Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 490/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2013-11-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność decyzji I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 7 ust. 1 pkt 5 i 14
journal: Dz.U. 2010 nr 95 poz 613
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity.
article: art. 3 ust. 1, art. 24 ust. 1
journal: Dz.U. 2010 nr 234 poz 1536
law: Ustawa z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sokołowska, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.),, Sędzia WSA Elżbieta Woźniak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Edyta Wójtowicz, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 28 listopada 2013 r. sprawy ze skargi "G." z siedzibą w D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2010 r. I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wójta Gminy z dnia 19 października 2012 r. Nr [...], II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz "G." z siedzibą w D. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

G z siedzibą w D, dalej "podatnik" złożyło w dniu 18 stycznia 2010 r. deklarację na podatek od nieruchomości za 2010 r., w której wskazało w części F grunt o pow. [...]m2, jako korzystający ze zwolnienia na podstawie art. 7 ust.1 pkt 14 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2006 r., Nr 121, poz. 844 ze zm.), dalej "upol".

Wójt Gminy , dalej "Wójt", wydał w dniu 14 kwietnia 2010 r. decyzję, w której określił podatnikowi wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2010 r. w kwocie [...] zł. Ww. podatek obliczono od powierzchni gruntów pozostałych, wykorzystywanych wyłącznie na cele kultury fizycznej i sportu.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie, dalej "SKO", wydało w dniu 2 sierpnia 2010 r. decyzję, w której uchyliło ww. decyzję Wójta i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania. SKO stwierdziło, że Wójt nie wszczął postępowania podatkowego w sprawie.

Wójt wydał w dniu 8 grudnia 2010 r. decyzję, w której określił podatnikowi wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2010 r. w kwocie [...]zł. Ww. podatek obliczono od powierzchni gruntów pozostałych, wykorzystywanych wyłącznie na cele kultury fizycznej i sportu.

SKO wydało w dniu 19 stycznia 2011 r. decyzję, w której uchyliło ww. decyzję Wójta i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania. SKO stwierdziło błędy organu pierwszej instancji w zebraniu materiału dowodowego.

Wójt wydał w dniu 3 marca 2011 r. decyzję, w której określił podatnikowi wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2010 r. w kwocie [...]zł. Ww. podatek obliczono od powierzchni gruntów pozostałych, wykorzystywanych wyłącznie na cele kultury fizycznej i sportu.

SKO wydało w dniu 14 lipca 2011 r. decyzję, w której uchyliło ww. decyzję Wójta i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania. SKO stwierdziło błędy organu pierwszej instancji w ustaleniu stanu faktycznego, mającego wpływ na opodatkowanie ww. nieruchomości.

Wójt Gminy wydał w dniu 19 października 2012 r. na podstawie art. 207 § 1 w zw. z art. 21 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749), dalej "op", art. 2, art. 3 ust.1 pkt 4, art. 4, art. 5 i art. 6 ust. 9 pkt 1 upol, § 1 uchwały Rady Gminy Nr X/111/07 z dnia 19 listopada 2007 r. w sprawie określenia stawek podatku od nieruchomości (Dz. Urz. Województwa Zachodniopomorskiego Nr 120, poz. 2217), § 1 uchwały Rady Gminy Nr XIX/215/08 z dnia 24 listopada 2008 r. zmieniającą uchwałę w sprawie określenia stawek podatku od nieruchomości (Dz. Urz. Województwa Zachodniopomorskiego Nr 105, poz. 2501), decyzję, w której określił podatnikowi wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2010 r. w kwocie [...]zł.

W uzasadnieniu Wójt wskazał, że ww. podatek został naliczony od gruntów pozostałych, w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego:

[...]m2 x 0,30 zł= [...]zł.

Wójt podał, że podatnik dzierżawił część działki nr [...]w obrębie B o pow. [...] m2, której właścicielem była Gmina do 15 kwietnia 2009r. Od dnia 16 kwietnia 2009 r. podatnik użytkował ww. nieruchomość bezumownie, gdyż została mu wypowiedziana umowa dzierżawy. Powierzchnia posiadanych gruntów przez podatnika w 2010 r. wynosiła 836.880 m2. Zgodnie z umową z dnia 10 sierpnia 2004 r. przedmiotem dzierżawy była nieruchomość położona w B, gmina , na która składały się działki geodezyjne nr [...]. Decyzją Wójta Gminy ww. działki zostały połączone i oznaczone numerem ewidencyjnym [...], następnie decyzją Wójta z dnia 11 grudnia 2007 r. działka nr [...] uległa podziałowi na działki [...], a później działka nr [...]decyzją Wójta z dnia 26 października 2009 r. uległa podziałowi na działki [...]. Według Wójta, zebrane materiały, w tym wypisy z ewidencji gruntów oraz wykaz zmian gruntowych potwierdziły, że pomimo zmiany numeracji działek, nie zmienił się charakter zajmowanej nieruchomości wykazany w ewidencji gruntów. Wójt podał, że ww. podatkiem objęto grunty o pow. [...]m2 sklasyfikowane w ewidencji gruntów jako Tr i dr, pozostałą pow. [...]m2 stanowiły nieużytki- N oraz grunty sklasyfikowane jako las- Ls, oraz grunty rolne- R. Wójt opisał pisma składane przez podatnika w toku postępowania przed organem pierwszej instancji, dotyczące wykorzystywania ww. nieruchomości na cele statutowe przez organizację pożytku publicznego jakim jest podatnik. Z pisma podatnika z 18 stycznia 2009 r. (data wpływu do organu) wynikało, że od 1 kwietnia 2009 r. budynek zaplecza technicznego i grunty nie były wykorzystywane do działalności statutowej stowarzyszenia. Wójt wskazał, że w dniu 11 października 2010r. przeprowadzono oględziny ww. nieruchomości. Ponadto, Wójt zaliczył do materiału dowodowego, min. decyzje organów administracyjnych dotyczących budowy pola golfowego, umowę dzierżawy z 19 stycznia 2009 r. między Gminą a firmą J spółka cywilna, oględziny filmów, broszury informacyjne, zeznania przesłuchanych świadków oraz Prezesa zarządu podatnika.

Stan nieruchomości w dniu oględzin w 2010 r. wskazywał na fakt, że pole golfowe wraz z towarzyszącymi obiektami było w budowie, która nie została zakończona. Pozwalało to przyjąć organowi, że w latach poprzednich, tj. 2004-2010 stan nieruchomości nie był lepszy niż w 2010 r. Z zeznań Prezesa zarządu podatnika wynikało, że symulator do gry w golfa został udostępniony w 2006 r., a driving range (strzelnica) od 2007 r. Organ uznał, że korzystanie z ww. nieruchomości dotyczyło zamkniętego kręgu osób, członków stowarzyszenia i osób z nim związanych.

Zdaniem Wójta, na przedmiotowych gruntach w 2010 r. nie była na prowadzona żadna działalność przez podatnika, co skutkowało brakiem możliwości zastosowania zwolnienia od ww. podatku na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 14 i pkt 5 upol.

Wójt podał, że nie uznał budynku, znajdującego się na ww. nieruchomości jako odrębnego przedmiotu opodatkowania, gdyż brak było pozwolenia na użytkowanie budynku, a jednorazowa impreza związana z otwarciem symulatora do gry golfa i sporadyczne korzystanie z niego świadczą o braku przesłanki z art. 6 ust. 2 upol. Podatnik złożył odwołanie od ww. decyzji i zarzucił organowi pierwszej instancji naruszenie art. 7 ust. 1 pkt 5 i pkt 14 upol w związku z błędnie ustalonym stanem faktycznym w sprawie.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie wydało w dniu 28 marca 2013 r. na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 op, art. 2 ust. 1 , art. 3 ust.1 pkt 4, art. 4 ust.1, art. 5 ust. 1, art. 6 ust. 1 i 9, art. 7 ust. 1 pkt 5 i 14 upol, art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r., Nr 240, poz. 2027 ze zm.), art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. Nr 96, poz. 873 ze zm.) decyzję, w której utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Organ odwoławczy przedstawił stan faktyczny w sprawie. Organ odwoławczy przywołał treść art. 21 § 1 i 3 op oraz art. 3 ust. 1 pkt 4 lit.a upol. Organ odwoławczy na podstawie zebranego materiału dowodowego stwierdził, że podatnik w 2010 r. posiadał nieruchomość, tj. działki o numerach ewidencyjnych [...] o łącznej pow. [...]ha bezumownie na skutek wypowiedzenia mu umowy dzierżawy. Gmina była właścicielem ww. działek, co oznaczało, że na posiadaczu tych działek ciążył obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości. Organ wskazał, że na mocy art. 21 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne wymiar podatków dokonywany jest na podstawie danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków. Oznacza to, że organ podatkowy związany jest danymi dotyczącymi symbolu użytku gruntu. Grunty rolne podlegają opodatkowaniu podatkiem rolnym, chyba że są zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej (art. 1 ustawy o podatku rolnym), zaś pozostałe podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości (art. 2 ust. 1 pkt 1 i ust.2 upol). Organ odwoławczy przytoczył treść art. 7 ust. 1 pkt 5 i pkt 14 oraz art. 5 ust. 1 pkt 1 lit.c upol, a także art. 24 ust. 1 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Organ odwoławczy przedstawił korelacje pomiędzy pkt 5 i pkt 14 art. 7 upol. Wskazane przepisy wymagają zajęcia nieruchomości na określone cele wskazane w art. 7 ust. 1 pkt 5 i pkt 14 upol. Organ odwoławczy uznał, że zebrany w sprawie materiał dowodowy nie potwierdził zajęcia ww. nieruchomości w 2010 r. na cele wymienione w ww. przepisach. Organ odwoławczy stwierdził, że zajęcie gruntów na cele rolnicze przez M W wyklucza zajęcie tych gruntów przez podatnika na cele wymienione w ww. przepisach. Ponadto, część dokumentów świadczy jedynie o woli Gminy i podatnika do zbudowania pola golfowego oraz stanowi materiał reklamowy.

Podatnik złożył skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie i wniósł o jej uchylenie oraz uchylenie decyzji organu pierwszej instancji.

Zarzucił organowi naruszenie:

- art. 121, art. 122 w zw. z art. 187 § 1w zw. z art. 191, art. 210 § 1 op;

- art.7 ust. 1 pkt 5 i pkt 14 upol;

- art. 6, art. 7, art. 8 ust. 1 pkt 1 oraz art. 9 ust. 1 pkt 1 i pkt 2, art. 42 ust. 1 pkt 1 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie.

Zdaniem podatnika, ww. nieruchomości była przeznaczona na cele kultury fizycznej i sportu. Tym samym powinna być opodatkowana stawką 0,01 zł za m2 powierzchni (k.9). Podatnik nie prowadził na niej żadnej działalności gospodarczej, a jedynie działalność nieodpłatną sportową dal dzieci i młodzieży oraz swoich członków. Wszelkie działania poszukiwania inwestorów w celu budowy pola golfowego, były według podatnika, także jego nieodpłatna działalnością statutową. Podatnik stwierdził, że działał prawidłowo i dochodzenie prowadzone przez CBA nie wykazało żadnych nieprawidłowości. Podał również, że wykorzystywanie gruntów przez M. W było nieodpłatne. Zdaniem podatnika, został on skrzywdzony przez nieprawidłowym postępowaniem organów Gminy. Podatnik zgodził się z organem, że na podstawie ewidencji gruntów w latach 2004-2008 powierzchnia dzierżawionych gruntów wynosiła [...]m2, w tym gruntów o symbolu Tr i dr- 71.702 m2, od 2009 r. – [...]m2, zaś pozostałą powierzchnię [...]m2 stanowiły nieużytki, lasy i grunty rolne.

SKO, w odpowiedzi na skargę, wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację jak w zaskarżonej decyzji.

W piśmie procesowym z dnia 18 lipca 2013 r. podatnik podtrzymał swoją skargę i zarzucił organowi błędy w ustaleniach powierzchni działek, podlegających opodatkowaniu. Zdaniem podatnika, tereny oznaczone dr w latach 2004-2007 powinny być wyłączone z opodatkowania podatkiem od nieruchomości, gdyż były wykorzystywane jedynie do celów rolniczych ("zaorana ziemia, a drogi typowo rolnicze"). Od kwietnia 2008 r., po wykonaniu renowacji drogi, którą przekazano Gminie 19 stycznia 2009 r. o pow. [...]ha, opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości mogła podlegać ww. powierzchnia, lecz stawką 0,01 zł za m2, gdyż teren był przeznaczony wyłącznie na cele sportowe. Dalej podatnik podał, że według niego, cała nieruchomość była przeznaczona na cel sportowy oraz że prowadził wyłącznie nieodpłatną działalność. Wobec powyższego, podatnik wniósł "o umorzenie postępowania w określeniu zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2010 r. na podstawie umowy dzierżawy [...], a ograniczyć ustalenie zobowiązania z uwzględnieniem stanu faktycznego, tj. zgodnie z prowadzoną nieodpłatną działalnością organizacji pożytku publicznego, zwolnić z podatku od nieruchomości".

Na rozprawie, Prezes zarządu podatnika Z Ś wniósł o zasądzenie kosztów postępowania.

Sąd wskazał, co następuje:

Spór w sprawie dotyczył skorzystania przez podatnika ze zwolnienia w podatku od nieruchomości, określonego w art. 7 ust. 1 pkt 14 i pkt 5 upol w zakresie posiadanej nieruchomości w całości lub części oraz w przypadku jej opodatkowania tym podatkiem- wysokości zastosowanej stawki podatkowej.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 upol (w brzmieniu na 2010 r.), opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają następujące nieruchomości lub obiekty budowlane:

1) grunty;

2) budynki lub ich części;

3) budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej (art. 2 ust. 2 upol).

W świetle art. 3 ust. 1 upol, podatnikami podatku od nieruchomości są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej, będące:

1) właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych, z zastrzeżeniem ust. 3;

2) posiadaczami samoistnymi nieruchomości lub obiektów budowlanych;

3) użytkownikami wieczystymi gruntów;

4) posiadaczami nieruchomości lub ich części albo obiektów budowlanych lub ich części, stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli posiadanie:

a) wynika z umowy zawartej z właścicielem, Agencją Własności Rolnej Skarbu Państwa lub z innego tytułu prawnego, z wyjątkiem posiadania przez osoby fizyczne lokali mieszkalnych niestanowiących odrębnych nieruchomości,

b) jest bez tytułu prawnego, z zastrzeżeniem ust. 2.

Wobec powyższego, skarżący był na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 4 upol podatnikiem podatku od nieruchomości z tytułu zawartej z Gmina umowy dzierżawy nr 48/04 z dnia 10 sierpnia 2004 r. przedmiotowej nieruchomości, a po jej wypowiedzeniu prze Gminę- posiadał ją bez tytułu prawnego. Wbrew stanowisku podatnika, zapis § 4 pkt 6 umowy dzierżawy, określający, że budynek klubowy zostanie opodatkowany podatkiem od nieruchomości nie świadczy o tym, iż grunty objęte ww. umową nie podlegały temu podatkowi. Kwestia niepodlegania nieruchomości podatkowi od nieruchomości uregulowana została w art. 3 ust. 3 upol, który nie dotyczy przedmiotowej nieruchomości, zaś zwolnienia od tego podatku wskazane zostały w art. 7 upol. Ponadto, okoliczności związane z czynszem dzierżawnym nie miały znaczenia dla rozstrzygania sprawy związanej z określeniem podatku od nieruchomości.

Zgodnie z art. 7 upol, zwalnia się od podatku od nieruchomości, min.:

-pkt 5- nieruchomości lub ich części zajęte na potrzeby prowadzenia przez stowarzyszenia statutowej działalności wśród dzieci i młodzieży w zakresie oświaty, wychowania, nauki i techniki, kultury fizycznej i sportu, z wyjątkiem wykorzystywanych do prowadzenia działalności gospodarczej, oraz grunty zajęte trwale na obozowiska i bazy wypoczynkowe dzieci i młodzieży;

-pkt 14- nieruchomości lub ich części zajęte na prowadzenie nieodpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego.

Zgodnie z art. 17 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2007 r., Nr 168, poz. 1186 ze zm.), dalej "KRS", w brzmieniu obowiązującym w 2009 r., domniemywa się, że dane wpisane do Rejestru są prawdziwe. Jeżeli dane wpisano do Rejestru niezgodnie ze zgłoszeniem podmiotu lub bez tego zgłoszenia, podmiot ten nie może zasłaniać się wobec osoby trzeciej działającej w dobrej wierze zarzutem, że dane te nie są prawdziwe, jeżeli zaniedbał wystąpić niezwłocznie z wnioskiem o sprostowanie, uzupełnienie lub wykreślenie wpisu.

Podatnik jest organizacją pożytku publicznego od 2004 r., co wynikało z zeznań Prezesa zarządu podatnika, odpisu KRS-u nr [...]na dzień 12 lutego 2010r. i § 44 odpisu statutu. W § 4 statutu podatnika i rubryce 3 odpisu z KRS-u wskazano cele stowarzyszenia:

1. stworzenie odpowiednich warunków dla czynnego uprawiania golfa przez mieszkańców Pomorza Zachodniego;

2. propagowanie uprawianie zwykle dystyngowanej dyscypliny- gry w golfa, zwłaszcza wśród młodzieży;

3. rozwijanie wśród członków walorów moralnych i etycznych, dyscypliny i poszanowania środowiska naturalnego;

4. rozwijanie turystyki golfowej, ze szczególnym uwzględnieniem działań na rzecz integracji turystyki golfowej, ze szczególnym uwzględnieniem działań na rzecz integracji europejskiej oraz rozwijania kontaktów i współpracy miedzy społeczeństwami, głownie euroregionu Pomerania;

5. użytkowanie pół golfowych łącznie ze wszystkimi urządzeniami i obiektami towarzyszącymi, w szczególności parku golfowego w Ł stanowiącego własność spółki N S.A. na podstawie i na warunkach określonych w odrębnych umowach zawartych w tym przedmiocie oraz rozbudowa już istniejących i budowa nowych obiektów golfowych;

6. prowadzenie wszelkiej działalności wspomagającej rozwój gospodarczy, zwłaszcza zapewniającej prawidłową realizacje celów stowarzyszenia, a w szczególności:

a. prowadzenie odpłatnej nauki i szkolenia gry w golfa;

b. odpłatne wypożyczanie sprzętu sportowego i turystycznego;

c. odpłatne udostępnianie obiektów golfowych wraz ze wszystkimi urządzeniami towarzyszącymi;

d. prowadzenie handlowej działalności gastronomicznej na obiektach golfowych;

e. prowadzenie reklam na obiektach golfowych;

f. prowadzenie działalności promocyjnej i wydawniczej;

g. prowadzenie punktów sprzedaży sprzętu sportowego i turystycznego, zwłaszcza golfowego (sprzęt, ubiory itp.);

7. uprawianie i rozwijanie gry w golfa w klubie golfowym na ternach parku golfowego w Ł;

8. ścisła współpraca z Polskim Związkiem Golfa i z Europejską federacją Golfa.

W ww. odpisie KRS-U w rubryce 4- przedmiot działalności statutowej organizacji pożytku publicznego wskazano:

- jako odpłatną działalność statutową: wydawanie książek, działalność związaną z organizacją targów i wystaw, działalność stadionów i innych obiektów sportowych, pozostałą działalność związaną ze sportem;

-jako nieodpłatną działalność statutową - doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania, działalność pozostałych organizacji członkowskich, gdzie indziej niesklasyfikowaną.

Nieodpłatną działalność statutową określono w ww. odpisie KRS-u symbolami PKD na podstawie obecnie nieobowiązującego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 stycznia 2004 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) (Dz. U. Nr 33, poz. 289 ze zm.) - 74.14.A – doradztwo w zakresie działalności gospodarczej i zarządzania; podklasa ta obejmuje doradztwo i bezpośrednią pomoc dla podmiotów gospodarczych i służb publicznych w zakresie:

- kontaktów ze środkami masowego przekazu i "public relations",

- opracowywania systemów prowadzenia rachunkowości i kontroli wydatków,

- planowania, organizacji pracy, efektywności zarządzania,

- doradztwa połączonego z zarządzaniem (np. działalność agronomów w rolnictwie),

- doradztwo personalne rozumiane w szczególności jako:

- dokonywanie analiz kwalifikacji pracowników i formułowanie zakresu obowiązków,

- określanie pożądanych kwalifikacji kandydatów,

- dobór i rekomendowanie kandydatów na określone stanowiska pracy,

- doradztwo z zakresu przepisów i procedur dotyczących doboru i zatrudniania pracowników; podklasa ta nie obejmuje zarządzania i kierowania w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej, sklasyfikowanego w 74.14.B

oraz 91.33.Z - działalność pozostałych organizacji członkowskich, gdzie indziej niesklasyfikowaną, podklasa ta obejmuje:

- działalność organizacji niezwiązanych bezpośrednio z partią polityczną, wspierających inicjatywy społeczne poprzez edukację, wpływy polityczne, gromadzenie funduszy itp.: organizacje wspierające inicjatywy mieszkańców i ruchy protestacyjne, organizacje ekologiczne i działające w celu ochrony środowiska, organizacje wspierające działalność stowarzyszeń regionalnych i edukacyjnych, gdzie indziej niesklasyfikowane, organizacje mające na celu poprawę sytuacji pewnych grup społecznych, np. etnicznych, grup mniejszościowych, stowarzyszenia patriotyczne, włączając stowarzyszenia kombatantów;

- działalność grup o specjalnych zainteresowaniach, takich jak: turystyczne, związki automobilowe, związki konsumentów,

- działalność związków kultywujących kontakty towarzyskie, jak np. loże masońskie,

- działalność związków młodzieżowych, organizacji studenckich, klubów, bractw itp.,

- działalność stowarzyszeń agitujących do działalności kulturalnej, rekreacyjnej oraz hobbystycznej (innej niż sporty i gry), np. kluby poetyckie, literackie, kluby książki, kluby historyczne, koła działkowców, kółka fotograficzne, muzyczne, artystyczne, kluby kolekcjonerów i nieprofesjonalnych artystów, kluby środowiskowe,

- działalność stowarzyszeń ochrony zwierząt. Podklasa ta nie obejmuje działalności organizacji profesjonalnych, sklasyfikowanej w 91.12.Z oraz zespołów wykonujących i wspierających działalność artystyczną, sklasyfikowanych w 92.31.

Niekiedy działalność stowarzyszenia może podlegać zwolnieniu z podatku od nieruchomości zarówno na podstawie pkt 5 i pkt 14 art. 7 upol, ma to miejsce gdy stowarzyszenie jest organizacją pożytku publicznego, zaś wykonywana przez nie nieodpłatna statutowa działalność pożytku publicznego dotyczy działalności wśród dzieci i młodzieży w zakresie oświaty, wychowania, nauki i techniki, kultury fizycznej i sportu. Podmiotem zwolnienia z art. 7 ust. 1 pkt 5 upol jest każde stowarzyszenie, zaś podmiotem z art. 7 ust. 1 pkt 14 upol jedynie organizacja pożytku publicznego, którą może być stowarzyszenie.

Ustawa z dnia z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. Nr 96, poz. 873) w brzmieniu obowiązującym w 2009 r., w art. 1 ust. 1 reguluje zasady:

1) prowadzenia działalności pożytku publicznego przez organizacje pozarządowe i korzystania z tej działalności przez organy administracji publicznej w celu wykonywania zadań publicznych;

2) uzyskiwania przez organizacje pozarządowe statusu organizacji pożytku publicznego oraz funkcjonowania organizacji pożytku publicznego;

3) sprawowania nadzoru nad prowadzeniem działalności pożytku publicznego.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ww. ustawy, działalnością pożytku publicznego jest działalność społecznie użyteczna, prowadzona przez organizacje pozarządowe w sferze zadań publicznych określonych w ustawie. Organizacjami pozarządowymi są, niebędące jednostkami sektora finansów publicznych, w rozumieniu przepisów o finansach publicznych, i niedziałające w celu osiągnięcia zysku, osoby prawne lub jednostki nieposiadające osobowości prawnej utworzone na podstawie przepisów ustaw, w tym fundacje i stowarzyszenia, z zastrzeżeniem ust. 4 (art. 3 ust. 2 ww. ustawy).

W świetle, art. 22 ust. 1 ww. ustawy, organizacja pozarządowa oraz podmioty, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 2, wpisane do Krajowego Rejestru Sądowego uzyskują status organizacji pożytku publicznego z chwilą wpisania do tego Rejestru informacji o spełnieniu wymagań, o których mowa w art. 20, na zasadach i w trybie określonych w ustawie o Krajowym Rejestrze Sądowym.

Na podstawie art. 24 ust.1 ww. ustawy, organizacji pożytku publicznego przysługuje, na zasadach określonych w przepisach odrębnych, zwolnienie od:

1) podatku dochodowego od osób prawnych,

2) podatku od nieruchomości,

3) podatku od czynności cywilnoprawnych,

4) opłaty skarbowej,

5) opłat sądowych

- w odniesieniu do prowadzonej przez nią działalności pożytku publicznego.

Oznacza to, że zwolnienie z art. 24 ust. 1 ww. ustawy nie jest samoistną podstawą do zwolnienia organizacji pożytku publicznego z wymienionych tam podatków i opłat, lecz musi być powiązane ze zwolnieniem określonym w konkretnej ustawie podatkowej.

Organizacja pożytku publicznego, jako osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, zobowiązana jest nawet wtedy, gdy wszystkie jej nieruchomości objęte są zwolnieniem, do złożenia deklaracji na podatek od nieruchomości, w której wykaże nieruchomości zwolnione (art. 6 ust. 10 upol). Jeżeli organ podatkowy nie zgadza się ze złożoną przez podatnika deklaracją może wszcząć postępowanie podatkowe w celu określenia podatku.

Odnośnie zwolnienia z art. 7 ust. 1 pkt 14 upol, wskazać należy, że dotyczy ono nieruchomości lub ich części zajętych na prowadzenie nieodpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego.

Za nieodpłatną statutową działalność pożytku publicznego prowadzoną przez organizacje pożytku publicznego w rozumieniu tego przepisu należy rozumieć działalność, która została tak oznaczona we wpisie do KRS. Nie można zgodzić się za skarżącym, że z ww. zwolnienia korzysta każda działalność mieszcząca się w celach stowarzyszenia, prowadzona nieodpłatnie.

W niniejszej sprawie, taką działalnością była działalność wymieniona w rubryce 4 pkt 2 odpisu z KRS-u, tj. doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzani oraz działalność pozostałych organizacji członkowskich, gdzie indziej niesklasyfikowaną. Aby skorzystać z powyższego zwolnienia, podatnik musi wykazać, że nieruchomość objęta podatkiem od nieruchomości była zajęta na ww. działalność. Przez zajęcie należy rozumieć faktyczne wykorzystywanie nieruchomości do wykonywania czynności składających się na tę działalność.

Zdaniem Sądu, nie można podzielić poglądu skarżącego, że posiadana przez niego nieruchomość korzysta z ww. zwolnienia, bowiem wykonywanie nieodpłatnej działalności pożytku publicznego w postaci doradztwa w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania oraz działalności pozostałych organizacji członkowskich, gdzie indziej niesklasyfikowanej nie jest związane z zajęciem tej nieruchomości. Do prowadzenia tej działalności podatnikowi nie była w ogóle potrzeba przedmiotowa nieruchomość. Okoliczności prowadzenia rozmów z inwestorami, poszukiwanie inwestorów w celu budowy pola golfowego oraz oprowadzanie ewentualnych inwestorów po nieruchomości nie świadczyło, że była to nieodpłatna działalność pożytku publicznego w postaci doradztwa w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania wykonywana przez skarżącego na rzecz Gminy . Skarżąca realizowała w ten sposób własne cele, mające doprowadzić do budowy tego pola golfowego, którym zmierzała zarządzać i w oparciu o nie prowadzić działalność gospodarczą. Również okoliczność wydawania folderów reklamowych oraz prowadzenie punktu informacji turystycznej przez skarżącego nie mieściła się w zakresie nieodpłatnej działalność pożytku publicznego podatnika. Ponadto, jak ustalono na podstawie oświadczenia podatnika z dnia 18 stycznia 2009 r., na ww. nieruchomości od dnia 1 kwietnia 2009 r. nie była prowadzona żadna działalność statutowa.

Brak możliwości zastosowania art. 7 ust. 1 pkt 14 upol wobec nieruchomości podatnika nie przesądza o możliwości zastosowania innego zwolnienia, wymienionego w ww. przepisie.

Odnośnie art. 7 ust. 1 pkt 5 upol, wskazać należy, że zwolnieniu podlegają nieruchomości lub ich części zajęte na potrzeby prowadzenia przez stowarzyszenia statutowej działalności wśród dzieci i młodzieży w zakresie oświaty, wychowania, nauki i techniki, kultury fizycznej i sportu, z wyjątkiem wykorzystywanych do prowadzenia działalności gospodarczej, oraz grunty zajęte trwale na obozowiska i bazy wypoczynkowe dzieci i młodzieży. Istotnym elementem tego zwolnienia jest zajęcie nieruchomości na prowadzenie wskazanej wyżej działalności wśród dzieci i młodzieży. Nieruchomość jest zajęta na prowadzenie takiej działalności wówczas, gdy przede wszystkim jest wykorzystywana w tym celu oraz mimo, że to nie jest wskazane w ww. przepisie powinna być to działalność prowadzona nieodpłatnie, bowiem odpłatność tej działalności powoduje uznanie jej za działalność gospodarczą podatnika. Na przykład, jeżeli dana nieruchomość jest wykorzystywana i do prowadzenia wspomnianej wyżej działalności wśród dzieci i młodzieży, i jednocześnie do prowadzenia działalności gospodarczej, wówczas nie można uznać jej za zwolnioną od podatku (np. w przypadku kortów tenisowych klubu sportowego, który udostępnia je wszystkim zainteresowanym za odpłatnością- (działalność gospodarcza) i jednocześnie kilka razy w tygodniu nieodpłatnie pozwala na korzystanie z nich dzieciom i młodzieży szkolnej. Korty te (budowla) i grunty pod nimi nie będą korzystały ze zwolnienia od podatku) (por. Podatek od nieruchomości, Komentarz. L. Etel, Wydawnictwo LEX Warszawa 2012, do art. 7).

Jak ustalono na podstawie oświadczenia podatnika z dnia 18 stycznia 2009 r., na ww. nieruchomości od dnia 1 kwietnia 2009 r. nie była prowadzona żadna działalność statutowa.

W niniejszej sprawie, podatnik wskazał, że prowadził nieodpłatnie działalność statutową w postaci popularyzacji gry w golfa wśród dzieci i młodzieży (cel wymieniony w statucie -propagowanie uprawianie zwykle dystyngowanej dyscypliny- gry w golfa, zwłaszcza wśród młodzieży), jednakże z zeznań świadków wynikało, że ww. działalność wśród dzieci była prowadzona w innych latach podatkowych na innym polu golfowym, a na wśród młodzieży akademickiej w innych latach podatkowych.

Przedmiotowa nieruchomość podlegała opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, gdyż jak wyżej ustalono, nie korzystała ze zwolnienia z art. 7 ust. 1 pkt 5 i pkt 14 upol oraz nie dotyczył jej art. 3 ust. 3 upol.

Odnośnie przedmiotu opodatkowania podatkiem od nieruchomości, jakim są grunty, wskazać należy, że podlegają opodatkowaniu tym podatkiem grunty, które nie są gruntami rolnymi i leśnymi (te bowiem podlegają opodatkowaniu podatkiem rolnym i leśnym).

W niniejszej sprawie, organ podatkowy przyjął, że opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają grunty, będące w posiadaniu podatnika oznaczone min. symbolem "dr". Grunty te opodatkowano stawką wynikająca z w § 1 pkt 2 lit.e Uchwały Nr X/111/07 Rady Gminy z dnia 19 listopada 2007 r w sprawie określenia stawek podatku od nieruchomości, tj. od gruntów pozostałych, w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego - 0,30 zł od m2 powierzchni. Stało się to wbrew obowiązującemu w 2010 r. zapisowi § 1 Uchwały Rady Gminy Nr XIX/215/08 z dnia 24 listopada 2008 r. zmieniającą uchwałę w sprawie określenia stawek podatku od nieruchomości. Zgodnie z powyższym przepisem, w pkt 2 uchwały Nr X/111/07 dodano lit.g, o treści: (od gruntów) pozostałych, które w ewidencji gruntów i budynków posiadających oznaczenie jako "dr, dr-R", z wyjątkiem związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – 0,01 zł od m2 powierzchni.

Zgodnie z art.134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "ppsa", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołana podstawa prawna. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności.

Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawy organ podatkowy dopuści się rażącego naruszenia prawa o czym świadczy oczywisty charakter tego naruszenia. Cecha tego naruszenia jest to, że treść decyzji pozostaje w wyraźnej i oczywistej sprzeczności z treścią przepisu, to znaczy istnienie tej sprzeczności da się ustalić poprzez proste ich zestawienie. Według Sądu, widać to przez zestawienie ww. przepisów prawa miejscowego, określających stawki podatkowe. Skoro, według organu podatkowego, opodatkowaniu podlegają działki o symbolu "dr" stawka podatku winna być określona na podstawie § 1 pkt 2 lit.g, nie zaś na mocy § 1 pkt 2 lit.e ww. uchwały.

Z uwagi na fakt utrzymania w mocy, przez organ odwoławczy, decyzji organu pierwszej instancji, dotkniętej wadą nieważności, decyzja SKO musiała zostać również wyeliminowana z obrotu prawnego.

Przechodząc do dalszych rozważań, Sąd stwierdził również inne nieprawidłowości zawarte w decyzji organu pierwszej instancji, które zostały zaakceptowane przez organ odwoławczy.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r., Nr 240, poz. 2072 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w 2010 r., podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Wskazać należy, że dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków mają walor dokumentu urzędowego, o którym mowa w art. 194 op i zgodnie z treścią tego przepisu, stanowią dowód tego, co zostało w nich stwierdzone. Ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniach administracyjnych i w każdym przypadku, gdy dane zawarte w deklaracji, czy informacji złożonej przez podatnika są niezgodne z danymi wynikającymi z ewidencji, rozstrzygające znaczenie dla opodatkowania gruntów mają zapisy wynikające z ewidencji.

Zgodnie z zasadą dwuinstancyjności, wyrażoną w art. 127 op, organ odwoławczy obowiązany jest ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę rozstrzygniętą decyzją organu pierwszej instancji. Nie może więc ograniczyć się do kontroli decyzji organu pierwszej instancji, ale obowiązany jest ponownie rozstrzygnąć sprawę. Istota administracyjnego toku instancji polega na 2-krotnym rozstrzygnięciu tej samej sprawy, nie zaś na kontroli zasadności argumentów postawionych w stosunku do orzeczenia organu pierwszej instancji. Zgodnie zaś z zasadami prawidłowo prowadzonego postępowania administracyjnego (także prowadzonego na podstawie przepisów ordynacji podatkowej), decyzja powinna wskazywać ustalony przez organ administracyjny stan faktyczny, określać przesłanki zastosowania tej, a nie innej kwalifikacji prawnej i ustalać, jakie okoliczności stanu faktycznego odpowiadają którym z fragmentów normy prawnej zastosowanej w sprawie. Uzasadnienie decyzji winno być zrozumiałe dla strony i umożliwiać kontrolę tej decyzji, zarówno administracyjną, jak i sądową.

Zdaniem Sądu, organy obu instancji naruszyły art. 122 op przez brak ustalenia w sposób właściwy powierzchni gruntu podlegającej opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Jak wskazano wyżej, dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków są wiążące dla organu podatkowe przy wymiarze podatku. Danymi tymi są numery ewidencyjne działek, symbol klasoużytku i powierzchnia użytku w ha. Przy czym następuje to według danych z ww. ewidencji na określony rok podatkowy, w niniejszej sprawie na rok 2010.

W niniejszej sprawie organ pierwszej instancji wskazał, że opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości w 2010 r. podlegała pow. [...] m2 sklasyfikowana w ewidencji gruntów jako Tr i dr, ustalenia te zaakceptował organ odwoławczy. Powyższe jest niezgodne z aktami zebranymi w sprawie, tj. wypisami z rejestru gruntów i zgłoszeniem zmiany danych ewidencji gruntów i budynków z 5 grudnia 2007 r.

Jak wynika z umowy dzierżawy zawartej pomiędzy podatnikiem a Gminą , skarżący wszedł w posiadanie działek w B o nr [...]o pow. [...]m2. Organ podatkowy wskazał, że ww. działki w 2007r. zostały połączone i oznaczone numerem ewidencyjnym [...], następnie decyzją Wójta z dnia 11 grudnia 2007 r. działka nr [...] uległa podziałowi na działki [...], a później działka nr [...]decyzją Wójta z dnia 26 października 2009r. uległa podziałowi na działki [...]. Według Wójta, zebrane materiały, w tym wypisy z ewidencji gruntów oraz wykaz zmian gruntowych potwierdziły, że mimo zmiany numeracji działek, nie zmienił się charakter zajmowanej nieruchomości wykazany w ewidencji gruntów.

Analiza zgłoszeniem zmiany danych ewidencji gruntów i budynków z 5 grudnia 2007 r. dokonana przez Sąd wykazała, że scaleniu uległy wszystkie działki, będące w posiadaniu podatnika poza działką o nr [...]oraz dodatkowo działki o nr [...],[...]i [...]. Ww. zmian dotyczyła również aktualizacji użytków i korekty powierzchni.

Ponadto, że zmian dokonanych w 2007 r. wynikało min., że:

- działka nr [...]o symbolu Tr (teren różny), o pow. [...]ha (przed zmianą) otrzymała nowy symbol klasoużytku – dr o pow. [...]ha,

- część działki nr [...]o symbolu dr o pow. [...]ha - weszła do symbolu N powiększając go do pow. [...]ha (przed zmianą pow. [...]ha),

- część działki nr [...]oznaczona dr-R o pow. 0[...]ha i [...]ha weszła do użytku R klasa IVa i IVb,

- część działki nr [...]oznaczona dr-R o pow. [...]weszła do użytku R klasa IVa,

- część działki [...]oznaczona symbolem dr-R o pow. [...] ha i [...]ha weszła do użytku R klasa IVa i V, zaś oznaczona symbolem dr-Lz do użytku Lz klasa IV,

- działka nr [...] oznaczona dr o pow. [...]ha otrzymała symbol Lz IV o pow. [...]ha,

- działka nr [...] oznaczona dr o pow. [...]ha otrzymała symbol Ps V [...]ha,

- działka nr [...] oznaczona dr o pow. [...]ha otrzymała symbol Ls klasa V o pow. [...] ha,

- działka nr [...] o symbolu dr o pow. [...]ha otrzymała symbol W o pow. [...]ha,

- działka nr [...] o symbolu W o pow. [...]ha otrzymała symbol dr o pow. [...]ha.

Powstała w 2007 r. działka o nr [...] miała [...]ha i zawierała użytki o symbolu R, W-R, Lz, Ps, Ls, N i dr. Powierzchnia działek o symbolu dr wynosiła [...]ha, lecz należy pamiętać, że w skład tego użytku wchodziła część działki [...]o symbolu dr o pow. [...]ha po zmianie nadal dr o pow. [...]ha, która nie była oddana w dzierżawę podatnikowi.

Powyższe oznacza, że decyzje obu instancji oparły się na wypisie z rejestru gruntów sprzed 2010 r. (prawdopodobnie z 2004 r., tj. z roku zawarcia umowy dzierżawy, co wynika z dokumentów złożony przez skarżącego do pisma z dnia 18 lipca 2013 r., którego odpis doręczono SKO w dniu 20 sierpnia 2013 r.).

Ponadto, skarżący w uzupełnieniu skargi zarzucił, że działka nr [...], mimo, że była objęta umową dzierżawy została przez Wójta w 2005 r. podzielona, a część jej sprzedana państwu P. Powyższa okoliczność winna zostać wyjaśniona przez organ podatkowy, gdyż grunt tej działki został oddany w dzierżawę podatnikowi i ma to wpływ na kwestię, czy był on w 2010 r. przedmiotem opodatkowania.

Jak wynika z zebranego materiału dowodowego, do ww. umowy dzierżawy do roku 2009 nie było żadnych aneksów, ani Gmina ani podatnik nie dążyli do uaktualnienia danych dotyczących zmian ewidencyjnych przedmiotowych działek w ww. umowie. Zdaniem Sądu, organ podatkowy, określając podatnikowi podatek od nieruchomości za 2010 r. musi wskazać dane dotyczące numerów ewidencyjnych działek, symbolu klasoużytku i powierzchni działek, które podlegają opodatkowaniu. W tym celu organ podatkowy winien przedstawić w swojej decyzji opis zmian numerów, symbolu i powierzchni tych działek i w sposób jasny wskazać, że które działki o jakich numerach, symbolach użytku i powierzchni podlegają opodatkowaniu w 2010 r. (uwzględniając podziały działek po 2007 r.), z wyłączeniem tych działek lub ich części, które nie były w posiadaniu podatnika.

Ponadto, organ podatkowy nie uzasadnił zmniejszenia powierzchni gruntu podlegającej opodatkowaniu do pow. [...]w porównaniu z latami ubiegłymi. Aneksem z dnia 19 stycznia 2009 r. do umowy dzierżawy powierzchnię działek, będącą w posiadaniu skarżącego ograniczono o pow. [...]ha. Jednak z uzasadnienia decyzji organu podatkowego nie wynikało jakich działek o jakich numerach i klasie użytku dotyczyło ww. zmniejszenie.

Powyższe miałoby znaczenie dla opodatkowania podatkiem od nieruchomości przedmiotowych gruntów, gdyby zmniejszenie powierzchni, która była dzierżawiona dotyczyło działek podlegających temu podatkowi, np. o symbolu dr. Jednak gdyby zmniejszenie powierzchni dzierżawionych działek dotyczyło działek rolnych i leśnych, okoliczność ta pozostałaby poza zakresem niniejszej sprawy.

Po ustaleniu w sposób prawidłowy powierzchni gruntu, który podlega opodatkowaniu, organ podatkowy winien wskazać i uzasadnić wybór konkretnej stawki podatkowej.

Odnośnie zarzutu skarżącego, że nie został poinformowany o zmianach w ewidencji gruntów i budynków, wskazać należy, iż o zmianach tych informuje się właściciela gruntu. Skarżący nie był właścicielem przedmiotowej nieruchomości, a jak wynika z akt wiedział zmianach dotyczących scalenia posiadanych przez niego działek w celu przygotowania terenu pod inwestycje w postaci budowy pola golfowego.

Odnośnie zarzutu skarżącego, że działki oznaczone symbolem dr nie powinny być opodatkowane podatkiem od nieruchomości, gdyż były użytkowane rolniczo, wskazać należy, iż organ podatkowy, przy wymiarze podatków, związany jest na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne danymi wynikającymi z ewidencji gruntów i budynków. Skoro konkretna działka miałaby symbol dr nie może być opodatkowana podatkiem rolnym.

Uchwała Nr X/111/07 Rady Gminy z dnia 19 listopada 2007 r. w sprawie określenia stawek podatku od nieruchomości, obowiązująca od 1 stycznia 2008 r., w § 1 pkt 2, dotyczącym gruntów ustaliła stawki, min.:

- d) pozostałych, wykorzystywanych wyłącznie na cele kultury fizycznej i sportu- 0,01 zł od m2 powierzchni;

- e) pozostałych, w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego - 0,30 zł od m2 powierzchni.

W § 1 uchwały Rady Gminy Nr XIX/215/08 z dnia 24 listopada 2008 r. zmieniającą uchwałę w sprawie określenia stawek podatku od nieruchomości, obowiązującą od 1 stycznia 2009 r. (obowiązująca również w 2010 r.), wprowadzono zmiany w uchwale Nr X/111/07 Rady Gminy , min. w pkt 2 uchwały Nr X/111/07 dotyczącego opodatkowania gruntów dodano lit.g o treści: pozostałych, które w ewidencji gruntów i budynków posiadających oznaczenie jako "dr, dr-R", z wyjątkiem związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – 0,01 zł od m2 powierzchni.

Grunt będący w posiadaniu podatnika w 2010 r. może zostać opodatkowany stawką podatku wynikającą z § 1 pkt 2 lit.e ww. uchwały pod warunkiem, że nie stosuje się do niego stawki z § 1 pkt 2 lit.g ww. uchwały. W decyzjach obu instancji brak było rozważań na możliwości zastosowanej stawki podatkowej z § 1 pkt 2 lit.g ww. uchwały. Jest to istotna kwestia, bowiem wysokość stawki z ww. przepisu jest niższa niż wynikająca z § 1 pkt 2 lit.e ww. uchwały. Stawka podatkowa z § 1 pkt 2 lit.d ww. uchwały nie mogła być zastosowana do przedmiotowych gruntów z uwagi na to, że ustalono na podstawie oświadczenia podatnika z dnia 18 stycznia 2009 r., iż na ww. nieruchomości od dnia 1 kwietnia 2009 r. nie była prowadzona żadna działalność statutowa.

Stawka z § 1 pkt 2 lit.e ww. uchwały dotyczyła gruntów pozostałych (czyli innych, będących w posiadaniu podatnika nie wymienionych w pozostałych zapisach ww. uchwały), w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego. Skarżący myli się, twierdząc, że organ podatkowy zarzucił mu prowadzenie działalności statutowej odpłatnie. Jak wyżej wskazano, czym innym jest działalność związana z celami statutowymi prowadzona przez podatnika odpłatnie lub nieodpłatnie, a czym innym jest odpłatna lub nieodpłatna statutowa działalność pożytku publicznego prowadzona przez organizacje pożytku publicznego. Z ww. odpisu KRS-u odpłatną działalnością statutową pożytku publicznego skarżącego było: wydawanie książek (PKD 22.11.Z- wydawanie książek, podklasa ta obejmuje wydawanie książek, broszur, folderów i podobnych publikacji, włączając słowniki i encyklopedie, wydawanie map i atlasów), działalność związana z organizacją targów i wystaw (PKD 74.84.A- podklasa ta obejmuje działalność organizatorów targów, wystaw i kongresów. Podklasa ta nie obejmuje działalności związanej z reklamą, sklasyfikowanej w 74.40.Z.), działalność stadionów i innych obiektów sportowych (PKD 92.61.Z- podklasa ta obejmuje działalność obiektów sportowych: stadionów do piłki nożnej, basenów kąpielowych i pływalni sportowych, pól golfowych, hal bokserskich, hal do uprawiania gier zespołowych, sal szermierczych itp., kortów tenisowych, pól krykietowych, boisk baseballowych, kręgielni, obiektów do uprawiania sportów zimowych, stadionów lekkoatletycznych i do sportów motorowych itp., lotnisk sportowych aeroklubów regionalnych, pozostałych obiektów sportowych, gdzie indziej niesklasyfikowanych. Obiekty te mogą być zamknięte lub zadaszone i mogą być wyposażone w miejsca dla publiczności, zarówno do siedzenia, jak i stojące. Podklasa ta nie obejmuje: wypożyczania sprzętu sportowego, sklasyfikowanego w 71.40.Z, działalności związanej z parkami i plażami, sklasyfikowanej w 92.72.Z.), pozostała działalność związaną ze sportem (PKD 92.62.Z - podklasa ta obejmuje: organizowanie i przeprowadzanie imprez sportowych na powietrzu i w halach dla sportowców zawodowych lub amatorów, z wykorzystaniem obiektów sportowych własnych lub niebędących własnością organizatora imprezy przez kluby: piłkarskie, kręglarskie, pływackie, kajakarskie, wioślarskie, szermiercze, bokserskie, zapaśnicze, baseballowe, kulturystyczne, sportów zimowych, szachowe, brydżowe, wędkarskie, strzeleckie, warcabowe, domino, lekkoatletyczne, sportów motorowych, sportów obronnych i inne, działalność związaną z promocją i organizacją imprez sportowych, działalność prowadzoną na własny rachunek przez sportowców, sędziów, instruktorów, trenerów, chronometrażystów itp., działalność stajni koni wyścigowych, ośrodków hodowli i tresury psów wyścigowych, działalność zespołów samochodów wyścigowych, działalność szkół jazdy konnej i innych szkółek sportowych, żeglarstwo, wędkarstwo sportowe i rekreacyjne, myślistwo sportowe i rekreacyjne. Podklasa ta nie obejmuje: wypożyczania sprzętu sportowego, sklasyfikowanego w 71.40.Z, działalności związanej z parkami i plażami, sklasyfikowanej w 92.72.Z, działalności związanej z jazdą konną rekreacyjną, sklasyfikowanej w 92.72.Z).

Jak wynika z materiału dowodowego, na żadną z tych wymienionych działalności przedmiotowa nieruchomość nie była zajęta przez skarżącego. Jednakże, grunty te mogły podlegać opodatkowaniu stawką z § 1 pkt 2 lit.e ww. uchwały jako grunty pozostałe, o ile nie miałaby do nich zastosowania stawka z § 1 pkt 2 lit.g.

Stawka z § 1 pkt 2 lit.g ww. uchwały miałaby zastosowanie, gdyby opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości w 2010 r. podlegały działki o symbolu dr lub dr-R, będące w posiadaniu podatnika.

Odnośnie kwestii opodatkowania budynku, Sąd nie podzielił poglądu organu podatkowego o braku przesłanek do jego opodatkowania.

Jak wynika z zebranego materiału dowodowego, w tym oględzin nieruchomości przeprowadzonych w dniu 11 października 2010 r. wraz z dokumentacją fotograficzną, na terenie nieruchomości znajduje się budynek w budowie. Dokumenty związane z powyższymi oględzinami mogły mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Z oględzin materiałów filmowych związanych z otwarciem w 2006 r. budynku klubowego oznaczanego również jako techniczno-recepcyjny, w którym umieszczony był symulator do gry w golfa wynika, że była to część budynku, widocznego na zdjęciach z ww. oględzin. Ponadto, w protokole przekazania nieruchomości z dnia 28 marca 2011 r. wymieniono, min. budynek techniczno-recepcyjny o pow. zabudowy [...]m2 i pow. użytkowej – [...]m2, w tym [...] m2 stan zamknięty (okna, drzwi Gerda z alarmem przeciwwłamaniowym).

Budynek i budowla mogą być osobnym od gruntu przedmiotem opodatkowania. Budowla lub jej część podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości tylko w sytuacji prowadzenia przez podatnika działalności gospodarczej. Powyższa sytuacja nie zaistniała w niniejszej sprawie.

W niniejszej sprawie, skarżący wybudował na gruncie należącym do Gminy budynek i na podstawie art. 47 i art. 48 Kodeksu cywilnego stał się on własnością Gminy. Skarżący jednak był posiadaczem tego budynku, a zatem stał się on podatnikiem podatku od nieruchomości na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 4 upol.

Podstawę opodatkowania dla budynków lub ich części stanowi ich powierzchnia użytkowa wyrażona w metrach kwadratowych. Dane dotyczące powierzchni użytkowej mogą być ustalane na podstawie fizycznego obmiaru powierzchni budynku po wewnętrznej długości ścian. Obmiaru dokonuje podatnik i wykazuje powierzchnię użytkową w informacji o nieruchomościach bądź deklaracji. Pojęcie obiektu budowlanego należy rozumieć zgodnie z jego definicją zawartą w ustawie Prawo budowlane. Wynika to z art. 1a ust. 1 pkt 1 i 2 upol, w którym stwierdza się, że budynkiem i budowlą jest obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego. Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych odsyła do ustawy Prawo budowlane tylko przy definiowaniu obiektu budowlanego. Ma to swoje następstwa przy ustalaniu rzeczy podlegających opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Opodatkowaniu podlegają wszystkie obiekty budowlane w rozumieniu prawa budowlanego, z wyjątkiem tzw. obiektów małej architektury. Natomiast o tym, czy te obiekty budowlane będą opodatkowane jako budynki, czy też jako budowle, decydują postanowienia ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, gdzie znajdują się definicje tych pojęć. Z art. 2 ust. 1 pkt 2 upol wynika, że przedmiotem opodatkowania podatkiem od nieruchomości są nieruchomości lub obiekty budowlane, m.in. w postaci budynków lub ich części. Dany obiekt budowlany jest opodatkowany jako budynek wówczas, gdy ma cechy wynikające z ustawowej definicji budynku zawartej w art. 1a ust. 1 pkt 1 upol. Budynkiem, według tej ustawy jest "obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach". Jeżeli więc obiekt budowlany ma te elementy, to jest budynkiem w rozumieniu ustawy. Z tej definicji nie wynika, iż budynek taki musi mieć okna, schody, drzwi, instalacje i być oddany do użytku. Wystarczy, że ma dach, ściany i fundament i już jest budynkiem w rozumieniu przytoczonej definicji. To, że dany obiekt spełnia wymogi definicji budynku, nie oznacza, że już w momencie przykrycia dachem powstaje obowiązek płacenia od niego podatku. Kwestie związane z powstaniem obowiązku podatkowego reguluje w odniesieniu do nowych budynków art. 6 ust. 2 upol. Wynika z niego, że jeżeli okolicznością, od której uzależniony jest obowiązek podatkowy, jest istnienie budynku lub jego części, obowiązek podatkowy powstaje z dniem 1 stycznia roku następującego po roku, w którym budowa została zakończona albo w którym rozpoczęto użytkowanie budynku lub jego części przed ich ostatecznym wykończeniem. W związku z tym nie mają znaczenia okoliczności takie jak np. trwanie w budynku prac budowlanych, czy też brak oddania budynku do użytkowania. (por. Podatek od nieruchomości, Komentarz. L. Etel, Wydawnictwo LEX Warszawa 2012, do art. 7).

O powstaniu obowiązku podatkowego w niniejszej sprawie zdecydowały dwa kryteria - istnieje budynek oraz rozpoczęto jego użytkowanie przed zakończeniem budowy. Okoliczność, że ww. budynek położony jest na działce rolnej nie ma znaczenia dla jego opodatkowania podatkiem od nieruchomości.

Jednak z uwagi, że Sąd stwierdził nieważność decyzji obu instancji w stosunku do podatnika nie obowiązuje zakaz reformationis in peius, tj. organ podatkowy przy ponownym rozpoznaniu sprawy może określić skarżącemu podatek od nieruchomości w wysokości wyższej niż dotychczas ustalona, tj. [...]zł (może również określić ww. podatek w kwocie niższej).

Tym samym podatkiem od nieruchomości za 2010 r. powinny być objęte grunty i budynek lub jego część, będące w posiadaniu skarżącego.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, mając na uwadze ww. wskazania Sądu, organ podatkowy zobowiązany jest ustalić prawidłową powierzchnię gruntów, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, wskazać i uzasadnić zastosowaną stawkę podatkową oraz opodatkować tym podatkiem budynek lub jego część, wskazać i uzasadnić zastosowaną stawkę podatkową.

Zgodnie z art. 153 ppsa, ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia.

Wyjaśnić należy, że sąd administracyjny bada legalność zaskarżonych orzeczeń wydanych przez organy administracyjne, czyli ich zgodność z przepisami postępowania i prawa materialnego. Sąd nie mógł skarżącego zwolnić z podatku od nieruchomości, czy też umorzyć mu ten podatek, bowiem należy to do kompetencji organów podatkowych.

Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c, art. 135 i art. 152 ppsa, orzekł jak w sentencji.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy, do których zaliczył kwotę wpisu sądowego w wysokości [...] zł.