Postanowienie NSA, sygn. akt I GSK 1251/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-10-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Magdalena Bosakirska po rozpoznaniu w dniu 2 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku D. K. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej D. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 13 kwietnia 2012 r., sygn. akt III SA/Gl 676/11 w sprawie ze skargi D. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. wyrokiem z 13 kwietnia 2012 r., sygn. akt III SA/Gl 676/11, oddalił skargę D. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z [...] marca 2011 r., nr [...], w przedmiocie podatku akcyzowego.

Wraz z oddaleniem skargi upadło postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z 7 lipca 2011 r., którym Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.

D. K., obok skargi kasacyjnej od powyższego wyroku, [...] lipca 2012 r. złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w K. z [...] marca 2011 r. W podstawie prawnej wniosku wskazał art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 14 marca 2012 r., poz. 270) dalej powoływanej jako "p.p.s.a.".

Uzasadniając wniosek D. K. podał, że łączna kwota wynikająca z wszystkich decyzji określających zobowiązanie w podatku akcyzowym za okres marzec – sierpień 2009 r. wynosi 753.081,00 zł. Kwota ta stanowi więcej niż połowę przychodów uzyskanych przez skarżącego w 2011 r. i więcej niż wynosi wartość jego majątku. Wnioskodawca zaznaczył również, że z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej (polegającej na handlu olejem opałowym) nie osiągnął dochodu do opodatkowania w roku 2011.

Z treści wniosku wynika, że zobowiązania podatkowe określone w decyzjach są egzekwowane, zaś zajęcie rachunków bankowych wnioskodawcy powoduje utratę płynności finansowej. Organ egzekucyjny dokonał wpisu w rejestrze zastawów skarbowych (samochód wykorzystywany w działalności gospodarczej) i na hipotece (nieruchomość mieszkalna). W ocenie wnioskodawcy dalsza egzekucja decyzji podatkowych spowoduje zagrożenie egzystencji jego rodziny oraz może doprowadzić do zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej, która jest jedynym źródłem utrzymania skarżącego i jego rodziny.

Zdaniem wnioskodawcy w wyniku spłaty zobowiązania podatkowego znacznej wartości utraci on płynność finansową, co uniemożliwi pokrywanie bieżących, niezbędnych wydatków związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Może to doprowadzić do ogłoszenia upadłości firmy. Likwidacja działalności gospodarczej spowoduje, że zarówno sam skarżący, jak i jego rodzina pozostaną bez środków utrzymania, a pracownicy przedsiębiorstwa zostaną zwolnieni. Uzasadnia to trudne do odwrócenia skutki.

Ponadto wnioskodawca twierdzi, że musi posiadać środki finansowe na obrót olejem opałowym (płynność finansową), ponieważ uzyskuje zysk ze sprzedaży oleju i musi na bieżąco dokonywać transakcji zakupów i sprzedaży. Egzekucja decyzji poważnie zagraża płynności finansowej przedsiębiorstwa.

Sądowi z urzędu wiadomo, że referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w G. postanowieniem z 17 maja 2011 r., sygn. akt III SO/Gl 11/11, zwolnił D. K. od kosztów sądowych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...).

Jak zatem wynika z treści cytowanego przepisu przesłankami do wstrzymania wykonania decyzji przez sąd są niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym zaznaczyć należy, iż szkoda nie musi mieć charakteru materialnego, natomiast trudne do odwrócenia skutki to skutki faktyczne lub prawne, które raz zaistniałe spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po długim czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

Zastosowanie wobec wnioskodawcy ochrony tymczasowej w postępowaniu przez Naczelnym Sądem Administracyjnym jest zasadne.

Z argumentacji przedstawionej we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji wynika, że wnioskodawca i jego rodzina znajdują się w bardzo trudnej sytuacji materialnej, o czym świadczy także przyznane skarżącemu prawo pomocy. Należy przyjąć, że wnioskodawca uprawdopodobnił, iż egzekwowanie powstałych należności podatkowych może wpłynąć na prowadzoną przez niego działalność gospodarczą, powodując utratę płynności finansowej tej działalności, a następnie jej likwidację. Zamknięcie przedsiębiorstwa spowoduje pozbawienie wnioskodawcy i jego rodziny podstawowego źródła utrzymania oraz wymusi zwolnienie wszystkich zatrudnionych pracowników, którzy również zostaną pozbawieni środków utrzymania.

W orzecznictwie NSA prezentowany jest pogląd, że likwidacja działalności gospodarczej wskutek egzekwowania decyzji, w tym także podatkowej uzasadnia przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. (vide postanowienie NSA z 17 kwietnia 2009 r., sygn. akt I GSK 220/09).

Zasadność wniosku znajduje potwierdzenie także w łącznej wysokość kwoty podatku akcyzowego podlegającego egzekucji, która w sprawach D. K. wnosi przeszło 750.000,00 zł. Biorąc pod uwagę możliwości płatnicze wnioskodawcy, uiszczenie tak dużej kwoty mogłoby spowodować znaczną szkodę.

W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.