Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 53/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2012-02-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Przyznano wnioskodawcy wynagrodzenie
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata G. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek postanawia przyznać wnioskodawcy od Skarbu Państwa wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w łącznej kwocie 221,40 zł /słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy/ za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 23 listopada 2009 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał w niniejszej sprawie skarżącemu prawo pomocy przez ustanowienie adwokata.

Okręgowa Rada Adwokacka [...] wyznaczyła na pełnomocnika skarżącego z urzędu adwokata W. K.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2010 r. oddalił skargę J. S. i zasądził na rzecz pełnomocnika kwotę 313,54 zł (w tym podatek VAT) tytułem nieopłaconej pomocy przyznanej z urzędu.

Pełnomocnik z urzędu adwokat W. K. sporządził i wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku Sądu oddalającego skargę. Wniósł także o przyznanie kosztów nieopłaconej udzielonej z urzędu pomocy prawnej.

Następnie pismem z dnia 25 listopada 2011 r. Okręgowa Rada Adwokacka [...] wyznaczyła na pełnomocnika skarżącego z urzędu adwokata G. S. do pełnienia czynności przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w niniejszej sprawie, objętej sygnaturą akt II GSK 1351/10 (k. 148).

Z protokołu rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym z dnia 13 grudnia 2011 r. wynika, że wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką [...] pełnomocnik z urzędu adw. G. S. brał udział w tej rozprawie i podtrzymał skargę kasacyjną (k. 150).

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 13 grudnia 2011 r., sygn. akt II GSK 1351/10 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku. W uzasadnieniu NSA wskazał, że właściwym do rozpoznania wniosku o przyznanie wynagrodzenia za wykonane zastępstwo prawne jest referendarz sądowy albo wojewódzki sąd administracyjny.

W piśmie z dnia 20 grudnia 2011 r. adwokat G. S. wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w związku z udziałem w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 13 grudnia 2011 r. i oświadczył, że nie zostały one opłacone ani w całości ani w części.

W niniejszej sprawie rozpoznaniu podlega powyższy wniosek adw. G. S. z dnia 20 grudnia 2011 r.

Zgodnie z brzmieniem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163 , poz. 1348 ze zm., dalej: rozporządzenie).

Z treści art. 253 zdanie drugie p.p.s.a. wynika, że jeżeli adwokat przyznany w ramach prawa pomocy i wyznaczony przez okręgową radę adwokacką ma podjąć czynności poza siedzibą sądu orzekającego wówczas może wystąpić z wnioskiem do właściwej okręgowej rady adwokackiej o wyznaczenie adwokata z innej miejscowości do wykonania tych czynności.

Powyższa sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, gdyż adwokat G. S., który wniósł o zasądzenie wynagrodzenia z tytułu uczestnictwa w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym został dnia 25 listopada 2011 r. wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką [...] w miejsce adwokata wyznaczonego przez Okręgową Radę Adwokacką [...] do pełnienia czynności przed tym Sądem.

Adwokat G. S., wyznaczony w trybie art. 253 p.p.s.a., nie prowadził sprawy w pierwszej instancji, nie sporządził i nie wniósł skargi kasacyjnej, natomiast uczestniczył w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. c) rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

Stawka minimalna określona w pkt 1 wynosi w niniejszej sprawie 240 zł (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia).

W myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta

z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty,

o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

Wobec powyższego należne wnioskodawcy wynagrodzenie za dokonaną czynność przysługuje w wysokości 180 zł, co po podwyższeniu o 23% stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę 221,40 zł.

Z tych względów, na wskazanej wyżej podstawie prawnej, orzeczono jak w sentencji.