Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1260/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2012-02-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G., L. S. i J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2011 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu na skutek wniosków skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

II SA/Rz 1260/11

U Z A S A D N I E N I E

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] września 2011 r., nr [...] utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...] o ustaleniu dla Z. G. warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku inwentarsko-magazynowo-garażowego wraz z niezbędnymi urządzeniami przeznaczonego do chowu 120 sztuk tuczników na głębokiej ściółce, magazynowanie paszy i pomieszczeń garażowych na maszyny i sprzęt rolniczy na działce nr 1035/7, położonej w miejscowości C., gmina [...].

M. G. oraz L. S. i J. S. w skargach do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na wyżej opisaną decyzję zawarli wnioski o wstrzymanie jej wykonania. W treści uzasadnienia skarg, skarżący nie podali jakichkolwiek okoliczności, dotyczących złożonych wniosków. Natomiast objęta skargą argumentacja stron podważa jedynie legalność zaskarżonych rozstrzygnięć administracyjnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

wnioski nie zasługują na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270

ze zm., określanej dalej jako P.p.s.a.) Sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest zatem we wskazanych sytuacjach szczególną, a jednocześnie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony.

O trudnych do odwrócenia skutkach decyzji mówić można w odniesieniu do takich prawnych lub faktycznych następstw decyzji, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (zob. postanowienie z dnia 3 sierpnia 2006 r. sygn. II SA/Bk 352/2006,

Lex Polonica nr 1241556).

Z powołanego wyżej przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że Sąd może uwzględnić wniosek strony, gdy zachodzi co najmniej jedna z przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonaniu aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący nie tylko nie uprawdopodobnili, ale nawet nie wskazali, z jakiej przyczyny wykonanie decyzji przed rozstrzygnięciem skargi mogłoby wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki w rozumieniu przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a.

Należy zwrócić uwagę, że uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Samo zaś złożenie wniosku bez podania przez skarżących uzasadnienia, nie może stanowić samodzielnej przesłanki do jego orzeczenia.

Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.