Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 228/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-06-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151, art. 250
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c
journal: Dz.U. 2017 poz 1065
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - tekst jedn.
article: art. 97 § 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 13 czerwca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Furmanek (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Janusz Nowacki, Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, , Protokolant Sekretarz sądowy Blanka Kuźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 czerwca 2018 roku sprawy ze skargi H. C.-G. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zawieszenia z urzędu wznowionego postępowania w sprawie uznania za osobę bezrobotną 1. oddala skargę; 2. przyznaje i nakazuje wypłacić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi radcy prawnemu M. S. prowadzącemu [...] Kancelarię Radców Prawnych w Ł,. A39 lok. 7A kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych obejmującą podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej H. C.-G. z urzędu.


UZASADNIENIE

III SA/Łd 228/18

U Z A S A D N I E N I E

Postanowieniem z [...] (znak [...]) Wojewoda [...] utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta Miasta [...] z [...] o zawieszeniu z urzędu postępowania wznowionego postanowieniem Prezydenta Miasta [...] z [...] dotyczącego uznania H. C.-G. za osobę bezrobotną od dnia rejestracji, tj. od dnia [...] i braku prawa do zasiłku.

W stanie faktycznym sprawy, na mocy decyzji Prezydenta Miasta [...] z [...] H. C.-G. została uznana za osobę bezrobotną od dnia rejestracji tj. od dnia [...] bez prawa do zasiłku dla bezrobotnego. Od powyższej decyzji strona nie złożyła odwołania, decyzja stała się ostateczna.

Następnie, decyzją z [...] Prezydent Miasta [...] orzekł o utracie przez H. C.-G. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] z uwagi na niezdolność do pracy wskutek choroby lub przebywania w zakładzie lecznictwa odwykowego przez nieprzerwany okres 90 dni. Od powyższej decyzji strona nie wniosła odwołania, decyzja stała się ostateczna.

W dniu 06.11.2017 r. do PUP w [...] wpłynęło pismo H. C.-G., w którym zwróciła się do Powiatowego Urzędu Pracy w [...] z prośbą o "cofnięcie rejestracji jako bezrobotnej od dnia [...]". H. C.-G. powyższym pismem poinformowała urząd pracy, że 04.01.2017 r. złożyła odwołanie do Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych [...] Odział w [...] z [...] odmawiającej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.

Z uwagi na powyższe, Prezydent Miasta [...] 17.11.2016 r. wydał postanowienie o wznowieniu z urzędu postępowania w sprawie uznania H. C.-G. za osobę bezrobotną od dnia rejestracji, tj. od dnia [...] i braku prawa do zasiłku, zakończonej decyzją ostateczną z [...].

W dniu 17.11.2017 r. H. C.-G. została wezwana do osobistego stawiennictwa w siedzibie Powiatowego Urzędu Pracy w [...] i przedłożenia dokumentów potwierdzających toczące się postępowanie sądowe. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca stawiła się w PUP w [...] 01.12.2016 r., gdzie przedłożyła wymagane dokumenty i została zapoznana z aktami sprawy, do których nie wniosła uwag.

Mając powyższe na uwadze, Prezydent Miasta [...], postanowieniem z [...] zawiesił z urzędu postępowanie wznowione postanowieniem Prezydenta Miasta [...] z [...] do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowego.

H. C.-G. kwestionując rozstrzygnięcie zawarte w postanowieniu Prezydenta Miasta [...] z [...] wniosła zażalenie.

Wojewoda Łódzki zaskarżonym postanowieniem utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.

Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie stwierdził, że należy zgodzić się z organem I instancji, iż z uwagi na toczące się postępowanie sądowe dotyczące ustalenia prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy H. C.-G., które ma istotne znaczenie dla kwestii jej statusu bezrobotnego już w dniu rejestracji w PUP w [...], wznowione postępowanie w sprawie uznania za osobę bezrobotną od dnia rejestracji, tj. od [...] i braku prawa do zasiłku należało zawiesić do czasu wydania prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie sądowe. Warunkiem bowiem uzyskania statusu osoby bezrobotnej jest nieposiadanie (nienabycie) prawa do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy.

Skargę na powyższą decyzję wniosła H. C.-G. kwestionując prawidłowość rozstrzygnięcia organu odwoławczego. W treści skargi strona nie sformułowała żadnych precyzyjnych zarzutów, stwierdzając, iż uczyni to w jej imieniu profesjonalny pełnomocnik, o ustanowienie którego wnosiła.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko jak w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza ani prawa procesowego ani prawa materialnego. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016, poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej.

Stosownie do § 2 tego artykułu kontrola, o której mowa sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W pierwszej kolejności należało ocenić, czy istniały przesłanki do wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania administracyjnego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. wedle, którego organ administracji publicznej zawiesza postępowanie administracyjne, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia wstępnego przez inny organ lub sąd.

Instytucja zawieszenia postępowania administracyjnego ma charakter wyjątkowy i może być stosowana tylko i wyłącznie wtedy, gdy występuje jedna z przesłanek wymienionych w art. 97 § 1 k.p.a. i tylko na czas konieczny do usunięcia przeszkody procesowej i zakończenia postępowania wydaleniem rozstrzygnięcia.

Przez zagadnienie wstępne o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., należy rozumieć zagadnienie prawne, które wyłoniło się w toku postępowania w sprawie administracyjnej, i do którego rozstrzygnięcia nie jest właściwy organ prowadzący postępowanie, lecz inny organ lub sąd - rozstrzygnięcie tego zagadnienia jest warunkiem koniecznym rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracji.

Na "zagadnienie wstępne" składają się cztery elementy: 1) zagadnienie wstępne wyłania się w toku postępowania; 2) wymaga ono "uprzedniego" rozstrzygnięcia i musi poprzedzać rozpatrzenie danej sprawy i wydanie decyzji; 3) rozstrzygnięcie należy do kompetencji innego organu; 4) istnieje zależność między uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego, a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 20 grudnia 2012 r. II OSK 1570/11 stwierdził, że organ administracji publicznej jest zobligowany do zawieszenia postępowania administracyjnego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 ustawy tylko wtedy, gdy w sprawie wystąpi zagadnienie, którego brak rozstrzygnięcia wyklucza każde, zarówno pozytywne, jak i negatywne dla strony zakończenie postępowania administracyjnego. Chodzi tu o bezwzględne uzależnienie rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji w sprawie głównej, od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego powinno zależeć rozpatrzenie sprawy administracyjnej w ogóle, nie zaś wydanie pozytywnej lub negatywnej dla wnioskodawcy decyzji.

Odnosząc powyższe zagadnienia do sprawy stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie o zawieszeniu postępowania wznowieniowego jest prawidłowe.

Zgodnie bowiem z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U z 2017, poz. 1065 ze zm.) bezrobotnym jest osoba niezatrudniona i niewykonująca innej pracy zarobkowej, nie nabyła prawa do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy, renty szkoleniowej, renty socjalnej, renty rodzinnej w wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę albo po ustaniu zatrudnienia innej pracy zarobkowej, zaprzestania prowadzenia pozarolniczej działalności, nie pobiera nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego, zasiłku przedemerytalnego, świadczenia rehabilitacyjnego, zasiłku chorobowego, zasiłku macierzyńskiego lub zasiłku w wysokości zasiłku macierzyńskiego.

Decyzją Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] nr [...] skarżąca została uznana za osobę bezrobotną od dnia rejestracji do dnia [...] bez prawa do zasiłku dla bezrobotnego. Decyzją z dnia [...] tez sam organ orzekł o utracie przez H. C.-G. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] z uwagi na niezdolność do pracy wskutek choroby lub przebywania w zakładzie lecznictwa odwykowego przez nieprzerwany okres 90 dni.

W piśmie z dnia 6 listopada 2017 r. skierowanym do Powiatowego Urzędu Pracy w [...] skarżąca wniosła "cofnięcie rejestracji jako bezrobotnej od dnia [...]". Jednocześnie poinformowała, że w dniu 4 stycznia 2017 r. złożyła odwołanie do Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] odmawiającej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.

Wobec powyższego organy obu instancji nie mogły procedować w sprawie wznowienia do czasu ustalenia prawomocnym wyrokiem czy skarżąca spełniła przesłanki do uzyskania statusu osoby bezrobotnej zgodnie z decyzją z dnia [...] i z tego też względu skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2016, poz. 718 ze zm.) sąd oddalił.

O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej orzekł na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a w zw. z § 21 ust. 1 pkt c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 (Dz.U. 2016, poz. 1715).

R.T.