Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1998/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-11-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6203 Prowadzenie aptek i hurtowni farmaceutycznych
Skarżony organ: Inspektor Farmaceutyczny
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska Sędziowie WSA Gabriela Nowak asesor WSA Mirosław Gdesz (spr.) Protokolant Piotr Kabała po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2005 r. sprawy ze skargi T. J. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] października 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zezwolenia na prowadzenie punktu aptecznego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w K. z dnia [...] lipca 2004r., nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Farmaceutyczny decyzją z dnia [...] października 2004 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania Pana T. J., od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w K. z dnia [...] lipca 2004r. nr [...], sprostowanej postanowieniem z dnia [...].08.2004r. znak [...], w sprawie odmowy udzielenia zezwolenia na prowadzenie punktu aptecznego w miejscowości C. przy ul. [...], utrzymał tę decyzję w mocy.

W uzasadnieniu decyzji został przedstawiony następujący stan faktyczny :

T. J. w dniu [...] kwietnia 2004 r. wystąpił do [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego o wydanie zezwolenia na prowadzenie punktu aptecznego w miejscowości C..

[...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w K. decyzją z dnia [...] lipca 2004 r. odmówił T. J. udzielenia zezwolenia na prowadzenie punktu aptecznego w miejscowości C. przy ul. [...]. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że poziom podłogi izby ekspedycyjnej wchodzącej w skład lokalu przeznaczonego na punkt apteczny znajduje się [...] m poniżej poziomu urządzonego terenu budynku. Tym samym zdaniem organu strona nie spełniła wymogu usytuowania poziomu podłogi izby ekspedycyjnej na poziomie urządzonego terenu budynku. Stwierdzono, że na podstawie przepisu § 3 ust. 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 10 stycznia 2003r. w sprawie kwalifikacji osób wydających produkty lecznicze w placówkach obrotu pozaaaptecznego, a także wymogów, jakim powinien odpowiadać lokal i wyposażenie tych placówek oraz punktów aptecznych (Dz. U. Nr 23, poz. 196) izba ekspedycyjna punktu aptecznego nie może stanowić pomieszczenia przechodniego i musi być usytuowana na pierwszej kondygnacji nadziemnej budynku tak, aby poziom podłogi tego pomieszczenia znajdował się na poziomie lub powyżej poziomu urządzonego terenu budynku.

Od powyższej decyzji T. J. odwołał się do Głównego Inspektora Farmaceutycznego. W odwołaniu podniesiono, że skoro Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. decyzją z dnia [...] kwietnia 2004 r. nr [...] zezwolił na odstępstwo od normatywnego wymogu wysokości w pomieszczeniu izby ekspedycyjnej i zaakceptowano te założenia projektowe przez Wydział Architektury Budowlanej Starostwa Powiatowego w N., to brak jest podstaw do odmowy wydania zezwolenia na prowadzenie punktu aptecznego.

Strona zwróciła uwagę na fakt, że prawidłowość wykonania powyższych prac i spełnienie zakładanych wymogów dla potrzeb punktu aptecznego potwierdził Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny protokołem z kontroli tego obiektu z dnia [...] maja 2004r.

Główny Inspektor Farmaceutyczny odwołania nie uwzględnił i decyzją z dnia [...] października 2004 r. utrzymał decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w K.. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że udzieleniu zezwolenia na prowadzenie punktu aptecznego w ustalonym stanie faktycznym stoi na przeszkodzie przepis § 3 ust. 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 10 stycznia 2003r., który to przepis jednoznacznie stwierdza, że poziom podłogi izby ekspedycyjnej punktu aptecznego musi znajdować się na poziomie lub powyżej poziomu urządzonego terenu budynku. Natomiast z akt sprawy wynika, że poziom podłogi izby ekspedycyjnej wchodzącej w skład lokalu wskazanego jako miejsce wykonywania działalności, znajduje się [...] m poniżej poziomu urządzonego terenu budynku.

Dodatkowo wskazano, że zgoda Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. na odstępstwo od przepisów dot. usytuowania punktu aptecznego w pomieszczeniach o zaniżonej wysokości, na którą powołuje się strona, została uwarunkowana m.in. zastrzeżeniem, z którego wynika, że "poziom podłogi izby ekspedycyjnej winien znajdować się na poziomie lub powyżej poziomu urządzonego terenu przy budynku" .

Ponadto, Główny Inspektor Farmaceutyczny stwierdził, że pismo Zastępcy Dyrektora Wydziału Administracji Architektoniczno — Budowlanej Starostwa Powiatowego w N. z dnia [...] maja 2004 r. nr [...] informuje o braku sprzeciwu "w przedmiocie przystąpienia do robót budowlanych w istniejącym budynku nr [...] przy ul. [...] w C. i rozstrzyga jedynie w przedmiocie zgody na wykonanie w przedstawionym przez stronę lokalu określonych robót budowlanych, nie zawiera natomiast oceny czy po wykonaniu tych robót wskazany lokal będzie spełniał wymogi warunkujące uruchomienie w nim punktu aptecznego.

Wbrew stanowisku zajętemu przez stronę w odwołaniu protokół z oględzin lokalu przeznaczonego na punkt apteczny, przeprowadzonych w dniu [...] maja 2004 r. przez Kierownika Delegatury w N. Wojewódzkiego Inspektoratu Farmaceutycznego w K. nie potwierdza, że lokal ten spełnia wymogi określone w obowiązujących przepisach. Protokół zawiera opis stanu faktycznego odnoszącego się do pomieszczeń wskazanych przez stronę jako miejsce wykonywania działalności. W protokole stwierdzono m.in., że wejście do izby ekspedycyjnej prowadzi z "poziomu terenu na "podest" wewnątrz izby, z którego prowadzą schody w dół i wewnętrzna pochylnia dla osób niepełnosprawnych o nachyleniu 15% wg planu". Dlatego też brak jest podstaw do udzielenia zezwolenia na prowadzenie punktu aptecznego.

Decyzja ta stała się przedmiotem skargi T. J. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze wskazano, że skoro Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. wyraził zgodę na odstępstwo od normatywnej wysokości pomieszczeń punktu aptecznego, a kontrola w dniu [...] maja 2004 r. nie zakwestionowała wysokości posadzki, bezzasadna jest odmowa udzielenia takiego zezwolenia. Z treści protokołu z tej kontroli wynika zdaniem skarżącego jednoznacznie, że zaakceptowano warunki realizacji punktu aptecznego. Dodatkowo skarżący zarzucił, że [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny o 2 miesiące przekroczył termin do załatwienia sprawy, a w tym czasie inwestycja została zakończona. Wskazał również, że obniżona jest tylko część posadzki, a część przy wejściu pozostawiono na wysokości równej z zagospodarowaniem terenu na zewnątrz, a przepis nie określa czy wymóg zachowania wysokości posadzki dotyczy całej izby, a przyjęta przez organ interpretacja przepisów rozporządzenia .

Skarżący ponadto stwierdził, że przedmiotowa działka znajduje się w terenie górskim, co ze względu na różnice w wysokości terenu otaczającego niemożliwe jest jednoznaczne odniesienie wysokości posadzki wewnątrz budynku do poziomu terenu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, co następuje:

Skarga jest uzasadniona.

Zgodnie z art. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż przedmiotem sprawy sądowoadministracyjnej jest ocena przez sąd prawidłowości prowadzenia przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego oraz zapadłego w tym postępowaniu rozstrzygnięcia. Przy czym w świetle art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kontrolując zgodność zaskarżonej decyzji z prawem Sąd stwierdza, że decyzja ta narusza przepisy postępowania w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.

W szczególności należy podkreślić, że zgodnie z treścią art. 7 i art. 77 § 1 Kpa. organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.

Zgodnie z wyrażoną w art. 7 Kpa zasadą prawdy obiektywnej organ prowadzący postępowanie ma obowiązek zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, aby ustalić stan faktyczny sprawy zgodny z rzeczywistością. Przez rozpatrzenie zaś całego materiału dowodowego należy rozumieć uwzględnienie wszystkich dowodów przeprowadzonych w postępowaniu.

Organ rozpatrując materiał dowodowy nie może pominąć jakiegokolwiek przeprowadzonego dowodu, może natomiast zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów (art. 80 Kpa) odmówić dowodowi wiarygodności, ale wówczas obowiązany jest uzasadnić, z jakiego to robi powodu. Pominięcie oceny określonego dowodu budzić musi uzasadnione wątpliwości co do trafności oceny innych środków dowodowych, może bowiem prowadzić do wadliwej ich oceny. Dlatego też organ administracji obowiązany jest zgodnie z art. 77 § 1 i 80 Kpa dokładnie przeanalizować każdy przeprowadzony w sprawie dowód.

Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że zarówno organ pierwszej jak i drugiej instancji w ogóle nie odniosły się do przedstawionego przez skarżącego przy piśmie z dnia [...] lipca 2004 r. dokumentów: oświadczenia inż. Z. U. oraz mapy z pomiarem wysokościowym sporządzonej przez mgr. inż. J. W. w dniu [...] lipca 2004 r, z któryc to dokumentów wynika, że poziom podłogi w punkcie aptecznym jest równy poziomowi terenu. W szczególności w piśmie podpisanym przez inż. Z. U. wskazano, że przedmiotowa działka położona jest w terenie górzystym i ma naturalny spadek w kierunku wschodnim.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 107 § 3 Kpa uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Uwzględniając powyższe uwagi należy stwierdzić, że zarówno organ pierwszej jak i drugiej instancji w uzasadnieniach swoich decyzji nie ustosunkowali się do treści tych dokumentów

Brak uwzględnienia tej kwestii stanowi naruszenie art. 7, art. 77, art. 80 oraz art. 107 § 3 Kpa, które miało istotny wpływ na wynik postępowania. Opinia ta ma bowiem istotne znaczenie dla oceny czy lokal spełnia wymogi określone w § 3 ust. 3 powołanego rozporządzenia. Z tego względu zaskarżoną decyzja i poprzedzająca ją decyzji organu pierwszej instancji podlegają uchyleniu.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 litera c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) orzeczono jak w sentencji.