Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 94/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-07-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art.37
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 52 par. 1 art.58 par.1 pkt.6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariusz Kotulski WSA Małgorzata Brachel -Ziaja Sędziowie NSA Andrzej Niecikowski (spr) Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2009 r. sprawy ze skargi K.S. na bezczynność [....] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska postanawia skargę odrzucić


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] 10.2008 r., zatytułowanym "Skarga na bezprawne postępowanie Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w K. oraz na bezczynność w sprawie funkcjonowania nielegalnej garbarni w N. [...] i [...]." K.S. wniosła "o wyjaśnienie 1. dlaczego WIOŚ w K. przez tyle lat nie podejmował żadnych decyzji w stosunku do nielegalnej garbami w N. działającej bez wymaganych uzgodnień w zakresie ochrony środowiska znajdującej się na terenie do tego celu niedozwolonym 2. na podstawie jakiego przepisu prawa prowadzona obecnie działalność przez garbarnię nie wymaga zezwoleń czy pozwoleń z zakresu przepisów prawa ochrony środowiska 3. na podstawie jakiego dowodu decyzji WIOŚ stwierdza, że od 1.01.2007 r., w nielegalnej garbarni nie wyprawa się skór". W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że zarzuty, iż garbarnia działa niezgodnie z prawem o ochronie środowiska, prawem budowlanym oraz na terenie, na którym zabroniona jest lokalizacja tego typu zakładów. Pismo to potraktował Sąd jako skargę na bezczynność.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska wniósł o oddalenie skargi a w uzasadnieniu podniósł, że :

- Zarzuty Skarżącej jakoby Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska bezprawnie postępował i był bezczynny w "..sprawie funkcjonowania nielegalnej Garbarni w N. [...] i [...]." nie znajdują uzasadnienia już w świetle materiału dowodowego, który sama Skarżąca załącza do skargi. Skarżąca od wielu lat (tj. od roku 2004 r.) zgłasza interwencje, w których domaga się wstrzymania działalności Firmy M.S. i T.S. zlokalizowanej w N. przy ul. [...].

- Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w K. Delegatura w N. przeprowadziła kontrolę w 2006 i dwukrotnie w 2008 r. W 2006 r. w trakcie przeprowadzonej kontroli zostały stwierdzone nieprawidłowości związane z prowadzeniem gospodarki odpadami, a także stwierdzono ponadnormatywną emisję hałasu do środowiska. Zakład wtedy prowadził pełną wyprawę skór. W wyniku stwierdzonych naruszeń wskazujących na popełnienie wykroczenia ukarano właściciela zakładu grzywną w drodze mandatu karnego. Źródło ponadnormatywnej emisji hałasu (pompa hydrauliczna do czesarki) zostało przez właściciela zakładu zaraz po kontroli zlikwidowane, co usunęło naruszenie w zakresie hałasu. Ponadto kontrola wykazała brak uzgodnień formalnoprawnych z zakresu prawa budowlanego (w zakładzie dokonano rozbudowy i modernizacji oraz dokonano zmiany sposobu użytkowania części pomieszczeń na zakład garbarski). O powyższym fakcie poinformowano Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N.

- w dniu 5.05.2008 r. Delegatura w N. przeprowadziła kontrolę podmiotu, w trakcie której stwierdzono, że:

1. od 1.01.2007 r. w zakładzie nie wykonuje się procesu garbowania skór i w związku z tym nie są produkowane ścieki zawierające chrom(brzeczka chromowa).

2. ponadto nie prowadzi się żadnej mokrej obróbki skór poza nawilżaniem, w związku z tym nie są generowane ścieki technologiczne.

3. w zakładzie nie powstają odpady niebezpieczne.

- w dniach [...] .10. 2008 r. oraz [...] .10.2008 r. Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w Delegatura w N. przeprowadził kolejną kontrolę w wyniku której ustalono, że:

1. w zakładzie nadal nie wykonuje się procesu właściwego garbowania skór wykonywane jest jedynie tzw. dogarbowanie skór już wyprawionych.

2. produkcja w zakładzie opiera się na gotowej wyprawionej już skórze (suchej), wykonuje procesy wyrównywania włosa, skór, szlifowanie na zamsz i ewentualnie uszlachetnianie włosa. Skóry tylko nawilża się wodą w związku z tym nie są generowane ścieki technologiczne. Do kanalizacji z tych procesów odprowadzane są praktycznie tylko ścieki bytowe.

3. w zakładzie nie powstają odpady niebezpieczne.

4. w dalszym ciągu w procesach technologicznych zakładu nie jest stosowany czterochloroetylen, jeżeli skóry potrzebują odtłuszczenia czynność ta wykonywana jest przez firmę zewnętrzną. W związku z tym nie jest prowadzony proces odtłuszczania skór w lajtrze, do czego stosowane były trociny nasączone czterochloroetylenem. Trociny z czterechloroetylenem nie są w ogóle wykorzystywane w zakładzie.

5. jedynym źródłem emisji zanieczyszczeń do powietrza w zakładzie jest proces spalania paliw stałych w kotłowni zakładowej. Zakład wyposażony jest w kotły na drewno typu Atmos i Yerner o mocy odpowiednio 60 i 38 kW. Wykorzystywane jest tylko drewno grube. W związku z tym, iż łączna moc instalacji energetycznych zakładu nie przekracza 5 MWt zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 22.12.2004r. w sprawie przypadków, w których wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza z instalacji nie wymaga pozwolenia(Dz. U. Nr 283 póz. 2840) zakład nie jest zobowiązany posiadać pozwolenia na wprowadzanie gazów i pyłów do powietrza. Eksploatacja takiej instalacji nie wymaga również zgłoszenia do Starosty N. zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 22.12.2004r. w sprawie rodzajów instalacji, których eksploatacja wymaga zgłoszenia (Dz. U. Nr 283, póz. 2839).

- reasumując w zakładzie nie są prowadzone procesy wymagające uregulowań formalno prawnych w zakresie emisji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 póz. 1270 - w skrócie p.o.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżania jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Do skargi na bezczynność organu mają zastosowanie wszelkie unormowania dotyczące w ogóle warunków wnoszenia skarg do sądu administracyjnego. Jednym z warunków wniesienia skargi do sądu, w myśl wyżej powołanego przepisu, jest "wyczerpanie środków zaskarżania". Takim środkiem odwoławczym jest, zażalenie na nie załatwienie sprawy w terminie (art. 37 § 1 kpa ), które składa się do organu administracji publicznej wyższego stopnia.

Z tego względu na rozprawie w dniu 29.04.2009 r., wobec oświadczenia skarżącej, że składała zażalenie do organu wyższego na nie załatwienie sprawy w terminie, zobowiązano ją do przedłożenia

pisma z dowodem jego wysłania, zawierającego zażalenie do organu wyższego stopnia na nie załatwienie sprawy w terminie (art. 37 Kpa).

W wykonaniu tego zarządzenia skarżącą przedłożyła plik dokumentów (k. 76-125 akt sprawy) w których nie stwierdzono istnienia zażalenia na nie załatwienie sprawy w terminie ( art. 37 kpa). W dokumentacji tej znajdują się pisma adresowanego do różnych organów zawierające skargi na niepodejmowanie czynności czy bezczynność organów ale nie w kontekście załatwienia sprawy w terminie określonym przez kodeks postępowania administracyjnego.

W tej sytuacji na rozprawie w dniu 15.05.2009 r., wezwano skarżącą aby wskazała takie zażalenie i skarżąca po przeglądnięciu akt oświadczyła, że takiego dokumentu w przedłożonych Sądowi pismach nie może odnaleźć a we wszystkich pismach jakie przedłożyła sądowi skarżyła się na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska (zob. protokół rozprawy z .....05.2009 r.).

Jak to powiedziano wyżej warunkiem formalnym skargi na bezczynność jest złożenie zażalenia w trybie art. 37 § 1 kpa. Zażalenie to nie może dotyczyć nie załatwienia bliżej nie określonej sprawy ale konkretnej sprawy co do której upłynęły terminy określone w art. 35 kpa.

W tym stanie rzeczy, skoro skarżąca nie wykazała, że przed złożeniem skargi wyczerpała środki zaskarżania, należało uznać, że skarga jest niedopuszczalna, co na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 p.o.p.s.a. musi prowadzić do jej odrzucenia.