Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1334/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2006-04-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Dumana Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Mendecka Sędzia WSA Krzysztof Winiarski (spr.) Protokolant: Magdalena Nowacka po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi A. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych oddala skargę


UZASADNIENIE

A. M. wniósł zarzuty na prowadzone wobec niego postępowanie egzekucyjne przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w R..

Organ egzekucyjny, po otrzymaniu zarzutów, przekazał je wierzycielowi, tj. Wójtowi Gminy N. celem zajęcia stanowiska i wydania stosownego rozstrzygnięcia w formie postanowienia.

Postanowieniem z dnia [...] r. Wójt Gminy N. uznał zarzuty za bezpodstawne.

Na powyższe postanowienie zobowiązany pismem z dnia [...] 2005 r. wniósł zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., które postanowieniem z dnia [...] r. utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy N..

W konsekwencji organ egzekucyjny wydał w dniu [...] r. postanowienie, w którym uznał wniesione zarzuty za nieuzasadnione.

Powyższe postanowienie zostało doręczone za pośrednictwem urzędu pocztowego w dniu [...] 2005 r. Przesyłkę z powodu nieobecności adresata odebrała jego żona w zobowiązaniem oddania przesyłki adresatowi.

Postanowienie zawierało prawidłowe pouczenie co do wniesienia środka zaskarżenia. Termin wniesienia zażalenia bezskutecznie upłynął z dniem [...] 2005 r.

W dniu [...] 2005 r. A. M. złożył w Urzędzie Skarbowym osobiście zażalenie, przedkładając jednocześnie kopię zaświadczenia lekarskiego z dnia [...] 2005 r., z którego wynika, że od dnia [...] 2005 do [...] 2005 r. przebywał na leczeniu szpitalnym. Wnosząc zażalenie A. M. nie występował jednocześnie o przywrócenie terminu do złożenia tego środka prawnego.

W efekcie powyższego Dyrektor Izby Skarbowej w K. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia i wobec tego pozostawił je bez merytorycznego rozpatrzenia.

W skardze na powyższe postanowienie A. M. wniósł o jego uchylenie, stwierdzając, że wprawdzie przesyłka z Urzędu Skarbowego została odebrana przez jego żonę w dniu [...] 2005 r., która tym samym zobowiązała się do jej przekazania adresatowi, ale owo przykazanie nastąpiło dopiero po jego powrocie z leczenia w dniu [...] 2005 r. Skarżący uważa zatem, iż 7-dniowy termin do złożenia zażalenia liczony winien być od dnia powrotu adresata do domu, tj. od dnia [...] 2005 r., a nie od dnia doręczenia przesyłki jego żonie. Tym samym uważa, że nie uchybił terminowi do wniesienia środka zaskarżenia, skoro zażalenie złożył osobiście w dniu [...] 2005 r. Skarżący podkreślił, że w tych warunkach nie zachodziła potrzeba wystąpienia o przywrócenie terminu. Powołał się przy tym na stanowisko zawarte w postanowieniu WSA w Gliwicach z dnia 16 maja 2005 r. (I SA/Ka 2922/03).

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu objętego skargą postanowienia. Podkreślono, ze skarżący składając osobiście zażalenie w Urzędzie Skarbowym w R., stwierdził jedynie, że postanowienie organu egzekucyjnego doręczono mu w dniu [...] 2005 r., a od [...] 2005 do [...] 2005 r. przebywał w szpitalu. Nie nadmienił on jednak, iż wnosi ten środek po terminie, ani też nie wnosił o przywrócenie terminu do jego złożenia. Organ nadzoru zaakcentował, iż brak prośby o przywrócenie terminu skutkował tym, iż nie można było dokonać jego przywrócenia.

W trakcie rozprawy przed sądem administracyjnym skarżący podniósł, że jego sytuacja się zmieniła na niekorzyść, gdyż zarówno on, jak i małżonka przewlekle chorują, są bez środków do życia i żeby funkcjonować dopuszcza się nawet kradzieży, aby zapewnić byt rodzinie. Dołączył do akt sprawy m.in. pismo z Posterunku Policji z dnia [...] 2006 r., w którym przytoczono oświadczenie skarżącego, że dokonuje on drobnych kradzieży, żeby się utrzymać. Podkreślono, iż A. M. odmówił jednak podania, jakiego rodzaju są to kradzieże i na czyją szkodę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważyło, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Istota sporu dotyczy oceny legalności postanowienia o pozostawieniu zażalenia skarżącego bez rozpatrzenia, a także stwierdzenia uchybienia terminu. Z wywodów skarżącego podniesionych na rozprawie wynika również, że – wskazując na swoją dramatyczną sytuację finansową - właściwie oczekuje umorzenia zaległości podatkowej czy też postępowania egzekucyjnego. Kwestia ta jednak nie podlega ocenie sądu administracyjnego w tym postępowaniu.

Sąd natomiast nie stwierdził naruszenia prawa w rozstrzygnięciu Dyrektora Izby Skarbowej stwierdzającym uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie organu egzekucyjnego uznającego zarzuty za nieuzasadnione oraz pozostawienie tegoż zażalenia bez rozpatrzenia.

Ponieważ spór wiąże się z prowadzeniem wobec strony skarżącej postępowania egzekucyjnego, zastosowanie w przedmiotowej sprawie mają przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002 r. nr 110, poz. 968 ze zm.). Art. 18 tej ustawy odsyła jednak do odpowiedniego stosowania przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, jeżeli przepisy ustawy egzekucyjnej nie stanowią inaczej. Regulacjami K.p.a. mającymi odpowiednie zastosowanie w postępowaniu egzekucyjnym są m.in. przepisy regulujące kwestie doręczeń pism w postępowaniu, jak też konsekwencje nie złożenia w terminie środka odwoławczego. Zgodnie z art. 42 § 1 K.p.a. pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy. Z kolei art. 43 tejże ustawy stanowi, iż w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi.

Bez wątpienia za dzień doręczenia spornego postanowienia należy uznać [...] 2005 r. W tym dniu przesyłkę organu egzekucyjnego doręczono w tzw. sposób zastępczy (dorosłemu domownikowi adresata, tj. jego żonie – fakt bezsporny). Skarżący zresztą sam podkreśla, że odbiorca pisma podjął się oddania pisma adresatowi. Od tego zatem dnia należało liczyć termin do wniesienia zażalenia. W konsekwencji wniesienie przez skarżącego zażalenia w dniu [...] 2005 r., należy uznać, jako dokonane z uchybieniem terminu.

Art. 58 K.p.a. reguluje kwestie przywrócenia uchybionego terminu. W razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy (§ 1). Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (§ 2).

Skoro strona nie złożyła wniosku o jego przywrócenie i to w terminie 7 dni od ustania przyczyn uchybienia, organ nadzoru zobligowany był pozostawić środek zaskarżenia bez rozpatrzenia na podstawie art. 134 K.p.a. w związku z art. 144 K.p.a., w związku z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Kontrola sądowa - zgodnie z treścią art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) - sprawowana jest na podstawie kryterium legalności, co oznacza, że Sąd bada, czy zaskarżone rozstrzygnięcie narusza konkretny przepis prawa. Stosownie do treści art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga na działanie organu podlega uwzględnieniu, jeżeli w sprawie doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub też naruszenie dające podstawę do wznowienia postępowania bądź też istotne naruszenie przepisów postępowania administracyjnego. W rozpatrywanej sprawie sytuacja taka nie zachodzi, albowiem wbrew podniesionym w skardze zarzutom zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

W tej sytuacji skarga nie znajduje uzasadnionych podstaw, wobec czego podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.