Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 487/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-03-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Krystyna Napiórkowska po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. P. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą [...] na pismo Kierownika Delegatury w [...] Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w [...] z dnia [...] lutego 2014 r. znak [...] w przedmiocie odpowiedzi na pismo dotyczące badań wykopaliskowych oraz nadzoru archeologicznego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 27 lutego 2014 r. S. P. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Kierownika Delegatury w [...] Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w [...] z dnia [...] lutego 2014 r. Zdaniem skarżącego, niewysłanie ww. pisma na jego adres narusza art. 10 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.

W odpowiedzi na skargę Kierownik Delegatury w [...] Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w [...] wniósł o odrzucenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Stosownie do art. 3 § 1 powołanej ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Ramy tej kontroli zakreśla przepis art. 3 § 2 p.p.s.a. stanowiąc, iż kontrola działalności publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na :

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Z mocy art. 3 § 3 ww. ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych, a stosownie do art. 4 rozstrzygają również spory kompetencyjne między wymienionymi w tym przepisie organami.

Sądy administracyjne są zatem właściwe wyłącznie do rozpatrywania skarg w sprawach określonych w powołanych przepisach.

W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na pismo udzielające Urzędowi Miasta w [...] informacji dotyczącej odbioru badań archeologicznych, prowadzonych w związku z inwestycją pn. "Przebudowa ulicy [...] i Wójta R. w [...]", na które Miasto [...] uzyskało pozwolenie [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Ponieważ S. P. wykonywał badania archeologiczne na zlecenie Miasta [...], w piśmie wskazano, iż termin ostatecznego rozliczenia się skarżącego z wykonywanych badań oraz dokumentacji określonej w pozwoleniu upływa w dniu 23 czerwca 2014 r.

Kwestionowane przez skarżącego pismo nie należy do żadnej z kategorii rozstrzygnięć określonych w art. 3 § 2 p.p.s.a., w szczególności nie stanowi innego niż określone w pkt 1-3 aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Pismo to ma wyłącznie charakter informacyjny, nie nakłada na skarżącego jakichkolwiek obowiązków ani też nie przyznaje mu uprawnień. O innych niż decyzje administracyjne lub postanowienia, wskazane w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a., aktach lub czynnościach z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa można mówić, jeżeli akt posiada następujące cechy: ma charakter władczy, jest podjęty w sprawie indywidualnej, ma charakter publicznoprawny, dotyczy uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisu prawa (por. postanowienie NSA z dnia 20 września 2013 r. sygn. akt II GSK 1442/13, Lex nr 1381670). Żadnej z wymienionych cech nie posiada pismo kwestionowane przez skarżącego, zatem kontrola jego legalności nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Z tych przyczyn, przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.