Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 1517/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-07-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 93 ust. 2
journal: Dz.U. 2013 poz 1414
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym -  tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Hanna Kamińska po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku M. Sp. z o.o. w P. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej M. Sp. z o.o. w P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 4 marca 2015 r.; sygn. akt III SA/Wr 754/14 w sprawie ze skargi M. Sp. z o.o. w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] września 2014 r.; nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. wyrokiem z dnia 4 marca 2015 r., sygn. akt III SA/Wr 754/14, oddalił skargę M. Sp. z o.o. w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] września 2014 r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.

W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku spółka wniosła m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji o wymierzeniu kary pieniężnej w wysokości 10.000 zł. Uzasadniając wniosek, wskazała, że wysokość kary stanowi 1/5 część jej kapitału zakładowego, zaś zysk spółki za ostatni rok obrotowy wyniósł 17.345,23 zł. Zdaniem skarżącej, egzekucja tej kwoty grozi spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków i naruszeniem jej płynności finansowej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Będący przedmiotem rozpoznania niniejszej sprawy wniosek skarżącej dotyczy wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej we W. o nałożeniu kary pieniężnej na podstawie art. 92a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2013 r. poz. 1414 ze zm.; dalej: u.t.d.). Zgodnie z art. 93 ust. 2 tej ustawy, decyzja ostateczna, nakładająca karę pieniężną, staje się wykonalna po upływie 30 dni od jej doręczenia, jeżeli strona nie wniosła skargi na decyzję do właściwego sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi decyzja staje się wykonalna z chwilą: 1) odrzucenia skargi; 2) cofnięcia skargi; 3) wydania przez sąd prawomocnego orzeczenia o oddaleniu skargi. Oznacza to, że decyzja o nałożeniu kary pieniężnej staje się wykonalna dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Jeżeli więc złożona została skarga do sądu administracyjnego, to z mocy art. 93 ust. 2 u.t.d. decyzja ta jest niewykonalna, a wniosek o jej wstrzymanie staje się bezprzedmiotowy.

W związku z tym, że postępowanie o ochronę tymczasową jest postępowaniem incydentalnym, a ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.) podstawę do umorzenia postępowania wskazuje w ściśle określonych przepisach (art. 118 § 2, art. 130 § 1, art. 161, 189, 282 § 2), wśród których nie ma odwołania do art. 61. Umorzenie dotyczy tylko pism wszczynających postępowanie sądowoadministracyjne (skarg i wniosków w rozumieniu art. 63 p.p.s.a.), a więc wskazane w ustawie przypadki odnoszą się do całkowitego umorzenia postępowania sądowego, a nie postępowania incydentalnego, jakim jest postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (tak: B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wydawnictwo Lex, 2013: uwaga nr 3 in fine do art. 61 p.p.s.a. i uwaga nr 18 do art. 161 p.p.s.a.). Brak więc podstaw do umorzenia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 61 p.p.s.a. postępowania w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.