Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 718/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2005-12-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędziowie WSA Stanisław Nitecki, WSA Iwona Bogucka (spr.),, Protokolant sekr. sąd. Elwira Massel, po rozpoznaniu w dniu 02 grudnia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. G. na decyzję Wojewody Ś. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie pozwolenie na budowę o d d a l a s k a r g ę


UZASADNIENIE

W. G. [...] zwrócił się z wnioskiem do Starosty Powiatowego w G. o wystąpienie do właściwego Ministra w celu uzyskania zgody na odstępstwo od warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W uzasadnieniu podał, że wystąpienie pozostaje w związku z planowanym usytuowaniem budynku ścianą bez otworów w granicy działki. Wskazał, że na jego działce znajduje się zbudowany w granicy z działką [...] garaż, który jest za mały dla aktualnych potrzeb, w związku z czym planuje jego rozbudowę w dotychczasowej linii zabudowy, tj. przy granicy działki [...] i [...].

Do wniosku dołączone zostało oświadczenie J. K. i H. K., właścicieli działki nr [...], zawierające ich zgodę na planowaną rozbudowę.

W odpowiedzi na wniosek Starosty z [...] Minister Infrastruktury

[...]upoważnił Starostę G. do wyrażenia zgody na odstępstwo od warunków technicznych, polegające na wykonaniu ściany bez otworów w projektowanej rozbudowie garażu na działce [...] przy ul. [...] w K. bezpośrednio przy granicy z sąsiednimi działkami o nr [...] i [...], pod warunkiem zachowania uzasadnionych interesów osób trzecich.

Postanowieniem z dnia [...] Starosta G. wyraził zgodę na odstępstwo od przepisów § 12 ust. 3 pkt 1 b rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz. U. z 2002 r., Nr 75, poz. 690 ze zm.), umożliwiające wykonanie ściany bez otworów projektowanej rozbudowy garażu bezpośrednio przy granicy z sąsiednimi działkami o numerach : [...] i [...]. Postanowienie to zostało doręczone wyłącznie inwestorowi.

Wnioskiem z dnia [...] W. G. zwrócił się do Starosty G. z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na rozbudowę garażu na działce nr [...], położonej w K. przy ul. [...]. O wszczęciu postępowania zawiadomiono pismem z [...] właścicieli sąsiednich działek : J. i H. K. oraz I. P. I. P. w związku z otrzymanym zawiadomieniem stwierdziła, że nie wyraża zgody na zabudowanie granicy. Podniosła, że planowana rozbudowa ma być realizowana od południowo – wschodniej strony. Już istniejący garaż ma długość 8 m, zaś planowana rozbudowa 15 m, co będzie skutkować niemal całkowitą zabudową południowo-wschodniej granicy, w odległości 4 m od której znajduje się dom mieszkalny.

Działając na wniosek inwestora z dnia [...] Starosta Powiatowy postanowieniem z dnia [...] zawiesił postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na rozbudowę garażu.

W międzyczasie prowadzone było bowiem postępowanie przed organami nadzoru budowlanego w związku z zarzutem, iż bez wymaganego zezwolenia rozpoczęte zostały roboty budowlane. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. decyzją z dnia [...] umorzył postępowanie w sprawie prowadzenia przez W. G. budowy bez wymaganego pozwolenia, albowiem stwierdzono fakt rozbiórki samowolnie wzniesionych części obiektu. Rozstrzygnięcie te zostało utrzymane w mocy ostateczną decyzją Ś. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].

Wobec powyższego Starosta G. postanowieniem z dnia [...] podjął zamierzone postępowanie.

Postanowienie to zostało utrzymane w mocy przez Wojewodę Ś. rozstrzygnięciem z dnia [...].

W następnej kolejności Starosta G. decyzją z dnia [...] odmówił W. G. zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbudowę garażu na działce nr [...].

W uzasadnieniu podano, że projektowana rozbudowa o długości 10,95 m jest usytuowana na przedłużeniu istniejącego budynku garażu o dł. 9,52 m w granicy z działką [...]. Właściciele działki [...] I. P. nie wyraża zgody na taką lokalizację. Działka inwestora ma kształt wielokątny, zbliżony do trapezu o minimalnej długości i szerokości 27 m. Kształt ten i powierzchnia umożliwiają projektowanie innej lokalizacji garażu, zapewniającej poszanowanie interesów osób trzecich. Oceniono, iż w przypadku I. P. interesy te zostały naruszone, albowiem projektowana lokalizacja rozbudowy skutkuje ograniczeniami w zabudowie działki sąsiedniej.

W złożonym odwołaniu W. G. podkreślił, że Starosta G. wyraził zgodę na odstępstwo od warunków technicznych, umożliwiające lokalizację garażu w granicy z działkami sąsiednimi. Odmowa udzielenia pozwolenia na budowę ze względu na brak zgody sąsiadki stanowi zatem naruszenie prawa. Zgoda taka nie jest bowiem wymagana, co zostało potwierdzone wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 5 marca 2001 r. sygn. akt P.11/2000. Odnośnie uciążliwości wynikających z rozbudowy dla sąsiedniej nieruchomości, stwierdzono, że takowe nie istnieją. Okno od pomieszczenia mieszkalnego w budynku sąsiednim znajduje się na wysokości 2 m, zatem budowa garażu o wysokości 2,4 m w odległości 7 m od tego okna nie ogranicza widoku i dostępu światła. O ograniczeniach zabudowy swojej działki przesądziła nadto sama właścicielka, realizując w pasie przygranicznym drewnianą szopę, lokalizując szambo oraz dobudówkę do budynku mieszkalnego.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Wojewoda Ś. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Jako podstawa prawna podany został przepis art. 9 ust. 1 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( tekst jedn. Dz. U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016 ze zm. ).W uzasadnieniu podniesiono, że zarówno we wniosku inwestora o udzielenie odstępstwa od warunków technicznych, jak i w postanowieniu Starosty G. z [...] jest umowa o rozbudowie garażu projektowanej na działce nr [...] bezpośrednio przy granicy z działkami sąsiednimi o numerach [...] i [...]. Na załączonej do wniosku o pozwolenie na budowę kopii mapy zasadniczej brak jest numerów działek sąsiednich, zaś zgodnie z ewidencją gruntów działki sąsiadujące z działką inwestora mają numery [...]. Udzielona zgoda Starosty na odstępstwo odnosi się zatem wyłącznie do działki [...] należącej do J. i H. K. Brak jest natomiast zgody na usytuowanie obiektu w granicy z działką nr [...]. Organ odwoławczy podzielił przy tym stanowisko organu I instancji i ocenił, ze w przedmiotowej sprawie nie zachodzi szczególnie uzasadniony przypadek, warunkujący udzielenie odstępstwa od warunków techniczno-budowlanych. Podkreślono, że działka inwestora ma kształt trapezu

o minimalnej szerokości 27 m, podczas gdy działka sąsiednia ma szerokość jedynie 17 m.

W skardze do sądu administracyjnego W. G. wniósł o uchylenie decyzji Wojewody Ś. z [...]. Wskazał, że brak jest jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, że działka [...] nie jest tożsama z działką [...]. Podniósł, że nie wykazano w jaki sposób jego inwestycja narusza prawa I. P., skoro nie uszczupla dopływu światła i nie przesłania widoku. Zarzucił, że zagospodarowanie ogrodu wiązało się z dużymi nakładami i zmuszanie go obecnie do budowy garażu w innym miejscu naraża inwestora na koszty.

Skarżący w związku z powyższym zarzucił organowi odwoławczemu naruszenie przepisów prawa budowlanego przez błędną wykładnię, że w przypadku uzyskania zgody na odstępstwo wymagana jest zgoda sąsiada na lokalizację inwestycji w granicy, jak również naruszenie przepisów procedury przez nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy i zaniechanie przeprowadzenia rozprawy administracyjnej.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Ś. wniósł o jej oddalenie podkreślając, iż postanowienie udzielające zgody na odstępstwo nie wiąże organu wydającego decyzję o pozwoleniu na budowę. Wskazano również, że projekt zagospodarowania działki winien być sporządzony na kopii aktualnej mapy zasadniczej, wadliwości co do oznaczeń numerowych działek obciążają inwestora i wnioskodawcę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje :

Zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( tekst jedn. Dz. U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016 ze zm.), obiekt budowlany należy projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając m.in. odpowiednie jego usytuowanie na działce budowlanej oraz poszanowanie uzasadnionych interesów osób trzecich. Do przepisów techniczno – budowlanych zalicza się m.in. warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane i ich usytuowanie, uregulowane w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r

( Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.). Przepisy tego rozporządzenia w § 12 określają normatywne odległości budynków od granic działek sąsiednich. W szczególnie uzasadnionych przypadkach dopuszcza się odstępstwo od przepisów techniczno budowlanych, udzielane w trybie art. 9 prawa budowlanego.

Należy jednak zaznaczyć, że wydanie postanowienia o udzieleniu zgody na odstępstwo od warunków technicznych, nie oznacza zaakceptowania wniosków projektowych inwestora i nie przesądza o dopuszczalności proponowanej lokalizacji obiektu. Postanowienie to upoważnia jedynie organ administracji architektoniczno-budowlanej do odstąpienia na etapie udzielania pozwolenia na budowę od rygorów określonych w przepisach techniczno – budowlanych. Zaakceptowanie określonych parametrów obiektu następuje na etapie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielania pozwolenia na budowę. Na tym też etapie organ administracji dokonuje sprawdzeń określonych w art. 35 prawa budowlanego. W zakres tych sprawdzeń wchodzi również kwestia uwzględnienia w projekcie ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich.

W kontrolowanym przypadku doszło do wydania postanowienia na podstawie art. 9 prawa budowlanego, którym wyrażono zgodę na odstępstwo od warunków określonych w § 12 ust. 3 pkt 1 b cytowanego wyżej rozporządzenia Ministra Infrastruktury, mające umożliwić wykonanie ściany rozbudowywanego garażu w granicy z działkami nr [...] i [...]. Uzasadniając taką lokalizację garażu inwestor wskazywał na położenie już istniejącego garażu i podnosił, że południową część działki zagospodarował dużym nakładem kosztów jako ogród.

Jak zostało jednak wskazane przez organ odwoławczy, działki sąsiadujące z projektowaną zabudową są oznaczone numerami [...] i [...], zaś projektowane zagospodarowanie działki inwestora oceniono jako naruszające interesy uczestniczki postępowania I. P. Jej działka o numerze [...] ma szerokość ok. 17 m a planowana rozbudowa skutkuje wzniesieniem muru o długości całkowitej ok. 24 m w południowej granicy działki uczestniczki.

W ocenie Sądu organ odwoławczy prawidłowo przyjął, że wydane w toku postępowania postanowienie zawierające zgodę na odstępstwo od warunków technicznych nie daje wystarczających podstaw do przyjęcia, iż odnosi się do okoliczności faktycznych sprawy. Numeracja działek, których udzielone odstępstwo dotyczyło, jest istotną dla sprawy okolicznością, albowiem pozwala na identyfikację planowanego obiektu w przestrzeni. Skoro inwestor nie zaskarżył tego postanowienia w odwołaniu od decyzji, jako wadliwego, brak jest podstaw do jego weryfikacji i samodzielnego ustalania przez organy jakich działek w rzeczywistości udzielone odstępstwo dotyczy. Wbrew twierdzeniom skargi brak jest w dokumentach sprawy dowodów na to, że działka nr [...] jest tożsama z działką [...]. Nie jest zatem uzasadnionym zarzut skarżącego, że na etapie udzielania zgody na odstępstwo od warunków technicznych organy miały pełną świadomość, jakich działek ono dotyczy, niewątpliwe jest bowiem usytuowanie istniejącej części rozbudowywanego garażu.

Niewątpliwie należy się zgodzić, że usytuowanie to jest faktem, nie przesądza ono jednak w żaden sposób o stanie prawnym i faktycznym sąsiednich działek. Stan ten zaś był istotną okolicznością warunkującą udzielenie pozwolenia na odstępstwo.

Niezależnie od powyższej okoliczności za prawidłowe należy uznać również stanowisko co do sprzeczności projektowanej lokalizacji z uzasadnionymi interesami właścicielki nieruchomości sąsiedniej. Jej dom stoi zwrócony ścianą z otworami okiennymi w stronę południowej granicy działki, w normatywnej od niej odległości, zaś projektowana rozbudowa zlokalizowana jest na jego wysokości. Zabudowa granicy w świetle domu sąsiedniego, uzasadniana dążeniem inwestora do optymalnego zagospodarowania swojej działki, stanowi naruszenie interesów właścicieli nieruchomości sąsiedniej, czego nie równoważy interes inwestora. Optymalne korzystanie z nieruchomości przez jednego z sąsiadów nie może łączyć się z pogorszeniem w tym zakresie sytuacji drugiego z sąsiadów. Dla zaakceptowania takiej dysproporcji nie są dostatecznie silnym argumentem istniejący stan zainwestowania działki skarżącego i zamiar utrzymania istniejącego sposobu zagospodarowania.

Mając na uwadze przedstawioną argumentację, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. pr. o post. przed sąd. adm. ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.

su.