Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt SA/Sz 722/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2004-04-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 633  Zatrudnienie i sprawy bezrobocia
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewoda
Powołane przepisy: article: art.  145 par. 1 pkt  lit. c. art. 135 i  art. 152
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska/spr./ Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski Asesor WSA Katarzyna Crzegorczyk-Meder Protokolant: st.sekr.sąd. Edyta Wojtowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi G. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia pożyczki z Funduszu Pracy I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [... ] z dnia [...] r. Nr [...], II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Starosta [...] na podstawie art. 6 pkt 6 lit. d w związku z art 18 ust. 4a i ust. 4b ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 2001r. Nr 6 poz. 56 ze zm.) po rozpatrzeniu wniosku G. M. - odmówił wnioskodawczyni umorzenia zaciągniętej przez Nią pożyczki ze środków Funduszu Pracy. Organ ustalił, jak wynika to z uzasadnienia decyzji, że w dniu [...]r. G. M. otrzymała z Rejonowego Urzędu Pracy w [...]pożyczkę w wysokości [...] zł na podjęcie działalności gospodarczej - prowadzenie [...]. Zabezpieczeniu spłaty pożyczki były poręczenia udzielone przez S. O., D. L., W. K. i K. K.. Spłaty pożyczki dokonywane były nieterminowo, a działalność gospodarcza nie była prowadzona przez okres co najmniej 24 miesięcy.

W związku z powyższym w dniu [...]r. wypowiedziano umowę pożyczki ze skutkiem natychmiastowym.

Decyzją z dnia [...]r. Kierownik PUP w [...] na wniosek G. M. rozłożył powstałe zadłużenie na [...] rat płatnych do [...] dnia każdego miesiąca.

W związku z tym, że strona nie spłacała rat w pełnej wysokości i w wyznaczonych terminach - decyzją z dnia [...]r. stwierdzono wygaśnięcie decyzji o rozłożeniu na raty.

Dnia [...] r. G. M. wniosła o umorzenie zadłużenia motywując to trudną sytuacją materialną. Wniosek ten został negatywnie zaopiniowany przez Powiatową Radę Zatrudnienia na posiedzeniu w dniu [...] r. Wyjaśniając materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia Starosta zacytował przepisy art. 18 ust.4a i 4b ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, po czym stwierdził, że organ zatrudnienia, mając możliwość umorzenia należności państwowych, ma jednocześnie obowiązek dbania o prawidłowe gospodarowanie środkami Funduszu Pracy, jak również dochodzenia należności od osób zobowiązanych.

Zgodnie z zasadami postępowania określonymi w wyżej wskazanych przepisach przy rozpatrywaniu wniosku o umorzenie należności bierze się pod uwagę oprócz sytuacji

Sygn. akt SA/Sz 722/02

materialnej pożyczkobiorcy również sytuację poręczycieli tj. pozostałych solidarnych

dłużników.

Sytuacja materialna poręczycieli, udokumentowana wywiadami Ośrodka Pomocy

Społecznej w [...] i w [...] nie wskazuje na brak możliwości dochodzenia i

egzekwowania zadłużenia tytułem pożyczki z ich majątku.

W związku z tym organ uznał, że wniosek nie kwalifikuje się do pozytywnego

rozpatrzenia.

W odwołaniu od powyższej decyzji G. B. [...] wniosła o ponowne rozpatrzenie wniosku i umorzenie pozostałej do spłaty części pożyczki. Powołała się na "ciężką sytuację rodzinną i materialną" oraz podniosła, że działalność, na którą otrzymała pożyczkę z Funduszu Pracy nie przyniosła żadnego dochodu, lecz same straty, w związku z czym popadła w bardzo duże zadłużenie.

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...]r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 kpa oraz art. 18 ust. 4a i ust. 4b ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 2001 r. Nr 6 poz. 56 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania - utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Z uzasadnienia decyzji wynika, że organ odwoławczy poczynił ustalenia faktyczne, zbieżne z ustaleniami Starosty, na okoliczności poprzedzające złożenie przez stronę wniosku o umorzenie przedmiotowej pożyczki. Tak jak organ I instancji przytoczył treść art. 18 ust. 4a i ust. 4b ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.

Stwierdził, że w toku postępowania wyjaśniającego ustalono, iż sytuacja materialna poręczycieli pozwala na dochodzenie od nich spłaty zadłużenia, a zatem decyzja organu I instancji jest zasadna.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie G. B. powtórzyła wniosek o umorzenie pozostałej spłaty pożyczki i przytoczyła argumentację taką jak w odwołaniu od decyzji organu I instancji na okoliczność swojej sytuacji rodzinnej i materialnej wskazując, że korzysta z pomocy opieki społecznej.

Ponadto skarżąca w skardze i w piśmie stanowiącym jej uzupełnienie podniosła, że sytuacja poręczycieli "jest także bardzo ciężka".

Sygn.akt SA/Sz 722/02

Zarzuciła, że organ I instancji interesował się wyłącznie tym czy poręczyciele pracują, a nie zbadał dokładnie ich sytuacji materialnej.

Wojewoda [...]i odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zajęte w uzasadnieniu decyzji.

Stwierdził, że poręczyciele mają problemy finansowe, jednakże ich sytuacja materialna nie stanowi podstawy do umorzenia należności z tytułu pożyczki.

Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi,

Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji przeprowadzona - zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) - pod względem zgodności z prawem wykazała, że skarga jest zasadna, bowiem decyzja ta narusza przepisy postępowania administracyjnego.

Wskazany w materialnoprawnej podstawie zaskarżonej decyzji art. 18 ust, 4a ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst jedn. Dz.U. z 2001 r. Nr 6, poz. 56 ze zm.) określa okoliczności, w przypadku zaistnienia których Starosta może odroczyć termin spłaty, rozłożyć na raty albo po zasięgnięciu opinii powiatowej rady zatrudnienia umorzyć w części lub w całości pożyczkę.

Tak więc organ ten może (po zasięgnięciu opinii powiatowej rady zatrudnienia) umorzyć w części lub w całości pożyczkę, jeżeli:

w wyniku postępowania egzekucyjnego lub na podstawie innych okoliczności lub dokumentów stwierdzono, że pożyczkobiorca nie posiada majątku, z którego można dochodzić należności,

w wyniku egzekucji pożyczkobiorca lub osoba pozostająca na jego utrzymaniu byłaby pozbawiona niezbędnych środków utrzymania,

pożyczkobiorca zmarł nie pozostając majątku, z którego można dochodzić należności,

wydatki egzekucji będą wyższe od należności,

Sygn.akt SA/Sz 722/02 5

5. przeprowadzone postępowanie wyjaśniające wykaże, że za umorzeniem przemawiają szczególne względy gospodarcze lub społeczne.

Z ustaleń faktycznych zaskarżonej decyzji (znajdujących odzwierciedlenie w materiale dowodowym) wynika, że zabezpieczenie przedmiotowej pożyczki stanowiło poręczenie wskazanych w umowie osób.

Trafnie zatem organy orzekające przyjęły, iż do takiej sytuacji zastosowanie ma art. 18 ust. 4 b ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w myśl którego umorzenie pożyczki, za spłatę której odpowiada solidarnie więcej niż jeden dłużnik może nastąpić, gdy powyższe okoliczności zachodzą wobec wszystkich zobowiązanych.

W ocenie Sądu rozpatrzenie w tym stanie faktycznym i prawnym wniosku o umorzenie części pożyczki z Funduszu Pracy wymagało wyjaśnienia i ustalenia przez organ orzekający - czy w sprawie zaistniała w stosunku do wszystkich zobowiązanych chociażby jedna z okoliczności alternatywnie wskazanych w art. 18 ust. 4a ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu okoliczności. Analiza akt administracyjnych dowodzi, że organ I instancji przed wydaniem decyzji uzyskał opinię (negatywną) Powiatowej Rady Zatrudnienia w [...] (k. 172) oraz karty informacyjne z przeprowadzonych wywiadów środowiskowych przez Gminne Ośrodki Pomocy Społecznej w [...] i [...] o sytuacji rodzinnej i materialnej oraz zaświadczenia o aktualnych zarobkach lub dochodach z innych tytułów odnośnie do wszystkich zobowiązanych tj. G. B.( k.163-165), S. O. (k. 160 - 162), D. L. (k. 157 - 158), W. K. (k. 154 - 156) i K. K. (k. 151 - 152). W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji poza jednozdaniowym, ogólnikowym stwierdzeniem, że w toku postępowania wyjaśniającego ustalono, iż sytuacja materialna poręczycieli pozwala na dochodzenie od nich spłaty zadłużenia, brak jest wskazania co ustalono w oparciu o wyżej wskazane dowody i jakie wnioski z ustaleń tych wynikają w kontekście okoliczności ustawowych wymienionych w art. 18 ust. 4a pkt 1 - 5 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Ustaleń tych nie poczyniono również na etapie postępowania pierwszoinstancyjnego. Z uzasadnień decyzji organów obu instancji wynika, iż rozważyły - jako przesłankę swych decyzji możliwość dochodzenia należności z majątku poręczycieli a i w tym przypadku uchyliły się od uzasadnienia jakie konkretnie fakty wzięły pod uwagę

Sygn. akt SA/Sz 722/02 6

uznając, że sytuacja materialna poręczycieli pozwala na dochodzenie od niech spłaty

zadłużenia.

Takie postępowanie organów orzekających narusza przepisy art. 7, 77 i 107 § 3 kpa

w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Nie przesądzając zatem ostatecznego sposobu jej rozstrzygnięcia, Sąd stwierdził, że

sprawa wymaga ponownego rozpatrzenia w celu poczynienia wyczerpujących

ustaleń faktycznych i dokonania oceny prawnej tych ustaleń w odniesieniu do

poszczególnych okoliczności wymienionych w pkt 1 - 5 art. 18 ust. 4a ustawy o

zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.

Z powyższych względów należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 135 i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).