Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 755/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2011-10-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2-3, art. 58 par. 1 pkt 1, par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 227, art. 237 par. 1, 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Anna Stępień po rozpoznaniu w dniu 25 października 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na czynność Prezydenta Miasta B. w przedmiocie żądania pracownika MOPS w B. pisemnego określenia godziny odbioru decyzji postanawia - odrzucić skargę. A.D.


UZASADNIENIE

M. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę "na czynność pracownika MOPS w B. E. D., która w dniu 1 lutego 2011r. po raz kolejny zażądała wpisania godziny odbioru decyzji".

W uzasadnieniu skarżący podniósł, że jest od wielu lat dyskryminowany przez MOPS w B. E. D. żąda od niego wpisania godziny odbioru decyzji.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta B. wyjaśnił, że z uwagi na składanie przez skarżącego skarg na opieszałość MOPS w wydaniu decyzji w dniu ich doręczenia, pracownik ośrodka wydający decyzje – E. D. ma obowiązek egzekwowania od skarżącego i osoby przez niego upoważnionej do odbioru decyzji – M. R., potwierdzania godziny odbioru decyzji dla celów dowodowych. Taka sama zasada zostanie zastosowana w przypadku, gdy inny klient zachowa się w wyżej opisany sposób. Określenie godziny odbioru decyzji, co do której w tym samym dniu M. W. może złożyć skargę na opieszałość jest realizacją ustawowego obowiązku dokładnego wyjaśniania okoliczności sprawy. Powyższe postępowanie nie jest przejawem dyskryminacji M. W., toteż skarga klienta jest bezzasadna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej Naczelny Sąd Administracyjny oraz inne sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej.

Sprawami sądowoadministracyjnymi są sprawy z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz inne sprawy, do których z mocy odrębnych ustaw stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływana dalej jako p.p.s.a.

Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).

Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność. Katalog ten rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują kontrolę tego sądu w sprawach nieprzewidzianych w art. 3 § 2 p.p.s.a.

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny bada w pierwszej kolejności jej dopuszczalność. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy, której ona dotyczy w kognicji sądu administracyjnego. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego skarga podlega odrzuceniu.

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest "czynność pracownika MOPS w B." polegająca na domaganiu się od skarżącego pisemnego potwierdzenia godziny odbioru decyzji.

W ocenie sądu tego rodzaju czynność może być wyłącznie przedmiotem skargi rozpatrywanej w trybie skargowym uregulowanym w dziale VIII K.p.a. zatytułowanym "Skargi i wnioski". Stosownie bowiem do art. 227 k.p.a. przedmiotem tego rodzaju skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub słusznych interesów obywateli, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest jednakże pogląd, że skarga ta stanowi odformalizowany środek obrony i ochrony różnych interesów jednostki, których naruszenie nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego. Skargi takie są załatwiane w samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością materialno – techniczną (zawiadomieniem o sposobie załatwienia sprawy będącej przedmiotem skargi). W postępowaniu tym nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej, nie jest wydawany akt administracyjny, ani dokonywana czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zainteresowanemu podmiotowi nie przysługuje prawo do zaskarżenia niesatysfakcjonującej odpowiedzi, jak również bezczynności organu w jej udzieleniu. Jak zaś już wyżej wskazano sąd administracyjny kontroluje działalność administracji publicznej w zakresie określonym w p.p.s.a., a ta forma działalności administracji (skargi powszechne w rozumieniu Działu VIII K.p.a.) nie została wymieniona w art. 3 § 2 p.p.s.a. (por. np. postanowienia NSA: z dnia 9 grudnia 1999r., sygn. akt III SAB 7/99 – ONSA 2001/1/27; z dnia 12 kwietnia 2001r., sygn. akt I SA 2668/00, Lex nr 54426; z dnia 23 lipca 2001r., sygn. akt II SAB 213/00, Lex nr 54555; z dnia 21 listopada 2000r., sygn. akt III SAB 108/99, Lex nr 48017; z dnia 15 października 2009r., sygn. akt I OSK 1382/09 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie przewidują dopuszczalności zaskarżenia działań realizowanych w ramach tego postępowania oraz ich braku także żadne ustawy szczególne. Ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII K.p.a. nie podlega kontroli sądów administracyjnych. W konsekwencji tego w zakresie właściwości sądów administracyjnych nie pozostaje również sposób załatwienia skargi powszechnej przez uprawniony organ (art. 237 § 1 i 3 K.p.a.) niezależnie od formy, jaka zostanie temu nadana.

Wobec powyższego należało uznać, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie należy do właściwości sądu administracyjnego i z tej przyczyny podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.

A.D.