Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SAB/Po 15/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2004-08-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Kamieńska po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.W. na bezczynność Wojewody w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie postanawia odrzucić skargę /-/B. Kamieńska


UZASADNIENIE

R.W. w piśmie z dnia [...] kwietnia 2004r. (k.42 akt sądowych) sprecyzował, że jego skarga z dnia [...] października 2001r. "dotyczy bezczynności Wojewody w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie dojazdu do przejścia granicznego, zaistniałej po terminie wyznaczonym do załatwienia powołanej sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 27 lutego 2001r. sygn. akt II SAB/Po 189/00" – w związku z czym został wezwany do wykazania w siedmiodniowym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi, że przed wniesieniem skargi do Sądu wyczerpał tryb przewidziany w art. 37 § 1 kpa, to znaczy, że wniósł do organu administracji publicznej wyższego stopnia zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie (k. 48 akt sądowych). Dodatkowo – na wniosek skarżącego przebywającego w areszcie śledczym – doręczono mu dnia 02 czerwca 2004r. kserokopię jego skargi, w celu umożliwienia zorientowania się, której skargi dotyczyło wezwanie do uzupełnienia braków skargi (k. 51 i 55 akt sadowych).

Reakcją na to było ponowienie wniosku o nadesłanie kopii skargi (k. 59 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na niezałatwienie sprawy w ustawowo przewidzianym terminie stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia (art. 37 § 1 kpa), co w świetle orzecznictwa sadowego może świadczyć o wyczerpaniu środków odwoławczych i stanowić legitymację do wniesienia skargi.

Obowiązek wyczerpania środków odwoławczych przed wniesieniem skargi przewidywał art. 34 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) obowiązującej w dacie wniesienia skargi. Także art. 52 § 1 i 2 aktualnie obowiązującej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) uzależnia prawo do wniesienia skargi od uprzedniego wyczerpania przez skarżącego środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały mu one w postępowaniu przed organem administracyjnym.

Ponieważ skarżący, pomimo wezwania, nie wykazał, aby przed wniesieniem skargi do Sądu złożył zażalenie na niezałatwienie sprawy do organu wyższego stopnia – skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.).

/-/B. Kamieńska

kk