Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 445/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2016-09-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Hasła tematyczne: Gospodarka gruntami
Prywatyzacja przedsiębiorstw państwowych
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 95 pkt 5, art. 97 ust. 1a i ust. 1b
journal: Dz.U. 2015 poz 1774
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jedn.
article: par. 2 ust. 3
journal: Dz.U. 2004 nr 268 poz 2663
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a i lit. c w zw. z art. 135, art. 200, art. 205 par. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 7, art. 77
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: par. 14 ust. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2015 poz 1804
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.  w sprawie opłat za czynności radców prawnych

SENTENCJA

Dnia 7 września 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska, Sędziowie Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek, Sędzia WSA Jolanta Rosińska (spr.), Protokolant Pomocnik sekretarza Izabela Bielińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 września 2016 roku sprawy ze skargi A Spółki Akcyjnej w W. Oddział Gospodarowania Nieruchomościami w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia podziału nieruchomości 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza W. z dnia [...], znak [...]; 2) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. na rzecz A Spółki Akcyjnej w W. Oddział Gospodarowania Nieruchomościami w W. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. LS


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., po rozpatrzeniu odwołania A S.A. Oddział Gospodarowania Nieruchomościami w W., utrzymało w mocy decyzję Burmistrza W. z dnia [...], znak: [...].

Jak wynika z akt sprawy A S.A. Oddział Gospodarowania Nieruchomościami w W. wnioskiem z dnia 16 listopada 2015 r. zwróciły się do Burmistrza W. o zatwierdzenie podziału nieruchomości położonej w miejscowości W. (obręb [...]), oznaczonej ewidencyjnie nr działek: 664 i 666 o łącznej powierzchni 5 659 m2, stanowiącej własność Skarbu Państwa, a będącej w użytkowaniu wieczystym Spółki. Wnioskodawczyni wystąpiła o dokonanie podziału niezależnie od ustaleń planu miejscowego, w trybie art. 95 pkt 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (j.t. Dz.U. z 2015 r., poz. 1774 ze zm.) – w skrócie "u.g.n.", w celu wydzielenia części nieruchomości zajętej pod budynek mieszkalny wraz z niezbędnym gruntem do korzystania oraz wydzielenia 6 działek przeznaczonych pod zagospodarowanie komercyjne.

W piśmie doprecyzowującym wniosek Spółka powołała się na art. 95 pkt 5 u.g.n. i art. 39 ustawy z dnia [...] o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego "A" (Dz.U. z [...], poz. [...]) i wskazała, że celem podziału jest realizacja zadań Grupy Spółek A.

Decyzją z dnia [...] Burmistrz W. odmówił zatwierdzenia podziału nieruchomości, stwierdzając, brak podstaw do zastosowania art. 95 pkt 5 u.g.n. Jego zdaniem wnioskodawca jest podmiotem prawnym, którego przekształcenie własnościowe z przedsiębiorstwa państwowego w spółkę akcyjną A S.A. już nastąpiło. Nie jest wykluczone dokonywanie podziału nieruchomości na wniosek skomercjalizowanego przedsiębiorstwa A w oparciu o art. 95 pkt 5 u.g.n., po wykazaniu przez wnioskodawcę, iż podział jest elementem restrukturyzacji bądź innych przekształceń własnościowych wynikających z ustawy, nie zaś elementem zwykłej, bieżącej działalności spółki. Oparcie się wyłącznie na niepopartych dowodami ogólnych zapewnieniach spółki nie jest wystarczające do wydania decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości na podstawie art. 95 pkt 5 ustawy. Organ podkreślił, że w/w przepis dopuszczający podział nieruchomości niezależnie od ustaleń planu miejscowego, jako mający charakter odstępstwa od zasady, musi być interpretowany ściśle, by zapobiec wykładni rozszerzającej.

Od powyższej decyzji odwołała się A S.A. Oddział Gospodarowania Nieruchomościami w W., zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego i postępowania administracyjnego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy:

1. art. 95 pkt 5 u.g.n., poprzez uznanie, iż zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jest niewystarczający do wykazania, iż podział nieruchomości przeprowadzany jest w celu realizacji przepisów dotyczących przekształceń własnościowych w sytuacji, kiedy ten przepis nie nakłada na wnioskodawcę obowiązku przedkładania dowodów, a jedynie wskazania konkretnych przepisów, którymi w niniejszej sprawie są przepisy ustawy z dnia [...] o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego "A" (Dz. U. z [...], poz. [...] z późn. zm.) zobowiązujące spółkę do restrukturyzacji organizacyjnej, re-strukturyzacji finansowej, restrukturyzacji finansowej, restrukturyzacji finansowej zobowiązań cywilnoprawnych, restrukturyzacji majątkowej i zatrudnienia,

2. art. 97 ust. 1 i ust. 2 u.g.n., poprzez żądnie od wnioskodawcy przedstawienia informacji lub dokumentów ponad wskazany w tym przepisie katalog załączników,

3. art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a., poprzez brak wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego zgromadzonego w postępowaniu, co doprowadziło do naruszenia zasady praworządności i zasad postępowania dowodowego w sprawie,

4. art. 80 K.p.a., poprzez przekroczenie zasad swobodnej oceny dowodów, skutkujące uznaniem przedstawionego przez wnioskodawcę doprecyzowania wniosku za niewystarczające.

Powołaną na wstępie decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., art. 95 pkt 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (j.t. Dz.U. z 2015 r., poz. 1774 ze zm.), utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

Motywując podjęte rozstrzygnięcie Kolegium stwierdziło, że nieruchomość objęta wnioskiem o podział, oznaczona nr ewid. 664 i 666 o łącznej powierzchni 5.659 m2, położona w W. przy ul. B (obręb [...]), stanowi własność Skarbu Państwa, a użytkowanie wieczyste wraz z własnością naniesień przysługuje A S.A. Odział Gospodarowania Nieruchomościami w W. W/w prawa zostały ujawnione w księdze wieczystej [...], prowadzonej przez Sąd Rejonowy w W. Przedmiotowe działki nie zostały zakwalifikowane do terenów zamkniętych, określonych decyzją nr [...] Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] w sprawie ustalenia terenów, przez które przebiegają linie kolejowe, jako terenów zamkniętych (Dz.Urz. MiiR z [...], poz. [...]). Spółka wniosła o przeprowadzenie postępowania podziałowego w trybie art. 95 pkt 5 u.g.n.

W piśmie z dnia 29 grudnia 2015 r. precyzującym na żądanie organu w/w wniosek, wyjaśniono, iż podział ma nastąpić w celu realizacji zadań Grupy Spółek A, wynikających z art. 39 ustawy z dnia [...] o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego "A" (Dz.U. z [...], poz. [...]). Wykonany na zlecenie A S.A. przez uprawnionego geodetę Z. B. wstępny projekt podziału przedmiotowej nieruchomości przewiduje podział działki nr 664 na działki: nr 664/1 o pow. 944 m2, nr 664/2 o pow. 686 m2, nr 664/3 o pow. 686 m2 i 664/4 o pow. 773 m2 i podział działki nr 666 na działki: nr 666/1 o pow. 677 m2, nr 666/2 o pow. 708 m2 i nr 666/3 o pow. 1184 m2. We wniosku z dnia 4 listopada 2015 r. Spółka wskazała, że nowoprojektowane działki: nr 664/1, 664/2 i 664/3, nie mające dostępu do drogi publicznej, docelowo mają stanowić jedności gospodarcze: działka nr 664/1 z działką nr 665/1, działka nr 664/2 z działką nr 666/1 i działka nr 664/3 z działką nr 666/2. Założeniem tego podziału jest wydzielenie części zajętej pod budynek mieszkalny wraz z niezbędnym gruntem do korzystania (działka nr 666/3) oraz wydzielenie 6 działek przeznaczonych pod zagospodarowanie komercyjne.

Zdaniem organu odwoławczego w art. 95 pkt 5 u.g.n. ustawodawca wyłączył związanie dopuszczalności wydzielenia działek gruntu z warunkami podziału określonymi w planie, nie wyłączył jednak związania w tym względzie przepisami odrębnymi. Właśnie odrębność regulacji prawnych dotyczących każdego z celów wymienionych w art. 95 u.g.n., determinuje dopuszczalność wydzielenia działek gruntu o takiej konfiguracji i wielkości, która będzie spełnieniem celu wymienionego w tym przepisie. Podział nieruchomości bez względu na ustalenia planu jest więc możliwy z uwagi na konkretne sytuacje faktyczne i prawne wymienione w tym przepisie, a więc gdy zachodzi potrzeba dokonania podziału nieruchomości w celu dostosowania stanu prawnego i faktycznego do sytuacji wynikłej z mocy samego prawa albo z aktu administracyjnego bądź czynności prawnej. Cel, jaki zostanie osiągnięty przez podział nieruchomości uzasadnia odstępstwo od ogólnych zasad podziału zawartych w art. 92-94 u.g.n. Przepis art. 95 ust. 5 u.g.n., z zastosowaniem którego prowadzone było postępowanie podziałowe w niniejszej sprawie, dotyczy podziałów nieruchomości niezbędnych w procesie przekształceń własnościowych. Ogół procesów dotyczących zmiany formy własności przedsiębiorstwa państwowego "A" reguluje ustawa z dnia [...] o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego "A" (Dz. U. z [...], poz. [...]). Na gruncie tej ustawy przekształcenie własnościowe może nastąpić w fazie komercjalizacji ("przekształcenie A w spółkę akcyjną, w której Skarb Państwa jest jedynym akcjonariuszem'), restrukturyzacji ("działania zmieniające strukturę przedsiębiorstwa spółki, polegające na utworzeniu spółek przewozowych, spółki zarządzającej liniami [...] oraz innych spółek, gospodarowaniu mieniem, zmianie poziomu i struktury zatrudnienia, zamianie wierzytelności na akcje i udziały A SA w spółkach przez nią utworzonych") i następnie prywatyzacji ("zbywanie należących do Skarbu Państwa akcji tej spółki lub obejmowanie akcji przez osoby trzecie w wyniku podwyższenia kapitału akcyjnego spółki'). Warunkiem dokonania podziału nieruchomości w trybie art. 95 pkt 5 u.g.n. jest wskazanie celu podziału, którego realizacja jest niezbędna w procesie przekształceń własnościowym Spółki, regulowanych w/w ustawą o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego "A". Jako podstawę swego żądania Spółka wskazała art. 39 ustawy, argumentując, iż podział ma stanowić realizację przez Grupę Spółek A zadań wynikających z tego przepisu. Stosownie do jego treści, A SA gospodaruje mieniem, w szczególności przez wnoszenie do spółek, sprzedaż, oddawanie do odpłatnego korzystania w drodze umów prawa cywilnego, a także przez zbywanie mienia zbędnego.

Według organu II instancji analiza akt sprawy w kontekście powyższych uregulowań prowadzi do wniosku, iż ocena organu I instancji w zakresie niedopuszczalności przedmiotowego podziału w trybie art. 95 pkt 5 u.g.n. jest prawidłowa. Rację ma organ I instancji twierdząc, że wnioskodawca nie wykazał, aby proponowany podział działek 664 i 666 stanowił element restrukturyzacji bądź innych przekształceń własnościowych Grupy Spółek A, wynikających z ustawy o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego "A". Pomimo wezwania organu Spółka nie podała konkretnego stanu faktycznego, w którym niezbędność podziału pozostawałaby w związku z przekształceniem własnościowym (np. projektowane do wydzielenia działki mają stanowić aport dla spółki z Grupy Spółek A). Nie można zgodzić się z zarzutem naruszenia art. 97 ust. 1 i ust. 2 u.g.n. polegającym na żądaniu od wnioskodawcy przedstawienia informacji lub dokumentów ponad wskazany w tym przepisie katalog załączników. Stosownie do treści tego przepisu, do wniosku należy dołączyć następujące dokumenty: stwierdzające tytuł prawny do nieruchomości w szczególności oświadczenie, o którym mowa w art. 116 ust. 2 pkt 4, wypis z katastru nieruchomości i kopię mapy katastralnej obejmującej nieruchomość podlegającą podziałowi, decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku, o którym mowa w art. 94 ust. 1 pkt 2, pozwolenie, o którym mowa w art. 96 ust. 1a, w przypadku nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków, wstępny projekt podziału, z wyjątkiem podziałów, o których mowa w art. 95, protokół z przyjęcia granic nieruchomości, wykaz zmian gruntowych, wykaz synchronizacyjny, jeżeli oznaczenie działek gruntu w katastrze nieruchomości jest inne niż w księdze wieczystej i mapę z projektem podziału. Zgodnie natomiast z treścią § 2 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości (Dz.U. z 2004 r., nr 268, poz. 2663), w przypadku dokonywania podziału nieruchomości, o którym mowa w 93 ust. 2a i art. 95 ustawy o gospodarce nieruchomościami, wnioskodawca obowiązany jest wskazać cel podziału. Powyższe oznacza, iż organ miał nie tyle prawo, ale i obowiązek dokładnego ustalenia rzeczywistego celu, w jakim ma nastąpić podział działek o nr ewid. 664 i 666, skoro zastosowanie trybu podziału przewidzianego w art. 95 u.g.n. może nastąpić tylko w ściśle określonych i wyjątkowych przypadkach uzasadniających odstąpienie od ogólnych zasad podziału. W ocenie organu odwoławczego, wskazany przez Spółkę cel podziału, tj. "wydzielenie części nieruchomości zajętej pod budynek mieszkalny wraz z niezbędnym gruntem do korzystania oraz wydzielenie 6 działek przeznaczonych pod zagospodarowanie komercyjne", w rzeczywistości stanowi element bieżącej działalności Spółki i nie może być utożsamiany z realizacją przepisów dotyczących przekształceń własnościowych w rozumieniu art. 95 pkt 5 u.g.n. Kolegium podkreśliło, że nie każda czynność z zakresu gospodarowania mieniem A S.A. związana jest z przekształceniami własnościowymi w obrębie Spółki, a tylko taka, która jest konieczna dla realizacji tych procesów. W stanie faktycznym niniejszej sprawy nie zachodzi sytuacja uregulowana przepisem art. 95 pkt 5 u.g.n., bowiem nie zostały spełnione szczególne warunki podziału przewidziane w tym przepisie, co uzasadniało utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego A S.A. Oddział Gospodarowania Nieruchomościami w W. - reprezentowane przez radcę prawnego A. C. wniosły o uchylenie decyzji organów obu instancji i zasądzenie kosztów postępowania z powodu naruszenia art. 95 ust. 5 u.g.n. w zw. z art. 17 ust. 5 i art. 39 ustawy z dnia [...] o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego "A" (t.j. Dz. U. z [...] poz. [...]), poprzez ich niezastosowanie, w sytuacji, kiedy przepisy wskazane w ustawie z dnia [...] o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego A wskazują na wymóg ustawowy przekształceń własnościowych spółki A SA.

Odpowiadając na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko zaprezentowane w motywach zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie w dniu 7 września 2016 r. pełnomocnik strony skarżącej poparł skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona.

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz.U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd administracyjny bada zatem, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi normującymi podstawowe zasady procedury administracyjnej.

Ocena legalności poddanych kontroli tutejszego sądu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza W. wykazała, że zostały one podjęte z naruszeniem prawa materialnego i procesowego, które mogło mieć decydujący wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie z art. 95 pkt 5 u.g.n., który stanowił podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji, niezależnie od ustaleń planu miejscowego, a w przypadku braku planu niezależnie od decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, podział nieruchomości może nastąpić w celu realizacji przepisów dotyczących przekształceń własnościowych albo likwidacji przedsiębiorstw państwowych lub samorządowych.

Przepis art. 95 u.g.n. wprowadza wyjątek od przyjętej w art. 93 u.g.n. zasady, że podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego. Zatem nie jest możliwe stosowanie wykładni rozszerzającej tego przepisu i należy wykładać go w sposób ścisły. Niewątpliwie aktem prawnym regulującym kwestie przekształceń własnościowych w rozumieniu art. 95 pkt 5 u.g.n. jest ustawa z dnia [...] o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego "A" (j.t. Dz.U. z [...], poz. [...]) – przywoływana dalej w skrócie jako "ustawa o komercjalizacji".

W realiach rozpoznawanej sprawy strona skarżąca powołując się na art. 39 i 41 ustawy o komercjalizacji wnosiła o zatwierdzenie podziału działek w trybie wspomnianego wyżej art. 95 pkt 5 u.g.n., wskazując we wniosku, że celem podziału jest wydzielenie części zajętej pod budynek mieszkalny wraz z niezbędnym do korzystania gruntem i wydzielenie 6 działek przeznaczonych na zagospodarowanie komercyjne, a w piśmie uzupełniającym wniosek, że celem podziału jest realizacja zadań Grupy Spółek A. Organy obu instancji rozstrzygając rzeczony wniosek odmówiły zatwierdzenia podziału nieruchomości i stanęły zgodnie na stanowisku, że ogólnikowo sformułowany cel podziału nie może być traktowany jako realizacja przepisów dotyczących przekształceń własnościowych, ponieważ przekształcenie własnościowe z przedsiębiorstwa państwowego w spółkę akcyjną A S.A. już nastąpiło, a ponadto wnioskodawca nie wykazał, że proponowany podział działek stanowi rzeczywiście element prowadzonej restrukturyzacji, czy innych przekształceń własnościowych Grupy Spółek A przewidzianych w przepisach ustawy o komercjalizacji, choćby przykładowo przez podanie, że projektowane do wydzielenia działki mają stanowić aport dla spółki z Grupy Spółek A.

Przytoczony pogląd w świetle obowiązujących przepisów prawa i zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie zasługuje na aprobatę. Przede wszystkim zgodzić się przyjdzie z argumentami skarżącej Spółki, że żaden z przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami, w tym art. 97 ust. 1, ust. 1a i ust. 1b oraz następne u.g.n. określający elementy wniosku, nie wymaga od podmiotu zainteresowanego podziałem przedkładania dowodów dokumentujących cel podziału (konkretną czynność prawną), ani też jakichkolwiek innych dokumentów mających służyć wykazaniu, jaki konkretnie jest cel podziału. Także § 2 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości (Dz.U. nr 268, poz. 2663) – dalej w skrócie "rozporządzenie", nie zawiera szczególnych wymagań w tym zakresie, stanowiąc, że w przypadku dokonywania podziałów nieruchomości, o których mowa w art. 93 ust. 2a i art. 95, we wniosku, o którym mowa w ust. 2, należy wskazać cel dokonania podziału nieruchomości.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca A S.A. bez wątpienia sprecyzowała cel podziału działek i jego określenie było na tyle dostateczne, ażeby organ zbadał w dalszej kolejności, czy ów cel stanowi realizację przepisów dotyczących przekształceń własnościowych. Przeciwne stanowisko organu świadczy o naruszeniu wspomnianych norm prawnych w stopniu rzutującym na wynik sprawy.

W świetle art. 2 ust. 1 ustawy o komercjalizacji, komercjalizacja A, w rozumieniu ustawy, polega na przekształceniu A w spółkę akcyjną, w której Skarb Państwa jest jedynym akcjonariuszem. Zgodnie z art. 2 ust. 3 ustawy o komercjalizacji, restrukturyzacja A SA, w rozumieniu ustawy, obejmuje działania zmieniające strukturę przedsiębiorstwa spółki, polegające na:

1) utworzeniu przez A SA spółek przewozowych, spółki zarządzającej liniami [...] oraz innych spółek;

2) gospodarowaniu mieniem, w szczególności poprzez wnoszenie do spółek, sprzedaż, oddawanie do odpłatnego korzystania, a także zbywanie mienia zbędnego, w tym zasobów mieszkaniowych;

3) zmianie poziomu i struktury zatrudnienia;

4) zamianie wierzytelności na akcje i udziały A SA w spółkach przez nią utworzonych.

Natomiast prywatyzacja A SA, w rozumieniu ustawy, polega na zbywaniu należących do Skarbu Państwa akcji tej spółki lub obejmowaniu akcji przez osoby trzecie w wyniku podwyższenia kapitału akcyjnego spółki (art. 2 ust. 4).

Restrukturyzacja A SA, co wynika z dalszych, szczegółowych unormowań ustawy może mieć postać restrukturyzacji organizacyjnej A SA (rozdział 3, art. 13 i następne), restrukturyzacji finansowej (rozdział 4, art. 22 i następne, rozdział 4a i następne), restrukturyzacji majątkowej (rozdział 5, art. 34 i następne), gospodarowania mieniem A SA (rozdział 6, art. 39 i następne), zajmowania się zasobami mieszkaniowymi (rozdział 7, art. 41 i następne), restrukturyzacji zatrudnienia (rozdział 8. art. 48 i następne).

Według art. 39 i 41 ustawy o komercjalizacji, które to przepisy niewątpliwie zostały powołane zarówno we wniosku o podział jak i w piśmie uzupełniającym wniosek, A SA gospodaruje mieniem, w szczególności przez wnoszenie do spółek, sprzedaż, oddawanie do odpłatnego korzystania w drodze umów prawa cywilnego, a także przez zbywanie mienia zbędnego, z zastrzeżeniem ust. 2 (art. 39 ust. 1). Mienie, którego zagospodarowanie, na zasadach określonych w ust. 1 i ust. 2, nie jest możliwe, a względy ekonomiczne nie uzasadniają jego utrzymywania, może zostać zlikwidowane lub przekazane nieodpłatnie Skarbowi Państwa, jednostkom samorządu terytorialnego lub państwowym jednostkom organizacyjnym (art. 39 ust. 4). A SA prowadzi działalność w zakresie ustanawiania odrębnej własności i sprzedaży samodzielnych lokali mieszkalnych wraz z pomieszczeniami przynależnymi, garażami oraz niezbędnymi do korzystania z nich gruntami (art. 41 ust. 1).

Brzmienie przywołanych wyżej norm prawnych - uzasadnia w ocenie sądu konkluzję - że wydzielenie oprócz części zajętej pod budynek mieszkalny wraz z niezbędnym gruntem do korzystania także 6 działek przeznaczonych pod zagospodarowanie komercyjne mieści się bezspornie w pojęciu restrukturyzacji przedsiębiorstwa spółki (art. 2 ust. 3 w zw. z art. 39 i art. 41 ustawy o komercjalizacji), która jest jedną z prawem przewidzianych form przekształceń własnościowych w rozumieniu art. 95 pkt 5 u.g.n. Jak bowiem stanowi wyraźnie art. 2 ust. 3 ustawy o komercjalizacji, restrukturyzacja A SA, w rozumieniu ustawy, obejmuje działania zmieniające strukturę przedsiębiorstwa spółki, polegające m. innymi na gospodarowaniu mieniem, w szczególności poprzez wnoszenie do spółek, sprzedaż, oddawanie do odpłatnego korzystania, a także zbywanie mienia zbędnego, w tym zasobów mieszkaniowych i nie jest konieczne wskazywanie potencjalnego nabywcy tego mienia.

Zbywanie zbędnych nieruchomości, wbrew temu co twierdziły organy orzekające, będzie wobec tego służyło zmianie struktury przedsiębiorstwa. Wobec powyższego tak sprecyzowany cel podziału z powołaniem przez stronę skarżącą właściwych norm ustawy o komercjalizacji stanowił dostateczną podstawę do wydania decyzji o zatwierdzeniu podziału. Odmawiając zatwierdzenia podziału nieruchomości organy obu instancji naruszyły art. 95 pkt 5 u.g.n. w zw. z art. 2 ust. 3 w zw. z art. 39 ustawy o komercjalizacji, art. 97 ust. 1a i ust. 1b u.g.n. w zw. § 2 ust. 3 rozporządzenia w zw. z art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a. Uchybienia te miały kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy i obligowały sąd do usunięcia z obrotu prawnego rozstrzygnięć organów obu instancji.

Kontynuując postępowanie organ zobowiązany będzie uwzględnić ocenę prawną zaprezentowaną w niniejszym orzeczeniu i podjąć rozstrzygnięcie odpowiadające przepisom obowiązującego prawa.

Mając powyższe na względzie sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c w zw. z art. 135 p.p.s.a. uchylił decyzje organów obu instancji, o czym orzekł w punkcie 1 wyroku.

O kosztach postępowania należnych stronie skarżącej od organu orzeczono w punkcie 2 wyroku na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r., poz. 1804). Na zasądzoną kwotę 697 zł składa się: 200 zł – wpis od skargi, 480 zł – koszty zastępstwa procesowego, 17 zł – opłata skarbowa od pełnomocnictwa.

Lp/