Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 1051/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-07-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 52 § 1 w zw. z art.127 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1271
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Leszczyński po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M.N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 stycznia 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1540/09 odrzucające skargę M. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania błędu pisarskiego postanawia oddalić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Siedlcach postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...], powołując jako podstawę prawną rozstrzygnięcia art. 113 § 1 k.p.a., sprostowało z urzędu błąd pisarski we własnej decyzji z dnia [...] czerwca

2009 r., nr [...] podjętej w sprawie przyznania M. N. zasiłku celowego na zakup żywności.

W uzasadnieniu wymienionego postanowienia zawarto pouczenie o prawie do jego zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

M. N. postępując zgodnie z udzielonym pouczeniem złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie domagając się jego uchylenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 stycznia 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1540/09 na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. odrzucił powyższą skargę.

W uzasadnieniu wskazano, że w przedmiotowej sprawie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przysługiwałaby skarżącej, gdyby złożyła ona wniosek o ponowne rozpatrzenie tj. od postanowienia wydanego w trybie art. 127 § 3 w związku z art. 144 k.p.a. Okoliczność natomiast błędnego pouczenia o właściwym trybie zaskarżenia dokonana przez organ administracji publicznej nie może szkodzić stronie, która się do niego zastosowała. Okoliczność ta daje w szczególności podstawę do domagania się przez stronę przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy na zasadach przewidzianych w art. 58-59 k.p.a. Niedopuszczalność skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym prowadzi zaś do jej odrzucenia przez Sąd.

W skardze kasacyjnej, działająca z pomocą pełnomocnika, M. N. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 52 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 127 § 3 k.p.a., art. 16 k.p.a. - poprzez błędne przyjęcie, iż wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, stanowi "zwykły" środek odwoławczy, wywołujący skutki równorzędne skutkom odwołania w postępowaniu administracyjnym, w rozumieniu przepisu art. 52 § 1 p.p.s.a. Wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie na rzecz pełnomocnika z urzędu nieopłaconych kosztów zastępstwa procesowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Zarzut naruszenia art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. w związku. z art. 127 § 3 k.p.a. i art. 16 k.p.a. jest nieuzasadniony.

Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do ustalenia czy złożenie skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki powinno być poprzedzone złożeniem wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Zgodnie z art. 113 § 3 k.p.a. na postanowienie w sprawie sprostowania i wyjaśnienia służy zażalenie. W wypadku gdy takie postanowienie wydało Samorządowe Kolegium Odwoławcze, stosując art. 127 § 3 k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a., strona niezadowolona z rozstrzygnięcia powinna je kwestionować w formie złożenia orzekającemu organowi administracji publicznej środka w postaci wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest dopuszczalne po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.

Zasadnie ocenił Sąd I instancji, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy należy traktować jako środek odwoławczy w rozumieniu cytowanego wyżej przepisu. Wykorzystanie zatem tego środka jest warunkiem dopuszczalności złożenia skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 9 grudnia 1996 r. OSP 4/96, ONSA 1997 Nr 2 poz. 44). Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy na podstawie art. 127 § 3 k.p.a. stanowi zwykły środek zaskarżenia, różniący się od odwołania jedynie brakiem cechy dewolutywności, a to z przyczyn faktycznych polegających na braku w strukturze organów administracji organów wyższego stopnia nad organem właściwym do rozpatrzenia sprawy po raz pierwszy.

Prawidłowo zatem stwierdzono w zaskarżonym postanowieniu, że skarga do WSA w przedmiotowej sprawie przysługiwałaby M.N. dopiero po złożeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 184 p.p.s.a.