Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 979/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2010-06-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 3, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maja Chodacka po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Międzygminnego Związku C., L, T. "Gospodarka Komunalna" w C. na indywidualną interpretację Ministra Finansów z dnia 16 marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 16 marca 2010 r. na wniosek Międzygminnego Związku C., L., T. "Gospodarka Komunalna" w C. Dyrektor Izby Skarbowej, działający z upoważnienia Ministra Finansów wydał indywidualną interpretację nr [...] dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych pokrycia przez Międzygminny Związek kosztów używania służbowego telefonu komórkowego przez przewodniczącego Związku.

W interpretacji zawarto pouczenie o możliwości jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153/ póz. 1270 ze zm.).

Interpretacja została doręczona Międzygminnemu Związkowi C., L., T. "Gospodarka Komunalna" w C. w dniu 22 marca 2010 r.

W przesyłce pocztowej nadanej w dniu 21 kwietnia 2010 r. Międzygminny Związek C., L., T. "Gospodarka Komunalna" w C. przesłał do wskazanego wyżej organu administracji wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa oraz skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na opisaną wcześniej interpretację podatkową.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwaną dalej p.p.s.a, sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej m.in. w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.

W myśl art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jeżeli zaś ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a. (a więc również na indywidualne interpretacje przepisów prawa podatkowego) można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.). Na podstawie art. 53 § 2 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

W powyższych przepisach ustawodawca określił warunek dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego, jakim jest wyczerpanie przysługujących stronie administracyjnych środków zaskarżenia, bądź - w określonych przypadkach - wezwanie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Oznacza to, że interpretacja indywidualna podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a., po spełnieniu warunku określonego w art. 52 § 3 p.p.s.a., tj. po wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa. W sytuacji, gdy powyższy warunek nie zostanie spełniony, skargę należy uznać za niedopuszczalną.

W niniejszej sprawie mimo prawidłowego pouczenia zawartego w interpretacji, strona skarżąca nie zachowała czternastodniowego terminu do złożenia wezwania do usunięcie naruszenia prawa, wynikającego z art. 52 § 3 p.p.s.a., lecz po upływie tego terminu złożyła jednocześnie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wezwania oraz skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na interpretację indywidualną. Skarga wniesiona w takich okolicznościach jako niespełniająca warunku określonego w art. 52 § 3 p.p.s.a. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Powołany przepis stanowi, że sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne.