Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 3087/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-02-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia WSA Wojciech Mazur (spr.), Asesor WSA Agnieszka Wilczewska – Rzepecka, Protokolant Sylwia Mackiewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lutego 2005 r. sprawy ze skargi H. i S. T. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2003 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego skargę oddala.


UZASADNIENIE

7/IV S.A. 3087/03

U Z A S A D N I E N I E

Decyzją z dnia [...] maja 2003 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane / Dz.U. z 2000 r. nr 106, poz. 1126 ze zm./ nakazał H. i S.T. dokonanie rozbiórki samowolnie dobudowanej, od strony północnej, do budynku mieszkalnego na nieruchomości przy ul. [...] w [...], ściany zewnętrznej dł. 13,53m i gr. 0,38m na poziomie I kondygnacji i gr. 0,5m na poziomie II kondygnacji budynku mieszkalnego wraz z warstwą docieplającą budynek. W uzasadnieniu decyzji podano, iż podczas czynności kontrolnych w dniu 9 października 2002 r. stwierdzono, iż budynek H. i S. T. posiada nowo wzniesioną ścianę od strony nieruchomości I. K. o dł. 13,53m i gr. Ok. 0,38m na poziomie I kondygnacji i gr. ok. 0,50m na poziomie II kondygnacji wraz z warstwą docieplającą. Wg oświadczenia inwestorów ściana została dobudowana po dokonaniu rozbiórki budynku sąsiedniego z uwagi na przemarzanie ścian a tym samym pogarszanie stanu technicznego ich budynku. Rozbiórki sąsiedniego budynku dokonała I. K. na podstawie decyzji Burmistrza Gminy [...] z dnia [...] października 2000 r. oraz projektu stanowiącego integralną część decyzji. Ściana z sąsiadującym budynkiem została pozostawiona i odpowiednio zabezpieczona, co potwierdzają zapisy w dzienniku rozbiórki nr [...] z dnia [...] listopada 2000 r. oraz dokumentacja fotograficzna. Inwestorzy rozpoczęli prace bez wymaganego zezwolenia, zgodnie z art. 48 Prawa budowlanego należało orzec rozbiórkę samowolnie postawionego obiektu budowlanego.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2003 r. nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania H. i S. T. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy w/w decyzję. W uzasadnieniu decyzji podano, iż postępowanie organu I instancji było prawidłowe, art. 28 Prawa budowlanego nakłada na inwestora obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę przed przystąpieniem do realizacji inwestycji. Bezspornym jest, iż w niniejszej sprawie inwestorzy prowadzili roboty budowlane w rozumieniu art. 48 Prawa budowlanego tj. bez wymaganego przepisami pozwolenia na budowę, a więc orzeczony nakaz rozbiórki samowolnie wniesionego obiektu jest zasadny. Podczas oględzin dokonano pomiarów samowolnie wniesionej ściany zewnętrznej z dociepleniem. Zarzuty odwołujących się, co do braku zapewnienia czynnego udziału stron w postępowaniu nie znalazły potwierdzenia w aktach sprawy, zostało im doręczone zawiadomienie o wszczęciu postępowania, mieli możliwość zapoznania się z aktami sprawy a decyzja, od której się odwołali została im doręczona z pouczeniem o środkach zaskarżenia.

Skargę do sądu administracyjnego na powyższą decyzję złożyli H. i S. T. zarzucając, iż zaskarżona decyzja została oparta na błędnej ocenie faktów a ponadto w trakcie postępowania S. T. przebywał w szpitalu i nie mógł zająć się sprawą a H. T. uniemożliwiono zrobienie kopii dokumentacji i nie byli zapoznani z całością akt sprawy. Zdaniem skarżących nie wykonanie przedmiotowej ściany doprowadziłoby do katastrofy budowlanej.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoją dotychczasową argumentację i wniósł o oddalenie skargi.

Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji a następnie na skutek zażalenia skarżących postanowieniem z dnia 4 marca 2004 r. na podstawie art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. nr 153, poz. 1270 / uchylił w/w postanowienie i wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.

W trakcie postępowania sądowego zmarł S. T. i postanowieniem z dnia 30 grudnia 2004 r. Sąd postępowanie zawiesił a następnie postanowieniem z dnia 13 stycznia 2005 r. podjął postępowanie z udziałem spadkobierców skarżącego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do regulacji art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr 153, poz. 1271/ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwy sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr 153, poz. 1270 /.

Skarga jest niezasadna.

Treść art. 48 Prawa budowlanego obowiązująca w czasie wydawania zaskarżonej decyzji jednoznacznie wskazywała, iż przewidziany tym przepisem obligatoryjny nakaz rozbiórki obiektu budowlanego lub jego części oparty został wyłącznie na przesłance formalno prawnej, tj. na niedopełnieniu przez inwestora wymogu uzyskania przed rozpoczęciem robót budowlanych pozwolenia na budowę bądź dokonania wymaganego zgłoszenia, a także prowadzenia robót budowlanych pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ na wskazane w zgłoszeniu roboty budowlane. W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, iż skarżący na wykonanie ściany zewnętrznej nie mieli pozwolenia na budowę a takie pozwolenie mieli obowiązek uzyskać mając na uwadze art. 28 i 29 Prawa budowlanego o treści obowiązującej w chwili wykonania robót budowlanych. Zatem podjęcie robót budowlanych wbrew nakazowi wynikającemu z art. 28 Prawa budowlanego może wyłącznie skutkować orzeczeniem nakazu rozbiórki samowolnie wykonanego obiektu budowlanego.

Pozostałe zarzuty skarżących przedstawione w skardze należało rozpatrzyć pod kątem naruszenia art. 10 k.p.a. tj. naruszenia przez organy nadzoru budowlanego obowiązku zapewnienia stronom czynnego udziału w każdym stadium postępowania. Z akt administracyjnych wynika, iż skarżących zawiadomiono o wszczęciu postępowania, brali udział w oględzinach a następnie skarżąca zapoznała się z aktami w organie I instancji, gdzie oświadczyła, iż do dnia 28 kwietnia 2003 r. złoży pisemne oświadczenie na temat przebiegu postępowania. Jedynym pismem, jakie skarżący złożyli był wniosek o zawieszenie postępowania z uwagi na stan zdrowia, który wpłynął w dniu wydania decyzji przez organ I instancji. Do skargi skarżący dołączyli karty leczenia szpitalnego S. T., jednakże w trakcie postępowania odbierane były kierowane do nich pisma i decyzje. Mając powyższe na uwadze Sąd nie stwierdza naruszenia przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, które by świadczyły o braku zapewnienia czynnego udziału skarżącym w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym. Najważniejszą czynnością przedmiotowego postępowania były oględziny przeprowadzone w dniu 9 października 2002 r., w których obydwoje skarżący brali udział i mogli przedstawić swoje wnioski i dowody potwierdzające legalność ich działania. Ponieważ nie ulega wątpliwości, że skarżący dopuścili się ewidentnej samowoli budowlanej zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji są zgodne z prawem.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1270/ Sąd skargę oddalił.