Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SAB/Po 76/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2011-01-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Zasądzono zwrot kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: par. 14 ust. 2 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1349
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.
article: art. 161 par. 3, art. 201 par. 1, art. 54 par. 3, art. 205 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 stycznia 2011 r. w sprawie ze skargi J. W. D. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego postanawia I. umorzyć postępowanie, II. zasądzić od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz skarżącej kwotę 357,- zł (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych. /-/ T. Świstak


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 8 listopada 2010 r. J.W. D. reprezentowana przez radcę prawnego G.W. złożyła skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego. Skarżąca wyjaśniła, iż podaniem z dnia 12 lutego 2010 r. wniosła o wznowienie postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego obejmującego przebudową i rozbudowę budynku gospodarczego wraz adaptacją na budynek mieszkalny, wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę, na nieruchomości w K., przy ul. Z. [...], dz. Nr [...] zakończonego decyzją z dnia [...] 2009 r. znak [...]. Od tego czasu organ nie wydał decyzji kończącej postępowania, a jedynie trzykrotnie informował stronę o nowym terminie zakończenia postępowania.

Odpowiadając na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wyjaśnił, iż zwłoka z rozpatrzeniem wniosku J. W. D. o wznowienia postępowania wynikała m.in., z toczącego się równolegle postępowania w sprawie stwierdzeni nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] 2009 r. znak [...]. Organ wyjaśnił, iż postanowieniem z dnia 5 października 2010 r. wznowił postępowanie w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego obejmującego przebudową i rozbudowę budynku gospodarczego wraz adaptacją na budynek mieszkalny, wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę, na nieruchomości w K., przy ul. Z. [...], dz. Nr [...] zakończonego decyzją z dnia [...] r. znak [...] a następnie zawiadomieniem z dnia 4 listopada 2010 r. poinformował o wyznaczeniu nowego terminu zakończenia sprawy na 30 listopada 2010 r.

Pismem z dnia [...] 2011 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. poinformował, iż w dniu tym, po rozpatrzeniu wznowionego na żądanie J.W. D. postępowania administracyjnego wydał decyzję nr [...] o umorzeniu postępowania w sprawie wznowienia postępowania w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego obejmującego przebudową i rozbudowę budynku gospodarczego wraz adaptacją na budynek mieszkalny, wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę, na nieruchomości w K., przy ul. Z. [...], dz. Nr [...] z uwagi na jego bezprzedmiotowość z powodu wyeliminowania z obiegu prawnego aktu administracyjnego – decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] 2009 r. znak [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Należy wpierw wyjaśnić, iż w sytuacji, gdy organ administracji publicznej, którego dotyczyła skarga na bezczynność, do daty orzekania przez sąd administracyjny wyda akt lub podejmie czynność, której domagała się strona, to organ ten przestaje tkwić w bezczynności. Zauważyć nadto należy, iż rozpatrzenie i uwzględnienie skargi na bezczynność organu może doprowadzić jedynie do zobowiązania organu do załatwienia sprawy w określonym terminie, gdyż rozpoznanie skargi na bezczynność w żadnym razie nie może wkraczać w kwestie merytoryczne dotyczące przyszłego rozstrzygnięcia.

Trzeba zatem uznać, iż w sytuacji, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność, organ wydał decyzję rozstrzygającą sprawę, postępowanie przed sądem administracyjnym staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 z zm. dalej: P.p.s.a.).

Powyższe stanowisko znajduje pełną aprobatę w orzecznictwie sądów administracyjnych, a przede wszystkim w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. I OPS 6/08, LEX nr 463487, gdzie wskazano, iż przepis art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności.

W przedmiotowej sprawie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wydał już po wniesieniu skargi na bezczynność tego organu, decyzję z dnia [...] 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia administracyjnego postępowania wznowieniowego i w ten sposób nastąpił skutek będący istotą żądania skargi, to jest procesowo załatwiono podanie strony.

W związku z powyższym wobec rozstrzygnięcia sprawy przez organ, przed rozpoznaniem skargi na bezczynność przez Sąd, dalsze postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe i postępowanie należało umorzyć, o czym orzeczono w sentencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Odnosząc się do rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów wskazać należy, że stosownie do art. 201 § 1 P.p.s.a. w razie umorzenia postępowania z przyczyn określonych w art. 54 § 3 tej samej ustawy skarżący ma możliwość ubiegania się o zasądzenie od organu na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.

Sytuacja, gdy organ administracji publicznej, którego dotyczyła skarga na bezczynność, do daty orzekania przez sąd administracyjny wyda akt lub podejmie czynność, której domagała się strona, oznacza, że organ we własnym zakresie usunął istniejące naruszenie prawa, polegające na pozostawaniu w bezczynności. Tym samym uznać należy, że skarga na bezczynność została uwzględniona w trybie tzw. samokontroli organu. Organ administracji publicznej, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, stosownie do art. 54 § 3 P.p.s.a. może bowiem w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 sierpnia 2009 r., II OZ 646/09, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

W związku z powyższym o kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 r., Nr 163, poz. 1349). Zwrot zasądzonych od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania obejmuje poniesione przez stronę skarżącą koszty sądowe w kwocie 100 zł (wpis od skargi) oraz kwotę 257 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego (240 zł – wynagrodzenie pełnomocnika za udział w postępowaniu przez sądem I instancji, 17 zł – tytułem zwrotu kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa).

/-/ T. Świstak