Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 255/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-08-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1; art. 87 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 marca 2019 r. sygn. akt V SA/Wa 1908/18 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi J. R. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] października 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: "WSA") postanowieniem z 28 marca 2019 r. o sygn. akt V SA/Wa 1908/18, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku J.R. (dalej: "skarżący") o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi J.R. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych, odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi.

Na podstawie zarządzenia z [...] wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni liczonych od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przedmiotowe wezwanie doręczono skarżącemu 7 grudnia 2018 r. (ZPO – karta 17 akt sądowych).

Zgodnie z treścią znajdującego się w aktach sprawy potwierdzenia z Rejestru Opłat Sądowych WSA w Warszawie (karta 18 akt sądowych), wpis od skargi w niniejszej sprawie skarżący uiścił [...], zatem 3 dni po upływie terminu na uzupełnienie braku fiskalnego skargi.

W związku z powyższym na podstawie zarządzenia z [...] wezwano skarżącego do nadesłania, w terminie 7 dni liczonych od daty doręczenia, dokumentu z którego wynika data uiszczenia wpisu sądowego od skargi, pod rygorem przyjęcia, że wpis uiszczono [...] Wezwanie doręczono skarżącemu

10 stycznia 2019 r. (karta 21 akt sądowych).

W piśmie z [...] (data nadania) skarżący wskazał, że wpis od skargi uiścił [...]. Skarżący wyjaśnił, że w tym czasie nie był obecny pod wskazanym adresem, gdyż pracował 150 kilometrów od domu. Dopiero po powrocie do Łodzi został poinformowany o korespondencji z sądu i niezwłocznie uiścił opłatę. Dodał, że korespondencję odebrał jego 14-letni syn.

W związku z informacjami przedstawionymi przez skarżącego WSA zwrócił się do Urzędu Pocztowego Łódź 52 z reklamacją przesyłki zawierającej m.in. odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, adresowanej do skarżącego, celem ustalenia osoby, która odebrała ww. przesyłkę. W opisie przyczyny reklamacji podkreślono, że zdaniem skarżącego przesyłkę odebrał jego 14-letni syn. Natomiast zwrotne potwierdzenie odbioru ww. przesyłki opatrzone było zarówno na awersie, jak i rewersie podpisem nieczytelnym oraz dopiskiem z imieniem i nazwiskiem "J.R." oraz oznaczeniem, że przesyłkę doręczono adresatowi.

W odpowiedzi na powyższą reklamację, pismem z 28 lutego 2019 r. Poczta Polska S.A. poinformowała, że reklamacja została rozpatrzona i uznana za nieuzasadnioną. Wskazano, że reklamowana przesyłka została doręczona 7 grudnia 2018 r., zaś odbiór przesyłki potwierdził adresat J.R.. Do pisma załączono ponadto "Oświadczenie dotyczące otrzymania przesyłki pocztowej" (druk CN 18) ze wskazaną datą odbioru przesyłki – 7 grudnia 2018 r. oraz podpisem – J.R.

Zaskarżonym postanowieniem WSA uznał, że – w warunkach niniejszej sprawy – skarżący nie uprawdopodobnił braku zawinienia w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. WSA stwierdził ponadto, że twierdzenia skarżącego dotyczące odebrania przedmiotowej przesyłki przez jego małoletniego syna nie znajdują oparcia w zebranym materiale dowodowym. Zdaniem WSA zarówno treść zwrotnego potwierdzenia odbioru przedmiotowej przesyłki (karta 17 akt sądowych), jak i treść pisma Poczty Polskiej S.A. dotyczącego rozpatrzenia reklamacji ww. przesyłki (karty 31-32 akt sądowych) wskazywały, że to właśnie skarżący (adresat) osobiście odebrał wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w 7 grudnia 2018 r.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący ponownie podniósł, że wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi odebrał jego małoletni syn, co uzasadnia przywrócenie mu terminu do uzupełnienia braku fiskalnego skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Wedle natomiast art. 87 § 2 p.p.s.a. w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Jednym z przewidzianych w art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a. warunków przywrócenia terminu przez sąd jest uprawdopodobnienie przez stronę braku jej winy w przekroczeniu terminu. Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa w tym zakresie. Przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy (por. postanowienie NSA z 29 maja 2019 r., sygn. akt I OZ 430/19, to i kolejne cytowane orzeczenia dostępne są na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zamieszczonego w aktach sprawy wynika, że doręczenie zostało dokonane prawidłowo 7 grudnia 2018 r., a przesyłka zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu została odebrana osobiście przez skarżącego.

Należy wskazać, że dokument urzędowy, jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru, jeśli jest sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Korzysta on z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone (por.: postanowienie NSA z dnia 27 sierpnia 2013 r., sygn. akt II GZ 477/13; postanowienie NSA z dnia 24 lipca 2018 r., sygn. akt I GZ 216/18; postanowienie NSA

z dnia 4 września 2019 r., sygn. akt I GZ 260/19; postanowienie NSA z 6 września

2019 r., sygn. akt. II FZ 561/19). Przedmiotowe domniemanie może być obalone, jednakże podejmując próbę dokonania tego należy mieć na względzie, iż dokumenty urzędowe są najbardziej wiarygodnymi środkami dowodowymi. Co za tym idzie, dowody przeciwne muszą być zdecydowanie przekonujące. Nie wystarczy zaś samo twierdzenie strony w tym zakresie (por. postanowienie NSA z 4 września 2019 r. sygn. akt I GZ 260/19).

W niniejszej sprawie skarżący w żaden sposób nie obalił domniemania prawdziwości zwrotnego potwierdzenia odbioru, w szczególności nie przedstawił żadnych dowodów potwierdzających, że w dniu doręczenia wezwania przebywał poza miejscem zamieszkania. Ponadto skarżący "Oświadczeniem dotyczący otrzymania przesyłki pocztowej" (druk CN 18) własnoręcznym podpisem potwierdził, że otrzymał wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego.

W związku z powyższym, brak było podstaw do przyjęcia, że ocena zawarta w zaskarżonym postanowieniu Sądu pierwszej instancji była wadliwą.

Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji