Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 923/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2017-01-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53, art. 54, art. 58 § 1 pkt 2, art. 83
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.J. i M.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] września 2016 r. B.J. i M.J. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2016 r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że decyzję doręczono M.J. w dniu 1 września 2016r., natomiast B.J. decyzji nie doręczono. Skarżące nadały skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. dnia 30 września 2016r., która wpłynęła do Sądu w dniu 3 października 2016r. Po zarejestrowaniu skargi w dzienniku korespondencji ogólnej (Dz.K. 61/16), Sąd pismem z dnia 6 października 2016r. przekazał skargę Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu, celem nadania biegu. O powyższym zawiadomiono skarżące.

W dniu 3 listopada 2016 r. ww. skarga wraz z odpowiedzią na skargę

i aktami administracyjnymi sprawy wpłynęła do Sądu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie skargi. Argumentując odrzucenie skargi Kolegium podało, że M.J. wniosła skargę z naruszeniem ustawowego terminu określonego w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – określanej dalej jako p.p.s.a.), natomiast B.J. nie brała w ogóle udziału w postępowaniu zakończonym zaskarżoną decyzją.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z dyspozycją art. 53 § 1 i art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Regułę ogólną w stosunku do rozstrzygnięć w sprawach indywidualnych, a więc decyzji administracyjnych oraz postanowień wydawanych w administracyjnym postępowaniu jurysdykcyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym stanowi to, że początkową datą terminu będzie zgodnie z art. 111

§ 1 kodeksu cywilnego w zw. z art. 83 § 1 p.p.s.a. - dzień następny po dniu, w którym skarżącemu zostało doręczone rozstrzygnięcie podlegające zaskarżeniu, z zastrzeżeniem § 2, który określa, że jeżeli ostatni dzień przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.

Wskazać należy, że tryb jest zachowany wówczas, gdy skarga zostaje skierowana do organu, którego decyzję zaskarżono, zaś termin jest zachowany wówczas, gdy przed jego upływem, czyli najpóźniej w ostatnim dniu terminu skarga zostanie złożona bezpośrednio w biurze podawczym organu (nie sądu), którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. To samo dotyczy nadania skargi w polskim urzędzie pocztowym (na adres organu), które jest równoznaczne z wniesieniem jej do sądu (art. 83 § 3 p.p.s.a.). Tryb wniesienia skargi do sądu jest trybem, którego zmiana jest niedopuszczalna. Upływ tego terminu sąd zobowiązany jest uwzględniać z urzędu, w ramach badania spełnienia wymogów formalnych skargi (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 stycznia 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 3000/05; postanowienie NSA z dnia 29 maja 2008 r., sygn. akt I FSK 631/08, Lex nr 505351). Podkreślić należy, że wynikająca z art. 54 § 1 p.p.s.a. zasada wnoszenie skarg za pośrednictwem organu administracji oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten winien przekazać ją właściwemu organowi. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd na adres właściwego organu administracji publicznej ( por. postanowienia NSA: z dnia 8 kwietnia 2014r. w sprawie o sygn. akt II GSK 597/14, z dnia 14 maja 2014r. w sprawie o sygn. akt II FSK 783/14, z dnia 8 stycznia 2014r. w sprawie o sygn. akt I OSK 2882/13, https://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W rozpoznawanej sprawie, decyzję stanowiącą przedmiot skargi wraz z prawidłowym pouczeniem o trybie i terminie wniesienia środka zaskarżenia doręczono skarżącej M.J. w dniu 1 września 2016 r. Oznacza to, że termin 30 dni na złożenie skargi przypadał na dzień 1 października 2016 r. - sobota, który jest dniem wolnym od pracy. Zatem dzień 3 października 2016 r. (poniedziałek) był ostatnim dniem na uruchomienie postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiotowej sprawie. Skarga została nadana na adres tut. Sądu w Urzędzie Pocztowym w dniu 30 września 2016 r., tym samym czyniąc to z uchybieniem trybu. Powyższe spowodowało, że Sąd zmuszony był przekazać skargę według właściwości do organu, co nastąpiło 6 października 2016 r., zatem ten dzień należało przyjąć za dzień prawidłowego wniesienia skargi.

Mając powyższe ustalenia na uwadze Sąd stwierdził, że przesłanie skargi do organu dnia 6 października 2016 r., podczas gdy ostatnim dniem terminu do jej skutecznego wniesienia był dzień 3 października 2016 r. skutkuje jej odrzuceniem.

Odnosząc się natomiast do terminowości złożenia skargi przez B.J. wskazać trzeba, że w sytuacji, gdy strona skarżąca została pominięta przy doręczaniu decyzji, aktualny pozostaje pogląd wyrażony na gruncie nieobowiązującej już ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), zgodnie z którym skarżący, który nie brał udziału w postępowaniu i któremu nie doręczono decyzji, może skorzystać z uprawnienia złożenia skargi przed upływem 30 dni od daty doręczenia decyzji innej stronie postępowania administracyjnego. Natomiast, jeżeli decyzja ostateczna została doręczona kilku stronom to należy przyjąć, że 30-dniowy termin do złożenia skargi upływa dla strony, której decyzji nie doręczono - z dniem upływu terminu dla strony, której najpóźniej została decyzja doręczona (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 7 kwietnia 2010 r., sygn. akt II OSK 507/10; z dnia 22 marca 2007 r., sygn. akt II OSK 48/06). Zasadności tego poglądu należy upatrywać przede wszystkim w zasadzie trwałości decyzji administracyjnej, zgodnie z którą organ administracji publicznej, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia, o ile przepisy k.p.a. nie stanowią inaczej (art. 16 § 1 w związku z art. 110 k.p.a.). Zatem skuteczne doręczenie decyzji przynajmniej jednej ze stron postępowania powoduje, że wywołuje ona skutki prawne w związku z jej wejściem do obrotu prawnego wobec wszystkich uczestników postępowania, także tych, którzy nie brali w nim udziału.

W rozpoznawanej sprawie jako ostatnim zaskarżoną decyzję doręczono B.S. i T.S. – w dniu 2 września 2016 r. Skoro strona skarżąca B.J. została pominięta w postępowaniu administracyjnym i nie doręczono jej zaskarżonej decyzji, to wynikający z art. 53 § 1 p.p.s.a., trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 2 października 2016 r. (niedziela). Biorąc natomiast pod uwagę treść art. 83 § 1 p.p.s.a. to dzień 3 października 2016 r. (poniedziałek) był ostatnim dniem na wniesienie skargi do Sądu. Wobec zaś wniesienia skargi bezpośrednio do Sądu, termin ten należało liczyć od dnia przekazania skargi według właściwości do organu, co nastąpiło 6 października 2016 r., o czym była mowa już powyżej.

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.