Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 495/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2012-10-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 5 ust. 2
journal: Dz.U. 2003 nr 229 poz 2273
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej
article: par. 11 ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 174 poz 1809
law: Rozporządzenie Rady Ministtrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie  przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys - Kmiecik, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Herman (spr.), Sędzia WSA Iwona Wiesner, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 września 2012 r. przy udziale – sprawy ze skargi R. O. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie inne – przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w pomniejszonej wysokości 1 uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku; 3. zasądza od Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. na rzecz strony skarżącej kwotę 440 zł ( słownie: czterysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r., Nr [...] , Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w C. utrzymał w mocy decyzję wydaną przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w M. z dnia [...] r. Nr [...] z dnia [...] r. o uchyleniu decyzji dotychczasowej w całości i o przyznaniu płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w pomniejszonej wysokości.

Decyzja ta została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym:

R. O. ubiegał się o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na rok 2007 i w tym celu złożył w dniu 30 sierpnia 2006 r. w Biurze Powiatowym ARiMR w M.wniosek o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt. Zgodnie z deklaracją zawartą w tym wniosku ubiegał się o płatność w ramach pakietu K01 Ochrona gleb i wód, wariant K01b – międzyplon ozimy.

W związku z występującymi rozbieżnościami we wniosku, stwierdzonymi w toku kontroli administracyjnej danych przy wykorzystaniu Zintegrowanego Systemu Zarządzania i Kontroli, czyli braku powiązania działek rolnych z ewidencyjnymi, organ wezwał R. O. do złożenia w tej sprawie wyjaśnień.

W odpowiedzi na to wezwanie złożył w Biurze Powiatowym w M. korektę do wniosku, w wyniku której uległa zmianie deklarowana powierzchnia całkowita gospodarstwa z 10,85 ha do 13,43 ha.

W dniu [...] r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w M. wydał decyzję nr [...] przyznając płatność z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na powierzchni 7,07 ha uwzględniając w całości żądanie zgłoszone przez stronę.

W dniu 15 maja 2007 r. R. O. złożył zmianę wniosku rolnośrodowiskowego zwiększając zadeklarowaną powierzchnię całkowitą gospodarstwa z 13,43 ha do 22,85 ha, w tym w ramach pakietu K01 z powierzchni 7,07 ha do 12,32 ha.

Organ pierwszej instancji w związku z powyższym wznowił postępowanie administracyjne.

Jednocześnie w związku z wytypowaniem gospodarstwa R. O. do kontroli na miejscu w dniu 2 lipca 2007 r. na gruntach deklarowanych do płatności bezpośrednich i ONW została przeprowadzona kontrola metodą inspekcji terenowej.

Kontrolę przeprowadzono bez obecności producenta rolnego. Kontrola objęła działki rolne od A do L, zlokalizowane na działkach ewidencyjnych nr [...]położone w województwie [...] , powiecie myszkowskim, gminie [...] , obrębach Ż. , J., S., C., Z.. Kontrolą objęte zostały również wszystkie działki zadeklarowane we wniosku rolnośrodowiskowym do pakietu K01, wariant K01b.

W wyniku kontroli stwierdzono liczne nieprawidłowości. Między innymi dla działki rolnej A, zlokalizowanej na działce ewidencyjnej nr [...] kontrola wykazała, że działka nie jest użytkowana rolniczo i nie była utrzymana w dobrej kulturze rolnej na dzień 30 czerwca 2003 r. Wykonano dokumentację fotograficzną, potwierdzającą fakt nieużytkowania działki od 2003 r.

Analogicznie w przypadku działki B zlokalizowanej na działce ewidencyjnej nr [...] stwierdzono, że cała działka nie była utrzymana w dobrej kulturze rolnej na dzień 30 czerwca 2003 r., co dokumentują fotografie nr 7-12. Na obydwu działkach stwierdzono samosiejki drzew leśnych, wykarczowane i pozostawione na gruncie. Stwierdzona okrywa roślinna świadczy o niewykonywaniu a działkach rolnych od kilku lat żadnych zabiegów agrotechnicznych.

Z kolei, kontrola działki rolnej L zlokalizowanej na działce ewidencyjnej 383/2 wykazała, że działka znajduje się w kompleksie terenów nieużytkowanych rolniczo, na działce stwierdzono wieloletnie trawy.

Stwierdzone nieprawidłowości opisano kodami DR10 i DR18, co oznacza, że na obszarze deklarowanym jako działka rolna w dniu kontroli nie była prowadzona działalność rolnicza (DR 18) oraz że stan na gruncie w roku gospodarczym, w którym odbyła się kontrola wskazuje, że nie był on wykorzystywany rolniczo już na dzień 30 czerwca 2003 r. (DR 10). W przypadku stwierdzenia na gruncie nieprawidłowości oznaczonych tymi kodami powierzchnia stwierdzona działki rolnej przyjmuje wartość "0" (zero).

Zauważyć należy, że w programie rolnośrodowiskowym nieprawidłowość oznaczona kodem DR10, nie powoduje trwałego wykluczenia działki ewidencyjnej, a w związku z tym działki rolnej, z płatności rolnośrodowiskowych w kolejnych latach realizacji programu pod warunkiem, że nieprawidłowość zostanie usunięta przez producenta rolnego.

Po uwzględnieniu wyników kontroli na miejscu powierzchnia zadeklarowana we wniosku w ramach pakietu KOI to 12,32 ha, a powierzchnia stwierdzona to 9,09 ha, różnica wynosiła 3,23 ha. Oznacza to, że we wniosku o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt na rok 2007 wnioskodawca zadeklarował większą powierzchnię realizacji pakietu K01b, niż powierzchnia stwierdzona podczas kontroli na miejscu o 3,23 ha, co stanowi 35,53 % powierzchni stwierdzonej.

W wyniku tych ustaleń, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w M. wydał decyzję Nr [...] z dnia [...] r. o odmowie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych.

R. O. wniósł do Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w C. za pośrednictwem Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w M. odwołanie od decyzji z dnia [...] r. o odmowie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych.

W odwołaniu strona podniosła, iż nie zgadza się z wynikami kontroli przeprowadzonej w gospodarstwie, gdyż faktycznie użytkuje inne działki, niż wskazał we wniosku (dotyczy działek ewidencyjnych [...] i [...] ) oraz nie zgadza się ze stwierdzonymi podczas kontroli na miejscu powierzchniami niektórych działek rolnych.

Organ odwoławczy dokonał ponownej weryfikacji dokumentacji pokontrolnej z przeprowadzonej kontroli na miejscu w dniu 2 lipca 2007 r. w gospodarstwie R. O. ([...] n). analiza prawidłowości ustaleń poczynionych przez inspektorów nie wykazała błędów skutkujących skierowaniem protokołu do poprawy.

Organ w podsumowaniu stwierdził, że kontrola przeprowadzona została prawidłowo w oparciu o dane zawarte we wniosku, zaś wniesione w odwołaniu zastrzeżenia nie są zasadne, w związku z tym w dniu [...] r. organ drugiej instancji wydał decyzję nr [...] o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji.

Strona skorzystała z przysługującego jej uprawnienia i wniosła skargę na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR datowaną na dzień 4 listopada 2008 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 9 czerwca 2009 r. stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Nr [...] Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w M. z dnia [...] r. W tej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wskazał, iż oba organy wydając decyzje, naruszyły normę art. 156 § 1 pkt. 3 oraz art. 149 i art. 147 k.p.a. Zwrócił uwagę, że zaskarżona decyzja została wydana w sprawie , która została już rozstrzygnięta decyzją ostateczną z dnia [...] r., Nr [...] , która nadal pozostaje w obrocie. Organ pierwszej instancji wznowił postępowanie, a to na mocy postanowienia o wznowieniu postępowania z urzędu Nr [...] z dnia [...] r., a następnie wydał decyzję z dnia [...] r., Nr [...] , o uchyleniu decyzji dotychczasowej w całości i odmowie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na rok 2007.

Decyzją tą uchylono decyzję o przyznaniu płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych Nr [...] z dnia [...] r., wydaną przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w M. oraz odmówiono R. O. przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych. Odmowa przyznania płatności wynika z wykrytych różnic pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną we wniosku a powierzchnią stwierdzoną.

W omawianej sprawie różnica ta wyniosła 35,53 %, więc pomoc nie została przyznana.

R. O., wniósł do Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w C. za pośrednictwem Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w M. odwołanie od decyzji Nr [...] z dnia [...] r. o uchyleniu decyzji dotychczasowej w całości i odmowie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych podnosząc, że organ prowadząc postępowanie wyjaśniające nie dołożył staranności w wyjaśnieniu stanu faktycznego, co prowadziło do wadliwego rozstrzygnięcia.

Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w C. decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję pierwszoinstancyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpatrzeniu sprawy ze skargi złożonej przez stronę na ww. decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR, wyrokiem z dnia 26 listopada 2010 r., sygn. III SA/Gl 1651/10, uchyliłzaskarżoną decyzję Nr [...] z dnia [...] r. wskazując potrzebę rozpatrzenia w szczególności relacji pomiędzy działką rolną a działką ewidencyjną oraz rozważenie błędu producenta w kontekście oczywistej omyłki oraz nieprawidłowości niezawinionej przez wnioskodawcę.

Decyzją Nr [...] z dnia [...] r. organ drugiej instancji uchylił w całości decyzję Nr [...] z dnia [...] r. i skierował sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w M. .

Po ponownej analizie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt na rok 2007 dla R. O. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w M. opierając się na oświadczeniach strony złożonych na wszystkich etapach postępowania oraz wyjaśnieniach pracownika Urzędu Miasta i Gminy [...] ocenił, że nieprawidłowości stwierdzone w toku kontroli na miejscu na działkach ewidencyjnych nr [...] i [...] nie zostały przez stronę zawinione, w związku z powyższym powierzchnie działek rolnych deklarowanych na tych działkach ewidencyjnych (łącznie 2,16 ha) nie zostały uwzględnione w procesie ustalania łącznej powierzchni nieuprawnionej.

Jednak ze względu na nieprawidłowości stwierdzone na pozostałych działkach rolnych w wyniku kontroli przeprowadzonej w dniu 2 lipca 2007 r. na gruntach deklarowanych do płatności na rok 2007 w ponownym postępowaniu przed Kierownikiem Biura Powiatowego ARiMR w M. ustalono, że producent deklarował 12,32 ha, po uwzględnieniu wyłączenia działek A oraz B na działkach ewidencyjnych nr [...] i [...]powierzchnia deklarowana wyniosła 10,16 ha, natomiast powierzchnia stwierdzona po uwzględnieniu wyników kontroli na miejscu to 9,09 ha. Stąd różnica pomiędzy powierzchnią deklarowaną kwalifikowaną a stwierdzoną to 1,07 ha.

Ustalona w postępowaniu przed organem pierwszej instancji procentowa różnica rozumiana jako stosunek tej różnicy do powierzchni stwierdzonej wynosi 11,77 %. Kierownik biura Powiatowego ARiMR w M. wydał w dniu [...] r. decyzję Nr [...] , którą uchylił decyzję dotychczasową w całości i przyznał stronie płatność z uwzględnieniem sankcji wynikających z art. 51 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr [...] z dnia [...] r. ustanawiającego szczegółowe zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1782/2003 i 73/2009 oraz wdrażanie zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. Urz. UE L 141 z dnia 30.04.2004 r., str. 18, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz.. 3, t. 44, str. 243, z późn. zm.), który stanowi, że jeżeli, w odniesieniu do grupy upraw, powierzchnia zadeklarowana przekracza powierzchnię stwierdzoną (określoną zgodnie z artykułem 50 ust. 3-5 rozporządzenia Komisji Nr 796/2004), jeżeli różnica ta jest większa niż 3% albo 2 hektary ale nie więcej niż 20% powierzchni stwierdzonej to pomoc jest obliczana na podstawie określonej powierzchni stwierdzonej zmniejszonej o podwójną stwierdzoną różnicę.

Strona nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem złożyła odwołanie od powyższej decyzji domagając się uwzględnienia w naliczeniu płatności powierzchni działek rolnych A i B, których położenie zostało wadliwie określone we wniosku o przyznanie płatności na rok 2007. Zarzuciła, że organ zaniechał pouczenia o możliwości skorygowania błędu wynikającego z oczywistej omyłki.

W odniesieniu do argumentów skarżącego zawartych w tym odwołaniu, organ drugiej instancji stwierdził, że w ocenie praw i obowiązków producenta ubiegającego się o płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt w ramach realizacji zobowiązań zaciągniętych przed 2007 mają zastosowanie przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz.U. z 2004 r. Nr 174 poz. 1809 ze zm.) wydanego na podstawie ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz.U. Nr 229 poz. 2273 ze zm.).

W sprawie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na rok 2007 dla R. O. kontrola na miejscu wykazała ponad wszelką wątpliwość, że obszar deklarowany do płatności jako działki rolne A oraz B w granicach działek ewidencyjnych nr [...] i [...] nie był użytkowany rolniczo na dzień kontroli. Uprawa nie była prowadzona na obu tych działkach ewidencyjnych zadeklarowanych we wniosku. Powierzchnia całych działek została wyłączona z produkcji na dzień kontroli - na działce zaniechano prowadzenia działalności rolniczej (kod DR18), a stan na gruncie wskazywał, że nie były one wykorzystywane rolniczo na dzień 30 czerwca 2003 r. (zastosowano kod DR 10).

Strona nie zaprzeczyła, że w odniesieniu do obszaru wskazanego we wniosku na rok 2007 jako działki rolne A, B w granicach działek ewidencyjnych nr [...] i [...] nie zostały spełnione warunki przyznania płatności rolnośrodowiskowej, ale wskazała, że była w błędzie co do położenia działek rolnych na tych działkach ewidencyjnych.

Organ odwoławczy zauważył, że w preambule do ww. rozporządzenia Komisji nr [...] wskazano, że powinna istnieć możliwość skorygowania w każdym momencie jedynie oczywistych błędów występujących we wnioskach pomocowych (punkt 26). Stwierdzono jednocześnie, że przestrzeganie limitów czasowych na m.in. poprawę wniosków o pomoc powierzchniową oraz dokumentów pomocniczych, umów oraz oświadczeń jest niezbędne w celu umożliwienia administracji krajowej zaplanowania, a następnie przeprowadzenia skutecznych kontroli prawidłowości wniosków pomocowych. Stąd należy ustanowić warunki dotyczące limitów czasowych, w ramach których będą przyjmowane wnioski złożone po wyznaczonym terminie. Ponadto należy stosować zmniejszenia, aby zachęcić rolników do przestrzegania tych limitów (punkt 27). Jednocześnie zaznaczono, że rolnicy powinni być uprawnieni do wycofania swoich wniosków pomocowych lub ich części w każdej chwili pod warunkiem, że właściwe władze nie poinformowały ich o nieprawidłowościach zawartych we wniosku lub w przypadku gdy właściwe władze nie zgłosiły kontroli na miejscu, która ujawniła nieprawidłowości w stosunku do części wniosku, którego dotyczy wycofanie (punkt 28). Powołane w preambule założenia znalazły swoje odzwierciedlenie w art. 15 ust. 3, art. 19, art. 51 ww. rozporządzenia.

W rozpoznanej sprawie, w wyniku kontroli przeprowadzonej w gospodarstwie skarżącego w dniu 2 lipca 2007 r., stwierdzono, że na działkach ewidencyjnych nr: [...] i [...]nie była prowadzona działalność rolnicza i w związku z powyższym nie są uprawnione do płatności co potwierdza wspólny raport z kontroli Nr [...] , przesłany do strony w dniu [...] r. Skarżący w toku postępowania podnosił, że zgłoszenie tych działek do płatności nastąpiło w wyniku oczywistej omyłki.

W ocenie Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w M. , którą podzielił organ odwoławczy uchybienie to nie ma charakteru oczywistej omyłki w rozumieniu art. 19 rozporządzenia Komisji nr [...] , który stanowi, że - z zastrzeżeniem art. 11 i 18 - wniosek pomocowy może być skorygowany w każdym momencie po jego złożeniu, w przypadku gdy właściwe władze wykryją oczywiste błędy.

Za oczywisty błąd uznaje się z językowego punktu widzenia błąd nie budzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Rozbieżności we wniosku o przyznanie płatności dotyczące ilości działek rolnych, ich powierzchni i rodzajów użytków nie mogą być traktowane jako oczywiste błędy, bowiem opisują w tej części inny stan faktyczny.

W niniejszej zaś sprawie skarżący zgłaszał do płatności wymienione działki rolne, które różnią się od wskazanych w późniejszych wyjaśnieniach, nie tylko numerem, ale również powierzchnią i położeniem.

Załączniki graficzne dołączane przez skarżącego do wniosku o płatności są czytelne i wynika z nich jakie działki ewidencyjne zostały zadeklarowane do płatności. Można ustalić ich położenie i powierzchnię. Tymczasem również na tych załącznikach skarżący czytelnie oznaczał położenie działek nr [...] i [...].

W niniejszej sprawie nie można więc mówić o oczywistym błędzie we wniosku w zakresie deklaracji działek A, B w granicach działek ewidencyjnych nr [...] i [...].

Postępowanie w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowych może toczyć się tylko na wniosek strony. Organ jest związany żądaniem strony wyznaczonym treścią wniosku i nie jest dopuszczalne prowadzenie postępowania w sprawie płatności w zakresie wykraczającym poza zakres wynikający z deklaracji strony zawartej we wniosku.

Organ zwrócił uwagę, że Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w M. po analizie akt sprawy oraz przebiegu postępowania uznał, że strona dołożyła pewnej staranności zwracając się o wskazanie działek ewidencyjnych nr [...] i [...] do Urzędu Gminy w Ż. w zaufaniu, że uzyska informacje z wiarygodnego, kompetentnego, źródła. Jednak zgodnie z oświadczeniami złożonymi przez stronę w toku postępowania oraz przedłożonymi wyjaśnieniami pracownika Urzędu Miasta i Gminy [...] obszar wydany na podstawie umowy dzierżawy został stronie wskazany nieprawidłowo. Wobec powyższego w ocenie organów pierwszej i drugiej instancji zaistniały okoliczności wyłączające zawinienie R. O. w nieprawidłowej deklaracji działek rolnych A oraz B, co uzasadnia zastosowanie w tym zakresie art. 68 ust. 1 rozporządzenia Komisji nr 796/2004, który stanowi, że obniżki wyłączenia, przewidziane w rozdziale 1 (zmniejszenia płatności i wykluczenia od płatności w przypadku przekroczenia powierzchni wnioskowanej), nie mają zastosowania w przypadku, gdy rolnik złożył wniosek poprawny pod względem faktycznym lub gdy może wykazać, że nie jest winny nieprawidłowości.

W postępowaniu przed Kierownikiem Biura Powiatowego ARiMR w M.zakończonym decyzją Nr [...] z dnia [...] r. grunty deklarowane na działkach ewidencyjnych nr [...] i [...] nie brały udziału w ustalaniu wartości powierzchni nieuprawnionej do płatności.

Stwierdzenia te zobowiązują organ prowadzący postępowanie do nałożenia sankcji w oparciu o art. 51 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1782/2003 i 73/2009 oraz wdrażanie zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. Urz. UE L 141 z dnia 30.04.2004 r., str. 18, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 44, str. 243, z późn. zm.), który stanowi, że jeżeli, w odniesieniu do grupy upraw, powierzchnia zadeklarowana przekracza powierzchnię stwierdzoną (określoną zgodnie z artykułem 50 ust. 3-5 Rozporządzenia Komisji Nr 796/2004), jeżeli różnica ta jest większa niż 3% albo 2 hektary ale nie więcej niż 20% powierzchni stwierdzonej to pomoc jest obliczana na podstawie określonej powierzchni stwierdzonej zmniejszonej o podwójną stwierdzoną różnicę.

Organ odwoławczy przypomniał, że jednolite ramy prawne wsparcia rozwoju obszarów wiejskich ze środków z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej określa rozporządzenie Rady (WE) nr 1257/1999 wprowadzające EFOGR. W szczególności jego tytuł II wymienia kwalifikowane środki wsparcia, ich cele oraz kryteria kwalifikujące. Ww. rozporządzenie zostało uszczegółowione rozporządzeniem Komisji (WE) Nr [...] 7/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania rozporządzenie Rady (WE) nr 1257/1999 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) (Dz. Urz. UE L 153 z 30.04.2004r.).

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) natomiast: ustanawia ogólne zasady wspólnotowego wsparcia rozwoju obszarów wiejskich, finansowane z EFFROW ustanowionego rozporządzeniem (WE) nr 1290/2005; określa cele, do których ma się przyczyniać polityka rozwoju obszarów wiejskich; określa priorytety i środki dla rozwoju obszarów wiejskich (art. 1) i zgodnie z art. 93 ust 1 akapit 2 ww. rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 rozporządzenie (WE) nr 1257/1999 stosuje się nadal do działań zatwierdzonych przez Komisję na mocy tego rozporządzenia przed dniem 1 stycznia 2007 r.

Zakres uprawnień rolnika wyznaczało również rozporządzenie Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 oraz wdrażanie zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. Urz. UE L 141 z 30.04.2004 r., str. 18, z późn. z.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3 t. 44, str. 243, z późn. zm.). Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 z 02.12.2009 r., str. 1, ze zm.) stanowi w art. 86 ust. 1, iż rozporządzenie (WE) nr 796/2004 traci moc z dniem 1 stycznia 2010 r. jednakże rozporządzenie to stosuje się nadal w odniesieniu do wniosków o przyznanie pomocy dotyczących lat gospodarczych lub okresów premiowych rozpoczynających się przed dniem 1 stycznia 2010 r., a odesłania do rozporządzenia (WE) nr 796/2004 traktuje się jako odesłania do rozporządzenia 1122/2009 i odczytuje zgodnie z tabelą korelacji zawartą w załączniku II.

Stosownie do § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz.U. z 2004 r. Nr 174 poz. 1809 ze zm.) płatność rolnośrodowiskowa jest udzielana producentowi rolnemu, który prowadzi działalność rolniczą w gospodarstwie rolnym o powierzchni wynoszącej co najmniej 1 ha użytków rolnych i zobowiąże się do:

1.przestrzegania wymagań, o których mowa w art. 23 rozporządzenia 1257/1999/WE z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju wsi przez Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOiGR), nowelizującego i uchylającego niektóre rozporządzenia (Dz. Urz. WE L 160 z 26.06.1999, z późn. zm.) oraz art. 13 i 20 rozporządzenia [...] 7/2004/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r., ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia 1257/1999/WE (Dz. Urz. UE L 153 z 30.04.2004);

2.realizacji pakietów, o których mowa w § 1 ust. 2, zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej;

3.prowadzenia rejestru działań realizowanych w ramach programu rolnośrodowiskowego (rejestru działalności rolnośrodowiskowej), zawierającego wykaz wypasów zwierząt oraz działań agrotechnicznych, w tym zastosowania nawozów i wykonania zabiegów przy użyciu środków ochrony roślin, z tym że rejestr ten w odniesieniu do zastosowania nawozów prowadzi się dla całego gospodarstwa rolnego; rejestr działalności rolnośrodowiskowej prowadzi się na formularzu udostępnionym przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, zwaną dalej "Agencją"-,

4. w przypadku realizacji pakietu, o którym mowa w § 1 ust. 2 pkt 1 - realizacji tego pakietu na wszystkich działkach rolnych w gospodarstwie rolnym.

Ponadto, jak stanowi § 2 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt, za działalność rolniczą uważa się produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego i reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą, roślin ozdobnych i grzybów uprawnych, sadownictwa, hodowlę i produkcję materiału zarodowego ssaków, ptaków i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego lub fermowego oraz chów i hodowlę ryb.

Zgodnie z art. 67 ust. 1 i 2 rozporządzenia [...] 7/2004/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r., ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia 1257/1999/WE (Dz. Urz. UE L 153 z 30.04.2004) wstępne wnioski o udział w systemie i kolejne wnioski o płatności są sprawdzane w sposób zapewniający rzeczywistą weryfikację i zgodność z warunkami przyznawania pomocy (...) We właściwych przypadkach Państwa Członkowskie wykorzystują zintegrowany system zarządzania i kontroli ustanowiony rozporządzeniem (WE) nr 1782/2003. Kontrole przeprowadzane są poprzez kontrole administracyjne i kontrole na miejscu.

W § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt rozporządzenia czytamy, że płatność rolnośrodowiskowa jest udzielana producentowi rolnemu do:

działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, użytkowanych jako grunty orne, łąki lub pastwiska, a w przypadku pakietu, o którym mowa w § 1 ust. 2 pkt 2 (rolnictwo ekologiczne), użytkowanych również jako sady;

krów, klaczy i matek owiec:

a) ras wymienionych w załączniku nr 1 do rozporządzenia, zwanych dalej " rasami lokalnymi", b) wpisanych do ksiąg zwierząt hodowlanych;

stref buforowych (...).

W brzmieniu obowiązującym w roku 2007 ustawa z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz.U. z 2004 r. Nr 10, poz. 76 ze zm. ) zawierała odesłanie do art. 2 pkt la rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009 oraz wdrażanie zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. U. L 141z 30.04.2004, str. 18), który stanowił, że za działkę rolna uważa się zwarty obszar gruntu o powierzchni nie mniejszej niż 0,1 ha, na którym jeden rolnik prowadzi jedną grupę upraw, jednak w przypadku, gdy wymagane jest oddzielne zgłoszenie użytkowania pewnego obszaru w ramach gruntów objętych grupą upraw, działka rolna jest ograniczona na podstawie tego konkretnego użytkowania.

Zgodnie z art. 66 ust. 2 i 4 ww. rozporządzenia Komisji (WE) Nr [...] 7/2004 w przypadku, gdy środki wsparcia rozwoju obszarów wiejskich dotyczą powierzchni, działki powinny zostać zidentyfikowane indywidualnie. Podczas okresu ważności zobowiązania, działki, których dotyczy wsparcie, nie mogą być przedmiotem wymiany, z wyjątkiem przypadków specjalnych przewidzianych w dokumencie programowania. Zwierzęta i działki powinny być identyfikowane zgodnie z art. 18 i 20 rozporządzenia (EWG) nr 1782/2003 (w zintegrowanym systemie oraz systemie identyfikacji działek rolnych),

Organ odwoławczy wskazał, że do obowiązków rolnika dążącego do uzyskania konkretnych płatności należy dokładne wskazanie we wniosku obszarów działek rolnych objętych żądaniem uzyskania pomocy finansowej, przy czym nie można utożsamiać działki rolnej z obszarem działki ewidencyjnej, opisanej w wypisie z rejestru gruntów. Działka rolna może bowiem, ale nie musi zajmować cały obszar działki widencyjnej, może być położona na kilku graniczących ze sobą działkach ewidencyjnych, na jednej działce ewidencyjnej może też znajdować się kilka działek rolnych. To rolnik decyduje zatem, ile działek rolnych, o jakiej wielkości i z jakim rodzajem uprawy, położonych na jakich działkach ewidencyjnych zgłosi w danym wniosku o płatności. Organ odwoławczy podziela pogląd, że wypis z ewidencji gruntów i budynków pomimo, że jest dokumentem urzędowym nie może być jednak traktowany jako podstawowe źródło dowodowe odnośnie posiadanych przez rolnika działek rolnych, gdyż nie zawiera on z mocy prawa żadnych danych dotyczących działek rolnych. Ilość działek rolnych oraz ich powierzchnia w danym gospodarstwie może się zmieniać w czasie, przy niezmienionych danych zawartych w rejestrze gruntów co do działek ewidencyjnych.

Dane zawarte w ewidencji mają wobec tego charakter pomocniczy, a ich celem jest określenie położenia działek rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego oraz ich ilości na poszczególnych działkach ewidencyjnych.

Dane zawarte w ewidencji gruntów w przedmiocie sposobu użytkowania działek mogą się zdezaktualizować, stąd deklaracje w przedmiocie działek rolnych producent składa corocznie, określając jednoznacznie położenie określonej jednostki powierzchni gruntu. Dane dotyczące działek ewidencyjnych umożliwiają ustalenie i zlokalizowanie położonych na nich działek rolnych.

W sprawie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na rok 2007 dla R. O. kontrola na miejscu wykazała ponad wszelką wątpliwość, że obszar deklarowany do płatności jako działki rolne A oraz B w granicach działek ewidencyjnych nr [...] i [...] nie był użytkowany rolniczo na dzień kontroli. Uprawa nie była prowadzona na obu tych działkach ewidencyjnych zadeklarowanych we wniosku. Powierzchnia całych działek została wyłączona z produkcji na dzień kontroli - na działce zaniechano prowadzenia działalności rolniczej (kod DR18), a stan na gruncie wskazywał, że nie były one wykorzystywane rolniczo na dzień 30 czerwca 2003 r. (zastosowano kod DR 10).

Załączniki graficzne dołączane przez skarżącego do wniosku o płatności są czytelne i wynika z nich jakie działki ewidencyjne zostały zadeklarowane do płatności. Można ustalić ich położenie i powierzchnię

Zgodnie z oświadczeniami złożonymi przez Stronę w toku postępowania oraz przedłożonymi wyjaśnieniami pracownika Urzędu Miasta Gminy [...] obszar wydany na podstawie umowy dzierżawy został stronie wskazany nieprawidłowo. Wobec powyższego w ocenie organu pierwszej instancji zaistniały okoliczności wyłączające zawinienie R. O. w nieprawidłowej deklaracji działek rolnych A oraz B, co uzasadnia zastosowanie w tym zakresie art. 68 ust. 1 rozporządzenia Komisji nr 796/2004, który stanowi, że obniżki i wyłączenia, przewidziane w rozdziale 1 (zmniejszenia płatności i wykluczenia od płatności w przypadku przekroczenia powierzchni wnioskowanej), nie mają zastosowania w przypadku, gdy rolnik złożył wniosek poprawny pod względem faktycznym lub gdy może wykazać, że nie jest winny nieprawidłowości.

W postępowaniu w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowych na rok 2007 dla Pana R. O. łączna deklarowana powierzchnia wynosiła 12,32 ha, powierzchnia deklarowana kwalifikowana do płatności (nieuwzględniająca działek ewidencyjnych nr [...] i [...] ) wyniosła 10,16 ha, powierzchnia stwierdzona uprawniona do płatności po dokonaniu obligatoryjnych wykluczeń powierzchni nieuprawnionych wyniosła 9,09 ha. Różnica pomiędzy powierzchnią deklarowaną kwalifikowaną a powierzchnią stwierdzoną to 1,07 ha, co stanowi 11,77% powierzchni stwierdzonej.

Podkreślił, że grunty deklarowane na działkach ewidencyjnych nr [...] i [...] nie brały udziału w ustalaniu wartości powierzchni nieuprawnionej do płatności.

Stwierdzona procentowa różnica pomiędzy powierzchnią kwalifikowaną deklarowaną do płatności a powierzchnią stwierdzoną została ustalona w odniesieniu do pozostałych licznych nieprawidłowości, stwierdzonych w wyniku kontroli na miejscu, dotyczących powierzchni działek rolnych:

zadeklarowana powierzchnia działki rolnej C - 0,82 ha - stwierdzono 0,73 ha;

zadeklarowana powierzchnia działki rolnej D - 1,90 ha - stwierdzono 1,76 ha;

zadeklarowana powierzchnia działki rolnej K - 0,84 ha (działka ewidencyjna nr 383/2 - we wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych i protokole z czynności kontrolnych oznaczenie L) - stwierdzono brak rolniczego użytkowania (kod DR 18).

Stwierdzenie nieprawidłowości przez organ ARiMR w zakresie rodzaju uprawy, wielkości powierzchni i posiadania skutkuje wykluczeniem powierzchni obarczonych błędem.

W dniu 8 lutego 2012 r. R. O. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.

W skardze wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji z dnia 10 stycznia 2012 r. i w konsekwencji uchylenie poprzedzającej decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w M.z dnia 19 października 2011 r. o przekazanie sprawy o ponownego rozpoznania oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

W skardze zarzucił organowi naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. poprzez niedostatecznie wyczerpujące rozpatrzenie materiału dowodowego i wydanie orzeczenia na podstawie wybiórczej oceny zebranych w postępowaniu dowodów.

Ponadto zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 68 ust. 1 rozporządzenia Komisji nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (W) nr 1782/2003, rozporządzeniem Rady (WE) nr 73/2009 oraz wdrażanie zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady WE nr 479/2008 poprzez zastosowanie sankcji w postaci zmniejszenia przyznanej płatności pomimo, że wnioskodawca nie był winny nieprawidłowości, które wystąpiły we wniosku o przyznanie płatności.

Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi nie znajdując w niej podstaw do zmiany swego stanowiska. Uznał bowiem, że zarzuty podniesione zarówno w piśmie odwoławczym jak i powtórzone w skardze przez R. O. nie zasługują na uwzględnienie, a dokumentacja i cały materiał dowodowy zgromadzony w sprawie potwierdza prawidłowość wydanego rozstrzygnięcia.

Na koniec Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR zwrócił uwagę, że płatności mogą być przyznawane rolnikom spełniającym warunki ściśle określone przez prawo. Wszelkie odstępstwa, zarówno na korzyść jak i niekorzyść stanowią rażące naruszenie prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje:

Skarga okazała się uzasadniona.

Sąd administracyjny zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje zatem rozstrzygniętą sprawę z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej p.p.s.a.) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonego aktu w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie do treści art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Należy przy tym zauważyć, że tylko prawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy daje podstawę do stosowania norm prawa materialnego.

Przeprowadzone w określonych na wstępie ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem można organom skutecznie zarzucić, iż przy rozstrzyganiu sprawy naruszyły obowiązujące przepisy prawa procesowego, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Należy przede wszystkim wskazać, że w sprawie znajdują zastosowanie przepisy ustawy z 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej ( Dz. U. Nr 229, poz. 2273). Zgodnie z art. 5 ust. 2 tej ustawy pomoc, o której mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1-7 jest udzielana, wstrzymywana, zawieszana lub zmniejszana w drodze decyzji administracyjnej kierownika jednostki organizacyjnej Agencji, a pomoc o której mowa w art. 1 ust. 1 pkt 8 - na podstawie umowy cywilnoprawnej.

Szczegółowe warunki i tryb udzielania, wstrzymywania, zawieszania, zwracania i zmniejszania pomocy finansowej na działania objęte planem, a także przestrzenny zasięg wdrażania tych działań, mając na względzie zapewnienie prawidłowej realizacji planu i ustalenia dokonane z Komisją Europejską określa Rada Ministrów w rozporządzeniu z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 174, poz. 1809 ze zm.).

W rozpatrywanej sprawie w podstawie prawnej decyzji obu instancji wskazano art. 5 ust. 2 ww. ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. oraz § 11 ust. 1 ww. rozporządzenia z dnia 20 lipca 2004 r. Ostatni z wymienionych przepisów stanowi, że płatność rolnośrodowiskową przyznaje, zmniejsza i wstrzymuje, w drodze decyzji administracyjnej, kierownik biura powiatowego Agencji właściwy ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę producenta rolnego.

Zastosowanie przepisów prawa materialnego powinno opierać się na prawidłowo ustalonym stanie faktycznym. Tymczasem w niniejszej sprawie właśnie okoliczności faktyczne nadal nie zostały rzetelnie wyjaśnione.

Należy przypomnieć, że zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.

W tym miejscu wypada zatem przywołać wyrok WSA w Gliwicach z dnia 26 listopada 2010 r., sygn. III SA/Gl 1651/10 uchylający decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z dnia [...] r., nr [...] w sprawie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt na 2007 r. oraz wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w jego pisemnych motywach.

W szczególności organ odwoławczy zobowiązano do wyjaśnienia czy znajdujące się w aktach sprawy dokumenty są wystarczające do przyjęcia, że wnioskodawca uprawiał działki rolne obejmujące działki ewidencyjne o innym numerze, ale tej samej powierzchni, które zostały zadeklarowana we wniosku czy też koniecznym jest przeprowadzenie kontroli na miejscu, o co wnioskował skarżący. Jednoznaczne ustalenie rzeczywistej powierzchni działek rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego wnioskodawcy i objętych wnioskiem złożonym w organie dnia 30 sierpnia 2006 r. pozwoli na dostosowanie wniosku do rzeczywistej sytuacji w trybie oczywistego błędu bądź wykaże zasadność odmowy przyznania płatności.

Tymczasem w rozpatrywanej sprawie organ wprawdzie uznał, że strona nieświadomie pomyliła w deklaracji działki ewidencyjne [...] i [...] z faktycznie użytkowanymi działkami sąsiednimi [...] i na podstawie art. 68 ust. 1 rozporządzenia 796/2004 odstąpił od nałożenia sankcji z powodu przedeklarowania powierzchni dla działek rolnych deklarowanych na tych działkach ewidencyjnych, ale wbrew wskazaniom Sądu nie ustalił rzeczywistej powierzchni działek rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego wnioskodawcy, a w szczególności nie wyjaśnił czy działki zadeklarowane we wniosku [...] i [...] mają taką samą powierzchnię jak faktycznie używane działki sąsiednie [...] , które wchodzą w skład gospodarstwa rolnego skarżącego, a nie zostały na skutek oczywistej pomyłki zadeklarowane we wniosku. Z tych przyczyn pomyłka skarżącego została uwzględniona jedynie częściowo. Sąd w składzie orzekającym nie podziela stanowiska organu co do braku oczywistej omyłki skarżącego przy deklarowaniu poszczególnych działek, jeżeli omyłka ta faktycznie została wywołana przez pracownika Urzędu Miasta i Gminy Ż., który błędnie wskazał skarżącemu inne działki do uprawy w ramach umowy dzierżawy od zadeklarowanych we wniosku. Jednakże ten zarzut skarżącego nie został wyjaśniony.

Ponownie rozpatrując sprawę, organ wyda decyzję uwzględniającą powyższe wskazania Sądu.

W tym stanie rzeczy stwierdzić trzeba, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a to z art. 7, art. 77 § 1 i 80 k.p.a., co mogło mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia.

Mając powyższe na uwadze, Sąd w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono zgodnie z wnioskiem skarżącej zasądzając na jej rzecz od Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. kwotę [...] zł. Na podstawie art. 152 p.p.s.a. Sąd orzekł o wstrzymaniu wykonania decyzji do dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku.