Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1985/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-11-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 61a par. 1, art. 155
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 207 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2013 poz 217
law: Ustawa z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska, Sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska (spr.), Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka, Protokolant Spec. Eliza Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2014 r. sprawy ze skargi Szpitala [...] Sp. z o.o. w [...] na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] marca 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji; II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Głównego Inspektora Sanitarnego na rzecz Szpitala [...] Sp. z o.o. w [...] kwotę 357 (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] marca 2014 r. ([...]) Główny Inspektor Sanitarny, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 61 a, art. 144 i art. 155 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), dalej kpa, oraz art. 12 ust. 2 pkt 2 i art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2011 r., Nr 212, poz. 1263 ze zm.) oraz art. 207 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2013 r., poz. 217, ze zm.), po rozpatrzeniu zażalenia Szpitala [...] Sp. z o.o. – utrzymał w mocy postanowienie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. ([...]) odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia prolongaty do wykonania modernizacji śluzy szatniowej w bloku operacyjnym ww. Szpitala.

Z akt sprawy wynika, że [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] decyzją z dnia [...] października 2012 r. zaopiniował pozytywnie Program dostosowania pomieszczeń i urządzeń Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w [...] do wymogów rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać pomieszczenia i urządzenia podmiotu wykonującego działalność leczniczą (Dz. U. z 2012 r., poz. 739).

W dniu 20 grudnia 2013 r. ww. Szpital wystąpił o "zaakceptowanie nowego terminu wykonania modernizacji śluzy szatniowej w Bloku Operacyjnym".

Organ wojewódzki ww. postanowieniem odmówił wszczęcia postępowania.

W zażaleniu strona wskazała, że jej wniosek z dnia 20 grudnia 2013 r. winien być potraktowany jako prośba o prolongowanie terminu określonego w decyzji z dnia [...] października 2012 r., a tym samym winien być rozpatrzony w ramach tej decyzji.

Główny Inspektor Sanitarny podkreślił, że decyzja z dnia [...] października 2012 r. jest decyzją ostateczną, na podstawie której strona nabyła prawo, a więc jej zmiana mogłaby zostać dokonana w trybie art. 155 kpa.

Następnie wyjaśnił, że zgodnie z art. 155 kpa należy rozważać w świetle przepisów prawa materialnego stanowiących podstawę wydania decyzji. Konieczne jest ustalenie, czy istnieje tożsamość sprawy w znaczeniu materialnym. Tożsamość sprawy jest wyznaczana przez element podmiotowy (ta sama strona lub strony postępowania) i elementy przedmiotowe - niezmieniony stan faktyczny, z którego wynikają prawa lub obowiązki stron oraz ta sama podstawa prawna rozstrzygnięcia. Zmiana ostatecznej decyzji na podstawie art. 155 kpa jest dopuszczalna tylko wtedy, gdy obowiązują przepisy prawne, na podstawie których wydano weryfikowaną decyzję.

Organ podał, że decyzja z dnia [...] października 2012 r. została wydana m. in. w oparciu o art. 207 w zw. z art. 22 ust. 1 ustawy o działalności leczniczej. Organ przytoczył art. 207 ww. ustawy i wskazał, że ze względu na cel tej regulacji oraz zakreślony w niej, niepodlegający przedłużeniu termin przedstawienia programu dostosowawczego, obecnie (tj. po 31 grudnia 2012 r.) nie jest możliwe dokonywanie zmian w programach dostosowawczych, przewidzianych w tym przepisie.

Dalej organ podzielił stanowisko organu wojewódzkiego, że nie ma obecnie możliwości prawnej wszczęcia postępowania w sprawie zmiany programu dostosowawczego w części dotyczącej udzielenia prolongaty wykonania modernizacji śluzy szatniowej w bloku operacyjnym Szpitala [...] Sp. z o.o. Zaznaczył, że przeszkoda do wszczęcia postępowania była znana organowi już w chwili złożenia wniosku, zatem zasadne było wydanie na podstawie art. 61a § 1 kpa postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego.

Skargę na powyższe postanowienie wniósł Szpital [...] sp. z o.o. domagając się jego uchylenia oraz postanowienia z dnia [...]stycznia 2014 r. Skarżący zarzucił błędne zastosowanie art. 61a § 1 kpa. Wskazał, że art. 155 kpa winien być w niniejszym przypadku zastosowany, ponieważ za zmianą taką przemawia interes społeczny oraz słuszny interes strony. Podkreślił, że art. 207 cyt. ustawy daje możliwość dostosowania pomieszczeń i urządzeń do tych wymagań do dnia 31 grudnia 2016 r., zatem termin ten może ulec przedłużeniu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a.

W świetle powyższych kryteriów skarga zasługiwała na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienia zostały wydane z naruszeniem art. 61 a § 1 k.p.a.

Z akt sprawy wynika, że we wniosku z dnia 20 grudnia 2013r. skarżący domagał się "udzielenia prolongaty w zakresie modernizacji śluzy szatniowej w bloku operacyjnym...". W zażaleniu skarżący wskazał, że powyższy wniosek winien być potraktowany przez organ powiatowy jako prośba o prolongowanie terminu, pozytywnie zaopiniowanego decyzją z dnia [...] października 2012r. który to termin był określony w programie dostosowawczym. Szpital dodał, że nie ma zatem podstaw do wszczynania nowego postępowanie w sprawie udzielenia ww. prolongaty, ale należy rozpoznać wniosek w ramach powołanej decyzji.

Słusznie zatem wskazał organ odwoławczy, że decyzja [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2012r. jest decyzją ostateczną w rozumieniu art. 16 kpa, zatem może być weryfikowana wyłącznie w trybach nadzwyczajnych.

Zasadnie również wyjaśnił organ, że do zmiany decyzji ostatecznej w niniejszej sprawie mógłby mieć zastosowanie art. 155 kpa.

W postępowaniu prowadzonym na tej podstawie prawnej organ może bowiem dokonać weryfikacji decyzji ostatecznej, na mocy której strona nabyła prawo, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji, przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony a pozostałe strony postępowania wyrażą zgodę na tę zmianę (uchylenie). Zmianie lub uchyleniu w trybie art. 155 kpa nie może zatem podlegać każda decyzja, na mocy której strona nabyła prawo, ale wyłącznie taka, w której ustawodawca pozostawił organom administracji możliwość działania w ramach uznania administracyjnego choćby nawet w ograniczonym zakresie (por. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2013r., II OSK 756/12,LEX nr 137678).

Słuszny interes strony nie dotyczy każdego interesu strony (nie chodzi więc o uzyskania rozstrzygnięcia organu zgodnego jedynie z wolą strony), ale musi być to interes obiektywnie słuszny, a więc zgodny z prawem i zasadami współżycia społecznego. Zmiana decyzji ze względu na interes strony musi więc być społecznie akceptowalna. Słuszny interes strony w rozumieniu tego przepisu musi zatem znajdować oparcie w obowiązujących przepisach prawa, bowiem wyrażona w art. 6 k.p.a. zasada praworządności zobowiązuje organy do działania na podstawie przepisów prawa. Pojęcie "nabycie prawa" pojmowane jest szeroko i - co do zasady - obejmuje również sytuację, kiedy decyzja ostateczna nakłada na stronę obowiązki, a zatem wpływa na jej sytuację prawną. Decyzje takie są decyzjami, na mocy których ich adresaci nabywają prawo do wykonania obowiązków wskazanych w decyzji.

Pomimo słuszności rozważań przedstawionych w powyższym zakresie, błędnie - zdaniem Sądu - organ odwoławczy stwierdził, że ze względu na cel art. 207 cyt. ustawy o działalności leczniczej oraz podany w tym przepisie niepodlegający przedłużeniu termin przedstawienia programu dostosowawczego (do 31 grudnia 2012r.) nie jest możliwe dokonywanie zmian w programach dostosowawczych przewidzianych w tej regulacji.

Przypomnieć trzeba, że w przepisach art. 207 ust. 1 i 2 ustawy o działalności leczniczej ustawodawca nałożył na podmiot wykonujący działalność leczniczą, niespełniający wymagań wymienionych w art. 22 ust. 1 w dniu wejścia w życie ustawy - - obowiązek dostosowania pomieszczeń i urządzeń do tych wymagań, zakreślając termin wykonania tego obowiązku do dnia 31 grudnia 2016 r. Jednocześnie prawodawca zobligował taki podmiot do przedstawienia organowi prowadzącemu rejestr programu dostosowania tego podmiotu do wymagań z art. 22 ust. 1, w terminie do dnia 31 grudnia 2012 r., zaopiniowany w drodze decyzji przez właściwy organ Państwowej Inspekcji Sanitarnej.

Z przytoczonej regulacji wynika zatem, że obowiązkiem przedstawienia do dnia 31 grudnia 2012r. został objęty wyłącznie program dostosowania podmiotu prowadzącego działalność leczniczą do wymagań z art. 22 ust. 1 cyt. ustawy, natomiast samo wykonanie obowiązku dostosowania pomieszczeń i urządzeń określonych w tym programie może nastąpić do dnia 31 grudnia 2016r.

Tak więc, wbrew twierdzeniom organu, możliwe było dokonanie zmian w decyzji zatwierdzającej program dostosowawczy, o którym mowa w powyższym przepisie, z takim jednak zastrzeżeniem, że wskazany przez podmiot wykonujący działalność leczniczą przedłużony, nowy termin pozwoli na dostosowanie pomieszczeń i urządzeń do wymagań określonych w art. 22 ust 1 ustawy o działalności leczniczej w nieprzekraczalnym terminie do dnia 31 grudnia 2016r.

W związku z powyższym, skoro skarżący (w konsekwencji) domagał się zmiany (przedłużenia) podanego w programie dostosowawczym, zatwierdzonym decyzją z dnia [...] października 2012r. – co wymaga podkreślenia przed dniem 31 grudnia 2012r. - terminu wykonania opisanej śluzy szatniowej w bloku operacyjnym, to organy winny zbadać, czy zostały spełnione pozostałe przesłanki z art. 155 kpa i w przypadku ustaleń pozytywnych zmienić ww. decyzję w części zatwierdzającej program dostosowawczy skarżącej, w zakresie podanego przez skarżącą terminu wykonania opisanego obowiązku.

Z podanych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa, uchylił zaskarżone, jak i poprzedzające je postanowienie organu I instancji, jako wydane z naruszeniem art. 61 a § 1 kpa.

Na podstawie art. 152 oraz art. 200 ppsa. Sąd orzekł jak w pkt II i II wyroku.