Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 293/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2018-05-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Szpitala
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "[...]" na Dyrektora Szpitala Powiatowego w "[...]" w przedmiocie konkursu ofert na udzielanie świadczeń zdrowotnych postanawia 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącej kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

Dyrektor Szpitala Powiatowego w "[...]"ogłosił konkurs ofert na udzielanie świadczeń zdrowotnych przez "[...]".

W dniu 28 lutego 2018 r. konkurs został rozstrzygnięty i wybrano ofertę złożoną przez "[...]". Uczestnikiem konkursu była również "[...]", dalej jako "skarżąca", która w odwołaniu z dnia 28 lutego 2018 r. zakwestionowała wynik konkursu. Rozstrzygnięciem z dnia 9 marca 2018 r. odwołanie zostało w całości oddalone.

W skardze, złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, skarżąca wniosła o uchylenie aktu oddalenia odwołania.

W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Szpitala Powiatowego w "[...]"wniósł o jej odrzucenie wskazując, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje:

Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku jednej z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi.

W związku z tym należy podnieść, że na podstawie art. 3 § 2 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.

z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane

w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego

i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia

14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Skarżąca brała udział w postępowaniu konkursowym na udzielenie zamówienia na udzielanie świadczeń zdrowotnych, które było prowadzone na podstawie ustawy z dnia

15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz.U. z 2016 r. poz. 1638, z późn. zm.). Zgodnie z art. 26 ust. 1 tej, ustawy podmiot leczniczy spełniający przesłanki określone

w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U.

z 2017 r. poz. 1579 i 2018), zwany dalej "udzielającym zamówienia", może udzielić zamówienia na udzielanie w określonym zakresie świadczeń zdrowotnych, zwanego dalej "zamówieniem", podmiotowi wykonującemu działalność leczniczą, lub osobie legitymującej się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub określonej dziedzinie medycyny, zwanym dalej "przyjmującym zamówienie". Udzielenie zamówienia następuje w trybie konkursu ofert (art. 26 ust. 3 ustawy

o działalności leczniczej). Do konkursu ofert stosuje się odpowiednio art. 140, art. 141,

art. 146 ust. 1, art. 147, art. 148 ust. 1, art. 149, art. 150, art. 151 ust. 1, 2 i 4-6, art. 152, art. 153 i art. 154 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, przy czym prawa i obowiązki Prezesa Funduszu i dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu wykonuje kierownik podmiotu leczniczego udzielającego zamówienia, o czym stanowi art. 26 ust. 4 ustawy o działalności leczniczej. Do udzielenia zamówienia nie stosuje się przepisów o zamówieniach publicznych (art. 26 ust. 5 tej ustawy). Z treści art. 27 ust. 1 ustawy o działalności leczniczej wynika, że z przyjmującym zamówienie udzielający zamówienia zawiera umowę na czas udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub na czas określony. Umowa nie może być zawarta na okres krótszy niż 3 miesiące, chyba że rodzaj i liczba świadczeń zdrowotnych uzasadniają zawarcie umowy na okres krótszy.

Podkreślić należy, że do konkursu ofert stosuje się tylko wymienione przepisy ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych i tylko odpowiednio. Zatem, postępowania konkursowego w trybie ustawy o działalności leczniczej nie można utożsamiać z postępowaniem przeprowadzanym w trybie ustawy

o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

Do postępowania odwoławczego w ramach konkursu prowadzonego na podstawie ustawy o działalności leczniczej mają odpowiednie zastosowanie tylko dwa pierwsze ustępy art. 154 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Art. 154 ust. 1 uprawnia świadczeniodawcę biorącego udział w postępowaniu do wniesienia do dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu, w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia o rozstrzygnięciu postępowania, odwołania dotyczącego rozstrzygnięcia postępowania. Z kolei art. 154 ust. 2 stanowi, że odwołanie rozpatrywane jest w terminie

7 dni od dnia jego otrzymania, wniesienie odwołania wstrzymuje zawarcie umowy

o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej do czasu jego rozpatrzenia.

Do postępowania konkursowego prowadzonego w trybie ustawy o działalności leczniczej nie mają zastosowania dalsze ustępy art. 154 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, w szczególności ust. 3, przewidujący wydanie decyzji administracyjnej uwzględniającej lub oddalającej odwołanie, ust. 4, przewidujący możliwość złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jak również ust. 8, przewidujący możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Wynika to wyraźnie z treści art. 26 ust. 4 ustawy o działalności leczniczej.

Skoro ustawodawca w art. 26 ust. 4 ustawy o działalności leczniczej wyraźnie wymienił konkretne jednostki redakcyjne ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, które mają mieć zastosowanie do postępowania konkursowego w trybie ustawy o działalności leczniczej, to nie da się obronić tezy

o możliwości zastosowania w drodze analogii także innych przepisów ustawy

o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (zob. postanowienie NSA z dnia 8 marca 2016 r., sygn. akt II GSK 476/16, dostępny [w:] Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej jako: "CBOSA").

W tym stanie rzeczy, należy uznać, że postępowanie konkursowe prowadzące do zawarcia umowy na udzielanie świadczeń zdrowotnych, o jakim mowa w art. 26 ustawy

o działalności leczniczej, nie jest postępowaniem administracyjnym w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego na żadnym z etapów, a sprawa

o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń zdrowotnych nie jest sprawą administracyjną. Wszystkie etapy postępowania prowadzonego w ramach wewnętrznych struktur podmiotu leczniczego udzielającego zamówienia poprzedzające zawarcie umowy z przyjmującym zamówienie, wzorowane są na zasadach prawa cywilnego. Ustawodawca w art. 26 ustawy o działalności leczniczej wyraźnie odwołuje się do typowych dla prawa cywilnego pojęć takich jak oferta, czy konkurs ofert.

W świetle powyższego, skargę należy uznać za niedopuszczalną, gdyż jej przedmiotem są czynności, które nie są objęte zakresem kognicji sądów administracyjnych.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowiono

o odrzuceniu skargi. Jednocześnie, wobec faktu, że skarga została odrzucona, skarżącej przysługuje zwrot uiszczonego wpisu, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.