Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SAB/Wa 97/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-01-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej czynności
Powołane przepisy: article: art. 3, art. 61 par. 3, art. 134 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. D. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W., postanawia: - oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania czynności polegającej na wykonywaniu prac blacharsko-lakierniczych napraw samochodowych w garażu trzystanowiskowym na działce nr ewid. [...] w T. przy ulicy [...] [...] przez H. i R. K. -


UZASADNIENIE

S. D. wniósł skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. polegającą na nierozpoznaniu jego skargi z dnia 26 listopada 2009 r. dotyczącej użytkowania garażu trzyboksowego na działalność gospodarczą: usługi blacharsko-lakiernicze napraw samochodowych oraz niepodjęciu czynności z tym związanych zgodnie z odpowiednimi przepisami prawa.

Pismem z dnia 5 lipca 2010 r., skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonywania prac blacharsko-lakierniczych napraw samochodowych w garażu trzystanowiskowym na działce nr ewid. [...] w T. przy ul. [...] [...] przez H. i R. K. do czasu uzyskania odpowiednich zezwoleń na prowadzenie tego rodzaju robót i zajęcia stanowiska przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. Skarżący podniósł, że tego rodzaju roboty stanowią zagrożenie dla zdrowia i życia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 20 września 2002 r. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Zgodnie z § 2 tegoż przepisu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

W myśl § 3 tegoż przepisu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Wniosek o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd rozpoznaje w granicach swoich kompetencji określonych w cytowanym wyżej art. 3 p.p.s.a., a zatem w granicach kontroli działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg określonych w wymienionych wyżej pkt 1-8.

Przedmiotowy wniosek skarżącego z dnia 5 lipca 2010 r. dotyczy natomiast wykonywania prac blacharsko-lakierniczych przez H. i R. K., a zatem nie jest to wniosek z zakresu kontroli działalności administracji publicznej, lecz wniosek z zakresu wykonywania administracji publicznej, do którego załatwienia właściwe są organy administracji publicznej.

Należy również wziąć pod uwagę treść art. 134 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem niniejszej sprawy jest bezczynność organu, a nie czynność, o której mowa we wniosku o wstrzymanie. Mając na względzie to, iż wstrzymanie wykonania aktu lub czynności ma charakter tymczasowy i jest ściśle związane z przedmiotem danej sprawy, którego zabezpieczeniu ma służyć, należy uznać, że przedmiotowy wniosek wychodzi poza zakres niniejszej sprawy.

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego prawa złożenia wniosku do sądu (zd. 2 § 3). Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (zd. 3 § 3).

Ze względu na to, że w przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia z aktem lub czynnością, która podlega sądowej kontroli, jak również ze względu na fakt, iż przedmiotem niniejszej sprawy jest bezczynność organu, a nie czynność, o której mowa we wniosku o wstrzymanie, rozpoznanie przedmiotowego wniosku wychodziłoby zarówno poza zakres przedmiotowej sprawy jak i poza zakres kognicji sądów administracyjnych.

Z powyższych względów, Sąd nie znalazł podstaw do wydania rozstrzygnięcia na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.