Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 399/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-03-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatki inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 115 par. 1,2
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Sygn. akt I SA/Kr 399/08 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 marca 2009r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Beata Cieloch, Sędzia: WSA Piotr Głowacki (spr.), Asesor: WSA Inga Gołowska, Protokolant: Małgorzata Celińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2009r., sprawy ze skargi S. M., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 28 grudnia 2007r. Nr [...], w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiące: marzec, październik,, grudzień 2002r., skargę oddala.


UZASADNIENIE

W decyzji z dnia [...] października 2007 r. znak: Nr [...] skierowanej do S. M., Naczelnik Urzędu Skarbowego na podstawie art. 207 w zw. z art. 107 i art. 108 § 1 oraz art. 115 § 1 Ordynacji podatkowej, orzekł o solidarnej odpowiedzialności wspólników spółki cywilnej "A" NIP [...] w K. ul. M.- S. M. i B. S. za zaległości podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług za marzec, październik i grudzień 2002 r. w łącznej kwocie 31.075.10 zł, która obejmuje również odsetki i koszty egzekucyjne. Organ wskazał, że zaległości te wynikają z decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej określających zobowiązanie podatkowe o numerach: [...] z dnia [...].08.2006. za m-c III. 2002r., [...] z dnia [...].08.2006. za m-c X . 2002r.; [...] z dnia [...].08.2006. za m-c XII.2002r., doręczonych [...].08.2006r.

Organ podatkowy wskazał w uzasadnieniu, że w 2002r. S. M. i B. S. byli wspólnikami spółki cywilnej "A" z siedzibą w K. przy ul. M. i w związku z tym każdy ze wspólników ponosi odpowiedzialność przewidzianą w art. 115 § 1 Ordynacji podatkowej na zasadach określonych w art. 366 § 1 i 2 k.c.

S. M. nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem złożył odwołanie do Dyrektora Izby Skarbowej zarzucając naruszenie art.115 § 1, a także art. 121 § 1 i art.122 Ordynacji podatkowej. Uzasadniając zarzuty wskazał, że decyzja została wydana i doręczona jedynie względem jednego wspólnika, co oznacza, iż postępowanie nie zostało przeprowadzone w sposób nie budzący zaufania do organów podatkowych. Odwołujący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji.

Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia 28 grudnia 2007r. Nr [...], wydaną na podstawie art. 220 § 2, art. 233 § 1 pkt 1 oraz art. 115 Ordynacji podatkowej, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu swojej decyzji organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 115 Ordynacji podatkowej - wspólnik spółki cywilnej odpowiada całym swoim majątkiem solidarnie ze spółką i z pozostałymi wspólnikami za zaległości podatkowe spółki i wspólników wynikające z działalności spółki. Na mocy art. 115 § 2 odpowiedzialność za zobowiązania spółki ponoszą także wspólnicy, którzy wystąpili ze spółki a także osoby które były wspólnikami w momencie rozwiązania spółki. Organ wskazał, iż S. M. nie kwestionował, że był wspólnikiem spółki w okresie powstania przedmiotowych zaległości.

Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu organ podkreślił, że drugi ze wspólników odebrał postanowienie o wszczęciu postępowania nieco później i w związku z tym decyzja względem niego nie mogła zostać wydana równocześnie z zaskarżoną decyzją. Postępowanie wobec drugiego wspólnika zakończyło się wkrótce - tj. [...].11.2007 r. również wydaniem decyzji orzekającej o odpowiedzialności. Brak wydania decyzji o odpowiedzialności drugiego wspólnika nie stanowi jednakże naruszenia cyt. art. 115, gdyż przepis ten nie tylko tego nie nakazuje, lecz wprowadza zasadę odpowiedzialności solidarnej, zgodnie z którą zaspokojenie zaległości przez któregokolwiek wspólnika spowoduje wygaśnięcie zobowiązania.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł S. M., zarzucając naruszenie prawa materialnego tj. art.115 § 1 Ordynacji podatkowej, a także przepisów postępowania tj. art. 121 § 1 oraz art. 122 Ordynacji podatkowej. Uzasadniając powyższe skarżący podniósł, że organy naruszyły zasadę zaufania, ponieważ nie poinformowały go o prowadzonym postępowaniu względem drugiego wspólnika, co doprowadziło do nieprawidłowego wyjaśnienia stanu faktycznego. W oparciu o powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady, skutkujące koniecznością uchylenia decyzji lub postanowienia, wskazane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w wypadku nieuwzględnienia skargi, sąd , w myśl art. 151 p.p.s.a., skargę oddala.

Skarga nie jest zasadna i w związku z tym podlega oddaleniu.

W ocenie Sądu zarówno przy wydawaniu zaskarżonej decyzji, jak i utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji, organy podatkowe nie naruszyły przepisów prawa, które skutkowałoby koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji.

W pierwszej kolejności należy wskazać, iż stosownie do brzmienia art. 115 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej wspólnik spółki cywilnej, odpowiada całym swoim majątkiem solidarnie ze spółką i z pozostałymi wspólnikami za zaległości podatkowe spółki. Dotyczy to również odpowiedzialności byłego wspólnika za zaległości podatkowe wynikające z działalności spółki, powstałe w okresie, gdy był on wspólnikiem. Odpowiedzialność ta związana jest z samą okolicznością występowania jako wspólnik spółki cywilnej, a zatem przy wydawaniu tego rodzaju decyzji pozostałe kwestie, w tym dotyczące zawinienia lub przyczynienia się do powstania zaległości podatkowej nie mają doniosłości prawnej.

W kontrolowanym postępowaniu administracyjnym organy prawidłowo uznały, że zaistniały wskazane wyżej przesłanki do orzeczenia względem S. M. jego odpowiedzialności solidarnej za zaległości podatkowe spółki cywilnej "A". Zaległości dotyczą bowiem okresu, kiedy wspólnikiem był skarżący, co nie było przez niego kwestionowane w postępowaniu podatkowym. Ponadto w decyzji organu I instancji, utrzymanej w mocy zaskarżoną decyzją Dyrektora Izby Skarbowej, wskazana została również druga wspólniczka – B. S., a zatem organ prawidłowo ustalił stan faktyczny egzemplifikując wszystkich wspólników spółki cywilnej. Organ podkreślił również charakter i istotę solidarnej odpowiedzialności. Decyzja taka zatem w ocenie Sądu czyni zadość wymaganiom ustawowym, a w związku z tym zarzut skarżącego dotyczący naruszenia art. 122 Ordynacji podatkowej nie zasługuje na uwzględnienie.

Organy podatkowe nie naruszyły również, wyrażonej w art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej, zasady zaufania obywateli do organów administracji publicznej. Przede wszystkim przed wydaniem decyzji organ I instancji zawiadomił skarżącego o możliwości zapoznania się z całym materiałem dowodowym, a także jak już wyżej wskazano decyzja organu I instancji zawiera dokładne ustalenie stanu faktycznego, w tym wskazuje wszystkich wspólników spółki cywilnej, których dotyczy odpowiedzialność za zobowiązania spółki. Ponadto organ II instancji odniósł się do wszystkich zarzutów skarżącego i dokładnie wyjaśnił jaki był przebieg postępowania względem drugiego ze wspólników spółki cywilnej "A". Akta sprawy nie potwierdzają zatem zarzutów co do naruszenia przepisów postępowania podatkowego w taki sposób, aby mogło to mieć wpływ na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie.

Mając zatem na uwadze powyższe należało skargę oddalić, za podstawę przyjmując art. 151 p.p.s.a.