Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 234/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-06-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
658
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny
Powołane przepisy: article: art. 34 par. 1, art. 64 par. 2, art. 35 par. 1 i 3, art. 33 par. 3, art. 37 par. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 26
journal: Dz.U. 2000 nr 80 poz 903
law: Ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali - tekst jedn.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Stahl Sędziowie Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska Sędzia del. WSA Teresa Zyglewska ( spr. ) Protokolant starszy inspektor sądowy Elżbieta Maik po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2013 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej [...] sp. z o.o. S.K.A. w G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 listopada 2012 r. sygn. akt II SAB/Gd 9/12 w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej ul. [...] w Gdańsku na bezczynność Prezydenta Miasta Gdańsk w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego dotyczącego zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku do ponownego rozpoznania, 2. zasądza od Wspólnoty Mieszkaniowej ul. [...] w Gdańsku na rzecz [...] sp. z o.o. S.K.A. w G. kwotę 220 (dwieście dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 7 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Gdańsku zobowiązał Prezydenta Miasta Gdańska do rozpatrzenia wniosku Wspólnoty Mieszkaniowej ul. [...] w Gdańsku z dnia [...] maja 2011 r.

o wznowienie postępowania w terminie jednego miesiąca od otrzymania akt administracyjnych wraz z odpisem wyroku ze stwierdzeniem jego prawomocności.

W punkcie 2 wyroku stwierdzono, że bezczynność nie miała miejsca

z rażącym naruszeniem prawa.

W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd wskazał następujący stan faktyczny

i prawny sprawy.

W piśmie z dnia [...] maja 2011 r. B. G. Zarządca Nieruchomości, działający w imieniu Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w Gdańsku, zwrócił się do Prezydenta Miasta Gdańska o uchylenie decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę nr [...] dla inwestycji Zespół Zabudowy Wielorodzinnej realizowanej przez inwestora [...] na działkach nr [...],[...],[...] obręb [...] przy ul. [...] w Gdańsku, wstrzymanie robót budowlanych wykonywanych w oparciu o wydane pozwolenie na budowę oraz powołanie Wspólnoty jako strony w ewentualnym postępowaniu.

Pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. Urząd Miejski w Gdańsku wezwał Wspólnotę Mieszkaniową ul. [...] do uzupełnienia złożonego wniosku

o pełnomocnictwo udzielone B. G. do reprezentowania Wspólnoty przed organami administracji samorządowej w przedmiotowej sprawie.

W odpowiedzi na wezwanie, B. G., działający w imieniu Wspólnoty, przedstawił uchwałę nr [...] z dnia [...] listopada 2010 r. właścicieli lokali tworzących Wspólnotę Mieszkaniową ul. [...] w Gdańsku w sprawie udzielenia pełnomocnictwa dla zarządcy.

Prezydent Miasta Gdańska pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. ponownie wezwał Wspólnotę do uzupełnienia wniosku o prawidłowe pełnomocnictwo udzielone B. G. do reprezentowania Wspólnoty przed organami administracji samorządowej w przedmiotowej sprawie, dowód zapłaty stosownej opłaty oraz o sprecyzowanie wniosku odpowiednio do kompetencji tutejszego wydziału.

W piśmie z dnia [...] lipca 2011 r., B. G., działający w imieniu Wspólnoty Mieszkaniowej, wniósł o wznowienie postępowania administracyjnego

w sprawie wydania decyzji nr [...]

o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania całości inwestycji – Osiedla Mieszkaniowego przy ul. [...] w Gdańsku i udzieleniu pozwolenia na budowę: wewnętrznego układu drogowego z miejscami postojowymi, sieci i przyłącza wodociągowego, sieci i przyłącza kanalizacji sanitarnej, sieci kanalizacji deszczowej, sieci oświetlenia terenu, murów oporowych oraz małej architektury na działce nr ewid. [...],[...],[...],[...],[...], obręb ewidencyjny nr [...], przy ul. [...] w Gdańsku oraz o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o zatwierdzeniu projektów budowlanych i udzieleniu pozwolenia na budowę wszystkich budynków na tych działkach posiadających ostateczne decyzje w tej kwestii. Do wniosku załączono uchwałę nr [...] z dnia [...] listopada 2010 r. właścicieli lokali tworzących Wspólnotę Mieszkaniową ul. [...] w Gdańsku w sprawie udzielenia pełnomocnictwa dla zarządcy.

Pismem z dnia [...] października 2011 r. Urząd Miejski w Gdańsku zawiadomił B. G., że pełnomocnictwo udzielone uchwałą nr [...] z dnia [...] listopada 2010 r. jest prawnie nieskuteczne, tym samym nie czyni zadość wezwaniu z dnia [...] czerwca 2011 r. oraz z dnia [...] czerwca 2011 r. W związku z powyższym, działając na podstawie art. 64 § 2 kpa, organ pozostawił wniosek o wznowienie postępowania z dnia [...] maja 2011 r. oraz z dnia [...] lipca 2011 r. bez rozpoznania.

Pismem z dnia [...] października 2011 r. B. G., działający w imieniu Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w Gdańsku, wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa dokonanego czynnością z dnia [...] października 2011 r. Wzywający domaga się uchylenia w całości czynności pozostawienia wniosku o wznowienie postępowania bez rozpoznania, względnie, stwierdzenia bezskuteczności tej czynności w całości oraz rozpoznania wniosku o wznowienie w tej sprawie.

W piśmie z dnia [...] listopada 2011 r. Prezydent Miasta Gdańska wyjaśnił, że

w niniejszej sprawie stroną postępowania winna być Wspólnota Mieszkaniowa [...] w Gdańsku, jednakże reprezentowana przez uprawniony podmiot, którym jest wyłącznie zarząd wspólnoty mieszkaniowej powołany zgodnie

z przepisami ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali albo stosowny pełnomocnik ustanowiony przez zarząd wspólnoty mieszkaniowej, po uprzednim podjęciu w tej mierze uchwały przez członków wspólnoty mieszkaniowej. Tym samym udzielone B. G. w dniu [...] listopada 2010 r. pełnomocnictwo przez członków wspólnoty mieszkaniowej, jako osób nieuprawnionych do dokonywania takiej czynności nie wywołuje skutków prawnych.

Wspólnota Mieszkaniowa [...] w Gdańsku – reprezentowana przez B. G., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Gdańsku skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Gdańska wynikającą z niejasnego pozostawienia bez rozpoznania wniosku z dnia [...] maja 2011 r. i z dnia [...] lipca 2011 r. o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta Miasta Gdańska z dnia [...] marca 2011 r. oraz o wznowienie wszystkich postępowań administracyjnych zakończonych ostatecznymi decyzjami o pozwoleniu na budowę wszystkich budynku wchodzących w skład osiedla mieszkaniowego. Skarżąca domagała się stwierdzenia bezskuteczności pozostawienia jej wniosku

o wznowienie postępowania i zobowiązania organu do jego rozpoznania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. W ocenie organu, w niniejszej sprawie stroną może być jedynie Wspólnota Mieszkaniowa [...], reprezentowana przez podmiot, którym jest wyłącznie zarząd wspólnoty mieszkaniowej powołany zgodnie z przepisami ustawy o własności lokali lub pełnomocnik ustanowiony przez zarząd wspólnoty mieszkaniowej.

W toku postępowania sądowoadministracyjnego, pismem z dnia [...] stycznia 2012 r., [...] Spółka z o.o. S.K.A. z siedzibą w Gdańsku wniosła

o odrzucenie skargi wniesionej przez Wspólnotę Mieszkaniową [...], podnosząc, że B. G., pracownik spółki [...] Spółka z o.o.

z siedzibą w Gdańsku, któremu Wspólnota Mieszkaniowa [...] w Gdańsku powierzyła bieżące zarządzanie nieruchomością wspólną, nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 35 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które mogłyby pełnić funkcję pełnomocnika strony w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Upoważnienia takiego nie zawiera również ustawa o gospodarce nieruchomościami z dnia 21 sierpnia 1997 r.

Z ostrożności procesowej Spółka wniosła o oddalenie skargi, wskazując, że Wspólnota nie powołała organu uprawnionego do jej reprezentowania wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 38 kc i art. 20 ust 1 ustawy o własności lokali.

W piśmie procesowym z dnia 10 kwietnia 2012 r. skarżąca poinformowała, że na mocy uchwały Wspólnoty Mieszkaniowej [...] z dnia [...] marca 2012 r. został zmieniony sposób zarządu nieruchomością wspólną poprzez powołanie trzyosobowego Zarządu. Jednocześnie, powołany Zarząd podtrzymał twierdzenia

i wnioski zawarte w skardze złożonej przez działającego w imieniu wspólnoty B. G.

Wskazała ponadto, że zgodnie z ustawą o gospodarce nieruchomościami zarządzanie nieruchomością i dokonywanie czynności z tym związanych pozostaje

w gestii osób fizycznych będących licencjonowanymi zarządcami i to nawet wówczas, gdy umowę o zarządzanie podpisuje osoba prawna. W takim przypadku licencjonowany zarządca nie jest pełnomocnikiem osoby prawnej świadczącej działalność gospodarczą w zakresie zarządzania, ale wykonuje czynności swojej działalności zawodowej. Zakres uprawnień zarządcy wynika z ustaw szczególnych,

w tym w szczególności z ustawy o własności lokali. Zgodnie z zapisami tej ustawy osoba wykonująca czynności związane z zarządzaniem nieruchomością jest uprawniona, w wypadku gdy wykonuje te czynności w ramach umowy o zarząd powierzony na podstawie art. 18 ust 1 ustawy o własności lokali, do dokonywania

w imieniu wspólnoty czynności zwykłego zarządu na podstawie stosowanego art. 21 ust 1 i art. 22 ust 1 w zw. z art. 33 ustawy o własności lokali. W wypadku gdy czynność przekracza czynność zwykłego zarządu wymagana jest zgoda lub pełnomocnictwo udzielone w formie uchwały przez właścicieli lokali. Taki też dokument został przedstawiony w toku sprawy administracyjnej

i sądowoadministracyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, postanowieniem z dnia

27 czerwca 2012 r., oddalił wniosek [...] Spółka z o.o. S.K.A. z siedzibą w Gdańsku o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił to postanowienie postanowieniem z dnia 14 września 2012 r. sygn. akt II OZ 758/12. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że w sprawie ze skargi na bezczynność interes prawny mają również podmioty, które posiadają interes prawny w sprawie, której skarga na bezczynność dotyczy.

Sąd postanowieniem z dnia 7 listopada 2012 r. dopuścił do udziału w sprawie

w charakterze uczestnika postępowania [...] Spółka z o.o. S.K.A.

z siedzibą w Gdańsku – inwestora realizującego inwestycję na podstawie pozwoleń na budowę, których dotyczy wniosek skarżącej Wspólnoty o wznowienie postępowania.

Wyrokiem z dnia 7 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Gdańsku zobowiązał Prezydenta Miasta Gdańska do rozpatrzenia wniosku Wspólnoty Mieszkaniowej ul. [...] w Gdańsku z dnia [...] maja 2011 r.

o wznowienie postępowania w terminie jednego miesiąca od otrzymania akt administracyjnych wraz z odpisem wyroku ze stwierdzeniem jego prawomocności oraz stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

Sąd I instancji wywodził, że z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. wynika, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu

w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W sytuacji, gdy strona nie wyczerpie trybu zaskarżenia, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 tej ustawy stanowiącego, że sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi z innych przyczyn jest niedopuszczalne.

Wniesiona w sprawie skarga dotyczy bezczynności Prezydenta miasta Gdańska

w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę.

Sąd argumentował, że zgodnie z art. 37 §1 K.p.a. na niezałatwienie sprawy

w terminie lub na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że skarżący wniósł pismo zawierające wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, które powinno zostać potraktowane jako zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Sąd I instancji wskazał, że

w orzecznictwie prezentowany jest również pogląd o dopuszczalności wniesienia skargi na czynność polegającą na pozostawieniu podania bez rozpatrzenia, a w takim wypadku wniesienie skargi powinno poprzedzać wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa i właśnie tak postąpił skarżący. Zdaniem Sądu właściwe w takim wypadku jest jednakże wniesienie skargi na bezczynność organu.

Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w tej sytuacji wniesienie skargi na bezczynność Prezydenta Miasta Gdańska było dopuszczalne.

Sąd wywodził, że w sprawie został złożony przez skarżącą Wspólnotę Mieszkaniową wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania całości inwestycji – Osiedla Mieszkaniowego przy ul. [...] w Gdańsku i udzieleniu pozwolenia na budowę: wewnętrznego układu drogowego z miejscami postojowymi, sieci i przyłącza wodociągowego, sieci i przyłącza kanalizacji sanitarnej, sieci kanalizacji deszczowej, sieci oświetlenia terenu, murów oporowych oraz małej architektury na działce nr [...],[...],[...],[...],[...], obręb ewidencyjny nr [...], przy ul. [...] w Gdańsku oraz

o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji

o zatwierdzeniu projektów budowlanych i udzieleniu pozwolenia na budowę wszystkich budynków na tych działkach posiadających ostateczne decyzje w tej kwestii.

Sąd stwierdził, że wniosek ten w imieniu skarżącej złożył zarządca B. G., który powoływał się na uprawnienie do reprezentacji Wspólnoty Mieszkaniową ul. [...] w Gdańsku wynikające z uchwały właścicieli lokali tworzących tę Wspólnotę z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...].

Prezydent Miasta Gdańska pozostawił ten wniosek bez rozpoznania, gdyż reprezentujący Wspólnotę zarządca nie legitymował się pełnomocnictwem udzielonym przez zarząd Wspólnoty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zauważył, że sposób reprezentacji wspólnoty mieszkaniowej określony został w przepisach ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r., nr 80, poz. 903 ze zm.).

Podmiotem uprawnionym do występowania w postępowaniu administracyjnym w imieniu wspólnoty mieszkaniowej jest zarząd tej wspólnoty. Zarząd wspólnoty, powołany przez właścicieli lokali w drodze uchwały, reprezentuje bowiem tę wspólnotę stosownie do treści art. 21 ustawy o własności lokali. Z art. 20 ust. 1 ustawy wynika nadto, że jeżeli lokali wyodrębnionych, wraz z lokalami niewyodrębnionymi, jest więcej niż siedem, właściciele lokali są obowiązani podjąć uchwałę o wyborze jednoosobowego lub kilkuosobowego zarządu. Członkiem zarządu może być wyłącznie osoba fizyczna wybrana spośród właścicieli lokali lub spoza ich grona.

W ocenie Sądu I instancji nie jest to jednak jedyny możliwy sposób ustalenia zarządu nieruchomością wspólną i organu uprawnionego do reprezentacji wspólnoty.

Z art. 18 ust. 3 wynika, że jeżeli sposobu zarządu nie określono w umowie, o której mowa w ust. 1, lub w uchwale zaprotokołowanej przez notariusza, obowiązują zasady określone w. rozdziale 4 ustawy o własności lokali.

Sąd podkreślił, że składający w imieniu skarżącej Wspólnoty wniosek o wznowienie postępowania B. G. nie został powołany w umowie ustanowienia odrębnej własności lokali ani później zawartej w formie aktu notarialnego, ani też osobnej uchwale właścicieli lokali tworzących skarżącą Wspólnotę notarialne zaprotokołowanej. Stąd też nie mógł zostać potraktowany jako organ uprawniony do reprezentacji skarżącej. Zdaniem Sądu I instancji, nie można było uznać, że jest pełnomocnikiem skarżącej, jako że uchwała właścicieli lokali tworzących skarżącą Wspólnotę z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] dotycząca udzielenia pełnomocnictwa nie może stanowić skutecznego umocowania do działania w imieniu wspólnoty. Sąd wywodził że pełnomocnictwa takiego mógłby udzielić jedynie zarząd wspólnoty. Nie został on także powołany zwykłą uchwałą jako jednoosobowy zarząd Wspólnoty. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego prawidłowe było zatem stanowisko Prezydenta Miasta Gdańska, że B. G. nie mógł reprezentować skarżącej Wspólnoty.

Konstatacja ta zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie oznacza jednakże, że zasadne było pozostawienie wniosku złożonego przez skarżąca bez rozpatrzenia. W niniejszej sprawie istotne jest bowiem, że skarżącą wspólnota nie powołała w ogóle zarządu w rozumieniu art. 20 i 21 czy też art. 18 ust.1 ustawy o własności lokali. Bezsporne jest bowiem, że dopiero w toku postępowania przed Sądem, a mianowicie uchwałą z dnia [...] marca 2012 r., został powołany trzyosobowy zarząd zgodnie z art. 20 ustawy o własności lokali.

Sąd motywował, że zgodnie z treścią art. 30 § 1 Kpa zdolność sądową i zdolność do czynności prawnych stron ocenia się według przepisów prawa cywilnego, o ile przepisy szczególnie nie stanowią inaczej.

Z art. 30 § 3 Kpa wynika, że strony nie będące osobami fizycznymi działają przez swoich ustawowych lub statutowych przedstawicieli.

Zdolność prawną i zdolność do czynności prawnych jednostek niemających osobowości prawnej, ale mających z mocy prawa zdolność prawną, ocenia się, stosując odpowiednio przepisy dotyczące osób prawnych.

Z art. 38 kodeksu cywilnego wynika, że osoby prawne działają poprzez swoje organy w sposób przewidziany w ustawie i statucie. Przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do jednostek nieposiadających osobowości prawnej, co wynika z art. 331 kodeksu cywilnego. W związku z tym Sąd przyjął, że strony niebędące osobami fizycznymi działają również w postępowaniu administracyjnym poprzez swoje organy.

Dalej Wojewódzki Sąd Administracyjny argumentował, że art. 34 § 1 Kpa stanowi, iż organ administracji publicznej wystąpi do sądu z wnioskiem

o wyznaczenie przedstawiciela dla osoby nieobecnej lub niezdolnej do czynności prawnych, o ile przedstawiciel nie został już wyznaczony. W jego treści nie została jednakże wyraźnie wymieniona sytuacja braku organów uprawnionych do reprezentowania stron będącej osobą prawną lub jednostką organizacyjną.

Sąd zauważył, że w piśmiennictwie i orzecznictwie przyjmuje się jednak, że przepis art. 34 § 1 Kpa może mieć zastosowanie do stron niebędących osobami fizycznymi, niemogących działać z uwagi na brak ustawowych lub statutowych organów działających w ich imieniu. W związku z tym może zajść konieczność wystąpienia przez organ administracji o wyznaczenie przedstawiciela również w odniesieniu do stron niebędących osobami fizycznymi, a więc zarówno osób prawnych, jak i jednostek organizacyjnych niebędących osobami prawnymi, którym prawo przyznaje zdolność prawną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny wywodził, że dla osoby prawnej ustanawiany jest kurator na podstawie art. 42 Kodeksu cywilnego, który to ma odpowiednie zastosowanie również do jednostek organizacyjnych niebędących osobami prawnymi, którym prawo przyznaje zdolność prawną, stosownie do art. 33 § 1 kodeksu cywilnego. Sąd zauważył, że skarżąca Wspólnota Mieszkaniowa nie utraciła zdolności prawnej, ani też zdolności do czynności prawnych. Nie miała jednakże organu uprawnionego do jej reprezentowania. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego organ winien był postąpić zgodnie z art. 34 § 1 Kpa, czego jednakże nie uczynił, pozostawiając wniosek skarżącej bez rozpatrzenia. Czynność ta nie znajduje uzasadnienia w świetle przytoczonych powyżej okoliczności, co powoduje, że organ pozostaje w bezczynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wbrew twierdzeniom uczestnika postępowania brak było podstaw do oddalenia, czy też odrzucenia skargi z powodu braku organu powołanego do reprezentowania skarżącej. Zauważono, że z momentem powołania zarządu zgodnie z ustawą o własności lokali skarżąca Wspólnota mogła podjąć czynności w sprawie.

Zdaniem Sądu I instancji nie zasługuje na uwzględnienie wniosek uczestnika o oddalenie skargi z powodu braku przymiotu strony w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę. Kwestia ta nie podlega bowiem badaniu przez Sąd

w postępowaniu ze skargi na bezczynność, a będzie stanowiła przedmiot rozstrzygnięcia organu administracji.

Nadto Sąd nie uwzględnił wniosków dowodowych zgłoszonych przez uczestnika w piśmie z dnia 26 października 2012 r., albowiem przeprowadzenie dowodu z zeznań świadków jest niedopuszczalny w postępowaniu sądowoadministracyjnym z uwagi na treść art. 106 § 3 p.p.s.a. W ocenie Sądu nie zasługiwał również na uwzględnienie wniosek o dopuszczenie dowodu z akt sprawy

[...] Sądu Okręgowego w Gdańsku, w której zostało przeprowadzone postępowanie dowodowe na okoliczność prawidłowości umocowania B. G. Dokonana przez sąd powszechny ocena umocowania w postępowaniu cywilnym pozostaje bowiem bez wpływu na ocenę umocowania tej samej osoby

w postępowaniu administracyjnym.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła [...] Spółka z.o.o S.K.A. w Gdańsku zaskarżając wyrok w całości i zarzucając naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie:

- art. 2, 7 i 32 Konstytucji RP w zw. z art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali, art. 6 k.p.a i art. 3 § 2 pkt 8 i art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez naruszenie zasady legalizmu, polegające na stwierdzeniu, że organ był zobowiązany do wystąpienia z wnioskiem o ustanowienie kuratora dla Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w Gdańsku nie posiadającej swych ustawowych organów, tj. zarządu;

- art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali poprzez uznanie, że w przypadku braku powołania organów uprawnionych do reprezentowania Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w Gdańsku konieczne jest wystąpienie przez organ prowadzący postępowanie administracyjne z wnioskiem do właściwego sądu opiekuńczego o wyznaczenie kuratora.

Skarżący kasacyjnie zarzucił także naruszenie przepisów postępowania, to jest:

- art. 3 § 2 pkt 8 i art. 149 § 1 p.p.s.a. poprzez uznanie, iż organ dopuścił się bezczynności rozpoznając wniosek Wspólnoty Mieszkaniowej [...]

w Gdańsku o wznowienie postępowania;

- art. 35 § 1 i 3 oraz art. 64 § 2 k.p.a. poprzez uznania, że organ nie załatwił w terminie wniosku Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w Gdańsku o wznowienie postępowania oraz nieprawidłowo pozostawił wniosek Wspólnoty bez rozpoznania;

- art. 34 § 1 k.p.a. poprzez uznanie, ze przepis ten ma zastosowanie w sytuacji nie powołania przez członków wspólnoty mieszkaniowej organu uprawnionego do reprezentowania tejże wspólnoty w postaci zarządu;

- art. 33 § 3 k.p.a. poprzez uznanie, że na organie prowadzącym postępowanie administracyjne ciążył obowiązek wystąpienia z wnioskiem o ustanowienie kuratora dla Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w Gdańsku;

- art. 37 § 1 k.p.a. poprzez uznanie, że organ nie załatwił w terminie wniosku Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w Gdańsku o wznowienie postępowania.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej autor wywodził, ze zgodnie z art. 26 ustawy o własności lokali każdy z właścicieli lokali jest legitymowany do wystąpienia

z wnioskiem do sądu o ustanowienie zarządcy. Tym samym zdaniem skarżącego Wojewódzki Sąd Administracyjny nieprawidłowo uznał, że organ był zobowiązany do zastosowania art. 34 § 1 k.p.a.

Skarżący kasacyjnie argumentował, że organ zasadnie wezwał B. G. do przedłożenia stosownego umocowania, a w przypadku nie uzupełnienia tego braku prawidłowo zastosował art. 64 § 2 k.p.a.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Prezydent Miasta Gdańska wniósł o jej uwzględnienie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym prowadzonym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej obowiązuje generalna zasada ograniczonej kognicji tego sądu (art. 183 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - zwanej dalej "p.p.s.a."). Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, wyznaczonych przez przyjęte w niej podstawy, określające zarówno rodzaj zarzucanego zaskarżonemu orzeczeniu naruszenia prawa, jak i jego zakres.

Z urzędu bierze pod rozwagę tylko nieważność postępowania. Ta jednak nie miała miejsca w rozpoznawanej sprawie. Tego rodzaju stan rzeczy sprawia, że zarzuty skargi kasacyjnej wywierają doniosły wpływ na przebieg i wynik postępowania kasacyjnego, wyznaczając zakres wspomnianej kontroli instancyjnej.

Skarga kasacyjna zawiera usprawiedliwione podstawy.

Zasadnie skarżący kasacyjnie zarzuca naruszenie art. 34 § 1 k.p.a. Zgodnie

z tym przepisem organ administracji publicznej wystąpi do Sądu z wnioskiem

o wyznaczenie przedstawiciela dla osoby nieobecnej lub niezdolnej do czynności prawnych, o ile przedstawiciel nie został już wyznaczony.

Przy czym przepis ten należy odnosić do toczącego się postępowania administracyjnego. W sytuacji bowiem, gdy postępowanie nie zostało jeszcze wszczęte o zakresie i uprawnieniach do ustanowienia kuratora rozstrzyga treść

art. 42 k.c.

W rozpatrywanej sprawie zostało złożone podanie o wszczęcie postępowania wznowieniowego. Pomimo wezwania organu wystosowanego w oparciu o art. 64 § 2 k.p.a. wnosząca Wspólnota Mieszkaniowa [...] w Gdańsku nie przedstawiła stosownego pełnomocnictwa. Organ był więc uprawniony do pozostawienia wniosku z dnia [...] maja 2011 r. bez rozpoznania. Słusznie więc autor skargi kasacyjnej zarzucił Sądowi I instancji naruszenie treści tego przepisu.

Wbrew bowiem stanowisku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku organ nie był zobligowany do zastosowania art. 34 § 1 k.p.a., to jest do wystąpienia do sądu z wnioskiem o ustanowienie kuratora dla Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w Gdańsku. Podkreślić trzeba, że w sprawie zostało dopiero złożone podanie o wznowienie postępowania, a więc o wszczęcie postępowania nadzwyczajnego. Brak organów Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w Gdańsku nie był więc brakiem następczym, to jest takim, który ujawnił się w trakcie toczącego postępowania administracyjnego, uniemożliwiającym nadanie sprawie dalszego biegi. Takiemu bowiem celowi, to jest stworzeniu warunków to kontynuacji postępowania służyć ma art. 34 § 1 k.p.a. Skoro w rozpoznawanej sprawie sytuacja taka nie zaszła, to organ nie miał obowiązku stosować art. 34 § 1 k.p.a, a więc występować z wnioskiem o ustanowienie kuratora dla Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w Gdańsku.

Zasadnie więc skarżący kasacyjnie zarzucił Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku naruszanie tego przepisu.

Powyższe rozważania przesądzają o zasadności zarzutów dotyczących naruszenia art. 35 § 1 i 3 k.p.a. oraz art. 37 § 1 k.p.a. Organ administracji publicznej nie pozostawał w zwłoce w załatwieniu sprawy, gdyż zasadnie pozostawił wniosek bez rozpoznania, a co za tym idzie w sprawie nie powinien mieć zastosowania

art. 149 § 1 p.p.s.a., dotyczący uwzględnienia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie sprawy.

Słuszny jest także zarzut dotyczący naruszenia art. 33 § 3 k.p.a. poprzez uznanie, że na organie ciążył obowiązek wystąpienia z wnioskiem o ustanowienie kuratora dla Wspólnoty Mieszkaniowej [...], w przypadku nie przedłożenia prawidłowego pełnomocnictwa. Brak powyższy jest bowiem brakiem formalnym wniosku i jego nieuzupełnienie skutkuje pozostawieniem wniosku bez rozpoznania zgodnie z art.. 64 § 2 k.pa. ( por. Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia

16 marca 2010 r., I OSK 1701/09, LEX nr 595272).

Ponadto zasadnie skarżący kasacyjnie wywodził, że art. 26 ustawy z dnia

24 czerwca 1994 r. o własności lokali ( Dz. U. z 2000 r., Nr 80 poz. 903 ze zm.) uprawnia każdego z właścicieli, w przypadku braku powołania zarządu wspólnoty, do wystąpienia do sądu z wnioskiem o ustanowienie zarządcy przymusowego.

Mając na względzie powyższe rozważania Naczelny Sąd Administracyjny

w oparciu o art. 185 § 1 P.p.s.a. uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku.

O kosztach orzeczono w oparciu o art. 203 pkt 2 P.p.s.a.