Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2412/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-07-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznaje ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz ...kwotę  ...stanowiącą 23% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy - Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. P. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi K. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata A. P. kwotę 180,00 zł (sto osiemdziesiąt złotych) oraz kwotę 41,40 zł (czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy) stanowiącą 23 % podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, łącznie kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy).


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 8 stycznia 2014 r. po rozpatrzeniu skargi K. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] oddalił skargę.

Postanowieniem z dnia 5 lutego 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.

Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej

w W., na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony adwokat – A. P.

W dniu 15 maja 2014 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga kasacyjna sporządzona przez adw. K. P. działającego z substytucji adw. A. P. od powyższego wyroku. W skardze kasacyjnej pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone ani w całości, ani w części.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2016 r. sygn. akt I OSK 1646/14 oddalił skargę kasacyjną od powyższego wyroku.

Po sprawdzeniu w aktach sprawy ustalono, że pełnomocnik nie stawił się na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2016 r.

W niniejszej sprawie zważono, co następuje :

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz.718 t.j.) zwanej dalej P.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych

w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Na wstępie wskazać należy, że z dniem 1 stycznia 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801) i z tym dniem rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461, t. j.) przestało obowiązywać. Na mocy jednak § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.

Wskazać należy, że ze względu na datę wniesienia skargi (15 maja 2014r. ) do rozpoznania wniosku pełnomocnika o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w II instancji, tj. za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej od ww. wyroku Sądu zastosowanie będą miały przepisy dotychczasowe, tj. Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. Nr 461 j.t.).

Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit b ww. Rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 lit c (tj. 240,00 złotych), a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120,00 złotych.

W myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach,

w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1 należy podwyższyć o stawkę podatku od towaru

i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów

i usług, obowiązującego w dniu orzekania o tych opłatach. Obecnie stawka ta wynosi 23 %. Ponadto, wniosek pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu powinien zawierać oświadczenie, o którym mowa w § 20 ww. Rozporządzenia.

Jak wynika z akt sprawy pełnomocnik z urzędu został ustanowiony po wydanym przez Sąd w dniu 8 stycznia 2014 r. wyroku, a zatem nie reprezentował skarżącego w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji. Pełnomocnik w drugiej instancji sporządził i wniósł skargę kasacyjną od ww. wyroku Sądu, a jego wniosek zawiera oświadczenie o którym mowa w § 20 ww. Rozporządzenia.

Mając na uwadze, iż wyznaczony pełnomocnik sporządził i wniósł skargę kasacyjną od ww. wyroku Sądu należało mu przyznać wynagrodzenie w wysokości 180,00 złotych (75 % stawki określonej § 18 ust. 1 pkt 1 lit c ww. Rozporządzenia) powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie 41,40 złotych – łącznie kwotę 221,40 złotych.

Z powyższych względów, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a.

w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit b wyżej powołanego Rozporządzenia orzeczono jak w sentencji.