Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 332/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2012-06-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 120 ust. 1 pkt 2 lit. b, art. 124 ust. 1 pkt 2 i 3. art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. c
journal: Dz.U. 2005 nr 108 poz 908
law: Ustawa z dnia  20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity
article: art. 10, art. 97 § 1 pkt
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędzia WSA Jacek Kuza, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 29 czerwca 2012r. sprawy ze skargi Z.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania Z. R. od decyzji wydanej przez działającego z upoważnienia Starosty Naczelnika Wydziału Komunikacji i Transportu Starostwa Powiatowego z dnia [...], orzekającej o cofnięciu Z. R. uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii B, wynikającego z posiadanego prawa jazdy nr [...], druk nr [...], wydanego dnia [...] przez Starostę do czasu przedłożenia orzeczenia psychologicznego stwierdzającego brak przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami - na podstawie art.138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze. zmian.) – utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

Wymienioną decyzją z dnia [...] Starosta w trybie art. 140 ust. 1 pkt 4 c ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. - Prawo o ruchu drogowym (tekst jednolity Dz. U. z 2005r. Nr 108, poz. 908 ze zm.) cofnął Z. R. uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi w zakresie prawa jazdy kat. B, w związku z niepoddaniem się badaniu psychologicznemu, na które został skierowany przez Komendanta Powiatowego Policji na podstawie art. 124 ust. 1 pkt 2 lit. b cyt. ustawy. Odwołanie od tej decyzji złożył Z. R. podnosząc, iż organ winien zawiesić postępowanie w sprawie do czasu uzyskania wpisów ostatecznych w ewidencji. Dodał, że od ilości punktów karnych zależy konieczność skierowania na badania, a zatem skierowanie może być wydane tylko na podstawie wpisów ostatecznych. Podkreślił, że wpisy w ewidencji nie są ostateczne, a co za tym idzie decyzja organu jest przedwczesna.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze, dokonując na podstawie art. 138 k.p.a. prawnej i merytorycznej oceny decyzji z dnia [...] stwierdziło, że nie narusza ona obowiązującego prawa. W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] organ odwoławczy wskazał następujący stan faktyczny i prawny sprawy:

Komendant Powiatowy Policji decyzją z dnia [...], w trybie art.124 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. - Prawo o ruchu drogowym skierował Z. R. na badania psychologiczne z powodu przekroczenia liczby 24 punktów karnych, otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy. Decyzją z dnia [...] Komendant Wojewódzki Policji, po rozpatrzenia odwołania Z. R. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Komendanta Powiatowego Policji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z dnia 28 grudnia 2011r. sygn. akt II SA/Ke 807/11 odrzucił skargę Z. R., jako wniesioną po terminie. Tak więc decyzja Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...] stała się ostateczna.

Organ wskazał, że z materiału dowodowego w sprawie nie wynika, aby Z. R. w oznaczonym w skierowaniu terminie poddał się badaniu psychologicznemu.

W dniu 16 grudnia 2011r. Starosta wszczął postępowanie w sprawie cofnięcia Z. R. uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi kat. B, ze względu na niepoddanie się badaniu psychologicznemu, na które został skierowany w dniu 27 czerwca 2011r. przez Komendanta Powiatowego Policji. Jednocześnie pouczył stronę o możliwości zapoznania się z aktami sprawy oraz złożenia ewentualnych zastrzeżeń, wniosków i wypowiedzi, co do zebranego materiału dowodowego. Zawiadomienie powyższe zostało doręczone zainteresowanemu w dniu 21 grudnia 2011r. W wyznaczonym terminie 7 dni od daty odbioru przedmiotowego zawiadomienia Z. R. nie przedłożył jednak wyników badań psychologicznych, na które został skierowany.

Niepoddanie się w wyznaczonym w skierowaniu z dnia 27 czerwca 2011r. badaniom lekarskim w trybie określonym w art. 124 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy stanowi, zgodnie z art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. c) ustawy, postawę do wydania przez starostę decyzji cofającej kierowcy uprawnienia do kierowania pojazdami mechanicznymi.

Zgodnie z treścią art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. c) powyższej ustawy, starosta wydaje decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym w razie niepoddania się badaniu lekarskiemu w trybie określonym w art. 122 ust. 1 pkt 3-5, a także w art. 124 ust. 1 pkt 2 lub 3 ustawy. Przepisy art. 122 i 124 zostały uchylone z dniem 11 lutego 2012r., przez ustawę z dnia 5 stycznia 2011r. o kierujących pojazdami (Dz. U. Nr 30, poz. 151), lecz na mocy art. 136 ust. 1 tej ustawy w stosunku do osób, które dopuściły się naruszeń przepisów ruchu drogowego przed dniem wejścia w życie ustawy i naruszenia te skutkowały przekroczeniem liczby - 24 punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego, stosuje się tryb postępowania oraz skutki według stanu prawnego na dzień popełnienia naruszenia powodującego przekroczenie dopuszczalnej liczby punktów.

Zdaniem Kolegium, stan faktyczny w sprawie, jak dowodzą dokumenty zgromadzone w aktach, wyczerpuje znamiona wskazane w cyt. powyżej przepisie art.140 ust. 1 pkt 4 lit. c ustawy, w związku z czym organ I instancji zasadnie orzekł o cofnięciu Z. R. uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi, w trybie powyższego przepisu.

Odnosząc się do zarzutów odwołania dotyczących prawomocności wpisów w ewidencji kierowców naruszających przepisy ustawy Prawo o ruchu drogowym Kolegium wyjaśniło, iż kwestię tę wyczerpująco omówił organ właściwy, tj. Komendant Wojewódzki Policji w swojej decyzji z dnia [...] Zgodnie z art. 140 ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym, dopiero ustanie przyczyn powodujących cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami, stanowi dla starosty podstawę do wydania decyzji o ich przywróceniu.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] wniósł Z. R., zarzucając jej naruszenie przepisów postępowania, co wpłynęło na jej treść - tj. przepisu art. 97 § 1 pkt 4 kpa - poprzez brak zawieszenia niniejszego postępowania do czasu rozstrzygnięcia prejudycjalnej kwestii ostateczności wpisów w ewidencji punktów karnych oraz ich ilości.

W uzasadnieniu skarżący podał, że złożył stosowny wniosek, lecz otrzymał jedynie stanowisko, a nie decyzję którą powinno się zakończyć postępowanie w sprawie uchylenia wpisów w ewidencji punktów karnych, wobec czego uznał, że wniosek o uchylenie wpisów nie został rozpatrzony.

W ocenie skarżącego ponieważ od ilości punktów karnych oraz ostateczności odnośnych wpisów zależy konieczność skierowania kierowcy na przedmiotowe badania, nie można podjąć decyzji o skierowaniu na badaniu do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia w trybie administracyjnym - kwestii ilości punktów karnych oraz ostateczności odnośnych wpisów.

Skarżący zarzucił, że organ orzekający w sprawie uznał się bezpodstawnie za kompetentny do rozstrzygnięcia w sprawie uchylenia wpisów w ewidencji punktów karnych. Sam jednak żadnej decyzji w tej mierze nie wydał, a jedynie posiłkował się stanowiskiem innego organu, który również nie dochował procedury w rozstrzygnięciu tejże kwestii. Zaskarżona decyzja narusza zatem prawo.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentacją wskazaną w uzasadnieniu decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) zadaniem sądu administracyjnego jest sprawowanie kontroli zaskarżonych aktów i czynności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, obowiązującym w dniu ich wydania, nie zaś ocena ich pod względem słuszności i celowości. Sąd na mocy art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną.

Materialnoprawną podstawą zaskarżonej decyzji był przepis art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. c ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2005r. Nr 108, poz. 908 ze zm.), zwanej dalej ustawą. Przepis ten uprawnia starostę do wydania decyzji o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym w razie niepoddania się badaniu psychologicznemu w trybie określonym w art. 124 ust. 1 pkt 2 lub 3. Natomiast przepis art. 120 ust. 1 pkt 2 lit. b stanowi, że badaniu psychologicznemu przeprowadzonemu w celu orzeczenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem podlega kierujący pojazdem silnikowym skierowany, w drodze decyzji, przez organ kontroli ruchu drogowego, jeżeli przekroczył liczbę 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1. Badania te przeprowadzane są przez uprawnionego do orzekania psychologa w pracowni psychologicznej ( art. 124 ust. 3).

W sprawie niniejszej Z. R. został ostateczną decyzją Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...] w trybie art. 124 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym skierowany na badania psychologiczne z powodu przekroczenia liczby 24 punktów karnych, otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy.

W decyzji tej zawarto pouczenie, że na badania należy zgłosić się w terminie 30 dni od otrzymania skierowania, pouczono także o przysługującym prawie wniesienia odwołania do Komendanta Wojewódzkiego Policji w terminie 14 dni od jej otrzymania, z którego to uprawnienia Z. R. skorzystał. Decyzją z dnia [...] Komendant Wojewódzki Policji, po rozpatrzenia odwołania Z. R. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Komendanta Powiatowego Policji, zaś Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z dnia 28 grudnia 2011r. sygn. akt II SA/Ke 807/11 odrzucił skargę Z. R., jako wniesioną po terminie.

Z akt sprawy wynika, że zawiadomieniem z dnia 16 sierpnia 2011r. Z. R. został powiadomiony przez Starostę o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi, w którym pouczono go, zgodnie z art. 10 § 1 k.p.a. o prawie zapoznania się z materiałem dowodowym oraz złożenia wyjaśnień w sprawie, a także poinformowano, że w razie niezłożenia do Wydziału Komunikacji orzeczenia psychologicznego w terminie 7 dni od daty otrzymania zawiadomienia, spełnione zostaną przesłanki do cofnięcia uprawnień na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 4c ustawy Prawo o ruchu drogowym.

Bezspornym w sprawie jest, że Z. R. nie złożył wyniku badania psychologicznego. Decyzja Starosty o cofnięciu uprawnień wydana została w dniu 12 stycznia 2012r. Skarżący w odwołaniu od tej decyzji zarzucił naruszenie przepisu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez brak zawieszenia postępowania do czasu rozstrzygnięcia prejudycjalnej kwestii ostateczności wpisów w ewidencji punktów karnych oraz ich ilości. Organ odwoławczy wydał zaskarżoną decyzję mając na uwadze, że na dzień wydania decyzji istotne było nieprzedłożenie wyników badania psychologicznego, na które skarżący został skierowany.

Wskazać należy, że sąd administracyjny badając legalność zaskarżonej decyzji bierze pod uwagę stan faktyczny i prawny z daty wydawania zaskarżonej decyzji. Z akt sprawy wynika jednoznacznie, że do dnia wydania decyzji przez organ I instancji –[...] oraz przez organ II instancji – [...] skarżący nie przedstawił organowi orzekającemu wyniku badania psychologicznego. W tej sytuacji organ prawidłowo orzekł o cofnięciu skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi kategorii B - na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. c ustawy.

Podnieść należy, że organ był zobligowany do wydania tej treści orzeczenia przy spełnieniu przesłanek określonych w art. 140 ust. 1 pkt 4 lit c ustawy, gdyż przepis ten nie ma charakteru uznaniowego. Zatem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Skarżący dopiero po wniesieniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył zaświadczenie z dnia 6 maja 2012r. "o wpisach w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego", zawierające m.in. informację o "punktach przedawnionych" i odbytych przez skarżącego szkoleniach w dniach 28 maja 2012r. oraz 21 września 2011r., a więc po wydaniu decyzji o skierowaniu na badania. Treść znajdujących się w zaświadczeniu zapisów nie była poddana ocenie organu orzekającego, ponieważ nie została przedstawiona organowi. Jak już wyżej wskazano Sąd bada jedynie legalność zaskarżonej decyzji, uwzględniając stan faktyczny, materiał dowody, którym dysponował organ w dacie orzekania. Z tego materiału wynikało, że skarżący nie poddał się badaniu, na które został skierowany prawomocną decyzją z dnia [...]. Kwestia ilości punktów karnych ujawniona w ewidencji kierowców w tej sprawie nie miała znaczenia, gdyż istotne było to, czy skarżący poddał się badaniu, na które został skierowany, a nie ile miał punktów karnych w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Ta kwestia była bowiem badana w toku postępowania o skierowanie go na badania. Decyzja z dnia [...] nie była przedmiotem kontroli Sądu w sprawie niniejszej.

Ubocznie podnieść należy, że zgodnie z przepisem art. 140 ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym starosta po ustaniu przyczyn, które spowodowały cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdem silnikowym wydaje decyzję o przywróceniu kierowcy tego uprawnienia.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zarzut skargi, dotyczący "naruszenie przepisów postępowania, co wpłynęło na jej treść - tj. przepisu art. 97 § 1 pkt 4 kpa - poprzez brak zawieszenia niniejszego postępowania do czasu rozstrzygnięcia prejudycjalnej kwestii ostateczności wpisów w ewidencji punktów karnych oraz ich ilości" jest nieuprawniony. Zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, wobec czego skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 za zm.).