Postanowienie NSA, sygn. akt I GSK 1045/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-12-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odmówiono zmiany postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku U. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej U. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 21 stycznia 2020 r. sygn. akt I SA/Rz 857/19 w sprawie ze skargi U. C. na decyzję Dyrektora Podkarpackiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Rzeszowie z dnia [...] września 2019 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji programu rolnośrodowiskowego postanawia: odmówić zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 28 listopada 2019 r., sygn. akt I SA/Rz 857/19.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z 28 listopada 2019 r., sygn. akt I SA/Rz 857/19, oddalił wniosek U. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Podkarpackiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Rzeszowie z [...] września 2019 r., w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji programów rolnośrodowiskowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z 21 stycznia 2020 r. oddalił skargę skarżącej.

Postanowieniem z 23 września 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącej na postanowienie z 28 listopada 2019 r.

Skargę kasacyjną od ww. wyroku wniosła skarżąca.

Pismem z 27 listopada 2020 r. skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Sanoku z [...] lipca 2019 r.

W uzasadnieniu skarżąca podała, że 19 listopada 2020 r. otrzymała od Dyrektora Podkarpackiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Rzeszowie upomnienie wraz z wezwaniem do uregulowania należności wynikających z decyzji z [...] lipca 2019 r. na kwotę 44.469,93 zł z tytułu nienależnego pobrania płatności z programu Rolnośrodowiskowego. W ocenie skarżącej brak uregulowania należności w terminie spowoduje wszczęcie wobec niej postępowania egzekucyjnego w celu przymusowego ściągnięcia należności w trybie egzekucji administracyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z wnioskiem takim można wystąpić także na etapie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wywołanym wniesieniem skargi kasacyjnej (zob. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07). Jednocześnie w myśl art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności, wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Sąd administracyjny może zatem zmienić postanowienie odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności i wstrzymać jego wykonanie. Podstawą do podjęcia takiego orzeczenia jest zmiana okoliczności sprawy i w ramach tej zmiany zaistnienie jednej z przesłanek uzasadniających zastosowanie ochrony tymczasowej (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 czerwca 2018 r., sygn. akt II OZ 633/18).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie nie wystąpiły przesłanki, które przemawiałyby za zmianą prawomocnego rozstrzygnięcia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 28 listopada 2019 r.

Skarżąca powołuje praktycznie te same okoliczności, które były podstawą wcześniejszego rozstrzygnięcia Sądu I instancji. Wskazuje dodatkowo na okoliczności związane z przesłaniem jej upomnienia z wezwaniem do uregulowania należności wynikających z decyzji z [...] lipca 2019 r.

Podkreślić należy, że w przypadku, gdy wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy decyzji nakładającej na stronę obowiązek zapłaty określonej kwoty pieniężnej, kluczowe znaczenie ma relacja wysokości tej kwoty do sytuacji finansowej i majątkowej tej strony. Tylko w ten sposób można bowiem ocenić, czy szkoda związana z obowiązkiem uiszczenia tej kwoty będzie dla tejże strony znaczna, albo doprowadzi u tej strony do trudnych do odwrócenia skutków (np. konieczności znacznego ograniczenia lub zakończenia działalności) – tak też NSA w postanowieniu z 18 lipca 2019 r., sygn. akt I GZ 111/19.

Naczelny Sąd Administracyjny dostrzega, że wysokość należności jest znaczna (44469,93 zł), jednak, aby Sąd mógł rozważyć udzielenie ochrony tymczasowej we wnioskowanym zakresie, konieczne było przedstawienie przez skarżącą konkretnych informacji potwierdzonych stosownymi dokumentami, wskazującymi na spełnienie ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca takich informacji nie przedstawiła.

W tym miejscu należy zauważyć, że każde wykonanie decyzji dotyczącej należności pieniężnych jest uciążliwe i stanowi uszczerbek w budżecie jej adresata, jednak nie oznacza to automatycznie, że zapłata należności, także w trybie egzekucyjnym, będzie za każdym razem powodować powstanie po stronie podmiotu wnoszącego skargę lub skargę kasacyjną znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

W sprawie nie można jednoznacznie stwierdzić, że wykonanie decyzji spowoduje automatycznie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wnioskowanie takie uznać należy, co najmniej za przedwczesne wobec nieznajomości pełnej sytuacji finansowej skarżącej.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.