Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 3234/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-11-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6534 Zamówienia publiczne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na uchwałę Rady Miasta M. z dnia [...] czerwca 2015r. nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na rozpoczęcie i przeprowadzenie procedury wyboru partnera prywatnego do realizacji przedsięwzięcia postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z 29 czerwca 2015 r., na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013r., poz. 594 ze zm., dalej jako "u.s.g."), J. M. wniosła do tut. Sądu skargę na uchwałę Rady Miasta M. z [...] czerwca 2015r. nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na rozpoczęcie i przeprowadzenie procedury wyboru partnera prywatnego do realizacji przedsięwzięcia polegającego na zaprojektowaniu, budowie, eksploatacji i zarządzaniu obiektem kubaturowym, stanowiącym zaplecze dla boisk sportowych w kompleksie T., w tym wyrażenia zgody na wniesienie wkładu własnego w postaci prawa korzystania z nieruchomości gruntowej, która będzie objęta zakresem przedsięwzięcia.

Jak wskazała skarżąca, projekt uchwały był wielokrotnie krytykowany przez radnych, nie przeprowadzono konsultacji społecznych związanych z planowanym przedsięwzięciem, a ponadto nie ogłoszono przetargu na wyłonienie wykonawcy robót. Jako radna Gminy, jak zaznaczyła autorka skargi na [...] sesji Rady Miasta M. wezwała do usunięcia naruszenia prawa (dowód nagranie z przebiegu sesji), jak podkreśliła budowa ta stanowi "niejasny" obiekt sportowy, radni nie mieli też możliwości wglądu do dokumentów, planów i kosztorysów planowanej inwestycji. W ocenie skarżącej projekt uchwały budzi poważne zastrzeżenia o próbę obejścia przepisów ustawy z 21 sierpnia 1997r. o gospodarce gruntami i ustawy z 19 grudnia 2008r. o partnerstwie publiczno-prawnym.

Wnosząca skargę zwraca uwagę na fakt, że będzie to jedynie obiekt komercyjny o profilu gastronomiczno-handlowym, a takie zadania wychodzą poza zakres zadania publicznego Gminy. Użyte pojęcie "obiektu kubaturowego" w projekcie uchwały ma ukryć jedynie prawdziwe przeznaczenie obiektu, brak jest także okresu oddania gruntu będącego własnością Gminy w nieodpłatne użytkowanie.

Mimo wątpliwości, co podkreśliła skarżąca Rada Miasta M. podjęła większością głosów przygotowaną przez Burmistrza uchwałę, z którą nie godzą się mieszkańcy oraz radni pozostający w mniejszości.

W udzielonej odpowiedzi na skargę, Rada Miasta M. wniosła o odrzucenie skargi, z uwagi na nie wykazanie indywidualnego interesu prawnego wynikającego z normy prawa materialnego przez skarżącą. W ocenie organu nie został wyczerpany tryb wniesienia skargi do sądu administracyjnego, gdyż organ nie został wezwany do usunięcia naruszenia prawa. A wezwanie wyrażone na sesji Rady Gminy w dniu [...] czerwca 2015r. przed podjęciem zaskarżonej uchwały nie stanowi zdaniem organu, wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu, ponieważ jej wniesienie jest niedopuszczalne. Stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) w takim wypadku sąd skargę odrzuca.

Zdaniem sądu na wstępie należy zauważyć, że właściwość sądu administracyjnego określona jest w art. 3 § 2 p.p.s.a. i obejmuje rozpoznawanie skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Nadto zgodnie z treścią art. 101 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2013 r. poz. 594 ze zm.; dalej: u.s.g.), każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W myśl art. 147 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a., stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności.

Istotą zarzutu skarżącej w niniejszej sprawie jest kwestia wezwania do usunięcia prawa złożona na sesji Rady Gminy przez skarżącą przed podjęciem uchwały przez Gminę Rady M.

Warunkiem wniesienia skargi na uchwałę organu gminy jest uprzednie bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, przy czym musi ono nastąpić po podjęciu uchwały przez ten organ.

Zaskarżona uchwała została podjęta na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 2 i pkt 9 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.), art. 7 ust. 1 ustawy o partnerstwie publiczno-prawnym (Dz.U. 2015r. poz. 269) oraz art. 13 ust. 1a ustawy z 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2015r., poz. 782). W paragrafie 1 uchwały postanowiono, że Rada Miejska wyraża zgodę na przeprowadzenie procedury wyboru partnera prywatnego do realizacji przedsięwzięcia polegającego na zaprojektowaniu, budowie, eksploatacji i zarządzaniu obiektem kubaturowym, stanowiącym zaplecze dla boisk sportowych w kompleksie T., w tym wyrażenia zgody na wniesienie wkładu własnego w postaci prawa korzystania z nieruchomości gruntowej stanowiącej część działki oznaczonej w ewidencji gruntów jako dz. ew. nr [...] obręb [...], o powierzchni nieprzekraczającej 1000m², która będzie objęta zakresem przedsięwzięcia. W paragrafie 2 określono, że wykonanie uchwały powierza się Burmistrzowi Miasta M., zaś w paragrafie 3 ustalono, że uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.

Wniesienie skargi przed podjęciem uchwały – gdy ona jeszcze nie obowiązywała - należy zatem uznać za przedwczesne, a wezwanie do usunięcia naruszenia prawa okazało się bezskuteczne. Skarżąca ma prawo wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa ale po podjęciu uchwały i wnieść skargę do sądu, a skarga taka nie będzie skargą przedwczesną.

Jednak to na stronie, która zamierza poddać w tym trybie konkretną uchwałę kontroli sądowej, spoczywa obowiązek dopełnienia prawem określonych warunków - w tym wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jak również wniesienia skargi w odpowiednim terminie (por. postanowienia NSA z: 13 marca 2013 r., I OSK 404/13; 16 kwietnia 2014 r., I OZ 291/14).

Sąd nie podziela interpretacji dokonanej przez skarżącą, że dopuszczalne jest wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa jeszcze przed podjęciem uchwały przez Radę Gminy.

Zgodnie z art. 14 u.s.g. uchwały rady gminy zapadają zwykłą większością głosów w obecności co najmniej połowy ustawowego składu rady, w głosowaniu jawnym, chyba że ustawa stanowi inaczej. Należy wskazać, że uchwałą jest taka formą działania kolegialnego organu samorządowego, której wynikiem jest akt woli tego organu podjęty w trakcie jego posiedzenia, w drodze głosowania, zmierzający z reguły do rozstrzygnięcia określonej sprawy publicznej o charakterze lokalnym będącej przedmiotem obrad, najczęściej ze skutkiem wiążącym (zob. A. Szewc, Komentarz do art. 14 u.s.g., LEX/el. 2012).

W rozpoznawanej sprawie, jak wskazuje organ w odpowiedzi na skargę podczas [...] sesji Rady Miasta M. w dniu [...] czerwca 2015r., skarżąca – jako radna Gminy – w dyskusji prowadzonej jeszcze przed podjęciem uchwały stwierdziła: "Nie jest to decyzja dla mnie, to jest decyzja dla całej społeczności". Jednakże w wyniku głosowania nad projektem uchwały radni w wyniku głosowania na sesji w dniu [...] czerwca 2015r. podjęli zaskarżoną uchwałę.

Zaznaczyć należy, że również w treści skargi jej autorka wskazała na wiele wątpliwości związanych z planowaną inwestycją i starania radnych pozostających w mniejszości o nieprzyjęcie uchwały. Zdaniem skarżącej inwestycja narusza przepisy dotyczące nawiązania partnerstwa publiczno-prawnego, ale także wskazuje na braki organizacyjne Gminy w kwestii wglądu radnych do dokumentów, planów, kosztorysów związanych z przedsięwzięciem. Jak również braku zgody ze strony lokalnej społeczności na nowy obiekt gastronomiczno-handlowy.

Sąd doszedł do przekonania, że złożone przez skarżącą wezwanie do usunięcia naruszenia prawa było przedwczesne i nie może odnieść zamierzonego skutku, gdyż nastąpiło przed podjęciem uchwały Rady Miasta M. z [...] czerwca 2015r. nr [...]. Natomiast wskazane przez skarżącą problemy związane z organizacją posiedzeń Rady Gminy tj. brak wglądu radnych do niezbędnych dokumentów, brak wcześniejszych konsultacji społecznych nie mogą być brane pod rozwagę Sądu i nie należą do meritum sprawy.

A zatem skarga w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna i biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.