Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 178/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2018-03-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Górecka po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi X na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu II instancji. Uzasadniając ten wniosek strona skarżąca podniosła, że brak wstrzymania wykonania decyzji spowoduje nieodwracalne skutki. Dochód skarżącego za [...] r. wyniósł [...] zł, czyli [...] zł miesięcznie. Wynagrodzenie własne z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej wynosi [...] zł. Skarżący ponosi wydatki na zaspokojenie podstawowych potrzeb, w tym na opłaty na energię elektryczną ( np. [...] zł za prąd w styczniu [...] r. ). W dniu [...] r. skarżący wziął [...] w wysokości [...] zł. W dniu [...] r. strona wzięła [...] w wysokości [...] zł. Spłata rat kredytowych obciąża znacznie budżet rodzinny. Skarżący podkreślił ponadto swój zły stan zdrowia, uniemożliwiający mu podjęcie dodatkowego zatrudnienia. Do wniosku skarżący załączył stosowną dokumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2016, poz. 718 ; dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość.

Z uwagi na treść normatywną powyższych przepisów należy stwierdzić, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić wyłącznie w wyniku złożonego przez skarżącego wniosku oraz w granicach luzu decyzyjnego przyznanego Sądowi przez ustawodawcę, wyznaczonego zakresem znaczeniowym przesłanek sformułowanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć należy, że chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, skarżący ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W celu uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji należy zatem przedstawić dokumenty, które uprawdopodobnią opisywaną sytuację, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W ocenie Sądu strona skarżąca wywiązała się należycie z obowiązku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.

Dochód skarżącego za [...] r. wyniósł [...] zł, czyli [...] zł miesięcznie. Wynagrodzenie własne z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej wynosi [...] zł. Skarżący ponosi wydatki na zaspokojenie podstawowych potrzeb, w tym na opłaty na energię elektryczną ( np. [...] zł za prąd w [...] r. ). W dniu[...] r. skarżący wziął [...] w wysokości [...] zł. W dniu [...] r. strona wzięła [...] w wysokości [...] zł. Spłata rat kredytowych obciąża znacznie budżet rodzinny. Skarżący podkreślił ponadto swój zły stan zdrowia, uniemożliwiający mu podjęcie dodatkowego zatrudnienia. Do wniosku skarżący załączył stosowną dokumentację.

W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.