Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1264/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-11-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
Hasła tematyczne: Ochrona danych osobowych
Skarżony organ: Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 27 ust. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 101 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędziowie WSA Ewa Grochowska-Jung, Iwona Dąbrowska (spr.), Protokolant Sekretarz sądowy Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2013 r. sprawy ze skargi Regionalnej Komisji Lekarskiej Nr [...] Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 t. jedn.; dalej: k.p.a.) oraz art. 12 pkt 2, art. 22 w zw. z art. 18 ust. 1 pkt 6 i art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 z późn. zm.; dalej u.o.d.o.), Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...], nakazującą Regionalnej Komisji Lekarskiej Nr [...] Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego usunięcie uzyskanych od Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej [...] danych osobowych A. S. zawartych w kserokopiach jego dokumentacji medycznej.

Do wydania powyższej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Skargą z dnia [...] sierpnia 2011 r. A. S. zwrócił się do GIODO o podjęcie działań w związku z pozyskaniem przez Regionalną Komisję Lekarską

Nr [...] Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, danych osobowych w postaci dokumentacji medycznej dotyczącej A. S.. Wnioskujący wskazał, że wobec odmowy udostępnienia przez niego RKL historii choroby za okres VII 2010 r. - III 2011 r., Komisja ta zwróciła się do NZOZ [...] w P. o przekazanie historii leczenia ambulatoryjnego, nie mając do takiego działania umocowania w przepisach prawa. Zdaniem wnioskodawcy, RKL nie jest organem rentowym jak również nie posiada osobowości zespołu orzekającego o niepełnosprawności, a ponadto zgodnie z § 11 ust. 1 pkt 4 Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 sierpnia

2003 r. w sprawie orzekania o inwalidztwie funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Agencji Wywiadu, emerytów i rencistów Urzędu Ochrony Państwa, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Agencji Wywiadu (Dz. U. Nr 160, poz. 1552; dalej: Rozporządzenie), Regionalne Komisje Lekarskie ABW mogą żądać dokumentacji tylko od osób skierowanych na badania. W związku z powyższymi naruszeniami A. S. domagał się podjęcia działań zmierzających do usunięcia materiałów dotyczących jego osoby z zasobów RKL.

GIODO w wyniku przeprowadzonego postępowania ustalił, iż RKL Nr [...] ABW prowadziła w stosunku do wnioskodawcy badanie kontrolne na podstawie skierowania Zakładu Emerytalno-Rentowego MSWiA. Pismem z dnia [...] marca 2011 r. RKL zwróciła się do NZOZ [...] o przesłanie kserokopii dokumentacji z leczenia wnioskodawcy w celach orzeczniczych. Pismem z dnia [...] kwietnia 2011 r. NZOZ [...] wystąpił do Komisji o wskazanie podstawy prawnej do wystąpienia o udostępnienie dokumentacji. Pismem z dnia [...] kwietnia 2011 r. Komisja ponownie zwróciła się do NZOZ [...] o przesłanie kserokopii dokumentacji z leczenia skarżącego w celach orzeczniczych wskazując m.in. akty prawne odnoszące się do udostępniania dokumentacji medycznej. Pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. Komisja kolejny raz zwróciła się z prośbą o przesłanie kserokopii dokumentacji medycznej z leczenia skarżącego. Komisja w złożonych w sprawie wyjaśnieniach wskazała, iż wystąpiła do NZOZ [...] o przesłanie dokumentacji medycznej, celem uzupełnienia dokumentacji niezbędnej do obiektywnej oceny stanu zdrowia A. S. oraz powołała się na art. 26 ust. 3 pkt 5 ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (Dz. U. z 2011 r. Nr 112, poz. 654 ze zm.; dalej ustawa o.p.p.), jako podstawę tego działania. Wobec powyższego NZOZ przesłał dokumentację medyczną wnioskodawcy do RKL. Komisja po otrzymaniu dokumentacji medycznej wnioskodawcy nie przekazała mu informacji, o których mowa w art. 25 ust. 1 ustawy o o.d.o. Wyżej wymieniona dokumentacja medyczna została przez Komisję zwrócona do NZOZ. Kserokopie tej dokumentacji mają być przez Komisję przechowywane przez kolejne 20 lat w celach orzeczniczych, zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta.

Decyzją z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] Generalny Inspektor w pierwszym punkcie decyzji nakazał RKL Nr [...] ABW usunięcie uzyskanych od Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej [...] danych osobowych A. S., zawartych w kserokopiach jego dokumentacji medycznej, w punkcie zaś drugim odmówił uwzględnienia wniosku w pozostałym zakresie.

W uzasadnieniu tej decyzji Generalny Inspektor podkreślił, że niniejsza sprawa dotyczy danych osobowych określanych jako "wrażliwe", które zgodnie z regulacją art. 27 ust. 1 ustawy o.d.o. nie mogą być przetwarzane, a wyjątki od tego zakazu zostały ściśle wskazane w art. 27 ust. 2 ustawy, wedle którego przetwarzanie danych osobowych "wrażliwych" jest dopuszczalne, gdy: (pkt 1) osoba, której dane dotyczą, wyrazi na to zgodę na piśmie, chyba że chodzi o usunięcie dotyczących jej danych, (pkt 2) przepis szczególny innej ustawy zezwala na przetwarzanie takich danych bez zgody osoby, której dane dotyczą, i stwarza pełne gwarancje ich ochrony, (pkt 3) przetwarzanie takich danych jest niezbędne do ochrony żywotnych interesów osoby, której dane dotyczą, lub innej osoby, gdy osoba, której dane dotyczą, nie jest fizycznie lub prawnie zdolna do wyrażenia zgody, do czasu ustanowienia opiekuna prawnego lub kuratora, (pkt 4) jest to niezbędne do wykonania statutowych zadań kościołów i innych związków wyznaniowych, stowarzyszeń, fundacji lub innych niezarobkowych organizacji lub instytucji o celach politycznych, naukowych, religijnych, filozoficznych lub związkowych, pod warunkiem, że przetwarzanie danych dotyczy wyłącznie członków tych organizacji lub instytucji albo osób utrzymujących z nimi stałe kontakty w związku z ich działalnością i zapewnione są pełne gwarancje ochrony przetwarzanych danych, (pkt 5) przetwarzanie dotyczy danych, które są niezbędne do dochodzenia praw przed sądem, (pkt 6) przetwarzanie jest niezbędne do wykonania zadań administratora danych odnoszących się do zatrudnienia pracowników i innych osób, a zakres przetwarzanych danych jest określony w ustawie, (pkt 7) przetwarzanie jest prowadzone w celu ochrony stanu zdrowia, świadczenia usług medycznych lub leczenia pacjentów przez osoby trudniące się zawodowo leczeniem lub świadczeniem innych usług medycznych, zarządzania udzielaniem usług medycznych i są stworzone pełne gwarancje ochrony danych osobowych, (pkt 8) przetwarzanie dotyczy danych, które zostały podane do wiadomości publicznej przez osobę, której dane dotyczą, (pkt 9) jest to niezbędne do prowadzenia badań naukowych, w tym do przygotowania rozprawy wymaganej do uzyskania dyplomu ukończenia szkoły wyższej lub stopnia naukowego; publikowanie wyników badań naukowych nie może następować w sposób umożliwiający identyfikację osób, których dane zostały przetworzone, (pkt 10) przetwarzanie danych jest prowadzone przez stronę w celu realizacji praw i obowiązków wynikających z orzeczenia wydanego w postępowaniu sądowym lub administracyjnym.

GIODO uznał, że RKL Nr [...] ABW nie legitymowała się w niniejszej sprawie żadną ze wskazanych w przepisie przesłanek dopuszczalności przetwarzania danych osobowych. Podstawę dla procedowania Komisji w przedmiocie orzekania o inwalidztwie emerytów i rencistów Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego stanowią przepisy Rozporządzenia. Wedle § 18 tego Rozporządzenia: (ust. 1) regionalna komisja lekarska wydaje orzeczenie po zebraniu wszystkich niezbędnych dokumentów, o których mowa w § 13 ust. 4; (ust. 2) jeżeli regionalna komisja lekarska nie może wydać orzeczenia z powodu braku dokumentów, o których mowa w § 13 ust. 4, zawiadamia o tym osobę skierowaną, zobowiązując ją do ich dostarczenia w terminie 14 dni, lub kieruje tę osobę na dodatkowe badania specjalistyczne lub obserwację szpitalną; (ust. 3) regionalna komisja lekarska może zwrócić się o dostarczenie dokumentów, o których mowa w § 13 ust. 4, do organu kierującego; (ust. 4) po upływie terminu wyznaczonego do dostarczenia brakujących dokumentów, o których mowa w § 13 ust. 4, lub też w razie odmowy osoby skierowanej poddania się zleconym dodatkowym badaniom specjalistycznym lub obserwacji szpitalnej regionalna komisja lekarska wydaje orzeczenie na podstawie posiadanych dokumentów i dokonanej oceny stanu zdrowia osoby "skierowanej.

Z treści powyższych przepisów dla GIODO wynika, że Komisja, uznając posiadaną przez siebie dokumentację za niewystarczającą do obiektywnej oceny stanu zdrowia skarżącego, dodatkowej dokumentacji mogła domagać się wyłącznie od skarżącego lub organu kierującego go na badania. Z uwagi zatem na fakt, iż Komisja nie była uprawniona do żądania udostępnienia dokumentacji przez NZOZ, zebranie przez nią informacji zawartych w tej dokumentacji było niedopuszczalne. Organ przychylił się do zdania wnioskodawcy, że RKL nie posiada osobowości organu rentowego jak również nie posiada osobowości zespołu orzekającego o niepełnosprawności. Ponadto Generalny Inspektor uznał, że niezasadne jest powoływanie się przez Komisję na art. 29 ust. 1 ustawy o.p.p., usprawiedliwiające przechowywanie w celach orzeczniczych, danych zawartych w dotyczącej skarżącego dokumentacji medycznej, pozyskanej od NZOZ, przez kolejne 20 lat. Zdaniem Inspektora, powyższe uregulowanie ma bowiem zastosowanie do podmiotów udzielających świadczeń zdrowotnych. Przeprowadzając analizę przepisów ustawy o.p.p. wskazał, że Komisja jest organem powołanym do orzekania o inwalidztwie funkcjonariuszy oraz emerytów i rencistów Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, nie jest zaś podmiotem podejmującym działania służące zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia oraz inne działania medyczne, czyli podmiotem, o którym mowa w art. 29 ust. 1 ustawy o.p.p. GIODO uznał, że nie zaszło naruszenie art. 25 ust. 1 ustawy o o.d.o. Jego zdaniem, Komisja, jako organ administracji, działający na podstawie przepisów prawa w związku z orzekaniem o inwalidztwie, nie miała obowiązku poinformowania wnioskodawcy w zakresie wskazanym w art. 25 ust.1.

W podsumowaniu GIODO uznał, że zebranie przez Komisję od NZOZ danych osobowych wnioskodawcy zawartych w jego dokumentacji medycznej i ich aktualne przetwarzanie, nie znajduje uzasadnienia w przepisach o ochronie danych osobowych, narusza te przepisy, w związku z czym zasadne jest nakazanie Komisji usunięcia tych danych.

Regionalna Komisja Lekarska Nr [...] Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego wniosła do Generalnego Inspektora, za pośrednictwem pełnomocnika, o ponowne rozpatrzenie sprawy i uchylenie zapadłej decyzji, której zarzucono błędne ustalenia faktyczne, dotyczące uprawnień Komisji do pozyskania oraz przechowywania danych zawartych w dokumentacji medycznej.

Uzasadniając powyższe, pełnomocnik Komisji wskazał, że orzeczenia RKL wydawane w trybie Rozporządzenia są wydawane w ramach prowadzonego przez organ rentowy (emerytalny) postępowania w trybie przepisów ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67 z późn. zm.; dalej "ustawa emerytalna"). Wydawane przez Komisję decyzje oraz zebrane przez nią materiały stanowią jedną ze składowych koniecznych do wydania decyzji przez organ emerytalno-rentowy. Następnie pełnomocnik Komisji wskazał, że zgodnie z treścią § 12 Rozporządzenia RKL oceny stanu zdrowia badanego dokonuje się na podstawie protokołu badania lekarskiego, wyników zleconych badań specjalistycznych, wywiadu chorobowego, dokumentacji medycznej będącej wynikiem obserwacji szpitalnej, leczenia ambulatoryjnego i sanatoryjnego oraz innych dokumentów medycznych istotnych do dokonania tej oceny. Zaś z treści § 13 ust. 4 pkt 2 wynika, że Komisja może przeprowadzić śledztwo lub dochodzenie w zakresie ustalenia związku schorzenia i chorób ze służbą. Zestawiając obydwa przepisy pełnomocnik wywodzi uprawnienie Komisji do samodzielnego ustalania stanu faktycznego, niezbędnego dla zdiagnozowania skierowanego i wydania prawidłowego orzeczenia. Nie stoją temu na przeszkodzie przepisy § 18 Rozporządzenia, które – zdaniem pełnomocnika RKL – nie są ograniczeniami, a nadają uprawnienia - zarówno badanemu do uzupełnienia z własnej inicjatywy dokumentacji lekarskiej w toku postępowania orzeczniczego, jak również dla Komisji do zwrócenia się do właściwego organu o taką dokumentację. Dodatkowo pełnomocnik RKL wskazuje, że Komisja, jako organ administracji publicznej, a co za tym idzie organ władzy publicznej – może domagać się udostępnienia dokumentacji medycznej na podstawie art. 26 ust. 3 pkt 2 ustawy o.p.p.

Odnosząc się do zarzutu, iż Komisja nie jest podmiotem podejmującym działania służące zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia oraz inne działania medyczne, pełnomocnik powołał się na treść art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. Nr 112, poz. 654 z późn. zm.) i zestawił ją z treścią art. 3 pkt 11 ustawy z dnia 31 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2007 r. Nr 14, poz. 89 z późn. zm.; dalej u.z.o.z.), według którego przez świadczenie zdrowotne wprost uznawało się orzekanie i opiniowanie o stanie zdrowia. Zdaniem pełnomocnika, orzekanie i opiniowanie o stanie zdrowia mieści się w pojęciu "innego działania medyczne wynikającego z przepisów odrębnych regulujących zasady jego wykonywania", a przepisami takimi są postanowienia art. 21 oraz art. 21a ustawy emerytalnej oraz wydane na tej podstawie przepisy wykonawcze.

Pełnomocnik wskazał również, że nie może ostać się rozumowanie GIODO, iż Komisja jest uprawniona do zbierania dokumentacji medycznej, a nie jest uprawniona do jej przetwarzania, w tym wypadku rozumianego jako przechowywanie. Zaznaczył, że dokumentacja ta jest elementem akt administracyjnych, jest niezbędna do cyklicznego przeprowadzania oceny przebiegu schorzeń u badanych funkcjonariuszy, celem określenia ich uprawnień rentowych, wreszcie jest również niezbędna do prawidłowego przeprowadzenia kontroli działalności organów administracji przez sądy administracyjne. Konsekwencją rozumowania GIODO byłaby konieczność niszczenia zebranych przez komisje lekarskie danych medycznych, a w konsekwencji niemożność wydawania orzeczeń lekarskich.

W wyniku wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy GIODO wydał decyzję opisaną na wstępie.

GIODO nie zgodził się z argumentacją pełnomocnika Komisji dotyczącą uprawnienia zarówno do pozyskiwania danych medycznych, jak również do ich przetwarzania. Podtrzymał przy tym dotychczasowe twierdzenia, iż regulacje zawarte w Rozporządzeniu określają wprost, że Komisja może pozyskiwać dokumentację lekarską niezbędną do wydania orzeczenia albo wprost od zainteresowanego, albo od organu kierującego na badania. Nie może natomiast samodzielnie występować do zakładów opieki zdrowotnej o udostępnienie takowej. Nie stanowi również podstawy do takiego żądania wskazywany przez pełnomocnika art. 26 ust. 3 pkt 2 oraz pkt 5 ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta, albowiem Komisja nie jest organem rentowym. GIODO nie znalazł także argumentów pozwalających zgodzić się z twierdzeniem, iż Komisja spełnia warunek zawarty w art. 29 ust. 1 ustawy o.p.p. Powtórzył przy tym wywód zawarty w decyzji I instancji, oparty o przepisy ustawy o działalności leczniczej. Wobec wszystkich okoliczności, GIODO uznał, iż zachodzi naruszenie przepisów ustawy o przetwarzaniu danych osobowych a co za tym idzie konieczne jest nakazanie usunięcia takiego naruszenia.

Na powyższą decyzję Regionalna Komisja Lekarska Nr [...] Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego wniosła, za pośrednictwem pełnomocnika, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wniosła o uchylenie obu decyzji wydanych przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych, zarzucając im błędne ustalenia dotyczące ustalenia, iż RKL:

1. nie spełniała i nie spełnia przesłanek określonych w art. 26 ust. 3 pkt 1 lub

ust. 3 pkt 2 lub ust. 3 pkt 5 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. ustawy o.p.p., w następstwie czego nie była i nie jest podmiotem uprawnionym do uzyskania dokumentacji medycznej w ramach prowadzonego postępowania dot. orzeczenia o inwalidztwie;

2. nie spełniała i nie spełnia przesłanek określonych w art. 29 ustawy o.p.p., w następstwie czego nie była i nie jest podmiotem uprawnionym do przechowywania dokumentacji medycznej.

Uzasadniając skargę, pełnomocnik organu podkreślił, że w momencie, w którym Komisja zwracała się do NZOZ [...] o udostępnienie dokumentacji medycznej A. S., obowiązywała jeszcze ustawy z dnia 31 sierpnia 1991 r. u.z.o.z. Zgodnie z art. 3 pkt 11 u.z.o.z. przez świadczenie zdrowotne rozumiało się działania służące zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia oraz inne działania medyczne wynikające z procesu leczenia lub przepisów odrębnych regulujących zasady ich wykonywania, w tym związane z orzekaniem i opiniowaniem stanu zdrowia. Natomiast zgodnie z art. 26 ust. 3 pkt 1 u.o.p.p. podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych udostępnia dokumentację medyczną również podmiotom udzielającym świadczeń zdrowotnych, jeżeli dokumentacja ta jest niezbędna do zapewnienia ciągłości świadczeń zdrowotnych. Zdaniem pełnomocnika, w chwili wystąpienia przez skarżącą do NZOZ skarżąca była uprawniona do pozyskania dokumentacji medycznej. Podtrzymał on również:

1. tezę, iż w definicji zawartej w art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy o działalności leczniczej zawiera się również orzekanie i opiniowanie o stanie zdrowia jako inne działanie medyczne wynikające z przepisów odrębnych regulujących zasady jego wykonywania;

2. twierdzenie o możliwości pozyskiwania dokumentacji lekarskiej w ramach "przeprowadzania śledztwa" wskazanego w § 13 ust. 4 pkt 2 Rozporządzenia;

3. całościową interpretację § 18 Rozporządzenia zgodnie z którą stanowi on uprawnienie, a nie ograniczenie zarówno pacjenta, jak i Komisji w procesie orzekania o stanie zdrowia;

4. interpretację art. 26 ust. 3 pkt 2, pozwalającą na żądanie przez Komisję udostępnienia dokumentacji medycznej jako organowi władzy publicznej;

5. wywód dotyczący nielogiczności stanowiska GIODO, zgodnie z którym Komisja może pozyskiwać dane medyczne dotyczące opiniowanych, ale nie może ich przechowywać, co prowadziłoby do wniosku, iż całą pozyskaną w trakcie postępowania orzeczniczego dokumentację lekarską należałoby następnie zniszczyć, co prowadziłoby do uniemożliwienia wydawania orzeczeń lekarskich, jak również przeprowadzenie kontroli w ramach postępowań przed sądami administracyjnymi i powszechnymi.

Wobec wszystkich podniesionych okoliczności, pełnomocnik RKL wniósł jak na wstępie.

W odpowiedzi na skargę Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując w całości dotychczasowe stanowisko w sprawie oraz przytoczoną argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym. Stosownie natomiast do art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga badana pod tym kątem podlega oddaleniu.

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi była decyzja Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] kwietnia 2013 r., utrzymująca w mocy decyzję organu z dnia [...] listopada 2012 r., którą to decyzją organ nakazał Regionalnej Komisji Lekarskiej Nr [...] ABW usunięcie danych osobowych A. S., uzyskanych od Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej [...] z siedzibą w P..

Wskazać należy, że ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 ze zm.) określa zasady postępowania przy przetwarzaniu danych osobowych oraz prawa osób fizycznych, których dane osobowe są lub mogą być przetwarzane w zbiorach danych (art. 2 ust. 1 ustawy). Przetwarzanie może być uznane za zgodne z prawem jedynie wówczas, gdy administrator danych wykaże się spełnieniem co najmniej jednej z materialnych przesłanek przetwarzania danych osobowych. Przesłanki te co do zasady równoprawne, zostały enumeratywnie wymienione w art. 23 ustawy, w przypadku danych zwykłych oraz w art. 27 ustawy w przypadku danych wrażliwych.

W rozpoznawanej sprawie A. S., występując ze skargą do Generalnego Inspektora Ochrony Danych, zakwestionował przetwarzanie jego danych wrażliwych, tj. danych o stanie jego zdrowia przez Regionalną Komisję Lekarską Nr [...] ABW. Wskazać należy, że przetwarzanie takich danych jest co do zasady zabronione. Jednakże art. 27 ust. 2 powołanej ustawy o ochronie danych osobowych przewiduje wyjątki od tej zasady. Są to przesłanki uchylające przedmiotowy zakaz. Przepis ten stanowi bowiem, że przetwarzanie danych, o których mowa w ust. 1, jest dopuszczalne jeżeli: (pkt 1) osoba, której dane dotyczą wyrazi na to zgodę na piśmie, chyba że chodzi o usunięcie dotyczących jej danych, (pkt 2) przepis szczególny innej ustawy zezwala na przetwarzanie takich danych bez zgody osoby, której dane dotyczą i stwarza pełne gwarancje ich ochrony, (pkt 3) przetwarzanie takich danych jest niezbędne do ochrony żywotnych interesów osoby, której dane dotyczą lub innej osoby, gdy osoba, której dane dotyczą nie jest fizycznie lub prawnie zdolna do wyrażenia zgody, do czasu ustanowienia opiekuna prawnego lub kuratora, (pkt 4) jest to niezbędne do wykonania statutowych zadań kościołów i innych związków wyznaniowych, stowarzyszeń, fundacji lub innych niezarobkowych organizacji lub instytucji o celach politycznych, naukowych, religijnych, filozoficznych lub związkowych, pod warunkiem, że przetwarzanie danych dotyczy wyłącznie członków tych organizacji lub instytucji albo osób utrzymujących z nimi stałe kontakty w związku z ich działalnością i zapewnione są pełne gwarancje ochrony przetwarzanych danych, (pkt 5) przetwarzanie dotyczy danych, które są niezbędne do dochodzenia praw przed sądem, (pkt 6) przetwarzanie jest niezbędne do wykonania zadań administratora danych odnoszących się do zatrudnienia pracowników i innych osób, a zakres przetwarzania danych jest określony w ustawie, (pkt 7) przetwarzanie jest prowadzone w celu ochrony stanu zdrowia, świadczenia usług medycznych lub leczenia pacjentów przez osoby trudniące się zawodowo leczeniem lub świadczeniem innych usług medycznych i są stworzone pełne gwarancje ochrony danych osobowych, (pkt 8) przetwarzanie dotyczy danych, które zostały podane do wiadomości publicznej przez osobę, której te dane dotyczą, (pkt 9) jest to niezbędne do prowadzenia badań naukowych, w tym do przygotowania rozprawy wymaganej do uzyskania dyplomu ukończenia szkoły wyższej lub stopnia naukowego; publikowanie wyników badań naukowych nie może następować w sposób umożliwiający identyfikację osób, których dane zostały przetworzone, (pkt 10) przetwarzanie danych jest prowadzone przez stronę w celu realizacji praw i obowiązków wynikających z orzeczenia wydanego w postępowaniu sądowym lub administracyjnym.

Oczywistym jest, że komisja uprawniona jest (i tego organ nie kwestionuje) do pozyskiwania dokumentacji medycznej w ramach prowadzonego przez siebie postępowania w przedmiocie orzekania o inwalidztwie. Jednakże przepisy prawa określają w tym zakresie tryb i podmioty, do których komisja może zwrócić się o przekazanie potrzebnej dokumentacji medycznej. Wskazać należy, że na podstawie art. 21 ust. 5 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin, Prezes Rady Ministrów wydał w dniu 20 sierpnia 2003 r. rozporządzenie w sprawie orzekania o inwalidztwie funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, emerytów i rencistów Urzędu Ochrony Państwa, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Agencji Wywiadu. Przepisy tego rozporządzenia określają tryb i podmioty, do których komisja może się zwrócić o przekazanie potrzebnej dokumentacji medycznej. Na mocy § 18 Rozporządzenia regionalna komisja lekarska wydaje orzeczenie, po zebraniu wszystkich niezbędnych dokumentów, o których mowa w § 13 ust. 4 Rozporządzenia. Jeżeli regionalna komisja lekarska nie może wydać orzeczenia z powodu braku dokumentów, o których mowa w § 13 ust. 4 Rozporządzenia, zawiadamia o tym osobę skierowaną, zobowiązując ją do ich dostarczenia, w terminie 14 dni lub kierując tę osobę na dodatkowe badania specjalistyczne lub obserwację szpitalną. Regionalna komisja lekarska może zwrócić się o dostarczenie dokumentów, o których mowa w § 13 ust. 4 Rozporządzenia do organu kierującego, czyli do organu emerytalno-rentowego. Po upływie terminu wyznaczonego do dostarczenia brakujących dokumentów, o których mowa w § 13 ust. 4 powołanego Rozporządzenia lub też w razie odmowy osoby skierowanej poddania się zleconym dodatkowym badaniom specjalistycznym lub obserwacji szpitalnej, regionalna komisja lekarska wydaje orzeczenie na podstawie posiadanych dokumentów i dokonuje oceny stanu zdrowia osoby skierowanej.

Tak więc w rozpoznawanej sprawie jeżeli komisja uznała, że posiadane przez nią dokumenty medyczne odnośnie stanu zdrowia osoby, której dotyczy postępowanie orzecznicze są niewystarczające, mogła domagać się ich bądź od tej osoby bądź od organu kierującego, który jest organem emerytalno-rentowym.

Komisja wskazując na legalność swojego postępowania w zakresie pozyskania danych wrażliwych A. S. z Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej [...] z siedzibą w P. powołała się na dwie podstawy prawne legalizujące ich przetwarzanie: art. 26 ust. 3 pkt 2 i pkt 5 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta. Wskazać należy, że zgodnie z art. 26 ust. 3 pkt 2 pow. ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta, podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych udostępnia dokumentację medyczną również: organom władzy publicznej, Narodowemu Funduszowi Zdrowia, organom samorządu zawodów medycznych oraz konsultantom krajowym i wojewódzkim, w zakresie niezbędnym do wykonywania przez te podmioty ich zadań, w szczególności kontroli i nadzoru. W rozpoznawanej sprawie komisja uznała, że jest organem władzy państwowej i uprawniona zatem była do przetwarzania danych osobowych wrażliwych A. S.. Stwierdzić należy, że Sąd nie podziela tego poglądu. Wskazać należy, że pomimo iż pojęcie organu władzy publicznej pojawia się w art. 7, art. 163, art. 228 czy też w art. 238 Konstytucji RP, to pojęć tych nigdzie nie definiuje. Zdaniem Sądu niewątpliwie Regionalna Komisja Lekarska ABW nie należy do organów władzy publicznej. Organem takim może być Szef ABW, nie zaś komisja lekarska, która orzeka w zakresie inwalidztwa co nie zmienia faktu, że Szef ABW nie jest organem odwoławczym w zakresie orzekania przez komisje o inwalidztwie.

Komisje lekarskie nie są również organami rentowymi oraz zespołem do spraw orzekania o niepełnosprawności.

W związku z powyższym, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji.