Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1119/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-12-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz /spr./ po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 stycznia 2020 r., sygn. akt II SA/Kr 170/19 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi Eugeniusza Janusza na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] listopada 2018 r. [...] w przedmiocie uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym za nieuzasadnione postanawia: 1. sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską zawartą w komparycji zaskarżonego postanowienia, w ten sposób, że w miejsce oznaczenia daty posiedzenia niejawnego "20 stycznia 2020 r." wpisać "8 stycznia 2020 r."; 2. oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Uzasadnienie.

Postanowieniem z dnia 10 października 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę kasacyjną E. J. od wyroku tego sądu z dnia 4 czerwca 2019 r. oddalającego skargę E. J. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] listopada 2018 r. [...] w przedmiocie uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym za nieuzasadnione.

W dniu 25 października 2019 r. E. J. działając przez pełnomocnika r. pr. K. Sz. złożył zażalenie na ww. postanowienie sądu.

Pismem z dnia 14 listopada 2019 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez podanie nr PESEL skarżącego oraz do uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Ww. wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 18 listopada 2019 r. W dniu 26 listopada 2019 r. uiszczono wpis od zażalenia oraz podano nr PESEL (data nadania).

Postanowieniem z dnia 8 stycznia 2020 r., sygn. akt II SA/Kr 170/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie.

Sąd wskazał, że siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od zażalenia oraz uzupełnienie jego braków formalnych upływał dnia 25 listopada 2019 r. Tymczasem wpis od zażalenia oraz numer PESEL uzupełniono dnia 26 listopada 2019 r, a więc 1 dzień po terminie.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika wniósł o jego uchylenie.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił:

1. Art. 83 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 111 § 2 K.c. przez brak ich zastosowania i przyjęcie, że termin do uiszczenia wpisu od zażalenie oraz podania numeru PESEL minął 25 listopada 2019 r., podczas gdy w przedmiotowej sytuacji mijał on 26 listopada 2019 r., skutkiem czego doszło do błędnego uznania, iż skarżący nie dopełnił obowiązku uzupełnienia braków w terminie.

2. Art. 178 P.p.s.a. w związku z 197 § 2 P.p.s.a. przez ich niezasadne zastosowanie skutkujące odrzuceniem zażalenia, podczas gdy brak było podstaw do odrzucenia zażalenia, a strona uzupełniła braki w terminie.

W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik skarżącego podniósł, że dnia 18 listopada 2019 r. nie doręczono pełnomocnikowi wezwania z dnia 14 listopada 2019 r. do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez wskazanie numeru PESEL skarżącego oraz uiszczenie wpisu od zażalenia w kwocie 100 złotych, w terminie 7 dnia od daty doręczenia wezwania. Wezwanie to faktycznie doręczono 19 listopada 2019 r. - ponieważ listonosz wydał w dniu 18 listopada 2019 r. przesyłkę osobie nieuprawnionej do jej odbioru w lokalu sąsiednim. Pełnomocnik usunął braki formalne, tj. uiścił wpis od zażalenia oraz podał numer PESEL skarżącego w dniu 26 listopada 2019 r. - to jest w terminie 7 dni od faktycznego otrzymania wezwania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 67 § 5 P.p.s.a., jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. Jak wynika z akt sprawy, skarżący udzielił radcy prawnemu K. Sz. pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie oraz Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie: II SA/Kr 170/19. Pełnomocnik wskazał adres [...] Kraków, ul. 14[...] 9 jako adres do doręczeń. Przesyłkę sądową, zawierającą zarządzenie do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych zażalenia, wysłano zatem prawidłowo na podany adres, kierując ją do radcy prawnego K. Sz. jako pełnomocnika. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru powyższej przesyłki (k. 76) wynika, że doręczono ją upoważnionemu pracownikowi. Podnoszona przez pełnomocnika skarżącego w zażaleniu okoliczność, że przesyłkę wydano osobie nieuprawnionej w lokalu sąsiednim, nie została w żaden sposób uprawdopodobniona. Trzeba podkreślić, że twierdzenie dotyczące faktycznej daty odebrania przesyłki powinno zostać poparte wszczęciem procedury reklamacyjnej. Pełnomocnik skarżącego nie przedstawił zaś dowodów na to, że zainicjował wszczęcie stosownego postępowania wyjaśniającego przed organami pocztowymi.

Nie jest także zasadny zarzut naruszenia art. 83 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 111 § 2 K.c. przez brak ich zastosowania. Rzeczywiście, zgodnie z art. 83 § 1 P.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem § 2. Natomiast według art. 111 § 2 K.c., jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło.

Przepis ten należy rozumieć w ten sposób, że do liczby dni terminu oznaczonego w dniach nie wlicza się dnia w którym nastąpiło zdarzenie stanowiące początek biegu terminu. Pierwszy dzień terminu oznaczonego w dniach upływa zatem z końcem następnego dnia po dniu, w którym zdarzenie nastąpiło. Taki sposób obliczenia terminu oznaczonego w dniach jest prezentowany w orzecznictwie na tle art. 83 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 111 § 2 K.c. (patrz m.in. postanowienie NSA z dnia 18 stycznia 2008 r., sygn. akt II FZ 657/07; postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2020 r., sygn. akt II FZ 182/20), jak i na tle takiej samej regulacji, tj. art. 57 § 1 K.p.a. (patrz m.in.: wyrok NSA z dnia 10 stycznia 2020 r., sygn. akt II OSK 368/18). Podobnie wypowiedziano się w piśmiennictwie (patrz: Andrzej Wróbel [w:] M. Jaśkowska, M. Wilbrandt-Gotowicz, A. Wróbel "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", LEX/el 2020, pkt 2 do art. 57).

W takiej sytuacji przyjąć należy, że termin do uzupełnienia braków fiskalnych i formalnych zażalenia biegł od dnia 18 listopada 2019 r. i upłynął w dniu 25 listopada 2019 r. Skoro zaś pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił braków fiskalnych i formalnych zażalenia w wyznaczonym terminie, to stwierdzić należy, że zasadnie zaskarżonym postanowieniem odrzucono przedmiotowe zażalenie.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w pkt 2 sentencji. Stosownie do art. 156 § 1 i 3 P.p.s.a. w zw. z art. 166 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny sprostował zaskarżone postanowienie wobec błędnego oznaczenia daty posiedzenia niejawnego, o czym orzekł w pkt 1 sentencji postanowienia.