Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SAB/Bd 31/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2014-04-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 658
648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: odrzucono skargę w części, oddalono w pozostałej części
Powołane przepisy: article: art. 7 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
article: art. 10
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Anna Klotz Sędzia WSA Leszek Tyliński Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Kloska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Burmistrza L. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. odrzuca skargę w części dotyczącej żądania udzielenia informacji publicznej zawartego w punkcie 2 wniosku z dnia [...] czerwca 2012 r., 2. oddala skargę w pozostałej części.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...], wysłanym e-mailem, skarżący J. K. zwrócił się do Burmistrza L. w trybie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm., dalej powoływanej też jako u.d.i.p.), o udostępnienie informacji dotyczącej inwestycji, która jest wykonywana przy dużym jeziorze, poprzez:

1. wskazanie dokumentacji projektowo-kosztorysowej;

2. wyjaśnienie dlaczego, w przeciwieństwie do modernizacji skwerku na placu Wolności, wykonywane przedsięwzięcie nie jest ujęte w uchwałach Rady Miejskiej i skarżący nie znajduje tegoż przedsięwzięcia na stronach internetowych Urzędu Miejskiego;

3. wskazanie kosztu, źródło finansowania, wykonawcy oraz autora projekty inwestycji.

Skarżący określił też, że wnosi o wskazanie osoby - miejsca w którym znajduje się dokumentacja dotycząca modernizacji ww. skwerku oraz wybudowanego parkingu. Wskazał także, aby żądana informacja została mu przesłana droga mailową.

W odpowiedzi na ww. wniosek Burmistrza L. pismem z dnia [...] poinformował skarżącego, że dokumentacja projektowo-kosztorysowa dotycząca zagospodarowania skweru nad Jeziorem L. znajduje się w Urzędzie Miejskim w L., że ze względu na zastrzeżenie złożone przez jej autora nie jest udostępniana do wglądu, że dokumentacja ta nie przewiduje wybudowania parkingu, a także że przedsięwzięcie zagospodarowania przedmiotowego skweru realizowane jest przez firmę [...] w ramach środków bieżących budżetu Gminy L. na rok [....], udostępnionego na stronie BlP Urzędu Miejskiego w L., w ramach działu [...] rozdziału [...] - utrzymanie zieleni w miastach i gminach, w którym w zostały zaplanowane środki na zakup materiałów, wyposażenia i pozostałych usług.

W związku z pismem skarżącego z dnia [...], w którym skarżący sprecyzował, iż w piśmie z dnia [...] wnioskował o wskazanie osoby i miejsca, w którym znajduje się dokumentacja dotycząca modernizacji skwerku na Placu [...] oraz przyległego, wybudowanego parkingu, a ponadto wniósł o wskazanie czy przez teren powstającego skweru nad jeziorem będzie wykonany dojazd do posesji osób fizycznych, Burmistrza L. pismem z dnia [...] udzielił skarżącemu informacji, że przedmiotowa dokumentacja znajduje się w Urzędzie Miejskim w L., ul. [...] i w jej sprawie należy skontaktować się z pracownikiem Urzędu – W. S., oraz informacji, że przez teren powstającego skweru nad jeziorem L. nie przewiduje się wykonania dojazdu do posesji osób fizycznych, lecz obok.

Pismem z dnia [...] skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na bezczynność Burmistrza L. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej objętej wnioskiem z dnia [....]. Zarzucając organowi nie udostępnienie do dnia złożenia skargi pełnej żądanej informacji, ani też nie wydanie w tym zakresie decyzji odmownej i przez to naruszenie 14-dniowego terminu, o którym mowa w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., skarżący wniósł o zobowiązanie organu do udzielenia żądanej prze niego informacji w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Burmistrza L. wniósł o jej oddalenie podkreślając, że żądana informacja została skarżącemu udzielona pismem z dnia [....], a następnie dopełniona pismem z dnia [...] w związku z pismem skarżącego z dnia [...]. Organ wskazał, że pismem z dnia [...] przekazał skarżącemu posiadane na ówczesny moment (kiedy to prace związane z zagospodarowaniem ternu nad Jeziorem L. były w toku) informacje publiczne, że po otrzymaniu ww. odpowiedzi z dnia [....], skarżący sformułował pismo z dnia [...], w którym w nowy sposób określił, jaka ponadto informacja go interesuje nie wyrażając przy tym żadnej dezaprobaty na otrzymaną odpowiedź, a także że na dodatkowo sformułowane żądanie udzielona została skarżącemu precyzyjnie i adekwatnie do przesłanych sformułowań odpowiedź z dnia [...]. Zdaniem organu przywołane okoliczności nie pozwalają uznać, że organ pozostaje w bezczynności. Podjęte zostały bowiem w odpowiednim czasie określone czynności, z których wynika, że sprawę udostępnienia informacji publicznej w sformułowanym przez wnioskodawcę zakresie uznać należało za zamkniętą w [...]. Skarżący natomiast nadużywa instytucji skargi do sądu, wnosząc ją po [...] roku od otrzymania odpowiedzi na swój wniosek i nie sygnalizując organowi wcześniej jakiegokolwiek niezadowolenia w tej sprawie, ani nie występując o uzupełnienie odpowiedzi. Organ podkreślił także, że przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, poza zakresem przewidzianym w art. 16 ust. 2, nie zobowiązują organu do podejmowania wszelkich czynności, aby dociec, czy na pewno autor miał na myśli to, co sformułował, czy też może co innego. Dlatego też, jak zaznaczył, precyzja odpowiedzi uzależniona jest od jasności i precyzji sformułowanego żądania. Przy niejasnym czy nieostrym zakresie sformułowanego żądania nie można więc twierdzić, że odpowiedź nie została udzielona, jeżeli mieści się ona w zbiorze ewentualnych możliwych odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej powoływanej jako p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje m.in. rozpatrywanie skarg na bezczynność organów. W takich przypadkach, kontroli poddany jest brak aktu lub czynności w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie w określonym przez prawo terminie. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie mają znaczenia powody, dla jakich akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, jak również, czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu.

Wskazać należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych powszechne i utrwalone jest stanowisko, że w świetle obowiązujących przepisów prawa możliwość wniesienia skargi na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej nie jest uzależniona ani od wcześniejszego złożenia środka zaskarżania, ani też od wezwania do usunięcia naruszenia prawa, a więc do dokonania czynności, o których mowa w art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. oraz w art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a. Stanowisko to uzasadniane jest okolicznością, że ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm., dalej powoływana też jako u.d.i.p.), regulująca – poza wyjątkiem z art. 16 - w sposób kompleksowy kwestie związane z prawem dostępu do informacji publicznej, nie przewiduje środków zaskarżania bezczynności organu w zakresie udzielenia informacji publicznej (por. art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a.), oraz okolicznością że wymóg wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, mający zastosowanie w przypadku gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżana, dotyczy wyłącznie aktów i czynności, a nie bezczynności podmiotu zobowiązanego (por. art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a.).

W przedmiotowej sprawie skarżący zarzucił organowi bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej objętej wnioskiem z dnia [...], w którym to wnioskodawca domagał się udzielenia wyszczególnionych we wniosku informacji oraz wyjaśnień odnośnie inwestycji wykonywanej wówczas przy Jeziorze L. Zdaniem skarżącego wnioskowana informacja nie została mu udzielona w pełnym żądanym zakresie. Stanowisko skarżącego nie zostało podzielone przez organ, który wskazując na okoliczność udzielenia skarżącemu posiadanych na ówczesny moment informacji objętych wnioskiem z dnia [...], podkreślił, że precyzja udzielonej odpowiedzi, wynikała z precyzji i jasności sformułowanego przez skarżącego żądania.

Wobec tego, iż sprawa dotyczy bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej, wyjaśnić należy, że dostęp do informacji publicznej i zasady oraz tryb jej udostępnia reguluje ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie z art. 1 ust. 1 tej ustawy informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, która podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w przepisach u.d.i.p. Przepis art. 2 ust. 1 u.d.i.p. stanowi zaś, że każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej, natomiast w przepisie art. 2 ust. 2 u.d.i.p. wskazuje się, że od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego, z tym że z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. wynika, że w przypadku informacji publicznej przetworzonej konieczne jest istnienie szczególnie istotnego interesu publicznego przemawiającego za udostępnieniem informacji. Wyrażone w powyższych przepisach prawo do informacji publicznej obejmuje m.in. uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego (art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.). Zgodnie z art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek winno nastąpić w sposób zgodny z wnioskiem, bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. (w zakresie terminu udostępnienia) oraz w art. 14 ust. 1 u.d.i.p. (w zakresie sposobu udostępnienia). W związku z tym, iż ustawa o dostępie do informacji publicznej nie przewiduje żadnej szczególnej formy udzielenia informacji publicznej, udostępnienie informacji następuje w drodze czynności materialno-technicznej. Forma decyzji przewidziana została w art. 16 ust. 1 u.d.i.p. jedynie dla odmowy udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenia postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p., a wiec gdy zachodzą określone w tym przepisie przesłanki do umorzenia postępowania. Z powyższego wynika, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej rozpatruje się bądź przez udostępnienie informacji (czynność materialno-techniczna), bądź przez wydajanie stosownej decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji publicznej (z uwagi na ograniczenia z art. 5 u.d.i.i.p. lub - w przypadku informacji przetworzonej - ze względu na brak szczególnie istotnego interesu publicznego) bądź o umorzeniu postępowania (w przypadku określonym w art. 14 u.d.i.p.).

W świetle poczynionych uwag stwierdzić należy, że bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej występuje wtedy, gdy organ będąc właściwym i zobowiązanym do zareagowania na wniosek o udostępnienie informacji publicznej w sposób przewidziany u.d.i.p., wbrew przepisom prawa ani nie udostępnia w nakazanym terminie w drodze czynności materialno-technicznej żądanej informacji, ani też nie wydaje stosownej decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji publicznej bądź o umorzeniu postępowania. Przy czym nie jest możliwe skuteczne podniesienie zarzutu bezczynności w sytuacji, gdy żądana informacja nie stanowi informacji publicznej (jak też gdy nie istnieje, czy też nie jest w posiadaniu organu). W takiej sytuacjach organ nie jest zobowiązany ani do udostępnia żądanej informacji, ani do wydania decyzji o odmowie jej udostępnienia. Prawo dostępu do informacji publicznej oznacza bowiem dostęp do informacji będącej faktycznie informacją publiczną, a z przypisów ustawy o dostępnie informacji publicznej jednoznacznie wynika, że udostępnieniu w trybie u.d.i.p. podlega tylko informacja publiczna (art. 6 ust. 1 u.d..i.p.). Tak więc tylko w sytuacji ustalenia, że dana informacja stanowi informację publiczną, jak też że wniosek o jej udostępnienie skierowany jest do podmiotu zobowiązanym do jej udzielenia, można rozpatrywać ewentualną bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej.

Jak podkreślono to wyżej, informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.). Krąg informacji, które ustawa, w ramach katalogu otwartego w szczególności uznaje za informację publiczną, określony został w przepisie art. 6 tej ustawy. Na podstawie wskazanego przepisu, uwzględniając konstytucyjną konstrukcję prawa do informacji zawartą w art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP przyjmuje się, że informacją publiczną jest każda informacja wytworzona przez władze publiczne, przez osoby pełniące funkcje publiczne oraz inne podmioty, które wykonują funkcje publiczne lub gospodarują mieniem publicznym, jak również informacje odnoszące się do wspomnianych władz, osób i innych podmiotów. Pojęcie informacji publicznej odnosi się zatem do wszelkich faktów dotyczących spraw publicznych i tych, które odnoszą się do publicznej sfery działalności. W tym znaczeniu nie stanowią informacji publicznej wszelkiego rodzaju wyjaśnienia, objaśnienia czy tłumaczenia organu kwestii związanych z daną informacją publiczną. Udostępnieniu podlega bowiem sama informacja, stanowiąca obiektywnie istniejący fakt, a nie przyczyny, dla których dana informacja ma określoną treść, czy z powodu których została podjęta bądź też nie przez dany organ, czy też znajduje się w danym, a nie innym miejscu. Tego typu informacje nie stanowią informacji publicznej dotyczącej spraw publicznych. Wyjaśnienia, motywacje i tłumaczenia organu nie są objęte zakresem przedmiotowym ustawy o dostępnie do informacji publicznej i jako takie nie podlegają udostępnieniu w trybie jej przepisów. Z tych przyczyn nie można było uznać zawartego w pkt 2 wniosku skarżącego żądania wyjaśnienia przyczyn, dla których wykonywane przedsięwzięcie przy Jeziorze L., w przeciwieństwie do modernizacji skwerku na placu [...], nie jest ujęte w uchwałach Rady Miejskiej i nie można znaleźć go na stronach internetowych Urzędu Miejskiego - za informację publiczną. W sytuacji zaś, gdy sprawa nie dotyczy informacji publicznej, to – jak zaznaczono to wcześniej - nie ma podstaw do rozpatrywania bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej, gdyż tego typu sprawa nie może być załatwiona w jednej z ww. prawnych form działania organu administracji publicznej, określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej. W konsekwencji więc w takim wypadku skarga na bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej jest niedopuszczalna. Poczynione zatem przez Sąd ustalenie co do charakteru informacji żądanej przez skarżącego w pkt 2 wniosku z dnia [...], spowodowało konieczność odrzucenia wniesionej w sprawie skargi w części dotyczącej żądania z pkt 2 wniosku, albowiem objęta nim informacja nie stanowi infrakcji publicznej. O powyższym Sąd orzekł na postawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Ustosunkowując się natomiast do żądań zawartego w pkt 1 i 3 wniosku z dnia [...], w ramach których to skarżący domagał się wskazania gdzie znajduje się dokumentacja projektowo-kosztorysowa inwestycji oraz określenia kosztu, źródło finansowania, wykonawcy oraz autora projekty inwestycji, Sąd stwierdza, że w tym zakresie organ w ustawowym terminie 14 dni udzielił skarżącemu pełnej żądnej przez niego informacji. W piśmie z dnia [...] poinformował bowiem wnioskodawcę, że dokumentacja projektowo-kosztorysowa dotycząca zagospodarowania skweru nad Jeziorem L. znajduje się w Urzędzie Miejskim w L., że przedsięwzięcie zagospodarowania przedmiotowego skweru wykonywane jest przez firmę [....], i że jest ono realizowane w ramach środków bieżących budżetu Gminy L. na rok [...], udostępnionego na stronie BlP Urzędu Miejskiego w L.m, w ramach działu [...] rozdziału [...] - utrzymanie zieleni w miastach i gminach, w którym w zostały zaplanowane środki na zakup materiałów, wyposażenia i pozostałych usług. Zdaniem Sądu, wskazane przez organ dane odpowiadają żądaniu wniosku z dnia [...] i stanowią zgodną z unormowaniami u.d.i.p. odpowiedź organu w formie czynności materialno-technicznej na żądanie skarżącego udzielenia informacji publicznej. To, że organ wyjaśnił jednocześnie w piśmie z dnia [...] przyczyny, dla których nie było w tamtym czasie możliwe udostępnienie skarżącemu do wglądu dokumentacji projektowo-kosztorysowej inwestycji nie oznacza i nie zmienia okoliczności, że w sprawie organ udzielił skarżącemu żądnej przez niego informacji i wskazał mu miejsce, w którym znajduje się dokumentacja projektowo-kosztorysowa inwestycji. Nie zmienia również charakteru żądanej informacji późniejsze jej zweryfikowanie w sytuacji, gdy stanowiąca przedmiot skargi na bezczynność odpowiedź organu została udzielona skarżącemu przed dokonaniem zmiany żądania wniosku. W tym stanie rzeczy, stwierdzając że w sprawie organ udzielił skarżącemu odpowiedź na żądania zawarte w pkt 1 i 3 wniosku z dnia [...] w zakresie adekwatnym do ich treści, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu wniesionej w sprawie skargi w części dotyczącej żądania zawarte w pkt 1 i 3 wniosku uznając, że Burmistrz N. w tym zakresie nie pozostaje w bezczynności.