Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 255/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-05-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6349 Inne o symbolu podstawowym 634
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Madalińska-Urbaniak Sędzia WSA Mirosława Pindelska ( spr.) Asesor WSA Danuta Dopierała Protokolant Michał Petranik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 maja 2006 r. sprawy ze skargi T. B. na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania 1) Uchyla zaskarżone postanowienie. 2) Zasądza od Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych na rzecz T. B. kwotę 100 (sto złotych) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] grudnia 2005 r. Nr [...], Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych utrzymał w mocy postanowienie własne z dnia [...] października 2005 r. Nr [...] o zawieszeniu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie przyznania uprawnień kombatanckich.

Postanowienie to zapadło w następującym stanie faktycznym:

T. B. dnia 18 lutego 2004 r. zwrócił się do Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z wnioskiem o przyznanie mu uprawnień kombatanckich, podnosząc, że w okresie od 6 listopada do 28 listopada 1940 r. przebywał w obozie karnym "D.". Do wniosku dołączył życiorys, rekomendację Stowarzyszenia [...] w M., oświadczenia dwóch świadków oraz zaświadczenie z Urzędu Gminy w S..

Decyzją z dnia [...] marca 2004 r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (tekst jednolity Dz. U. z 2002 r., nr 42, poz. 371) Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych odmówił T. B. przyznania uprawnień kombatanckich. W uzasadnieniu organ wskazał, że strona nie przedstawiła dostatecznych dowodów potwierdzających wysiedlenie do obozu w D., w szczególności nie uznano za wiarygodne przedstawionych przez stronę zeznań świadków.

Zainteresowany pismem z dnia 1 kwietnia 2004 r. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W toku prowadzonego w jego wyniku postępowania administracyjnego przesłuchano Z. S. i H. J. - świadków, których oświadczenia zainteresowany dołączył do wniosku o przyznanie uprawnień kombatanckich. Świadkowie ci nie potwierdzili zawartych w oświadczeniach informacji, potwierdzających wysiedlenie T. B. do obozu w D..

W związku z tym, że po przeprowadzeniu dowodu z ustnego przesłuchania świadków zaszło podejrzenie sfałszowania oświadczeń organ na podstawie art. 304 §2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego [Dz. U. 1997. Nr 89, poz. 555] skierował do Prokuratury Rejonowej w P. zawiadomienie o popełnieniu przestępstw przeciwko wiarygodności dokumentów określonych w art. 270 §1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny [(Dz. U. 1997. Nr 88, poz. 553) - dalej k.k.] i art. 13 §1 k.k. w zw. z art. 272 k.k. oraz usiłowania oszustwa z art. 13 §1 k.k. w zw. z art. 286 §1 k.k. Następnie - postanowieniem z dnia [...] października 2005 r. Nr [...] - Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych zawiesił z urzędu prowadzone przez siebie postępowanie w sprawie. W uzasadnieniu postanowienia stwierdzono, że Kierownik Urzędu nie jest uprawniony do samodzielnego rozstrzygania co do autentyczności oświadczeń świadków i z tego względu skierował do właściwej prokuratury zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa, a postępowanie do czasu uzyskania w powyższej kwestii stanowiska prokuratury należało zawiesić na podstawie art. 97 §1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego [(tekst jednolity z 9.10. 2000 r. Dz. U. 2000. Nr 98, poz. 1071) - dalej k.p.a.]

Na powyższe postanowienie T. B. złożył zażalenie. Organ uznał je za niezasadne i postanowieniem z dnia [...] grudnia 2005 r. Nr [...] utrzymał w mocy postanowienie własne z dnia [...] października 2005 r., argumentując swoje stanowisko - podobnie jak wcześniej - niemożnością samodzielnego rozstrzygnięcia o autentyczności oświadczeń świadków, a w związku z tym koniecznością uzyskania w tej kwestii stanowiska odpowiedniego organu.

Kwestionując powyższe postanowienie T. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Do skargi dołączył oświadczenia Z. S. i H. J., które podtrzymały zeznania zawarte w oświadczeniach, których autentyczność organ administracyjny zakwestionował.

W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

W oparciu o treść art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych [(Dz.U. Nr 153, poz. 1269) - dalej p.p.s.a.] sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Badając sprawę z tego punktu widzenia należy stwierdzić, że skarga jest zasadna.

Podstawę prawną postanowienia w przedmiocie zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie stanowi art. 97 §1 pkt 4 k.p.a. Stanowi on, iż organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozstrzygnięcie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.

Zagadnienie wstępne w rozumieniu powyższego przepisu zachodzi w sytuacji, gdy w ramach przedmiotu sprawy administracyjnej obejmującego podstawę jej rozstrzygnięcia występuje jako jej element kwestia, której uprzednie rozpoznanie warunkuje możliwość rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, gdy jednocześnie do rozpoznania tej kwestii nie jest właściwy organ administracji rozpatrujący sprawę administracyjną, lecz inny organ lub sąd.

Zdaniem Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych takim zagadnieniem wstępnym w rozpoznawanej sprawie jest konieczność rozstrzygnięcia przez powołane do tego organy o autentyczności złożonych do akt sprawy oświadczeń świadków.

Tymczasem zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów wyrażoną w art. 80 k.p.a. organ administracji publicznej zobowiązany jest na podstawie całokształtu materiału dowodowego samodzielnie ocenić, czy dana okoliczność została udowodniona. W rozpoznawanej sprawie Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych winien po analizie całego materiału dowodowego i na podstawie rozpatrzenia wszystkich dowodów w ich wzajemnym powiązaniu sformułować ocenę danego konkretnego dowodu - oświadczeń świadków - wskazując okoliczności, które jego zdaniem obniżają bądź też pozbawiają dany dowód mocy dowodowej lub wiarygodności.

Z tych przyczyn zawieszenie postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie narusza art. 97 §1 pkt 4 kpa i prowadzi do przewlekłości tegoż postępowania, dlatego też, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w wyroku.