Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 872/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2012-11-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 § 1 i § 2, art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.S. na decyzję Burmistrza z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Dnia 21 września 2012r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęło pismo E.S., w którym zwrócił się z prośbą o ponowne rozpatrzenie sprawy odszkodowania za straty poniesione z tytułu wydania decyzji o warunkach zabudowy. Odpowiadając na wezwanie Sądu do sprecyzowania powyższego pisma, E.S. pismem z dnia [...] września 2012r. złożył skargę na błędną jego zdaniem decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] czerwca 2011r. nr [...], którą organ ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, wolnostojącego oraz zbiornika bezodpływowego na ścieki bytowe, na działce o numerze ewidencyjnym [...], na rzecz E.S..

Dnia 3 października 2012r. skarga E.S. został przesłana przez Sąd do Burmistrza, celem udzielenia odpowiedzi na skargę, a następnie przesłania do WSA w trybie art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270).

Następnie w dniu 22 października 2012r. (data prezentaty) do WSA

w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga E.S. wraz z odpowiedzią na skargę udzieloną przez organ oraz aktami administracyjnymi sprawy.

W odpowiedzi Burmistrz przedstawił kolejno podejmowane czynności w przedmiotowej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu.

W myśl przepisu art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270) – zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast przez wyczerpanie środków zaskarżenia przepis art. 52 § 2 nakazuje rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

Wyczerpanie środków zaskarżenia stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu lub czynności. Postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno bowiem zastępować postępowania administracyjnego, a więc nie może zostać wszczęte dopóty, dopóki to postępowanie się toczy. Nie może zostać również uruchomione, jeżeli nie zostały wykorzystane środki weryfikacji kwestionowanych aktów i czynność, dostępne podmiotowi, który chce uruchomić postępowanie sądowoadministracyjne, w postępowaniu administracyjnym (T. Woś, H. Krysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008, s. 267).

W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarga E.S. z dnia [...] września 2012r., uzupełniona następnie pismem z dnia [...] września 2012r. została wniesiona na decyzję Burmistrza z dnia [...] czerwca 2011r. nr [...] wydaną przez ten organ w pierwszej instancji. O możliwości złożenia odwołania od decyzji w terminie 14 dni do Samorządowego Kolegium Odwoławczego za pośrednictwem Burmistrza, skarżący został prawidłowo pouczony w zaskarżonej decyzji. Analiza akt administracyjnych sprawy wykazała, że z możliwości tej skarżący nie skorzystał.

W świetle przywołanych przepisów oraz poglądów literatury wniesienie skargi do Sądu z naruszeniem zasady instancyjności uznać należało za niedopuszczalne.

W konsekwencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.