Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 903/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-02-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 16, art. 2 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
article: art. 61 ust. 1
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Justyna Mazur (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Cezary Kosterna, Sędzia WSA Renata Nawrot, Protokolant Specjalista Ilona Obara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lutego 2014 r. sprawy ze skargi Rady [...]w [...] na decyzję Ministra Finansów z dnia [...]sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Ministra Finansów z dnia [...]sierpnia 2013 r. nr [...]; 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3) zasądza od Ministra Finansów na rzecz skarżącej Rady [...]w [...]kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Minister Finansów decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r. znak:[...], działając na podstawie art. 16 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198, ze zm.; dalej: "u.d.i.p.") oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2013 r. poz. 267; dalej: "k.p.a."), po rozpatrzeniu wniosku R. S. K. P. S. [...] (dalej: "skarżąca") z dnia [...] sierpnia 2013 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji własnej z dnia [...] sierpnia 2013 r. znak: [...], odmawiającej udostępnienia informacji publicznej przetworzonej dotyczącej wyników prac Rady Programu e-Podatki, Rad projektów: e-Podatki, e-Rejestracja i e-Deklaracje oraz Zespołów i grup roboczych działających w ramach rad projektów.

Powyższa decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym:

W dniu [...] lipca 2013 r. skarżąca skierowała do Ministra Finansów wniosek (znak: [...] z dnia [...] lipca 2013 r.), o udostępnienie informacji publicznej przekazania wyników prac (raporty podsumowujące, protokoły, inne) w 2013 roku:

1) Rady Programu e-Podatki;

2) Rady projektów: e-Podatki, e-Rejestracja i e-Deklaracje;

3) Zespołów i grup roboczych działających w ramach rad projektów.

Pismem znak [...] z dnia [...] lipca 2013 r. skarżąca została poinformowana przez Ministra Finansów, że zakres wyników prac Rady Programu e-Podatki, Rad projektów: e-Podatki, e-Rejestracja i e-Deklaracje oraz Zespołów i grup roboczych działających w ramach rad projektów jest informacją publiczną przetworzoną i wezwana do wykazania, że uzyskanie żądanej informacji publicznej przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

W piśmie z dnia [...] lipca 2013 r. skarżąca za gołosłowne uznała twierdzenie organu, że żądane informacje stanowią informację przetworzoną, a żądanie wykazania istotnego interesu publicznego za nieuprawnione i noszące znamiona utrudniania dostępu do informacji publicznej.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r. Minister Finansów działając na podstawie art. 16 ust. 1 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. oraz art. 104 i art. 107 k.p.a. odmówił udostępnienia żądanej informacji publicznej przetworzonej dotyczącej wyników prac Rady Programu e-Podatki, Rad projektów: e-Podatki, e-Rejestracja i e-Deklaracje oraz Zespołów i grup roboczych działających w ramach rad projektów. Uzasadniając Minister Finansów wskazał, iż nie dysponuje gotową informacją publiczną w przedmiotowym zakresie. Nadto w celu udostępnienia informacji objętej żądaniem skarżącej niezbędne byłoby dokonanie wyodrębnienia informacji niezbędnych do przekazania poprzez przegląd materiałów źródłowych w których są zawarte, a ilość informacji prostych konieczna dla sporządzenia wyników prac, o których mowa we wniosku jest znaczna

i spowodowałaby zaangażowanie po stronie wnioskodawcy środków i zasobów koniecznych dla jego prawidłowego funkcjonowania. W przedmiotowym przypadku ze względu na treść wniosku, udostępnienie skarżącej konkretnej informacji publicznej wiązałoby się z potrzebą przeprowadzenia konkretnych analiz, zestawień, wyciągów, usuwania danych chronionych prawem. Takie zabiegi czynią zatem takie informacje proste, informacją przetworzoną, której udzielenie skorelowane jest z potrzebą wykazania przesłanki interesu publicznego.

Minister Finansów podniósł, iż skarżąca nie wykazała istnienia interesu publicznego, a działając z urzędu uznał, iż w przedmiotowej sprawie brak jest szczególnie istotnego interesu publicznego dla udostępnienia skarżącej żądanej informacji publicznej przetworzonej. Zauważył, iż w przedmiotowej sprawie skarżącą jest [...] "[...]", która działając na podstawie przepisów ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 854, ze zm.) powołana jest do reprezentowania i obrony praw, interesów zawodowych i socjalnych pracowników. Brak jest z punktu widzenia podstawowych celów statutowych związku zawodowego uzasadnienia dla istnienia szczególnego interesu publicznego w uzyskaniu informacji wskazanych we wniosku.

Z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy wystąpiła do Ministra Finansów skarżąca, wnosząc o uchylenie w całości decyzji z dnia [...] sierpnia 2013 r. oraz udostępnienie informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z dnia [...] lipca 2013 r.[...]. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:

1) art. 7, art. 61 ust. 1 i 2, art. 61 ust. 3 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. Nr 78, poz. 483 ze zm.);

2) art. 1 ust. 1, art. 2 ust. 1 i 2, art. 3 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, art. 6 ust. 1 pkt 4, art. 10 ust. 1, art. 13 ust. 1 i 2 i art. 16 ust. 1 u.d.i.p.;

3) art. 6, art. 7, art. 8, art. 10, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 1 w związku z art. 107 § 3 in fine k.p.a.

Uzasadniając skarżąca podniosła m.in., iż nie podziela argumentacji skarżonej decyzji i stwierdza, że odmowa udostępnienia żądanej informacji publicznej nie znajduje podstawy w aktualnym stanie prawnym i faktycznym. Wskazała, iż wnioskowana informacja jest informacją publiczną prostą, będącą w posiadaniu Ministerstwa Finansów, nie wymagającą w żaden sposób dodatkowych działań, które należałoby zakwalifikować do przetwarzania informacji. Z tych też powodów skarżąca uznała, że żądanie wykazania istotnego interesu publicznego było nieuprawnione. Skarżąca zarzuciła Ministrowi Finansów naruszenie zasad Kodeksu postępowania administracyjnego w kontekście obowiązków nałożonych przez art. 107 § 1 w związku

z art. 107 § 3 in fine k.p.a., że decyzja Ministra nie spełnia elementarnych wymagań co do składników decyzji – brak w niej prawidłowego uzasadnienia faktycznego

i prawnego, co także winno skutkować wyeliminowaniem jej z obrotu prawnego. Ponadto, skarżąca zarzuciła Ministrowi Finansów naruszenie prawa do informacji publicznej. Podniosła również, iż związki zawodowe mają prawo wiedzieć, jak wydawane są środki publiczne i kto odpowiada za decyzje wpływające na funkcjonowanie Państwa i jego organów.

Rozpoznając sprawę ponownie Minister Finansów, w uzasadnieniu wskazanej na wstępie decyzji z dnia [...] sierpnia 2013 r., przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania. Organ podniósł, iż za sprawę szczególnie istotną dla interesu publicznego uznaje się taką, która ze względu na rodzaj, czas, miejsce, sposób oraz okoliczności rozstrzygania i realizacji, w istotnym zakresie wpływa lub może wpływać na wykonywanie przez podmioty władzy publicznej ich uprawnień i obowiązków.

W zakresie prawa dostępu do informacji oznacza to, że interes publiczny istnieje wówczas, gdy uzyskanie określonych informacji mogłoby mieć znaczenie z punktu widzenia funkcjonowania państwa, np. w konsekwencji usprawniałoby działanie jego organów. Dla uzyskania szczególnego interesu publicznego niezbędne jest więc wskazanie, że działanie organów i innych podmiotów realizujących zadania publiczne wywołało lub będzie wywoływać skutki potencjalnie wobec dużego kręgu adresatów. Wnioskodawca musi więc wykazać, że informacje, o które wnosi, nie dotyczą wyłącznie jego interesu, a ponadto zobowiązany jest określić okoliczności i fakty pozwalające na przyjęcie, że działa on w interesie publicznym, a sprawa, o której chce zostać poinformowany, ma szczególne znaczenie.

Minister Finansów wskazał, iż w zakresie wnioskowanych informacji, nie dysponuje gotową informacją dotyczącą wyników prac Rady Programu e-Podatki, Rad projektów: e-Podatki, e-Rejestracja i e-Deklaracje oraz Zespołów i grup roboczych działających w ramach rad projektów. W jego ocenie realizacja zawartego we wniosku żądania wiązałaby się z potrzebą przeprowadzenia konkretnych analiz, zestawień, wyciągów, usuwania danych chronionych prawem. Niezbędne byłoby dokonanie wyodrębnienia informacji niezbędnych do przekazania poprzez przegląd materiałów źródłowych, w których są zawarte, a ilość informacji prostych konieczna dla sporządzenia informacji wskazanej we wniosku jest znaczna i spowodowałaby znaczne zaangażowanie po stronie organu środków i zasobów koniecznych dla jego prawidłowego funkcjonowania. Zdaniem Ministra Finansów wymienione czynności podejmowane w tym zakresie wskazują na proces tworzenia nowej informacji, a więc informacji przetworzonej.

Konkludując Minister Finansów stwierdził, iż nie budzi wątpliwości, że wskazane w sentencji niniejszej decyzji informacje mają charakter informacji przetworzonej. Skarżąca nie wykazała istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego, a organ po zbadaniu sprawy również nie dopatrzył się istnienia takiego interesu, wobec czego – zdaniem organu – brak jest podstaw do udostępnienia żądanej informacji publicznej przetworzonej. Ponadto, skarżąca nie przedstawiła nowych, istotnych argumentów, które pozwoliłyby na zmianę uprzednio wydanej decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej przetworzonej, ani nie stwierdzono wad, na które wskazała skarżąca, co uzasadnia – zdaniem Ministra Finansów – utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji.

Z takim rozstrzygnięciem nie zgodziła się skarżąca, która pismem z dnia [...] października 2013 r. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie na ostateczną w administracyjnym toku instancji decyzję z dnia [...] sierpnia 2013 r. Wniosła o uchylenie zaskarżonych decyzji Ministra Finansów oraz nakazanie podmiotowi zobowiązanemu udostępnienie informacji publicznej stosownie do wniosku. Autor skargi zarzucił organowi naruszenie prawa tj.:

1) art. 61 ust. 2 Konstytucji w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. poprzez błędne wskazanie, iż istniejące informacje (dokumenty) stanowią informację publiczną przetworzoną;

2) art. 61 ust. 3 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP poprzez wyłączenie jawności w sposób naruszający zasady proporcjonalności;

3) art. 54 ust. 1 Konstytucji RP i art. 10 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka poprzez uniemożliwienie realizacji wolności gromadzenia i rozpowszechniania informacji;

4) art. 7 k.p.a. poprzez niepełne wyjaśnienie sprawy.

W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się zatem do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w sposób przewidziany w przepisach art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U.

z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Dodać warto, że stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami

i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że informacje, o których mowa

w zaskarżonej decyzji, są informacjami publicznymi w rozumieniu art. 1 i art. 4 u.d.i.p. Skarżąca wystąpiła o udostępnienie przez Ministra Finansów informacji publicznych dotyczących wyników prac Rady Programu e-Podatki, Rad projektów: e-Podatki, e-Rejestracja i e-Deklaracje oraz Zespołów i grup roboczych działających w ramach rad projektów.

Istota sporu dotyczy zaś charakteru żądanych informacji, tj. czy są to informacje proste, czy też przetworzone. Charakter tych informacji może mieć bowiem zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, gdyż w przypadku uznania ich za informacje przetworzone, wymagane jest od wnioskodawcy wykazanie istnienia po jego stronie przesłanki szczególnie istotnego interesu publicznego, o którym mowa w art. 3 ust.

1 pkt 1 u.d.i.p. Minister Finansów odmówił skarżącej udzielenia żądanych informacji publicznych, gdyż uznał, że stanowią one w całości informacje publiczne przetworzone. Skarżąca nie wykazała zaś spełnienia przesłanki interesu publicznego, o której mowa

w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Wystąpienia takiej przesłanki nie dopatrzył się także organ działając z urzędu. Zdaniem skarżącej, wystąpiła ona z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznych prostych. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji i przywołana tam argumentacja nie zawierają twierdzeń na podstawie, których możliwa byłaby ocena trafności przywołanych wywodów w okolicznościach niniejszej sprawy, co do tego, że skarżąca wystąpiła o udostępnienie informacji publicznych przetworzonych. Organ poza obszernym omówieniem definicji informacji przetworzonej i szczególnej istotności informacji dla interesu publicznego nie wskazał w sposób wyczerpujący przyczyn pozwalających na stwierdzenie prawidłowości uznania wskazanych we wniosku informacji za informacje przetworzone.

Na wstępie należy przedstawić ramy prawne niniejszej sprawy. Prawo do informacji publicznej zostało określone w art. 61 Konstytucji RP oraz w art. 2 ust.

1 u.d.i.p. Stosownie do art. 61 ust. 1 Konstytucji RP obywatel ma prawo do uzyskania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej

i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Natomiast zgodnie z art. 2 ust. 1 u.d.i.p. każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej. Pojęcie informacji publicznej zostało określone w art. 1 ust. 1 i art. 6 powołanej ustawy. W świetle tych przepisów informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ustawy.

Stosownie do treści art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Zgodnie z art. 16 u.d.i.p., odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji (ust. 1), do których stosuje się przepisy k.p.a., z zastrzeżeniem przewidzianym w przepisach art. 16 ust.

2 u.d.i.p.

W ocenie Sądu, zaskarżone decyzje zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a. oraz z naruszeniem art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Wystąpiła zatem konieczność wyeliminowania tych aktów z obrotu prawnego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w związku z art. 135 p.p.s.a. Minister Finansów nie wykazał bowiem, że informacje publiczne, o których mowa w jego decyzjach, mają charakter informacji przetworzonych, a nie informacji prostych. Sąd nie podziela stanowiska Ministra Finansów, że w świetle jego wyjaśnień charakter przetworzony ma informacja publiczna dotycząca wyników prac Rady Programu e-Podatki, Rad projektów: e-Podatki, e-Rejestracja i e-Deklaracje oraz Zespołów i grup roboczych działających w ramach rad projektów. Brak jest przy tym podstaw do wniosku, że ww. informacje, których udostępnienia w poszczególnych punktach wniosku domaga się skarżąca, mają charakter informacji publicznych przetworzonych. Zdaniem Sądu, treść wniosku skarżącej nie wskazuje na to, że ww. informacje, których udostępnienia domaga się, wymagają szczegółowej analizy lub (i) przekazania takiej liczby informacji prostych, która uzasadniać będzie wniosek, iż mamy do czynienia z informacją przetworzoną.

W orzecznictwie sądowym ugruntowany jest pogląd, że informacją przetworzoną jest informacja publiczna opracowana przez podmiot zobowiązany przy użyciu dodatkowych sił i środków, na podstawie posiadanych przez niego danych, w związku

z żądaniem wnioskodawcy i na podstawie kryteriów przez niego wskazanych, czyli innymi słowy informacja, która zostanie przygotowana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów. Informacja publiczna przetworzona to taka informacja, na którą składa się pewna suma tzw. informacji publicznej prostej, dostępnej bez wykazywania przesłanki interesu publicznego. Ze względu jednak na treść żądania, udostępnienie wnioskodawcy konkretnej informacji publicznej nawet o prostym charakterze, wiązać się może z potrzebą przeprowadzenia odpowiednich analiz, zestawień, wyciągów, usuwania danych chronionych prawem. Powyższe zabiegi czynią takie informacje proste informacją przetworzoną, której udzielenie jest skorelowane

z potrzebą istnienia przesłanki interesu publicznego (zob. wyrok WSA w Szczecinie

z dnia 10 stycznia 2013 r., II SAB/Sz 51/12; Lex nr 1254775).

W realiach niniejszej sprawy Minister Finansów nie wykazał jednak, że wymaga zaangażowania dodatkowych sił i środków udzielenie informacji publicznej w zakresie przekazania wyników prac (raportów podsumowujących, protokołów i innych dokumentów) w 2013 r. Rady Programu e-Podatki, Rad projektów: e-Podatki, e-Rejestracja i e-Deklaracje oraz Zespołów i grup roboczych działających w ramach rad projektów. Podkreślić należy, że sam fakt czasochłonnego procesu odnajdywania żądanej informacji, czy też jej porządkowania, nie stanowi o przetworzeniu informacji publicznej, albowiem taka informacja nie jest informacją nową. Tylko jednoznaczne wykazanie np. ze względu na specyfikę gromadzenia i przechowywania dokumentów, ich obszerność, szczególne zasady prowadzenia biurowości mogłoby w szczególnych sytuacjach uzasadniać uznanie tego rodzaju informacji za informację przetworzoną. Takich szczególnych okoliczności nie wykazano, dlatego też w realiach tej sprawy brak jest podstaw do stwierdzenia, że udostępnienie przedmiotowych informacji podlega ograniczeniom zawartym w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Zatem żądanie przez organ od skarżącej wykazania istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego, przemawiającego za udostępnieniem żądanej informacji, było nieprawidłowe.

Minister Finansów, uzasadniając zakwalifikowanie żądanych informacji jako informacji przetworzonych, wskazywał na takie niezbędne dla jej wytworzenia czynności jak: przeprowadzenie konkretnych analiz, zestawień, wyciągów, przegląd materiałów źródłowych, usuwania danych chronionych prawem, jak i znaczne zaangażowanie po stronie organu środków i zasobów koniecznych dla jego prawidłowego funkcjonowania.

W ocenie Sądu Minister Finansów jedynie bardzo ogólnikowo, wręcz szablonowo uzasadnił dlaczego uważa żądane przez skarżącą informacje publiczne za informacje przetworzone. Taka argumentacja organu co do uzasadnienia, że czyni to żądane informacje informacjami przetworzonymi, nie jest trafna. Sąd zauważa, iż informacją przetworzoną nie jest m.in. udostępnienie skarżącej ewentualnych raportów, protokołów, czy innych dokumentów końcowych z prac Rady Programu e-Podatki, Rad projektów: e-Podatki, e-Rejestracja i e-Deklaracje oraz Zespołów i grup roboczych działających w ramach rad projektów w 2013 r. Nadto informacją przetworzoną nie jest także ewentualna selekcja tychże dokumentów, ich analiza pod względem treści, uszeregowanie posiadanych informacji, jak i wykonywanie czynności technicznych związanych z udostępnieniem informacji. Czynności te są zwykłymi czynnościami technicznymi związanymi z rozpatrywaniem danego wniosku. Podkreślenia wymaga tu decydująca okoliczność, iż w wyniku przeprowadzenia przez organ wyżej opisanych czynności nie powstanie nowa informacja, a zatem nie powstanie w sensie mentalnym nowa jakość tkwiąca immanentnie w uzyskanej w wyniku przetworzenia nowej informacji. Porównaj: T.R. Aleksandrowicz, Komentarz do ustawy o dostępie do informacji publicznej, str. 126-131, LexisNexis Warszawa 2006; wyrok WSA w Krakowie z dnia 30 stycznia 2009 r. sygn. akt II SA/Kr 1258/08 – LEX nr 478697. Także przeprowadzenie niezbędnych czynności anonimizacji poprzez ewentualne usunięcie danych chronionych prawem nie stanowi o wytworzeniu informacji przetworzonej, gdyż anonimizacja to wyłącznie czynność techniczna, w wyniku której nie powstaje żadna nowa informacja.

Zdaniem Sądu samo zebranie wnioskowanych dokumentów, odpowiednie ich zestawienie i uszeregowanie według określonego kryterium (a takich czynności musiałby dokonać Minister Finansów rozpoznając wniosek skarżącej z dnia [...] lipca 2013 r. [...]) nie jest cechą informacji przetworzonej, ale pracochłonnej. Jak podkreśla się w orzecznictwie, czasochłonność oraz trudności organizacyjno-techniczne lub biurowe, jakie wiążą się z przygotowaniem informacji publicznej, nie mogą zwalniać obowiązanych podmiotów z tego obowiązku (por. wyrok WSA w Opolu z 13 stycznia 2005 r., II SAB/Op 14/04, publ. /w:/ I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Dostęp do informacji publicznej. Orzecznictwo sądów administracyjnych, LexisNexis 2007, s. 44), bowiem są to zwykłe czynności techniczne związane z rozpatrywaniem danego wniosku.

Reasumując, w ocenie Sądu, zaskarżona decyzja zawiera istotne wady co do interpretacji art. 3 ust. 1 pkt 1 in fine u.d.i.p, które miały wpływ na wynik rozstrzygnięcia – spowodowały nieprawidłowe zastosowanie przez Ministra Finansów przepisu art. 16 ust. 1 u.d.i.p. w zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej.

Ponownie rozpoznając sprawę Minister Finansów obowiązany będzie uwzględnić powyższe rozważania Sądu, w szczególności co do rozumienia pojęcia informacji przetworzonej.

Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) oraz art. 135 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku. Zakres, w jakim uchylony akt nie może być wykonany, Sąd określił zgodnie z art. 152 p.p.s.a. (pkt 2).

O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a., zaliczając do nich uiszczony przez skarżącą wpis stały od skargi ([...]zł).