Postanowienie NSA, sygn. akt I OPP 7/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-04-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
Hasła tematyczne: Przewlekłość postępowania
Skarżony organ: Prezes Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
Treść wyniku: Oddalono skargę na przewlekłość postępowania
Powołane przepisy: article: art. 1 ust. 1, art. 14, art. 12 ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 179 poz 1843
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
article: art. 220 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Włodzimierz Ryms, Sędziowie NSA: Zofia Flasińska (spr.), Marek Stojanowski, po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi T. B. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 2367/11 w sprawie ze skargi T. B. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] września 2011 r., nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania


UZASADNIENIE

W dniu 29 marca 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga T. B. o stwierdzenie przewlekłości postępowania toczącego się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie o sygn. akt II SA/Wa 2367/11 w sprawie z jego skargi na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] września 2011 r., nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych.

Jak wskazał skarżący postępowanie w niniejszej sprawie toczy się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym już dwa lata. Zdaniem skarżącego tak długi czas trwania procesu znacznie przekracza ramy czasowe konieczne dla podjęcia decyzji w zakresie zgłoszonego żądania. Skarżący zarzucił Sądowi opieszałość w podejmowaniu czynności procesowych, gdyż konieczne czynności procesowe na podstawie złożonego przez niego materiału dowodowego dawno można było zakończyć. W związku z powyższym skarżący wniósł o stwierdzenie przewlekłości postępowania sądowego i przyznanie kwoty 20 000 zł.

Jak wynika z akt sprawy, skarga T. B. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu 26 października 2011 r. Zarządzeniem z dnia 10 listopada 2011 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W związku z tym wezwaniem pismem z dnia 21 listopada 2011 r. skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 28 listopada 2011 r. Sąd przesłał skarżącemu formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF celem jego wypełnienia i zwrotu do Sądu w terminie 7 dni. W dniu 5 grudnia 2011 r. do Sądu wpłynął wypełniony formularz PPF w związku z czym pismem z dnia 13 grudnia 2011 r. referendarz sądowy wezwał skarżącego do przedstawienia dokumentów źródłowych poświadczających jego majątek, dochody oraz możliwości płatnicze. Następnie po przedstawieniu przez skarżącego części z żądanych dokumentów – postanowieniem z dnia 18 stycznia 2012 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł sprzeciw pismem z dnia 25 stycznia 2012 r. Pismem z dnia 2 lutego 2012 r. skarżący został ponownie wezwany do złożenia dokumentów źródłowych. Odpowiedź na powyższe wezwanie nastąpiła pismem z dnia 8 lutego 2012 r. W konsekwencji powyższego – postanowieniem z dnia 22 marca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwolnił skarżącego od kosztów sądowych. Zarządzeniem z dnia 29 marca 2012 r. sprawa została wyznaczona na rozprawę.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie, że nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Wynika to z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm. - zwanej dalej ustawą). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 wskazanej ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.

Ustawa nie określa wprost jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływnie 12 miesięcy. Oznacza to, iż ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy (por. postanowienia NSA: z dnia 24 kwietnia 2008 r. sygn. akt I OPP 16/08 - Lex 479698, z dnia 4 czerwca 2008 r. sygn. akt I OPP 20/08 – Lex 479136, z dnia 24 lipca 2008 r. sygn. akt II OPP 20/08 – Lex 493700).

W przedmiotowej sprawie nie można zarzucić Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie przewlekłości postępowania, ponieważ poszczególne czynności sądowe podejmowane były prawidłowo i bez nieuzasadnionej zwłoki, tak jak przedstawiono powyżej. Przede wszystkim wbrew temu co twierdzi skarżący we wniosku, sprawa nie toczy się w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym dwa lata, gdyż jego skarga wpłynęła do tego Sądu w dniu 26 października 2011 r. Co prawda w sprawie niniejszej nie został dotychczas wyznaczony termin rozprawy ale spowodowane to było złożeniem przez skarżącego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i procedowaniem Sądu w przedmiocie prawa pomocy, które zakończyło się prawomocnym postanowieniem z dnia 22 marca 2012 r., w którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwolnił skarżącego od obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Rozstrzygnięcie w przedmiocie prawa pomocy jest zaś niezbędne do tego, aby sprawa mogła zostać w ogóle rozpoznana, gdyż zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 270) Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma (w tym przypadku skargi), od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, chyba że wnoszący takie pismo zostanie od takiej opłaty zwolniony jak w sprawie niniejszej. W przedstawionym stanie rzeczy należy zatem za niezasadny uznać zarzut naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki. Sąd ten wszystkie czynności podejmował terminowo dążąc wpierw do rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy.

Z tego względu, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy orzekł jak sentencji postanowienia.