Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2850/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-01-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika

SENTENCJA

Referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej postanawia odmówić przyznania M. S. prawa pomocy w żądanym zakresie.


UZASADNIENIE

M. S., wnioskiem z dnia 10 stycznia 2015 r., złożonym na urzędowym formularzu, wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i uzyskiwanych dochodach zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Jedyny posiadany majątek to mieszkanie

o powierzchni [...] m². W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że jest osobą bezrobotną, bez środków do życia oraz że nie przysługuje mu emerytura ani renta.

Wskazać należy, że w przedmiotowej sprawie skarżący wcześniej kierował do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy, który w toku instancji sądowych został rozpoznany negatywnie (por. postanowienie referendarza sądowego z dnia 28 marca 2014 r., (k- 25), postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

z dnia 20 maja 2014 r., (k- 36), por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lipca 2014 r., (k- 48).

W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje:

W myśl art. 245 § 1 - 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy

w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub

w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie

i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2). Wskazać również należy, że w sytuacji, gdy wniosek

o przyznanie prawa pomocy jest kolejnym wnioskiem strony, jego zasadność podlega weryfikacji w trybie przepisu art. 165 p.p.s.a.

Podkreślić należy, że instytucja przyznania prawa pomocy jest rozwiązaniem szczególnym. Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce wyjątkowo w sytuacjach,

w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Każdy występując na drogę postępowania sądowego powinien natomiast mieć świadomość obowiązku ponoszenia kosztów tego postępowania i wnosząc o zwolnienie z tego obowiązku powinien uprawdopodobnić, że zachodzą przesłanki do uwzględnienia złożonego w tym przedmiocie wniosku.

W rozpoznawanej sprawie brak jest przesłanek uzasadniających przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, a co za tym idzie zmiany stanowiska Sądu wyrażonego wcześniej w toku instancji. Opisana we wniosku o przyznanie prawa pomocy sytuacja majątkowa

i osobista skarżącego nie uległa bowiem zmianie, nadal ma on na mocy decyzji ZUS przyznane świadczenie rentowe, którego nie pobiera. Łączna kwota zgromadzonych

z tego tytułu środków – stan na dzień 31 grudnia 2012 r. wyniosła [...] zł. Mimo, iż wnioskodawca jest osobą bezrobotną, ubogą oraz że nie osiąga jakiegokolwiek dochodu nie można uznać, że M. S. jest osobą pozbawioną środków do życia oraz że nie jest w stanie – bez uszczerbku utrzymania koniecznego - ponieść kosztów ustanowienia adwokata. Skoro M. S. z własnej woli nie odbiera przysługującego mu świadczenia rentowego. Nie można zatem przyjąć, że skarżący znajduje się w obecnej sytuacji materialnej z przyczyn od niego niezależnych. Nie istnieją bowiem jakiekolwiek obiektywne przeszkody uniemożliwiające odebranie należnego mu świadczenia.

W tej sytuacji stwierdzić należy, że w sprawie nie zaistniały przesłanki uzasadniające uwzględnienie złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy

w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Jednocześnie wskazać trzeba, że

w sprawie nie orzekano w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych, bowiem wnioskodawca zwolniony jest z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych z mocy ustawy. Zwolnienie to wynika z przepisu art. 239 pkt 1 lit. a ustawy Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania

w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej (taka sytuacja ma miejsce

w rozpoznawanej sprawie) nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 165 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.