Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 595/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2016-07-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej  decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku P. N. o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2016 r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy w sprawie ze skargi na wyżej opisaną decyzję postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Skarżący domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wskazał, że w przypadku uzyskania na podstawie wymienionej decyzji pozwolenia na budowę, uchylenie zaskarżonych decyzji skutkować będzie koniecznością wyeliminowania

z obrotu prawnego kolejnego aktu administracyjnego, zaś wykonanie inwestycji

w sposób zgodny z ustalonymi warunkami zabudowy doprowadzi do skutków faktycznych, których usunięcie pociągnie za sobą znaczne koszty.

Z akt sprawy wynika, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] grudnia 2015 r., Nr [...] ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, na części działek o numerach ewidencyjnych: 452, 453, 491 położonych w S].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016r. poz. 718 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane.

Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004r., sygn. akt GZ 138/04 (dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl) wskazał, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalone jest również stanowisko, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, poprzez wstrzymanie wykonania decyzji, mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania (postanowienia NSA z dnia 14 grudnia 2009 r., sygn. akt II OSK 1898/09, z dnia 19 lipca 2012 r., sygn. akt II OZ 609/12, z dnia 29 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 116/12, 8 października 2015 r. sygn. akt II OZ 966/15 ). Decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu ze względu na swój przedmiot nie podlega wykonaniu (por. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wydanie 4, LexisNexis, Warszawa 2010, s. 205, postanowienie NSA z dnia 13 stycznia 2010 r. sygn. akt II OZ 1168/09). Ma ona jedynie charakter przygotowawczy dla postępowania w sprawie wydania decyzji udzielającej pozwolenia na budowę i nie upoważnia do rozpoczęcia prac budowlanych. Tym samym nie może ona powodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. np. postanowienie NSA z dnia 8 stycznia 2015 r. sygn. akt II OZ 1376/14). Już z tego powodu wniosek Skarżącego nie zasługiwał na uwzględnienie.

Ponadto wskazać należy, że to na stronie spoczywa ciężar wykazania istnienia jednej ze wskazanych w tym przepisie przesłanek. Nie chodzi przy tym o posłużenie się użytymi przez ustawodawcę zwrotami tj. "niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody" czy też "spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków", lecz o wskazanie okoliczności, które pozwolą na ocenę, że w istocie mamy do czynienia z jedną z opisanych w tym przepisie sytuacji. Ne może być podstawą do wstrzymania wykonania decyzji zagrożenie związane z ewentualnym wydaniem na jej podstawie innych wadliwych z tego powodu decyzji. Nie jest to żadna z ustawowych przesłanek określonych we wspomnianym art. 61 § 3 P.p.s.a. W związku z powyższym także udzielenie na podstawie tej decyzji pozwolenia na budowę nie może stanowić podstawy do wstrzymania wykonania decyzji.

Zaznaczyć przy tym należy, że o ile warunkiem koniecznym wydania pozwolenia na budowę jest uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy, to jednak o wstrzymaniu wykonania decyzji o warunkach zabudowy nie mogą decydować argumenty dotyczące pozwolenia na budowę. Decyzja o pozwoleniu na budowę ma osobny byt prawny od decyzji ustalającej warunki zabudowy. W przeciwieństwie do decyzji ustalającej warunki zabudowy podlega wykonaniu. Skarżący powołując się na okoliczności z nią związane będzie mógł domagać się wstrzymania wykonania tej decyzji, a nie decyzji ustalającej warunki zabudowy.

Mając to wszystko na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a.