Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1428/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2006-11-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 1 lit.a i lit.c , art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska Sędziowie Sędzia NSA Henryk Dolecki /spr./ Sędzia NSA Stefan Kłosowski Protokolant Aneta Kukla po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2006r. sprawy ze skargi D. V. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego I. u c h y l a zaskarżoną decyzję, II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, III. zasądza od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] na rzecz pełnomocnika skarżącej, radcy prawnej J.K. kwotę [...] zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 50 ust. 1 i art. 51 ust. l pkt. 1 art. 54, art. 56 i art. 58 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu

i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 12 października 1991 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.j. Dz. U. z 2001r. Nr 79. poz. 856 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania D.V. od decyzji z dnia [...] r., Nr [...], Wójta Gminy [...], ustalającej lokalizację inwestycji celu publicznego polegającą na budowie kanalizacji i osadników - utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że organ I instancji ustalił lokalizację inwestycji celu publicznego polegającą na budowie kanalizacji ściekowej tłocznej

i grawitacyjnej z przyłączami, przepompowni ścieków oraz w obrębie oczyszczalni ścieków: osadników osadu, placu składowego odwadniającego osadu, linii do wapnowania osadu, wykonania dodatkowego opomiarowania, wymianie elementów reaktora na terenach położonych w obrębach gminy [...] w miejscowościach: [...] a przepompownie ścieków także dla miejscowości położonych w wymienionych obrębach oraz w [...],[...] i [...].

Jako podstawę prawną ustalenia warunków zabudowy dla projektowanej inwestycji przyjęto art. 50 ust. 1, art. 51 ust. 1 pkt 1 i art. 54 ust. 1 ustawy z dnia

27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.).

Od powyższej decyzji odwołała się D.V., oświadczając, że kwestionuje jedynie załącznik do decyzji w postaci mapy w skali 1:5000 (sieć kanalizacyjna [...], która jest nieaktualna a w obrębie [...] nie ma działki Nr [...] W dniu [...] r. Strona uzupełniła treść odwołania zarzucając, że nie wiedziała o planowanej inwestycji, ponieważ nie doręczono jej żadnego pisma informacyjnego, ani nie wywieszono w gablocie ogłoszeń, tak jak uczyniono to wcześniej z planem zagospodarowania przestrzennego. Dlatego nie miała możliwości zapoznania się z raportem oddziaływania na środowisko i wnieść uwag co do przebiegu planowanej sieci kanalizacyjnej i umiejscowienia przepompowni. Nieaktualna mapa w skali 1:5000 nie przedstawia istniejących już wcześniej na terenie [...] studzienek kanalizacyjnych, rur odpływowych na deszczówkę, szamb oraz wszystkich istniejących i nieistniejących budowli. Wniesione przez zainteresowaną zarzuty do decyzji Nr [...] dotyczące nieaktualnej mapy i nieistnienia działki Nr [...] były ogólne a o sprecyzowanie ich

i wniesienie przez zainteresowaną uwag poprosił ją urzędnik Gminy [...]. Nieprawdą jest też, że chciano załatwić sprawę polubownie, gdyż zainteresowana nie mogła się zgodzić z nieprawdą jaką zawarł Wójt w uzasadnieniu decyzji, ponieważ nie wiedziała o rozpoczęciu postępowania i sporządzonym projekcie inwestycji, a mapa w skali 1: 5000, doręczona jej listem zwykłym w dniu [...] r. jest niekompletna, bo nie posiada żadnych oznaczeń ani wymaganych pieczęci i jest najprawdopodobniej z lat osiemdziesiątych. Poza tym w projekcie nie zostały ujęte ani rowy, ani studzienki na odpływ deszczówki. Zainteresowaną zapewniano, że doręczony jej projekt przebiegu sieci kanalizacyjnej jest projektem wstępnym i Wójt zobowiąże się do aktualizacji mapy, czego nie uczynił. D.V. zakwestionowała też twierdzenie Wójta Gminy [...], że winę za nie dokonanie zmiany w ewidencji gruntów dotyczące podziału działki Nr [...] w [...] ponoszą zainteresowani, bo nie dostarczyli wymaganych prawem dokumentów. Sąd Rejonowy w [...] wydał postanowienie w sprawie podziału działki Nr [...] już w dniu [...]r. a więc przed rozpoczęciem sprawy dotyczącej budowy sieci kanalizacyjnej. Jedną ze stron w sprawie była gmina [...], która nie czyniła żadnych starań w celu zmiany danych w ewidencji gruntów. W kolejnym piśmie procesowym strona wniosła o podłączenie do sieci kanalizacyjnej jej obory i budynku mieszkalnego wzorem przebiegu sieci u innych mieszkańców [...].

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] odnosząc się do podniesionych zarzutów stwierdziło, że argumenty odwołującej nie podważają ustaleń poczynionych przez organ pierwszej instancji ani zgodności z prawem kwestionowanego rozstrzygnięcia. Istota administracyjnego postępowania odwoławczego polega na ponownym rozstrzygnięciu sprawy administracyjnej, nie zaś jedynie na kontroli zasadności zarzutów podniesionych w odwołaniu od orzeczenia organu pierwszej instancji (art. 138 w związku z art. 140 kpa).

Zgodnie z art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu

i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz postanowieniach i decyzji kończącej postępowanie, strony zawiadamia się w drodze obwieszczenia, a także w sposób zwyczajowo przyjęty

w danej miejscowości. Inwestora oraz właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości, na których będą lokalizowane inwestycje celu publicznego zawiadamia się na piśmie. Natomiast odwołanie od takiej decyzji powinno zawierać zarzuty odnoszące się do decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowodu uzasadniające to żądanie (art. 53 ust. 6 ustawy) .

Odwołanie D.V. pomimo, że nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 53 ust. 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (zarzuty odwołania dotyczą skali mapy oraz nie istnienia działki Nr [...]), a nie postępowania administracyjnego w sprawie wydania przedmiotowej decyzji, zostało przez Kolegium ocenione z punktu widzenia przepisów prawnych, mających zastosowanie w sprawie.

Szczegółowa analiza akt sprawy przekazanych przez organ pierwszej instancji wykazała, że zaskarżona decyzja została wydana zgodnie

z obowiązującymi przepisami prawa materialnego, a mianowicie ustawą z dnia

27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i prawa procesowego.

Kolejną kwestią, którą Kolegium szczegółowo zbadało było zakwalifikowanie planowanego zamierzenia do inwestycji celu publicznego. Zdaniem organu odwoławczego przedmiotową inwestycję zasadnie zaliczono do inwestycji. celu publicznego. W tej sytuacji wniosek gminy [...] w sprawie ustalenia warunków zabudowy winien być rozpatrzone zgodnie z wnioskiem, a mianowicie w trybie przewidzianym w przepisach zawartych w art. 59 do art. 64 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Ocena zaskarżonej decyzji w aspekcie przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w sytuacji braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego pozwoliła, zdaniem organu odwoławczego stwierdzić, że postępowanie poprzedzające wydanie przedmiotowej decyzji wyczerpuje tryb określony w przepisach ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (art. 59 - 64 cyt. ustawy), a także w przepisach wykonawczych t.j. w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 188), w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie oznaczeń i nazewnictwa stosowanych w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz decyzji o warunkach zabudowy (Dz. U. Nr 164, poz. 1589), w rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 43, poz. 430), a także w art. 6 pkt. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000r. Nr 46, poz. 543 ze zm.), oraz ustawie z dnia 18 lipca 2001r. Prawo wodne (Dz. U. Nr 115, poz. 1 229 ze zm.).

Przedmiotowa inwestycja jest zaliczana do inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska na podstawie dyrektywy 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985r.

W związku z tym postanowieniem Wójta Gminy [...], po zaopiniowaniu przez Starostę Powiatowego i Państwowego Terenowego Inspektora Sanitarnego, ustalony został obowiązek sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko. Raport oddziaływania na środowisko przyrodnicze został sporządzony i obejmuje całość planowanej inwestycji. Z treści raportu wynika, że realizacja planowanej inwestycji wpłynie korzystnie na środowisko, zmniejszy zagrożenie ekologiczne dla wód powierzchniowych oraz wielu gatunków flory i fauny oraz uporządkuje stan sanitarny gminy. Poza tym przedmiotowa inwestycja w ramach zintegrowanej gospodarki wodno-ściekowej w dorzeczu Parsęty została uzgodniona w trybie art. 33, art. 56 i art. 93 ustawy o ochronie przyrody, dyrektywy 85/337/EWG z dnia

27 czerwca 1985r. w sprawie oceny wpływu wywieranego przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko (Dz. Urz. WE 1175 z dnia

5 lipca 1985r.), art. 3 i art. 37 ustawy z dnia 14 marca 1985r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 1998r. Nr 90, poz. 575 ze zm.), art. 39 pkt. 1 ust. 1 ustawy

z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych z [...] Zarządem Dróg Wojewódzkich w [...] i Zarządem Dróg Powiatowych w [...] oraz z [...] Zarządem Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...]. Przy czym nie jest to jeszcze projektowany przebieg omawianej sieci lecz tylko planowany. Projektowany przebieg planowanej inwestycji będzie dopiero opracowany na etapie zatwierdzenia projektu i wydania pozwolenia na budowę.

Ponadto organ odwoławczy stwierdził, że zainteresowana nie wskazała w odwołaniu w jaki sposób, w związku z planowaną inwestycją, naruszono jej interes prawny. Poruszona w odwołaniu kwestia podłączenia do sieci kanalizacji obory i budynku mieszkalnego (pismo z dnia 22 września 2005r.) może być przedmiotem rozważań dopiero na etapie opracowywania dokumentacji technicznej i projektu technicznego niezbędnego do wydania pozwolenia na budowę, bowiem zarzut ten dotyczy etapu projektowania przyłączenia nieruchomości do planowanej sieci, a nie obecnego etapu głównej sieci kanalizacji sanitarnej, w której nie dokonuje się rozstrzygnięcia kwestii przyłączy. Z materiału dowodowego wynika, że w obrębie nieruchomości należącej do D.V. sieć taka przebiega i nie będzie problemu

z przyłączeniem nieruchomości odwołującej się do tej sieci. Dlatego nie można zgodzić się z poglądem odwołującej się, że wydana decyzja narusza jej prawo bowiem na mapie nie ma działki Nr [...] oraz, że mapa została sporządzona w skali l:5000. Działka zainteresowanej znajduje się na załączonej do akt sprawy mapie.

Z tym, że skalą mapy 1:5000 posłużono się w celu dokonania uzgodnień, a decyzję o ustaleniu lokalizacji celu publicznego i ustaleniu warunków zabudowy opracowano zgodnie z przepisami na mapie w skali 1:2000.

Zarzut, że gmina nie dokonała zmian ewidencyjnych wynikających ze zniesienia współwłasności nieruchomości nie ma żadnego znaczenia dla planowanej inwestycji, ani też stan faktyczny nie przeszkadza w załatwieniu związanych z tym formalności dla zaskarżonej decyzji bowiem w myśl art. 63 ust. 2 cyt. ustawy decyzja

o warunkach zabudowy nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności

i uprawnień osób trzecich. Nie ma też znaczenia dla prawidłowości decyzji zarzut, że na mapie do celów opiniodawczych, nie zostały naniesione istniejące stare studzienki bowiem kwestia ta dotyczy etapu projektowania a nie ustalania lokalizacji inwestycji.

Zgodnie z art. 53 ust. 6 cyt. ustawy odwołanie od decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego powinno zawierać zarzuty odnoszące się do decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowodu uzasadniające to żądanie. Zainteresowana nie przedstawiła żadnych dowodów potwierdzających jej żądanie. Z rozmowy przeprowadzonej podczas przeglądania akt przez odwołującą się w Samorządowym Kolegium Odwoławczym wynika, że jest zainteresowana zaprojektowaniem sieci kanalizacji sanitarnej na działce stanowiącej własność innej osoby, bowiem takie rozwiązanie byłoby dla niej najkorzystniejsze. Kwestia ta jednak dotyczy jedynie przyłącza i nie może być przedmiotem rozważań w niniejszym postępowaniu.

Zgodnie z art. 53 ust. l ustawy o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz o postanowieniach

i decyzji kończącej postępowanie strony zawiadamia się w drodze obwieszczenia,

a także w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości. W dniu [...]r. sporządzono zawiadomienie o wszczęciu postępowania zawiadamiając właścicieli i władającymi gruntami. W dniu [...] r. podano do publicznej wiadomości poprzez wywieszenie na tablicy ogłoszeń oraz poprzez zamieszczenie na stronie internetowej (w publicznie dostępnym miejscu) dane o planowanej inwestycji.

Natomiast żądanie przez odwołującą się zawiadomienia na piśmie

o wszczęciu postępowania jest chybione bowiem na piśmie zawiadamia się jedynie inwestora, właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości, na których będą lokalizowane inwestycje celu publicznego. Natomiast na gruncie odwołującej się nie będzie lokalizowana omawiana inwestycja, co oznacza, że słusznie nie zawiadomiono zainteresowanej na piśmie.

Organ odwoławczy wyjaśnił także, że przepisy ustawy o planowaniu

i zagospodarowaniu przestrzennym wyznaczają granice treści prawa do zabudowy. Właściciel terenu jest zatem zobowiązany do takiego jego zagospodarowania aby nie naruszyć niczyjego interesu prawnego. Jednak szczegółowe uprawnienia mogą być konkretyzowane dopiero na gruncie Prawa budowlanego (art. 5 ), przy załatwianiu pozwolenia na budowę. W tym też postępowaniu zostanie wzięta pod uwagę kwestia zniesienia współwłasności.

W rozpoznawanej sprawie nie naruszono również przepisów proceduralnych. Zainteresowana zapoznała się w Kolegium z całokształtem materiału dowodowego w sprawie i została poinformowana o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie jej praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego zgodnie z art. 9 kpa.

Od powyższej decyzji D.V. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...].

Skarżąca podniosła zarzut popełnienia przez organ odwoławczy błędu

w ustaleniach faktycznych i prawnych, sformułowania nieprawdziwych twierdzeń oraz nieuwzględnienia wyników przeprowadzonego w dniu [...]r. dodatkowego postępowania wyjaśniającego w sprawie odwołania od decyzji z [...]r. wydanej przez Wójta gm. [...]. Wskazane błędy uzasadniają, zdaniem skarżącej, uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia w celu:

- uzupełnienia braków w projekcie przebiegu sieci kanalizacyjnej

i uwzględnienia podłączenia do działki nr [...] należącej do skarżącej,

- ujęcia w projekcie działek [...],

- wycofania z akt sprawy dokumentów nieprawdziwych.

W obszernym uzasadnieniu skargi D.V. opisała dotychczasowy przebieg postępowania i rozwinęła argumentację podniesionych zarzutów. Skarżąca podkreśliła, że nie wiedziała o wszczęciu postępowania w sprawie. Nie miała więc możliwości zapoznania się z dokumentacją i wniesienia uwag i wniosków. Naruszono tym samym przepis stanowiący, że pisemne zawiadomienie otrzymują osoby władające nieruchomościami na których ma znajdować się inwestycja celu publicznego. Działka nr [...] została podzielona na dwie o numerach [...]. Skarżąca jest właścicielką działki nr [...], która została pominięta

w projekcie trasy sieci kanalizacyjnej z uwagi na brak rury tzw. "cofki" odprowadzającej ścieki z działki skarżącej do przepompowni.

D.V. wskazała też, że przed wydaniem przez organ odwoławczy decyzji, przewodnicząca składu orzekającego zadeklarowała, iż porozmawia

z projektantem i przekona go do usunięcia braków w projekcie sieci kanalizacyjnej. Sprawy te jednak w decyzji zostały przemilczane i brak jest stosownych ustaleń. Poza tym skarżąca na żądanie przewodniczącej złożyła dodatkowe wyjaśnienia wskazując na zaistniałe w toku postępowania nieprawidłowości. Sformułowała też inne zarzuty, m.in. dotyczące faktu nakłaniania jej przez urzędnika gminy do wycofania odwołania. Skarżąca podkreśliła, że sporządzony projekt nie przewiduje podłączenia do sieci należącej do niej nieruchomości nr [...]. Nieprawdą jest też stwierdzenie, że chciała by instalację kanalizacyjną przeprowadzić przez działkę nr [...] będącą własnością sąsiada.

W konsekwencji skarżąca stwierdziła, że w decyzji organu odwoławczego zwrócono uwagę tylko na okoliczności wygodne dla organu I instancji, nie uwzględniając jednak naruszenia interesów skarżącej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany swego stanowiska.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Skargę należało uwzględnić. W kodeksie postępowania administracyjnego ustawodawca sformułował w art. 7, 8, 9 i 10 ogólne zasady w myśl których postępowanie przed organami administracji powinno gwarantować dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, załatwienie sprawy przy uwzględnieniu interesu społecznego i słusznego interesu obywateli. Przebieg postępowania powinien pogłębiać zaufanie obywateli do organów Państwa, a także kulturę i świadomość prawną obywateli. Ponadto organy administracji publicznej obowiązane są wyczerpująco informować strony o okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy

i czuwać nad tym, aby strony inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa. W każdym postępowaniu strona ma prawo do czynnego udziału we wszystkich dotyczących ją czynnościach procesowych w granicach zakreślonych przepisami prawa.

Powyższe, ogólne zasady postępowania muszą być przestrzegane w każdym postępowaniu administracyjnym.

W rozpoznawanej sprawie organ I instancji w decyzji z dnia [...]r. ustalił lokalizację inwestycji celu publicznego polegającą na budowie kanalizacji ściekowej tłocznej i grawitacyjnej z przyłączami wskazując jednocześnie na terenach jakich obrębów położona będzie inwestycja. W pkt 6 sentencji decyzji organ wymienił obręb [...] i w nim między innymi działkę nr [...].

W odwołaniu od powyższej decyzji D.V. podniosła zarzuty dotyczące skali mapy i jej aktualności na dzień wydania decyzji, braku informacji

o wszczęciu postępowania i pozbawieniu tym samym prawa do składania wniosków

i uwag, a także nie uwzględnienie dokonanego w postępowaniu przed Sądem Rejonowym w [...] podziału działki nr [...].

Organ odwoławczy odnosząc się do podniesionych zarzutów wskazał na wstępie na treść art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu

i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) oraz na treść art. 53 ust. 6 powołanej ustawy. Pierwszy z powołanych przepisów nakazuje organowi zawiadomić strony o wszczęciu postępowania w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego w postaci obwieszczenia, a także w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości. Inwestora oraz właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości, na których będą lokalizowane inwestycje celu publicznego zawiadamia się na piśmie. Natomiast drugi z powołanych przepisów stanowi, że odwołanie od decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego powinno zawierać zarzuty odnoszące się do decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie.

W kwestii dotyczącej zawiadomienia skarżącej o wszczęciu postępowania organ odwoławczy zajął rozbieżne stanowisko, ponieważ stwierdził, że

z załączonego do akt sprawy materiału dowodowego wynika, iż w obrębie nieruchomości należącej do skarżącej taka sieć przebiega i nie będzie problemu

z przyłączeniem nieruchomości do sieci kanalizacyjnej (k. 82 akt administracyjnych), a następnie przyjął, ze nie było potrzeby zawiadamiać strony na piśmie, ponieważ na jej gruncie nie będzie lokalizowana przedmiotowa inwestycja (k. 82 – druga strona akt administracyjnych). Istnienie rozbieżnych ocen, dotyczących tej samej kwestii

w uzasadnieniu decyzji jest istotnym uchybieniem procesowym mogącym mieć wpływa na wynik sprawy. Należy w związku z tym podkreślić powinność odniesienia się organu odwoławczego, ponownie rozpatrującego w całości sprawę, do treści rozstrzygnięcia organu I instancji, który w sposób nie budzący wątpliwości wskazał, że planowana inwestycja będzie przebiegać w obrębie [...] na działce nr [...]. Skoro tak, to należało rozważyć kwestię obowiązku organu zawiadomienia strony

o wszczęciu postępowania w trybie art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r.

o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Natomiast co do zastosowania art. 53 ust. 6 cyt. ustawy, to organ II instancji przyjął wprawdzie, że odwołanie nie spełnia ustawowych wymogów ale odwołanie to rozpoznał. Oceniając stanowisko organu odwoławczego w tej kwestii, trzeba wskazać, że od dawna ustalona jest w postępowaniu administracyjnym reguła, iż wyrażenie przez stronę woli zaskarżenia decyzji zostało odformalizowane i może ograniczyć się do ogólnego stwierdzenia, o niezadowoleniu z treści decyzji. Jeżeli zatem przepis szczególny, a takim jest art. 53 ust. 6 cyt. ustawy, formułuje dodatkowe wymogi w razie zaskarżenia decyzji o lokalizacji celu publicznego, to organ administracji działając na podstawie art. 9 kpa winien wskazać stronie uwagę na te okoliczności i umożliwić uzupełnienie odwołania, ponieważ w tych sytuacjach reguła ignorantia iuris nocet nie ma zastosowania.

Odnosząc się do zarzutów podniesionych przez skarżącą, dotyczących sposobu i okoliczności udostępnienia akt przez organ odwoławczy należy stwierdzić, że organ (w rozpoznawanej sprawie przewodniczący składu) nie mógł wyrażać swojego stanowiska w poza procesowej formie "zobowiązania się" do rozmowy

z autorem projektu w celu uzupełnieniu jego treści o dodatkowe dane, ponieważ narusza to art. 8 kpa. Zobowiązanie to nie zostało w decyzji uwzględnione, na co strona zwróciła uwagę w skardze. Dlatego wymaga podkreślenia, że organy administracji mogą działać tylko w ramach określonych przepisami (art. 6 kpa) i przestrzegać formy przewidzianej dla danej czynności procesowej np. zobowiązania biegłego do uzupełnienia opinii, czy też projektanta do uzupełnienia braków projektu. W żadnym wypadku nie może mieć to formy osobistego działania osoby wchodzącej w skład organu. Poza tym w przypadku tego rodzaju zarzutów organ winien był odnieść się do nich w odpowiedzi na skargę, co ułatwiło by weryfikację ich zasadności.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ winien rozważyć wszystkie okoliczności sprawy poczynając od kwestii prawidłowości formy zawiadomienia stron postępowania o jego wszczęciu i prawidłowości oznaczenia nieruchomości na której będzie realizowana inwestycja celu publicznego.

W związku z powyższym Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit.a i lit.c oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.