Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 1007/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2011-04-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6342 Przyznanie uprawnień kombatanckich oraz przyznanie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Przyznano adwokatowi/radcy prawnemu wynagrodzenie za zastępstwo prawne na zasadzie prawa pomocy
Powołane przepisy: article: par. 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i pkt 2 lit. b, par. 19
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Agnieszka Bińczyk po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi E. S. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie uprawnień kombatanckich postanawia przyznać adwokatowi A. K. wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w kwocie 360 zł netto powiększonej o należny podatek VAT.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 14 grudnia 2010 r., Referendarz sądowy przyznał E. S. prawo pomocy w sprawie z jego skargi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia "[...]", Nr "[...]", obejmujące m.in. ustanowienie adwokata. Na podstawie tego postanowienia Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla skarżącego jako pełnomocnika z urzędu – adwokata A. K.

Postanowieniem z dnia 17 stycznia 2011 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę E. S. z powodu nieuzupełnienia przez skarżącego jej braku formalnego w terminie zakreślonym w wezwaniu. We wniosku z dnia 25 stycznia 2011 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wniosku nie uwzględnił i postanowieniem z dnia 31 stycznia 2011 r. odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi.

W piśmie procesowym z dnia 9 lutego 2011 r., pełnomocnik skarżącego zawiadomił Sąd, iż stwierdził brak podstaw do wniesienia zarówno zażalenia na postanowienie z dnia 31 stycznia 2011 r., jak i skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 17 stycznia 2011 r. Następnie, we wniosku z dnia 30 marca 2011 r. wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w kwocie: 1/ 240 zł + VAT tytułem kosztów za postępowanie w pierwszej instancji [§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem] oraz 2/ 120 zł + VAT tytułem kosztów za postępowanie w drugiej instancji [§ 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia], oświadczając jednocześnie, iż koszty te nie zostały opłacone ani w całości ani w części. Do przedmiotowego wniosku załączony został m.in. dowód doręczenia skarżącemu opinii prawnej z dnia 8 lutego 2011 r. w przedmiocie braku podstaw do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 31 stycznia 2011 r. oraz skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 17 stycznia 2011 r.

Zauważyć należy, iż w świetle art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą, adwokat wyznaczony z urzędu otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 19 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia, w postępowaniu przed sądami administracyjnymi stawki minimalne wynoszą w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawkę obliczoną na podstawie § 6, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego – 600 zł, c) w innej sprawie – 240 zł, natomiast w drugiej instancji: a) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat – 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, b) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, c) za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, d) w postępowaniu zażaleniowym – 120 zł. Zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, przedmiotową opłatę sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (§ 2 ust. 1 i 3 rozporządzenia).

Zauważyć należy, iż normodawca w odróżnieniu od zapisów § 18 ust. 1 pkt 1 lit. b) i pkt 2 lit. a)-c) nie określił w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia konkretnych czynności, za które przysługuje określona w nim stawka minimalna. Przyjąć zatem należy, iż do czynności tych zaliczyć można nie tylko sporządzenie i wniesienie skargi oraz udział w rozprawie, ale również sporządzenie i wniesienie wymuszonych okolicznościami sprawy wniosków procesowych, w tym wniosku o przywrócenie terminu do dokonania określonych czynności w postępowaniu przed sądem I instancji.

W niniejszej sprawie, pełnomocnik skarżącego w ramach postępowania w pierwszej instancji sporządził i złożył wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi, a w ramach postępowania w drugiej instancji sporządził opinię prawną m.in. o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 17 stycznia 2011 r. W związku z podjętymi czynnościami wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w kwocie 240 zł + VAT oraz 120 zł + VAT tytułem kosztów za postępowanie odpowiednio w pierwszej i w drugiej instancji.

Mając na uwadze czynności podjęte przez pełnomocnika skarżącego oraz zakres jego żądania, stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie zasadne jest uwzględnienie jego wniosku w całości i przyznanie pełnomocnikowi wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w kwocie 360 zł netto powiększonej o należny podatek VAT. Na przedmiotowe wynagrodzenie składają się: za pierwszą instancję, z uwagi na przedmiot niniejszej sprawy, opłata w wysokości 100 % stawki minimalnej, określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, czyli 240 zł, natomiast za drugą, stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia, opłata w wysokości 50 % tej stawki, czyli 120 zł.

W świetle powyższego, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy, należało orzec jak w sentencji postanowienia.