Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 39/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-02-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 2, art. 83 § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Robotowska po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej "A. M. S." S.A. w P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 24 września 2008 r. sygn. akt. VI SA/Wa 1127/08 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi "A. M. S." S.A. w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. do ponownego rozpoznania.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 24 września 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 1127/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę "A. M. S." S.A. z siedzibą w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2008 r. o nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd I instancji stwierdził, że przedmiotowa decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. została doręczona skarżącej spółce w dniu 10 kwietnia 2008 r. z pouczeniem co do trybu i terminu wniesienia środka zaskarżenia do sądu. Pełnomocnik skarżącej wniósł skargę w dniu 12 maja 2008 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), a zatem z uchybieniem terminu do wniesienia skargi, który upłynął w dniu 10 maja 2008 r. przypadającym w sobotę. Sąd I instancji podzielił interpretację art. 57 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; dalej jako: k.p.a.) przyjętą w uchwale siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 25 kwietnia 2003 r., sygn. akt III CZP 8/03 (OSN IC 2004/1/1), a także w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 marca 2006 r., sygn. akt II GSK 401/05, i z dnia 17 października 2007 r., sygn. akt I OSK 60/07, z której wynika, że w obecnym stanie prawnym soboty nie można uznać za dzień ustawowo wolny od pracy. Sąd I instancji uznał, że w soboty działają wybrane urzędy pocztowe, a zatem możliwe było dokonanie czynności procesowej, jaką było nadanie skargi. Skarga została jednak wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia, a zatem podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.).

W skardze kasacyjnej na powyższe postanowienie "A. M. S." S.A. z siedzibą w P. zaskarżyła w całości orzeczenie Sądu I instancji. Domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, a to:

1. art. 83 § 2 p.p.s.a. poprzez niezastosowanie,

2. art. 54 § 1 w związku z art. 83 § 3 p.p.s.a. poprzez niezastosowanie,

3. art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 57 § 2 i art. 16 § 2 k.p.a. poprzez błędne zastosowanie.

W uzasadnieniu spółka wnosząca skargę kasacyjną podniosła, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada w sobotę (tak jak w niniejszej sprawie) lub dzień ustawowo wolny od pracy, to za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Termin do wniesienia przedmiotowej skargi upłynął zatem dopiero z dniem 12 maja 2008 r. Skarżąca nadała skargę w urzędzie pocztowym operatora publicznego przed upływem trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia. Nie było zatem podstaw do odrzucenia skargi. Ponadto, wbrew twierdzeniom Sądu I instancji, do postępowania przed sądami administracyjnymi nie można stosować przepisów k.p.a.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 53 § 1 w związku z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu (art. 83 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

W rozpoznawanej sprawie decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. została doręczona skarżącej w dniu 10 kwietnia 2008 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał w dniu 10 maja 2008 r., który przypadał w sobotę. Zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada w sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Skoro zatem ostatni dzień terminu do wniesienia skargi (10 maja 2008 r.) przypadał w sobotę, zaś niedziela jest dniem ustawowo wolnym od pracy, to termin do wniesienia skargi w przedmiotowej sprawie upływał w dniu 12 maja 2008 r. (poniedziałek). Z akt sprawy wynika, że skarga "A. M. S." S.A. z siedzibą w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2008 r. została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 12 maja 2008 r. na adres organu. Oznacza to, że skarżąca spółka nie uchybiła terminowi do wniesienia skargi, a zatem nie było podstaw do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zasadne jest twierdzenie strony wnoszącej skargę kasacyjną, że Sąd I instancji nie mógł stosować przepisów k.p.a. o terminach. Stwierdzić należy, że postępowanie sądowoadministracyjne, które obejmuje m.in. wniesienie skargi, uregulowane zostało w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Ustawa ta w zakresie obliczania terminów odsyła do przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem określonym w cytowanym wyżej art. 83 § 2 p.p.s.a. Odnośnie obliczania terminów, przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie odsyłają natomiast w żadnym miejscu do Kodeksu postępowania administracyjnego. Nie mają zatem znaczenia dla sprawy rozważania Sądu I instancji odnośnie charakteru soboty w kontekście dni wolnych od pracy oraz sądowej wykładni art. 57 § 2 k.p.a., wobec wyraźnej regulacji art. 83 § 2 p.p.s.a.

Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 182 § 1 i 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

PG