Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 153/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-10-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
659
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: stwierdzono przewlekłość prowadzonego postępowania
stwierdzono że przewlekłe prowadzenie postępowania nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa
wymierzono grzywnę
Powołane przepisy: article: art.1. art. 6
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) Sędziowie : Sędzia WSA Jacek Bursa Sędzia WSA Mirosław Bator Protokolant : Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 października 2013 r. sprawy ze skargi D.K.-P. na przewlekłość postępowania Wójta Gminy B. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza przewlekłość prowadzenia postępowania; II. stwierdza, że przewlekłe prowadzenie postępowania nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. wymierza Wójtowi Gminy B. grzywnę w wysokości 100 zł (sto złotych) IV. zasądza od Wójta Gminy B. na rzecz skarżącej D.K.-P., kwotę 357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu 3 kwietnia 2013 r. D.K. zwróciła się do Wójta Gminy z wnioskiem o wydanie wypisu i wyrysu z obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działki nr [....] w miejscowości S. Gmina B. , na podstawie art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Wnioskiem z tego samego dnia D.K. zwróciła się do Wójta Gminy z wnioskiem o wydanie wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działki nr [....] w miejscowości S. , Gmina B. , uchwalonego uchwałą Rady Gminy Nr XIV/85/92 z dnia 10 kwietnia 1992 r.

W odpowiedzi na powyższy wniosek organ poinformował pismem z dnia 29 kwietnia 2013 r. wnioskodawczynię o przedłużeniu terminu do rozpatrzenia jej wniosków do dnia 31 maja 2013 r.

Za pismem z dnia 29 maja 2013 r. Wójt Gminy B. przesłał wnioskodawczyni wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectw gminy B. uchwalonego uchwałą Rady Gminy B. z dnia 26 października 2006 r. nr XXVII/319/06 wraz z późniejszymi zmianami dla działki nr [....] w S.

W piśmie z tej samej daty Wójt Gminy B. przesłał wnioskodawczyni wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectw gminy B. uchwalonego uchwałą Rady Gminy B. Nr XIV/85/92 z dnia 10 kwietnia 1992 r. dla działki nr [....] w S.

W dniu 5 czerwca 2013 r. D.K. w piśmie z dnia 3 czerwca 2013r. (data nadania) wezwała Wójta Gminy B. do wydania jej żądanego wypisu i wyrysu z obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jak i planu obowiązującego w 1999 r.

W dniu 5 czerwca 2013 r. D.K. wniosła, za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy B. w załatwieniu jej wniosku z dnia 3 kwietnia 2013 r. dotyczącego wydania wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Jako podstawę wniesienia skargi wskazała art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. 2001 r. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.) w zw. z art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30

sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżąca wniosła o:

a) uwzględnienie skargi i zobowiązanie organu do dokonania czynności w określonym przez Sąd terminie;

b) nałożenie na organ grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a.;

c) stwierdzenie, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa;

d) rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym zgodnie z art. 119 pkt 2 P.p.s.a.;

e) zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw skarżącej, w szczególności wpisu od skargi.

Skarżąca podała że stosownie do art. 52 § 1 P.p.s.a. wyczerpała środki zaskarżenia służące jej w postępowaniu przez wniesienie pismem z dnia 3 czerwca 2013 roku wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

W uzasadnieniu skargi podała, że w dniu 3 kwietnia 2013 r. jako właścicielka działki nr [....] S. , zwróciła się do Wójta Gminy B. o wydanie wypisu i wyrysu zobowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla ww. działki, wraz stosownymi załącznikami, w tym z opłatą skarbową, na podstawie art. 30 ust 1 ustawy z dnia marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Wskazała, że uzyskanie wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego następuje na wniosek strony w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, która w art. 13 wskazuje, iż ma to nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku w tej sprawie. Podała, że w innych organach administracji publicznej wyrysy i wypisy z aktualnego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zwykle wydawane są na miejscu, bez konieczności oczekiwania. Tym samym niezrozumiałe i zupełnie bezpodstawne jest pozostawanie organu w dwumiesięcznej zwłoce w dokonaniu czynności.

Skarżąca podała, że do dnia wniesienia skargi nie otrzymała wypisu oraz wyrysu z obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla ww. działki pomimo upływu 2 miesięcy.

Skarżąca podniosła, że Wójt Gminy B. , dopiero po upływie blisko miesiąca, wystosował pismo, w którym odwołał się do dwóch wniosków złożonych przez D.K. w dniu 3 kwietnia 2013 r.

Wyjaśniono, że skarżąca w dniu 3 kwietnia 2013 r. złożyła do Urzędu Gminy w B. dwa pisma, ale każde pismo dotyczyło odrębnego zagadnienia. Jeden z wniosków dotyczył udostępnienia wypisu i wyrysu z obowiązującego aktualnie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, natomiast drugi, zupełnie odrębny wniosek, dotyczył udostępnienia wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego w 1999 roku, uchwalonego Uchwałą Rady Gminy Nr XIV/85/92 z dnia 10 kwietnia 1992 r.

W piśmie z dnia 29 kwietnia 2013 r. organ jako uzasadnienie przedłużenia terminu powołał art. 36 K.p.a., zgodnie z którym o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. W ocenie skarżącej w żaden logiczny sposób nie wyjaśniono przyczyny zwłoki w załatwieniu sprawy, ani też której ze spraw pismo dotyczyło.

Skarżąca podniosła, że w tym przypadku zastosowanie znajduje art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, a więc ewentualne pismo o niezałatwieniu sprawy w terminie powinno zostać słane znacznie wcześniej.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy B. wniósł o jej oddalenie.

Wójt wyjaśnił, że w dniu 3 kwietnia 2013 r. D.K. złożyła dwa wnioski o wydanie wypisów i wyrysów z dwóch miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego gminy B: uchwalonego uchwałą Rady Gminy B. Nr XXVII/319/06 z dnia 26 października 2006 r. oraz uchwalonego uchwałą Rady Gminy Nr XIV/85/92 z dnia 10 kwietnia 1992 r.

Organ podniósł, że w związku z tym, że załatwienie sprawy nie było możliwe w ustawowym terminie wnioskodawca został poinformowany o tym fakcie w trybie art. 36 K.p.a. Przed upływem wyznaczonego w piśmie terminu wypisy i wyrysy zostały przygotowane, lecz z uwagi na wystąpienie na terenie gminy B. gwałtownych zjawisk atmosferycznych z porywistym wiatrem i nawalnym deszczem oraz powstałą koniecznością oddelegowania pracowników w teren, nastąpiło jednodniowe opóźnienie nadania wypisów i wyrysów (termin upłynął w piątek, a pisma wysłano w poniedziałek).

Nadmieniono, że wnioski D.K. zostały zrealizowane przed datą wpływu skargi. Tym samym w ocenie Wójta Gminy B. złożenie skargi jest niezrozumiałe, w

szczególności że skarżąca powołuje się w niej na przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdy wnioski zostały przez nią złożone i rozpoznane w trybie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Jednocześnie wyjaśniono, że opóźnienie w przekazaniu akt do Sądu było skutkiem konieczności ustalenia ile i jakie wnioski składała skarżąca, albowiem w dniu złożenia skargi wpłynęły jeszcze inne pisma skarżącej, których charakter i cel wniesienia należało ustalić. Nie można było bowiem jednoznacznie stwierdzić, czy stanowią one element skargi, czy są to pisma o innym charakterze. Stąd dla zapewnienia prawidłowości w przekazaniu kompletnej skargi konieczne było poczynienie odpowiednich ustaleń, co miało wpływ na datę przekazania akt.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Właściwym do rozpoznania niniejszej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., uprawniony jest do badania, czy w tej sprawie zachodzi przewlekłe prowadzenie postępowania w przedmiocie udzielenia informacji publicznej obejmującej udostępnienie wypisów i wyrysów z miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że spełnione zostały warunki formalne do wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego na przewlekłe prowadzenie postępowania, gdyż taka skarga w przedmiocie informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2006 r., sygn. akt I OSK 601/05, opub. w LEX nr 236545). Okoliczność poprzedzenia skargi w tej sprawie wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa nie ma prawnego znaczenia.

W tej sprawie, mimo wniosku skarżącej, Sąd nie mógł rozpoznać skargi w trybie postępowania uproszczonego. Zgodnie z art. 119 pkt 2 P.p.s.a. do rozpoznania skargi w postępowaniu uproszczonym wymagana była milcząca zgoda strony przeciwnej. Strona przeciwna po zawiadomieniu o tak złożonym wniosku, pismem z dnia 25 lipca 2013 r. wniosła o rozpoznanie sprawy na rozprawie.

Sąd rozpoznając sprawę w tym składzie podziela stanowisko zajęte przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w wyroku z dnia 6 maja 2010 r., sygn. akt II SAB/Go 15/10, opub. w LEX nr 689016. W uzasadnieniu ww. wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim przyjął, że udostępnienie na wniosek wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego może nastąpić na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "u.d.i.p.". Wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego stanowią informację publiczną, ponieważ dotyczą informacji o zadaniach publicznych wykonywanych przez organy administracji publicznej (samorządu terytorialnego) i mieszczącej się w zakresie objętym art. 6 u.d.i.p.

Tym samym wnioski skarżącej z dnia 3 kwietnia 2013 r. jako zawierające żądania udostępnienia informacji publicznej, powinny być załatwione na zasadach i w trybie u.d.i.p., a mianowicie w przypadku uwzględnienia wniosków winno nastąpić w terminie do 14 dni udostępnienie informacji publicznej (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.). Takie udostępnienie winno nastąpić w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). Jeżeli natomiast informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawczynię o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawczyni nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.). Odmowa udzielenia informacji następuje w drodze decyzji administracyjnej, od której przysługują środki odwoławcze (art. 16 i 17 u.d.i.p.).

W tej sprawie poza sporem pozostaje także techniczna możliwość udostępnienia wnioskowanej przez skarżącą informacji i to w terminie 14 dni. Wydanie wyrysu i wypisu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla konkretnej działki nie powinno przekraczać powszechnie przyjęte możliwości funkcjonowania danego urzędu i urządzeń technicznych znajdujący się w urzędach gmin (komputera z drukarką i kserkopiarki).

Jak wynika z akt sprawy wnioski te zostały załatwione w ten sposób, że właściwy Wójt najpierw pismem z dnia 29 kwietnia 2013 r. poinformował wnioskodawczynię o braku możliwości załatwienia tych wniosków z uwagi na "wielowątkowość sprawy" i stosownie do art. 36 K.p.a. przedłużył załatwianie sprawy do dnia 31 maja 2013 r. Wnioskowane wypisy i wyrysy zostały doręczone skarżącej w dniu 5 czerwca 2013 r.

W tym stanie sprawy należy uznać, że skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy B. jest zasadna. W szczególności Sąd nie dostrzega żadnej "wielowątkowości" sprawy wynikającej z tak złożonych przez skarżącą wniosków. Ewentualna okoliczność polegająca na złożeniu innych jeszcze przez skarżącą wniosków, o ile miało to miejsce, nie może rzutować na ocenę wniosków skarżącej z 3 kwietnia 2013 r. Są one jasno sformułowane i precyzyjne, a sama wnioskodawczyni dołączyła nadto do tych wniosków kopię aktualnej mapy zasadniczej obejmującej działkę nr [....] w miejscowości S. Sporządzenie wiec wypisu i wyrysu planu miejscowego dla tej działki powinno więc nastąpić bez zbędnej zwłoki, a na pewno w ciągu 14 dni.

Sąd nie podziela stanowiska zawartego w odpowiedzi na skargę, jakoby tak długie załatwianie wniosków skarżącej wynikało z wystąpienia na terenie Gminy B. gwałtownych zjawisk atmosferycznych z porywistym wiatrem i nawalnym deszczem oraz związaną z tym koniecznością oddelegowania pracowników w teren (celem pomocy przy szacowaniu szkód – jak wyjaśnił na rozprawie pełnomocnik Wójta). Z samej odpowiedzi na skargę wynika, że te okoliczności spowodowały jedynie o jeden dzień przekroczenie terminu w załatwieniu wniosków skarżącej, co nie jest zgodne ze stanem faktycznym sprawy, skoro wnioski te zostały załatwione po upływie 2 miesięcy od daty ich złożenia, a powinny być załatwione w ciągu 14 dni. Kierownik urzędu gminy może przy tym delegować pracowników urzędu do różnych czynności, ale nie oznacza to, aby możliwe było nadmierne ograniczanie pracy urzędu w załatwianiu spraw.

Należy także wyjaśnić, że wprawie w tej sprawie skarżąca skutecznie domagała się udostępnienia informacji publicznej w postaci wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, co nie oznacza, że inaczej sformułowany wniosek nie mógłby być rozpoznawany w innym trybie. Przykładowo

skarżąca mogła domagać się np. jedynie wglądu do uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i wówczas zastosowanie znalazłaby regulacja przewidziana w ustawie z 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2007 r. Nr 68, poz. 449 z późn. zm.). Skarżąca mogłaby także wybrać procedurę wydania zaświadczenia w trybie art. 217 i następne K.p.a. Tym niemniej w tej sprawie wybrany został tryb dostępu do informacji publicznej objęty u.d.i.p. i był on prawidłowy w związku z zakresem żądania.

W związku z tym Sąd zobowiązany był na podstawie art. 149 § 1 P.p.s.a. do uwzględnienia skargi i uznania, że w tej sprawie postępowanie w sprawie udostępnienia informacji publicznej prowadzone było przewlekle. Sąd jednak nie stwierdził, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sama przewlekłość stanowiła naruszenie prawa, ale mając na uwadze okres zakończenia postępowania, nie była to rażąca przewlekłość.

Na podstawie art. 149 § 2 P.p.s.a. Sąd wymierzył także organowi grzywnę, której wysokość nie powinna być nadto dolegliwa organowi, ale zarazem winna wskazać, że naruszenie prawa może skutkować także nałożeniem kary.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a. Na zasądzoną kwotę składa się uiszczony wpis sądowy od skargi w wysokości 100 zł, koszty opłaty skargowej od udzielonego pełnomocnictwa oraz zwrot wynagrodzenia w wysokości stawki minimalnej na rzecz profesjonalnego pełnomocnika skarżącej.