Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 62/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-03-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kuba po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 5 grudnia 2019 r., sygn. akt III SA/Łd 866/19 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia [...] sierpnia 2019 w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 października 2019 r. skarżący wezwany został do uzupełnienia braków fiskalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi w wysokości 400 zł, i braków formalnych przez złożenie odpisu skargi i wskazania numeru PESEL - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania przesłane zostały skarżącemu na adres wskazany w aktach administracyjnych i na kopercie, w której nadano skargę i uznane za doręczone skarżącemu w trybie "awizo" w dniu 4 listopada 2019 r. Sąd I instancji stwierdził, że termin do uzupełnienia braków fiskalnych i formalnych skargi rozpoczął swój bieg w dniu 5 listopada 2019 r., ponieważ w dniu 4 listopada 2019 r. doręczono skarżącemu w trybie "awizo" odpis zarządzenia i wezwanie – stosownie do treści art. 73 § 4 p.p.s.a. Termin bezskutecznie upłynął w dniu 12 listopada 2019 r. (11 listopada – to dzień wolny od pracy). W wyznaczonym terminie skarżący nie uiścił wymaganego wpisu sądowego od skargi, ani nie uzupełnił braków formalnych skargi przez wskazanie numeru PESEL i nadesłanie odpisu skargi. W związku z powyższym, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Sąd I instancji skargę odrzucił.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, zaskarżając je w całości i zarzucając mu błędne uznanie, że zarządzenie wzywające do uzupełnienia braków zostało skarżącemu skutecznie doręczone i w konsekwencji skarżący uchybił terminowi do uzupełnienia braków formalnych. Wskazał, że nie otrzymał od listonosza żadnego zawiadomienia o kierowanej do niego korespondencji i jej złożeniu w urzędzie pocztowym, jak również nie otrzymał również drugiego zawiadomienia o próbie doręczenia korespondencji. Podkreślił, że pozostałą korespondencję od sądu otrzymał. Jednocześnie – na podstawie art. 89 § 1 p.p.s.a. – wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72, pismo składa się na okres 14 dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 1529 ze zm.) albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2 art. 73 p.p.s.a.). Stosownie do § 3 tego artykułu w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie zaś z § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.

Wyjaśnić w tym miejscu należy, że dokument urzędowy, sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Korzysta on z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone (por. postanowienie NSA z 30 stycznia 2017, sygn. akt II FZ 922/16). Przy czym nie ma również wątpliwości, że brak fikcji prawnej doręczenia pisma w trybie art. 73 p.p.s.a. może być wykazany, gdy adresat pisma wskaże, że dane wynikające z dowodu doręczenia są niezgodne z rzeczywistością (wyrok NSA z 10 maja 2018 r., sygn. akt II OSK 2755/17, LEX nr 2501043).

W rozpoznawanej sprawie, na zwróconej do sądu przesyłce zawierającej wezwanie do wpisu i uzupełnienia braków formalnych skargi, wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru znajdują się adnotacje operatora pocztowego, z których wynika, że była ona awizowana dwukrotnie, o czym w dniu 18 października 2019 r. (przy pierwszym awizo) zawiadomienie umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej. Wszystkie adnotacje znajdujące się na kopercie zostały opatrzone podpisem osoby doręczającej. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłek, a także adnotacje znajdujące się na zwróconych do nadawcy przesyłkach wypełnione przez pracowników poczty, korzystają z domniemania prawdziwości, jako dokument urzędowy (por. postanowienie NSA z dnia 27 sierpnia 2013 r., sygn. akt II GZ 477/13, publ. CBOSA pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarżący natomiast w żadne sposób nie obalił domniemania, że dane wynikające z dowodu doręczenia są niezgodne z rzeczywistością. Na przykład nie wnioskował o czynności kontrolne poczty w tym zakresie.

Wobec braku obalenia domniemania prawidłowości doręczenia przesyłki, przy jednoczesnym ustaleniu, że skarżący nie uzupełnili przywołanego braków skargi, nie sposób uznać, że nie zachodziły w sprawie podstawy do odrzucenia skargi.

Należy także podkreślić, że upływ terminu jest okolicznością obiektywną w tym sensie, że jest niezależny od winy w uchybieniu terminowi. Przy jego obliczaniu nie bierze się zatem pod uwagę okoliczności faktycznych związanych z przyczynami uchybienia terminowi do dokonania określonej czynności procesowej. Dlatego motywy zażalenia, w których skarżący podaje przyczyny uchybienia terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi, nie mogły odnieść oczekiwanego przez stronę skutku. W przypadku zażalenia na odrzucenie skargi, w sytuacji bezskutecznego upływu terminu do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych wniesionej skargi, skarga podlegała odrzuceniu.

Okoliczności podniesione przez skarżącego mogłyby natomiast mieć znaczenie i podlegałyby ocenie sądu w przypadku wniosku o przywrócenie uchybionego terminu. Innymi słowy, dopiero po prawomocnym przesądzeniu przez Naczelny Sąd Administracyjny o tym, że prawidłowo sąd pierwszej instancji odrzucił skargę z powodu uchybienia terminu do opłacenia wpisu i nieusunięcia braku formalnego skargi, otwiera się termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz uzupełnienia braku formalnego przez złożenie odpisu skargi i wskazania numeru PESEL.

Mając powyższe na uwadze, wobec stwierdzenia, że skarżący nie zastosował się w zakreślonym terminie do wezwania i nie usunął braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL, a także w ustawowym terminie nie uiścił wpisu, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zasadnie sąd pierwszej instancji odrzucił skargę. Stosownie bowiem do art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd, natomiast art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. obliguje sąd do odrzucenia skargi, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.