Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2398/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-06-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 12 par. 6 pkt 2
journal: Dz.U. 2017 poz 201
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Sędziowie sędzia WSA Dorota Dziedzic - Chojnacka (sprawozdawca), sędzia WSA Włodzimierz Gurba, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi E. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej 1) uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2017r., nr [...] 2) zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz E. sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 597 zł (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

E. sp. z o.o. z siedzibą w W. , dalej jako: "Skarżąca", "Spółka" lub "Wnioskodawca", złożyła wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych wniesienia dopłat do spółki kapitałowej.

Pismem z dnia [...] lutego 2017 r. Nr [...] oraz [...] (data nadania [...] lutego 2017 r.; data doręczenia 21 lutego 2017 r.) na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h oraz art. 155 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 201 z późn. zm.), dalej jako: "Ordynacja podatkowa", Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej ("Dyrektor KIS", "Organ") wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania poprzez:

1) przedłożenie pełnomocnictwa zgodnego z art. 138c § 1 Ordynacji podatkowej, w którym to pełnomocnictwie wskazany będzie adres elektroniczny pełnomocnika w systemie teleinformatycznym wykorzystywanym przez organ podatkowy, tj. w systemie ePUAP, bądź informacja o odbiorze pism w siedzibie Organu;

2) wskazanie, w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, czy na dzień potrącenia wzajemnych wierzytelności Wnioskodawca będzie w posiadaniu certyfikatu rezydencji dla celów podatkowych Wspólnika (spółki kapitałowej z siedzibą w Wielkiej Brytanii); oraz

3) doprecyzowanie, czy wniosek dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, czy zdarzenia przyszłego.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 21 lutego 2017 r.

Pismem z dnia [...] lutego 2017 r. (data wpływu 6 marca 2017 r.) Wnioskodawca uzupełnił wniosek.

Z uwagi na niemożność ustalenia przez Organ daty nadania wyżej wymienionego uzupełnienia (brak stempla pocztowego na kopercie) oraz z uwagi na braki formalne, pismem z dnia [...] marca 2017 r. Nr [...] oraz [...] na podstawie art 13 § 2a, art. 169 § 1 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania poprzez:

1. dostarczenie potwierdzenia nadania w Urzędzie Pocztowym przesyłki pocztowej Nr [...] ;

2. przedstawienie prawnie skutecznego umocowania potwierdzającego upoważnienie do reprezentowania Wnioskodawcy dla T.K., który podpisał uzupełnienie wniosku z dnia [...] lutego2017 r. na wezwanie z dnia [...] lutego 2017 r. (data doręczenia 21 lutego 2017 r.) Nr [...] oraz [...] , tj. prawidłowo udzielonego pełnomocnictwa przez osoby działające w imieniu Spółki albo innego dokumentu, z którego wynika umocowanie do samodzielnego działania w imieniu Spółki.

W wezwaniu zaznaczono, że wobec braku na kopercie stempla pocztowego potwierdzającego nadanie przesyłki rejestrowej w celu ustalenia, czy pismo zostało wniesione w ustawowym terminie, wzywa do dostarczenia w terminie 7 dni od odebrania niniejszego pisma, potwierdzenia nadania w Urzędzie Pocztowym przesyłki pocztowej Nr [...] , który stanowi dokument urzędowy potwierdzający zachowanie terminu do uzupełnienia wniosku na wezwanie z dnia [...] lutego 2017 r. (data doręczenia 21 lutego 2017 r.) Nr [...] oraz [...] poprzez nadanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora pocztowego. Podkreślono także, że powyższa informacja jest niezbędna w toku Organu, ponieważ o zachowaniu terminu w toku postępowania w sprawie decyduje data stempla pocztowego. Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 21 marca 2017 r.

Pismem z dnia 27 marca 2017 r. (data wpływu 30 marca 2017 r.) Wnioskodawca uzupełnił wniosek, przesyłając potwierdzenie nadania w Urzędzie Pocztowym przesyłek pocztowych o numerach [...] oraz [...]

Dyrektor KIS postanowieniem z [...] kwietnia 2017 orzekł o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia. W przedmiotowym postanowieniu z dnia [...] kwietnia 2017 r. Organ stwierdził, że Wnioskodawca nie uzupełnił wniosku w zakresie dostarczenia potwierdzenia nadania w Urzędzie Pocztowym przesyłki pocztowej Nr [....]. Organ uznał, iż przesłane przez Wnioskodawcę potwierdzenia nadania nie dotyczą przesyłki, o którą w piśmie z dnia [...] marca 2017 r. Nr [...] oraz [...] wzywał Organ (tj. o przesyłkę o numerze [...] ).

Skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 12 § 6 ust. 2 w zw. z art. 14a § 4 ust. 1 Ordynacji podatkowej. W uzasadnieniu wskazała, iż pismem z dnia 27 marca 2017 r. pełnomocnik Wnioskodawcy przesłał w załączeniu potwierdzenie nadania z dnia [...] lutego2017 r. kilku przesyłek, w tym przesyłki pocztowej Nr [...] , a jedynie z powodu niedokładności, w piśmie pełnomocnika z dnia 27 marca 2017 r. wskazane było, że przesyłany jest tylko dowód nadania przesyłki Nr [...] .

Spółka podniosła, iż na przesłanym potwierdzeniu nadania w Urzędzie Pocztowym znajdują się jedynie dwie naklejki tj. pierwsza o numerze Nr [...] oraz ostatnia o numerze Nr [...] . Zgodnie z posiadaną przez pełnomocnika wiedzą, ostatnia liczba w przedstawionych numerach jest liczbą "kontrolną" - przyporządkowywaną losowo. Pozostałe liczby są liczbami przypisywanymi przesyłkom kolejno. Zgodnie z tą systematyką, w rubryce powyżej listu o numerze Nr [...] znajdować powinna się naklejka o numerze Nr [...] - tj. odpowiadająca numerowi przesyłki, której dotyczył wniosek Dyrektora KIS o przesłanie potwierdzenia nadania przesyłki w Urzędzie Pocztowym.

W ocenie Spółki nie można uznać za dopuszczalne przenoszenia na wnioskodawcę odpowiedzialności za niewłaściwe wypełnianie obowiązków przez publicznego operatora pocztowego - tj. właściwe przybicie stempla pocztowego. Zgodnie z art. 12 § 6 ust. 2 Ordynacji podatkowej termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2016 r. poz. 1113, 1250, 1823 i 1948). Wnioskodawca dochował tego warunku i złożył w odpowiednim terminie pismo w placówce P.. Skarżąca zaznaczyła, iż nie jest w stanie dowieść tego faktu inaczej niż poprzez złożenie dokumentu, którego kopię złożyła już z pismem poprzednim.

Postanowieniem z dnia [...] maja 2017 r. Dyrektor KIS utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu Organ zaznaczył, że postępowanie w sprawie wydawania interpretacji indywidualnych, z uwagi na przedmiot i charakter wydawanych w jego toku rozstrzygnięć, jest postępowaniem szczególnym, odrębnym, do którego nie mają bezpośredniego zastosowania inne (poza wskazanymi w ustawie) przepisy Ordynacji podatkowej, w szczególności nie jest postępowaniem dowodowym, które może być prowadzone w toku kontroli podatkowej czy postępowania podatkowego lub czynności sprawdzających. Z powyższego wynika, że Organ nie ma żadnych uprawnień do pozyskiwania informacji w zakresie zasad funkcjonowania operatora pocztowego. Organ nie ma zatem możliwości ustalenia, na jakich zasadach opiera się proces nadawania przesyłek w poszczególnych urzędach pocztowych.

Organ wyjaśnił, iż siedmiodniowy termin zawarty w przepisie art. 169 § 1 Ordynacji Podatkowej jest terminem ustawowym czyli wyraźnie określonym w przepisach prawa. Termin ustawowy nie podlega wydłużeniu. Niezachowanie wyznaczonego przez przepis prawa terminu powoduje bezskuteczność dokonanej czynności, co uzasadnia podjęcie przez Organ określonego rodzaju rozstrzygnięcia (w tym przypadku postanowienia o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia).

Organ stwierdził, iż z uwagi na specyfikę postępowania o wydanie interpretacji indywidualnych, w toku którego Organ nie ma możliwości ustalić dochowania terminu do uzupełnienia wniosku w sposób inny niż poprzez stempel na kopercie, zasadnym było wezwanie Wnioskodawcy do dostarczenia potwierdzenia nadania w Urzędzie Pocztowym przesyłki pocztowej Nr [...].

Dyrektor KIS podkreślił, iż w odpowiedzi na wezwanie Wnioskodawca nie przedłożył potwierdzenia nadania w Urzędzie Pocztowym przesyłki pocztowej Nr [...]. Wnioskodawca nie udowodnił, a nawet nie uprawdopodobnił, że przesyłka Nr [...] została nadana w terminie.

Organ zaznaczył, że podjął próbę ustalenia daty nadania przesyłki pocztowej Nr [...] i w tym celu skorzystał z możliwości śledzenia przesyłek poprzez stronę internetową P.. Po wpisaniu odpowiedniego numeru przesyłki, czyli [...], Organ nie uzyskał jednak informacji dotyczącej daty nadania tej przesyłki (taka informacja w ogóle nie widniała na stronie internetowej). W związku z powyższym stwierdził, że nie dopuścił się naruszenia przepisów prawa wskazanych w zarzutach Wnioskodawcy, a wniesione zażalenie jest bezpodstawne.

W skardze na powyższe postanowienie Skarżąca wniosła o jego uchylenie oraz poprzedzającego je postanowienie pierwszej instancji i przekazanie organowi administracyjnemu do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie kosztów postepowania.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła:

1. naruszenie art. 12 § 6 ust. 2 w zw. z art. 14a § 4 ust. 1 Ordynacji podatkowej, poprzez błędne uznanie, że pismo z dnia [...] lutego2017 r. nie zostało nadane z zachowaniem przypisanego terminu;

2. naruszenie art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez rozstrzygnięcie wątpliwości w stanie faktycznym na niekorzyść podatnika - tj. przyjęcie, że brak stempla pocztowego na przesyłce przesądza o niedochowaniu terminu na wniesienie pisma z dnia [...] lutego2017 r.;

3. naruszenie art. 169 § 1 i § 4 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej, poprzez przyjęcie, że wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego złożony przez wnioskodawcę nie został uzupełniony o braki pismem z dnia 27 marca 2017 r.

W uzasadnieniu Skarżąca podtrzymała argumentację zawartą w zażaleniu na postanowienie organu I instancji. W ocenie Strony Organ błędnie przyjął, że brak stempla pocztowego na przesyłce należy uznać za przesłankę niedochowania terminu na uzupełnienie braków określoną w art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej. Uwzględniając wątpliwości, co do daty nadania pisma, organ oceniając ów element materiału dowodowego zebranego w aktach sprawy, powinien był rozstrzygnąć wątpliwości na korzyść wnioskodawcy. Uchybienie to ma kluczowe znaczenie dla sprawy, ponieważ doprowadziło do oceny stanu prawnego oraz oceny skuteczności doręczenia pisma z uzupełnieniem ewentualnego braku wniosku. Mając bowiem na uwadze wątpliwości, co do oceny stanu prawnego oraz oceny skuteczności ww. uzupełnienia ewentualnych braków wniosku organ odmiennie orzekłby o prawidłowości uzupełnienia braków wniosku.

Skarżąca podniosła, iż przed dniem złożenia niniejszej skargi wystąpiła do P. o udzielenie dodatkowego potwierdzenia, którego dnia została nadana przesyłka Nr [...]. Wnioskodawca w placówce P. na dowód nadania przesyłki dnia [...] lutego2017 r. uzyskał duplikat dowodu nadania.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor KIS wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych niepodnoszonych w skardze, które są związane z materią zaskarżonych aktów administracyjnych. Orzekanie odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa.

Na podstawie art. 135 P.p.s.a. Sąd podejmuje środki w celu usunięcia naruszenia prawa, w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy.

Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a P.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. b P.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c P.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach, sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt. 2 P.p.s.a.).

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

W ocenie Sądu Skarżąca w terminie uzupełniła swój wniosek. Podkreślić należy, iż Spółka w odpowiedzi na wezwanie Dyrektora KIS o wykazanie, kiedy nadała przesyłkę poleconą Nr [...], przedstawiła dowód nadania kilku przesyłek poleconych w dniu [...] lutego2017 r., w tym wskazanej przesyłki. Sądowi znana jest praktyka pracowników P., którzy potwierdzają w książce nadawczej nadania przesyłek poleconych w ten sposób, iż na danej stronie wpisują lub wklejają tylko numery pierwszej i ostatniej przesyłki, przy jednoczesnym zaznaczeniu, ile łącznie przesyłek zostało tego dnia wysłanych. Przedstawione przez Skarżącą zestawienie zostało właśnie sporządzone w ten sposób. Spójne i logiczne są w tym zakresie wyjaśnienia Skarżącej odnośnie numeru przesyłki, łącznie z wytłumaczeniem odnośnie ostatniej cyfry kontrolnej. Zaznaczyć przy tym należy, iż wyjaśnienia Skarżącej są zbieżne z informacjami zawartymi na stronie internetowej P., gdzie wyjaśniony jest system oznaczania przesyłek poleconych stosownymi kodami kreskowymi przez tego operatora pocztowego, zgodnie z wyciągiem z zarządzenia nr 122/2010 tego operatora: [...] kodykreskowedooznaczaniaprzesylekpocztowych [...]

Zaznaczyć należy, iż weryfikacja twierdzeń Skarżącej nie wymagała przeprowadzenia szczegółowego postępowania dowodowego przez Organ, wystarczyło sięgnąć do dostępnych w Internecie wyciągów ze stosownych zarządzeń P., by ustalić, czy wysłanie przez Skarżącą przesyłki poleconej Nr [...] zostało potwierdzone przez Wnioskodawcę przez przedstawienie kopii stosownych stron książki nadawczej. Nie ma przy tym znaczenia wtórnik potwierdzenia nadania złożony przez Skarżącą przy skardze, który – jako dokument powstały po wydaniu skarżonego postanowienia drugoinstancyjnego – nie mógł być uwzględniony przez Sąd jako dowód w sprawie.

W myśl art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej "Jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia".

Art. 169 § 4 Ordynacji podatkowej stanowi zaś, iż "Organ podatkowy wydaje postanowienie o pozostawieniu podania bez rozpatrzenia, na które przysługuje zażalenie".

Zgodnie zaś z art. 12 § 6 pkt 2 Ordynacji podatkowej "Termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało: (...) nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2017 r. poz. 1481 oraz z 2018 r. poz. 106 i 138) lub w placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub otrzymane przez polską placówkę pocztową operatora wyznaczonego po nadaniu w państwie spoza Unii Europejskiej albo złożone w polskim urzędzie konsularnym (...)".

Skarżone postanowienie narusza powołane przepisy prawa. Jako że wadą obarczone było także postanowienie pierwszoinstancyjne, Sąd, działając na podstawie art. 135 P.p.s.a., uchylił także to postanowienie.

Dyrektor KIS, rozpatrując ponownie odwołanie Skarżącego, będzie obowiązany uwzględnić ocenę prawna zawartą w niniejszym wyroku, co oznacza uznanie, iż braki wniosku zostały uzupełnione w terminie.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie:

- art. 200 w związku z art. 205 § 2 P.p.s.a.;

- § 14 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r. poz. 1800 ze zm.).

Przepis art. 200 P.p.s.a. stanowi, że w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Z kolei art. 205 § 2 P.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego podatkowego zalicza ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.

Na kwotę kosztów składają się zatem: wpis sądowy w wysokości 100 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika – adwokata w wysokości 480 zł oraz 17 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Łącznie Sąd zasądził od Dyrektora KIS kwotę 597 zł.