Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2587/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-03-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
Hasła tematyczne: Inspekcja sanitarna
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 103 ust. 1 pkt. 1
journal: Dz.U. 2006 nr 171 poz 1225
law: Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska (spr.), Protokolant spec. Sylwia Kruszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 marca 2013 r. sprawy ze skargi Firmy Handlowo-Usługowej "C." Spółka Jawna R.P., I. P. z siedzibą w J. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] sierpnia 2012 r. znak: [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za nieprzestrzeganie wymagań w zakresie znakowania środków spożywczych skargę oddala


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Sanitarny decyzją znak [...] wydaną [...] sierpnia 2012 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt. 2 kpa po rozpatrzeniu odwołania Firmy Handlowo-Usługowej C. Sp. j. R. P. i I. P. z siedzibą w J. od decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] maja 2012 r. wymierzającej karę pieniężną w zw. z nieprzestrzeganiem wymagań w zakresie znakowania środków spożywczych – uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji w zakresie wysokości wymierzonej kary i w tym zakresie wymierzył karę w wysokości 2 000 zł.

W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że w dniu 13.04.2012 r. przedstawiciele Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w O. przeprowadzili kontrolę sanitarną w siedzibie Firmy Handlowo-Usługowej C. Sp. j. R. P., I. P. w J. Kontrolę przeprowadzono w związku z pismem Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia 14.03.2012 r., dotyczącym znajdującego się w obrocie nieprawidłowo . oznakowanego produktu pn. "Sok z granatu E.", którego importerem jest Firma Handlowo-Usługowa C. Jak ustalono w trakcie prowadzenia czynności kontrolnych firma zakupiła 1504 sztuki w/w produktu w litrowych szklanych opakowaniach oraz 1500 sztuk przedmiotowego środka spożywczego w butelkach o pojemności 0,33 1, wyprodukowanego przez G.R. F. C. L. z G. Z informacji uzyskanych od współwłaściciela Firmy Handlowo-Usługowej C. Sp. j. wynika, iż etykiety w języku angielskim, otrzymane od gruzińskiego producenta zostały przetłumaczone przez firmę na język polski przed wprowadzeniem do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej produktu pn. "Sok z granatu E.".

W protokole nr [...] udokumentowano, iż treści zamieszczone na etykiecie przedmiotowego środka spożywczego wskazują na właściwości lecznicze i zapobiegania chorobom poprzez zastosowanie następujących sformułowań: ,,Sok z granatów zwalcza skutecznie choroby serca i układu krążenia, obniża ciśnienie krwi, a także przeciwdziała procesom starzenia i powstawania nowotworów.(...) Pity systematycznie działa korzystnie przy astmie, problemach z trawieniem, wspomaga leczenie anginy, szkorbutu". Natomiast zastosowane oświadczenie funkcjonalne "Sok z granatu zawiera trzy razy więcej przeciwutleniaczy niż ta sama ilość zielonej herbaty czy czerwonego wina" nie zostało potwierdzone ogólnie przyjętymi danymi naukowymi. Ponadto w oznakowaniu przedmiotowego produktu użyto zapisu "bez konserwantów sugerującego, że ",Sok z granatu E." posiada szczególne właściwości, co odróżnia go od innych podobnych środków spożywczych. W trakcie prowadzenia czynności kontrolnych stwierdzono również niezgodność znakowania produktu pn. Sok z granatu E." z § 2 ust. 1 pkt 8 oraz § 11 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 lipca 2007 r. w sprawie znakowania środków spożywczych (Dz. U. z 2007 r. nr 137, poz. 966 z późn. zm.), ponieważ na jego etykiecie pominięto numer partii produkcyjnej, natomiast datę minimalnej trwałości poprzedzono nieprawidłowym określeniem spożyć przed:''. Ponadto zapis dotyczący wartości odżywczej ww. środka spożywczego zakwestionowano pod względem zgodności z wymaganiami zawartymi w § 5 ust. 1 i ust. 4 oraz § 9 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 25 lipca 2007 w sprawie znakowania żywności wartością odżywczą (Dz. U. z 2007 r. nr 137 poz 967 z późn. zm.).

Państwowy Powiatowy inspektor Sanitarny w O. pismem z dnia 16 kwietnia 2012 r. zwrócił się do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z wnioskiem o wymierzenie firmie Handlowo-Usługowej C. Sp. j. R. P., I. P., kary pieniężnej w związku z nieprzestrzeganiem wymagań w zakresie znakowania środków spożywczych.

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. w dniu 25 kwietnia 2012 r. wszczął postępowanie administracyjne w sprawie nałożenia kary pieniężnej przewidzianej w art. 103 ust. 1 pkt 1 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia. Firma w piśmie z dnia 17 maja 2012 r. złożyła wyjaśnienia podając, iż nieprawidłowe treści zamieszczone na etykiecie wynikały z nieścisłości w tłumaczeniu oryginalnych etykiet zawierających informacje z ogólnie dostępnych opracowań na temat zalet soku z granatów. Do pisma wyjaśniającego spółka załączyła materiały informacyjne, zawierające charakterystykę owocu granatu. Jednocześnie strona oświadczyła, że nie miała na celu wprowadzenia w błąd konsumenta, a poszerzenie jego wiedzy o właściwościach przedmiotowego środka spożywczego. Również zapis na etykiecie produktu pn. "Sok z granatu E." wskazujący na brak dodatku substancji konserwujących według spółki jest zgodny z prawdą i nie powinien zostać zakwestionowany. Ponadto Firma Handlowo- Usługowa C. Sp. j., stwierdziła, iż określenie "spożyć przed:", użyte niezgodnie z obowiązującym ustawodawstwem, nie godzi w interes konsumentów. Strona podkreśliła ponadto, że niezwłocznie po kontroli podjęła działania naprawcze i sporządziła nowe etykiety dla produktu pn. "Sok z granatu E.". W związku ze złożonymi wyjaśnieniami, spółka wniosła o odstąpienie od zamiaru nałożenia na nią kary pieniężnej.

W dniu [...] maja 2012 r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. wydał decyzję nr [...] wymierzającą firmie Handlowo-Usługowej C. Sp. j. R. P., I. P. karę pieniężną w wysokości 3000 zł w związku z nieprzestrzeganiem wymagań w zakresie znakowania środków spożywczych.

Po rozpatrzeniu odwołania Główny Inspektor Sanitarny podniósł w uzasadnieniu decyzji, że jeżeli chodzi o uchybienie dotyczące użycia sformułowania "bez konserwantów", organ zauważa, że strona powołała się na fakt ukarania jej przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w W. karą pieniężną w wysokości 2.500 zł, wymierzoną na mocy decyzji z dnia [...] czerwca 2012 r. W ocenie organu odwoławczego, kary pieniężne na mocy obu decyzji nie zostały wymierzone za te same uchybienia. O ile decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w W. nakłada karę pieniężną za użycie sformułowania "bez konserwantów" w oznakowaniu szerszej gamy produktów (oprócz soku z granatu były to również dwa rodzaje soków z derenia oraz dwa rodzaje soków z pigwy), to decyzja Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. nakłada karę pieniężną za kilka różnych uchybień, ale dotyczących wyłącznie oznakowania jednego produktu, tj. soku z granatów, przy czym użycie sformułowania "bez konserwantów" jest jednym z tych uchybień. Zakresy obu decyzji pokrywają się więc jedynie częściowo.

Tym niemniej rację ma strona, że za użycie sformułowania "bez konserwantów" w oznakowaniu soku z granatów została już ukarana decyzją [...] Wojewódzkiego inspektora Inspekcji Handlowej w W. To uchybienie (i tylko to) nie powinno więc być brane pod uwagę przy wymierzaniu kary przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. W przeciwnym razie mielibyśmy do czynienia z podważeniem fundamentalnej zasady prawnej, która zakazuje karania dwa razy za to samo uchybienie.

Wg organu odwoławczego można zgodzić się ze stroną, że użycie sformułowania "spożyć przed", aczkolwiek nie odpowiada ściśle przepisom prawa, ma charakter drobny i nie godzi w interesy konsumentów w sposób istotny. Uchybienie to nie powinno zatem rzutować na wysokość kary pieniężnej.

Strona nie zakwestionowała uchybień dotyczących braku oznaczenia partii produkcyjnej oraz sposobu oznaczenia wartości odżywczej. W tym przypadku w ocenie

Głównego Inspektora Sanitarnego uchybienia nie są znikome (ponieważ braki te utrudniają możliwość śledzenia partii towaru oraz w pewnym zakresie mogą wprowadzać konsumentów w błąd), aczkolwiek ich stopień społecznej szkodliwości nie jest też szczególnie wysoki.

Wg organu nie można natomiast zgodzić się ze stroną, jeżeli chodzi o uchybienia dotyczące użycia oświadczeń sugerujących właściwości lecznicze i zapobiegania chorobom. W tym zakresie zaskarżona decyzja zawiera szczegółowe i trafne wyjaśnienia.

Sformułowania użyte na etykiecie produktu pn. "Sok z granatu E." informują konsumentów, że spożywanie ww. środka spożywczego prowadzi do obniżenia ciśnienia krwi, a tym samym zapobiega schorzeniom układu krążenia oraz skutecznie zwalcza choroby serca. Ponadto wskazują na jego korzystne działanie przy problemach z trawieniem i astmie, a także wspomaganie leczenia anginy i szkorbutu. Ponadto wyrażenia zamieszczone w oznakowaniu przedmiotowego produktu podkreślają właściwości przeciwdziałania procesom starzenia organizmu oraz powstawaniu nowotworów. Etykieta produktu pn. "Sok z granatu E." została opracowana w taki sposób, aby przekonać potencjalnych konsumentów, iż mają do czynienia z produktem wyróżniającym się spośród innych podobnych środków spożywczych, przywracającym prawidłowe funkcje organizmu i zapobiegającym różnym schorzeniom.

Wg organu nie ulega wątpliwości, że w rozpoznawanej sprawie miało miejsce naruszenie art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2010 r. nr 136, poz. 914 z późn. zm.)., który stanowi, że oznakowanie środka spożywczego nie może wprowadzać konsumenta w błąd, w szczególności co do charakterystyki środka spożywczego, w tym jego (...) właściwości (...), przez sugerowanie, że środek spożywczy posiada szczególne właściwości, jeżeli wszystkie podobne środki posiadają takie właściwości, a także przypisywać środkowi spożywczemu właściwości zapobiegania chorobom lub ich leczenia albo odwoływać się do takich właściwości (...) oraz zawierać oświadczeń żywieniowych lub zdrowotnych niezgodnych z przepisami rozporządzenia nr 1924/2006.

Skarżący podniósł, że istnieje bardzo dużo badań naukowych, które wskazują na szczególne właściwości soku z granatów oraz korzyści płynące ze spożywania tego produktu. W ocenie Głównego Inspektora Sanitarnego przytoczone w odwołaniu wyniki badań ilustrują właściwości przedmiotowego produktu wyłącznie w aspekcie stanów patologicznych (m. in. nowotwory, choroba Alzheimera, artretyzm, astma), a nie w aspekcie żywieniowym. Odnoszenie zacytowanych dowodów- naukowych do właściwości środka spożywczego, jakim jest "Sok z granatu E." wprowadzonego do obrotu przez Firmę Handlowo-Usługową C. Sp. j. R. P., I. P., jest zatem całkowicie nieuzasadnione. W związku z powyższym nie ma podstaw do uznania wiarygodności ww. danych, dotyczących efektów działania na organizm ekstraktu z owoców granatu.

Również analiza załączonych do pisma wyjaśniającego strony z dnia 17.05.2012 r. materiałów informacyjnych nie wniosła istotnych dowodów w sprawie, potwierdzających zasadność użycia oświadczenia funkcjonalnego o treści "Sok z granatu zawiera trzy razy więcej przeciwutleniaczy niż ta sama ilość zielonej herbaty czy czerwonego wina" w oznakowaniu przedmiotowego produktu. Opinie w nich zawarte, dotyczące właściwości granatu, nie zostały sporządzone przez jednostki naukowe właściwe do ich wydawania. Ponadto cechy granatu i jego przetworów, ujęte w przedłożonych opracowaniach, dotyczą stanów patologicznych (np. choroby nowotworowe, schorzenia układu krążenia), a nie aspektu żywieniowego, zatem nie należy odnosić ich do środków spożywczych. W związku z powyższym są niezgodne z art. 6 ust. 1 i 2 rozporządzenia (WE) nr 1924/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych dotyczących żywności (Dz. Urz. L 404/9 z dnia 30.12.2006 r. ze zm.), w myśl którego oświadczenia żywieniowe i zdrowotne muszą się opierać na ogólnie przyjętych dowodach naukowych i być nimi potwierdzone, co pozwala na ich uzasadnione zastosowanie.

Nadto Główny Inspektor Sanitarny pokreślił (odnosząc się do argumentów odwołania), że znakowanie żywności jest jednym z elementów, które mogą wpływać na bezpieczeństwo żywności, ponieważ podawane na opakowaniach informacje lub brak tych informacji mogą wprowadzać w błąd i mieć wpływ na zdrowie i życie konsumentów. Oznakowanie produktów ma bowiem umożliwić konsumentom dokonywanie świadomych wyborów żywieniowych, w tym wyborów prozdrowotnych, dostosowanych do potrzeb danego konsumenta, a także umożliwić identyfikację i źródło pochodzenia produktu oraz podmiotu odpowiedzialnego za ten produkt. Wadliwe oznakowanie żywności jest jednym z najpoważniejszych naruszeń prawa żywnościowego, ponieważ godzi bezpośrednio w konsumenta żywności, wprowadzając go w błąd. Z tej przyczyny ustawodawca przewidział w ustawie o bezpieczeństwie żywności i żywienia stosunkowo wysoką karę pieniężną.

Jak stanowi art. 103 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, kto nie przestrzega wymagań w zakresie znakowania środków spożywczych określonych w art. 45 - 49 oraz przepisach wydanych na podstawie art. 50 ust. ł i art. 51, podlega karze pieniężnej, w wysokości do trzydziestokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej za rok poprzedzający, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Zgodnie z art. 103 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, w przypadku tego naruszenia wysokość kary pieniężnej może być wymierzona do pięciokrotnej wartości brutto zakwestionowanej ilości środka spożywczego.

W ocenie Głównego Inspektora Sanitarnego nie ma wątpliwości, iż Firma Handlowo-Usługową C. Sp. j. R. P., I. P., naruszyła obowiązujące przepisy prawne w zakresie znakowania środka spożywczego pn. "Sok z granatu E.", dlatego też stosując się do art. 17 pkt. 2 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności, kara powinna być skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca. W tym przypadku oznakowanie, w szczególności poprzez odwołanie się do właściwości zapobiegania powstawaniu szerokiego spektrum chorób, jakie rzekomo posiadał produkt, w sposób istotny mogło wprowadzać w błąd konsumentów, godząc w ich interesy ekonomiczne i zdrowotne oraz utrudniając podejmowanie racjonalnych wyborów żywieniowych. Stopień społecznej szkodliwości tego uchybienia należy zatem uznać za wysoki.

Tym niemniej, Główny Inspektor Sanitarny postanowił obniżyć wysokość kary pieniężnej do kwoty 2000 zł. Takie obniżenie jest uzasadnione ze względu na fakt, że uchybienie polegające na użyciu sformułowania "bez konserwantów" było już przedmiotem decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w W. a więc nie powinno być sankcjonowane powtórnie. Organ uwzględnił również znikomy stopień społecznej szkodliwości uchybienia, dotyczącego oznaczenia daty minimalnej trwałości, a także podjęte przez stronę działania dostosowawcze. Kara w wysokości 2000 zł w ocenie organu jest relatywnie bardzo niska i w możliwie najszerszym zakresie uwzględnia okoliczności łagodzące.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła Spółka Jawna C. R. P., I. P. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła organowi naruszenie art. 103 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia podnosząc, że wymierzona kara jest zbyt dotkliwa , bowiem decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia [...] czerwca 2012 r. spółka została już ukarana na podstawie przepisów w/w ustawy karą w wysokości 2500 zł.

Poza tym spółka podniosła, że nie miała jakichkolwiek złych intencji przy wprowadzaniu do sprzedaży gruzińskich soków. Soki te są bardzo dobrym i naturalnym produktem o niewątpliwych zaletach żywieniowych i zdrowotnych. Soki te były badane przez Wojewódzką Stację Sanitarno-Epidemiologiczną w W. Wyniki badań w pełni potwierdziły wyżej wskazane zalety soków. Treść etykiet wynikała z tłumaczenia oryginalnych etykiet gruzińskich oraz podania informacji z ogólnie dostępnych opracowań (w tym naukowych) wskazujących na zalety tych soków. Tłumaczenie to oraz w/w informacje w żaden sposób nie miały na celu wprowadzenie kogokolwiek w błąd, a jedynie podanie trochę szerszej informacji o produkcie, który w Polsce jest nowością. Dbałość o klienta zadecydowała o podaniu informacji, które mogą poszerzyć wiedzę potencjalnych klientów o zaletach nowych soków z egzotycznych owoców.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Sanitarny wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji lub postanowienia. Sąd nie bada więc celowości, czy też słuszności zaskarżonego aktu.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).

Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] sierpnia 2012 r. uchylająca decyzję Powiatowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] maja 2012 r. wymierzającą Spółce jawnej Firmie Handlowo-Usługowej "C." R. P., I. P. z siedzibą w J. karę pieniężną w wysokości 3000 zł – w zakresie wysokości wymierzonej kary i w tym zakresie wymierzająca Spółce karę w wysokości 2000 zł. Podstawą prawną kontrolowanych decyzji jest art. 103 ust. 1 pkt 1 w zw. z pkt 7 ustawy z 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia zgodnie z którym podmiot kary nie przestrzega min. Wymogami w zakresie zachowania środków spożywczych określonych w art. 45-49 ustawy, podlega karze pieniężnej. Zaznaczyć przy tym należy że użycie w art. 103 ust. 1 pkt. 1 sformułowania "podlega karze" obliguje organ do nałożenia kary w każdym przypadku. Ustalenia że doszło do naruszenia wymagań określonych w wymienionych w art. 103 ust. 1 pkt 1 przepisów. W tym miejscu trzeba wskazać, że wymagania i procedury niezbędne dla zapewnienia bezpieczeństwa żywności i żywienia zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd do Spraw Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w sprawie bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz. WE L 31 z 1.02.2002, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 6, str. 463), określa ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia zgodnie z art. 46 w/w ustawy oznakowanie środka spożywczego nie może:

1) wprowadzać konsumenta w błąd, w szczególności:

a) co do charakterystyki środka spożywczego, w tym jego nazwy, rodzaju, właściwości, składu, ilości, trwałości, źródła

łub miejsca pochodzenia, metod wytwarzania lub produkcji,

b) przez przypisywanie środkowi spożywczemu działania lub właściwości, których nie posiada,

c) przez sugerowanie, że środek spożywczy posiada szczególne właściwości, jeżeli wszystkie podobne środki spożywcze posiadają takie właściwości;

2) przypisywać środkowi spożywczemu właściwości zapobiegania chorobom lub ich leczenia albo odwoływać się do takich właściwości, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 4 i art. 33 ust. 4, oraz zawierać oświadczeń żywieniowych lub zdrowotnych niezgodnych z przepisami rozporządzenia nr 1924/2006.

W świetle powyższych regulacji – biorąc pod uwagę (niekwestionowaną) treść oznakowania (etykiety) produktu pn. "Sok z granatu E." Sąd podziela ocenę organu, iż jej sformułowania przypisują produktowi właściwości zapobiegania chorobom, wspomagają ich leczenie, a więc doszło do naruszenia przepisu art. 46 ust. 2 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia.

Wobec tego organ miał podstawy do wymierzenia skarżącej Spółce kary pieniężnej na podstawie art. 103 ust. 1 pkt 1 i pkt 7 ustawy – przy czym należy podnieść, iż przy ustaleniu wysokości kary organ wziął pod uwagę (co wyjaśnił w uzasadnieniu rozstrzygnięcia) wyjaśnienia przedstawione przez Spółkę.

W ocenie Sądu poczynione przez organ zarówno I jak i II instancji ustalenia wynikają z zebranego w sprawie materiału dowodowego, zaś dokonana przez ten organ ocena tego materiału w kontekście zastosowanych przepisów prawa nie budzi zastrzeżeń. Zdaniem Sądu organy obu instancji wyczerpująco zbadały wszystkie okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz przeprowadziły dowody służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej oraz zasadą pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.