Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 997/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2006-11-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Michalik Asesor WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Wita po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2006r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego i zasiłku dla bezrobotnych 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty Powiatu w K. z dnia [...]r. nr [...] 2. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana


UZASADNIENIE

Starosta Powiatu w K. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. "a" i "b", art. 2 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001) w trybie art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego orzekł o utracie przez M. K. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] r. W uzasadnieniu tej decyzji organ administracji wskazał, że skarżąca we wskazanym dniu podjęła zatrudnienie, a zgodnie z obowiązującymi przepisami następuje utrata statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku dla bezrobotnych.

Od powyższej decyzji odwołanie do Wojewody [...] wniosła skarżąca, która podała, że w organie pierwszej instancji złożyła dokumenty potwierdzające podjęcie pracy w N. w okresie od [...] r. do [...] r., jednakże do podjęcia pracy nie doszło z winy pracodawcy, który domagał się przedłożenia nielegalnych dokumentów.

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] r. Nr [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 i art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001) utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu swojej decyzji Wojewoda [...] przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania jak również wskazał na pouczenia jakie zostały stronie udzielone oraz przywołał obowiązujące przepisy prawa. Zauważył, że M. K. w dniu [...] r. złożyła oświadczenie woli, które stanowiło podstawę do wydania decyzji w sprawie utraty statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku dla bezrobotnych z dniem [...] r. Do dnia wydania decyzji przez Wojewodę [...] skarżąca nie zgłosiła się do organu pierwszej instancji jak również nie złożyła żadnego innego oświadczenia woli. Nadto organ ten zaznaczył, że skarżąca może ponownie uzyskać status osoby bezrobotnej dopełniając czynności rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy w K. i wówczas zbadane zostaną uprawnienia skarżącej do zasiłku dla bezrobotnych.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżąca wyraziła niezadowolenie z otrzymanego rozstrzygnięcia i podniosła, że dostarczy oświadczenie od pracodawcy o tym, że nie podjęła zatrudnienia, jednakże zwleka on z przesłaniem tego dokumentu.

Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Kontrola legalności zaskarżonej decyzji w oparciu o postanowienia art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) wykazała, że zaskarżona decyzja nie odpowiada wymogom prawa. Stosownie do postanowień art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego względnie inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Stosownie do postanowień art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.) bezrobotny jest osobą niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie albo innej pracy zarobkowej, albo jeżeli jest osobą niepełnosprawną, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie tego wymiaru czasu pracy, nieuczącą się w szkole, z wyjątkiem uczącej się w szkole dla dorosłych lub przystępującej do egzaminu eksternistycznego z zakresu tej szkoły lub w szkole wyższej w systemie wieczorowym, zaocznym lub eksternistycznym, zarejestrowaną we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy oraz poszukującą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, jeżeli spełnia określone w ustawie wymogi. Z kolei po myśli art. 74 tej ustawy bezrobotny jest obowiązany zawiadomić w ciągu 7 dni powiatowy urząd pracy o podjęciu zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub pozarolniczej działalności oraz zaistnienia innych okoliczności powodujących utratę statusu bezrobotnego albo utratę prawa do zasiłku.

Zgodnie z treścią art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego organ administracji prowadząc postępowanie podejmuje wszelkie kroki zmierzające do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego w sprawie, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes strony. Z kolei po myśli art. 132 § 1 tego Kodeksu organ administracji, który uzna, że odwołanie zasługuje w całości na uwzględnienie, może wydać nową decyzję, w której uchyli lub zmieni zaskarżoną decyzję.

Przywołanie powyższych przepisów ma istotne znaczenie w niniejszej sprawie, ponieważ jak wynika z akt sprawy skarżąca w dniu [...] r. złożyła oświadczenie, że z dniem [...] r. podejmie zatrudnienie u pracodawcy zlokalizowanego na terenie N. i na tę okoliczność przedłożyła stosowny dokument potwierdzający zapewnienie jej zatrudnienia. Zatem organ pierwszej instancji w sposób prawidłowy i zgodny z obowiązującymi przepisami wydał swoją decyzję z dnia [...] r. o utracie statusu osoby bezrobotnej i utracie zasiłku dla bezrobotnych przez skarżącą. Jak wynika z zasad obowiązujących na gruncie Kodeksu postępowania administracyjnego decyzja ta nie była decyzją ostateczną, ponieważ przysługiwało od niej odwołanie i skarżąca w dniu [...] r. takie odwołanie wniosła, co potwierdziła pismem z dnia [...] r. W pismach tych wyraźnie zaznaczyła, że przyrzeczonej pracy nie podjęła z uwagi na dodatkowe wymogi stawiane przez pracodawcę, które w dodatku nie były zgodne z przepisami prawa. Organy administracji publicznej obu instancji nie podjęły działań zmierzających do wyjaśnienia sytuacji osobistej skarżącej, a w szczególności tego czy skarżąca faktycznie podjęła zatrudnienie, czy też takiego zatrudnienia nie podjęła. Wskazane organy uznały, że oświadczenie skarżącej z dnia [...] r. złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań jest w dalszym ciągu wiążące i wywołujące skutek prawny. Z takim ujęciem trudno się zgodzić, ponieważ skarżąca stosownie do obowiązujących przepisów prawa zobowiązana była do poinformowania organu w terminie siedmiu dni o podjęciu zatrudnienia. Skarżąca dysponując promesą zatrudnienia poinformowała organ wcześniej, co może wynikać z tego że wypełnienie tego obowiązku z terenu N. mogłoby być utrudnione. Wskazane oświadczenie, jak już zostało to zaznaczone było dla organu pierwszej instancji wiążące i zasadnie podjął on decyzję z dnia [...] r., jednakże późniejsze oświadczenia skarżącej nakazywały temu organowi jak również organowi odwoławczemu do podjęcia działań zmierzających do wyjaśnienia jej sytuacji prawnej. Nadto należy zwrócić uwagę na fakt, że skarżąca w dniu [...] r. stawiła się w siedzibie organu pierwszej instancji by podpisać oświadczenie bezrobotnego o uzyskiwanych dochodach. Okoliczność ta może potwierdzać twierdzenia strony o tym, że z dniem [...] r. nie podjęła zatrudnienia. Przedstawiona sytuacja faktyczna umożliwiała organowi administracji pierwszej instancji w sytuacji potwierdzenia zmiany sytuacji prawnej skarżącej na uwzględnienie w całości wniesionego odwołania i na uchylenie swojej decyzji. Odmiennymi uprawnieniami dysponował organ odwoławczy, ponieważ przy podejmowaniu rozstrzygnięcia winien brać pod uwagę nie tylko stan prawny ale i stan faktyczny obowiązujący w dniu wydania decyzji. Organ ten nie przeprowadził żadnego uzupełniającego postępowania dowodowego w sprawie, a swoje rozstrzygnięcia oparł analogicznie jak organ pierwszej instancji na oświadczeniu skarżącej z dnia [...] r. W świetle opisanego stanu faktycznego w sprawie jak również przywołanego stanu prawnego należy stwierdzić, ze wyczerpana została przesłanka uwzględnienia wniesionej skargi przewidziana treścią art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a mianowicie naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

Skutkiem niniejszego wyroku jest powrót sprawy do organu pierwszej instancji, który winien przeprowadzić stosowne postępowanie wyjaśniające w sprawie, a w szczególności ustalić, czy skarżąca faktycznie w dniu [...] r. podjęła zatrudnienie, czy też tego zatrudnienia nie podjęła, a następnie wydać decyzję odzwierciedlającą ustalony stan faktyczny w sprawie.

Z uwagi na fakt, że mocą uchylonej decyzji organ administracji orzekł o utracie przez skarżącą statusu osoby bezrobotnej oraz o utracie zasiłku dla bezrobotnych Sąd stosownie do postanowień art. 152 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana.

Wobec powyższego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" cytowanej ustawy uchylono zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty Powiatu w K..