Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 1482/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-02-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6092 Melioracje wodne, opłaty melioracyjne
Hasła tematyczne: Wodne prawo
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 184, art. 151, art. 134 par. 1, art. 141 par. 4
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 64 ust. 1, art. 77 ust. 1, art. 11 ust. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 145
law: Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Mazur Sędziowie sędzia NSA Anna Łuczaj /spr./ sędzia del. NSA Zygmunt Zgierski Protokolant starszy inspektor sądowy Marcin Sikorski po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2017 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej R. T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 marca 2015 r. sygn. akt IV SA/Po 1221/14 w sprawie ze skargi R. T. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie przeprowadzenia konserwacji urządzeń melioracyjnych wodnych szczegółowych oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 18 marca 2015 r., sygn. akt IV SA/Po 1221/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę R. T. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie przeprowadzenia konserwacji urządzeń melioracyjnych wodnych szczegółowych.

W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd podał, że decyzją z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P., po rozpoznaniu odwołania R. T., utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] marca 2013 r., znak: [...]. Decyzją tą Starosta ustalił zakres prac związanych z konserwacją urządzeń melioracji wodnych szczegółowych - rowów K-256, K-257, K-258 wraz z dopływami: K-256 w hktm 00+00-13+69; K-256-1 w hktm 00+00-02+84; K-256-2 w hktm 00+00-01+29; K-257 w hktm 00+00-06+67; K- 257-1 w hktm 00+00-03+43; K-258 w hktm 00+00-00+68; K-261 w hktm 00+00- 01+68, w miejscowości K., gmina [...], powiat [...], stanowiący załącznik nr 1 z zachowaniem parametrów określonych w załączniku nr 2 do decyzji. Ponadto organ I instancji w rozstrzygnięciu decyzji wskazał, iż wykaz zainteresowanych właścicieli gruntów zobowiązanych do konserwacji rowów melioracji wodnej szczegółowej K-256, K-257, K-258 wraz z dopływami, łącznie z zakresem prac przypadających na każdego z nich, proporcjonalnie do odnoszonych korzyści (udział określony w metrach bieżących rowu K-256, K-257, K-258 wraz z dopływami z wyznaczonym miejscem koniecznych do wykonania prac w hktm oraz udział procentowy w kosztach konserwacji rowów) przedstawił w załączniku nr 1 do decyzji; ustalił do dnia 31 grudnia 2013 r. termin wykonania konserwacji rowów melioracji wodnej szczegółowej wraz z dopływami; dalszą konserwację urządzeń melioracji wodnych szczegółowych należy prowadzić na bieżąco, przez czas nieokreślony, przez zainteresowanych właścicieli gruntów odnoszących z ww. rowów melioracji wodnych szczegółowych korzyści przez spółkę wodną, jeżeli urządzenia to objęte zostaną działalnością spółki.

Od powyższej decyzji odwołanie wniósł R. T. wskazując, iż konserwacja urządzeń melioracji wodnych szczegółowych na rowie melioracyjnym o numerze K-256 nie leży tylko w gestii właściciela przylegających działek. Na podstawie art. 64 ust. 1a ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2012 r. poz. 145 z późn. zm.), w kosztach utrzymania sprawności rowu partycypować powinni właściciele działek przylegających do działek bocznych, którzy odnoszą bezpośrednie korzyści z tytułu odwodnienia terenu. Rów K-256 od drogi gruntowej w kierunku jeziora jest zbieraczem dopływów rowów bocznych. W latach poprzednich właściciele działek przez które biegną rowy boczne współpartycypowali w kosztach czyszczenia rowu K-256 (głównego).

Organ odwoławczy wskazał, iż zasadność rozstrzygnięcia zależała między innymi od ustalenia przez organ I instancji, czy istniejący rów jest urządzeniem melioracji wodnych szczegółowych w rozumieniu art. 73 ust. 1 Prawa wodnego, którego może dotyczyć określony w art. 77 ust. 1 tej ustawy obowiązek utrzymywania urządzeń tego rodzaju przez zainteresowanych właścicieli gruntów albo spółkę wodną, jak i ewentualna ingerencja organu właściwego do wydania pozwolenia wodnoprawnego. Ewidencja urządzeń melioracji wodnych oraz zmeliorowanych gruntów oraz wód, o których mowa w art. 11 ust. 2 pkt 2, prowadzona jest przez marszałka województwa - art. 70 ust. 3 Prawa wodnego. [...] Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w P. w imieniu Marszałka Województwa [...] prowadzi m.in. ewidencję urządzeń wodno-melioracyjnych (§ 6 ust. 9 Statutu [...] Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w P.). Z art. 77 Prawa wodnego wynika, iż obowiązek utrzymywania urządzeń melioracji wodnych szczegółowych rozkłada się na wszystkich zainteresowanych, tj. właścicieli tych gruntów, na które urządzenia te wywierają korzystny wpływ, jeśli jednakże urządzenia takie objęte są działalnością spółki wodnej, obowiązek ich utrzymywania przejmuje spółka. Organ odwołał się do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 listopada 2006 r. w sprawie sposobu ustalania obszaru, na który wywierają korzystny wpływ urządzenia melioracji wodnych szczegółowych (Dz. U. Nr 226, poz. 1652), wydanego na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 78 ust. 1 Prawa wodnego. Rozporządzenie to szczegółowo określa sposób, w jaki ustala się granice obszaru, na który wywierają korzystny wpływ urządzenia melioracji wodnych szczegółowych (§ 1 rozporządzenia), a także jakich gruntów nie uwzględnia się przy ustaleniu tego obszaru (§ 2) oraz sposób dokumentacji granic tego obszaru (§ 3 rozporządzenia). Analiza dokonana z uwzględnieniem powyższych przepisów pozwala odpowiedzieć na pytanie na jakie grunty w sposób korzystny oddziaływuje dane urządzenie melioracji szczegółowych. Starosta [...] pismem z dnia 3 sierpnia 2012 r. wystąpił do Marszałka Województwa [...] o rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego, jakim jest wyznaczenie obszaru korzystnego oddziaływania urządzeń melioracji. wodnych szczegółowych tj. rowów melioracyjnych K-256, K-257 i K 258 wraz z rowami bocznymi położonymi w miejscowości K., gmina [...]. Następnie [...] Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w P. Rejonowy Oddział w P. pismem z dnia 19 grudnia 2012 r. przesłał Staroście [...] dane dotyczące obszarów korzystnego oddziaływania dla rowów melioracyjnych K-256; K-257; K-258 wraz z rowami bocznymi - obręb [...], gmina [...]. Ponadto [...] Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w P. Rejonowy Oddział w P. pismem z dnia 29 stycznia 2013 r. przekazał mapę z naniesioną lokalizacją rowów K-256, K-257, K-258 wraz z dopływami położonymi w miejscowości K., gnt. [...]. Z analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że rowy K-256, K-257, K-258 wraz z dopływami stanowią urządzenia melioracji wodnych szczegółowych w rozumieniu art. 70 ust. 1 Prawa wodnego i znajdują się w ewidencji urządzeń melioracji wodnych, o której mowa w art. 70 ust. 3 ustawy. Tym samym w stosunku do ww. rowów mają zastosowanie przepisy art. 77 Prawa wodnego. Ponadto zakres korzystnego oddziaływania urządzeń melioracji wodnych szczegółowych został określony przez [...] Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w P. Rejonowy Oddział w P., co zostało przedstawione w "Zbiorczym zestawieniu danych technicznych urządzeń wodno-melioracyjnych rowu K256 - K261 wraz z dopływami. Zlewnia Jeziora [...]" oraz w "Zbiorczym zestawieniu obszarów konkurencyjnych (obszar oddziaływania) urządzeń wodno-melioracyjnych rowu K256 - K261 wraz z dopływami". Z powyższych dokumentów wynika, iż w obszarze korzystnego oddziaływania rowu K256-K261 oraz dopływów znajdują się m.in. działki należące lub będące współwłasnością R. T. o nr [...],[...],[...],[...],[...],[...] obręb [...], a także działki innych właścicieli nieruchomości. Nieruchomości te zostały wymienione w Załączniku nr 1 do decyzji Starosty [...] z dnia [...] marca 2013 r. pt: "Wykaz właścicieli gruntów zobowiązanych do konserwacji urządzeń melioracji wodnych szczegółowych - rowy melioracyjne Nr K-256, K-256-1, K-256-2, K-257, K-257-1, K-258, K-261 proporcjonalnie do odnoszonych korzyści, w miejscowości K., gmina [...], powiat [...]", w którym w tabeli przedstawiono: zainteresowanych właścicieli gruntu; nr działki; obszar ogółem (ha); obszar odwadniany rowem - obszar konkurencyjny (ha); długość rowów ogółem (mb); długość rowów (mb); Hktm; udział procentowy (%); zakres prac.

W skardze na powyższą decyzję R. T. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i umorzenie postępowania ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 5 grudnia 2013 r. sygn. akt IV SA/Po 907/13 uchylił decyzje organów obu instancji. Sąd wskazał, iż definicję "zainteresowanych właścicieli gruntów" zawarto w art. 74 ust. 2 tej ustawy wskazując, że chodzi o właścicieli gruntów, na które urządzenia te wywierają korzystny wpływ. Zgodnie natomiast z art. 70 ust. 2 Prawa wodnego urządzenia melioracji wodnych dzielą się na podstawowe i szczegółowe, w zależności od ich funkcji i parametrów. Definicja urządzenia wodnego znajduje się w art. 9 ust. 1 pkt 19 lit. a cyt. ustawy. Rowami zaś zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 13 tej ustawy są sztuczne koryta prowadzące wodę w sposób ciągły lub okresowy, o szerokości dna mniejszej niż 1,5 m przy ich ujściu. Rozpoznając sprawę ponownie organ winien podjąć działania celem uzyskania dokumentów, w szczególności map, pozwalających na ustalenie czy i w jakim zakresie nieruchomość stanowiąca własność skarżącego objęta jest obszarem oddziaływania urządzenia melioracyjnego. Sąd stwierdził, że załączniki do decyzji, mimo że zostały opisane i oznaczone w taki sposób, że nie budzi wątpliwości, iż stanowią integralną część decyzji, nie zostały podpisane. Zdaniem Sądu niepodpisanie załącznika do decyzji stanowi naruszenie art. 107 § 1 kpa, a stwierdzone uchybienia organów uzasadniają zarzut naruszenia art. 7, 77 i 107 kpa w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy.

Ponownie rozpoznając sprawę Starosta [...] decyzją z dnia [...] maja 2014r,

nr [...] ustalił zakres prac związanych z konserwacją urządzeń melioracji wodnych szczegółowych - rowów K-256, K-257, K-258 wraz z dopływami: K-256 w hktm 00+00-13+69; K-256-1 w hktm 00+00-02+84; K-256-2 w hktm 00+00-01+29; K- 257 w hktm 00+00-06+67; K-257-1 w hktm 00+00-03+43; K-258 w hktm 00+00- 00+68; K-261 w hktm 00+00-01+68, w miejscowości K., gmina [...], powiat [...], stanowiący załącznik nr 1 z zachowaniem parametrów określonych w załączniku nr 2 do decyzji. Ponadto organ I instancji w rozstrzygnięciu decyzji wskazał, iż:

- wykaz zainteresowanych właścicieli gruntów zobowiązanych do konserwacji rowów melioracji wodnej szczegółowej K-256, K-257, K-258 wraz z dopływami, łącznie z zakresem prac przypadających na każdego z nich, proporcjonalnie do odnoszonych korzyści (udział określony w metrach bieżących rowu K-256, K-257, K-258 wraz z dopływami z wyznaczonym miejscem koniecznych do wykonania prac w hktm oraz udział procentowy w kosztach konserwacji rowów), przedstawił w załączniku nr 1 do decyzji,

- termin wykonania konserwacji rowów melioracji wodnej szczegółowej nr K-256, K- 257, K-258 wraz z dopływami w hktm: K-256 w hktm 00+00-13+69; K-256-1 w hktm 00+00-02+84; K-256-2 w hktm 00+00-01+29; K-257 w hktm 00+00-06+67; K-257-1 w hktm 00+00-03+43; K-258 w hktm 00+00-00+68; K-261 w hktm 00+00-01+68, ustalił do dnia 31 grudnia 2014 r.,

- dalszą konserwację urządzeń melioracji wodnych szczegółowych (ich utrzymanie w stanie umożliwiającym spełnianie przez nich funkcji, do której zostały przeznaczone) należy prowadzić na bieżąco, przez czas nieokreślony, przez zainteresowanych właścicieli gruntów odnoszących z ww. rowów melioracji wodnych szczegółowych korzyści lub przez spółkę wodną, jeżeli urządzenia to objęte zostaną działalnością spółki,

- decyzja niniejsza nie zwalnia zainteresowanych właścicieli gruntów zobowiązanych do konserwacji rowów melioracji szczegółowych K-256, K-257, K-258 wraz z dopływami z konieczności uzyskania innych, wymaganych prawem, decyzji administracyjnych,

- załączniki nr 1 i nr 2 stanowią integralną część decyzji.

W uzasadnieniu decyzji organ podkreślił, że pismem z dnia 3 kwietnia 2014 r. WZMiUW w P. poinformował organ, że dokumentacja dla rowów położonych w miejscowości Kunowo K208j wraz z dopływami, K256 wraz z dopływami, K257 wraz z dopływami, K258, K261 została wykonana dla potrzeb prowadzenia ewidencji wód, urządzeń melioracji wodnych oraz zmeliorowanych gruntów i spełnia wymagania rozporządzenia.

Po rozpatrzeniu odwołania T. T., Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy wskazał, że [...] Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w P. Rejonowy Oddział w P. wyjaśnił w piśmie z dnia 3 kwietnia 2014 r., że zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 30 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu prowadzenia ewidencji wód, urządzeń melioracji wodnych oraz zmeliorowanych gruntów (Dz. U. z 2005 r., Nr 7 poz. 55) ewidencję prowadzi się z wykorzystaniem kopii map sytuacyjnych w skali 1:5000 lub 1:2000, a w razie konieczności w innej dostępnej skali. Z kolei rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 listopada 2006 r. w sprawie sposobu ustalania obszaru, na który wywierają korzystny wpływ urządzenia melioracji wodnych szczegółowych (Dz. U. Nr 226, poz. 1652) dotyczy nowych inwestycji melioracyjnych - ma służyć do wydania decyzji ustalających opłaty melioracyjne lub opłaty inwestycyjne i zawiera inne wymagania dotyczące podkładu mapowego. Uzyskane zaś dane do map ewidencyjnych z Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w P. podkreślają, że dla miejscowości K., są wykonane mapy sytuacyjno - wysokościowe (zasadnicze) tylko dla obszarów zabudowanych oraz w rejonie głównych dróg w skalach 1:500 i 1:1000, pozostałe tereny nie mają pokrycia mapowego. Ze zgromadzonych dokumentów wynika, że w obszarze korzystnego oddziaływania rowu K256-K261 oraz dopływów znajdują się m.in. działki należące lub będące współwłasnością odwołującego nr [...],[...],[...],[...],[...],[...], a także innych właścicieli nieruchomości. Wykaz właścicieli gruntów zobowiązanych do konserwacji urządzeń melioracji wodnych szczegółowych - rowy melioracyjne nr K-256, K-256-1, K-256-2, K-257, K-257-1, K-258, K-261 został określony przez [...] Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w P. Rejonowy Oddział w P. proporcjonalnie do odnoszonych korzyści: właściciel gruntu, nr działki, obszar ogółem (ha), obszar odwadniany rowem - obszar konkurencyjny, długość rowów ogółem (mb), długość rowów (mb), udział procentowy, zakres prac. Dane te przedstawione zostały w "Zbiorczym zestawieniu danych technicznych urządzeń wodno- melioracyjnych rowu K256-K261 wraz z dopływami. Zlewnia Jeziora [...]" oraz w "Zbiorczym zestawieniu obszarów konkurencyjnych (obszar oddziaływania) urządzeń wodno-melioracyjnych rowu K256-K261 wraz z dopływami".

W skardze na powyższą decyzję R. T. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i umorzenie postępowania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Skarżący zarzucił naruszenie: 1) prawa materialnego, tj.: - art. 74 w zw. z art 77 Prawa wodnego poprzez jego niezastosowanie i błędne przyjęcie, że to na skarżącym, jako zainteresowanym spoczywa obowiązek utrzymania rowu melioracyjnego w należytym stanie, podczas gdy rów K-256 leży w bezpośrednim sąsiedztwie drogi publicznej i jako taki do niej przynależy, a co za tym idzie jego wykonanie i utrzymanie spoczywa na właścicielu gruntu, tj. Skarbie Państwa; - art. 77 Prawa wodnego poprzez błędne przyjęcie, iż skarżący odnosi niewspółmiernie duże korzyści, w porównaniu do pozostałych właścicieli gruntów, ze znajdującego się na sąsiednich działkach rowu melioracyjnego K-256, co skutkowało obciążeniem go większym zakresem prac związanych z konserwacją tego rowu niż innych właścicieli nieruchomości przez które tenże rów przebiega, podczas gdy skarżący nie odnosi żadnych korzyści z występowania ww. rowu; - § 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 listopada 2006 r. w sprawie sposobu ustalania obszaru na który wywierają korzystny wpływ urządzenia melioracji wodnych szczegółowych (Dz. U. z 2006 r., Nr 226, poz. 1652), poprzez błędne przyjęcie granicy obszaru, na który wywierają korzystny wpływ urządzenia melioracji wodnej szczegółowej w postaci rowu melioracyjnego K-256, czego konsewkencjią było błędne ustalenie, że urządzenie to wpływa na sposób znaczny i pozytywny na dz. nr [...] należącą do skarżącego, podczas gdy oddziaływanie tego rowu na przedmiotową działkę jest jedynie cząstkowe, a jej właściciel nie odczuwa z tego tytułu żądnych korzyści; - art. 64 ust. 1a ustawy Prawo wodne poprzez przyjęcie, że skarżący odnosi jakiekolwiek korzyści z urządzeń wodnych, co skutkowało bezzasadnym obciążeniem odwołującego kosztami ich utrzymania i brak ustalenia dokładnego podziału kosztów; 2) przepisów postępowania, tj.: - art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), dalej jako Kpa, polegające na niedostatecznym i niepełnym uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, która tym samym w żaden sposób nie uzasadnia w jaki sposób urządzenie melioracji wodnej szczegółowej w postaci rowu K-256 wpływa na nieruchomość dz. nr [...] należącą do R. T. i jakie ta nieruchomość odnosi z tego tytułu korzyści, podczas gdy skarżący wykazywał, iż oddziaływanie tego rowu na jego działkę jest jedynie cząstkowe, a jej właściciel nie odczuwa z tego tytułu żadnych korzyści, które argumentowałyby konieczność partycypowania przez niego w kosztach utrzymania rowu, w tak dużej części jak to wskazał organ; - art. 7 i 77 Kpa polegające na nieprawidłowym ustaleniu przez organ I instancji stanu faktycznego niniejszej sprawy i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, poprzez niewzięcie pod uwagę faktu, iż rów melioracyjny K-256 nie znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie dz. nr [...] należącej do skarżącego i nie przebiega przez tą działkę, a co za tym idzie nie ma na nią korzystnego wpływu, bowiem oddzielony jest od działki drogą publiczną (dz. nr [...]); - art. 7, art. 77 i art. 80 Kpa poprzez przyjęcie przez organ odwoławczy za podstawę decyzji nieprawidłowo ustalony przez organ I instancji stan faktyczny sprawy, a tym samym przyjęcie za udowodnioną okoliczność, że rów melioracyjny K-256 ma korzystny wpływ na nieruchomość skarżącego - dz. nr [...], podczas gdy nie znajduje się on w bezpośrednim sąsiedztwie dz. nr [...] należącej do skarżącego i nie przebiega przez tą działkę, a co za tym idzie nie ma na nią korzystnego wpływu, bowiem oddzielony jest od działki drogą publiczną (dz. nr [...]); - art. 153 p.p.s.a. poprzez niezastosowanie i niewypełnienie wiążących ocen prawnych i wskazań wyrażonych w wyroku WSA w sprawie IV SA/Po 907/13.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a., uznając, że nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd podkreslił, że stosownie do art. 153 p.p.s.a organ ponownie rozpoznający sprawę był związany wytycznymi i oceną prawną zawartymi w uzasadnieniu wyroku Sądu, sygn. akt IV SA/Po 907/13. Zdaniem Sądu analiza przepisów art. 77 ust. 1 i 2 i art. 64 ust. 1 i 1 a ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2012, poz. 145), dalej jako Prawo wodne, pozwala na przyjęcie, że rów jest zarówno urządzeniem melioracji wodnej i urządzeniem wodnym, które powinno być utrzymane w należytym stanie, aby spełniało swoją rolę. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 64 ust. 1a i art. 77 ust. 1 w zw. z art. 74 ust. 2 Prawa wodnego obowiązek utrzymywania rowów dotyczy podmiotów, które generalnie mają z tego jakąś korzyść. Postępowanie melioracyjne ma na celu poprawę i ochronę gleb zajętych pod uprawy rolne, a obowiązek utrzymania urządzeń wodnych dotyczy właścicieli nieruchomości na które urządzenia te wywierają korzystny wpływ. Z powyższych względów rolą organów jest przede wszystkim ustalenie kto i w jakim stopniu odnosi korzyści z tytułu położenia i funkcji rowu i kto powinien zatem partycypować w kosztach jego utrzymania. Sąd przypomniał, że w wyroku z dnia 5 grudnia 2013 r. wskazano, że w aktach sprawy znajduje się mapa, którą sporządzono w skali 1:1000 podczas gdy przepis prawa wyraźnie stanowi o skali 1:2000. Powyższe budziło wątpliwości Sądu, czy organ faktycznie dysponował mapami, które zostały sporządzone z uwzględnieniem wymogów stawianych przez § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 listopada 2006 r. w sprawie sposobu ustalania obszaru, na który wywierają korzystny wpływ urządzenia melioracji wodnych szczegółowych (Dz. U. Nr 226, poz. 1652). Organ posłużył się mapą ewidencyjną wykonaną metodą digitalizacji uzupełnioną pomiarem sytuacyjno-wysokościowym, które uniemożliwiały ocenić kierunek spływu wód z gruntów leżących w pobliżu rowów oraz to, czy ustalając granice obszaru ich korzystnego oddziaływania uwzględniono zasady określone w § 1 i 2 ww. rozporządzenia. Organ II instancji przed wydaniem decyzji z dnia 29 sierpnia 2014 r. uzupełniając materiał dowodowy, zwrócił się pismem z dnia 7 sierpnia 2014 r. do [...] Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w P. o informację czy dokumenty w przedmiotowej sprawie, w szczególności mapy zostały wydane w związku z rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 listopada 2006 r., a także czy przedstawiają one granice obszaru korzystnego oddziaływania urządzeń melioracji wodnych szczegółowych zgodnie z rozporządzeniem. W odpowiedzi na powyższe pismo, WZMiUW wskazał, że dokumentacja dla rowów położonych w K. wraz z dopływami została wykonana dla prowadzenia ewidencji wód oraz urządzeń melioracji i spełnia wymagania rozporządzenia. Skarżący jest właścicielem działek nr [...],[...],[...],[...],[...]. Z dokumentacji zgromadzonej w sprawie wynika zaś, że w obszarze korzystnego oddziaływania rowu K256-K261 znajdują się działki skarżącego. Sąd wskazał, że wykaz właścicieli nieruchomości zobowiązanych do konserwacji rowów proporcjonalnie do odnoszonych korzyści stanowi załącznik do decyzji, który został podpisany. Wykaz zawiera szczegółowy zakres prac jakie należy wykonać oraz podmioty zobowiązane do konserwacji rowów (ich udział procentowy w kosztach konserwacji rowów i udział określony w metrach bieżących z wyznaczonym miejscem koniecznych do wykonania prac). Załączniki zostały podpisane oraz opisane i oznaczone w taki sposób, że nie budzi wątpliwości, iż stanowią integralną część decyzji. Sąd stwierdził, że w aktach administracyjnych znajduje się stosowny wykaz zawierający dane, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 listopada 2006 r. w sprawie sposobu ustalania obszaru, na który wywierają korzystny wpływ urządzenia melioracji wodnych szczegółowych (Dz. U. Nr 226, poz. 1652), a także mapa, na której linią przerywaną zaznaczono obszar oddziaływania. Sporządzono wykaz działek leżących w granicach obszaru, powierzchnię i numery ewidencyjne działek, adresy właścicieli gruntów. Dane do map uzyskano w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w P. i wszystkie dane techniczne urządzeń melioracyjnych są aktualne. W ocenie Sądu organ rozpoznając ponownie sprawę podjął działania zgodnie z wytycznymi zawartymi w uzasadnieniu wyroku z dnia 5 grudnia 2013 r. i uzyskał informacje odnośnie dokumentów, w szczególności map, które pozwoliły na ustalenie czy i w jakim zakresie nieruchomość stanowiąca własność skarżącego objęta jest obszarem oddziaływania urządzenia melioracyjnego. Sąd podkreślił, że obowiązek utrzymywania urządzeń melioracji wodnych szczegółowych wynikający z art. 77 Prawa wodnego dotyczy wszystkich właścicieli zmeliorowanych gruntów i nie jest uzależniony od formy własności i sposobu użytkowania tych gruntów. Ponadto zasada rozstrzygania w granicach sprawy (art. 134 § 1 p.p.s.a.) powoduje, że sąd administracyjny w drodze ponownych kontroli decyzji administracyjnych, nie może nakładać na organ administracyjny kolejnych obowiązków rozpoznawczych, o ile w poprzednim wyroku nie stwierdził, że potrzeba taka zachodzi oraz nie doszło do zmiany stanu faktycznego i prawnego sprawy.

W skardze kasacyjnej R. T., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżył powyższy wyrok w całości.

Skarżący zarzucił:

I. na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:

1) art. 64 ust. 1a ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2012, poz. 145 t.j.), dalej jako "Prawo wodne";

2) art. 77 ust. 1 w związku z art. 74 ust. 2 Prawa wodnego - przez niewłaściwe ich zastosowanie, na skutek błędu w ich subsumcji.

II. na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania, tj.:

1) art. 134 § 1 p.p.s.a. poprzez nieodniesienie się do zarzutu podnoszonego przez skarżącego, tak w postępowaniu administracyjnym, jak i w postępowaniu sądowoaministracyjnym, że zarówno sporządzony przez Starostę [...] - jako organ I instancji wykaz właścicieli gruntów zobowiązanych do konserwacji urządzeń melioracji wodnych szczegółowych, jak i mapka z wyznaczonym obszarem korzystnego oddziaływania powyższych urządzeń zostały sporządzone wadliwie, albowiem na podstawie ustaleń dotyczących stanu faktycznego, które nie są zgodne ze stanem faktycznym. W konsekwencji tego Sąd I instancji nie uwzględnił istotnej okoliczności wynikającej z akt sprawy, że organ administracji publicznej II instancji nie odniósł się do powyższej kwestii pomimo tego, że stanowiła ona najistotniejszy element zarówno odwołania, jak i skargi. W prostej konsekwencji powyższego doszło do naruszenia;

2) art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez zaniechanie ustalenia w sposób prawidłowy stanu faktycznego sprawy;

3) art. 153 p.p.s.a. poprzez zaniechanie ustalenia, że organy administracji obu instancji nie zastosowały się w pełni ani do ocen prawnych ani do wskazań co do dalszego postępowania, co skutkowało zaniechaniem wyprowadzenia - w ramach kontroli sądowoadministracyjnej - stosownych konsekwencji ze wspomnianych naruszeń prawa.

W oparciu o powyższe zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie Sądowi pierwszej instancji sprawy do ponownego rozpoznania oraz orzeczenie o kosztach postępowania, w tym o kosztach zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Skarżący podniósł, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania zawarte w wyroku WSA w Poznaniu z dnia 5 grudnia 2013 r., sygn. akt IV SA/Po 907/13, obejmowały najistotniejszą i sporną w sprawie kwestię dotyczącą konieczności zbadania i rozstrzygnięcia czy ustalając granice ich korzystnego oddziaływania uwzględniono zasady określone w § 1 i § 2 ww. rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Granice te, ustalone na mapie przez [...] Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w P., nie były wcześniej przez nikogo weryfikowane. Skarżący podkreślił, że od samego początku wskazywał na to, że obszar ten został wyznaczony nieprawidłowo, głównie przez to, że nie uwzględniono przy jego wyznaczeniu rowów bocznych, którymi woda spływa do rowów głównych i w następstwie tego podnosił, że zamiast dotychczasowego odcinka rowu głównego o długości 70 mb, w drodze kwestionowanych decyzji organów administracji obu instancji, zaaprobowanych wyrokiem WSA w Poznaniu z dnia 18 marca 2015 r., zobowiązano go do utrzymywania odcinka rowu głównego o długości 700 mb. Zarzucił, że ani organy administracji obu instancji, ani WSA w Poznaniu w wyroku z dnia 18 marca 2015 r. nie odniosły się do tego, że mapa, o której mowa na str. 14 uzasadnienia zaskarżonego wyroku, nie jest mapą sytuacyjno - wysokościową, ignorując ocenę prawną oraz wskazania co do dalszego postępowania, zawarte w prawomocnym wyroku z dnia 5 grudnia 2013 r. Skarżący podniósł, że w decyzjach organów obu instancji uwzględniono wprawdzie fakt istnienia rowu bocznego k 257, połączonego z rowem głównym k 256 oraz rowów bocznych k 257-1 i 256-1, ale jednocześnie nie uwzględniono okoliczności, że wszystkie ww. rowy boczne połączone są z rowem głównym k 256, którym wody z przedmiotowych urządzeń melioracji wodnych szczegółowych spływają do jeziora Wielkiego, co obrazuje mapa poglądowa sporządzona przez mgr inż. J. K., przedłożona do akt sądowych przez skarżącego. Skarżący podniósł, że nie wzięto pod uwagę również tego, że z rowu głównego oznaczonego symbolem k-256, korzystają wszyscy właściciele nieruchomości zmeliorowanych, położonych w miejscowości K., gmina [...]: tak ci, na których nieruchomości rów ten oddziałuje bezpośrednio, jak i ci, na których nieruchomości rów ten oddziałuje pośrednio, poprzez rowy boczne. Rów ten umożliwia bowiem odpływ wód z całego zmeliorowanego obszaru i bez niego system melioracyjny nie mógłby pełnić swej roli. Zdaniem skarżącego, organy obu instancji, przy aprobacie Sądu, przyjęły błędne rozumienie art. 64 ust. 1a i art. 77 ust. 1 Prawa wodnego, nie wyprowadzając oczywistego wniosku, że wymienione rowy boczne: k 257, k 257-1 i k 256-1, przez bezsporny fakt połączenia ich z rowem głównym k 256, korzystnie oddziałują na nieruchomości stanowiące własność: J. B., K. B. i R. B., których nieruchomości są odwadniane przez rów boczny k 257, połączony z rowem głównym k 256; W. P., J. B., których nieruchomości są odwadniane przez rów boczny k 257-1, wprowadzony do rowu bocznego 257, a za jego pośrednictwem do rowu głównego k 256; D. B., S. P. oraz W. O., których nieruchomości odwadniane są przez rów boczny k 256-1, połączony z rowem głównym k 256. Skarżący podniósł, że nieruchomości ww. osób znalazły się wprawdzie w granicach obszaru korzystnego oddziaływania urządzeń melioracji wodnych szczegółowych, jednak sporządzony przez Starostę [...] wykaz właścicieli gruntów zobowiązanych do konserwacji z określoną procentowo partycypację w obowiązku konserwacji urządzeń melioracji wodnych szczegółowych nie uwzględnia tego, że nieruchomości ww. właścicieli nie byłyby odwadniane, gdyby rowy boczne k 257, k 257-1 i k 256-1 nie były połączone z rowem głównym k 256. Zdaniem skarżącego każdy z ww. właścicieli powinien partycypować w konserwacji nie tylko rowów bocznych, lecz także w odpowiedniej części rowu głównego k 256. Stwierdził, że określony we wspomnianym wykazie sporządzonym przez organ I instancji "Udział procentowy", określony dla wszystkich właścicieli zmeliorowanych nieruchomości w liczbie 19, powinien uwzględniać konieczność konserwacji całego systemu melioracyjnego, z uwzględnieniem tak rowów bocznych, jak i rowu głównego. Skarżący naruszenia art. 134 § 1 p.p.s.a. upatruje w szczególności w tym, że Sąd nie odniósł się do podniesionych przez niego zarzutów dotyczących wykazu, a także do mapy, na której zaznaczono granice obszaru korzystnego oddziaływania urządzeń melioracji wodnych szczegółowych, że mapy tej nikt nie weryfikował. Zdaniem skarżącego Sąd nie ustalił również tego, że w wykazie właścicieli gruntów zobowiązanych do konserwacji urządzeń melioracji wodnych szczegółowych, sporządzonym przez Starostę [...], na ośmiu spośród wymienionych tam dziewiętnastu właścicieli nieruchomości nie nałożono obowiązku partycypacji w utrzymaniu rowu głównego, pomimo tego, że również oni odnoszą korzyści z funkcjonowania tego rowu, albowiem bez tego rowu ich nieruchomości nie byłyby odwadniane, czym naruszył art. 141 § 4 p.p.s.a. Naruszenie art. 153 p.p.s.a. przejawia się, w ocenie skarżącego, w tym, że Sąd pominął wskazanie, by przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organy obu instancji użyły mapy sytuacyjno- wysokościowej, albowiem tylko taka mapa pozwala na prawidłowe ustalenie kierunków spływu wód z gruntów leżących w pobliżu rowów.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania.

W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności skutkujących nieważnością postępowania, o jakich mowa w art. 183 § 2 p.p.s.a. i nie zachodzi żadna z przesłanek, o których mowa w art. 189 p.p.s.a., które Naczelny Sąd Administracyjny rozważa z urzędu dokonując kontroli zaskarżonego skargą kasacyjną wyroku. Wobec tego Naczelny Sąd Administracyjny przeszedł do zbadania zarzutów kasacyjnych.

Skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw zaskarżenia. Nie jest bowiem zasadny zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji tak przepisów prawa materialnego jak i przepisów postępowania.

Po pierwsze, chybiony jest zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 153 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem – w brzmieniu obowiązującym do dnia 15 sierpnia 2015 r. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Z dniem 15 sierpnia 2015 r. art. 153 p.p.s.a. stanowi, iż ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. To zaś oznacza, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 grudnia 2013 r., sygn. akt IV SA/Po 907/13 wiążą w niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu i Naczelny Sąd Administracyjny.

W powyższym wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wskazał, że organ winien ustalić obszar, na który wywierają korzystny wpływ urządzenia melioracji wodnych szczegółowych, a sposób ustalenia granic obszaru, na który wywierają korzystny wpływ urządzenia melioracji wodnych szczegółowych, został wskazany w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 2 listopada 2006 r. w sprawie sposobu ustalania obszaru, na który wywierają korzystny wpływ urządzenia melioracji wodnych szczegółowych (Dz. U. Nr 226, poz. 1652). Sąd ten podkreślił, że aby prawidłowo ustalić podmioty zobowiązane do utrzymywania urządzeń melioracji wodnych organ winien dysponować odpowiednimi mapami oraz wykazem, o którym mowa w § 3 rozporządzenia. Jednocześnie zauważył, że w aktach administracyjnych na znajduje się stosowny wykaz zawierający dane, o których mowa wyżej, a także mapa, na której linią przerywaną zaznaczono obszar oddziaływania, jednak mapę tą sporządzono w skali 1:1000 - podczas gdy przepis prawa wyraźnie stanowi o skali 1:2000 – co nasuwa wątpliwości, czy organ faktycznie dysponował mapami, które zostały sporządzone z uwzględnieniem wymogów stawianych przez powyższe rozporządzenie. Sąd wskazał, że posłużenie się mapą w innej skali uznać należałoby za dopuszczalne w sytuacji braku w zasobie geodezyjnym mapy wskazanej w § 3 wyżej wskazanego rozporządzenia.

Realizując powyższe zalecenia organy uzyskały wyjaśnienie od [...] Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w P., że zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 30 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu prowadzenia ewidencji wód, urządzeń melioracji wodnych oraz zmeliorowanych gruntów (Dz. U. z 2005 r., Nr 7 poz. 55) ewidencję prowadzi się z wykorzystaniem kopii map sytuacyjnych w skali 1:5000 lub 1:2000, a w razie konieczności w innej dostępnej skali (pismo z dnia 3 kwietnia 2014 r.). W piśmie tym wskazano, że dokumentacja dla rowów położonych w miejscowości K. "K208j wraz z dopływami, K256 wraz z dopływami, K257 wraz z dopływami, K258, K261 wraz z dopływami" została wykonana dla potrzeb prowadzenia ewidencji wód, urządzeń melioracji wodnych oraz zmeliorowanych gruntów i spełnia wymagania powyższego rozporządzenia. Opracowanie zostało wykonane na mapach w skali 1:1000 - które cechuje większa dokładność – i zawiera część rysunkową: mapy ewidencyjne, profile podłużne rowów, dane techniczne dotyczące urządzeń melioracyjnych, zbiorcze zestawienie obszarów konkurencyjnych (obszarów oddziaływania) urządzeń wodno-melioracyjnych wraz z zestawieniem właścicieli działek, dokumentację fotograficzną. Jednocześnie w piśmie tym podano, że (według danych Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej z/s w W.) dla miejscowości K. są wykonane mapy sytuacyjno - wysokościowe (zasadnicze) tylko dla obszarów zabudowanych oraz w rejonie głównych dróg w skalach 1:500 i 1:1000, pozostałe tereny nie mają pokrycia mapowego. Powyższe informacje zostały potwierdzone przez [...] Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w P., Oddział w P. w piśmie z dnia 13 sierpnia 2014 r. Nadto w piśmie tym wskazano, że dokładne pomiary wysokościowe zostały wykonane dla poszczególnych rowów, które zostały dołączone do dokumentacji w postaci profili podłużnych: K208j, K208j-1, K208j-3, K208j-4, K208j-5, K208j-6, K208j-7, K256, K257, K257-1, K258, K256-2, K256-1, K261 i autor opracowania w "Opisie technicznym dla dokumentacji dla potrzeb prowadzenia ewidencji wód, urządzeń melioracji wodnej oraz zmeliorowany gruntów dla obiektu K., gm. [...]" w pkt 1 – "Podstawa opracowania oraz wykorzystane materiały" wykazał, że w opracowaniu wykorzystano rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 listopada 2006 r. w sprawie sposobu ustalania obszaru, na który wywierają korzystny wpływ urządzenia melioracji wodnych szczegółowych; w pkt 3 "Dokumentacji ... "Obszar oddziaływania urządzeń melioracyjnych (konkurencyjny)" podał: 3.1 Podstawy ogólne ustalenia obszaru oddziaływania, 3.2 wyznaczenie granic obszaru oddziaływania, 3.3 Tereny wyłączone z obszaru oddziaływania, 3.4 Dokumentowanie obszaru oddziaływania. Do powyższego pisma [...] Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w P., Oddział w P. załączył Dokumentację "Gmina [...]obręb [...] – Rowy K208j wraz z dopływami, K256 wraz z dopływami, K257 wraz z dopływami, K258, K261 – ewidencja wód, urządzeń melioracyjnych oraz gruntów zmeliorowanych" – Opis techniczny. Zestawienia, a także mapy ewidencyjne.

Zaznaczyć należy, że wskazane wyżej rozporządzenie Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wydał na podstawie delegacji ustawowej, zawartej w art. 78 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne, zaś na podstawie delegacji ustawowej, zawartej w art. 78 ust. 3 pkt 2 tej ustawy wydał rozporządzenie z dnia 22 listopada

2006 r. w sprawie sposobu ustalania obszaru, na który wywierają korzystny wpływ urządzenia melioracji wodnych szczegółowych (Dz. U. z 2006 r. Nr 226, poz.1652).

W aktach sprawy znajduje się powyższa dokumentacja i mapy. Wykaz właścicieli gruntów zobowiązanych do konserwacji urządzeń melioracji wodnych szczegółowych - rowy melioracyjne nr K-256, K-256-1, K-256-2, K-257, K-257-1, K-258, K-261, sporządzony przez [...] Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w P., Rejonowy Oddział w P. określa proporcjonalnie do odnoszonych korzyści: właścicieli gruntu, nr działki, obszar ogółem (ha), obszar odwadniany rowem - obszar konkurencyjny, długość rowów ogółem (mb), długość rowów (mb), udział procentowy, zakres prac. Dane te – jak prawidłowo zaznaczył organ - przedstawione zostały w "Zbiorczym zestawieniu danych technicznych urządzeń wodno-melioracyjnych rowu K256-K261 wraz z dopływami. Zlewnia Jeziora [...]" oraz w "Zbiorczym zestawieniu obszarów konkurencyjnych (obszar oddziaływania) urządzeń wodno-melioracyjnych rowu K256-K261 wraz z dopływami".

W tym stanie rzeczy Sądowi pierwszej instancji nie można skutecznie zarzucić naruszenia art. 153 p.p.s.a. jak i art. 134 § 1 p.p.s.a.

Sądowi pierwszej instancji nie można też skutecznie zarzucić naruszenia art. 64 ust. 1a i art. 77 ust. 1 ustawy - Prawo wodne.

Zgodnie z art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2012 r., poz. 145 ze zm. – aktualnie t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 469), utrzymywanie urządzeń wodnych polega na ich eksploatacji, konserwacji oraz remontach w celu zachowania ich funkcji. W kosztach utrzymywania urządzeń wodnych uczestniczy ten, kto odnosi z nich korzyści; ustalenia i podziału kosztów dokonuje na wniosek właściciela urządzenia wodnego, w drodze decyzji, organ właściwy do wydania pozwolenia wodnoprawnego - art. 64 ust. 1a tej ustawy.

Jak stanowi art. 77 ust. 1 ustawy - Prawo wodne utrzymywanie urządzeń melioracji wodnych szczegółowych należy do zainteresowanych właścicieli gruntów, a jeżeli urządzenia te są objęte działalnością spółki wodnej - do tej spółki. Jeżeli obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie jest wykonywany, organ właściwy do wydania pozwolenia wodnoprawnego ustala, w drodze decyzji, proporcjonalnie do odnoszonych korzyści przez właścicieli gruntu, szczegółowe zakresy i terminy jego wykonywania – ust. 2.

Organy wydały w niniejszej sprawie decyzje na podstawie powołanych wyżej przepisów ustawy - Prawo wodne, posługując się dokumentacją sporządzoną przez [...] Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w P., Oddział w P. zgodnie ze wskazanymi wyżej rozporządzeniami. W tej dokumentacji określono m.in. właścicieli gruntów odnoszonych korzyści, długość rowów, udział procentowy w kosztach utrzymywania rowów i dopływów proporcjonalnie do odnoszonych korzyści. W takiej sytuacji zarzut, że właściciele gruntów położonych przy dopływach winni uczestniczyć nie tylko w kosztach utrzymywania rowów bocznych (dopływy), ale i w kosztach utrzymywania rowów głównych nie może odnieść zamierzonego skutku.

Ewidencję wód, o których mowa w art. 11 ust. 2 pkt 2, urządzeń melioracji wodnych oraz zmeliorowanych gruntów prowadzi marszałek województwa – art. 70 ust. 3 ustawy – Prawo wodne. Jak stanowi § 6 ust. 1 rozporządzenia z dnia 30 grudnia

2004 r. w sprawie sposobu prowadzenia ewidencji wód, urządzeń melioracji wodnych oraz zmeliorowanych gruntów (Dz. U. z 2005 r. Nr 7, poz. 55) dane zawarte w ewidencji aktualizuje się w terminie 14 dni od dnia otrzymania dokumentu stanowiącego podstawę do zmiany wpisu, wykazując zaistniałe zwiększenie lub zmniejszenie stanu ilościowego wód, urządzeń oraz zmeliorowanych gruntów, podlegających ewidencjonowaniu. Przepis § 6 ust. 2 tego rozporządzenia określa jakie dokumenty (m.in. dokumentacje, decyzje, protokoły, operaty) stanowią podstawę do wpisu w zakresie zmniejszenia stanu ewidencyjnego i w zakresie zwiększenia stanu ewidencyjnego. Podkreślić należy, iż organ administracji publicznej nie może wkraczać w kompetencje innego organu. A zatem, organy wydające decyzje w niniejszej sprawie nie mogły postąpić inaczej niż wynika z dokumentacji, ewidencji sporządzonej przez właściwy organ.

Z powyższych względów rację ma Sąd pierwszej instancji, że organom nie można zarzucić, że wydały decyzje naruszające powyższe przepisy ustawy - Prawo wodne.

Sąd pierwszej instancji – wbrew zarzutom skargi kasacyjnej - nie naruszył również art. 141 § 4 p.p.s.a.

Z naruszeniem art. 141 § 4 p.p.s.a. mamy do czynienia w przypadku, gdy uzasadnienie nie odpowiada wymogom tego przepisu, przy czym nie każde naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a. może stanowić skuteczną podstawę skargi kasacyjnej a jedynie takie, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.). Przedstawienie w uzasadnieniu wyroku Sądu administracyjnego podstawy prawnej wyroku oraz jej wyjaśnienie polega zarówno na wskazaniu przepisów regulujących rozpatrywany stan faktyczny jak i wyjaśnieniu, dlaczego w konkretnej sytuacji prawnej mają zastosowanie powołane przepisy. Uzasadnienie wyroku powinno być tak sporządzone, aby wynikało z niego dlaczego Sąd uznał zaskarżone orzeczenie za zgodne lub niezgodne z prawem. Zarzut naruszenia tego przepisu jest skuteczny wówczas, gdyby Sąd pierwszej instancji nie wyjaśnił w sposób adekwatny do celu, jaki wynika z tego przepisu, dlaczego nie stwierdził w rozpatrywanej sprawie naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego ani przepisów procedury w stopniu, który mógłby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia

Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, iż Sąd pierwszej instancji dokonał kontroli legalności zaskarżonej decyzji, ocenił przeprowadzone postępowanie administracyjne, wskazał podstawę prawną wyroku (art. 151 p.p.s.a.) i wyjaśnił motywy oddalenia skargi. Uzasadnienie zaskarżonego wyroku wyjaśnia podstawowe kwestie istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Uzasadnienie zaskarżonego wyroku odpowiada wymogom art. 141 § 4 p.p.s.a. Okoliczność, iż skarżący nie zgadza się z oceną legalności zaskarżonej decyzji dokonaną przez Sąd pierwszej instancji nie oznacza, że Sąd naruszył art. 141 § 4 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), oddalił skargę kasacyjną.