Postanowienie NSA, sygn. akt I GSK 1448/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-09-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 17 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej A Sp. z o.o. w M od postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 3 lipca 2019 r., sygn. akt I SA/Rz 415/19 w przedmiocie odrzucenia skargi na informację Zarządu Województwa Świętokrzyskiego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej postanawia: oddalić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z 3 lipca 2019 r., sygn. akt I SA/Rz 415/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie (dalej: "WSA") odrzucił skargę A sp. z o.o. w M. (dalej: "skarżący") na informację Zarządu Województwa Podkarpackiego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku o dofinansowanie bez rozpatrzenia.

Pismem z dnia 14 czerwca 2019 r., wniesionym w formie dokumentu elektronicznego, skarżący reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę na informację Zarządu Województwa Podkarpackiego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku o dofinansowanie projektu pn. "Budowa innowacyjnego centrum [...] w K. wzrostem konkurencyjności i poszerzeniem oferty o innowacyjne usługi przez firmę A Sp. z o.o. wynikających z przeprowadzonych prac B+R" bez rozpatrzenia.

WSA wskazał, że zgodnie z art. 43 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 14 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1431 ze zm., dalej: "ustawa wdrożeniowa") – w razie stwierdzenia braków w zakresie warunków formalnych we wniosku o dofinansowanie projektu właściwa instytucja wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 7 dni i nie dłuższym niż 21 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Podkreślić należy, że ustawa wdrożeniowa nie przewiduje żadnego środka odwoławczego o pisma informującego o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia na wstępnym etapie weryfikacji wymogów formalnych.

Dalej WSA wskazał, że ustawa wdrożeniowa przewiduje: środek odwoławczy w postaci protestu, jednak przysługuje on jedynie od informacji o negatywnej ocenie projektu (art. 53 ust. 1 ustawy wdrożeniowej) oraz możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego w przypadku nieuwzględnienia protestu (art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej).

Zdaniem WSA w niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na pismo Zarządu Województwa Podkarpackiego z dnia [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o dofinansowanie projektu. Nie było to zatem rozstrzygnięcie,

o którym mowa w art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Oceny projektu bezspornie nie stanowi zaskarżone pismo informujące o pozostawieniu wniosku o dofinansowanie projektu bez rozpatrzenia. Od takiego rozstrzygnięcia nie przysługuje protest, bowiem możliwość jego wniesienia została w ustawie wdrożeniowej ograniczona jedynie dla przypadku negatywnej oceny projektu. W tych okolicznościach za niedopuszczalne należało uznać zaskarżenie takiej czynności skargą do sądu.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożył skarżący, wnosząc o: uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Przedmiotowemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania - art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm., dalej: "p.ps.a.")

- w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy przez niewłaściwe ich zastosowanie, albowiem rozpoznanie skargi należało do sądu administracyjnego.

W odpowiedzi na powyższą skargę kasacyjną, pełnomocnik Zarządu Województwa Podkarpackiego wniósł o jej oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Zarzut skargi kasacyjnej sprowadza się do zakwestionowania stanowiska WSA, zgodnie, z którym wniesienie skargi na informację instytucji zarządzającej o pozostawieniu wniosku o dofinansowanie bez rozpatrzenia, wydaną na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, nie jest dopuszczalne. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego to stanowisko WSA jest prawidłowe.

Stosownie do art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej skarga do sądu administracyjnego przysługuje w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia. Oznacza to, że możliwe jest jedynie zaskarżenie do sądu informacji wydanych na skutek oceny protestu. Protest zaś może być wniesiony w przypadku negatywnej oceny projektu (art. 53 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). W świetle powyższego, że pozostawienie przez Zarząd Województwa Podkarpackiego wniosku bez rozpatrzenia na skutek nieuzupełnienia przez skarżącą braków formalnych nie może być uznane za negatywną ocenę projektu w rozumieniu art. 53 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, a w konsekwencji od tego rozstrzygnięcia nie przysługiwało prawo do wniesienia protestu na podstawie art. 53 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Wniosek strony skarżącej nie przeszedł, bowiem do kolejnego, merytorycznego, etapu konkursu, na którym ocenia się projekt, gdyż nie spełnił warunków, które badane są przez organ na etapie wcześniejszym – oceny formalnej złożonego wniosku. Od wyników oceny wstępnej wniosku nie przysługuje wnioskodawcy żaden środek prawny, w tym w postaci protestu. Protest, jak wskazano wyżej, składać można w przypadku negatywnej oceny projektu, która dokonywana jest po przejściu wniosku przez etap sprawdzenia wymagań formalnych. Jeżeli wniosek skarżącego nie przeszedł pomyślnie weryfikacji formalnej, to nie mógł być dopuszczony do oceny projektu, a więc złożony "protest" ani inny środek odwoławczy stronie nie przysługiwał. Analogiczny pogląd został wyrażony w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, przykładowo w postanowieniach: z dnia 10 sierpnia 2018 r., sygn. akt I GSK 2641/19; z dnia 5 grudnia 2017 r., sygn. akt II GSK 3855/17, z dnia 30 lipca 2019 r., sygn. akt I GSK 1136/19 (postanowienia te dostępne w Internecie w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W sprawie Zarząd Województwa Podkarpackiego pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżąceo, ponieważ pomimo wezwania spółka nie uzupełniła braków formalnych wniosku. Skoro rozstrzygnięcie to nie może być zaskarżone protestem, to nie może być również przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Tym samym WSA prawidłowo odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Czyni to, w świetle powyższego, zarzut podniesiony w petitum skargi kasacyjnej za nieuzasadniony.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Odnosząc się do zawartego skardze kasacyjnej wniosku o zasądzenie kosztów postępowania, wyjaśnić wypada, że nie może być on na tym etapie uwzględniony, albowiem w przepisach p.p.s.a. nie określono podstawy prawnej do zasądzenia przez Naczelny Sąd Administracyjny zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu I instancji kończące postępowanie w sprawie (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 4 lutego 2008 r,. sygn. I OPS 4/07, ONSAiWSA 2008, nr 2, poz. 23), a takim jest postanowienie o odrzuceniu skargi.