Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 866/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-05-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 78 ust.2 pkt 2
journal: Dz.U. 1997 nr 10 poz 55
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych - tekst jedn.
article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Runge -Lissowska (spr.) Sędziowie sędzia NSA Małgorzata Borowiec sędzia NSA Zygmunt Zgierski Protokolant Urszula Radziuk po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2008 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej W. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lutego 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 1968/06 w sprawie ze skargi W. M. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o wypowiedzeniu stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 28 lutego 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 1968/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę W. M. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] nr [...]. Decyzją tą Minister utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] nr [...], odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora Departamentu Kadr i Szkolenia Wojskowego z dnia [...] nr [...], którą wypowiedziano W. M. stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej.

Wypowiedzenie to nastąpiło w związku z rozkazem Szefa Sztabu Generalnego WP z dnia [...] lipca 2002 r. nr [...] lipca, w sprawie zmian organizacyjno-etatowych w wojskowych komendach uzupełnień, zgodnie z którym Wojskowa Komenda Uzupełnień w G., w której W. M. pełnił służbę, została z dniem 1 listopada 2003 r. przeformowana i zmniejszył się jej stan etatowy, a brak było możliwości zaproponowania innego stanowiska służbowego, stosownego do posiadanych kwalifikacji i stopnia wojskowego.

Oddalając skargę, Wojewódzki Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 78 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 1970 r. Nr 10, poz. 55 ze zm.), który stanowił podstawę decyzji z dnia [...] o wypowiedzeniu stosunku służbowego, musi istnieć związek przyczynowy między reorganizacją jednostki lub zmniejszeniem stanu etatowego, a wypowiedzeniem stosunku służbowego i w sprawie W. M. taki związek bezsprzecznie występuje, a wobec tego wypowiedzenia stosunku można było dokonać w trakcie procesu zmniejszania stanu etatowego, a nie wyłącznie po zakończeniu procedur. Sąd stwierdził, że zasadnie organ nie znalazł podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji o wypowiedzeniu stosunku służbowego.

Reprezentowany przez radcę prawnego, W. M. złożył skargę kasacyjną od tego wyroku, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi do ponownego rozpatrzenia i zarzucając:

1) naruszenie prawa materialnego (art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), to jest przepisu:

art. 78 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 1997 r. Nr 10, poz. 55 ze zm.) - poprzez jego błędną wykładnię i zastosowanie wobec skarżącego w sytuacji bowiem, gdy jednostka wojskowa (Wojskowa Komenda Uzupełnień w G.), w której skarżący pełnił służbę podlegała przeformowaniu (lecz stan etatowy tej jednostki zmniejszył się dopiero w dniu 1 listopada 2003 r.), rażąco naruszało prawo dokonywanie wypowiedzenia skarżącemu przed datą zmniejszenia się stanu etatowego jednostki, choćby o jedno stanowisko i oceny Sądu w tym względzie przeciwne temu stanowisku są wadliwe prawnie (nie odpowiadają prawu);

2) naruszenie przepisów prawa procesowego (art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), to jest przepisów art. 145 § 1 pkt 1 lit. a/ i c/ przez nieuwzględnienie skargi, mimo dającego się stwierdzić naruszenia prawa materialnego przez organ skarżony, które miało wpływ na wynik sprawy, a także naruszenia przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy oraz przepisów art. 133 § 1 zd. 1 w związku z art. 106 § 5 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 233 § 1 k.p.a. i w związku z art. 134 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które to uchybienia mogły mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, bowiem wadliwość wyroku z powodu naruszenia przytaczanych powyżej przepisów postępowania, jest w szczególności konsekwencją naruszenia przez Sąd pierwszej instancji zasady swobodnej oceny dowodów, która w danym przypadku była oceną formułowaną bez udowodnienia w postępowaniu faktów, do których się odnosiła (brak dowodów na zmniejszenie się stanu etatowego WKU w G.) przed dniem [...], tj. w momencie podjęcia decyzji o wypowiedzeniu, albo przed dniem 14 stycznia 2003 r., tj. w dacie doręczenia decyzji o wypowiedzeniu),a także analizowanie i interpretowanie treści nie-aktu, tj. rozkazu Szefa Sztabu Generalnego WP Nr [...] lipca z dnia [...] lipca 2002 r. w sprawie zmian organizacyjno-etatowych w wojskowych komendach uzupełnień, w sposób nieznajdujący potwierdzenia w przepisach zawartych w tym nie-akcie, na które to rzekome dowody Skarżący nie miał żadnego wpływu i z którymi nie był zapoznawany w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji albo organami administracyjnymi;

3) naruszenie przepisów prawa procesowego (art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), to jest art. 141 § 4 cyt. ustawy, poprzez pominięcie w uzasadnieniu rozstrzygnięcia co do części zarzutów stawianych przez skarżącego w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie (w szczególności rozstrzygnięcia co do naruszenia przez organ administracji ogólnych zasad postępowania administracyjnego - w szczególności wyrażonych w art. 7 k.p.a., 8 k.p.a., 9 k.p.a. czy 10 k.p.a.) poprzez niewskazanie możliwości faktycznego braku wyznaczenia skarżącego na inne stanowisko służbowe przez organ administracyjny, uniemożliwienie (przez organ) wypowiedzenia się w sprawie skarżącemu oraz niepoznanie z materiałami postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie posiada usprawiedliwionych podstaw.

Decyzje, które były przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zapadły w postępowaniu nadzorczym, w którym przedmiotem oceny była zgodność dokonanego wypowiedzenia stosunku służbowego z art. 78 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 1997 r. Nr 10, poz. 55 ze zm.), stanowiącym podstawę tego wypowiedzenia.

Zgodnie z tym przepisem, dokonanie wypowiedzenia stosunku służbowego przez właściwy organ wojskowy może nastąpić, jeżeli jednostka wojskowa, w której żołnierz zawodowy pełni służbę wojskową, podlega rozformowaniu lub zmniejszył się jej stan etatowy, a brak jest możliwości wyznaczenia go na inne stanowisko służbowe.

W postępowaniu nadzorczym organ nadzoru miał zatem obowiązek zbadać czy przesłanki zawarte w tym przepisie wystąpiły w sprawie wypowiedzenie W. M. stosunku służbowego. Zarówno organ nadzoru, jak i Wojewódzki Sąd uznały, że wypowiedzenie stosunku służbowego decyzją z dnia [...] odpowiadały warunkom wynikającym z tego przepisu. Z oceną tą należy się zgodzić.

Przyczyną wypowiedzenia stosunku służbowego było zmniejszenie się stanu etatowego Wojskowej Komendy Uzupełnień w G., miejscu pracy W. M., w związku z rozkazem Szefa Sztabu Generalnego z dnia [...] lipca 2002 r. w sprawie zmian organizacyjno-etatowych w wojskowych komendach uzupełnień. Zmniejszenie stanu etatowego tych komend miało nastąpić do 1 listopada 2003 r., a wobec tego konieczne było podjęcie działań kadrowych, celem wykonania tego rozkazu.

W orzecznictwie sądowo-administracyjnym utrwalony jest pogląd, że musi istnieć związek przyczynowy między likwidacją, czy reorganizacją jednostki wojskowej, a wypowiedzeniem stosunku służbowego. Wypowiedzenie to, jeżeli jego podstawą jest art. 78 ust. 2 pkt 2 cyt. ustawy o służbie wojskowej, powinno bezspornie wynikać i być związane z dokonywanymi zmianami organizacyjno-etatowymi. Oznacza to, że może ono być dokonane od wejścia w życie rozkazu nakazującego dokonanie zmian, aż do daty w nim określonej, niewykluczone, że i po niej, jednak najważniejsze jest, aby wypowiedzenie było skutkiem rozkazu.

Zgodzić należy się z Wojewódzkim Sądem, że w sprawie wypowiedzenia W. M. stosunku służbowego taki związek istniał, a wobec tego także z oceną, że organ nadzoru nie miał podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji o wypowiedzeniu stosunku służbowego, a w konsekwencji z oddaleniem skargi.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).