Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1297/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-12-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6254 Usługi telekomunikacyjne i eksploatacja sieci telekomunikacyjnych
Hasła tematyczne: Telekomunikacja
Skarżony organ: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 113 par. 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.) Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Protokolant Marcin Just po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2007 r. sprawy ze skargi T. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie wyjaśnienia treści decyzji ustalającej nowe warunki świadczenia usługi hurtowego dostępu do sieci telekomunikacyjnej 1. uchyla zaskarżone postanowienie i utrzymane nim w mocy postanowienie z dnia [...] marca 2007 r.; 2. stwierdza, że uchylone postanowienie nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej na rzecz T. S.A. z siedzibą w W. kwotę 340 zł (trzysta czterdzieści) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 31 października 2006 r. (data wpływu do Urzędu 2 listopada 2006 r.) Tel. zwróciła się do Prezesa UKE o wyjaśnienie wątpliwości co do treści Decyzji z [...] lipca 2006 r. w kwestii, czy usługi ujęte w ramach Usługi Podstawowej obejmują wszystkie połączenia na numery AUS i numery skrócone, a w przypadku uznania, iż Usługa Podstawowa obejmuje wszystkie połączenia na numery AUS, czy do rozliczeń za te numery stosuje się ogólny opust i sposób taryfikacji przewidziany w Decyzji dla danego rodzaju połączeń, czy też inne zasady rozliczeń. W uzasadnieniu wniosku, Tel. wskazała, iż podczas prac wdrożeniowych nad usługą WLR, T. odmówiła świadczenia na rzecz Tel. połączeń na numery AUS oraz numery skrócone w ramach Usługi Podstawowej (czyli z opustem w wysokości 40%).

Prezes UKE, wypełniając dyspozycję art. 61 § 4 k.p.a., pismem z dnia 10 listopada 2006 r. zawiadomił Strony o wszczęciu postępowania administracyjnego o wydanie postanowienia o wyjaśnienie treści Decyzji oraz zwrócił się do T. o przedstawienie stanowiska w przedmiocie wspomnianego wniosku Tel.

T., pismem z dnia 17 listopada 2006 r., ustosunkowała się do wniosku Tel. Zdaniem T., wniosek Tel. był nieuzasadniony, gdyż miał na celu uzupełnienie Decyzji a nie jej wyjaśnienie. T. uważa, iż Decyzja, w zakresie objętym wnioskiem T. jest jasna. W szczególności wskazuje na to treść innych decyzji Prezesa UKE, podjętych w podobnych sprawach, a także zamknięty charakter katalogu usług zamieszczonych w załącznikach nr 3 i 4 do Decyzji (dotyczących przedmiotowych połączeń). Ponadto, T. stwierdza, że akceptacja wniosku Tel. oznaczałaby konieczność świadczenia wspomnianych usług poniżej upustu wskazanego przez Prezesa UKE w uzasadnieniu Decyzji.

W dniu [...] listopada 2006 r. Prezes UKE, zgodnie z art. 10 § 1 k.p.a. wezwał Strony do zapoznania się z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie i do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strony nie skorzystały z przysługującego im uprawnienia i nie wypowiedziały co do zebranego materiału dowodowego.

Postanowieniem z dnia [...] marca 2007 r., znak [...], Prezes UKE wyjaśnił wątpliwości Tel., wskazując, iż zakres usług ujętych, w Usłudze Podstawowej dotyczy wszystkich połączeń do numerów skróconych. Połączenia na numery skrócone obejmują w szczególności połączenia na numery AUS i powinny być rozliczane zgodnie z cennikiem T., przy zastosowaniu opustu hurtowego w wysokości 40%.

Pismem z dnia [...] marca 2007 r. (data wpływu do Urzędu 26 marca 2007 r.) T. zwróciła się do Prezesa UKE o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Prezesa UKE z dnia [...] marca 2006 r., znak [...], błędnie oznaczonym przez T. jako [...]. W ocenie T., wątpliwości Tel. zostały wyjaśnione w sposób sprzeczny z treścią Decyzji. T wskazała, iż Prezes UKE wydając w dniu [...] grudnia 2006 r. decyzję znak: [...], zmieniającą Decyzję, dodał do załącznika nr 3 połączenia, co do których stwierdził (w zaskarżonym postanowieniu), iż wchodzą w zakres Decyzji. Zdaniem T., wskazuje to, iż Decyzja nie zawierała tych postanowień, których dotyczy postanowienie. Ponadto, T. zarzuciła Prezesowi UKE, iż wydając przedmiotowe postanowienie wyjaśnił wątpliwości co do treści decyzji, która nie obowiązuje, jako że Prezes UKE w dniu [...] grudnia 2006 r. wydał decyzję, znak [...] (zwaną dalej Nową Decyzją), która zmieniła Decyzję z [...] lipca 2006 r.

W dniu [...] maja 2007 r. Prezes UKE zawiadomił strony i uczestników o możliwości zapoznania się z materiałem zgromadzonym w sprawie i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów, materiałów oraz żądań. Strony nie skorzystały z przysługującego im w tym zakresie uprawnienia.

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2007 r. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie w uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 113 § 2 k.p.a. "Organ który wydał decyzją, wyjaśnia w drodze postanowienia na żądanie organu egzekucyjnego lub strony wątpliwości co do treści decyzji".

Wyjaśnienie wątpliwości nie może prowadzić, do nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego ani też nie może powodować zmian merytorycznych treści decyzji. Nie może także pozostawać w sprzeczności z treścią decyzji (por. B. Adamiak, J. Borkowski, "Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz", Warszawa 2000 r., str. 473).

Jak przyjęto w utrwalonym orzecznictwie wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji nie polega na interpretacji gramatycznej, logicznej czy celowościowej lecz jedynie na objaśnieniu, jak organ wydający decyzję rozumiał jej sens. Organ administracyjny nie jest więc powołany do interpretacji treści decyzji z zastosowaniem zasad wykładni prawa, tylko do wyjaśnienia, jak rozumiał własną decyzję (tak wyrok NSA z dnia 27 stycznia 2003 r. III SA 622/01 oraz wyrok z 17 grudnia 2002 r. II SA 1560/01).

Organ stwierdził ponadto, że wyjaśnienie treści decyzji konieczne jest wtedy, gdy "jest ona niejednoznaczna lub dotknięta zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy" (por. M. Jaśkowska, A. Wróbel, "Komentarz do ustawy z dnia 14 czerwca 1960. r. kodeks postępowania administracyjnego" [w] M. Jaśkowska, A. Wróbel: "Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz", Kraków 2000 r., s. 654).

W swoim wniosku z dnia [...] października 2006 r. Tel. wniosło o wyjaśnienie treści Decyzji Prezesa UKE z dnia [...] lipca 2006 r., znak [...] w zakresie, czy usługi ujęte w ramach Usługi Podstawowej obejmują wszystkie połączenia na numery AUS i numery skrócone, a także w przypadku uznania, iż Usługa Podstawowa obejmuje wszystkie połączenia na numery AUS i numery skrócone, czy do rozliczeń za te numery stosuje się ogólny opust i sposób taryfikacji przewidziany w Decyzji dla danego rodzaju połączeń, czy też inne zasady rozliczeń.

Tel. wskazało, iż w efekcie dokonania wykładni Decyzji, uzasadnienia do Decyzji, a także w związku z dokonaniem analizy porównawczej Usługi Podstawowej i Usługi Pełnej oraz po zestawieniu cennika T. z zakresem usług ujętych w Decyzji, zasadnym jest, zdaniemTel., stwierdzenie, iż na mocy Decyzji T. zobowiązana jest, w ramach Usługi Podstawowej, do świadczenia na rzecz Tel. wszystkich połączeń na numery AUS i numery 118xxx.

Prezes UKE stwierdził, iż T. zobowiązana jest na podstawie Decyzji do świadczenia pełnego zakresu usług na numerach skróconych. Wniosek taki wynika z celu Decyzji, zakresu oraz kształtu usługi WLR, a także ze względu na fakt, iż wyłączenie świadczenia pewnych kategorii połączeń związane było z możliwościami technicznymi dotyczącymi zmian w systemach T. i ich okresem wprowadzenia, nie zaś ze względu na charakter numeracji skróconej, który jest technicznie jednolity (numer przeznaczony dla usługi świadczonej w sieci stacjonarnej, polegającej na udzieleniu różnych informacji, przyjmowaniu zleceń oraz przyjmowaniu wywołań alarmowych). Prezes UKE wskazał, iż w pierwszej kolejności Strony powinny kierować się zapisami zawartymi w sentencji decyzji.

Odnosząc się do zarzutu T. sformułowanego we wniosku z dnia [...] marca 2007 r. opierającego się na twierdzeniu, że treść postanowienia Prezesa UKE z dnia [...] marca 2007 r. jest sprzeczna z treścią Decyzji, bowiem Decyzja nie zawierała tych połączeń, których dotyczy postanowienie, Prezes UKE jest zdania, że zarzut ten należy uznać za bezzasadny. Prezes UKE, wydając Decyzję, wskazał iż jej celem jest umożliwienie Tel. zaoferowania użytkownikom usługi, której zakres byłby zgodny z zakresem usługi abonamentowej świadczonej przez T. Brak możliwości skorzystania, przez abonentów WLR z numerów AUS, np. przedsiębiorstw taksówkowych, nie ma żadnego uzasadnienia T. zobowiązana jest na podstawie Decyzji do świadczenia pełnego zakresu usług na numerach skróconych, zaś wyłączenie pewnej kategorii połączeń (CPP, PRS) wynikało jedynie z niemożliwości świadczenia ich przez T. w terminie wskazanym przez Prezesa UKE jako termin wdrożenia Usługi Podstawowej i nie było podyktowane charakterem numeracji skróconej, który jest technicznie jednolity.

Odnosząc się do zarzutu zawarcia w Nowej Decyzji połączeń, co do których Prezes UKE stwierdził w zaskarżonym postanowieniu, iż Decyzja obejmuje je swoim zakresem, Prezes UKE wyjaśnia, iż zamieszczenie przedmiotowych połączeń expressis verbis w Załączniku nr 3 wynikało z faktu zaistnienia wątpliwości co do treści Decyzji. Wątpliwości te znalazły wyraz we wniosku Tel. z dnia [...] października 2006 r. Wydając Nową Decyzję, Prezes UKE był świadom istnienia wspomnianych wątpliwości, zatem uznał, iż wskazana będzie zmiana brzmienia Załączników nr 3 i 4. Oznacza to, iż zmiana Załączników podyktowana była li tylko koniecznością wyeliminowania możliwości pojawienia się w przyszłości wątpliwości co do treści Decyzji. W żaden sposób nie przesądza to natomiast o sprzeczności postanowienia z Decyzją.

Ponadto, wniosek T. z dnia [...] marca 2007 r. zawierał zarzut, że wydając Nową Decyzję, Prezes UKE wyeliminował z obrotu prawnego Decyzję, zatem nie jest dopuszczalne wydanie postanowienia wyjaśniającego treść nieistniejącej Decyzji.

Zdaniem Prezesa UKE, nie można zgodzić się z powyższym zarzutem. Art. 113 § 2 k.p.a. nie określa terminu, w ciągu którego stronie przysługuje prawo żądania wyjaśnienia treści decyzji ani też terminu, w ciągu którego organ administracji jest władny wydać postanowienie w tej kwestii. Z uwagi na powyższe, postanowienie w tym przedmiocie może być wydane w każdym czasie. Jak bowiem podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 24 września 1999 r. (sygn. Akt I S.A. 14/99) "wykładnia decyzji w trybie art. 113 2 k.p.a. nie może prowadzić do merytorycznej zmiany decyzji. Stąd też uprawnienie do żądania wyjaśnienia wątpliwości nie jest ograniczone żadnym terminem i postanowienie może być wydane w każdym czasie." Ponadto, Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 16 czerwca 1997 r. ( sygn. akt I SA/Ka 1612/96) stwierdził, że "biorąc pod uwagą cel instytucji uregulowanej w art. 113 § 2 k.p.a. podkreślić trzeba, że sięgnięcie do niej prowadzić ma do usunięcia niejasności co do treści decyzji, w szczególności wtedy, gdy jest ona niejednoznaczna lub dotknięta zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy". W ocenie zaś tego Sądu sformułowanej w treści uzasadnienia wyroku z dnia 17 grudnia 2002 r. II SA 1560/01 " zakres wyjaśnienia decyzji administracyjnej wyznaczony jest zakresem rozstrzygnięcia i jego uzasadnienia, którego wyjaśnienie to ma dotyczyć. Organ administracyjny nie może w drodze wyjaśnienia zmienić rodzaju sprawy, którą rozstrzygnął. Oznacza to, że przedmiotem postanowienia wyjaśniającego może być wyłącznie decyzja wydana w sprawie. Organ nie ma prawa czynić wyjaśnień poza granicami tej decyzji, gdyż narusza w ten sposób tożsamość sprawy w sensie przedmiotowym i podmiotowym. M.in. wypowiadanie się w ramach postanowienia wyjaśniającego decyzję o kwestiach, które nie były tą decyzją rozstrzygane, prowadzi do zmiany przedmiotowej tożsamości sprawy i de facto treści decyzji przez nowe określenie jej zakresu. Wykładnia dokonywana w trybie art. 113 § 2 k.p.a. nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia ani do uzupełnienia poprzedniego rozstrzygnięcia, nie może być oparta na nowych dowodach i nowych ustaleniach. Ma bowiem służyć wyłącznie wyjaśnieniu decyzji w zakresie, w jakim została ona wydana i niczemu więcej. W szczególności nie wchodzi w rachubę, żeby organ w ramach postanowienia wydanego na podstawie art. 113 § 2 k.p.a. udzielał stronom odpowiedzi na pytania stawiane we wniosku o wyjaśnienie decyzji, które wychodzą poza jej treść i zakres oraz nie dotyczą wątpliwości co do treści decyzji. Organ administracyjny nie jest powołany do interpretacji treści decyzji z zastosowaniem zasad wykładni prawa, tylko do wyjaśnienia, jak rozumiał własną decyzję. Wyjaśnienie wątpliwości prowadzące do nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego powoduje zmianę merytoryczną rozstrzygnięcia, pozostając w sprzeczności lub bez związku z treścią decyzji.

Z treści art. 113 § 2 k.p.a. wynika zatem, iż przesłankami wydania przez organ postanowienia wyjaśniającego treść decyzji są: wydanie przez organ decyzji objętej wyjaśnieniem oraz faktyczna potrzeba usunięcia zaistniałych wątpliwości w rozumieniu przyjętego w tej decyzji rozstrzygnięcia. Przepisy k.p.a. nie wprowadzają w tej kwestii żadnych dalszych ograniczeń. W szczególności, nie jest przeszkodą w wydaniu postanowienia wyjaśniającego treść decyzji, brak interesu prawnego w uzyskaniu takiego wyjaśnienia przez którąkolwiek ze stron czy też uchylenie decyzji podlegającej wyjaśnieniu. Uchylenie decyzji objętej wnioskiem o wyjaśnienie nie wpływa bowiem na to, jak organ rozumiał wydaną przez siebie decyzję.

Prezes UKE podkreślił, że instytucja wyjaśnienia treści decyzji nie prowadzi do

zmiany czy kwestionowania przyjętego w decyzji rozstrzygnięcia a jedynie do wyjaśnienia wątpliwości co do jej treści. Uchylenie zaś decyzji objętej wnioskiem o wyjaśnienie nie wpływa na to jak organ wydaną przez siebie decyzję rozumiał. Z tych też względów w ocenie Prezesa UKE okoliczność związana z uchyleniem Decyzji polegającej wyjaśnieniu nie stoi na przeszkodzie aby treść tej Decyzji została wyjaśniona w trybie art. 113 §2 k.p.a.

Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła T. S.A. zwana dalej skarżącą. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła:

1. obrazę przepisów postępowania, tj. obrazę art. 113 § 2 k.p.a., które miało wpływ na wynik sprawy. Naruszenie polegało na merytorycznej zmianie (uzupełnieniu) decyzji nr [...] z dnia [...] lipca 2006 r. (dalej "Decyzja") w niedopuszczalny sposób poprzez zastosowanie instytucji wyjaśnienia wątpliwości co do treści Decyzji;

2. obrazę przepisów postępowania, tj. art. 113 § 2 k.p.a. w związku z art. 156 §1 pkt 2 k.p.a., które miało wpływ na wynik sprawy. Naruszenie polegało na:

a) wydaniu skarżonego postanowienia:

- w imieniu osoby nieprawidłowo powołanej na stanowisko Prezesa UKE oraz

- przez osobę nieprawidłowo powołaną na stanowisko zastępcy Prezesa UKE;

b) wydaniu postanowienia, które zostało utrzymane w mocy skarżonym postanowieniem, przez osobę nieprawidłowo powołaną na stanowisko Prezesa UKE.

W konsekwencji, skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia ewentualnie o jego uchylenie.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 113 § 2 k.p.a. podniosła, że zakres usług, które na podstawie Decyzji T. jest obowiązana świadczyć na rzecz Tel. Polska Sp. z o.o. (dalej "Tel.") określony został w Załączniku nr 3 oraz Załączniku nr 4 do Decyzji.

Należy zwrócić uwagę, iż połączenia do numerów skróconych, obejmujące w szczególności połączenia na numery AUS, w tym AUS Radio Taxi, nie zostały wymienione w Załączniku nr 3 w ramach katalogu usług mieszczących się w Usłudze Podstawowej dla dostępu analogowego. Wymaga podkreślenia, że taki rodzaj połączeń został wymieniony w ramach katalogu usług mieszczących się w Usłudze Podstawowej w ramach dostępu do sieci ISDN (Załącznik nr 4 do Decyzji, Usługa Podstawowa, pkt II B1) oraz w Usłudze Pełnej zarówno w ramach dostępu analogowego jak i dostępu do sieci ISDN (Załącznik nr 3 do Decyzji, Usługa Pełna, pkt. II E, Załącznik nr 4 do Decyzji, Usługa Pełna, pkt II B1 i pkt II L).

Zatem gdyby w Decyzji Prezes UKE zamierzał ustalić, iż w ramach Usługi Podstawowej w zakresie dostępu analogowego, tj. określonego w Załączniku nr 3 do Decyzji, T. jest obowiązana realizować połączenia do numerów skróconych, powinny być one wprost wymienione w tym załączniku.

Zgodnie z treścią § 3 ust 3 Decyzji "Kompletna i szczegółowa lista usług objętych Usługą Podstawową jest wskazana w Załączniku nr 3 do Decyzji dla dostępu analogowego i w Załączniku nr 4 do Decyzji dla dostępu ISDN."

Załączniki nr 3 i 4 do Decyzji obejmują szczegółową listę usług. Zajmują one 14 stron i jest to zbiór zamknięty. Zatem poza wszelkimi wątpliwościami T. jest obowiązana świadczyć na rzecz Tel. tylko usługi wymienione w Załączniku nr 3 i 4 do Decyzji. Postanowieniem wydanym w trybie art. 113 § 2 k.p.a. Prezes UKE nie może poszerzać katalogu usług wymienionych w tych załącznikach. Oczywiste jest również, iż w trybie określonym w art. 113 § 2 k.p.a. Prezes UKE nie może ustalić wysokości wynagrodzenia za usługi dodane do Decyzji w tym trybie.

W przedmiotowej sprawie Prezes UKE ustalił w postanowieniu wyjaśniającym wątpliwości co do treści Decyzji, iż opłata za połączenia na numery skrócone ma zostać ustalona "... zgodnie z cennikiem T. S.A., przy zastosowaniu opustu hurtowego na wysokości 40%", tj. opłata, którą Tel. ma uiszczać na rzecz T. powinna być ustalona w wysokości odpowiadającej opłacie detalicznej pobieranej przez T. od swoich abonentów za połączenia na numery skrócone pomniejszonej o 40%.

Rozstrzygnięcie zawarte w postanowieniu wyjaśniającym wątpliwości co do treści Decyzji Prezes UKE uzasadnia w ten sposób, iż "... wielokrotnie podkreślał, iż wprowadzenie usługi WLR ma na celu m.in. zaoferowanie przez Tel. oferty alternatywnej wobec usługi T. Brak możliwości skorzystania przez Abonenta WLR z numerów AUS np. Taxi nie znajduje zatem żadnego uzasadnienia".

T. podkreśliła, iż ewentualny cel, jaki przyświecał organowi administracji przy wydawaniu Decyzji, nie może powodować, że treść decyzji administracyjnej pozostaje praktycznie bez znaczenia, bowiem organ może ją modyfikować. Decyzja nakłada szereg obowiązków na T. Oznacza to, iż z treści Decyzji T. powinna uzyskać informacje, które obowiązki musi wykonywać.

Należy zwrócić uwagę, że Decyzja (z dnia [...] lipca 2007 r.), której dotyczy postanowienie o wyjaśnieniu wątpliwości co do jej treści, została zmieniona decyzją z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...].

Prezes UKE zmienił Decyzję na podstawie art. 47959 § 1 kodeksu postępowania cywilnego, stosownie do którego, jeżeli Prezes UKE uzna odwołanie strony od decyzji do sądu ochrony konkurencji i konsumentów za słuszne, może - nie przekazując akt sądowi - uchylić albo zmienić swoją decyzję w całości lub w części, o czym bezzwłocznie powiadamia stronę, przesyłając jej nową decyzję, od której stronie służy odwołanie.

Nową decyzją Prezes UKE zmienił Załączniki 3 i 4 do Decyzji dodając między innymi do wymienionego w Załączniku nr 3 katalogu usług wchodzących w skład Usługi Podstawowej połączenia do numerów skróconych, tj. połączenia, które dodane zostały do Decyzji postanowieniem o wyjaśnieniu wątpliwości co do jej treści.

W treści uzasadnienia zaskarżonego Postanowienia przyznane zostało, iż "Wydając Nową Decyzję, Prezes UKE był świadom istnienia wspomnianych wątpliwości, zatem uznał, iż wskazana będzie zmiana brzmienia Załączników nr 3 i 4. Oznacza to, że zmiana Załączników podyktowana była li tylko koniecznością wyeliminowania możliwości pojawienia się w przyszłości wątpliwości co do treści Decyzji."

Nasuwa się więc pytanie dlaczego Prezes UKE musiał zmienić Decyzję w tym zakresie, pomimo tego, iż wyjaśniając wątpliwości co do treści Decyzji stwierdził, iż obejmuje ona połączenia do numerów skróconych. W ocenie T. jest oczywiste, że Decyzja nie zawierała tych połączeń.

W dalszej części uzasadnienia skargi wskazano na wadliwe powołanie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej, a w konsekwencji zastępcy Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej co zdaniem skarżącej skutkuje stwierdzeniem nieważności przedmiotowych postanowień.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, iż zarówno Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej jak i jego zastępca zostali powołani w sposób prawidłowy. Na poparcie swoich twierdzeń przytoczył treść uzasadnienia dwóch wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (VISA/Wa 548/07,VISA/Wa 2190/06).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej w sposób wskazany w art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) tj. pod kątem jego zgodności z prawem, należy stwierdzić, że skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone rozstrzygnięcie nie odpowiada prawu.

Co do zarzutu nieważności zaskarżonych postanowień ze względu na wadliwość powołania A. S. na stanowisko Prezesa UKE, Sąd nie podzielił przekonania skarżącej, że wadliwość ta może mieć bezpośredni wpływ na wynik rozpatrywanej sprawy. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - Sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a.

Należy zauważyć, że pełnomocnik skarżącej T. S.A. nie wskazał konkretnej podstawy nieważności postanowień Prezesa UKE, jednak niezależnie od tego, okoliczność na której zbudowany jest zarzut nieważności winna dotyczyć wadliwości rozstrzygnięcia poddanego kontroli sądowej postępowania. Tymczasem w rozpatrywanej sprawie skarżąca domaga się stwierdzenia nieważności wydanych na podstawie art. 113 § 2 k.p.a. postanowień ze względu na wadliwość (rażące naruszenie prawa) innego postępowania, a mianowicie postępowania związanego z powołaniem osoby na stanowisko Prezesa UKE (niedochowanie ustawowej procedury powołania).

W ocenie Sądu, ewentualne naruszenie przepisu art. 190 ust. 4 upt. przy powołaniu konkretnej osoby na stanowisko Prezesa UKE nie może stanowić podstawy dochodzenia nieważności rozstrzygnięć administracyjnych przez tę osobę podejmowanych, skoro akt powołania, podlegający odrębnej weryfikacji, nie został obalony, a podejmowane rozstrzygnięcia są dodatkowo rozstrzygnięciami właściwego organu, a nie osoby piastującej tę funkcję. Ponadto, uzasadnieniem stanowiska Sądu jest fakt, że osoba będąca na stanowisku Prezesa Urzędu została powołana przez umocowany do tej czynności organ tj. przez Prezesa Rady Ministrów, który jest konstytucyjnym organem władzy wykonawczej. Akt powołania, dopóki nie zostanie obalony, funkcjonuje i jest skuteczny, co oznacza, że osoba personifikująca organ władna jest podejmować przewidziane prawem czynności i akty administracyjne.

Nadto, zauważyć wypada, iż uchybienie obowiązującym przepisom przy powołaniu A. S. na stanowisko Prezesa UKE nie jest oczywiste, choćby już z tego powodu, że aby to stwierdzić, Sąd musiałby dokonać konfrontacji zgłoszonego przez skarżącą zarzutu ze stanem faktycznym wynikającym z procedury powołania, czego w tej sprawie uczynić nie może, a co wynika z art. 135 p.p.s.a.

Mając powyższe na względzie należy podkreślić, że w sprawie powołania Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej wypowiedział się w swych wyrokach Naczelny Sąd Administracyjny uznając je za prawidłowe.

Biorąc powyższe pod rozwagę należy uznać, że również w sposób prawidłowy został powołany Z-ca Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej.

Uprawnienie do udzielenia upoważnienia do wydania decyzji wynika wprost z treści przepisu art. 268a k.p.a. Tylko dla porządku należy przypomnieć, iż zgodnie z treścią tego przepisu organ administracji publicznej może w formie pisemnej, upoważnić pracowników kierowanej jednostki do załatwienia spraw w jego imieniu w ustalonym zakresie, a w szczególności do wydania decyzji administracyjnych, postanowień i zaświadczeń.

Nie może budzić wątpliwości, iż upoważnienie zostało udzielone przez organ administracji publicznej, zostało udzielone osobie zatrudnionej w UKE (Zastępcy Prezesa UKE) i zawiera ustalony zakres. Z treści tego upoważnienia wynika uprawnienie do załatwiania wszystkich spraw będących w kompetencji UKE, w tym wydawania decyzji administracyjnych, postanowień i zaświadczeń.

Upoważnienie zostało udzielone przez Panią A. S. już po powołaniu jej na stanowisko Prezesa UKE a nie w okresie powierzenia jej pełnienia obowiązków Prezesa UKE. Upoważnienie zostało podpisane, jak już wskazano powyżej przez osobę prawidłowo powołaną na stanowisko Prezesa UKE.

Przechodząc do omówienia zarzutu naruszenia art. 113 § 2 k.p.a. należy na wstępie zauważyć, iż istota problemu w niniejszej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy organ administracji może działając w trybie art. 113 § 2 k.p.a. dokonać wyjaśnienia treści decyzji/postanowienia, które wcześniej zostało przez ten sam organ wyeliminowane w całości lub części dotyczącej wyjaśnienia z obrotu prawnego poprzez jego zmianę.

Należy wnioskować, że wątpliwości co do możliwości wyjaśnienia uchylonej decyzji – (zmiana załączników 3 i 4) miał również Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej, który w swym postanowieniu z dnia [...] czerwca 2007 r. podkreślił, że "uchylenie decyzji objętej wnioskiem o wyjaśnienie nie wpływa na to jak organ wydaną przez siebie decyzję rozumiał".

Analiza przepisów kodeksu postępowania administracyjnego prowadzi, zdaniem składu orzekającego w tej sprawie do wniosku, że przepisy te mają zastosowanie do rozstrzygnięć znajdujących się w obrocie prawnym.

W niniejszej sprawie wniosek o wyjaśnienie treści decyzji w zakresie wątpliwości co do wskazania usług ujętych w ramach Usługi Podstawowej w szczególności wskazania, czy usługa obejmuje wszystkie połączenia na numery AUS i numery skrócone oraz w jaki sposób powinny zostać rozliczone połączenia na numery skrócone, które nie zostały objęte w Załączniku nr 3 do Decyzji, dotyczył decyzji z [...] lipca 2006 r. [...] i jej załączników zawierających wymienione usługi wraz z cenami za ich wykonanie. Wniosek ten został złożony [...] października 2006 r. przez uczestnika postępowania spółkę Tel.

Natomiast w dniu [...] grudnia 2006 r. została wydana decyzja Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej zmieniająca decyzję z dnia [....] lipca 2006 r. w zakresie wnioskowanych wyjaśnień, a więc w zakresie treści załącznika nr 3 i Załącznika nr 4 i z tym dniem do załącznika zostały wprowadzone zmiany zgodnie z wnioskiem z [...].10.2006 r.

Natomiast dopiero w dniu [...] marca 2007 r. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej wydał postanowienie wyjaśniające treść decyzji z [...] lipca 2006 r., która nie funkcjonowała już w obrocie prawnym w swej pierwotnej wersji, gdyż została zmieniona jak wskazano powyżej przez decyzję z [...] grudnia 2006 r., a więc w ocenie składu orzekającego w tej sprawie Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej nie mógł dokonać takiego wyjaśnienia, gdyż wyjaśnienie to odnosiło się do załącznika nr 3 decyzji, który w dacie wydania postanowienia nie funkcjonował już w obrocie prawnym w brzmieniu pierwotnym a wyjaśnienie dotyczyło właśnie brzmienia decyzji z [...] lipca 2006 r. Analiza przepisów kodeksu postępowania administracyjnego prowadzi do wniosku, iż odnoszą się one tylko i wyłącznie do rozstrzygnięć znajdujących się w obrocie prawnym. Tak więc nie może dojść do wyjaśnienia decyzji w trybie art. 113 § 2 kpa, gdy decyzja w brzmieniu, którego dotyczy wniosek nie funkcjonuje już w obrocie prawnym. W ocenie składu orzekającego nie przeczy temu wyrok NSA z dnia 24 września 1999 r. sygn. I SA 14/99, powołany w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, gdyż wskazuje on jedynie na fakt, że wyjaśnienia treści decyzji funkcjonującej w obrocie prawnym można wydać w każdym czasie.

Jak wyżej wskazano załącznik nr 3 do decyzji z [...] lipca 2006 r. zawierał katalog usług jakie miała wykonać T. na rzecz Tel. wraz z wskazaniem opustu jaki przy danej usłudze należy stosować.

Ponadto należy zauważyć, że do naruszenia art. 113 § 2 k.p.a. doszło również z uwagi na to, że wyjaśnienie rozszerzało treść decyzji z [...] lipca 2006 r. W wyjaśnieniu swym Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej stwierdził, że zakres usług ujętych w Usłudze Podstawowej dotyczy wszystkich połączeń do numerów skróconych, połączenia na numery skrócone obejmują w szczególności połączenia na numery AUS, w tym AUS Radio Taxi, a połączenia te powinny zostać rozliczane zgodnie z cennikiem T. S.A., przy zastosowaniu opustu hurtowego na wysokość 40%.

A więc Prezes wyjaśnieniem swym dokonał ingerencji w treść samej decyzji, co jest niezgodne z art. 113 § 2 k.p.a. poprzez wprowadzenie dodatkowych usług nie ujętych dotychczas w załączniku nr 3. Również w uzasadnieniu decyzji jak i w samej decyzji nie została uregulowana kwestia udzielenia upustu na numery skrócone obejmujące w szczególności połączenia na numery AUS, w tym AUS Radio Taxi, tj. za połączenia, których dotyczy zaskarżone postanowienie Prezesa UKE z [...] marca 2007 r., w konsekwencji z uzasadnienia decyzji nie wynika dlaczego do takich połączeń winny być stosowane upusty 40%, a więc Prezes wydając wyjaśnienie również w tym zakresie dokonał rozszerzenia treści decyzji.

Jest więc to sprzeczne z wypracowanym w doktrynie stanowiskiem, że organ administracji nie jest powołany do interpretacji treści decyzji z zastosowaniem zasad wykładni prawa, ale jest "uprawniony i obowiązany wyjaśnić, jak rozumiał własną decyzję" (Iserzon, Komentarz str.218). Wyjaśnienie wątpliwości nie może prowadzić ani do nowej oceny stanu faktycznego bądź prawnego, ani powodować zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia, ani też nie może pozostawać w sprzeczności z treścią decyzji (B. Adamiak, Rektyfikacja decyzji w postępowaniu administracyjnym, Acta Universitatis Wratislaviensis Nr 922, Prawo CL III, Wrocław 1988, s.13). Podobnie wypowiedział się NSA w wyroku z dnia 20 lutego 2002r. II SA/Kr 2114/98 niepubl., w którym stwierdził, że celem postanowienia wydanego na mocy art. 113 § 2 k.p.a. jest wyjaśnienie przez organ rozstrzygnięcia sprawy, a nie jego korygowanie.

Na marginesie sprawy należy zauważyć, że wniosek Tel. z [...] października 2006 r. winien być załatwiony w trybie art. 155 k.p.a. oczywiście przy zgodzie T. S.A.

Biorąc powyższe pod rozwagę na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji, o niewykonalności postanowień orzeczono na podstawie art. 152 p.p.s.a. a o kosztach w oparciu o art. 200 p.p.s.a.

Rozpatrując powtórnie wniosek Tel. z [...].10.2006 r. Organ winien umorzyć postępowanie w tej sprawie, gdyż wniosek jest bezprzedmiotowy (art. 105 k.p.a.) ponieważ decyzja z [...] lipca 2006 r. nie funkcjonowała w swej pierwotnej wersji w obrocie prawnym, w dacie wydania postanowienia o wyjaśnieniu treści decyzji.