Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 328/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-10-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 39, art. 86 par. 1 i 2, art. 87 par. 1i 2,  art. 88, art. 175 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 29 października 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Walentyna Długaszewska po rozpoznaniu w dniu 29 października 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. i R. S. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia 28 kwietnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania wywołanej wnioskiem K. S. i R. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 07 maja 2009 r. sygn. akt III SA/Po 328/08 postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej /-/ W. Długaszewska


UZASADNIENIE

Postanowieniami z dnia 14 sierpnia 2008 r. sygn. akt III SA/Po 328/08 referendarz sądowy przyznał skarżącym K. S. oraz R. S. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od ponoszenia kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Na podstawie tych orzeczeń Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla skarżących pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata S. R., któremu skarżący w dniu 24 października 2008 r. udzielili stosownego pełnomocnictwa (k. 64 akt sądowych). Przyznane wnioskodawcom w powyższej sprawie prawo pomocy nie zostało cofnięte.

Wyrokiem z dnia 07 maja 2009 r. sygn. akt III SA/Po 328/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę K. S. i R. S. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia 28 kwietnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania.

Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem sporządzonym na wniosek pełnomocnika został doręczony pełnomocnikowi w dniu 10 czerwca 2009 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 108 akt sądowych).

Od powyższego wyroku w ustawowym terminie nie została sporządzona przez pełnomocnika skarga kasacyjna, jak również opinia prawna w sprawie odmowy sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Wyrok z dnia 07 maja 2009 r. uzyskał walor prawomocności z dniem 11 lipca 2009 r.

W dniu 04 sierpnia 2009 r. do tut. Sądu wpłynęło pismo skarżących z prośbą o przesłanie odpisu wyroku z dnia 07 maja 2009 r. wraz z uzasadnieniem. Skarżący podnieśli, że nie mają kontaktu z ustanowionym pełnomocnikiem. Informację o zapadłym wyroku powzięli dopiero w dniu 29 lipca 2009 r. poprzez kontakt telefoniczny z Sądem.

W wykonaniu zarządzenia z dnia 04 sierpnia 2009 r. sekretariat Sądu w celu informacyjnym doręczył stronie skarżącej odpis wyroku wraz z uzasadnieniem.( ZPO – doręczenie w dniu 19 sierpnia 2009 r. - k. 113).

W dniu 09 października 2009 r. do Sądu wpłynął wniosek małżonków S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku. Skarżący wskazali, że mieszkają w Warszawie, a z uwagi na trudną sytuację materialną nie mogli uczestniczyć osobiście na rozprawie przed Sądem w Poznaniu. Podnieśli ponownie, że nie mają kontaktu z ustanowionym pełnomocnikiem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje:

Przedmiotem rozpatrzenia przez Sąd jest wniosek małżonków K. i R. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 07 maja 2009 r. sygn. akt III SA/Po 328/08.

W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, kwestia przyznanego stronie skarżącej w toku postępowania sądowego w ramach prawa pomocy wyznaczonego pełnomocnika i udzielonego mu przez skarżących w dniu 24 października 2009 r. stosownego pełnomocnictwa. Wskazać należy, że udział w postępowaniu przed sądami administracyjnymi profesjonalnych pełnomocników zwalnia Sąd od objęcia reprezentowanej przez nich strony ochroną przed skutkami nieznajomości prawa.

Pełnomocnictwo ogólne lub do prowadzenia poszczególnych spraw obejmuje z samego prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu, nie wyłączając skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem (art. 39 pkt 1 p.p.s.a.). Czas trwania pełnomocnictwa pokrywa się z okresem prowadzenia danej sprawy aż do jej prawomocnego zakończenia. W rozpatrywanej sprawie pełnomocnictwo, jakie zostało udzielone do reprezentowania strony w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji obejmowało również upoważnienie do sporządzenia skargi kasacyjnej. Wyznaczony pełnomocnik nie skorzystał jednak z uprawnienia do wniesienia środka zaskarżenia w ustawowym trzydziestodniowym terminie od dnia doręczenia odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem tj. od dnia 10 czerwca 2009 r., w którym pełnomocnik osobiście potwierdził odbiór. Wyrok wydany w sprawie stał się prawomocny z dniem 11 lipca 2009 r.

Odnosząc się do złożonego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wyjaśnić trzeba, że Sąd zobligowany jest zbadać legitymację skargową, zachowanie terminu oraz warunków formalnych wniosku, a także dopuszczalności tego wniosku.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1279 z późn. zm.) oznaczonej - dalej jako p.p.s.a w sytuacji, gdy strona postępowania sądowoadministracyjnego nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Jednakże przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 p.p.s.a.).

Stosownie do art. 87 §1 i § 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Termin tygodniowy do złożenia wniosku o przywrócenie terminu biegnie od daty ustania przyczyny uchybienia, w razie zastępstwa strony przez pełnomocnika procesowego termin tygodniowy liczy się od czasu, kiedy pełnomocnik ten dowiedział się o uchybieniu terminu i mógł dokonać zamierzonej czynności procesowej.

Strona skarżąca podniosła, że z uwagi na fakt, że mieszka w W., a sprawa toczyła się przed Sądem w Poznaniu nie mogła uczestniczyć w rozprawie, nie miała żadnego kontaktu z pełnomocnikiem, co uniemożliwiło jej uzyskanie informacji o treści zapadłego w sprawie orzeczenia. Wyjaśnić należy, że działający za stronę pełnomocnik posiadał uprawnienie do złożenia środka zaskarżenia również bez konsultacji ze stroną.

Badając terminowość wniosku o przywrócenie terminu wskazać należy, że został on wniesiony z uchybieniem terminu. Strona dowiedziała się o treści wydanego w sprawie orzeczenia podczas kontaktu telefonicznego z Sądem w dniu 29 lipca 2009 r. Pismem z dnia 30 lipca 2009 r. wniosła o nadesłanie odpisu wyroku z uzasadnieniem. Sąd w celach informacyjnych nadesłał stronie odpis wyroku, którego odbiór został potwierdzony w dniu 19 sierpnia 2009 r. Wniosek o przywrócenie terminu został nadany w dniu 08 października 2009 r., a więc z uchybieniem siedmiodniowego terminu, w którym strona dowiedziała się o wydanym orzeczeniu.

Jednocześnie wyjaśnić należy, iż wniesiony przez Skarżących wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie spełnia wymogów określonych przez art. 87 § 4 p.p.s.a. Wnioskodawcy nie załączyli do wniosku skargi kasacyjnej. Brak ten podlega wprawdzie uzupełnieniu na wezwanie Przewodniczącego Wydziału w trybie art. 49 p.p.s.a., jednakże z uwagi na spóźniony wniosek o przywrócenie terminu, Sąd odstąpił od wezwania wnioskodawcy do jego uzupełnienia. Na marginesie Sąd wyjaśnia, że w myśl art. 175 § 1 p.p.s.a. zasadą jest, iż skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 88 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.

/-/ W. Długaszewska