Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 738/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2007-12-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Pomoc społeczna
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6, art. 154, art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 2 ust. 3, par. 14 ust. 2 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1349
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Leszczyński, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec,, Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz (sprawozdawca), Protokolant Asystent sędziego Agnieszka Wąsikowska, po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi T. W. na niewykonanie orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 30 kwietnia 2003 r. w sprawie II SAB/Lu 52/02 przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny p o s t a n a w i a I. odrzucić skargę; II. przyznać [...] D. S.-N. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych podatku VAT.


UZASADNIENIE

T. W. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniosła o wymierzenia Wójtowi Gminy grzywny z tytułu niewykonania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 30 kwietnia 2003 r., wydanego w sprawie II SAB/Lu 52/02, dotyczącej zasiłku okresowego. Skarga ta została złożona w Urzędzie Gminy w dniu 3 września 2007 r., zaś w dniu 4 września 2007 r. przekazana została do Ośrodka Pomocy Społecznej. Do skargi T. W. dołączyła wezwanie do wykonania powyższego orzeczenia złożone przez nią do organu w dniu 4 września 2007 r. (datowane na 5 stycznia 2005 r.).

W odpowiedzi na skargę Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej, działający z upoważnienia Wójta Gminy, wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. Organ wyjaśnił, że wskazanym wyrokiem Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie zobowiązał Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej do wydania orzeczenia w przedmiocie wniosku o przyznanie zasiłku okresowego, w terminie miesiąca od otrzymania wyroku z uzasadnieniem.

Organ administracji podkreślił, iż sprawa wymierzenia grzywny Kierownikowi Ośrodka Pomocy Społecznej za niewykonanie powyższego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego była już rozpatrywana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie i zakończona postanowieniami: z dnia 29 sierpnia 2005 r., sygn. akt II SA/Lu 561/05 oraz z dnia 13 grudnia 2005 r., sygn. akt II SA/Lu 672/05.

Organ wyjaśnił również, iż po doręczeniu powyższego wyroku Sądu wydał szereg decyzji dotyczących wniosków T. W. o przyznanie świadczeń z pomocy społecznej, to jest m.in. decyzję z dnia 11 sierpnia 2003 r., nr 8123/864/10/03 o przyznaniu zasiłku okresowego w kwocie 102,02 zł miesięcznie od 1 czerwca 2003 r. do 30 września 2003 r. z przeznaczeniem na zaspokojenie najbardziej pilnych potrzeb bytowych rodziny, a w szczególności na leczenie oraz decyzję z dnia 10 października 2003 r., nr 8123/1294/10-1/03 o przyznaniu zasiłku okresowego w kwocie 300 zł miesięcznie od 1 października 2003 r. do 31 grudnia 2003 r.

W piśmie procesowym z dnia 20 listopada 2007 r. T. W., odnosząc się do odpowiedzi organu administracji na skargę, podtrzymała zarzuty skargi. Skarżąca podniosła, że wymienione w odpowiedzi na skargę postanowienie z dnia 29 sierpnia 2005 r., sygn. akt II SA/Lu 561/05 zapadło na gruncie innej sprawy, zaś postanowienie z dnia 13 grudnia 2005 r., sygn. akt II SA/Lu 672/05 było niezgodne z prawem. Do pisma strona skarżąca dołączyła kserokopię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 4 lipca 2006 r., sygn. akt II SA/Lu 467/06, wskazując, iż nie ma przepisu określającego termin do złożenia wniosku o wymierzenie grzywny po złożeniu wezwania.

Skarżąca podkreśliła, iż żadna z wymienionych w odpowiedzi na skargę decyzji nie dotyczyła przyznania świadczenia od miesiąca marca 1999 r. i nie została wydana na podstawie wniosku z 1999 r. Zdaniem T. W. w każdym roku należał się zasiłek okresowy na leczenie.

W dniu 13 grudnia 2007 r. na rozprawie ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącej – radca prawny D. S.-N. popierając skargę wniosła o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu, oświadczając, iż koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga T. W. o wymierzenie Wójtowi Gminy grzywny z tytułu niewykonania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 30 kwietnia 2003 r., wydanego w sprawie II SAB/Lu 52/02, dotyczącej zasiłku okresowego, podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: "ustawa") w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

Z powołanego przepisu wynika zatem, iż warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi o wymierzenie grzywny organowi administracji za niewykonanie wyroku jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Oznacza to, że jeżeli strona przed złożeniem takiej skargi nie wezwała organu do wykonania orzeczenia sądu, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy. Przepis ten stanowi bowiem, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

W niniejszej sprawie nie zostały zachowane warunki formalne wniesienia skargi o wymierzenie grzywny organowi administracji za niewykonanie wyroku na podstawie art. 154 § 1 ustawy. T. W., jak wynika ze złożonych przez nią dokumentów, w dniu 4 września 2007 r. złożyła w Ośrodku Pomocy Społecznej wezwanie do wykonania wyroku Sądu z dnia 30 kwietnia 2003 r., wydanego w sprawie II SAB/Lu 52/02, dotyczącej zasiłku okresowego, zaś skarga o wymierzenie grzywny organowi za niewykonanie powyższego wyroku została przez niego złożona w dniu 3 września 2007 r. do Urzędu Gminy (w dniu 4 września 2007 r. została przekazana do Ośrodka Pomocy Społecznej). Oznacza to, iż skierowane do organu wezwanie z dnia 4 września 2007 r. do wykonania przedmiotowego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego nie ma charakteru "uprzedniego", zostało bowiem złożone po wcześniejszym wniesieniu do organu administracji w dniu 3 września 2007 r. skargi na podstawie powołanego art. 154 ustawy. Nawet gdyby uznać, że skarga została wniesiona w dacie przekazania jej przez Urząd Gminy do Ośrodka Pomocy Społecznej, co nastąpiło w dniu 4 września 2007 r., to oznaczałoby jedynie, że wezwanie, o którym mowa w art. 154 § 1 ustawy, zostało wniesione jednocześnie ze skargą, nie zaś przed złożeniem skargi.

Ubocznie jedynie zauważyć należy, że niezasadna jest argumentacja organu, co do faktu, iż sprawa niniejsza była już przedmiotem rozpoznania przez Sąd. Wprawdzie w sprawie II SA/Lu 672/05 skarżąca domagała się ukarania organu grzywną za niewykonanie przedmiotowego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 kwietnia 2003 r., ale wydane w tej sprawie postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi kończyło sprawę formalnie, nie rozstrzygając jej co do istoty, dlatego orzeczenie to nie korzysta z powagi rzeczy osądzonej, zaś sprawa o sygn. akt II SA/Lu 561/05 nie dotyczyła skargi T. W. o ukaranie organu grzywną, lecz skargi w przedmiocie stwierdzenia niewykonania powołanego wyżej wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Również wskazywany przez skarżącą wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 4 lipca 2006 r., sygn. akt II SA/Lu 467/06, zapadł na gruncie odmiennego stanu faktycznego i pogląd wyrażony przez Sąd w tym orzeczeniu nie może wiązać składu orzekającego w rozpoznawanej sprawie.

Z powyższych względów na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy, Sąd orzekł, jak w postanowieniu. O zasądzeniu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, Sąd orzekł na podstawie art. 250 powołanej ustawy w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. "c" oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).