Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 1022/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2007-12-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 101 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.
article: art. 53 par. 2, art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 6 grudnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia Alicja Jaszczak - Sikora po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na uchwałę Rady Gminy z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia odrzucić skargę WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

UZASADNIENIE:

Uchwałą Nr "[...]" z dnia "[...]" Rada Gminy uchwaliła zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi "[...]". W dniu 6 czerwca 2007 roku W.S., z powołaniem się na art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, wezwał Radę Gminy do usunięcia naruszenia prawa poprzez zmianę przedmiotowej uchwały i ponowne przeznaczenie terenu oznaczonego symbolem 18 M pod zabudowę jednorodzinną z dopuszczeniem usług. Dnia 16 lipca 2007 roku W.S. ponaglił organ do udzielenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W dniu 5 września 2007 r. W.S., za pośrednictwem organu, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na uchwałę Rady Gminy Nr "[...]" z dnia "[...]" z wnioskiem o stwierdzenie jej nieważności. W uzasadnieniu skargi zarzucił naruszenie procedury uchwalania planu poprzez niezawiadomienie o terminie wyłożenia projektu planu właścicieli nieruchomości, których interes prawny może być naruszony ustaleniami planu. Wniósł o rozwiązanie problemu związanego z różnymi zapisami dotyczącymi terenu oznaczonego 18 M w "[...]". Podniósł, iż zakupił od Gminy działkę budowlaną przeznaczoną pod budownictwo jednorodzinne. Do dnia wniesienia skargi strona przeciwna nie udzieliła skarżącemu odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Sekretarz Gminy, działający z upoważnienia Wójta, w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, pismem z dnia 4 października 2007 r., udzielił W.S. informacji o podjęciu przez Radę Gminy w dniu 25 września 2007 r. uchwały Nr "[...]" w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatytułowanego "Zmiana miejscowego planu szczegółowego zagospodarowania przestrzennego wsi "[...]" dla terenu oznaczonego symbolem 18 M". Organ zauważył, iż stanowi to uwzględnienie wniosku W.S. o zmianę planu, wobec tego prosi o zajecie stanowiska w sprawie skargi wniesionej za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Pełnomocnik W.S., pismem z dnia 23 października 2007 r. podtrzymał wniesioną skargę z wnioskiem o przekazanie jej Sądowi.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. W uzasadnieniu organ wskazał, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa W.S. z dnia 6 czerwca 2007 r. dotyczyło zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi "[...]" , a nie stwierdzenia nieważności uchwały Nr "[...]", wobec czego skarga na tę uchwałę została wniesiona bez uprzedniego wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Ponadto brak jest podstaw do stwierdzenia nieważności przedmiotowej uchwały , bowiem nie jest ona sprzeczna z prawem, a organ nadzoru nie stwierdził jej nieważności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji tego Sądu jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości Sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. W pierwszej kolejności, przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznawania sprawy, należało więc zbadać dopuszczalność skargi. Kontrola sądowa w tym zakresie wykazała, iż wniesiona skarga podlega odrzuceniu, jednakże z innej przyczyny, niż wskazywana przez stronę przeciwną. Nie można bowiem uznać, że skarga nie została poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, w sytuacji, gdy strona wezwanie takie, dotyczące konkretnej uchwały, w istocie skierowała. Nie zmienia tego fakt, iż strona żądała zmiany, a nie stwierdzenia nieważności uchwały. Zauważyć bowiem należy, iż strona skarżąca na tym etapie postępowania nie była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, lecz wezwanie swoje sformułowała w sposób, z którego wynikało, iż celem wezwania jest doprowadzenie do zgodności działania organów administracji publicznej z prawem i wyeliminowanie naruszenia prawa. Z treści wezwania wynika, że skarżący kwestionuje zaskarżoną uchwałę z powodu przeznaczenia terenu objętego planem na inne cele niż budownictwo jednorodzinne z dopuszczeniem usług. Wezwanie skierowane przez skarżącego spełnia więc wymogi stawiane przez art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591, z późn. zm.), zwanej w dalszym ciągu uzasadnienia ustawą o samorządzie gminnym. Błędne jest więc stanowisko organu o braku wezwania do usunięcia naruszenia prawa z tego powodu, że strona w wezwaniu domagała się zmiany uchwały, a nie stwierdzenia jej nieważności.

Skarga W.S. podlega jednak odrzuceniu z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia. Podstawą prawną wniesienia skargi na uchwałę rady gminy jest art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Stanowi on, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, o którym mowa w cytowanym przepisie, nie jest ograniczone terminem i może być skierowane w każdym czasie, jednakże musi mieć miejsce przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. Natomiast termin do wniesienia przedmiotowej skargi do sądu administracyjnego określony został w art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.). Stanowi on, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W uzasadnieniu uchwały 7 sędziów NSA z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07 (ONSAiWSA 2007/3/60) wyjaśniono, że w przypadku doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie przed upływem 60 dni od dnia wniesienia wezwania, termin 30 dni na wniesienie skargi zaczyna biec od dnia doręczenia odpowiedzi organu. Sytuacja taka nie miała jednak miejsca w rozpoznawanej sprawie. Skarżący zwrócił się do Rady Gminy z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w dniu 6 czerwca 2007 r. i od tej daty biegł termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Dwumiesięczny termin do wniesienia skargi licząc od tej daty upływał z dniem 6 sierpnia 2007 r. Nie mógł on biec on innej daty, ponieważ odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa organ wystosował dopiero 4 października 2007 r., a więc już po upływie terminu do wniesienia skargi i po wniesieniu skargi do Sądu. Przedmiotowa skarga została więc wniesiona z uchybieniem terminu do dokonania tej czynność procesowej, przewidzianego w art. 53 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który upłynął z dniem 6 sierpnia 2007 roku.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę, jako spóźnioną , należało odrzucić.