Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 360/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2020-05-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 § 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 37 ust. 1 i art. 61 ust. 8 pkt 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1431
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Hyla (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Paweł Mierzejewski, Sędzia WSA Jolanta Sudoł, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 maja 2020r. sprawy ze skargi "A" spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki komandytowej z siedzibą w W. na informację Zarządu Województwa [...] z dnia 10 marca 2020r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od wyników oceny merytorycznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zarząd Województwa [...] (Instytucja Zarządzająca), działając na podstawie art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowej w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1431 ze zm.), zwanej dalej: "ustawą wdrożeniową", pismem z dnia 10 marca 2020 r. poinformował "A" sp. z o.o. Spółkę komandytową z siedzibą w W. (Spółka) o nieuwzględnieniu protestu od wyników oceny merytorycznej wniosku nr [...] pt. "[...]" ubiegającego się o dofinansowanie w konkursie nr [...].

W uzasadnieniu wskazano, że wniosek o dofinansowanie w wyniku przeprowadzonej oceny merytorycznej spełnił kryteria wykonalności (część z nich została skierowana do negocjacji) oraz osiągnąwszy 99,5 punktu [(99,5 + 99,5) : 2 = 99,5] uzyskał wymagane w konkursie minimum punktowe wynoszące 96 punktów.

Zgodnie z zapisami Regulaminu konkursu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014-2020 nr [...], negocjacje prowadzone są, co do zasady, do wyczerpania kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów w konkursie - poczynając od projektu, który uzyskał najlepszą ocenę na etapie oceny merytorycznej. Jak wynika z opublikowanej na stronie internetowej: "[...]" listy projektów skierowanych do negocjacji w ramach konkursu numer [...], ostatni wniosek, który został skierowany do etapu negocjacji uzyskał 105,5 punktu, w związku z czym przedmiotowy wniosek nie został przekazany na kolejny etap. Ostatni wniosek, który otrzymał dofinansowanie, uzyskał również 105,5 punktu.

O negatywnym wyniku oceny merytorycznej Protestujący został poinformowany pismem z dnia 27 stycznia 2020 r.

W proteście wobec powyższej informacji zakwestionowano prawidłowość dokonanej oceny w zakresie następujących kryteriów strategicznych I stopnia:

• A.2 Potrzeba realizacji projektu - Dane i ich źródła pochodzenia;

• B.1 Kompleksowość projektu - Zadania w kontekście problemów;

• B.2 Doświadczenie wnioskodawcy/partnera;

oraz w zakresie następującego kryterium specyficznego ukierunkowania projektu:

• C.3 Porozumienie z pracodawcami.

Instytucja Zarządzająca stwierdziła, że brak jest potrzeby dokonywania w toku rekrutacji analizy potrzeb edukacyjnych przeprowadzonej przez doradców zawodowych, biorąc pod uwagę specyfikę konkursu, zgodnie z którą grupę docelową stanowić mogą osoby w wieku aktywności zawodowej (18 lat i więcej), które z własnej inicjatywy są zainteresowane nabyciem, uzupełnieniem lub podwyższeniem umiejętności, kompetencji lub kwalifikacji zawodowych. Mając bowiem na uwadze założenia niniejszego wniosku o dofinasowanie, w szczególności okoliczność, że wsparciem zaplanowano objąć wyłącznie 240 pracowników sektora mikro, małych i średnich przedsiębiorstw oraz podmiotów ekonomii społecznej/przedsiębiorstw społecznych oraz w świetle przeprowadzonej przez Wnioskodawcę diagnozy deficytów wiedzy

i umiejętności w obszarze TIK, nie sposób zgodzić się z zarzutem Protestującego. Sam bowiem fakt wpisywania się Wnioskodawcy w typ projektu nie stanowi o zasadności udziału doradcy zawodowego w projekcie, który to np. mógłby być uzasadniony

w przypadku planowania całej ścieżki zawodowej dla osób przystępujących dla projektu, w szczególności dla osób bezrobotnych czy wykluczonych społecznie.

Nie można również przychylić się do stanowiska Protestującego, zgodnie z którym realizacja szkolenia z uwzględnieniem potrzeb edukacyjnych danego uczestnika projektu uzasadnia zaangażowanie w proces rekrutacji doradcy zawodowego. Mając bowiem na uwadze zapisy wniosku o dofinansowanie, w świetle specyfiki grupy docelowej oraz rodzaju i zakresu zaplanowanego wsparcia, nie sposób nie zauważyć, że już na podstawie wypełnionego formularza zgłoszeniowego do projektu można, choćby wstępnie, określić który z trzech oferowanych poziomów zaawansowania szkolenia komputerowego, jest zgodny z potrzebami danego uczestnika.

Zarzuty przedstawione w proteście nie zostały uwzględnione także w odniesieniu do stanowiska Komisji, zgodnie z którym Wnioskodawca nie jest ani Liderem ani Partnerem w dwóch wskazanych w treści wniosku projektach. Instytucja Zarządzająca podkreśliła, że zgodnie z zapisami Instrukcji, jako przedsięwzięcia finansowane z innych źródeł niż EFS należy wykazać wyłącznie projekty albo innego rodzaju przedsięwzięcia realizowane w okresie ostatnich trzech lat od daty złożenia wniosku o dofinansowanie projektu (w tym w ramach bieżącej działalności Wnioskodawcy/Partnera), dla których źródłem finansowania w żadnej części nie były środki Europejskiego Funduszu Społecznego. Projekt realizowany w ramach Działania 5.5 RPO WP, jako współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego, nie powinien zostać ujęty jako przedsięwzięcie finansowane z innych źródeł niż EFS. Instrukcja również wprost wskazuje, że jako wyżej wymienione przedsięwzięcie można wykazywać jedynie takie, w których dany podmiot, będący Wnioskodawcą lub Partnerem w obecnym projekcie, pełnił formalnie rolę lidera (Wnioskodawca), realizatora albo Partnera. Wnioskodawca w projekcie nr [...] nie pełnił żadnej z wskazanych funkcji, dlatego nie powinien w ogóle wykazywać go w sekcji G.1 wniosku. Dodatkowo przedsięwzięcia realizowane w postaci bieżącej działalności nie mają charakteru zamkniętego projektu, więc nie można za bieżącą działalność Wnioskodawcy uznać konkretnego szkolenia realizowanego w określonym umową czasie i zakresie. Ponadto w sekcji G.1 wniosku można wykazywać wyłącznie projekty i przedsięwzięcia, które formalnie zakończyły się i zostały rozliczone najpóźniej w dniu, w którym został złożony wniosek o dofinansowanie projektu. Powyższa argumentacja potwierdza brak możliwości wykazania projektu nr [...], w ramach którego Protestujący wykonał usługę szkolenia, w sekcji G.1 przedmiotowego wniosku o dofinansowanie.

Odnośnie drugiego przedsięwzięcia, a więc wykonania przez Protestującego umowy z dnia 24.04.2018 o nr [...] w ramach projektu [...] (realizowanego w ramach Poddziałania 8.4.2 Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Świętokrzyskiego na lata 2014-2020 dla Europejskiego Funduszu Społecznego) stwierdzono, że Wnioskodawca również nie pełnił w nim formalnie roli lidera (Wnioskodawcy), realizatora albo Partnera.

Wobec faktu, że projekt nr [...], będący projektem finansowanym z EFS, formalnie nie zakończył się i nie został rozliczony do dnia, w którym został złożony wniosek o dofinansowanie stwierdzono, że projekt ten nie może w żaden sposób potwierdzić doświadczenia Protestującego w zakresie zgodnym z obecnym wnioskiem o dofinansowanie projektu.

Wnioskodawca poza deklaracją nie wykazał w jaki sposób porozumienie

z pracodawcami przyczyni się do osiągnięcia rezultatów projektu wyrażonych poprzez wskaźniki monitorowania - zarzuty przedstawione w proteście nie zostały uwzględnione.

Spółka wniosła skargę na powyższą informację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zarzucając naruszenie przepisów:

1. art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez dokonanie oceny wniosku

o dofinansowanie projektu nr [...], pt. "[...]" z naruszeniem dokumentacji konkursowej - Regulaminu konkursu, w szczególności załącznika nr 8 Instrukcja wypełniania formularza wniosku o dofinansowanie projektu z Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014-2020;

2. art. 39 ust. 2 ustawy wdrożeniowej poprzez nieprzyjęcie do dofinansowania wniosku nr [...], pt. "[...]", który spełnił kryteria wyboru określone w Regulaminie konkursu [...].

Na podstawie art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej Spółka wniosła o uwzględnienie skargi na zaskarżone rozstrzygnięcie oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Instytucję Zarządzającą Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa [...] Urząd Marszałkowski Województwa [...] stwierdzając, że ocena wniosku o dofinansowanie została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny. Ponadto Spółka wniosła o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania.

Powołując się na Instrukcje wypełniania formularza wniosku o dofinansowanie projektu oraz Regulamin konkursu strona skarżąca wyjaśniła w uzasadnieniu, że fakt,

iż grupę docelową w projekcie mają stanowić osoby zainteresowane z własnej inicjatywy nabyciem, podniesieniem kwalifikacji czy kompetencji oznacza, że nie są one delegowane przez pracodawcę. Uczestniczą w projekcie jako osoby fizyczne,

a nie pracownicy wysłani na szkolenie (delegowani) przez zatrudniający podmiot.

Tym samym koszt szkolenia danej osoby, nawet jeśli de facto stanowi ona pracownika jakiegoś podmiotu, nie stanowi pomocy publicznej/de minimis tego podmiotu.

Inne rozumienie pojęcia "z własnej inicjatywy" nie jest możliwe. Jest ono powielane już od poprzedniej perspektywy. Co więcej nie występuje np. w konkursach dotyczących aktywizacji zawodowej osób w wieku 30 lat i więcej, ale to nie znaczy że uczestników takich projektów można zmusić do udziału we wsparciu.

Skarżąca założyła udział w rekrutacji doradcy zawodowego, który to nie jest zastrzeżony tylko i wyłącznie dla projektów skierowanych do osób bezrobotnych.

Jest bowiem całkowicie normalnym fakt korzystania z kompetencji doradcy zawodowego przez osoby pracujące, które chcą w jakikolwiek sposób zmienić swoje życie zawodowe. Skarżąca nie wskazała we wniosku o dofinansowanie, że doradca zawodowy ma prowadzić proces doradczy w takim zakresie jak robi się to dla osoby bezrobotnej. Zaangażowany doradca zawodowy ma przeprowadzić analizę potrzeb edukacyjnych. Jest ona po pierwsze wymagana regulaminem konkursu, po drugie uzasadniona z punktu widzenia odpowiedzialności skarżącej za zrealizowane rezultaty projektu i osiągnięcie celu projektu. Analiza potrzeb edukacyjnych ma wykazać zgodność pomysłu kandydata na uczestnika z jego potrzebami i możliwościami.

Fakt, że dana osoba chce ukończyć kurs komputerowy na poziomie zaawansowanym, pomimo że w ogóle nie obsługuje komputera, nie oznacza, że go ukończy i że zda ona egzamin warunkujący uzyskanie kwalifikacji (biorąc pod uwagę np. wykształcenie danej osoby). Skarżąca natomiast ponosi odpowiedzialność za to, że założona we wniosku

o dofinansowanie liczba osób uzyska kwalifikacje cyfrowe.

Konkurs numer [...] jest analogiczny do konkursu numer [...], w którym do dofinansowania został wybrany szereg projektów, oferujących uczestnikom (osobom pracującym) szkolenia komputerowe z certyfikatem ECDL (jak skarżąca) i zawierających analizę potrzeb edukacyjnych realizowaną przez doradcę zawodowego. Projekty te są analogiczne do projektu skarżącej. Zatem skarżąca postąpiła po pierwsze zgodnie z Instrukcją wypełniania formularza wniosku o dofinansowanie projektu z Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014-2020, po drugie zgodnie z przyjętą praktyką przez Urząd Marszałkowski Województwa [...].

Odnosząc się do stanowiska Instytucji Zarządzającej jakoby jednostkowy błąd zrobiony w ocenie innego projektu mógł skutkować zmianą oceny w ocenianym projekcie strona podniosła, że przyjęcie rekrutacji jako odrębnego zadania wraz

z zaangażowaniem doradcy zawodowego nie było zdarzeniem jednostkowym

w konkursie [...], ale usankcjonowaną praktyką. A jeśli Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa [...] Urząd Marszałkowski Województwa [...] chciała stanąć na stanowisku, że ta praktyka była błędna, powinna jednoznacznie to wykluczyć przez stosowną treść dokumentacji konkursowej.

Wyjaśniono także, że zgodnie z Instrukcją wypełniania formularza wniosku

o dofinansowanie projektu, w punkcie G.1 wniosku o dofinansowanie należy wskazać doświadczenie wnioskodawcy w realizacji działań podobnych do założeń projektu. Łącznie można wskazać 3 projekty/przedsięwzięcia, bez względu na źródło finansowania projektu/przedsięwzięcia (finansowane ze środków EFS lub innych źródeł). Na ocenę wniosku o dofinansowanie nie ma wpływu fakt, czy doświadczenie dotyczy projektów EFS czy przedsięwzięć finansowanych poza tym funduszem.

Wnioskodawca opisując powyższe doświadczenie ma do wyboru dwie opcje: przedsięwzięcie finansowane ze środków EFS lub przedsięwzięcie finansowane

z innych źródeł niż EFS. Jest to zamknięty wybór dokonywany za pomocą pola check box. Zgodnie z Instrukcją dla przedsięwzięcia finansowanego ze środków EFS - należy wykazać wyłącznie projekty współfinansowanie ze środków EFS w ramach Programów Operacyjnych wdrażanych na terenie Polski od 2007 r. Można wykazywać jedynie takie projekty, w których dany podmiot, będący Wnioskodawcą w obecnym projekcie, pełnił formalnie rolę lidera (Wnioskodawca) albo Partnera, a fakt ten jest potwierdzony zapisami wniosku o dofinansowanie lub umowy o dofinansowanie projektu lub umowy partnerskiej (dotyczących projektu potwierdzającego doświadczenie w danych obszarach). Źródłem informacji w tej części powinny być przede wszystkim zapisy umów o dofinansowanie projektów, które zostały wykazane w ramach potwierdzania doświadczenia. Dotyczy to w szczególności numeru danej umowy, czy zawartej w niej konkretnej kwoty dofinansowania projektu.

Dla przedsięwzięcia finansowanego z innych źródeł niż EFS - należy wykazać wyłącznie projekty albo innego rodzaju przedsięwzięcia realizowane w okresie ostatnich trzech lat od daty złożenia obecnego wniosku o dofinansowanie projektu (w tym

w ramach bieżącej działalności Wnioskodawcy), dla których źródłem finansowania

w żadnej części nie były środki Europejskiego Funduszu Społecznego. Tym samym zakres możliwych do wykazania przedsięwzięć obejmuje, oprócz przedsięwzięć realizowanych w ramach bieżącej działalności i projektów finansowanych ze źródeł innych niż EFS, również inicjatywy projektowe/przedsięwzięcia finansowane poza instrumentami i mechanizmami Unii Europejskiej, różnego rodzaju źródeł zagranicznych, krajowych, lokalnych czy prywatnych. Można wykazywać jedynie takie przedsięwzięcia, w których dany podmiot, będący Wnioskodawcą w obecnym projekcie, pełnił formalnie rolę lidera (Wnioskodawca), realizatora albo Partnera, a fakt ten jest potwierdzony zapisami wniosku o dofinansowanie lub umowy o dofinansowanie projektu lub umowy partnerskiej albo innego rodzaju formalnymi dokumentami potwierdzającymi posiadanie doświadczenia w danych obszarach.

Wnioskodawca opisując doświadczenie wykazał dwa przedsięwzięcia finansowane z innych źródeł niż EFS. Były to szkolenia realizowane na zlecenia dwóch podmiotów. Wnioskodawca przeprowadził na zlecenie "B" szkolenia komputerowe dla 195 osób w wieku 50 lat i więcej odpowiadające zakresem pełnej Ramie Kompetencji Cyfrowych DIGCOMP. Z punktu widzenia skarżącej nie było to przedsięwzięcie finansowane ze środków EFS, ponieważ wnioskodawca otrzymał wynagrodzenie od "B" na podstawie zawartej umowy zlecenia. Nie było to dofinansowanie projektu złożonego przez wnioskodawcę na konkurs i wyłonionego do dofinansowania. Zatem zgodnie z Instrukcją wnioskodawca zaznaczył, że jest to przedsięwzięcie finansowane z innych źródeł niż EFS, wskazał swoją rolę w tym przedsięwzięciu. Dla wnioskodawcy było to przedsięwzięcie realizowane w ramach bieżącej działalności szkoleniowej.

Stanowisko Instytucji Zarządzającej jest sprzeczne z Instrukcją wypełniania formularza wniosku o dofinansowanie projektu, ponieważ strona skarżąca prawidłowo zaznaczyła przedsięwzięcie finansowane z innych źródeł niż EFS. Skarżąca nie realizowała bowiem projektu unijnego. Nie była beneficjentem, wnioskodawcą, liderem, czy partnerem w projekcie unijnym. To zamawiający "B" był liderem projektu. Skarżąca wygrała postępowanie konkurencyjne mające na celu wyłonienie wykonawcy szkoleń. Za zrealizowane szkolenia skarżącej zapłacił "B". Skarżąca nie otrzymała przelewów od instytucji przekazujących dofinansowanie projektu. Było to zatem przedsięwzięcie realizowane w ramach podstawowej działalności gospodarczej. W przypadku przedsięwzięć finansowanych z innych źródeł niż EFS Instrukcja nie wymaga, aby zostały one zakończone/rozliczone, aczkolwiek skarżąca podała rozmiar zrealizowanych (zakończonych) szkoleń.

Strona podkreśliła ponadto, że ocena Instytucji Zarządzającej stanowi

o wykluczeniu części podmiotów ubiegających się o dofinansowanie w konkursie [...].

W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej skargą informacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Przepisem zakreślającym granice sprawy i kontroli sądowej, w razie złożenia skargi od nieuwzględnienia protestu jest art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, który stanowi, że w przypadku nieuwzględnienia protestu (...) wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.).

W art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej zawarto zasady ogólne dotyczące wszystkich trybów wyłaniania projektów do dofinansowania, to jest przejrzystość, rzetelność, bezstronność wyboru projektów oraz równość wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Zasada równego dostępu do pomocy nakłada na instytucje odpowiedzialne za realizację zadań polityki rozwoju obowiązek równego traktowania wszystkich beneficjentów pomocy oraz formułuje zakaz jakiegokolwiek faworyzowania lub dyskryminowania niektórych z nich. Naruszenie którejkolwiek z zasad wymienionych w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej - stanowi naruszenie zasady równego dostępu do pomocy. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów ma charakter instrumentalny w stosunku do zasady równości, formułując wobec instytucji zarządzającej nakaz jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów. Przejrzystość realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów. Rzetelność związana jest z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi

w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru (por. wyrok NSA z dnia 3 lutego 2017 r., sygn. akt II GSK 1/17). Zasada bezstronności ustanawia zakaz wprowadzania preferencji dla określonych grup czy rodzajów wnioskodawców lub projektów.

W rozpoznawanej sprawie rzeczą sądu administracyjnego była ocena zgodności z prawem oceny merytorycznej wniosku skarżącej spółki o dofinansowanie dokonanej przez Instytucję Zarządzającą Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa [...] na lata 2014 - 2020. Sąd, rozpoznając skargę nie dostrzegł naruszenia przez Instytucję Zarządzająca powołanych powyżej zasad.

Spółka "A" w złożonym proteście oraz w skardze skierowanej do sądu administracyjnego zakwestionowała ocenę dokonaną w zakresie kryterium B.1 Kompleksowość projektu – Zadania w kontekście problemów – zgodnie z którą brak jest potrzeby dokonywania analizy potrzeb edukacyjnych przeprowadzanej w toku rekrutacji przez doradców zawodowych.

Zarzuty strony skarżącej są jednak nietrafne.

Regulamin Konkursu Nr "B" (pkt 2.2) stanowi, że zgłaszane w jego ramach projekty są ukierunkowane na poprawę sytuacji na rynku pracy osób w wieku aktywności zawodowej, które z własnej inicjatywy są zainteresowane nabyciem, uzupełnieniem lub podwyższeniem kwalifikacji i kompetencji, w szczególności pracowników sektora MMŚ, realizowane w oparciu o popytowy model świadczenia wysokiej jakości usług edukacyjnych, z uwzględnieniem analizy potrzeb edukacyjnych danego uczestnika projektu.

Z treści wniosku podlegającego ocenie wynika, że celem projektu jest uzyskanie kwalifikacji cyfrowych przez określoną grupę uczestników w drodze szkoleń komputerowych zakończonych formalnym programem oceny i walidacji. Grupę docelową stanowią osoby w wieku aktywności zawodowej, które z własnej inicjatywy są zainteresowane nabyciem lub podwyższeniem kwalifikacji i kompetencji. Zapis ten zgodny jest z pkt 2.3 Regulaminu.

Zdaniem sądu zarówno charakter grupy docelowej, jak i przedmiot zamierzonego szkolenia w ramach objętych projektem świadczą o tym, że udział doradcy zawodowego w procesie rekrutacji nie jest w istocie zasadny. Zdiagnozowanie potrzeb edukacyjnych osób zgłaszających z własnej inicjatywy chęć udziału w kursach komputerowych, co do zasady aktywnych zawodowo, nie wymaga udziału doradcy zawodowego. Określenie poziomu posiadanych przez poszczególnych uczestników kursów kwalifikacji cyfrowych, niezbędne dla podziału ich na grupy, by osiągnąć maksymalną efektywność tych kursów, z całą pewnością nie przekracza bowiem możliwości profesjonalistów stanowiących kadrę prowadzącą szkolenia merytoryczne.

Słusznie Instytucja Zarządzająca uznała zatem, że udział doradcy zawodowego w procesie rekrutacji w okolicznościach sprawy nie przyczyni się do zwiększenia efektywności projektu.

Niekwestionowanie udziału doradców zawodowych w procesach rekrutacji

w innych, nawet zbliżonych merytorycznie konkursach nie stanowi w żadnym razie podstawy, by uznając wcześniejszą ocenę za błędną kontynuować taką nieprawidłową praktykę. Dostrzeżenie błędu we wcześniejszych ocenach należy uznać za okoliczność uzasadniającą niezwłoczne odstąpienie od takiej wadliwej praktyki.

W zakresie negatywnej oceny, dokonanej przez Instytucję Zarządzającą co do kryterium merytorycznego – B – 2 Doświadczenie wnioskodawcy – partnera, należy stwierdzić, że także i ona jest trafna. Jeśli bowiem Regulamin konkursu przewiduje

w zakresie oceny doświadczenia opcję "przedsięwzięcia finansowanego ze środków EFS" to uznać należy, że chodzi tu o obiektywne pochodzenie środków, z których realizowany jest dany projekt, a nie o perspektywę wykonawcy, który na podstawie cywilnoprawnej umowy z podmiotem, który uzyskał dofinansowanie z EFS wykonuje powierzone mu zadanie. Przyjęcie statusu podwykonawcy zadania nie eliminuje bowiem charakteru zadania jako finansowanego z środków EFS. Pod pojęciem przedsięwzięcia użytego w Regulaminie kryje się bowiem realizacja konkretnego projektu i bez względu na to, kto jest bezpośrednim jego wykonawcą, to jeśli środki na jego realizację pochodzą z EFS, to musi być ono uznane za finansowane z tego Funduszu. Zatem szkolenia komputerowe przeprowadzone przez skarżącą spółkę na zlecenie innych podmiotów musiały być uznane za finansowane z środków EFS, choć bezpośrednim płatnikiem należności na rzecz skarżącej spółki, za wykonaną przez nią pracę był zleceniodawca.

Skoro zaś skarżąca spółka nie pełniła funkcji ani Partnera ani Lidera projektów finansowanych z środków EFS (organizowanych przez firmę "B") w ramach których na zlecenie prowadziła szkolenia komputerowe, to słusznie Instytucja Zarządzająca odmówiła przyznania stosownej ilości punktów także i w zakresie analizowanego kryterium.

Sąd nie stwierdził także, by Instytucja Zarządzająca, rozpatrując protest wniesiony przez skarżącą spółkę naruszyła prawo w jakikolwiek inny, niewskazany

w skardze sposób.

W tym stanie sprawy Sąd oddalił skargę na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej jak w sentencji wyroku.