Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 3039/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-04-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 29 ust. 1 pkt 1,
journal: Dz.U. 2007 nr 64 poz 427
law: Ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju  Obszarów Wiejskich
article: par. 15 ust. 3, par. 16 ust. 1, par. 17 ust. 2, ust. 3,
journal: Dz.U. 2007 nr 200 poz 1443
law: ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu  przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na  lata 2007-2013
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak (spr.), Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Protokolant - ref. staż. Justyna Gadzialska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi B. Z. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... października 2012 r., nr ... w przedmiocie wygaśnięcia decyzji o przyznaniu pomocy z zastrzeżeniem dopełnienia warunków z tytułu "Ułatwiania startu młodym rolnikom" oddala skargę;


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją nr ... z ... października 2012 r., wydaną w wyniku rozpatrzenia odwołania B. Z. (dalej: strona, skarżący), Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR), utrzymał w mocy decyzję Dyrektora ... Oddziału Regionalnego ARiMR nr ... z ... sierpnia 2012 r. o stwierdzeniu wygaśnięcia decyzji o przyznaniu pomocy w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" z zastrzeżeniem dopełnienia warunków.

Decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym.

W dniu ... czerwca 2011 r. do ... Oddziału Regionalnego ARiMR wpłynął wniosek skarżącego o przyznanie pomocy w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 określonym w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 200, poz. 1443, ze zm.; zwanego dalej: "rozporządzeniem").

Dyrektor ... Oddziału Regionalnego ARiMR decyzją z ... września 2011 r. przyznał skarżącemu pomoc finansową w wysokości ... zł w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom". Na podstawie tej decyzji skarżący zobowiązał się nabyć w ciągu 180 dni od dnia doręczenia decyzji gospodarstwo o powierzchni użytków rolnych nie mniejszej niż średnia powierzchnia gruntów rolnych w kraju tj. ... ha.

Skarżący ... marca 2012 r. złożył wniosek o płatność wraz m.in. z umową dzierżawy gruntów rolnych z ... marca 2012 r. i z oświadczeniem o podjęciu samodzielnego prowadzenia gospodarstwa rolnego.

W dniu ... kwietnia 2012 r. Dyrektor ... Oddziału Regionalnego ARiMR wydał decyzję nr ... o stwierdzeniu wygaśnięcia decyzji o przyznaniu pomocy z zastrzeżeniem dopełnienia warunków w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom". Dyrektor Oddziału podniósł, iż w terminie 180 dni od daty doręczenia decyzji z dnia ... września 201 1 r. strona nie nabyła gospodarstwa wskazanego w biznesplanie.

Strona złożyła odwołanie od przedmiotowej decyzji.

W dniu ... lipca 2012 r. Prezes ARiMR wydał postanowienie, w którym stwierdził niedopuszczalność odwołania z uwagi na fakt, iż decyzja nie została skierowana do pełnomocnika strony.

W dniu ... sierpnia 2012 r. Dyrektor ... Oddziału Regionalnego ARiMR wydał decyzję o stwierdzeniu wygaśnięcia decyzji o przyznaniu pomocy z zastrzeżeniem dopełnienia warunków w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom". Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR podniósł, iż strona nie dopełniła jednego z warunków w terminie 180 dni od daty doręczenia decyzji nr ... z dnia ... września 2011 r., tj. nie przejęła gospodarstwa wskazanego w biznesplanie.

Strona złożyła odwołanie od przedmiotowej decyzji.

Prezes ARiMR decyzją z ... października 2012 r. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora ... Oddziału Regionalnego ARiMR z ... sierpnia 2012 r.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że decyzja z dnia ... września 2011 r. została doręczona stronie w dniu 19 września 2011 r., a ostateczny termin wynikający z upływu 180 dni od dnia doręczenia przedmiotowej decyzji na złożenie wniosku o płatność upłynął w dniu ... marca 2012 r. Natomiast strona złożyła wniosek o płatność w dniu ... marca 2012 r., zatem nie odbyło się to we wskazanym terminie 180 dni od daty doręczenia decyzji. W ocenie organu powyższy termin 180 dni jest przepisem prawa materialnego i jako taki nie może być przez organ zmieniony ani przywrócony, co znalazło potwierdzenie w wyroku WSA w Warszawie sygn. akt V SA/Wa 778/10 z dnia 22 października 2010 r.

W odpowiedzi na argument strony dotyczący uchybienia terminowi na złożenie wniosku o płatność z powodu kłopotów zdrowotnych ojca (reprezentującego stronę), co skutkowało pobytem w szpitalu w dniach od ... stycznia 2012 r. do ... stycznia 2012 r., oraz w dniach od ... stycznia 2012 r. do ... lutego 2012 r., organ wskazał, że nie są to okoliczności stanowiące uzasadnienie braku złożenia w terminie wniosku o płatność.

W odpowiedzi na argument strony dotyczący błędnego przyjęcia, iż nie dochował on terminu do złożenia wniosku o płatność wskazanego w § 17 ust 2 rozporządzenia oraz błędnego przyjęcia, iż nie spełnił warunków z zastrzeżeniem których została wydana decyzja o przyznaniu pomocy, organ odwoławczy wskazał, że powyższe nie stanowi argumentu dotyczącego braku złożenia wniosku o płatność w terminie. Organ podkreślił, że strona we "Wniosku o przyznanie pomocy w ramach działania ułatwianie startu młodym rolnikom" na stronie siódmej w sekcji XV oświadczyła, że znane mu są zasady przyznawania i wypłaty pomocy, co potwierdziła własnoręcznym podpisem. Dodał, że strona skarżąca została poinformowana w uzasadnieniu do decyzji z dnia ... września 2011 o konieczności złożenia wniosku o płatność w terminie 180 dni od dnia doręczenia decyzji nr ...

W skardze na powyższą decyzję rolnik zarzucił jej naruszenie:

1. przepisów prawa materialnego poprzez bledną wykładnie i niewłaściwe zastosowanie § 16 ust. 1 i § 17 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z dnia 30 października 2007 r.) w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427) poprzez błędne przyjęcie, że termin 180 dni od dnia doręczenia decyzji o przyznaniu pomocy na złożenie wniosku o płatność jest terminem prawa materialnego, podczas gdy jest on terminem prawa procesowego, i w konsekwencji naruszenie art. 58 § 1 i 2 kpa poprzez brak przywrócenia skarżącemu terminu do złożenia wniosku o płatność, pomimo istnienia okoliczności to uzasadniających, w szczególności udokumentowanej choroby pełnomocnika skarżącego,

2. przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy poprzez naruszenie art. 7 kpa, 8 kpa, 11 kpa, 77 § 1 kpa, art. 80 kpa, art. 107 § 1 i 3 kpa poprzez nie podjęcie przez organ odwoławczy wszystkich kroków niezbędnych dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i w konsekwencji realizacji zasady dążenia do prawdy obiektywnej, jak również rozstrzyganie wszelkich wątpliwości wyłącznie na niekorzyść strony, a także niezgromadzenie i rozpatrzenie w sposób wyczerpujący całokształtu materiału dowodowego i dokonanie jego arbitralnej oceny sprzecznej z zasadą swobodnej oceny dowodów, w szczególności poprzez błędne przyjęcie, że organ pierwszej instancji słusznie ustalił, że skarżący nie spełnił warunków do przyznania przedmiotowej pomocy i w rezultacie wydanie decyzji w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o przyznaniu pomocy pomimo, że skarżący spełnił warunki przyznania pomocy w przepisanym terminie, a jedynie złożył wniosek o płatność wraz z dokumentacją potwierdzającą spełnienie przedmiotowych warunków po upływie wyznaczonego dla tej czynności terminu wynikającego z § 16 ust. 1 rozporządzenia, który to termin podlegał jednakże z uwagi na okoliczności sprawy przywróceniu, a także nie wskazanie w sposób wystarczający przesłanek, którymi kierował się organ odwoławczy wydając zaskarżoną decyzję.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji organu drugiej instancji i poprzedzającej jej decyzji organu pierwszej instancji w całości oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego od organu drugiej instancji kosztów postępowania, według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż powołany przez organ wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 października 2010 r. sygn. akt V SA/Wa 778/10 oparty został na innym stanie faktycznym i nie znajduje zastosowania w realiach niniejszej sprawy. W sprawie na kanwie, której zapadł tenże wyrok, skarżący w terminie 180 dni od doręczenia decyzji o przyznaniu pomocy nie dopełnił warunku polegającego uzyskaniu wpisu do ewidencji producentów w tymże terminie. Czym innym jest jednak niespełnienie w ciągu 180 dni od dnia doręczenia decyzji o przyznaniu pomocy warunku uzyskania wpisu do ewidencji producentów, który to wymóg ma charakter materialnoprawny, a czym innym spełnienie tych warunków w terminie, co potwierdzają znajdujące się w aktach przedmiotowej sprawy dokumenty, a jedynie złożenie wniosku o płatność, zawierające dokumenty potwierdzające spełnienie tychże warunków, w dwa dni po upływie terminu tj. nie dnia ...03.2011 r. tylko ... 03.2011 r. z powodu choroby pełnomocnika skarżącego.

Jak podniósł skarżący, w dniu upływu terminu do złożenia przedmiotowego wniosku o płatność skarżący przebywał za granicą. Umocował jednak ojca do reprezentacji w przedmiotowej sprawie, który jednak, z uwagi na kłopoty zdrowotne z sercem (co znajduje odzwierciedlenie w dokumentacji medycznej załączonej do odwołania z dnia ...05.2012 r.) nie mógł złożyć wniosku w przepisanym terminie. Problemów tych nie dało się jednocześnie wcześniej przewidzieć i wniosek o płatność został wniesiony w dniu ...03.2011 r. Skarżący wskazał jednocześnie powyższe powody wniesienia wniosku o płatność w dniu ...03.2011 r. wnosząc o przywrócenie przedmiotowego terminu, zatem zostały spełnione przesłanki przywrócenia terminu z art. 58 § 1 i 2 kpa. Skarżący ponowił wniosek i ponownie pisemnie uprawdopodobnił, że nie zachował terminu bez swojej winy w odwołaniu z dnia ...05.2012 r.

W ocenie skarżącego trudno znaleźć uzasadnienie poglądu, w myśl którego pomimo spełnienia w terminie materialnych warunków wskazanych w rozporządzeniu nie ma żadnej możliwości przywrócenia terminu do wniesienia przedmiotowego wniosku o płatność, nawet pomimo zupełnie niezależnych od strony zdarzeń losowych. O ile przepisy przedmiotowego rozporządzenia statuujące wymogi przyznania pomocy i termin 180 dni na ich spełnienie od dnia doręczenia decyzji w przedmiocie przyznania pomocy mają charakter materialny, o tyle norma § 16 ust. 1 rozporządzenia, która stanowi, że pomoc wypłaca się na wniosek o płatność, który składa się w terminie 180 dni od dnia doręczenia decyzji o przyznaniu pomocy ma charakter procesowy, a zatem przywracalny na podstawie art. 58-60 kpa.

Zdaniem skarżącego, z powyższego powodu organ pierwszej instancji bezzasadnie nie uwzględnił należycie uzasadnionego wniosku o przywrócenie przedmiotowego terminu do wniesienia wniosku o płatność wraz z dokumentami potwierdzającymi spełnienie w terminie wymaganych warunków i bezzasadnie stwierdził, w oparciu o § 17 ust. 2 i 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r., wygaśniecie decyzji o przyznaniu pomocy z dnia ...09.2011 r., a organ odwoławczy błędnie uznał to rozstrzygnięcie za słuszne.

Doszło więc, zdaniem skarżącego, do naruszenia prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie § 16 ust. 1 i § 17 ust. 3 rozporządzenia w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy poprzez błędne uznanie, że termin 180 dni od dnia doręczenia decyzji o przyznaniu pomocy na złożenie wniosku o płatność jest terminem prawa materialnego, podczas gdy jest on terminem prawa procesowego, i w konsekwencji naruszenie art. 58 § 1 i 2 kpa poprzez brak przywrócenia skarżącemu terminu do złożenia wniosku o płatność.

Doszło również do naruszenia art. 7 kpa., 8 kpa., 11 kpa, 77 § 1 kpa, 80 kpa, 107 § 1 i 3 kpa poprzez niepodjęcie przez organ odwoławczy wszystkich kroków niezbędnych dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i w konsekwencji realizacji zasady dążenia do prawdy obiektywnej, jak również rozstrzyganie wszelkich wątpliwości wyłącznie na niekorzyść strony, a także niezgromadzenie i rozpatrzenie w sposób wyczerpujący całokształtu materiału dowodowego i dokonanie jego arbitralnej oceny sprzecznej z zasadą swobodnej oceny dowodów, w szczególności poprzez błędne przyjęcie, że organ pierwszej instancji słusznie ustalił, że skarżący nie spełnił warunków do przyznania przedmiotowej pomocy i w rezultacie wydanie decyzji w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o przyznaniu pomocy pomimo, że skarżący spełnił warunki przyznania pomocy w przepisanym terminie, a jedynie złożył wniosek o płatność wraz z dokumentacją potwierdzającą spełnienie przedmiotowych warunków po upływie wyznaczonego dla tej czynności terminu wynikającego z § 16 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r., który to termin podlegał jednakże z uwagi na okoliczności sprawy przywróceniu, a także niewskazanie w sposób wystarczający przesłanek, którymi kierował się organ odwoławczy wydając zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy w istocie powielił uzasadnienie organu I instancji w niniejszej sprawie, w ogóle nie odnosząc się do argumentów podnoszonych przez skarżącego.

W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Prezesa ARiMR wniósł o jej oddalenie podtrzymując motywy zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - patrz art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269). Uzupełnieniem powyższego jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - dalej: p.p.s.a., w którym wskazano, iż sądy stosują środki określone w ustawie.

Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia.

Rozważając w tym kontekście argumenty przedstawione w skardze, stwierdzić należy, że są one bezzasadne.

Stan prawny w zakresie przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" Program Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013 został unormowany rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2007 r., Nr 200, poz. 1443 ze zm.), wydany w oparciu o art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427).

Zgodnie z przepisem § 15 ust. 3 tego rozporządzenia decyzję o przyznaniu pomocy wydaje się z zastrzeżeniem dopełnienia przez beneficjenta, w terminie do 180 dni od dnia doręczenia tej decyzji, warunków wymienionych w pkt 1-5 m.in. nabycia lub wejścia w posiadanie gospodarstwa wskazanego w biznesplanie , spełniającego warunki , o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 1 lit. a tiret pierwsze i tiret trzecie , z zastrzeżeniem § 5 ust. 2 , uzyskania wpisu do ewidencji producentów, stanowiącej część krajowego systemu ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, Z § 16 ust. 1 rozporządzenia wynika, że pomoc wypłacana jest na wniosek o płatność, który składa się w terminie do180 dni od dnia doręczenia decyzji o przyznaniu pomocy. Powyższy termin jest terminem materialnoprawnym. Rozporządzenie nie zawiera przepisu dopuszczającego możliwość jego przywrócenia, co oznacza, że jest to termin nieprzywracalny. Uchybienie terminu materialnoprawnego powoduje wygaśnięcie możliwości dokonania określonej czynności.

Decyzję z dnia ... września 2011 r. B. Z. otrzymał w dniu ... września 2011 r. Przyznała mu ona pomoc finansową z zastrzeżeniem dopełnienia wskazanych w niej warunków w terminie nie dłuższym niż 180 dni od dnia jej doręczenie. Bezsporne jest , że termin ten upłynął w dniu 17 marca 2012r.

Termin ten jest terminem materialnym, a co za tym idzie jest nieprzekraczalny i niemożliwy do przywrócenia, stanowi on przesłankę przyznania pomocy w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom", a przekroczenie go sprowadza się do wydania przez organ decyzji wymienionej w § 17 ust. 17 ust. 2 lub 3 rozporządzenia. Przedmiotowy termin jest niezależny od poczynań zarówno organu jak i wnioskodawcy.

Zgodnie z § 16 ust. 1 rozporządzenia pomoc wypłaca się na wniosek o płatność, który składa się w terminie 180 dni od dnia doręczenia decyzji o przyznaniu pomocy. Zgodnie § 17 ust. 2. w przypadku niedopełnienia przez beneficjenta warunków, z zastrzeżeniem dopełnienia których została wydana decyzja o przyznaniu pomocy, dyrektor oddziału regionalnego Agencji, w drodze decyzji, stwierdza wygaśnięcie tej decyzji. W przypadku zaś niezłożenia wniosku o płatność w terminie określonym w § 16 ust. 1, dyrektor oddziału regionalnego Agencji, w drodze decyzji, stwierdza wygaśnięcie, jako bezprzedmiotowej, decyzji o przyznaniu pomocy ( § 17 ust. 3 ). Sąd podziela pogląd organów obu instancji, że zarówno termin do spełnienia warunków , jak i termin do złożenia wniosku o płatność są terminami materialno prawnymi.

Do określenia charakteru danego przepisu nie jest istotne w jakim akcie normatywnym przepis ten zamieszczono, ale decyduje jego treść i cel. Przepisami prawnomaterialnymi są przepisy regulujące bezpośrednio stosunki administracyjnoprawne (określające zachowanie podmiotów) oraz roszczenia wynikające z tych stosunków (nakładają obowiązki i przyznają prawa lub uprawnienia). Przepisami procesowymi są zaś normy instrumentalne, które określają drogę i sposób dochodzenia uprawnień wynikających z norm materialnoprawnych. Oznacza to, że o charakterze przepisu i terminu nie przesądza tylko okoliczność w jakiej ustawie przepis statuujący dany termin się znajduje. Dotyczy to zwłaszcza sytuacji, gdy ustawa taka oprócz przepisów prawa materialnego zawiera również przepisy proceduralne. Dla oznaczenia charakteru danego przepisu miarodajny jest zawsze przedmiot i treść tego przepisu prawnego (por. wyrok NSA z dnia 24 listopada 1994 r. w sprawie sygn. akt SA/Ka 1230/94). Z reguły przepisami procesowymi są przepisy o właściwości organów administracji publicznej i o postępowaniu przed takimi organami. Natomiast przepisy dotyczące przesłanek, treści, powstania, zmiany lub wygaśnięcia prawa należą do przepisów materialnoprawnych.

O charakterze terminu nie decyduje także długość terminu; decydujące znaczenie ma rodzaj uprawnienia, realizowanego w terminie wskazanym przez ustawodawcę. Do dochodzenia uprawnień składających się na określone prawo podmiotowe przewidziane są terminy materialnoprawne, natomiast dla uprawnień (obowiązków) procesowych - terminy procesowe (uchwała SN z dnia 7 października 2009 r. sygn. akt III CZP 71/09).

Terminów prawa materialnego, co nie jest kwestionowane, ani w orzecznictwie, ani w doktrynie i na co trafnie zwróciły uwagę organy administracyjne obu instancji - nie można przywrócić. Jedynie terminy zawite, a więc dotyczące czynności procesowych są przywracalne.

Do terminów materialnoprawnych nie mają więc zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 58-60) dotyczące możliwości przywrócenia terminu przewidzianego przez prawo dla dopełnienia określonej czynności procesowej.

W świetle powyższego brak więc podstaw do zakwestionowania prawidłowości wydanego w sprawie rozstrzygnięcia.

Należy przede wszystkim zauważyć, że nie polegają na prawdzie twierdzenia strony skarżącej , że w terminie 180 dni od dnia doręczenia decyzji o przyznaniu płatności B. Z. spełnił wymagania określone w decyzji, a tylko wniosek o płatność został złożony z uchybieniem powyższego terminu. Po pierwsze skarżący nie nabył gospodarstwa zadeklarowanego w biznesplanie. Tylko część nabyta umową dożywocia od rodziców w dniu ... lutego 2012 r. odpowiada działkom zadeklarowanym we wniosku ( łączna powierzchnia ... ha ). Działki nabyte umową dzierżawy z ... marca 2012 r. nie odpowiadają działkom wymienionym w biznesplanie, gdzie skarżący zadeklarował zakup działek położonych w R. gm. G. od A. S. ( nr działek ... ).

Skarżący do dnia ... marca nie uzyskał także wpisu ewidencji producentów rolnych – jak wynika z akt administracyjnych uzyskał go dopiero w dniu ... marca 2012 r. na wniosek złożony także w tym dniu.

Sąd nie dopatrzył się naruszeń przepisów proceduralnych, które mogłyby mieć istotny wpływ na wynik postępowania a tylko takie uchybienia stosownie do treści art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. są podstawą do uchylenia zaskarżonego postanowienia.

Z tych wszystkich przyczyn skargę należało uznać za niezasadną, a zaskarżone postanowienie za odpowiadające prawu, wobec czego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.