Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1119/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-02-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, art. 52, art. 53 § 2, art. 161 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Mirosława Pindelska (spr.), Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Protokolant specjalista - Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lutego 2018 r. sprawy ze skargi D. B. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) marca 2017 r. nr (...) w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.


UZASADNIENIE

D.B. (dalej: "skarżąca", "strona" lub "wnioskodawca") złożyła w dniu [...] listopada 2016 r. w [...] Oddziale Regionalnym ARiMR wniosek o dofinansowanie na operację w ramach działania "Tymczasowe zaprzestanie działalności połowowej" w ramach Priorytetu 1. "Promowanie rybołówstwa zrównoważonego środowiskowo, zasobooszczędnego, innowacyjnego, konkurencyjnego i opartego na wiedzy", zawartego w Programie Operacyjnym "Rybactwo i Morze" na lata 2014-2020.

Pismem z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: "Agencja" lub "ARiMR") poinformowała skarżąca o odmowie przyznania wnioskowanej pomocy finansowej.

Agencja podała, w związku ze stwierdzeniem braków formalnych dwukrotnie wezwano skarżącą do uzupełnienia wniosku, w tym dostarczenie wymaganych załączników. W odpowiedzi na wezwania strona poinformowała Agencję, że statki rybackie [...] i [...] zostały zarejestrowane w rejestrze statków rybackich w dniu [...] lipca 2013 r. jako nowe, bez historii połowowej przejętej z innych wycofanych z rejestru statków rybackich, więc nie ma możliwości dostarczenia wymaganych dokumentów. Tym samym nie został spełniony warunek dotyczący wpisania statku rybackiego do rejestru statków rybackich nie później niż w dniu 01 stycznia 2011 r., albo po tym terminie wskutek: 1) zmiany oznaki rybackiej statku rybackiego lub 20 wymiany statku rybackiego na nowy, lub 3) zmniejszenia albo zwiększenia długości statku rybackiego w wyniku jego modernizacji, lub 4) utraty statku rybackiego w wyniku zdarzenia losowego.

Agencja oparła swoje rozstrzygniecie na art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego (Dz.U. z 2015 r. poz. 1358 i z 2016 r. poz. 1203 oraz poz. 1948), dalej: "ustawa" oraz § 87 ust. 4 rozporządzenia Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 16 września 2016 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwrotu pomocy finansowej na realizację operacji w ramach Priorytetu 1. "Promowanie rybołówstwa zrównoważonego środowiskowo, zasobooszczędnego, innowacyjnego, konkurencyjnego i opartego na wiedzy", zawartego w Programie Operacyjnym "Rybactwo i Morze" (Dz.U. z 2016 r. poz. 1495 oraz poz. 1964), dalej: "rozporządzenie wykonawcze".

Pismem z dnia [...] marca 2017 r. skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa wywołanego odmową przyznania jej wnioskowanego wsparcia. Po rozpatrzeniu wezwania Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: "Prezes ARiMR") wystosował do skarżącej pismo z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] którym poinformował ją o przywróceniu sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Prezes ARiMR podzielił stanowisko skarżącej w kwestii dotyczącej zastosowania przez Agencję błędnej podstawy odmowy przyznania pomocy finansowej i uznał za nieprawidłowe oparcie rozstrzygnięcia na art. 16 ust. 1 ustawy oraz § 87 ust. 4 rozporządzenia wykonawczego, z uwagi na nieuzupełnienie wniosku o dofinansowanie, a tym samym niespełnienie warunku przyznania pomocy, o którym mowa w § 17 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia wykonawczego.

Organ wyjaśnił, iż zgodnie z § 25 rozporządzenia wykonawczego polską przynależność statku rybackiego oraz jego wpis do rejestru statków rybackich przed dniem 1 stycznia 2011 r. Agencja stwierdza na podstawie danych przekazywanych przez ministra właściwego do spraw rybołówstwa na wniosek Agencji, w terminie 14 dni od dnia otrzymania tego wniosku. Stosownie zatem do ww. normy prawnej [...] Oddział Regionalny okoliczność spełnienia (bądź nie) wymogu określonego w § 17 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia wykonawczego powinien ustalić we własnym zakresie występując o uzyskanie stosownych danych do ministra właściwego do spraw rybołówstwa, w którego kompetencji leży prowadzenie rejestru statków rybackich zawierającego dane niezbędne do weryfikacji czy dany statek spełnia wymóg, o którym mowa w § 17 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia wykonawczego. Za niewłaściwe zatem Prezes ARiMR uznał zachowanie Agencji polegające na żądaniu od wnioskodawcy przedłożenia dokumentacji niewyszczególnionej na liście załączników obligatoryjnych do wniosku o dofinansowanie tym bardziej, że zgodnie z dyspozycją § 25 rozporządzenia wykonawczego, za pozyskanie tej dokumentacji odpowiada organ dokonujący oceny wniosku o dofinansowanie. Weryfikacja kryteriów dostępu do pomocy dokonywaną samodzielnie przez pracowników Agencji na podstawie udostępnionego im przez Instytucję Zarządzająca rejestru statków rybackich Prezes ARiMR uznał za niewystarczającą, gdyż nie wypełnia postanowień § 25 rozporządzenia wykonawczego. Oznacza to więc, że nieuzupełnienie przez wnioskodawcę wniosku o dofinansowanie o dokumentację poświadczającą spełnienie kryterium dostępu do pomocy określone w § 17 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia wykonawczego nie może stanowić przesłanki do udzielenia odmowy przyznania pomocy finansowej w oparciu o § 87 ust. 4 rozporządzenia wykonawczego, a odmowa przyznania pomocy nastąpiła przedwcześnie.

W trakcie ponownego rozpoznania sprawy Prezes ARiMR polecił zwrócić uwagę, iż zgodnie z obowiązującym brzmieniem przepisu określonego § 17 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia wykonawczego pomoc z tytułu tymczasowego zaprzestania działalności połowowej przyznaje się armatorom statków rybackich (...), których statki zostały wpisane do rejestru statków rybackich nie później niż do dnia 31 grudnia 2010 r. albo zostały wpisane do rejestru statków rybackich po dniu 31 grudnia 2010 r. wskutek zmiany oznaki rybackiej statku rybackiego lub wymiany statku rybackiego na nowy, lub zmniejszenia albo zwiększenia długości statku rybackiego w wyniku jego modernizacji, lub utraty statku rybackiego w wyniku zdarzenia losowego.

Pismo Prezesa ARiMR zostało doręczone wnioskodawcy w dniu [...] maja 2017 r., jednak strona zdecydowała się zaskarżyć w całości rozstrzygnięcie Agencji z dnia [...] marca 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze z dnia 22 maja 2017 r. zarzuciła naruszenie:

1. art. 24 ust. 1 pkt. 1 ustawy w zw. z § 17 ust. 2 pkt. 2 rozporządzenia wykonawczego oraz art. 92 ust. 1 i 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez przekroczenie zakresu upoważnienia ustawowego do wydania aktu normatywnego, w szczególności poprzez ustanowienie przepisu § 17 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia wykonawczego o treści wprowadzającej barierę w dostępie do środków unijnych (na realizację operacji w ramach działania tymczasowe zaprzestanie działalności połowowej) w postaci daty dokonania wpisu jednostki do rejestru statków, do czego Minister Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej nie był upoważniony w świetle delegującego przepisu ustawy,

2. art. 24 ust. 1 pkt. 1 ustawy w zw. z § 17 ust. 2 pkt. 2 rozporządzenia wykonawczego oraz art. 33 (Tymczasowe zaprzestanie działalności połowowej) Programu Operacyjnego EFMR - Rybactwo i Morze, artykuł 22 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 roku w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (Dz.U.UE.2013.354.22 z dnia 2013.12.28) i Planu Działania poprzez ustanowienie przez Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej ww. przepisu rozporządzenia wykonawczego z przekroczeniem zakresu upoważnienia wyrażonego w ustawie, w szczególności nie spełniającego celu prawidłowej realizacji Programu Operacyjnego,

3. art. 107 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej poprzez uwzględnienie przepisu § 17 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia wykonawczego, co wywołało selektywność przyznawanego wsparcie i uprzywilejowanie określonej grupy armatorów, przy jednoczesnej dyskryminacji innych armatorów, jedynie z uwagi na niespełnienie wykreowanego w rozporządzeniu wykonawczym warunku rejestracji jednostki w określonej dacie,

4. § 87 ust. 4 rozporządzenia wykonawczego poprzez jego zastosowanie i przyjęcie, że stanowi on, w powiązaniu z przepisem art. 1 6 ust. 1 ustawy, podstawę do odmowy przyznania pomocy finansowej;

5. § 25 rozporządzenia wykonawczego poprzez zaniechanie pozyskania danych od ministra właściwego do spraw rybołówstwa o polskiej przynależności statków rybackich [...] i [...] oraz ich wpisie do rejestru statków rybackich przed dniem 1 stycznia 2011 r.,

6. art. 15 ust. 1 pkt. 1 ustawy poprzez wydanie w sprawie rozstrzygnięcia stojącego w sprzeczności z zasadą praworządności do której przestrzegania i strzeżenia organ jest zobowiązany.

Strona wniosła o uznanie jej uprawnienia do uzyskania pomocy finansowej, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia w całości, a także o zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych.

Skarżąca zaznaczyła, iż otrzymała w dniu [...] maja 2017 r. pismo z dnia [...] maja 2017 r. zatytułowane "rozpatrzenie wezwania do usunięcia naruszenia prawa". Uważa jednak, że w jego treści Prezes ARiMR ani nie uznał jej argumentacji ani nie spowodował wydania oczekiwanego rozstrzygnięcia o przyznaniu pomocy finansowej. Nadto nie wskazał na bezzasadność przytoczonej przez nią argumentacji i podtrzymanie rozstrzygnięcia o odmowie przyznania pomocy, a jedynie poinformował natomiast o przywróceniu sprawy do ponownego rozpatrzenia nie wskazując podstawy prawnej i przyczyn takiego działania. Zdaniem strony Prezes ARiMR powołuje się na nieznaną ustawie i rozporządzeniu wykonawczemu instytucję "przywrócenia wniosku do ponownego rozpatrzenia", co prawdopodobnie zmierza do wydania kolejnego rozstrzygnięcia w sprawie, o niewiadomej treści. Akceptacja dla takiego sposobu postępowania oznaczałaby możliwość nawet wielokrotnego procedowania przez organ w tej samej sprawie i naprawiania przy tym błędów własnych organu, w tym wytkniętych w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa , bez pewności finalnego, pozytywnego dla wnioskodawcy rozstrzygnięcia lub możliwości skierowania sposobu postępowania organu na drogę kontroli sądowoadministracyjnej. Skarżąc stoi wiec na stanowisku, iż nie sposób przyjąć, że "przywrócenie wniosku do ponownego rozpatrzenia" stanowi jakąkolwiek przeszkodę do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na pierwotne rozstrzygnięcie organu. Tym bardziej, że P sam Prezes ARiMR, w piśmie z dnia [...] maja 2017 r., nie wskazywał aby rozstrzygnięcie z dnia [...] marca 2017 roku przestało obowiązywać.

W odpowiedzi na skargę Prezes ARiMR wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na jego bezprzedmiotowość.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016r. poz.1066 j.t. ze zm. ) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U z 2016r. poz. 718 j.t. ze zm., dalej p.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

W przedmiotowej sprawie skarżąca zaskarżyła rozstrzygniecie organu z dnia [...] marca 2017r. o odmowie przyznania pomocy finansowej. Skarga została wniesiona w dniu [...] maja 2017r., tj. po wyeliminowaniu przedmiotowego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego i przywróceniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ. Pismem z dnia [...] maja 2017r., doręczonym [...] maja 2017r., organ poinformował skarżącą, że w wyniku weryfikacji jej wezwania do usunięcia naruszenia prawa, sprawa została przywrócona do ponownego rozpatrzenia. Jest to okoliczność bezsporna. Z akt administracyjnych wynika, że sprawa była przedmiotem dalszego rozpatrzenia w postępowaniu administracyjnym. Prowadzone były czynności dowodowe. Organ pismem z dnia [...] maja 2017r. zwracał się do Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej o udzielenie informacji dotyczącej daty wpisu do rejestru statków rybackich skarżącej, z którymi związany był przedmiot sprawy o dofinansowanie. Jest też stosowna odpowiedź tego organu z dnia [...] maja 2017r.

Ponadto z sądowego połączenia, dniu w [...] lutego 1018r., spraw, o sygn. akt VSA/Wa 1119/17 ( przedmiotowej sprawy) i VSA/Wa 1504/17, do łącznego rozpoznania i odrębnego orzekania, wynika, że kontynuowane w sprawie postępowanie administracyjne zakończyło się merytorycznym rozstrzygnięciem organu z dnia [...] czerwca 2017r., nr. [...], zaskarżonym przez skarżącą do tutejszego sądu, w postępowaniu o sygn. akt VSA/Wa 1504/17.

Nie ulega więc wątpliwości, że pisemna informacja z dnia [...] marca 2017r., o odmowie udzielenia pomocy, została wyeliminowana z obrotu prawnego. Tym samym nie ma w niniejszej sprawie przedmiotu zaskarżenia. Nie zostało też naruszone prawo strony do rozpoznania jej wniosku o przyznanie prawa pomocy, gdyż w wyniku usunięcia z obrotu prawnego rozstrzygnięcia organu z dnia [...] marca 2017r., postępowanie administracyjne było nadal prowadzone i zostało zakończone rozstrzygnięciem merytorycznym z dnia [...] czerwca 2017r., kontrolowanym w odrębnym postępowaniu sądowoadministracyjnym.

W tym miejscu wskazać należy, że skarżąca zgłosiła wniosek pomocowy w Programie Operacyjnym "Rybactwo i Morze" na lata 2014-2020, w działaniu "Tymczasowe zaprzestanie działalności połowowej", w Priorytecie 1. "Promowanie rybołówstwa zrównoważonego środowiskowo, zasobooszczędnego, innowacyjnego, konkurencyjnego i opartego na wiedzy.

Na gruncie prawa krajowego zasady przyznawania pomocy finansowej w ramach wymienionego działania reguluje ustawa z dnia 10 lipca 2015r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz wydane, na podstawie jej art. 24 ust.1, rozporządzenie Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 16 września 2016 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwrotu pomocy finansowej na realizację operacji w ramach Priorytetu 1. "Promowanie rybołówstwa zrównoważonego środowiskowo, zasobooszczędnego, innowacyjnego, konkurencyjnego i opartego na wiedzy", zawartego w Programie Operacyjnym "Rybactwo i Morze".

Ustawa z dnia 10 lipca 2015r., w art. 15 ust.3 stanowi, że do postępowań w sprawach przyznawania pomocy stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, a także skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Zatem organ nie mógł stosować w sprawie innych przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, niż wyżej wymienione.

W odniesieniu do działania "Tymczasowe zaprzestanie działalności połowowej", ARiMR pełni zadania instytucji pośredniczącej zgodnie z art. 6 ust.1 pkt. 1 ustawy. Pomoc w ramach ww. działania jest przyznawana na podstawie umowy zawieranej, pod rygorem nieważności, w formie pisemnej ( art. 17 ust.1pkt.1 ustawy). W przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy, instytucja pośrednicząca informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy ( art. 16 ust. 1 ustawy).

Z treści art. 6 ust. 4 ustawy wynika, że ocena wniosku jest dokonywana przez ARiMR w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 24 ustawy, czyli w rozporządzeniu wykonawczym z dnia 16 września 2016r.

Z przywołanych przepisów wynika zatem, iż odmowne rozstrzygnięcie w sprawie jest wydawane przez ARiMR oraz że nie ma ono charakteru decyzji administracyjnej.

Ustrój i zasady działania ww. organu określa ustawa z dnia 9 maja 2008r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa ( Dz. U. z 2016r. poz. 1512 j.t. ze zm.). Organem Agencji jest Prezes powoływany przez Prezesa Rady Ministrów. Prezes Agencji kieruje jej działalnością i reprezentuje ją na zewnątrz (art.8 ust.1 i 2). Zadania te wykonuje przy pomocy zastępców Prezesa Agencji, dyrektorów oddziałów regionalnych i kierowników biur powiatowych.

W przedmiotowej sprawie pisemną informację, z dnia [...] marca 2017r., o odmowie przyznania skarżącej wnioskowanej pomocy podpisała Naczelnik Wydziału ds. Rybactwa w [...] Oddziale Regionalnym ARiMR, K.L., na podstawie udzielonego przez Prezesa ARiMR upoważnienia.

W informacji wskazano podstawę prawną odmowy przyznania pomocy – art. 16 ust. 1 ustawy ( "W przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy lub został wyczerpany limit środków, o którym mowa w art. 9 ust. 1, 2 lub 3, podmiot właściwy do przyznania danej pomocy informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, o odmowie przyznania pomocy, podając przyczyny tej odmowy") oraz § 87 ust.4 rozporządzenia wykonawczego ( "W przypadku gdy wnioskodawca pomimo ponownego wezwania, o którym mowa w ust. 3, nie uzupełnił wniosku w wyznaczonym terminie, Agencja nie przyznaje pomocy. Art. 16 ustawy stosuje się odpowiednio").

Jednocześnie strona została prawidłowo pouczona o możliwości zaskarżenia przedmiotowej informacji.

Zgodnie z treścią art. 16 ust.2 ustawy w przypadku odmowy przyznania pomocy, wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ustawa nie przewidywała innego środka zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Należało wyczerpać środki przewidziane prawem o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zgodnie, z wówczas obowiązującą, treścią art. 52 p.p.s.a. skargę można było wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, a jeżeli ustawa nie przewidywała środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można było wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.

Przepis art. 53 § 2 p.p.s.a regulował natomiast termin wniesienia takiej skargi - trzydzieści dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, skargę wnosiło się w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

Od 1 czerwca 2017r. wskazany stan prawny dotyczący wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa został usunięty – nowelą – ustawą z dnia 7 kwietnia 2017r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw ( Dz. U. z 2017r. poz. 935).

Obecnie strona, bez konieczności uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, może złożyć skargę bezpośrednio do sądu administracyjnego - w terminie 30 dni od dnia, w którym dowiedziała się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności.

W przedmiotowej sprawie informacja o odmowie przyznania pomocy pochodziła z dnia [...] marca 2017r. Skarżąca, zgodnie z obowiązującymi wówczas przepisami, pismem z dnia [...] marca 2017r., wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa.

Organ uwzględnił to wezwanie. Pismem z dnia [...] maja 2017r. poinformował skarżącą, iż w wyniku weryfikacji tegoż wezwania sprawa została przywrócona do ponownego rozpatrzenia. Wprawdzie pismo nie zawiera uzasadnienia, nie mniej jednak, jego treść nie budzi wątpliwości, co do przywrócenia sprawy do ponownego rozpatrzenia na skutek wniesionego przez skarżącą wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

Nie ma też wątpliwości co do faktu, że wniesiona przez skarżącą skarga dotyczy informacji z dnia [...] marca 2017r. o odmowie udzielenia pomocy ( a nie pisma organu z dnia [...] maja 2017r.). Skarga została wniesiona w dniu [...] maja 2017r., czyli po wyeliminowaniu przedmiotowej informacji z obrotu prawnego.

Wobec powyższego w sprawie sądowoadministracyjnej zawisłej na skutek ww. skargi brak jest przedmiotu zaskarżenia. Zaskarżone rozstrzygnięcie nie istnieje. Nie ma już powodu do jego kontroli pod względem zgodności z prawem, a tym samym nie ma podstaw do odnoszenia się do zarzutów i argumentów skargi. Zachodzi przesłanka do umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego z art. 161 § 1 pkt. 3 p.p.s.a. Zgodnie z treścią ww. przepisu sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.

Mając powyższe na uwadze sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt. 3 p.p.s.a, orzekł jak w postanowieniu.