Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2488/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-01-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 107, 7-10, 77, 79, 81
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art 66 ust 1 pkt 5, 8
journal: Dz.U. 2016 poz 353
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Sękowska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Jarosław Łuczaj, sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Protokolant st. sekr. sąd. Julia Durka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi R.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] lipca 2017 r. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] po rozpoznaniu odwołania złożonego przez [...] i [...] od decyzji Wójta Gminy [...] Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r., którą odmówiono uzgodnienia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na "Budowie zespołu hal drobiarskich o łącznej obsadzie 70.000 sztuk tj. 280 DJP wraz z infrastrukturą w miejscowości [...], gmina [...]", uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i określiło środowiskowe uwarunkowania dla ww. przedsięwzięcia i ustaliło warunki konieczne do uwzględnienia w fazie realizacji i eksploatacji, wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Decyzja ta zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Wnioskiem z dnia 18 sierpnia 2014 r. [...]i [...]zwrócili się do Wójta Gminy [...] o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie zespołu hal drobiarskich o łącznej obsadzie 70.000 sztuk tj. 280 DJP wraz z infrastrukturą w miejscowości [...], gmina [..]. Do wniosku dołączono raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wraz z wersją elektroniczną, skrócony wypis ze skorowidza działek, kopię mapy ewidencyjnej, projekt zagospodarowania działki nr [...]. Pismem z dnia 29 września 2014 r. Wójt Gminy [...]zwrócił się do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] oraz do Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w [...] Wydział Spraw Terenowych w [...] o uzgodnienie warunków realizacji planowanego przedsięwzięcia.

Opinią sanitarną Nr [...]z dnia [...] listopada 2014 r. PPIS w [...] zaopiniował negatywnie przedstawione warunki realizacji dla przedmiotowego przedsięwzięci Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] listopada 2014 r. RDOŚ w [...] uzgodnił realizację przedsięwzięcia i określił warunki jego realizacji.

Decyzją Nr [...] z dnia [...] marca 2015 r. Wójt Gminy [...] odmówił uzgodnienia środowiskowych uwarunkowań dla przedmiotowego przedsięwzięcia. Po rozpatrzeniu odwołania Państwa [...] i [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. uchyliło zaskarżoną decyzje w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy Wójt Gminy [...], pismem z dnia 2 czerwca 2015 r., zwrócił się do [...] Uniwersytetu [...] w [...] z prośbą o wykonanie badań oddziaływania zapachowego planowanego przedsięwzięcia Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] podtrzymał swoją negatywną opinię z dnia [...] listopada 2014 r. znak: [...]. Pismem z dnia 5 sierpnia 2015 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...] podtrzymał swoje stanowisko zawarte w postanowieniu z dnia [...] listopada 2014 r. znak: [...].

Decyzją Nr [...] z dnia [...] września 2015 r. Wójt Gminy [...] odmówił uzgodnienia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na " Budowie zespołu hal drobiarskich o łącznej obsadzie 70.000 sztuk tj. 280 DJP wraz z infrastrukturą w miejscowości [...] , gmina [...]". Po rozpatrzeniu odwołania Państwa [...]i [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. uchyliło zaskarżoną decyzje w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

Decyzją Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. Wójt Gminy [...] ponownie odmówił uzgodnienia środowiskowych uwarunkowań dla przedmiotowego przedsięwzięcia.

Kolegium rozpatrując sprawę na skutek odwołani inwestorów zwróciło się do Wójta Gminy [...] o uzupełnienie materiału dowodowego poprzez przesłanie wersji elektronicznej raportu a następnie o przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego, na podstawie art. 136 Kpa w zakresie uzupełnienia podpisów pod raportem oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i uzupełnienie raportu oraz wykazanie lokalizacji innych przedsięwzięć oddziałujących na środowisko takich jak np. kurniki, chlewnie, pieczarkarnie, uzupełnienie akt sprawy o umowy na odbiór obornika oraz wykazanie areału gruntów rolnych okolicznych rolników, którym ma być przekazywany obornik oraz uzupełnienia raportu w zakresie:

dokładnego i precyzyjnego opisu analizowanych wariantów w tym:

a) wariantu proponowanego przez wnioskodawcę oraz racjonalnego wariantu alternatywnego

b) wariantu najkorzystniejszego dla środowiska wraz z wyczerpującym i kompleksowym uzasadnieniem ich wyboru. Przedłożona dokumentacja winna uwzględniać określenie przewidywanego oddziaływania na środowisko wszystkich analizowanych wariantów.

opisu przewidywanych skutków dla środowiska w przypadku niepodejmowania przedsięwzięcia;

oceny skumulowanego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wraz z istniejącymi i planowanymi przedsięwzięciami w zakresie powietrza i klimatu akustycznego.

Uzupełnienie raportu wpłynęło do Kolegium przy piśmie z dnia 31 stycznia 2017 r. Pismami z dnia 29 marca 2017 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] zwróciło się do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] oraz do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] Wydział Spraw Terenowych w [...] odpowiednio o wydanie opinii oraz o uzgodnienie planowanego przedsięwzięcia. Pismem z dnia 7 kwietnia 2017 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] poinformował, że podtrzymuje swoje stanowisko zawarte w opinii z dnia [...] listopada 2014 r. znak: [...] oraz w piśmie z dnia 14 lipca 2015 r. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...] uzgodnił realizację przedmiotowego przedsięwzięcia i określił warunki jakie należy podjąć na etapie realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia. Obwieszczeniem z dnia 12 maja 2017 r. Kolegium poinformowało o wszczęciu procedury udziału społeczeństwa oraz o możliwości składania uwag i wniosków w terminie 21 dni od dnia publicznego obwieszczenia. W dniu 24 maja 2017 r. wpłynął protest mieszkańców wsi [...]. Zawiadomieniem z dnia 23 czerwca 2017 r. Kolegium poinformowało strony postępowania o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. W dniu 30 czerwca 2017 r. z aktami sprawy zapoznali się Państwo [...]i [...].

Uzasadniając zaskarżoną decyzję SKO wskazało, że w przedmiotowej sprawie został sporządzony raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko polegającego na budowie zespołu hal drobiarskich o łącznej obsadzie 70.000szt. tj. 280 DJP wraz z infrastrukturą towarzyszącą w miejscowości [...], gmina [...], następnie uzupełniony w związku z wezwaniem Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...]oraz w zakresie określonym w wezwaniu Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska.

Na podstawie przedłożonej przez Wójta Gminy [...] kopii mapy ewidencyjnej, Kolegium ustaliło że: w odległości około 450 m oraz 700 m znajdują się dwie istniejące fermy drobiu o obsadzie odpowiednio 259 DJP i 100 DJP, w odległości około 450m, 475 m i 600 m planowane są fermy drobiu o obsadzie odpowiednio 154 DJP, 640 DJP i 548 DJP.

Z przedstawionych w toku postępowania dokumentów wynika, że planowane przedsięwzięcie obejmuje budowę: a/ 2 szt. hal drobiarskich o łącznej powierzchni zabudowy 5688,12 m2 i obsadzie 35 000 szt. kurcząt brojlerów każdy, b/ zaplecza socjalno-paszowego c/ 2 szt. silosów paszowych, d/ 6 szt. zbiorników na ścieki technologiczne e/ zbiornika na ścieki socjalno-bytowe f/ komory sztuk padłych g/ wiaty na odpady. Każdy z budynków hal drobiarskich wyposażony będzie w : wentylatory dachowe - 12 szt., automatyczny system zadawania paszy i wody, automatyczny system ogrzewania, oświetlenia (zapewniający prowadzenie programu świetlnego), wentylacji i schładzania, podłączenie do zbiornika ścieków technologicznych i zbiornika ścieków socjalno-bytowych. Teren planowanej inwestycji będzie ogrodzony (ogrodzenie z przęseł prefabrykowanych żelbetowych).

Działka nr [...], na których realizowane będzie planowane przedsięwzięcie , położona w miejscowości [...] nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Obecnie teren ww. działki stanowią grunty rolne. Bezpośrednie sąsiedztwo przedmiotowej inwestycji stanowią pola uprawne, nieużytki a także droga gminna. Najbliższa zabudowa mieszkaniowa znajduje się w odległości ok. 110 m od planowanej inwestycji.

Planowane przedsięwzięcie opierać się będzie o intensywny system hodowli drobiu (brojlerów) charakteryzujący się dużą koncentracją jednego gatunku ptaków hodowanych wyłącznie w specjalistycznych pomieszczeniach. Będzie to budynek bezokienny, dzięki czemu będzie można zastosować program oświetlenia. Hale drobiarskie ogrzewane będą nagrzewnicami gazowymi. Stosowane będą następujące techniki regulacji temperatury w pomieszczeniu kurnika: izolacja cieplna ścian, ogrzewanie miejscowe oraz ogrzewanie całej kubatury budynku, bezpośrednie ogrzewanie przestrzenne. Pomieszczenia dla drobiu będą wentylowane mechanicznie, która polega na napływie powietrza przez otwory nawiewne umieszczone w ścianach bocznych i jego usuwaniu przez wentylatory dachowe 6 szt. Planowany jest także dodatkowy system schładzania budynku kurnika polegający na zraszaniu mgłą wodną pod ciśnieniem 40 atm.

Z raportu ooś wynika, że etap realizacji przedsięwzięcia będzie się wiązał ze zwiększonym ruchem pojazdów dowożących materiały budowlane i maszyn budowlanych na terenie przeznaczonym pod budowę obiektu. Zakłada się, że do budowy obiektu zostanie użyty następujący sprzęt: koparko-spycharka, w trakcie kopania fundamentów, samochód do przewozu betonu towarowego, samochody ciężarowe do transportu niezbędnych materiałów budowlanych. Stawarza to możliwość dodatkowej emisji hałasu, emisji zanieczyszczeń ze spalania paliw w silnikach pojazdów - spalin samochodowych. W trakcie prowadzonych robót ziemnych, przy suchej i wietrznej pogodzie może wystąpić dodatkowe zapylenie lekkimi frakcjami mineralnymi. W przypadku projektowanego obiektu powierzchnia inwestycji nie będzie duża. Zdjęcie i zmagazynowanie wierzchniej warstwy gleby w trakcie budowy będzie niezbędne tylko na niewielkiej powierzchni. Teren inwestycji będzie zabezpieczony a wykopy dodatkowo oznakowane. Uciążliwości związane z realizacją inwestycji będą okresowe i ustąpią po zakończeniu prac budowlanych.

Na etapie eksploatacji przedsięwzięcia głównymi źródłami emisji substancji do powietrza będą systemy wentylacyjne obiektów inwentarskich, proces spalania gazu w nagrzewnicach oraz środki transportu poruszające się po terenie inwestycji.

W każdym z kurników zainstalowanych będzie maksymalnie 12 wentylatorów dachowych o maksymalnej wydajności 12500 m3/h każdy oraz o poziomie mocy akustycznej nie większym niż 80,9 dB każdy, z odprowadzaniem zanieczyszczeń 12 emitorami pionowymi, otwartymi o minimalnej wysokości 7,5 m i maksymalnej średnicy 0,63 m każdy. Na cele ogrzewania zastosowanie znajdą po 3 nagrzewnice gazowe o łącznej mocy maksymalnej 220 kW.

W celu określenia łącznej emisji z planowanej instalacji oraz obiektów dla których wydano decyzje środowiskowe, analizie poddano raporty o oddziaływaniu przedsięwzięcia realizowane na potrzeby inwestycji realizowanych na terenie działki nr [...] i [...]w miejscowości [...]oraz na terenie działki nr [...] w miejscowości [...] oraz planowanego przedsięwzięcia będącego przedmiotem postępowania. Przeprowadzona w przedłożonej dokumentacji analiza rozprzestrzeniania się substancji w powietrzu wykazała, że na etapie eksploatacji przedsięwzięcia, dopuszczalne poziomy substancji w powietrzu zostaną dotrzymane.

Kolegium wyjaśniło również, że w chwili obecnej w Polsce brak jest możliwości oceny uciążliwości odorowej planowanej inwestycji, gdyż brak jest odpowiednich aktów prawnych regulujących te kwestie. Jednakże przeprowadzona ocena oddziaływania planowanej inwestycji na powietrze wykazała, iż na etapie eksploatacji przedsięwzięcia poziomy substancji odoroczynnych takich jak amoniak czy siarkowodór, pochodzących z procesu technologicznego nie spowodują przekroczenia aktualnie obowiązujących norm w tym zakresie, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010 r. w sprawie wartości odniesienia niektórych substancji w powietrzu (Dz. U. z 2010 r., Nr 16, poz. 87).

Przy zastosowaniu rozwiązań chroniących środowisko oraz właściwych technik prowadzenia hodowli, ograniczenie wprowadzanych do środowiska substancji i energii osiągnięte zostanie przez:

- stosowanie poideł ograniczających nawilgacanie ściółki a przez to zmniejszenie emisji amoniaku,

- pasza dla brojlerów podawana będzie do budynku hal drobiarskich w systemie hermetycznym,

- zapewnienie gromadzenia ścieków w szczelnym zbiorniku bezodpływowym oraz jego systematyczne opróżnianie,

- zminimalizowanie ilości pobieranej wody poprzez zastosowanie wodoszczelnych urządzeń sanitarnych,

- odpowiednie magazynowanie odpadów niebezpiecznych (wydzielone zamykane pomieszczenie magazynowe w budynku gospodarczym) oraz innych niż niebezpieczne, a następnie przekazywanie firmom zajmującym się ich transportem w celu przekazania do odzysku lub unieszkodliwiania, posiadającym niezbędne w tym zakresie uzgodnienia,

- wyeliminowanie spalania jakichkolwiek części i materiałów.

Źródłami hałasu związanymi z funkcjonowaniem analizowanej fermy drobiu będą wentylatory zainstalowane na budynkach inwentarskich oraz środki transportu poruszające się po terenie inwestycji. W związku z faktem, że w sąsiedztwie projektowanej fermy drobiu zlokalizowane są funkcjonujące lub planowane, wyżej wymienione obiekty inwentarskie o takim samym przeznaczeniu w opracowaniu akustycznym rozpatrzono oddziaływanie hałasu jako skumulowane. Najbliższy teren mieszkalny (chroniony) sąsiaduje z terenem inwestycji od strony południowej (działka nr [...]) w odległości około 50 m od instalacji powodujących emisje hałasu. W celu określenia istniejącej sytuacji akustycznej i obecnego oddziaływania hałasu w stosunku do terenów mieszkalnych, wykonano analizę oddziaływania hałasu dla wszystkich obiektów, które potencjalnie mogą oddziaływać względem terenów chronionych akustycznie. Dane akustyczne ustalono na podstawie zatwierdzonych raportów oddziaływania na środowisko. Z punktu widzenia typowo akustycznego, w oparciu o przeprowadzone obliczenia stwierdzono, że w rozumieniu ustawy Prawo ochrony środowiska, w środowisku akustycznym nie wystąpią przekroczenia dopuszczalnych wartości poziomów hałasu dla pory dnia i pory nocy określonych rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U.2014, poz. 112). Ewentualna uciążliwość akustyczna inwestycji zamykać się będzie w granicach terenu nie mających funkcji chronionych akustycznie - tj. działalność instalacji eksploatowanych przez fermę oraz instalacji eksploatowanych przez sąsiadujące najbliższe fermy hodowli drobiu, zarówno w porze dnia jak i nocy, nie będzie miała znaczącego wpływu na zwiększoną emisję hałasu do środowiska (wszystkie wartości natężenia dźwięku w najbliższym chronionym otoczeniu fermy mieszczą się w obecnie obowiązujących w polskim prawodawstwie normach w zakresie natężenia hałasu do środowiska. ).

W raporcie ooś przedstawiono charakterystykę i sposób zagospodarowania odpadów powstałych na etapie budowy i likwidacji przedsięwzięcia oraz na etapie eksploatacji przedsięwzięcia. Wytworzone na etapie budowy odpady magazynowane będą selektywnie w przygotowanych do tego celu kontenerach i przekazywane po zakończeniu budowy do odzysku lub unieszkodliwiania firmom uprawnionym tj. posiadającym stosowne zezwolenia wynikające z zapisów ustawy o odpadach. Powstające na fermie odpady gromadzone będą selektywnie w szczelnych pojemnikach w sposób zabezpieczający przed możliwością powstania odcieków i zanieczyszczenia środowiska gruntowo- wodnego. Wszystkie wytwarzane odpady będą przekazywane na podstawie zawartych umów lub innych ustaleń przez uprawnione firmy działające na podstawie stosownych zezwoleń. Odbiorcy zabezpieczą załadunek oraz transport odpadów specjalistycznymi pojazdami , przystosowanymi do ich transportu drogowego. Odbiór odpadu potwierdzany będzie przez odbiorcę na dokumencie obrotu odpadem (karcie przekazania odpadu, a w przypadku padłych zwierząt lub ubitych z konieczności tzw. dokumentem weterynaryjnym), którego jeden egzemplarz znajdował sie będzie u właściciela hal drobiarskich. Zwierzęta padłe magazynowane będą w urządzeniach chłodniczych do czasu ich odbioru przez uprawnione podmioty w wydzielonej komorze sztuk padłych. Wytworzony w czasie eksploatacji przedsięwzięcia obornik bezpośrednio po zakończeniu każdego cyklu chowu przekazywany będzie do wykorzystania jako nawóz naturalny na gruntach rolnych lub/i przekazywany uprawnionym odbiorcom jako odpad do zagospodarowania. Planowane przedsięwzięcie prowadzone będzie przez 42 tygodnie w roku (7 rzutów trwających 6 tygodni). W związku z tym produkcja obornika wynosić będzie: 70.000 x 42/52 x 0,045 = 2544,230 t/rok. W ciągu roku planowanych jest prowadzenie 7 rzutów, W związku z tym produkcja obornika wynosić będzie 363,461 t/rzut. Wymagana powierzchnia użytków rolnych do nawiezienia wynosić będzie 39,96 ha. Inwestor złożył akt sprawy umowę zbycia nadwyżki nawozu naturalnego z dnia [...] sierpnia 2016 r. oraz umowę przedwstępną z dnia [...] sierpnia 2016 r. na odbiór obornika.

Na etapie eksploatacji przedmiotowego przedsięwzięcia zaopatrzenie w wodę realizowane będzie z gminnej sieci wodociągowej. Do celów gromadzenia ścieków sanitarnych i technologicznych wykorzystane zostaną zbiorniki wykonane z laminatu poliestrowo-szklanego. W celu zapewnienia całkowitej szczelności zbiornik wykonany zostanie jako jedna całość. Wysoka odporność na czynniki mechaniczne pozwoli na długotrwałe użytkowanie zbiornika w trudnych warunkach hydrogeologicznych. Wody opadowe pochodzące z połaci dachowych budynku hali drobiarskiej będą retencjonowane w bezodpływowych zbiornikach naziemnych. Wody te będą wykorzystane na potrzeby utrzymania zieleni.

Planowana inwestycja zlokalizowana będzie poza obszarami Natura 2000, jak również poza innymi formami ochrony przyrody wyznaczonymi na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (dz. U. z 2016 r. poz. 2134 ze zm.). Najbliższymi obszarami Natura 200 są: obszar specjalnej ochrony ptaków Dolina [...], oddalony o około 14 km od terenu planowanej inwestycji oraz specjalny obszar siedlisk [...] oddalony o około 16,4 km od terenu planowanej inwestycji.

W ocenie Kolegium przedłożony przez inwestora raport oraz jego uzupełnienia spełniają zarówno wymogi formalne (ustawowe) zawarte w art. 66 ustawy oraz sporządzone zostały w sposób rzetelny, zaś jego wnioski są logiczną konsekwencją wywodów w nim zawartych. Zdaniem Kolegium raport zawiera charakterystykę środowiska objętego oddziaływaniem planowanego przedsięwzięcia oraz określa przewidywane oddziaływanie na środowisko zarówno w fazie budowy, w fazie eksploatacji jak i w fazie likwidacji przedsięwzięcia. Zawiera opis przewidywanych działań mających na celu zapobieganie i ograniczenie negatywnych oddziaływań na środowisko. Raport ma charakter kompleksowy, jest spójny, nie zawiera nieścisłości czy nieprawidłowości i odnosi się do wszystkich potencjalnych zagrożeń związanych z realizacją przedsięwzięcia oraz wskazuje, jakie w tym zakresie obowiązują standardy ochrony środowiska oraz czy zamierzona inwestycja mieści się w ich ramach. Nie ma podstaw aby odmówić mu wiarygodności. Brak jest przy tym dowodów przeciwnych w tym względzie. Zakres merytoryczny raportu jest wystarczający do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia. Uzupełnienie raportu zawiera opis analizowanych wariantów. Wariantowanie inwestycji polega na sposobie gospodarowania obornikiem powstającym w wyniku planowanej hodowli brojlerów, w odniesieniu do zakazu określonego w § 2 ust. 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 16 kwietnia2008 r. w sprawie szczegółowego sposobu stosowania nawozów oraz prowadzenia szkoleń z zakresu ich stosowania (dz. U. Nr 80 poz. 479), co do stosowania nawozów naturalnych i organicznych w postaci stałej oraz płynnej poza okresem od dnia 1 marca do dnia 30 listopada. . Racjonalny wariant alternatywny polega na przekazywaniu obornika okolicznym rolnikom do wykorzystania jako nawóz naturalny oraz wykorzystanie na potrzeby własne inwestora, w okresie od dnia 1 marca do 30 listopada. W okresie od 30 listopada do 1 marca obornik byłby przechowywany na płycie obornikowej, która zostałaby zlokalizowana na terenie działki [...] w miejscowości [...]. Planowany wariant alternatywny polegający na magazynowaniu pomiotu kurzego na płycie obornikowej powodowałby dodatkową emisję substancji odorowych, emisję zanieczyszczeń o podłożu mikrobiologicznym, wprowadzał zwiększone oddziaływanie na gleby oraz powodował zwiększoną zmianę użytkowania terenu i ograniczenie powierzchni biologicznie czynnej (posadowienie płyty obornikowej). Zgodnie z przeprowadzoną analizą wielokryterialną wariant proponowany do realizacji jest wariantem korzystniejszym dla środowiska i lokalnej społeczności.

Z przedstawionej analizy wynika, że realizacja przedsięwzięcia nie przyniesie szkód w środowisku, gdyż działalność prowadzona będzie zgodnie z obowiązującymi zasadami ochrony środowiska. Funkcjonowanie przedsięwzięcia w zakładanej skali nie spowoduje występowania poważnej awarii przemysłowej. Nie stwierdzono transgranicznego oddziaływania na środowisko. Obiekt nie będzie powodował uciążliwości poza obszarem należącym do inwestora. Z tego też względu nie jest konieczne ustanawianie obszaru ograniczonego użytkowania. Ze względu na małą szkodliwość przedsięwzięcia monitoring zostanie ograniczony do badań i pomiarów zgodnych z posiadanymi i otrzymanymi w przyszłości pozwoleniami w zakresie korzystania ze środowiska, obserwacji szczelności zbiorników bezodpływowych. Raport zawiera również streszczenie w języku niespecjalistycznym.

Raport był oceniany w postępowaniu przez wyspecjalizowany organ - Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...], który postanowieniem Nr [...]z dnia [...] kwietnia 2017 pozytywnie uzgodnił planowane przedsięwzięcie i określił warunki jakie należy podjąć na etapie realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia. Treść uzgodnienia została uwzględniona w osnowie decyzji.

W przedmiotowej sprawie Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] opinią nr [...] z dnia [...] listopada 2014 r. zaopiniował negatywnie przedmiotowe przedsięwzięcie. Kolegium podkreśliło, że organy współdziałające mogą działać w różnych formach, możliwe jest bowiem zarówno wyrażenie opinii, zgody lub wyrażenie stanowiska w innej formie (np. tak jak w przypadku RDOŚ w drodze postanowienia), jednakże owo zajęcie stanowiska może mieć różną moc prawną. W ramach współdziałania organ wyraża opinię lub uzgodnienie. Rozróżnienie to jest o tyle ważne, iż uzgodnienie w przeciwieństwie do opinii jest formą o znaczeniu stanowczym, bowiem wiąże organ decydujący w postępowaniu głównym. Natomiast opinia organu wydana w ramach współdziałania nie ma mocy wiążącej. Zatem opinia wydana w toku postępowania środowiskowego przez PPIS w [...] ma charakter niewiążący.

Kolegium wskazało, iż został zapewniony udział w postępowaniu w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Obwieszczeniem z dnia 29 września 2014 r. Wójt Gminy [...] poinformował o wpłynięciu wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie zespołu hal drobiarskich o łącznej obsadzie 70.00 sztuk tj. 280 DJP wraz z infrastrukturą towarzyszącą w miejscowości [...], gmina [...]. Zawiadomiono wszystkich zainteresowanych o możliwości zapoznania się z dokumentacja sprawy, składania uwag i wniosków w formie pisemnej, elektronicznej i ustnej w terminie od 30 września do 21 października 2014 r. Obwieszczenie zostało wywieszone na tablicy ogłoszeń w Urzędzie Gminy [...], zamieszczono je na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Urzędu Gminy [...] a także wywieszono na tablicy ogłoszeń we wsi [...]. W dniu 13 października 2014 r. do organu pierwszej instancji protest przeciwko budowie hal drobiarskich złożyli Państwo: [...],[...],[...],[...],[...],[...]i [...],[...]oraz mieszkańcy wsi [...]. Pismem z dnia 12 października 2014 r. sołtys wsi [...]przekazał listę mieszkańców wsi [...]przeciwnych budowie. W dniu 21 października 2014 r. wpłynął sprzeciw Pana [...].

W związku z przeprowadzeniem w toku postępowania odwoławczego dodatkowego postępowania dowodowego, tutejsze Kolegium, obwieszczeniem z dnia 12 maja 2017 r. poinformowało o wszczęciu procedury udziału społeczeństwa oraz o możliwości składania uwag i wniosków w terminie 21 dni od dnia publicznego obwieszczenia. Obwieszczenie zostało wywieszone na tablicy ogłoszeń Samorządowego kolegium Odwoławczego w [...] , zamieszczono je na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Kolegium a także wywieszono na tablicy ogłoszeń we wsi [...]. W dniu 24 maja 2017 r. wpłynął protest mieszkańców wsi [...].

Ustosunkowując się do uwag społeczeństwa Kolegium wyjaśniło, że w polskim systemie prawnym nie istnieją normy prawne, które odnosiłyby się do zapachów. W takiej sytuacji za kryterium oceny przyjmuje się średnioroczne i godzinowe stężenie amoniaku i siarkowodoru - tak WSA w Warszawie w wyroku z dnia 6 marca 2014 r. sygn. akt VIII SA/Wa 911/13, NSA w wyroku z dnia 8 lipca 2014, sygn. akt II OSK 253/13, NSA w wyroku z dnia 20 grudnia 2013 r., sygn. akt lI OSK 1620/12, WSA w Poznaniu w wyroku z dnia 22 listopada 2012 r., sygn. akt IV SA/Po 483/12. Dalej Kolegium wskazało, że w polskim systemie prawnym rodzaje substancji wprowadzanych do powietrza i ich dopuszczalne poziomy zostały określone w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010 r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu (Dz. U. Nr 16, poz. 87) oraz w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie poziomów niektórych substancji w powietrzu (Dz. U. z 2012 r. poz. 1031). W oparciu o wyżej wymienione regulacje prawne w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko dokonano stosownych obliczeń, z których wynika, że ustawowe wartości nie będą przekroczone.

Uwzględniając uwagi społeczeństwa odnośnie kumulacji zagrożeń w związku z istniejącym w niewielkiej odległości kompleksem kurników, w toku postępowania odwoławczego Kolegium dokonało ustaleń odnośnie lokalizacji innych przedsięwzięć oddziałujących na środowisko takich jak np. kurniki, chlewnie, obory. W ramach uzupełniającego postępowania dowodowego zleciło analizę skumulowanego oddziaływania wszystkich przedsięwzięć. W celu określenia łącznej emisji z planowanej instalacji oraz obiektów dla których wydano decyzje środowiskowe, analizie poddano raporty o oddziaływaniu przedsięwzięcia realizowane na potrzeby inwestycji realizowanych w miejscowości [...] i [...] oraz planowanego przedsięwzięcia będącego przedmiotem postępowania. Przeprowadzona w przedłożonej dokumentacji analiza rozprzestrzeniania się substancji w powietrzu wykazała, że na etapie eksploatacji przedsięwzięcia, dopuszczalne poziomy substancji w powietrzu oraz hałasu zostaną dotrzymane.

Natomiast okoliczność ewentualnego obniżenia wartości nieruchomości sąsiednich nie jest przedmiotem niniejszego postępowania.

Na etapie eksploatacji przedmiotowego przedsięwzięcia zaopatrzenie w wodę realizowane będzie z gminnej sieci wodociągowej. Do celów gromadzenia ścieków sanitarnych i technologicznych wykorzystane zostaną zbiorniki wykonane z laminatu poliestrowo-szklanego. W sentencji zaskarżonej decyzji inwestorów zobowiązano do odprowadzania ścieków z mycia hal do szczelnego zbiornika bezodpływowego na ścieki technologiczne a następnie systematycznego przekazywania za pośrednictwem uprawnionych odbiorców do oczyszczalni ścieków; systematycznego opróżniania zbiorników (nie dopuszczania do ich przepełnienia). Analogiczne unormowania zawarto w zakresie ścieków bytowych.

Kolegium odniosło się również do dołączonej do akt sprawy Oceny zasięgu zapachowego oddziaływania zespołu hal drobiarskich o łącznej obsadzie 70 000 sztuk, planowanych do budowy na działce nr ew. [...]w miejscowości [...]gm. [...] woj. [...] , opracowanej przez [...]i prof. dr hab. [...] z Pracowni zapachowej Jakości Powietrza [...]Uniwersytetu [...] w [...] i stwierdziło, że potencjalne zapachowe oddziaływanie kurników oceniono na tle standardu proponowanego od wielu lat we wszelkich rozważanych w Ministerstwie Środowiska formach prawnego uregulowania problemu uciążliwości zapachowej (m.in. w projekcie Rozporządzenia Ministra Środowiska z 2004 r. czy projekcie Ustawy o przeciwdziałaniu uciążliwości zapachowej z 2008 r.). W opracowaniu posłużono się pojęciem "potencjalny polski standard", co nie ma oparcia w uchwalonych i obowiązujących przepisach prawa. W opracowaniu powołano się także na literaturę obcą, co w ocenie Kolegium nie może stanowić punktu wyjścia do jakichkolwiek obliczeń. W związku z powyższym Kolegium nie uwzględniło danych wynikających z powyższego opracowania. Jednocześnie Kolegium podkreśliło, że w chwili obecnej brak jest możliwości oceny uciążliwości odorowej planowanej inwestycji, gdyż brak jest odpowiednich aktów prawnych regulujących te kwestie.

Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2017 r . [...] złożył [...], zarzucając jej:

1) naruszenie przepisów o postępowaniu administracyjnym zapewniających realizację przez organy zasady prawdy obiektywnej tj. i art. 7, art. 75 § 1, 77 § 1 i 4 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez pominięcie przy rozpatrywaniu przedmiotowej sprawy słusznego interesu społeczny oraz słusznego interes obywateli, w tym nie zbadanie i nie odniesienie się do okoliczności faktycznych dotyczących uciążliwości zapachowej oraz negatywnego wpływu przedmiotowego przedsięwzięcia na zdrowie okolicznych mieszkańców, tj. okoliczności, do których bezpośrednio odnosiło się opracowanie wykonane przez mgr inż. [...] i prof. dr. hab. inż. [...] z Pracowni Zapachowej Jakości Powietrza [...] Uniwersytetu [...] w [...] z czerwica 2015 r. Skarżący podniósł również zarzut nie odniesienia się do składanych w sprawie protestów mieszkańców oraz do negatywnej opinii sanitarnej w przedmiocie planowanego przedsięwzięcia.

2) naruszenie art. 85 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, poprzez pominięcie oddziaływania odorów na jakość powietrza a tym samym naruszenie dyspozycji w/w przepisu nakazującej ochronę jakościową powietrza,

3) naruszenie art. 107 § 1 pkt 9 k.p.a. poprzez pominięcie w pouczeniu decyzji informacji co do wysokości opłaty od wpisu od skargi

Mając na uwadze tak sformułowane zarzuty, skarżący wniósł o uchylenie decyzji w całości oraz zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Rozpoznając przedmiotową sprawę Sąd uznał, że skarga jest niezasadna, ponieważ kontrolowana decyzja nie jest dotknięta uchybieniami uzasadniającymi jej wyeliminowanie z obrotu prawnego.

Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie była decyzja SKO w [...], na podstawie której ww. organ uchylił decyzję Wójta Gminy [...] w przedmiocie odmowy określenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na budowie zespołu hal drobiarskich o łącznej obsadzie 70.000 sztuk, tj. 280 DJP wraz z infrastrukturą na nieruchomości nr ew. [...] w miejscowości [...] gm. [...] i ustalił środowiskowe uwarunkowania dla ww. przedsięwzięcia określając je w treści wydanej decyzji

Zasady i tryb postępowania w sprawach ocen oddziaływania na środowisko reguluje ustawy z dnia 3 października 2008 r o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 353 ze zm.) oraz § 2 ust. 1 pkt 51 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 71).

Przepis art. 71 powołanej ustawy stanowi, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia (ust. 1), a jej uzyskanie jest wymagane dla planowanych: 1) przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; 2) przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (ust. 2). Z art. 72 ust. 1 tej ustawy wynika natomiast, że wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje m.in. przed uzyskaniem: decyzji o pozwoleniu na budowę, decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego oraz decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych – wydawanych na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (pkt 1), decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu – wydawanej na podstawie ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (pkt 3).

Z punktu widzenia art. 71 ust. 2 pkt 1 oraz 59 ust. 1 w zw. z art. 61 ust 1 pkt 1 ustawy środowiskowej istotne znaczenie w sprawie miało ustalenie, do jakiej kategorii przedsięwzięć zalicza się inwestycja, albowiem dla przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest obligatoryjne (art. 59 ust. 1 pkt 1), zaś dla przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 (art. 59 ust. 1 pkt 2). W tym zakresie wskazać należy, że zgodnie z art. 59 ust.1 pkt.1 ww. ustawy w związku z § 2 ust.1 pkt. 51 ww. rozporządzenia, planowane przedsięwzięcie należy do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. Przedmiotowa inwestycja, ze względu na sumaryczny rozmiar produkcji zwierzęcej (280 DJP), wymagała obowiązkowo przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

Wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach można odmówić jedynie w razie: 1) niezgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony (art. 80 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku), 2) odmowy uzgodnienia warunków realizacji bądź wydania negatywnej opinii, przez organy o których mowa w art. 77 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, 3) braku zgody wnioskodawcy na realizację przedsięwzięcia w wariancie innym niż proponowany, jeżeli z oceny oddziaływania na środowisko wynika zasadność realizacji przedsięwzięcia w innym wariancie (art. 81 ust. 1), 4) gdy z oceny oddziaływania na środowisko wynika, że przedsięwzięcie może znacząco negatywnie oddziaływać na obszar Natura 2000, a za realizacją przedsięwzięcia nie przemawiają konieczne wymogi nadrzędnego interesu publicznego, w tym wymogi o charakterze społecznym lub gospodarczym i brak jest rozwiązań alternatywnych (art. 81 ust. 2), 5) jeżeli z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika, że przedsięwzięcie może spowodować nieosiągnięcie celów środowiskowych zawartych w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza (art. 81 ust. 3).

W ocenie Sądu żadna z przesłanek skutkujących koniecznością odmowy wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie ziściła się w sprawie, a postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone z zachowaniem zasad proceduralnych specyficznych dla postępowań dotyczących uwarunkowań środowiskowych, w tym ich transparentności rozumianej jako prowadzonego z udziałem społeczeństwa.

Decyzja o ustaleniu środowiskowych uwarunkowań nie jest decyzją uznaniową, zaś wyżej powołany katalog podstaw do odmowy ustalenia uwarunkowań środowiskowych ma charakter zamknięty i szczegółowo odnosi się do poszczególnych kwestii. Skoro zatem w toku postępowania odwoławczego SKO ustaliło, że w przedmiotowej sprawie nie zaistniała jakakolwiek z przesłanek ustawowych warunkujących odmowę określenia środowiskowych uwarunkowań dla planowanej inwestycji, to odmowna decyzja I instancji Wójta Gminy [...], zasadnie została uchylona w całości o określono środowiskowe uwarunkowania dla planowanego przedsięwzięcia.

Sama merytoryczna decyzja organu odwoławczego zawiera zaś wszystkie wymagane prawem elementy, o których mowa w art. 82 ust. 1 ustawy środowiskowej.

Planowana inwestycja ma być zrealizowana na działce, która nie jest objęta planem miejscowym, tym samym nie może być mocy o niezgodność inwestycji z ustaleniami planu. Nadto planowana inwestycja będzie zlokalizowana poza obszarami Natura 2000, jak i innymi formami ochrony przyrody. Najbliżej położony obszar Natura 2000, tj. obszar specjalnej ochrony ptaków Doliny [...], znajdujący się w odległości ok. 14 km od terenu planowanego przedsięwzięcia oraz specjalny obszar siedlisk [...] oddalony o około 16,4 km od terenu planowanej inwestycji. Tak więc zachodziły przesłanki do uznania, że realizacja planowanego przedsięwzięcia nie będzie negatywnie oddziaływać na obszar Natura 2000, co jest istotne albowiem stosownie do treści art. 59 ust. 2 ustawy ooś realizacja planowanego przedsięwzięcia innego niż określone w art. 59 ust. 1 powołanej ustawy wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, jeżeli: 1) przedsięwzięcie to może znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000, a nie jest bezpośrednio związane z ochroną tego obszaru lub nie wynika z tej ochrony; 2) obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 został stwierdzony na podstawie art. 96 ust. 1.

Realizacja planowanej inwestycji nie naruszy również przepisów szczególnych.

Ponadto w przedmiotowej sprawie organy uzgadniające nie odmówiły uzgodnienia warunków realizacji planowanego przedsięwzięcia - RDOŚ w [...] postanowieniem uzgodnił warunki realizacji inwestycji, zaś PPIS w [...] co prawna negatywni zaopiniował przedmiotowe przedsięwzięcie, jednakże opinia ta nie ma charakteru wiążącego. Nie zaistniała również sytuacja, w której organ zaproponowałby inwestorowi realizację przedsięwzięcia w innym wariancie niż proponowany przez inwestora, zaś inwestor nie wyraziłby na to zgody.

W tym miejscu podkreślenia wymaga, że sąd administracyjny kontrolując zaskarżoną decyzję nie przeprowadza w sprawie "rozważań merytorycznych". Jak bowiem trafnie zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 3 kwietnia 2012 r. sygn. akt II OSK 85/12 (wyrok dostępny w bazie orzeczeń: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), sąd I instancji kontroluje ustalenia stanu faktycznego dokonane przez właściwe organy, lecz sam nie może jego ustalać, tym bardziej kiedy wymaga to wiedzy specjalistycznej. W realiach niniejszej sprawy oznacza to, że Sąd nie może samodzielnie dokonywać oceny merytorycznej treści stanowisk (opinii, uzgodnień) organów współdzielących w załatwieniu sprawy, gdyż co do zasady wymagałoby to od Sądu wiadomości specjalnych z poszczególnych gałęzi nauki związanych z kwestiami ochrony środowiska czy przyrody lub gospodarki wodami. Stąd też ocena stanowisk takich organów jak RDOŚ w [...] i PPIS w [...], a w konsekwencji również zaskarżonej decyzji dotyczy w szczególności takich kwestii jak to, czy dane rozstrzygnięcie (stanowisko) jest wyczerpujące (ewentualnie kompletne, jeżeli przepisy szczególne stawiają określone wymagania formalne danemu aktowi administracyjnemu) i spójne (osnowa i uzasadnienie), czyli czy spełnia ustawowe wymagania, przede wszystkim określone w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego i prawa materialnego. Niewątpliwe zatem nie może to być ocena merytoryczna. I w takim też zakresie Sąd może kontrolować prawidłowość oceny zgromadzonego materiału procesowego wyrażoną w decyzjach organów merytorycznie rozstrzygających sprawę.

Wskazać również należy, że w sprawie został sporządzony wyczerpujący raport, który został poddany gruntownej analizie, w wyniku której Kolegium stwierdziło, że raport w swym ostatecznym kształcie (po dokonanych uzupełnieniach) spełnia wymogi określne w art. 66 ust. 1 ustawy środowiskowej, co umożliwiałoby analizę kryteriów wymienionych w art. 62 ust. 1 tej ustawy, tj. oceny bezpośredniego i pośredniego wpływu danego przedsięwzięcia na środowisko. Kolegium przestawiło również swoją ocenę raportu, której wyraz został odzwierciedlony na stronach 11-13 zaskarżonej decyzji.

Wskazać w tym miejscu należy, że w ocenie Sądu, stanowisko Kolegium w zakresie raportu jest prawidłowe. Zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy środowiskowej raport powinien zawierać opis analizowanych wariantów, w tym: a) wariantu proponowanego przez wnioskodawcę oraz racjonalnego wariantu alternatywnego, b) wariantu najkorzystniejszego dla środowiska wraz z uzasadnieniem ich wyboru (por. wyrok NSA z dnia 19 listopada 2013 r. sygn. akt II OSK 1376/12 – orzeczenie dostępne jw.). Kolegium wykazało przyczyny dla których przyjęcie do realizacji wariantu proponowanego przez inwestora, będzie bardziej korzystne dla środowiska i lokalnej społeczności, a uzasadnieniu temu trudno odmówić racjonalności. Raport zawiera również istotną z punktu widzenia zarzutów podniesionych w uzasadnieniu skargi analizę skumulowanego oddziaływania na środowisko (art. 66 ust. 1 pkt 8 ustawy). Kolegium ocenę tę uwzględniło w zaskarżonej decyzji. Tym samym zarzuty w zakresie nie wzięcia pod uwagę tej okoliczności, nie zasługują na uwzględnienie.

Reasumując stwierdzić należy, że organ trafnie uznały raport za odpowiadający wymogom z art. 66 powołanej ustawy, czyniąc go podstawą do określenia środowiskowych uwarunkowań dla zamierzonego przedsięwzięcia. Również zdaniem Sądu raport ten (w całokształcie wynikającym z jego uzupełnień) jest kompletny. W tym miejscu, odnieść się należy do kwestii uciążliwości odorowej, jaka towarzyszyć ma planowanej inwestycji, na którą wskazuje skarżący oraz wskazywali inni mieszkańcy w zgłaszanych protestach. W tym zakresie trzeba podkreślić, że przepisy środowiskowe nie wprowadziły odpowiedniej normy dotyczącej ochrony powietrza przed zapachami. Trafnie na ten aspekt sprawy zwrócił uwagę organ II instancji, gdyż pomimo wynikającego z art. 85 Prawa ochrony środowiska obowiązku ochrony powietrza, ustawodawca nie przewidział w polskim porządku prawnym ochrony powietrza przed zapachami, a jedynie przed określonymi substancjami w powietrzu. Zapach, czy też odór jest substancją niemierzalną, zaś jego odczuwanie w każdym przypadku ma charakter subiektywny. Zapachy, pomimo że mogą być uciążliwe, nie mogą być badane, gdyż w polskim systemie prawnym nie obowiązują normy prawne, które odnosiłyby się do zapachów (por. wyrok NSA z dnia 2 lutego 2010 r. sygn. II OSK 223/09 i wyrok WSA w Warszawie z dnia 6 marca 2014 r. sygn. akt VIII SA/Wa 911/13 – orzeczenia dostępne jw.). Skoro w aktualnym stanie prawnym zapach czy też odór jest substancją niemierzalną, na co zwracano w zaskarżonej decyzji, to w świetle obowiązujących przepisów, z samej tylko uciążliwości zapachowej i spowodowanego nią sprzeciwu społeczności lokalnej, nie sposób wywodzić naruszenia zasady zrównoważonego rozwoju, o której mowa w art. 5 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Trzeba przy tym podkreślić, że Kolegium wprowadziło w stosunku do inwestycji wymóg spełnienia szeregu warunków, w celu ograniczenia emisji odorów, a wymogi te opisane zostały m. in. na stronie 9 i 10 uzasadnienia decyzji SKO. Podobnie rzecz się ma w zakresie ochrony przed niedopuszczanymi stężeniami substancji szkodliwych w powietrzu, jak amoniak czy siarkowodór oraz przed ponadnormatywnym hałasem. Przywoływać tych rozwiązań w tym miejscu nie ma potrzeby, gdyż zostały opisane w części sprawozdawczej niniejszego uzasadnienia.

W ocenie Sądu zatem w sprawie została uwzględniona skala oraz możliwy do zastosowania zakres środków służących ograniczeniu tej uciążliwości, które nie przybrały natężenia, które zagrażałoby zdrowiu lub życiu ludzi (por. wyroki NSA z dnia 18 września 2012 r. sygn. akt II OSK 1459/12 i z dnia 14 listopada 2012 r. sygn. akt II OSK 1238/11 – dostępne jw.). Tym samym za niezasadne uznać należy zarzuty sformułowane w tym zakresie. Podobnie jak nie zasadny jest zarzut braku odniesienia się do opinii sporządzonej przez [...]i prof. Dr hab. [...]. Kolegium bowiem na stronie 13 zaskarżonej decyzji, odniósł się do tej opinii, wskazując iż w opracowaniu posłużono się pojęciem "potencjalny polski standard", co nie ma oparcia w uchwalonych i obowiązujących przepisach prawa, a nadto przywołano literaturę obcą, co nie może stanowić puntu wyjścia do jakichkolwiek obliczeń. W kontekście zaś poczynionych powyżej uwag, Sąd odniesienie Kolegium uznaje za właściwe.

Reasumując dotychczasowe rozważania, Sąd stwierdza, że wszystkie istotne aspekty sprawy zostały przez organ wyjaśnione i ocenione w toku postępowania, pod kątem możliwości wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i nie można Kolegium skutecznie zarzucić naruszenia przepisów art. 7-10, art. 77, art. 79, art. 81 oraz art. 107 § 1 i 3 k.p.a., jak również zarzucić Kolegium naruszenia art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a, tj. wydania decyzji reformatoryjnej. Warto też podkreślić, że skarżący nie zostali pozbawieni możliwości czynnego udziału w sprawie oraz nie uniemożliwiono im wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego.

Warto również podkreślić, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie daje podstaw do realizacji inwestycji, a co za tym idzie – tego rodzaju decyzja nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. Wiąże ona jednak wiąże organ wydający decyzje, o których mowa w art. 72 ust. 1 (art. 86) ustawy środowiskowej. Zatem to w odrębnych postępowaniach w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy (dla terenu inwestycji tylko w części obowiązuje plan miejscowy) oraz uzyskania pozwolenia na budowę skarżący będą mogli zgłaszać szereg swoich zastrzeżeń, w celu zapewnienia realizacji przedmiotowej inwestycji bez naruszenia warunków decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz naruszenia tych dóbr, które chronione są przepisami obydwu ustaw szczególnych, tj. m.in. wymienionych w art. 1 ust. 2 (oraz wspomnianych w art. 6 ust. 2) ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzenny, jak i wymienionych w art. 5 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Ostatni z powołanych przepisów wskazuje m. in. na potrzebę zachowania wymogów higieny, zdrowia i środowiska oraz ochrony przed hałasem (pkt 1 lit. c i lit. e); odpowiedniego usytuowanie na działce budowlanej (pkt 8); poszanowania występujących na obszarze oddziaływania obiektu uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienia dostępu do drogi publicznej (pkt 9). Ponadto warto wspomnieć, że przepis art. 5 ust. 2 tej ustawy stanowi, że obiekt budowlany należy użytkować w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej, w szczególności w zakresie związanym z wymaganiami, o których mowa w ust. 1 pkt 1-7. Szczegółowa ocena możliwości realizacji inwestycji, z uwagi na prawnie chroniony interes osób trzecich będzie zatem miała miejsce na kolejnych etapach postępowania (procesu inwestycyjnego), gdzie też skarżący powinni poszukiwać ochrony swoich interesów prawnych w związku z kolejnymi fazami procesu inwestycyjnego, kiedy to planowane przedsięwzięcie przybierze swój ostateczny kształt projektowy, polegający m.in. na zastosowaniu określonych rozwiązań technicznych i procedur, w tym urządzeń zapewniających ochronę przed nadmierną emisją odorów do powietrza. Wtedy też skarżący będą mogli stosować przysługujące im uprawnienia procesowe – tak, by planowana inwestycja przybrała taki ostateczny kształt, który nie będzie wbrew przepisom prawa niekorzystanie oddziaływał na ich nieruchomość.

W tym stanie rzeczy, nie stwierdzając w ustalonych okolicznościach sprawy po stronie skarżonego organu naruszenia prawa uzasadniającego uchylenie zaskarżonej decyzji lub wyeliminowanie jej w inny sposób z obrotu prawnego, Sąd uznał za zasadne oddalenie skargi. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 (jedn. tekst Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) orzekł, jak sentencji.