Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 247/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2004-03-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 620  Ochrona zdrowia, w tym sprawy dotyczące chorób zawodowych, zakładów opieki zdrowotnej, uzdrowisk, zawodu lekarza, pielęg
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Sanitarny

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA-del. Krystyna Kutzner Sędziowie : NSA-del. Alina Paluch (spr.) WSA Elżbieta Kremer Protokolant : Dorota Hajto po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 marca 2004r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję [...] Inspektora Sanitarnego w [...] Delegatura w [...] z dnia 20 grudnia 2000r. Nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji w części dotyczącej odmowy stwierdzenia choroby zawodowej dotyczącej narządu słuchu.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] 2000r. Nr [...] Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] nie stwierdził u W. K. chorób zawodowych: pylicy płuc, zaćmy pochodzenia zawodowego, niedosłuchu pochodzenia zawodowego.

W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, co następuje:

W. K. był zatrudniony w różnych zakładach pracy w latach:

-1961 - 1967 w Z. R. E. w [...] na stanowisku montera kotłowego;

-1967 - 1968 w Z. A. w [...] na stanowisku ślusarza remontowego;

-1968 - 1984 w F. O. B. w [...] kolejno na stanowiskach: elektromonter, monter instalacji wodno-kanalizacyjno-gazowych, ślusarz konserwator urządzeń energetycznych,

- 1984 - 1998 w O. Z. P. S. A. w kotłowni na stanowiskach: spawacz, konserwator, brygadzista oddziałów energetycznych.

Od 31 października 1998r. przebywa na emeryturze.

W postępowaniu wyjaśniającym ustalono, że pracując w kotłowni O. Z. P. pozostawał w ekspozycji na pył węgla kamiennego w stężeniach poniżej - NDS (wyniki badań z 1994r.) oraz ponadnormatywny hałas od 87 do 95 dBA (wyniki pomiarów z 1994r. i 1997r.).

W kierunku choroby zawodowej W. K. był badany w dniach [...] i [...] 2000r. w Małopolskim Ośrodku Medycyny Pracy w Krakowie.

W wyniku przeprowadzonych badań wydano orzeczenie lekarskie o braku podstaw do rozpoznania chorób zawodowych: pylicy płuc, zaćmy pochodzenia zawodowego, niedosłuchu pochodzenia zawodowego. Był także badany w Instytucie Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w Sosnowcu, który jest jednostką II szczebla diagnostyczno-orzeczniczego w sprawach chorób zawodowych i w orzeczeniach lekarskich stwierdzono brak podstaw do rozpoznania wyżej wymienionych chorób zawodowych.

W uzasadnieniu orzeczeń podano, że:

- wielkość ubytków słuchu obustronnie nie powoduje upośledzenia funkcji narządu słuchu w stopniu uzasadniającym rozpoznanie choroby zawodowej;

- badaniem diagnostycznym nie stwierdzono zmian zaćmowych w soczewkach obu oczu;

- stwierdzone na zdjęciu radiologicznym płuc zmiany nie upoważniają w chwili obecnej do rozpoznawania pylicy płuc.

W tym więc stanie faktycznym wobec braku rozpoznania choroby zawodowej przez uprawnione placówki służby zdrowia u W. K., brak było także podstaw do jej stwierdzenia.

Od tej decyzji, w części dotyczącej nie stwierdzenia choroby zawodowej - narządu słuchu - W. K. wniósł odwołanie w którym podniósł, że w ostatnim zakładzie pracy w O. Z. P. S. A. w [...] , w którym pracował 14 lat w kotłowni był hałas 87 dBA, a o skutkach tego hałasu nie zdawał sobie sprawy.

[...] Wojewódzki Inspektor Sanitarny Delegatura w [...] rozpatrując odwołanie W. K. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji, decyzją z dnia [...] 2000r. Nr [...] , powołując w jej podstawie prawnej art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz § 10 ust. 1 i 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. nr 65, poz. 294, zm. w 1989r. Dz. U. nr 61, poz. 364).

W uzasadnieniu decyzji w pełni podzielając stanowisko organu I instancji w zakresie ustaleń dokonanych odnośnie narażenia W. K. na hałas w O. Z. P. S. A. w [...] , ale także brak rozpoznania niedosłuchu pochodzenia zawodowego, przez dwie uprawnione jednostki służby zdrowia organ odwoławczy stwierdził, iż brak jest i podstaw do stwierdzenia takiej choroby jako zawodowej.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję W. K., podnosi że pracując na różnych stanowiskach w kilku zakładach pracy był narażony na utratę słuchu. Podaje, że w dalszym ciągu jest leczony w Poradni Laryngologicznej w [...] .

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:

Z treści skargi jednoznacznie wynika że, skarżący kwestionuje brak rozpoznania u niego choroby zawodowej - uszkodzenia słuchu.

Skarga W. K. jest uzasadniona.

Poza sporem jest okoliczność, że skarżący był w środowisku zawodowym narażony na czynnik szkodliwy dla zdrowia, jakim był hałas ponadnormatywny sięgający do 95 dB "A". Placówki diagnostyczne obu stopni nie rozpoznały choroby zawodowej uszkodzenia słuchu z uwagi na wielkość niedosłuchu obustronnego, mimo że w wykazie chorób zawodowych oraz w przepisach prawa, na które powołały się organy obu instancji brak jest podstaw do wyłączenia choroby zawodowej słuchu, ze względu na samą wielkość ubytku słuchu.

Taką linię orzecznictwa już utrwalonego reprezentuje nie tylko dotychczasowe orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego ale również i Sądu Najwyższego.

Z tej przyczyny bezkrytyczne przyjęcie za podstawę negatywnej dla skarżącego decyzji orzeczeń lekarskich nie zawierających oparcia w prawie, skutkować musi uchyleniem zaskarżonej decyzji. Istotne jest zatem, aby w toku ponownego postępowania organy służby zdrowia wypowiedziały się jednoznacznie co do tego, czy uszkodzenie słuchu u W. K. (bez względu na jego wielkość) jest spowodowane warunkami pracy (hałasem) czy też innymi przyczynami.

Niewyjaśnienie wszystkich okoliczności, w których doszło u W. K. do uszkodzenia słuchu narusza art. 7 i 77 kpa, a więc należy mówić o tego rodzaju naruszeniu przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270).