Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 1138/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2014-12-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. S. na uchwałę Rady Miejskiej w Węgorzewie z dnia 30 listopada 2011 r., nr XVII/124/2011 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi w kwocie 300 zł (słownie: trzystu złotych). WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

W dniu 30 listopada 2011 r., Rada Miejska w Węgorzewie podjęła uchwałę nr XVII/124/2011 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Pismem z dnia 19 września 2014 r. H. S. wniósł skargę na powyższą uchwałę. Skarga ta została poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa skierowanym do organu. Wezwanie to do Rady Miejskiej wpłynęło 23 czerwca 2014 r.

W odpowiedzi na skargę udzielonej pismem z 20 października 2014 r., organ wniósł o jej odrzucenie, argumentując, że skarga została wniesiona po terminie. Rada Miejska podniosła, że na wezwanie skarżącego organ nie udzielił odpowiedzi. W związku z powyższym termin do wniesienia skargi upłynął 22 sierpnia 2014 r. Skarga zaś do organu wpłynęła ze znacznym uchybieniem terminu do jej wniesienia.

W piśmie procesowym z dnia 4 listopada 2014 r., stanowiącym odpowiedź na pismo organu z 20 października 2014 r. skarżący podniósł, że dopuszczalne jest złożenie skargi za pośrednictwem organu, do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia, w którym upłynął określony w art. 101 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym maksymalny 2-miesięczny termin przewidziany w art. 35 § 3 k.p.a. dla załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym. Natomiast zgodnie z art. 102a ustawy o samorządzie gminnym nie będzie miał tu miał zastosowania art. 53 § 2 p.p.s.a.. Tylko wniesienie skargi po upływie terminów ustalonych w wyżej wskazany sposób spowoduje odrzucenie skargi przez sad administracyjny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. - skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (Art. 52 § 3 p.p.s.a.). Art. 52 § 4 p.p.s.a. stanowi, iż w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa.

Ustawodawca w art. 53 § 1 p.p.s.a. wskazał, że skargę do sądu wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Z kolei w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 2 kwietnia 2007 r. II OPS 2/07 (ONSAiWSA 2007/3/60, ZNSA 2007/2/83 nr LEX 260435) wskazał, iż w paragrafie drugim art. 53 zostały wprowadzone terminy wniesienia skargi na akty (rozstrzygnięcia), które nie są doręczane skarżącemu. Terminy te dotyczą także wnoszenia skargi na czynności organu. Chodzi tu o takie akty, które mogą być zaskarżane do sądu administracyjnego po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa aktem, który strona zamierza zaskarżyć, i w tych przypadkach terminy wniesienia skargi zostały powiązane z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Skoro bowiem zaskarżany do sądu akt nie jest wydany w postępowaniu administracyjnym, które przewiduje środki zaskarżenia w tym postępowaniu, i nie nakłada na organ obowiązku doręczenia aktu skarżącemu, to skarga do sądu administracyjnego może być wniesiona, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa i z tym wezwaniem związane są terminy wniesienia skargi w tych przypadkach. Po pierwsze, jest to termin trzydziestu dni, który ma zastosowanie w sytuacji, gdy organ udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, i biegnie od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi. Doręczenie odpowiedzi na wezwanie jest zdarzeniem, które jest początkiem terminu określonego w dniach, co oznacza, że przy obliczaniu terminu nie uwzględnia się dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło (art. 111 § 2 Kodeksu cywilnego w związku z art. 83 § 2 P.p.s.a.). Należy przy tym zwrócić uwagę, że przedmiotem zaskarżenia jest akt, a nie odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Po drugie, jest to termin sześćdziesięciu dni, który ma zastosowanie w sytuacji, gdy organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, i biegnie od dnia wniesienia tego wezwania do organu.

Skarżący wniósł skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Węgorzewie. Zgodnie więc z regułami wskazanymi w art. 52 § 4 i 53 § 2 p.p.s.a. winnien przed wniesieniem skargi do Sądu wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa. Następnie zaś wywieść skargę w terminie trzydziestu dni od dnia udzielenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub w terminie sześćdziesięciu dni w przypadku, gdyby organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Z akt administracyjnych wynika tymczasem, że wezwanie skarżącego do usunięcia naruszenia prawa wpłynęło do organu 23 czerwca 2014 r.. Organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W związku z powyższym termin sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi rozpoczął bieg z dniem 24 czerwca 2014 r. Oznacza to, iż skarżący mógł wnieść skutecznie skargę do Sądu do dnia 22 sierpnia 2014 r. (włącznie). Tymczasem skarga została sporządzona po tej dacie (19 września 2014 r.), a do organu wpłynęła 22 września 2014 r. Skarga została więc złożona po terminie do jej wniesienia.

Odnosząc się do stanowiska zaprezentowanego w piśmie skarżącego z dnia 4 listopada 2014 r., wskazać należy, że jest ono niezasadne. Otóż wątpliwości w kwestii ustalania terminu i trybu wnoszenia skarg na akty generalne organów samorządu terytorialnego, rozwiała przywołana wyżej uchwała Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007r. Stosownie do treści art. 269 § 1 p.p.s.a. jeżeli jakikolwiek skład sądu administracyjnego rozpoznający sprawę nie podziela stanowiska zajętego w uchwale składu siedmiu sędziów, całej Izby albo w uchwale pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedstawia powstałe zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia odpowiedniemu składowi. Przepis art. 187 § 1 i 2 stosuje się odpowiednio. Z przytoczonego przepisu wynika moc ogólnie wiążąca zarówno uchwał abstrakcyjnych, jak i uchwał konkretnych (podobnie A. Skoczylas, Moc wiążąca uchwał NSA a prawa jednostki (w:) Jednostka w demokratycznym państwie..., s. 601). Istota owej mocy ogólnie wiążącej uchwał sprowadza się do tego, że stanowisko zajęte w uchwale NSA wiąże pośrednio wszystkie składy orzekające sądów administracyjnych. Dopóki więc nie nastąpi zmiana tego stanowiska, dopóty sądy administracyjne powinny je respektować (por. A. Kabat, [w.] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przez sadami administracyjnymi, 4. Wydanie, Warszawa 2011 r.).

Sąd orzekający w niniejszej sprawie jest więc co do zasady związany przywołaną uchwałą NSA i jednocześnie podziela tą uchwałę. W konsekwencji stanowisko zaprezentowane w piśmie skarżącego z dnia 4 listopada 2014 r. nie zasługuje na uwzględnienie.

Mając powyższe na względzie, skargę jako spóźnioną, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., należało odrzucić. Zwrot uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.