Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2799/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-04-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Miasta W. – Zakładu Gospodarowania Nieruchomościami w Dzielnicy [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na rozbiórkę postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 18 listopada 2015 r. Miasto W. – Zakład Gospodarowania Nieruchomościami w Dzielnicy [...] wniosło skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2015 r., wydaną w przedmiocie zatwierdzenia projektu rozbiórki i udzielenia E. Sp. z o.o. pozwolenia na rozbiórkę budynku usługowo-handlowego, d. salonu meblowego "[...]" na działce nr ew. [...] przy ul. [...] w W..

W skardze strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...], wskazując, że z decyzji o rozbiórce obiektu już z jej istoty wynika, że jej wykonanie powoduje trudno odwracalne skutki. Zachodzi także przesłanka niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, gdyż wykonanie decyzji, zwłaszcza co do robót dotyczących łączników na dz. nr [...] należącej do Miasta W., mających wspólną ścianę konstrukcyjną z przedmiotem rozbiórki, może spowodować znaczną szkodę dla skarżącego, polegającą na niemożliwości, a co najmniej znacznym utrudnieniu korzystania z nieruchomości i konieczności wykonania wsparcia konstrukcyjnego łączników, przy braku uzgodnień ze skarżącym w tym zakresie. Strona skarżąca wskazała ponadto na zawartą do dnia 14 maja 2016 r. umowę najmu pomiędzy właścicielem budynku przy ul. [...] w W. a stroną skarżącą i M., która nie przewiduje możliwości jej wypowiedzenia z powodu podjęcia zamiaru rozbiórki obiektu.

W pismach z dnia 26 lutego 2016 r. oraz z 10 marca 2016 r. inwestor E. Sp. z o.o. (dawniej: E. Sp. z o.o.) wniosła o oddalenie skargi oraz wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Spółka wskazała, że przy realizowaniu robót w sposób przewidziany w zatwierdzonym projekcie rozbiórki nie dojdzie do oddziaływania na łączniki, a więc nie może być mowy o ich uszkodzeniu, a na pewno nie w stopniu pozwalającym kwalifikować to jako "znaczną szkodę", ponadto ew. uszkodzenie łączników nie stanowi z punktu widzenia technicznego trudnego do odwrócenia skutku.

Spółka zauważyła też, że roboty rozbiórkowe mają być prowadzone wyłącznie na działce nr ew. [...], przy ul. [...] w W., a nie na działce nr [...] (jak błędnie podnosi skarżący), co znajduje potwierdzenie w rysunkach wchodzących w skład projektu rozbiórki. Budynek przewidziany do rozbiórki nie posiada ponadto, wbrew twierdzeniu skarżącego, wspólnej ściany konstrukcyjnej z budynkiem położonym na działce nr ew. [...], a budynki te połączone są jedynie dwoma łącznikami, znajdującymi się na działce nr ew. [...] (przy czym łączniki te nie są objęte robotami rozbiórkowymi).

Inwestor zauważył również, że projekt rozbiórki zawiera obszerną część konstrukcyjną, powstałą dla określenia sposobu wykonywania robót rozbiórkowych z zachowaniem pełnego bezpieczeństwa konstrukcyjnego, tak obiektu budowlanego podlegającego rozbiórce, jak i budynku sąsiedniego. Projekt ten sporządzony został przez osoby posiadające stosowne uprawnienia w branży konstrukcyjnej. W projekcie konstrukcyjnym badano wpływ prac rozbiórkowych na konstrukcje łączników pomiędzy budynkami inwestora i skarżącego, przez co wskazano, dla uniknięcia jakiegokolwiek ryzyka, że przy łącznikach przewiduje się "prowadzenie rozbiórki sposobem ręcznym". Spółka podkreśliła, że skarżący nie zgłosił żadnych merytorycznych uwag do projektu rozbiórki, w tym do jego części konstrukcyjnej, ani też w żadnym razie nie podważył prawidłowości sporządzenia projektu.

Odnosząc się do zarzutów skarżącego dotyczących wpływu pozwolenia na rozbiórkę na możliwość wykonania umowy najmu powierzchni ekspozycyjnej, zawartej między inwestorem i M., Spółka podniosła, że podnoszone zarzuty cywilistyczne są irrelewantne prawnie dla postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie. Podkreśliła przy tym, że nie zamierza naruszać żadnego z postanowień łączącej ją z M. umowy i tego samego będzie też żądała od najemcy. Spółka wskazała także, że ewentualne konsekwencje niewykonania zobowiązania wynikającego z umowy najmu ponosić będzie wedle zasad prawa cywilnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest to, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie decyzji pod warunkiem zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy, a mianowicie jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, co stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy, jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z określonych powyżej przesłanek. Okoliczności te sąd winien ocenić zarówno w stosunku do strony skarżącej, jak i uczestników postępowania, bowiem konsekwencje wstrzymania bądź braku wstrzymania zaskarżonego aktu mogą dotykać zarówno skarżącego, jak i pozostałe strony postępowania.

Podkreślenia wymaga, że aby sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. Z przepisu art. 61 § 3 ustawy wynika, że to na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania, iż w sprawie zachodzą określone w nim przesłanki (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 18 października 2011 r. sygn. II GSK 2060/11 LEX nr 984625, z dnia 18 października 2011 r. sygn. II GSK 1799/11 LEX nr 965117, z dnia 3 października 2011 r. sygn. I FSK 1427/11 LEX nr 948820). Okoliczności powołane przez wnioskodawcę muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, a nie tylko potencjalny i hipotetyczny. W interesie strony skarżącej leży więc takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zaistnienie w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 ustawy oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami.

W ocenie Sądu zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody [...] nie zasługuje na uwzględnienie.

Ogólnikowy argument zawarty we wniosku, sprowadzający się do twierdzenia, że wykonanie decyzji może spowodować znaczną szkodę dla skarżącego, polegającą na braku możliwości lub znacznym utrudnieniu korzystania z działki skarżącego nr [...] i konieczności wykonania wsparcia konstrukcyjnego łączników pomiędzy budynkami inwestora i skarżącego, ma charakter jedynie hipotetyczny i nie pozwala na uznanie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warto przy tym zauważyć, że pismami z dnia 26 lutego 2016 r. oraz z 10 marca 2016 r. inwestor E. Sp. z o.o. obszernie ustosunkowała się do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, wskazując na brak zagrożeń dla strony skarżącej związanych z planowanymi robotami przewidzianymi w zatwierdzonym przez organ projekcie rozbiórki. Odpisy tych pism zostały doręczone stronie skarżącej, która do nich się nie ustosunkowała i nie zakwestionowała w żaden sposób twierdzeń inwestora. W ocenie Sądu skarżąca nie uprawdopodobniła więc, że wykonanie decyzji może spowodować utrudnienia w korzystaniu z nieruchomości strony skarżącej, czy też zagrożenia dla konstrukcji łączników pomiędzy budynkami inwestora i skarżącego.

Za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji nie może również przemawiać argument wniosku odnoszący się do kwestii umowy najmu budynku będącego przedmiotem rozbiórki, zawartej do dnia 14 maja 2016 r. pomiędzy właścicielem obiektu a stroną skarżącą i M.. Jak słusznie zauważył inwestor, w przypadku ewentualnego niewykonania zobowiązania wynikającego z umowy najmu Spółka ponosiłaby konsekwencje według zasad prawa cywilnego. Tego rodzaju argumentacja nie może stanowić podstawy do wstrzymania wykonania w postępowaniu sądowoadministracyjnym udzielonego właścicielowi budynku pozwolenia na jego rozbiórkę.

W ocenie Sądu strona skarżąca nie uzasadniła więc wniosku w sposób pozwalający na stwierdzenie, że z wykonaniem zaskarżonej decyzji wiąże się niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji postanowienia.