Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 739/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2013-11-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: +ustanowiono radcę prawnego
+oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 258 § 2 pkt 7, art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 20 listopada 2013 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.Z. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi M.Z. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia I. oddalić wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, II. ustanowić dla M.Z. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w Kielcach.


UZASADNIENIE

M.Z. wniosła do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. W skardze zawarła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, uzupełniony w dniu 30.VIII.2013 r. na formularzu PPF.

Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z renty w wysokości 833 zł brutto miesięcznie. Skarżąca nie wykazała żadnego majątku oprócz domu wielkości 58 m² i działki rolnej o powierzchni 40 arów. Wnioskodawczyni po przebytych operacjach pozostaje pod stałą kontrolą lekarską i musi stale wykupywać leki. Otrzymywana renta nie wystarcza na zaspokojenie jej bieżących potrzeb życiowych.

Postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 19.IX.2013 r. zwolniono skarżącą od kosztów sądowych w całości.

Wyrokiem z dnia 6.XI.2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę M.Z. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

W dniu 19.XI.2013 r. skarżąca ponownie złożyła formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Z treści wniosku wynika, że jej sytuacja osobista i majątkowa nie zmieniła się.

Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. , poz. 270) prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie kosztów sądowych i ustanowienie adwokata przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie jakichkolwiek kosztów postępowania,. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.

W rozpatrywanej sprawie oceniając sytuację osobistą i majątkową skarżącej, w szczególności niski dochód, brak majątku poza domem z małą działką rolną, zły stan zdrowia wiążącymi się ze stałymi wydatkami na leki i leczenie, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru niezbędnego do sporządzenia skargi kasacyjnej. Zatem jej wniosek o przyznanie adwokata z urzędu zasługuje na uwzględnienie.

Odnosząc się natomiast do ponownego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych należy stwierdzić, że jest on bezzasadny i podlega oddaleniu. Kwestia ta została już bowiem rozstrzygnięta prawomocnym postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 19.IX.2013 r. którym zwolniono skarżącą od całości kosztów sądowych, w tym również od opłat kancelaryjnych i wpisu od skargi kasacyjnej.

Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 1 i 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.