Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 188/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2020-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3 i art. 178 w zw. z art. 197 par. 2 i 198
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2020r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. L. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną postanawia: 1. odrzucić zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 13 grudnia 2019r. wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi 2. odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W złożonej skardze Strona wniosła o przyznanie prawa pomocy

w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Zarządzeniem z dnia 27 maja 2019r. referendarz sądowy pozostawił wniosek bez rozpoznania. Rozpoznając sprzeciw od tego zarządzenia, postanowieniem z dnia 15 lipca 2019r., sygn. akt I SPP/Bd 46/19 tut. Sąd utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie.

W konsekwencji powyższego, zarządzeniem z dnia 24 lipca 2019r. Strona została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia doręczono Stronie w dniu 13 sierpnia 2019r. Termin do uzupełnienia braków skargi upływał z dniem 20 sierpnia 2019r.

W zakreślonym terminie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi Strona wniosła zażalenie na zarządzenie z dnia 24 lipca 2019r. Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrując wniesione zażalenie, oddalił je postanowieniem z dnia 13 listopada 2019r., sygn. akt I GZ 373/19.

Po zwróceniu akt sądowych przez Naczelny Sąd Administracyjny wraz

z ostatecznym i niepodlegającym zaskarżeniu orzeczeniem w przedmiocie wpisu sądowego od skargi, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału tut. Sądu

z dnia 13 grudnia 2019r. wezwano Skarżącego pismem z dnia 17 grudnia 2019r. do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 24 lipca 2019r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono Stronie skarżącej w dniu 3 stycznia 2020r. Termin do uzupełnienia braków skargi upływał z dniem 10 stycznia 2020r.

Pismem z dnia 9 stycznia 2020r., nadanym w dniu 8 stycznia 2020r., Skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału tut. Sądu z dnia 13 grudnia 2020r. Ponadto złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Z akt sprawy wynika, że Strona nie uiściła należnego wpisu sądowego od skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności należy wskazać, że w przedmiotowej sprawie zażalenie na wezwanie do wykonania zarządzenia w przedmiocie wpisu jest niedopuszczalne. Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019r., poz. 2325), dalej: "p.p.s.a.", nie przewiduje bowiem środka zaskarżenia od zarządzenia wzywającego do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Ponowne wezwanie strony skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi, po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie zasadności wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, nie stanowi zarządzenia, o którym mowa w art. 220 § 1 p.p.s.a. Jest to czynność zmierzająca do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Nie jest to zatem zarządzenie w przedmiocie kosztów sądowych, w rozumieniu art. 227 § 1 p.p.s.a., od którego przysługuje zażalenie (por. postanowienie NSA z dnia 27 lipca 2018r., sygn. akt II OZ 730/18; postanowienie NSA z dnia 27 listopada 2013r., sygn. akt II OZ 1076/13; wszystkie orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zarządzenie wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia ma więc wyłącznie charakter czynności materialno-technicznej i nie mieści się w kategorii zarządzeń podlegających zaskarżeniu (por. postanowienie NSA z dnia 17 października 2012r., sygn. akt I OZ 785/12).

Powołany zatem przez Stronę w zażaleniu z dnia 9 stycznia 2020r. przepis art. 227 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym, zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego

w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy, nie ma na tym etapie postępowania zastosowania. Skarżąca złożyła już

w jego trybie zażalenie, które zostało rozpatrzone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 13 listopada 2019r., sygn. akt I GZ 373/19. Odpis postanowienia Strona odebrała w dniu 2 grudnia 2019r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru k. 33 akt sądowych).

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 sentencji postanowienia.

W zakresie rozstrzygnięcia dotyczącego odrzucenia skargi należy wskazać,

że warunkiem skutecznego wniesienia skargi i podstawą do jej merytorycznego rozpatrzenia przez Sąd jest uiszczenie wpisu sądowego. Na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przepisie tym zawarta jest zasada, zgodnie z którą, warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. Opłata ta powinna zostać uiszczona przy wniesieniu pisma podlegającego opłacie, o czym stanowi art. 219 p.p.s.a. albo najpóźniej na wezwanie Sądu, stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. W tym ostatnim przypadku, wskazana opłata powinna zostać uiszczona w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd, stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a.

W przedmiotowej sprawie wpis sądowy nie został uiszczony przy wniesieniu skargi. Nie został również uiszczony w terminie zakreślonym przez Sąd w pierwotnym wezwaniu. Do uiszczenia wpisu sądowego od skargi wezwano Stronę ponownie wezwaniem z dnia 17 grudnia 2019r., które zostało doręczone w dniu 3 stycznia 2020r. Termin do uzupełnienia braków skargi upływał z dniem 10 stycznia 2020r. Z akt sprawy wynika, że Strona pomimo prawidłowego wezwania, nie uiściła należnego wpisu sądowego od skargi.

W tym miejscu należy wskazać, że Skarżący w terminie zakreślonym w wezwaniu z dnia 17 grudnia 2019r. ponownie wystąpił do Sądu o przyznanie prawa pomocy

w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Jednak ponowne złożenie wniosku

o przyznanie prawa pomocy - nawet dokonane w terminie wskazanym w kolejnym wezwaniu do uiszczenia wpisu - pozostaje bez wpływu na bieg terminu przewidzianego

w ustawie. Ze skutku prawnego, jakim jest prawomocność postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2019r., sygn. akt I GZ 373/19 w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego wynika obowiązek zapłaty przez skarżącą wymaganego wpisu od skargi oraz obowiązek sądu do wezwania do jego uiszczenia. Kolejny wniosek w sprawie zwolnienia od kosztów nie ma więc wpływu na bieg terminu wskazanego w zarządzeniu wzywającym do wykonania pierwotnego zarządzenia z dnia 24 lipca 2019r. Jego uchybienie i nieuiszczenie wpisu w terminie będzie skutkować odrzuceniem skargi. Odmienne procedowanie mogłoby doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony

o przyznanie prawa pomocy, a co za tym idzie - skutkować nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania i trudnością w jego zakończeniu orzeczeniem rozstrzygającym sprawę co do istoty.

Mając na uwadze powyższe, wobec niewykonania zarządzenia Sądu

i nieuiszczenia należnego wpisu sądowego od skargi, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 2 sentencji postanowienia.