Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 258/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-04-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 158
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

II OZ 258 / 11 POSTANOWIENIE Dnia 12 kwietnia 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. F.- K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Lublinie z dnia 27 stycznia 2011 r. sygn. akt II SA/Lu 117/10 w zakresie odmowy wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 1 lipca 2010 r. sygn. akt II SA/Lu 117/10 w sprawie ze skargi K. F.- K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

II OZ 258 / 11

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 27 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił K. F.- K. wykładni wyroku tego Sądu z dnia 1 lipca 2010 r., oddalającego skargę K. F.- K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia [...] września 2009 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że w dniu 24 grudnia 2010 r. skarżąca w obszernym piśmie wniosła o "ustanowienie wykładni" tego wyroku poprzez wskazanie jego "podstawy prawnej".

Zdaniem Sądu pierwszej instancji wniosek ten nie zasługiwał na uwzględnienie, bowiem w istocie stanowił on polemikę ze stanowiskiem Sądu orzekającego w sprawie, co nie może być przedmiotem wykładni sądowej dokonywanej w trybie art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.).

Skarżąca podniosła zarzuty, co do rozstrzygnięcia Sądu oraz zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie, mianowicie:

- zarówno organy administracji publicznej, jak i Sąd wyszły poza granice wniosku inwestora "ograniczającego się do zakresu robót budowlanych w odniesieniu wyłącznie do kubatury wewnętrznej własnego lokalu handlowego i dokonanie w nim remontu kapitalnego", bowiem nie posiada on "zgody wspólnoty mieszkaniowej na użytkowanie części wspólnej budynku i gruntu", na którym ma być urządzony plac zabaw i parking; zdaniem skarżącej, zarówno Sąd, jak i organy dokonały "nadinterpretacji wniosku" i "przeniosły interes prawny pojedynczego właściciela lokalu w odniesieniu do całego prywatnego budynku, zakupionego na wyłączną własność całej wspólnoty";

- zakwestionowała zapis w zaskarżonej decyzji: "Decyzja nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich";

- zarzuciła pominięcie przez organy i Sąd faktu rezygnacji inwestora "z zamierzonego remontu kapitalnego lokalu na cele przedszkola".

Zdaniem Sądu, z uwagi na to, że powyższe zarzuty dotyczą stanowiska Sądu i organu administracyjnego, mogły być one skutecznie podniesione wyłącznie w skardze kasacyjnej, sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika, natomiast nie mogą być przedmiotem wykładni wyroku Sądu.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła K. F.- K., wnosząc o jego uchylenie w całości "wraz z uzasadnieniem i wskazanie wykładni prawnej do wyroku WSA z dnia 1 lipca 2010 wg jej wniosku". Skarżąca wskazała, że nie było jej intencją kwestionowanie i polemizowanie z treścią wyroku, a jedynie niezrozumienie pod względem prawnym uzasadnienia wyroku.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest bezzasadne.

W myśl art. 158 p.p.s.a. Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga wątpliwości, co do jego treści.

Konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, mogący budzić wątpliwości, co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu wykonania wyroku (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka- Medek. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2006, str. 345). Powyższe sytuacje nie miały miejsca w okolicznościach niniejszej sprawy i słusznie zostały uznane przez Sąd pierwszej instancji za próbę polemiki z treścią zapadłego wyroku. Treść uzasadnienia wyroku jest jasna i dokładnie wskazuje, jaka argumentacja legła u podstaw oddalenia skargi.

Odnosząc się do twierdzeń zawartych w zażaleniu, wskazać należało, iż skarżącej zostało przyznane prawo pomocy, w tym poprzez ustanowienie w sprawie radcy prawnego. Sam natomiast fakt subiektywnego niezrozumienia przez skarżącą treści uzasadnienia wyroku, nie może zostać usunięty przez dokonanie jego wykładni w sposób zaprezentowany w rozpoznawanym wniosku.

Z przedstawionych wyżej przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił wniesione zażalenie.