Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1905/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-12-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Skarżony organ: Inspektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, asesor WSA Joanna Skiba (spr.), Protokolant Dominik Nowak, po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2007 roku na rozprawie sprawy ze skargi W. O. Firma "W." na pismo Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia (...) maja 2007 r. Nr (...) w przedmiocie zarządzenia pokontrolnego dotyczącego wytwarzania odpadów p o s t a n a w i a odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W. O. w dniu 30 sierpnia 2008 roku wniósł skargę na zarządzenie pokontrolne Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w Warszawie z dnia (...) maja 2007 roku nr (...) , obejmując skargą punkty 3 i 4 ww. zarządzenia, zobowiązujące skarżącego do dokonania korekty rocznego sprawozdania o pojazdach wycofanych z eksploatacji składanego do Wojewody i Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska w W.

Uzasadniając skargę, skarżący podniósł, że kwestionował te punkty zarządzenia pokontrolnego w piśmie z dnia 13 czerwca 2007 roku, jednak poza przyznaniem się do błędnego ustalenia liczby pojazdów przyjętych do demontażu, a nie wykazanych w sprawozdaniu rocznym, Inspekcja Ochrony Środowiska podtrzymała zobowiązanie do dokonania korekty sprawozdania rocznego. W związku z tym formalnie wezwał organ administracji w piśmie z dnia 9 lipca 2007 roku do usunięcia naruszenia prawa, jednak delegatura WIOŚ podtrzymała swoje stanowisko. Skarżący W. O. podniósł również, że w sprawozdaniu wykazał 68 szt. pojazdów o masie 58,982 MG, które zostały poddane demontażowi i dalszym etapom odzysku w roku sprawozdawczym 2006. Nie zostało ujęte natomiast 28 pojazdów, które zostały przyjęte do stacji, ale nie poddane demontażowi w 2006 roku. Powodem tego były ograniczenia wynikające z zezwolenia na odzysk odpadów wynikające z decyzji nr (...) Wojewody Mazowieckiego z dnia (...) roku zatwierdzającej program gospodarki odpadami niebezpiecznymi. Jednocześnie decyzja ta zezwalała na zbieranie odpadów w postaci pojazdów wycofanych z eksploatacji nie określając ich ilości. Podkreślił również niejasności wynikające z interpretacji przepisów związanych z problematyką z zakresu gospodarki odpadami.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska wniósł ojej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej ppsa) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Sygn akt IV SA/Wa 1905/07

Zgodnie z art. 52§1 i 3 powołanej ustawy skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3§2 pkt 4 można wnieść po uprzednim wezwaniu właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Zdaniem sądu zarządzenie pokontrolne z dnia (...) maja 2007 roku stanowi inne niż określone w art. 3 pkt 1 -3 ustawy akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Przed wniesieniem skargi na tego rodzaju akt winien więc zostać zastosowany rygor wynikający z art. 52 §3 powołanej ustawy. Skoro zarządzenie pokontrolne doręczono skarżącemu W. O. (...) czerwca 2007 roku od tej daty zaczął biec czternastodniowy termin do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. W dniu (...) czerwca 2007 roku skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, W odpowiedzi na to wezwanie Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska pismem z dnia (...) czerwca 2007 roku podtrzymał stanowisko zawarte w zarządzeniu pokontrolnym z dnia (...) maja 2007 roku. W aktach sprawy brak jest dowodu doręczenia tego pisma skarżącemu , jednak najpóźniej zapoznał się z jego treścią w dniu (...) lipca 2007 roku, co wynika właśnie z pisma skarżącego z dnia (...) lipca 2007 roku, w którym powołuje stanowisko zawarte przez organ w piśmie z dnia (...) czerwca 2007 roku. Zatem wniesienie skargi do sądu administracyjnego, przy udzieleniu odpowiedzi na wezwanie do naruszenia prawa, ograniczone jest terminem określonym w art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wynosi 30 dni i liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie. Z akt sprawy wynika, że odpowiedź organu na wezwanie do naruszenia prawa dotarła do skarżącego (...) lipca 2007 roku. Od tej daty zaczął biec trzydziestodniowy termin do złożenia skargi do sądu, który upłynął (...) sierpnia 2007 roku. Zatem skargę wniesioną w dniu 30 sierpnia 2007 roku należało uznać za wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia i jako taka winna zostać odrzucona.

Nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy przez sąd, zawarte w piśmie z dnia 21 czerwca 2007 roku pouczenie o prawie do wniesienia skargi do sądu po

Sygn akt IV SA/Wa 1905/07

wyczerpaniu drogi postępowania administracyjnego, gdyż zgodnie z art. 112 kpa błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania się albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego, nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Zatem fakt mylnego pouczenia strony o trybie i sposobie złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie (podobnie jak i o trybie wniesienia odwołania, zażalenia czy skargi do sądu) nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia tego środka, lecz może stanowić podstawę do przywrócenia terminu (por. wyrok NSA z 21 grudnia2005 r. I OSK 271/05 LEX nr 188813). W tej sytuacji skargę należało odrzucić na podstawie art. 58§1 pkt 2 ppsa.