Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1066/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-08-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 28,  art. 29,  art. 34,  art. 58  par. 1  pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Dominik - Ogińska po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za lipiec 2009 r. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 24 maja 2013 r. pełnomocnik skarżącej spółki wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na opisaną w komparycji postanowienia decyzję. Do skargi załączono pełnomocnictwo procesowe udzielone w dniu 4 maja 2010 r. i odpis aktualny z Krajowego Rejestru Sądowego aktualny na dzień 6 listopada 2012 r. Pełnomocnictwo procesowe podpisane było przez prokurenta J. M. i wiceprezesa zarządu C. W.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 czerwca 2013 r., pismem z dnia 2 lipca 2013 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), udzielonego zgodnie ze sposobem reprezentacji wskazanym w odpisie aktualnym z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego bądź przedłożenie odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego aktualnego na dzień udzielenia pełnomocnictwa procesowego z dnia 4 maja 2010 r.

Wezwanie zawierało pouczenie, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni od jego doręczenie, spowoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej spółki w dniu 4 lipca 2013 r.

W zakreślonym terminie pełnomocnik nie uzupełnił braków formalnych skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu, ze względu na brak umocowania pełnomocnika do działania w imieniu strony skarżącej w niniejszym postępowaniu.

W myśl art. 34 p.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Pełnomocnik jest zobowiązany, zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. złożyć przy pierwszej czynności procesowej (tj. w rozpoznawanej sprawie jednocześnie ze skargą) pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Ponadto w myśl art. 29 w związku z art. 28 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy, organ, osoby prawne albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu, w niniejszej sprawie jednocześnie z wniesieniem skargi.

W rozpatrywanej sprawie nie wykazano, że osoby, których podpisy figurują na pełnomocnictwie procesowym, były umocowane do jego udzielenia. Pomimo wezwania nie przedłożono bowiem dokumentów wymaganych przez art. 29 p.p.s.a., a mianowicie odpisu aktualnego z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego na dzień udzielenia pełnomocnictwa, czyli na 4 maja 2010 r. Wobec powyższego Sąd nie był w stanie stwierdzić, czy J. M. i C. W. byli umocowani do udzielenia w dniu 4 maja 2010 r. pełnomocnictwa procesowego do zaskarżenia ww. decyzji Dyrektora Izby Celnej we W. w imieniu A Spółki z o.o. z siedzibą w L., a w konsekwencji czy skarga została wniesiona w imieniu skarżącej spółki przez osobę do tego umocowaną.

Brak wskazanego dokumentu jako formalny skargi, podlegał usunięciu w trybie art. 49 p.p.s.a. Wezwanie do usunięcia owego braku formalnego skargi doręczono na podany w skardze adres kancelarii pełnomocnika strony w dniu 4 lipca 2013 r.

Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a. terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, to jest regulacji zawartej w art. 110 -115 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 ze zm.), przy czym jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Po myśli przepisu art. 111 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego, termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, natomiast jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło.

Zatem termin do uzupełnienia braku formalnego skargi rozpoczynał w sprawie bieg w dniu 5 lipca 2013 r. i kończył się z upływem dnia 11 lipca 2013 r. Z akt sprawy wynika, że strona braku formalnego skargi w zakreślonym terminie nie uzupełniła.

W takim stanie faktycznym sprawy, Sąd zobligowany jest do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3) oraz § 3 p.p.s.a., w myśl którego Sąd postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia.

Na marginesie Sąd wskazuje, że wprawdzie Dyrektor Izby Skarbowej we W. uwzględnił skargę w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a., to jednak w sytuacji, gdy owa skarga obarczona jest brakiem formalnym umożliwiającym nadanie jej dalszego biegu, niedopuszczalne jest umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3) p.p.s.a. (por. wyrok WSA w Białymstoku z dnia 6 lutego 2007 r. sygn. akt II SAB/Bk 5/07).