Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA 1312/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-02-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Skarżony organ: Izba Skarbowa
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA ( del. ) Grzegorz Krzymień, Sędziowie NSA ( del. ) Antoni Hanusz (spr.), As. WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Protokolant Teresa Iwaćkowska, po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2004 r. sprawy ze skargi M. F. na decyzję Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych oddala skargę


UZASADNIENIE

1. Zaskarżona decyzją z dnia [...].04.2002r. Nr [...], po rozpatrzeniu odwołania M. F. od decyzji Urzędu Skarbowego w G. z dnia [...].01.2002r., Nr [...], określającej zaległość podatkową za 1997r. w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu sprzedaży nieruchomości wraz z prawem wieczystego użytkowania gruntu oraz z odsetkami za zwłokę, Izba Skarbowa w W. utrzymała w mocy decyzję organu I instancji.

Jak wynika z motywów powyższej decyzji decyzją z dnia [...].01.2002r. Urząd Skarbowy w G. określił zaległość podatkową w kwocie [...] zł od dochodu w kwocie [...] zł stanowiącego 50% dochodu uzyskanego wraz z małżonkiem M. C. ze sprzedaży nieruchomości wraz z prawem wieczystego użytkowania gruntu w kwocie [...] zł. Sprzedaż nastąpiła przed upływem 5 lat licząc od końca roku, w którym została nabyta. Wobec tego organ podatkowy na podstawie art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych uzyskany dochód opodatkował 10% podatkiem dochodowym. Do wymiaru podatku przyjęto przychód w kwocie [...] zł uzyskany ze sprzedaży nieruchomości w dniu [...].03.1997r. pomniejszony o kwotę [...] zł, która zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a ww. ustawy przeznaczona została na cele mieszkaniowe oraz o kwotę [...] zł od jakiej zapłacono 10% zryczałtowany podatek dochodowy.

W odwołaniu wniesionym od decyzji organu I instancji strona zarzuciła organowi podatkowemu, iż przy ustalaniu podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, nie pomniejszył przychodu o podatek od towarów i usług. W sposób błędny, zdaniem skarżącej, organ podatkowy zaliczył do ceny nieruchomości podatek od towarów i usług, który został pokryty przez nabywcę nieruchomości i odprowadzony przez zbywców, wówczas małżonków M. i M. C.

2. Izba Skarbowa w W. nie znalazła podstaw do uwzględnienia odwołania i wskazała, że przyjęty do opodatkowania przychód wynika z aktu notarialnego. Natomiast w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) i c) ustawy z dnia 26.07.1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, sprzedaż nieruchomości lub ich części, oraz udziału w nieruchomości, a także prawa wieczystego użytkowania gruntów stanowi odrębne źródło przychodów. Zgodnie z treścią art. 19 ust. 1 tejże ustawy przychodem ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych oraz innych rzeczy, w warunkach określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie sprzedaży, pomniejszonej o kwotę sprzedaży. Koszty sprzedaży poniosła strona kupująca, natomiast podatek od towarów i usług nie stanowi kosztu sprzedaży nieruchomości w rozumieniu art. 19 analizowanej ustawy podatkowej.

3. Na powyższą decyzję M. F. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wnosząc w niej o uchylenie zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła organowi podatkowemu naruszenie art. 10 ust. 1 pkt. 8 i art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26.07.1991r., o podatku dochodowym od osób fizycznych. W uzasadnieniu skargi strona podnosi przede wszystkim, że sprzedaż nieruchomości dokonana została w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Natomiast zbywcy zapłacili podatek od towarów i usług. Wobec tego zgodnie z przepisem art. 14 ust. 1 powoływanej ustawy przychód z przedmiotowej sprzedaży powinien być pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

4. W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa w W. wniosła o jej oddalenie, bowiem jej zarzuty uznała za bezzasadne i podtrzymała stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji wraz z przytoczoną tam argumentacją.

5. Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem w świetle art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sadów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze. zm.) stwierdzić należy, iż wbrew zarzutom skargi, decyzja ta nie narusza ani przepisów prawa materialnego, ani też przepisów postępowania w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Skarga nie zasługuje zatem na uwzględnienie.

W toku postępowania podatkowego przeprowadzonego w analizowanej sprawie poza sporem pozostawał fakt, iż skarżąca wraz z małżonkiem M. C. sprzedali nieruchomość wraz z prawem wieczystego użytkowania gruntu. Zgodnie z treścią aktu notarialnego prawo użytkowania wieczystego sprzedano za kwotę [...] zł oraz budynków za kwotę [...] zł, w tym podatek od towarów i usług wyniósł [...] zł. Natomiast sporny podatek został odprowadzony na rachunek urzędu skarbowego. Skarżąca wspólnie z mężem złożyła deklarację o osiągniętych przychodach ze sprzedaży nieruchomością i praw majątkowych objętych zryczałtowanym podatkiem dochodowym, w której wykazano przychód ze sprzedaży budynków pomniejszony o podatek od towarów i usług w kwocie [...] zł.

Istota sporu sprowadza się do zasadności odliczenia od przychodu ze sprzedaży budynków podatku od towarów i usług. Jak wynika z akt sprawy oraz zgodnie z treścią aktu notarialnego, M. F. wspólnie z mężem M. C. prowadziła działalność gospodarczą w ramach [...] i była podatnikiem podatku od towarów i usług o nadanym numerze identyfikacyjnym NIP [...]. Natomiast sprzedane budynki stanowiły składniki majątku związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą. Zgodnie z treścią art. 14 ust. 1 powoływanej ustawy podatkowej za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej u podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług uważa się, na co powołuje się strona, przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług. Jednakże w świetle przepisu art. 14 ust. 2 tej ustawy, przychodami z działalności gospodarczej nie są przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wykorzystywanego w działalności gospodarczej, które stanowią nieruchomości lub prawa, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, a więc również prawo użytkowania wieczystego gruntów. Wobec tego rozstrzygające znaczenie ma wykładnia przepisu art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Literalne brzmienie tego przepisu nie daje podstaw do pomniejszania przychodu o podatek od towarów i usług, gdyż mówi wyłącznie o pomniejszeniu "wartości wyrażonej w cenie określonej w umowie (...) o koszty odpłatnego zbycia". Natomiast w marcu 1997r., a więc w dacie sprzedaży przedmiotowej nieruchomości ustawa z dnia 26.02.1982r. o cenach (Dz. U. z 1988r. Nr 27, poz. 195 ze zm.) jednoznacznie stwierdzała w art. 1 ust. 2, że "cena towaru lub usługi obejmuje należność (...) wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług". W związku z powyższym strona skarżąca niezasadnie domaga się pomniejszenia przychodu ze sprzedaży nieruchomości o należny podatek od towarów i usług.

Mając na uwadze powyższe ustalenia i wnioski należy powiedzieć, iż brak jest ustawowych przesłanek do uwzględnienia skargi, w związku z czym należało ją, oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.).

s. A. Hanusz s. G. Krzymień s. E. Radziszewska - Krupa