Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 51/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-03-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6204 Środki farmaceutyczne i  materiały medyczne oraz nadzór farmaceutyczny
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Zdrowia
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 1 i 3, art. 221, art. 230
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 2 ust. 2 pkt 20
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. GmbH & Co. KG z siedzibą w N. na decyzję Ministra Zdrowia z [...] sierpnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przedłużenie terminu ważności pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej Spółce kwotę 200 złotych (słownie: dwieście złotych), uiszczoną tytułem wpisu od skargi


UZASADNIENIE

Skarżąca Spółka – S. GmbH & Co. KG z siedzibą w N., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – radcę prawnego, złożyła za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Zdrowia, którą odmówiono jej przedłużenia okresu ważności pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego. Do skargi został dołączony dowód wpłaty w kwocie 200 złotych, uiszczonej tytułem wpisu od ww. skargi (dowód znajduje się w aktach sprawy k. [...]).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., nazywana dalej p.p.s.a.) stanowi, iż od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Zgodnie z treścią art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, a skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja Ministra Zdrowia, dotycząca odmowy przedłużenie okresu ważności pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego. W myśl § 2 ust. 2 pkt 20 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wpis stały w sprawach skarg, dotyczących m.in. pozwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie produkcji i obrotu hurtowego środkami farmaceutycznymi wynosi 3.000 złotych. W rozpoznawanym przypadku pełnomocnik skarżącej Spółki, będąc radcą prawnym winien w terminie do złożenia skargi uiścić wpis stały w kwocie 3.000 złotych.

Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik uiścił, w terminie przewidzianym do złożenia skargi, wpis od skargi w kwocie 200 złotych (k. [...]), zamiast w kwocie 3.000 złotych.

Tymczasem, w myśl art. 221 p.p.s.a., pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca - jak w przypadku skargi - bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Przez należyte opłacenie pisma, o którym mowa w art. 221 p.p.s.a., rozumie się jego opłacenie zarówno w wysokości zgodnej z prawem, jak i we właściwy sposób (por. Bogusław Dauter "Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego", LexisNexis, Warszawa 2008, s. 418). Zatem uiszczenie wpisu od ww. skargi przez radcę prawnego w niewłaściwej kwocie – 200 złotych, zamiast 3.000 złotych, nie może zostać uznane za zgodne z przepisem art. 221 p.p.s.a., w konsekwencji czego skarga podlega odrzuceniu jako nienależycie opłacona.

Z uwagi na powyższe Sąd, na podstawie art. 221 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 postanowienia.

Odnośnie pkt 2 postanowienia, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit a) p.p.s.a.