Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3455/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-04-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 14 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi oraz odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego


UZASADNIENIE

Skarżąca – O. sp. z o.o. z siedzibą w W. , wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2015 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi oraz odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

Postanowieniem z dnia 18 lutego 2016r., sygn. akt III SA/Wa 3455/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a." odrzucił skargę Spółki.

Pismem z dnia 7 marca 2016 r. Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W uzasadnieniu Skarżąca wskazała, że z uwagi na fakt, iż nie zatrudnia ona żadnych pracowników, Prezes Zarządu przekazał wezwanie pracownikowi T. sp. z o.o. z siedzibą w C. , ponieważ baza obu firm mieści się w C. przy ul. [...] – tj. W. F. , wręczając mu 100 zł opłaty i polecając wysłanie tej kwoty przekazem pocztowym.

Pełnomocnik oświadczył, że Skarżąca dopiero w momencie otrzymania postanowienia o odrzuceniu skargi dowiedziała się, że wpis od skargi nie został uiszczony. Ponadto wskazał, że z wyjaśnienie p. F. wynika, iż był on dwukrotnie na poczcie, ale było dużo ludzi więc zrezygnował z wysłania przekazu, a później o tym zapomniał.

Reasumując Skarżąca wyjaśniła, że skoro wpisu nie uiścił jej pracownik tylko pracownik innej spółki to trudno w takich okolicznościach upatrywać dołożenia należytej staranności przez pełnomocnika Skarżącej, ponieważ on przekazał wezwanie Prezesowi Skarżącej.

Do wniosku Skarżąca załączyła oświadczenie p. W.F. .

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do treści przepisu art. 87 § 1, 2 i § 4 p.p.s.a., wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana. Pismo z wnioskiem wnosi się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, ponadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Warunkiem koniecznym do przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej jest zgodnie z art. 87 § 2 p.p.s.a uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy wnioskodawcy w uchybieniu terminu. Ustawodawca nie zdefiniował bliżej pojęcia braku winy. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się natomiast, że o braku winy można mówić wówczas, gdy pomimo podjęcia działań ze starannością, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o własne interesy, strona nie była w stanie dokonać czynności procesowej w terminie, z przyczyn od siebie niezależnych. Wniosek o przywrócenie terminu musi wskazywać na przyczyny usprawiedliwiające uchybienie terminu, a więc okoliczności uprawdopodobniające brak winy wnioskodawcy (postanowienie WSA w Łodzi z 30 marca 2012r., syn. akt: II SA/Łd 1310/11, post. NSA z 27 marca 2012r., sygn. akt: II OZ 229/12, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreślić ponadto należy, że uprawdopodobnienie nie oznacza udowodnienia, wymaga natomiast wiarygodnej argumentacji wskazującej na fakt istnienia nie dającej się usunąć przeszkody w uchybieniu terminu i to trwającej w sposób ciągły aż do dnia dokonania czynności procesowej. Przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in. stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą.

Oceniając podnoszone przez Skarżącą okoliczności, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy, stwierdzić należy, iż nie uprawdopodobniła ona braku winy w uchybieniu terminu.

Skarżąca jako okoliczność wskazującą na brak zawinienia w uchybieniu terminu wskazała, że osoba której powierzyła uiszczenie wpisu od skargi z tego obowiązku się nie wywiązała.

Odnosząc się do powyższego wskazać należy, że Skarżącą obciąża odpowiedzialność za wybór osoby, której powierzyła uiszczenie wpisu, jak również za skutki działań i zaniechań tej osoby.

Skarżąca decydując się zlecić wpłatę za wpis od skargi na rachunek bankowy Sądu bez swojego udziału, a zatem faktycznego nadzoru nad tą operacją powinna być świadoma, że obciążą ją ewentualne negatywne skutki zaniechania ww. osoby. Z pewnością do opisywanej sytuacji nie doszłoby gdyby Prezes Zarządu sam wpłacił powyższą opłatę lub powierzył to zadanie pełnomocnikowi, który Skarżącą w sprawie reprezentuje. Z uzasadnienia wniosku wynika, że zarówno "baza" Skarżącej jak o i Spółki T. mieszczą się pod tym samym adresem - co z pewnością ułatwiało dochowanie należytej staranności w sprawdzeniu, czy pracownik T. prawidłowo wywiązał się ze swojego zobowiązania poprzez np. zażądanie potwierdzenia wpłaty dokonanej na właściwy rachunek bankowy Sądu. Zaniechanie przez wnioskodawcę czynności związanych kontrolą uiszczenia wpisu przez osobę którą się posłużył świadczy o braku należytej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. Podkreślić należy, że przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.

Dokonując oceny ziszczenia się przesłanki braku winy Sąd przyjął bowiem obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Brak winy w uchybieniu terminu można bowiem przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody przy użyciu największego nawet wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 12 grudnia 2001 r., sygn. akt II SA/Wr 1744/00, niepublik.) W orzecznictwie sądowym wielokrotnie wskazywano na okoliczności, które nie uzasadniały przywrócenia terminu - były to między innymi niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw (postanowienie NSA z dnia 10 lutego 2000 r., sygn. akt SA/Sz 1117/ 99, niepubl.) czy też analogicznie jak w niniejszej sprawie - zaniedbania osób, którymi posłużyła się strona - pełnomocników, pracowników kancelaryjnych (por. przywołany już w uzasadnieniu Sądu I instancji pogląd wyrażony w postanowieniu SN z 12 marca 1999 r. sygn. akt I PKN 76/99 publ. OSNP 2000/11/431). Nie ma przy tym znaczenia okoliczność, że w niniejszej sprawie p. W. F. nie był pracownikiem Skarżącej. Wybór jego usług wynikał z decyzji Skarżącej i od tego czasu ponosiła ona konsekwencje tak podjętych działań.

Uwzględniając fakt, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją zostanie uprawdopodobniony brak winy jego uchybieniu - należy stwierdzić, iż w niniejszym postępowaniu przesłanka warunkująca przywrócenie terminu z art. 87 § 2 p.p.s.a. nie została spełniona.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.