Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 694/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2010-05-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: orzeczono o przyznaniu wynagrodzenia za zastępstwo prawne
Powołane przepisy: article: art. 250, art. 216, art. 258
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par.  18 ust. 2 pkt 2 lit. b z  par. 18 ust. 1 lit. c
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy: Sarah Sobecka - Kucharczyk po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. N. o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi H. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy rzeczowej postanawia 1. przyznać pełnomocnikowi ze Skarbu Państwa ( Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy ) kwotę 219,60 (dwieście dziewiętnaście 60/100) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu 2. odmówić przyznania wynagrodzenia w pozostałym zakresie


UZASADNIENIE

W dniu 05 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę wniesioną przez H. O. na wskazaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie przyznania pomocy rzeczowej.

Postanowieniem z 05 lutego 2010 r. zostało przyznane skarżącej prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Pełnomocnik, adwokat A. N. , za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie wniósł o zwrot należnych kosztów w wysokości 450 zł, podwyższonej o podatek od towarów i usług. W ocenie wnioskującego, wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie równa się cenie zakupu "telewizora płaskiego 37" i mieści się w przedziale cenowym od 1500 zł do 5.000 zł, dlatego wysokość należnego mu wynagrodzenia powinna być ustalana odpowiednio od tej kwoty.

W sprawie zważono, co następuje:

Postępowanie przed sądem administracyjnym toczy się według przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a.

Pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie stosownie do art. 250 p.p.s.a w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej.

Wynagrodzenie pełnomocnika będącego adwokatem ustala się na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm. ). Zgodnie z § 18 ust.2 pkt 2 lit b powyższego rozporządzenia minimalne wynagrodzenie adwokata (ustanowionego po zakończeniu postępowania sądowego w pierwszej instancji) za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w rozpoznawanej sprawie wynosi 75% stawki, o której mowa w § 18 ust. 1 pkt 1 lit c, a więc w tzw. "innej sprawie".

W konsekwencji należało zasądzić na rzecz pełnomocnika wynagrodzenie w kwocie 219,60 zł , tj. 180 zł powiększone o należny, na podstawie § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia, 22% podatek od towarów i usług.

Referendarz nie podzielił stanowiska wnioskującego, że w sprawie niniejszej stawka za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej powinna być obliczona tak, jak w sprawie, w której przedmiotem jest należność pieniężna. W sprawach bowiem dotyczących przyznania świadczenia niepieniężnego przewidzianego w art.36 pkt 2 lit e ustawy o pomocy społecznej przedmiotem zaskarżenia jest ustalenie istnienia bądź nieistnienia uprawnienia do otrzymania pomocy rzeczowej, a nie zaś konkretnej kwoty. Uwzględniając powyższy argument, za podstawę wyliczenia wysokości należnego wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej należało wskazać § 18 ust.1 pkt 1 lit. c wyżej wymienianego rozporządzenia.

Podkreślenia też wymaga, że przedmiotem zaskarżenia przed sądami administracyjnymi są akty i czynności oraz bezczynność organów, wymienione w art. 3 § 1 i 3 p.p.s.a., które są poddawane kontroli z punktu widzenia zgodności z prawem. Te akty i czynności, w tym decyzje administracyjne, mają swój określony przedmiot, którego dotyczą, o którym orzekają, rozstrzygają i ze względu na ten swój określony przedmiot są zaskarżalne do sądu administracyjnego. Kwestionowana decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] oraz poprzedzająca ją decyzja Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. orzekły o odmowie przyznania H. O. świadczenia niepieniężnego. Istota pomocy społecznej i świadczeń z tego zakresu wskazuje, że świadczenia te bez wątpienia nie są należnościami pieniężnymi w rozumieniu art.216 p.p.s.a. ( por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 maja 2009 r., sygn. akt I OZ 515/09).

Z tych powodów, na podstawie 258 § 1 i § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.