Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 19/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-05-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
659
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Zarząd Miasta
Treść wyniku: Stwierdzono, iż przewlekłość postępowania nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa i w pozostałym zakresie umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 3 & 2 pkt 8
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 415
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym.

SENTENCJA

Dnia 15 maja 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wykowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Piotr Korzeniowski Sędzia WSA Grzegorz Rząsa po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 maja 2017 roku w trybie uproszczonym sprawy ze skargi [....] spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą [...] na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku I. umarza postępowanie sądowe w przedmiocie zobowiązania Prezydenta [...] do rozpatrzenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z funkcją usługowo – rekreacyjną w parterze oraz garażem podziemnym i wjazdem na działkę wraz z niezbędną infrastrukturą i zagospodarowaniem terenu na działkach oznaczonych nr [...], [...], [...] i [...] w obrębie [...] w Dzielnicy [...]; II. stwierdza, że Prezydent [...] przewlekle prowadził postępowanie w przedmiocie rozpatrzenia wniosku, o którym mowa w punkcie I; III. stwierdza, że przewlekłość, o której mowa w punkcie II nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; IV. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz skarżącego [...] spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] kwotę 597 zł (pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

I. Pismem z dnia [...] grudnia 2016 r. spółka [...] Spółka z o.o. z siedzibą w [...] (dalej "skarżąca (spółka)") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej "Sądu") skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta [...] (dalej także "Prezydenta") w sprawie dotyczącej wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z funkcją usługowo - rekreacyjną w parterze oraz garażem podziemnym i wjazdem na działkę, wraz z niezbędną infrastrukturą i zagospodarowaniem terenu, na działkach oznaczonych nr [...] , [...] , [...] i [...] , w obrębie [...] w Dzielnicy [...], sygn. akt: [...] , [...] .

Skarga podnosi, że sposób prowadzenia przez organ postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie narusza w sposób rażący art. 35 § 1 i § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 j.t. ze zm., dalej jako "k.p.a.") w zw. z art. 12 § 1 k.p.a., w zw. z art. 7 i art. 8 k.p.a. Organ dopuścił się także naruszenia art. 36 § 1 lub § 2 k.p.a., nie zawiadamiając skarżącej o niezałatwieniu sprawy w terminie wskazanym w art. 35 k.p.a., ani o przyczynach zwłoki. Organ nie podał również nowego terminu załatwienia sprawy. Przyczynę powyższych naruszeń stanowi bezczynność organu i przewlekłe prowadzenie sprawy, która toczy się - wskutek niezdolności organu do wydania zgodnej z prawem i prawidłowej merytorycznie decyzji o warunkach zabudowy - nieprzerwanie od 6 lat (pierwszy wniosek z dnia [...] grudnia 2011 roku).

Z racji wystąpienia powyższych okoliczności, skarżąca spółka wniosła o:

1. zobowiązanie organu, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., do wydania decyzji w określonym przez Sąd terminie;

2. stwierdzenie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a., że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania;

3. stwierdzenie, na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a, że bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa;

4. przyznanie, na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a.. od Organu na rzecz Skarżącej sumy pieniężnej w wysokości połowy maksymalnej kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. - ewentualnie - w przypadku nieuwzględnienia powyższego wniosku - wnoszę o wymierzenie Organowi grzywny w maksymalnej wysokości określonej przez art. 154 § 6 p.p.s.a.

5. rozpoznanie niniejszej sprawy w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym (na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a.);

6. zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

II. Przebieg postępowania administracyjnego, objętego przedmiotem skargi, przedstawia się następująco:

1. Wnioskiem z dnia [...] grudnia 2011 roku skarżąca wystąpiła do Prezydenta o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z funkcją usługowo - rekreacyjną w parterze oraz garażem podziemnym i wjazdem na działkę wraz z niezbędną infrastrukturą i zagospodarowaniem terenu na działkach oznaczonych nr [...],[...],[...] i [...] w obrębie [...] w Dzielnicy [...].

2. Zarząd Dzielnicy [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 roku ustalił warunki zabudowy dla ww. inwestycji.

3. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2012 roku. znak: [...] uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

4. Na decyzję tą strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 29 stycznia 2013 roku, sygn. akt IV SA/Wa 2043/12, skargę oddalił, a Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 28 listopada 2014 roku, sygn. akt II OSK 1177/13 oddalił skargę kasacyjną od tego wyroku.

5. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Zarząd Dzielnicy [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] października 2015 roku odmówił ustalenia warunków zabudowy dla wnioskowanej inwestycji.

6. Od decyzji tej Strona wniosła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], które decyzją z dnia [...] czerwca 2016 roku znak [...] uchyliło zaskarżoną decyzję Zarządu Dzielnicy [...] Nr [...] z dnia [...] października 2015 roku, i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania.

7. Zawiadomieniem z dnia [...] lipca 2016 r. znak [...] Urząd Dzielnicy [...] poinformował strony o prowadzonym, na skutek wym. decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] postępowaniu, w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego Z funkcją usługowo - rekreacyjną w parterze oraz garażem podziemnym i wjazdem na działkę wraz z niezbędną infrastrukturą i zagospodarowaniem terenu na działkach oznaczonych nr [...],[...],[...] i [...] w obrębie [...] w Dzielnicy [...].

8. Pismem z dnia [...] października 2016 roku skarżąca spółka wniosła do SKO zażalenie na przewlekłość postępowania w przedmiotowej sprawie.

9. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] SKO uznało zażalenie skarżącej spółki za nieuzasadnione.

10. Pismami z dnia [...] listopada 2016 r. Prezydent przekazał projekt decyzji ustalającej warunki dla planowanej inwestycji do uzgodnień przez Zarząd [...] oraz Zarząd [...].

11. Pismem z dnia [...] grudnia 2016 r. skarżąca spółka zgłosiła gotowość wzięcia udziału w spotkaniu wyznaczonym na [...] grudnia 2016 r. w siedzibie Urzędu Dzielnicy [...], dotyczącym ustalenia warunków zabudowy dla planowanej inwestycji.

12. Pismem z dnia [...] grudnia 2016 r. wspólnoty mieszkaniowe, sąsiadujące z terenem inwestycji, przedstawiły własne stanowisko w sprawie.

13. Pismem z dnia [...] grudnia 2016 r., które wpłynęło do organu w dniu [...] grudnia 2016 r., skarżąca spółka wniosła, skierowaną do tut. Sądu, skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta (Prezydenta należy uznać za organ, przeciwko któremu skierowano skargę, niezależnie od tego, że skarga wskazuje bezpośrednio organ pomocniczy, wykonujący kompetencje Prezydenta na zasadzie upoważnienia, tj. Zarząd Dzielnicy [...] – Burmistrza Dzielnicy [...]).

14. Decyzją z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] Zarząd Dzielnicy [...] ustalił warunki zabudowy dla planowanej inwestycji.

III. W odpowiedzi na skargę, udzielonej pismem z dnia [...] stycznia 2017 r. Prezydent wniósł o jej oddalenie, zajmując następujące stanowisko w sprawie:

1. Nieuzasadnionym jest podnoszenie zarzutów bezczynności i przewlekłości do postępowania zakończonego decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2016 roku znak [...] oraz poprzedniego postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] czerwca 2012 roku. znak: [...] weryfikowaną następnie na drodze sądowo - administracyjnej. Postępowania te zostały przeprowadzone i zakończone w prawem przewidziany sposób. Tym samym uznać należy, iż zarzut bezczynności i przewlekłości postępowania może dotyczyć jedynie postępowania, o którego prowadzeniu zawiadomiono zawiadomieniem z dnia [...] lipca br.

2. Analizując prowadzone od tej daty postępowanie administracyjne wskazać należy, iż po otrzymaniu przez organ I instancji kompletnych akt sprawy z Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] organ zawiadomił wszystkie strony postępowania o ponownym rozpatrywaniu wniosku w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, jak również o możliwości zapoznania się z aktami sprawy. W związku z wytycznymi wskazanymi w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2016 roku, została sporządzona ponowna analiza funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu - część tekstowa oraz część graficzna. Następnie, pismem z dnia [...] lipca 2016 roku Urząd Dzielnicy [...] wezwał Stronę do zajęcia stanowiska w przedmiotowej sprawie w terminie 14 dni od dnia otrzymania pisma. Dnia [...] września 2016 r. do Organu 1 instancji wpłynęło pismo wnioskodawcy "[...] "; Sp. z o.o. wraz z "Wynikiem badania zasięgu systemu korzeniowego dziesięciu drzew bożodrzew - gruczołkowaty zlokalizowanych w [...] przy ul. [...] ". W oparciu, o zebrane materiały i wykonaną analizę, zostały w sprawie przygotowane projekt decyzji o warunkach zabudowy oraz pisma do Zarządu [...] i Zarządu [...]. Następnie Skarżący zwrócił się do Burmistrza Dzielnicy z prośbą spotkanie i przeprowadzenie rozmów w sprawie nasadzeń znajdujących się na przedmiotowej nieruchomości oraz w innych sprawach związanych z przedmiotową nieruchomością. Do spotkania oraz rozmów nie doszło wobec złożenia przedmiotowej skargi. Reasumując należy wskazać, iż postępowanie w przedmiotowej sprawy prowadzone było w sposób wyczerpujący i wnikliwy zgodny z wytycznymi organu wyższego stopni, a wszelkie czynności organu podejmowane, były bezzwłocznie bądź w możliwie najkrótszym terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

IV. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269, ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., 270, ze zm. - dalej p.p.s.a.) wynika, że kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 tego artykułu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.

W myśl art. 119 pkt 4 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W myśl art.120 p.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Szczegółowe kompetencje Sądu w razie uwzględnienia skargi na przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania wskazuje art. 149 § 1, § 1a, § 1b i § 2 p.p.s.a.

Przesłanką dopuszczalności wniesienia do sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu jest uprzednie wniesienie przez stronę zażalenia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa w trybie przewidzianym w art. 37 § 1 k.p.a., albowiem jest to środek zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 7 maja 2014 r., sygn. akt II OSK 1083/14, publ. LEX). Przesłanka ta została spełniona w niniejszej sprawie, albowiem pismem z dnia 17 października 2016 roku skarżąca spółka wniosła do SKO zażalenie na przewlekłość postępowania w przedmiotowej sprawie.

Wniesioną skargę należało co do zasady uwzględnić, albowiem kontrolowane postępowanie w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy dla planowanej inwestycji było dotknięte przewlekłością, która ta przewlekłość stanowi faktyczny przedmiot skargi.

V. Ocena przebiegu postępowania administracyjnego, prowadzonego przez Prezydenta [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z funkcją usługowo - rekreacyjną w parterze oraz garażem podziemnym i wjazdem na działkę, wraz z niezbędną infrastrukturą i zagospodarowaniem terenu, na działkach oznaczonych nr [...],[...],[...] i [...], w obrębie [...] w Dzielnicy [...], sygn. akt: [...],[...], prowadzi do następujących wniosków:

1. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądowym (np. wyrok NSA z dnia 26 lipca 2012 r., II OSK 1360/12, publ. LEX) w sprawie ze skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania to sąd administracyjny, na podstawie okoliczności sprawy, a zwłaszcza toku postępowania administracyjnego, ocenia, czy w sprawie wystąpiła bezczynność, czy przewlekłe prowadzenie postępowania oraz na podstawie tej oceny, stosownie do okoliczności sprawy, podejmuje rozstrzygnięcia, o których mowa w art. 149 p.p.s.a., jeżeli nie ma podstaw do odrzucenia albo oddalenia skargi, bądź umorzenia postępowania sądowego. Kierując się w niniejszej sprawie powyższymi wytycznymi, Sąd uznał, że do oceny sprawności prowadzonego przez Prezydenta postępowania, którego nie sposób zakwalifikować jako takiego, w którym organ zaniechał dokonywania jakichkolwiek czynności procesowych (który to stan odpowiadałby najpełniej klasycznie rozumianemu stanowi bezczynności) właściwym jest stosowanie kryteriów ewentualnego przewlekłego prowadzenia postępowania.

2. Instytucja kierowanej do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez organ została wprowadzona do systemu prawa wraz z nowelizacją przepisów p.p.s.a., obowiązującą od dnia 11 kwietnia 2011 r. Skarga ta ma na celu przeciwdziałanie przewlekłości postępowań administracyjnych, a w konsekwencji skuteczniejszej realizacji prawa strony do rozpoznania sprawy bez zbędnej zwłoki. Skoro ustawodawca obok skargi na bezczynność organu, wyodrębnił jako odrębną, skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy, to należy uznać, że przewlekłość postępowania jest innym typem naruszenia zasady szybkości postępowania niż niezałatwienie sprawy w terminie.

Przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy będzie oznaczało nie tylko niezałatwienie sprawy w ustawowych terminach przewidzianych w art. 35 k.p.a., ale jednocześnie sytuację, w której organ wprawdzie prowadząc postępowanie podejmuje w jego toku czynności procesowe, które mogą być ocenione jako zbędne do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. Podejmowanie przez organ takich czynności procesowych oznacza, że organ nie pozostaje w sprawie bezczynny, ale jednocześnie wpływa to na przewlekłe prowadzenie postępowania.

Skarga na przewlekłość postępowania ma za zadanie stwierdzenie, że postępowanie prowadzone było w sposób przewlekły i to bez względu na to, czy sprawa została załatwiona przed wydaniem orzeczenia, czy też nie. W orzecznictwie przyjmuje się, że z przewlekłością postępowania mamy do czynienia wówczas, gdy postępowanie trwało dłużej niż to konieczne do wyjaśnienia okoliczności faktycznych i prawnych, które są istotne dla rozprzęgnięcia sprawy.

Kodeks postępowania administracyjnego w rozdziale 2 formułuje szereg ogólnych zasad postępowania administracyjnego, które obowiązują w każdym postępowaniu i których organ obowiązany jest przestrzegać. Zgodnie z zasadą legalności działania (art. 6 k.p.a.), organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. W toku postępowania organy administracji stoją na straży praworządności, podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 k.p.a.). Ponadto zgodnie z zasadą pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa, organy administracji publicznej prowadza postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej (art. 8 k.p.a.).Organy administracji publicznej mają obowiązek działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia (art. 12 § 1 k.p.a.). Na organie prowadzącym postępowanie spoczywa obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do załatwienia sprawy (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.).

Stosownie do treści art. 35 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy, od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 k.p.a.). W myśl natomiast art. 36 § 1 k.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 k.p.a.).

3. Stosownie do art.149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a:

1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;

2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;

3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.

Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art.149 § 1a p.p.s.a).

Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art.149 § 2 p.p.s.a.).

4. Przedmiotem postępowania administracyjnego, którego dotyczy skarga, było rozpoznanie przez Prezydenta wniosku skarżącej spółki z dnia [...] grudnia 2011 r. o ustalenie warunków zabudowy dla wskazanej tam inwestycji budowlanej. Z akt sprawy wynika w sposób bezsporny, że: (-) pomijając wydaną przez Prezydenta, w reakcji na wniesienie obecnie rozpatrywanej skargi, decyzję z dnia [...] marca 2017 r. (tj. trzecią z kolei decyzję tego organu w sprawie), organ ten orzekał poprzednio dwukrotnie, tj. decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r., ustalającą żądane warunki zabudowy, oraz decyzją z dnia [...] października 2015 r., odmawiającą ich ustalenia, które to decyzje zostały następnie uchylone przez SKO w toku kontroli instancyjnej (decyzje SKO odpowiednio z dnia [...] czerwca 2012 r., poddana kontroli tut. Sądu, a następnie NSA oraz z dnia [...] czerwca 2016 r.), (-) w następstwie wydania przez SKO drugiej kasatoryjnej decyzji odwoławczej (tj. decyzji z dnia [...] czerwca 2016 r.) obowiązkiem Prezydenta było rozpatrzenie sprawy po raz trzeci, co jak wskazano powyżej, nastąpiło decyzją tego organu z dnia [...] marca 2017 r. (okres, w którym rozpatrywanie sprawy miało miejsce, wyniósł zatem łącznie ponad 9 miesięcy).

5. Wydanie przez organ dochodzonego skargą orzeczenia przed dniem rozpoznania skargi przez sąd administracyjny (chodzi przy tym o wydanie orzeczenia w znaczeniu ściśle formalnym, tj. nie biorącym pod uwagę, czy treść orzeczenia jest zgodna z oczekiwaniami stron postępowania), wywołuje brak przesłanek do stosowania przez Sąd instrumentu przewidzianego w art.149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., tj. zobowiązania organu do wydania w określonym terminie dochodzonego skargą aktu. Postępowanie sądowe w tym zakresie (tj. tylko w zakresie zastosowania w/w środka procesowego) należało zatem umorzyć na zasadzie art.161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd umarza postępowanie, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt I wyroku).

6. Wydanie przez organ decyzji nie zwalnia jednak Sądu od orzekania, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce, a jeśli tak to czy miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa, czy też naruszenie to nie miało charakteru rażącego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 października 2013 r., I OSK 797/13). Użycie bowiem w zdaniu drugim ww. art. 149 § 1 p.p.s.a. zwrotu "jednocześnie" nie oznacza, że ta część przepisu ma zastosowanie jedynie wówczas, gdy sąd zobowiązuje organ do wydania aktu w określonym terminie. Wręcz przeciwnie, z analizy tego przepisu wynika, zdaniem Sądu, że uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego może polegać na stwierdzeniu, że bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa albo że naruszenie prawa nie było rażące, mimo że są podstawy do umorzenia postępowania sądowego w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do wydania aktu, z uwagi na to, że akt taki został wydany przez organ po wniesieniu skargi do sądu.

Sąd nie podziela przy tym stanowiska skargi co do pozostawania przez organ I instancji w stanie bezczynności, czy też przewlekłości przed dniem przystąpienia przez ten organ do wykonania decyzji SKO z dnia [...] czerwca 2016 roku, tj. przed przystąpieniem do przeprowadzenia po raz trzeci postępowania wyjaśniającego w niniejszej sprawie (zakończonego wydaniem przez ten organ decyzji z dnia [...] marca 2017 r.). Nie ulega wątpliwości, że pomiędzy wniesieniem przez skarżącą spółkę wniosku o ustalenie warunków zabudowy w dniu [...] grudnia 2011 roku a wydaniem w/w decyzji z dnia [...] marca 2017 r.) upłynęło ponad pięć lat (a mając na uwadze niekorzystne dla spółki rozstrzygnięcie w/w decyzji nie można wykluczyć, iż decyzja ta może nie być ostatnią decyzją w sprawie), co istotnie czyni sumaryczny okres procedowania w przedmiocie wniosku bardzo długim. Powyższego faktu nie można jednakże automatycznie utożsamiać z bezczynnością lub przewlekłością organu w sytuacji, w której: (-) organ I instancji wydał w tym czasie dwie decyzje merytoryczne (nie licząc decyzji ostatniej), w tym decyzję pozytywną i negatywną dla skarżącej, (-) decyzje te poddane zostały kontroli instancyjnej, skutkującej dwiema kolejnymi decyzjami kasatoryjnymi SKO, (-) pierwsza za decyzji kasatoryjnych była z inicjatywy skarżącej spółki przedmiotem długotrwałej dwuinstancyjnej kontroli sądowej. W ocenie Sądu nie ma wystarczających przesłanek do uznania, że sam fakt dwukrotnego uchylenia decyzji organu I instancji przez organ odwoławczy, bezspornie potwierdzający wadliwość tychże rozstrzygnięć Prezydenta, należałoby utożsamiać z bezczynnością lub przewlekłością organu I instancji, mającą polegać na zaniechaniu wydania decyzji prawidłowej. Taką kwalifikację należałoby rozważać tylko w przypadku, w którym decyzja organu I instancji byłaby w sposób oczywisty, nie budzący najmniejszych wątpliwości, aktem o charakterze celowej obstrukcji, motywowanym wyłącznie intencją udaremnienia skarżącej realizacji jej planów inwestycyjnych, nie znajdującą żadnego oparcia w przepisach prawa (czego w żadnym razie nie można utożsamiać z każdą taką sytuacją, w której decyzja organu I instancji zostanie uchylona w toku kontroli instancyjnej przez organ odwoławczy). Analiza akt sprawy nie daje jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, że decyzje wydawane w sprawie przez organ I instancji nosiły charakter celowej obstrukcji postępowania.

W konsekwencji powyższego uznać należy, że istota niniejszej sprawy sprowadza się do skontrolowania sprawności działania organu w okresie od dnia 6 czerwca 2016 r. (uchylenie poprzedniej decyzji przez SKO) do dnia [...] marca 2017 r. (wydanie kolejnej decyzji). Nie ulega wątpliwości, że we w/w dziewięciomiesięcznym okresie (bez wątpienia wykraczającym poza wynikający z art.35 § 3 k.p.a. dwumiesięczny okres dla rozpatrzenia spraw szczególnie skomplikowanych) występowały nieuzasadnione przerwy w sprawnym rozpatrywaniu sprawy. Należy wymienić w tym kontekście w szczególności: 1) okres pomiędzy [...] 7 sierpnia 2016 r. (data upływu czternastodniowego terminu, wyznaczonemu pełnomocnikowi skarżącej spółki) a [...] października 2016 r. (dzień poprzedzający przekazanie przez organ akt sprawy SKO w związku ze złożeniem przez skarżącą spółkę zażalenia na przewlekłość postępowania, 2) okres pomiędzy [...] grudnia 2016 r. (upływ terminu na dokonanie uzgodnień projektu decyzji) a [...] marca 2017 r. (wydanie decyzji). W świetle powyższych okoliczności stwierdzić należy (stosownie do dyspozycji art.149 § 1 pkt 3 p.p.s.a.), że postępowanie organu w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy jest dotknięte przewlekłością (pkt II wyroku).

7. Nie negując w najmniejszym stopniu uprawnionego oczekiwania skarżącej spółki co do rozpatrzenia jej sprawy w rozsądnym terminie, Sąd uznał jednocześnie, że zaistniała w sprawie przewlekłość (aczkolwiek bezsprzecznie niepożądana), nie nosi ostatecznie cech rażącego naruszenia prawa (art.149 § 1 a p.p.s.a. – pkt III wyroku).

8. Mając na uwadze w/w okoliczności sprawy, Sąd nie uznał za wskazane zastosowania w sprawie instrumentów sankcyjnych, przewidzianych przez ustawodawcę w art. 149 § 2 p.p.s.a., tj. wymierzenia organowi grzywny, czy też przyznanie skarżącej spółce od organu sumy pieniężnej.

9. Na zasadzie art.200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. Sąd zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot poniesionych kosztów postępowania w łącznej kwocie [...] zł, na którą składają się: 1) zwrot kwoty uiszczonego wpisu ([...] zł), 2) zwrot uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17 zł), 3) wynagrodzenie radcy prawnego ([...] zł) stosownie do §14 ust.1 pkt 1 lit.c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r., poz.1804) – pkt V wyroku.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art.161 § 1 pkt 3 w zw. z art.149 § 1 pkt 1, art.149 § 1 pkt 3 i art.149 § 1 a, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.