Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 595/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-07-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 243 par.1, art. 245 par. 1 i 3, art. 246 par. 1 pkt 2, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 14 lipca 2015 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. L. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi R. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie: określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 rok oraz straty z prowadzonej działalności gospodarczej za 2008 rok p o s t a n a w i a: 1. przyznać skarżącemu R. L. prawo pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi ponad kwotę 200 zł (dwieście złotych); 2. oddalić wniosek w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

W dniu 22 kwietnia 2015 roku R. L. wstąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] roku określającą mu zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 rok oraz stratę z prowadzonej działalności gospodarczej za 2008 rok.

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 1.500 zł podatnik złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie bowiem nie jest zdolny do ich poniesienia. Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz dodatkowych dokumentów nadesłanych na wezwanie referendarza sądowego wynika, że źródłem utrzymania skarżącego jest jego emerytura w wysokości 1.699 zł, z której jednak ze względu na zajęcie komornicze wnioskodawcy do wypłaty przypada kwota 993 zł netto. Wnioskodawca wskazał, że pozostaje z żoną w ustroju rozdzielności majątkowej i nie prowadzi z nią wspólnego gospodarstwa domowego jednak zamieszkuje w należącym do niej domu i mimo wezwania nie wykazał aby w jakikolwiek sposób partycypowała w kosztach jego utrzymania. Żona skarżącego jest ponadto właścicielką gospodarstwa rolnego o powierzchni 8.37 ha. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku, natomiast dodatkowe źródło jego utrzymania stanowi działalność gospodarcza, która w roku ubiegłym przyniosła jednak stratę na poziomie 67.846 zł. Mimo wezwania wnioskodawca nie udzielił informacji dotyczących bieżących wyników z prowadzonej działalności gospodarczej, z danych Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej wynika, że nie uległa ona zawieszeniu ani likwidacji.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Wniosek jest częściowo zasadny.

Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.

Z wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz dołączonych do niego dokumentów wynika, że R. L. samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest jego emerytura w wysokości 993 zł netto. Wnioskodawca prowadzi także działalność gospodarczą, która w ubiegłym roku przyniosła stratę na poziomie 67.846 zł. Mimo wezwania nie udzielił informacji dotyczących bieżących wyników z prowadzonej działalności gospodarczej. Skarżący zamieszkuje w domu należącym do jego żony, z która pozostaje w ustroju rozdzielności małżeńskiej, nie ponosząc z tego tytułu opłat, nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w sprawie niniejszej (1.500 zł) oraz treść art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi ponad kwotę 200 zł. Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych na tym etapie postępowania uznać należy za niezasadny. Partycypacja w kosztach postępowania jest bowiem obowiązkiem strony nawet jeżeli miałoby to nastąpić z uszczerbkiem koniecznego utrzymania dla siebie, a obowiązkiem strony jest poczynienie oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. Wysokość posiadanej na utrzymanie emerytury w zestawieniu z niezbędnymi kosztami jego utrzymania, do których zaliczyć należy jedynie wyżywienie, bowiem skarżący nie wykazał aby partycypowała w kosztach utrzymania domu, pozwala na przyjęcie, że jest ona w stanie wygospodarować kwotę 200 zł stanowiącą ułamek należnego wpisu od wniesionej skargi. Przeprowadzone postępowanie wskazuje, że wnioskodawca poza emeryturą, która stanowi skromne choć stałe źródło utrzymania posiada dodatkowe źródło dochodów w postaci działalności gospodarczej. Okoliczność jej nierentowności w ubiegłym roku nie przekreśla prawdopodobieństwa przynoszenia dochodu w przyszłości, które mogą stanowić dodatkowe źródło pokrycia ewentualnych dalszych kosztów postępowania, których wysokość będzie już niższa. Z powyższych względów za przedwczesne uznano orzekanie o kosztach sądowych występujących potencjalnie w przyszłości. Odmowa przyznania całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych na obecnym etapie postępowania nie zamyka stronie drogi do wystąpienia z wnioskiem o jego przyznanie, w szczególności w sytuacji oczywistej zmiany sytuacji materialnej strony.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.