Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 37/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-03-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Marzenna Zielińska po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 17 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Gl 877/09 w zakresie oddalenia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Gl 877/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym oddalił wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] lutego 2008 r., nr [...] z następującym uzasadnieniem.

Wskazaną decyzją z dnia [...] lutego 2008 r. Naczelnik Urzędu Celnego w K. nałożył na A. W. karę w wysokości 3.000 zł za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym.

W piśmie z dnia 7 września 2009 r. skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania powyższej decyzji.

Sąd pierwszej instancji oddalając wniosek skarżącego wskazał na treść przepisu art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., podkreślając, iż to na stronie ciąży obowiązek wykazania okoliczności uzasadniających wyrządzenie znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków, a więc przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji. Sąd uznał, iż nałożona na skarżącego kara pieniężna jest wysoka, jednakże wobec braku uzasadnienia wniosku nie zostało wykazane przez niego, że w wyniku wykonania decyzji może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki. W tym zakresie Sąd pierwszej instancji podkreślił, że przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest ocena zmiany sytuacji strony skarżącej na skutek wykonania aktu, a skoro strona skarżąca nie powołała żadnych okoliczności wskazujących na swoją sytuację finansową nie wykazała ona, że wykonanie decyzji dotyczącej świadczenia pieniężnego mogłoby doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

Powyższe w ocenie Sądu pierwszej instancji stanowiło o braku podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji.

A. W. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie wskazując, iż składając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji chodziło mu o to, iż nie powinien on dostać kary za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym, gdyż w dniu 25 stycznia 2010 r. Sąd Rejonowy w S. nakazał mu zapłacić karę grzywny w wysokości 50 zł za brak winiety, co też skarżący uczynił. W ocenie skarżącego wobec powyższego sprawa się zakończyła i niezrozumiałym jest dlaczego ma zapłacić karę wymierzoną mu przez Naczelnika Urzędu Celnego w K. decyzją z dnia [...] lutego 2008 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie jest niezasadne.

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności (...) jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...).

Przepis ten zawiera zamknięty katalog przesłanek pozytywnych, którymi są wyrządzenie znacznej szkody oraz spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków.

Pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę – majątkową lub niemajątkową – której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (post. NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04). Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

To na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, tym samym uzasadnienie wniosku poza ewentualnym powtórzeniem treści przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. powinno wskazywać na konkretne zdarzenia świadczące o tym, iż w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że skarżący w piśmie z dnia 7 września 2009 r. zawierającym wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] lutego 2008 r., nie zawarł żadnych informacji, które wskazywałyby, że wykonanie decyzji nakładającej na niego karę mogłoby spowodować wyrządzenie znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki, a więc nie wykazał możliwości zaistnienia przesłanek, o których mowa w cytowanym art. 61 § 3 p.p.s.a.

Powyższe oznacza, iż Sąd pierwszej instancji nie miał możliwości merytorycznej oceny wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji, również w zakresie w jakim miał obowiązek z urzędu uwzględnienia okoliczności przemawiających za jego wstrzymaniem lub odmową wstrzymania, co w konsekwencji doprowadziło do jego oddalenia.

Również uzasadnienie zażalenia nie odnosi się do kwestii wstrzymania wykonania decyzji, a wskazuje na stanowisko skarżącego odnośnie do nałożenia na niego kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym.

Mając powyższe na uwadze w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie jako pozbawione usprawiedliwionych podstaw.