Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2078/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-11-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6045 Ochrona osób i mienia
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 § 1, 3 i 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Wilk po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. F. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi G. F. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] w przedmiocie zaopiniowania wniosku o cofnięcie koncesji na prowadzenie działalności w zakresie usług ochrony osób i mienia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.


UZASADNIENIE

Pismem z 5 maja 2016 r. G. F. (dalej: "skarżący") złożył skargę na postanowienie Komendanta Głównego Policji z [...] marca 2016 r., nr [...], którego mocą organ uchylił postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie zaopiniowania wniosku o cofnięcie koncesji na prowadzenie działalności w zakresie usług ochrony osób i mienia i przekazujące sprawę do ponownego rozpoznania. W złożonej skardze wniesiono o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia z uwagi na zagrożenie poniesieniem olbrzymiej szkody polegającej na konieczności zamknięcia prowadzonej działalności regulowanej bez możliwości odwrócenia skutków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.).

Mając powyższe na uwadze, wskazać należy, że zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych stanowiskiem, wstrzymaniu wykonania podlegają wyłącznie te akty, które posiadają atrybut wykonalności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II OZ 1377/11).

W orzecznictwie przyjmuje się, że przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie, nie każdy wymaga wykonania. Wykonaniu podlegać mogą akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 stycznia 2012 r. sygn. akt II FZ 804/11).

W niniejszej sprawie przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania jest postanowienie uchylające postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie negatywnego zaopiniowania wniosku o cofnięcie koncesji na prowadzenie działalności w zakresie usług ochrony osób i mienia i przekazujące sprawę do ponownego rozpoznania. Zatem ze względu na swój charakter zaskarżone postanowienie nie mieści się w katalogu aktów, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Zaskarżone postanowienie nie nakłada bowiem na skarżącego obowiązków, które podlegałyby wykonaniu w sposób dobrowolny bądź też w drodze przymusu państwowego. W tym miejscu należy odnotować, że konieczność zamknięcia działalności regulowanej, na którą powołuje się skarżący, wynikać może z faktu cofnięcia koncesji na prowadzenie działalności regulowanej w drodze decyzji organu koncesyjnego, a nie postanowienia Komendanta Wojewódzkiego Policji w sprawie zaopiniowania wniosku o cofnięcie koncesji czy też postanowienia Komendanta Głównego Policji wydanego na skutek rozpatrzenia zażalenia od postanowienia Komendanta Wojewódzkiego Policji.

Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.