Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1396/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-04-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6099 Inne o symbolu podstawowym 609
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Wodne prawo
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 105 par. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 9 ust. 1 pkt 19, art. 31, art. 37, art. 64
journal: Dz.U. 2012 poz 145
law: Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk, Sędziowie Sędzia NSA Łucja Franiczek (spr.),, Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Protokolant Izabela Maj-Dziubańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi Skarbu Państwa reprezentowanego przez Starostę [...] na decyzję Dyrektora [...] Zarządu Gospodarki Wodnej w G. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie ustalenia i podziału kosztów utrzymania urządzenia wodnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] r. Starosta [...] wystąpił o ustalenie i podział kosztów utrzymania urządzenia wodnego – przepompowni [...], zlokalizowanej w I. przy ul. [...].

Zgodnie z informacjami zawartymi we wniosku, przepompownia wody [...] wraz z urządzeniami (obiekty pozostałe po byłym przedsiębiorstwie państwowym pn: ’’Przedsiębiorstwo "A" w C.) służy do przepompowywania wody ze zlewni obejmującej zbiornik [...] oraz terenu najniżej położonego przyległego do zbiornika [...] od strony północno-wschodniej do rzeki [...] w I. przy ul. [...]. Właścicielem urządzenia wodnego jest Starosta [...] reprezentujący Skarb Państwa na podstawie decyzji nr [...] Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] r. Za pośrednictwem przepompowni [...] przepompowywana jest woda w ilości ok. 5000 m3/dobę określona na podstawie wydajności pomp. Całkowity roczny koszt utrzymania urządzenia wodnego Starosta [...] określił na podstawie kalkulacji kosztów i wynosi 150.000 zł/rok. Starosta [...] we wniosku przedstawił propozycję procentowego podziału korzystania z przepompowni [...] z uwzględnieniem proponowanej powierzchni zlewni poszczególnych stron postępowania.

Postanowieniem znak: [...] z dnia [...] r. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w G. wyznaczył Starostę [...] jako organ właściwy do załatwienia wniosku Starosty [...].

Zawiadomieniem z dnia [...] r. Starosta [...] wszczął postępowanie w przedmiotowej sprawie. W ustawowym terminie wpłynęły uwagi i wnioski stron postępowania.

Przychylając się do uwag stron, Starosta [...] pismem z dnia [...] r. wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia przedmiotowego wniosku o następujące dane:

1. Zweryfikowania podziału procentowego kosztów poszczególnych podmiotów korzystających z urządzenia wodnego (przepompowni) przy uwzględnieniu :

• charakteru powierzchni (zdolności infiltracyjnych),

• kierunku spływu wód,

• granic poszczególnych zlewni

2. Uzasadnienia podziału kosztów dla stron korzystających z przepompowni w oparciu o stosowne dokumenty potwierdzające rzeczywiste jej użytkowanie.

3. Zweryfikowania ilości wód przepływających przez przepompownię – nie tylko wyłącznie na podstawie wielkości powierzchni ale również innych czynników.

4. Uwzględnienia ukształtowania terenu - depresyjne położenie przepompowni dopływu do niej wód z innych terenów:

• przesiąkań rzeki [...],

• odwodnienia pobliskiej autostrady [...],

• wód powierzchniowych z terenu I. i M.

5. Określenia powierzchni terenu będącego własnością Skarbu Państwa w trwałym Zarządzie GDDKiA - (4,4518 ha) z uwzględnieniem działek stanowiących pas drogowy autostrady [...] z powierzchni których wody opadowe odprowadzane są do przepompowni.

6. Zweryfikowania działek będących własnością Gminy I. .

7. Wykazania, czy rzeczywiste korzyści z przepompowni osiągają tylko właściciele nieruchomości znajdujących się na terenie depresji.

Przedmiotowe uzupełnienie należało przedłożyć w formie opracowania składającego się z części opisowej i graficznej sporządzonego przez osoby uprawnione w zakresie hydrologii, hydrogeologii lub stosunków wodnych (melioracji wodnych) w terminie do [...] r.

Pismem z dnia [...] r. Starosta [...] odpowiadając na pismo w sprawie uzupełnienia wniosku zgodnie z uwagami stron postępowania oraz w nawiązaniu do spotkania z dnia [...] r. w Starostwie Powiatowym w O. poinformował, że z uwagi na zakwestionowanie przez Wojewodę [...] zasadności wydatkowania środków z budżetu państwa na wykonanie w/w ekspertyzy celem wydania decyzji ustalającej i dokonującej podziału kosztów utrzymania urządzenia wodnego, jakim jest przepompownia [...] w I., wnosi o wydanie przedmiotowej decyzji w oparciu o złożony wniosek z dnia [...] wraz z uzupełnieniami.

Nadto, Starosta [...] uzupełnił przedmiotowy wniosek wyłącznie o adresy stron postępowania oraz numery działek.

W tym stanie rzeczy decyzją z dnia [...] r. nr [...], Starosta [...] orzekł o odmowie ustalenia i podziału kosztów utrzymania urządzenia wodnego – przepompowni [...] w I..

Organ I instancji podał, że zgodnie z treścią art. 64 ust. 1a ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (t.j. z 2012 r. poz. 145) w kosztach utrzymywania urządzeń wodnych uczestniczy ten, kto odnosi z nich korzyści; ustalenia i podziału kosztów dokonuje na wniosek właściciela urządzenia wodnego, w drodze decyzji, organ właściwy do wydania pozwolenia wodno prawnego. Zdaniem organu do ustalenia i podziału kosztów w powyższym trybie niezbędne były dokumenty, których przedłożenia wymagał od wnioskodawcy pismem znak: [...] z dnia [...] r. Ponieważ wnioskodawca w wyznaczonym terminie tego nie uczynił (przedłożył jedynie ich część), toteż zebrany materiał dowodowy był niewystarczający do wydania pozytywnej decyzji merytorycznej w sprawie. Starosta [...] stanął bowiem na stanowisku, że nie może obiektywnie i rzeczowo ustalić podziału kosztów utrzymania przedmiotowej przepompowni. Nadto, odwołał się do treści pisma Starosty [...] z dnia [...] r., skierowanego do Wojewody [...], z którego wynikał brak dokumentacji, dotyczącej budowy i eksploatacji przedmiotowej przepompowni oraz określenia zlewni ciążącej do tej przepompowni.

W odwołaniu od decyzji Starosta [...] podniósł, że przepis art. 64 ust. 1 ustawy – Prawo wodne, nie określa wymogów wniosku. Stąd też jego zdaniem, koszty ekspertyz winien ponieść organ administracyjny, prowadzący postępowanie o wydanie decyzji w tym trybie.

Zaskarżoną decyzją Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w G. działając na podstawie art. 4 ust. 4 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 145 z późn. zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.), orzekł o uchyleniu decyzji organu I instancji i umorzeniu postępowania w całości. Organ odwoławczy stwierdził bowiem, że przedmiotowa przepompownia nie jest urządzeniem wodnym.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 19 Prawa wodnego, ilekroć w ustawie jest mowa o urządzeniach wodnych rozumie się przez to urządzenia służące kształtowaniu zasobów wodnych oraz korzystaniu z nich, a w szczególności:

a) budowle: piętrzące, upustowe, przeciwpowodziowe i regulacyjne, a także kanały i rowy,

b) zbiorniki, obiekty zbiorników i stopni wodnych,

c) stawy rybne oraz stawy przeznaczone do oczyszczania ścieków, rekreacji lub innych celów,

d) obiekty służące do ujmowania wód powierzchniowych oraz podziemnych,

e) obiekty energetyki wodnej,

f) wyloty urządzeń kanalizacyjnych służące do wprowadzania ścieków do wód lub urządzeń wodnych oraz wyloty urządzeń służące do wprowadzania wody do wód lub urządzeń wodnych,

g) stałe urządzenia służące do połowu ryb lub pozyskiwania innych organizmów wodnych,

h) mury oporowe, bulwary, nabrzeża, pomosty, przystanie, kąpieliska,

i) stałe urządzenia służące do dokonywania przewozów międzybrzegowych.

Analizując akta sprawy organ odwoławczy ustalił:

– nieruchomość położona w I. przy ul. [...], w skład której wchodzi działka gruntu nr 1 zabudowana budynkiem przepompowni wody [...] o powierzchni zabudowy 280 m2, jako pozostałość po postępowaniu upadłościowym przedsiębiorstwa państwowego pod nazwą: Przedsiębiorstwo "A" w C., została przekazana Staroście [...] do zasobu nieruchomości Skarbu Państwa przez Ministra Skarbu Państwa decyzją nr [...] z dnia [...] r.,

– zbiornik D. (I.) sam co do istoty stanowi wyizolowany, zamknięty zbiornik zasilany przerzutem wody z rzeki [...] i praktycznie nie posiada własnej zlewni, a przedmiotowa przepompownia znajduje się poza granicami brzegowymi tego zbiornika (pkt 1 pisma Przedsiębiorstwa "B" [...] Sp. z o. o. z dnia [...] r. znak [...] do Starosty [...]),

– istnienie przepompowni [...], wybudowanej ok. 20 lat przed budową zbiornika, prawdopodobnie dla ochrony Bazy Transportowej "C", jest absolutnie obojętne dla działalności Przedsiębiorstwa "B" Sp. z o.o. (obecnego właściciela zbiornika D., co potwierdza informacja na stronie: http://[...]) i nie ma żadnego znaczenia dla eksploatacji zbiornika D. (pkt 5 i 3 pisma Przedsiębiorstwa "B" Sp. z o. o. z dnia [...]r. znak [...]do Starosty [...]).

Zdaniem organu, z powyższego wynika, iż przedmiotowa przepompownia [...] nie stanowi urządzenia wodnego w myśl wyżej przytoczonego art. 9 ust. 19 prawa wodnego, bowiem nie stanowi obiektu zbiornika D. (lit. b) ani innego urządzenia wodnego, gdyż nie służy ani kształtowaniu zasobów wodnych, ani korzystaniu z nich.

Przepompownia [...] nie służy bowiem zaspokajaniu potrzeb ludności, gospodarki, ochronie wód i środowiska zawiązanego z tymi zasobami, w szczególności:

1) zapewnieniu odpowiedniej ilości i jakości wody dla ludności,

2) ochronie zasobów wodnych przed zanieczyszczeniem oraz niewłaściwą lub nadmierną eksploatacją,

3) utrzymywaniu lub poprawie stanu ekosystemów wodnych od wody zależnych,

4) ochronie przed powodzią oraz suszą,

5) zapewnieniu wody na potrzeby rolnictwa oraz przemysłu,

6) zaspokajaniu potrzeb związanych z turystyką, sportem oraz rekreacją,

7) tworzeniu warunków dla energetycznego, transportowego oraz rybackiego wykorzystywania wód.

Przepompownia [...] nie służy również szczególnemu korzystaniu z wód, na które, zgodnie z art. 122 ust. 1 Prawa wodnego, jest wymagane pozwolenie wodnoprawne, a o którym mowa w art. 37 Prawa wodnego.

Przepompownia [...] nie służy bowiem szczególnemu korzystaniu z wód, którym jest korzystanie wykraczające poza korzystanie powszechne ze śródlądowych powierzchniowych wód publicznych (o jakim mowa w art. 34 Prawa wodnego i które nie dotyczy niniejszej sprawy) lub zwykłe korzystanie z wód stanowiących własność właściciela gruntu lub z wody podziemnej znajdującej się na jego gruncie (o jakim mowa w art. 36 Prawa wodnego i które nie dotyczy niniejszej sprawy). W szczególności nie służy bowiem do:

1) poboru oraz odprowadzania wód powierzchniowych lub podziemnych,

2) wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi,

3) przerzutów wody oraz sztucznego zasilania wód podziemnych,

4) piętrzenia oraz retencjonowania śródlądowych wód powierzchniowych,

5) korzystania z wód do celów energetycznych,

6) korzystania z wód do celów żeglugi oraz spławu,

7) wydobywania z wód kamienia, żwiru, piasku oraz innych materiałów, a także wycinania roślin z wód lub brzegu,

8) rybackiego korzystania ze śródlądowych wód powierzchniowych.

Zdaniem organu odwoławczego, skoro przedmiotowa przepompownia [...] nie stanowi urządzenia wodnego, w sprawie nie znajduje zastosowania przepis art. 64 ust. 1a Prawa wodnego, w myśl którego w kosztach utrzymywania urządzeń wodnych uczestniczy ten, kto odnosi z nich korzyści, a ustalenia i podziału kosztów dokonuje organ właściwy do wydania pozwolenia wodnoprawnego na wniosek właściciela urządzenia wodnego, co równocześnie skutkuje bezprzedmiotowością wnioskowanego postępowania. Organ wyjaśnił, że bezprzedmiotowość postępowania zachodzi bowiem wtedy, gdy brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez jej rozstrzygnięcie co do istoty.

W niniejszej sprawie, w związku z brakiem urządzenia wodnego, brak jest przedmiotu postępowania prowadzonego na podstawie art. 64 ust. 1a Prawa wodnego, w związku z czym organ odwoławczy stwierdził bezprzedmiotowość postępowania pierwszej instancji w całości, w myśl art. 105 § 1 kpa oraz zaistnienie przesłanek do zastosowania art. 138 ust. 1 pkt 2.

W skardze do sądu administracyjnego Skarb Państwa – Starosta [...] domagał się uchylenia decyzji organu odwoławczego jako wydanej z naruszeniem art. 9 ust. 1 pkt 19 oraz art. 37 w zw. z art. 31 ustawy – Prawo wodne. Zdaniem skarżącego, wprawdzie przepis art. 9 ust. 1 pkt 19 Prawa wodnego, nie wymienia przepompowni, lecz nie jest to katalog zamknięty. Zatem kwalifikując wszelkie inne urządzenia (obiekty) do kategorii urządzeń wodnych należy rozważyć, czy służą one do kształtowania zasobów wodnych oraz korzystania z nich. Nadto, zgodnie z § 3 pkt 1 rozp. Ministra Środowiska z dnia 20 kwietnia 2007 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle hydrotechniczne i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 86, poz. 579), przepompownie stanowią budowlę hydrotechniczną jako służącą gospodarce wodnej oraz kształtowaniu zasobów wodnych i korzystaniu z nich.

Skarżący wyjaśnił, że przedmiotowa przepompownia zlokalizowana jest w terenie depresyjnym w bezpośrednim sąsiedztwie zbiornika D. i służy do odprowadzania wód gruntowych i powierzchniowych zbierających się na terenie depresyjnym (różnych własności). Nie może być zlikwidowana, gdyż chroni tereny przed zalaniem, zaś ilość odprowadzonej wody świadczy o wysokim poziomie wód gruntowych, jak również infiltracji wód ze zbiornika D. oraz rzeki [...]. Wody z tworzącego się zalewiska odprowadzane są za pośrednictwem tej przepompowni do rzeki [...]. Odwodnienie terenu oraz odprowadzanie wód stanowi zaś szczególne korzystanie z wód, na które wymagane jest pozwolenie wodnoprawne (art. 37 w zw. z art. 31 ustawy – Prawo wodne). Zatem przedmiotowa przepompownia w świetle przywołanej regulacji stanowi urządzenie wodne.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie jako nieuzasadnionej. Jego zdaniem, jedynie pompownia stanowiąca obiekt zbiornika wodnego, mogłaby stanowić urządzenie wodne. Tymczasem przedmiotowa przepompownia nie jest obiektem zbiornika D., gdyż wybudowana została na długo przed jego powstaniem, znajduje się poza granicami brzegowymi zlewni zbiornika D., nie służy do przepompowania wody ze zlewni obejmującej zbiornik, nie znajduje się w administracji obecnego właściciela i zarządcy tego zbiornika, zaś jej istnienie nie ma żadnego znaczenia dla eksploatacji zbiornika. Celem tej przepompowni jest ochrona nieruchomości zlokalizowanych na terenie depresyjnym, a nie kształtowanie zasobów wodnych i korzystanie z nich.

Zdaniem organu, urządzeniem wodnym, służącym do szczególnego korzystania z wód, jest niewątpliwie wylot, służący do wprowadzania przepompowanych wód z powstałego zalewiska do wód rzeki [...]. Zaliczenie pompowni do budowli hydrotechnicznych w rozumieniu Prawa budowlanego, nie dowodzi też, że chodzi o urządzenie wodne, o którym mowa w Prawie wodnym. Wreszcie, przepis art. 31 ust. 4 pkt 1 Prawa wodnego, dotyczy korzystania z wód, a nie urządzeń wodnych, którymi są w tym przypadku ujęcia wód i wyloty urządzeń służące do wprowadzania wody do wód lub urządzeń wodnych (art. 9 ust. 1 pkt 19 lit. d i f Prawa wodnego), co potwierdza przepis art. 122 ust. 1 pkt 8 ustawy, wskazujący na konieczność uzyskania pozwolenia wodnoprawnego na odwadnianie obiektów i wykopów budowlanych oraz zakładów górniczych.

W toku rozprawy sądowej pełnomocnik skarżącego dodatkowo wyjaśniła, że przepompownia powstała w latach 60-tych, w związku z tym nie dysponują pozwoleniem wodnoprawnym, lecz nie ma to znaczenia dla ustalenia kosztów korzystania z tego urządzenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest uzasadniona.

Prawidłowo bowiem organ odwoławczy stwierdził, że przedmiotowa przepompownia z uwagi na cel (funkcję), jaki pełni, nie stanowi urządzenia wodnego w rozumieniu art. 9 ust. 1 pkt 19 ustawy – Prawo wodne, wyżej przywołanej. Zgodzić się należy co prawda z poglądem skarżącego, że zawarte w tym przepisie wyliczenie urządzeń ma jedynie charakter przykładowy, a zatem nie stanowi katalogu zamkniętego, lecz za zaliczeniem przepompowni (pompowni) do kategorii urządzeń wodnych, nie przemawia też treść § 3 pkt 1 przywołanego w skardze rozporządzenia jako aktu wykonawczego do ustawy – Prawo budowlane, a nie – Prawa wodnego. Nie powinno bowiem budzić wątpliwości, że na użytek art. 64 ust. 1a Prawa wodnego, zastosowanie ma wyłącznie definicja urządzenia wodnego, zawarta w art. 9 ust. 1 pkt 19 tej ustawy. Zresztą, w toku rozprawy sądowej pełnomocnik skarżącego przyznała, że nie każda pompownia ma charakter urządzenia wodnego. Jest też poza sporem, że przedmiotowa przepompownia nie stanowi obiektu zbiornika D. i nie ma połączenia z tym zbiornikiem, gdyż służy odprowadzaniu wód na terenie depresyjnym do rzeki [...]. Zdaniem składu orzekającego, gdyby pompownia jako całość instalacji i urządzeń technicznych stanowiła urządzenie wodne, zbędne byłoby zaliczenie do kategorii urządzeń wodnych jedynie wylotów urządzeń służących do wprowadzania wody do wód lub urządzeń wodnych (art. 9 ust. 1 pkt 19 lit. f Prawa wodnego). Przedmiotowa przepompownia nie służy kształtowaniu zasobów wodnych oraz korzystaniu z nich, gdyż instrumentem zarządzania zasobami wodnymi jest pozwolenie wodnoprawne, którym wszak skarżący się nie legitymuje (art. 2 ust. 2 pkt 2 Prawa wodnego). Pobór oraz odprowadzanie wód powierzchniowych lub podziemnych stanowi przypadek szczególnego korzystania z wód (art. 31 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 37 pkt 1 Prawa wodnego). Odwadnianie obiektów i wykopów budowlanych oraz zakładów górniczych (art. 122 ust. 1 pkt 8 Prawa wodnego), nie jest szczególnym korzystaniem z wód, lecz wymaga pozwolenia wodnoprawnego.

Zdaniem sądu administracyjnego, za niezaliczeniem przedmiotowej przepompowni do kategorii urządzenia wodnego przemawia także treść art. 64 ust. 2a Prawa wodnego. Otóż, przepis ten nakazuje odpowiednie zastosowanie ust. 1a do przypadku wprowadzania ścieków lub odprowadzania wód do urządzeń wodnych. W przedmiotowej sprawie niewątpliwie nie zachodzi przypadek odprowadzania wód do urządzeń wodnych, gdyż wody odprowadzane są do rzeki [...].

Nie bez kozery ustawodawca przewidział też właściwość organu władnego do wydania pozwolenia wodnoprawnego, gdy idzie o ustalenie i podział kosztów utrzymania urządzeń wodnych. Z mocy art. 64 ust. 1 Prawa wodnego, utrzymanie urządzeń wodnych polega na ich eksploatacji, konserwacji oraz remontach w celu zachowania ich funkcji. Zdaniem sądu administracyjnego, eksploatacja urządzenia wodnego musi mieć charakter legalny. Jedynie wówczas można mówić o konieczności działań w celu zachowania funkcji urządzenia wodnego, co uprawnia właściciela legalnie eksploatowanego urządzenia wodnego do domagania się ustalenia i podziału kosztów utrzymania tego urządzenia z mocy art. 64 ust. 1a Prawa wodnego.

Stąd też nawet gdyby podzielić argumentację skarżącego, że przedmiotowa przepompownia jako służąca odwadnianiu gruntów w całości stanowi urządzenie wodne, a nie jedynie wylot, służący do odprowadzania wód do rzeki [...], to wydanie decyzji w trybie art. 64 ust. 1a Prawa wodnego, dopuszczalne byłoby jedynie wówczas, gdyby skarżący jako właściciel przepompowni legitymował się ważnym pozwoleniem wodnoprawnym na odwadnianie gruntów. Tymczasem na wezwanie organu I instancji, skarżący pismem z dnia[...] r. poinformował, że nie posiada pozwolenia wodnoprawnego dla przedmiotowego urządzenia wodnego, jak również pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie wód z zlewiska do rzeki [...] ani żadnej dokumentacji z tym związanej. Dokumentacji takiej nie posiada też dotychczasowy użytkownik "D" S.A. w K.. Skarżący wyjaśnił też, że brak określenia zlewni ciążącej do przepompowni, którą nie jest teren depresyjny. Natomiast w toku rozprawy sądowej pełnomocnik skarżącego podała, że przedmiotowa przepompownia powstała w latach 60-tych ub. wieku. Tymczasem z mocy art. 132a ust. 1 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo wodne (Dz. U. Nr 38, poz. 230 ze zm.), wszelkie pozwolenia wodnoprawne wydane przed dniem 1 stycznia 1975 r., wygasły z dniem 31 grudnia 2000 r. Zatem nie ulega wątpliwości, że skarżący nie legitymuje się ważnym pozwoleniem wodnoprawnym na odprowadzanie wód powierzchniowych lub podziemnych i odwadnianie gruntów. Nawet jeżeli przedmiotowa przepompownia została zrealizowana legalnie, czyli zgodnie z ówczesnymi wymogami prawa, jej dalsza eksploatacja wymaga pozwolenia wodnoprawnego. Partycypacja innych podmiotów w kosztach utrzymania przedmiotowej przepompowni, nawet gdyby należało ją zaliczyć do urządzeń wodnych, uzależniona byłaby zatem od uzyskania pozwolenia wodnoprawnego. Zatem i w tym wypadku zasadnie organ odwoławczy orzekł o umorzeniu jako bezprzedmiotowego postępowania w sprawie ustalenia i podziału kosztów utrzymania spornej przepompowni na podstawie art. 105 § 1 kpa.

Z tych wszystkich względów nie stwierdzając naruszenia prawa materialnego, ani też uchybienia regułom procedury administracyjnej w stopniu skutkującym wznowieniem tego postępowania bądź mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił jako nieuzasadnioną na podstawie art. 151 w zw. z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).