Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 664/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-12-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 7, art. 9, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 79 ust. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 1137
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stankowski (spr.) Sędziowie WSA Izabela Bąk-Marciniak WSA Maciej Busz Protokolant st.sekr.sąd. Krystyna Pietrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi J.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyrejestrowania pojazdu 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. na rzecz skarżącego J.S. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...] Starosta [...] (zwany dalej "Starostą") na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 23; zwanej dalej jako "K.p.a.") w związku z art. 79 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1137 ze zm.; zwanej dalej jako "P.r.d.") odmówił wyrejestrowania pojazdu – przyczepy ciężarowej rolniczej marki [...] o nr rej. [...] i nr indentyfikacyjnym [...], należącej do J. S. (zwanego dalej również "Skarżącym").

W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji wyjaśnił, że postępowanie zostało wszczęte na wniosek Skarżącego. Do wniosku załączono:

- umowę sprzedaży pojazdu nr [...] z dnia [...] marca 2016 r. zawartą między Spółką A z siedzibą

w L. przy ul. [...] a właścicielem pojazdu, w której w nazwie towaru wpisano "złom stalowy", na sumę [...] zł.,

- oświadczenie potwierdzające pochodzenie złomu,

- tablicę rejestracyjną pojazdu o nr rej. [...],

- dowód rejestracyjny pojazdu seria i numer [...],

- umowę sprzedaży pojazdu z dnia [...] listopada 2005 r.

Starosta stwierdził, że pojazd nie został oddany do stacji demontażu, tym samym nie zostało wydane zaświadczenie o demontażu pojazdu. Wskazał, że art. 79 ust. 1 P.r.d. wymienia okoliczności, w których jest możliwe wydanie decyzji o wyrejestrowaniu pojazdu już zarejestrowanego i dopuszczonego do ruchu drogowego na terenie Polski. Z przepisu tego wynika jednoznacznie,

że wyłącznie w razie powstania którejkolwiek z wymienionych w tym przepisie sytuacji faktycznych organ jest obowiązany wyrejestrować pojazd na wniosek właściciela. Starosta wyjaśnił, że przekazanie pojazdu do zakładu zajmującego się skupem złomu, który nie ma uprawnień do prowadzenia stacji demontażu lub prowadzenia punktu zbierania pojazdów, nie pozwala na wyrejestrowanie pojazdu w oparciu o art. 79 ust. 1 pkt. 1 P.r.d., jak również nie zaistniały przesłanki do wyrejestrowania pojazdu w oparciu o art. 79 ust. 1 pkt. 5 w związku z ust. 5 P.r.d.

W odwołaniu J. S. zarzucił decyzji organu

pierwszej instancji naruszenie:

- art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. polegające na braku wyczerpującego zgromadzenia materiału dowodowego i dowolnej ocenie zgromadzonego materiału dowodowego i w konsekwencji nieuzasadnione przyjęcie, że pojazd nie został oddany do stacji demontażu;

- art. 79 ust. 1 P.r.d. poprzez nieuzasadnione przyjęcie, że w okolicznościach sprawy nie ma podstaw do wyrejestrowania pojazdu;

- art. 79 ust. 3 P.r.d. poprzez jego niezastosowanie.

Skarżący wniósł o uchylenie decyzji Starosty, a także orzeczenie

o wyrejestrowaniu pojazdu, ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

J. S. podniósł, że w zakresie działalności skupu złomu, do którego sprzedał pozostały po przyczepie złom, mieści się demontaż wszelkiego rodzaju wyrobów i urządzeń wycofanych z eksploatacji. W jego ocenie nie sposób uznać,

że nie wypełnił swojego obowiązku i nie przekazał pozostałego po przyczepie złomu do właściwego podmiotu zajmującego się demontażem pojazdów. Zaznaczył,

że okoliczność, iż złom pochodził z przyczepy została potwierdzona przez D. K. w stosownym oświadczeniu. Co więcej D. K. potwierdziła pochodzenie skupowanej stali z pociętej przyczepy, której dotyczył wniosek o wyrejestrowanie.

W ocenie Skarżącego powyższe okoliczności kazały uznać, że nastąpiło przekazanie zdekompletowanego pojazdu, pozostałości po przyczepie.

J. S. podniósł ponadto, że przyczepa nie nadawała się już do użytkowania nawet w terenie rolniczym.

Po rozpatrzeniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze (zwane dalej "Kolegium") decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...] na podstawie art. 79 ust. 1 pkt 1-7 P.r.d. oraz art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. utrzymało decyzję Starosty w mocy.

Wyjaśniło, że z art. 79 ust. 1 P.r.d. wynika, iż wyrejestrowanie pojazdu nie zależy od uznania organu, lecz od wystąpienia określonych w tym przepisie okoliczności. Katalog przesłanek wyrejestrowania ma charakter zamknięty, co oznacza, że poza wymienionymi okolicznościami, inne przyczyny nie mogą stanowić podstawy do żądania wyrejestrowania danego pojazdu.

Kolegium przyjęło, że Skarżący dokonał pocięcia przyczepy i oddał

ją do skupu złomu, co wynika z oświadczenia osoby prowadzącej skup surowców wtórnych oraz umowy sprzedaży złomu stalowego z dnia [...] marca 2016 r. Organ odwoławczy wyjaśnił, że art. 79 ust. 1 pkt 1 P.r.d. stanowi,

iż pojazd podlega wyrejestrowaniu przez organ właściwy ze względu na miejsce ostatniej rejestracji pojazdu na wniosek jego właściciela, w przypadku przekazania pojazdu do przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu lub przedsiębiorcy prowadzącego punkt zbierania pojazdów, na podstawie zaświadczenia o demontażu pojazdu, o którym mowa w ust. 2 bądź w art. 24 ust. 1 pkt 2 lub w art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, albo równoważnego dokumentu wydanego w innym państwie. Art. 24 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych

z eksploatacji stanowi, że przedsiębiorca prowadzący stację demontażu, przyjmując pojazd wycofany z eksploatacji, który jest kompletny, jest obowiązany do wydania zaświadczenia o demontażu pojazdu, zaś art. 33 ust. 3 zobowiązuje przedsiębiorcę prowadzącego punkt zbierania pojazdów do sporządzenia zaświadczenia

o demontażu pojazdu lub zaświadczenia o przyjęciu niekompletnego pojazdu,

w czterech egzemplarzach, z których pierwszy otrzymuje właściciel pojazdu, drugi

i trzeci są przekazywane w terminie 7 dni do przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu, w którego imieniu zaświadczenie zostało wydane, a czwarty pozostaje

u przedsiębiorcy prowadzącego punkt zbierania pojazdów.

Zdaniem Kolegium ustawodawca ze względu na ochronę zdrowia i życia ludzi oraz ochronę środowiska, zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju, ustanowił szczególny sposób postępowania z pojazdami wycofanymi z eksploatacji wprowadzając obowiązek właściciela przekazania takiego pojazdu wyłącznie przedsiębiorcy prowadzącemu stację demontażu albo przedsiębiorcy prowadzącemu punkt zbierania pojazdów. Przekazanie przez Skarżącego pojazdu do zakładu zajmującego się skupem złomu, który nie ma uprawnień do prowadzenia stacji demontażu lub prowadzenia punktu zbierania pojazdów, nie mogło wywołać skutków prawnych w postaci wyrejestrowania pojazdu w oparciu o art. 79 ust. 1 pkt 1 P.r.d.

W ocenie Kolegium nie zachodzi również żadna z innych przesłanek określonych w art. 79 ust. 1 pkt 2-7 P.r.d., która uprawniałaby organ

do wyrejestrowania pojazdu. Jak stwierdziło Kolegium zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala bez żadnych wątpliwości stwierdzić, iż pojazd nie został oddany do właściwej stacji demontażu. Z wypisu z ewidencji działalności gospodarczej wynika jednoznacznie, iż D. K. nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie demontażu pojazdów.

W skardze J. S. zarzucił decyzji Kolegium naruszenie:

- art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 K.p.a. polegające na braku wyczerpującego zgromadzenia materiału dowodowego oraz wszechstronnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego i w konsekwencji nieuzasadnione przyjęcie, że pojazd nie został oddany do właściwej stacji demontażu (tymczasem prawidłowa ocena materiału dowodowego, a zwłaszcza analiza kodów działalności gospodarczej zawartych w wydruku z centralnej ewidencji i informacji o działalności gospodarczej prowadzi do wniosku, że D. K. prowadzi działalność polegającą na demontażu wszelkiego rodzaju wyrobów i urządzeń wycofanych z eksploatacji, w tym samochodów, o czym świadczy numer [...]);

- art. 79 ust. 1 P.r.d. poprzez nieuzasadnione przyjęcie, że w okolicznościach niniejszej sprawy nie ma podstaw do wyrejestrowania pojazdu,

- art. 79 ust. 3 P.r.d. poprzez jego niezastosowanie.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o zasądzenie od organu na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania.

Skarżący stwierdził, że z wydruku z Centralnej Ewidencji i Informacji

o Działalności Gospodarczej wynika, że do zakresu działalności wykonywanej przez D. K. należy także działalność objęta numerem [...] podklasa nr 38.31 określona jako demontaż wyrobów zużytych, która obejmuje demontaż wszelkiego rodzaju wyrobów i urządzeń wycofanych z eksploatacji (samochodów, statków, komputerów, telewizorów i pozostałych wyrobów) w celu odzyskania surowców. Z kolei podklasa 38.31.Z nie obejmuje jedynie: unieszkodliwiania zużytych sprzętów, np. lodówek, w celu eliminacji substancji i materiałów szkodliwych, sklasyfikowanego w 38.22.Z, odsprzedaży części nadających się do użytku, wymontowywanych z wycofanych z eksploatacji samochodów, statków, komputerów, telewizorów i innych wyrobów, sklasyfikowanego w odpowiednich podklasach Sekcji G. Oznacza to zdaniem Skarżącego, że podklasa 38.31.Z obejmuje demontaż wszelkiego rodzaju wyrobów i urządzeń wycofanych z eksploatacji,

w tym samochodów, statków, komputerów, telewizorów i pozostałych wyrobów

w celu odzyskania surowców (zgodnie z informacją podaną na stronie internetowej www.ceidg.gov.pl wyszukiwarka kodów PKD). Skoro zatem D. K., jak wynika

z zaświadczenia wydanego w dniu [...] czerwca 2016 r. potwierdziła, że w dniu

[...] marca 2016 r. została dostarczona pocięta przyczepa rolnicza, to nie sposób uznać za prawidłowy wywód organu, że pojazd nie został oddany do właściwej stacji demontażu. Skarżący stwierdził, że wypełnił ciążący na nim obowiązek i przekazał pozostały po przyczepie złomu do właściwego podmiotu zajmującego

się demontażem pojazdów.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Art. 79 ust. 1 P.r.d. zawiera katalog przesłanek wyrejestrowania pojazdu. Zgodnie z tym przepisem pojazd podlega wyrejestrowaniu przez organ właściwy ze względu na miejsce ostatniej rejestracji pojazdu, na wniosek jego właściciela, w przypadku:

1) przekazania pojazdu do przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu lub przedsiębiorcy prowadzącego punkt zbierania pojazdów, na podstawie zaświadczenia o demontażu pojazdu, o którym mowa w ust. 2 bądź w art. 24 ust. 1 pkt 2 lub art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, albo równoważnego dokumentu wydanego w innym państwie;

2) kradzieży pojazdu, jeżeli jego właściciel złożył stosowne oświadczenie

pod odpowiedzialnością karną za fałszywe zeznania;

3) wywozu pojazdu z kraju, jeżeli pojazd został zarejestrowany za granicą lub zbyty za granicę;

4) zniszczenia (kasacji) pojazdu za granicą;

5) udokumentowanej trwałej i zupełnej utraty posiadania pojazdu bez zmiany

w zakresie prawa własności;

6) przekazania niekompletnego pojazdu do przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu lub przedsiębiorcy prowadzącego punkt zbierania pojazdów,

na podstawie zaświadczenia o przyjęciu niekompletnego pojazdu, o którym mowa

w art. 25 ust. 1 lub art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, albo równoważnego dokumentu wydanego w innym państwie;

7) wycofania pojazdu z obrotu, o którym mowa w art. 70g ust. 5.

Zaznaczyć należy, że katalog wymienionych powyżej przesłanek jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że poza zawartymi w omawianym przepisie okolicznościami, inne przyczyny nie mogą stanowić podstawy do żądania wyrejestrowania danego pojazdu.

W niniejszej sprawie Skarżący do wniosku o wyrejestrowanie pojazdu załączył oświadczenie D. K. prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą Spólka A, w którym osoba ta oświadczyła,

że w dniu [...] marca 2016 r. do punktu skupu złomu został przyjęty złom pochodzący z pocięcia przyczepy rolniczej nr. rej [...], nr nadwozia [...] Ponadto

do wniosku Skarżący załączył umowę sprzedaży nr [...] zawartą między D. K. prowadząca działalność gospodarczą pod firmą Spółka A a J. S., której przedmiotem była sprzedaż złomu stalowego.

Odmawiając wyrejestrowania pojazdy Kolegium skupiło się na przesłance

z art. 79 ust. 1 pkt 1 P.r.d., dochodząc do przekonania, że okoliczności niniejszej sprawy nie pozwalają na uwzględnienie wniosku Skarżącego.

Wyrejestrowanie pojazdu na podstawie art. 79 ust. 1 pkt 1 P.r.d. obwarowane jest spełnieniem warunków w nim wskazanych. Zgodnie z art. 79 ust. 1 pkt 1 P.r.d. pojazd podlega wyrejestrowaniu przez organ właściwy ze względu na miejsce ostatniej rejestracji pojazdu, na wniosek jego właściciela, w przypadku przekazania pojazdu do przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu lub przedsiębiorcy prowadzącego punkt zbierania pojazdów, na podstawie zaświadczenia o demontażu pojazdu, o którym mowa w ust. 2 bądź w art. 24 ust. 1 pkt 2 lub art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji,

albo równoważnego dokumentu wydanego w innym państwie. Dodatkowo wyjaśnić trzeba, że zgodnie z art. 79 ust. 2 P.r.d. w przypadku przekazania przedsiębiorcy prowadzącemu stację demontażu lub przedsiębiorcy prowadzącemu punkt zbierania pojazdów pojazdu innego niż określony w art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 20 stycznia

2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, w celu jego wyrejestrowania, przedsiębiorca wydaje zaświadczenie o demontażu tego pojazdu, odpowiadające wymogom określonym dla zaświadczenia, o którym mowa

w art. 24 ust. 1 pkt 2 lub art. 33 ust. 3 tej ustawy. Z kolei zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 2 ustawy o recyklingu pojazdów przedsiębiorca prowadzący stację demontażu, przyjmując pojazd wycofany z eksploatacji, który posiada wszystkie istotne elementy określone w przepisach wydanych na podstawie art. 23 ust. 9, jest obowiązany

do wydania zaświadczenia o demontażu pojazdu, a zgodnie z art. 33 ust. 3 tej ustawy przedsiębiorca prowadzący punkt zbierania pojazdów sporządza zaświadczenie o demontażu pojazdu lub zaświadczenie o przyjęciu niekompletnego pojazdu, w czterech egzemplarzach, z których pierwszy otrzymuje właściciel pojazdu, drugi i trzeci są przekazywane w terminie 7 dni do przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu, w którego imieniu zaświadczenie zostało wydane,

a czwarty pozostaje u przedsiębiorcy prowadzącego punkt zbierania pojazdów. Zaznaczyć jednocześnie trzeba, że zaświadczenie o demontażu pojazdu powinno zawierać oświadczenie przedsiębiorcy prowadzącego stację demontażu

o unieważnieniu dowodu rejestracyjnego, karty pojazdu, jeżeli była wydana,

oraz tablic rejestracyjnych. Wynika to z art. 24 ust. 2 ustawy o recyklingu pojazdów.

Ustawa wprowadza wyłączność określonych jednostek na zbieranie

i demontaż pojazdów wycofanych z eksploatacji. Zbieranie pojazdów mogą prowadzić wyłącznie przedsiębiorcy prowadzący punkty zbierania pojazdów

i przedsiębiorcy prowadzący stacje demontażu, a demontaż pojazdów wycofanych

z eksploatacji może być prowadzony wyłącznie w stacjach demontażu (art. 5 ust. 1

i 2 o recyklingu pojazdów). Wpisu do rejestru przedsiębiorców prowadzących punkty zbierania pojazdów oraz prowadzących stacje demontażu dokonuje Marszałek Województwa (art. 50 ust.1 pkt 2 lit a i b ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r.

o odpadach).

Pomimo, iż w rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości, że oświadczenie złożone przez Skarżącego wraz z wnioskiem o wyrejestrowanie pojazdu nie spełnia wymogów z art. 24 ust. 2 ustawy o recyklingu pojazdów, to jednak jednoznaczne stanowisko Kolegium, iż D. K. prowadząca działalność gospodarczą pod firmą Spólka A nie jest przedsiębiorcą,

o którym mowa w art. 79 ust. 1 pkt 1 P.r.d. nie znajduje jakiegokolwiek potwierdzenia w materiale dowodowym zebranym przez organy w niniejszej sprawie. Okoliczność ta ma o tyle istotne znaczenie, że Skarżący już na etapie postępowania odwoławczego podnosił zarzuty w tym zakresie. W aktach sprawy brak jest jednak jakiegokolwiek dokumentu potwierdzającego stanowisko Kolegium. Nie sposób wobec tego zweryfikować, czy rzeczywiście D. K. nie jest przedsiębiorcą,

o którym mowa w art. 79 ust. 1 pkt 1 P.r.d. W sytuacji gdyby okazało się,

że przedsiębiorca ten spełnia wymogi z art. 79 ust. 1 pkt 1 P.r.d., rolą organu byłoby wezwanie Skarżącego o przedłożenie dokumentów wymaganych omawianym przepisem i dopiero nie uzupełnienie braków pozwalałoby na wydanie decyzji odmownej. Już powyższe uzasadnionym czyni podniesiony w skardze zarzut naruszenia art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 K.p.a.

Jako przedwczesne ocenić również należy stanowisko Kolegium,

iż okoliczności niniejszej sprawy nie pozwalają na dokonanie wyrejestrowania pojazdu na podstawie pozostałych przesłanek wskazanych w art. 79 ust. 1 P.r.d., to jest w pkt 2-7. Przy czym zaznaczyć trzeba, że stanowisko Kolegium, iż brak

jest możliwości wyrejestrowania pojazdu na podstawie tych przesłanek nie zostało

uzasadnione. W szczególności w okolicznościach niniejszej sprawy Kolegium powinno rozważyć możliwość dokonania wyrejestrowania przedmiotowego pojazdu na podstawie art. 79 ust. 1 pkt 5 P.r.d. Wyrejestrowanie pojazdu na podstawie tego przepisu następuje w przypadku dokumentowanej trwałej i zupełnej utraty posiadania pojazdu bez zmiany w zakresie prawa własności.

Zauważyć trzeba, że wraz z wnioskiem Skarżący przedłożył oświadczenie osoby prowadzącej skup złomu o przyjęciu złomu pochodzącego

z pojazdu oraz umowę sprzedaży tegoż złomu. Wprawdzie jak prawidłowo uznało Kolegium przedłożone przez Skarżącego oświadczenie nie może zostać uznane

za dokument, o którym mowa w art. 79 ust. 1 pkt 1 P.r.d., to zniszczenie pojazdu pomimo braku odpowiedniego zaświadczenie nie może prowadzić do wykluczenia możliwości wyrejestrowania pojazdu w ogóle. W ocenie Sądu przepis

art. 79 ust. 1 pkt 5 P.r.d. znajduje zastosowanie m.in. w sytuacji, gdy właściciel pojazdu udokumentuje trwałą utratę pojazdu, jaką niewątpliwie jest zniszczenie pojazdu, a nie dopełnił obowiązków wynikających z art. 79 ust. 1 pkt 1 P.r.d. Zniszczenie pojazdu, w sytuacji gdy właściciel pojazdu nie jest w stanie przedstawić wymaganego zaświadczenia o przekazaniu go do stacji demontażu lub punktu zbierania, nie może bowiem prowadzić do wykluczenia możliwości wyrejestrowania pojazdu, jeśli możliwym jest ustalenie, iż – tak jak w niniejszej sprawie – pojazd ten został "pocięty i oddany do skupu złomu". Przyjęcie odmiennego stanowiska prowadziło by do "dożywotniego" utrzymania stanu zarejestrowania pojazdu w sytuacji, gdy pojazd ten faktycznie już nie istnieje. Tym samym utrzymywana byłaby fikcja w postaci zarejestrowania nieistniejącego pojazdu. Przy czym zgodnie z art. 79 ust. 5 P.r.d. warunkiem wyrejestrowania pojazdu na podstawie art. 79 ust. 1 pkt 5 P.r.d. jest wniesienie przez właściciela pojazdu opłaty na rzecz gminy na realizację zadań związanych z utrzymaniem czystości i porządku w gminach. Przepisu nie stosuje się do pojazdów Policji i jednostek ochrony przeciwpożarowej. Ustalenie takiej opłaty następuje na podstawie rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3 kwietnia 2002 r. w sprawie wysokości opłaty będącej warunkiem wyrejestrowania pojazdu w przypadku udokumentowanej trwałej i zupełnej utraty pojazdu bez zmiany w zakresie prawa własności (Dz. U. Nr 44 poz. 419).

Podsumowując Sąd wskazuje, że w niniejszej sprawie zweryfikowania wymaga status punktu skupu ([...]) prowadzonego przez D. K. pod kątem posiadanych przez nią uprawnień (stacja demontażu, punkt zbierania pojazdów).

Jeżeli wyżej wymieniony przedsiębiorca nie jest podmiotem, o którym mowa w art. 79 ust. 1 pkt 1 P.r.d. Kolegium obowiązane będzie rozważyć możliwość wyrejestrowania pojazdu – przyczepy rolniczej na podstawie art. 79 ust. 1 pkt 5 P.r.d.

Sąd zastrzega przy tym, że warunkiem wydania takiej decyzji jest jednak uprzednie uiszczenie przez Skarżącego opłaty, o której mowa w art. 79 ust. 5 P.r.d. Wprawdzie bezspornym w niniejszej sprawie jest, że Skarżący do wniosku nie załączył dowodu uiszczenia wskazanej powyżej opłaty, jednak mając na uwadze ogólne zasady postępowania, w szczególności wyrażoną w art. 9 K.p.a. zasadę informowania, rolą organu administracji w takiej sytuacji było pouczenie Skarżącego o możliwości dokonania wyrejestrowania pojazdu na podstawie art. 79 ust. 1 pkt 5 P.r.d. pod warunkiem uiszczenia opłaty, o której mowa w art. 79 ust. 5 P.r.d. lub też wezwanie do uiszczenia taj opłaty.

Zgodnie bowiem z art. 9 K.p.a. organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Ponadto zgodnie z art. 7 K.p.a. w toku postępowania organy administracji stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. W niniejszej sprawie organ przepisom tym uchybił, pozbawiając Skarżącego możliwości wyrejestrowania pojazdu.

Prowadząc ponownie postępowanie Kolegium uwzględni ocenę prawną dokonaną przez Sąd w niniejszym wyroku.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 r. poz. 718) orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 1 tej ustawy, zasądzając na rzecz Skarżącego zwrot kosztów postępowania w kwocie stanowiącej równowartość uiszczonego wpisu od skargi.