Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 1023/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-06-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Gry losowe
Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 201 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.
article: art. 2 ust. 2b i 3
journal: Dz.U. 2004 nr 4 poz 27
law: Ustawa z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych - tekst jednolity.
article: art. 129 ust. 1 i 3
journal: Dz.U. 2009 nr 201 poz 1540
law: Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.
article: art. 107
journal: Dz.U. 2013 poz 186
law: Ustawa z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ludmiła Jajkiewicz Sędzia NSA Krystyna Anna Stec Sędzia del. WSA Małgorzata Niedobylska (spr.) Protokolant Szymon Janik po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2013 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej M. Spółki z o.o. w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 2 marca 2011 r. sygn. akt II SA/Go 34/11 w sprawie ze skargi M. Spółki z o.o. w K. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w R. z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od M. Spółki z o.o. w K. na rzecz Dyrektora Izby Celnej w R 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 2 marca 2011 r., sygn. akt II SA/Go 34/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. W. oddalił skargę M. G. Spółki z o.o. z siedzibą w K. (dalej: Spółka) na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w R. z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych.

W uzasadnieniu powyższego wyroku Sąd przedstawił następujący stan faktyczny sprawy.

Decyzją z dnia [...] lutego 2008 r. zmienioną m.in. decyzją z dnia [...] października 2008 r., Dyrektor Izby Skarbowej w Z. G. udzielił M. G. Spółce z o.o. w K. zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...] w 149 punktach gier, w tym m.in. w punkcie wskazanym w poz. 109 załącznika do decyzji -tj. w lokalu Punkt Ksero, P. P., ul. A. K. 13, [...] Z. G. oraz w punkcie wskazanym w poz. 124 załącznika do decyzji tj. w lokalu D. B., J. D., ul. M. 33, [...] R.

W dniu 15 grudnia 2009 r., w toku kontroli przeprowadzonej przez pracowników Urzędu Celnego w Z. G. oraz w dniu 17 grudnia 2009 r., w toku kontroli przeprowadzonej przez pracowników Urzędu Celnego w G. W.. w wymienionych wyżej punktach stwierdzono, że zainstalowany w każdym z tych punktów automat nie spełnia wymogów dotyczących maksymalnej stawki za jedną grę na automatach o niskich wygranych, co naruszało przepisy zawarte w art. 129 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) - dalej: "ustawa o grach hazardowych". W wyniku eksperymentu przeprowadzonego w trybie art. 32 ust. 1 pkt 13 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz.U. Nr 168, poz. 1323 ze zm.) - dalej: "ustawa o Służbie Celnej", ustalono, iż na automacie zainstalowanym w każdym z powyżej wskazanych punktów istniała możliwość zagrania w jednej grze za stawkę w wysokości 1,00 zł, która to stawka przekracza ustawową maksymalną stawkę za udział w jednej grze w wysokości 0,50 zł.

Uznając stwierdzone urządzanie gier na automatach o niskich wygranych za stawkę wyższą niż określona w art. 129 ust. 3 ustawy o grach hazardowych, za

-2-

Sygn. akt II GSK 1023/11

naruszenie udzielonego przez Dyrektora Izby Skarbowej w Z. G. zezwolenia i zatwierdzonego przez ten organ regulaminu, postanowieniem z dnia [...] lutego 2010 r. Dyrektor Izby Celnej w R. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie cofnięcia w całości udzielonego Spółce zezwolenia na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych.

Pismem z dnia 27 maja 2010 r. Spółka wniosła o zawieszenie postępowania prowadzonego przez Dyrektora Izby Celnej w R. do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia w drodze decyzji zagadnienia wstępnego w postępowaniu zainicjowanym wnioskiem Spółki do Ministra Finansów o rozstrzygnięcie na podstawie art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (t.j. Dz. U. 2004 r., Nr 4, poz. 27 ze zm.) - dalej "u.g.z.w.", w związku z art. 129 ust. 1 ustawy o grach hazardowych, czy gra urządzana przez M. G. Sp. z o.o. na automacie do gier o niskich wygranych HOT SPOT nr fabr. [...] oraz automacie DAYTONA CLASSIC nr fabr. [...], posiadającym cechy określone w opinii technicznej poprzedzającej rejestrację tych automatów, jest grą na automatach do gier o niskich wygranych w rozumieniu art. 2 ust. 2b u.g.z.w. ( w stanie prawnym do 31 grudnia 2009 r.) oraz grami na automatach do gier o niskich wygranych w rozumieniu art. 129 ust. 3 ustawy o grach hazardowych (w stanie prawnym od 1 stycznia 2010 r.).

Następnie pismem z dnia 7 lipca 2010r. Spółka zwróciła się do organu z wnioskiem o zawieszenie postępowania z uwagi na równolegle prowadzone postępowanie karne, którego rozstrzygnięcie - w ocenie strony - może czynić bezprawnym wcześniejsze orzeczenie organów administracji publicznej.

Postanowieniem z dnia [...] września 2010 r. Dyrektor Izby Celnej w R., działając na podstawie art. 201 oraz 216 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) - dalej: Ordynacja podatkowa, odmówił zawieszenia postępowania wszczętego postanowieniem z dnia 16 marca 2010 r., uznając że kwestia będąca przedmiotem postępowania przed Ministrem Finansów nie ma znaczenia w tym postępowaniu, albowiem dokumenty zgromadzone w toku postępowania są wystarczające do uznania, że sporne automaty są automatami do gier o niskich wygranych, Posiadają one ważne świadectwa rejestracji, wydane przez właściwy organ, co nie jest kwestionowane w niniejszej sprawie. Dodatkowo, na podstawie dotychczas zgromadzonych akt sprawy, oraz informacji znanych organowi z urzędu, brak jest również podstaw do

-3-

Sygn. akt II GSK 1023/11

negowania faktu, iż automaty te działały w legalnym punkcie gier, gdzie zostały włączone do eksploatacji we właściwym trybie. Zdaniem organu brak było podstaw do zawieszenia postępowania do czasu ostatecznego zakończenia postępowania prowadzonego przez Ministra Finansów, gdyż zagadnienie będące przedmiotem rozstrzygania przez Ministra nie było kwestionowane przez Dyrektora Izby Celnej. Tym samym możliwe jest wydanie orzeczenia bez oczekiwania na rozstrzygnięcie Ministra Finansów. Także postępowanie karne jest postępowaniem odrębnym, niezależnym od postępowania administracyjnego, bowiem dla zaistnienia odpowiedzialności za czyn zabroniony nie jest wystarczające, aby stronie zarzucić naruszenie materialnych przepisów podatkowych i odwrotnie. Zatem również to zagadnienie nie stanowiło przesłanki do zawieszenia postępowania na podstawie art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej.

Po rozpatrzeniu zażalenia Spółki, Dyrektor Izby Celnej w R. zaskarżonym postanowieniem utrzymał powyższe postanowienie w mocy, podtrzymując zawartą w nim argumentację.

Postanowienie to Spółka zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. W., który skargę oddalił, podkreślając na wstępie, że podstawę prawną do rozpatrzenia wniosku skarżącej o zawieszenie toczącego się postępowania administracyjnego stanowią przepisy Ordynacji podatkowej. Sąd stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie, stosownie do treści art.59 w zw. z art.138 ust.2 ustawy o grach hazardowych i art. 24 ust. 1 b u.g.z.w., organem właściwym jest Dyrektor Izby Celnej w R. Przepisy prawa w sposób jednoznaczny kreują po stronie tego organu kompetencję do samodzielnej oceny, czy podmiot prowadzący działalność w zakresie objętym udzielonym zezwoleniem, dopuścił się naruszenia warunków wykonywania działalności określonych w tymże zezwoleniu, zatwierdzonym regulaminie oraz określonych przepisami ustawy. Ustalenia w tym zakresie mają charakter faktycznych i nie mogą stanowić przedmiotu prejudykatu, który może jedynie dotyczyć zagadnień prawnych, które ujawniły się w toku postępowania i dotyczą istotnej dla sprawy przesłanki decyzji albo z przepisów prawa materialnego wynika wprost konieczność jej rozstrzygnięcia. Podstawę prowadzenia postępowania w sprawie cofnięcia zezwolenia, na podstawie art. 59 pkt 2 w zw. z art. 138 ust. 2 i 3 ustawy o grach hazardowych, stanowi ustalenie przez organ, że automat o niskich wygranych umożliwia grę o wygrane wyższe lub stosowanie stawek wyższych, niż przewidziane w art. 129 ust. 3. Okoliczność, iż

-4-

Sygn. akt II GSK1023/11

dany automat o niskich wygranych umożliwia stosownie stawek wyższych niż określone we właściwych przepisach prawa, stanowi okoliczność faktyczną, podlegającą ustaleniu w oparciu o właściwe przepisy Ordynacji podatkowej, regulujące postępowanie wyjaśniające.

Sąd I instancji uznał, że w zaistniałym w sprawie stanie nie wystąpiło zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Takiego charakteru nie mają ani rozstrzygnięcie Ministra Finansów co do kwalifikacji urządzenia jako automatu do gier o niskich wygranych, ani też sądu w zakresie prowadzonego postępowania karnego skarbowego, dotyczącego oceny czy Spółka prowadziła działalność wbrew warunkom udzielonego zezwolenia i w związku z tym, doszło do popełnienia czynu zabronionego z art. 107 § 1 ustawy z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy (Dz. U. z 2007 r. nr 111 poz. 765 ze zm.). Kwestia równolegle toczącego się postępowania karnego skarbowego nie ma decydującego znaczenia dla sprawy, gdyż postępowanie to jest postępowaniem odrębnym od postępowania administracyjnego i ma inne cele. Celem postępowania karnego jest przede wszystkim ustalenie czy został popełniony czyn zabroniony, wyjaśnienie okoliczności z tym związanych oraz ustalenie, kto ewentualnie ponosi winę za ten czyn. Dla rozstrzygnięcia prowadzonego przez Dyrektora Izby Celnej postępowania nieistotne jest, kto ewentualnie odpowiada karnie za naruszenie przepisów kodeksu karnego skarbowego. Dla postępowania organu administracji publicznej ustalenia w tym zakresie pozostają bez znaczenia. Natomiast w zakresie oceny prowadzenia tej działalności z naruszeniem warunków zezwolenia, organ administracji publicznej działa w granicach swoich kompetencji. Jest to bowiem okoliczność, którą zobowiązany jest, na mocy przepisów prawa, ustalić we własnym zakresie.

Skargę kasacyjną od wyroku Sądu I instancji złożyła M. G. Spółka z o.o., zaskarżając orzeczenie w całości. Wniosła o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, a także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowoadministracyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Strona wnosząca skargę kasacyjną zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienia miały istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:

- art. 3 § 2 pkt 2 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. ) -

-5-

Sygn. akt II GSK 1023/11

dalej: p.p.s.a. w zw. z art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 32 ust. 1 pkt 13 ustawy o Służbie Celnej, w zw. z art. 8 w zw. z art. 129 ust. 1 i 3 w zw. z art. 2 ust. 6 ustawy o grach hazardowych, w zw. z art. 2 ust. 2b i ust. 3 u.g.z.w., poprzez zaniechanie zawieszenia postępowania w sprawie, wskutek błędnego uznania, że nie występuje w niej zagadnienie wstępne polegające na konieczności rozstrzygnięcia przez Ministra Finansów, czy weryfikowane w ramach postępowania automaty są automatami do gier w rozumieniu właściwych przepisów, w sytuacji gdy będąca przedmiotem niniejszego postępowania kwestia oceny stawek funkcjonujących na automatach jest jednocześnie kwestią oceny, czy dane urządzenie spełnia wymogi definicji automatu do gier, natomiast właściwe przepisy przewidują, że jedynym organem uprawnionym do rozstrzygnięcia, czy dane urządzenie spełnia wymogi definicji automatów do gier jest tylko i wyłącznie Minister Finansów,

art. 3 § 2 pkt 2 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji

podatkowej, w zw. z art. 32 ust. 1 pkt 13 ustawy o Służbie Celnej, w zw. z art. 8 w

zw. z art. 129 ust. 1 i 3 w zw. z art. 2 ust. 6 ustawy o grach hazardowych w zw. z art.

2 ust. 2b i ust. 3 u.g.z.w., poprzez zaakceptowanie stanowiska, zgodnie z którym

automatem do gier o niskich wygranych może być urządzenie funkcjonujące w

oparciu o inne stawki niż określone ustawowo, w sytuacji, gdy właściwe przepisy

zawierają prawną definicję pojęcia automatu do gier o niskich wygranych, która za

takie urządzenie uznaje wyłącznie automat, na którym stawki gry i wartość

jednorazowej wygranej jest ściśle ograniczona, co w konsekwencji spowodowało, że

organ oraz Sąd w sposób nieuzasadniony przyjął, że w niniejszej sprawie nie

wystąpiło zagadnienie wstępne,

art. 3 § 2 pkt 2 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a., w zw. z art. 201

§ 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, w zw. z art. 124 w zw. z art. 217 § 2 w zw. z art. 219

w zw. z art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej, w zw. z art. 8 ustawy o grach

hazardowych, poprzez brak wyjaśnienia przyczyn, z powodu których w sprawie

uznano, że prowadzenie równolegle w sprawie karnej postępowania, którego zakres

jest podmiotowo oraz przedmiotowo bardzo zbliżony do zakresu niniejszego

postępowania, nie uzasadnia zawieszenia postępowania, wskutek błędnego i

arbitralnego uznania, że w takiej sytuacji zagadnienie wstępne w ogóle nie występuje

z uwagi na odmienny cel obydwu postępowań,

art. 3 § 2 pkt 2 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji

-6-

Sygn. akt II GSK 1023/11

podatkowej, poprzez zaniechanie zawieszenia postępowania w sprawie wskutek błędnego uznania, że nie występuje w niej zagadnienie wstępne polegające na konieczności rozstrzygnięcia prowadzonego równolegle w sprawie karnej postępowania, którego zakres jest podmiotowo oraz przedmiotowo bardzo zbliżony do zakresu niniejszego postępowania w sytuacji, gdy w świetle art. 297 § 1 pkt 1 w zw. z art. 2 § 2 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 w zw. z art. 114 § 1 k.k.s. celem prowadzonego równolegle postępowania jest nie tylko ustalenie kwestii odpowiedzialności karnej, lecz ustalenie, czy w ogóle można twierdzić, że został popełniony czyn zabroniony w sprawie, a więc de facto kwestii, czy miało miejsce zdarzenie polegające na eksploatacji automatów niespełniających wymagań przewidzianych przez obowiązujące normy, oraz w sytuacji, gdy zaniechanie zawieszenia postępowania prowadzi do możliwości zapadnięcia dwóch sprzecznych ze sobą rozstrzygnięć, co jest nie do pogodzenia z zasadą zaufania do organów państwa oraz zasadą prawdy materialnej (art. 2 § 2 k.p.k.) utożsamianą z zasadą prawdy obiektywnej (art. 122 Ordynacji podatkowej).

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżąca uszczegółowiła zarzuty zawarte w jej petitum.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej i zasądzenie od skarżącej na jego rzecz kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Istotę sporu w niniejszej sprawie stanowi ocena zaistnienia przesłanek do uwzględnienia wniosku o zawieszenia postępowania administracyjnego.

Skarżąca Spółka domagała się zawieszenia prowadzonego przez Dyrektora Izby Celnej w R. postępowania w sprawie cofnięcia zezwolenia na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych, wskazując na toczące się i nie zakończone postępowania - przed Ministrem Finansów oraz postępowanie karne skarbowe, jako powody wyczerpujące - w jej ocenie - przesłankę obligatoryjnego zawieszenia postępowania, o której mowa w art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej.

Sygn. akt II GSK 1023/11

Sąd I instancji uznał za zasadne stanowisko organu, który odmówił zawieszenia postępowania, uznając, iż przedstawione kwestie nie mają charakteru zagadnienia wstępnego, a tylko konieczność rozstrzygnięcia takiego zagadnienia może być podstawą zawieszenia postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny podziela ten pogląd.

Na wstępie należy zaznaczyć, że postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte już pod rządami ustawy o grach hazardowych, dlatego stosownie do treści art.8 tej ustawy, do postępowań w sprawach w niej określonych, w tym do postępowania w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych, stosuje się odpowiednio przepisy Ordynacji podatkowej, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Zgodnie z art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, organ podatkowy zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.

Zagadnienie wstępne (prejudycjalne) dotyczy z reguły sytuacji, gdy rozstrzygnięcie merytoryczne sprawy będącej przedmiotem postępowania uzależnione jest od rozstrzygnięcia zagadnienia materialnoprawnego, które należy do kompetencji innego organu administracyjnego lub sądu i nie było wcześniej prawomocnie przesądzone. Innymi słowy, z zagadnieniem wstępnym mamy do czynienia jedynie wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem kwestii prawnej. Nie powstaje zatem w przypadku, gdy na rozpatrzenie i wydanie decyzji podatkowej mogą mieć wpływ ustalenia faktyczne dokonane przez inny organ lub sąd. Jeżeli "zagadnienie wstępne" wykazuje jedynie pośredni związek z rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji, nie ma ono charakteru zagadnienia wstępnego. Mogą wiązać się z nim określone skutki procesowe, ale powstanie takiego "zagadnienia" nie rodzi obowiązku zawieszenia postępowania podatkowego (por. wyrok NSA z dnia 25 listopada 2003 r., I SA/Łd 970/03, niepubl.).

Zagadnienie wstępne wiąże się zatem z wystąpieniem przeszkody uniemożliwiającej rozstrzygnięcie sprawy, przy czym zależności rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego i rozpatrzenia sprawy administracyjnej nie można utożsamiać z wymogiem ukierunkowania tej ostatniej na określoną treść decyzji. Od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego "zależeć" powinno rozpatrzenie sprawy w ogóle, nie zaś wydanie decyzji o określonej treści. Ocena tego zagadnienia należy, ze względu na jego przedmiot, do kompetencji sądu lub innego organu, niż ten,

-8-

Sygn. akt II GSK 1023/11

przed którym toczy się postępowanie w głównej sprawie. Tym samym, aby można było zakwalifikować dane zagadnienie jako "wstępne", prejudycjalne, musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji, a rozstrzygnięciem zagadnienia, nie wystarczy jedynie pośredni związek. Jak wskazuje W. Jakimowicz (w:)"O kwestii prejudycjalnej w jurysdykcyjnym postępowaniu administracyjnym" (Samorząd Terytorialny 2003/10/29), samo stwierdzenie, że wynik innego postępowania może mieć, a nawet niewątpliwie będzie miał wpływ na losy sprawy administracyjnej, nie daje jeszcze podstaw do zawieszenia postępowania, jeżeli w chwili orzekania możliwe jest rozpatrzenie sprawy przez organ administracyjny i wydanie decyzji.

Zdaniem Sądu - wbrew stanowisku strony skarżącej - nie jest zagadnieniem wstępnym rozstrzygnięcie Ministra Finansów na podstawie art.2 ust.3 u.g.z.w. w zw. z art.129 ust.1 ustawy o grach hazardowych, czy gra urządzana na automacie do gier o niskich wygranych HOT SPOT nr. fabr. [...], jest grą na automatach do gier o niskich wygranych w rozumieniu art.2 ust.2b u.g.z.w. oraz grą na automatach do gier o niskich wygranych w rozumieniu art.129 ust.3 ustawy o grach hazardowych. Jak słusznie wskazał Sąd I instancji w zaskarżonym wyroku, nie było okolicznością sporną, że kontrolowane automaty były automatami do gier o niskich wygranych, a taka ich kwalifikacja wynikała z ostatecznej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Z. G. Natomiast przedmiotem oceny organu w postępowaniu dotyczącym cofnięcia zezwolenia były okoliczności faktyczne - czy kontrolowane automaty, będące automatami do gier o niskich wygranych, umożliwiają grę o wygrane wyższe lub za stawki wyższe niż określone w stosownych przepisach. Do wydania rozstrzygnięcia w tym przedmiocie nie było niezbędne orzeczenie przez Ministra Finansów o charakterze gier na przedmiotowych automatach.

W ocenie Sądu nie stanowi również zagadnienia wstępnego w toczącym się postępowaniu o cofnięcie zezwolenia na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych, wynik postępowania karnego skarbowego o czyn z art. 107 k.k.s. - tj. ustalenie czy został popełniony czyn zabroniony (przestępstwo, wykroczenie) polegający na urządzaniu gier na automatach o niskich wygranych wbrew przepisom ustawy lub warunkom koncesji lub zezwolenia i kto jest jego sprawcą. Wprawdzie znamiona czynu określonego w tym przepisie są zbieżne z przesłankami cofnięcia zezwolenia, ale - jak słusznie zauważył Sąd I instancji - te dwa postępowania toczą się niezależnie, w oparciu o inne przepisy, a zastosowanie sankcji administracyjnej w

-9-

Sygn. akt II GSK 1023/11

postaci cofnięcia zezwolenia nie jest uzależnione od zastosowania sankcji karnej. Podnoszony w skardze związek postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie z prowadzonym równolegle postępowaniem karnym, z uwagi na ich zbliżony zakres podmiotowy i przedmiotowy z pewnością istnieje, ale jest to jedynie związek pośredni. Zatem, pomimo tego, że przedmiotem postępowania karnego jest ustalenie m.in. czy popełniony został czyn zabroniony, to ustalenia te nie wpłyną bezpośrednio na rozstrzygnięcie w przedmiocie cofnięcia zezwolenia. Ustalenie stanu faktycznego w innym postępowaniu nie stanowi zagadnienia wstępnego, będącego przesłanką zawieszenia postępowania na podstawie art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Powyższe stanowisko koresponduje z orzecznictwem sądowoadministracyjnym zapadłym na tle stosowania art.201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 marca 2012 r, II FSK 1539/10, publik. LEX nr 1137517).

Wbrew zarzutom strony skarżącej, Sąd I instancji w sposób wyczerpujący wyjaśnił przyczyny, z powodu których uznał, że podane przez Spółkę powody nie uzasadniają zawieszenia postępowania, a zaskarżony wyrok odpowiada prawu. Z powyższych względów zarzuty skargi kasacyjnej nie zasługują na uwzględnienie, dlatego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 i art.204 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

-10-