Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 496/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2018-09-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6324 Rodzina   zastępcza,  pomoc na usamodzielnienie dla wychowanka rodziny zastępczej
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 138 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 32 ust. 1, art. 34, art. 35, art. 39 ust. 1, z art. 80 ust. 1 art. 87 ust. 1  art. 32 ust. 1, art. 34, art. 35, art. 39 ust. 1, z art. 80 ust. 1 art. 87 ust. 1  art. 32 ust. 1, art. 34, art. 35, art. 39 ust. 1, z art. 80 ust. 1 art. 87 ust. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 697
law: Ustawa z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.), Asesor WSA Agnieszka Banach, Protokolant Starszy inspektor sądowy Urszula Opara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 września 2018 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego na pokrycie kosztów utrzymania dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze (zwane dalej SKO), po rozpatrzeniu odwołania [...] [...] od decyzji wydanej z upoważnienia Starosty [...] z dnia [...] przyznającej [...] [...] świadczenie pieniężne na pokrycie kosztów utrzymania dziecka [...] [...] ur. 18.05.2011r. umieszczonej w rodzinie zastępczej spokrewnionej u [...] [...], począwszy od 12.04.2012r. do 28.02.2017r. i za 8 dni marca 2017r. w kwocie 660 zł miesięcznie na dziecko:

- uchyliło zaskarżoną decyzję organu I instancji w części dotyczącej okresu przyznania [...] [...] świadczenia pieniężnego na pokrycie kosztów utrzymania dziecka [...] [...] umieszczonej w rodzinie zastępczej spokrewnionej i w to miejsce orzekło o:

a) przyznaniu [...] [...] świadczenia pieniężnego na pokrycie kosztów utrzymania dziecka [...] [...] umieszczonej w rodzinie zastępczej spokrewnionej, na okres od 12.04.2012r. do 26.02.2013r. oraz od 16.03.2013r. do 8.03.2017r. w kwocie po 660,00 zł miesięcznie,

b) odmowie przyznania [...] [...] świadczenia pieniężnego na pokrycie kosztów utrzymania dziecka [...] [...] umieszczonej w rodzinie zastępczej spokrewnionej, na okres od 27.02.2013r. do 15.03.2013r.

- w pozostałym zakresie utrzymując zaskarżoną decyzję w mocy.

Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:

Postanowieniem z dnia 12.04.2012r. Sąd Rejonowy w [...] Wydział III Rodzinny i Nieletnich postanowił na czas nieobecności [...] powierzyć pieczę nad małoletnimi [...] i [...] macierzystej babce [...] [...].

Następnie postanowieniem z dnia 9.03.2017r. sygn. akt Sąd Rejonowy Wydział III Rodzinny i Nieletnich z urzędu postanowił rozstrzygnąć wątpliwości co do treści postanowienia Sądu Rejonowego III Wydziału Rodzinnego i Nieletnich z dnia 12.04.2012r. w ten sposób, że sformułowanie zawarte w postanowieniu "o powierzeniu pieczy nad małoletnimi: [...]e" na czas nieobecności matki [...] [...] – macierzystej babce [...] [...],jest jednoznaczne z powierzeniem jej tymczasowo pełnienia funkcji rodziny zastępczej na podstawie art. 109 § 1 krio w związku z art. 109 § 2 pkt 5 krio.

Decyzją z dnia 27.10.2017r. organ I instancji odmówił przyznania [...] [...] świadczenia za okres od 12.04.2012r. do 8.03.2017r. na pokrycie kosztów utrzymania dzieci: [...] i [...] [...].

Decyzją z dnia 19.02.2018r. SKO uchylił ww. decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji – celem uzupełnienia materiału dowodowego oraz uwzględnienia wytycznych Kolegium co do dalszego postępowania. W tym zakresie wskazano m.in. na konieczność ustalenia w sposób bezsprzeczny okresu faktycznego przebywania dziecka u babki.

W toku ponownie przeprowadzonego postępowanie uwzględniono zgromadzone w sprawie dowody, m.in. uprawomocnione postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 9.03.2017r., czasookres pobytu dziecka [...] [...] w Placówce Opiekuńczo-Wychowawczej [...] przebywała w ww. placówce od dnia 27.02.2013r. do 15.03.2013r.), jak również protokół przesłuchania strony oraz złożone oświadczenie strony.

Mając na uwadze powyższe decyzją z dnia 10.04.2018r. organ I instancji:

1. przyznał [...] [...] świadczenie pieniężne na pokrycie kosztów utrzymania dziecka [...] [...] ur. 18.05.2011r. umieszczonej w rodzinie zastępczej spokrewnionej u [...] [...] począwszy od 12.04.2012r. do 28.02.2017r. i za 8 dni marca 2017r. w kwocie 660 zł miesięcznie na dziecko, w łącznej kwocie 38.501,78 zł;

2. wskazując że świadczenie zostanie wypłacone na osobiste konto [...] [...] w terminie 7 dni od otrzymania decyzji;

3. nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności.

W podstawie prawnej powołano art. 104, art. 108 K.p.a., art. 35 ust. 1, art. 39 ust. 1 pkt 1 lit. a, art. 80 ust. 1 pkt 1, art. 87 ust. 1 i ust. 4, art. 88 ust. 1 i ust. 4 ustawy z dnia 9.06.2011r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (tj. Dz. U. z 2017r. poz. 697), zwanej dalej ustawą. Kierując się treścią ww. przepisów organ wskazał, że przyznał [...] [...] świadczenie na pokrycie utrzymania dziecka [...] [...] w rodzinie zastępczej za:

- 19 dni kwietnia 2012r. - 418,00 zł za, za okres od maja 2012r. do grudnia 2012r. po 660,00 zł miesięcznie (czyli łącznie 5.280,00 zł);

- styczeń 2013r. - 660 zł, za 26 dni lutego 2013r. w kwocie 612,82 zł, za 16 dni marca 2013r. - 340,64 zł, za okres od kwietnia 2013r. do grudnia 2013r. po 660 zł miesięcznie (czyli łącznie 5.940,00 zł);

- okres od stycznia 2014r. do grudnia 2014r. po 660 zł miesięcznie (czyli 7.920,00 zł łącznie);

- okres od stycznia 2015r. do grudnia 2015r. po 660 zł miesięcznie (czyli łącznie 7.920,00 zł);

- okres od stycznia 2016r. do grudnia 2016r. po 660 zł miesięcznie (czyli łącznie 7.920,00 zł);

- styczeń i luty 2017r. po 660,00 zł miesięcznie (czyli łącznie 1.320 zł) oraz za 8 dni marca 2017r. kwotę 170,32 zł (czyli łącznie 38.501,78 zł).

Z uwagi na ważny interes strony organ pierwszej instancji nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności.

Odwołanie od ww. decyzji wniosła [...] [...], zarzucając organowi I instancji brak naliczenia odsetek od przyznanych świadczeń, począwszy od dnia 12 kwietnia 2012r.

SKO, wydając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. opisane na wstępie rozstrzygnięcie, wskazało że jakkolwiek organ I instancji prawidłowo ustalił wysokość przysługującego świadczenia pieniężnego (z wyłączeniem okresu od 27.02.2013r. do 15.03.2013r.), tym niemniej w sentencji zakwestionowanej decyzji wadliwie wskazano okres, za który świadczenie przysługuje, w związku z tym zasadnym stało się zreformowanie tego rozstrzygnięcia. Organ odwoławczy, powołując się na art. 35 ust. 1 ustawy, podkreślił że faktyczne umieszczenie dziecka w rodzinie zastępczej oznacza, że orzeczenie sądu w tym zakresie jest warunkiem koniecznym, ale niewystarczającym do przyjęcia, że doszło do umieszczenia dziecka w rodzinie zastępczej. Chodzi zatem o sytuację, w której dziecko rzeczywiście przebywa w rodzinie zastępczej. W konsekwencji świadczenie pieniężne na pokrycie kosztów utrzymania dzieci przysługuje [...] [...] za dni faktycznego umieszczenia w rodzinie zastępczej. Natomiast w okresie od 27.02.2013r. do 15.03.2013r. dzieci [...] przebywały w Placówce Opiekuńczo-Wychowawczej z uwagi na pobyt [...] [...] w szpitalu – a tym samym w ww. okresie nie przebywały pod opieką babki – co z kolei oznacza, że za ten okres świadczenie na utrzymanie dziecka w rodzinie zastępczej nie przysługuje.

Odnosząc się do zarzutów odwołania wyjaśniono stronie, że przepisy ustawy nie zawierają podstawy prawnej do przyznania świadczenia pieniężnego na pokrycie kosztów utrzymania dziecka w rodzinie zastępczej wraz z odsetkami za opóźnienie. SKO zauważyło ponadto, że skoro strona wnioskowała o przyznanie świadczeń począwszy od 12.04.2012r., wskazując tę datę jako datę, od której dzieci faktycznie u niej przebywały, brak było podstaw do przyznania świadczeń od wcześniejszej daty.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniosła [...] [...], zarzucając decyzji SKO:

- naruszenie prawa materialnego - art. 87 ust. 1 i 2 ustawy poprzez jego błędną wykładnię polegającą na błędnym przyjęciu i przyznaniu [...] [...] świadczenia pieniężnego na pokrycie kosztów utrzymania dziecka [...] [...] umieszczonej w rodzinie zastępczej spokrewnionej na okres od 12.04.2012r. do 26.02.2013r. oraz od 16.03.2013r. do 8.03.2017r. i odmowie przyznania kosztów utrzymania dziecka [...] [...] umieszczonej w rodzinie zastępczej spokrewnionej na okres od 27.02.2013r. do 15.03.2013r.,

- niezastosowanie art. 87 ust. 2 ustawy,

które to uchybienia miały wpływ na treść wydanego orzeczenia.

Mając na uwadze powyższe skarżąca wniosła o:

1. dopuszczenie dowodu z dokumentu tj: orzeczenia Sądu Okręgowego z 13.02.2012r. na okoliczność faktycznego umieszczenia małoletniej [...] [...] (tj. od dnia 13.02.2012r.) w miejscu zamieszkania macierzystej babki;

2. zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie świadczenia pieniężnego na pokrycie kosztów utrzymania dziecka [...] [...] umieszczonej w rodzinie zastępczej spokrewnionej na okres od 13.02.2012r. do 26.02.2013r. oraz od 16.03.2013r. do 8.03.2017r. w kwocie po 660 miesięcznie, natomiast w okresie od 27.02.2013r. do 15.03.2013r. świadczenie w wysokości 20% świadczeń o których mowa w art. 80 ust. 1 ustawy.

W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację i wskazując, że strona wnioskowała o przyznanie przedmiotowych świadczeń począwszy od 12.04.2012r., a Placówka Opiekuńczo-Wychowawcza stanowi inny rodzaj pieczy zastępczej i nie jest podmiotem, o którym mowa w art. 87 ust. 2 ustawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018r. poz. 1302), zwanej dalej p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w nim naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 i 2 p.p.s.a.).

Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej była decyzja SKO z dnia 1.06.2018r., którą:

- uchylono decyzję organu I instancji z dnia 10.04.2018r. – w części dotyczącej okresu przyznania [...] [...] świadczenia pieniężnego na pokrycie kosztów utrzymania dziecka [...] [...] umieszczonej w rodzinie zastępczej spokrewnionej [...] [...]

- i w to miejsce rozstrzygnięto o:

a) przyznaniu [...] [...] świadczenia pieniężnego na pokrycie kosztów utrzymania dziecka [...] [...] umieszczonej w rodzinie zastępczej spokrewnionej, na okres od 12.04.2012r. do 26.02.2013r. oraz od 16.03.2013r. do 8.03.2017r. w kwocie po 660,00 zł miesięcznie,

b) odmowie przyznania [...] [...] świadczenia pieniężnego na pokrycie kosztów utrzymania dziecka [...] [...] umieszczonej w rodzinie zastępczej spokrewnionej, na okres od 27.02.2013r. do 15.03.2013r.

- w pozostałym zakresie utrzymując ww. decyzję w mocy.

Formalnoprawną podstawę powyższej decyzji stanowił przepis art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy uchyla zaskarżoną decyzję w całości lub w części i rozstrzyga sprawę co do istoty, albo uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części. Nie budzi wątpliwości Sądu, że w niniejszej sprawie miała miejsce pierwsza z określonych w tym przepisie sytuacji. Jak słusznie bowiem zauważyło SKO, w rozstrzygnięciu organu I instancji wadliwie wskazano okres, za który przysługuje świadczenie pieniężne na pokrycie kosztów utrzymania dziecka [...] [...] umieszczonej w rodzinie zastępczej spokrewnionej [...] [...]. Mianowicie, organ I instancji nieprawidłowo rozstrzygnął cyt.: "przyznać [...] [...] świadczenie pieniężne na pokrycie kosztów utrzymania dziecka [...] [...] ur. 18.05.2011r. umieszczonej w rodzinie zastępczej spokrewnionej u [...] [...], począwszy od 12.04.2012r. do 28.02.2017r.", dodając następnie "i za 8 dni marca 2017r.". Okolicznością niesporną pozostaje bowiem fakt pobytu [...] [...] w szpitalu w okresie od 27.02.2013r. do 15.03.2013r. (a zatem 18 dni), kiedy to nie sprawowała opieki nad wnuczką. Powyższe potwierdza własnoręcznie podpisane oświadczenie skarżącej oraz informacja Dyrektora Placówki Opiekuńczo-Wychowawczej (odpowiednio k. 8 i 11 akt administracyjnych).

Jedynie ubocznie wskazać trzeba, że w uzasadnieniu decyzji organ I instancji prawidłowo wskazał na odliczenie okresu pobytu dziecka w instytucjonalnej pieczy zastępczej od dnia 27.02.2013r. do dnia 15.03.2013r., a sama wysokość przysługującego świadczenia pieniężnego została ustalona we właściwy sposób.

Przechodząc do podstawy materialnoprawnej zapadłego w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia należy wskazać na przepisy ustawy z dnia 9.06.2011r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (tekst jedn.: Dz. U. z 2017r. poz. 697 ze zm.) – w świetle których piecza zastępcza jest sprawowana w przypadku niemożności zapewnienia dziecku opieki i wychowania przez rodziców (art. 32 ust. 1) i jest sprawowana w formie rodzinnej, bądź instytucjonalnej (art. 34). Umieszczenie dziecka w pieczy zastępczej następuje na podstawie orzeczenia sądu, z zastrzeżeniem ust. 2 oraz art. 58 ust. 1 i art. 103 ust. 2 (art. 35). Formami rodzinnej pieczy zastępczej są rodzina zastępcza (w tym spokrewniona), bądź rodzinny dom dziecka (art. 39 ust. 1). Zgodnie zaś z art. 80 ust. 1 tej ustawy, na każde umieszczone dziecko w rodzinie zastępczej przysługuje świadczenie na pokrycie kosztów jego utrzymania, nie niższe niż kwota: 1) 660 zł miesięcznie - w przypadku dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej spokrewnionej; 2) 1000 zł miesięcznie - w przypadku dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej zawodowej, rodzinie zastępczej niezawodowej lub rodzinnym domu dziecka. Jak wynika z art. 87 ust. 1 ustawy świadczenia i dodatki, o których mowa w art. 80 ust. 1 i 1a oraz art. 81, przyznaje się od dnia faktycznego umieszczenia dziecka odpowiednio w rodzinie zastępczej lub rodzinnym domu dziecka do dnia faktycznego opuszczenia przez dziecko rodziny zastępczej lub rodzinnego domu dziecka, a w przypadku dodatku wychowawczego nie wcześniej jednak niż od miesiąca złożenia wniosku, o którym mowa w art. 88.

Spór w niniejszej sprawie dotyczy okresu, za jaki stronie zostały przyznane przedmiotowe świadczenia oraz ich wysokość. Mianowicie, skarżąca kwestionuje odmowę przyznania świadczenia pieniężnego na pokrycie kosztów utrzymania wnuczki na okres od 27.02.2013r do 15.03.2013r. i domaga się przyznania świadczenia pieniężnego w okresie od 27.02.2013r. do 15.03.2013r. w wysokości 20% świadczeń na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy, a w pozostałym okresie w kwocie po 660 zł miesięcznie.

Analizując zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy – w zestawieniu z argumentacją przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji – stwierdzić należy, że zarzuty skargi i argumentacja przedstawiona w jej uzasadnieniu nie zasługują na uwzględnienie.

Na wstępie wskazać należy, że postanowieniem Sądu Rejonowego Wydział III Rodzinny i Nieletnich z 12.04.2012r. (k. 5) piecza nad [...] została powierzona babce macierzystej [...] [...]. W kolejnym postanowieniu z dnia 9.03.2017r. 80/12 (k. 4) Sąd Rejonowy Wydział III Rodzinny i Nieletnich z urzędu postanowił rozstrzygnąć wątpliwości co do treści wydanego uprzednio orzeczenia, dokonując jego wykładni i wskazując, że cyt. "użyte w tym postanowieniu sformułowanie "powierzenie pieczy" jest jednoznaczne z powierzeniem tymczasowo uczestniczce [...] [...] pełnienia funkcji rodziny zastępczej jako osobie niespełniającej warunków dotyczących rodzin zastępczych określonych przepisami o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej. Wobec powyższego nie ulega wątpliwości, że sprawowana przez babcię macierzystą nad małoletnimi [...] - [...] [...] piecza jest pieczą zastępczą w rozumieniu ustawy z dnia 9 czerwca 2011 roku o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej".

Tym samym, zgodnie z treścią cyt. wyżej art. 87 ust. 1 ustawy, świadczenie pieniężne na pokrycie kosztów utrzymania wnuczki przysługuje od dnia faktycznego umieszczenia jej pod pieczą [...] [...], przy czym skarżąca w oświadczeniu odebranym przez pracownika organu I instancji potwierdziła, że opiekę nad [...] sprawowała jako macierzysta babka od dnia 12.04.2012r. (k. 20). W rezultacie, za okres 19 dni kwietnia 2012r. prawidłowo przyznano stronie świadczenie w proporcjonalnej wysokości 418 zł.

Co się zaś tyczy zarzutu odnośnie odmowy przyznania skarżącej świadczenia pieniężnego na pokrycie kosztów utrzymania dziecka [...] [...] na okres od 27.02.2013r. do 15.03.2013r. (kiedy wnuczka przebywała w Placówce Opiekuńczo-Wychowawczej na czas leczenia szpitalnego skarżącej) należy odwołać się do stanowiska prezentowanego w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, które Sąd, w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, w całości podziela. Mianowicie, jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 16.11.2017r. o sygn. akt III SA/Gd 596/17, LEX nr 2404139 faktyczne umieszczenie dziecka w rodzinie zastępczej oznacza, że orzeczenie sądu jest warunkiem koniecznym, ale niewystarczającym do przyjęcia, że doszło do umieszczenia dziecka w rodzinie zastępczej. Chodzi o sytuację, w której dziecko rzeczywiście w rodzinie zastępczej przebywa. Orzeczenie sądu oznacza zaś takie rozstrzygnięcie, które podleganie dziecka pieczy innych osób, niż rodzice dziecka, czyni legalnym. Z kolei w wyroku z dnia 24.10.2017r. o sygn. akt II SA/Op 441/17, LEX nr 2399022 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zauważył, że o ile zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy dla umieszczenia dziecka w pieczy zastępczej istotne znaczenie ma orzeczenie sądu, to dla ustalenia momentu przyznawania świadczenia na pokrycie kosztów utrzymania dziecka w rodzinie zastępczej, zgodnie z art. 87 ust. 1 tej ustawy, istotne znaczenie ma także faktyczne sprawowanie pieczy zastępczej. Nie jest tu istotny moment podjęcia przez sąd formalnego rozstrzygnięcia w tym zakresie, lecz faktyczne opuszczenie rodzinnej pieczy przez dziecko, które może wynikać tak ze zdarzeń prawnych, jak i zdarzeń faktycznych.

W realiach rozpoznawanej sprawy nie budzi wątpliwości Sądu prawidłowość odmowy przyznania skarżącej świadczenia pieniężnego za okres od 27.02.2013r. do 15.03.2013r., kiedy [...] przebywała w Placówce Opiekuńczo-Wychowawczej. Powierzona przez Sąd Rejonowy piecza nad tym dzieckiem nie była bowiem wówczas faktycznie sprawowana przez [...] [...], z uwagi na pobyt skarżącej w szpitalu. Okoliczność tę skarżąca przyznała we własnoręcznie podpisanym oświadczeniu z dnia 27.03.2018r. (fakt niesporny).

Odnosząc się do zarzutu skargi dotyczącego nieprzyznania świadczenia za okres od 27.02.2013r. do 15.03.2013r. na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy należy wskazać, że zgodnie z tym przepisem w przypadku, gdy rodzina zastępcza lub prowadzący rodzinny dom dziecka nie ponosi kosztów utrzymania dziecka w związku z jego pobytem w:

1) domu pomocy społecznej,

2) specjalnym ośrodku szkolno-wychowawczym,

3) młodzieżowym ośrodku wychowawczym,

4) młodzieżowym ośrodku socjoterapii zapewniającym całodobową opiekę,

5) specjalnym ośrodku wychowawczym,

9) hospicjum stacjonarnym,

10) oddziale medycyny paliatywnej,

11) areszcie śledczym,

12) schronisku dla nieletnich,

13) zakładzie karnym,

14) zakładzie poprawczym

- otrzymuje świadczenia, o których mowa w art. 80 ust. 1, w wysokości nie niższej niż 20% przyznanych świadczeń.

Przytoczony przepis nie znajduje zastosowania w sprawie niniejszej, gdyż Placówka Opiekuńczo-Wychowawcza nie mieści się w katalogu podmiotów w nim określonych, stanowiąc zarazem instytucjonalną formę pieczy zastępczej – stosownie do art. 93 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Nadmienić przy tym trzeba, że jak wynika z uzasadnienia postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 9.03.2017r. prawomocnym "postanowieniem wydanym w trybie zabezpieczenia przez Sąd Rejonowy III Wydział Rodzinny i Nieletnich w dniu 28 lutego 2013r. w sprawie wszczętej z urzędu o wydanie zarządzeń opiekuńczych w stosunku do małoletnich [...] i [...] [...], na skutek zawiadomienia przez Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej – dzieci do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie zostały umieszczone w Placówce Opiekuńczo-Wychowawczej w trybie art. 12a (ustawy) o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, bowiem uczestniczka [...] [...], której została powierzona piecza nad dziećmi na czas nieobecności ich matki postanowieniem wydanym w dniu 12 kwietnia 2012 roku w sprawie - przebywała w szpitalu z powodu złego stanu zdrowia" (k. 4 akt administracyjnych). W konsekwencji, wobec umieszczenia [...] [...] w Placówce Opiekuńczo-Wychowawczej (na podstawie prawomocnego postanowienia z dnia 28.02.2013r.) i sprawowania wówczas przez tę placówkę instytucjonalnej pieczy zastępczej, brak było podstaw do przyznania [...] [...] świadczenia pieniężnego na pokrycie kosztów utrzymania wnuczki w spornym okresie.

Trafnie również SKO wskazuje na brak podstawy prawnej do przyznania świadczenia pieniężnego na pokrycie kosztów utrzymania dziecka w rodzinie zastępczej wraz z odsetkami za opóźnienie – czego strona w skardze, w przeciwieństwie do argumentacji odwołania, już nie kwestionuje.

Mając na uwadze, że SKO prawidłowo ustaliło stan faktyczny sprawy, a następnie w sposób niewadliwy dokonało jego subsumpcji do określonych w ustawie o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej przesłanek przyznania świadczenia pieniężnego na pokrycie kosztów utrzymania dziecka, brak jest podstaw by przyjąć, że proces decyzyjny stosowania tych regulacji przebiegł nieprawidłowo i zarazem, aby wieńcząca go zaskarżona decyzja była wadliwa.

Skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a.