Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 1098/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-02-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez ustanowienie adwokata
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi I. W. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej z tytułu korzystania przez rolników z usług doradczych postanawia przyznać I. W. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata R.A.


UZASADNIENIE

III SA/Łd 1098/13

Uzasadnienie

Pismem z dnia 14 września 2013 r. I. W. (dalej skarżąca) wniosła skargę na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] (Nr [...]) w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej z tytułu korzystania przez rolników z usług doradczych. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 31 października 2013 r. przyznano skarżącej prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z 24 stycznia 2014 r. oddalił skargę. Wobec treści wyroku wnioskodawczyni złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku i sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata, przedkładając wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".

W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że jedynym źródłem dochodów jej rodziny jest gospodarstwo rolne, które z uwagi na słabą jakość użytkowanych gleb przynosi niskie dochody. Z zawartego w urzędowym formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach wynika, że skarżąca wspólnie z mężem i trojgiem dzieci prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem utrzymania jest dochód z prowadzonego gospodarstwa rolnego w wysokości 884 zł miesięcznie (zaświadczenie Urzędu Gminy i Miasta w S.). Wnioskodawczyni jest właścicielką domu o powierzchni ok. 100 m2, w którym zamieszkuje wraz z rodziną oraz gospodarstwa rolnego o powierzchni 9,75ha (4,3 ha przeliczeniowego), nie posiada innego majątku ani oszczędności. Uzasadniając swój wniosek wskazała także na niepełnosprawność córki, dołączyła także – przy poprzednim wniosku - zaświadczenie Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej o objęciu rodziny jego pomocą związku z trudną sytuacją materialną.

Referendarz Sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).

Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że wnioskodawczyni, postanowieniem Referendarza Sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi z dnia 31 października 2013 r., przyznano już prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W tej sytuacji wobec stwierdzenia, że wnioskodawczyni korzysta już z przyznanego jej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, to ewentualne przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika skutkować będzie przyznaniem prawa pomocy w zakresie całkowitym. Rozstrzygając niniejszy wniosek należy więc zbadać spełnienie przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia, obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym.

Rozpoznając w związku z tym powyższy wniosek referendarz sądowy miał na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. Mając powyższe na uwadze, w rozpatrywanym stanie faktycznym uznać należy, że wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że jedynym źródłem utrzymania w gospodarstwie domowym jest dochód z gospodarstw rolnego w wysokości ok. 884 zł miesięcznie (168 zł w przeliczeniu na jednego członka rodziny). Skarżąca poza gospodarstwem rolnym i znajdującym się w nim 100 metrowym domem, nie posiada innego majątku ani oszczędności. Z osiąganego dochodu ponosi natomiast niewątpliwie bieżące koszty utrzymania.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności stwierdza się, że wnioskodawczyni wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.

R.A.