Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 20/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2015-03-24 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 246 §1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Małgorzata Klimek po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. G. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi A. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie: orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności wspólników spółki cywilnej za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług postanawia: 1) zwolnić skarżącą od kosztów sądowych 2) ustanowić radcę prawnego


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 26 stycznia 2015r., skarżąca A. G. zwróciła się

o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Ze złożonego przez skarżącą formularza wniosku PPF wynika, iż wnioskodawczyni prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, otrzymuje zasiłek okresowy z powodu bezrobocia w wysokości 271 zł miesięcznie. Skarżąca posiada mieszkanie w "[...]" zajęte przez komornika oraz nieruchomość w "[...]", gmina "[...]" której jest współwłaścicielem.

Argumentując wniosek skarżąca wskazała, iż jest bezrobotna, bez prawa do zasiłku, bez źródła dochodu oraz na fakt, iż utrzymuje się z pomocy socjalnej MOPS.

Do wniosku załączono kserokopię decyzji Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z "[...]" z dnia 14 stycznia 2015r. w przedmiocie przyznania wnioskodawczyni zasiłku okresowego z powodu bezrobocia w wysokości 271,00 zł miesięcznie. Ponadto załączono zaświadczenie z Powiatowego Urzędu Pracy w "[...]" z dnia 30 grudnia 2014r., z którego wynika, iż skarżąca jest zarejestrowana w urzędzie jako osoba bezrobotna od dnia 20 września 2012r., od tego dnia nie posiada prawa do zasiłku. Wskazano, iż brak jest dla niej propozycji pracy i przekwalifikowania.

W dodatkowym oświadczeniu, złożonym na wezwanie w trybie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. z 2012r. , poz. 270 ze zm., dalej cyt. jako p.p.s.a.), skarżąca wyjaśniła, iż mieszka sama, utrzymuje się z kwoty 271 zł. Nie płaci za gaz, TV, czynsz, ogrzewanie, wywóz odpadów. Internetu nie posiada. Za energię elektryczną płaci ze środków otrzymanych z MOPS, jest to kwota 150 zł co drugi miesiąc. Wyżywienie opłaca ze środków otrzymywanych z MOPS. Nie posiada samochodu. Nie leczy się bo nie ma za co. Nie jest ubezpieczona prywatnie. Nie płaci podatków, bo nie ma za co. Wyjaśniła, iż nie może przedłożyć dokumentów potwierdzających ponoszone wydatki, bo ich nie ponosi. Wskazała, iż pomocy udzielają jej osoby zaprzyjaźnione w postaci wyżywienia oraz środków czystości. Wyjaśniła, iż posiada jeden rachunek w banku, ale od 2012r.

z niego nie korzysta, ponieważ nie prowadzi żadnych transakcji. Odnosząc się do pytania o drugą nieruchomość skarżąca wskazała, iż jest jej współwłaścicielem jedynie na piśmie. Nieruchomość składa się z budynków, hali, szkoły, w których były wspólnik prowadzi bezprawnie działalność gospodarczą. Wskazała, iż nieruchomość przynosi pożytki, ale były wspólnik A. W. nie rozlicza się ze skarżącą. Podała, że "sprawy w sądach, w trakcie rozpoznania". Wyjaśniła również, iż jej mąż zginął

w wypadku samochodowym, od 1991r jest wdową. Podniosła, że mieszkanie w którym zamieszkuje zajęte jest przez komornika, egzekucja została umorzona z uwagi na brak możliwości uzyskania z egzekucji sumy wyższej od kosztów egzekucyjnych. Do oświadczenia wnioskodawczyni złożyła ponownie kserokopię decyzji z MOPS w "[...]" z dnia 14 stycznia 2015r., aktualne zaświadczenie z Powiatowego Urzędu Pracy

w "[...]" z dnia 29 stycznia 2015r. oraz kserokopię pisma do Sądu Okręgowego

w "[...]" z dnia 9 października 2013r. informującego, iż skarżąca od grudnia 2010r. korzysta ze świadczeń z pomocy społecznej.

Rozpoznając niniejszy wniosek zważono, co następuje:

Zgodnie z treścią przepisu art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd przyznaje prawo pomocy w zakresie całkowitym, w przypadku gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest

w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Celem występującej

w postępowaniu sądowoadministracyjnym instytucji "prawa pomocy" jest zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na dochody, stan majątkowy

i rodzinny nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Zawarte w art. 246 §1 p.p.s.a. sformułowanie "gdy osoba ta wykaże" oznacza, że to na wnoszącym wniosek o przyznanie prawa pomocy spoczywa obowiązek udowodnienia, iż znajduje się on w tej szczególnej sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy.

Przedstawiona wyżej sytuacja materialna skarżącej przemawia za uznaniem, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym przez nią zakresie. W sytuacji, gdy jedynym źródłem utrzymania wnioskodawczyni jest zasiłek z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej

w kwocie 271 zł miesięcznie, za obiektywnie niemożliwe uznać należy zabezpieczenie środków pieniężnych, które mogłyby być przeznaczone na pokrycie kosztów postępowania związanych z wniesieniem skargi oraz ustanowieniem pełnomocnika. Skarżąca nie posiada również majątku nieruchomego, który mógłby służyć pozyskaniu środków finansowych. Mieszkanie w którym zamieszkuje zajęte jest przez komornika, natomiast co do drugiej nieruchomości, to skarżąca została pozbawiona władztwa nad nią. O trudnej sytuacji finansowej świadczy również nieopłacanie części kosztów utrzymania oraz konieczność korzystania z pomocy innych osób.

W tym stanie rzeczy, stwierdzić należy, iż sytuacja finansowa skarżącej jest rzeczywiście trudna i uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wnioskodawczyni wykazała, że nie jest w stanie wygospodarować środków na pokrycie kosztów sądowych oraz pozyskanie we własnym zakresie pomocy profesjonalnego pełnomocnika.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.