Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 43/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2009-03-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celnych
Hasła tematyczne: Celne prawo
Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 23, 30, 32
journal: Dz.U. 2004 nr 68 poz 622
law: Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne
journal: Dz.U.UE.L 1992 nr 302 poz 1 art. 30, 31, art. 68
law: Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska, Sędziowie sędzia WSA Sławomir Presnarowicz (spr.), asesor WSA Jacek Pruszyński, Protokolant Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 18 marca 2009 r. sprawy ze skargi K. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie wartości celnej sprowadzonego z USA używanego samochodu osobowego oddala skargę


UZASADNIENIE

Pan K. W. (dalej jako: skarżący), zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. nr [...] z dnia [...].11.2008 r., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Ł. nr [...] z dnia [...].09.2008 r., określającą kwoty: długu celnego, podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług.

W dniu [...].07.2008 r. objęto procedurą dopuszczenia do obrotu, zgodnie

ze zgłoszeniem celnym skarżącego: nr [...] z dnia [...].07. 2008 r.

w przedmiocie używanego samochodu osobowego marki Subaru L. wyprodukowanego w 2007 roku, importowanego z USA. Do zgłoszenia, importer załączył m.in. dokument zakupu ww. towaru ("Original Agreement and Bili Of Sale") na kwotę 7.150 USD na warunkach dostawy CIF G., dokument pojazdu

"z odzysku" - Salvage Certificate oraz fakturę dotyczącą kosztów transportu krajowego. Korzystając z upoważnienia zawartego w art. 68 Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U.UE.L.93.253.1 ze zm.), dalej jako: "Wspólnotowy Kodeks Celny", Naczelnik Urzędu Celnego w Ł. dokonał weryfikacji przedmiotowego zgłoszenia celnego. W ramach czynności weryfikacyjnych, organ celny przeprowadził w obecności przedstawiciela skarżącego rewizję celną towaru, dokonując ponadto kontroli dokumentów załączonych do zgłoszenia. W protokole rewizji stwierdzono,

iż samochód posiada uszkodzone zawieszenie koła przedniego lewego. Wykonano ponadto 9 zdjęć dokumentujących wygląd pojazdu. Organ celny dokonał również analizy deklarowanej wartości auta, na podstawie wydruków ofert internatowych samochodów marki Subaru L. (nieuszkodzonych oraz posiadających uszkodzenia), proponowanych do sprzedaży w USA. Ponadto na stronie internetowej, organ celny odnalazł zakończoną aukcję oznaczoną takim samym numerem, jaki widniał na szybie zgłoszonego auta. Widoczne na dołączonych do aukcji zdjęciach cechy pojazdu wskazywały w ocenie organu celnego, iż jest

to pojazd tożsamy z pojazdem stanowiącym przedmiot opisanego wyżej postępowania. Według zamieszczonej informacji, pojazd został sprzedany za kwotę 15.000 USD wraz z kosztami transportu na terenie USA. Pismem z dnia

18.07.2008 r. organ celny poinformował skarżącego, o powstałych wątpliwościach, co do zadeklarowanej ceny transakcyjnej, uzasadniając powyższe wynikiem dokonanego porównania treści przedłożonych przez skarżącego dokumentów

z notowaniami samochodów na rynku kraju eksportera. Jednocześnie poinformowano o konsekwencjach mogących wypływać z powyższych wątpliwości, wynikających z przepisu art. 181 a rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/93

z 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U.UE.L.93.253.1 ze zm.), dalej jako "rozporządzenie wykonawcze". W dniu 21.07.2008 r. przedstawiciel skarżącego, dostarczył potwierdzenie dokonania przelewu kwoty 7.150 USD na rzecz sprzedającego - firmy B. [...] z Nowego Jorku. Pismem z dnia 22.07.2008 r. urząd celny poinformował skarżącego,

iż powyższy dokument potwierdza dokonanie płatności na kwotę 7.150 USD, natomiast wydruk z aukcji tego pojazdu określa cenę samochodu na 15.000 USD, wobec czego nadal pozostają nie wyjaśnione wątpliwości organu,

co do deklarowanej ceny pojazdu. W dniu 24.07.2008 r. przedstawiciel skarżącego, przedłożył w urzędzie celnym opinię nr [...], sporządzoną przez rzeczoznawcę samochodowego, S. L., który opierając się na dwu ofertach internetowych z rynku USA, dotyczących cen samochodu Subaru O. 2,5 i (15.995 USD), jak też na stwierdzonym uszkodzeniu zawieszenia koła lewego, uznał, iż cena badanego pojazdu na rynku USA wynosi 15.700 zł (przy przyjętym

w opinii kursie USD, kwota powyższa stanowi równowartość 7.337 USD).

Po przeprowadzonej analizie deklarowanej ceny pojazdu, postanowieniem z dnia [...].07.2008 r. powołano biegłego celem wydania opinii w sprawie wartości rynkowej samochodu z uwzględnieniem korekt za braki, uszkodzenia i przebieg. W dniu 04.08.2008 r. dokonano przesłuchania Pana K. W., który zeznał,

że samochód zakupił za pośrednictwem kolegi C. G. (nie jest pewny, co do nazwiska), mieszkającego w USA. Kolega, będąc w Polsce, poinformował go, iż zna firmę, która handluje samochodami i jak pojawi się dobra okazja, to da mu znać. W lutym kolega skontaktował się z nim i powiedział, że jest korzystna oferta na zakup Subaru. Poinformował go o cenie i o ryzyku, gdyż auto nie było sprawdzane. Po wyrażeniu zgody, pan W. przelał pieniądze na wskazane konto. Kolegę zna 20 lat, kupił od niego już kilka samochodów, więc miał do niego pełne zaufanie, tym bardziej, że dotychczasowe transakcje były bezproblemowe. Przesłuchiwany zeznał też, że nie wie, dlaczego przelew jest z daty wcześniejszej, niż data zawarcia umowy. Do dnia dzisiejszego nie widział tego samochodu, ani dokumentów, gdyż wszystkie sprawy załatwiała agencja celna i pan Z. Po okazaniu wydruku z aukcji, na którym widnieje cena 15.000 USD za pojazd, zeznał, że mu nic na ten temat nie wiadomo. Organ l instancji dołączył w dniu 07.08.2008 r. materiał porównawczy w postaci sześciu faktur, określających koszty transportu morskiego na trasie USA - Gdynia. W dniu 30.07.2008 r. biegły dokonał, w obecności funkcjonariusza celnego i skarżącego, oględzin pojazdu. Następnie, w dniu 07.08.2008 r., przedłożył organowi opinię, w której opisał występujące uszkodzenie: koło przednie lewe ustawione pod kątem - brak śruby stabilizującej amortyzator - zwrotnica. Ze względu na powyższe, biegły dokonał korekty - 0,5 % od bazowej wartości rynkowej badanego samochodu, obliczonej w kwocie 81.117 zł na podstawie notowań z katalogu "Pojazdy Samochodowe - Wartości Rynkowe VII 2008". Po zastosowaniu następnej korekty (za przebieg pojazdu), wartość rynkowa brutto została ustalona w kwocie 82.500 zł.

Po zakończeniu postępowania, decyzją nr [...] z dnia [...].09.2008 r., Naczelnik Urzędu Celnego w Ł. określił kwoty długu celnego, podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług, stosując jako podstawę wyliczeń wartość celną w nowej wysokości - 49.196 zł, ustaloną z wykorzystaniem opinii biegłego. W uzasadnieniu wskazano, iż w wyniku porównania cen używanych samochodów Subaru L. na rynku USA, deklarowana cena wzbudziła wątpliwości organu celnego, co do tego, czy stanowi ona całkowitą ceną zapłacona lub należną za towar. Wskazano również na wydruk odnalezionej w internecie aukcji samochodu, którego cechy wskazują, iż jest

on tożsamy ze zgłoszonym pojazdem. Zgodnie z opisem aukcji, pojazd ten został sprzedany za 15.000 USD. Ponadto organ celny powołał się na inne wątpliwości dotyczące okoliczności przedmiotowej transakcji, w tym do sposobu uiszczenia zapłaty za towar, jak też brakiem rozeznania importera, co do stanu towaru

i okoliczności sprowadzenia auta do Polski. Organ celny ustosunkował się również do dowodów przedłożonych przez skarżącego, w tym do opinii sporządzonej przez rzeczoznawcę S. L.

W odwołaniu z dnia 1.10.2008 r. skarżący stwierdził, iż przedłożona faktura zakupu była wiarygodna, a organ nie poczynił żadnych kroków w celu zaprzeczenia ich autentyczności. Zebrany materiał dowodowy, nie dawał podstaw

do kwestionowania deklarowanej wartości samochodu. Skoro nie zostały wyczerpane przesłanki z art. 29 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, to w ocenie skarżącego nie było podstaw do ustalenia wartości celnej na podstawie art. 30, 31

i 32 wskazanego aktu. Organ nie wziął pod uwagę, że cena zakupu wynika z realiów rynku amerykańskiego, gdzie nowe pojazdy są tańsze, niż identyczne na rynku polskim, jak też, że samochód nabyto na stronie dostępnej dla dealerów, w dużo atrakcyjniejszej cenie, niż cena rynkowa. Pojazdy zawierające w tytule własności wpis "salvage", wymagają w przypadku ponownego ich dopuszczenia do ruchu długotrwałej i kosztownej procedury, co obniża ich wartość na rynku. Organ pominął znaczny stopień uszkodzenia pojazdu. Pomimo wcześniejszego przywoływania cen niższych na rynku kraju eksportu, organ oparł się wyłącznie na cenach wyższych. Nie wiadomo też, podnosił skarżący, dlaczego organ odrzucił profesjonalną opinię biegłego rzeczoznawcy. Powinien ją ocenić, a w przypadku wątpliwości, dokonać przesłuchania biegłego. Ponadto skarżący zakwestionował opinię biegłego, zarzucając, iż w wycenie nie uwzględniono korekt z tytułu importu prywatnego pojazdu oraz faktu, że pojazd jest z rynku amerykańskiego. Ponadto biegły nie podał podstaw, według jakiej metodologii dokonał wyceny, jak też na jakiej podstawie ustalił procentową korektę za braki i uszkodzenia.

Dyrektor Izby Celnej w B. decyzją nr [...] z dnia [...].11.2008 r. utrzymał w mocy decyzję organu l instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wyjaśniono, że uwzględniając wyniki przeprowadzonej przez organ l instancji weryfikacji zgłoszenia celnego, zakwestionowanie deklarowanej wartości celnej w niniejszej sprawie było zasadne. Wobec powyższego, zaistniała konieczność ustalenia wartości celnej zgłoszonego towaru przy pomocy jednej z metod zastępczych, zawartych w treści rozdziału 3 Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Organ l instancji zasadnie zastosował do tego celu metodę tzw. ostatniej szansy, określoną w art. 31 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, opierając się na danych zawartych w opinii powołanego przez urząd celny biegłego.

Powyższą decyzję Dyrektora Izby Celnej w B., Pan K. W. pismem z dnia [...].12.2008 r. Strona zaskarżyła powyższą decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, wnosząc o:

– uchylenie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w B. oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Ł. (w skardze omyłkowo określono organ l instancji),

– uznanie należności celnych i podatkowych za w całości opłacone przez skarżącego w kwotach wniesionych na konto Urzędu Celnego, na podstawie wskazanych przez stronę całkowitej ceny zakupu oraz transportu pojazdu do Polski, zgodnie z przedstawionymi w postępowaniu dokumentami,

– zasądzenie kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu sądowo-administracyjnym według norm przepisanych, ewentualnie o uchylenie decyzji organu II instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji: (1) naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie przepisów Wspólnotowego Kodeksu Celnego, a w szczególności art. 29 w związku z art. 30 i 32 oraz art. 23 ustawy z dnia 19 marca 2004 roku - Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622 i Nr 273, poz. 2703) i na tej podstawie błędne i całkowicie nieuzasadnione przyjęcie przez organ celny wartości sprowadzonego z USA samochodu posłużywszy się nieprawidłowymi kryteriami; (2) naruszenie przepisów postępowania podatkowego, w szczególności zaś: art. 120, 121, 122. 180, 187 § 1 i 191 ustawy

z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm., dalej jako o.p.), poprzez podejmowanie działań bez niezbędnych podstaw prawnych oraz brak wszechstronnego rozważenia zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego.

Uzasadniając powyższe zarzuty skarżący między innymi stwierdził, iż organ celny nieprawidłowo zinterpretował przepisy prawa celnego, w szczególności zaś Wspólnotowego Kodeksu Celnego, co doprowadziło do określenia należności celnych i podatkowych poprzez ustalenie innej niż zadeklarowana przez stronę wartości celnej importowanego towaru. Z treści art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 roku - Prawo celne, jednoznacznie bowiem wynika, że to zgłaszający oblicza

i wykazuje w zgłoszeniu celnym kwotę należności przywozowych. Mimo, iż stan faktyczny i prawny niniejszej sprawy potwierdzony został przedłożoną, dokumentującą dokonanie umowy kupna - sprzedaży umową, będącą jedynym wiarygodnym dowodem istnienia stosunku obligacyjnego pomiędzy jej stronami oraz ustalonej ceny zapłaty za towar, organ bezpodstawnie przeprowadził rewizję celną towaru oraz kontrolę dokumentów załączonych do wskazanego zgłoszenia, jak też

w sposób bezpodstawny dokonał przeszacowania zadeklarowanej wartości. Przedłożone przez skarżącego dokumenty są wiarygodne, a organ celny nie poczynił jakichkolwiek kroków w celu zaprzeczenia ich autentyczności poprzez jakikolwiek kontakt ze sprzedającym, czy to telefoniczny, mailowy czy jakikolwiek inny. Stanowi to naruszenie przepisów postępowania podatkowego, w szczególności zaś art. 120 - 122 o.p., poprzez podejmowanie działań na podstawie niczym nieuzasadnionych wątpliwości. Organ nie wykazuje staranności, do jakiej pozostaje zobowiązany

na podstawie zasad postępowania podatkowego zawartych m.in w Ordynacji podatkowej, w szczególności zaś art. 122 o.p., który nakłada na organ obowiązek wszechstronnego wyjaśnienia sprawy i ustalenia stanu faktycznego, cedując całość czynności w zakresie udokumentowania wartości samochodu na stronę Skoro organ kwestionuje zadeklarowaną wartość, to organ powinien przedstawić dowody na poparcie swoich twierdzeń.

W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Celnej w B. wnosiło o jej oddalenie.

Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Białymstoku

w dniu 18 marca 2009 r., pełnomocnik skarżącego popierał skargę i wywodzi jak

w skardze. Podnosił, że opinia biegłego jest nierzetelna. Wywodził to m.in. z faktu,

że biegły powołany w sprawie nie jest już powoływany przez organy celne, w związku z tym, że w swoich opiniach opierał się na błędnych założeniach dotyczących roku produkcji 2006 i modelu samochodu rocznik 2007, wymiennie dokonując oceny raz modelu z 2006, raz z 2007 roku. Podnosił również, że ceny wskazywane przez organ, jako ceny uzasadniające odstąpienie od ceny transakcyjnej pochodzą z ofert dealerskich, natomiast samochód został zakupiony w innych warunkach nie od dealera, tj. bez gwarancji i rękojmi, a wtedy cena jest znacznie niższa. Wskazywał również, że nawet gdyby przyjąć za organami samochód został zakupiony na aukcji za kwotę ponad 15.000 USD, to podnosi, że opłat wymierzono od wartości wycenionej przez biegłego, która znacznie przewyższa tą kwotę (22.500 USD). Przy wydawaniu decyzji nie uwzględniono realiów rynku amerykańskiego. Skarżący podkreślał, że samochód posiadał tytuł "salvage title", który powoduje, że samochód nie jest uprawniony do poruszania się po drogach, natomiast biegły

w swojej opinii współczynnik uszkodzeń wskazał na poziomie 0,5 %. Na pytanie Sądu dotyczących okoliczności zakupu samochodu skarżący wyjaśnia,

że samochodu nie kupił na aukcji, uzgodnioną kwotę wpłacił na konto w Stanach Zjednoczonych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga jest bezzasadna.

W świetle przepisów art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo

o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta - jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie prawidłowości zastosowania przez organy administracji przepisów obowiązującego prawa, zarówno prawa materialnego, jak też przepisów postępowania. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ

na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dające podstawę do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.).

W tak określonym zakresie kognicji Sąd uznał, że decyzja będąca przedmiotem skargi nie narusza przepisów prawa materialnego, ani też procesowego, w sposób, który mógłby stanowić podstawę do jej uchylenia.

Stosownie do treści art. 181a ust. 1 rozporządzenia wykonawczego, jeżeli organy celne mają uzasadnione wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art. 29 Kodeksu, nie muszą ustalać wartości celnej przywożonych towarów

z zastosowaniem metody wartości transakcyjnej. Podkreślić przy tym należy,

że Wspólnotowy Kodeks Celny ustanowił w art. 30 i art. 31 zastępcze metody ustalania wartości celnej (metoda wartości transakcyjnej towarów identycznych, metoda wartości transakcyjnej towarów podobnych, metoda ceny jednostkowej, metoda wartości kalkulowanej, metoda "ostatniej szansy"). Z przepisu art. 30 ust. 1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego wynika, iż metody wyliczenia wartości celnej określone zostały ujęte w sposób wymagający kolejnej eliminacji poszczególnych metod, aż do dojścia do metody tzw. "ostatniej szansy" (metody końcowej). Taki sposób procedowania został zaakceptowany w orzecznictwie sądów administracyjnych (zob. wyroki WSA: z 29.10.2007 r., sygn. akt III SA/Kr 161/07, LEX nr 361385; z 12.11.2008 r., sygn. akt I SA/Bk 224/08, nie publikowany) oraz zyskał aprobatę w doktrynie prawa [( zob. W. Morawski (red.), Wspólnotowy Kodeks Celny. Komentarz, Warszawa 2007, str. 342-377.)].

Zdaniem Sądu, w przedmiotowej sprawie organy celne przekonująco uzasadniły fakt odstąpienia od zastosowania metody wartości transakcyjnej

do ustalenia wartości celnej sprowadzonego przez stronę pojazdu, łącznie

z dojściem do metody tzw. "ostatniej szansy". W sposób wyczerpujący zostało

to przedstawione w uzasadnieniu decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Ł.

z dnia [...].09.2008 r. (zob. s. 9-11), jak również w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w B. (zob. s. 8-9).

Nie można podzielić zarzutu zawartego w skardze, iż organy celne nie wykonały jakiejkolwiek aktywności w celu sprawdzenia wiarygodności dokumentów transakcyjnych, czy też potwierdzenia własnych wątpliwości w przedmiocie opisywanej transakcji. Pismem z dnia 22.07.2008 r. urząd celny poinformował bowiem skarżącego, iż dokument o przelewie 7.150 USD na rzecz sprzedającego - firmy B. [...] z Nowego Jorku, potwierdza dokonanie płatności na kwotę 7.150 USD, natomiast wydruk z aukcji tego pojazdu, określa cenę samochodu

na 15.000 USD. Dlatego też, nadal pozostawały nie wyjaśnione wątpliwości organu celnego, co do deklarowanej ceny pojazdu. Ponadto w dniu 4.08.2008 r. dokonano przesłuchania Pana K. W., który zeznał, że samochód zakupił za pośrednictwem kolegi mieszkającego w USA C. G., przy czym nie jest pewny, co do nazwiska, choć zna go od 20 lat (k. 45-46 akt adm.). Przesłuchiwany zeznał też, że nie wie, dlaczego przelew jest z daty wcześniejszej, niż data zawarcia umowy. Do dnia przesłuchania, skarżący wyjaśnił, iż nie widział tego samochodu, ani dokumentów, gdyż wszystkie sprawy załatwiała agencja celna i pan Z. Po okazaniu wydruku z aukcji, na którym widnieje cena 15.000 USD za pojazd, zeznał, że mu nic na ten temat nie wiadomo (k. 45-46 akt adm.). Powyższe wskazuje, że nie można w opisywanym zakresie stawiać organom celnym zarzutów naruszenia przepisów postępowania podatkowego, w szczególności zaś: art.120, 121, 122, 180, 187 § 1 i 191 o.p., poprzez podejmowanie działań bez niezbędnych podstaw prawnych oraz brak wszechstronnego rozważenia zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego.

Dokonując ustalenia wartości celnej pojazdu na podstawie metody "ostatniej szansy" organy oparły się na opinii biegłego T. B. z dnia 4 sierpnia 2008 r.

W sprawie zostały sporządzone dwie opinie rzeczoznawców dotyczące wartości pojazdu, gdyż ponadto opinię sporządzoną przez S. L. w dniu 23 lipca

2008 r., przedłożył skarżący. Należy podkreślić, że organy celne szczegółowo uzasadniły przyjęcie jako podstawy ustaleń z opinii biegłego T. B., wyjaśniając przy tym, dlaczego nie uwzględniono ustaleń z opinii S. L. (str. 8 i 9 decyzji

I instancji oraz str. 10 decyzji II instancji). Z tego względu dokonanej ocenie nie można zarzucić dowolności, mieści się bowiem ona w granicach wyznaczonych przez art. 191 o.p. Biegły T. B. w dokładny i czytelny sposób przedstawił proces wyceny przedmiotowego pojazdu. Wartość rynkową pojazdu biegły ustalił

w oparciu o notowania rynkowe z katalogu Info-Ekspert VII 2008 uwzględniając korektę za przebieg. Dokonując wyliczenia wartość pojazdu, zmniejszono jego wartość za pomocą korekty za uszkodzenia (k. 64-67 akt adm.). Przedstawiona opinia jest czytelna i zrozumiała. Wywody organu, zarówno pierwszej, jak i drugiej instancji w zakresie ustalenia wartości celnej pojazdu, są logiczne, spójne

i w przekonujący sposób uzasadniające, dlaczego nie uwzględniono do podstawy obliczenia wartości rynkowej pojazdu, zastosowanej przez biegłego korekty

za uszkodzenia. Nie jest prawdą, że biegły powołany przez organ celny T. B. podał nie prawidłowy rocznik produkcji przedmiotowego pojazdu. Biegły T. B. w swojej opinii podał rok 2006 produkcji omawianego samochodu osobowego marki Subaru L. i jest on prawidłowy (k. 64-67 akt adm.). Natomiast nie prawidłowo został określony rok produkcji omawianego samochodu (podano 2007 r.), w opinii S. L., przedłożonej przez skarżącego ( k. 36-38 akt adm.).

Tok rozumowania i analizy organu oraz przedstawiony sposób wyliczenia wartości rynkowej pojazdu, poparty prawidłowo zgromadzonym materiałem dowodowym, dał uzasadnioną podstawę do ustalenia wartości celnej tego towaru

i określenia skarżącemu długu celnego, podatku akcyzowego i podatku od towarów

i usług w prawidłowej wysokości.

Odnośnie podnoszonej w skardze kwestii uzyskania różnych wyników przez dwóch biegłych rzeczoznawców, należy zauważyć, że były one konsekwencją zastosowania różnej wartości bazowej brutto oraz różnej wielkości korekt w stosunku do kwoty bazowej. Jak wskazano powyżej, organy oceniły zasadność zastosowania określonych wartości bazowych i korekt, poddały też ocenie uzasadnienie ustaleń zawartych w uzyskanych w sprawie opiniach.

Z akt sprawy wynika, że organy obu instancji zapewniły skarżącemu czynny udział każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwiły wypowiedzenie się w sprawie zebranego materiału dowodowego, w pełni realizując obowiązki wynikające z art. 123 i art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej.

W tych okolicznościach, na podstawie art. 151 przywołanej ustawy – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.