Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1496/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-12-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [....] Zarządu Dróg Wojewódzkich [....] na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowalnego z dnia [....] maja 2017 r. znak: [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowalnych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Strona skarżąca [....] Zarząd Dróg Wojewódzkich [....] wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowalnego z dnia [....] maja 2017 r. znak: [....] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowalnych.

W skardze strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podniosła, że wykonanie zaskarżonej decyzji w zakreślonym, krótkim terminie jest niemożliwe. Ponadto wskazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje faktyczne odcięcie posesji [.....] od dostępu do drogi publicznej przez utworzenie uskoku w wysokości 43 cm. Strona skarżąca dodała, że na przedmiotowych nieruchomościach prowadzona jest działalność gospodarcza i wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niemożność jej prowadzenia, a właścicieli narazi na straty, co może doprowadzić do odpowiedzialności odszkodowawczej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369), zwana dalej p.p.s.a., zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd dokonuje więc oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, LEX nr 192964).

W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które przemawiają za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji. Dokonując oceny przedmiotowego wniosku o wstrzymanie wykonania nie można pominąć faktu, że organy orzekające w sprawie, nakazując przebudowę zjazdu indywidualnego z drogi wojewódzkiej nr [....], kierowały się zapewnieniem bezpieczeństwa użytkownikom dróg publicznych. W zaskarżonej decyzji organ II instancji wskazał, że zjazd z drogi wojewódzkiej nr [....] przy ul. [....] został wykonany w sposób zagrażający bezpieczeństwu ludzi i mienia, bowiem nie spełnia m. in. warunków widoczności określonych w załączniku nr 2 do rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. z 2016 r., poz. 124), a także konieczne jest wykonanie zabezpieczenia skarp przy zjeździe przed osuwaniem się. Stwierdzić zatem należy, że usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości przez wykonanie określonych robót budowlanych pozwoli na doprowadzenie przedmiotowego zjazdu do właściwego stanu technicznego oraz zapewni bezpieczeństwo jego użytkowania. W ocenie Sądu, ochrona bezpieczeństwa użytkowników drogi nie przemawia za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, a strona skarżąca nie wykazała potrzeby ochrony dóbr wyżej sklasyfikowanych niż zdrowie i życie ludzkie.

Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.