Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 92/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2008-05-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3,  art. 46 par. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

II SA/Łd 92/08

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez I.Z., działającą w imieniu J.K., od decyzji Prezydenta Miasta R. z dnia [...] w przedmiocie zmiany odpłatności za specjalistyczne usługi opiekuńcze przyznane J.K.

W dniu 27 grudnia 2007r. I.Z. złożyła za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Przedmiotową skargę wniosła w imieniu J.K. córka I.Z.

W dniu 1 lutego 2008r. wpłynęła do Sądu odpowiedź na skargę, w której Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi wniosło o jej oddalenie.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 4 lutego 2008 r. I.Z. jako pełnomocnik J.K. została wezwana do uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi i złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi.

W odpowiedzi na powyższe w dniu 18 lutego 2008r. wpłynęło do Sądu pismo I.Z. zawierające upoważnienie J.K. dla córki do występowania przed tutejszym Sądem oraz wyjaśnienie, iż J.K. z uwagi na zły stan zdrowia nie może osobiście podpisać dokumentu. Do przedmiotowego pisma załączone zostało zaświadczenie lekarskie poświadczające, iż stan zdrowia J.K. uniemożliwia podpisywanie dokumentów.

Zarządzeniem z dnia 27 lutego 2008r. strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez podpisanie skargi. Odpis wezwania został odebrany przez córkę skarżącej w dniu 7 marca 2008r., jednakże pozostawione zostało bez odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 50 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Jednakże w myśl przepisu art. 58 §1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków skargi, takich jak podpis strony skarżącej, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, brak wpisu od skargi.

Ustawodawca w przepisie art. 57 §1 p.p.s.a. podkreślił, iż skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonego aktu, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Z kolei wymagania pisma procesowego zostały wyraźnie określone w przepisie art. 46 p.p.s.a., gdzie czytamy m.in., iż każde pismo strony powinno zawierać podpis strony lub jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Nadto, jeśli pismo zostało wniesione lub podpisane przez pełnomocnika, załączony do niego winien być dokument potwierdzający udzielenie pełnomocnictwa (art. 46 §3 p.p.s.a.). Zgodnie bowiem z przepisem art. 36 p.p.s.a. strony mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników.

Złożona w niniejszej sprawie skarga nie została podpisana przez skarżącą J.K., nie podpisała jej również I.Z., która jak wynika ze skargi, występuje w imieniu skarżącej. Z uwagi na powyższe oraz wobec faktu, iż do skargi nie został załączony dokument potwierdzający udzielenie pełnomocnictwa, Pani Z. została wezwana do przedłożenia stosownego pełnomocnictwa i podpisania skargi. W odpowiedzi na wezwanie nadesłała jedynie pismo, z którego wynika, iż jest upoważniona do występowania w imieniu matki J.K., która z uwagi na zły stan zdrowia nie mogła podpisać pełnomocnictwa, w związku z czym dokument opatrzony jest wyłącznie podpisem Pani Z. Wprawdzie w myśl przepisu art. 38 p.p.s.a. za stronę, która nie może się podpisać, podpisuje pełnomocnictwo osoba przez nią upoważniona, z wymienieniem przyczyny, dla której strona sama się nie podpisała. Jednakże z unormowania tego nie można wywieść uprawnienia dla osoby występującej w charakterze pełnomocnika do podpisania dokumentu pełnomocnictwa. Zachodziłaby wówczas sytuacja, w której pełnomocnik upoważniałby sam siebie, co rodziłoby wątpliwości co do rzeczywistej woli strony, która aby skutecznie udzielić pełnomocnictwa musi być świadoma swych czynów i legitymować się zdolnością do podejmowania czynności prawnych.

Z uwagi na okoliczność, iż pomimo wystosowanego wezwania nadal nie został uzupełniony brak skargi polegający na braku podpisu, strona została ponownie wezwana do uzupełnienia braków w tym zakresie jednakże pozostawiła wezwanie bez odpowiedzi. Zgodnie natomiast z powoływanym już przepisem art. 46 §1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, jeśli takiego strona posiada. Podpis jest zatem warunkiem koniecznym pisma i z wyjątkiem sytuacji, gdy strona nie może sama się podpisać (art. 46 §4 p.p.s.a.) lub ma przedstawiciela ustawowego, pełnomocnika, podpis musi być złożony własnoręcznie przez stronę. Brak podpisu jest brakiem formalnym skargi, który uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Jednocześnie jest to brak, który może zostać usunięty przez stronę na wezwanie, w którym zostanie dokładnie wskazany brak, który ma zostać usunięty, termin, w którym strona winna uzupełnić ten brak oraz pouczenie o skutkach nieuzupełnienia braku we wskazanym terminie (art. 49 §1 p.p.s.a.).

Reasumując wskazać należy, iż pomimo dwukrotnego wezwania do uzupełnienia braków, skarga nadal nie jest podpisana, co uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Brak również skutecznie udzielonego pełnomocnictwa, które upoważniałoby pełnomocnika do złożenia i podpisania skargi w imieniu skarżącej i w konsekwencji umożliwiało wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego.

Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w związku z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.

ar