Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1312/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2008-06-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Kraków, dnia 5 czerwca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Asesor WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. C. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi W. C. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...], znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych postanawia: - zwolnić W. C. o kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

W dniu [...] lutego 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Krakowie wpłynął wniosek W. C. o przyznanie prawa pomocy

poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...], znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych.

.

Postanowieniem z 15 lutego 2008 r. Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zwolnił skarżącą od kosztów sądowych. Postanowienie to zostało doręczone skarżącej w dniu 27 lutego 2008 r.

Sprzeciw od powyższego postanowienia wnieśli uczestnicy postępowania I. i L. J., nadając go listem poleconym w placówce pocztowej C. w dniu 5 marca 2008 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., w razie skutecznego wniesienia sprzeciwu, postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Ponieważ sprzeciw został wniesiony z zachowaniem ustawowego terminu, wniosek skarżącego

o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym podlega ponownemu rozpatrzeniu.

Zgodnie z przepisem art. 246 § 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś przyznanie prawa pomocy

w zakresie częściowym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie

i rodziny. Z kolei zgodnie z art. 245 § 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.).

Podnieść należy, iż co do zasady strona jest zobowiązana do ponoszenia kosztów związanych z jej udziałem w sprawie. Zatem prawo pomocy jako instytucja

o charakterze wyjątkowym winno być stosowane jedynie w wypadkach uzasadnionych szczególnymi okolicznościami, gdy wnioskodawcy nie posiadają żadnych lub wystarczających możliwości sfinansowania kosztów postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 10 stycznia 2005 r. , sygn. akt: FZ 478/04, niepublik. wskazał bowiem, że opłaty sądowe stanowią rodzaj danin publicznych. Zwolnienie od ponoszenia tego rodzaju danin stanowi odstępstwo od konstytucyjnego obowiązku ich powszechnego i równego ponoszenia, wynikającego z art. 84 ustawy zasadniczej. Dlatego też musi być stosowane

w sytuacjach wyjątkowych, gdy istnieją powody do przerzucenia ciężaru dotyczącego danej osoby ba współobywateli.

Skarżąca we wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym wskazała, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem S. C. Ich miesięczny dochód netto wynosi 1604 zł i stanowi go świadczenie emerytalne skarżącej w wysokości 750 zł oraz świadczenie emerytalne jej męża

w wysokości 854 zł. W skład majątku wchodzi dom o powierzchni 50 m2 odziedziczony po rodzicach oraz nieruchomość rolna o areale 2,49 ha, oddana

w dzierżawę w zamian za opłacanie podatku. Skarżąca nie posiada natomiast żadnych zasobów pieniężnych, jak również cennych ruchomości o wartości powyżej 3000 euro.

Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy W. C. podniosła, że jest osobą starszą (71 letnią), od 5 lat niepełnosprawną ruchowo, cierpiącą na wiele schorzeń (zawał móżdżku, arytmia serca, migotanie przedsionków, osteoporoza, tarczyca). Mąż skarżącej liczy 75 lat jest inwalidą, od 15 lat nie porusza się o własnych siłach, cierpi na niewydolność krążenia. Oboje wymagają stałej opieki osób drugich, zaś pomoc muszą opłacać. Utrzymują się jedynie z niewielkich emerytur, nie posiadają żadnych oszczędności. Skarżąca podniosła także, że posiada zadłużenie w Banku, który udzielił jej pożyczki na ogrzewanie domu olejem opałowym. Koszt ogrzewania jest bardzo wysoki, jednakże tradycyjne metody ogrzewania domu wiązałyby się z dodatkowymi inwestycjami, a dodatkowo z koniecznością korzystania z pomocy innych osób. Wskazała, że ze względu na stan zdrowia jej i jej męża znaczna część dochodów przeznaczana jest na zakup lekarstw, stosowne leczenie i rehabilitację. Dodała, że w chwili obecnej nie stać ją jest na zakup wszystkich leków. Załączyła kserokopie zaświadczeń lekarskich z dnia [...] stycznia 2008 r., potwierdzających, że zarówno ona jak i jej mąż są osobami przewlekle chorymi, wymagającymi opieki.

W sprzeciwie od postanowienia referendarza sądowego I. i L. J. podnieśli, że jest ona właścicielką nieruchomości znajdujących się na terenie M. i przeznaczonych pod budownictwo. Twierdzą, że w ostatnich latach W. C. sprzedała trzy działki na cele budowlane osiągając znaczny zysk. Ich zdaniem nie jest więc osobą utrzymującą się wyłącznie ze świadczeń emerytalnych. Ponadto w szerokim zakresie korzysta z bezpłatnej fachowej opieki C., dlatego też krytycznie należy ocenić twierdzenie, że nie może ona bez uszczerbku dla utrzymania siebie i rodziny ponieść kosztów postępowania.

W. C. wezwana do przedstawienia dodatkowych dokumentów w postaci kserokopii odcinków świadczenia emerytalnego jej i męża z miesiąca poprzedzającego wniesienie wniosku, przesłanie odpisów zeznań podatkowych za trzy ostanie lata, udokumentowanie ponoszonych opłat za prąd, gaz, opał w postaci stosownych rachunków, udokumentowanie ponoszonych wydatków na leki i leczenie, przedstawienie umowy dzierżawy nieruchomości rolnej, w piśmie z dnia 3 kwietnia 2008 r. wskazała, że za gaz nie dostaje rachunków, gdyż dostarczane są jej butle gazowe 11 kilogramowe. Koszt jednej butli wynosi 48 zł. Wyjaśniła, że zawarła ustną umowę dzierżawy w zamian za opłacanie podatku. Nie otrzymuje natomiast żadnych unijnych dopłat. Załączyła fakturę VAT za zakup oleju opałowego, faktury VAT za zakup energii elektrycznej, faktury VAT za usługi telekomunikacyjne oraz faktury VAT za zakup leków. Przedłożyła także żądane odcinki świadczenia emerytalnego jej i jej męża oraz kserokopie zeznań podatkowych za trzy ostanie lata.

Wezwana ponownie do wyjaśnienia kwestii związanej ze sprzedażą działek na cele budowlane skarżąca przesłała listem poleconym, nadanym w M. w dniu [...] kwietnia 2008 r. oświadczenie, w którym napisała, że: "(...)od 6 z góry lat nie sprzedałam żadnej działki ani rolnej ani budowlanej. Wobec tego nie mogę przedstawić dochodu ani też umów notarialnych. Ze sprzedanych działek około 6 - ściu lat temu cały uzyskany dochód przeznaczyła na całkowity remont domu."

Mając na względzie przedstawione przez skarżącą we wniosku o prawo pomocy okoliczności, co do jej sytuacji majątkowej i finansowej oraz okoliczności przedstawione przez nią w pismach będących odpowiedzią na wezwania Sądu jak

i okoliczności wynikające z przedłożonych przez nią dokumentów w postaci odcinków emerytalnych, faktur za zakup oleju opałowego, energii elektrycznej, usług telekomunikacyjnych, leków oraz zeznań podatkowych, a także okoliczności wskazanych w sprzeciwie od postanowienia referendarza sądowego, w ocenie Sądu W. C. zasługuje na przyznanie prawa pomocy. Przekonała Sąd, że jej realna sytuacja materialna nie pozwala na poniesienie kosztów sądowych we własnym zakresie bez uszczerbku w utrzymaniu siebie i rodziny.

Zestawienie uzyskiwanych przez wnioskodawczynię i jej męża dochodów, które wynoszą 1604 zł miesięcznie ze średnią kwotą jaką wydatkuje skarżąca

w głównej mierze na zakup leków w wysokości około 1000 zł, biorąc jeszcze pod uwagę koszty związane z odbiorem energii elektrycznej w wysokości około 150 zł, konieczność spłacania pożyczki na zakup oleju opałowego, uzasadniają zwolnienie skarżącej z kosztów sądowych. Podkreślić także należy, że skarżąca jak i jej mąż są osobami w podeszłym wieku i schorowanymi (niemożność sprawnego poruszania się skarżącej oraz męża), wymagającymi opieki.

Możliwości finansowe wnioskodawczyni i jej męża nie pozwalają zatem ponieść kosztów postępowania sądowego.

Skarżąca wykazała zatem w sposób dostateczny zasadność swojego wniosku.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ), orzekł jak

w sentencji.