Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Ka 1194/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2004-07-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 605  Ewidencja ludności, dowody tożsamości, akty stanu cywilnego, imiona i nazwisko, obywatelstwo, paszporty
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo (spr.), Sędziowie NSA Henryk Wach, Asesor WSA Małgorzata Walentek, Protokolant stażysta Maciej Ćwiertniak, po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2004r. sprawy ze skargi S. G. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia środka odwoławczego w sprawie o wymeldowanie oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] nr [...] wydanym z powołaniem się na art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego Wojewoda [...] stwierdził uchybienie przez p. S. G. terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta D. z dnia [...]r. nr [...].

W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wskazał, że decyzją z dnia [...]r. Prezydent miasta D. orzekła o wymeldowaniu p. S. G. z pobytu stałego w budynku przy ul. [...] a w D. dnia [...]r. W postępowaniu administracyjnym, wobec nie ustalenia faktycznego miejsca pobytu p. G. był on reprezentowany przez przedstawiciela ustanowionego dla osoby nieobecnej prawomocnym postanowieniem Sądy Rejonowego w D. z dnia [...]r. sygn. akt [...]- Panią E.G.. Jej, jako przedstawicielowi strony doręczono decyzje organu I instancji w dniu [...]2002r.

Termin do wniesienia odwołania wynosił 14 dni i mijał [...] 2002r. Odwołanie p. S. G. wniósł [...] 2002r., to jest po terminie określonym w art. 129 § 2 Kpa. W odwołaniu nie zawarł wniosku o przywrócenie mu uchybionego terminu, ani nie uprawdopodobnił, że do uchybienia doszło bez jego winy.

Przyjęcie koncepcji, ze bieg terminu do wniesienia odwołania biegnie od dowiedzenia się przez stronę, reprezentowaną przez przedstawiciela o decyzji czyniłoby zbędnym instytucje przedstawiciela.

W skardze do Naczelnego Sadu Administracyjnego p. S. G. domagał się uchylenia postanowienia, przywrócenia mu terminu i rozpatrzenia jego odwołania. Zarzucił, iż przez cały czas trwania postępowania administracyjnego posiadał skrzynkę pocztową do odbioru korespondencji. Nadto był w Urzędzie Miasta D. pod koniec miesiąca [...] 2002r. prosząc o spotkanie z Prezydentem Miasta. Do spotkania doszło dopiero [...] 2002r. i wówczas skarżący dowiedział się o istnieniu decyzji o jego wymeldowaniu z dnia [...] 2002r. W jego ocenie termin do wniesienia odwołania powinien dla niego rozpoczął bieg od tej daty. Nawet gdyby uznać, że nie zachował terminu, to jego uchybienie było nieznaczne i przez skarżącego niezawinione.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, na poparcie swojego stanowiska przytaczając argumenty powołane w uzasadnieniu swojego postanowienia. Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdził, że w toku postępowania czyniono starania o ustalenie miejsca pobytu skarżącego. Korespondencja wysyłana na adres, pod którym był zameldowany wracała z adnotacją " zwrot nie podjęto w terminie", Korespondencja przesłana na skrytkę pocztową nr [...] wróciła z relacją, iż adresat skrytki nie posiada, zaś korespondencja wysłana na adres D. ul [...] została także zwrócona z powodu jej niepodjęcia w terminie. Podkreślił, iż skarżący był prawidłowo reprezentowany przez przedstawiciela.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie należy zauważyć, iż z dniem 1 stycznia 2004r. uległ zmianie stan prawy i stosownie do treści art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1271 ) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sadu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sady administracyjne na podstawie ustawy z dnia 25 lipca 2002r/ Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1269 ). Na podstawie § 1 pkt 4 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości ( Dz. U nr 72, poz. 652 ) dla obszaru województwa śląskiego został utworzony Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, który jest właściwy do rozpoznania niniejszej sprawy.

Art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Zgodnie z art. 134 § 1 powołanej ustawy sąd rozstrzyga sprawę w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia Sąd uznał, iż wydano je zgodnie z prawem.

Na podstawie art. 134 Kpa organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania wniesionego w sprawie lub uchybienie terminu do jego wniesienia. Dlatego w pierwszej kolejności winien rozważyć, czy zaskarżona odwołaniem decyzja stała się ostateczna, czy też nie, czy przysługiwało od niej odwołanie, czy wniesiono je w terminie.

Termin do wniesienia odwołania, zgodnie z art. 129 § 2 Kpa wynosi 14 dni i biegnie od dnia doręczenia stronie decyzji. W postępowaniu administracyjnym skarżącego reprezentował przedstawiciel ustanowiony na wniosek organu administracji publicznej, złożony na podstawie art. 34 § 1 Kpa, postanowieniem Sądu Rejonowego w D. z dnia [...] r. sygn. akt [...] . Wyznaczenie tego przedstawiciela miało oparcie także w art. 184 Kodeksu Rodzinnego i Opiekuńczego. Przed wystąpieniem do sądu z wnioskiem o ustanowienie przedstawiciela organ I instancji podjął prawidłowe kroki zmierzające do ustalenia faktycznego stałego miejsca pobytu skarżącego. Zwrócono także uwagę na to, że postanowieniem z dnia [...] tr. Sygn. akt [...] Sąd Rejonowy w D. dokonał podziału wspólnego majątku skarżącego i p. B. G.. Prawo do zabudowanej nieruchomości położonej w D. przy ul. [...] ( nieruchomości, z której wymeldowano kwestionowaną decyzją skarżącego) przyznano p. B.G.. Skarżący, co potwierdziły oględziny na miejscu, nie przebywał w spornej posesji.

Zgodnie z art. 40 § 1 Kpa pisma skierowane do osób nie znanych z miejsca pobytu, dla których Sąd ustanowił przedstawiciela w oparciu o art. 34 § 1 Kpa doręcza się przedstawicielowi. Doręczenia te wywierają takie same skutki, jak doręczenie dokonane bezpośrednio do rąk strony , która przez przedstawiciela nie działa w postępowaniu administracyjnym. Oznacza to, iż doręczenie decyzji organu I instancji z dnia [...]r. o wymeldowaniu p. S. G. z pobytu stałego przy ul [...] w D. do rąk p. E. G. w dniu [...] r. było skuteczne. Od tej daty rozpoczął bieg 14 - dniowy termin do wniesienia odwołania. Zatem odwołanie wniesione do organu I instancji przez S. G. w dniu [...]r. było spóźnione. Wielkość opóźnienia nie miała przy tym znaczenia. Skutek w postaci niedopuszczalności rozpoznania odwołania przez organ II instancji i konieczności stwierdzenia uchybienia terminu powstaje zarówno przy jednodniowym, jak i np. kilkumiesięcznym opóźnieniu.

Podkreślić w tym miejscu należy, iż skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie mu uchybionego terminu. Zatem organ odwoławczy nie mógł tej kwestii rozważać. Zawarty w skardze wniosek o przywrócenie terminu był już spóźnione, a sąd nie był władny go rozpoznać. Takie uprawnienie przysługiwało organowi odwoławczemu.

Z powyższych względów na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę, jako niezasadną, oddalono.