Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 278/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2011-10-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6334 Stypendia
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 42a ust. 5
journal: Dz.U. 2008 nr 69 poz 415
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński, Sędziowie Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska, Sędzia NSA Jolanta Sikorska (spr.), Protokolant Anna Rudzińska, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 5 października 2011 r. sprawy ze skargi D. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie utraty prawa do stypendium oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...], [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 42 a ust. 5 ustawy z 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz. U. z 2008 r. nr 69, poz. 415 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania D. S., zwanego dalej skarżącym, od decyzji Starosty Powiatu O. z dnia [...], [...] uchylającej decyzję Starosty Powiatu O. z dnia [...], nr [...] o utracie prawa do stypendium z dniem1 października 2010 r. oraz orzekającej o utracie prawa do stypendium z dniem 17 lipca 2010 r., Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu podał, że decyzją administracyjną Starosty Powiatu O., po wznowieniu postępowania postanowieniem z dnia [...] uchylono decyzję Starosty O. nr [...] z dnia [...] o utracie przez skarżącego prawa do stypendium z dniem 01.10.2010 r. oraz orzeczono o utracie prawa do stypendium z dniem 17.07.2010 r.

Od decyzji tej skarżący złożył odwołanie, w którym wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy i uchylenie zaskarżonej decyzji.

W toku postępowania odwoławczego, na podstawie dokumentów załączonych do akt sprawy ustalono, że skarżący został uznany za osobę bezrobotną z dniem 09.02.2010 r. bez prawa do zasiłku. W dniu 09.02.2010 r. złożył wniosek o przyznanie środków z Funduszu Pracy w kwocie 1 600 zł na sfinansowanie studiów podyplomowych.

W dniu 25.02.2010 r. została zawarta umowa nr 3/2010 pomiędzy Starostą Powiatu O. i skarżącym o dofinansowanie studiów podyplomowych, której treścią było określenie cywilnoprawnych praw i obowiązków stron. W § 1 pkt. 2 umowy ustalono, że przyznane środki zostaną przeznaczone na dofinansowanie jednosemestralnych studiów podyplomowych realizowanych w terminie od 27.02.2010 r. do 30.09.2010 r. W § 3 tej umowy określono, że za okres uczestnictwa w zajęciach przewidzianych programem studiów podyplomowych przysługuje stypendium w wysokości 20 % zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Natomiast w § 2 pkt 3 i w § 5 pkt 2 umowy bezrobotny został zobowiązany do niezwłocznego przedłożenia po zakończeniu studiów podyplomowych dyplomu potwierdzającego ukończenie studiów oraz powiadomienia Powiatowego Urzędu Pracy o zmianach danych zawartych w dokumentach złożonych przy zawarciu umowy, a dotyczących spraw uregulowanych umową. W związku z przyznaniem dofinansowania kosztów studiów podyplomowych, zgodnie z art. 42 a ust. 5 ustawy, bezrobotnemu za okres uczestnictwa w zajęciach przewidzianych programem studiów przyznano stypendium decyzją nr [...] z dnia [...]. W uzasadnieniu decyzji podano, że stypendium przysługuje pod warunkiem, że nie zajdą okoliczności powodujące jego utratę.

Następnie w związku z tym, że z dokumentów posiadanych przez Powiatowy Urząd Pracy w O. wynikało, iż upłynął okres, na który Starosta przyznał dofinansowanie, decyzją z dnia [...] nr [...] orzeczono o utracie przez skarżącego prawa do stypendium z dniem 01.10.2010 r. Decyzję tą doręczono za zwrotnym potwierdzeniem odbioru w dniu 12.10.2010 r. i skarżący nie złożył od niej odwołania.

W piśmie z dnia 14.10.2010 r., złożonym w nawiązaniu do rozmowy telefonicznej przeprowadzonej w dniu 13.10.2010 r., skarżący poinformował, że czeka na przesłanie przez uczelnię, w której odbył studia podyplomowe, oryginału dyplomu potwierdzającego fakt ukończenia przez niego na tej uczelni studiów podyplomowych. Jednocześnie zobowiązał się do niezwłocznego dostarczenia dyplomu do Powiatowego Urzędu Pracy w O..

W dniu 18.10.2010 r. organ I instancji wezwał skarżącego do dostarczenia w terminie do dnia 29.10.2010 r. zaświadczenia z uczelni, w której ukończył studia podyplomowe, o faktycznym terminie zakończenia zajęć na studiach podyplomowych. W dniu 29.10.2010 r. skarżący przedłożył świadectwo ukończenia studiów podyplomowych z dnia 16.07.2010 r. Pismem z dnia 02.11.2010 r. organ I instancji wystąpił do tejże uczelni o wystawienie zaświadczenia o faktycznym terminie zakończenia przez skarżącego zajęć na studiach podyplomowych.

W dniu 15.11.2010 r. do organu I instancji wpłynęło pismo z dnia 08.11.2010r., w którym Kierownik Zakładu Polityki Ekonomicznej tejże uczelni podał, że skarżący, który był słuchaczem jednosemestralnych studiów podyplomowych "Zasady wykorzystywania funduszy unijnych", w dniu 16.07.2010 r. obronił pracę dyplomową na tym kierunku studiów i tym samym ukończył studia podyplomowe.

W związku z powyższym w dniu [...] organ I instancji wydał postanowienie, w którym na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. wznowił postępowanie w sprawie utraty przez skarżącego prawa do stypendium z dniem 01.10.2010 r., zakończone decyzją ostateczną Starosty Powiatu O. z dnia [...], nr [...] uznając, że wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne istniejące w dniu 01.10.2010 r., a nieznane organowi wydającemu decyzję, tj. stwierdzono, że skarżący ukończył w dniu 16.07.2010 r. studia podyplomowe i nie zgłosił tego faktu w urzędzie. W pouczeniu postanowienia poinformowano skarżącego, że orzeczenie to można zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji wydanej po zakończeniu postępowania w w/w sprawie.

Następnie po otrzymaniu stanowiska skarżącego wyrażonego w piśmie z dnia 07.12.2010 r., Starosta Powiatu O. wydał w dniu [...] decyzję nr [...], w której orzekł o uchyleniu własnej decyzji nr [...] z dnia [...] (orzekającej o utracie prawa do stypendium z dniem 01.10.2010 r.) oraz orzekł o utracie prawa do stypendium z dniem 17.07.2010 r.

Decyzja ta wraz z postanowieniem o wznowieniu postępowania w sprawie została zaskarżona przez skarżącego do organu II instancji odwołaniem, w którym skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, a to: 1) art. 42 a ust. 5 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, polegające na przyjęciu, że okres przysługiwania stypendium upływa z dniem następnym po ukończeniu studiów, tj. z dniem 17.07.2010 r., podczas gdy zgodnie z w/w przepisem prawa stypendium przysługuje za okres uczestnictwa w zajęciach przewidzianych programem studiów, a program studiów podyplomowych na uczelni przewidywał uczestnictwo w zajęciach w semestrze letnim w okresie od 27.02.2010 r. do 30.09.2010 r.; 2) przepisu art. 2 Konstytucji RP polegające na bezpodstawnym uchyleniu decyzji z dnia [...] i orzeczeniu o utracie prawa do stypendium z dniem 17.10.2010 r., podczas gdy zgodnie z zawartą w tym przepisie zasadą demokratycznego państwa prawnego i wywodzącą się z niej zasadą związania organu wydaną przez siebie decyzją, organ ten bezpodstawnie uchylił wydaną wcześniej przez siebie decyzję. Natomiast postanowieniu skarżący zarzucił obrazę przepisów postępowania, tj. art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.

Powołując się na powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i postanowienia w całości i orzeczenie co do istoty sprawy, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i postanowienia w całości i umorzenie postępowania I instancji.

Rozpatrując odwołanie organ II instancji wskazał, że zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Ujawnienie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji nieznanych organowi, który wydał decyzję w ostatniej instancji, obliguje ten organ do wydania postanowienia o wznowieniu postępowania.

Organ wskazał, że w dniu 16.11.2010 r. decyzja Starosty Powiatu O. z dnia [...] nr [...], kończąca postępowanie w sprawie utraty prawa do stypendium z dniem 01.10.2010 r. była decyzją ostateczną. Fakt ukończenia przez skarżącego studiów podyplomowych w dniu 16.07.2010 r. stanowi istotną dla sprawy nową okoliczność faktyczną, a świadectwo ukończenia studiów podyplomowych z dnia 16.07.2010 r. jest nowym dowodem istniejącym w dniu wydania decyzji, nieznanym organowi, który wydał decyzję w dniu [...].

W tej sytuacji w ocenie organu odwoławczego, organ I instancji miał podstawę do wydania postanowienia o wznowieniu postępowania w niniejszej sprawie. Wobec powyższego, zarzut obrazy przepisów postępowania, w szczególności art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., nie może zdaniem organu odwoławczego zostać uwzględniony.

W ocenie organu odwoławczego, wbrew zarzutom odwołania, argumenty przedstawione przez skarżącego w piśmie z dnia 07.12.2010 r. zostały przez organ I instancji przed wydaniem zaskarżonej decyzji rozważone. Prowadzone po wznowieniu postępowanie wykazało, że realizując program studiów skarżący ukończył studia podyplomowe w dniu 16.07.2010 r. i po tym dniu nie uczestniczył już w zajęciach.

Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 42 a ust. 5 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, bezrobotnemu, któremu starosta przyznał dofinansowanie kosztów studiów podyplomowych, za okres uczestnictwa w zajęciach przewidzianych programem studiów przysługuje stypendium, w wysokości 20 % zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1. Przepis art. 41 ust. 3b stosuje się odpowiednio.

Z powyższego zdaniem organu wynika, że zaistniała przesłanka do uchylenia, w trybie art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. ostatecznej decyzji Starosty Powiatu O. z dnia [...] nr [...] oraz do orzeczenia o utracie prawa do stypendium z dniem 17.07.2010 r.

Mając powyższe na uwadze organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Od decyzji tej skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, w której podniósł zarzut:

I. naruszenia przepisów prawa materialnego, a to:

1) przepisu art. 42a ust. 5 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy polegającej na bezpodstawnym przyjęciu, że okres przysługiwania stypendium upływa z dniem następnym po ukończeniu studiów, tj. z dniem 17 lipca 2010 r., podczas gdy zgodnie z w/w przepisem, stypendium przysługuje za okres uczestnictwa w zajęciach przewidzianych programem studiów, a program studiów podyplomowych na uczelni przewidywał uczestnictwo w zajęciach w semestrze letnim w okresie od 27 lutego 2010 r. do 30 września 2010 r.;

2) przepisu art. 2 Konstytucji RP polegającej na bezpodstawnym uchyleniu decyzji z dnia 1 października 2010 r. o utracie przez skarżącego prawa do stypendium z dniem 1 października 2010 r. i orzeczeniu o utracie przez skarżącego stypendium z dniem 17 lipca 2010 r., podczas gdy zgodnie z w/w przepisem z zawartej w nim zasady demokratycznego państwa prawnego i wywodzącej się z niej zasady związania organu wydaną przez siebie decyzją, organ ten bezpodstawnie uchylił wydaną wcześniej przez siebie decyzję;

II. naruszenie przepisów postępowania, a to art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. polegające na bezpodstawnym przyjęciu, że wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne istniejące w dniu 1 października 2010 r., a nieznane organowi, polegające na tym, że w świetle nowych dowodów stwierdzono, iż z dniem 16 lipca 2010 r. skarżący ukończył studia podyplomowe i nie zgłosił tego faktu w urzędzie pracy, podczas gdy zgodnie z decyzją nr [...] z dnia [...] stypendium zostało przyznane za okres uczestnictwa w zajęciach przewidzianych programem studiów, a więc od 27 lutego 2010 r. do 30 września 2010 r.

Powołując się na powyższe wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie co do istoty sprawy, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania pierwszej i drugiej instancji.

W uzasadnieniu podał, że w dniu [...] Starosta Powiatu O. wydał decyzję nr [...], na mocy której przyznał skarżącemu stypendium z dniem 27 lutego 2010 r. z tytułu dofinansowania kosztów studiów podyplomowych w wysokości 20% zasiłku dla bezrobotnych na okres tego dofinansowania, tj. do dnia 30 września 2010 r. Następnie w dniu 25 lutego 2010 r. pomiędzy skarżącym a Starostą Powiatu O. została zawarta umowa o dofinansowanie studiów podyplomowych, której treścią było określenie jedynie cywilnoprawnych praw i obowiązków stron tejże umowy, dlatego też powoływanie się przez organ w kwestionowanej decyzji administracyjnej na wymienioną umowę ma charakter bezprzedmiotowy, albowiem nie może ona być podstawą do wydania jakiejkolwiek decyzji administracyjnej, gdyż umowa ta reguluje jedynie uprawnienia i obowiązki stron o charakterze cywilnoprawnym. Jedynym wytłumaczeniem może być tylko okoliczność, że umowa w § 3 pkt 1 powtarza przepis art. 42a ust. 5 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

Skarżący podniósł, że w zaskarżonej decyzji organ w ogóle nie odniósł się do zarzutów podniesionych w piśmie z dnia 7 grudnia 2010 r. będącego odpowiedzią na postanowienie o wznowieniu postępowania.

Skarżący podniósł również, że w decyzji z dnia [...] organ przyznał mu stypendium za rzeczywisty okres dofinansowania kosztów studiów podyplomowych, tj. od 27 lutego 2010 r. do 30 września 2010 r. Podobnie art. 42a ust. 5 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy stanowi, że stypendium przysługuje za okres uczestnictwa w zajęciach przewidzianych programem studiów. Zatem wcześniejsze, niejako przedterminowe ukończenie studiów przez słuchacza studiów, nie uprawnia organ do żądania zwrotu stypendium za okres od zdania egzaminu do planowego końca semestru, gdyż zasadą jest, że na każdej uczelni semestr letni zaczyna się ogólnie w lutym, a kończy dokładnie 30 września danego roku.

Dokonana w zaskarżonej decyzji interpretacja przez organ przepisów prawa prowadzi zdaniem skarżącego do wykładni argumentum ad absurdum, z tego względu, że egzamin w drugim poprawkowym terminie na pewno nie odbył się dokładnie w dniu 30 września 2010 r., tylko odpowiednio stosunkowo na tyle wcześniej, by władze uczelni miały czas na wystawienie świadectw ukończenia studiów dla poszczególnych słuchaczy.

Nasuwa się w ocenie skarżącego pytanie, czy organ, przyznając na początku studiów stypendium z góry nastawiał się na wznowienie postępowania w sprawie, w której na podstawie towarzyszących okoliczności mógł i powinien przypuszczać, że okoliczności sprawy wskazywały na dalece mało prawdopodobne, aby egzamin dyplomowy odbył się dokładnie w dniu 30 września 2010 r. Decyzja zaskarżonej treści budzi zdaniem skarżącego zdziwienie, tym bardziej, że prawnym jej następstwem będzie nakaz zwrotu części kwoty z przyznanego wcześniej stypendium, co narusza podstawową zasadę demokratycznego państwa prawnego wyrażoną w art. 2 Konstytucji, jaką jest zasada związania organu wydaną przez siebie decyzją.

Skarżący dodatkowo podniósł, że stypendium ma na celu wspomóc finansowo stypendystę w kształceniu, którego koszty w przypadku skarżącego ponad dwukrotnie przekroczyły przyznane stypendium a to w związku z koniecznością ponoszenia przez skarżącego kosztów dojazdu na uczelnię samochodem co drugi weekend, noclegów i wyżywienia na miejscu. Koszty te finansowane były przez rodziców skarżącego.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 owego przepisu prawa). Z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. wynika, że w wojewódzki sąd administracyjny uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie w razie stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd ten stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach, ewentualnie stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w k.p.a. lub w innych przepisach. Z powyższego jednoznacznie wynika, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa materialnego lub przepisów postępowania, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

Zauważyć ponadto należy, że zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z przepisu tego wynika, że obowiązkiem sądu administracyjnego jest wszechstronna, wykraczająca poza granice zarzutów skargi kontrola legalności zaskarżonej decyzji w kontekście jej zgodności z prawem materialnym i prawem procesowym.

Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w ten właśnie sposób, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu nie stwierdził, by zaskarżona decyzja Wojewody [...] naruszała przepisy prawa materialnego, bądź przepisy postępowania administracyjnego, a tym samym, by istniały w sprawie podstawy z wyżej powołanych przepisów prawa do uwzględnienia skargi i wyeliminowania z obrotu prawnego wydanych w sprawie decyzji administracyjnych.

Przedmiotem kontroli Sądu w rozpoznawanej sprawie pod względem zgodności z prawem jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] wydana na podstawie oraz art. 42 a ust. 5 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz. U. z 2008r. nr 69, poz. 415 ze zm.), którą to decyzją - po rozpatrzeniu odwołania skarżącego od wydanej w trybie wznowieniowym decyzji Starosty Powiatu O. z dnia [...] uchylającej decyzję ostateczną tego organu z dnia [...], nr [...] o utracie przez skarżącego prawa do stypendium z dniem 1 października 2010 r. oraz orzekającej o utracie prawa do stypendium z dniem 17 lipca 2010 r. - Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Okoliczności faktyczne ustalone przez organy prowadzące sprawę w obydwu instancjach są niesporne i niekwestionowane przez skarżącego. Istota problemu w niniejszej sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy w rozumieniu art. 42a ust. 5 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy użyte przez ustawodawcę w tymże przepisie prawa pojęcie "za okres uczestnictwa w zajęciach przewidzianych programem studiów" oznacza okres faktycznego uczestnictwa w zajęciach przewidzianych programem studiów, czyli okres uczestnictwa w studiach, czy okres figurowania w ewidencji studentów, czylo okres trwania studiów. Istnienie podstaw do wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Starosty O. z dnia [...] orzekającą o utracie przez skarżącego prawa do stypendium z dniem 01.10.2010 r. zależy od rozumienia w/w pojęcia użytego w art. 42a ust. 5 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

Odpowiadając na powyższe pytanie zważyć należy, że z prawidłowych i niekwestionowanych okoliczności faktycznych niniejszej sprawy wynika, że decyzją ostateczną Starosty Powiatu O. z dnia [...] skarżący został uznany za osobę bezrobotną z dniem 09.02.2010 r. bez prawa do zasiłku. W dniu 09.02.2010 r. złożył wniosek o przyznanie środków z Funduszu Pracy w kwocie 1 600 zł na sfinansowanie studiów podyplomowych.

W dniu 25.02.2010 r. została zawarta umowa nr 3/2010 pomiędzy Starostą Powiatu O. i skarżącym o dofinansowanie studiów podyplomowych, którą określono prawa i obowiązki stron tejże umowy. W § 1 pkt. 2 umowy ustalono, że przyznane środki zostaną przeznaczone na dofinansowanie jednosemestralnych studiów podyplomowych realizowanych w terminie od 27.02.2010 r. do 30.09.2010 r. W § 3 tej umowy postanowiono, że za okres uczestnictwa w zajęciach przewidzianych programem studiów podyplomowych przysługuje stypendium w wysokości 20 % zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Natomiast w § 2 pkt 3 i w § 5 pkt 2 umowy skarżący został zobowiązany do niezwłocznego przedłożenia po zakończeniu studiów podyplomowych dyplomu potwierdzającego ukończenie studiów oraz powiadomienia Powiatowego Urzędu Pracy o zmianach danych zawartych w dokumentach złożonych przy zawarciu umowy, a dotyczących spraw uregulowanych umową.

W związku z przyznaniem dofinansowania kosztów studiów podyplomowych, zgodnie z art. 42a ust. 5 ustawy, bezrobotnemu za okres uczestnictwa w zajęciach przewidzianych programem studiów przyznano stypendium decyzją nr [...] z dnia [...] W uzasadnieniu decyzji podano, że stypendium przysługuje pod warunkiem, że nie zajdą okoliczności powodujące jego utratę.

Następnie w związku z tym, że z dokumentów posiadanych przez Powiatowy Urząd Pracy w O. wynikało, iż upłynął okres, na który Starosta przyznał dofinansowanie, decyzją z dnia [...] nr [...] orzeczono o utracie przez skarżącego prawa do stypendium z dniem 01.10.2010 r.

W piśmie z dnia 14.10.2010 r. skarżący poinformował organ, że czeka na przesłanie przez uczelnię, w której odbył studia podyplomowe, oryginału dyplomu potwierdzającego fakt ukończenia przez niego tychże studiów. W dniu 29.10.2010 r. skarżący przedłożył na wezwanie organu I instancji świadectwo ukończenia studiów podyplomowych z dnia 16.07.2010 r.

Organ I instancji wystąpił do tejże uczelni o wystawienie zaświadczenia o faktycznym terminie zakończenia przez skarżącego zajęć na studiach podyplomowych. W dniu 15.11.2010 r. do organu I instancji wpłynęło pismo z dnia 08.11.2010r., w którym Kierownik Zakładu Polityki Ekonomicznej tejże uczelni podał, że skarżący, który był słuchaczem jednosemestralnych studiów podyplomowych "Zasady wykorzystywania funduszy unijnych", obronił w dniu 16.07.2010 r. pracę dyplomową na tym kierunku studiów i tym samym ukończył studia podyplomowe.

Wbrew odmiennemu w tym względzie stanowisku skarżącego, trafnie organ I instancji uznał w tej sytuacji, że wystąpiła w sprawie przesłanka z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. do wznowienia postepowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną tego organu z dnia [...] nr [...], którą to decyzją organ ten orzekł o utracie przez skarżącego prawa do stypendium z dniem 01.10.2010 r. w związku z upływem okresu, na jaki Starosta przyznał dofinansowanie kosztów studiów podyplomowych.

Zauważyć bowiem należy, że zgodnie z art. 42a ust. 5 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy: "Bezrobotnemu, któremu starosta przyznał dofinansowanie kosztów studiów podyplomowych, za okres uczestnictwa w zajęciach przewidzianych programem studiów przysługuje stypendium, w wysokości 20 % zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1. Przepis art. 41 ust. 3b stosuje się odpowiednio." Wykładnia gramatyczna art. 42a ust. 5 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy jednoznacznie wskazuje, że bezrobotnemu, któremu starosta przyznał dofinansowanie kosztów studiów podyplomowych, przysługuje stypendium za okres uczestnictwa w zajęciach przewidzianych programem studiów, a nie za okres trwania studiów, jak tego chce skarżący, czy za okres figurowania w ewidencji studentów.

Z przepisu art. 42a ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy wynika, że koszt studiów, to kwota należna organizatorowi studiów (ust. 1). Umowa, jaką zawiera starosta z osobą bezrobotną o dofinansowanie studiów podyplomowych, określa prawa i obowiązki stron oraz wysokość i tryb przekazywania środków na pokrycie kosztów studiów podyplomowych w formie bezpośrednich wpłat na konto organizatora tych studiów(ust. 2). Dotyczy zatem tylko kwoty z ust. 1 art. 42a ustawy. Stypendium o jakim mowa w art. 42a ust. 5 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, nie wchodzi w skład pojęcia "koszty studiów podyplomowych" i nie może być regulowane umownie. Zatem zawarty w umowie zapis o stypendium ma charakter umowny.

Skoro z przeprowadzonego przez organ I instancji postępowania wyjaśniającego wynikało, że skarżący ukończył w dniu 16 lipca 2010 r. jednosemestralne studia, na które otrzymał dofinansowanie na podstawie umowy o charakterze cywilnym zawartej ze Starostą Powiatu O. w dniu [...] o dofinansowanie studiów podyplomowych, w tym bowiem dniu obronił pracę dyplomową, to istotnie wyszły na jaw nowe okoliczności faktyczne nieznane organowi, który wydał w decyzję z dnia [...] o utracie przez skarżącego prawa do stypendium z dniem 01.10.2010 r. Okoliczności te są okolicznościami, o jakich mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., stanowiącymi podstawę do wznowienia postepowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną tego organu z dnia [...] Za nieskuteczne uznać należy, wobec treści art. 42a ust. 5 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy powoływanie się przez skarżącego zarówno na art. 2 Konstytucji RP, jak i na treść decyzji tego organu z dnia [...] którą organ I instancji przyznał skarżącemu prawo do stypendium z dniem 27.02.1010 r. z tytułu dofinansowania kosztów studiów podyplomowych. Wprawdzie bowiem zgodnie z art. 110 k.p.a.: "Organ administracji publicznej, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia, o ile kodeks nie stanowi inaczej", jednakże decyzja taka może podlegać weryfikacji w jednym z trybów nadzwyczajnych określonych w k.p.a., co wynika już z samej treści wyżej cytowanego przepisu prawa, a co w żadnej mierze nie pozostaje w sprzeczności z ustanowioną w art. 2 Konstytucji RP zasadą demokratycznego państwa prawnego, na którą nietrafnie skarżący się powołuje. Weryfikacja wydanych przez organ administracji publicznej decyzji administracyjnych, nawet ostatecznych, podlega weryfikacji w ustanowionych przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego trybach nadzwyczajnych w razie wystąpienia określonych przepisami tego Kodeksu przesłanek weryfikacji decyzji. I taka właśnie sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie.

Wbrew odmiennemu w tym względzie stanowisku skarżącego organ I instancji był uprawniony do wznowienia postepowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...] w związku z ujawnieniem się okoliczności, o jakich mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Już bowiem po wydaniu decyzji z dnia [...] wyszła na jaw istotna dla sprawy nowa okoliczność faktyczna, istniejąca w dniu wydania owej decyzji, nieznana organowi, który wydał decyzję, a okolicznością tą był fakt ukończenia przez skarżącego studiów podyplomowych w dniu 16 lipca 2010 r. Skoro w tym dniu skarżący obronił pracę, to tym samym prawidłowo organ przyjął, że po tym dniu nie uczestniczył już w zajęciach, w związku z czym za okres po dniu 16 lipca 201 r. stypendium już nie przysługuje, skoro zgodnie z art. 42a ust. 5 ustawy o promocji zatrudnienia, stypendium przysługuje za okres uczestnictwa w zajęciach przewidzianych programem studiów, a nie za okres trwania studiów.

W tej sytuacji nie zasługują na uwzględnienie argumenty podniesione w skardze, w tym twierdzenia dotyczące konieczności ponoszenia przez rodziców skarżącego dodatkowych kosztów związanych z uczestnictwem skarżącego w studiach podyplomowych.

W ocenie Sądu orzekającego wydane w sprawie decyzje nie naruszają prawa. Uznać je zatem należy za prawidłowe. Wprawdzie w sentencji decyzji drugoinstancyjnej zawarto rozstrzygnięcie dotyczące postanowienia z dnia [...] o wszczęciu na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. postępowania w sprawie utraty przez skarżącego prawa do stypendium z dniem 01.10.20120 r. orzeczonej decyzją ostateczną z dnia [...] nr [...], co uczyniono z uchybieniem art. 138 k.p.a., to jednak w ocenie Sądu uchybienie to nie miało wpływu na wynik sprawy. Było zatem uchybieniem nieistotnym. Zważyć należy, że wydane na podstawie art. 149 § 1 k.p.a. postanowienie o wznowieniu postępowania jest postanowieniem, o jakim mowa w art. 142 k.p.a., to jest postanowieniem, na które nie służy zażalenie. Prawidłowość jego podjęcia podlega kontroli instancyjnej w toku postępowania, co zostało uczynione i ocenione prawidłowo. Przepis jednak art. 138 k.p.a. zwierający katalog rozstrzygnięć podejmowanych prze organ II instancji nie przewiduje możliwości wydawania odrębnych rozstrzygnięć dotyczących podejmowanych w toku instancji niezaskarżalnych postanowień.

W tej sytuacji skarga jako pozbawiona uzasadnionych podstaw podlegała oddaleniu, co orzeczono na podstawie art. 151 p.p.s.a.