Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 490/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-07-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61,
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Kaznowska po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

G. W. – reprezentowany przez adwokata – wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r., nr [...] o skierowaniu skarżącego na badania psychologiczne w celu ustalania istnienia lub braku przeciwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami.

W skardze z dnia 20 kwietnia 2017 r. zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu drugiej instancji. W uzasadnieniu wniosku wskazano jedynie, że brak zgłoszenia się skarżącego na badania doprowadzi do zatrzymania mu prawa jazdy oraz innych skutków, które będą nieodwracalne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 P.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym.

Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (vide: postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004). Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest zatem wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia

skutków. Jak wynika z brzmienia przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. ustawodawca co prawda nie nałożył na stronę skarżącą obowiązku wykazania, iż zachodzą przewidziane w nim przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu, to jednakże uprawdopodobnienie przez stronę skarżącą podstaw złożonego wniosku powinno być rozpatrywane w kategoriach podejmowania działań we własnym procesowym interesie.

Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, że skarżący nie wykazał, że istotnie zaistniały okoliczności świadczące o możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Jego twierdzenia powinny bowiem konkretnie wyjaśniać, na czym polega niebezpieczeństwo powstania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Stwierdzenie, że brak zgłoszenia się skarżącego na badania będzie skutkować zatrzymaniem prawa jazdy oraz wywoła "inne skutki", nie zostało poparte żadną konkretną argumentacją. Twierdzenia te są zatem gołosłowne. Powyższe uzasadnia stwierdzenie, że skarżący nie uprawdopodobnił, jaką szkodę o wymiarze znacznym lub jakie konkretnie trudne do odwrócenia skutki może spowodować wykonanie decyzji.

W ocenie Sądu wniosek skarżącego – reprezentowanego przez adwokata –

o udzielenie ochrony tymczasowej nie został należycie umotywowany pod kątem przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. i z tej przyczyny nie może zostać uwzględniony.

DM