Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1907/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-10-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6160 Ochrona gruntów rolnych i leśnych
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Alina Balicka, Sędziowie sędzia WSA Aneta Dąbrowska (spr.), sędzia WSA Anita Wielopolska, Protokolant st. sekr. sąd. Paweł Konopelski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2016 r. sprawy ze skargi N. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy pozbawienia statusu ochronnego lasu oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną przez N. W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] maja 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] marca 2016r. odmawiającą pozbawienia statusu ochronnego lasu położonego na terenie gminy [...], obręb [...], wchodzącego w skład działki ewidencyjnej nr [...] o pow. gruntów leśnych 0,4329 ha. Stan sprawy przedstawia się następująco:

Pismem z dnia 11 marca 2015 r. Wójt Gminy [...] wystąpił do Starosty [...] z wnioskiem o pozbawienie charakteru ochronnego lasu położonego na terenie gminy [...], obręb geod. [...], na działce oznaczonej nr [...] o pow. gruntów leśnych 0,4329 ha. Do wniosku załączone zostały pismo z dnia 5 grudnia 2014 r. podpisane przez N. W.- właściciela nieruchomości, zawierające zgodę na pozbawienie charakteru ochronnego lasu oraz wniosek o wydanie przez Radę Gminy opinii w powyższym zakresie, zgodnie z art. 16 ust. 1a ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach. Wójt Gminy [...] wskazał, że lasy będące przedmiotem postępowania stanowią grunty leśne i są własnością osób prywatnych. Natomiast wniosek o pozbawienie charakteru ochronnego lasów podyktowany jest rozpoczętą procedurą planistyczną dotyczącą zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...], która ma na celu wprowadzenie m. in. na działce o nr ewidencyjnym [...] z obrębu [...] zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, usługowej oraz mieszkaniowej jednorodzinnej z zielenią wysoką.

Starosta [...] pismami z dnia 6 maja 2015r. oraz z dnia 23 czerwca 2015 r. wezwał Wójta Gminy [...] do uzupełnienia braków wniosku. Następnie w dniu 23 marca 2016 r. do złożenia dodatkowych wyjaśnień, dotyczących zapisów w istniejącym planie miejscowym dla przedmiotowej działki. W dniu 9 czerwca 2015 r., 9 lipca 2015 r. oraz 23 marca 2016 r. Wójt Gminy [...] uzupełnił na piśmie wniosek o brakujące informacje.

Zawiadomieniem z dnia 14 września 2015 r. Starosta [...] zawiadomił strony o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie pozbawienia charakteru ochronnego lasu nie stanowiącego własności Skarbu Państwa o łącznej powierzchni 4,712 ha, zlokalizowanego m. in. na działce nr ew. [...] w obrębie geodezyjnym [...], gmina [...].

Decyzją Nr [...] z dnia [...] maca 2016 r. Starosta [...], powołując się na przepisy art. 16 ust. 1a ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach, art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych oraz § 2 rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 25 sierpnia 1992 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu uznawania lasów za ochronne oraz szczegółowych zasad prowadzenia w nich gospodarki leśnej i art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, odmówił pozbawienia statusu ochronnego lasu położonego na terenie gminy [...], obręb [...] [...], wchodzącego w skład działki ewidencyjnej nr [...] o pow. gruntów leśnych 0,4329 ha. Uzasadniając wydaną decyzję Starosta [...] wskazał, że las na działce [...] w sołectwie [...], posiada status lasu ochronnego, a jego ochronność wynika z faktu położenia w odległości do 10 km od granic [...] oraz z porastania wydm śródlądowych lub terenów bezpośrednio obok nich. Wydmy te wymagają ochrony przed rozwiewaniem piasku, z którego się składają. Las na przedmiotowej działce stanowi fragment większego, cennego przyrodniczo i krajobrazowo kompleksu leśnego. Las ten może pełnić funkcje ochronne przed hałasem.

Odwołanie od powyższej decyzji w ustawowym terminie wniosła N. W.. W odwołaniu zarzuciła organowi I instancji niezebranie i niedokonanie oceny całokształtu materiału dowodowego co miało wpływ na wynik sprawy. Odwołująca się wskazała, że właściciele działek położonych w sąsiedztwie po 2006 r. uzyskali zgodę na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nierolnicze i nieleśne pod zabudowę mieszkaniową, po czym działki te zostały zabudowane domami jednorodzinnymi. Ponadto odwołująca się stwierdziła, iż stanowiąca jej własność działka posiada naturalne polany, nie ma stromych i urwistych zboczy, nie wykazuje uszkodzonego drzewostanu, nie chroni zasobów wodnych, nie posiada drzewostanów nasiennych, roślin rzadkich i chronionych oraz lęgowisk i ścieżek zwierzęcych, co w efekcie umożliwia postawienie domu bez negatywnych skutków przyrodniczych.

Po rozpatrzeniu odwołania N. W.- Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2016 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] marca 2016 r. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że zamiar odwołującej się zabudowania działki, uzasadniony tym, że na skutek zmiany przeznaczenia gruntów leśnych na cele nierolnicze i nieleśne pod zabudowę mieszkaniową, działki położone w sąsiedztwie zostały zabudowane domami jednorodzinnymi nie stanowi uzasadnienia dla pozbawienia lasu charakteru ochronnego. Argumenty podniesione przez odwołującą się, w ocenie organu II instancji, nie dają podstawy do pozbawienia lasu charakteru ochronnego, zwłaszcza gdy las ten stanowi fragment większego, cennego przyrodniczo i krajobrazowo kompleksu leśnego, a także gdy nie ustała żadna z przyczyn ustanawiająca funkcję ochronną lasu.

N. W. (dalej: skarżąca) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję. Zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 107 § 3 "K.p.k." przez niepoczynienie następujących ustaleń: czy na działce o nr ew. [...] należącej do skarżącej w sytuacji pozbawienia lasu statusu ochronnego i wybudowania na niej domu - działka ta ulegnie istotnym zmianom powodującym utratę jej walorów związanych z położeniem w kompleksie leśnym; niedokonanie żadnych ustaleń faktycznych dotyczących sytuacji, w której w przypadku zajęcia na budowę domu małego fragmentu działki, piaski wydmowe jakie znajdują się na jej terenie zostaną w jakikolwiek sposób pobudzone do przemieszczania się, a to wszystko przy założeniu, że większość drzew na działce i tak pozostanie niewycięta; nie dokonanie ustaleń dotyczących tego, czy na sąsiednich działkach lasy zostały pozbawione statusu ochronnego i zostały one zabudowane domami bez wpływu na środowisko naturalne w tym wydmy. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. Podniosła, że działka nr [...] nie jest zlokalizowana w lesie, lecz położona jest pomiędzy trzema ulicami: [...] [...] i [...] i nie przylega do żadnego kompleksu leśnego. Wszystkie te ulice są zabudowane domami jednorodzinnymi. Wszystkie domy zostały posadowione na wydmach, w specjalnej technologii, która gwarantuje stabilność konstrukcji i nie niszczy wydm. Celem pozbawienia działki skarżącej ochrony leśnej nie jest wycięcie wszystkich drzew, które się na niej znajdują a wyłącznie staranne i przemyślane wkomponowanie niewielkiej zabudowy w otaczające drzewa i wydmy. Skarżąca podniosła, że na sąsiednich nieruchomościach posadowiono domy na wydmach, co nie spowodowało pobudzenia wydm do przemieszczania się. Ponadto Gmina [...] zaopiniowała wniosek pozytywnie wskazując, że na jej terenie lasy stanowią aż 42% i nie ma potrzeby utrzymywania małych pojedynczych działek zalesionych, w dodatku otoczonych zabudową z każdej strony.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze - w odpowiedzi na skargę - wnosiło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. z 2016 r., poz. 718) - dalej w skrócie: P.p.s.a.], sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 P.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, nie uwzględnił skargi. W konsekwencji uznał, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] maja 2016r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z [...] marca 2016 r. nie narusza prawa w stopniu kwalifikującym ją do wyeliminowania z obrotu prawnego. Sąd nie dopatrzył się w działaniu organu ani naruszenia norm prawa materialnego, ani też naruszenia przepisów postępowania, które uzasadniałyby uwzględnienie skargi. Przeprowadzona pod względem zgodności z prawem kontrola zaskarżonej decyzji, w ramach wskazanych kryteriów, prowadzi do oceny, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja nie narusza bowiem prawa.

Kontroli Sądu podlegała decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2016 r. utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji odmawiająca pozbawienia statusu ochronnego lasu położonego na terenie gminy [...], obręb [...], wchodzącego w skład działki ewidencyjnej nr [...] o pow. gruntów leśnych 0,4329 ha.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. 2015, poz. 2100, ze zm.) minister właściwy do spraw środowiska, w drodze decyzji, uznaje las za ochronny lub pozbawia go tego charakteru, na wniosek Dyrektora Generalnego, zaopiniowany przez radę gminy - w odniesieniu do lasów stanowiących własność Skarbu Państwa. Z kolei art. 16 ust. 1a ustawy o lasach stanowi, że starosta, po uzgodnieniu z właścicielem lasu i po zasięgnięciu opinii rady gminy, w drodze decyzji, uznaje las za ochronny lub pozbawia go tego charakteru - w odniesieniu do pozostałych lasów. W toku postępowania administracyjnego organy obu instancji prawidłowo ustaliły, że działka ew. nr [...] położona na terenie gminy [...], obręb [...], stanowiąca własność skarżącej, jest działką leśną, stanowiącą las ochrony, znajdujący się w odległości 10 km od granic administracyjnych miasta liczącego ponad 50 tys. mieszkańców – [...]. Okoliczności te nie były kwestionowane w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wobec powyższego dla pozbawienia przedmiotowego lasu charakteru ochronnego zastosowanie znajduje art. 16 ust. 1a ustawy o lasach, a organem właściwym do wydania decyzji był Starosta [...].

W myśl art. 15 ustawy o lasach za lasy szczególnie chronione, zwane dalej "lasami ochronnymi", mogą być uznane lasy, które:

1) chronią glebę przed zmywaniem lub wyjałowieniem, powstrzymują usuwanie się ziemi, obrywanie się skał lub lawin;

2) chronią zasoby wód powierzchniowych i podziemnych, regulują stosunki hydrologiczne w zlewni oraz na obszarach wododziałów;

3) ograniczają powstawanie lub rozprzestrzenianie się lotnych piasków;

4) są trwale uszkodzone na skutek działalności przemysłu;

5) stanowią drzewostany nasienne lub ostoje zwierząt i stanowiska roślin podlegających ochronie gatunkowej;

6) mają szczególne znaczenie przyrodniczo-naukowe lub dla obronności i bezpieczeństwa Państwa;

7) są położone:

a) w granicach administracyjnych miast i w odległości do 10 km od granic administracyjnych miast liczących ponad 50 tys. mieszkańców,

b) w strefach ochronnych uzdrowisk i obszarów ochrony uzdrowiskowej w rozumieniu ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych (Dz. U. z 2012 r. poz. 651 i 742 oraz z 2015 r. poz. 1844),

c) w strefie górnej granicy lasów.

Katalog lasów, które mogą uzyskać charakter ochronny poszerzają przepisy rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 25 sierpnia 1992 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu uznawania lasów za ochronne oraz szczegółowych zasad prowadzenia w nich gospodarki leśnej (Dz. U. 1992, Nr 67, poz. 337). Zgodnie z § 1 pkt 1 lit. b oraz pkt 7 lit. b wskazanego rozporządzenia, za ochronne mogą być uznane lasy, które chronią glebę (lasy glebochronne), w tym lasy na wydmach śródlądowych, obejmujących obszary piasków wydmowych wykazujących, po odsłonięciu, skłonność do przemieszczania się, oraz na terenach bezpośrednio do nich przylegających a także lasy, które chronią środowisko przyrodnicze, w tym lasy położone w granicach administracyjnych miast i w odległości do 10 km od granic administracyjnych miast liczących ponad 50 tys. mieszkańców.

W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie, organy administracji publicznej kierowały się wskazanymi przez ustawodawcę zasadami pozbawienia lasu statusu ochronnego, przy jednoczesnym uwzględnieniu stanowiska właściciela nieruchomości. W rozpatrywanej sprawie organy nie naruszyły granic uznania administracyjnego, wykonując nałożone na nie ustawowy obowiązek uznania lasu za ochronny lub pozbawienia go takiego charakteru. Postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy. Organy wyjaśniły stan faktyczny niezbędny do załatwienia sprawy. Powinnością organu wydającego decyzję w ramach uznania administracyjnego jest uzasadnienie rozstrzygnięcia w sposób świadczący o wyjaśnieniu okoliczności faktycznych oraz zbadaniu i rozważeniu przesłanek przemawiających za zajętym stanowiskiem zgodnie z przepisami postępowania administracyjnego. W niniejszej sprawie doszło do wyjaśnienia przesłanek jakimi kierowały się organy przy wydawaniu decyzji, zatem zadośćuczyniły wskazanemu obowiązkowi. Ustalenia w zakresie braku przesłanek na pozbawienie lasu położonego na działce ewidencyjnej nr [...] w obrębie [...] charakteru lasu ochronnego zostały właściwie poczynione, ocenione i udowodnione w toku postępowania administracyjnego. Z powyższych względów, ocenę argumentacji organu odwoławczego w [...] dotyczącą braku podstaw do uwzględnienia wniosku o pobawienie przedmiotowego lasu statusu lasu ochronnego należało uznać za zasadną i zgodną z przepisami prawa. W toku postępowania administracyjnego organy ustaliły wystąpienie dwóch niezależnych od siebie przesłanek do uznania lasu za las ochronny, tj. jego położenia w granicach administracyjnych miast i w odległości do 10 km od granic administracyjnych miast liczących ponad 50 tys. mieszkańców (art. 15 pkt 7 lit. a ustawy o lasach) oraz to, że las ma funkcję glebochronną będąc lasem położonym na wydmach śródlądowych, obejmujących obszary piasków wydmowych wykazujących, po odsłonięciu, skłonność do przemieszczania się oraz na terenach bezpośrednio do nich przylegających (§ 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia).

Sąd podziela stanowisko Kolegium, że pozbawienie charakteru ochronnego lasu może mieć miejsce jedynie w sytuacji, gdy las utracił charakter ze względu na który ustanowiony został jako ochronny. Organy prawidłowo ustaliły, że w odniesieniu do lasu położonego na terenie gminy [...], obręb [...], wchodzącego w skład działki ewidencyjnej nr [...]okoliczności takie nie wystąpiły, albowiem działka jest położona w odległości do 10 km od granic administracyjnych [...] i jednocześnie jest zlokalizowana na wydmach obejmujących obszary piasków wydmowych, wykazujących po odsłonięciu skłonność do przemieszczania się oraz na terenach bezpośrednio do nich przylegających, a nadto leży w granicach [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu i jest fragmentem większego, cennego przyrodniczo krajobrazowo kompleksu leśnego. Powyższe pozwala stwierdzić, że las położony na działce ewidencyjnej [...] w obrębie [...] nie utracił swojego charakteru ochronnego, a co za tym idzie nie było podstaw do pozbawienia tego lasu funkcji ochronnej.

Odnosząc się do sformułowanych w skardze zarzutów naruszenia przepisów postępowania, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy w postaci art. 7 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 107 § 3 "K.p.k." Sąd rozważając treść sformułowanych zarzutów doszedł do przekonania, iż zarzuty skargi odnosiły się do zasad postępowania administracyjnego – ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2016, poz. 23 j.t.) nie zaś do reguł rządzących postępowaniem karnym. W tym zakresie Sąd uznał, iż w skardze nastąpiły oczywiste omyłki pisarskie. Skarżąca zarzuca organowi II instancji naruszenia przepisów postępowania mogących mieć wpływ na wynik sprawy poprzez niedokonanie ustaleń w zakresie planowanego zamierzenia inwestycyjnego skarżącej polegającego na budowie domu jednorodzinnego oraz oceny wpływu tej inwestycji na charakter działki oraz środowisko naturalne. W ocenie Sądu nie można jednak z tego względu czynić zarzutu naruszenia przepisów art. 7 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 107 § 3 K.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, chociaż organy obu instancji nie poczyniły ustaleń we wskazanym przez skarżącą zakresie. Kwestia planowanego na działce ew. nr [...] zamierzenia inwestycyjnego nie ma wpływ na rozstrzygnięcie postępowania prowadzonego w sprawie pozbawienia charakteru ochronnego lasu. Organ prowadzący postępowanie w przedmiocie pozbawienia lasu statusu lasu ochronnego nie był zobowiązany do dokonywania ustaleń w tym zakresie. Należy wskazać, że prowadzone na podstawie art. 16 ust. 1a ustawy o lasach postępowanie w sprawie pozbawienia charakteru ochronnego lasu ma na celu weryfikację tego czy w stosunku do konkretnego lasu w dalszym ciągu istnieją podstawy prawne do uznania go za las ochronny w rozumieniu art. 15 ustawy o lasach oraz przepisów rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 25 sierpnia 1992 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu uznawania lasów za ochronne oraz szczegółowych zasad prowadzenia w nich gospodarki leśnej. Postępowanie w sprawie pozbawienia charakteru ochronnego lasu nie jest postępowaniem tożsamym z postępowaniem w przedmiocie wyrażenia zgody właściwego organu na przeznaczenie lasów ochronnych na inne cele niż określone w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych lub leśnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 909 ze zm., dalej zwana: "u.o.g.r.l"), o którym mowa w art. 9 ust. 3 u.o.g.r.l. lub postępowaniem w przedmiocie przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne uregulowanym w normach art. 7 ust. 1 i 2 u.o.g.r.l., w których to postępowaniach kwestia planowanej zmiany zagospodarowania działki leśnej byłaby zagadnieniem istotnym dla rozstrzygnięcia sprawy. W przedmiotowej sprawie kwestia planowanego zamierzenia inwestycyjnego na działce nr [...] nie miała znaczenia dla prawidłowego orzekania w sprawie i organy nie były zobowiązane do czynienia ustaleń w tym zakresie. Zarzuty skargi należy zatem uznać za chybione.

Skarżąca niezasadnie powołuje się również na treść rozstrzygnięcia decyzji Marszałka Województwa [...] Nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r. Wbrew twierdzeniu skarżącej, że na mocy tej decyzji 5,7000 ha działek leśnych zlokalizowanych w sołectwie [...] zmieniono przeznaczenie na działki budowlane, w rzeczywistości rozstrzygnięcie tej decyzji jest przeciwne, tj. spośród wnioskowanego o wyrażenie zgody na zmianę przeznaczenia na cele nieleśne gruntów leśnych obszaru gruntów o łącznej powierzchni 5,7000 ha objętych projektem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru sołectwa [...] - rejon kanału [...] w gminie [...], Marszałek Województwa [...] wyraził zgodę na przeznaczenie na cele nieleśne gruntów leśnych o łącznej powierzchni 0,5193 ha, równocześnie odmawiając wyrażenia przedmiotowej zgody co do pozostałych gruntów leśnych o łącznej powierzchni 5,1807 ha, w tym również w odniesieniu do działki ewidencyjnej nr [...] w zakresie w jakim przeznaczona ona była w projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że jedynie w odniesieniu do gruntów leśnych przeznaczonych pod poszerzenie istniejących już dróg oraz pod zabudowę usług oświaty zostały spełnione obie przesłanki określone w art. 9 ust. 3 u.o.g.r.l. umożliwiające wydanie zgody na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne. Przesłanki te z kolei nie zostały spełnione w odniesieniu do gruntów leśnych przeznaczonych pod tereny zabudowy usługowej, zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i usługowej oraz zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i zieleni wysokiej.

W tym miejscu należy wskazać, że organ odwoławczy niezasadnie zarzucił skarżącej brak załączenia szczegółowego uzasadnienia dotyczącego pozbawienia lasu charakteru ochronnego oraz skutków społecznych, przyrodniczych i ekonomicznych ewentualnej decyzji pozbawiającej lasu charakteru ochronnego. Należy wskazać, że postępowanie administracyjnego w przedmiocie pozbawienia charakteru ochronnego lasu położonego na terenie gminy [...], obręb geod. [...], [...], na działce oznaczonej nr [...] o pow. gruntów leśnych 0,4329 ha zostało zainicjowane przez Wójta Gminy [...], nie zaś przez skarżącą, a to na wnioskodawcy, nie zaś na właścicielu nieruchomości, na mocy § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 25 sierpnia 1992 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu uznawania lasów za ochronne oraz szczegółowych zasad prowadzenia w nich gospodarki leśnej spoczywał obowiązek szczegółowego uzasadnienia celów uznania pozbawienia lasu charakteru ochronnego, w tym również skutków społecznych, przyrodniczych i ekonomicznych takiej decyzji.

Reasumując, zarzuty skargi należało ocenić jako niezasadne. Skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a.