Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 777/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2014-11-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 39 pkt 1, art. 244 § 2, art. 246 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S.M. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w sprawie ze skargi S.M. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wydaniem przez WSA w Olsztynie postanowienia z dnia 18 stycznia 2013 r., sygn. akt II SA/Ol 1401/12 postanawia zwolnić skarżącego od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

W złożonym w dniu 29 października 2014 r. piśmie pełnomocnik S.M., zapowiadając przesłanie przez skarżącego wypełnionego formularza PPF, opowiedział się za potrzebą zwolnienia go od kosztów sądowych ze względu na jego "trudny stan finansowy". Stwierdził, iż "od momentu odmowy (...) przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie niż ustanowienie dla niego radcy prawnego (postanowienie z dnia 05 czerwca 2013 r.) jego sytuacja finansowa i zdrowotna uległa pogorszeniu".

Skarżący zwrócił się w przepisanej formie o zwolnienie od kosztów sądowych

i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. W uzasadnieniu wskazał, iż stan jego zdrowia bardzo się pogorszył, co ma związek z przebytym wypadkiem przy pracy

(w piśmie przewodnim wskazał na ponoszenie kosztów związanych z częstą hospitalizacją). Zdarzało się, ze ZUS wstrzymywał wypłatę świadczeń rentowych. Obecnie decyzja rentowa wygasła 20 października 2014 r. Skutkiem decyzji odmownych był brak środków na życie, lekarstwa i tworzenie się zaległości

w comiesięcznych opłatach.

Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, skarżący sam, bez żony prowadzi gospodarstwo domowe, "wygasła" renta w wysokości 1.240 zł netto stanowiła jego jedyny dochód, a majątek to zamieszkiwane przez żonę mieszkanie oraz określone jako "pasywa a nie aktywa": "posesja po byłym warsztacie rzemieślniczym" (1540 m2) i działka (1720 m2) z służącą niegdyś za magazyn oborą (170 m2). Skarżący wymienił wydatki związane z bytowaniem, wynoszące średnio

1.445 zł miesięcznie.

Wobec tego, iż przyznane skarżącemu w toku postępowania o sygn. akt II SA/Ol 1401/12 prawo pomocy w postaci ustanowienia na jego rzecz radcy prawnego rozciąga się na dotyczące tej sprawy postępowanie wznowieniowe [art. 39 pkt 1 w zw. z art. 244 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 poz. 270 ze zm.)], zakres rozpatrzenia przedmiotowego wniosku ogranicza się do kwestii zwolnienia od kosztów sądowych.

Stosownie do unormowania wynikającego z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 wskazanej ustawy, zwolnienie osoby fizycznej od kosztów sądowych w całości lub

w części następuje gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Strona ma zatem przekonać sąd, że nie posiada żadnych lub wystarczających możliwości sfinansowania kosztów postępowania, a zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym było i jest dla niej obiektywnie niemożliwe.

W tym względzie wzięto pod uwagę niedawne zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych w sprawach o sygn. akt I SA/Ol 167/14 i I SA/Ol 168/14.

Wydając postanowienia z 20 czerwca 2014 r., poprzedzone przeprowadzeniem dodatkowego postępowania dowodowego, Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Olsztynie ustalił, iż skarżący otrzymuje rentę w wysokości 1.213 zł netto, z której komornik sądowy dokonuje potrąceń w prowadzonej egzekucji. Ponadto nie odnotowuje przychodu w działalności gospodarczej, której wprawdzie nie wyrejestrował, ale jej już nie prowadzi ze względu na zły stan zdrowia. W skład jego majątku wchodzi mieszkanie w "[...]" o pow. 49,2 m² oraz pustostany w "[...]" i "[...]", które bezskutecznie próbował sprzedać. Mieszkająca w "[...]" żona skarżącego otrzymuje emeryturę w wysokości ok. 1.400 zł, ale nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego razem ze skarżącym, który mieszka w Pasłęku. Comiesięczne wydatki skarżącego na wyżywienie, leczenie, dojazdy, paliwo samochodowe, telefony, gaz butlowy, opał-ogrzewanie, kredyt, ½ czynszu w SM, rachunek bankowy, ubezpieczenie, artykuły biurowe, opłaty pocztowe, środki chemiczne i higieniczne, wodę, energię elektryczną w zależności od pory roku wynoszą łącznie od 1.359 zł do 2.079 zł. Poza tym z tytułu podatku od nieruchomości zadłużenie skarżącego na dzień 31 marca 2014 r. wynosi łącznie 7.009 zł. Nadto szczególnym wydatkiem poniesionym w ostatnim okresie była konieczność partycypacji w kosztach pobytu na leczeniu sanatoryjnym w wysokości 686,10 zł oraz opłata miejscowa w wysokości 84 zł.

Fakt, iż okoliczności przywołane w argumentacji skarżącego uzasadniają domniemanie obecnego pogorszenia się jego sytuacji, przemawia za przychyleniem się do wniosku o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie. Stąd też orzeczono jak

w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy.