Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 834/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2021-03-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 28 § 1, art. 46 § 1 pkt 4, art. 58 § 1 pkt 3, art. 57 § 1, art. 73 § 1, art. 73 § 2, art. 73 § 3, art. 73 § 4
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A sp. z o.o. w likwidacji w O. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] października 2020 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lipca do grudnia 2012 r. postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

A sp. z o.o. w likwidacji w O. (dalej: " skarżąca") pismem z [...] listopada 2020 r. wniosła skargę na decyzję wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 18 grudnia 2020 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi (w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia) poprzez podpisanie skargi i złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentacji skarżącej. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru korespondencja zawierająca wezwanie wystosowane na podstawie wskazanego zarządzenia z uwagi na brak możliwości jej doręczenia do rąk osoby uprawnionej do odbioru pism została 22 stycznia 2021 r. złożona w placówce pocztowej. Korespondencja ta została następnie odebrana 08 lutego 2021 r. natomiast korespondencja wystosowana przez skarżącą w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi została zaś nadana 15 lutego 2021 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Stosownie do postanowień art. 57 § 1 in principio ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – dalej: "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać: podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Według art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W świetle art. 29 p.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.

W stanie faktycznym sprawy doszło do skutecznego doręczenia skarżącej wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Z uwagi na art. 73 § 2 p.p.s.a., zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Jak stanowi art. 73 § 3 p.p.s.a., w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie zaś z art. 73 § 4 p.p.s.a., doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.

W sprawie , jak wynika z dokumentu zwrotnego potwierdzenia odbioru, pierwsza z prób doręczenia przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi miała miejsce 22 stycznia 2021 r. Z uwagi na brak możliwości bezpośredniego doręczenia korespondencji skarżącej została ona w tym dniu pozostawiona do odbioru w placówce pocztowej a zawiadomienie o powyższym fakcie umieszczone w skrzynce pocztowej. Z danych dostępnych na stronie emonitoring.poczta-polska.pl, drugie awizowanie przesyłki nastąpiło 01 lutego 2021 r.

Sąd wobec powyższego na podstawie mocy art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie omawianej korespondencji uznał za dokonane 05 lutego 2021 r. i podkreśla, że odebranie pisma z urzędu pocztowego po upływie terminu wskazanego w art. 73 § 1 p.p.s.a. nie ma wpływu na skutek określony w art. 73 § 4 p.p.s.a. [tak: postanowienie NSA z 26 czerwca 2018 r., II FZ 174/18]. Odebranie na żądanie strony pisma po upływie terminu, o którym mowa w art. 73 § 3 p.p.s.a., na skutek bezprawnego jego przetrzymywania przez operatora pocztowego, nie niweczy skutków doręczenia pisma w trybie art. 73 p.p.s.a. Dlatego też, fakt odebrania pisma z placówki pocztowej po upływie terminu wskazanego w art. 73 § 1 p.p.s.a., potwierdzony stosownym stemplem pocztowym, nie ma wpływu na skutek określony w art. 73 § 4 p.p.s.a. [tak: postanowienie NSA z 15 lutego 2016 r., II FSK 1762/15].

W rezultacie sąd stwierdza , że 05 lutego 2021 r. rozpoczął bieg 7-dniowy termin na uzupełnienie przez skarżącą braków formalnych skargi, który upływał 12 lutego 2021 r.

Tymczasem korespondencja będąca odpowiedzią na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi została nadana 15 lutego 2021 r., a więc po upływie terminu. Z uwagi na powyższe w sprawie znajduje zastosowanie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym, sąd odrzuca skargę: gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Z tych powodów sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 i art. 16 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.