Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 680/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-03-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6054 Paszporty
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 46 par 1 pkt 4 w zw z art 57 par 1, 220 par 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej C.K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 2408/13 w sprawie ze skargi C.K. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania paszportu postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 11 grudnia 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 2408/13 odrzucił skargę C. K. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 12 sierpnia 2013 r. nr DSO-PA-6832-20/2013 w przedmiocie odmowy wydania paszportu postanawia.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w piśmie z dnia 11 września 2013 r. C.K., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] sierpnia 2013 r. utrzymującą w mocy decyzję Konsula Generalnego Rzeczypospolitej Polskiej w Szanghaju z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] odmawiającą wydania paszportu.

Wniesiona skarga nie została opatrzona ani podpisem skarżącego, ani podpisem profesjonalnego pełnomocnika działającego w sprawie w imieniu skarżącego.

Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 16 października 2013 r. Przewodniczący Wydziału wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków formalnych poprzez podpisanie skargi w budynku Sądu lub nadesłanie podpisanego jej egzemplarza. Ponadto pełnomocnik skarżącego zarządzeniem z tej samej daty wezwany został także do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 300 zł w zakreślonym wyżej terminie pod rygorem odrzucenia skargi. W zarządzeniu tym zamieszczono informację, że należną kwotę należy uiścić w kasie Sądu bądź na rachunek bankowy Sądu numer:

96 1010 1010 0078 1022 3100 0000.

W odpowiedzi na powyższe wezwania pełnomocnik skarżącego przy piśmie z dnia 25 października 2013 r. nadesłał kserokopię skargi poświadczoną za zgodność z oryginałem oraz wydruk komputerowy potwierdzający uiszczenie w dniu 28 października 2013 r. opłaty w kwocie 300 zł na numer rachunku bankowego: 60 1030 1508 0000 0005 5001 0038, należącego do Dzielnicy Śródmieście m. st. Warszawy ul. Nowogrodzka 43, 00-691 Warszawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu z dwóch powodów.

Po pierwsze, pomimo precyzyjnego i prawidłowo doręczonego wezwania nie uzupełniono braków formalnych skargi - nie podpisano skargi, ani nie nadesłano podpisanego egzemplarza skargi, co stanowi podstawę do jej odrzucenia zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.).

Sąd wskazał, że z przepisów art. 46 § 1 pkt 4 i art. 57 § 1 p.p.s.a. wynika, iż skargę do Sądu należy podpisać i że musi to być oryginalny podpis własnoręczny, a nie np. kserokopia podpisu czy podpis mechanicznie odtworzony, bowiem podpis na dokumencie jest formą oświadczenia woli lub wiedzy i służy identyfikacji osoby, która to oświadczenie złożyła. W związku z powyższym, dla skuteczności pisma wnoszonego przez stronę do sądu administracyjnego konieczne jest opatrzenie go własnoręcznym oryginalnym podpisem, bowiem tylko taki podpis spełnia wymagania wynikające z art. 46 § 1 pkt 4 powołanej ustawy i własnoręcznego oryginalnego podpisu skarżącego nie zastąpi złożenie przez profesjonalnego pełnomocnika kserokopii skargi poświadczonej za zgodność z oryginałem, bowiem kserokopię skargi poświadczonej za zgodność z oryginałem należy uznać jedynie za odpis, a zatem w aktach sądowych sprawy nadal brak jest oryginału skargi własnoręcznie podpisanej przez skarżącego.

Po drugie, pełnomocnik skarżącego nie uiścił w sposób prawidłowy należnego wpisu od skargi, co na podstawie art. 220 § 3 powołanej ustawy również obliguje Sąd do jej odrzucenia. Sąd wskazał, że uchybienie obowiązkowi należytego opłacenia pisma w rozumieniu powołanego przepisu może polegać nie tylko na uiszczeniu opłaty sądowej w niewłaściwej wysokości, czy też po upływie przewidzianego w ustawie terminu, lecz również na uiszczeniu opłaty na niewłaściwy rachunek bankowy. Zgodnie bowiem z art. 219 § 2 powołanej ustawy, opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Tymczasem w niniejszej sprawie profesjonalny pełnomocnik skarżącego zamiast uiścić wymagany wpis sądowy od skargi na numer rachunku bankowego Sądu: 96 1010 1010 0078 1022 3100 0000 wskazany w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 października 2013 r., dokonał w dniu 28 października 2013 r. przelewu wpisu od skargi w wysokości 300 zł na numer rachunku bankowego: 60 1030 1508 0000 0005 5001 0038, który nie jest rachunkiem bankowym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, lecz rachunkiem należącym do Dzielnicy Śródmieście m. st. Warszawy ul. Nowogrodzka 43, 00-691 Warszawa, będącej organem podatkowym właściwym ze względu na miejsce złożenia dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa, od którego dokonywana jest zapłata opłaty skarbowej.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożył C. K., wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.

- naruszenie art. 46 § 1 pkt 4 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, że w niniejszej sprawie skarga nie została ważnie podpisana, podczas gdy na przesłanym do Sądu piśmie widniał podpis C.K., a nadto w wykonaniu wezwania na skardze – z upoważnienia podpisał się również pełnomocnik skarżącego, który z ostrożności uwierzytelnił przesłaną do Sądu skargę za zgodność z oryginałem;

- naruszenie art. 220 § 1 p.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, że skarga nie została należycie opłacona, podczas gdy została uiszczona opłata w prawidłowej wysokości, z tym, że na niewłaściwy rachunek bankowy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zaskarżone postanowienie mimo częściowo błędnego uzasadniania odpowiada prawu.

Stosowanie do treści art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Z kolei art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowi, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Za trafne należało uznać rozstrzygnięcie Sądu o odrzuceniu skargi z powodu braku uiszczenia wpisu sądowego w sposób wskazany w art. 219 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu.

Naczelny Sąd Administracyjny w tym składzie w pełni podziela zaprezentowany przez Sąd pierwszej instancji i ugruntowany zarówno w doktrynie jak o orzecznictwie pogląd, iż uiszczenie opłaty sądowej wniesionej na rachunek niewłaściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego, organu czy instytucji, można uznać za skuteczne tylko w takiej sytuacji, gdy niewłaściwy wojewódzki sąd administracyjny, organ czy instytucja dokona w terminie przeznaczonym dla strony na uiszczenie opłaty sądowej przelania wpłaconej mylnie kwoty na rachunek bankowy właściwego sądu administracyjnego (zob. Jagielski, [w:] R. Hauser (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 705 i powołane tam postanowienia NSA dostępne na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że pomimo wezwania, wpis sądowy od skargi nie został uiszczany na rachunek sądu właściwego – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Z akt sprawy wynika bowiem, że kwota 300 złotych opisana w tytule przelewu jako "opłata C. K." została uiszczona na rachunek bankowy 60 1030 1508 0000 0005 5001 0038, należący do Dzielnicy Śródmieście m. st. Warszawy ul. Nowogrodzka 43, 00-691 Warszawa (wydruk komputerowy przesłany przez pełnomocnika skarżącego, k. 21 akt sądowych). Brak uiszczenia wpisu na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie potwierdza także adnotacja pracownika Oddziału Finansowo Budżetowego tego Sądu, (k. 24 verte akt sądowych). Powyższych ustaleń nie podważa również skarżący kasacyjnie, podnosząc jedynie, że wpłata na niewłaściwe konto została dokonana w wyniku pomyłki. W tym miejscu wskazać należy, że dla oceny wypełnienia dyspozycji przepisu art. 219 § 2 p.p.s.a. bez znaczenia pozostają podnoszone przez skarżącego okoliczności, iż organ na rachunek którego omyłkowo uiszczono wpis sądowy nie przekazał kwoty na rachunek właściwego odbiorcy, do czego był zobowiązany. W kontekście powyższych rozważań, niezasadny okazał się zarzut naruszenia art. 220 § 1 p.p.s.a.

Rację ma natomiast skarżący kasacyjnie, iż brak było podstaw do odrzucenia skargi z powodu nieuzupełnienia jej braku formalnego w postaci podpisu. Zgodnie z treścią art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W okolicznościach niniejszej sprawy uznać należało, że skarga nadesłana do Sądu przez pełnomocnika skarżącego w wykonaniu zarządzenia wzywającego do jej podpisania zawierała podpis pełnomocnika i tym samym brak formalny skargi został uzupełniony. Przy piśmie z dnia 25 października 2013 r. pełnomocnik nadesłał bowiem skargę na której widniał podpis skarżącego w kserokopii oraz oryginalny podpis pełnomocnika z dopiskiem

"z upoważnienia". Należy w tym miejscu zauważyć, że z treści przedmiotowego zarządzenia wzywającego do uzupełnienia braku formalnego skargi wynika, iż to pełnomocnik został wezwany do podpisania skargi, nie zaś skarżący. Zatem skoro nadesłane pismo zawierało oryginalny podpis pełnomocnika, to powyższe stanowiło wykonanie treści zarządzenia i tym samym nie można podzielić stanowiska Sądu pierwszej instancji, iż była to kserokopia skargi poświadczona za zgodność z oryginałem.

Uchybienie to nie mogło jednak skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia Sądu pierwszej instancji z uwagi na prawidłowe odrzucenie skargi

z powodu nieuzupełnienia braku fiskalnego.

W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.