Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1140/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-02-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6099 Inne o symbolu podstawowym 609
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Samorząd terytorialny
Wodne prawo
Skarżony organ: Sejmik Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 18 pkt 1 i pkt 22 oraz art. 89 ust. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 486
law: Ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa - tekst jedn.
article: art. 43 ust. 1 i ust. 2a
journal: Dz.U. 2012 poz 145
law: Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Broda, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Sędzia WSA Artur Żurawik, Protokolant Agnieszka Jurczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lutego 2017 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o. o. w Z. na uchwałę Sejmiku Województwa Śląskiego z dnia 27 czerwca 2016 r. nr V/25/28/2016 w przedmiocie wyznaczenia aglomeracji oddala skargę.


UZASADNIENIE

Uchwałą z dnia 27 czerwca 2016 r. Nr V/25/28/2016 Sejmik Województwa Śląskiego na podstawie art. 18 pkt 1 i pkt 20 oraz art. 89 ust. 1 i ust. 4 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (t.jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 486) w związku z art. 43 ust. 1 i ust. 2a ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (t.jedn. Dz.U. z 2015 r., poz. 469 ze zm.) i art. 22 ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o zmianie ustawy - Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 32, poz. 159) wyznaczył Aglomerację Rybnik.

Pismem z dnia 13 października 2016 r. "A" Sp. z o.o. w Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na powyższą uchwałę, zarzucając jej naruszenie prawa materialnego tj.;

- art. 43 ust. 2 pkt 1, art. 43 ust. 2b i ust. 2c ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne oraz § 3 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 22 lipca 2014 r. w sprawie sposobu wyznaczania obszaru i granic aglomeracji poprzez podjęcie zaskarżonej uchwały bez uwzględnienia tego, aby w granicach aglomeracji, w jak w największym stopniu cały produkowany przez aglomerację ładunek ścieków był zbierany siecią kanalizacyjną i odprowadzany na oczyszczalnię ścieków, przy zastosowaniu grawitacyjnego systemu odbioru ścieków, jako technicznie i ekonomicznie najbardziej uzasadnionego, a przez to naruszenie definicji aglomeracji określonej w dyrektywie 91/271/EWG;

- naruszenie przepisów postępowania - tj. § 4 cytowanego rozporządzenia poprzez przedstawienie nieprawdziwych i nierzetelnych danych w procedurze wyznaczania granic i obszaru aglomeracji.

Uwzględniając powyższe Spółka wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały.

W uzasadnieniu wyjaśniła, że przedmiotową uchwałą wyznaczono Aglomerację Rybnik o równoważnej liczbie mieszkańców 154.268 RLM z dwiema oczyszczalniami ścieków komunalnych tj. oczyszczalnią :’B" oraz "C". W uchwale wskazano gminy zlokalizowane w Aglomeracji, stwierdzając jednocześnie, że przedmiotowa uchwała zlikwidowała Aglomerację wyznaczoną Rozporządzeniem nr [...] Wojewody Śląskiego z dnia [...] r. Wymieniona uchwała poprzedzona została uchwałą Rady Miasta Z. Nr [...] z dnia [...] r. w sprawie propozycji planu Aglomeracji Z., gdzie Rada miasta Z. pozytywnie zaopiniowała włączenie do aglomeracji Z. części dzielnicy [...] wyłączonej z aglomeracji Rybnik. W dniu [...] r. Rada Miasta Z. pozytywnie zaopiniowała propozycję planu Aglomeracji Rybnik, z której wyłączono część dzielnicy [...]. Obie uchwały "A" zaskarżyło do sądu administracyjnego.

Spółka wyjaśniła, że wymieniona w uchwale oczyszczalnia "C" stanowi własność "A" Sp. z o.o., a w związku z tym ma ona interes prawny w zaskarżeniu niniejszej uchwały. Po wyczerpaniu toku postępowania - wystosowaniu do Sejmiku wezwania do usunięcia naruszenia prawa - pismo z dnia [...] r.- strona wyczerpała przesłanki z art. 52 § 2 w związku z art. 3 § 2 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Skarżąca Spółka podniosła, że Prezydent miasta Z. skierował pismo do Prezydenta Miasta Rybnika, w którym wskazano, że na obszarze osiedla [...] położonego w dzielnicy [...] kanalizacja sanitarna jest własnością gminy Z., stąd też z tego powodu obszar ten powinien znajdować się w aglomeracji Z.. Uzgodniono, że nastąpi zmiana granic aglomeracji w części dotyczącej dzielnicy [...]. Jednak w ocenie skarżącej, podana informacja jest nieprawdziwa, gdyż gmina nie jest na tym obszarze właścicielem kanalizacji, a wyłącznym właścicielem kanalizacji sanitarnej na tym terenie jest skarżąca Spółka "A" w Z. Stąd też w ocenie skarżącej nastąpiło uzgodnienie obszaru i granic aglomeracji Z. i Rybnika w oparciu o nieprawdziwe dane. Spółka zarzuciła, że informacje, jakie podała Gmina Z. w ramach prowadzonej procedury są nierzetelne i nieprawdziwe, które dają tylko pozorną zgodność z ustawą Prawo wodne oraz rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 22 lipca 2014 r. Rzetelnie przedstawione dane (w kontekście § 3 ust. 5 pkt 1 oraz ust. 6) wskazywałyby na niezasadność wyłączenia części dzielnicy [...] z aglomeracji Rybnik. Eksploatacja sieci kanalizacji sanitarnej w dzielnicy [...] przez dwóch operatorów nigdy nie prowadziła do żadnych nieprozumień, a podział sieci zawsze był jasny. Nie budzi też zastrzeżeń stan kanalizacji sanitarnej. Spółka podniosła, że wskazane do przyłączenia do aglomeracji Z. tereny są od dawna skanalizowane i od momentu budowy przyłączone do Oczyszczalni Ścieków "C" należącej do "A". Stan ten zmieni się skutek przyłączenia dzielnicy [...] do aglomeracji Z. Przyłączenie osiedla [...] do aglomeracji Z. spowoduje, że i tak kilka budynków prywatnych pozostanie w aglomeracji Rybnik, czyli będą obsługiwane przez skarżącą. Nadto podstawowym argumentem za utrzymaniem dotychczasowego stanu rzeczy jest fakt, iż ścieki całości zlewni z Oczyszczalni Ścieków "C" są dostarczane w sposób grawitacyjny. Zmiana granic aglomeracji będzie wiązała się z tłoczeniem wielostopniowym pompowym do oczyszczalni w mieście Z., co spowoduje zwiększenie kosztów i obniżenie jakości ścieków zrzucanych do środowiska.

Przepisy prawne Unii Europejskiej w zakresie odprowadzania i oczyszczania ścieków komunalnych określone zostały w dyrektywie 91/271/EWG oraz uporządkowane w Ramowej Dyrektywie Wodnej 2000/60/WE. Głównym celem wymienionej dyrektywy było ograniczenie zrzutów niedostatecznie oczyszczonych ścieków. Dyrektywa 91/271/EWG została przetransponowana do prawa polskiego - w ustawie Prawo wodne i rozporządzeniu wykonawczym z dnia 11 lipca 2014 r. W ocenie skarżącej przywołane przepisy wskazują na potrzebę weryfikacji granic i obszarów aglomeracji w taki sposób, aby planowane przedsięwzięcie było zgodne w dyrektywą 91/271/EWG i jednocześnie było technicznie i ekonomicznie uzasadnione. Jej zdaniem planowane granice aglomeracji należy planować w taki sposób, aby w jak największym stopniu cały produkowany przez aglomerację ładunek ścieków był zbierany siecią kanalizacyjną i odprowadzany na oczyszczalnię ścieków, bacząc przy tym na zastosowanie grawitacyjnego systemu odbioru ścieków, jako technicznie i ekonomicznie najbardziej uzasadnionego, czego nie spełnia uchwała Rady Miasta Z. z dnia [...] r. - powinno chyba być uchwała Sejmiku Województwa Śląskiego z dnia 27 czerwca 2016 r.

W odpowiedzi na skargę Sejmik Województwa Śląskiego, reprezentowany przez fachowego pełnomocnika, wniósł o odrzucenie skargi, jako niespełniającej wymogów określonych w art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 91 ust. 1 i art. 90 ustawy o samorządzie województwa z dnia 5 czerwca 1998 r., a w przypadku niepodzielenia przedstawionej argumentacji o oddalenie skargi w całości i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu odnosząc się do pierwszego żądania organ podniósł, iż skarga nie spełnia wymogów wskazanych w art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W ocenie pełnomocnika skarżący nie wykazał interesu prawnego w zaskarżeniu przedmiotowej uchwały, wskazując co najwyżej na istnienie interesu faktycznego. Wynika to, m.in. z faktu, iż uchwała stanowi prawo miejscowe.

Wnosząc o oddalenie skargi pełnomocnik organu przedstawił tok postępowania w sprawie zmiany obszaru i granic aglomeracji Rybnik. Podkreślił, że w ramach ogłoszonych konsultacji nie wpłynęły żadne uwagi i wnioski. Spełnione zostały wszystkie przesłanki do wyznaczenia tej aglomeracji przez Sejmik Województwa Śląskiego kwestionowaną uchwałą. Równolegle do prowadzonego postępowania w sprawie aktualizacji aglomeracji Rybnik, Wydział Ochrony Środowiska Urzędu Marszałkowskiego prowadził postępowanie w sprawie zmiany wyznaczonej, rozporządzeniem nr [...] Wojewody Śląskiego z dnia [...] r., Aglomeracji Z.

Zweryfikowana przez Marszałka Województwa Śląskiego propozycja planu Aglomeracji Z. również uzyskała niezbędne uzgodnienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. i Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w G., a także opinie współtworzących gmin. Projekt także został poddany procedurze konsultacji i Aglomeracja Z. wyznaczona została uchwałą Sejmiku Województwa Śląskiego nr [...] z dnia [...] r

Wyłączenie części dzielnicy [...] (w mieście Z.) z aglomeracji Rybnik oraz włączenie terenów tej dzielnicy do aglomeracji Z. związany jest z przekierowaniem ścieków z tego obszaru z oczyszczalni ścieków "C" w Rybniku, której właścicielem i eksploatatorem jest "A" Sp. z o.o. w Z., do oczyszczalni ścieków w Z.

W trakcie prowadzonego postępowania wpłynęło do Urzędu pismo skarżącej dotyczące niezasadności dokonania wyłączenia dzielnicy [...] z aglomeracji Rybnik i włączenia jej do aglomeracji Z. Nie zmieniło ono jednak stanowiska Marszałka Województwa w kwestii wyznaczenia aglomeracji w zaproponowanych przez gminy Rybnik i Z. propozycjach planów Aglomeracji Rybnik i Aglomeracji Z. Zarzuty skarżącej nie znalazły potwierdzenia w świetle zgormadzonego materiału i obowiązujących przepisów prawnych. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - zaspokajanie potrzeb wspólnoty w zakresie kanalizacji oraz usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych należy od zadań własnych gminy. Obowiązek ten wynika także z art. 3 ust. 1 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzeniu ścieków. Zgodnie zaś z art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność, a działania samorządu województwa nie mogą naruszać samodzielności gminy.

Pełnomocnik wskazał, że spełnione zostały przesłanki wyznaczenia przez Sejmik Województwa Śląskiego zaproponowanych przez samorządy gminne zmian Aglomeracji Rybnik oraz Aglomeracji Z., a mianowicie:

- propozycje planów tych aglomeracji zweryfikowane zostały przez Marszałka Województwa

- uzyskały niezbędne uzgodnienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. oraz właściwego dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej a także akceptację zainteresowanych gmin, wyrażoną w drodze uchwał.

- projekty uchwał Sejmiku (jako akty prawa miejscowego) poddane zostały konsultacjom z organizacjami pozarządowymi i podmiotami wymienionymi w art. 3 ustawy o działalności pożytku publicznego i wolontariacie

- dla wyznaczenie granic aglomeracji nie jest istotne i wymagane przedstawienie własności sieci kanalizacyjnej wchodzącej w skład systemu kanalizacji zbiorczej w aglomeracji,

- nie jest prawdą zarzut naruszenia definicji aglomeracji określonej w dyrektywie w sprawie oczyszczania ścieków, gdyż jakość ścieków oczyszczonych i odprowadzanych z każdej oczyszczalni winna spełniać wymagania Prawa wodnego i rozporządzenia Ministra Środowiska wydanego na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 3 tej ustawy. W niniejszym przypadku parametry jakościowe ścieków wprowadzanych do środowiska z poszczególnych oczyszczalni obsługujących przedmiotowe aglomeracje spełniają ustawowe wymagania, a to dowodzi spełnienia przez Aglomerację Rybnik i Aglomerację Z. wymagań dyrektywny Rady 91/271/EWG w sprawie oczyszczania ścieków komunalnych.

Na rozprawie w dniu 17 lutego 2017 r. pełnomocnik Spółki podtrzymał skargę i zawarte w niej zarzuty. Wyjaśnił, ze Spółka swój interes prawny wywodzi z faktu, iż wprost została wymieniona w treści uchwały, a ponadto uchwała wpływa na jej sytuację prawną ograniczając zakres jej działania poprzez pozbawienie odbioru ścieków z dzielnicy [...]. Wskazał też, że postanowienia uchwały nie mają uzasadnienie ekonomicznego, biorąc pod uwagę, że całość sieci kanalizacyjnej w tej dzielnicy stanowi własność skarżącej. Zwrócił uwagę na fakt, iż na etapie uzgadniania treści uchwały Spółce przedstawiono inne dane dotyczące liczby osób korzystających z sieci kanalizacyjnej. W ocenie strony skarżącej nie jest możliwe bezinwestycyjne przekierowania ścieków z dzielnicy [...] do nowego odbiorcy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpatrując sprawę zważył co następuje:

Przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym jest uchwała Sejmiku Województwa Śląskiego nr V/25/28/2016 z dnia 27 czerwca 2016 r. w sprawie wyznaczenia aglomeracji Rybnik.

Przedmiotowa uchwała została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach przez "A" Sp. z.o.o w Z., właściciela wymienionej w tej uchwale oczyszczalni ścieków komunalnych "C" zlokalizowanej w Rybniku. Skarga złożona została w trybie art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa, zgodnie z którym "każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przepisem aktu prawa miejscowego, wydanym w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu organu samorządu województwa, który wydał przepis, do usunięcia naruszenia - zaskarżyć przepis do sądu administracyjnego". Z przedłożonych akt wynika, że niniejsza skarga poprzedzona została wystosowanym przez Spółkę pismem z dnia [...] r. wezwaniem do Sejmiku Województwa Śląskiego (odebranym w dniu [...] r.) w którym Spółka domagała się usunięcia naruszenia prawa. Pismo to pozostało bez odpowiedzi. Wyczerpany tym samym został wymóg wskazany w wymienionym powyżej art. 90 cytowanej ustawy a także tryb przewidziany w art. 52 § 4 w związku z art. 3 § 2 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec braku odpowiedzi na wezwanie należało uznać, że skarga została wniesiona w ustawowym terminie.

Oceniając z kolei, czy skarżąca wykazała interes prawny lub uprawnienie, o którym mowa w art. 90 ustawy o samorządzie województwa, wskazać trzeba, że istotą interesu prawnego jest związek z konkretną normą prawa materialnego, którą można wskazać jako jego podstawę, obiektywnie istniejącą w dacie wejścia w życie zaskarżonego aktu. Należy w tym podkreślić, że oczyszczalnia ścieków komunalnych "C", której właścicielem jest skarżąca spółka "A", wymieniona została wprost w skarżonej uchwale. Nie może zatem być kwestionowany fakt, że postanowienia tej uchwały dotyczą wprost jej uprawnień. Zatem w takich okolicznościach należy uznać, że skarżąca Spółka wykazała istnienie interesu prawnego w zaskarżeniu wymienionej uchwały.

Dokonując merytorycznej oceny złożonej skargi należy jednak wskazać, iż nie ma ona uzasadnionych podstaw.

Materialnoprawną podstawą tej uchwały są przepisy art. 43 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne. Zgodnie z pkt 1 ust. 2 tego przepisu aglomeracja to teren, na którym zaludnienie lub działalność gospodarcza są wystarczająco skoncentrowane, aby ścieki komunalne były zbierane i przekazywane do oczyszczalni ścieków albo do końcowego punktu zrzutu tych ścieków. W myśl ust. 2a tego przepisu aglomeracje (...) wyznacza, w drodze uchwały, sejmik województwa, a zostaje ona podjęta po uzgodnieniu przez marszałka województwa z właściwym dyrektorem regionalnego zarządu gospodarki wodnej, a w zakresie obszarów objętych przynajmniej jedną formą ochrony przyrody w rozumieniu ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody lub obszarów mających znaczenie dla Wspólnoty znajdujących się na liście, o której mowa w art. 27 ust. 1 tej ustawy - z właściwym regionalnym dyrektorem ochrony środowiska, oraz po zasięgnięciu przez marszałka województwa opinii zainteresowanych gmin. Dalej w ust. 2c ustawa stwierdza, że gmina zainteresowana wyznaczeniem aglomeracji (..) przekazuje propozycję planu aglomeracji marszałkowi województwa, na jego wniosek oraz w wyznaczonym przez niego terminie. Szczegółowy tryb postępowania oraz wymagania dotyczące niezbędnych w toku postępowania dokumentów określa rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 22 lipca 2014 r. w sprawie sposobu wyznaczania obszaru i granic aglomeracji.

W przypadku kwestionowanej uchwały pismem z dnia [...] r. Prezydent Miasta Rybnika przedłożył Marszałkowi Województwa Śląskiego wniosek o aktualizację tej aglomeracji, polegającą na zmianie obszaru i granic aglomeracji jak i równoważnej liczby mieszkańców.

Przygotowany do wniosku dokument pn. "Propozycja planu aglomeracji Rybnik" został przez Marszałka Województwa Śląskiego zweryfikowany pod względem zgodności z wymogami ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne oraz rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 22 lipca 2014 r. w sprawie sposobu wyznaczania obszaru i granic aglomeracji a także opracowanymi przez Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej Wytycznymi do tworzenia i zmiany aglomeracji [...] r. Uzyskał też wymagane uzgodnienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. oraz Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w G. a także pozytywne opinie gmin współtworzących - w formie podjętych uchwał. Jako projekt aktu prawa miejscowego przedłożony także został do konsultacji z organizacji pozarządowymi i podmiotami wskazanymi w art. 3 ust. 3 ustawy o działalności pożytku publicznego i wolontariacie. W ramach ogłoszonych konsultacji nie wpłynęły żadne uwagi i wniosku, a tym samym zostały spełnione przesłanki do wyznaczenia tej aglomeracji przez Sejmik Województwa Śląskiego, co nastąpiło w drodze uchwały nr V/25/28/2016 w dniu 27 czerwca 2016 r.

Podnieść trzeba, że równolegle prowadzone postępowanie doprowadziło do przyjęcia w dniu dnia [...] r. uchwały nr [...] r., która doprowadziła do wyznaczenie Aglomeracji Z. w zmienionych granicach.

Zmiana w przypadku obu uchwał spowodowana została nowym potraktowaniem dzielnicy [...] w Z.

Nastąpiło bowiem wyłączenie części dzielnicy [...] (w mieście Z.) z aglomeracji Rybnik oraz włączenie tych terenów dzielnicy do aglomeracji Z. Spowodowane to zostało faktem przekierowania ścieków z tego obszaru z oczyszczalni ścieków "C" w Rybniku, której właścicielem i eksploatatorem jest skarżąca "A" Sp. z o.o. w Z., do oczyszczalni ścieków w Z. Wszczęcie postępowania w zakresie tej zmiany spowodowane zostało pismem Prezydenta Miasta Z. do Prezydenta Miasta Rybnika, w którym powiadamia on o weryfikacji granic aglomeracji "z możliwością podłączenia zabudowań na osiedlu [...] do sieci PWiK Z. Sp. z o.o.".

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - zaspokajanie potrzeb wspólnoty w zakresie kanalizacji oraz usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych należy od zadań własnych gminy. W myśl art. 40 ust. 1 tej ustawy gmina jest upoważniona do stanowienia prawa miejscowego dotyczącego gospodarki nieczystościami ciekłymi poprzez m.in. ustalenie kierunków rozwoju sieci kanalizacyjnych Obowiązek wskazany powyżej wynika także z art. 3 ust. 1 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzeniu ścieków. Zgodnie zaś z art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Stąd też w sferę tych uprawnień nie mogą ingerować inne podmioty, a działania samorządu województwa nie mogą naruszać samodzielności gminy w tym zakresie.

Odnosząc się do uchwały wyznaczającej Aglomerację Rybnik, to spełnione zostały wszystkie przesłanki jej podjęcia przez Sejmik Województwa Śląskiego, a mianowicie zmiany zostały zaproponowane przez samorządy gminne wymienionych miast Rybnika i Z., ich propozycje zostały pozytywnie zweryfikowane zostały przez Marszałka Województwa a także uzyskały niezbędne uzgodnienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. oraz Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej oraz współtworzących gmin w przyjętych stosowanych uchwałach. Zachowany został więc cały przewidziany tryb postępowania, a wymagane dokumenty poddane zostały szczegółowej weryfikacji w sposób przewidziany w przepisach.

Dodać przy tym trzeba, że przepisy nie uzależniają wyznaczenia granic aglomeracji od przedstawienia własności sieci kanalizacyjnej wchodzącej w skład systemu kanalizacji zbiorczej w aglomeracji. Stąd zarzuty strony skarżącej dotyczące braku własnej sieci kanalizacyjnej na obszarze dzielnicy [...] przez gminę Z. nie mogą wpłynąć na zmianę stanowiska w tym zakresie. Zresztą twierdzenia skarżącej w tym zakresie nie są do końca jasne i przekonujące. Z jednej strony stwierdza przy tym, że nie jest możliwe bezinwestycyjne przekierowanie ścieków z dzielnicy [...] do nowego odbiorcy, by dalej uzasadniać, że zmiana granic aglomeracji wiązać się będzie z tłoczeniem wielostopniowym pompowym do oczyszczalni w Mieście Z., co jest ekonomicznie nieuzasadnione.

Podnosi w końcu Spółka argument, że włączenie dzielnicy [...] do Aglomeracji Miasta Z. spowoduje obniżenie stopnia oczyszczenia ścieków. Jakość ścieków oczyszczonych i odprowadzanych z każdej oczyszczalni winna spełniać określone przepisami wymagania. W niniejszym przypadku wymagania te zostały spełnione zgodnie z przepisami Prawa wodnego i rozporządzenia Ministra Środowiska wydanego na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 3 tej ustawy. Parametry jakościowe ścieków wprowadzanych do środowiska z poszczególnych oczyszczalni obsługujących aglomeracje spełniają wymagania określone obowiązującymi przepisami rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 18 listopada 2014 r. w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego. Powyższe dowodzi spełnienia przez Aglomerację Rybnik wymagań dyrektywy Rady 91/271/EWG w sprawie oczyszczenia ścieków komunalnych.

Uwzględniając powyższe skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Wbrew bowiem jej zarzutom brak jest dostatecznych podstaw do przyjęcia, że zaskarżona uchwała Sejmiku Województwa Śląskiego jest sprzeczna z prawem w rozumieniu art. 82 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa. Podkreślić trzeba, że sprzeczność z prawem, o której mowa w przepisie musi być oczywista i bezpośrednia. Nie ma tej sprzeczności, jeżeli określone rozstrzygnięcie podjęte zostało przez właściwy organ i przy zachowaniu wymaganego trybu.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zaskarżona uchwała nie narusza przepisów prawa i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) skargę oddalił.