Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 144/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-10-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.1, art. 13 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Anna Szkodzińska SNSA Joanna Tuszyńska SWSA Paweł Darmoń (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 października 2018 r. sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej skargę oddala


UZASADNIENIE

Skarżąca M. K. – R. złożyła skargę na bezczynność Prezydenta Miasta w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia 27 czerwca 2018 r o udostępnienie informacji publicznej poprzez brak udzielenia odpowiedzi na pytanie sformułowane w punkcie 1 wniosku, a mianowicie: "Jaka wartość Nieruchomości została wskazana w operacie szacunkowym, który zgodnie z treścią pisma UMK – został złożony do UMK (dalej : operat) ?".

Organowi zarzuciła naruszenie: art. 1 ust 1, art. 6 ust 1 , art. 13 ust 1 , art. 14 ust 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U.2016 poz. 1764 ze zm.) poprzez nieudzielenie odpowiedzi na pytanie zawarte w punkcie 1 wniosku a w konsekwencji nieudzielenie wnioskowanej informacji publicznej oraz niepodjęcie innych przewidzianych prawem czynności, a także art. 61 Konstytucji RP w zakresie, jakim przepis ten stanowi gwarancję prawa do informacji publicznej.

Wniosła o zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku w zakresie jego punktu 1 w terminie 14 dni od dnia doręczenia organowi prawomocnego wyroku uwzględniającego skargę, stwierdzenia, że organ dopuścił się bezczynności oraz że bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa i zasądzenia kosztów postępowania.

Skarżąca podała że w dniu 27 czerwca 2018 r za pośrednictwem wiadomości e – mail działając w imieniu M. R. – G. , S. Z. i W. Z. jako ich pełnomocnik w sprawie wykupienia nieruchomości terenu Lasu [...], to jest konkretnych działek - złożyła wniosek o udzielenie informacji publicznej :

1. Jaka wartość Nieruchomości została wskazana w operacie szacunkowym, który zgodnie z treścią pisma UMK – został złożony do UMK (dalej : operat) ?

2. Jakimi wadami i błędami dotknięty był – zdaniem Organu-Operat?

3. Na jakiej podstawie Organ stwierdził, że operat dotknięty jest wadami i błędami? Czy prawidłowość sporządzenia operatu została poddana pod ocenę organizacji zawodowej rzeczoznawców majątkowych?

4. Jakie czynności prawne zostały podjęte w związku ze stwierdzeniem wad i błędów operatu/Czy organ odstąpił od umowy z rzeczoznawcą/ jeśli tak , to w jakim zakresie?

5. Czy Organ zamierza zlecić sporządzenie nowej wyceny Nieruchomości,/jeśli tak to w jakim trybie?

Skarżąca przyznaje, że Prezydent Miasta udzielił w terminie odpowiedzi na pytania stanowiące pkt 2-5 wniosku, a jej zdaniem nie udzielił odpowiedzi na punkt 1 wniosku. Organ nie wydał również decyzji odmownej ani nie powiadomił o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji publicznej. Żądana informacja zdaniem skarżącej jest związana z zakresem, w jakim organ wykonuje zadania władzy publicznej i gospodaruje mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa, co wyczerpuje dyspozycje art. 1 ust 1 i art. 6 ust 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Wartość nieruchomości określona w operacie została określona na potrzeby związane z prawidłowym gospodarowaniem mieniem publicznym, więc ma charakter informacji publicznej. Do pytania dotyczącego wartości nieruchomości organ nie odniósł się w ogóle, więc przypuszczalnie organ nie zamierza w ogóle udostępnić informacji w tym zakresie. Skarżąca działając jako pełnomocnik osób prowadzących negocjacje z Gminą Miasta K. dotyczące wykupu działek wchodzących w skład Lasu [...], przypuszcza że rzeczywistym powodem odmowy udostepnienia operatu i nieudzielenia informacji o szacowanej nim wartości nieruchomości jest to, że organ jest z jej wyniku niezadowolony.

W trakcie postępowania skarżąca została wezwana zarządzeniem z dnia 5 września 2018 r do sprecyzowania czy wnosi skargę na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w imieniu własnym , czy w imieniu osób (M. R. – G. , S. Z. , W. Z.) w imieniu których złożyła jako pełnomocnik w dniu 27 czerwca 2018 r wniosek o udostępnienie informacji publicznej – pod rygorem uznania, że składa skargę w imieniu własnym (k - 23). W piśmie z dnia 20 września 2018 r ( k – 36) skarżąca wyjaśniła, że skargę wniosła we własnym imieniu, bowiem wniosek o udzielnie informacji publicznej wniosła w dwojakim charakterze, jako profesjonalny pełnomocnik osób fizycznych w sprawie z ich wniosku o wykupienie nieruchomości oraz na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r o dostępie do informacji publicznej. Z uwagi na to, że organ zignorował jej prośbę, jako pełnomocnika wnioskodawców w sprawie o wykupienie nieruchomości, dochodzi już we własnym imieniu uprawnień wynikających z ustawy o dostępie do informacji publicznej.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o oddalenie skargi, ewentualnie o jej odrzucenie. Sporządzone operaty szacunkowe zawierały wady i błędy, których wykonawca nie usunął (brak uzasadnienia przyjętej bazy nieruchomości podobnych), dlatego Gmina Miejska K. odstąpiła od zlecenia. Prawidłowość sporządzenia operatów nie była poddawana pod ocenę organizacji zawodowej rzeczoznawców majątkowych. Operaty zostały zwrócone a wykonawca będzie zobowiązany do zapłaty kary umownej. Złożone operaty nie zostały przyjęte a zwrócone. Operaty stanowią merytoryczną podstawę do przedstawienia propozycji cenowej wówczas, gdy zostaną przyjęte przez zleceniodawcę na podstawie protokołu zdawczo – odbiorczego. Prezydent Miasta nie dysponuje wycenami nieruchomości, (o których ujawnienie wnosiła skarżąca imieniem mocodawców), wobec tego nie było możliwości podania skarżącej wartości.

Niezależnie od powyższego organ zwraca uwagę, że skarga powinna zostać odrzucona z uwagi na naruszenie przez skarżącą art. 50 § 1 w zw. z art. 34 ustawy p.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Niniejsza sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 4 p.p.s.a. w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658) sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

Skarga jest bezzasadna, bowiem organ pismem z dnia 9 lipca 2018 r. , to jest w terminie zgodnym z art. 13 ust 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U.2001 Nr 112 poz. 1198 ze zm.) udzielił wyczerpującej odpowiedzi na zadane we wniosku z dnia 27 czerwca 2018 r pytania.

Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ ten, pomimo istniejącego obowiązku, nie załatwia, w określonej prawem formie i w określonym prawem czasie, sprawy co do której obowiązujące regulacje czynią go właściwym i kompetentnym. Celem skargi na bezczynność jest wtedy doprowadzenie do wydania przez organ aktu lub podjęcia czynności, jednakże bez przesądzenia o treści, czy skutkach tych działań. Sąd nie wnika w merytoryczną i procesową poprawność czynności, a bierze pod uwagę jedynie sam fakt, czy w danej sprawie została dokonana czynność lub czy z innych powodów organowi nie można zarzucić stanu bezczynności (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 grudnia 2013 r., sygn. I OSK 2114/13, LEX nr 1421789).

Prawo do informacji zostało zagwarantowane w art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Obejmuje ono, między innymi, dostęp do dokumentów. Ograniczenie tego prawa może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w odrębnych ustawach przesłanki dotyczące ochrony wolności i praw innych osób oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (art. 61 ust. 3 Konstytucji). W myśl art. 61 ust. 4 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, tryb udzielania informacji, o których mowa w tym artykule określają ustawy i realizację powyższego przepisu stanowi właśnie ustawa o dostępie do informacji publicznej.

Zgodnie z art. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie, jednak przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych. Informacja publiczna dotyczy sfery faktów (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 18 listopada 2004 r., II SAB/Wa 166/04, opub. w LEX nr 164699). Jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 31 sierpnia 2005 r., II SA/Wa 1009/05, opub. w LEX nr 188310) . Informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do podmiotu wykonującego zadania publiczne. Informacją publiczną będą nie tylko dokumenty bezpośrednio zredagowane i technicznie wytworzone przez taki podmiot, ale przymiot taki będą posiadać także te, których podmiot zobowiązany używa do zrealizowania powierzonych prawem zadań. Bez znaczenia jest również i to, w jaki sposób znalazły się one w posiadaniu organu i jakiej sprawy dotyczą. Ważne natomiast jest to, by dokumenty takie służyły realizowaniu zadań publicznych przez dany podmiot i odnosiły się do niego bezpośrednio. Innymi słowy, dokumenty takie muszą wiązać się ze sferą faktów zaistniałych po stronie podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 stycznia 2006 r., II SA/Wa 2043/05, opub. w LEX nr 196314). Informacją publiczną są zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez nie wytworzonych, jak i te, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań (także te, które tylko w części ich dotyczą), nawet gdy nie pochodzą wprost od nich.

Zgodnie z przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej wniosek o udostępnienie takiej informacji może zostać załatwiony na kilka sposobów. Udostępnienie informacji zgodnie z wnioskiem stanowi czynność materialno-techniczną, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Decyzja o odmowie udzielenia informacji publicznej (art. 16 ustawy) powinna zostać wydana w przypadku, kiedy podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej odmawia wnioskodawcy powołując się np. na ochronę danych osobowych, prawo do prywatności czy tajemnicę państwową, służbową, skarbową lub statystyczną. Decyzję umarzająca postępowanie wydaje się w sytuacji wskazanej w art. 14 ust. 2 ustawy. Natomiast, jeśli podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej uznaje, że objęta wnioskiem informacja nie ma charakteru informacji publicznej, powinien zawiadomić o tym wnioskodawcę zwykłym pismem.

W rozpatrywanej sprawie organ poinformował wnioskodawców, w których imieniu działała skarżąca, że operaty szacunkowe, określające wartość rynkową nieruchomości stanowiących Las [...] ( których wniosek dotyczy) "zostały zwrócone, a wykonawca będzie zobowiązany do zapłaty kary umownej". To wyjaśnienie zawarte w piśmie z dnia 9 lipca 2018 r jest równoznaczne ze stwierdzeniem, że organ nie dysponuje wycenami nieruchomości. Innymi słowy Dyrektor Wydziału Skarbu Miasta udzielający informacji w imieniu Prezydenta Miasta nie miał możliwości podania wnioskodawczyni działającej imieniem swoich mocodawców wartości oszacowanych w operatach nieruchomości, bowiem w dniu udzielania odpowiedzi ich faktycznie nie posiadał. W tej sytuacji stwierdzić należy, że organ wykonał swoje obowiązki zgodnie z przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej i udzielił odpowiedzi na pytania zawarte we wniosku zgodnie z posiadaną i możliwą wiedzą. Wbrew twierdzeniom skargi organ nie pozostaje w bezczynności w udzieleniu informacji publicznej.

Uwagi organu, wskazujące na to, że sporządzone operaty szacunkowe z powodu wad i błędów nie zostały przyjęte przez zleceniodawcę a zwrócone, prowadzą do wniosku, że operaty w żaden sposób nie zostały wykorzystane w działalności organu związanej z realizowaniem działań publicznych.

Jednocześnie zauważyć należy, że w sytuacji, gdy postępowanie dotyczące wykupu nieruchomości prowadzone będzie w ramach określonej procedury administracyjnej - w toku tego postępowania, wszelkie informacje publiczne mogą być udzielane w trybie określonym w art. 9, art. 10 oraz art. 73 §1 kodeksu postępowania administracyjnego, a nie na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Wszystkie naprowadzone motywy sprawiły, że orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.)