Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1735/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-01-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Minister Środowiska
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art.145 par. 1 pkt 1 lit.c, art.200
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 12 stycznia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wykowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Łukasz Krzycki Sędzia WSA Anna Sękowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 stycznia 2017 roku w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Gminy [...] na postanowienie Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] czerwca 2016 roku Nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej na rzecz Gminy [...] kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

I. Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej "Sądu") postanowieniem z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] (dalej "zaskarżonym postanowieniem") Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej (dalej także "PKZGW"), po rozpatrzeniu zażalenia Wójta Gminy [...] (dalej także "Wójta") z dnia [...] stycznia 2016 r., znak: [...], na postanowienie Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] (dalej także "DRZGW") z dnia [...] grudnia 2015 r., znak: [...], odmawiające uzgodnienia projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...] na obszarze wsi [...] w rejonie ulic: [...], [...] i [...], utrzymał postanowienie DRZGW w mocy.

II. Stan sprawy, poprzedzający wydanie przez PKZGW postanowienia z dnia [...] czerwca 2016, przedstawia się w następujący sposób:

1. Pismem z dnia [...] listopada 2015 r., znak: [...], które wpłynęło do RZGW w [...] dnia [...] grudnia 2015 r., Wójt przedłożył do uzgodnienia projekt zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...] na obszarze wsi [...] w rejonie ulic: [...], [...] i [...] (działki nr [...] cz., [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] [...], [...], [...], [...], [...] cz., [...] cz., [...], [...] cz., [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...] w [...]), dalej także "(przedmiotowy) projekt (zmiany planu)".

2. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2015 r. DRZGW odmówił uzgodnienia przedmiotowego projektu w zakresie zagospodarowania stref ochronnych ujęć wody.

3. Pismem z dnia 11 stycznia 2016 r. Wójt wniósł do PKZGW zażalenie na postanowienie DRZGW z dnia [...] grudnia 2015 r. (za pośrednictwem tego organu).

III. Zaskarżonym obecnie postanowieniem z dnia [...] czerwca 2016 r. PKZGW rozpatrzył zażalenie Wójta na postanowienie z dnia [...] grudnia 2016 r., utrzymując to postanowienie w mocy.

Uzasadniając orzeczenie, PKZGW wskazał w szczególności, co następuje:

1. Zgodnie z art. 17 pkt 6 lit. b) drugi tiret ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2015 r. poz. 199, z późn. zm.) wójt, burmistrz albo prezydent miasta po podjęciu przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego, uzgadnia projekt planu z organami właściwymi do uzgadniania projektu planu na podstawie przepisów odrębnych. Tymi odrębnymi przepisami są m. in. przepisy ustawy Prawo wodne. W świetle art. 4a pkt 2 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (Dz. U. z 2015 r. poz. 469, z późn. zm.), w celu zapewnienia prawidłowego gospodarowania wodami, w tym w szczególności ochrony zasobów wodnych oraz ochrony ludzi i mienia przed powodzią, uzgodnienia z właściwym dyrektorem regionalnego zarządu gospodarki wodnej wymaga miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego i plan zagospodarowania przestrzennego województwa w zakresie zagospodarowania stref ochronnych ujęć wody, obszarów ochronnych zbiorników wód śródlądowych i obszarów narażonych na niebezpieczeństwo powodzi.

2. W uzasadnieniu własnego postanowienia DRZGW wskazał, że działki nr [...] i [...] położone w [...], objęte przedmiotowym projektem zmiany planu (zał. graficzny nr [...]), częściowo znajdują się w strefie ochronnej ujęć wody "[...] - [...]", na terenie ochrony pośredniej, ustanowionej przez DRZGW rozporządzeniem nr [...] z dnia [...] września 2005 r. Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 17 ww. rozporządzenia na terenie ochrony pośredniej strefy ochronnej ujęć wody "[...] - [...]" obowiązuje zakaz "budowy autostrad, dróg oraz torów kolejowych". W przedstawionym do uzgodnienia projekcie zmiany planu, w części obszaru położonego w strefie ochronnej ujęcia wody przewiduje się tereny dróg publicznych klasy dojazdowej ([...]) i tereny drogi wewnętrznej ([...]). Zapis ten jest niezgodny z przepisami powyższego rozporządzenia, ponieważ wiąże się z wydzieleniem i budową nowych dróg. W ocenie organu I instancji fakt, iż przedmiotowy projekt zmiany planu utrzymuje w mocy ustalenia dotychczasowego planu dla tego terenu uchwalonego przez Radę Gminy [...] uchwałą Nr [...] z dnia [...] grudnia 1999 r., nie stanowi podstawy do niezastosowania przepisów omawianego rozporządzenia. Dotychczas obowiązujący plan został uchwalony w 1999 r., tj. przed utworzeniem strefy ochronnej ujęć wody "[...] - [...]". Organ zaznaczył, że aktualizując plan wnioskodawca ma obowiązek respektować obowiązujące przepisy i sporządzać go zgodnie z istniejącymi uwarunkowaniami.

3. Rozpatrując sprawę ponownie, PKZGW w pełni podziela stanowisko DRZGW. Stosownie do powyższego:

Działki nr [...] i [...] w [...] częściowo znajdują się w zasięgu strefy ochronnej ujęć wody "[...]-[...]", na terenie ochrony pośredniej, ustanowionej przez Dyrektora RZGW w [...] rozporządzeniem nr [...] z dnia [...] września 2005 r.

Tereny, które w przedłożonym do uzgodnienia projekcie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, znajdują się na obszarze strefy ochronnej ujęć wody "[...]-[...]", w strefie ochrony pośredniej, mają następujące przeznaczenie podstawowe:

- tereny obiektów produkcyjnych, składów i magazynów, zabudowy usługowej oraz rozmieszczenia obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 2000 m2 (fragmenty terenów oznaczonych symbolami "[...]" oraz "[...]");

- teren infrastruktury technicznej, elektroenergetycznej (teren oznaczony symbolem "[...]");

- teren drogi publicznej klasy dojazdowej (fragment terenu oznaczonego symbolem "[...]");

- teren drogi wewnętrznej (fragment terenu oznaczonego symbolem "[...]").

Powyższe ustalenia (tj. fakt znajdowania się wymienionych terenów objętych zmianą planu w strefie ochrony pośredniej ujęcia wody) znajdują odzwierciedlenie zarówno w części tekstowej projektu zmiany planu (§ 6 pkt 3 lit. b; § 8 pkt 3; § 11 pkt 3 lit. c; § 12 pkt 3) jak i na załączniku graficznym do zmiany planu (plik zatytułowany [...].pdf).

W świetle art. 51 pkt 1 Prawa wodnego, w celu zapewnienia odpowiedniej jakości wody ujmowanej do zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia oraz zaopatrzenie zakładów wymagających wody wysokiej jakości, a także ze względu na ochronę zasobów wodnych, mogą być ustanawiane strefy ochronne ujęć wody. Art. 54 ust. 1 pkt 5 Prawa wodnego stanowi, że na terenach ochrony pośredniej może być zabronione lub ograniczone wykonywanie robót oraz innych czynności powodujących zmniejszenie przydatności ujmowanej wody lub wydajności ujęcia, a w szczególności budowa autostrad, dróg oraz torów kolejowych. Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 17 rozporządzenia Nr [...] Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z dnia [...] września 2005 r. w sprawie ustanowienia strefy ochronnej ujęć wody "[...]-[...]" (Dz. Urz. Woj. [...] z 2005 r. Nr [...], poz. [...]) na terenie ochrony pośredniej strefy ochronnej ujęć wody "[...]-[...]" zakazuje się budowy autostrad, dróg oraz torów kolejowych.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że zapisy przedłożonego projektu zmiany planu są niezgodne z przepisami przywołanego rozporządzenia Dyrektora RZGW w [...].

Dodatkowo zapisy przedmiotowego projektu zmiany planu są wewnętrznie sprzeczne i wzajemnie się wykluczają. Z jednej strony bowiem projekt zmiany planu dopuszcza na terenie ochrony pośredniej budowę dróg (tereny oznaczone symbolami "[...]" i "[...]"), z drugiej zaś strony wskazuje się (§ 11 pkt 3 lit. c; § 12 pkt 3), że na tym terenie mają zastosowanie przepisy rozporządzenia Nr [...] Dyrektora RZGW w [...] z dnia [...] września 2005 r., które w sposób jednoznaczny zakazują budowy dróg.

Trafnie przyjął DRZGW, iż to że w zakresie układu komunikacyjnego projekt zmiany planu utrzymuje w mocy ustalenia planu obowiązującego, nie ma znaczenia w sprawie. Aktualizując plan, organ planistyczny ma bowiem obowiązek uwzględnić aktualny stan prawny.

IV. Pismem z dnia 29 czerwca 2016 r. Wójt wniósł do tut. Sądu skargę na postanowienie PKZGW z dnia [...] czerwca 2016 r., zarzucając mu:

1) błędną interpretację - § 3 ust. 1 pkt 17 rozporządzenia nr [...] Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z dnia [...] września 2005 r. w sprawie ustanowienia strefy ochronnej ujęć wody "[...] - [...]" (Dz. Urz. Woj. [...]. Nr [...], poz. [...]);

2) naruszenie następujących przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2016 r. poz. 778):

- art. 23 ustawy - poprzez brak współpracy przy sporządzaniu zmian do mpzp,

- art. 24 ustawy - poprzez nie określenie szczegółowych warunków, na jakich uzgodnienie może nastąpić,

- art. 3 ustawy - wedle którego kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, należy do zadań własnych gminy,

- art. 14 ustawy - poprzez ograniczenie kompetencji rady gminy w zakresie ustalania przeznaczenia terenów, oraz określania sposobów ich zagospodarowania.

Uzasadniając zarzuty skargi, Wójt wskazał w szczególności, co następuje:

1. Przedłożony do zaopiniowania projekt zmiany planu podtrzymuje w całości ustalenia obowiązującego planu miejscowego na terenie ochrony pośredniej strefy ochronnej ujęcia wody "[...]-[...]" w zakresie przebiegu dróg.

1.1. W związku z przynależnością części obszaru objętego planem miejscowym do strefy pośredniej ochrony ujęć wody "[...]-[...]" oraz ograniczeniami wynikającymi z rozporządzenia DRZGW w zmianie planu miejscowego, na terenach objętych tą strefą, nie przewiduje się wydzielania nowych dróg. Na obszarze ww. strefy projekt zmiany planu utrzymuje w mocy ustalenia obowiązującego planu w zakresie układu komunikacyjnego zastępując jedynie niewielki fragment pierwotnego przeznaczenia pod drogę dojazdową ([...]) - drogą wewnętrzną ([...]), a zmiana powyższa wynika z dostosowania ustaleń planu do obowiązujących przepisów.

1.2. Głównym celem opracowania zmiany planu miejscowego, było i jest uporządkowanie procesów przestrzennych na działkach przewidzianych pod zainwestowanie oraz umożliwienie ich prawidłowego zagospodarowania. Projekt zmiany planu miejscowego w żadnej mierze nie dokonuje zmian w układzie komunikacyjnym na terenie ww. strefy ochronnej. Powyższe okoliczności potwierdza wyrys z obowiązującego planu miejscowego i plan zmian, na których kolorem żółtym zaznaczono ustalony przebieg drogi [...] i zmianę układu komunikacyjnego [...] - z których wyraźnie widać, iż zmiana ta leży poza obszarem ochronnym.

1.3. Rozporządzenie DRZGW w sprawie ustanowienia strefy ochronnej ujęć wody "[...] - [...]" weszło w życie po uchwaleniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...] na obszarze wsi [...] w rejonie ulic: [...], [...] i [...] i nie odnosi się do jego ustaleń.

2. Przedmiotowe rozporządzenie nie wywołuje skutku prawnego, wynikającego z art. 33 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, do której to kwestii nie odniósł się organ, pomimo podniesienia jej w zażaleniu. Przepis ten ma bowiem zastosowanie w przypadku, gdy regulacje ustawowe oddziałujące na treść aktów planistycznych ulegają zmianie, wówczas obowiązujące akty planowania przestrzennego powinny zostać dostosowane do nowego stanu prawnego.

3. Rozporządzenie DRZGW nie może zobowiązywać organu sporządzającego projekt planu do radykalnych zmian wcześniej uchwalonych planów. Taka interpretacja prawa w praktyce oznaczałaby brak możliwości dokonania jakichkolwiek zmian obowiązujących aktów prawa miejscowego, nawet gdyby nie dotyczyły one istniejącego i przewidywanego planem układu komunikacyjnego.

4. W myśl orzecznictwa sądów administracyjnych stosowanie nakazów, zakazów i ograniczeń nie może mieć charakteru dowolnego i musi służyć realizacji celów z art. 54 ustawy Prawo wodne. Zakazy niespełniające takich wymagań należy uznać za niezgodne z ustawą prawo wodne (tak np.: Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 25 września 2008 r. sygn. akt II OSK 1404/07, czy w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 19 listopada 2008 r. sygn. akt II SA/Ke 674/08).

5. Ustawowa autonomia Gminy w tworzeniu planu miejscowego, jako podstawowego instrumentu kształtowania sposobu gospodarowania przestrzenią, może doznawać ograniczeń ze strony innych organów, tylko wtedy, gdy źródłem tych ograniczeń jest właściwe stosowanie obowiązującego prawa.

6. Zmiany zaproponowane w projekcie zmiany planu miejscowego i przyjęte w nim rozwiązania planistyczne były i są zgodne ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy [...] uchwalonym uchwałą Nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] października 2011 r. oraz z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

VI. Sąd rozpoznał skargę na postanowienie Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] czerwca 2016 r. z racji sprawowania wymiaru sprawiedliwości, polegającego na kontrolowaniu działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (art.1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. z dnia 20 września 2002 r., Nr 153, poz.1269 z późn.zm.). Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – zwanej dalej "p.p.s.a.").

Na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie do art.135 p.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

Stosownie zaś do treści art. 119 pkt 3 p.p.s.a, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Stosownie do art.120 p.p.s.a w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Skargę należało uwzględnić, albowiem postanowienie PKZGW z dnia [...] czerwca 2016 r. wydane zostało z naruszeniem art.7, 77 § 1, 80 w związku z art.15 k.p.a., które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

VII. Kontrola legalności zaskarżonego postanowienia PKZGW prowadzi do następujących wniosków:

1. Przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w którym w drugiej instancji orzekł PKZGW, było uzgodnienie przedłożonego przez Wójta projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na podstawie art.24 ust.1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w związku z art.17 pkt 6 lit. b) tiret drugie tej ustawy oraz w związku z art. 4a pkt 2 ustawy Prawo wodne w związku z faktem, że projekt zmiany planu obejmuje tereny, z których część (tj. działki nr [...] i [...] położone w [...]) znajduje się w strefie ochronnej ujęć wody "[...] - [...]" (na terenie ochrony pośredniej tej strefy). Rozpatrzywszy zażalenie Wójta od postanowienia DRZGW, PKZGW podzielił ocenę tego organu, że w rozpatrywanej sprawie wystąpiły przesłanki do odmownego uzgodnienia przedłożonego projektu, albowiem jego postanowienia naruszają zakaz budowy autostrad, dróg oraz torów kolejowych, ustanowiony w §3 ust.1 pkt 17 rozporządzenia ustanawiającego strefę ochronną, tj. rozporządzenia DRZGW nr [...] z dnia [...] września 2005 r. W ocenie Sądu stanowisko to jest przedwczesne, albowiem w postępowaniu zażaleniowym PKZGW nie wyjaśnił, czy przewidziane w projekcie drogi są drogami publicznymi, które zostały wybudowane jeszcze przed wejściem rozporządzenia DRZGW w życie.

2. Wyjaśniając szczegółowo wystąpienie w niniejszej sprawie przesłanek, obligujących do przeprowadzenia postępowania o uzgodnienie przedłożonego projektu zmiany planu miejscowego, należy stwierdzić, co następuje:

Przepis art. 17 pkt 6 lit. b) tiret drugie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nakłada na wójta, burmistrza albo prezydenta miasta, po podjęciu przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego, obowiązek uzgodnienia projektu planu z organami właściwymi do uzgadniania projektu planu na podstawie przepisów odrębnych. W myśl art. 4a pkt 2 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne, w celu zapewnienia prawidłowego gospodarowania wodami, w tym w szczególności ochrony zasobów wodnych oraz ochrony ludzi i mienia przed powodzią, uzgodnienia z właściwym dyrektorem regionalnego zarządu gospodarki wodnej wymaga miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego i plan zagospodarowania przestrzennego województwa w zakresie zagospodarowania stref ochronnych ujęć wody, obszarów ochronnych zbiorników wód śródlądowych i obszarów narażonych na niebezpieczeństwo powodzi. Z art.24 ust.1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wynika m.in., że organy, o których mowa w art. 17 pkt 6, w zakresie swojej właściwości rzeczowej lub miejscowej, opiniują i uzgadniają, na swój koszt, odpowiednio projekt planu miejscowego. Uzgodnień dokonuje się w trybie art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego. Działki nr [...] i [...] położone w [...], objęte przedmiotowym projektem zmiany planu (zał. graficzny nr [...]), częściowo znajdują się w strefie ochronnej ujęć wody "[...] - [...]", na terenie ochrony pośredniej, ustanowionej przez DRZGW rozporządzeniem nr [...] z dnia [...] września 2005 r. w sprawie ustanowienia strefy ochronnej ujęć wody "[...]-[...]".

3. W myśl § 3 ust. 1 pkt 17 rozporządzenia DRZGW na terenie ochrony pośredniej strefy ochronnej ujęć wody "[...]-[...]" zakazuje się budowy autostrad, dróg oraz torów kolejowych. Z kolei w przedstawionym do uzgodnienia projekcie zmiany planu, w części obszaru położonego w strefie ochronnej ujęcia wody przewiduje się tereny dróg publicznych klasy dojazdowej ([...]) i tereny drogi wewnętrznej ([...]). PKZGW przyjął, że zapis ten jest niezgodny z przepisami rozporządzenia DRZGW, ponieważ wiąże się z wydzieleniem i budową nowych dróg.

Sąd w całości podziela stanowisko PKZGW, że: (-) z § 3 ust. 1 pkt 17 rozporządzenia wynika całkowity zakaz realizacji na terenie przedmiotowej ochrony pośredniej strefy ochronnej ujęć wody nowych inwestycji w postaci budowy autostrad, dróg oraz torów kolejowych, (-) zakaz ten jest skuteczny od dnia wejścia rozporządzenia DRZGW w życie (tj. od dnia [...] października 2005 r.), w związku z czym począwszy od tej daty, w następstwie nieprzewidzenia w rozporządzeniu odpowiednich przepisów przejściowych, zakaz ten musi być bezwzględnie stosowany przy uchwalaniu nowych miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego (w tym zmian do planów istniejących), niezależnie od faktu, że plany dotąd obowiązujące podobnego zakazu nie honorowały (z racji jego nieobowiązywania). Wyłączenie z przedmiotowego zakazu terenów objętych obowiązującymi planami miejscowymi, przewidującymi rozwiązania planistyczne sprzeczne z tym zakazem, wymagałoby w tej sytuacji stosownej zmiany rozporządzenia, ewentualnie zakwestionowania legalności tego aktu (z racji nie zawarcia w nim norm intertemporalnych) w trybach prawnych, właściwych dla kwestionowania legalności aktów prawa miejscowego (stwierdzając taką hipotetyczną ewentualność, Sąd orzekający w niniejszej sprawie nie przesądza jednakże w jakimkolwiek zakresie, że niezwarcie w/w norm temporalnych istotnie stanowiłoby przesłankę do stwierdzenia nieważności rozporządzenia). Tym samym stanowisko PKZGW, że funkcjonowanie w obrocie prawnym zakazu przewidzianego w § 3 ust. 1 pkt 17 rozporządzenia uniemożliwia pozytywne uzgodnienie planu przewidującego budowę nowych (tj. dotąd nieistniejących) dróg publicznych, czy też wewnętrznych, jest w pełni trafne.

4. Należy jednakże zauważyć, iż jakkolwiek przepis § 3 ust. 1 pkt 17 rozporządzenia w oczywisty sposób zakazał budowy dróg na terenach, które wraz z wejściem tego aktu w życie znalazły się w strefie ochronnej, o tyle nie wynika z niego obowiązek likwidacji dróg już istniejących na tych terenach. Tym samym w/w przepis rozporządzenia nie stoi na przeszkodzie temu, aby w planie miejscowym obejmującym tereny strefy ochronnej, uwzględniono przebieg dróg publicznych istniejących w dacie wejścia rozporządzenia w życie. Organ odwoławczy nie wyjaśnił sprawy w tym kontekście, utożsamiając de facto zapisy rozporządzenia z zakazem istnienia dróg na terenie objętym strefą ochronną. Pogląd taki jest zbyt daleko idący. W następstwie uprawomocnienia się niniejszego wyroku PKZGW rozpatrzy ponownie zażalenie Wójta na postanowienie DRZGW, wyjaśniając czy przedłożony do zaopiniowania projekt zmiany planu przeznacza pod drogi publiczne tereny zajęte już na ten cel w dniu wejścia życie rozporządzenia DRZGW. Stwierdzenie, że sytuacja taka ma miejsce będzie obligowało organ do orzeczenia w sprawie zgodnie z uwzględnieniem ocen sformułowanych powyżej.

Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit.c i art.200 p.p.s.a.