Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 482/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2021-07-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Ubezpieczenie społeczne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 15zzzh
journal: Dz.U. 2020 poz 374
law: Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych  chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirella Ławniczak Sędzia WSA Małgorzata Górecka Asesor WSA Piotr Ławrynowicz (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 lipca 2021 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych [...] z dnia [...] czerwca 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek za okres od kwietnia do maja 2020 roku uchyla zaskarżoną decyzję.


UZASADNIENIE

A. S. [...] maja 2020 r. zwrócił się do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w [...] o zwolnienie z opłacania należności z tytułu składek za okres od kwietnia do maja 2020 r. We wniosku w pkt [...] Informacje dotyczące sytuacji ekonomicznej podmiotu, któremu ma być udzielona pomoc publiczna (wg stanu na [...].12.2019r.), zgodnie z Komunikatem Komisji Europejskiej (2020/C 91 I/01 z 20.03.2020r.), w pozycji C "Czy podmiot spełnia kryteria kwalifikujące go do objęcia postępowaniem upadłościowym" zaznaczył odpowiedź "nie".

Zaskarżoną decyzją z [...] czerwca 2020 r. ZUS [...] na podstawie 31zq ust. 7 ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. poz. 374 ze zm., dalej ustawa COVID-19), w związku z art. 83 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 266 ze zm., dalej: usus) odmówił skarżącemu prawa do zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek na własne obowiązkowe ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz wypadkowe, dobrowolne ubezpieczenie chorobowe, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy za okres od kwietnia do maja 2020 r.

W uzasadnieniu organ podał, że zgodnie z art. 15 zzzh ustawy COVID-19 zwolnienie z opłacania należności z tytułu składek stanowi pomoc publiczną, mającą na celu zaradzenie poważnym zaburzeniom w gospodarce, w której mowa w Sekcji 3.1 Komunikatu Komisji – Tymczasowe ramy środków pomocy państwa w celu wsparcia gospodarki w kontekście trwającej epidemii COVID-19 (Dz. Urz. UE C 91 I z 20.03.2020r.). Komunikat Komisji wskazuje, że pomoc może zostać przyznana przedsiębiorstwu, które nie znajdowało się w trudnej sytuacji w rozumieniu rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz.Urz. UE L 187 z 26.06.2014r., dalej: rozporządzenie (UE) 651/2014) w dniu 31 grudnia 2019 r. W oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 18 rozporządzenia (UE) nr 651/2014 przedsiębiorstwo znajduje się w trudnej sytuacji, gdy zachodzi co najmniej jedna z poniższych okoliczności:

- w przypadku spółki akcyjnej, spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz spółki komandytowo – akcyjnej, wysokość niepokrytych strat przewyższa 50% wysokości kapitału zarejestrowanego,

- w przypadku spółki jawnej, spółki komandytowej, spółki partnerskiej oraz spółki cywilnej wysokość niepokrytych strat przewyższa 50% wysokości jej kapitału według ksiąg spółki,

- podmiot spełnia kryteria kwalifikujące go do objęcia postępowaniem upadłościowym.

Organ wyjaśnił, że zgodnie z zapisami ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe (Dz. U. z 2019 r. poz. 49 ze zm., dalej: uPu) upadłość ogłasza się w stosunku do dłużnika, który stał się niewypłacalny, a dłużnik jest niewypłacalny, jeżeli utracił zdolność do wykonywania swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych, domniemywa się, że dłużnik utracił zdolność do wykonywania swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych, jeżeli opóźnienie w wykonywaniu zobowiązań pieniężnych przekracza trzy miesiące.

Zdaniem ZUS przedsiębiorca znajduje się w trudnej sytuacji, jeżeli kwota zadłużenia z tytułu składek na 31 grudnia 2019 r. jest równa albo wyższa od sumy przypisów składek za 2019 r. Ze zwolnienia z opłacania należności składek z tytułu składek może skorzystać tylko ten przedsiębiorca, który na 31 grudnia 2019r. nie zalegał z opłacaniem należności z tytułu składek za okres dłuższy niż 12 miesięcy. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy przedsiębiorca wprawdzie miał na [...] grudnia 2019 r. zadłużenie za okres równy lub dłuższy niż 12 miesięcy, ale realizuje zawartą z Zakładem umowę o rozłożenie na raty należności z tytułu składek zawartą przed [...] grudnia 2019 r. Organ ustalił, że na [...] grudnia 2019 r. zaległość z tytułu nieopłaconych składek na koncie wnioskodawcy wynosiła [...] zł i przewyższa sumę przypisów składek w roku 2019, która wynosi [...] zł. Strona nie miała zawartej przed [...] grudnia 2019 r. umowy z Zakładem o rozłożenie na raty należności z tytułu składek. Z tego względu na [...] grudnia 2019 r. wnioskodawca znajdował się w trudnej sytuacji i nie można go zwolnić z opłacania należności z tytułu składek.

W skardze A. S. zarzucił organowi pominięcie interesu społecznego i zaistniałych faktów. Wyjaśnił, że kwotę ubezpieczenia zdrowotnego wraz z odsetkami spłacił, pomimo uzyskania możliwości rozłożenia jej na raty. Spełnia więc wszelkie kryteria do uzyskania przedmiotowego zwolnienia.

W odpowiedzi ZUS wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

W piśmie z [...] stycznia 2021 r. pełnomocnik organu podał, iż ustalono, że na [...] grudnia 2019 r. zaległość z tytułu nieopłaconych składek na koncie skarżącego przewyższała sumę przypisów składek w roku 2019 i nie była objęta umową ratalną, a na dzień złożenia wniosku o zwolnienie z opłacania składek tj. [...] maja 2020 r. zadłużenie było mniejsze niż [...] zł i wynosiło [...] zł, gdyż skarżący [...] marca 2020 r. uregulował należności. Tym samym skarżący na dzień złożenia wniosku RDZ nie znajdował się w trudnej sytuacji. Do pisma załączono uzupełniającą dokumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. 2021 r., poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie natomiast do art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej: Ppsa) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 134 § 1 Ppsa sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Oznacza to, że sąd bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (art. 134 § 2 Ppsa).

W tak zakreślonej kognicji Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie z uwagi na naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

ZUS zbadał, czy skarżący spełnił wymogi określone w art. 15 zzzh ustawy COVID-19. Zwolnienie z opłacania należności z tytułu składek stanowi pomoc publiczną, mającą na celu zaradzenie poważnym zaburzeniom w gospodarce, o której mowa w Sekcji 3.1 Komunikatu Komisji – Tymczasowe ramy środków pomocy państwa w celu wsparcia gospodarki w kontekście trwającej epidemii COVID-19 (Dz. Urz. UE C 91 I z 20.03.2020). Komunikat Komisji wskazuje, że pomoc może zostać przyznana przedsiębiorstwu, które nie znajdowało się w trudnej sytuacji - w rozumieniu rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i art. 108 Traktatu (Dz. Urz. UE L 187 z 26.06.2014) - w dniu 31 grudnia 2019 r. Zgodnie natomiast z art. 2 pkt 18 rozporządzenia Komisji nr 651/2014 "przedsiębiorstwo znajdujące się w trudnej sytuacji" oznacza przedsiębiorstwo, wobec którego zachodzi co najmniej jedna z poniższych okoliczności:

a) w przypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (innej niż MŚP, które istnieje od mniej niż trzech lat lub, do celów kwalifikowalności pomocy na finansowanie ryzyka, MŚP w okresie siedmiu lat od daty pierwszej sprzedaży komercyjnej, które kwalifikuje się do inwestycji w zakresie finansowania ryzyka w następstwie przeprowadzenia procedury due diligence przez wybranego pośrednika finansowego), w przypadku gdy ponad połowa jej subskrybowanego kapitału zakładowego została utracona w efekcie zakumulowanych strat. Taka sytuacja ma miejsce, gdy w wyniku odliczenia od rezerw (i wszystkich innych elementów uznawanych za część środków własnych przedsiębiorstwa) zakumulowanych strat powstaje ujemna skumulowana kwota, która przekracza połowę subskrybowanego kapitału zakładowego. Do celów niniejszego przepisu "spółka z ograniczoną odpowiedzialnością" odnosi się w szczególności do rodzajów jednostek podanych w załączniku I do dyrektywy 2013/34/UE 45 , a "kapitał zakładowy" obejmuje, w stosownych przypadkach, wszelkie premie emisyjne;

b) w przypadku spółki, w której co najmniej niektórzy członkowie ponoszą nieograniczoną odpowiedzialność za jej zadłużenie (innej niż MSP, które istnieje od mniej niż trzech lat lub, do celów kwalifikowalności pomocy na finansowanie ryzyka, MŚP w okresie siedmiu lat od daty pierwszej sprzedaży komercyjnej, które kwalifikuje się do inwestycji w zakresie finansowania ryzyka w następstwie przeprowadzenia procedury due diligence przez wybranego pośrednika finansowego), w przypadku gdy ponad połowa jej kapitału wykazanego w sprawozdaniach finansowych tej spółki została utracona w efekcie zakumulowanych strat. Do celów niniejszego przepisu "spółka, w której co najmniej niektórzy członkowie ponoszą nieograniczoną odpowiedzialność za jej zadłużenie" odnosi się w szczególności do rodzajów jednostek wymienionych w załączniku II do dyrektywy 2013/34/UE;

c) w sytuacji gdy przedsiębiorstwo podlega zbiorowemu postępowaniu w związku z niewypłacalnością lub spełnia kryteria na mocy obowiązującego prawa krajowego, by zostać objętym zbiorowym postępowaniem w związku z niewypłacalnością na wniosek jej wierzycieli;

d) w sytuacji gdy przedsiębiorstwo otrzymało pomoc na ratowanie i nie spłaciło do tej pory pożyczki ani nie zakończyło umowy o gwarancję lub otrzymało pomoc na restrukturyzuję i nadal podlega planowi restrukturyzacyjnemu;

e) W przypadku przedsiębiorstwa, które nie jest MŚP, jeśli w ciągu ostatnich dwóch lat: 1) stosunek księgowej wartości kapitału obcego do kapitału własnego tego przedsiębiorstwa przekracza 7,5 oraz 2) wskaźnik pokrycia odsetek zyskiem EBITDA tego przedsiębiorstwa wynosi poniżej 1,0.

Przywołanym powyżej przepisom odpowiada treść wniosku RDZ o zwolnienie z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek za marzec - maj 2020 r. Zgodnie bowiem z pkt III.2 formularza wniosku ubiegający się o pomoc musi podać informacje dotyczące sytuacji ekonomicznej podmiotu, któremu ma być udzielona pomoc (wg stanu na dzień 01.12.2019 r.) zgodnie z Komunikatem Komisji Europejskiej:

A. Czy w przypadku spółki akcyjnej, spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz spółki komandytowo-akcyjnej, wysokość niepokrytych strat przewyższała 50% wysokości kapitału zarejestrowanego? tak, nie, nie dotyczy;

B. Czy w przypadku spółki jawnej, spółki komandytowej, spółki partnerskiej oraz spółki cywilnej wysokość niepokrytych strat przewyższała 50% wysokości jej kapitału według ksiąg spółki? tak, nie, nie dotyczy;

C. Czy podmiot spełniał kryteria kwalifikujące go do objęcia postępowaniem upadłościowym ? tak, nie.

A. S. we wniosku podał, że na dzień [...] grudnia 2019 r. nie znajdował się w trudnej sytuacji, tj. nie spełnił kryteriów do objęcia go postępowaniem upadłościowym.

Organ w uzasadnieniu decyzji podał, że skarżący spełnił przesłanki do uznania go za podmiot w trudnej sytuacji. Ustalono bowiem, że na [...] grudnia 2019 r. zaległość z tytułu nieopłaconych składek na koncie strony wynosiła [...] zł i przewyższa sumę przypisów składek w roku 2019, która wynosi [...] zł. Strona nie miała zawartej przed [...] grudnia 2019 r. umowy z Zakładem o rozłożenie na raty należności z tytułu składek.

Zważyć należy, iż w aktach administracyjnych przesłanych wraz ze skargą i odpowiedzią na skargę (w stanie na dzień wydania zaskarżonej decyzji) brak jakiekolwiek dokumentacji poza wnioskiem skarżącego, zaskarżoną decyzją i wewnętrzną korespondencją elektroniczną pomiędzy pracownikami ZUS dotyczącą ustalenia kwoty zadłużenia i kwestii rozłożenia na raty zaległości skarżącego. Zaskarżona decyzja nie wskazuje dokładnie przepisów prawa, na których oparł się organ, ani też dowodów pozwalających na ustalenie, czy faktycznie skarżący posiada zadłużenie i winien być uznany za osobę nieuprawnioną do zwolnienia z opłacania składek za kwiecień – maj 2020 r.

Uwagę Sądu zwróciło uchybienie proceduralne ZUS, które skutkowało tym, że uzasadnienie rozstrzygnięcia sprawy – tak w zakresie uzasadnienia faktycznego i uzasadnienia prawnego – musiałby przejąć sąd administracyjny.

Wskazać należy, że do postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją, na podstawie art. 180 kpa oraz art. 123 usus, mają zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, stanowiące m.in., że w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 kpa). Organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania (art. 8 § 1 kpa). Organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 kpa), co oznacza, że materiał dowodowy zebrany w sprawie powinien być kompletny, tj. dotyczący wszystkich okoliczności faktycznych, które mają znaczenie dla merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, a zatem konieczne jest zgromadzenie i przeprowadzenie z urzędu dowodów, które pozwolą rozstrzygnąć sprawę w kontekście znajdujących zastosowanie przepisów prawa materialnego. Dopiero na podstawie całokształtu materiału dowodowego organ ocenia, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 kpa).

Ponadto, podjęte przez organ rozstrzygnięcie oraz okoliczności stanowiące podstawę rozstrzygnięcia powinny znaleźć odzwierciedlenie w decyzji spełniającej wymogi określone w art. 107 Kpa, w tym w § 3 tego artykułu. Wskazany przepis stanowi, że uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne – wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Uzasadnienie faktyczne i prawne jest ważnym elementem decyzji, ponieważ przedstawia tok rozumowania organu, który doprowadził do wydanego rozstrzygnięcia. Prawidłowo zredagowane uzasadnienie wymaga logicznego i czytelnego przedstawienia przez organ swojego stanowiska. Poprawne pod względem merytorycznym uzasadnienie ma kluczowe znaczenie dla realizacji zasady przekonywania wyrażonej w art. 11 Kpa. Zgodnie z tym przepisem organ administracji jest zobowiązany do wyjaśnienia stronom zasadności przesłanek, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy, aby w miarę możliwości doprowadzić do wykonania decyzji bez stosowania środków przymusu. Istotą tej zasady jest to, by każdy uczestnik postępowania był przekonany, że bierze udział w rzetelnie prowadzonym procesie i że jeżeli zapadło negatywne rozstrzygnięcie, to przyczyną tego są istotne powody (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 czerwca 2019r., sygn. akt II OSK 1352/18, dostępny na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Argumentacja zawarta w uzasadnieniu powinna bowiem pozwolić - zarówno podmiotowi, którego rozstrzygnięcie bezpośrednio dotyczy, jak i ewentualnie sądowi kontrolującemu następnie tę decyzję - odczytać kierunek rozważań oraz tok rozumowania organu. Uzasadnienie aktu administracyjnego, stanowiąc jego integralną część, wpływa bowiem na jego treść. Sporządzenie uzasadnienia jest więc nie tylko wymogiem formalnym - wynikającym wprost z brzmienia art. 107 § 1 i 3 Kpa - ale także ma istotne znaczenie merytoryczne. Przedstawienie toku rozumowania organu administracyjnego wpływa na kontrolę rozstrzygnięcia w postępowaniu sądowoadministracyjnym (por. wyrok WSA w Bydgoszczy z 22 maja 2018 r. , sygn. II SA/Bd 405/18, dostępny j.w.).

W zaskarżonej decyzji opisanych wyżej elementów zabrakło. Zaskarżona decyzja nie posiada prawidłowego uzasadnienia faktycznego świadczącego o tym, że organ rzetelnie i wyczerpująco zbadał okoliczności złożenia przez skarżącego wniosku.

Jak wynika z akt sprawy decyzja ZUS z 18 czerwca 2020 r. zawiera prawidłowo zredagowaną sentencję, po której następuje część nazwana: "Uzasadnienie". W uzasadnieniu zacytowano treść art. 15 zzzh ustawy COVID-19 oraz regulacje z art. 2 pkt 18 rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 i zapisy ustawy – Prawo upadłościowe.

Następnie sformułowano kluczowe dla sprawy zdania o treści: "Zakład Ubezpieczeń Społecznych uznaje, że przedsiębiorca znajduje się w trudnej sytuacji, jeżeli kwota zadłużenia z tytułu składek na 31 grudnia 2019r. jest równa lub wyższa od sumy przypisów składek za 2019r. Oznacza to, że ze zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek może skorzystać przedsiębiorca, który na 31 grudnia 2019r. nie zalegał z opłacaniem należności z tytułu składek za okres dłuższy niż 12 miesięcy. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy przedsiębiorca wprawdzie miał na [...] grudnia 2019 r. zadłużenie za okres równy lub dłuższy niż 12 miesięcy, ale realizuje zawartą z Zakładem umowę o rozłożenie na raty należności z tytułu składek zawartą przed [...] grudnia 2019 r.".

Organ wskazał dalej, iż ustalił, że na [...] grudnia 2019 r. zaległość z tytułu nieopłaconych składek na koncie strony wynosiła [...] zł i przewyższa sumę przypisów składek w roku 2019, która wynosi [...] zł. Strona nie miała zawartej przed [...] grudnia 2019 r. umowy z Zakładem o rozłożenie na raty należności z tytułu składek. W żaden sposób ZUS nie wyjaśnił jednak, na podstawie jakich dowodów ustalił powyższe okoliczności. Do akt nie załączono żadnej dokumentacji źródłowej, w oparciu o którą możnaby zweryfikować prawidłowość twierdzeń organu. Taką dokumentację nie stanowi wewnętrzna korespondencji e-mailowa pracowników ZUS.

Ponadto, w dalszej części uzasadnienia decyzji jedynie krótko skonkludowano, iż skarżący na [...] grudnia 2019 r. znajdował się w trudnej sytuacji i nie mógł być zwolniony z opłacania należności z tytułu składek za okres kwiecień – maj 2020 r.

W ocenie Sądu taki sposób uzasadnienia decyzji nie spełnia wymogów art. 107 § 3 w zw. z art. 7 i art. 11 Kpa, co uniemożliwia Sądowi ocenę prawidłowości i legalności działań organu. Aby rozstrzygnąć sprawę Sąd musiałby najpierw znać jej stan faktyczny, co pozwoliłoby na przeanalizowanie aktualnej na dzień wydania zaskarżonej decyzji sytuacji skarżącego jako płatnika składek. Organ po dokonaniu ustaleń w zakresie stanu faktycznego popartych stosownym materiałem dowodowym powinien był następnie dokonać jego subsumpcji do mających zastosowanie w sprawie przepisów. Przyjęty na tle wykładni stosowanych przepisów pogląd musiałby zostać poparty rzetelną argumentacją. Takie działanie – jak wyżej wskazano – nie jest rolą sądu administracyjnego kontrolującego zgodność z prawem zaskarżonej decyzji.

Sąd podziela pogląd, że z naruszeniem prawa mamy do czynienia wtedy, gdy w istotnej dla strony sprawie staje się ona adresatem rozstrzygnięcia opatrzonego niejasnym i lakonicznym uzasadnieniem.

Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.

Rozpatrując sprawę ponownie, organ – kierując się normą określoną w art. 153 Ppsa - uwzględni stanowisko Sądu przedstawione w niniejszym wyroku i wyda stosowne rozstrzygnięcie z uzasadnieniem odpowiadającym wymogom art. 107 § 3 Kpa. Nadto prowadząc postępowanie umożliwi stronie zajęcie stanowiska i ustosunkuje się do podnoszonych przez nią zarzutów i wniosków. ZUS rozważy, czy stronie za okres kwiecień i maj 2020 r. przysługuje wsparcie na podstawie art. 31zo ustawy COVID-19 stanowiące pomoc publiczną zgodnie z art. 15 zzzh tej ustawy. Organ weźmie przy tym pod uwagę treść Komunikatu Komisji: Trzecie zmiany w tymczasowych ramach środków pomocy państwa w celu wsparcia gospodarki w kontekście trwającej epidemii COVID-19 (2020/C 218/03, Dz. U. UE. Z dnia 2 lipca 2020r. ), który wszedł w życie 29 czerwca 2020 r., a więc przed upływem terminu do złożenia wniosku o przedmiotowe zwolnienie (art. 31zp ust. 1 i art. 31zq ust. 3 ustawy COVID-19, por. wyrok WSA w Poznaniu z 27 maja 2021 r., sygn. III SA/Po 535/21). W pkt 1.7. Komunikatu Komisja stwierdza, że należy rozszerzyć tymczasowe ramy środków pomocy państwa na wszystkie mikroprzedsiębiorstwa i małe przedsiębiorstwa, nawet jeśli w dniu 31 grudnia 2019 r. zaliczałyby się one do kategorii przedsiębiorstw znajdujących się w trudnej sytuacji finansowej, pod warunkiem, że nie są one objęte zbiorowym postępowaniem upadłościowym na podstawie prawa krajowego oraz, że nie otrzymały pomocy na ratowanie (która nie została spłacona) ani pomocy na restrukturyzację (i nadal podlegają planowi restrukturyzacji).

Na marginesie wyjaśnienia wymaga, że z uwagi na badanie legalności zaskarżonej decyzji w stanie prawnym i faktycznym na dzień jej wydania, Sąd rozpoznając niniejszą sprawę nie mógł uwzględnić uzupełnionego przez pełnomocnika organu materiału dowodowego dotyczącego zdarzeń prawnych, które miały miejsce po wydaniu ocenianej przez Sąd decyzji.