Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 427/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2010-09-02 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), Sędziowie sędzia NSA Stanisław Prutis,, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Protokolant Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 02 września 2010 r. sprawy ze skargi P. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] maja 2010 r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe w sprawie.


UZASADNIENIE

Burmistrz Z., decyzja z dn. [...] 03.2010 r., na wniosek P. D., ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie trzech wolnostojących budynków mieszkalnych jednorodzinnych wraz z infrastrukturą techniczną zjazdów z drogi gminnej o nr geodezyjnym [...], jeden zjazd poprzez działkę własną o nr [...], przewidzianych do realizacji na części działek o numerach: [...], [...] i [...] w obrębie K. gm. Z.

W dalszej części decyzji organ ustalił warunki szczegółowe i zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy. W punkcie 6. decyzji zostały określone jej skutki prawne: "W związku z ustaleniem decyzji o warunkach zabudowy, na podstawie Zarządzenia Burmistrza Z. Nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r., mając na uwadze art. 36 ust. 4 w związku z art. 37 ust. 1 i 6 ustawy z dnia 23 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 z 2003) - ustala się stawkę procentową jednorazowej opłaty

z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w wysokości 30 %".

Odwołanie od powyższej decyzji złożył P. D., nie godząc się z jej częścią tj. punktem 6., gdzie określono wysokość opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Decyzją z dnia [...]05.2010 r. o nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Z. z dnia [...] marca 2010 r.

W obszernym uzasadnieniu SKO wyraziło pogląd, że zapis w punkcie 6. decyzji jest zgodny z prawem, ponieważ wykładnie przepisów art. 36 ust. 4 i art. 37 ust. 1,6 w związku z art. 63 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, przemawia za dopuszczalnością prawną ustalenia przez Burmistrza, w indywidualnej decyzji o warunkach zabudowy, stawki jednorazowej opłaty od wzrostu wartości nieruchomości.

W skardze, wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Białymstoku, P. D. zarzucił decyzji SKO rażące naruszenie wielu przepisów postępowania administracyjnego oraz podważenie orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6.03.2008 r. w sprawie o sygn. akt II OSK 1887/07, a także wyroku WSA w Bydgoszczy z dnia 23.07.2008 r. sygn. akt

II SA/Bd 256/08.

Skarżący wywodził (powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne), iż nie jest zgodne z prawem, zawarcie w decyzji o warunkach zabudowy przez Burmistrza Z., klauzuli ustalającej stawkę procentową jednorazowej opłaty

z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, albowiem jest to tylko możliwe w uchwale podjętej w przedmiocie ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Oprócz niniejszej skargi, P. D. wniósł jednocześnie do WSA

w Białymstoku skargę na Zarządzenie Burmistrza Z., żądając stwierdzenia nieważności tegoż zarządzenia Nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. ustalającego,

w decyzjach o warunkach zabudowy, 30%-wą stawkę jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości.

W dniu 2 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wydał wyrok w sprawie o sygn. akt II SA/ BK 458/10, stwierdzający nieważność Zarządzenia Burmistrza Z. Nr [...]z dnia [...]skład orzekający w niniejszej sprawie, postanowił zawiesić postępowanie sądowe do czasu uprawomocnienia się wyroku

w sprawie o sygn. akt II SA/ BK 458/10.

W myśl art. 125 § 1 ust. 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, między innymi wówczas jeśli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego, toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego. Zawieszenie postępowania dopuszczalne jest w sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie zagadnienia, będzie miało wpływ na wynik innego postępowania, przy czym należy brać pod uwagę celowość zawieszenia i zasadę ekonomiki procesowej (vide: postanowienie NSA z dn. 15.05.2009 r. sygn. akt

II OSK 417/09, lex nr 564229).

Mając na względzie powyższe przesłanki, Sąd uznał za zasadne zawieszenie, z urzędu niniejszego postępowania, albowiem istnieje realny i bezpośredni związek między zagadnieniem w sprawie niniejszej i w sprawie o sygn. akt II SA/ BK 458/10.

Podstawą prawną do ustalenia opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, w decyzji organu I instancji o warunkach zabudowy, było powołane

w punklcie 6. Zarządzenie Burmistrza Z. Nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r.

Jeżeli uprawomocni się wyrok WSA w Białymstoku (II SA/Bk 458/10) stwierdzający nieważność tego Zarządzenia, to z pewnością stanowił on będzie kwestię prejudycjalną dla rozstrzygnięcia sprawy niniejszej. Również każde inne rozstrzygnięcie, podjęte, ewentualnie, przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyniku skargi kasacyjnej, spowoduje ukierunkowanie poglądu prawnego dla składu orzekającego w sprawie niniejszej. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym budzi kontrowersje prawne zagadnienie "odpowiedniego" stosowania art. 36 i art. 37 (odesłanie w art. 63 ust. 3) ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, do decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, przy czym – co należy podkreślić – stan faktyczny w rozpoznawanej sprawie jest o tyle specyficzny, że Burmistrz Z. wydał oddzielne, abstrakcyjne Zarządzenie w kwestii opłaty od wzrostu wartości nieruchomości, na które powołuje się wydając decyzję o ustaleniu warunków zabudowy.

Zatem, w ocenie Sądu, zawieszenie postępowania jest celowe, nie narusza też zasady ekonomiki procesowej, ponieważ w przypadku prawomocnego zakończenia niniejszego postępowania (bez zawieszania), nie istniałyby ewentualne przesłanki do jego wznowienia (dział VII p.p.s.a.). Natomiast, ewentualne dochodzenie przez stronę roszczeń w trybie art. 145 § 1 ust. 7 k.p.a. mogłoby spowodować, nieokreślone czasowo, oczekiwanie na końcowy rezultat sprawy.

Mając na względzie powyższe okoliczności, orzeczono jak w sentencji.