Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SO/Wr 7/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-02-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: *Wymierzono organowi grzywnę z art. 55 p.p.s.a.
Powołane przepisy: article: art. 54,  art. 55 par. 1,  art. 154 par. 6,  art. 200
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz Sędziowie Sędzia NSA Halina Kremis (sprawozdawca) Sędzia WSA Alicja Palus Protokolant Małgorzata Boaro po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 lutego 2013 r. sprawy z wniosku Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wymierzenia Radzie Gminy Zawonia grzywny za nieprzekazanie sądowi w terminie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: I. wymierzyć Radzie Gminy Zawonia grzywnę w wysokości 200 zł (słownie: dwieście złotych); II. zasądzić od Rady Gminy Zawonia na rzecz Wojewody Dolnośląskiego kwotę 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 29 listopada 2012 r. Wojewoda Dolnośląski zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Wrocławiu o wymierzenie Radzie Gminy Zawonia grzywny za nie wywiązanie się z obowiązków przewidzianych w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), tj. za nie przekazanie sądowi skargi organu nadzoru z dnia 1 lutego 2012 r. na uchwałę Rady Gminy Zawonia z dnia 15 listopada 2011 r. (nr XI/72/2011) w przedmiocie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu położonego we wsi Zawonia.

W uzasadnieniu wniosku wskazano, że mimo upływu tak długiego czasu nie przekazano skargi Wojewody Dolnośląskiego do Sądu. W treści omówiono nadto szczegółowo korespondencję prowadzoną pomiędzy stronami postępowania w celu ustalenia losów skargi od momentu przesłania jej do Urzędu Gminy. Do wniosku dołączono zwrotne poświadczenie odbioru skargi przez osobę upoważnioną oraz kopie pism, stanowiących dowody na korespondencję prowadzoną w tej sprawie między wnioskodawcą i stroną przeciwną.

W doręczonej sądowi odpowiedzi na wniosek Rada Gminy Zawonia wskazała, że organ gminy był przekonany o należytym wykonywaniu obowiązków na bieżąco. Przeprowadzona w urzędzie kwerenda nie doprowadziła do odnalezienia spornej skargi. Dołączono także kopię dziennika odbiorczego ze stroną, na której odnotowano wpływające w dniach, w których skarga miała wpłynąć, pisma do urzędu. Na tej stronie brak jest adnotacji o wpływie omawianej skargi do biura podawczego. Strona wskazała też, że natychmiast po uzyskaniu od wojewody kopii skargi uznała jej zasadność, czemu dała wyraz uznając skargę. Do akt została także dołączona prośba o cofnięcie wniosku przez organ nadzoru.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył.

Stosownie do treści art. 54 § 1 (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwana dalej ppsa, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 ustawy).

W myśl zaś art. 55 § 1 ppsa w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

Wymierzenie grzywny ma charakter dyscyplinująco - restrykcyjny mający na celu doprowadzenie do wykonania przez organ obowiązku przekazania skargi.

Wymierzenie grzywny nie jest obligatoryjne, bowiem przepis art. 55 § 1 ustawy wyraźnie wskazuje, że "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny. Oznacza to potrzebę uwzględnienia przez sąd wszystkich okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązku, a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 259).

W rozpoznawanej sprawie istotną jest okoliczność, że organ gminy wypełnił ciążący na nim obowiązek ale dopiero po wielu miesiącach.

Biorąc pod uwagę niesporne okoliczności, w tym szczególnie długi okres zwłoki organu w przekazaniu skargi, Sąd uznał wniosek skarżącego za uzasadniony i nałożył na Radę Gminy Zawonia grzywnę w wysokości 200 zł.

Dodać należy, że przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w roku 2011 (Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 17 lutego 2012 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2011 r., M.P. Nr 24, poz. 94) wyniosło 2974 zł (art. 154 § 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Ze wskazanych względów, na podstawie art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia. Orzeczenie o kosztach znajduje swoje uzasadnienie w art. 200 ppsa.