Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 468/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2022-10-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 14g § 1 w zw. z art. 14b § 3
journal: Dz.U. 2021 poz 1540
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S.WSA Grzegorz Panek, Sędzia WSA Jacek Boratyn, Sędzia WSA Piotr Popek /spr./, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 października 2022 r. sprawy ze skargi K. B. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 2 czerwca 2022 r., nr 0113-KDIPT2-3.4011.1108.2021.3.SJ w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi K. B.(dalej: wnioskodawczyni/skarżąca) jest postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: Dyrektor KIS) z dnia 2 czerwca 2022r., nr 0111-KDIT2-3.4011.1108.2021.3.SJ, utrzymujące w mocy wydane w pierwszej instancji postanowienie z dnia 4 kwietnia 2022r., nr 0113-KDIT2-3.4011.1108.2021.2.RR, w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Jak wynika z akt sprawy, w dniu 3 grudnia 2021r. do Dyrektora KIS wpłynął wniosek skarżącej o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni prowadziła jednoosobową działalność gospodarczą, wpisaną do CEiDG. Jako podatnik podatku dochodowego od osób fizycznych rozliczała się

w ramach podatku liniowego 19%, prowadziła księgi rachunkowe zgodnie z ustawą

o rachunkowości i na bieżąco odprowadzała zaliczki z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych. Wnioskodawczyni w 2021r. przekształciła formę prawną prowadzenia działalności gospodarczej z jednoosobowej działalności gospodarczej (JDG) w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością na podstawie art. 584 i nast. ustawy z dnia 15 września 2000r. - Kodeks spółek handlowych (Dz. U z 2020r. poz. 1526 ze zm.- dalej: K.s.h.), Wnioskodawczyni nie wypłaciła większości osiągniętych

i opodatkowanych podatkiem dochodowym od osób fizycznych dochodów (zysków) w czasie prowadzenia JDG. W bilansie wnioskodawczyni w momencie przekształcenia wskazała kapitał własny, utworzony między innymi

z zysków pozostawionych w jednostce oraz niepodzielony zysk wypracowany za lata ubiegłe przed planowanym przekształceniem (dochody niewypłacone z lat poprzednich i dochód, niewypłacony w 2021 roku). Kapitał spółki z o.o. został podzielony na kapitał zakładowy i kapitał zapasowy. W czasie przekształcenia, ani bezpośrednio przed nim nie dokonano wpłat do JDG. W związku z przekształceniem większość niepodzielonych zysków, które zostaną zaksięgowane jako kapitał zapasowy w bilansie jednoosobowej działalności osoby fizycznej stanie się kapitałem zapasowym nowo powstałej z przekształcenia Spółki z o.o. W Spółce (po pewnym czasie) powstanie potrzeba dokonywania wypłat z kapitału zapasowego na rzecz wspólnika spółki, czyli na rzecz wnioskodawczyni. Spółka ujmie na koncie księgowym opodatkowany w JDG zysk, który trafił na kapitał zapasowy w celu dokładnego ewidencjonowania salda dokonanych wypłat z kapitału zapasowego utworzonego z opodatkowanych w JDG dochodów. Z uwagi, że zysk wypłacany przez spółkę wspólnikowi (wnioskodawczyni) jest zyskiem wnioskodawczyni, wypracowanym w ramach działalności gospodarczej przed przekształceniem, a nie zyskiem spółki, wypłata wskazanej kwoty nie przybierze żadnej z form przewidzianych dla standardowej wypłaty środków spółki na rzecz udziałowca, takich jak np. wypłata dywidendy czy wynagrodzenie za pełnienie określonej funkcji w spółce. W wyniku wypłaty środków z kapitału zapasowego nie zostaną umorzone/zbyte żadne udziały wnioskodawczyni w spółce, a zatem wypłata nie będzie stanowić wynagrodzenia z tytułu umorzenia udziałów, obniżenia nominalnej wartości udziałów lub innej formy odpłatnego zbycia udziałów. Wypłata ww. kwoty, wiążąca się z obniżeniem kapitału zapasowego spółki nie przybierze żadnej szczególnej formy przewidzianej w przepisach prawa handlowego. Nastąpi bowiem jedynie przelew z rachunku bankowego spółki na rachunek bankowy wnioskodawczyni. Jako, że wypłata przedmiotowej kwoty nie wiąże się ze statusem wnioskodawczyni jako wspólnika spółki, a jedynie z działalnością jaką prowadziła przed przekształceniem, nie zmieni się zakres uprawnień wnioskodawczyni jako udziałowca spółki, nie będzie się również wiązać ze zmniejszeniem ilości ani wartości jego udziałów, a także nie wpłynie na poziom jej prawa do udziału w zyskach spółki.

Na gruncie tak przedstawionego stanu faktycznego wnioskodawczyni sformułowała pytanie:

Czy wypłaty pieniędzy z kapitału zapasowego spółki, utworzonego

z opodatkowanych przed przekształceniem podatkiem dochodowym od osób fizycznych dochodów osiągniętych w jednoosobowej działalności gospodarczej, podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem wnioskodawczyni, środki składające się na kapitał zakładowy spółki pochodzące z osiągniętych przez JDG środków opodatkowanych PIT, nie mogą podlegać ponownie opodatkowaniu podatkiem osobowym od osób fizycznych. Taka wypłata nie stanowi bowiem dywidendy, tj. zysku osiągniętego przez spółkę przeznaczonego do wypłaty na rzecz wspólników. Po przekształceniu kapitał zapasowy, który powstał w spółce z o.o. z zysków JDG, będzie wartością, która już raz była opodatkowana podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Dokonane więc wypłaty przez wspólnika tej spółki z tego kapitału zapasowego nie mogą podlegać ponownemu opodatkowaniu podatkiem dochodowym, gdyż prowadziłoby to do podwójnego opodatkowania tych samych środków pieniężnych.

Wezwaniem z dnia 23 lutego 2022r. organ interpretacyjny - na podstawie art. art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021r., poz. 1540 ze zm.); dalej: "O.p.", zwrócił się do wnioskodawczyni

o uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego o następujące informacje:

A) jak należy rozumieć stwierdzenie:

W bilansie wnioskodawczyni w momencie przekształcenia wskazała (...) niepodzielony zysk wypracowany za lata ubiegłe przed planowanym przekształceniem

- Skąd w bilansie dotyczącym działalności pozycja "niepodzielony zysk"?

- Czy chodzi o zysk netto wykazany jako wynik netto bilansu?

- Co należy rozumieć pojęciem "niepodzielony zysk" z jednoosobowej działalności gospodarczej? Jak miałby wyglądać "podział" zysku z jednoosobowej działalności gospodarczej?

B) Czy "niepodzielony zysk" z działalności gospodarczej wnioskodawczyni został ujęty w planie przekształcenia jako element przedsiębiorstwa przekształcanego w spółkę z o.o. (przedsiębiorstwa osoby fizycznej przekształcanego w spółkę z o.o.)?

C) Z jakiego powodu wnioskodawczyni nie wypłaciła większości osiągniętych i opodatkowanych PIT dochodów (zysków) w czasie prowadzenia JDG?

D) Z jakiego powodu (co jest celem) w spółce (po pewnym czasie) powstanie potrzeba dokonywania wypłat z kapitału zapasowego na rzecz wspólnika spółki, czyli na rzecz wnioskodawczyni?

E) W jaki sposób ukształtowana została struktura kapitałowa spółki z o.o.? Jakie kapitały utworzono i w jaki sposób zostały pokryte?

F) Czy planowana wypłata na rzecz wnioskodawczyni środków ze spółki będzie dotyczyła całości czy części kapitału zapasowego?

G) W przypadku, gdy wypłata będzie dotyczyła części kapitału zapasowego spółki - jakiej części kapitału zapasowego spółki, w jaki sposób, z uwzględnieniem jakich elementów ustalonej będzie dotyczyła ta wypłata?

H) Skoro źródłem uprawnienia wnioskodawczyni do uzyskania przedmiotowych środków nie będzie posiadanie statusu udziałowca spółki, gdyż wypłata wskazanej kwoty nie przybierze żadnej z form przewidzianych dla standardowej wypłaty środków spółki na rzecz udziałowca, takich jak np. wypłata dywidendy czy wynagrodzenie za pełnienie określonej funkcji w spółce zysk wypłacany przez spółkę wspólnikowi (wnioskodawczyni) jest zyskiem wnioskodawczyni, wypracowanym w ramach działalności gospodarczej przed przekształceniem, a nie zyskiem spółki, wypłata ww. kwoty, wiążąca się z obniżeniem kapitału zapasowego spółki nie przybierze żadnej szczególnej formy przewidzianej w przepisach prawa handlowego

- Kiedy powstało to uprawnienie?

- Co jest podstawą prawną tego uprawnienia?

- W jakim trybie i na podstawie jakiej czynności prawnej Spółka wypłaci wnioskodawczyni środki?

I) Jaki będzie charakter prawny dokonywanej na wnioskodawczyni rzecz wypłaty ze spółki, skoro nie będzie to wynagrodzenie z tytułu umorzenia udziałów, obniżenia nominalnej wartości udziałów lub innej formy odpłatnego zbycia udziałów, ani wypłata wskazanej kwoty nie przybierze żadnej z form przewidzianych dla standardowej wypłaty środków spółki na rzecz udziałowca, takich jak np. wypłata dywidendy czy wynagrodzenie za pełnienie określonej funkcji w spółce.

J) Świadczeniem z jakiego tytułu będzie ta wypłata, w szczególności czy będzie to darowizna, świadczenie wzajemne (jeśli tak, to jakie?), inny tytuł (jaki?)?

W piśmie z 3 kwietnia 2022r. wnioskodawczyni udzieliła odpowiedzi na powyższe pytania. W odpowiedzi na pkt 2a wezwania wnioskodawczyni wskazała, że należy to rozumieć w ten sposób, że dochody osiągnięte przez JDG nie zostały w całości wypłacone właścicielowi JDG do momentu przekształcenia. Niepodzielony zysk, to inaczej osiągnięty przez JDG zysk, który nie został wypłacony przez właściciela JDG, a pozostał w JDG. Zysk został w całości w latach poprzednich opodatkowany PIT. Nie trafił on w całości na kapitał zakładowy. Został ujęty w księgach spółki zoo, jako kapitał zapasowy. Będzie on odrębnie ujęty w księgach (na wydzielonym koncie) niż kapitał zapasowy powstały już w okresie działalności spółki (powstały głównie z zysków spółki zoo). Dlatego czy nazwiemy zysk pozostawiony w JDG zyskiem niepodzielonym, czy kapitałem zapasowym, chodzi o opodatkowany już dochód (zysk) JDG, który nie został przez właściciela wypłacony z firmy, a który "przeszedł" do spółki z o.o., wraz z momentem jej przekształcenia. Podział zysku to na potrzeby wniosku, nic innego jak osiągnięty w JDG dochód, jednak nie wypłacony właścicielowi w żadnej formie.

W odpowiedzi na punkt 2b wezwania wnioskodawczyni wskazała, że plan przekształcenia wskazuje wartość bilansową majątku Spółki oraz kapitał zakładowy spółki zoo. Wskazuje kapitał własny spółki z o.o. który składa się z kapitału zakładowego i kapitału zapasowego. Większość tego kapitału pochodzi z niewypłaconych właścicielowi zysków (dochodów) opodatkowanych w JDG. W JDG zyski te ujmowane były na koncie właściciela, a na bilansie przekształceniowym weszły do kapitału podstawowego.

W odpowiedzi na punkt 2e wezwania wnioskodawczyni wskazała, że kapitał został pokryty w całości majątkiem JDG. Utworzono kapitał zakładowy i kapitał zapasowy.

Wyjaśniając natomiast charakter prawny czynności, której elementem ma być świadczenie na rzecz wnioskodawczyni od spółki i podstawę prawną tego świadczenia wnioskodawczyni wskazała, że spółka na mocy uchwały Zgromadzenia Wspólników dokona wypłaty środków pieniężnych wspólnikowi, pochodzących z zysków osiągniętych przez JDG, a zatem i samego udziałowca, przy jednoczesnym obniżeniu kapitału zapasowego. Przepisy K.s.h. zakazują wypłat z majątku spółki potrzebnego do pełnego pokrycia kapitału zakładowego, a contrario dopuszczalne są wypłaty, zwroty, nie związane z obniżeniem kapitału zakładowego. Zgromadzenie Wspólników jest zatem władne podjąć uchwałę o wypłacie z kapitału zapasowego środków wspólnikowi pochodzących z uzyskanych bezpośrednio przez niego zysków w JDG. Uprawnienie powstanie z chwilą wskazaną w uchwale. Zdaniem wnioskodawczyni przekształcenie jest zmianą formy prawnej prowadzonej działalności. Osiągnięte i opodatkowane przez właściciela JDG zyski, "przechodzą" na spółkę kapitałową, ale w ujęciu podatkowym są to nadal opodatkowane PIT już zyski. Dlatego tak jak przy prowadzeniu JDG, tak samo w spółce zyski te powinny być możliwe do wypłacenia bez dodatkowego podatku. Wypłata będzie wynika z uchwały o wypłacie zysków osiągniętych sprzed przekształcenia i będzie wynikała bezpośrednio z faktu, że zyski osiągnięto przed przekształceniem, a zmiana formy prawnej nie powinna zmieniać sytuacji prawnopodatkowej zysku osiągniętego przed przekształceniem. Nie będzie to żadne nieodpłatne świadczenie, czy darowizna, a zwrot części majątku wypracowanego w ramach JDG, który nie wpływa na kapitał zakładowy. Wnioskodawczyni zamierza docelowo wypłacić cały zysk JDG przeniesiony do sp. zoo, jednak będzie to czynić z uwzględnieniem art. 192 k.s.h. Dlatego będzie stopniowo wypłacała środki, aż do ich wyczerpania, po czym kolejne wypłacone zyski będą już opodatkowywane PIT jako pochodzące z zysków wypracowanych przez sp. z o.o. Wypłata będzie wynikać z uchwały o wypłacie zysków osiągniętych sprzed przekształcenia.

Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2022r., Dyrektor KIS, na podstawie art. 13 § 2a, art. 14g § 1 oraz art. 169 § 1, 2 i § 4 w zw. z art. 14h O.p. pozostawił wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej bez rozpatrzenia.

W uzasadnieniu postanowienia organ, odnosząc się do przedłożonego przez skarżącą uzupełnienia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, wskazał, że wnioskodawczyni nie odpowiedziała w sposób jednoznaczny i precyzyjny na zadane pytania co w konsekwencji powoduje, że tło faktyczne sprawy jest niejasne.

Dyrektor KIS podkreślił, że z wniosku i jego uzupełnienia wynika wyłącznie; że środki pieniężne mają być Wnioskodawczyni przekazane na podstawie uchwały. Tym samym znana jest tylko forma prawna przekazania środków pieniężnych - decyzja o ich przekazaniu. Wnioskodawczyni nie wyjaśniła jednak, jakim tytułem mają zostać przekazane te środki. Wykluczyła jedynie określone tytuły prawne (np. nieodpłatne świadczenie, darowizna). Nie wskazała natomiast, charakteru prawnego czynności, której elementem ma być świadczenie przekazania środków pieniężnych ani jej podstawy prawnej (oparcia w przepisach k.s.h.).

Organ stwierdził, że w postępowaniu interpretacyjnym nie jest uprawniony do ustalania i dowodowego weryfikowania zdarzenia przyszłego. Jego rolą jest ocena stanowiska wnioskodawcy przez pryzmat jasno przedstawionych okoliczności jako prawidłowe lub nieprawidłowe. Istotą interpretacji jest dokonanie podatkowej kwalifikacji czynności przedstawionych przez wnioskującego.

Na powyższe postanowienie wnioskodawczyni wniosła zażalenie, po rozpatrzeniu którego, powołanym na wstępie postanowieniem z 2 czerwca 2022r., Dyrektor KIS utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Organ interpretacyjny podkreślił, że wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej nie zawierał wyczerpującego przedstawienia zdarzenia przyszłego, a zatem nie spełniał wymogu z art. 14b § 3 O.p., a wnioskodawczyni nie dokonała skutecznego uzupełnienia tego braku odpowiadając na wezwanie. Nie doprecyzowała bowiem tła faktycznego w sposób, który umożliwiłby wydanie żądanej interpretacji indywidualnej. Istniały zatem podstawy do pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Na powyższe postanowienie Dyrektora KIS wnioskodawczyni złożyła skargę do tut. Sądu wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go rozstrzygnięcia organu, a nadto zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono naruszenie:

- art. 14b § 3 O.p. w zw. z art. 14g § 1 O.p. w zw. z art. 169 § 4 O.p. poprzez wadliwe przyjęcie, że w przedmiotowej sprawie wnioskodawczyni nie uzupełniła stanu faktycznego sprawy w sposób rzetelny, wyczerpujący oraz kompletny w sytuacji gdy dokonała uzupełnienia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w sposób rzeczowy, rzetelny wyczerpujący oraz kompletny tj. umożliwiający wydanie interpretacji,

- art. 120 O.p i 121 § 1 w zw. z art. 169 § 4 O.p. poprzez pozostawienie bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, mimo że wcześniej w odniesieniu do analogicznych stanów faktycznych zdarzeń przyszłych, ten sam organ interpretacyjny wydawał interpretacje indywidualne w podobnych przypadkach, merytorycznie rozpoznając wnioski dotyczące problematyki wypłaty wypracowanego przez JGD zysku ze spółki z ograniczoną odpowiedzialnością po przekształceniu (JDG w sp. z o.o.),

- art. 217 § 2 O.p. poprzez wadliwe uzasadnienie faktyczne oraz prawne postanowienia, bowiem Dyrektor KIS nie odniósł się w sposób rzeczowy do uzupełnionych braków formalnych, a powtórzył jedynie argumentację prawną organu I instancji.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że organ interpretacyjny nie powinien przerzucać na wnioskodawcę ciężaru związanego z merytorycznym rozstrzygnięciem wątpliwej kwestii, ponad tego czego wymaga art. 14b § 3 O.p. zdaniem skarżącej, wbrew twierdzeniom organu, dokonała ona rzetelnej i rzeczowej odpowiedzi ba zadane przez organ pytania. Wskazała kwalifikację sposobu wypłaty, jako uchwałę o wypłacie zysku zapasowego oraz że przelanie środków pieniężnych zostanie uczynione z poszanowaniem normy prawnej zawartej w art. 192 k.s.h. Podkreśliła, że ocena tytułu prawnego transakcji nie jest rolą skarżącej. W ocenie skarżącej, udzielone przez nią odpowiedzi były kompletne.

W odpowiedzi na skargę organ interpretacyjny wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko i prezentowaną argumentację wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021r. poz. 137 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022r., poz. 329 ze zm. określanej dalej: - P.p.s.a.) stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.

W wyniku takiej kontroli postanowienie może zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) P.p.s.a.).

Z przepisów art. 134 § 1 P.p.s.a. wynika z kolei, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tym samym, sąd ma prawo i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony.

Należy również wskazać, że w myśl art. 119 pkt 3 P.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.

Istota sporu sprowadza się do przesądzenia prawidłowości zastosowania przez Dyrektora KIS przepisów art. 14g § 1 w zw. z art. 14b § 3 O.p.,

a w konsekwencji oceny, czy w rozpoznawanym stanie faktycznym i prawnym ziściła się przesłanka pozostawienia bez rozpoznania wniosku Skarżącego o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Na gruncie art. 14b § 3 O.p., rozstrzygnięcia wymagało czy wniosek mający wszcząć postępowanie interpretacyjne w istocie nie spełniał formalnych przesłanek i powinien zostać pozostawiony bez rozpatrzenia. Na gruncie zaś art. 14g § 1 O.p. czy wnioskodawca uzupełnił w żądanym zakresie opisu stanu faktycznego sprawy, udzielił jednoznacznej i pełnej odpowiedzi na zadane pytania, w sposób pozwalający organowi na rozpoznanie wniosku oraz uzupełnił stanowisko w sprawie

z uwzględnieniem informacji stanowiących odpowiedź na wezwanie organu z dnia 23 lutego 2022 r.

Zgodnie z art. 14b § 3 O.p. składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Przytoczona powyżej regulacja przewiduje dwa elementy, które powinien zawierać wniosek: opis stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) i własne stanowisko strony w sprawie jego oceny prawnej. Przedstawienie zdarzenia, które wystąpiło już w przeszłości, jak również tego, które może dopiero wystąpić w przyszłości, cechować się musi dużym stopniem precyzji i jednoznaczności. Musi je zatem także charakteryzować przesłanka wyczerpującego przedstawienia takiego zdarzenia. Użyte w art. 14b § 3 O.p. ustawowe określenie "wyczerpująco" należy więc rozumieć jako przedstawienie danego zagadnienia na tyle wszechstronnie, dogłębnie, szczegółowo, gruntownie i dokładnie, aby wnioskodawca mógł zająć stanowisko w stosunku do prezentowanego stanu rzeczy, zaś organ podatkowy na tej podstawie udzielić jednoznacznej odpowiedzi co do konkretnego zdarzenia przyszłego lub obecnego.

Ocena, czy stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) został przedstawiony przez wnioskodawcę wyczerpująco, spoczywa na organie. Jeśli we wniosku o wydanie interpretacji strona przedstawiła stan faktyczny/zdarzenie przyszłe w sposób uniemożliwiający dokonanie oceny prawnej jej stanowiska, organ podatkowy w trybie

art. 169 § 1 w zw. z art. 14h O.p. wzywa stronę do uzupełnienia braków wniosku, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. W razie, gdy w wyznaczonym przez organ terminie wnioskodawca nie uzupełni stwierdzonych braków, bądź złoży wyjaśnienia, które są niejednoznaczne i nadal uniemożliwiają ocenę prawną stanowiska wnioskodawcy, organ interpretacyjny pozostawia wniosek bez rozpatrzenia, stosując art. 14g § 1 O.p.

W rozpatrywanej sprawie, z uwagi na stwierdzone braki formalne wniosku, pismem z 5 stycznia 2022r., nr 0115-KDIT3.4011.995.2021.1.AW, na podstawie art. 13 § 2a, art. 169 § 1, w związku z art. 14h O.p. organ wezwał stronę

o doprecyzowanie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego i udzielenie odpowiedzi na konkretne pytania.

Udzielając odpowiedzi na pytania skarżąca wskazała formę prawną, w jakiej ma zostać decyzja o przekazaniu na jego rzecz środków pieniężnych (uchwala), nie wyjaśniła jednak jakim tytułem maja zostać przekazane te środki. Wykluczyła jedynie określone tytuły prawne (np. nieodpłatne świadczenie, darowizna). Nie wskazała natomiast charakteru prawnego czynności, której elementem ma być świadczenie przekazania środków pieniężnych, ani jej podstawy prawnej (oparcia w przepisach k.s.h.). Kwestia charakteru prawnego tej czynności, była kluczowa dla rozstrzygnięcia przedstawionych we wniosku wątpliwości wnioskodawczyni czy wypłaty pieniędzy z kapitału zapasowego spółki, utworzonego z opodatkowanych przed przekształceniem podatkiem dochodowym od osób fizycznych dochodów osiągniętych w jednoosobowej działalności gospodarczej, podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Dyrektor KIS nie mógł ocenić skutków podatkowych uzyskania określonego składnika majątku (w przedmiotowej sprawie środków pieniężnych) jeśli nie wiedział/nie miał pewności, jakim tytułem podatnik uzyskał ten składnik. Uchwały Zgromadzenia Wspólników Spółki względem jej kapitałów zgodnie z systematyką k.s.h. mają charakter kauzalny, nie maja ono swobody (dowolności) w dysponowaniu nimi, skoro są to podstawy a zarazem zabezpieczenie funkcjonowania spółki kapitałowej. Słusznie więc organ oczekiwał na wskazanie mu causy działania Spółki a nie jedynie formę takiego działania.

Organ miał zatem podstawy do wezwania strony skarżącej do uzupełnienia wniosku, co też uczynił, precyzyjnie wskazując, jakie informacje są niezbędne dla dokonania oceny prawnej. Udzielenie przez skarżącego jednoznacznych odpowiedzi na sformułowane w wezwaniu pytania miało na celu doprecyzowanie okoliczności faktycznych sprawy w taki sposób, aby było pewne, jakie skonkretyzowane zdarzenia zaistniały i jakie zdarzenia (w jakim kształcie) zaistnieją u skarżącej, aby pozwoliło to organowi na interpretację przepisów mających zastosowanie w sprawie.

W treści odpowiedzi na wezwanie skarżąca co prawda odniosła się do wszystkich pytań organu, jednak nie wszystkie udzielone przez niego odpowiedzi były wyczerpujące i precyzyjne. Stało się to podstawą do pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

W rozpatrywanym przypadku organ wykazał, odwołując się do konkretnych regulacji materialnego prawa podatkowego, że bez informacji, o uzupełnienie której zwrócił się do skarżącej, udzielenie prawidłowej, zgodnej z prawem interpretacji, jest niemożliwe. Stan faktyczny/zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku, łącznie

z odpowiedzią na wezwanie wystosowane w trybie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h O.p., w kontekście przepisów wskazanych we wniosku, nie pozwoliły na zajęcie przez organ jednoznacznego merytorycznego stanowiska.

Należy zgodzić się z Dyrektorem KIS, że na tle udzielonych przez skarżącą informacji organ nie był w stanie precyzyjnie odpowiedzieć na zadane we wniosku pytanie. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że istniały przeszkody do wydania interpretacji indywidualnej, a organ prawidłowo pozostawił złożony wniosek bez rozpatrzenia na podstawie art. 169 § 4 w zw. z art. 14h O.p.

Za niezasadny uznać należy zarzut naruszenia art. 217 § 2 O.p. Wbrew twierdzeniu skarżącej wydane przez Dyrektora KIS postanowienie spełnia warunki formalne wskazane w art. 217 § 1 i 2 O.p. Pogląd organu interpretacyjnego został wyrażony w sposób precyzyjny i jasny.

Nadmienić jeszcze wypada, że wyrok WSA we Wrocławiu (z dnia 12 lipca 2022r. sygn. akt I SA/Wr 1187/21), na który powołała się skarżąca w piśmie procesowym z dnia 12 października 2022 r. został wydany w odmiennych okolicznościach sprawy, więc nie ma powodów aby przedstawionych tam rozważań ekstrapolować na grunt niniejszej sprawy.

Mając na uwadze przedstawione powyżej okoliczności Sąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a., oddalił skargę uznając ją za bezzasadną.