Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 1309/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-01-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 i art. 87
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. Sp. z o.o. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 października 2016 r. sygn. akt VI SA/Wa 2325/13 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 7 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: WSA w Warszawie) odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez B. P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: spółka, skarżąca) od wyroku WSA w Warszawie z [...] listopada 2014 r. oddalającego skargę B. P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej.

Na powyższe postanowienie skarżąca złożyła zażalenie, które WSA w Warszawie postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2016 r. odrzucił, gdyż przy jego sporządzeniu nie zachowano wymogu adwokacko-radcowskiego. W zażaleniu skarżąca zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.

W związku z powyższym, w wykonaniu zarządzenia referendarza sądowego, pismem Sądu z dnia 8 czerwca 2016 r. przesłano skarżącej urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie prawnej (PPPr) i wezwano do wypełnienia przedmiotowego formularza przez osoby uprawnione do reprezentowania spółki - w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Po wykonaniu przez skarżącą powyższego wezwania zarządzeniem z dnia 25 lipca 2016 r. wezwano skarżącą do przesłania dodatkowych dokumentów potwierdzających jej obecną sytuację finansową w terminie 14 dni .

Postanowieniem starszego referendarza sądowego WSA w Warszawie z dnia 14 września 2016 r. odmówiono skarżącej, na podstawie art. 246 § 2 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, nazywanej dalej: p.p.s.a.) przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

Pismem z dnia 29 września 2016 r. skarżąca wniosła sprzeciw na postanowienie z 14 września 2016 r., w którym zawarła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: WSA w Warszawie) postanowieniem z dnia 10 października 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 2325/13 odrzucił wniosek B. P. Sp. z o.o. w W. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy.

W uzasadnieniu Sąd ten wskazał, że niedopuszczalne jest przywrócenie terminu w sytuacji, gdy terminowi, o przywrócenie którego wnosi strona, nie uchybiono. Sąd uznał, że skarżąca nie uchybiła terminowi do wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, gdyż przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi nie zakreślają żadnych terminów, które zawężałyby okres, w jakim można wystąpić z takim wnioskiem. W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) może być złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego trakcie. Brzmienie tego przepisu wskazuje, że skarżąca ma możliwość złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w każdym momencie postępowania sądowoadministracyjnego. W związku z powyższym wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy jest niedopuszczalny i podlegał odrzuceniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 88 p.p.s.a.

W zażaleniu na powyższe postanowienie Spółka wniosła o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy Sadowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 86 § 1 oraz art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. poprzez błędna interpretację i ocenę stanu faktycznego poprzez stwierdzenie Sądu, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy został wniesiony jako niedopuszczalny.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W świetle art. 86 i 87 p.p.s.a. warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest łączne spełnienie następujących przesłanek: złożenie przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła dochowanie terminu, jednocześnie dokonanie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony oraz powstanie w wyniku uchybienia terminu ujemnych dla strony skutków procesowych. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że Sąd I instancji prawidłowo przyjął, iż wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy jest niedopuszczalny bowiem uchybienie temu terminowi nie powoduje dla skarżącej ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego.

Strona nie traci bowiem możliwości ponownego złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wniosek ten może być bowiem składany w sprawie wielokrotnie, a uchybienia zaistniałe w tym przedmiocie nie prowadzą w żadnym razie do zamknięcia stronie możliwości ponownego żądania przyznania prawa pomocy. Rozstrzygnięcie Sądu I instancji nie wpływa zatem negatywnie na sytuację skarżącej, bowiem na każdym etapie postępowania sądowoadministracyjnego ma ona możliwość ponownie złożyć wniosek o przyznanie prawa pomocy i uzyskać merytoryczną ocenę w tym zakresie.

Wobec powyższego, skoro wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy jest niedopuszczalny, to prawidłowo przez Sąd I instancji został odrzucony.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.