Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 540/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-03-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: wstrzymano wykonanie zaskarżonych decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: , Sędzia NSA Grażyna Nasierowska, , , po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. z dnia 16 stycznia 2015 r., nr [...] w sprawie ze skargi kasacyjnej E. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 października 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 993/15 oddalającego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 20 kwietnia 2015 r., Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. z dnia 16 stycznia 2015 r., nr [...].


UZASADNIENIE

W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 13 października 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 993/15, wydanego w sprawie ze skargi E. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z 20 kwietnia 2015 r., skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. z 16 stycznia 2015 r.

We wniosku skarżąca wskazała, że wysokość zaległości podatkowych i odsetek wynikających z decyzji organów podatkowych przekracza jej możliwości płatnicze.

Postanowieniem z 27 lipca 2015 r. Sąd I instancji przyznał skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych, a kolejnym postanowieniem z 31 sierpnia 2015 r. wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. z 16 stycznia 2015 r.

Pełnomocnik skarżącej podkreślił, że wszczęcie postępowania egzekucyjnego przed prawomocnym zakończeniem postępowania sądowoadministracyjnego jest niczym nieuzasadnione i stanowi nadmierną dolegliwość dla skarżącej. Środki otrzymane w związku z utratą prawa własności domu, w którym strona mieszkała 40 lat, zostały przeznaczone na zakup mieszkania dla strony.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zarówno aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jak też aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Z powyższego przepisu wynika, że wystąpienie z wnioskiem o wstrzymanie wykonania wydanych aktów wiąże się z obowiązkiem takiego jego sformułowania, aby powołane w nim okoliczności wskazywały na spełnienie przynajmniej jednej z dwóch przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W orzecznictwie i literaturze konsekwentnie podkreśla się, że uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) pozwalających wywieść, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne.

Odnosząc powyższe uwagi do treści przedłożonego przez stronę wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji organów podatkowych należy zauważyć, że przedstawiono w nim przejrzystą i precyzyjną argumentację. Jest ona przekonująca i nie pozostawia wątpliwości, że wykonanie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji może wywołać znaczną dla strony szkodę i trudne do odwrócenia skutki. Z akt niniejszej sprawy wynika, że skarżąca utrzymuje się z renty rolniczej w kwocie 894,35 zł netto, a jej jedyny majątek to mieszkanie o powierzchni 33 m2.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, stosownie do art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.