Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 920/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2007-10-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6342 Przyznanie uprawnień kombatanckich oraz przyznanie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach
Hasła tematyczne: Kombatanci
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art.246,  art. 184 w zw. z  art. 197
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 5 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 czerwca 2007r. sygn. akt II SA/Kr 216/06 o umorzeniu postępowania w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz o ustanowieniu dla S. J. adwokata w sprawie ze skargi S. J. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich - postanawia - oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2007r. sygn. akt II SA/Kr 216/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (zwany dalej WSA lub Sądem), umorzył postępowanie w zakresie zwolnienia S. J. od kosztów sądowych i jednocześnie ustanowił dla skarżącej adwokata. W uzasadnieniu stwierdzono, że prawomocnym postanowieniem z dnia 26 października 2006r. sygn. akt II SA/Kr 216/06, skarżąca została zwolniona od kosztów sądowych. Następnie w dniu 15 listopada 2006r. S. J. złożyła ponownie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 27 listopada 2006r. referendarz sądowy umorzył postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowił dla skarżącej adwokata z urzędu. Na skutek sprzeciwu S. J., WSA zaskarżonym postanowieniem umorzył postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowił dla skarżącej adwokata. Sąd stwierdził, że postępowanie wszczęte wnioskiem skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowe, skoro od kosztów tych skarżąca została już zwolniona. Natomiast biorąc pod uwagę sytuację finansową i życiową oraz zły stan zdrowia skarżącej WSA ustanowił dla S. J. adwokata z urzędu.

Na postanowienie to S. J. wniosła zażalenie domagając się "przyznania prawa pomocy w zakresie prawa finansowej w całości", ponieważ nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania. Wniosła też o przyznanie jej adwokata z urzędu i przyznania uprawnień kombatanckich.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest stosowana tylko w przypadkach osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną. Do osób tych można zaliczyć osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia, bądź

Sygn. akt II OZ 920/07

posiadają środki, jednakże środki te są bardzo ograniczone i zaspokajają tylko podstawowe potrzeby życiowe.

W sprawie S. J. została prawomocnym postanowieniem WSA z dnia 26 października 2006r. sygn. akt II SA/Kr 216/06 zwolniona od kosztów sądowych. Poza tym, w zaskarżonym postanowieniu Sąd przyznał skarżącej prawo pomocy w postaci ustanowienia adwokata. Stwierdzić więc należy, że w uwzględnieniu składanych wniosków, skarżącej zostało przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym. W takiej sytuacji, skoro postanowienie WSA z dnia 25 czerwca 2007r. umarzające postępowanie w zakresie zwolnienia S. J. od kosztów sądowych oraz ustanawiające dla skarżącej adwokata uprawnia skarżącą do prawa pomocy w pełnym zakresie, zażalenie należało uznać za nieuzasadnione.

Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.