Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 2549/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-10-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 183 par. 1 i 2, art. 220 par. 1 pkt 4 w zw. z art. 58 par. 1 pkt  3, art. 184 w zw. z art. 182, art. 203, art. 204
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 16 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M.Ż. – P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 października 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 2049/12 o odrzuceniu skargi M.Ż. – P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...] w przedmiocie odstąpienia od nałożenia obowiązków wykonania określonych czynności lub robót budowlanych postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 października 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 2049/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę M.Ż. – P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...] w przedmiocie odstąpienia od nałożenia obowiązków wykonania określonych czynności lub robót budowlanych.

Pismem z dnia 6 września 2012 r. przesłano do M.Ż.-P. odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII o wezwaniu do uiszczenia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, wpisu sądowego w kwocie 500 zł.

Wezwanie doręczono skarżącej w dniu 26 września 2012 r.

W dniu 3 października 2012 r. wpłynęło do Sądu I instancji pismo skarżącej, zawierające wniosek "o przesunięcie terminu wpłaty wpisu".

W odpowiedzi na ww. pismo poinformowano M.Ż.-P., iż przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi regulującej postępowanie przed sądami administracyjnymi, nie przewidują instytucji przedłużenia terminu przewidzianego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi jest terminem ustawowym, który podlega przywróceniu na zasadach ogólnych.

W dniu 5 października 2012 r. został uiszczony wpis sądowy w kwocie 500 zł.

Sąd I instancji przywołując treść art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwana dalej "p.p.s.a.") wskazał, iż wpis został uiszczony po upływie terminu na jego wniesienie, bowiem termin ten upłynął z dniem 3 października 2012 r. Sąd I instancji wskazał, iż stosownie do dyspozycji art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy pomimo wezwania nie został uiszczony wpis sądowy. Nadto zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę, a o zwrocie kosztów orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożyła M.Ż. – P. reprezentowana przez adwokata. Postanowienie zaskarżono w całości zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy tj.:

- art. 239 pkt 4 p.p.s.a. poprzez błędne uznanie, że strona nie posiada prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym, podczas gdy z dniem 23 maja 2013r. skarżącej przyznano prawo pomocy, a w konsekwencji naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 (ew. 220 § 3) p.p.s.a. poprzez błędne uznanie, że zaistniała podstawa do odrzucenia skargi.

Wskazując na powyższy zarzut wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (pomoc ta nie została opłacona w części ani w całości).

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, iż jakkolwiek skarżąca w dniu wydania zaskarżonego postanowienia była zobowiązana do uiszczenia wpisu sądowego i pomimo wezwania nie uczyniła tego w wyznaczonym terminie, to obecnie mocą postanowienia NSA z dnia 23 maja 2013 r., sygn. akt II OZ 388/13 jest zwolniona od ponoszenia kosztów sądowych. Zatem złożona przez skarżącą skarga powinna być rozpoznana przez Sąd I instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie występują przesłanki nieważności określone w art. 183 § 2 p.p.s.a., zatem Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej.

Należy podkreślić, iż zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo (skargę), aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należy wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3).

W sprawie niniejszej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zastosował przepis powyższy w sposób prawidłowy. Pomimo bowiem wezwania skarżącej do uiszczenia wpisu – skarżąca nie uiściła wpisu w zakreślonym terminie. W takiej sytuacji Sąd I instancji był zatem zobowiązany skargę odrzucić jako nieopłaconą na podstawie powołanego wyżej przepisu.

Odnosząc się do argumentów podniesionych w skardze kasacyjnej zauważyć natomiast należy, że w zarządzeniu z dnia 30 sierpnia 2012 r. do uiszczenia wpisu od skargi Sąd I instancji pouczył skarżącą o rygorze odrzucenia skargi w razie braku uiszczenia wpisu. Wezwanie to zostało doręczone w dniu 26 września 2012 r., tak wiec termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął w dniu 3 października 2012 r.

Należy zauważyć, że po wezwaniu strony do uiszczenia wpisu od złożonego pisma, przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku uiszczenia tej opłaty, jest uzależnione od tego, czy strona złoży wniosek w tym przedmiocie w terminie otwartym do uiszczenia tego wpisu. Złożenie zaś wniosku o przyznanie prawa pomocy po upływie ww. terminu, nawet jeżeli wniosek ten zostanie rozpoznany zgodnie z żądaniem strony, nie ma żadnego wpływu na obowiązek uiszczania przez nią opłat, do których została wezwana na mocy prawomocnych zarządzeń w tym przedmiocie. W przedmiotowej sprawie skarżąca osobiście złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w dniu 13 listopada 2012 r., a więc po upływie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Co prawda Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 23 maja 2013 r., sygn. akt II OZ 388/13 przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, jednak z uwagi na wcześniejsze rozważania nie mogło mieć to wpływu na wynik sprawy. Dlatego też zarzuty naruszenia art. 239 pkt 4 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nie zasługiwały na uwzględnienie.

Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 182 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.

O kosztach postępowania kasacyjnego sąd orzeka jedynie wówczas, gdy rozpoznaje skargę kasacyjną od wyroku, ponieważ przepisy art. 203 i art. 204 p.p.s.a wiążą zwrot kosztów postępowania kasacyjnego z wyrokiem sądu pierwszej instancji oddalającym lub uwzględniającym skargę, co nie ma miejsca w przypadku rozpoznawania skargi kasacyjnej od postanowienia odrzucającego skargę lub umarzającego postępowanie sądowoadministracyjne.