Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 45/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-10-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 37
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art 32 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Piotr Korzeniowski, Sędziowie sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Protokolant ref. staż. Bartłomiej Grzybowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 października 2015 r. sprawy ze skargi S. L. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] listopada 2013 r. o ustalenie odszkodowania za grunt oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu 15 stycznia 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo z dnia [...] grudnia 2014 r. S. L. zawierające skargę na bezczynność Prezydenta W. oraz pismo Prezydenta W. z dnia [...] stycznia 2015 r. stanowiące odpowiedź na skargę.

W skardze S. L. zarzucił organowi bezczynność w przedmiocie załatwienia jego wniosku z dnia [...] listopada 2013 r. o ustalenie odszkodowania za grunt wydzielony pod budowę drogi. W uzasadnieniu podał, że Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2014 r. wyznaczył Prezydentowi W. 4 miesiące na załatwienie sprawy, od dnia doręczenia postanowienia. Termin upłynął w dniu [...] października 2014 r. W dniu [...] grudnia 2014 r. ponownie złożył zażalenie do Wojewody [...], informując o zignorowaniu wyznaczonego terminu przez Prezydenta W..

Skarżący wniósł o zobowiązanie organu do wydania odpowiedniego aktu w terminie 14 dni od daty orzeczenia Sądu; zobowiązanie Prezydenta W. do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie; stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa lub, że naruszenie prawa nie było rażące; wymierzenie Prezydentowi W. grzywny w maksymalnej wysokości przewidzianej w art. 154 § 6 p.p.s.a.; zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wyjaśniając, że w dniu [...] stycznia 2015 r. została wydana decyzja o odmowie ustalenia i wypłaty odszkodowania za nieruchomość stanowiącą działkę nr [...] z obrębu [...] o pow. 121 m2 z tego powodu, że w sprawie tej nie ma zastosowania art. 98 ustawy o gospodarce nieruchomościami, gdyż ww. działka przeszła na własność Miasta W. z trybie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu.

Stosownie do art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt. 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- dalej powoływana jako p.p.s.a.), kontroli sądowej podlega bezczynność organów administracji publicznej w sytuacjach braku wydania decyzji, zaskarżalnego postanowienia, aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, oraz pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach. Stosownie do art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia przysługujących skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Jeżeli skarga dotyczy, jak w niniejszej sprawie, bezczynności organu administracji, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć wniesienie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie w trybie przewidzianym w art. 37 k.p.a.

W skardze skarżący podał, iż w dniu [...] grudnia 2014 r. ponownie złożył zażalenie do Wojewody [...] zażalenie na bezczynność Prezydenta W.. Zatem spełniony został formalny warunek wniesienia skargi na bezczynność organu. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Pozostawanie przez organ w bezczynności ma miejsce wówczas, gdy organ administracji nie załatwia w terminie sprawy administracyjnej, a nie w sytuacji, gdy sprawę tę załatwia, tylko rozstrzygnięcie nie jest zgodne z oczekiwaniem wnioskodawcy. Nie pozostaje również w bezczynności organ, który wydaje rozstrzygnięcie, które podczas kontroli instancyjnej okazuje się być błędne. Takie rozstrzygnięcie również stanowi załatwienie sprawy administracyjnej, a jego ewentualne wady mogą być podnoszone w postępowaniu odwoławczym, ewentualnie także w wyniku skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym ( por. NSA wyroku z dnia 20 listopada 2014 r. sygn. akt II OSK 1594/14, CBOSA).

Skargę na bezczynność można wnieść aż do czasu załatwienia przez właściwy organ sprawy przez wydanie decyzji, postanowienia albo innego aktu lub podjęcia czynności. Sąd w razie zaistnienia takiej sytuacji uwzględnia skargę. Natomiast gdy na dzień złożenia skargi na bezczynność organ nie był w bezczynności, Sąd oddala skargę.

Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że Wojewoda [...] postanowieniem nr [...] z dnia [...] czerwca [...] 2014 r. na podstawie art. 37 § 2 k.p.a. wyznaczył Prezydentowi W. termin na podjęcie stosownego rozstrzygnięcia wynoszący 4 miesiące od daty doręczenie tego postanowienia. Do Kancelarii Urzędu Miasta W. postanowienie to wpłynęło w dniu [...] czerwca 2014 r., tym samym wyznaczony termin upływał w dniu [...] października 2014 r. Prezydent W. do dnia upływu wyznaczonego terminu nie wydał żadnego rozstrzygnięcia w sprawie wniosku skarżącego z dnia [...] listopada 2013 r., zatem kwestia bezczynności organu może być oceniania po dniu [...] października 2014 r.

Zauważyć należy, że przedmiotowa skarga na bezczynność Prezydenta W. w sprawie wniosku z dnia [...] listopada 2013 r. jest trzecią skargą wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 29/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie sądowe wobec cofnięcia skargi przez S. L. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość. Następnie wyrokiem z dnia 22 września 2014 r.t sygn. akt I SAB/Wa 158/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę S. L. oddalił skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość. Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej S. L. postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2015 r., sygn. akt I OSK 477/15, uchylił zaskarżony wyrok i umorzył postępowanie sądowe.

Z akt sprawy wynika, że sprawa ze wcześniejszej skargi dotyczącej bezczynności nadal - po dniu [...] października 2014 r. - była zawisła przed Sądem. Jednak Prezydent W. podejmował dalsze czynności związane z załatwieniem wniosku skarżącego z dnia [..] listopada 2013 r. Pismem z dnia [...] listopada 2014 r. poinformował skarżącego oraz D. S., że z uwagi na skomplikowany charakter sprawy nie było możliwe załatwienie sprawy w terminie wyznaczonym przez Wojewodę [...]. W dniu [..] grudnia 2014 r. od Sądu Rejonowego dla W. IV Wydział Ksiąg Wieczystych organ pozyskał na wniosek z dnia [...] grudnia 2014 r. akt notarialny z dnia [...] sierpnia 2006 r. Rep. A nr [...] dotyczący umowy sprzedaży S. L. działki nr [...] z obrębu [...], położonej przy ul. [...] przez S. P.. W dniu [...] grudnia 2014 r. organ zawiadomił skarżącego na podstawie art. 10 § 2 k.p.a. o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, które zostało doręczone w dniu [...] stycznia 2015 r. W dniu [...] stycznia 2015 r. Prezydent W. decyzją nr [...], odmówił skarżącemu ustalenia i wypłaty odszkodowania za nieruchomość położoną przy ul. [...] w W., oznaczonej jako działka nr [...] z obrębu [...] o pow. 121 m2 pochodzącej z księgi wieczystej KW nr [...]

W świetle podanych okoliczności, w ocenie Sądu, nie można Prezydentowi W. przypisać bezczynności w rozpatrzeniu wniosku skarżącego z dnia [...] listopada 2013 r. Zauważyć przy tym należy, że skarga na bezczynność wniesiona do organu w dniu [...] grudnia 2014 r. dotknięta była brakiem formalnym polegającym na braku własnoręcznego podpisu skarżącego. Brak ten na wezwanie Sądu skarżący usunął w dniu [...] stycznia 2015 r., poprzez złożenie podpisanej własnoręcznie skargi.

Reasumując stwierdzić należy, że skoro organ załatwił toczącą się przed nim sprawę poprzez wydanie decyzji o odmowie ustalenia i wypłaty odszkodowania przed skutecznym wniesieniem skargi na bezczynność to brak jest prawnych możliwości zobowiązania organu do wydania stosownego aktu lub dokonania stosownej czynności, tym samym brak jest podstaw do uwzględnienia skargi.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.