Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1692/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2012-04-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 43 i 45
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Orzepowska - Kyć, Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz (spr.), Sędzia WSA Małgorzata Jużków, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2012 r. przy udziale – sprawy ze skargi "A" w S. na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie płatności obszarowych (odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania) 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. na rzecz strony skarżącej kwotę 357 zł ( słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. , na podstawie art. 59 § 2 w zw. z art. 58 ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., odtąd K.p.a.) odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Kierownika Biura Powiatowego tejże Agencji w B. z [...], r. Nr [...] odmawiającą przyznania "A " w S. jednolitej płatności obszarowej JPO oraz uzupełniającej płatności obszarowej UPO.

W uzasadnieniu postanowienia przedstawił stan faktyczny sprawy. W tych ramach podniósł, że strona, reprezentowana przez J.M. , złożyła dnia [...] r. do Biura Powiatowego Agencji w B. wniosek o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2010. Przeprowadzone zostało postępowanie przed organem I instancji, którego najistotniejszym elementem były czynności kontrolne dokonane w dniu 25 sierpnia 2010 r. Na podstawie deklaracji strony i protokołu czynności kontrolnych organ wydał opisaną na wstępie decyzję z [...] r. Decyzja ta została doręczona na adres J.M. , do rąk R. K, określonej jako dorosły domownik.

W dniu [...] r. J.M., działając w imieniu koła łowieckiego, złożył odwołanie od decyzji z [...] r. Postanowieniem z [...]r. nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania uznając, że termin ten upłynął [...]r. Pismem datowanym na dzień [...]r. J.M. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że nie uchybił terminu do wniesienia odwołania, albowiem nie otrzymał odpisu zaskarżonej decyzji a osoba, która ją odebrała nie jest upoważniona do odbioru korespondencji kierowanej do koła łowieckiego.

W tym stanie rzeczy organ odwoławczy wydał opisane na wstępie postanowienie W uzasadnieniu powołał się na art. 43 K.p.a. i podniósł, że to J.M. był adresatem pisma zawierającego odpis decyzji a zatem data odebrania przesyłki przez R. K. , będącą jego dorosłym domownikiem, była datą doręczenia, od której należy liczyć termin przewidziany na złożenie odwołania. Powołał się również na pismo Urzędu Pocztowego w S. z [...] r. stwierdzające, że pod podanym przez wnioskodawcę adresem istnieją dwie firmy – oprócz "A" także ZPUH "B" a wszelka korespondencja nadchodząca do ww. Podmiotów jak i J.M. była odbierana przez R. K., z kolei J.M. nigdy nie składał zastrzeżeń odbioru przesyłek. W konkluzji swego stanowiska organ odwoławczy podniósł, że wnioskodawca nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu.

Powyższe postanowienie stało się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W skardze wniesiono o uchylenia zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wniosku strona podniosła, że R. K. jest uprawniona do odbioru przesyłek kierowanych do "C", ale z faktu tego nie można wyprowadzić upoważnienia do odbioru przesyłek adresowanych do koła łowieckiego lub do J.M. . Reprezentujący koło J.M. o doręczeniu dopisu decyzji dowiedział się 4 maja 2011 r. i dopiero od tej daty należy, w jego opinii, liczyć bieg terminu przewidzianego na złożenie odwołania.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu podtrzymał argumentacje zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustrojów sądów powszechnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej (§ 1).

Kontrola, o której mowa sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2). Oznacza to, że w badaniu w postępowaniu sądowo-administracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów.

Dodać również należy, że stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Z 202 r. poz. 270 ze zm.), zwaną dalej p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z przepisu tego wynika, że niezależnie od zarzutów podniesionych w skardze sąd z urzędu bada, czy nie nastąpiło naruszenie prawa materialnego lub procesowego skutkujące koniecznością usunięcia zaskarżonego aktu z obrotu przez jego uchylenie lub stwierdzenie nieważności.

Odnosząc się do sprawy bieżącej Sąd podkreśla, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności uznać należy, że organ odwoławczy przyjął błędne założenie, iż w sprawie znajduje zastosowanie art. 43 K.p.a.. Przepis ten odnosi się bowiem tylko do doręczania przesyłek osobom fizycznym. Natomiast stroną w postępowaniu jest osoba prawna – "A" i to ten podmiot a nie J.M. był adresatem korespondencji. Tym samym skuteczność doręczenia należy oceniać w świetle art. 45 K.p.a. , zgodnie z którym jednostkom organizacyjnym i organizacjom społecznym doręcza się pisma w lokalu ich siedziby do rąk osób upoważnionych do odbioru pism.

Należy w tym miejscu podkreślić, że wprawdzie doręczający nie ma obowiązku weryfikacji czy osoba czynna w siedzibie osoby prawnej jest uprawniona do odbioru korespondencji kierowanej do tej osoby. Nie oznacza to jednak, że doręczenie przezeń korespondencji dowolnej osobie aktywnej w lokalu siedziby osoby prawnej jest skuteczne. Domniemanie uprawnienia odbiorcy do przyjmowania korespondencji jest domniemaniem podlegającym obaleniu, zwłaszcza w sytuacji, gdy w jednym lokalu znajduje się więcej podmiotów.

Jak podniesiono w skardze R. K. nie jest pracownikiem "A" a więc nie posiada uprawnienia do odbioru kierowanej do tego podmiotu korespondencji. Tym samym doręczenie jej odpisu decyzji organu I instancji w dniu [...] r. uznać należy za nieskuteczne a to z kolei czyni założenie organu odwoławczego o upływie terminu przewidzianego w dniu 12 maja 2011 r. błędnym. W sprawie nie doszło do skutecznego doręczenia. Zarazem jednak decyzja dotarła do adresata, skoro zostało złożone odwołanie. W tym stanie rzeczy nie można przyjąć uchybienia terminu, który nie zaczął biec, natomiast – wobec braku jakichkolwiek innych danych – należy przyjąć na korzyść strony skarżącej, że dzień, w którym decyzja dotarła do J.M. był równoznaczny z dniem doręczenia a zatem J.M. składając odwołanie w siedzibie organu I instancji w dniu [...] r. dochował terminu i odwołanie to winno zostać merytorycznie rozpatrzone. Z kolei wniosek o przywrócenie terminu, w sytuacji braku jego uchybienia, uznać należy za bezprzedmiotowy.

Tym samym zasadny jest zarzut naruszenia przez organ odwoławczy przepisów postępowania, przy czym naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy. Dlatego też, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.