Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SAB/Go 177/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2017-01-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220, art. 230 § 1, art. 212, art. 52 § 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 36, art. 37 § 1
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Sławomir Pauter po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.D. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie załatwienia wniosku w sprawie wszczęcia postępowania postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

J.D. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie załatwienia wniosku w sprawie wszczęcia postępowania dotyczącego rozliczenia odszkodowania za nieruchomość.

Zarządzeniem z dnia 16 grudnia 2016 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od przedmiotowej skargi - w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 14 i 16 akt sprawy). Zarządzeniem z tego samego dnia skarżący został wezwany do wykazania w ww. terminie, że przed złożeniem ww. skargi wniósł do Wojewody zażalenie w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016r., poz. 23 ze zm.) - "k.p.a.", pod rygorem przyjęcia, że takiego zażalenia nie wystosował (k. 15 i 18 akt sprawy).

Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 27 grudnia 2016r. (zwrotne potwierdzenia odbioru – k. 19 akt sprawy) i pozostało bez odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie należy wskazać, iż postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane może być i toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. W związku z tym, zanim dojdzie do rozstrzygnięcia sporu przed sądem, jest on obowiązany dokonać oceny skargi pod względem formalnym. Badanie pod względem formalnym skargi obejmuje nie tylko analizę jej zawartości, lecz także jej kontrolę pod względem szczególnych wymogów, jakim skarga powinna odpowiadać.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718 ze zm.) - "p.p.s.a." –skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2).

W sprawie skargi na bezczynność organu administracji takim środkiem zaskarżenia jest zażalenie, o którym mowa w art. 37 k.p.a. Powołany przepis stanowi, iż na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wnosząc skargę na bezczynność organu administracji, do skarżącego należy wykazanie, że skorzystał z ww. trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a.

W niniejszej sprawie strona skarżąca, na wezwanie Sądu z dnia 16 grudnia 2016r. (k. 15 i 18 akt sprawy) o wykazanie, że przed złożeniem przedmiotowej skargi wniósł zażalenie do Wojewody, nie odpowiedziała. Wobec powyższego stwierdzić trzeba, że skarga wniesiona bez zachowania wymogów określonych w wyżej powołanym art. 52 p.p.s.a. jest skargą niedopuszczalną i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 lipca 2013r., sygn. akt II OSK 1449/13 (http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Stosownie do treści art. 230 § 1 i § 2 w zw. z art. 220 § 1 i art. 212 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Opłatą sądową jest wpis sądowy od skargi. W sytuacji, gdy skarga nie zawiera wpisu sądowego strona wnosząca skargę powinna na wezwanie Sądu w wyznaczonym terminie uiścić wskazaną przez Sąd kwotę. Zaniedbanie tegoż obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi.

Skoro odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu został doręczony skarżącemu w dniu 27 grudnia 2016 roku, zatem należało uznać, iż termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie w stosunku do ww. skarżącego z dniem 3 stycznia 2017r.

W tym stanie rzeczy niewątpliwie skarga J.D. jest dotknięta brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu i nie może skutkować wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego.

W świetle powyższego, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł

w sentencji postanowienia.