Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 97/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-04-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 194 § 4, art. 220 § 1, 3 i 4
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Skoczylas po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 stycznia 2021 r. sygn. akt VIII SAB/Wa 25/19 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi M. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu w przedmiocie działania urzędników postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 7 stycznia 2021 r., sygn. akt VIII SAB/Wa 25/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329; powoływanej dalej jako: p.p.s.a.), odrzucił zażalenie M. S. na postanowienie tego Sądu z 22 czerwca 2020 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu w przedmiocie działania urzędników.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji stwierdził, że pismem z 17 sierpnia 2020 r., wykonując zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 28 lipca 2020 r., wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia.

Zarządzeniem z dnia 14 września 2020 r. powyższe wezwanie uznano za skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 3 września 2020 r. Po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie stwierdzono, że skarżący nie uiścił należnego wpisu od zażalenia.

Odrzucając zażalenie Sąd I instancji wskazał na treść art. 220 § 3 p.p.s.a. oraz podniósł, że z akt sprawy wynika, iż wezwanie w przedmiocie uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia zostało skarżącemu doręczone w trybie doręczenia zastępczego w dniu 3 września 2020 r. Termin do uiszczenia wpisu upływał zatem z dniem 10 września 2020 r., jednakże w zakreślonym terminie strona nie uiściła należnego wpisu sądowego, co skutkowało odrzuceniem zażalenia.

Zażalenie na powyższe postanowienie WSA złożył M. S., wnosząc o "uchylenie lub uzupełnienie orzeczeń i uwzględnienie próśb oraz o zwrot kosztów". W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że "zgodnie z art. 220 § 4 p.p.s.a., zażalenie skarżącego z dnia 20 lipca 2020 r. byłoby wolne od wpisu, wobec czego WSA nie wzywał go zgodnie z drugim zdaniem art. 220 § 1 p.p.s.a., lecz wydał zarządzenie pracownikowi do wezwania".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje za uwzględnienie.

W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest zażalenie, to przewodniczący wzywa wnoszącego zażalenie, aby pod rygorem jego odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu Sąd wydaje postanowienie o odrzuceniu zażalenia na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

Jak wynika z akt sprawy, M. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu w przedmiocie działania urzędników. Skarga ta została odrzucona przez WSA postanowieniem z dnia 12 lipca 2019 r. Wraz z doręczeniem tego orzeczenia, skarżącego pouczono o możliwości jego zaskarżenia skargą kasacyjną oraz o warunkach formalnych i trybie wnoszenia skargi kasacyjnej. Pomimo pouczenia skarżący wniósł sporządzoną osobiście skargę kasacyjną, co skutkowało wydaniem postanowienia z dnia 20 listopada 2019 r. o jej odrzuceniu. Doręczenie tego orzeczenia Sądu I instancji nastąpiło wraz z pouczeniem skarżącego o możliwości wniesienia zażalenia z zachowaniem przymusu adwokacko-radcowskiego.

Na powyższe postanowienie skarżący wniósł sporządzone osobiście zażalenie z dnia 18 grudnia 2019 r. Konsekwencją do tak sporządzonego środka zaskarżenia było wydanie przez WSA w Warszawie postanowienia z dnia 22 czerwca 2020 r. o odrzuceniu zażalenia. Przy doręczeniu powyższego orzeczenia Sądu pouczono skarżącego o możliwości wniesienia zażalenia.

M. S. pismem z dnia 20 lipca 2020 r. wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 czerwca 2020 r., wobec czego Przewodniczący Wydziału VIII WSA w Warszawie w dniu 28 lipca 2020 r. wydał zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od tego zażalenia, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Jak wynika z akt sprawy, pismo z dnia 17 sierpnia 2020 r., wzywające - w wykonaniu powyższego zarządzenia - do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia, zostało skarżącemu doręczone w trybie doręczenia zastępczego w dniu 3 września 2020 r. Skarżący, mimo upływu wyznaczonego 7-dniowego terminu na dokonanie czynności procesowej w postaci uiszczenia wpisu sądowego, nie uiścił wpisu od zażalenia.

W tej sytuacji stwierdzić należy, że Sąd I instancji prawidłowo zastosował art. 220 § 3 p.p.s.a. i nieopłacone zażalenie odrzucił.

Na marginesie już tylko wskazać należy, że niezasadne jest twierdzenie skarżącego, iż jego zażalenie z dnia 20 lipca 2020 r. byłoby wolne od wpisu zgodnie z art. 220 § 4 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że wolne od wpisu jest zażalenie wniesione na zarządzenie przewodniczącego o pozostawieniu pisma bez rozpoznania lub na postanowienie sądu o odrzuceniu środków prawnych wymienionych w § 3 tego przepisu. Zażalenie skarżącego nie zostało wniesione ani na zarządzenie przewodniczącego o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, ani też na postanowienie sądu o odrzuceniu środka prawnego – w tym przypadku zażalenia - z powodu nieuiszczenia należnego wpisu sądowego pomimo wezwania. Zażalenie z 20 lipca 2020 r. zostało przez skarżącego wniesione na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 22 czerwca 2020 r., którym Sąd odrzucił zażalenie sporządzone przez stronę osobiście pomimo obowiązku wynikającego z art. 194 § 4 p.p.s.a. Tym samym zażalenie to podlegało opłacie zgodnie z wydanym zarządzeniem wzywającym do uiszczenia wpisu sądowego, a jej nieuregulowanie we wskazanym terminie musiało skutkować odrzuceniem środka zaskarżenia, co też zasadnie uczynił Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.