Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 383/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-08-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy: article: art. 46 § 1 pkt 2, art. 46 § 1, art. 46 § 1 pkt 3, art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Ludmiła Jajkiewicz po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia T. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rz. z dnia 2 czerwca 2015 r. sygn. akt I SA/Rz 245/15 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi T. K. na decyzję D. P. O. R. A. R. i M. R. w R. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności i programu rolnośrodowiskowego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rz.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rz. postanowieniem z dnia [...] r. odrzucił zażalenie T. K. na postanowienie z dnia 5 maja 2015 r., odmawiającego stronie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi skarżącego na decyzję D. P. O. R. A. i R. i M. R. w Rz. w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności i programu rolnośrodowiskowego.

Sąd I instancji, powołując się na treść art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., dalej p.p.s.a.), uznał wniesione przez profesjonalnego pełnomocnika skarżącego pismo zatytułowane "Zażalenie powoda na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rz. Wydział I RZ z dnia 5 maja 2015 r.", jako niedopuszczalne, wobec faktu, iż na postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy przysługuje sprzeciw nie zaś zażalenie. Wskazał również, iż tego dnia nie zapadło żadne inne postanowienie, na które przysługiwałby wniesiony przez pełnomocnika skarżącego środek zaskarżenia.

Zażalenie na powyższe orzeczenie Sądu I instancji złożył pełnomocnik skarżącego, wnosząc o jego uchylenie bądź zmianę, zarzucając naruszenie przepisów:

- art. 178 p.p.s.a. poprzez uznanie, że sąd ma odrzucić skargę kasacyjną nieopłaconą oraz,

- art. 259 p.p.s.a. poprzez uznanie, że sąd powinien odrzucić środek odwoławczy w postaci zażalenia jeżeli jest ono złożone zamiast sprzeciwu.

W uzasadnieniu powołując się na komentarz autorstwa Dauter Bogusław, Gruszczyński Bogusław, Kabat Andrzej, Niezgódka –Medek Małgorzata, wskazał, że błędne nazwanie pisma nie stanowi podstawy do jego odrzucenia, a co najwyżej powinno zostać potraktowane, jako brak formalny i zostać uzupełniony poprzez wezwanie pełnomocnika do sprecyzowania czy wniesione pismo stanowi zażalenie czy sprzeciw.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest zasadne.

Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny zwraca uwagę, iż kluczowe znaczenie w przedmiotowej sprawie ma art. 46 § 1 p.p.s.a. który stanowi, że każde pismo strony powinno zawierać, m.in. oznaczenie rodzaju pisma (art. 46 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) i osnowę wniosku lub oświadczenia (art. 46 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Oznaczenie rodzaju pisma polega na wskazaniu określenia zgodnego z treścią pisma i nazwą, jaką takiemu pismu nadają przepisy ustawy. Z kolei osnowa wniosku lub oświadczenia to merytoryczna treść, jaką wniosek lub oświadczenie zawiera. Winno z niej wynikać, jaki jest faktyczny zamiar wnoszącego pismo. W zasadzie oba omawiane elementy pisma strony powinny ze sobą korelować. Trudności interpretacyjne stwarza sytuacja, gdy treść pisma i wynikający z niej zamiar wnoszącego pismo nie są zgodne z oznaczeniem pisma. W takich sytuacjach priorytet należy przyznać treści pisma, bowiem z niej wynika intencja strony. Naczelny Sąd Administracyjny podziela opinię Sądu Najwyższego wyrażoną w postanowieniu z dnia 8 grudnia 1997 r., III CKN 289/97, iż niewłaściwe oznaczenie rodzaju pisma nie może wywoływać dla strony ujemnych skutków, jeżeli z treści pisma wynika, jaki jest jego rodzaj, a każde pismo, niezależnie od tego, jakie oznaczenie nada mu strona, winno być rozpoznane zgodnie z intencją strony zawartą w treści pisma. Analogiczny pogląd wypowiedział Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 19 stycznia 2007 r. sygn. akt II FZ 793/06. Stąd też, jeśli z pisma wynika dostatecznie wyraźnie - jak w niniejszej sprawie - zamiar zaskarżenia postanowienia odmawiającego prawa pomocy, niezależnie od oznaczenia takiego pisma, należało potraktować je, jako sprzeciw, bowiem taki środek zaskarżenia przysługuje od postanowienia wydanego przez referendarza sądowego odmawiającego przyznania prawa pomocy. W konsekwencji Sąd I instancji będzie zobowiązany do zbadania czy pismo strony spełnia wymogi formalne przewidziane w p.p.s.a. dla sprzeciwu.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.