Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 875/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-09-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Ewidencja ludności
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno po rozpoznaniu w dniu 4 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 stycznia 2008 r., sygn. akt II SA/Gl 477/07 oddalające wniosek W. P. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi W. P. na postanowienie Wojewody Ś. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie wymeldowania postanawia oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 9 stycznia 2008 r., sygn. akt II SA/Gl 477/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek W. P. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie z Jej skargi na postanowienie Wojewody Ś. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie wymeldowania w kwestii wniosku W. P. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 8 listopada 2007 r., sygn. akt II SA/GL 477/07. W uzasadnieniu podano, że W. P. nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu w/w terminu. Wskazano, że w wykonaniu normy art. 6 kpa skarżąca wraz z zawiadomieniem o rozprawie została pouczona, iż uzasadnienie wyroku oddalającego skargę zostanie jej doręczone jedynie na wniosek, zaś termin do złożenia takiego wniosku wynosi 7 dni od dnia ogłoszenia orzeczenia. Stwierdzono, że nieznajomość regulacji prawnej w tym zakresie po stronie skarżącej nie może stanowić przesłanki uzasadniającej przywrócenie terminu. Przy dochowaniu należytej staranności skarżąca miała bowiem możliwość w terminie siedmiodniowym zasięgnąć informacji odnośnie rozstrzygnięcia, jakie zapadło na posiedzeniu w dniu 8 listopada 2007 r. i złożyć, zgodnie z powyższym pouczeniem wniosek z zachowaniem ustawowego terminu. Sąd wskazał też, że w zawiadomieniu o rozprawie podany został stronie numer telefonu Wydziału, w którym przedmiotowa sprawa była rozpoznawana, strona została także pouczona o możliwości zapoznania się z aktami w siedzibie Sądu. Jak podano, skarżąca skorzystała z tej możliwości, lecz dopiero w dniu 20 listopada 2007 r. Przywołany przez skarżącą pkt 2 pouczenia zawiadomienia o rozprawie w sposób jednoznaczny stanowi, że odpisu sentencji wyroku ogłoszonego na rozprawie nie doręcza się stronom nieobecnym na tym posiedzeniu, z wyjątkiem osoby pozbawionej wolności, pod warunkiem, iż nie jest ona reprezentowana przez fachowego pełnomocnika. Skarżąca zatem nie miała podstaw ku temu, aby pozostawać w błędnym przeświadczeniu, iż odpis sentencji wyroku, jaki zapadł w niniejszej sprawie zostanie jej doręczony z urzędu.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wskazała, że w dniu wydawania wyroku tj. 8-ego listopada 2007 r., sygn. akt II SA/Gl 47/07 toczyła się przez Sądem Okręgowym w G. Wydział [...] sprawa przeciwko S. P.. Podała też, że Wojewódzki Sąd Administracyjny był informowany o toczących się przeciwko S. P. postępowaniach przed instancjami sądowymi oraz o ich trybach i stanie zaawansowania a oddalenie wniosku o przywrócenie terminu ma na celu uniemożliwienie przedstawienia istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych. Wniesiono o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 kpa.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie wskazać trzeba, że do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)

Stosownie do przepisu art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Oznacza to, że przywrócenie terminu może nastąpić, gdy strona uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Brak winy polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Sąd przy tym powinien brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy.

W warunkach sprawy podzielić należy ocenę dokonaną przez Sąd Wojewódzki, że strona składająca wniosek o przywrócenie terminu, nie wykazała braku zawinienia po swojej stronie.

Argumenty podane we wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, w żadnym wypadku, nie mogą świadczyć o braku winy strony w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu. Za takie argumenty, w zaistniałym stanie faktycznym nie można uznać braku fachowej wiedzy w zakresie postępowania sądowoadministracyjnego. Wskazać trzeba, iż w zawiadomieniu o rozprawie skarżąca zgodnie z art. 6 p.p.s.a. strona została pouczona, iż uzasadnienie wyroku oddalającego skargę zostanie jej doręczone jedynie na wniosek, zaś termin do złożenia takiego wniosku wynosi 7 dni od dnia ogłoszenia orzeczenia. Zasadnie zatem stwierdził Sąd I instancji, że nieznajomość regulacji prawnej w tym zakresie po stronie skarżącej nie może stanowić przesłanki uzasadniającej przywrócenie terminu. Przy dochowaniu choćby minimum staranności skarżąca miała bowiem możliwość w terminie siedmiodniowym zasięgnąć informacji odnośnie rozstrzygnięcia, jakie zapadło na posiedzeniu w dniu 8 listopada 2007 r. i złożyć, zgodnie z powyższym pouczeniem wniosek z zachowaniem ustawowego terminu zważywszy, że w zawiadomieniu o rozprawie został stronie również podany numer telefonu Wydziału, w którym przedmiotowa sprawa była rozpoznawana. Dodać także należy, iż strona została także pouczona o możliwości zapoznania się z aktami w siedzibie Sądu. Skarżąca skorzystała z tej możliwości, lecz dopiero w dniu 20 listopada 2007 r. Powyższe okoliczności przesądzają jednoznacznie, że skarżąca nie dochowała należytej staranności w prowadzeniu własnej sprawy.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 powoływanej już ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.