Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 475/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2022-11-24 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
odrzucono skargę , zwrócono wpis
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi T. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 2 lutego 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. postanawia: 1. odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi, 2. odrzucić skargę sporządzoną osobiście przez skarżącego, 3. zwrócić skarżącemu kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem Starszego referendarza sądowego wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia - w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi - braków formalnych skargi na opisaną w sentencji postanowienia decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie poprzez: złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym; podanie numeru PESEL skarżącego. Ponieważ braki skargi nie zostały uzupełnione, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2022 r. skargę odrzucił. Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 14 września b.r.

W dniu 21 września 2022 r. (data stempla pocztowego) skarżący złożył za pośrednictwem organu wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi, załączając jednocześnie sporządzoną osobiście skargę. We wniosku przedstawił okoliczności nawiązania współpracy z pełnomocnikiem oraz podkreślił, że przed 16 września b.r., kiedy to otrzymał informację, że skarga została odrzucona, nie miał żadnych podstaw, aby wątpić, że skarga została skutecznie złożona. Zaznaczył, że to pełnomocnik ponosi winę w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, natomiast po stronie skarżącego brak jest takiej winy. Podał, że z uwagi na fakt, że nie jest osobą profesjonalnie zajmującą się prawem, to do jego gestii należało wyłącznie upewnienie się, że skarga została złożona. Pełnomocnik powinien był natomiast zadbać o to, aby spełniała ona odpowiednie wymogi formalne. Odpowiadając na wezwanie Sądu skarżący podał, że wnosi o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Zaznaczył, że brak złożenia skutecznie skargi pozostaje w bezpośrednim związku przyczynowym z niekompetencją pełnomocnika. Wskazał także, że zakończył współpracę z pełnomocnikiem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Termin ten wynosi 30 dni i liczony jest od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 § 1 p.p.s.a.). Z kolei, zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu. Przy czym równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Należy podkreślić, że tylko kumulatywne spełnienie przesłanek warunkujących przywrócenie terminu może wywołać zamierzony skutek prawny.

Sąd zaznacza, że w sprawie zostały spełnione formalne przesłanki warunkujące merytoryczne rozpoznanie wniosku skarżącego, gdyż wniosek o przywrócenie terminu złożył w przewidzianym ustawą terminie, dokonując jednocześnie czynności, której w terminie nie dokonał.

Dokonując zatem merytorycznej oceny wniosku należy stwierdzić, że skarżący nie uprawdopodobnił swojego braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Wskazać należy, że pojęcie winy strony w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowym obejmuje swym zakresem także winę osób trzecich, które strona upoważniła do dokonania określonej czynności. W orzecznictwie sądów administracyjnych oraz w literaturze przedmiotu wyrażany jest pogląd, zgodnie z którym zaniedbanie osoby, której powierzono wykonanie czynności, do której zobowiązana była strona skarżąca, nie uzasadnia przywrócenia uchybionego terminu. W ramach kryterium dochowania staranności, warunkującego brak winy w uchybieniu terminowi, mieści się bowiem również kontrola sposobu wykonania powierzonej czynności (postanowienie WSA w Szczecinie z dnia 16 marca 2018 r., sygn. akt I SA/Sz 339/17 oraz powołana tam literatura). Ponadto, jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 19 września 2012 r., sygn. akt I FZ 343/12 (LEX nr 1221206): "swego rodzaju łagodzenie przesłanki braku winy, nie znajduje umocowania ustawowego, gdyż powierzanie dokonywania określonych czynności w sprawie innym osobom – czy to przez stronę, która zleca prowadzenie sprawy profesjonalnemu pełnomocnikowi, czy to przez tego pełnomocnika np. pracownikowi kancelarii – nie powoduje, że osoba, na której ciąży obowiązek dokonania konkretnej czynności w określonym terminie "pozbywa się" w ten sposób odpowiedzialności za należyte wypełnienie tego obowiązku. Inne rozumienie przesłanki braku winy prowadziłoby zdaniem Sądu do tego, że "opłacalne" byłoby przekazanie dokonania danej czynności osobie trzeciej, gdyż niezależnie od tego, czy osoba ta prawidłowo by się z zadania wywiązała (i z jakich względów ewentualnie by tego nie zrobiła) na stronę postępowania "przeszłyby" jedynie pozytywne rezultaty działań takiej osoby, a w przypadku niewywiązania się (nieprawidłowego wywiązania się) przez tę osobę z powierzonego jej zadania stronie nie można byłoby przypisać winy nawet wtedy, gdyby niedokonanie czynności było rezultatem rażących zaniedbań takiej osoby. Takie rozumienie wymogów z art. 86 p.p.s.a. prowadziłoby do nadużycia z zasady wyjątkowej instytucji przywrócenia terminu i nie może być w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zaakceptowane". W związku z tym Sąd stwierdza, że to skarżący ponosi ryzyko ujemnych skutków zaniedbań profesjonalnego pełnomocnika, dlatego argumentacja skarżącego, że działanie w zaufaniu do pełnomocnika uwalnia go od winy w niezachowaniu terminu nie zasługiwała na uwzględnienie.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na zasadzie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia.

Konsekwencją odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi jest to, że skardze z dnia 21 września 2022 r. – jako wniesionej po terminie - nie można nadać dalszego biegu. W związku z tym Sąd skargę odrzucił (pkt 2 sentencji postanowienia), biorąc za podstawę swego rozstrzygnięcia art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Pkt 3 sentencji postanowienia znajduje natomiast podstawę w treści art. 232§1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.