Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 576/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-08-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6039 Inne, o symbolu podstawowym 603
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1, art. 87 § 2, art. 184, art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Wiśniewska, , , po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Zrzeszenia P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 kwietnia 2008 r., sygn. akt III SA/Kr 381/08 odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia skargi na zarządzenie Prezydenta Miasta N. z dnia [...]., nr [...] w sprawie ze skargi Zrzeszenia P. na zarządzenie Prezydenta Miasta N. z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie przebiegu linii komunikacyjnych na obszarze miasta N. postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2008 r., sygn. akt III SA/Kr 381/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił Zrzeszeniu P. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na zarządzenie Prezydenta Miasta N. z dnia [...]., nr [...]. w przedmiocie przebiegu linii komunikacyjnych na obszarze miasta N. .

W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że warunkiem dopuszczalności skargi na zarządzenie Prezydenta Miasta N. jest bezskuteczność uprzedniego wezwania Prezydenta do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego. Wezwanie takie zostało skierowane przez skarżącego do organu w dniu 29 listopada 2007 r. Jednakże, wbrew twierdzeniom skarżącego, wezwanie to nie pozostało bez odzewu, bowiem w dniu 20 grudnia 2007 r. doręczono mu pismo Prezydenta Miasta N. , datowane na dzień 12 grudnia 2007 r., będące odpowiedzią na to wezwanie. Zatem skoro skarżący otrzymał odpowiedź organu w dniu 20 grudnia 2007 r., termin do wniesienia skargi upływał z dniem 22 stycznia 2008 r., a nie - jak twierdzi skarżący - z dniem 29 stycznia 2008 r.

W ocenie Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Przedłożone przez skarżącego kserokopie zaświadczeń lekarskich reprezentującego go w sprawie pełnomocnika o niezdolności do pracy w dniu 29 stycznia 2008 r. i w dniach od 5 do 8 lutego 2008 r. nie obejmują w ogóle okresu, w którym wniesienie skargi mogło być skuteczne.

Na powyższe postanowienie skarżące Zrzeszenie P. złożyło zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jego uchylenie. W zażaleniu zarzucono, że odpowiedź Prezydenta Miasta N. z dnia 12 grudnia 2007 r. na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa była podpisana przez osobę nieuprawnioną - Dyrektora Wydziału Komunikacji i Transportu, gdyż kwestia wydawania oraz uchylania zarządzeń należy wyłącznie do kompetencji Prezydenta i przekazanie tych uprawnień jednostkom pomocniczym wymaga zastosowania właściwej procedury. Poza tym pismo stanowiące odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie stanowiło rozstrzygnięcia w sprawie, jak również nie odnosiło się do stawianych zarzutów naruszenia prawa oraz nie przedstawiało stanowiska Prezydenta Miasta N. we wskazanym zakresie. Przedmiotowego pisma z dnia 12 grudnia 2007 r. nie można potraktować jako odpowiedzi na wezwanie do naruszenia prawa, termin do wniesienia skargi wynosił więc sześćdziesiąt dni od dnia wystosowania wezwania o usunięcie naruszenia prawa i upływał z dniem 29 stycznia 2008 r.

Prezydent Miasta N. w odpowiedzi na zażalenie wniósł o jego oddalenie. Organ podniósł, że Dyrektor Wydziału Komunikacji i Transportu, zgodnie z ówcześnie obowiązującym regulaminem organizacyjnym Urzędu Miasta N. był uprawniony do podpisywania w imieniu Prezydenta pism na zewnątrz, w tym stanowiących odpowiedzi na wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Sąd pierwszej instancji dokonując oceny kwestii winy skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia skargi prawidłowo postąpił przyjmując - zgodnie z utrwalonym orzecznictwem - obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy.

W niniejszej sprawie skarżący jako przyczynę uchybienia terminu do wniesienia skargi podał niezdolność jego pełnomocnika do pracy z powodu choroby, na dowód czego przedstawił kopie stosownych zaświadczeń lekarskich, z których wynika, że pełnomocnik był niezdolny do pracy w dniu 29 stycznia 2008 r. oraz w dniach od 5 do 8 lutego 2008 r.

W związku z powoływaniem się przez stronę skarżącą na powyższą okoliczność jako podstawę do przywrócenia terminu, należy podkreślić, że niezależnie od tego, czy termin do wniesienia skargi upływał z dniem 29 stycznia 2008 r. (zgodnie z twierdzeniem skarżącej), czy też - jak trafnie przyjął Sąd pierwszej instancji - z dniem 22 stycznia 2008 r., przedstawiona przez skarżącego okoliczność nie może być uznana za miarodajną do zastosowania instytucji przywrócenia terminu. Sąd pierwszej instancji prawidłowo zatem ocenił, że skarżący, wbrew art. 87 § 2 P.p.s.a., nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.

Zaznaczyć należy, że pojęcie winy strony w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym obejmuje także swoim zakresem winę pełnomocnika, którego strona upoważniła do dokonania określonych czynności w jej imieniu.

Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.