Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 132/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2020-04-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6129 Inne o symbolu podstawowym 612
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 61a
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Knysiak-Sudyka Sędzia WSA Ewa Michna Sędzia WSA Maria Zawadzka (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 17 kwietnia 2020 r. sprawy ze skargi A. F. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 17 grudnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania oddala skargę


UZASADNIENIE

Pismem z 21 grudnia 2019 r. A. F. (dalej: skarżący) wniósł skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z 17 grudnia 2019 r., znak [...] utrzymujące w mocy postanowienie Starosty z [...] 2019 r., znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania.

Wnioski skarżącego o wszczęcie postępowania z dnia 24 października 2019 r. oraz 4 listopada 2019 r. dotyczyły nakazania uzupełnienia operatu geodezyjnego nr [...] poprzez wyznaczenie liczni granicznej pomiędzy działką ew. nr [...], a działką ew nr. [...] przebiegającą przez punkty geodezyjne A, B i C. We wnioskach skarżący wymienił dokumenty jakie jego zdaniem powinny znaleźć się w operacie jako podstawa jego sporządzenia.

Starosta odmawiając wszczęcia postępowania administracyjnego w przedmiocie ww. wniosków uzasadnił, że dokumentacja techniczna, (której nadano identyfikator nr [...]) została włączona do powiatowej części zasobu geodezyjnego i kartograficznego, a skarżący nie był uprawniony do żądania jej uzupełnienia. Z tych to przyczyn, zgodnie z art. 61a §1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.) zasadne było odmówienie wszczęcia postępowania administracyjnego. Starosta dodatkowo powołał się na analogiczne w sprawie postanowienia z dnia: 21 października 2014 r., 25 listopada 2014 r., 6 lutego 2015 r., 10 czerwca 2015 r., 14 marca 2018 r. oraz 17 kwietnia 2018 r.

W zażaleniu skarżący powtórzył swoje żądanie, a nadto wskazał, że operat inż. M. S. nr [...] zawiera braki formalne i braki w materiale dowodowym, który powinien stanowić podstawę jego sporządzenia.

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego powołując się na treść § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 5 września 2013 r. w sprawie organizacji i trybu prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz.U. z 2013 r., poz. 1183) stwierdził, że nie jest możliwe uzupełnienie operatu technicznego dokumentami nie tylko przez zainteresowane tym strony ale także przez jego wykonawcę, gdy operat ten po pozytywnym wyniku weryfikacji przechowywany jest w zasobie geodezyjnym i kartograficznym i stanowi materiał archiwalny tego zasobu. Z tych to przyczyn, odmówiono skarżącemu wszczęcia postępowania administracyjnego na podstawie art. 61a § 1 K.p.a.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, skarżący zarzucił naruszenie art. 6, art. 7, art. 8, art. 61, art. 61 a § 1, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 78 § 1, art. 80 K.p.a. w zw. z art. 7d pkt 1 lit. a, art. 22 ust. 2, art. 24 ust. 2a pkt 2, ust. 2b pkt 1 lit. h ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2019 r. poz. 725 ze zm.) w zw. z § 44 pkt 2, § 45, § 46 ust 1 i 2 pkt 2, § 47 ust. 1, § 49 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454) i w zw. z art. 7 i art. 32 Konstytucji RP w zakresie aktualizacji danych ewidencji gruntów i budynków prowadzonej przez Starostę poprzez ujednolicenie szerokości 5 m pasa drogowego ulicy S w Z z jednoczesnym wyeliminowaniem błędnie graficznie przyjętej granicy nieruchomości działki ewid. nr [...] obr. [...] w Z z działką ewid. nr [...] obr. [...] w Z na podstawie linii wskazującej linię zasilania energetycznego, która nie jest tożsama z linią granicy prawnej nieruchomości.

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje.

Zgodnie z brzmieniem art. 145 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. Nr 2325 ze zm.) sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy albo stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego. Oznacza to, że nie każde naruszenie przepisów prawa będzie uzasadniało uwzględnienie wniesionej skargi do sądu administracyjnego, a jedynie takie, które będzie miało znaczenie dla kontrolowanego rozstrzygnięcia.

Zakres kontroli sprawowanej przez sądy wynika z treści art. 134 § 1 tej ustawy. Zgodnie z tą regulacją sądy rozpoznając skargi nie są związane ich zarzutami, podstawą prawną ani formułowanymi przez strony wnioskami. W świetle przywołanych regulacji sąd administracyjny dokonując kontroli rozstrzygnięć organów administracji kieruje się wyłącznie kryterium legalności, czyli zgodności z przepisami prawa materialnego i procesowego rozstrzygnięć organów administracji publicznej.

Kontrola legalności zaskarżonego postanowienia przeprowadzona w tak określonych granicach wykazała, że odpowiada ono wymogom prawa.

W pierwszej kolejności Sąd zaznacza, że sprawa o takim samym przedmiocie została rozstrzygnięta przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w prawomocnym wyroku z 8 stycznia 2019 r., sygn. akt III SA/Kr 736/18. Orzekający w niniejszej sprawie Sąd w pełni podziela zawartą tam argumentację i uznaje ją za własną.

W ocenie Sądu organ zasadnie odmówił wszczęcia postępowania "w sprawie uzupełnienia operatu pomiarowego" ze względów formalnych o dodatkowe dokumenty ponieważ, skarżący nie mógł skutecznie żądać uzupełnienia dokumentacji technicznej po przyjęciu i włączeniu jej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.

Zgodnie z ww. art. 12b ust. 4 Prawa geodezyjnego i kartograficznego podstawę do przyjęcia zbiorów danych lub innych materiałów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego stanowi pozytywny wynik weryfikacji albo dokument potwierdzający odbiór tych zbiorów danych lub innych materiałów jako przedmiotu zamówienia publicznego realizowanego w związku z wykonywaniem zadań Głównego Geodety Kraju lub organów administracji geodezyjnej i kartograficznej. Powołany przepis skutkuje więc, że po wykonaniu prac geodezyjnych i złożeniu ich do organu geodezyjnego – organ ten zobowiązany jest do zweryfikowania prawidłowości wykonanych prac, ponieważ zgodnie z art. 12b ust. 4 powołanej ustawy, podstawę do przyjęcia zbiorów danych lub innych materiałów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego stanowi "pozytywny wynik weryfikacji dokumentu".

Zgodnie z ustaleniami organu I instancji, dokumentacja techniczna prac geodezyjnych wykonanych przez geodetę uprawnionego M. S. została zgłoszona w dniu 15 września 2014 r., a następnie została zweryfikowana i włączona do powiatowej części zasobu - dokumentacji nadano identyfikator [...]. Z tych to przyczyn wnioski skarżącego z dnia 24 października 2019 r. i 4 listopada 2019 r. były niezasadne.

W ocenie Sądu, rację miały organy, że obowiązujące przepisy nie przewidują w ogóle sytuacji "uzupełniania operatu technicznego" o dodatkowe dokumenty. Zgodnie z treścią § 6 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 5 września 2013 r. w sprawie organizacji i trybu prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego materiały i zbiory danych, o których mowa w § 3-5, zwane dalej "materiałami zasobu", pozyskuje się do zasobu w wyniku: działań organu odpowiedzialnego za prowadzenie zasobu; przekazania przez wykonawców prac geodezyjnych i kartograficznych rezultatów wykonanych prac geodezyjnych i kartograficznych, zgodnie z zasadami określonymi w przepisach wydanych na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 1 ustawy oraz zgodnie ze standardami technicznymi określonymi w przepisach wydanych na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 11 ustawy; przekazania przez rzeczoznawców majątkowych wyciągów z operatów szacunkowych; współdziałania i współpracy organów odpowiedzialnych za prowadzenie zasobu oraz współdziałania tych organów z innymi podmiotami realizującymi zadania publiczne oraz przyjęcia darowizny. Nie ma zatem prawnej możliwości uwzględnienia żądań skarżącego zawartego w jego wnioskach.

Zasadne więc było odmówienie wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a §1 K.p.a. Powołany przepis stanowi, że gdy żądanie, o którym mowa w art. 61 K.p.a., zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.

Należy podkreślić, że organy wzywały skarżącego o sprecyzowanie wniosku wyjaśniając dokładnie, że "uzupełnienie operatu o dokumenty" nie jest możliwe.

Z powyższych przyczyn Sąd skargę oddalił zgodnie z art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.