Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 762/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2007-12-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie sądowe
Powołane przepisy: article: art. 57 ust. 7, art. 59 lit. f
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
article: art.125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Maria Mysiak,, Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Protokolant Małgorzata Frej, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi R. G. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu postanawia: zawiesić postępowanie sądowe do czasu wydania przez Trybunał Konstytucyjny orzeczenia w sprawie pytania prawnego skierowanego przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie o sygn. akt IIOSK 568/06.


UZASADNIENIE

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18 września 2007r. w sprawie o sygn. akt II OSK 568/06 przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie orawne, czy art. 59f ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2003r. Nr 207, poz. 643 ze zm.) ustalający podstawę naliczania wymiaru kary, o której mowa w tym przepisie jest zgodny z art. 2 w zakresie, w jakim narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP oraz czy art. 57 ust. 7 ustawy Prawo budowlane w zakresie, w jakim przewiduje stawkę kary za przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego lub jego części z naruszeniem art. 54 i 55 stanowiącą dziesięciokrotność kary, o której mowa w art. 59f ust. 1 prawa budowlanego jest zgodny z art. 2 w zakresie, w jakim narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP. Powyższe przepisy stanowiły też prawną podstawę zaskarżonej decyzji.

W związku z pytaniem prawnym, jakie zostało skierowane do Trybunału Konstytucyjnego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 września 2007r., w sprawie o sygn. akt II OSK 568/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), postanowił zawiesić postępowanie sądowe w niniejszej sprawie.

Sygn. akt II SA/Sz 762/07

U Z A S A D N I E N I E

Postanowieniem z dnia 13.09.2007 r. Sąd oddalił wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia wydanego na podstawie art.57 ust.7i 59f ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 nr 207 poz.2016) nakładającego na nią karę w wysokości (...( z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego.

Powyższego postanowienia skarżąca nie zaskarżyła.

Wydanym na rozprawie postanowieniem z dnia 6.12.2007 r. Sąd na podstawie art.125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zawiesił postępowanie sądowe z uwagi na to, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18.09.2007 r. w sprawie o sygn. akt II OSK 568/06 wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym – czy art.59f ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 643 ze zm.) ustalający podstawę naliczania wymiary kary, o której mowa w tym przepisie, jest zgodny z art. 2 Konstytucji RP w zakresie, w jakim narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i art. 32 ust.1 Konstytucji RP oraz czy art.57 ust.7 ustawy Prawo budowlane w zakresie, w jakim przewiduje stawkę kary za przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego, lub jego części z naruszeniem art.54 i 55 stanowiącą dziesięciokrotność kary, o której mowa w art.59f prawa budowlanego jest zgodny z art.2 Konstytucji w zakresie, w jakim narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i art.32 ust.1 Konstytucji RP.

Rozstrzygnięcia powyższej kwestii przez Trybunał Konstytucyjny będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie także w niniejszej sprawie.

Po wydaniu powyższego postanowienia pełnomocnik skarżącej ponownie złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia podnosząc iż jego wykonanie naraża skarżącą na straty w działalności gospodarczej, a ponadto powołał się na zawieszenie postępowania sądowego i stanowisko sądu w analogicznej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Podniesione w skardze i we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia okoliczności – zdaniem Sądu – wskazują na możliwość wyrządzenia

skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, związanych z przeprowadzeniem działalności gospodarczej, zatem przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego postanowienia na podstawie art.61 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 – dalej P.p.s.a).

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż wniosek z dnia 13.12.2007 r. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia jest zasadny, wobec czego na podstawie art.61 § 4 p.p.s.a. zmienił swe postanowienie z dnia 13.09.2007 r. i na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.