Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SAB/Gd 23/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2015-10-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 19 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na bezczynność Rady Miejskiej w przedmiocie podjęcia uchwały dotyczącej przywrócenia pomnika do właściwego stanu postanawia odmówić skarżącemu W. K. przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

W. K. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

W złożonych oświadczeniach o stanie rodzinnym i majątkowym podał, że nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego, nie uzyskuje żadnego dochodu, nie jest właścicielem nieruchomości, nie posiada oszczędności, papierów wartościowych, ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro.

Z uwagi na istniejące wątpliwości co do aktualnego stanu majątkowego i możliwości płatniczych wnioskodawcy, referendarz sądowy wezwał skarżącego do przedłożenia stosownych dokumentów i oświadczeń.

Skarżący w piśmie z dnia 7 września 2015 r. wyjaśnił, że jest osobą zadłużoną i nie uzyskuje jakichkolwiek dochodów. Podał również, że nie jest posiadaczem gospodarstwa rolnego, nie prowadzi działalności gospodarcza. Pozostaje w związku małżeńskim, w którym istnieje ustrój rozdzielności majątkowej, wobec czego nie może wskazać, jakim majątkiem dysponuje jego żona.

Postanowieniem z dnia 18 września 2015r., wydanym przez referendarza sądowego, odmówiono W. K. przyznania prawa pomocy.

Od powyższego postanowienia skarżący w ustawowym terminie wniósł sprzeciw, podnosząc, że w złożonym wniosku oraz piśmie z dnia 7 września 2015r. właściwie uzasadnił swoją sytuację. Podał także, że Sądowi z urzędu jest znana jego trudna sytuacja, a pomimo tego odbiera mu się prawo do sądu.

Z uwagi na treść art. 2 w zw. z art. 1 pkt 73 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. , poz. 658), art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), stosuje się w brzmieniu dotychczasowym.

Mając to na uwadze należało stwierdzić, że sprzeciw nie podlegał odrzuceniu, wobec czego, zgodnie z treścią art. 260 p.p.s.a. postanowienie, od którego wniesiono sprzeciw utraciło moc, a sprawa podlega ponownemu rozpatrzeniu przez sąd.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Przepisy regulujące instytucję tzw. prawa pomocy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia przez strony kosztów postępowania sądowoadministracyjnego, zawartej w art. 199 p.p.s.a.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje, gdy podmiot wnioskujący o prawo pomocy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Wnioskodawca powinien złożyć oświadczenie obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym, dochodach, stanie rodzinnym. Rzeczą wnioskodawcy, jako zainteresowanego, jest wykazanie, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie.

W ocenie Sądu skarżący, mimo formalnego składania oświadczeń o swej sytuacji majątkowej, uchyla się w istocie od obowiązku podania dokładnych danych o swoim stanie majątkowym i dochodach. Skarżący deklaruje, że nie otrzymuje od nikogo żadnej pomocy, że nie ma żadnego majątku, oszczędności i dochodów, a mimo to twierdzi, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Skarżący nie wyjaśnił nawet , z jakich środków finansuje podstawowe, codzienne potrzeby.

Sądowi wiadomo z urzędu, że w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 460/15 tutejszego sądu skarżący, po odmowie przyznania mu prawa pomocy, mimo deklarowanej bardzo złej sytuacji finansowej, ustanowił pełnomocnika z wyboru i uiścił wpis od skargi kasacyjnej.

W ocenie Sądu skarżący nie wyjaśnił istotnych wątpliwości dotyczących jego rzeczywistych możliwości płatniczych, wobec czego nie można uznać, by wykazał, że spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy.

Wobec powyższego Sąd, mając na uwadze treść art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.