Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 2287/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-02-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania aktu
Powołane przepisy: article: art 61 § 3 oraz art.151 zw z art. 166
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Siudyka po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. N. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w kwestii wniosku L. N. o wstrzymanie wykonania decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze z [...] r. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu podatkowego pierwszej instancji skarżący zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w C. z [...] r., nr [...] określającej w podatku od towarów i usług za sierpień 2008 r. zobowiązanie podatkowe w kwocie [...] zł.

W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że wydana decyzja naraża skarżącego na niepowetowaną stratę poprzez utratę płynności finansowej firmy, albowiem na skutek dokonanego zajęcia rachunków bankowych skarżący nie jest w stanie jej prowadzić, a jego rodzina normalnie egzystować

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późń. zm.) – zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. – sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania, przy czym dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy.

Z przepisu tego wynika, że sąd może wstrzymać wykonanie danego aktu administracyjnego uzależniając to od zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności albo w drodze egzekucji administracyjnej albo w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki.

Ponadto zauważyć należy, że aby wniosek skarżącego o wstrzymanie aktu lub czynności stanowiącego przedmiot skargi albo innego, ale podjętego w postępowaniu prowadzonym w granicach danej sprawy mógł być uwzględniony, musi istnieć co najmniej jedna z dwóch powołanych w nim przesłanek, tj. winno zachodzić niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody lub groźba spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

"Niebezpieczeństwo" zaistnienia "znacznej szkody" i "trudnych do odwrócenia skutków" musi wynikać z racjonalnej oceny zakresu, zasad i trybu wykonania aktu w czasie zawisłości skargi w danej sprawie sądowo-administracyjnej.

Tym samym, aby ocena sądu nastąpiła, zainicjowana złożonym wnioskiem o wstrzymanie, strona winna uzasadnić ten wniosek powołując się na określone okoliczności faktyczne, ewentualnie uprawdopodobnić możliwość ich wystąpienia działając we własnym interesie.

Wystosowanie jedynie wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej bez żadnego uzasadnienia uniemożliwia merytoryczną ocenę w ramach zasady skargowości.

Jak natomiast podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny – brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (vide postanowienie NSA z 18 maja 2004r., FZ 65/04, niepubl.).Ponadto w postanowieniu z 18 marca 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż twierdzenia podnoszone we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinny bezwzględnie zostać poparte dokumentami źródłowymi (vide postanowienie NSA z 18 marca 2010 r., II GZ 37/10). Konieczność uwzględnienia w postępowaniu sądowoadministracyjnym całości akt sprawy nie oznacza, że sąd w odniesieniu do wniosku miałby się domyślać jakie dowody chciałby przedstawić wnioskodawca, aby wykazać spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. W orzecznictwie podnosi się również, że wydanie postanowienia oczekiwanego przez stronę zależy od uznania sądu oraz to, że przepis nie łączy wyrządzenia szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z osobą skarżącego.

Sąd orzekający podziela stanowisko prezentowane w orzecznictwie, iż aby wniosek strony mógł być uwzględniony, winien on zawierać wskazanie konkretnych danych, uzasadniających twierdzenie strony co do istnienia wyżej wskazanych przesłanek. Podniesiona przez stronę okoliczność, że wydana decyzja naraża ją na niepowetowaną stratę przez utratę płynności finansowej firmy oraz że na skutek zajęcia rachunków bankowych nie jest w stanie jej prowadzić, a rodzina nie może normalnie egzystować bez bliższego uzasadnienia podniesionych twierdzeń nie stanowi wykazania żadnej z wymienionych przesłanek. Jest to bowiem jedynie ogólnikowe stwierdzenie, które nie pozwala Sądowi na dokonanie ustalenia, że w stanie faktycznym sprawy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków.

Na podstawie art.61 § 5 p.p.s.a. postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.

Z uwagi na powyższe na mocy art.61 § 3 oraz art.151 w zw.zart.166 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.