Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2586/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-01-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Minister Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 30b ust. 4 i 6
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity
article: art. 8 i 9
journal: Dz.U. 2007 nr 168 poz 1186
law: Ustawa z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Michał Sowiński, Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura (spr.), Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska, Protokolant st. specjalista - Małgorzata Broniarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 stycznia 2014r. sprawy ze skargi F. w W. na informację Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia ... października 2013 r. nr ... w przedmiocie pozostawienia protestu bez rozpatrzenia; oddala skargę


UZASADNIENIE

F. w W. złożyła skargę na pismo Ministra Pracy i Polityki Społecznej - Departament Wdrażania EFS z dnia [...] października 2013 r. zawierającego informację o pozostawieniu protestu złożonego przez Fundację bez rozstrzygnięcia.

Zaskarżone pismo wydano w następującym stanie faktycznym:

F. w W. złożyła w dniu 6 czerwca 2013 r. do Instytucji Organizującej Konkurs (I P) Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej - Departament Wdrażania Europejskiego Funduszu Spójności w ramach Priorytetu V Dobre Rządzenie, Działanie 5.4 Rozwój Potencjału trzeciego sektora, poddziałanie 5.4.2 Rozwój Dialogu Obywatelskiego wniosek o realizację projektu "[...]". Wniosek otrzymał numer [...].

Pismem z dnia [...] września 2013 r. nr [...] Departament Wdrażania EFS poinformował F., że projekt został pozytywnie oceniony przez Komisję Oceny Projektów (KOP) jednak ze względu na brak środków finansowych nie może zostać przyjęty do dofinansowania.

F. poinformowano ponadto, że wniosek w części A Karty Oceny Merytorycznej (KOM) tj. Kryteria horyzontalne i dostępu został oceniony pozytywnie zaś w części B uzyskał 78 punktów oraz odnosząc się do poszczególnych punktów części B wniosku przytoczono punktację cząstkową dokonaną przez członków KOP (2 ekspertów). Do pisma dołączono 2 Karty Oceny Merytorycznej, z których treści wynikało, że w odniesieniu do części B wniosku ekspert nr 1 przyznał 85 pkt zaś ekspert nr 2 - 71 pkt w związku z czym średnia wyniosła 78 pkt. W treści dołączonych KOM zawarte zostały obok punktacji uzasadnienia przyznanych ocen.

Informacja o ocenie Projektu zawierała pouczenie dotyczące terminu oraz formy wniesienia protestu ze wskazaniem przyczyn, dla których protest może zostać pozostawiony bez rozpatrzenia.

F. w W. złożyła w terminie protest od oceny projektu, w którym zaznaczyła, że dotyczy on oceny dokonanej przez obydwu ekspertów i szczegółowo wskazała w jego zarzutach, z którymi ocenami a zarazem przyznaną punktacją nie zgadza się i z jakich przyczyn.

Pismem z dnia [...] października 2013 r. MPiPS poinformowało F. o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia wskazując, że w pouczeniu dotyczącym warunków skutecznego wniesienia protestu przez wnioskodawcę zawarto jednoznaczne wskazania jakie wymagania musi spełniać protest ażeby został rozpoznany merytorycznie. Wskazano, że protest wniesiony przez F. nie spełnił warunku dotyczącego złożenia wraz z nim oryginału lub uwierzytelnionej kopii dokumentu poświadczającego umocowanie osoby, która go podpisała do jego wniesienia. W tym stanie rzeczy protest na podstawie art. 30b ust. 4 pkt 11 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o polityce prowadzenia rozwoju (Dz.U. z 2009 nr 84 ze zm.) został pozostawiony bez rozpatrzenia.

Od informacji z dnia 31 października 2013 r. F. w W. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

W skardze F. wniosła o uchylenia rozstrzygnięcia w całości, przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania i zasądzenie kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że protest został podpisany przez Prezesa F. uprawnionego do jednoosobowej reprezentacji, który podpisał również wniosek, do którego załączony był wydruk z KRS zawierający wspomnianą informację. Złożenie wraz z wnioskiem dokumentu z KRS, było wystarczające dla spełnienia wymogu dotyczącego wypełnienia formalnych kwestii związanych ze skutecznym złożeniem protestu. Wynika to z faktu jawności danych zawartych w KRS, które organ miał obowiązek sprawdzić jeśli powziął jakąkolwiek wątpliwość co do reprezentacji F. wynikającej z treści art. 10 ustawy z 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach (Dz. U. z 1984 nr 21 poz.97). W tym stanie rzeczy pozostawienie protestu bez rozpatrzenia i pozbawienie strony możliwości merytorycznej oceny wniosku stanowi naruszenie prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z treścią art. 30b ust. 4 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U.2009.84.712 ze zm.) protest może być wniesiony przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia doręczenia mu informacji o ocenie projektu oraz zgodnie z ust.6 tego artykułu jest on wnoszony w formie pisemnej i zawiera:

1) oznaczenie właściwej instytucji zarządzającej, do której jest wnoszony;

2) dane wnioskodawcy;

3) numer wniosku o dofinansowanie;

4) wskazanie wszystkich kryteriów wyboru projektu, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza, wraz z uzasadnieniem;

5) wskazanie wszystkich zarzutów o charakterze proceduralnym w zakresie przeprowadzonej oceny wraz z uzasadnieniem;

6) podpis wnioskodawcy lub osoby upoważnionej do jego reprezentowania, z załączeniem oryginału lub uwierzytelnionej kopii dokumentu poświadczającego umocowanie takiej osoby do działania w imieniu wnioskodawcy.

Zaznaczenia wymaga, że art. 30b ust.6 ustawy o przytoczonej treści obowiązuje zgodnie z treścią art. 5 ustawy z dnia 19 kwietnia 2013 r. o zmianie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U.2013.714) od 28 czerwca 2013r. Zgodnie z treścią art. 30a ust 3 ustawy właściwa instytucja, o której mowa w ust. 2, pisemnie informuje wnioskodawcę o wynikach poszczególnych etapów oceny jego projektu wraz z podaniem otrzymanej punktacji lub informacji o spełnieniu bądź niespełnieniu kryteriów wyboru projektów. Informacja ta zawiera uzasadnienie oceny, a w przypadku gdy ocena jest negatywna - także pouczenie o możliwości wniesienia protestu, w trybie i na zasadach określonych w art. 30b, zawierające wskazanie:

1) właściwej instytucji zarządzającej, do której należy wnieść protest;

2) terminu wniesienia protestu;

3) formy i trybu wniesienia protestu;

4) konieczności spełnienia wymogów formalnych, o których mowa w art. 30b ust. 6.

Zatem ażeby uznać czy protest spełnia warunki formalne dla jego rozpatrzenia należy ocenić czy zachowane zostały wymogi wynikające z treści art. 30 b ust. 4 i 6 ustawy o prowadzeniu polityki rozwoju oraz czy wnioskodawca został o tych warunkach właściwie pouczony w pisemnej informacji zawierającej ocenę projektu – co wynika z treści art. 30b ust.11 ustawy.

Należy ponownie podkreślić, że warunki o jakich mowa w odniesieniu do protestu określone w treści art. 30b ust. 6 zostały wprowadzone od dnia 28 czerwca 2013 r. Poprzednio art. 30b ust.5 ustawy o prowadzeniu polityki rozwoju przewidywał bowiem jedynie, że nie podlegają rozpatrzeniu środki odwoławcze, jeżeli mimo prawidłowego pouczenia, o którym mowa w ust. 1, zostały wniesione:

1) po terminie;

2) w sposób sprzeczny z pouczeniem;

3) do niewłaściwej instytucji.

Pouczenie, o którym mowa w pkt. 2 zgodnie zaś z treścią art. 30b ust.1 ustawy w brzmieniu obowiązującym do 28 czerwca 2013 r. przewidywało, że właściwa instytucja dokonująca oceny projektu pouczając o prawie wniesienia protestu miała obowiązek wskazania terminu przysługującego na jego wniesienie, sposobu wniesienia oraz właściwej instytucji, do której środek ten należy wnieść. Zatem jak widać obowiązek dotyczący m.in. złożenia protestu zawierającego poza podpisem wnioskodawcy lub osoby upoważnionej do jego reprezentowania, z załączeniem oryginału lub uwierzytelnionej kopii dokumentu poświadczającego umocowanie takiej osoby do działania w imieniu wnioskodawcy, został wprowadzony nowelizacją ustawy o prowadzeniu polityki rozwoju. Wymóg ten dotyczy wszystkich wnioskodawców bez wyjątku, co jest zrozumiałe ponieważ pozbawia organ możliwości dowolnego decydowania w zakresie tego czy i na ile określony wnioskodawca spełnił ten warunek, co prowadzić mogłoby potencjalnie do niepożądanej uznaniowości i braku równych szans. Należy zdać sobie sprawę z tego, że ustawodawca wprowadzając wskazany zapis musiał posiadać wiedzę o zasadach funkcjonowania Krajowego Rejestru Sądowego w szczególności o treści art. 8 i 9 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (t.j.Dz.U.2013.1203) a mimo tego wprowadził wspomniany nakaz dotyczący sposobu dokumentowania uprawnienia do działania w imieniu wnioskodawcy.

Bez znaczenia zatem dla sprawy ma okoliczność powoływana przez skarżącego co do faktu, że F. zgodnie z art. 10 ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach (Dz.U.1991.46.203 ze zm.) działa poprzez Zarząd, który kieruje jej działalnością oraz reprezentuje ją na zewnątrz jak również okoliczność, że zgodnie z art.7 F. podlega obowiązkowi wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego oraz, że zgodnie z art. 4. w/w ustawy F. działa na podstawie przepisów tej ustawy i statutu, który z kolei zgodnie z art. 8a. ust.1 pkt 1 ustawy o KRS składany jest do Katalogu prowadzonego przez Centralną Informację Krajowego Rejestru Sądowego .

W przedmiotowej sprawie pismo organu o ocenie projektu z dnia [...] września 2013 r. zawierało prawidłowe pouczenie informujące skarżącą o obowiązku złożenia dokumentu potwierdzającego umocowanie Prezesa Zarządu do podpisania protestu, wskazujące na konsekwencje braku jego wypełnienia w postaci nie rozpatrzenia protestu. F. nie wykonała nałożonego pouczeniem obowiązku a zatem powinna mieć świadomość konsekwencji wynikającej z treści art. 30b ust. 11 ustawy o prowadzeniu polityki rozwoju, z którego wynika że protest nie podlega rozpatrzeniu, jeżeli mimo prawidłowego pouczenia, o którym mowa w art. 30a ust. 3, został wniesiony:

1) po terminie,

2) do niewłaściwej instytucji,

3) przez podmiot inny niż wskazany w art. 29 ust. 2 pkt 2,

4) bez spełnienia wymogów określonych w ust. 6

- o czym właściwa instytucja informuje wnioskodawcę na piśmie.

Mając powyższe okoliczności na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a oddalił skargę.