Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 113/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2010-04-02 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 239 pkt 1 lit. c, art. 262
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. H. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia 18 stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

Wnioskiem dołączonym do skargi na opisaną decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...], złożonym na urzędowym formularzu PPF, T. H. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego bądź adwokata.

Na podstawie złożonego przez skarżącą oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz nadesłanych w odpowiedzi na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 23 marca 2010 r., dokumentów źródłowych (m.in. kopii informacji o dochodach PIT-11, decyzji w przedmiocie przyznania świadczeń z pomocy społecznej, wyciągu z rachunku bankowego, faktur za energię elektryczną, gaz, telefon oraz dodatkowego oświadczenia z dnia 26 marca 2010 r.) ustalono, że jest ona osobą prowadzącą samodzielne gospodarstwo, niepracującą, w okresie od 1 stycznia 2009 r. do 31 października 2009 r. otrzymywała zasiłek dla bezrobotnych w łącznej kwocie brutto 6 066,20 zł. W ubiegłym roku skarżąca korzystała ze świadczeń z pomocy społecznej w postaci zasiłków: celowych (na pokrycie części kosztów leków i leczenia, zakup żywności, obuwia i odzieży zimowej) oraz okresowego (ze względu na długotrwałą chorobę). Świadczenia z pomocy społecznej w wysokości 444 zł miesięcznie są również aktualnym źródłem dochodu skarżącej.

Wnioskodawczyni nie posiada nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro, zaś saldo jej rachunku bankowego w okresie od 1 listopada 2009 r. do 31 stycznia 2010 r. nie przekroczyło kwoty 544,34 zł.

Według dodatkowego oświadczenia skarżącej, średnia wysokość kosztów jej utrzymania waha się od 650 zł do 1055 zł miesięcznie. W tych okolicznościach korzysta ona z pomocy finansowej i rzeczowej od córki, której wartość określiła na 2500 zł. Ponadto ma zaległości w opłatach eksploatacyjnych oraz spłacie pożyczek w łącznej kwocie 15 550 zł.

Udokumentowane fakturami wydatki skarżącej za energię elektryczną, gaz oraz telefon, wyniosły ogółem 707,33 zł i obejmują płatności z okresu od listopada 2009 r. do kwietnia 2010 r.

Podkreślić należy, iż w niniejszej sprawie wnioskodawczyni z mocy prawa jest zwolniona od kosztów sądowych. Zgodnie bowiem z art. 239 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących chorób zawodowych, świadczeń leczniczych oraz świadczeń rehabilitacyjnych, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Oznacza to, że w myśl art. 262 P.p.s.a, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, będą miały w niniejszej sprawie odpowiednie zastosowanie. W tej sytuacji, należało rozważyć wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy jedynie w zakresie ustanowienia adwokata.

Z przepisu art. 245 § 3 P.p.s.a. wynika, że prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

W myśl art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przy czym uwzględnienie wniosku w części dotyczącej ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika jest dodatkowo uwarunkowane niepozostawaniem przez stronę w stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym (art. 246 § 3 P.p.s.a.).

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym w szczególności wysokość dochodu skarżącej i jego źródło, uznać należało, iż wykazała ona dostatecznie, iż nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.

Skarżąca w gestii sądu (referendarza sądowego) pozostawiła wybór rodzaju pełnomocnika zakreślając we wniosku żądanie przyznanie pomocy zarówno w postaci ustanowienia radcy prawnego jak i adwokata. W konsekwencji na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.