Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 804/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-03-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6099 Inne o symbolu podstawowym 609
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 7, art. 77 par.1, art. 79, art. 80
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Władysław Kulon (spr.), Sędziowie Sędzia NSA - Julia Szczygielska, Sędzia NSA - Zygmunt Wiśniewski, , Protokolant asystent sędziego - Wojciech Śnieżyński, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 marca 2013 r. sprawy ze skargi G. F. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na bezczynność wierzyciela w podejmowaniu czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych w celu wykonania obowiązków w części dotyczącej odtworzenia bruzdy odpływowej od zbiornika wodnego oraz oczyszczenia rowu melioracyjnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wójt Gminy W. rozpoznając spór o przywrócenie do stanu poprzedniego stosunków wodnych na działkach nr [...], [...] i [...] położonych w źródliskowej części zlewni rowów melioracyjnych nr [...] i [...] w obrębie wsi S. w dniu [...] r. wydał decyzję nr[...], którą nałożył na właścicieli wyżej wymienionych działek następujące obowiązki:

- odtworzenie bruzdy odpływowej od zbiornika wodnego usytuowanego na działce nr[...], przez teren działki nr [...] do rowu nr[...], na granicy działki nr [...] i[...];

- zlikwidowanie sztucznego podwyższenia gruntu na działce nr[...], przez usunięcie nawiezionego gruzu i ziemi z działki nr[...];

- oczyszczenie rowu melioracyjnego nr [...] – w obrębie swojej działki.

Dodatkowo w decyzji ustalono termin wykonania obowiązków na dwa miesiące od jej uprawomocnienia i wskazano, że koszty przywrócenia naruszonych stosunków wodnych pokryje każdy właściciel nieruchomości we własnym zakresie.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W., do którego G. F. złożyła skargę na bezczynność wierzyciela – Wójta Gminy W. – w podejmowaniu czynności zmierzających do wykonania przez D. A. obowiązków nałożonych wyżej wskazaną decyzją w dniu [...] r. wydało postanowienie nr[...] , którym uznano skargę za zasadną w części dotyczącej zlikwidowania sztucznego podwyższenia gruntu na działce nr [...] przez usunięcie niewywiezionego gruzu i ziemi z działki nr [...] i zobowiązało Wójta Gminy W. do podjęcia czynności zmierzających do wszczęcia postępowania egzekucyjnego w celu wykonania przez D. A. przedmiotowego obowiązku. W kolejnym rozstrzygnięciu dotyczącym realizacji nakazu wynikającego z ostatecznej decyzji Wójta Gminy W. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] , wydanym na podstawie art. 6 § 1a w związku z art. 5 § 1 pkt 1, art. 23 § 1 i art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. jedn. Dz.U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 z późn. zm.), oddaliło skargę G. F. na bezczynność wierzyciela – Wójta Gminy W. – w podejmowaniu czynności zmierzających do wykonania przez D. A. obowiązków w części dotyczącej odtworzenia bruzdy odpływowej od zbiornika wodnego usytuowanego na działce nr[...], przez teren działki nr [...] do rowu nr [...], na granicy działki nr [...] i [...] oraz oczyszczenia rowu melioracyjnego.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podano, że pismem z dnia [...] r. Wójt Gminy W. poinformował, że D. A. wykonała meliorację rowu i oczka wodnego, na dowód czego przedłożył opinię biegłego sądowego z dnia [...] r.

Przywołując następnie art. 6 § 1a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz stwierdzając, że w niniejszej sprawie status wierzyciela posiada – na podstawie art. 1a pkt 13 w związku z art. 5 § 1 pkt 1 tej ustawy w związku z art. 29 ust. 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne (t. jedn. Dz.U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019 z późn. zm.) – Wójt Gminy W., Kolegium podniosło, że uwzględnienie rozpatrywanej skargi na bezczynność bezpośrednio jest zależne od odpowiedzi na pytanie, czy i w jakim zakresie D. A. wykonała obowiązki nałożone decyzją z dnia [...] r.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze podało, że przy rozpatrywaniu tej kwestii posiłkowało się dowodem w postaci przedłożonej przez wierzyciela opinii biegłego z dnia [...] r. sporządzonej na potrzeby rozstrzygnięcia sprawy cywilnej zawisłej przed Sądem Rejonowym w W. z powództwa G. F. przeciwko D.A., E. S. i Gminie W. o zapłatę (sygn. akt I C 15/09). Podkreślając, że autorem opinii był biegły Sądu Okręgowego we W. w zakresie budownictwa wodno-inżynieryjnego i jednocześnie rzeczoznawca w zakresie melioracji wodnych, uznany przez Stowarzyszenie Inżynierów Wodnych i Melioracyjnych N., organ uznał ten dokument "jako wiarygodne i rzetelne źródło do ustalenia stanu faktycznego sprawy na potrzeby rozpatrzenia skargi G.F.". Zdaniem Kolegium, z treści tej opinii wynikało, że zobowiązana częściowo wykonała nałożony na nią obowiązek, to jest odtworzyła bruzdę odpływową od zbiornika wodnego usytuowanego na działce nr [...], przez teren działki nr [...] do rowu nr[...], na granicy działki nr [...] i [...] oraz oczyściła rów melioracyjny, jednak nie zlikwidowała sztucznego podwyższenia gruntu na działce nr[...], przez usunięcie nawiezionego gruzu i ziemi z działki nr[...].

Wskazując na powyższe Kolegium stwierdziło, że było zobligowane do uwzględnienia skargi G. F. "w części dotyczącej niezlikwidowania przez zobowiązaną sztucznego podwyższenia poziomu gruntu na działce nr[...], skoro ustalono, że w pozostałym zakresie D. A. wykonała obowiązek nałożony tytułem egzekucyjnym", co uczyniono wydając postanowienie z dnia [...] r. nr[...] , jednak "orzeczenie to nie zwierało odrębnego rozstrzygnięcia o oddaleniu skargi w części dotyczącej odtworzenia bruzdy odpływowej od zbiornika wodnego usytuowanego na działce nr[...], przez teren działki nr [...] do rowu nr [...], na granicy działki nr [...] i [...] oraz oczyszczenia rowu melioracyjnego nr [...] – w obrębie swojej działki". Skoro zatem postanowienie z dnia [...] r. "nie rozstrzygnęło kompleksowo skargi G. F.", Kolegium musiało wydać odrębne rozstrzygnięcie w tym przedmiocie.

Powyższe postanowienie zostało oprotestowane przez G. F., która złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy kwestionując ustalenie organu wskazujące n odtworzenie bruzdy odpływowej.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. w dniu [...] r. wydało postanowienie nr[...], którym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 i art. 127 § 3 kpa oraz art. 6 § 1a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. W motywach rozstrzygnięcia w pełni podzielono uprzednio zajęte przez organ stanowisko w tej sprawie. Zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W., z opinii biegłego sądowego "jednoznacznie wynika, że D. A. wykonała meliorację rowu i oczka wodnego. W istocie oznacza to również, że wykonała obowiązek nałożony decyzją Wójta Gminy W. z dnia [...]r.". Organ uznał, że "opinia biegłego jest w tej sprawie podstawowym dokumentem, którego wiarygodności nie można podważać. W związku z tym podnoszone we wniosku zarzuty nie mogą wpłynąć na zmianę podjętego wcześniej przez Kolegium rozstrzygnięcia. Nie można bowiem podważyć, że D. A. wykonała nałożony na nią obowiązek, tj. odtworzyła bruzdę odpływową od zbiornika wodnego usytuowanego na działce nr[...], przez teren działki nr [...] do rowu nr [...], na granicy działki nr [...] i [...] oraz oczyściła rów melioracyjny".

Postanowienie z dnia [...] r. nr [...] zostało zaskarżone przez G. F., reprezentowaną przez pełnomocnika J. F. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. W skardze podniesiono, że zaskarżone postanowienie i postanowienie je poprzedzające naruszają art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 kpa oraz art. 422 ustawy – Prawo wodne. Skarżąca wnosząc o uchylenie zaskarżonych postanowień i nakazanie Wójtowi Gminy W. wyegzekwowanie zobowiązań wynikających z decyzji Wójta Gminy W. nr [...] z dnia [...] r. od dłużniczki D. A. podała, iż brak jest jakiejkolwiek podstawy do przyjęcia, że zobowiązana częściowo wykonała nałożony na nią obowiązek, to jest odtworzyła bruzdę odpływową.

Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 30 marca 2012 r. (sygn. akt II SA/Wr 912/11) uchylił postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...] oraz poprzedzające je postanowienie z dnia [...] r. nr[...] . Oceniając prawidłowość rozstrzygnięć wydanych w sprawie wykonania obowiązków wynikających z ostatecznej decyzji Wójta Gminy W. Sąd wskazał, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. bez bliższej analizy i bez przeprowadzania jakichkolwiek własnych ustaleń przyjęło, że renowacja rowu i oczka wodnego wskazanych w opinii biegłego z dnia [...] r. jest odtworzeniem bruzdy odpływowej oraz oczyszczeniem rowu melioracyjnego, o jakich mowa w wyżej wymienionej decyzji. Co prawda zagadnienia związane z renowacją rowu były ujęte w opinii biegłego sporządzonej na potrzeby rozstrzygnięcia sprawy cywilnej, ale opinia ta jest jedynie dowodem pośrednim. Taki dowód należy poddać szczególnie wnikliwej ocenie. Co do zasady dowody powinny być przeprowadzane bezpośrednio.

Wykorzystując opinię biegłego z dnia 10 maja 2010 r. sporządzoną na potrzeby rozstrzygnięcia sprawy cywilnej, a więc na potrzeby innego postępowania, organ administracyjny w istocie pozbawił stronę możliwości zadawania pytań biegłemu. Sam organ też możliwości takiej nie miał. Już sam ten fakt powodował ograniczenia w należytym wyjaśnieniu wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności. W szczególności zarówno organ, jak i strona, nie mogąc zadawać pytań biegłemu, nie mogli w sposób jednoznaczny dowiedzieć się, czy stwierdzona przez biegłego renowacja rowu i oczka wodnego, to "odtworzenie bruzdy odpływowej od zbiornika wodnego usytuowanego na działce nr[...], przez teren działki nr [...]do rowu nr[...], na granicy działki nr [...] i [...]" oraz "oczyszczenie rowu melioracyjnego nr[...]", o jakich mowa w decyzji Wójta Gminy W. z dnia [...] r. nr[...].

W uzasadnieniu wyroku Sąd poddał analizie opinię biegłego i zauważył, że na stronie 3 ("Ad.2"), biegły podał: "W związku z argumentacją o szkodliwości należy jak najszybciej dokonać rozbiórki zbiornika i udrożnić spływ wody do rowu na dz.[...]".

Na stronie 4 opinii ("Ad.9,10") podano: "D. A. wykonała renowację rowu i oczka wodnego na dz.[...]– pozostało jeszcze rozplanowanie ziemi i wywóz gruzu".

Na stronie 5 biegły stwierdził w pkt 2: "Właściciel i użytkownik oczka wodnego winien uzyskać pozwolenie na budowę, a w przypadku jego braku dokonać likwidacji. W takim przypadku powinien odtworzyć rów na odcinku oczka wodnego" oraz w pkt 8: "(...) spływ wody odbywał się tzw. bruzdą tj. zamulonym rowem 2. Brak konserwacji rowu spowodował jego degradację, oraz pogorszenie stosunków wodnych".

W dołączonym do przedmiotowej opinii zestawieniu kwestii "podnoszonych przez powódkę – koszty", biegły wymienił m.in. budowę zbiornika na działce nr[...], renowację oczka wodnego, renowacje rowu "od dz.[...] " i "2 dz.[...]", budowę przepustu "L-5.0m", przekop rowu "dz.[...] row 1-2" oraz obniżenie przepustu.

Zdaniem Sądu powyższe zapisy zawarte w opinii biegłego z dnia [...] r. nie pokrywają się z treścią obowiązków zawartych w decyzji Wójta Gminy W. z dnia [...] r. nr[...]. Wspomniana opinia co prawda wyraźnie wskazuje, że zobowiązana nie wykonała obowiązku zlikwidowania sztucznego podwyższenia gruntu na działce nr[...], przez usunięcie nawiezionego gruzu i ziemi z działki nr[...], jednak w sposób jednoznaczny nie świadczy o wykonaniu przez zobowiązaną pozostałych dwóch obowiązków. W szczególności opinia posługuje się innymi określeniami od użytych w decyzji i nie można z jej treści wysunąć nie budzącego wątpliwości wniosku, że renowacja rowu i oczka wodnego, o jakiej mowa w powyższej opinii, jest odtworzeniem bruzdy odpływowej oraz oczyszczeniem rowu melioracyjnego, o jakich mowa w decyzji. Takie zaś zapisy opinii, jak "spływ wody odbywał się tzw. bruzdą tj. zamulonym rowem 2" i "należy jak najszybciej dokonać rozbiórki zbiornika i udrożnić spływ wody do rowu na dz.[...]", wskazują, że w opinii – w przeciwieństwie do decyzji – nie tylko nie rozróżniano w sposób jednoznaczny bruzdy wymienionej w pierwszym obowiązku od rowu melioracyjnego nr [...] wymienionego w trzecim obowiązku, ale także, iż spływ wody do rowu na dz. [...] nie został udrożniony, a rów nr [...] jest zamulony, a więc – jak można wnioskować – dopiero wymaga oczyszczenia. W tej sytuacji trudno uznać za uzasadniony pogląd Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W., że renowacja rowu i oczka wodnego, o jakiej mowa w przywołanej opinii, to odtworzenie bruzdy odpływowej oraz oczyszczenie rowu melioracyjnego, o jakich mowa w decyzji. Przedmiotowa opinia nie może zatem być uznana za samodzielny dowód wystarczający do ustalenia, że dwa z trzech obowiązków nałożonych wskazaną wyżej decyzją zostały wykonane.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylając postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. wskazał też, iż ,,ponownie rozpatrując sprawę organ administracyjny zobligowany jest do prawidłowego przeprowadzenia postępowania pozwalającego na poczynienie jednoznacznych i nie budzących wątpliwości ustaleń istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności koniecznych do wyjaśnienia, czy kwestionowane obowiązki nałożone decyzją Wójta Gminy W. z dnia [...] r. nr [...] zostały wykonane. Do wyjaśnienia tej kwestii nie wystarcza bowiem oparcie się jedynie na treści opinii biegłego z dnia [...] r.".

Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. w dniu [...] r. przeprowadziło z udziałem stron postępowania dowód z oględzin nieruchomości zlokalizowanej w miejscowości S. i w sporządzonym na tą okoliczność protokole odnotowano, że odtworzono bruzdę odpływową od zbiornika wodnego usytuowanego na działce nr[...], natomiast odnośnie rowu melioracyjnego stwierdzono, że jest on drożny ale wymaga bieżącej konserwacji. Następnie w dniu [...] r. wydało postanowienie nr[...], którym oddalono skargę G. F. na bezczynność wierzyciela Wójta Gminy W. w podejmowaniu czynności zmierzających do wykonania przez D. A. obowiązków w części dotyczącej odtworzenia bruzdy odpływowej od zbiornika wodnego usytuowanego na działce nr [...], przez teren działki nr [...] do rowu nr [...], na granicy działki nr [...] i [...] oraz oczyszczenia rowu melioracyjnego. Przyjmując ocenę prawną i wskazania co do dalszego postępowania sformułowane w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za wiążące dla organu podano, że w toku przeprowadzonych oględzin stwierdzono odtworzenie bruzdy odpływowej od zbiornika wodnego, natomiast odnosząc się do odtworzenia rowu melioracyjnego wskazano, że jest on drożny ale wymaga bieżącej konserwacji, gdyż jest na całej długości płytki i zarośnięty trawą. Stwierdzenie natomiast, że obowiązki określone ostateczną decyzją Wójta Gminy W. z dnia [...] r. nr [...] zostały wykonane musi skutkować oddaleniem skargi na bezczynność wierzyciela.

Na skutek wniosku G. F. o ponowne rozpatrzenie sprawy Samorządowe Kolegium odwoławcze we W. w dniu [...] r. wydało postanowienie nr[...], którym utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. W motywach rozstrzygnięcia wskazano, że w dniu [...] r. zostały przeprowadzone przez dwóch etatowych członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z udziałem pracownika Urzędu Gminy W. – osoby reprezentującej wierzyciela oraz pełnomocników G. F. i D. A. oględziny, w trakcie których stwierdzono wykonanie obowiązków. Protokół potwierdzający to ustalenie został podpisany przez osoby uczestniczące w przeprowadzeniu dowodu. Pełnomocnik G. F. kwestionował dokonane ustalenia, jednakże jego zastrzeżenia odnosiły się do regulacji stosunków wodnych na nieruchomości stanowiącej własność mocodawczyni. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. wskazało, iż wszelkie zastrzeżenia co do kwestii stosunków wodnych na gruncie nie mogą stanowić przedmiotu rozstrzygnięcia w zakresie skargi na bezczynność wierzyciela lecz mogą być przedmiotem odrębnego postępowania prowadzonego przez właściwy organ w trybie określonym art. 29 ustawy Prawo wodne. Stwierdzenie wykonania obowiązków określonych ostateczną decyzją Wójta Gminy W. powodowało utrzymanie w mocy zakwestionowanego postanowienia.

Na powyższe postanowienie G. F. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.

Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonych postanowień i nakazanie "Wójtowi Gminy W. wyegzekwowanie zobowiązań wynikających z decyzji Wójta Gminy W. [...] z dnia [...] r. od dłużniczki D. A.".

W uzasadnieniu skargi wywodzono, że pomimo zobowiązania do ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego ,,SKO nie zrobiło nic – bezczynność w wykonaniu wyroku Sądu Administracyjnego". Odnosząc się do stanu faktycznego na nieruchomości objętego postępowaniem Skarżąca podała, że ,,sztuczne wysypisko gruzu i ziemi jest nadal nieusunięte, nadal jest dowożony gruz. Na działkę nr [...], lecz w innej jej części został wysypany gruz, ,,co też będzie szkodzić", gdyż powstało zastoisko wodne". ,,Po deszczu czy ulewach woda stoi, bo nie ma jak odpłynąć, ponieważ przed nią (jest) nieusunięte, utwardzone podwyższenie gruntu". Dalej w skardze podano, że bruzda odpływowa nie jest odtworzona, ponieważ najpierw należało w tym miejscu ,,zebrać nasypaną ziemię, kamienie, gruz, obniżyć w tym miejscu teren, później odtworzyć bruzdę odpływową od zbiornika usytuowanego na działce [...] w stronę oczka wodnego znajdującego się na działce nr [...], żeby spełniała swoją funkcję". Skarżąca podała, że ,,nieprawdą jest, że oczko wodne na działce [...] jest oczyszczone. Porastają go wysokie bagienne trawy, jest płytkie więc oczyszczone nie jest". W skardze złożono również wniosek o dołączenie 13 sztuk zdjęć przedłożonych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu łącznie ze skargą na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...]r. nr [...] jako dowodu w niniejszej sprawie.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. wniosło o jej oddalenie. Podtrzymało zaskarżone postanowienie i argumenty zawarte w jego uzasadnieniu. Pismem z dnia [...] r. Skarżąca uzupełniła skargę, w ten sposób, że odnosząc się do odpowiedzi na skargę sporządzonej przez organ podała, że jej zarzuty co do bezczynności wierzyciela dotyczą wszystkich nakazów wynikających z decyzji Wójta Gminy W. z dnia [...] r. oraz opisała okoliczności wskazujące jej zdaniem na niewykonanie ostatecznej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) Sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Przedmiotem dokonywanej przez niego kontroli jest zbadanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Po myśli zaś art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 t.j.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Uchylenie postanowienia przez Sąd następuje tylko w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 ust. 1 lit. a) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), naruszenia prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) i naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c).

Badając pod tym kątem zaskarżone postanowienie Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie bowiem nie doszło do naruszenia prawa dającego podstawę do jego uchylenia.

Na wstępie należy zwrócić uwagę na dwie kwestie ściśle związane z wydanymi przez organ administracyjny orzeczeniami.

Po pierwsze zakres prowadzonej kontroli sądowoadministracyjnej ogranicza się wyłącznie do postępowania zainicjowanego skargą na bezczynność wierzyciela. Zarówno Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. wydające postanowienia dotyczące bezczynności wierzyciela, jak też Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu nie mogą ingerować w treść ostatecznej decyzji Wójta Gminy W. z dnia [...] r. nr[...], którą to wskazano sposób rozstrzygnięcia sporu o przywrócenie na gruntach stosunków wodnych do stanu poprzedniego poprzez wykonanie przez wskazanych tam właścicieli nieruchomości określonych czynności. Nie mogło być zatem przedmiotem badania organu administracyjnego i nie może być obecnie przedmiotem badania Sądu sprawa ewentualnego wpływu wykonania konkretnych czynności na poprawność stosunków wodnych na nieruchomościach. Zaznaczyć bowiem trzeba, że Wójt Gminy W. w decyzji z 2005 r. precyzyjnie odniósł zadania polegające na odtworzeniu bruzdy odpływowej, likwidacji sztucznego podwyższenia gruntu i oczyszczeniu rowu melioracyjnego do zobowiązanych wskazując, że ma je zrealizować każdy właściciel we własnym zakresie. Nie można więc skargi na bezczynność wierzyciela rozpoznawać poprzez badanie poczynań konkretnych zobowiązanych w kontekście działań, które w ocenie wnioskodawczyni mają prowadzić do poprawnych stosunków na nieruchomości. W tym względzie precyzyjnie i ostatecznie wypowiedział się już organ administracyjny i właśnie w kontekście realizacji tego nakazu organ miał obowiązek ocenić słuszność zarzutu bezczynności organu administracyjnego. Trudno także oczekiwać aby, jak zdaje się żądać Skarżąca, sposób realizacji decyzji mógł być uznany za prawidłowy tylko w przypadku dostosowania się do proponowanych przez nią rozwiązań technicznych. Niejednokrotnie wskazuje ona, że np. oczyszczenie bruzdy odpływowej ma polegać na działaniach takich jak ,,najpierw powinni w tym miejscu zebrać nasypaną ziemię, kamienie gruz, obniżyć w tym miejscu teren, później odtworzyć bruzdę odpływową do zbiornika usytuowanego na działce [...]". Z decyzji Wójta Gminy W., w żaden sposób nie wynika sama metoda (w sensie technicznym) przywrócenia prawidłowych stosunków wodnych na nieruchomości.

Po wtóre, zainicjowane skargą na bezczynność wierzyciela, postępowanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. nie zakończyło się jednym rozstrzygnięciem lecz organ uznał, że jakkolwiek co do oczyszczenia rowu melioracyjnego i odtworzenia bruzdy odpływowej nakaz został zrealizowany, w związku z czym wydał stosowne postanowienie, odmiennie sytuacja przedstawia się w sprawie podwyższenia terenu. Dokonując takich ustaleń w dniu [...]r. wydano postanowienie nr[...], którym uznano za zasadną skargę w zakresie bezczynności wierzyciela i zobowiązano Wójta Gminy W. do podjęcia czynności zmierzających do wszczęcia postępowania egzekucyjnego.

Sąd w składzie obecnym na rozprawie doszedł do wniosku, że trudno jest w chwili obecnej uznać zasadność argumentów skargi w sytuacji, gdy w znakomitej większości odnoszą się one do nieprawidłowych stosunków wodnych, na które jak wiadomo wpływają wszystkie trzy nieprawidłowości opisane w decyzji Wójta Gminy W. zarówno drożność bruzdy odpływowej, drożność rowu melioracyjnego jak też podwyższenie terenu. Niewątpliwie niewykonanie łącznie wszystkich obowiązków nie spowoduje poprawy stosunków wodnych, ale zarówno Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. jak też Sąd nie mogą zając obecnie stanowiska w sprawie podwyższenia gruntu czy nawiezienia ziemi i gruzu zakłócającego stosunki wodne, gdyż jak już wskazano wierzyciel w tym względzie jest bezczynny, (taka sytuacja miała bynajmniej miejsce w chwili orzekania przez organ). W postępowaniu poddanym kontroli Sądu badano bowiem czy wykonany został obowiązek dotyczący rowu melioracyjnego i bruzdy odpływowej.

Zauważyć należy, że istotne znaczenie przy ocenie zaskarżonych postanowień ma fakt, iż w sprawie zapadł już wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w przedmiocie wcześniejszych rozstrzygnięć Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. dotyczących bezczynności wierzyciela. Zgodnie z art. 153 P.p.s.a ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Jak wiadomo w wyroku z dnia 30 marca 2012 r. (sygn. akt II SA/Wr 912/11) Sąd zakwestionował postępowanie dowodowe organu decyzyjnego, który wydając rozstrzygniecie oparł się wyłącznie na dowodzie pośrednim - opinii biegłego, sporządzonej na użytek innego postępowania. Sąd nie tylko zakwestionował rozbieżności w opisie stanu faktycznego ujętym w opinii, które w pewien sposób dyskwalifikowały ten dokument jako podstawowy dowód w sprawie, ale zarzucił również brak własnych ustaleń organu w tym względzie. Analizując działania organu poprzedzające wydanie rozstrzygnięcia w sprawie stwierdzono, że zostało uzupełnione postępowanie dowodowe poprzez przeprowadzenie dowodu pośredniego w postaci oględzin przeprowadzonych z udziałem stron postępowania i ich pełnomocników, czym zrealizowano zalecenie Sądu. W protokole oględzin dokonano zapisów wskazujących na wykonanie obowiązków wynikających z decyzji Wójta Gminy W. z 2005 r. w zakresie odtworzenia bruzdy odpływowej i oczyszczenia rowu melioracyjnego. Jakkolwiek zapisy dokonane w protokole oględzin nie satysfakcjonują wszystkich stron postępowania, nie sposób podważyć te ustalenia dokonane w trakcie czynności dowodowej. Dowód z oględzin, co prawda wskazuje na brak konserwacji rowu melioracyjnego i na to, że jest on płytki i porośnięty trawą, niemniej jednak potwierdza w sposób jednoznaczny, że jest on drożny. Podobne ustalenia dotyczyły bruzdy odpływowej. W protokole tym podano też, że na nieruchomości dokonano sztucznego podwyższenia poprzez nawiezienie ziemi, która nie została usunięta. Zgodnie z art. 75 K.p.a. jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny. Z przywołanego przepisu nie wynika, aby istniała ustawowa gradacja dowodów np. ze względu na ich pochodzenie, jednak oceniając dane rozstrzygnięcie przez pryzmat wykazania przez organ administracyjny przesłanek na jakich oparł się on wydając akt administracyjny zaznaczyć należy, że z całą pewnością bardziej realne i obiektywne wydaje się przyjęcie takiego dowodu, który został przeprowadzony wprost przez organ na konkretnej nieruchomości i z udziałem stron poświadczających podpisem dokonane ustalenia niż odwołanie się do dowodu pośredniego, nawet wówczas, gdy jest nim opinia biegłego.

Sąd dopuścił wnioskowany przez Skarżącą dowód z dokumentacji fotograficznej przedłożonej do skargi rozpoznawanej w 2012 r. jednak dowód ten nie wpłynął na ocenę ustaleń dokonanych przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. W sprawie istnieją dowody zarówno pośrednie jak i bezpośrednie przemawiające za wykonaniem obowiązków dotyczących rowu melioracyjnego i bruzdy odpływowej. Jest to potwierdzenie tego stanu rzeczy w protokole oględzin – dowód bezpośredni, oraz zapisy w opinii rzeczoznawcy, co należało w sprawie dopuścić jako dowód pośredni. Sama dokumentacja fotograficzna przedłożona przez stronę i dopuszczona jako dowód przez Sąd jest nie tylko wykonana przed sprawdzeniem stanu nieruchomości przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W., ale też w większości dowodzi niewykonania obowiązku w zakresie podniesienia terenu i istnienia pryzmy gruzu i ziemi, a to nie jest przedmiotem postępowania w trakcie którego wydano zaskarżone do Sądu postanowienia.

Mając na uwadze powyższe, Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, w sposób określony w art. 145 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skargę należało zatem oddalić na podstawie art. 151 w/w ustawy.