie terminu od wniosku skarżącej.

Stwierdzenie natomiast uchybienia terminowi nie stoi na przeszkodzie do rozpoznania wniosku strony o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania / wyrok NSA z dnia 10 października 2001 r., I SA/Gd 719/99, LEX nr 53890/.

Skarżąca w skardze nie podała jakichkolwiek argumentów przemawiających za zasadnością skargi co do postanowienie stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Brak tym samym podstaw do uznania twierdzenia skarżącej, iż nie uchybiła terminowi do wniesienia odwołania.

Jak wynika z art. 223 § 2 pkt. 1 ordynacji podatkowej odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie.

Skarżąca otrzymała decyzję w dniu 18.02.2011 roku, co wynika z potwierdzenia odbioru / k.7 akt adm./. Doręczona decyzja zawierała również pouczenie o możliwości złożenia odwołania w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji.

Odwołanie skarżącej wpłynęło do organu w dniu 8.03.2011 roku, a więc po terminie, który to termin upływał z dniem 4.03.2011 roku / k.11 akt adm./

Należy podkreślić iż bez znaczenia dla prawidłowości rozstrzygnięcia był fakt wezwania skarżącej do uzupełnienia braku formalnego w postaci podpisu pod odwołaniem, bowiem wezwanie do uzupełnienia tego braku nie miało wpływu na stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę należało oddalić.

Sędzia WSA D. Skupień Sędzia WSA J. Wierchowicz Sędzia WSA S. Kowalczyk