Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 3/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-10-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: par. 5 ust. 1 pkt 1 i 3
journal: Dz.U. 2004 nr 43 poz 405
law: Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 2 marca 2004 r. w sprawie organu emerytalnego właściwego do ustalenia  prawa do zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji  Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu i Państwowej Straży Pożarnej oraz ich rodzin.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Marcinkowska Sędzia WSA Iwona Dąbrowska Sędzia WSA Ewa Pisula - Dąbrowska (spr.) Protokolant Referent – stażysta Eliza Kusy po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2011 r. sprawy ze skargi R. L. na bezczynność Dyrektora Zakładu Emerytalno – Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie wydania zaświadczenia o wysokości podstawy wymiaru renty policyjnej oddala skargę


UZASADNIENIE

R. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z dnia 30 listopada 2010 r. na bezczynność w zakresie wydania zaświadczenia o wysokości podstawy wymiaru renty policyjnej.

Z uwagi na to, że skarga dotyczyła bezczynności dwóch różnych organów, Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 5 stycznia 2011 r. sprawa została rozdzielona na dwie skargi:

- na bezczynność Dyrektora Zakładu Emerytalno - Rentowego MSWiA (sygn. akt II SAB/Wa 3/11)

- oraz na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji (sygn. akt II SAB/Wa 85/11).

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że w obowiązującym stanie prawnym nie ma możliwości wydania skarżącemu zaświadczenia o żądanej przez niego treści. Dlatego organ w dniu [...] lutego 2011 r. oraz w dniu [...] marca 2911 r. wydał decyzje odmawiające wydania zaświadczenia o wysokości odstawy wymiaru świadczenia na podstawie uposażenia funkcjonariusza Policji na stanowisku Zastępcy Komendanta Powiatowego Policji w [...] wg stanu na dzień 1 marca w latach 2006, 2008-2011. Organ wskazał, że decyzje te są prawomocne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Z uwagi na to, że bezczynność w zakresie wydania zaświadczenia żądanej treści mogła dotyczyć wyłącznie jednego organu, na wstępie należało ustalić, który z organów był właściwy do rozpoznania wniosku o wydanie zaświadczenia o wysokości podstawy wymiaru renty policyjnej.

Sąd ustalił, że R. L. został zwolniony ze służby w Policji z dniem [...] czerwca 1989 r. i od tego czasu pobiera rentę inwalidzką, jako świadczenie korzystniejsze od emerytury policyjnej (od 2009 r. w wysokości 4.565 zł).

Zastosowanie w niniejszej sprawie znajdują zatem przepisy ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67 ze zm.).

Na podstawie art. 32 ust 2a powołanej ustawy wydane zostało rozporządzenie wykonawcze Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 2 marca 2004 r. w sprawie organu emerytalnego, właściwego do ustalenia prawa do zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu i Państwowej Straży Pożarnej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r. Nr 43, poz. 405 ze zm.).

Z analizy § 1, § 2 i § 5 ust. 1 pkt 1 tego rozporządzenia jednoznacznie wynika, że organem właściwym w sprawach zaopatrzenia emerytalnego oraz ustalania prawa do innych świadczeń i ich wysokości na podstawie odrębnych przepisów zwolnionym ze służby funkcjonariuszom Policji jest Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego MSWiA. Do jego zadań między innymi należy ustalanie prawa do zaopatrzenia emerytalnego i innych świadczeń, wysokości świadczeń, dokonywanie waloryzacji świadczeń (§ 5 ust. 1 pkt 1 i 3).

Oznacza to, że Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego MSWiA jest też organem właściwym w sprawach, dotyczących wydania zaświadczenia w tym przedmiocie.

Rozpoznając skargę na bezczynność Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego MSWiA w przedmiocie wydania zaświadczenia Sąd zważył.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do zarządzenia z dnia 16 marca 2011 (k- 90), Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego MSWiA uzupełnił akta administracyjne, z których wynika, iż Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego MSWiA - w przedmiocie żądanego zaświadczenia - wydał w dniu [...] lutego 2011 r. decyzję nr [...] (vide akta administracyjne). Powyższą decyzję doręczono skarżącemu w dniu [...] lutego 2011 r.

Stwierdzić zatem należy, iż na dzień orzekania organ nie pozostawał w bezczynności, bowiem rozpoznał wniosek skarżącego, wydając decyzję z dnia [...] lutego 2011 r. o odmowie wydania zaświadczenia.

Wyjaśnić należy, iż w sprawie dotyczącej bezczynności organu, Sąd nie dokonuje kontroli legalności wydanej decyzji (w niniejszej sprawie o odmowie wydania zaświadczenia), a jedynie kontroluje, czy organ zobowiązany do wydania decyzji lub aktu taką czynność podjął, czy też pozostaje w bezczynności.

Z uwagi na to, że Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego MSWiA wydał decyzję w dniu [...] lutego 2011 r. uznać należy, iż nie pozostaje on w bezczynności.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji.