Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2256/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-03-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 5b ust. 1 pkt 3, art. 6 ust. 1, ust. 4, ust. 5, art. 87 ust. 4, art. 93 ust. 4
journal: Dz.U. 2012 poz 1265
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym - tekst jednolity
article: art. 7, art. 67 par. 2, art. 77 par. 1, art. 80
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Dariusz Zalewski Sędziowie: Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Sędzia WSA Jakub Linkowski Protokolant: ref. staż. Julia Murawska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2015 r. sprawy ze skargi S.K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej oddala skargę


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Transportu Drogowego, zaskarżoną decyzją z [...] kwietnia 2014 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 – dalej: "K.p.a."), art. 4 pkt. 22, art. 5b ust. 1, art. 6 ust. 4 i ust. 5, art. 87 i art. 92a ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. z 2012 r., poz. 1265, dalej: "u.t.d.") oraz lp. 1.1 załącznika nr 3 do u.t.d., utrzymał w mocy decyzję z [...] sierpnia 2013 r., nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego nakładającą na S. K. karę pieniężną w wysokości 8.000 zł.

Do wydania decyzji I instancji w niniejszej sprawie doszło w związku z zatrzymaniem do kontroli przez funkcjonariusza Policji, [...] grudnia 2012 r., w W. na P., około godz. 15:30, pojazdu marki F. o numerze rejestracyjnym [...], którym kierował S. K.(dalej: "Strona", "Skarżący"). Strona okazała do kontroli między innymi, licencję nr [...] oraz kopię paragonu fiskalnego na kwotę 28,70 zł. Strona wyjaśniła w trakcie kontroli, że prowadzi własną działalność gospodarczą polegającą na prowadzeniu taksówki osobowej. W dniu kontroli przewoziła ostatnim kursem dwie osoby - przeprowadzka w W. z ul. P. na P.. Za usługę przewozową pobrała kwotę w wysokości 28,70 zł, a na chwilę obecną posiada tylko licencję wydaną przez Prezydenta Miasta O. Strona wyjaśniła, że starała się o licencję TAXI w W., ale nie zdała egzaminu.

Pismem z [...] grudnia 2012 r. Komendant Stołeczny Policji przekazał [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Transportu Drogowego protokół kontroli nr [...].

Organ I instancji, pismem z [...] kwietnia 2013 r. poinformował Stronę o wszczęciu postępowania administracyjnego.

W toku postępowania, organ na podstawie pisma z [...] maja 2013 r. z Urzędu [...] ustalił, iż Stronie nie udzielono licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką na obszarze W. Organ stwierdził zatem, że Strona w dniu kontroli drogowej wykonywała transport drogowy taksówką poza obszarem oznaczonym w licencji, co oznaczało wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji.

Organ uznał, że ustawodawca dopuszcza w art. 6 ust. 5 u.t.d., wykonywanie transportu drogowego taksówką poza obszarem oznaczonym w licencji, jednakże niedopuszczalne jest podejmowanie zleceń, w których przejazd miałby punkt początkowy i końcowy poza obszarem określonym w licencji. Każdy przejazd musi mieć co najmniej punkt początkowy albo końcowy na terenie obszaru określonego w licencji. W niniejszej sprawie Strona natomiast, wykonywała na życzenie klienta usługę przewozu na terenie W., poruszając się z jednego do drugiego punktu tego miasta.

GITD, rozpoznając odwołanie z [...] lutego 2014 r., w którym Strona podniosła, że formuła wyjątków, pozwala uznać, że wykonywanie przewozu jest możliwe "poza"obszarem określonym w licencji, zgodził się ze stanowiskiem organu I instancji. Organ powtórzył, że w dniu kontroli Strona dysponowała licencją Nr [...] na wykonywanie transportu drogowego taksówką na obszarze miasta O., na pojazd marki F. o numerze rejestracyjnym [...]. Organ, interpretując art. 6 ust. 5 u.t.d., nie zgodził się, że dopuszczalny jest przewóz poza obszarem określonym w licencji w warunkach, jakie Strona opisała w odwołaniu, a mianowicie, iż w chwili przyjęcia zamówienia Strona znajdowała się na obszarze O. na który udzielono licencji, pasażerowie natomiast, znajdowali się w W. Zdaniem organu, w drodze wyjątku, posiadana licencja dawała Stronie możliwość wykonywania transportu m. in. do W., a następnie kontynuacji lub podjęcia nowego zlecenia z terenu miasta W. do O. Zdaniem organu możliwy jest jeszcze jeden wyjątek polegający, na przyjęciu zamówienia złożonego przez klienta znajdującego się w W. na taksówkę z O., lecz bez prawa wykonania usługi na terenie W. Organ dodał, że w sytuacji gdy transport drogowy taksówką jest wykonywany sprzecznie z treścią udzielonej licencji, ma miejsce wykonywanie transportu bez wymaganej licencji. Odnosząc się do zarzutów Strony, GITD podkreślił, że udzielona licencja na transport drogowy taksówką nie nadaje uprawnienia do wykonywania przewozów na całym obszarze kraju. Dodał też, że z art. 89a u.t.d. jasno wynika, że funkcjonariusze Policji dokonują kontroli na warunkach i w sposób określonych w przepisach o kontroli ruchu drogowego, a treść tego przepisu odsyła do przepisów określających status prawny funkcjonariuszy Policji, w tym status w zakresie kontroli mchu drogowego. W ocenie organu, żadna z sytuacji opisanych w art. 92c ust. 1 u.t.d., nie miała miejsca. Organ uznał też, że wobec wyjaśnionych okoliczności sprawy, wniosek pełnomocnika Strony o ponowne jej przesłuchanie jest bezzasadny i powodowałby jedynie nieuzasadnione przedłużenie prowadzonego w sprawie postępowania.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z [...] czerwca 2014 r., Strona zaskarżyła w całości decyzję II instancji i wnosząc o jej uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania, zarzuciła naruszenie:

1. art. 6 ust. 5 u.t.d., poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że zabrania on wykonywać przewozów taksówką "poza obszarem określonym w licencji", w sytuacji, gdy przepis wprost używa wyrazu "poza", a ponadto w udzielonej licencji, w pkt 1 objaśnień, stwierdza się, że licencja uprawnia do wykonywania przewozu na obszarze Rzeczpospolitej Polskiej, czyli na obszarze całego kraju,

2. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a., poprzez dokonanie wybiórczych ustaleń w prostej linii prowadzących do wymierzenia kary, przy jednoczesnym zaniechaniu ustalenia istotnych dla sprawy okoliczności o znaczeniu materialnoprawnym mieszczących się w ramach drugiego z wyjątków przewidzianych w art. 6 ust. 5 u.t.d.,

3. art. 93 ust. 4 i ust. 5 u.t.d., poprzez niedostrzeżenie, że funkcjonariusz Policji nie mógł przesłuchać strony podczas kontroli drogowej.

Pełnomocnik Skarżącego podniósł w skardze, że Skarżący przewiózł pasażerów na obszarze W., ale sam ten fakt, bez uwzględnienia innych okoliczności, nie był wystarczający dla nałożenia kary. Zdaniem pełnomocnika Skarżącego, użyte w art. 6 ust. 5 u.t.d., słowo "poza" nie może być interpretowane w ten sposób, że przewóz w części ma być jednak w obszarze określonym w licencji. Owo "poza" oznacza, że w ramach wyjątków określonych ustawą, przewóz może być wykonany w całości na obszarze innym niż określony w licencji. W brzmieniu analizowanego przepisu całkowicie brak podstaw, by uznać, iż pasażer zamawiający taksówkę spoza obszaru określonego w licencji, mógł ją zamówić wyłącznie na kurs do obszaru określonego w licencji. Dostrzeżenia wymaga przy tym, że art. 6 ust. 5 u.t.d., posługuje się sformułowaniem "z obszaru określonego w licencji", nie zawiera natomiast sformułowania "do obszaru określonego w licencji". Zdaniem Skarżącego, organ dokonał błędnej wykładni art. 6 ust. 5 u.t.d., i zaniechał dokonania ustaleń faktycznych pomijając istotne okoliczności. W ocenie Skarżącego ustalenia dokonane przez organ pierwszej instancji stanowią jedynie fragment stanu faktycznego sprawy, a organ II instancji nie doniósł się do kwestii podniesionych przez Stronę. Tymczasem Skarżący podniósł, że w chwili przyjęcia zamówienia na przewóz znajdował się na obszarze gminy O., na który udzielono mu licencji, a pasażerowie znajdowali się w W., tj. poza obszarem określonym w licencji udzielonej Stronie.

Skarżący również zakwestionował "przesłuchanie" Strony, dokonane przez funkcjonariusza Policji, jako zrealizowano niezgodnie z przepisami. Skarżący stwierdził, że funkcjonariusz Policji nie jest uprawniony do przesłuchiwania strony, gdyż jest jedynie uprawniony do sporządzenia dokumentów kontroli. Przesłuchanie w charakterze strony nie jest zaś czynnością kontrolną.

Niezależnie od powyższego, Skarżący uznał, że na podstawie treści udzielonej licencji mógł wykonywać na obszarze całego obszaru Rzeczpospolitej Polskiej, gdyż tak stanowi pkt 1 objaśnień zawartych na odwrotnej stronie tej licencji.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanych przepisów ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Co więcej, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm. - dalej: "P.p.s.a.").

Istota problemu w niniejszej sprawie, zasadza się w interpretacji art. 6 ust. 5 u.t.p. i ustaleniu treści normy wynikającej z tego przepisu. Chodzi zatem o ustalenie, uregulowanego w tym przepisie, zakresu odstępstwa od ogólnej reguły, obowiązywania licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką tylko na obszarze objętym tą licencją.

W ocenie Sądu, organy Inspekcji Transportu Drogowego, prawidłowo uznały, że z przepisu art. 6 ust. 5 u.t.p., nie wynika możliwość przyjęcia zamówienia z obszaru nie objętego licencją i udania się kierowcy taksówki do tego obszaru w celu realizacji tam zamówienia. Z tego też względu, należało uznać rozstrzygnięcie za prawidłowe, choć Sąd nie zgadza się z każdym aspektem interpretacji ww. przepisu, zaprezentowanej przez organy obu instancji. Sąd podziela stanowiska dotyczące wykładni omawianego przepisu, zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 kwietnia 2014 r., sygn. akt VI SA/Wa 2946/13.

Wychodząc od analizy stanu prawnego w niniejszej sprawie należy wskazać, że zgodnie z art. 5b ust. 1 pkt 3 u.t.d., (w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji), podjęcie i wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób taksówką, wymaga uzyskania odpowiedniej licencji. W dniu kontroli pojazdu w niniejszej sprawie, kwestię tę regulował art. 5 ust. 1 u.t.d. stanowiąc, że podjęcie i wykonywanie transportu drogowego wymaga uzyskania odpowiedniej licencji na wykonywanie transportu drogowego. Wymogi jakie należy spełnić aby uzyskać przedmiotową licencję, zostały wymienione w art. 6 ust. 1 u.t.d. Z art. 6 ust. 4 u.t.d., wynika natomiast, że licencja ta, udzielana jest na określony pojazd i obszar obejmujący gminę; gminy sąsiadujące - po uprzednim zawarciu przez nie porozumienia; miasto stołeczne Warszawę. Zakres korzystania z licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką, określa art. 6 ust. 5 omawianej ustawy, stanowiąc, że: "Dopuszcza się wykonywanie przewozu z obszaru określonego w licencji poza ten obszar, lecz bez prawa świadczenia usług przewozowych poza obszarem określonym w tej licencji, z wyjątkiem przewozu wykonywanego w drodze powrotnej lub w przypadku złożenia zamówienia przez klienta z innego obszaru". Podczas przejazdu wykonywanego w ramach transportu drogowego kierowca taksówki jest obowiązany mieć przy sobie i okazać na żądanie licencję, co wynika z art. 87 ust. 4 u.t.d. Wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji podlega karze pieniężnej w wysokości 8.000 zł, na podstawie lp. 1.1. załącznika nr 3 do u.t.d.

Z przytoczonej powyżej regulacji, w szczególności z treści art. 5b ust. 1 pkt 3 oraz art. 6 ust. 4, a pośrednio też z art. 6 ust. 5 u.t.d., wynika podstawowa reguła stanowiąca, że transport drogowy taksówką jest wykonywany na obszarze określonym w licencji. Ustawodawca dopuścił w art. 6 ust. 5 u.t.d., jedno odstępstwo od powyższej reguły, zezwalając wyjątkowo na "wykonywanie przewozu z obszaru określonego w licencji poza ten obszar", zastrzegł bowiem, że podmiot, który wykonując ten przewóz (z obszaru określonego w licencji poza ten obszar) znajdzie się poza obszarem określonym w licencji, nie ma prawa świadczenia usług przewozowych poza obszarem określonym w tej licencji. Powyższy zakaz ustawodawca złagodził w końcowej części przepisu, umożliwiając dokonanie "przewozu wykonywanego w drodze powrotnej lub w przypadku złożenia zamówienia przez klienta z innego obszaru", co cały czas jednak dotyczy sytuacji, w której dany przedsiębiorca znalazł się na obszarze nie objętym licencją, wykonując przewóz z obszaru określonego w licencji poza ten obszar. Należy zauważyć, że końcowa część omawianego przepisu, ujęta w formie alternatywy łącznej (dotycząca: "przewozu wykonywanego w drodze powrotnej lub w przypadku złożenia zamówienia przez klienta z innego obszaru"), nie stanowi samodzielnej regulacji, lecz jest konsekwencją, uregulowanego w pierwszej części tego przepisu, prawa "wykonywania przewozu z obszaru określonego w licencji poza ten obszar".

W ocenie Sądu, z powyższych rozważań płynie wniosek, że przepis art. 6 ust. 5 u.t.d., normuje cztery możliwe sytuacje w ramach dopuszczonego przez ustawodawcę wykonywania przewozu "z obszaru określonego w licencji poza ten obszar". Ustawodawca dopuszcza zatem: 1) przewóz z obszaru określonego w licencji poza ten obszar i powrót na obszar określony w licencji bez pasażera – jest to sytuacja, w której nie występują zdarzenia uregulowane w alternatywie tego przepisu, 2) przewóz z obszaru określonego w licencji poza ten obszar i powrót na obszar określony w licencji z tym samym pasażerem – zrealizowany jest wówczas pierwszy wyjątek z alternatywy w końcowej części omawianego przepisu, 3) przewóz z obszaru określonego w licencji poza ten obszar i powrót na obszar określony w licencji z innym pasażerem – zrealizowane są wówczas łącznie obie sytuacje alternatywy łącznej, a więc przewóz wykonywany w drodze powrotnej i przypadek złożenia zamówienia przez klienta z innego obszaru, 4) przewóz z obszaru określonego w licencji poza ten obszar i przyjęcie zlecenia związanego ze złożeniem zamówienia przez klienta z innego obszaru na przewóz odbywający się w całości poza obszarem określonym w licencji – zrealizowany jest wówczas drugi wyjątek z alternatywy w końcowej części omawianego przepisu. Przypadek czwarty jest dosyć szczególną sytuacją lecz z całą pewnością ma swoje uzasadnienie w możliwych okolicznościach faktycznych występujących w praktyce np. zatrzymanie przejeżdżającej taksówki na drodze, czy też pilne zlecenie telefoniczne, którego najskuteczniejsza realizacja wymaga użycia najbliżej znajdującej się taksówki. Oczywiście z omawianego przepisu nie wynika aby zaistnienie szczególnych, nagłych przypadków było warunkiem przyjęcia takiego zlecenia, ale z przepisu tego wynika, że możliwe jest tylko jednorazowe przyjęcie takiego zlecenia. Przyjęcie kolejnego takiego zlecenia nie będzie się mieściło w ramach wyjątku "złożenia zamówienia przez klienta z innego obszaru", lecz w warunkach zakazu "świadczenia usług (a więc więcej niż jedna usługa) przewozowych poza obszarem określonym w tej licencji".

W ocenie Sądu, organy obu instancji prawidłowo zatem przyjęły, że omawiany przepis nie przewiduje opisanej przez Skarżącego sytuacji. Skarżący w związku z tym, posiadając licencję na wykonywanie transportu drogowego taksówką na obszarze miasta O., znajdując się na terenie tego miasta nie mógł przyjąć zlecenia z W. i udać się tam, w celu zrealizowania tego zlecenia. Organy uzasadniając swoje stanowisko uznają, iż z omawianego przepisu wynika, że niedopuszczalne jest podejmowanie zleceń, w których przejazd miałby punkt początkowy i końcowy poza obszarem określonym w licencji, a każdy przejazd musi mieć co najmniej punkt początkowy albo końcowy na terenie obszaru określonego w licencji, z czym się akurat Sąd nie zgadza. Możliwa jest bowiem, sytuacja wskazana w pkt 4 powyższych wyjaśnień, która dotyczy właśnie sytuacji, gdy przewóz odbywa się w całości poza obszarem określonym w licencji. Sytuacja ta jednak nie odpowiada okolicznościom niniejszego stanu faktycznego opisanego przez Skarżącego w odwołaniu od decyzji I instancji oraz w skardze. Dlatego też błędna, w ocenie Sądu, interpretacja art. 6 ust. 5 u.t.d., dokonana przez organy Inspekcji Transportu Drogowego, nie miała wpływu na wynik sprawy.

Tytułem wyjaśnienia należy dodać, że wykładnia art. 6 ust. 5 u.t.d., zaprezentowana zarówno przez organy jak i przez Skarżącego, w ocenie Sądu, jest nie tylko niezgodna z literalną interpretacją tego przepisu, co Sąd wykazał powyżej, ale również z wykładnią systemową oraz funkcjonalną. Podkreślenia wymaga, że art. 6 ust. 5 jest jedynym przepisem ustawy o transporcie drogowym regulującym szczegóły dokonywania przewozu w ramach posiadanej licencji na transport drogowy taksówką. Przepis ten stanowi ponadto jedyny wyjątek od możliwej do wyprowadzenia z analizy przepisów art. 5b ust. 1 pkt 3, art. 6 ust. 4 oraz z art. 6 ust. 5 reguły, że transport drogowy taksówką jest wykonywany na obszarze określonym w licencji. Nie można zatem na gruncie przepisów o transporcie drogowym poza art. 6 ust. 5 u.t.d., znaleźć przepisów, które pozwalałyby na wyprowadzenie wyjątków od ww. reguły, a wyjątek zawarty w tym przepisie odnosi się do "wykonywania przewozu z obszaru określonego w licencji poza ten obszar". Przyjęta w tej kwestii regulacja prawna ma swoje racjonalne podstawy. Oczywistym jest bowiem, iż ograniczenie możliwości dokonywania przewozu osób taksówką tylko do obszaru określonego w licencji paraliżowałoby świadczenie usług przewozu pomiędzy różnymi obszarami. Z drugiej jednak strony umożliwienie świadczenia usług przewozu pomiędzy różnymi obszarami, nie może prowadzić do sytuacji, w której podmioty posiadające licencję na przewóz osób taksówką na danym obszarze, zmuszone są do konkurowania z podmiotami posiadającymi licencję na przewóz osób taksówką na innym obszarze, ponieważ zaprzeczałoby to sensowi wydawania licencji na określony w niej obszar. Taką konkurencję tworzyłoby dopuszczenie możliwości nieograniczonego przyjmowania i realizacji zleceń z innego obszaru niż obszar określony w licencji zarówno gdy zlecenie dotyczyłoby kursu w całości realizowanego poza obszarem określonym w licencji jak i kończącego się na obszarze określonym w licencji. Racjonalnym zatem rozwiązaniem umożliwiającym świadczenie usług przewozu pomiędzy różnymi obszarami zgodnie z potrzebami zamawiających te usługi, ale bez stworzenia konkurencji przewoźników z różnych obszarów określonych w licencji, jest rozwiązanie przyjęte przez ustawodawcę w art. 6 ust. 5 u.t.d., a więc dopuszczenie "wykonywania przewozu z obszaru określonego w licencji poza ten obszar". Dopiero w ramach tego przewozu (z obszaru określonego w licencji poza ten obszar) dopuszczalne są dodatkowe, omówione już odstępstwa, których rola sprowadza się nie do stworzenia przewoźnikowi dodatkowych zarobkowych sytuacji, lecz do wyjścia naprzeciw potrzebom osób zamawiających przewóz taksówką.

W kontekście powyższej wykładni art. 6 ust. 5 u.t.d., jak i zresztą wykładni dokonanej przez organy Inspekcji Transportu Drogowego, nie są zasadne zarzuty naruszenia przez organy Inspekcji Transportu Drogowego przepisów postępowania: art. 7, art. 77 § 1, art. 80 K.p.a., poprzez dokonanie wybiórczych ustaleń z pominięciem istotnych dla sprawy okoliczności. Fakt bowiem, przebywania Skarżącego w chwili przyjęcia zamówienia na przewóz, na obszarze gminy O., nie miał wpływu na rozstrzygniecie sprawy.

Odnosząc się do kwestii przesłuchania Strony na etapie kontroli drogowej przez funkcjonariusza Policji, należy wskazać, iż Strona nie miała obowiązku składania tych zeznań. Z art. 86 K.p.a. wynika, iż organ administracji publicznej może przesłuchać stronę dopiero wówczas jeżeli po wyczerpaniu środków dowodowych lub z powodu ich braku pozostały niewyjaśnione fakty istotne do rozstrzygnięcia sprawy. Podstawę sporządzenia protokołu przesłuchania Strony był art. 67 § 2 K.p.a. Tymczasem kontrola drogowa stanowi etap poprzedzający postępowanie administracyjne, które w niniejszej sprawie zostało wszczęte na podstawie pisma [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z [...] kwietnia 2013 r. W ocenie Sądu, nie ma jednak przeszkód aby kontrolowany w trakcie kontroli drogowej składał z własnej woli oświadczenia czy też wyjaśnienia utrwalane następnie przez kontrolującego w protokole kontroli sporządzanym na podstawie art. 74 ust. 1 u.t.d., czy też załączane do tego protokołu. Dodać należy, w tym miejscu, iż podstawę faktyczną rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie nie stanowiły jedynie ustalenia faktyczne dokonane na podstawie zeznań Strony zawartych w protokole jej przesłuchaniaz [...] grudnia 2012 r., lecz również na podstawie protokołu kontroli oraz dowodów pozyskanych w trakcie postępowania administracyjnego.

W związku z powyższym Sąd również tutaj nie dopatrzył się naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jak również zarzucanego naruszenia art. 93 ust. 4 u.t.d.

Nie można zgodzić się ze stanowiskiem Skarżącego, że zapis w pkt 1 objaśnień we wzorze licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką stanowiący, że: "Licencja na krajowy transport drogowy taksówką uprawnia do wykonywania przewozów wyłącznie na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej", stanowi upoważnienie do wykonywania takich przewozów na terytorium całego kraju, nie jedynie na terenie obszaru, na który jest wydana. Objaśnienia zawarte we wzorze licencji nie mają charakteru normatywnego lecz informacyjny. Objaśnienie zatem nie może zmienić przepisów prawa, w tym przypadku przepisu ustawy, tj. art. 6 ust. 4 u.t.d. Ponadto z literalnego brzmienia przytoczonego objaśnienia nie wynika treść upoważnienia do wykonywania przewozów taksówką na całym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, lecz informacja, że licencja nie może być honorowana poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Jest to informacja zupełnie oczywista i może dlatego prawodawca zrezygnował z takiego zapisu w pkt 1 objaśnień do obecnie obowiązującego wzoru licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego w zakresie przewozu osób taksówką, określonego rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 18 czerwca 2013 r. w sprawie wzorów zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego i wzorów licencji na wykonywanie transportu drogowego oraz wypisów z tych dokumentów (Dz. U. z 2013 r. poz. 713).

Mając powyższe na uwadze skargę uznano za nieuzasadnioną. Dlatego też Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), skargę oddalił.