Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1083/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2022-01-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: 92a ust.1, art. 92c ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2021 poz 919
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym - t.j.
article: art. 81 ust. 1, ust. 2, ust. 5
journal: Dz.U. 2021 poz 450
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - t.j.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj (spr.) Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi P. G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2021 r., nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego nałożył na P. G., prowadzącego działalność pod firmą "G. P. G." karę pieniężną w kwocie [...]zł za naruszenie określone w lp. 9.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, polegające na wykonywaniu przewozu drogowego pojazdem nieposiadającym aktualnego okresowego badania technicznego potwierdzającego jego zdatność do ruchu drogowego - za każdy pojazd.

W odwołaniu od tego rozstrzygnięcia przedsiębiorca wyjaśnił, że organ nie odniósł się w wydanej decyzji do jego wyjaśnień, z których wynika, że w okresie 14 dni od odwołania stanu zagrożenia epidemiologicznego lub stanu epidemii wydłużony został termin ważności tablic rejestracyjnych, jeżeli ich termin upłynął w okresie stanu epidemii.

Po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] sierpnia 2021 r., nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 4 pkt 22 lit. l, art. 92a ust. 1, ust. 3, ust. 7, art. 92c ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2021 r., poz. 919), lp. 9.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym oraz art. 71 ust. 1, art. 81 ust. 1 i 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2020 r., poz. 110), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie organ odwoławczy wyjaśnił, że w rozpatrywanej sprawie kary pieniężne są nakładane na podstawie art. 92a w zw. z art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2021 r., poz. 919), dalej zwana "u.t.d". Treść art. 92a ust. 1 i ust. 7 w zw. z załącznikiem nr 3 do u.t.d. określa w sposób sztywny wysokość kar pieniężnych za naruszenia przepisów załącznika nr 3 do u.t.d. W tym zakresie organ nie ma możliwości miarkowania kar pieniężnych, a tym samym regulacja wynikająca z art. 189d k.p.a., na mocy art. 189a § 2 pkt 1 k.p.a. nie ma zastosowania w niniejszej sprawie.

Organ odwoławczy wskazał, że na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego w postaci m.in. protokołu kontroli drogowej, kserokopii dowodu rejestracyjnego, a także danych z Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców zostało udowodnione, że w dniu 12 marca 2021 r. przedsiębiorca wykonywał przewóz drogowy ciągnikiem samochodowym bez aktualnego okresowego badania technicznego potwierdzającego zdatność pojazdu do ruchu drogowego. Powyższe naruszenie zostało stwierdzone przez inspektorów Inspekcji Transportu Drogowego, podczas kontroli drogowej zespołu pojazdów składającego się z ciągnika samochodowego marki [...] o nr rej. [...] oraz naczepy [...] o nr rej. [...] Kontrolowanym zespołem pojazdów kierowca S. V. wykonywał międzynarodowy transport drogowy rzeczy w imieniu przedsiębiorcy P. G. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą "G. P. G.". Podczas kontroli inspektorzy na podstawie okazanego dowodu rejestracyjnego ustalili, że ciągnik samochodowy marki [...] o nr rej. [...] nie posiadał ważnego przeglądu technicznego potwierdzającego jego zdatność do ruchu drogowego. Ostatnie badanie techniczne ww. pojazdu zostało przeprowadzone w dniu 6 marca 2020 r. i było ważne do dnia 6 marca 2021 r. W związku z tym, że zgodnie z art. 81 ust. 5 ustawy prawo o ruchu drogowym, okresowe badanie techniczne pojazdu przeprowadza się corocznie, z zastrzeżeniem ust. 6-10, oznacza to, że na dzień 12 marca 2021 r. ciągnik samochodowy nie posiadał ważnych badań technicznych potwierdzających zdatność pojazdu do ruchu drogowego.

Ustalony w trakcie kontroli stan faktyczny polegający na wykonywaniu przewozu drogowego naczepą bez aktualnych badań kontrolnych został zakwalifikowany jako naruszenie określone w lp. 9.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym polegające na wykonywaniu przewozu drogowego pojazdem nie posiadającym aktualnego okresowego badania technicznego potwierdzającego jego zdatność do ruchu drogowego - za każdy pojazd. Przebieg kontroli został opisany w protokole kontroli nr [...] z dnia [...] marca 2021 r.

Oran odwoławczy nie uwzględnił wyjaśnień strony dotyczących odstąpienia od nałożenia kary za wykonywanie przewozu pojazdem bez ważnego badania technicznego potwierdzającego zdatność pojazdu do ruchu drogowego. Wyjaśnił, że Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/267 z dnia 16 lutego 2021 r., ustanawiające szczególne środki tymczasowe w związku z utrzymywaniem się kryzysu związanego z COVID-19, dotyczące odnawiania lub przedłużania ważności niektórych certyfikatów, świadectw, licencji i zezwoleń, przesunięcia niektórych okresowych kontroli i okresowych szkoleń w niektórych obszarach ustawodawstwa dotyczącego transportu oraz przedłużenia niektórych okresów, o których mowa w rozporządzeniu (UE) 2020/698 z uwagi na zgłoszone przez Państwo Polskie zastrzeżenia w dniu 3 marca 2021 r. nie stosuje się w całości na terytorium Rzeczpospolitej Polski. Rzeczpospolita Polska podjęła decyzję, zgodnie z odpowiednimi przepisami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/267, że nie będzie stosować następujących przepisów:

- art. 4 ust. 1 dotyczący regularnych przeglądów tachografów stosowanych w transporcie drogowym na podstawie rozporządzenia (UE) nr 165/2014,

- art. 5 ust. 1 dotyczący terminów okresowych badań zdatności do ruchu drogowego pojazdów silnikowych i ich przyczep na podstawie dyrektywy 2014/45/UE,

- art. 5 ust. 2 dotyczący ważności świadectw zdatności do ruchu drogowego na podstawie dyrektywy 2014/45/UE.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 rozporządzenia 2021/267, niezależnie od art. 5 ust. 1 i art. 10 ust. 1 dyrektywy 2014/45/UE oraz pkt 8 załącznika II do tej dyrektywy, terminy badań zdatności do ruchu drogowego, które to badania w przeciwnym razie zgodnie z tymi przepisami musiałyby zostać przeprowadzone w okresie między dniem 1 września 2020 r. a dniem 30 czerwca 2021 r., uznaje się za przedłużone o okres 10 miesięcy. W związku z tym, że Rzeczpospolita Polska poinformowała Komisję Europejską o niestosowaniu m.in. art. 5 ust. 1 dotyczącego terminów okresowych badań zdatności do ruchu drogowego pojazdów silnikowych i ich przyczep na podstawie dyrektywy 2014/45/UE, oznacza to, że przedsiębiorca w dniu [...] marca 2021 r. wykonując przewóz drogowy ciągnikiem samochodowym marki [...] o nr rej. [...] bez ważnego okresowego badania kontrolnego dopuścił się naruszenia określonego w lp.9.1 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym.

Organ wskazał, że informacja zamieszczona na stronie dotycząca przedłużenia ważności dowodów rejestracyjnych do czasu ustania epidemii nie ma zastosowania do badań technicznych pojazdów. Powyższe przedłużenie na czas epidemii dotyczy tylko ważności dowodów rejestracyjnych i pozwoleń tymczasowych pod warunkiem, że pojazd powinien odpowiadać warunkowym technicznym określonym w art. 66 ustawy o prawo o ruchu drogowym. Podmiotem, który stwierdza i tym samym wydaje zaświadczenie, że pojazd jest bezpieczny dla użytkowników dróg są stacje diagnostyczne.

Podsumowując organ odwoławczy stwierdził, że w zaskarżonej decyzji prawidłowo ustalony został stan faktyczny, organ I instancji zgromadził w aktach sprawy dowody, które były konieczne do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy oraz dopuścił jako dowód wszystko, co mogło przyczynić się do jej wyjaśnienia, a nie było sprzeczne z prawem. Zaskarżona decyzja zawiera wszystkie niezbędne elementy wymagane w art. 107 § 3 k.p.a. Jednocześnie, w ocenie organu odwoławczego, w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do zastosowania art. 92c ust. 1 ustawy o transporcie drogowym ze względu na fakt, że do wskazanych wyżej naruszeń doszło w okolicznościach, które przedsiębiorca powinien był przewidzieć. Strona nie wskazała bowiem okoliczności, których nie mogła przewidzieć oraz na które nie miała wpływu. Przedsiębiorca wykonując przewozy pojazdem marki [...] o nr rej. [...] winien był wiedzieć, kiedy upływa ważność badania technicznego samochodu i nie dopuścić do wykonywania przewozu pojazdem bez ważnego badania technicznego potwierdzającego przydatność pojazdu do poruszania się po drogach publicznych. Ujawnione naruszenie nie jest następstwem okoliczności, których przedsiębiorca nie mógł przewidzieć i którym nie mógł zapobiec.

P. G. na powyższą decyzję wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, zarzucając jej naruszenie:

prawa materialnego, tj. art. 92c ust. 1 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy okoliczności sprawy i dowody wskazują, że nie miał on wpływu na powstanie naruszenia, bowiem ww. naruszenie nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których nie mógł przewidzieć;

art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez bezpodstawne utrzymanie w mocy decyzji organu II instancji w sytuacji, gdy organ zobligowany był na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. do uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji.

Wobec powyższych zarzutów skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji, a także o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi wskazał, że bezspornie kontrola drogowa z dnia [...] marca 2021 r. stwierdziła, że badanie techniczne pojazdu marki [...] o nr rej. [...] ważne było do dnia 6 marca 2021 r. Podobnie, bezspornie Ministerstwo Infrastruktury na stronie internetowej informowało o wydłużonej ważności czasowej rejestracji pojazdu. Natomiast informacja o tym, że Polska poinformowała Komisję Europejską o podjęciu decyzji, że nie stosuje przepisów rozporządzenia (UE) 2020/698 w zakresie art. 5 ust. 1 jak i 5 ust. 2 nie została zawarta na stronie Ministerstwa Infrastruktury. Na stronie internetowej Ministerstwa Infrastruktury widnieje bowiem jednie ogólna informacja w przedmiocie badań technicznych pojazdów. Brak jest informacji o wyłączeniu przez Polskę jej stosowania w zakresie art. 5 ust. 1, jak i art. 5 ust. 2, co zdaniem skarżącego, wprowadziło przedsiębiorców w błąd co do stanu prawnego.

Skarżący podniósł, że w stanie epidemii i dynamicznie zmieniających się przepisów mających na celu zminimalizowanie jej skutków zasada prawna "ignorantia iuris nocet" nie powinna być przez organ powoływana jako uzasadnienie stanowiska w sprawie kilkudniowego przekroczenia terminu badania technicznego w sytuacji, kiedy znikoma liczba krajów UE zdecydowała o wyłączeniu stosowania zapisów rozporządzenia 2020/698.

W ocenie skarżącego, przyjęta praktyka informacyjna w przedmiocie okresowej ważności dokumentów stwarzała wrażenie przyjęcia jednolitego rozwiązania w czasie epidemii, tj. przedłużenia ich ważności. Wprowadzanie wyjątków od przyjętych na szczeblu UE rozwiązań i przemilczanie tego faktu, bądź wskazywanie na samym końcu obszernej informacji GITD w sprawie obowiązujących przedłużeń terminów, odnośnika do podstrony z wyłączeniem, bezspornie uzasadnia jego stanowisko w zakresie podważania zaufania przedsiębiorcy do organów administracji i narażenia go na sankcje pieniężne nakładane w drodze administracyjnej w okresie epidemii.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.- dalej "p.p.s.a.").

Oceniając zasadność skargi w świetle wskazanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, że nie zasługuje ona na uwzględnienie bowiem zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa w stopniu, który uzasadniałby konieczność jej wyeliminowania z porządku prawnego.

Podstawę prawną nałożenia na skarżącego kary pieniężnej w kwocie [...]zł stanowił przepis art. 92a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2021 r. poz. 919 z późn. zm.).

Zgodnie z ww. przepisem podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 zł do 12000 zł za każde naruszenie, z tym że przedsiębiorca prowadzący pośrednictwo przy przewozie osób z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego podlega karze pieniężnej w wysokości od 5000 zł do 40 000 zł za każde naruszenie.

Wykaz naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego, o których mowa w ust. 1, wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia, a w przypadku niektórych naruszeń numer grupy naruszeń oraz wagę naruszeń wskazane w załączniku I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403:

1) popełnionych przez podmiot wykonujący przewóz drogowy - określa lp. 1-9,

2) popełnionych przez przewoźnika drogowego w związku z wykonywaniem transportu drogowego - określa lp. 10

- załącznika nr 3 do ustawy (art. 92a ust. 7 pkt 1 u.t.d.).

W okolicznościach niniejszej sprawy w trakcie kontroli przeprowadzonej w dniu [...] marca 2021 r. stwierdzono naruszenie opisane w lp. 9.1 załącznika nr 3 do u.t.d., polegające na wykonywaniu przewozu drogowego pojazdem nieposiadającym aktualnego okresowego badania technicznego potwierdzającego jego zdatność do ruchu drogowego – sankcjonowane karą pieniężną w wysokości [...] zł za każdy pojazd. Jak ustalono, termin ważności badania technicznego ciągnika samochodowego marki [...] o nr rej. [...] upłynął w dniu 6 marca 2021 r.

Podkreślić należy, że skarżący nie zakwestionował ustaleń dokonanych w trakcie kontroli. Pozostaje także poza sporem, że termin ten nie został dotrzymany i do dnia kontroli przeprowadzonej [...] marca 2021 r. badanie nie zostało wykonane.

Wymogi w zakresie wykonywania badań technicznych pojazdów zarejestrowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uregulowane są przepisami Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/45/UE z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie okresowych badań zdatności do ruchu drogowego pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz uchylającej dyrektywę 2009/40/WE (Dz. U. UE. L. 2014 r.127. 51), dalej jako "Dyrektywa 2014/45/UE" oraz ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 450 z późn. zm.), dalej jako "p.r.d.".

Zgodnie z art. 4 ust. 1 i ust. 2 Dyrektywy 2014/45/UE, każde państwo członkowskie zapewnia, aby pojazdy zarejestrowane na jego terytorium były okresowo badane zgodnie z niniejszą dyrektywą w stacjach kontroli pojazdów upoważnionych przez państwo członkowskie, w którym pojazdy te są zarejestrowane. Badania zdatności do ruchu drogowego są przeprowadzane przez państwo członkowskie rejestracji pojazdu, przez organ publiczny, któremu to państwo członkowskie powierzyło to zadanie, lub przez wyznaczone organy lub podmioty nadzorowane przez to państwo członkowskie, w tym upoważnione podmioty prywatne.

Art. 10 ust. 1 Dyrektywy 2014/45/UE stanowi, że stacja kontroli pojazdów lub, w stosownych przypadkach, właściwy organ państwa członkowskiego, który przeprowadził badanie zdatności do ruchu drogowego pojazdu zarejestrowanego na jego terytorium, wydaje dla każdego pojazdu, który pozytywnie przeszedł takie badanie, poświadczenie na przykład w postaci wzmianki w dowodzie rejestracyjnym pojazdu, naklejki, świadectwa lub jakiejkolwiek innej łatwo dostępnej informacji. Poświadczenie wskazuje termin w jakim należy przeprowadzić następnie badanie zdatności do ruchu drogowego.

Stosownie zaś do art. 7 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/47/UE z dnia 3 kwietnia 2014 r. w sprawie drogowej kontroli technicznej dotyczącej zdatności do ruchu pojazdów użytkowych poruszających się w Unii oraz uchylającej dyrektywę 2000/30/WE (Dz.U.UE.L.2014.127.134), świadectwo zdatności do ruchu drogowego odpowiadające najbardziej aktualnemu badaniu zdatności do ruchu drogowego lub jego kopia lub - w przypadku wydania elektronicznego świadectwa zdatności do ruchu drogowego - uwierzytelniony lub oryginalny wydruk takiego świadectwa oraz protokół najbardziej aktualnej drogowej kontroli technicznej mają być przechowywane w pojeździe, jeżeli są one dostępne.

Na mocy art. 81 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym właściciel pojazdu samochodowego, ciągnika rolniczego, pojazdu wolnobieżnego wchodzącego w skład kolejki turystycznej, motoroweru lub przyczepy jest obowiązany przedstawiać go do badania technicznego. Badania techniczne dzieli się na badania okresowe, badania dodatkowe oraz badania co do zgodności z warunkami technicznymi (art. 81 ust. 2 p.r.d.). Okresowe badanie techniczne pojazdu przeprowadza się corocznie, z zastrzeżeniem ust. 6-10 (art. 81 ust. 5 p.r.d.).

Organ dokonujący rejestracji pojazdu wpisuje do dowodu rejestracyjnego termin badania technicznego pojazdu. Jeżeli pojazd jest zarejestrowany, kolejny termin badania technicznego wpisuje do dowodu rejestracyjnego uprawniony diagnosta po stwierdzeniu pozytywnego wyniku badania technicznego (art. 82 ust. 1 i 2 p.r.d.).

W niniejszej sprawie, zgodnie z adnotacją widniejącą w dowodzie rejestracyjnym pojazdu oraz danymi ujawnionymi w Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców, ostatnie badanie techniczne przeprowadzone zostało w dniu 6 marca 2020 r. i ważne było do dnia 6 marca 2021 r. Jednakże, jak już wcześniej wspomniano, do czasu kontroli w dniu [...] marca 2021 r. kolejne badanie nie zostało przeprowadzone.

Skarżący powyższej okoliczności nie zakwestionował, jednak podniósł argument dotyczący przedłużenia terminów przeprowadzenia okresowych badań technicznych pojazdów w oparciu o przepisy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/698 z dnia 25 maja 2020 r.

Odnosząc się do tego argumentu wskazać należy, że powoływane przez skarżącego przepisy wspomnianego wyżej rozporządzenia z dnia 25 maja 2020 r. ustanawiającego szczególne środki tymczasowe w związku z epidemią COVID-19 dotyczące odnawiania lub przedłużania ważności niektórych certyfikatów i świadectw, licencji i zezwoleń oraz przesunięcia niektórych okresowych kontroli i okresowych szkoleń w niektórych obszarach prawodawstwa dotyczącego transportu – w niniejszej sprawie nie mogą znaleźć zastosowania, bowiem dotyczą terminów badań, które musiałyby zostać przeprowadzone w okresie między 1 lutego 2020 r. a 31 sierpnia 2020 r.

Natomiast badania technicznego, którego termin upływał w dniu 6 marca 2021 r., dotyczyło rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/267 z dnia 16 lutego 2021 r. ustanawiające szczególne środki tymczasowe w związku z utrzymywaniem się kryzysu związanego z COVID-19 dotyczące odnawiania lub przedłużania ważności niektórych certyfikatów, świadectw, licencji i zezwoleń, przesunięcia niektórych okresowych kontroli i okresowych szkoleń w niektórych obszarach ustawodawstwa dotyczącego transportu oraz przedłużenia niektórych okresów, o których mowa w rozporządzeniu (UE) 2020/698 (Dz.U.UE.L.2021.60.1).

Przepis art. 5 ust. 1 rozporządzenia 2021/267 stanowi, że niezależnie od art. 5 ust. 1 i art. 10 ust. 1 dyrektywy 2014/45/UE oraz pkt 8 załącznika II do tej dyrektywy, terminy badań zdatności do ruchu drogowego, które to badania w przeciwnym razie zgodnie z tymi przepisami musiałyby zostać przeprowadzone w okresie między dniem 1 września 2020 r. a dniem 30 czerwca 2021 r., uznaje się za przedłużone o okres 10 miesięcy. Jednakże, zgodnie z art. 5 ust. 5 rozporządzenia 2021/267, jeżeli w okresie między dniem 1 września 2020 r. a dniem 30 czerwca 2021 r. państwo członkowskie nie napotkało trudności uniemożliwiających prowadzenie badań zdatności do ruchu drogowego lub wydawania świadectw zdatności do ruchu drogowego w związku z nadzwyczajnymi okolicznościami spowodowanymi utrzymywaniem się kryzysu związanego z COVID-19 i prawdopodobnie takich trudności nie napotka lub wprowadziło stosowne środki krajowe w celu zmniejszenia takich trudności, państwo to może podjąć decyzję o niestosowaniu ust. 1 i 2. Państwo członkowskie informuje Komisję o swojej decyzji do dnia 3 marca 2021 r. Komisja informuje o tym pozostałe państwa członkowskie i publikuje zawiadomienie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Podkreślenia wymaga, że Rzeczpospolita Polska poinformowała Komisję o podjęciu zgodnie z odpowiednimi przepisami rozporządzenia 2021/267 decyzji, że nie będzie stosować między innymi art. 5 ust. 1 dotyczącego terminów okresowych badań zdatności do ruchu drogowego pojazdów silnikowych i ich przyczep na podstawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/45/UE. Informacja ta została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej z dnia 5 marca 2021 r. (Dz.U.UE.C.2021.76I.36).

W konsekwencji należy więc zgodzić się ze stanowiskiem organu, że terminy ważności badań technicznych pojazdów zarejestrowanych na terenie RP nie zostały przedłużone ww. rozporządzeniem 2021/267, w związku z czym w dacie kontroli skarżący miał obowiązek przedstawić aktualne i ważne okresowe badanie techniczne pojazdu. Brak ważnego badania technicznego uprawniał organ do stwierdzenia naruszenia, o którym mowa w lp. 9.1. załącznika nr 3 do u.t.d., polegającego na wykonywaniu przewozu drogowego pojazdem nieposiadającym aktualnego okresowego badania technicznego potwierdzającego jego zdatność do ruchu drogowego.

W związku z argumentacją przedstawioną w skardze wymaga również zaznaczenia, że podstawą działalności zawodowego przewoźnika są obowiązujące przepisy prawa. Skarżący, jako profesjonalny podmiot zajmujący się działalnością w zakresie transportu drogowego, nie powinien poprzestawać na ogólnych informacjach o przewidywanym przedłużeniu terminów badań technicznych pojazdów, gdyż jego obowiązkiem jest zapoznawanie się w sposób szczegółowy i na bieżąco z przepisami dotyczącymi transportu i ruchu drogowego. Skarżący miał zatem obowiązek zapoznania się z powyższymi aktami prawnymi dotyczącymi transportu drogowego. Treść powołanych aktów prawnych jest jasna. Nie można więc zgodzić się ze skarżącym, że w sprawie zachodziły jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania przepisów Unii Europejskiej, a on miał prawo uważać, że przepisy unijne obowiązują i termin wykonania badań technicznych został przedłużony. Co więcej, informacje na które powołuje się skarżący nie dotyczyły przedłużenia terminów badań technicznych lecz przedłużenia ważności czasowej rejestracji pojazdu, a także rejestracji pojazdu używanego, sprowadzonego z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej oraz zawiadomienia starosty o zbyciu lub nabyciu pojazdu. Nie ma również znaczenia okoliczność, że na stronie internetowej Głównego Inspektora Transportu Drogowego nie zamieszczono informacji o wyłączeniu wskazywanych przez stronę przepisów unijnych skoro informacja ta została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej z dnia 5 marca 2021 r.

W ocenie Sądu niezasadny jest również zarzut naruszenia zaskarżoną decyzją art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d., dotyczącego zwolnienia od odpowiedzialności z tytułu stwierdzonego naruszenia ustawy o transporcie drogowym.

Zgodnie z tym przepisem nie wszczyna się postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 92a ust. 1, na podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem, a postępowanie wszczęte w tej sprawie umarza się, jeżeli okoliczności sprawy i dowody wskazują, że podmiot wykonujący przewozy lub inne czynności związane z przewozem nie miał wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć.

Podkreślenia wymaga, że powyższa regulacja ma charakter wyjątkowy i znajduje zastosowanie jedynie w takim przypadku, gdy okoliczności sprawy i dowody wyraźnie wskazują, że przedsiębiorca nie miał jakiegokolwiek wpływu na powstanie naruszenia, a samo naruszenie nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, które nie są typowe i których przedsiębiorca przy dołożeniu należytej staranności w zakresie organizacji pracy przedsiębiorstwa nie mógł przewidzieć.

W sytuacji, gdy informacja o niestosowaniu przepisów unijnych została w prawidłowy sposób ogłoszona we właściwym i powszechnie dostępnym publikatorze, nie ma jakichkolwiek podstaw do uznania, że było to zdarzenie, którego skarżący nie mógł przewidzieć. Ponadto, nie można przyjąć, że w okolicznościach sprawy skarżący nie miał wpływu na powstanie naruszenia. Kontrolowany samochód ciężarowy w dniu kontroli nie miał ważnych badań technicznych. Ważność badania technicznego upłynęła w dniu 6 marca 2021 r.

Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika bezspornie, że poprzednie okresowe badanie techniczne ww. samochodu ciężarowego miało miejsce w dniu 6 marca 2020 r., a termin kolejnego badania technicznego upływał w dniu 6 marca 2021 r. Świadczą o tym wpisy w dowodzie rejestracyjnym pojazdu.

Z przepisu art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d. wynika natomiast, że przedsiębiorca jest zwolniony od odpowiedzialności za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym, jeżeli nie miał wpływu na powstanie naruszenia, a przyczynę naruszenia stanowiły okoliczności lub zdarzenia, których wykonujący przewóz nie mógł przewidzieć. Jako zdarzenia i okoliczności nie do przewidzenia należy rozumieć takie zjawiska, które występują rzadko, gwałtownie, niespodziewanie, a ich wystąpienie nie jest możliwe do zaplanowania i uniknięcia przy dołożeniu ze strony przedsiębiorcy należytej staranności przy prowadzeniu działalności gospodarczej.

Podkreślenia wymaga również, że powyższy przepis wskazuje na okoliczności o charakterze wyjątkowym i nadzwyczajnym, a więc na sytuacje powstałe w warunkach niezależnych od przedsiębiorcy, np. klęski żywiołowe, katastrofy, czy wprowadzenie na danym obszarze stanów nadzwyczajnych. Przepis ten ma charakter wyjątkowy i nie jest jego celem rezygnacja z obowiązku przestrzegania przepisów ustawy o transporcie drogowym, ani generalne uwalnianie przedsiębiorców od odpowiedzialności za naruszenia prawa.

Niewątpliwie sam fakt ogłoszenia na terenie Rzeczpospolitej Polskiej stanu epidemii nie powoduje jeszcze, że skarżący nie miał wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których nie mógł on przewidzieć. W każdym razie strona nie przywołała żadnych konkretnych okoliczności, które świadczyłyby, że miały miejsce takie zdarzenia, które uniemożliwiły skarżącemu poddanie pojazdu okresowym badaniom technicznym.

Niewątpliwie jednym z podstawowych obowiązków przedsiębiorcy transportowego jest wykonywanie transportu pojazdami mającymi ważne aktualne badania techniczne. Badania okresowe pojazdów są wykonywane corocznie. Zatem planując transport w okresie zbliżającego się upływu terminu ważności badania technicznego, skarżący powinien był zawczasu podjąć czynności w celu realizacji spoczywającego na nim z mocy prawa obowiązku poddania pojazdu okresowemu badaniu.

W konsekwencji, w ocenie Sądu stan faktyczny niniejszej sprawy stanowiący podstawę wydania zaskarżonej decyzji nie budzi wątpliwości. Organy należycie rozpatrzyły zebrany w sprawie materiał dowodowy, a organ odwoławczy odniósł się do podniesionych przez stronę w odwołaniu zarzutów. Zaskarżona decyzja zawiera prawidłowe uzasadnienie zarówno w zakresie podstawy faktycznej, jak i prawnej.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.