Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 471/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2007-12-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 1 i par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Kazimierz Brzeziński po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej M.M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G.W. z dnia 31 maja 2007 r., sygn. akt I SA/Go 504/07 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M.M. na decyzję Dyrektora L. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Z. G. z dnia [...] marca 2007 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w G. W..


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 31 maja 2007 r., sygn. akt I SA/Go 504/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił skargę M. M. na decyzję Dyrektora L. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Z. G. z dnia [...] marca 2007 r., Nr [...], w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd I instancji podał, że przedmiotem sporu w niniejszej sprawie nie była należność pieniężna w rozumieniu art. 216 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., ponieważ w zaskarżonej decyzji nie ukształtowano bezpośrednio zobowiązania materialnoprawnego. W związku z tym Sąd I instancji uznał, że skarżący powinien był, zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), uiścić wpis stały w kwocie 200 zł. Ponieważ reprezentujący skarżącego radca prawny nie uiścił wpisu stałego w terminie do wniesienia skargi, Sąd I instancji stosownie do treści art. 221 p.p.s.a., odrzucił skargę.

W skardze kasacyjnej od powyższego postanowienia M. M. reprezentowany przez radcę prawnego R. K., wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w G. W.. Zaskarżonemu postanowieniu skarżący zarzucił naruszenie:

1) prawa materialnego (art. 174 pkt 1 p.p.s.a.) poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 231 p.p.s.a. w zw. z art. 216 p.p.s.a. w zw. z § 2 ust 3 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193) poprzez błędne przyjęcie, że w zaskarżonej decyzji nie ukształtowano bezpośrednio zobowiązania materialnoprawnego, a zatem pobiera się wpis stały od skargi, podczas gdy w rzeczywistości w decyzji określono skarżącemu zobowiązanie pieniężne w postaci sankcji na łączną kwotę 10.552,88 zł, w związku z tym skarga podlegała wpisowi stosunkowemu;

2) przepisów postępowania (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.) poprzez:

a) błędną wykładnię art. 231 p.p.s.a. wskutek przyjęcia, że w niniejszej sprawie nie pobiera się wpisu stosunkowego, pomimo iż przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, od których należny jest wpis stosunkowy, o którego uiszczenie Sąd wzywa stronę, także reprezentowaną przez radcę prawnego

b) niewłaściwe zastosowanie przepisu art. 221 p.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, iż skarga została nienależycie opłacona i podlega odrzuceniu, co miało istotny wpływ na wynik sprawy i uniemożliwiło skarżącemu dochodzenie swoich racji przed sądem.

W uzasadnieniu wnoszący skargę kasacyjną podał, że Sąd I instancji mylnie przyjął, iż skarga w niniejszej sprawie nie dotyczyła należności pieniężnych. Zdaniem skarżącego w związku z określeniem przez organ I instancji sankcji z tytułu Jednolitej Płatności Obszarowej w wysokości 4.680,00 zł oraz z tytułu Uzupełniającej Płatności Obszarowej w wysokości 5.872,88 zł czyli łącznie kwotę 10.552,88 zł stanowiącą należność pieniężną objętą zaskarżoną decyzją. Wskazując na powyższe, skarżący podniósł, że przedmiotem zaskarżenia były należności pieniężne, co uzasadniało konieczność pobrania wpisu stosunkowego zgodnie z art. 231 w zw. z art. 216 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.

Z treści art. 221 p.p.s.a. wynika, że wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego skargi, które nie są należycie opłacone, są odrzucane bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli podlegają opłacie stałej. W świetle tego przepisu zasadnicze znaczenie dla oceny prawidłowości zaskarżonego postanowienia miało ustalenie, czy skarga podlegała wpisowi stałemu, czy stosunkowemu.

Przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wydanego na podstawie upoważnienia ustawowego zawartego w art. 233 p.p.s.a., nie rozstrzygają o tym, czy od pisma pobierać należy wpis stały, czy też stosunkowy. Rozporządzenie to określa jedynie wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisów. Ocena, czy pobrać należy wpis stały, czy stosunkowy powinna być zatem oparta o przepisy rangi ustawowej, to jest art. 230 i 231 p.p.s.a., które wyczerpująco regulują tę materię. Przepisy rozporządzenia wykonawczego rozumieć należy w ten sposób, że jeżeli z regulacji ustawowej wynika, iż w sprawie należy pobrać wpis stały lub stosunkowy, to wysokość wpisu określa się stosując przepisy rozporządzenia.

Z treści art. 230 § 1 i 2 oraz art. 231 p.p.s.a. wynika, że od skargi pobiera się wpis stosunkowy wtedy, gdy przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. W niniejszej sprawie skarga dotyczyła decyzji organu II instancji, który utrzymał w mocy decyzję organu I instancji o odmowie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych, spowodowanej odliczeniem od wnioskowanej płatności kwoty stanowiącej sankcję za zawyżenie powierzchni gruntów we wniosku o przyznanie dopłat. Przedmiotem zaskarżenia jest niewątpliwie należność pieniężna, którą stanowi odmowa przyznania płatności bezpośrednich.

Zgodnie z art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jednakże tylko wtedy, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W niniejszej sprawie skarga podlega wpisowi stosunkowemu. Skarżący określił wartość przedmiotu zaskarżenia w skardze, w związku z tym Sąd I instancji na podstawie art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. powinien wezwać skarżącego do uiszczenia wpisu stosunkowego.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 182 § 1 i 3 p.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.

-----------------------

2