Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 88/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2014-10-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Ustanowiono adwokata
Powołane przepisy: article: ART. 246 PAR. 1 PKT 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 6 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie z Jego skargi na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zawieszenia w czynnościach służbowych postanawia ustanowić adwokata


UZASADNIENIE

R.G. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata do reprezentowania go w sprawie ze skargi na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia

[...] w przedmiocie zawieszenia w czynnościach służbowych.

W uzasadnieniu wnioskodawca oświadczył, że od 19 maja 2014 r. jest zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy jako osoba bezrobotna i otrzymuje z tego tytułu zasiłek w wysokości [...] zł. Żona jest zatrudniona na umowę zlecenie z wynagrodzeniem w wysokości [...] zł miesięcznie. Wnioskodawca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i dwójką małoletnich dzieci. Posiadany majątek stanowi dom (segment w budynku trzyrodzinnym) o powierzchni [...] m2 (na zakup którego został zaciągnięty kredyt w banku [...]). Do formularza skarżący załączył decyzję Starosty z dnia [...] o uznaniu go z dniem 19 maja 2014 r. za osobę bezrobotną oraz przyznania z tego tytułu zasiłku od dnia 27 maja 2014 r.

W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego wzywające do nadesłania dodatkowych dokumentów oraz oświadczeń w celu ustalenia rzeczywistej sytuacji majątkowej i finansowej, R.G. nadesłał oświadczenie banku [...], stwierdzające, że R.G. i J.G. udzielony został kredyt hipoteczny w wysokości [...] na zakup lokalu mieszkalnego położonego w [...], kartotekę księgową z dnia [...] r. z zestawieniem opłat za mieszkanie od stycznia do maja 2014 r. z końcowym saldem ujemnym na kwotę [...] zł, trzy rachunki wystawione przez M.G. J.G. z tytułu wykonanej przez nią zleconej pracy na kwotę [...] zł netto każdy, wyciąg z rachunku bankowego wnioskodawcy za okres od marca 2014 r. do czerwca 2014 r. Dodatkowo w wykonaniu kolejnego zobowiązania referendarza sądowego R.G. oświadczył, że żona jest współwłaścicielem jego konta bankowego i nie posiada oddzielnego rachunku bankowego oraz, że aktualna sytuacja finansowa zmusiła go do wystawienia domu na sprzedaż, co potwierdził załączając kserokopię umowy o pośrednictwo w zbyciu nieruchomości.

Postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2014 r. referendarz sądowy WSA odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Kwestionując powyższe postanowienie R.G. złożył od niego sprzeciw, w którym zarzucił nieuwzględnienie faktu, że jest osobą bezrobotną. Wyjaśnił, że kwota, którą uzyskał w kwietniu, m.in. z tytułu otrzymanej odprawy została w kolejnych miesiącach przeznaczona na spłatę rat kredytu hipotecznego oraz na bieżące wydatki. Jednocześnie podkreślił, że w aktualnej sytuacji finansowej nie ma środków na regulowanie należności z tytułu rat kredytu hipotecznego, co skutkowało wystawieniem mieszkania na sprzedaż. Odnosząc się do kwestii prowadzenia działalności gospodarczej przez swoją żonę podał, że decyzją Wójta Gminy z maja 2011 roku działalność ta została wykreślona z ewidencji.

W dalszej części uzasadnienia podkreślił, że ponosi duże wydatki związane

z utrzymaniem dwójki małoletnich dzieci, w tym przygotowania wyprawek do szkoły,

a także dojazdów do szkoły, która mieści się poza miejscem zamieszkania.

Wnioskodawca podkreślił, że w 2011 r. w tut. Sądzie zostało mu przyznane prawo pomocy, mimo że w tym czasie był jeszcze zatrudniony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej w dalszej części "P.p.s.a.", w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.

Z treści powołanego przepisu wynika, że zaskarżenie postanowienia referendarza sądowego w sprawie prawa pomocy wywołuje ten skutek, że sąd wniosek o przyznanie prawa pomocy rozpoznaje od początku, czyli tak jakby wniosek ten nie był jeszcze przedmiotem rozpoznania. Powyższe oznacza, że sąd nie wypowiada się o zasadności zaskarżonego sprzeciwem postanowienia.

Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 3).

W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ww. ustawy, prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wnioskujący o taką pomoc wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i rodziny. Natomiast w zakresie całkowitym - gdy wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1).

Po dokonaniu oceny sytuacji materialnej i osobistej skarżącego w oparciu o jego wyjaśnienia zawarte we wniosku należy stwierdzić, że skarżący zasługuje na wsparcie ze strony Skarbu Państwa poprzez ustanowienie adwokata.

Jak wynika z uzasadnienia wniosku, skarżący od 19 maja 2014 r. zarejestrowany jest jako osoba bezrobotna. Źródłem utrzymania jego czteroosobowej rodziny jest otrzymywany przez skarżącego zasiłek dla bezrobotnych w wysokości [...]zł oraz kwota [...] zł uzyskiwana przez żonę skarżącego z tytułu umowy zlecenia. Aktualna sytuacja skarżącego uniemożliwia mu regularne ponoszenie kosztów związanych z uiszczaniem rat kredytu hipotecznego, co spowodowało wystawienie mieszkania, w którym mieszka wraz z rodziną, na sprzedaż, co potwierdza załączona przez skarżącego kserokopia umowy zawartej z pośrednikiem w sprzedaży nieruchomości. Ponadto, jak wynika z przedłożonej kartoteki księgowej z dnia 16 czerwca 2014 r. zawierającej zestawienie opłat za mieszkanie od stycznia do maja 2014 r., wnioskodawca nie jest w stanie regularnie wywiązywać się

z pokrywania wydatków związanych z utrzymaniem mieszkania.

Przedstawione przez wnioskodawcę okoliczności, w tym konieczność ponoszenia stałych wydatków związanych z utrzymaniem dwójki małoletnich dzieci, mając na względzie koszty samej wyprawki do szkoły oraz dojazdów dzieci do szkoły potwierdzają tezę o braku możliwości zdobycia środków pozwalających na opłacenie usług profesjonalnego pełnomocnika.

W tej sytuacji należało, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec jak w postanowieniu