Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SAB/Wr 6/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2011-05-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 173 par. 1 art. 175 art. 178
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej D. i M. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 marca 2011 r., sygn. akt IISAB/Wr 6/09 w sprawie ze skargi D.i M. W. na bezczynność D.Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. w przedmiocie budowy budynku mieszkalnego, budynku gospodarczego oraz bezodpływowego zbiornika na ścieki postanawia odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

D. i M. W. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. w przedmiocie budowy budynku mieszkalnego, budynku gospodarczego oraz bezodpływowego zbiornika na ścieki.

Wyrokiem z dnia 22 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił powyższą skargę.

Powyższe orzeczenie wraz z uzasadnieniem zostało doręczone w dniu 14 kwietnia 2011 r. ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi skarżących.

W dniu 13 maja 2011 r. adw. K. D. wniosła opinię prawną o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 marca 2011 r.

Również D. i M. W. pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 13 maja 2011 r. złożyli osobiście skargę kasacyjną od powyższego wyroku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

Przepis art. 175 § 1 powyższej ustawy stanowi natomiast, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Stosownie do § 2 tego artykułu przepisu § 1 nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl z kolei § 3 art. 175 skarga kasacyjna może być sporządzona przez: 1) doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami; 2) rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej.

W rozpoznawanej sprawie skarga kasacyjna nie została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, tylko osobiście przez skarżących, którzy nie są żadną z osób wymienionych w § 2 art. 175 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sporządzona zatem osobiście przez D.i M.W. skarga kasacyjna jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu. Z przepisu art. 178 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika bowiem, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Mając zatem na względzie powyższe regulacje normatywne oraz to, że z akt sprawy wynika, że skarżący sporządzili skargę kasacyjną osobiście, a wyznaczony z urzędu pełnomocnik sporządził opinię o braku podstaw do jej wniesienia, sąd zobligowany był do odrzucenia niniejszego środka odwoławczego, co orzeczono w sentencji postanowienia – stosownie do art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.