Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 890/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-10-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Groński, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Protokolant st. ref. Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 października 2012 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] i [...] w [...] na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...]/2012 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia skargę oddala.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lutego 2012r., nr [...]/2012 [...]

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, stwierdził niedopuszczalność odwołania

od postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]

z dnia [...] grudnia 2011r., nr - [...], nakładającego - w trybie art. 62 ust 3

ustawy Prawo budowlane - na Wspólnotę Mieszkaniową [...][...] i [...]

obowiązek przedstawienia ekspertyzy stanu technicznego budynku.

W uzasadnieniu postanowienia organ powołał przepis art. 141 § 1 k.p.a. -

zażalenie przysługuje, gdy wynika to z przepisu. Wskazał, że podstawa prawna

i postanowienia organu pierwszej instancji - art. 62 ust 3 ustawy Prawo budowlane nie

przewiduje możliwości wniesienia zażalenia.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą

decyzję wniosą Wspólnota Mieszkaniowa [...] i [...] w [...]. Dochodząc

uchylenia zaskarżonego postanowienia i kwestionując pogląd organu drugiej instancji ,

co do niedopuszczalności zażalenie, powołała się na wyrok Naczelnego Sądu

Administracyjnego z dnia 22 kwietnia 20110r., w sprawie o sygnaturze akt II OSK

711/09.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w

zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1

ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002

r. Nr 153 poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z

prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności

ich wykładni.

Uchylenie postanowienia administracyjnego przez Sąd następuje tylko w

przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145

§ 1 ust 1 lit a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi),

naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego

((art. 145 § 1 ust 1 lit. b) i naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, jeżeli

mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 ust 1 lit c).

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie zaskarżone postanowienie odpowiada

przepisom prawa.

Sąd podziela stanowisko organu - [...] Wojewódzkiego Inspektora

Nadzoru Budowlanego, postanowienie dowodowe Powiatowego Inspektora Nadzoru

budowlanego [...], wydane w trybie art. 62 ust 3 ustawy Prawo

budowlane nie podlega zażaleniu.

W myśl art. 62 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z

2006r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.) zwanej dalej ustawą, właściwy organ może, w razie

stwierdzenia nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu budowlanego lub jego

części, mogącego spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa

mienia, środowiska - nakazać przeprowadzenie kontroli, a także zażądać

przedstawienia ekspertyzy stanu technicznego obiektu lub jego części.

W orzecznictwie sądowym utrwalony jest pogląd, że czynności przewidziane w

art. 62 ust. 3 ustawy, na którym oparł swoje rozstrzygnięcie organ I instancji,

podejmowane w toku postępowania i niezbędne do jego właściwego przeprowadzenia,

polegające na nakazaniu dostarczenia ekspertyzy czy opinii, mają charakter dowodowy,

(por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 października 1999r. sygn. akt IV

SA 1622/97 - Lex nr 47838, oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30

kwietnia 1999r. sygn. akt IV SA 167/97 - Lex nr 47197, wyrok Wojewódzkiego Sądu

Administracyjnego w Warszawie w Warszawie z 18 sierpnia 2004r. sygn. akt 7/IV SA

2672/03).

Zgodnie z art. 123 k.p.a. w toku postępowania administracyjnego organ

administracji publicznej wydaje postanowienia. Dotyczą one bowiem poszczególnych

kwestii, wynikających w toku postępowania i nie rozstrzygają o istocie sprawy. Jak

wyżej wskazano obowiązek przedstawienia ekspertyzy technicznej ma charakter

dowodowy. Dopiero na podstawie jej treści organ dokona ustaleń i rozstrzygnie sprawę

i co do jej istoty w formie decyzji, np. na podstawie art. 66, czy art. 67 ustawy Prawo

!

budowlane (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w

Warszawie z 9 września 2004r. sygn. akt IV SA 1822/03 - Lex nr 160629).

Zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a. zażalenie służy stronie na postanowienia wydane w

toku postępowania wówczas, gdy kodeks tak stanowi. Kodeks postępowania administracyjnego, ani przepisy ustawy Prawo budowlane nie przewidują możliwości zaskarżenia postanowienia dowodowego, wydanego na podstawie art. 63 ust. 2 ustawy

wtoku postępowania administracyjnego.

Oznacza to, że akty administracyjne wydawane na podstawie przepisu art. 62

ust. 3 mają formę postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie, a strona może

podważać zasadność takiego postanowienia dopiero na etapie odwołania od później

wydanej decyzji (art. 142 k.p.a. ) oraz w skardze na decyzję organu II instancji,

orzekającą co do istoty sprawy.

Niedopuszczalność zażalenia na postanowienie organu administracji, w

rozumieniu art. 134 k.p.a. może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym, jak

również podmiotowych. Przyczyny przedmiotowe obejmują przypadki braku przedmiotu

zaskarżenia oraz przypadki braku możliwości zaskarżenia postanowienia w toku

instancji, co ma miejsce w sprawie niniejszej.

Sąd nie podziela poglądu zawartego w powołanym w skardze wyroku

Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 kwietnia 2010r., Sygn. akt VII SA/Wa II

OSK 711/09., gdzie wskazano iż na opisane wyżej postanowienie wydane na podstawie

art. 62 ust 3 ustawy Prawo budowlane służy zażalenie.

Pogląd ten, na tle orzecznictwa jest odosobniony, mimo to Sąd rozważył

związaną z nim argumentację zawartą w uzasadnieniu ww. wyroku.

Zdaniem Sądu w świetle wskazanych wyżej przesłanek, to że postanowienie nie

podlega zażaleniu jest na tyle oczywiste, że nie wymaga wykładni na jaką powołał się

Naczelny Sąd Administracyjny. Wbrew zawartej tam argumentacji, instytucji zażalenia w

odniesieniu do postanowienia z art. 62 ust 3 ustawy Prawo budowlane nie można

wywodzić z przepisu art. 81 c ust 3 ustawy Prawo budowlane. Przepis art. 62 ust 3

ustawy Prawo budowlane ma zastosowanie do stanów szczególnego

niebezpieczeństwa - właściwy organ, w razie stwierdzenia nieodpowiedniego stanu

technicznego obiektu budowlanego lub jego części, mogącego spowodować

zagrożenie: życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia bądź środowiska może

żądać przedstawienia ekspertyzy stanu technicznego obiektu lub jego części.

Interwencja nadzoru budowlanego na podstawie art. 81 c ustawy Prawo budowlane

następuje w razie powstania uzasadnionych wątpliwości, co do jakości wyrobów

budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego

i wiąże się z możliwością nałożenia, w drodze postanowienia obowiązku dostarczenia w

określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Na takie

postanowienie, o czym wyraźnie stanowi ww. przepis, przysługuje zażalenie.

Kierując się powyższa, argumentacją, Wojewódzki Sąd Administracyjny w

Warszawie, orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.ą.