Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 461/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-04-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 33 ust. 2-4, 6; art. 61;
journal: Dz.U. 2014 poz 1146
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Marek Krawczak (spr.), Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Sędzia WSA - Dariusz Zalewski, Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi Uniwersytetu [...] w W. na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; oddala skargę.


UZASADNIENIE

[...] [...] w W. (dalej także: "Wnioskodawca", "Strona", "Skarżąca") złożył wniosek w ramach ogłoszonego przez Dział Rozwoju Kadry Naukowej Narodowego Centrum Badań i Rozwoju konkursu nr [...] na projekty w Programie [...] (dalej: "Konkurs") o dofinansowanie projektu pod nazwą: [...]. Wnioskowi nadano nr ewidencyjny [...] i po wstępnej weryfikacji przekazano do oceny formalno-merytorycznej.

Pismem z dnia [...] grudnia 2015 r. Narodowe Centrum Badań i Rozwoju poinformowało Stronę o negatywnej ocenie złożonego wniosku powodowanej niespełnieniem ogólnego kryterium formalnego nr 7 wskazanego w części B Załącznika nr 2 Regulaminu Konkursu zamkniętego nr [...] w brzmieniu:

Czy w przypadku projektu partnerskiego spełnione zostały wymogi dotyczące:

1. wyboru partnerów spoza sektora finansów publicznych, o których mowa w art. 33 ust. 2-4 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie 2014-2020 (o ile dotyczy);

2. braku powiązań, o których mowa w art. 33 ust. 6 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie 2014- 2020 oraz w Szczegółowym Opisie Osi Priorytetowych PO WER, pomiędzy podmiotami tworzącymi partnerstwo oraz

3. utworzenia albo zainicjowania partnerstwa w terminie zgodnym ze Szczegółowym Opisem Osi Priorytetowych PO WER tj. przed złożeniem wniosku o dofinansowanie albo przed rozpoczęciem realizacji projektu, o ile data ta jest wcześniejsza od daty złożenia wniosku o dofinansowanie?

W ocenie organu zawarta we wniosku informacja, iż partner został wyłoniony na zasadach określonych w odrębnych przepisach, była niewystarczającą odpowiedzią na powyższe pytania.

Strona zgodnie z treścią art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tj. Dz. U. 2016, poz. 217; dalej: "ustawa") wniosła protest wobec przedstawionej w piśmie z dnia 16 grudnia 2015 r. oceny, zarzucając organowi naruszenie przesłanek o charakterze proceduralnym w zakresie dokonanej oceny, polegających na:

1. błędnym przyjęciu, iż złożony wniosek o dofinasowanie projektu nie spełnia pozostałego ogólnego kryterium formalnego nr 7 wskazanego w części B Załącznika nr 2 Regulaminu Konkursu;

2. zaprzestaniu dalszej oceny formalno-merytorycznej wniosku zgodnie z kryteriami wyboru projektów wskazanymi w Regulaminie Konkursu, pomimo że wniosek spełnia ogólne kryteria formalne zawarte w części VI. Kryteria oceny formalno-merytorycznej.

Strona wniosła o zmianę lub uchylenie negatywnej oceny wniosku, zawartej w piśmie z [...] grudnia 2015 r. oraz o skierowanie wniosku do właściwego dalszego etapu oceny formalno- merytorycznej.

W uzasadnieniu podniesiono, że we wniosku zawarto stwierdzenie, że "[...] nie posiada odpowiedniej kadry, nie ma zajęć z tego obszaru w programie studiów, dlatego wybrano partnera zgodnie z art. 33 ustawy z dnia 11.07.2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020", a także iż "Partner wyłoniony na zasadach określonych w odrębnych przepisach - Stowarzyszenie na Rzecz Rozwoju i Pomocy Q Zmianom...".

W ocenie Strony, zawarte w powyższej formie informacje w wystarczający sposób świadczą o spełnieniu ogólnego kryterium formalnego wskazanego przez organ. Złożenie bowiem oświadczenia, że wybór partnera dokonał się zgodnie z art. 33 ustawy stanowi zawarcie w swojej treści oświadczenia, że spełnione zostały wszystkie przesłanki ustawowe tam określone, a dotyczące kryteriów wyboru partnera. Zarzucenie przez organ braku literalnego powtórzenia treści przepisu prawa zostało uznane przez Stronę za przejaw nadmiernego formalizmu. Zatem wobec braku podstaw prawnych do negatywnej oceny wniosku powinien on zostać skierowany do dalszego procedowania przez organ.

Ponadto wskazano, że wnioskodawca nie został wezwany do uzupełnienia wniosku o dofinansowanie projektu lub poprawienia w nim oczywistej omyłki, która nie prowadziłaby do jego istotnej modyfikacji, co zgodnie z Regulaminem konkursu (pkt IV.2.2, str. 14) powinno nastąpić w razie stwierdzenia, że we wniosku są braki formalne lub oczywiste omyłki.

Pismem z [...] lutego 2016 r. NCBiR poinformował Wnioskodawcę o negatywnym rozpatrzeniu protestu. W uzasadnieniu swojego stanowiska organ zaznaczył, że Strona faktycznie chciała wykazać, że spełnia ogólne kryterium dostępu nr 7, jednak zrobiła to nieumiejętnie. We wniosku o dofinansowanie zawarto informację, że partner został wyłoniony na podstawie zasad określonych w odrębnych przepisach, przy jednoczesnym stwierdzeniu, że partnera wybrano zgodnie z art. 33 ustawy. Te informacje, w ocenie NCBiR, są ze sobą sprzeczne. Ponadto przedstawione oświadczenie o wyborze partnera stanowi o wypełnieniu tylko dwóch z trzech wymaganych w ogólnym kryterium formalnym nr 7 warunków (tj. 1. wyboru partnerów spoza sektora finansów publicznych, o których mowa w art. 33 ust. 2-4 ustawy oraz 2. braku powiązań, o których mowa w art. 33 ust. 6 ustawy). Brak we wniosku informacji dotyczącej utworzenia albo zainicjowania partnerstwa w terminie zgodnym z Szczegółowym Opisem Osi Priorytetowych ( dalej "SZOOP") - warunek wskazany w pkt 3 kryterium. Strona pisze jedynie o tym, że jakaś część zadań będzie realizowana przez partnera oraz, że został on wyłoniony, czy wybrany, natomiast nie jest to zdaniem organu jednoznaczne z utworzeniem partnerstwa, albo jego zainicjowaniem. Opis znajdujący się we wniosku o dofinansowanie świadczy o dokonaniu wyboru partnera, a nie o formalnym uregulowaniu dalszej współpracy Partnera i Wnioskodawcy np. poprzez podpisanie np. umowy, porozumienia, listu intencyjnego, złożenia jakichś oświadczeń w tym zakresie. Powyższe braki uzasadniają zatem negatywną ocenę wniosku.

W odpowiedzi na zarzut braku wezwania Wnioskodawcy do uzupełnienia braków formalnych stwierdzono, że w części IV pkt 2 ppkt 2 Regulaminu konkursu jasno określono, że korektą oczywistej omyłki jest zmiana nieprowadząca do zmiany sumy kontrolnej wniosku o dofinansowanie. IOK rozstrzyga, czy dokonana korekta nie prowadzi do modyfikacji, o której mowa w art. 43 ust. 2 ustawy. W tym wypadku uzupełnienie Wniosku o dofinansowanie doprowadziłoby do zmiany sumy kontrolnej wniosku, a więc jest to omyłka/brak niepodlegający uzupełnieniu na podstawie wskazanego punktu Regulaminu.

Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższe rozstrzygnięcie z dnia [...] lutego 2016 r., domagając się stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny wniosku oraz uchylenie dokonanych czynności IOK w całości dokonanych w zakresie oceny wniosku.

W skardze zarzucono organowi:

1) sprzeczność ustaleń faktycznych dokonanych przez IOK przy ocenie wniosku z treścią Wniosku aplikacyjnego, dokumentacji konkursowej i przepisów prawa powszechni obowiązującego;

2) naruszenie procedury konkursowej poprzez pominięcie procedury, uzupełnienia braki formalnego wniosku, o której mowa w przepisie art. 43 ustawy;

3) naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię, w zakresie nieuwzględnieni podstawy prawnej art. 33 ustawy;

4) naruszenie prawa materialnego, art. 37 ust. 1 ustawy poprzez prowadzenie postępowania konkursowego bez zachowania zasady przejrzystości, rzetelności i bezstronności oraz zapewnienia wnioskodawcom równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania, które to naruszenia powodują niezachowanie zasady równości w dostępie do projektów.

W uzasadnieniu skargi ponownie podkreślono, że w ocenie Skarżącej zawarta we wniosku informacja o fakcie i sposobie wyboru partnera do realizacji projektu w pełni odpowiada wymogom zawartym w kryteriach dostępu. Wskazano całościowo na treść art. 33 ustawy, co w ocenie [...] jednoznacznie świadczy o spełnieniu wszystkich zawartych w nim wymogów. Ponownie zaznaczono także, że organ w razie wątpliwości, mógł skorzystać z procedury wezwania do uzupełnienia braków /omyłek, co nie spowodowałoby istotnej modyfikacji wniosku.

W nadesłanej odpowiedzi na skargę NCBiR wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna

Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 61 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 w związku z art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 1146 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.").

W myśl art. 61 ustawy sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisach tych przewidziano uwzględnienie skargi, w wypadku stwierdzenia, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1. Wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 50, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Z drugiej strony wątpliwości budzi kwestia, jaka jest dopuszczalna sądowa ocena procesu weryfikacji wniosków o dofinansowanie zamierzonych przedsięwzięć. Praktyka sądów administracyjnych wypracowana na podstawie ustawy z 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2014r., poz. 1649 ze zm.) wskazywała, że przy interpretacji przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, przyjąć należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie – postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego. W ocenie sądu tę wypracowaną praktykę należy stosować w odniesieniu do rozpoznawania spraw na podstawie ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, z uwzględnieniem zmian wskazanych w tej ustawą.

Uznać należy, co będzie stanowić wzorzec kontroli sądowej, że prawo, wedle którego badana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy ustawy, ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego.

Kontrolując zatem legalność oceny projektu dokonanej przez NCBiR, jak również legalność jego działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w informacji z dnia [...] grudnia 2015 r., stwierdzić trzeba, iż odpowiadają one prawu.

Ocena Sądu sprowadza się do zbadania zgodności postępowania Instytucji Pośredniczącej (NCBiR) z prawem powszechnie obowiązującym, w tym zgodności z:

- ustawą o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020;

- Regulaminem konkursu;

- Szczegółowym Opisie Osi Priorytetowych Programu Operacyjnego Wiedza, Edukacja, Rozwój 2014-2020;

- Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu w ramach Programu Operacyjnego Wiedza, Edukacja, Rozwój 2014-2020 stosowanej w konkursie nr [...].

Dokonując oceny zaskarżonej informacji w pierwszej kolejności należy zauważyć, że projekt skarżącego nie spełnił ogólnego kryterium formalnego nr 7 "Czy w przypadku projektu partnerskiego spełnione zostały wymogi dotyczące: 1) wyboru partnerów spoza sektora finansów publicznych, o których mowa w art. 33 ust. 2 -4 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie 2014-2020 (o ile dotyczy); 2) braku powiązań, o których mowa w art. 33 ust. 6 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie 2014-2020 oraz w Szczegółowym Opisie Osi Priorytetowych PO WER, pomiędzy podmiotami tworzącymi partnerstwo oraz 3) utworzenia albo zainicjowania partnerstwa w terminie zgodnym ze Szczegółowym Opisie Osi Priorytetowych PO WER tj. przed złożeniem wniosku o dofinansowanie albo przed rozpoczęciem realizacji projektu, o ile data ta jest wcześniejsza od daty złożenia wniosku o dofinansowania?".

Zgodnie z Regulaminem konkursu nr [...] na projekty w Programie Rozwoju Kompetencji w ramach Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój 2014-2020 wnioski złożone w odpowiedzi na konkurs są poddawane:

- wstępnej weryfikacji poprawności wniosku, na tym etapie wnioskodawca może zostać wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku lub poprawienia oczywistych omyłek w terminie 14 dni od daty złożenia wniosku (pkt IV.2 Regulaminu konkursu),

- jeżeli wstępna weryfikacja poprawności wniosku jest pozytywna projekt zostaje poddany ocenie formalno – merytorycznej. Na tym etapie sprawdzeniu podlega, czy wniosek spełnia ogólne kryteria formalne, kryteria dostępu, ogólne kryteria horyzontalne, ogólne kryteria merytoryczne oraz kryteria premiujące, a niespełnienie któregokolwiek z kryteriów powoduje odrzucenie wniosku (pkt V.2 Regulaminu konkursu).

Ocenie formalno-merytorycznej podlega każdy złożony w trakcie trwania naboru wniosek o dofinansowanie (o ile nie został wycofany przez wnioskodawcę albo pozostawiony bez rozpatrzenia zgodnie z art. 43 ust. 1 ustawy). Ocena formalno-merytoryczna wniosku obejmuje sprawdzenie, czy wniosek spełnia: ogólne kryteria formalne, kryteria dostępu, ogólne kryteria horyzontalne, ogólne kryteria merytoryczne oraz kryteria premiujące.

Ocena formalno-merytoryczna jest dokonywana przy pomocy karty oceny formalno-merytorycznej wniosku o dofinansowanie projektu konkursowego w ramach PO WER. Oceniający dokonuje sprawdzenia spełniania przez projekt kryterium formalnego: wniosek złożono w terminie wskazanym w niniejszym regulaminie konkursu. Jeżeli oceniający uzna, że projekt nie spełnia tego kryterium odnotowuje ten fakt na karcie oceny formalno-merytorycznej, uzasadnia decyzję o uznaniu tego kryterium za niespełnione i wskazuje, że projekt powinien zostać odrzucony i nie podlegać dalszej ocenie. Jeżeli oceniający uzna, że projekt nie spełnia któregokolwiek z pozostałych kryteriów formalnych, odpowiednio odnotowuje ten fakt na karcie oceny formalno-merytorycznej, uzasadnia decyzję o uznaniu danego kryterium formalnego za niespełnione i wskazuje, że projekt powinien zostać odrzucony i nie podlegać dalszej ocenie.

W przypadku odrzucenia wniosku z powodu niespełniania co najmniej jednego z: ogólnych kryteriów formalnych, kryteriów dostępu (o ile dotyczy) albo kryteriów horyzontalnych, IOK przekazuje niezwłocznie wnioskodawcy pisemną informację o zakończeniu oceny jego projektu oraz negatywnej ocenie projektu wraz ze zgodnym z art. 46 ust. 5 ustawy pouczeniem o możliwości wniesienia protestu, o którym mowa w art. 53 ust. 1 ustawy. Pisemna informacja, o której mowa w pkt V.2.6 zawiera całą treść wypełnionych kart oceny formalno-merytorycznej albo kopie wypełnionych kart oceny w postaci załączników, z zastrzeżeniem, że IOK, przekazując wnioskodawcy tę informację, zachowuje zasadę anonimowości osób dokonujących oceny.

Mając powyższe na względzie ogólna ocena formalna dokonywana jest w tzw. systemie "zero-jedynkowym". Wnioski o dofinansowanie nie spełniające wszystkich ogólnych kryteriów formalnych podlegają odrzuceniu.

W związku z niespełnieniem przez wniosek strony skarżącej ogólnego kryterium formalnego nr 7 Sąd dokona oceny prawidłowości rozstrzygnięcia NCBiR w tym zakresie. Sąd aprobuje stanowisko zarówno oceniającego jak i NCBiR, że Skarżąca mimo ciążącego na nim obowiązku, nie podał danych, które są wymagane do oceny tych dwóch kryteriów.

Należy zauważyć, że z Regulaminu konkursu wprost wynika, jakie kryteria będą oceniane i w związku z tym, co należy zamieścić we wniosku, aby dane kryterium mogło zostać pozytywnie dla wnioskodawcy ocenione. W sprawie natomiast Skarżąca nie zamieściła danych wymaganych dokumentami programowymi.

W tym miejscu należy wskazać, że Instrukcja wypełniania wniosku w przedmiotowej sprawie, w przeciwieństwie do Regulaminu konkursu (art. 41 ustawy) nie ma charakteru normatywnego. Instrukcja taka jedynie pomaga w wypełnieniu wniosku. Zatem powoływanie się przez organ na zapisy instrukcji i konieczność zamieszczenia w określonym punkcie wniosku określonej informacji (w sprawie chodzi o pkt 4.5. wniosku) nie mogło samo w sobie stanowić o odrzuceniu wniosku. Sąd stoi bowiem na stanowisku, że określona informacja wymagana dokumentami programowymi musi znaleźć się we wniosku i jeżeli sam Regułami konkursu nie wskazuje konkretnego miejsca na zamieszczenie tej informacji, a takie miejsce tylko wskazuje Instrukcja (nie stanowiąca załącznika do Regulaminu konkursu), to strona nie musiała się do tej instrukcji w sposób rygorystyczny zastosować. Miała bowiem ona obowiązek zamieścić informację będącą przedmiotem oceny, jednakże nie musiała tego czynić w konkretnym punkcie wniosku wskazanym tylko przez instrukcję, co należy jeszcze raz podkreślić nie będącą częścią wymagań Regulaminu konkursu. W orzecznictwie, na tle ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, ugruntowany jest pogląd, iż wszelka ocena projektów konkursowych musi polegać na badaniu, czy spełnione zostały wymogi konkursu, nie zaś na badaniu, czy zostały wypełnione instrukcje (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 listopada 2009 r., sygn. akt II GSK 907/09, wszystkie powołane orzeczenia dostępne na stronie Internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl). Nawet przy sformalizowanej procedurze znaczenie jej poszczególnych postanowień musi być ustalane wszechstronnie i racjonalnie, a nie mechanicznie (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 sierpnia 2010 r., sygn. akt II GSK 856/10). Stanowiska powyższe sąd orzekający uznaje za aktualne na tle ustawy mającej zastosowanie w sprawie.

Reasumując zatem należy stwierdzić, że określona informacja musi się znaleźć we wniosku, jednakże niekoniecznie w tym miejscu na które wskazuje instrukcja nie będąca załącznikiem do Regulaminu konkursu.

W sprawie natomiast wbrew twierdzeniom Strony informacje podlegające ocenie nie znalazły się zarówno w pkt 4.5. wniosku, jak i żadnym innym miejscu wniosku.

Skarżąca, wbrew twierdzeniom, nie złożyła wymaganych tym kryterium wszystkich oświadczeń, tj. dotyczących wyboru partnerów i braku powiązań. Strona, jak zasadnie podkreślił to organ, miała obowiązek podać te informacje. Z dokumentów konkursowych nie wynika bowiem, możliwość nie podawania określonych informacji.

Należy podkreślić, że zasady konkursu są identyczne dla ubiegających się o dofinansowanie realizacji projektu i żaden z podmiotów nie może samodzielnie, bez podstawy prawnej, nie podawać wymaganych informacji. Oceniający bowiem nie może domyślać się tych informacji, czy też poszukiwać podstaw prawnych w braku odpowiedzi na konkretnie zadane pytania wszystkim wnioskodawcom np. w zakresie czy w przypadku projektu partnerskiego spełnione zostały wymogi dotyczące braku powiązań, o których mowa w art. 33 ust. 6 ustawy oraz w Szczegółowym Opisie Osi Priorytetowych PO WER, pomiędzy podmiotami tworzącymi partnerstwo.

Skarżąca wskazywała określone zapisy w których w jej ocenie podała wymagane informacje. Jednakże podane przez nią informacje wprost nie odpowiadają na zadane pytania i mogły być w sposób niejednoznaczny rozumiany.

Trafnie organ administracji w zaskarżonej informacji wskazał, iż nawet gdyby przyjąć, że oświadczenie o wyborze partnera z zachowaniem postanowień zawartych w art. 33 ustawy jest prawidłowe, to stanowi to o wypełnieniu tylko dwóch z trzech wymaganych w ogólnym kryterium formalnym nr 7 warunków (tj. 1. wyboru partnerów spoza sektora finansów publicznych, o których mowa w art. 33 ust. 2-4 ustawy oraz 2. braku powiązań, o których mowa w art. 33 ust. 6 ustawy). Skarżąca odwołuje się w treści wniosku jedynie do ustawy. Stwierdzić należy jednak jednoznacznie brak informacji dotyczącej utworzenia albo zainicjowania partnerstwa w terminie zgodnym z Szczegółowym Opisem Osi Priorytetowych ( dalej "SZOOP") - warunek wskazany w pkt 3 kryterium. Skarżąca wskazuje jedynie, że jakaś część zadań będzie realizowana przez partnera oraz, że został on wyłoniony, czy wybrany, natomiast nie jest to jednoznaczne z utworzeniem partnerstwa, albo jego zainicjowaniem. Opis znajdujący się we wniosku o dofinansowanie świadczy o dokonaniu wyboru partnera, a nie o formalnym uregulowaniu dalszej współpracy Partnera i Skarżącej (poprzez podpisanie np. umowy, porozumienia, listu intencyjnego, złożenia jakichś oświadczeń w tym zakresie). Strona temat ten przemilczała. Ocenie podlega projekt opisany we wniosku o dofinansowanie i to z jego treści wynikać mają wszelkie informacje na temat projektu albo Strony świadczące o spełnieniu kryteriów. Ocena nie może być dokonywana na podstawie domniemań, a także informacje świadczące o spełnieniu danego kryterium nie mogą pochodzić od oceniającego.

Przedmiotem oceny jest natomiast wniosek Strony, a nie własne informacje oceniającego. Dlatego też kryterium to zostało prawidłowo zakwestionowane.

Zatem reasumując należy podkreślić, że to na wnioskodawcy ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego wypełnienia wniosku (por. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt. II GSK 1500/11). Podkreślić wypada także, że Skarżąca przystępując do konkursu winna znać jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, zgodnie z wymogami konkursu, ciąży zawsze na wnioskodawcy. Brak podanej informacji lub też podanie informacji w sposób niejednoznaczny winien zostać oceniony negatywnie, a taki wniosek musi zostać odrzucony. Trzeba podkreślić, że gdyby Skarżąca w sposób prawidłowy zapoznała się z Regulaminem konkursu (ma charakter normatywny i stanowi podstawę prawidłowego sporządzenia wniosku) w zakresie kryterium oceny wniosku lub też zapoznał się z instrukcją wypełniania wniosku (nie ma charakteru normatywnego, ma charakter tylko pomocniczy), w której podkreślono słowem "Ważne!", że podanie w punkcie 4.5 informacji w zakresie, o którym mowa w lit. a-c, tj. informacji ocenianych w kryterium nr 7, jest warunkiem niezbędnym do spełnienia jednego z ogólnych kryteriów formalnych obowiązujących w ramach PO WER, to w sposób prawidłowy zamieściłby wymagane informacje. Jednakże Strona tego nie uczyniła i nie może obecnie przerzucać odpowiedzialności na organ za swoje zaniechania.

Odnosząc się zarzutów skargi należy wskazać, że są one niezasadne. Organ w żaden sposób nie naruszył powołanego przez stronę w skardze art. 37 ust. 1 ustawy, który stanowi, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania.

Postanowienia Regulaminu konkursu obowiązują w równym stopniu wszystkich beneficjentów. Nie można więc zasadnie twierdzić, aby zastosowanie wspomnianych postanowień Regulaminu konkursu względem Skarżącej, do czego obowiązany był organ, naruszyło powołany przepis (podobnie NSA w wyroku z 9 stycznia 2014 r., sygn. akt II GSK 2322/13). Skarżąca w żaden sposób nie wykazała, że inne wnioski zawierające analogiczne wady zostały ocenione inaczej. Przeciwnie sądowi są znane z urzędu przypadki analogicznej oceny wniosku, jak ocena wniosku strony (patrz sprawy o sygn. akt V SA/Wa 4598/15, V SA/Wa 4683/15 i V SA/Wa 4720/15). Dlatego też zarzut ten jest nieuzasadniony.

Bezzasadny jest także zarzut naruszenia art. 43 ustawy, zgodnie z którym w razie stwierdzenia we wniosku o dofinansowanie projektu braków formalnych lub oczywistych omyłek właściwa instytucja wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku lub poprawienia w nim oczywistej omyłki w wyznaczonym terminie nie krótszym niż 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia (ust. 1). Natomiast art. 43 ust. 2 ustawy stanowi, że uzupełnienie wniosku o dofinansowanie projektu lub poprawienie w nim oczywistej omyłki nie może prowadzić do jego istotnej modyfikacji.

Skarżąca podnosi, iż organ dokonujący oceny wniosku winien wezwać ją do uzupełnienia wniosku, w sytuacji kiedy podane informacje były niewystarczające.

Jak wynika z przytoczonych wyżej zapisów Regulaminu konkursu (pkt IV.2) wezwanie do uzupełnienia wniosku może dotyczyć wyłącznie braków formalnych wniosku odnoszących się do jego poprawności, nie może dotyczyć uzupełnienia treści merytorycznych. Zdaniem Sądu, wobec braku definicji braków formalnych wniosku o dofinansowanie, należy posłużyć się ogólnym w tym zakresie rozumieniem tego terminu. A więc takimi brakami będą braki, które uniemożliwiają nadanie biegu wnioskowi (brak podpisu, numeru konkursu na który złożono wniosek, czy też nieprawidłowe wskazanie Jednostki Organizującej Konkurs). Innymi słowy brakami formalnymi będą takie braki, które już na tzw. pierwszy rzut oka są widoczne. Natomiast brakami formalnymi nie będą braki, które dopiero zostaną odkryte, po szczegółowej analizie wniosku dokonywanej w zakresie ocenianych kryteriów. W podobny sposób braki formalne i omyłki zostały zdefiniowane przez prawodawcę na użytek innych konkursów w ramach PO WER. I tak tytułem przykładu w Regulaminie konkursu nr [...] (strona 26) określono przykłady braków formalnych i oczywistych omyłek, którymi są: wniosek został złożony tylko w 1 egzemplarzu w wersji papierowej oraz w wersji elektronicznej, wniosek nie zawiera wszystkich stron w każdym z egzemplarzy, w części VIII wniosek nie został podpisany przez osobę/by wskazane w pkt 2.7 wniosku jako osoba/y uprawniona/e do podejmowania decyzji wiążących w imieniu wnioskodawcy, w części VIII wniosek nie został opieczętowany pieczęcią wnioskodawcy i podpisany czytelnie przez upoważnioną/ne osobę/y, a także nie zostało podpisane i opieczętowane oświadczenie przez Partnera/ów jeśli projekt jest partnerski. Tym samym w ocenie Sądu uzupełnienie treści wniosku jest niedopuszczalne, gdyż prowadziłoby do naruszenia zasady równego dostępu wszystkich beneficjentów.

Trzeba podkreślić, że ocena formalno – merytoryczna wniosku to ocena spełnienia przez projekt konkursowy kryteriów konkursu. Ewentualne braki wniosku w tym zakresie powodują, iż wniosek nie spełnia kryteriów konkursu, co stanowi przesłankę odrzucenia projektu. Inne rozumienie terminu braków formalnych prowadziłoby do możliwości uzupełniania wniosku o treści wymagane przy ocenie wniosku w ramach np. w kryteriów dostępu, czy też horyzontalnych. Powyższe byłoby sprzeczne z ideą konkursu, gdzie premiowane winny być wnioski najlepiej sporządzone i najlepiej wpisujące się w cel danego programu.

Wobec powyższego Sąd podziela stanowisko organu, wyrażone w odpowiedzi na skargę, że brak wskazania w treści wniosku wymaganych przez kryteria oceny informacji nie może być usunięty w drodze wezwania do uzupełnienia wniosku, gdyż strona uzupełniałaby materialną treść wniosku. Natomiast wezwanie do uzupełnienia tego rodzaju braków wniosku, jak w przypadku wniosku złożonego przez skarżącą, prowadziłoby do naruszenia przez NCBiR zasady równego traktowania pozostałych wnioskodawców, którzy w sposób prawidłowy wypełnili swoje wnioski.

Na zakończenie należy zauważyć, że NCBiR w swoim rozstrzygnięciu odniósł się do zarzutów protestu, w sposób prawidłowy uznając, że wniosek skarżącego winien być odrzucony, gdyż strona nie podała w tym wniosku wymaganych kryteriami oceny informacji. Organ w żaden sposób nie naruszył przepisów ustawy zobowiązujących do przeprowadzenia wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnienia wnioskodawcom równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania.

Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na zasadzie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy orzekł jak w sentencji.