Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 2756/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2005-12-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 634  Sprawy kombatantów, świadczenia z tytułu pracy przymusowej
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 grudnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący : Sędzia NSA Tadeusz Woś Sędziowie WSA : Małgorzata Brachel - Ziaja / spr. / Barbara Pasternak Protokolant : Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi A. G. na postanowienie Kierownika Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 8 sierpnia 2001 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oraz uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy I. uchyla zaskarżone postanowienie II. zasądza od Kierownika Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych na rzecz skarżącego A. G. kwotę 10 / dziesięć / złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 8.08.2001 r. Nr: [...], Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych stwierdził niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do złożenia przez A. G. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej pozbawienia go uprawnień kombatanckich decyzją Kierownika Urzędu z dnia [...].06.2000 r., Nr: [...].

W uzasadnieniu swojej decyzji Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych podał; że A. G. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w dniu [...].08.2000 r., a jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji o pozbawieniu uprawnień kombatanckich, otrzymał on ją w dniu [...].06.2000 r. Z zastawienia tych faktów i dat wynika, że A. G. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożył po upływie 53 dni od odebrania decyzji. Zatem uchybił on terminowi przewidzianemu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Aczkolwiek wraz z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy A. G. złożył prośbę o przywrócenie terminu, lecz nie uprawdopodobnił, że uchybienie nastąpiło bez jego winy (art. 58 par. l i 2 k.p.a.). Bowiem z karty informacyjnej Okręgowego Szpitala Kolejowego w K. wynika, że w okresie od dnia [...].05.2000 r. do [...].06.2000 r. przebywał on na leczeniu w szpitalu w Oddziale Okulistyki, a decyzję odebrał w dniu [...].06.2000 r. Wobec czego Kierownik Urzędu postanowił, jak w treści osnowy.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego A. G. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, podnosząc, że jest starym schorowanym człowiekiem, pozbawionym opieki i pomocy, a ze Szpitala wrócił do dalszego leczenia w domu i nie mógł się natychmiast zająć swoimi sprawami z uwagi na stan zdrowia i brak pomocy ze strony innych osób, a Urząd nie uwzględnił jego argumentów.

W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu wniósł o jej oddalenie powtarzając argumenty zawarte w uzasadnieniu decyzji, a w szczególności; że skarżący złożył wniosek po upływie 14-dniowego terminu i nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy.

Rozpatrując skargę Sąd zważył, co następuje:

Skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1.01.2004 r. Zatem stosownie do przepisu art. 97 par l ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1.01.2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne. Właściwym przeto do rozpoznania niniejszej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.

Stosownie do treści art. 134 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd rozpoznając skargę w granicach danej sprawy nie jest związany jej wnioskami oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga jest zasadna. Nie został bowiem w ogóle rozpoznany wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Jak słusznie stwierdził Kierownik Urzędu w uzasadnieniu swojej decyzji, skarżący wraz z wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy, złożył wniosek o przywrócenie terminu załączając kartę informacyjną z leczenia szpitalnego, z której wynika; że w okresie objętym hospitalizacją był poddany zabiegowi usunięcia zaćmy obu oczu. Zaś w treści wniosku /por. k. -15 ; pkt 4/ skarżący podał, iż po opuszczeniu szpitala pozostawał nadal w leczeniu i wskazał okoliczności mające w jego przekonaniu uprawdopodobnić okoliczność, że bez jego winy nastąpiło uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy o pozbawieniu go uprawnień kombatanckich.

Jednakże organ wbrew obowiązkowi wynikającemu z przepisu art. 59 k. p. a. wniosku tego nie rozpoznał i z pominięciem właściwego trybu postępowania przewidzianego dla instytucji przywrócenia terminu wydał przedwcześnie zaskarżone postanowienie, które w tej sytuacji nie może się ostać.

Nie mieści się bowiem w pojęciu rozpoznania omawianego wniosku jego pobieżna, negatywna ocena zawarta w uzasadnieniu postanowienia stwierdzającego zarazem niedopuszczalność odwołania i uchybienie terminu, wydanego na podstawie art. 134 k.p.a., bez zachowania wprzódy właściwego trybu postępowania przewidzianego w przypadku wniesienia prośby przez zainteresowanego o przywrócenie terminu do dokonania czynności, dla której termin ten był określony.

W sytuacji gdy jest wniesiony wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia, to organ jest wówczas zobowiązany w pierwszej kolejności do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej. Instytucja procesowa przywrócenia termin ma bowiem na celu ochronę strony przed ujemnymi dla niej sutkami procesowymi w przypadku uchybiania bez jej winy terminu przewidzianego dla dokonania danej czynności.

Zgodnie z postanowieniem przepisu art. 59 par l k.p.a., o przywróceniu lub odmowie przywrócenia terminu postanawia właściwy w sprawie organ administracji publicznej, a od postanowienia o odmowie przywrócenia terminu służy zażalenie.

Par. 2 tegoż przepisu wprowadza odstępstwo od powyższej reguły stanowiąc, iż o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia. Oznacza to, że w sytuacji gdy postanowienie w przedmiocie przywrócenia terminu do ponownego rozpatrzenie sprawy wydaje Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów, to postanowienie o odmowie przywrócenia terminu, jako ostateczne nie podlega zaskarżeniu w drodze zażalenia. Na takie postanowienie, jako kończące postępowanie w sprawie przysługuje stronie skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego stosownie do przepisu art. 3 par. 2 pkt 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Biorąc pod uwagę powyższe Sąd na podstawie art. 145 par l pkt l lit. "c" prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p. p. s. a.