Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 401/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2016-06-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1, art. 87 § 1-4.
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Pierechod po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P.G. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku w sprawie ze skargi P.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania w podatku od towarów i usług za styczeń – czerwiec 2012r. postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 23 marca 2016r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę wniesioną przez P.G., reprezentowanego przez pełnomocnika (dalej jako skarżący, wnioskodawca) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania w podatku od towarów i usług za styczeń – czerwiec 2012r.

Powyższy wyrok stał się prawomocny od dnia 23 kwietnia 2016r.

W dniu 3 czerwca 2016r. do Sądu wpłynął wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku, na podstawie art. 86 § 1 z zw. z art. 87 § 1 -2 i § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 718, dalej jako p.p.s.a.). Do wniosku o przywrócenie terminu dołączono także wniosek o uzasadnienie wyroku.

W uzasadnieniu złożonego wniosku wskazano, iż wnioskodawca w dniu 31 maja 2016r. w Urzędzie Skarbowym w "[...]" dowiedział się, iż wyrok z dnia 23 marca 2016r. stał się prawomocny na skutek niezaskarżenia go przez jego pełnomocnika. Wskazał, że niezachowanie terminu nastąpiło na skutek okoliczności, na które nie miał żadnego wpływu. Prowadzenie swoich spraw zlecił profesjonalnej kancelarii, która od kilku lat zajmowała się nimi w należyty sposób. Pomimo jego monitów dotyczących zaskarżenia przedmiotowego orzeczenia wniosek o uzasadnienie wyroku nie został złożony z powodu przegapienia terminu przez kancelarię. Aktualnie brak zakażenia wyroku skutkuje dla niego natychmiastowym wszczęciem egzekucji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 i art. 87 § 1-4 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej (por. wyrok NSA z dnia 30 listopada 2012r., sygn. akt I FZ 463/12, opubl. internetowa baza orzeczeń www.orzeczenia.nsa.gov.pl.). Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej, jest zatem uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne (zewnętrzne) oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej (por. wyrok NSA z dnia 13 października 1999r., sygn. akt IV SA 1656/97, niepubl.). Nawet lekkie niedbalstwo wyklucza zatem możliwość przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej.

Dodatkowo należy mieć na względzie, że pojęcie winy strony w uchybieniu terminowi w postępowaniu sądowym obejmuje swym zakresem także winę pełnomocników ustanowionych w sprawie, bowiem to na nich spoczywa obowiązek zadbania o prawidłowe i terminowe dokonywanie czynności procesowych (por. postanowienia NSA z dnia 31 marca 2009r., sygn. akt I FZ 69/09, z dnia 2 lipca 2015r., sygn. akt II OZ 632/15).

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że doszło do uchybienia terminu. Konieczne więc stało się rozważenie, czy argumenty podnoszone przez skarżącego uprawdopodabniają okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku.

W niniejszej sprawie skarżący w toku postępowania reprezentowany był przez profesjonalnego pełnomocnika. Zatem to ten pełnomocnik był zobowiązany do terminowego wniesienia skargi kasacyjnej, dlatego też to jego działanie bądź zaniechanie podlega ocenie pod kątem stwierdzenia braku winy, które to kryterium jest konieczną przesłanką przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej. Podkreślić przy tym należy, że w sprawach, w których stronę reprezentuje profesjonalny pełnomocnik, kryterium braku winy w uchybieniu terminu należy oceniać z uwzględnieniem podwyższonego miernika staranności, jakiej można wymagać od profesjonalnych uczestników obrotu prawnego (por. postanowienie NSA z dnia 13 stycznia 2011r., sygn. akt II GZ 439/10).

Tymczasem we wniesionym wniosku skarżący, w ogóle nie odnosi się do przyczyny uchybienia terminowi do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku przez profesjonalnego pełnomocnika, a jedynie skupia się na wykazaniu braku winy po swojej stronie, wskazując, że nie można przypisać mu winy, bowiem wniosek o uzasadnienie wyroku miał złożyć pełnomocnik, który przegapił termin na co nie miał żadnego wpływu. Taka argumentacja jest chybiona i nie może zostać uznana za uzasadniającą przywrócenie terminu do dokonania danej czynności. Podkreślenia wymaga, że zaniedbanie osoby, której powierzono wykonanie czynności do której zobowiązany był skarżący, tym bardziej że był to zawodowy pełnomocnik, nie uzasadnia przywrócenia uchybionego terminu.

Reasumując Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że strona nie dochowała należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw co powoduje, że nie wykazała zaistnienia nie dającej się przezwyciężyć przeszkody przez nią niezawinionej.

Z uwagi na powyższe, w oparciu o art. 86 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.