Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1446/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6239 Inne o symbolu podstawowym 623
Hasła tematyczne: Działalność gospodarcza
Skarżony organ: Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno  Spożywczych
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 25 ust. 1 pkt 3a
journal: Dz.U. 2009 nr 116 poz 975
law: Ustawa z dnia 25 czerwca 2009 r. o rolnictwie ekologicznym.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Protokolant st. ref. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi B. Spółka jawna z siedzibą w P. na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu nawozów oznakowanych w sposób sugerujący, że są przeznaczone do produkcji ekologicznej oddala skargę


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych decyzją z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia [...] stycznia 2012 r. (znak [...]), wymierzającą B. B.P. [...] z siedzibą w P. (zwanej dalej "skarżącą") karę pieniężną za wprowadzanie do obrotu nawozów oznakowanych w sposób sugerujący, że są to środki przeznaczone do produkcji ekologicznej.

Do wydania niniejszej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

W dniach [...] listopada – [...] grudnia 2011 r. inspektorzy Wojewódzkiego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych w [...] przeprowadzili w siedzibie skarżącej kontrolę prawidłowości wprowadzania do obrotu nawozów oraz pozostałych środków do produkcji ekologicznej. W czasie kontroli organ ustalił, że skarżąca jest producentem nawozów o wspólnej nazwie marki [...]. W trakcie kontroli z magazynu wyrobów gotowych producenta pobrano próbki z dwóch partii nawozów:

1) [...] nawóz do borówek – wielkość partii produkcyjnej 500 szt. opakowań a' 1 kg, numer partii [...],

2) [...] koncentrat do rozpuszczania w wodzie TRUSKAWKI - wielkość partii produkcyjnej 500 szt. opakowań a'350g, numer partii [...].

W związku ze stwierdzonym przez kontrolujących użyciem określenia [...] w oznakowaniu nawozów marki [...] nieprzeznaczonych do rolnictwa ekologicznego organ I instancji w dniu [...] grudnia 2011 r. wszczął z urzędu wobec skarżącej postępowanie w sprawie nałożenia kary pieniężnej z uwagi na naruszenie przepisów dotyczących rolnictwa ekologicznego. Po jego przeprowadzaniu organ I instancji nałożył na skarżącą karę pieniężną w wysokości 3000 zł za wprowadzanie do obrotu nawozów oznakowanych w sposób sugerujący, że są to środki przeznaczone do produkcji ekologicznej.

Następnie skarżąca złożyła odwołanie od decyzji organu I instancji, w którym wniosła o uchylenie kary nałożonej zaskarżoną decyzją w związku z błędnym, zdaniem skarżącej, zaliczeniem przez organ I instancji nawozów marki [...] do produktów przeznaczonych do stosowania w rolnictwie ekologicznym oraz niewłaściwą oceną oznakowania przedmiotowych nawozów jako mogącego wprowadzać w błąd.

Skarżąca podniosła następujące argumenty:

1. Przedrostek "[...]" w nazwie [...] stanowi zdaniem skarżącej nawiązanie do greckiego słowa "bios" oznaczającego "życie", tym samym nazwa [...] nie nawiązuje do upraw (ekologicznych).

2. Wszystkie produkty marki [...] , w tym objęty kontrolą [...] do borówek i [...] do truskawek, są w przekonaniu skarżącej przeznaczone do stosowania przez użytkowników hobbystycznych (w ogródkach przydomowych, na tarasach, balkonach, w mieszkaniach, itp.), a ponadto zakwestionowana marka [...] istnieje od 20 lat i posiada ugruntowaną pozycję na polskim rynku sektora "home & garden".

3. Produkty marki [...] w ocenie skarżącej, nie są przeznaczone "do produkcji rolnej", w wyniku której zostają wytworzone "produkty rolnictwa ekologicznego", są zaś przeznaczone do stosowania przez użytkowników powszechnych na roślinach uprawianych w ogrodach przydomowych (działkach, tarasach, balkonach, itp.). Hobbystyczny charakter produktów [...] określają także: wielkość i wydajność "opakowań" dostosowana do potrzeb hobbysty, a nie producenta rolnego; sposób dystrybucji; reklama produktów [...].

Nawozy których oznakowanie zostało zakwestionowane w ramach kontroli dostępne były w następujących opakowaniach: [...] nawóz do borówek - kartoniki 1kg (maksymalna wydajność opakowania 50m2) oraz [...] koncentrat rozpuszczalny do truskawek - saszetki 350g. Skarżąca podkreśliła, że są to małe opakowania o wydajności obliczonej na ogródek przydomowy, nie zaś na profesjonalną uprawę. Produkty marki [...] oferowane są wyłącznie w sieci handlu detalicznego, tzn. sklepach i centrach ogrodniczych, supermarketach typu [...], [...], [...], [...] itp. dostępnych użytkownikom hobbystycznym, nie zaś w specjalistycznych placówkach, w których zaopatrują się producenci rolni. Skarżąca argumentowała, że reklama produktów marki [...] skierowana jest do użytkowników powszechnych i była zamieszczana w prasie hobbystycznej np. [...],[...],[...]itp. oraz, że nawozy granulowane [...] (w tym nawóz [...] nawóz do borówek) zostały wyróżnione znakiem "[...]", co zdaniem skarżącej potwierdza ich hobbystyczny charakter.

4. Producenci żywności ekologicznej, zdaniem skarżącej, to użytkownicy profesjonalni, którzy tak jak inne grupy zawodowe zobowiązani są do znajomości przepisów prawnych obowiązujących w ich działalności zawodowej, w tym wiedzy jakiego rodzaju środków do produkcji rolnej mogą używać oraz, że środki te podlegają certyfikacji przez upoważnione do tego celu instytucje. Profesjonalny producent żywności ekologicznej nie może być wprowadzony w błąd przez upoważnione do tego celu instytucje.

5. Informacje znajdujące się na opakowaniach kontrolowanych nawozów [...] w żaden sposób, zdaniem skarżącej, nie sugerują, iż są to produkty do upraw ekologicznych i nie wprowadzają w błąd produktów żywności ekologicznej ani użytkowników hobbystycznych.

6. Nawozy [...] (w tym kontrolowane nawozy [...] do borówek i do truskawek) nie podlegają, zdaniem skarżącej, przepisom dotyczącym produkcji ekologicznej, a ich opakowania nie wprowadzają w błąd zarówno użytkownika powszechnego jak też użytkowników profesjonalnych. W związku z czym, zdaniem skarżącej, nie można było w przedmiotowej sprawie zastosować przepisów karnych dotyczących rolnictwa ekologicznego.

Rozpoznając niniejszą sprawę organ II instancji stanął na stanowisku, że złożone odwołanie nie zasługuje na uznanie. Uzasadniając swoje stanowisko organ wskazał między innymi na brzmienie przepisów art. 18 ust. 1 i 25 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 25 czerwca 2009 r. o rolnictwie ekologicznym.

Organ odwoławczy odnosząc się do stawianych w odwołaniu zarzutów wskazał, że oznakowanie określeniem [...] nawozu nie objętego załącznikiem I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 889/2008 (ze względu na występujące w nim składniki), tj. przedmiotowych nawozów [...], stanowi naruszenie art. 18 ust. 1 ustawy o rolnictwie ekologicznym. Organ I instancji wskazał, że próbki przedmiotowych nawozów zostały pobrane z magazynu wyrobów gotowych B. Sp. j. B.P., znajdującego się w M. przy ulicy [...]. Zgodnie z art. 2 pkt 8 lit.b ustawy o rolnictwie ekologicznym wprowadzanie do obrotu w odniesieniu do środków do produkcji ekologicznej oznacza czynności w rozumieniu art. 3 ust. 8 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz. WE L 31 z 01.02.2002, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 6, str. 463, z późn. zn.). Zatem "wprowadzenie na rynek" oznacza posiadanie środków do produkcji rolniczej, w tym nawozów, w celu sprzedaży, z uwzględnieniem oferowania do sprzedaży lub innej formy dysponowania, bezpłatnego lub nie oraz sprzedaż, dystrybucję i inne formy dysponowania. Ponieważ organ I instancji wskazał, że próbki przedmiotowych nawozów zostały pobrane z magazynu wyrobów gotowych, zatem bezspornie skarżąca wprowadziła do obrotu przedmiotowe nawozy, z uwagi na posiadanie ich w magazynie wyrobów gotowych, Zdaniem organu odwoławczego, organ I instancji słusznie stwierdził, że zastosowanie w oznakowaniu przedmiotowych nawozów [...] określenia [...], stanowiło naruszenie przez skarżącą art. 18 ust. 1 ustawy o rolnictwie ekologicznym, co stanowiło przesłankę do nałożenia na skarżącą kary pieniężnej w oparciu o art. 25 ust. 1 pkt 3 lit. a ww. ustawy.

W ocenie organu odwoławczego również zarzut skarżącej wskazujący, że wszystkie produkty marki [...], w tym objęty kontrolą [...] do borówek i [...] do truskawek, są przeznaczone do stosowania przez użytkowników hobbystycznych (tj. w ogrodach przydomowych, itp.) oraz należą do sektora rynku "home & garden", co w myśl argumentacji skarżącej ma wskazywać na "nieprofesjonalny" cel ich przeznaczenia jest bezpodstawny. Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych wskazał, że przepisy dotyczące rolnictwa ekologicznego nie wykluczają w żadnej mierze, iż produkcja ekologiczna może być prowadzona również w skali hobbystyczno - amatorskiej (czyli "nieprofesjonalnej"). Kwestia skali prowadzonej działalności (hobbystycznej lub profesjonalnej) nie jest czynnikiem decydującym o zakwalifikowaniu produkcji, jako ekologicznej. Stąd również producenci ekologiczni nie będący profesjonalistami (tj. hobbyści) mogli zostać wprowadzeni w błąd poprzez oznakowanie terminem [...] nawozów [...], które nie mogą być stosowane w produkcji ekologicznej.

Zdaniem organu odwoławczego, podnoszone w odwołaniu argumenty świadczące w ocenie skarżącej za hobbystycznym charakterem produktów [...], odnoszące się do: wielkości i wydajności opakowań dostosowanych do potrzeb hobbysty, a nie producenta rolnego; sposobu dystrybucji; reklamy produktów [...] - nie zasługują zdaniem Głównego Inspektora JHARS na uwzględnienie. Skarżąca podkreśliła, że [...] nawóz do borówek dostępny był w kartonikach 1kg (maksymalna wydajność: opakowania 50m2), a [...] koncentrat rozpuszczalny do truskawek - w saszetkach 350g. Podniesione w odwołaniu argumenty nie zostały uznane przez Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych jako podstawa do przyjęcia, że nawóz nieprzeznaczony do produkcji ekologicznej, a przy tym oznakowany określeniem [...] niezgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy o rolnictwie ekologicznym, może być pomimo tego wprowadzany do obrotu bez skutku określonego w art. 25 ust. 1 pkt 3 lit. a tej ustawy, jedynie ze względu małą objętość opakowań jednostkowych. Ustawa o rolnictwie ekologicznym nie upoważnia do jakiegokolwiek warunkowego zamieszczania określenia [...] w oznakowaniu nawozu, który ze względu na swój skład nie może być stosowany w rolnictwie ekologicznym. Przepisy dotyczące rolnictwa ekologicznego nie klasyfikują przeznaczenia nawozów ze względu na wielkość opakowań jednostkowych, w których są wprowadzane do obrotu. Zdaniem organu odwoławczego, wskazane przez skarżącą względy dostępności nawozów [...] w sieci handlu detalicznego, tzn. w sklepach i centrach ogrodniczych oraz w supermarketach typu [...],[...],[...],[...]itp. dostępnych użytkownikom hobbystycznym, nie zaś w specjalistycznych placówkach, nie wyklucza, że również producenci ekologiczni (profesjonalni lub hobbystyczni) mają prawo zaopatrywać się w środki do produkcji w dowolnych placówkach handlowych, w tym także w ww. wymienionych. Również wskazany przez skarżącą fakt, że reklama produktów marki [...] skierowana do użytkowników powszechnych i zamieszczana w prasie hobbystycznej (np. [...], [...],[...]), nie wyklucza możliwości, że również producenci ekologiczni (profesjonalni lub hobbystyczni), jako czytelnicy wspomnianych wydawnictw, mogli kupić przedmiotowe nawozy w celu zastosowania ich w uprawie ekologicznej.

W ocenie organu II instancji, obecność określenia [...] w oznakowaniu nawozu, którego ze względu na zawarte w nim składniki nie wolno stosować w uprawie ekologicznej, niewątpliwie może wprowadzać nabywcę w błąd, co do możliwości stosowania w rolnictwie ekologicznym. Zaś czyn polegający na wprowadzaniu tak oznakowanych nawozów do obrotu bez wątpienia mieści się w dyspozycji art. 25 ust. 1 pkt 3 lit a ustawy o rolnictwie ekologicznym i podlega określonej w tym przepisie karze pieniężnej.

Zdaniem organu oznakowanie nawozu, w tym jego nazwa, tak jak w przypadku przedmiotowych nawozów [...], powinna jednoznacznie korespondować z rzeczywistym ich przeznaczeniem i możliwym zastosowaniem. W rozumieniu art. 18 ust. 1 i art. 25 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o rolnictwie ekologicznym, określenie [...] (a także "ekologiczny" i "eko") ma jednoznacznie wskazywać na dopuszczalność stosowania nawozu nim oznakowanego w uprawie ekologicznej, co jasno zostało sformułowane w art. 18 ust. 1 ustawy o., rolnictwie ekologicznym: Środki do produkcji ekologicznej oraz produkty i substancje, o których mowa w art. 16 ust. 5 rozporządzenia nr 834/2007, których stosowanie nie prowadzi do naruszenia celów lub zasad określonych w tytule II tego rozporządzenia lub ogólnych kryteriów tego artykułu mogą być oznakowane określeniem "ekologiczny" lub pochodną tego określenia lub określeniem "eko" lub "bio". W związku z powyższym organ odwoławczy w pełni zgodził się z oceną przeprowadzaną w tym zakresie przez organ I instancji.

Organ odwoławczy odnosząc się do kolejnego argumentu skarżącej wskazującego, że nawozy [...] (w tym nawóz [...] do borówek i [...] do truskawek) nie podlegają przepisom dotyczącym produkcji ekologicznej, a ich opakowania nie wprowadzają w błąd zarówno użytkownika powszechnego jak też użytkowników profesjonalnych oraz, że nie można było w przedmiotowej sprawie zastosować przepisów karnych dotyczących rolnictwa ekologicznego zauważył, że już z samej treści art. 25 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o rolnictwie ekologicznym wynika, że dotyczy on "środka niespełniającego wymagań określonych na podstawie art. 16 ust. 1 lub 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 34/2007" - a wiec dotyczy każdego środka, w tym każdego nawozu (także nawozu marki [...]), oznakowanego w sposób mogący wprowadzić w błąd co do możliwości stosowania w rolnictwie ekologicznym. Zaznaczyć należy, że przywołany w art. 25 ust. 1 pkt 3 lit, a ustawy o rolnictwie ekologicznym, obejmuje zgodnie z art. 16 ust. 1 lit. b rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 produkty i substancje stosowane jako nawozy, do których bezspornie kwalifikują się przedmiotowe nawozy marki [...]. Organ I instancji ustalił, że objęte kontrolą produkty marki [...] należą do grupy nawozów [...]. Zatem nie może być wątpliwości, że skontrolowane produkty będąc nawozami, mieszczą się z tej racji w zakresie przedmiotowym art. 25 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o rolnictwie ekologicznym, który jak wskazano powyżej, dotyczy także nawozów.

Organ odwoławczy uzasadniając wysokość nałożonej kary pieniężnej wskazał na brzmienie art. 26 ust. 1 ustawy o rolnictwie ekologicznym, który wskazuje, że wymierza się ją przy uwzględnieniu stopnia szkodliwości czynu, stopnia zawinienia, zakresu naruszenia, dotychczasowej działalności podmiotu dokonującego naruszenia i wielkości jego obrotów. Organ uznał, że mając na względzie powyższe przepisy nałożona przez organ I instancji kara pieniężna była prawidłowa. Organ odwoławczy przychylił się również do stwierdzenia zawartego w poprzedzającym rozstrzygnięciu, że stopień szkodliwości czynu popełnionego przez skarżącą był znaczny, miał istotny zakres. Jednocześnie organ uznał, że stopień zawinienia był niski z uwagi na to, że skarżąca działała w sposób nieumyślny.

Na powyższą decyzję skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wniosła o:

1) uchylenie w całości decyzji Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych z dnia [...] maja 2012 r. oraz poprzedzającej ją decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Jakości Artykułów Rolno- Spożywczych z dnia [...] stycznia 2012 r. (nr [...]),

2) wstrzymanie, na podstawie art. 61 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przez Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych wykonania w całości zaskarżonej decyzji,

3) wstrzymanie, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wykonania w całości zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody w razie jej wykonania, w przypadku nieuwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania przez Organ drugiej instancji,

4) zasądzenie kosztów postępowania sądowego w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie:

1) art. 18 ust.1 ustawy z dnia 25 czerwca 2009 r. o rolnictwie ekologicznym (Dz. U. Nr 116, poz. 975) poprzez niewłaściwe zastosowanie, to jest uznanie, że oznakowanie nawozów [...] nawóz do borówek, [...] koncentrat do rozpuszczania w wodzie truskawki sugeruje, że są to środki przeznaczone do produkcji ekologicznej,

2) art. 23 ust.2 rozporządzenia Rady (WE) nr 8 34/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 2092/91 (Dz. Urz. UE.L 2007 nr 189, str. 1) poprzez jego niezastosowanie,

3) art. 25 ust. 1 pkt 3 lit a ustawy z dnia 25 czerwca 2009 r. o rolnictwie ekologicznym poprzez przyjęcie, że skarżąca dopuściła się naruszenia przepisów ustawy uzasadniających nałożenie kary pieniężnej,

4) art. 7 w związku z art. 77 k.p.a. poprzez zaniechanie wszechstronnego wyjaśnienia sprawy, w szczególności poprzez brak wyjaśnienia wszystkich okoliczności przemawiających za tym, że produkty [...] nie łączą się z rolnictwem ekologicznym.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych wniósł o jej oddalenie, podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. dalej "p.p.s.a.").

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. W działaniu organów Sad nie dopatrzył się nieprawidłowości zarówno, gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wyczerpująca.

Podstawę materialnoprawną nałożonej na skarżącą kary pieniężnej stanowi art. 25 ust. 1 pkt 3a ustawy o rolnictwie ekologicznym. Stanowi on, że kto wprowadza do obrotu środek do produkcji ekologicznej niespełniający wymagań określonych na podstawie art. 16 ust. 1 lub 4 rozporządzenia nr 834/2007, który został oznakowany w sposób mogący wprowadzić w błąd co do spełnienia wymagań określonych na podstawie art. 16 rozporządzenia nr 834/2007, w tym przez oznakowanie określeniem "ekologiczny" lub pochodną tego określenie lub określeniem "eko" lub "bio" lub zostały oznakowane w sposób mogący wprowadzić w błąd co do możliwości stosowania w rolnictwie ekologicznym podlega karze pieniężnej w wysokości do 200 % korzyści majątkowej uzyskanej lub którą mógłby uzyskać za wprowadzony do obrotu środek, produkt lub substancję.

Wymierzając karę pieniężną w omawianym wyżej przypadku organ powinien uwzględnić stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu dokonującego naruszenia oraz wielkość jego obrotów (art. 26 ust. 1 ustawy o rolnictwie ekologicznym).

Bezsporne jest w sprawie, że skarżąca wprowadzała do obrotu nawozy o nazwie [...]- nawóz do borówek i [...]- koncentrat do rozpuszczenia w wodzie TRUSKAWKI. Użycie słowa [...] w oznakowaniu tych nawozów sugerowało, że są to środki przeznaczone do produkcji ekologicznej a więc odpowiadają określonym wymogom przewidzianym w prawie wspólnotowym. Zgodnie bowiem z art. 18 ust. 1 ustawy o rolnictwie ekologicznym środki do produkcji ekologicznej oraz produkty i substancje o których mowa w art. 16 ust. 5 rozporządzenia nr 834/2007, których stosowanie nie prowadzi do naruszenia celów lub zasad określonych w

tytule II tego rozporządzenia lub ogólnych kryteriów tego artykułu mogą być oznakowane określeniem "ekologiczny" lub pochodną tego określenia lub określeniem "eko" lub "bio".

Tymczasem poddane kontroli nawozy skarżącej okazały się być mineralnymi nawozami azotowymi a takie nawozy zgodnie z art. 12 ust. 1 lit.e rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 nie mogą być stosowane w ekologicznej produkcji rolniczej. Tym samym wbrew twierdzeniom skargi nie doszło do naruszenia art. 18 ust. 1 ustawy o rolnictwie ekologicznym. Strona skarżąca w oznakowaniu nawozów posługiwała się słowem "[...]" mimo, że nie spełniał on określonych wymagań a zatem nałożenie na nią kary pieniężnej na podstawie art. 25 ust. 1 pkt 3a było uzasadnione. Wysokość tej kary została przez organ dostatecznie uzasadniona w kontekście kryteriów przewidzianych w art. 26 ust. 1 ustawy o rolnictwie ekologicznym.

Odnosząc się do kolejnego zarzutu skargi Sąd podzielił pogląd organu, że art. 23 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 roku w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylające rozporządzenie EWG nr 2092/91 (Dz. Urz. UEL 2007 nr 189 str. 1) nie znajdował zastosowania w niniejszej sprawie, albowiem znakowanie nawozów nie jest objęte rozporządzeniem Rady (WE) nr 834/2007.

Według oceny Sądu, główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych nie uchybił przepisom art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a., albowiem w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji odniósł się do wszystkich twierdzeń strony m.in. tych argumentów, które podnosiła ona wykazując, iż produkty [...] nie łączą się z rolnictwem ekologicznym.

Sąd zgadza się z poglądem organu, że okoliczność, iż przedmiotowe nawozy kierowane są wyłącznie do grupy użytkowników nieprofesjonalnych, hobbystycznych nie wyklucza możliwości nabywania ich przez producentów ekologicznych, skoro nawozy te się ogólnodostępne w powszechnej sprzedaży.

Aczkolwiek nawozy te mają naniesioną informację o składzie produktu to jednak istnieje możliwość powstania dezorientacji nawet u profesjonalistów, którzy z jednej strony poprzez użycie słowa "[...]" będą uważać, że mają do czynienia ze środkiem służącym do produkcji ekologicznej a z drugiej strony analiza składu produktu będzie wykluczać tę okoliczność. Tymczasem oznakowanie produktu powinno być jednoznaczne i wiarygodne aby nie podważać zaufania do produkcji ekologicznej.

W tym stanie rzeczy Sąd uznając, że nie doszło do uchybień wskazanych w skardze i że jej zarzuty należy przyjąć za nieuzasadnione orzekł o oddaleniu skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a.