Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 36/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2017-03-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6262 Radni
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Samorząd terytorialny
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonego aktu
Powołane przepisy: article: art. 147 par. 1, art. 200, art. 205 par. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 25 ust. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 446
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Hyla, Sędziowie Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.), Sędzia WSA Felicja Kajut, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Kaczmar, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 marca 2017 r. sprawy ze skargi "A" w [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą [...] na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia 29 listopada 2016 r., nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym 1. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały; 2. zasądza od Gminy [...] na rzecz "A" w [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą [...] kwotę 797 (siedemset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Uchwałą Nr [...] z dnia 29 listopada 2016 r., Rada Gminy , działając na podstawie art. 25 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 446), nie wyraziła zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym Rady Gminy M. K. przez [...] Sp. z o.o. w D..

W uzasadnieniu uchwały wskazano, że [...] Sp. z o.o. w D. zwrócił się do Rady Gminy z wnioskiem o wyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy z M. K., radnym Rady Gminy w drodze wypowiedzenia. Zdaniem wnioskodawcy przyczyny wypowiedzenia nie były związane z wykonywaniem przez M. K. mandatu radnego. Wśród przyczyn złożenia wniosku wskazano wygaśnięcie mandatu do pełnienia funkcji prezesa zarządu spółki z dniem 14 kwietnia 2016 r. Zatrudnienie M. K. związane było z pełnieniem funkcji kierownika jednostki , a charakter pracy sprowadzał się do kierowania i zarządzania jednostką. W spółce brak innego stanowiska z kompetencjami do kierowania i zarządzania. Spółka zatrudnia niewiele ponad 20 osób i nie dysponuje wolnymi stanowiskami pracy. Zakres działalności spółki uległ ograniczeniu. Kontynuacja zatrudnienia jest niemożliwa także ze względu na trudną sytuację ekonomiczną spółki oraz nieprawidłowości w zarządzaniu i sprawowaniu nadzoru przez M. K..

Rada Gminy wskazała, że z art. 25 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, który stanowi podstawę prawną uchwały wynika, że rada gminy nie może wyrazić zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, gdy podstawą rozwiązania stosunku pracy są zdarzenia związane z wykonywaniem przez niego mandatu. Zdaniem Rady rada gminy może odmówić wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, jeżeli stwierdzi, że nieuzasadniona decyzja pracodawcy może mieć negatywny wpływ na działalność rady gminy , w której radny pełni funkcję radnego.

Rada Gminy nie kwestionowała faktu utraty przez radnego mandatu do działania w zarządzie spółki, jednak umowa o pracę z M. K. nie była związana z pełnieniem przez niego funkcji w Zarządzie spółki, ani też nie była zawarta na czas pełnienia funkcji Prezesa Zarządu Spółki, wobec czego rozwiązanie umowy o pracę w związku z utratą mandatu do pełnienia funkcji w zarządzie spółki wydaje się nieuzasadnione. Okoliczność, że radny nie został powołany przez Radę Nadzorczą [...] do zarządu spółki na kolejny rok nie stanowi podstawy rozwiązania z radnym stosunku pracy. Przepisy prawa wskazują na niezależny i autonomiczny charakter stosunku pracy, łączący spółkę kapitałową z osobą fizyczną. Odwołanie radnego z pełnienia funkcji członka zarządu powoduje wyłącznie konsekwencję ustania stosunku korporacyjnego, nie stanowi zaś podstawy do rozwiązania stosunku pracy. Wskazane przez spółkę przyczyny ekonomiczne oraz zarzuty nieprawidłowości w zarządzaniu i sprawowaniu nadzoru w spółce nie są przekonujące. Zdaniem Rady rozwiązanie stosunku pracy z wieloletnim, doświadczonym pracownikiem, prowadzącym sprawy spółki od momentu jej powstania przez okres 7 lat, było decyzją nieprzemyślaną i niezgodną z interesem spółki. Rozwiązanie stosunku pracy z radnym może mieć ponadto negatywny wpływ na pełnienie przez radnego obowiązków Przewodniczącego Rady Gminy. Skutkiem działania spółki będzie konieczność podjęcia przez radnego czynności w kierunku poszukiwania nowego zatrudnienia, co zakłóci sprawne działanie rady.

W związku z tym Rada Gminy odmówiła wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z M. K. stwierdzając, że wniosek pracodawcy nie zawiera żadnej uzasadnionej przyczyny rozwiązania stosunku pracy z radnym.

[...] Sp. z o.o. w D. wniósł skargę na w/w uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, wnosząc o stwierdzenie jej nieważności lub niezgodności z prawem. Zarzucono naruszenie art. 25 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym oraz naruszenie uprawnień spółki jako pracodawcy do swobodnego kształtowania polityki zatrudnienia, doboru kadry pracowniczej, a w konsekwencji do zatrudniania i zwalniania pracowników, naruszenie zasad współżycia społecznego, prowadzące do nadużycia prawa nie zasługującego na ochronę.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że podstawą rozwiązania stosunku pracy z radnym nie są zdarzenia związane z wykonywaniem przez niego mandatu radnego, jak również, że mandat M. K. do pełnienia funkcji Prezesa Zarządu Spółki wygasł w dniu 14 kwietnia 2016 r., tj. w dniu odbycia Zgromadzenia Wspólników Spółki [...], zatwierdzającego sprawozdanie finansowe spółki za rok 2015. Wygaśnięcie mandatu członka Zarządu nie spowodowało ustania zatrudnienia M. K.. Radny legitymuje się zatrudnieniem od dnia 29 grudnia 2000 r. na stanowisku dyrektora w zakładzie budżetowym [...], na podstawie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony, a w 2009 r., w związku z przekształceniem zakładu w spółkę prawa handlowego, powołany został na stanowisko Prezesa jednoosobowego Zarządu Spółki [...], które sprawował do 14 kwietnia 2016r. Od tego czasu, wobec braku wolnych stanowisk pracy i braku możliwości zaoferowania innych warunków zatrudnienia, radny M. K. zwolniony został z obowiązku świadczenia pracy z zachowaniem prawa do wynagrodzenia, jakie otrzymywał, pełniąc funkcję prezesa. We wniosku o rozwiązanie stosunku pracy z radnym, jako przyczyny zamierzonego rozwiązania stosunku pracy, skarżący wskazał obiektywną niemożność kontynuowania zatrudnienia radnego w spółce spowodowaną brakiem wolnych stanowisk pracy i brakiem możliwości zaoferowania innych warunków zatrudnienia. Skarżący powołał się również na trudną sytuację ekonomiczną spółki, powodującą konieczność reorganizacji i ograniczenia zatrudnienia w spółce oraz nieprawidłowości w zarządzaniu i sprawowaniu nadzoru przez byłego Prezesa M. K..

Skarżąca spółka podała, że nie neguje prawa Rady Gminy do podjęcia autonomicznej decyzji w sprawie wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy

z radnym na podstawie przepisu art. 25 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, jednakże ochrona trwałości stosunku pracy radnego nie może być ochroną mającą na celu wyłącznie utrzymanie zatrudnienia radnego, nadto nie uwzględniającą uprawnień i interesu pracodawcy. Zdaniem spółki odmowa wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym jest ochroną bezpodstawną, nie mieszczącą się w ramach wskazanej podstawy prawnej jak również w świetle przywołanych we wniosku podstaw.

Zamierzone rozwiązanie stosunku pracy nie ma związku z wykonywaniem przez M. K. mandatu radnego Gminy . Nie do przyjęcia jest stanowisko Rady, że "Rada może odmówić wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, jeżeli stwierdzi, że nieuzasadniona decyzja pracodawcy może mieć negatywny wpływ na działalność rady gminy, w której radny pełni funkcję radnego". Ten negatywny wpływ na działalność Rady ma wynikać, w ocenie Rady, z konieczności podjęcia przez radnego czynności w kierunku poszukiwania nowego zatrudnienia, co zdaniem Rady Gminy zakłóci sprawne działanie Rady. W ocenie skarżącej spółki z treści przepisu art. 25 ust 2 w/w ustawy nie da się wyinterpretować prawa Rady Gminy do odmowy wyrażenia zgody w przypadku, jeśli utrata pracy przez radnego miałaby wpływ na pracę rady. Rada Gminy nie odniosła się do okoliczności wskazanych we wniosku skarżącej spółki o wyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy oraz do obiektywnego braku możliwości kontynuowania zatrudnienia radnego w Spółce, wynikającego z braku wolnych stanowisk pracy oraz braku możliwości zaoferowania radnemu innych warunków zatrudnienia. Skarżąca spółka podniosła także, że z uwagi na brak wolnego stanowiska i braku możliwości modyfikacji zatrudnienia radnego , od utraty mandatu – od 15 kwietnia 2016 r. - radny nie świadczy pracy z zachowaniem prawa do wynagrodzenia , jakie otrzymywał, pełniąc funkcję prezesa. Wpływa to negatywnie na sytuację finansową spółki i ma negatywny wydźwięk wśród pracowników. Sytuacja taka powoduje także, że radny ma możliwość swobodnego poszukiwania pracy, wobec czego nie może zakłócać to prac Rady. Z reguły utrata pracy wiąże się z podjęciem poszukiwania innej pracy i jeśli ta okoliczność stanowiłaby podstawę odmowy wyrażenia przedmiotowej zgody, to żadnego radnego nie można byłoby zwolnić. Skarżąca zarzuciła także, że Rada z niezrozumiałych przyczyn uznała, że wskazane przez spółkę przyczyny ekonomiczne oraz zarzuty nieprawidłowości w zarządzaniu i sprawowaniu nadzoru w spółce nie są przekonujące, przy czym nie uzasadniła swego stanowiska.

W odpowiedzi na skargę Rada Gminy wniosła o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Dodatkowo podała , że we wniosku nie wskazano, że radny nie świadczy pracy, a nawet gdyby powołano się na tę okoliczność, nie miałoby to wpływu na podjętą decyzję Rady, bowiem zwolnienie z obowiązku świadczenia pracy stanowi przejaw działań podejmowanych w celu doprowadzenia do rozwiązania stosunku pracy z radnym. Rada podjęła zakwestionowaną uchwałę mając uzasadnione wątpliwości co do motywów działań podejmowanych przez pracodawcę wobec radnego. Spółka miała obowiązek zapewnienia pracy pracownikowi, mającemu umowę o pracę. Okoliczności sprawy wskazują na naruszenie zasady równego traktowania pracowników, jak też prawa pracownika do informacji o prawdziwych przyczynach rozwiązania z nim stosunku pracy. Utrata pracy przez radnego wpłynie na sprawowanie przez niego mandatu, bowiem będzie musiał zaangażować się w działania w celu dochodzenia swoich praw, które wymagać będą dużego nakładu pracy i czasu. Spowoduje to również utratę przez niego stałego źródła dochodu. Pracodawca nie określił, jakimi kryteriami kierował się przy doborze pracowników do zwolnienia. Nie wykazał też, by doszło do naruszenia obowiązków pracowniczych, a pracodawca zobowiązany jest do przestrzegania przepisów prawa pracy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Kontrola ta, z mocy art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) obejmuje również akty prawa miejscowego oraz inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej.

Skarga zasługiwała na uwzględnienie.

Sąd, poddając skargę wstępnemu badaniu stwierdził, że spełnione zostały warunki formalne do jej wniesienia - skarga poprzedzona została wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.

Podstawą wydania zaskarżonej uchwały Rady Gminy , którą Rada Gminy odmówiła wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z pracownikiem skarżącej spółki- radnym Gminy , M. K., był przepis art. 25 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( Dz.U. z 2016 r., poz. 446 ), który stanowi, że rozwiązanie z radnym stosunku pracy wymaga uprzedniej zgody rady gminy, której jest członkiem. Rada gminy odmówi zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, jeżeli podstawą rozwiązania tego stosunku są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu.

Przepis ten ma na celu ograniczenie swobody rozwiązania stosunku pracy z osobą, która pełni funkcję radnego. Ustawodawca przyznaje w nim specyficzną ochronę, której celem jest zapewnienie radnemu swobody w wykonywaniu mandatu.

Z przytoczonego wyżej przepisu wynika w sposób niewątpliwy, że rada gminy musi odmówić zgody na rozwiązanie stosunku pracy , jeżeli podstawą rozwiązania stosunku pracy są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu. W innych sytuacjach rada gminy może, ale nie musi, wyrazić zgodę na rozwiązanie stosunku pracy. Stanowisko takie wynika z literalnego brzmienia przywołanego przepisu i znajduje swoje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych (np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 września 2008 r., sygn. akt II OSK 952/08; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl).

Jeżeli podstawą odmowy nie są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu, rada gminy ma obowiązek wykazać przyczyny usprawiedliwiające odmowę wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy.

Choć omawiany przepis nie określa żadnych warunków czy kryteriów, jakimi miałaby kierować się rada gminy przy podejmowaniu decyzji o wyrażeniu zgody – bądź jej odmowy - na rozwiązanie stosunku pracy radnego przyjąć należy, że rada powinna mieć na względzie, że motywy odmowy wyrażenia zgody muszą być zgodne z zasadami porządku prawnego, mieć oparcie w stanie faktycznym oraz że odmowa wyrażenia zgody musi być podporządkowana ochronie wartości, które są istotne i chronione przez porządek prawny demokratycznego państwa prawnego ( por. wyrok NSA z dnia 6 lipca 2016 r. sygn. akt II OSK 847/16, wyrok NSA z dnia 9 lipca 2015 r. , sygn. akt II OSK 625/15).

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 18 czerwca 2013 r. sygn. akt II OSK 193/13 wskazał, że jeżeli ocena wniosku pracodawcy dokonana zostanie przez radę gminy przez pryzmat wszystkich znanych jej okoliczności oraz znajdzie poparcie w zasadach logiki i doświadczenia życiowego, to ocena taka (a w konsekwencji podjęta w jej rezultacie uchwała), będzie korzystać z przymiotu legalności i z ochrony przewidzianej w art. 25 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym

Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżona uchwała została wydana z naruszeniem art. 25 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, ponieważ nie zostały przedstawione w jej uzasadnieniu usprawiedliwione powody, które mogły być podstawą odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, a argumentacja Rady Gminy nie mieści się w określonych powyżej kryteriach.

Z uzasadnienia zaskarżonej uchwały nie wynika, by przyczyną zajętego przez Radę Gminy stanowiska było przekonanie, że podstawą wniosku skarżącej spółki , dotyczącego rozwiązania stosunku pracy z radnym, są zdarzenia związane z wykonywaniem przez niego mandatu radnego.

Dopiero w odpowiedzi na skargę Rada zakwestionowała intencje skarżącej co do przyczyn rozwiązania stosunku pracy z radnym ( "mając uzasadnione wątpliwości co do motywów podejmowanych przez pracodawcę działań w stosunku do radnego" ) , ale i wówczas ( pomijając fakt, że nie zawarła ich w uchwale) nie sformułowała żadnych konkretnych zarzutów, dotyczących powiązania planowanego rozwiązania stosunku pracy z radnym z pełnioną przez niego funkcją.

Tak więc Rada, nie stwierdzając powodów do obligatoryjnej odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym musiała w zaskarżonej uchwale wykazać, że odmówiła wyrażenia tej zgody z usprawiedliwionych powodów.

Przypomnieć wobec tego należy, że skarżąca argumentowała, że wypowiedzenie stosunku pracy z radnym jest konieczne, bowiem radny przestał pełnić funkcję Prezesa Zarządu skarżącej spółki, a stan liczbowy pracowników spółki oraz organizacja spółki nie pozwala na dalsze pozostawienie go w zatrudnieniu. Wskazała na fakt , że radny M. K. od początku zatrudnienia pełnił funkcję kierownika jednostki ( dyrektora, prezesa), a spółka, zatrudniająca niewiele ponad 20 pracowników, nie ma wolnego stanowiska z kompetencjami do kierowania i zarządzania, ani też wolnych stanowisk pracy. Wskazała również, że stanowiska specjalistów obsadzone są wieloletnimi pracownikami zakładu i że zakres prowadzonej przez spółkę działalności uległ ograniczeniu, podając powody takiego stanu rzeczy. Do wniosku dołączony zastał schemat organizacyjny skarżącej spółki.

Mając na uwadze treść przywołanego wniosku stwierdzić trzeba, że Rada Gminy do okoliczności tych się nie ustosunkowała. Odniosła się tylko wybiórczo do części zaprezentowanej przez skarżącą argumentacji - faktu , że radny przestał pełnić funkcję Prezesa Zarządu spółki. Tak więc już choćby z powodu nie odniesienia się przez Radę do wskazywanych przez skarżącą szczegółowych przyczyn planowanego rozwiązania stosunku pracy zaskarżona uchwała jest wadliwa.

Rada, odnosząc się do faktu utraty przez radnego mandatu do pełnienia funkcji Prezesa Zarządu spółki argumentowała, że nie stanowi on podstawy do rozwiązania stosunku pracy, a powoduje jedynie ustanie stosunku korporacyjnego. Odwołała się do faktu, że stosunek pracy nie był związany z funkcją prezesa zarządu ani zawarty na czas pełnienia tej funkcji. Jeszcze raz podkreślić należy, że wywody te Rada poczyniła w oderwaniu od wskazanych przez skarżącą powodów planowanego rozwiązania stosunku pracy z radnym. Zauważyć też trzeba, że utrata tej funkcji przez radnego sama w sobie właściwie nie stanowiła powodu , dla którego spółka postanowiła rozwiązać z nim stosunek pracy, bowiem powodem tym była w istocie niemożność zaproponowania radnemu innego stanowiska, z przyczyn określonych we wniosku. Niezależnie od tego stwierdzić należy, że fakt, że stosunek pracy nie był związany z pełnieniem funkcji prezesa zarządu sam przez się nie świadczy o braku możliwości wypowiedzenia stosunku pracy.

Odnosząc się do stwierdzenia Rady, że przyczyny ekonomiczne wskazane przez spółkę oraz zarzuty nieprawidłowości w zarządzaniu i sprawowaniu nadzoru przez byłego Prezesa- radnego są nieprzekonujące i nie były podnoszone wcześniej stwierdzić należy, że swego stanowiska Rada bliżej nie uzasadniła. Z treści zaskarżonej uchwały wynika natomiast, że niekorzystny wynik finansowy ( ujemny) spółki potwierdzony został przez radnego M. K., który na wniosek Rady Gminy ustosunkowywał się do argumentów wskazanych przez pracodawcę. Ponadto, jak wynika z treści wniosku, przedmiotowe kwestie zostały podniesione przez skarżącą spółkę jedynie dodatkowo , nie zaś jako główna przyczyna czy powód zamiaru rozwiązania z radnym stosunku pracy.

Zdaniem Sądu nie do przyjęcia jest argumentacja Rady Gminy , zawarta w przedmiotowej uchwale, że rozwiązanie stosunku pracy z radnym - wieloletnim, doświadczonym pracownikiem, była nieprzemyślana i niezgodna z interesem skarżącej spółki. Argumentacja taka jest przejawem naruszenia przez Radę Gminy kompetencji pracodawcy do kształtowania we własnym zakresie polityki zatrudnienia i doboru kadry. Niedopuszczalne jest też, w ocenie Sądu , powoływanie się przez organ odmawiający zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym na fakt działania wnioskodawcy ( pracodawcy) wbrew własnym interesom , jako powód odmowy wyrażenia tej zgody. Taka argumentacja ( abstrahując od jej zasadności) ingeruje w sposób niedopuszczalny w prawo spółki do podejmowania w sposób autonomiczny decyzji, dotyczących jej funkcjonowania i nie mieści się w przyczynach , dla których może nastąpić odmowa wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym.

W ocenie Sądu bezpodstawna i nie znajdująca oparcia w przepisie art. 25 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym jest również argumentacja Rady , odnosząca się do wpływu rozwiązania stosunku pracy z radnym na pełnienie przez niego obowiązków Przewodniczącego Rady Gminy oraz na sprawne działanie rady. Omawiany przepis ma na celu zapewnienie radnemu swobody w wykonywaniu mandatu , ale nie w takim rozumieniu , jakie przyjęła Rada w zaskarżonej uchwale. Ochrona radnego ustanowiona została co do zasady na użytek sytuacji, gdy pracodawca zamierza rozwiązać z nim stosunek pracy z przyczyn związanych z wykonywaniem mandatu , nie zaś w celu samoistnego ustrzeżenia go przed niedogodnościami związanymi z koniecznością poszukiwania pracy czy też utratą stałego źródła dochodu. Rozwiązanie stosunku pracy zazwyczaj wiąże się z utratą stałego źródła dochodu i koniecznością poszukiwania pracy, wobec czego, idąc tokiem rozumowania Rady, zgoda na rozwiązanie stosunku pracy z radnym nigdy nie mogłaby być wyrażona. Ponadto celem ochrony jest zapewnienie radnemu swobody w wykonywaniu mandatu, a nie tworzenie szczególnych przywilejów w zakresie trwałości stosunku pracy.

Sąd nie podziela poglądu Rady, zaprezentowanego w zaskarżonej uchwale, że rada gminy może odmówić wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, jeżeli stwierdzi, ze decyzja pracodawcy może mieć wpływ na działalność rady gminy , w której radny pełni funkcję. Celem omawianego przepisu nie jest bowiem udzielenie swoiście rozumianej ochrony podmiotowi, który ma udzielić - bądź nie – zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym.

Niezasadny jest też argument, powołany przez Radę jako uzasadnienie odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, że decyzja o planowanym rozwiązaniu stosunku pracy z radnym nie była autonomiczną decyzją organu uprawnionego do działania w imieniu pracodawcy, bowiem zadecydowała o tym Rada Nadzorcza. W niniejszej sprawie istotne w tym kontekście jest jedynie , że wniosek o wyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy , datowany na dzień 25 października 2016 r. , wniesiony został przez osobę uprawnioną do reprezentacji skarżącej spółki - Prezesa Zarządu. Niesporne było też , że do wypowiedzenia stosunku pracy radnemu jeszcze nie doszło.

Należy jedynie dodatkowo wyjaśnić, że nie mógł odnieść oczekiwanego skutku zarzut skargi odnoszący się do naruszenia przez Radę Gminy zasad współżycia społecznego, bowiem sąd administracyjny mógł dokonać kontroli zaskarżonej uchwały jedynie pod kątem naruszenia przepisów prawa.

Mając na uwadze powyższe Sąd doszedł do przekonania, że Rada Gminy nie wykazała zasadności odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym M. K..

W tej sytuacji Sąd uznając, że zaskarżona uchwała narusza art. 25 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a. stwierdził jej nieważność.

Przy ponownym rozpoznaniu wniosku skarżącej spółki Rada Gminy będzie miała na uwadze powyższe stanowisko Sądu.

O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.