Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 147/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-10-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151. art. 119 pkt 4
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Mirosław Bator SWSA Magda Froncisz SWSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 18 października 2016 r. sprawy ze skargi M.B. na bezczynność Rektora Akademii [....] w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej skargę oddala


UZASADNIENIE

M.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Rektora A. w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarżący wskazał, że 6 lutego 2015 r. złożył w sekretariacie rektora A. wniosek o przekazanie mu dokumentów potwierdzających w jakim okresie oraz jakie kwoty A. wydało na powstanie rzeczy wspólnej (zgłoszenie patentowe w UPRP), której skarżący wraz z A. jest współwłaścicielem. Uczelnia ta w okresie wcześniejszym (przed lutym 2015r.) wyzywała skarżącego do uiszczenia na rzecz A. kwoty około [...] zł tytułem zwrotu części kosztów poniesionych na wspomniane zgłoszenie patentowe (sygn. pism w administracji A.: [...] oraz [...]). Do dnia dzisiejszego (marzec 2016r.) rektor A. nie udzielił tych informacji w żadnej formie skarżącemu.

W odpowiedzi na skargę Rektor A. w K. wniósł o umorzenie postępowania. Wskazał, że skarżący jest współtwórcą dobra niematerialnego pn. Generator termoelektryczny wykorzystujący ciepło generowane przez elementy wypalonego paliwa jądrowego, które powstało w ramach prac badawczych prowadzonych wspólnie pracowników Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki A., Instytutu [....], Narodowego Centrum Badań [...] oraz samego skarżącego. Powyższy fakt został potwierdzony oświadczeniem podpisanym przez wsi współtwórców, w tym skarżącego.

Rozwiązanie, o którym wyżej mowa, w dniu 30 grudnia 2013 r. zostało zgłoszone w Urzędzie Patentowym RP jako wynalazek pn. Sposób i układ awaryjnego zasilania systemu zabezpieczeń urządzeń jądrowych oraz radioizotopowy generator termoelektryczny do tego.

Opracowania dokumentacji i zgłoszenia wynalazku do Urzędu Patentowego celem uzyskania patentu, dokonała A. Ona też poniosła wszelkie koszty związane ze zgłoszeniem patentowym, tj. honorarium dla Kancelarii Rzeczników Patentowych [...] w kwocie [...] zł oraz uiszczone na wezwanie Urzędu Patentowego opłaty za zgłoszenie wynalazku w łącznej kwocie [...] zł. Jako dowód na te okoliczności wskazano na fakturę nr [...] z dn. 30.12.2013 r. na kwotę [...] zł, wezwanie z dn. 13.01.2014 r. wraz z potwierdzeniem przelewu [...] zł oraz wezwanie z dn. 11.09.2014 r. wraz z potwierdzeniem przelewu [...] zł.

Poniesione przez A. koszty związane ze zgłoszeniem patentowym łącznie wyniosły [...] zł. Na etapie przed zgłoszeniem wynalazku współtwórcy ustalili, że koszty zgłoszenia zostaną pokryte przez wszystkich współtwórców wynalazku po równo, po 1/4. Udział skarżącego w partycypacji w kosztach wyniósł więc [...] Niestety nie zostało to dotąd formalnie potwierdzone, bowiem skarżący konsekwentnie odmawia zawarcia z A. umowy o wspólności prawa do patentu, regulującej uprawnienia i obowiązki stron, w tym w zakresie partycypacji w kosztach zgłoszenia wynalazku w Urzędzie Patentowym RP.

W skardze skarżący podnosi, że w dniu 6 lutego złożył w sekretariacie Rektora wniosek o przekazanie dokumentów potwierdzających w jakim okresie oraz jakie kwoty A. wydała na zgłoszenie patentowe w Urzędzie Patentowym RP. Dalej pisze że Uczelnia wzywała go do uiszczenia kwoty około [...] zł, tytułem zwrotu kosztów poniesionych na zgłoszenie patentowe. Na koniec zarzuca Rektorowi nieudzielenie odpowiedzi.

Strona przeciwna zarzuca, że twierdzenia skarżącego zawarte w skardze nie znajdują oparcia w faktach.

Rektor A. otrzymał wymienione wyżej pismo Skarżącego z dnia 6 lutego, 2015 które następnie zostało przekazane do Centrum Transferu Technologii A. tj. jednostki organizacyjnej koordynującej w Uczelni m.in. sprawy związane z prawem własności przemysłowej.

Pismem z dnia 2 marca 2015 r., znak; [...] (na skutek oczywistej omyłki pisarskiej w dacie pisma zamiast roku 2015 błędnie wskazano rok 2014), p.o. Dyrektora Centrum Transferu Technologii udzielił skarżącemu odpowiedzi na pismo z dnia 6 lutego 2015 r. W treści pisma wskazano łączną kwotę wydatków poniesionych w związku ze zgłoszeniem patentowym, a do pisma dołączono potwierdzające je dokumenty (dowody wymienione w odpowiedzi na skargę).

Pismo zostało doręczone skarżącemu w dniu 20 marca 2015 r., co skarżący potwierdził własnoręcznym podpisem na zwrotnym potwierdzeniu odbioru.

Powyższe okoliczności jednoznacznie wskazują, iż skarga została wniesiona- bez jakichkolwiek podstaw faktycznych, a zarzut bezczynności Rektora A., na którym Skarżący oparł skargę do Sądu Administracyjnego, jest nieprawdziwy.

W tej sytuacji postępowanie sądowoadministracyjne jest bezprzedmiotowe i winno zostać umorzone.

Pełnomocnik z urzędu skarżącego w piśmie z dnia 10 października 2016 roku w całości podtrzymał skargę na bezczynność organu z dnia 21 marca 2016 r. i zarzucił organowi naruszenie przepisów art. 4 ust. 1 w zw. z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 13 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 roku — o dostępie do informacji publicznej. W związku z tym skarżący wniósł:

1) o oddalenie w całości wniosku organu o umorzenie postępowania;

2) na zasadzie art. 122 p.p.s.a. — o przekazanie sprawy do rozpoznania na rozprawie, o której terminie zostanie poinformowany pełnomocnik Skarżącego;

3) stwierdzenie, że Rektor A. w K. dopuścił się bezczynności oraz że bezczynność organu nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa;

4) zobowiązanie Rektora A. w K. do rozpatrzenia wniosku skarżącego o udzielenie informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia wydania wyroku;

5) zasądzenie od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w wysokości 1.000 zł;

6) zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm prawem przewidzianych;

7) przyznanie pełnomocnikowi z urzędu kosztów udzielonej skarżącemu pomocy prawnej z urzędu, które to koszty nie zostały uiszczone w całości ani w części.

Skarżący zwrócił się do Rektora A. w K., z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w dniu 6 lutego 2015 roku. Wbrew twierdzeniom organu podnoszonym w odpowiedzi na skargę, w reakcji na wniosek skarżącego, pismem z dnia 2 marca 2015 roku organ udzielił skarżącemu niepełnej informacji, wskazując jedynie, iż dotychczas poniesione koszty związane z opracowaniem zgłoszenia i zgłoszeniem wynalazku [...] wyniosły [...] zł złotych. Organ zarówno na dzień wniesienia skargi przez skarżącego, jak i do dnia dzisiejszego, nie udzielił skarżącemu informacji w zakresie wskazania daty lub dat poniesienia kosztów związanych ze zgłoszeniem patentowym wynalazku, jak również nie przesłał — pomimo deklaracji zawartej w piśmie z dnia 2 marca 2015 roku — kopii faktur poświadczających powyższe informacje. Tym samym, nie sposób uznać, iż organ wywiązał się z ciążącego na nim na mocy ustawy obowiązku udzielenia skarżącemu wyczerpującej odpowiedzi stanowiącej informację publiczną, rażąco naruszając tym samym prawo skarżącego do dostępu do informacji publicznej. Od złożenia przez skarżącego wniosku o dostęp do informacji publicznej z dnia 6 lutego 2015 roku do dnia złożenia przez skarżącego skargi z dnia 21 marca 2016 r. minął ponad rok. W tym czasie organ nie podjął absolutnie żadnych czynności zmierzających do udzielenia skarżącemu informacji publicznej zgodnie z jego wnioskiem. Wspomnieć też trzeba, że pismo z dnia 2 marca 2015 roku, zawierające połowiczną odpowiedź na wniosek skarżącego, także zostało wysłane z naruszeniem ustawowego terminu do udzielenia informacji publicznej, o którym mowa w przepisie art. 13 ust. l ustawy, bowiem daleko później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku przez skarżącego, a to po okresie miesiąca. Organ w żadnym terminie nie informował przy tym skarżącego o powodach opóźnienia ani o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku.

Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Niniejsza sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 poz. 718 ze zm.) - dalej "p.p.s.a." sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

Ponieważ skarga dotyczy bezczynności w udostępnieniu informacji publicznej, nie było konieczne uprzednie wyczerpanie środków zaskarżenia tj. wniesienie zażalenia na bezczynność w trybie art. 37 k.p.a.

Skarga na bezczynność podlegała oddaleniu, bowiem Sąd nie stwierdził po stronie Rektora A. bezczynności w rozpoznaniu wniosku o udzielenie informacji publicznej z dnia 6 lutego 2015 r. Wniosek ten został załatwiony w całości pismem z 2 marca 2015 r. (w piśmie błędnie wskazano rok 2014) znak [...] wraz z dołączonymi do niego dokumentami, które doręczono skarżącemu 20 marca 2015 r.

Wniosek skarżącego z dnia 6 lutego 2015 r. obejmował udostępnienie mu przez Rektora A. informacji publicznej w następującym zakresie przesłania mu kserokopii faktur poświadczających:

1) datę lub daty poniesienia kosztów związanych ze zgłoszeniem patentowym, którego skarżący i A. są współwłaścicielami,

2) sumę wydatków poniesionych przez A. związanych z wymienionym zgłoszeniem patentowym.

Wprawdzie skarżący nie powołał się w tym piśmie na przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, lecz wskazał, że zwraca się o uzyskanie powyższych informacji "w odpowiedzi na pisma kierowane do jego osoby", niemniej jednak należy zgodzić się, że informacje wskazane we wniosku mają charakter informacji publicznych.

W odpowiedzi na wniosek strona przeciwna skierowała do skarżącego pismo o treści: "(...) przesyłam w załączeniu kserokopie dokumentów potwierdzających poniesione dotychczas koszty związane z opracowaniem zgłoszenia i zgłoszeniem wynalazku [...]. Łączna kwota poniesionych dotychczas kosztów wynosi [...] zł".

Ostatnie cytowane zdanie stanowi odpowiedź na pytanie skarżącego zawarte w pkt 2 wniosku z 6 lutego 2015 r. Co do pytania z pkt 1: wprawdzie w piśmie tym nie wymieniono załączników, niemniej jednak z odpowiedzi na skargę wynika, że zostały do niego załączone;

← faktura nr [...] z dn. 30.12.2013 r. na kwotę [...] zł,

← wezwanie z dn. 13.01.2014 r. wraz z potwierdzeniem przelewu [...] zł,

← wezwanie z dn. 11.09.2014 r. wraz z potwierdzeniem przelewu [...] zł.

Z dokumentów tych wynika odpowiedź na pytanie nr 1 zawarte we wniosku, bowiem zawierają daty i konkretne kwoty poniesienia kosztów związanych ze zgłoszeniem patentowym przez A.

W skardze na bezczynność M.B. twierdził, że Rektor A. w K. nie udzielił mu żądanych informacji w żadnej formie. Z kolei w piśmie z dnia 10 października 2016 roku pełnomocnik skarżącego wskazał, że organ przesłał jedynie lakoniczne pismo z dnia 3 marca 2015 roku, nie załączając do niego żadnych dokumentów. W ocenie Sądu twierdzenie to nie jest wiarygodne, stanowi jedynie przejaw taktyki procesowej przyjętej przez pełnomocnika skarżącego. We wniesionej samodzielnie skardze ani we wcześniejszej korespondencji skarżący nie zarzucał jakoby nie otrzymał kserokopii dokumentów potwierdzających poniesione dotychczas koszty. Twierdzenie skarżącego, że A. w K. nie udzieliła informacji w żadnej formie nie jest prawdziwe.

Trzeba zauważyć, że udzielenie żądanych przez skarżącego informacji nastąpiło z przekroczeniem terminu wynikającego z ustawy o dostępie do informacji publicznej. Ponieważ jednak bezczynność nie istniała w dacie wniesienia skargi (gdyż wniosek o udzielenie informacji publicznej został prawidłowo załatwiony ponad rok wcześniej), skarga podlegała oddaleniu. Jeżeli bowiem w dacie wniesienia skargi na bezczynność do wojewódzkiego sądu administracyjnego owa bezczynność nie miała miejsca, skargę należy oddalić. Natomiast umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego stosuje się w sytuacji, gdy w dacie wniesienia skargi bezczynność miała miejsce, jednakże ustała po wniesieniu skargi. W okolicznościach niniejszej sprawy, w świetle dokonanych ustaleń Sąd nie mógł uwzględnić wniosku Rektora A. o umorzenie niniejszego postępowania sądowego.

Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono o oddaleniu skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a.