Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 915/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2017-12-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym, przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego
Powołane przepisy: article: art. 244 par. 1, art. 245 par. 1, art. 246 par. 2 pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. w S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi C. w S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za II kwartał 2013 r. p o s t a n a w i a zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych i ustanowić dla niej doradcę podatkowego.


UZASADNIENIE

Wnioskiem dołączonym do skargi na wskazaną w sentencji decyzję, skarżąca spółdzielnia wniosła o zwolnienie jej od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego z urzędu z uwagi na trudną sytuację finansową i zawiłość sprawy.

W uzasadnieniu wniosku oświadczyła, że na skutek trwającego postępowania podatkowego straciła kontrahentów oraz część członków. Obecnie nie posiada żadnych środków. Zarówno rachunek bankowy jak i środki trwałe zostały zajęte przez organ podatkowy. Spółdzielnia ma długi tytułem najmu lokalu oraz usług księgowych.

W dalszej części wniosku strona wykazała, że kapitał zakładowy wynosi 0 zł, wartość środków trwałych 130.865,85 zł (w całości zamortyzowane w 2012 r.), zaś strata z działalności gospodarczej za 2015 r. wyniosła 5.366,61 zł.

Do wniosku skarżąca dołączyła wyciąg z rachunku bankowego wskazujący jego saldo w wysokości – 15,03 zł.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz 1369 ze zm. dalej: p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia doradcy podatkowego, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie zaś do treści art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie prawnej w takim zakresie możliwe jest, gdy osoba ta wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Należy podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście i obiektywnie niemożliwe.

We wniosku o przyznanie prawa pomocy spółdzielnia wskazała, że od kilku lat nie prowadzi działalności gospodarczej, nie zatrudnia pracowników i nie posiada wolnego od zajęć komorniczych majątku. Nie posiada żadnych środków pieniężnych na rachunku bankowym ani w kasie.

Uwzględniając powyższe oraz treść przywołanych przepisów, należało uznać, że skarżąca wykazała, iż nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania w przedmiotowej sprawie i dlatego w celu zachowania prawa strony do rozpatrzenia jej sprawy przez sąd zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i przyznanie doradcy podatkowego.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.