Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 59/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2007-02-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji w sprawie dopuszczenia pojazdu do ruchu postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi D. T. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie utrzymania w mocy decyzji Starosty Prudnickiego z dnia [...], wydanej po wznowieniu postępowania, odmawiającej uchylenia własnej decyzji ostatecznej z dnia [...] w sprawie rejestracji pojazdu Ford Eskort. 1,4 KAT KOMBI nr rej. [...].

Pismem z dnia 1 lutego 2007 r. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Doręczenia zastępczego wskazanego wezwania dokonano w dniu 5 lutego 2007 r., w trybie art. 72 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.P.s.a., do rąk domownika – matki skarżącego I. T., o czym świadczy stosowna adnotacja na pocztowym potwierdzeniu odbioru przesyłki pocztowej. Zgodnie z przywołaną regulacją, jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, pismo sądowe można doręczyć dorosłemu domownikowi. Skoro doręczenie było skuteczne, termin do dokonania żądanej czynności upłynął w dniu 12 lutego 2007 r. Pomimo upływu wskazanego terminu, skarżący nie uiścił należnego wpisu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Na wstępie należy wskazać, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie skargi po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia.

Obok wyżej wskazanych przesłanek dopuszczalności skargi, do warunków wymaganych przez przepisy P.p.s.a. do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego jako pisma procesowego, zalicza się także stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. - uiszczenie wpisu od skargi.

Zgodnie bowiem z art. 230 § 1 i 2 od skargi pobiera się wpis, który w niniejszej sprawie, według przepisu § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), jest wpisem stałym i wynosi 200 złotych. W myśl bowiem przywołanego § 2 ust. 5 rozporządzenia, wpis stały w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się w wysokości 200 złotych.

Nieuiszczeniu wpisu od skargi w wyznaczonym przez Sąd terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.

Wezwanie Sądu do uiszczenia wpisu od skargi, zostało skutecznie doręczone w dniu 5 lutego 2007 r. Wskazany przez Sąd siedmiodniowy termin upłynął zatem w dniu 12 lutego 2007 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu, skarżący nie zastosował się do wezwania Sądu.

Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. oraz art. 220 § 3 ustawy P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.