Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 1023/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-03-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Stwierdzono, iż bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa i w pozostałym zakresie umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska (spr.), Sędziowie WSA Andrzej Góraj, Eugeniusz Wasilewski, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 8 marca 2016 r. sprawy ze skargi R.N. na bezczynność Wójta Gminy Z. w przedmiocie wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 11 czerwca 2015 r. 1. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 2. umarza postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, 3. zasądza od Wójta Gminy Z. na rzecz R.N. kwotę 357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

II SAB/Wa 1023/15

UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2015 r R. N. zwrócił się do Wójta Gminy Z. w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

1. Czy odprowadzany był i jest podatek od przychodu zryczałtowanego za wykorzystywanie samochodu służbowego przez pracowników Gminy w celach prywatnych zgodnie z zapisami updof ?

2. Czy była i jest prowadzona ewidencja przebiegu samochodu służbowego wg określonego przepisami wzoru?

3. Jakie były cele podróży zagranicznych Wójta i innych osób z Urzędu Gminy? - jakie były zyski wynikające z tych podróży dla Gminy i czy Gmina pokrywała koszty tych podróży i w jakiej wysokości?

4. Czy Gmina była zobowiązana w związku z tymi podróżami pokrywać koszty przyjmowanych delegacji zagranicznych na zasadach wzajemnej wymiany?

5. Czy były i są przeprowadzane obowiązkowe przeglądy budowlane roczne i pięcioletnie budynków mieszkalnych komunalnych zgodnie z przepisami ustawy Prawa Budowlanego?

6. Czy wnioski z tych kontroli były zrealizowane przez Gminę?

7. Czy prowadzone są KOB dla tych budynków wraz z załącznikami dotyczącymi także wyglądu estetycznego budynków?

8. Czy wywiad Wójta dla [...] Radia Diecezji P. był opłacony przez Urząd Gminy, w jakiej wysokości i w jakim celu został przeprowadzony?

9. Dlaczego zlecono wyrównywanie dróg polnych przez równiarkę, która spowodowała wyrywanie kamieni i pogorszenie przejezdności dróg? Nadmieniam, że równiarkę tego typu używa się do równania, gdy wcześniej dokonany został podsyp dróg żwirem lub kruszywem.

Następnie pismem z dnia [...] września 2015 r R. N. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Wójta Gminy Z. i wniósł o zobowiązanie wójta do udzielenia żądanej informacji w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi, o zobowiązanie wójta do ukarania winnego niezałatwienia sprawy pracownika oraz o zasądzenie kosztów.

W uzasadnieniu skargi R.N. podał, że do dnia wniesienia skargi nie otrzymał odpowiedzi, ani organ nie wydał decyzji odmownej na podstawie art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania, wobec faktu, że w dniu [...] października udzielił odpowiedzi na pytania złożone we wniosku o udzielenie informacji publicznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje :

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwana jako "P.p.s.a.", obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów.

Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a P.p.s.a. (T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2011, s. 109).

Organ administracji pozostaje w bezczynności w szczególności w przypadku, gdy nie udzielił zainteresowanej jednostce żądanej przez nią informacji publicznej bądź też nie podjął rozstrzygnięcia stosownie do przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej.

W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem Sądu jest w pierwszej kolejności zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym ustawy. Dopiero bowiem stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się skarżący, był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej oraz że żądana przez skarżącego informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów ustawy, pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność (por. P. Szustakiewicz, "Postępowanie w sprawie bezczynności w zakresie udzielenia informacji publicznej w orzecznictwie sądów administracyjnych", Przegląd Prawa Publicznego 2012, nr 6, s. 75 i n. wraz z powołanym orzecznictwem).

Zgodnie z brzmieniem art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t. j. Dz. U. z 2015 r., poz. 2058), powoływanej dalej jako "u.d.i.p.", obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności:

1) organy władzy publicznej;

2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych;

3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa;

4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego;

5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

W świetle powyższego, nie ulega wątpliwości, że Wójt Gminy Z., będąc organem władzy publicznej, jest podmiotem zobowiązanym na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej do udzielenia informacji, mającej walor informacji publicznej, będącej w jego posiadaniu.

Jednocześnie, w ocenie Sądu, żądane przez skarżącego informacje mają charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Stosownie bowiem do art. 1 ust. 1 u.d.i.p., informację publiczną stanowi każda informacja o sprawach publicznych. Informacją taką jest w szczególności informacja o majątku publicznym, w tym o majątku jednostek samorządu terytorialnego (art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c) u.d.i.p.).

Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje b .z zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ustawie podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 15 ust. 2 u.d.i.p.).

Wyjaśnić również należy, że udostępnienie informacji publicznej dokonywana jest w formie czynności materialno-technicznej, w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). Jedynie odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p., następują w drodze decyzji (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Natomiast w sytuacji, gdy podmiot obowiązany nie jest dysponentem żądanej informacji, zawiadamia o tym fakcie wnioskodawcę na piśmie.

W rozpoznawanej sprawie należy stwierdzić, że na dzień wniesienia skargi organ pozostawał w bezczynności. Żądane przez skarżącego informacje mają bowiem charakter informacji publicznej, a podmiot, do którego się zwrócił, jest zobowiązany do rozpatrzenia wniosku o jej udzielenie. Organ winien zakończyć wszczęte wnioskiem skarżącego postępowanie w sposób przewidziany prawem, udzielając informacji publicznej albo wydając decyzję o jej odmowie, gdyby zaistniały przesłanki do wydania takiej decyzji, jednakże tego nie uczynił.

Przy ocenie zasadności skargi na bezczynność decydujący jest jednak stan faktyczny z momentu orzekania przez sąd administracyjny i fakt dokonania czynności przez organ (por. uchwała składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie można bowiem zobowiązać organu do dokonania czynności, która została w momencie orzekania już dokonana, nawet jeżeli przekroczony został przez organ termin przewidziany do jej wykonania. W sytuacji wydania przez organ administracji aktu lub dokonania czynności już po wniesieniu skargi na bezczynność organu, a przed jej rozpoznaniem przez sąd, postępowanie staje się bezprzedmiotowe.

Bezprzedmiotowość postępowania zachodzi wówczas, gdy po wniesieniu skargi wystąpią okoliczności powodujące niedopuszczalność merytorycznego rozpoznania sprawy. Taka sytuacja zaistniała w rozpoznawanej sprawie. Wójt Gminy Z. załatwił bowiem wniosek skarżącego o udostępnienie informacji publicznej dopiero w dniu [...] października 2015 r., a więc informacja o udzieleniu odpowiedzi dotarła do skarżącego po wniesieniu skargi. Oznacza to, że w dacie rozpoznawania niniejszej sprawy przez Sąd, organ nie pozostawał już w bezczynności. Stąd też postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie o bezczynność stało się bezprzedmiotowe i Sąd zobowiązany był do jego umorzenia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Jednocześnie, na podstawie art. 149 § 1a zdanie drugie P.p.s.a., Sąd stwierdził, że bezczynność organu w rozpoznawanej sprawie nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Oceniając tę okoliczność Sąd wziął pod uwagę wszystkie aspekty sprawy, w tym fakt, że zachowanie organu nie miało cech lekceważącego traktowania obowiązków nałożonych na niego z mocy ustawy.

Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1a i art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 i 2 sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 201 § 1 i art. 205 § 2 P.p.s.a.