Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1303/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-11-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 33 ust. 3,  ust. 4  pkt 4
journal: Dz.U. 2004 nr 99 poz 1001
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
article: art. 10 par. 1
journal: Dz.U. 1980 nr 9 poz 26
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk Sędziowie WSA Adam Lipiński (spr.) Andrzej Góraj Protokolant specjalista Elwira Sipak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2011 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej: 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] marca 2011 r. 2) zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości.


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] marca 2011 r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa oraz art. 10 ust. 2 pkt 4 i ust. 7 pkt 2 w zw. z art. 33 ust. 4 pkt 3 lit. a i pkt 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania A. B. od decyzji Prezydenta W. Nr [...] z dnia [...] marca 2011 r., orzekającej o utracie przez ww. statusu osoby bezrobotnej, z dniem 2 marca 2011 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, co następuje:

A. B. została zarejestrowana w Urzędzie Pracy W. jako osoba bezrobotna w dniu 15 marca 2010 r. Decyzją Nr [...] z dnia [...] marca 2010 r. Prezydent W. uznał wyżej wymienioną za osobę bezrobotną z dniem 15 marca 2010 r. oraz odmówił przyznania prawa do zasiłku. Przyczyną powyższego rozstrzygnięcia było niestawienie się zainteresowanej we wcześniej wyznaczonym i znanym jej terminie obowiązkowej wizyty w Urzędzie Pracy, to jest w dniu 2 marca 2011 r. i niepowiadomienia w ciągu 7 dni o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa.

W odwołaniu strona podała, że stawiła się w dniu wyznaczonej wizyty w Urzędzie Pracy.

Organ II instancji wskazał, iż z pisma Urzędu Pracy W. z dnia [...] marca 2011 r. wynika, że A. B. nie stawiła się u pośrednika pracy, co zostało odnotowane w karcie CAZ oraz w systemie Syriusz. Dział Prawny Urzędu Pracy W. nie znalazł potwierdzenia stawiennictwa strony w dokumentach, jak również w systemie Syriusz. Zaznaczyć należy, iż do podstawowych obowiązków bezrobotnego zarejestrowanego w Urzędzie Pracy jest zgłaszanie się w wyznaczonym przez Urząd terminie, w celu potwierdzenia gotowości do podjęcia pracy. Ponieważ przepisy art. 33 ust. 3 i art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, to w sytuacji niedopełnienia przez bezrobotnego obowiązków wynikających z przywołanych wyżej przepisów (bezrobotny nie stawił się w wyznaczonym dniu i nie poinformował Urzędu Pracy w terminie 7 dni o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa), starosta (prezydent miasta) jest zobowiązany podjąć decyzję o pozbawieniu statusu bezrobotnego. Zatem decyzja organu I instancji jest prawidłowa.

A. B. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła o uchylenie decyzji Wojewody [...]i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu skargi wskazała na dowody jej stawiennictwa w wyznaczonym dniu w Urzędzie Pracy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona, czyli w tej sprawie - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.

Skarga, co do swojej istoty, zasługuje na uwzględnienie.

Na podstawie art. 33 ust. 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, bezrobotny ma obowiązek zgłaszania się do właściwego powiatowego urzędu pracy w wyznaczonym przez urząd terminie w celu przyjęcia propozycji odpowiedniej pracy, lub innej formy pomocy proponowanej przez urząd lub w innym celu wynikającym z ustawy i określonym przez urząd pracy, w tym potwierdzenia gotowości do podjęcia pracy. Zgodnie z przepisem art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, starosta pozbawia statusu bezrobotnego, bezrobotnego, który nie stawił się w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomił w okresie do 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa.

Jednakże, w niniejszej sprawie organ II instancji nie dochował obowiązków właściwego poinformowania strony o jej prawach, a w szczególności nie powiadomił jej o uprawnieniach wynikających z treści art. 10 § 1 Kpa Zaznaczyć tu należy, iż wobec treści paragrafu następnego tego przepisu, od obowiązku tego organ może odstąpić jedynie w wyjątkowych wypadkach, które tu nie wystąpiły. Organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Do takiego działania organ zobowiązany był nadto z tej przyczyny, iż w swoim odwołaniu strona skarżąca nie wskazała, dlaczego przeczy ustaleniom organu I instancji, co do jej nieobecności w wyznaczonym dniu wizyty – nie wskazała na te okoliczność żadnych dowodów. Tymczasem organ, bez poznania argumentacji A. B. od razu przystąpił do wyjaśnienia sprawy i wydania decyzji.

Wskazać tu należy, iż pismem z dnia 31 marca 2011 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 1 kwietnia 2011 r., które wpłynęło do organu w dniu 29 marca 2011 r. (a więc po dacie wydania decyzji drugoinstancyjnej) skarżąca wskazała na dowody potwierdzające jej stawiennictwo w Urzędzie Pracy w wyznaczonym dniu, to jest skasowane bilety MZK, umożliwiające odtworzenie trasy przejazdu daty i godziny oraz bilet pobrany w Urzędzie Pracy oraz złożyła obszerne wyjaśnienia, co do istoty sprawy.

Następnie, wskutek inicjatywy organu, pismem z dnia 19 kwietnia 2011 r. A. B. wniosła o wznowienie postępowania zakończonego wyżej wskazaną decyzją i w dniu [...] maja 2011 r. organ postanowieniem wznowił postępowanie, zgodnie z wnioskiem skarżącej, które to postępowanie postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 r. zawiesił wobec wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2011 r. W dniu [...] czerwca 2011 r. organ wydał postanowienie odmawiające wszczynania wykonania zaskarżonej decyzji, a w dniu [...] czerwca 2011 r. odmówił uwzględnienia wniosku skarżącej o wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...]z dnia [...] marca 2011 r., i w dniu [...] sierpnia 2011 r. Minister Pracy i Polityki Społecznej utrzymał w mocy to rozstrzygniecie.

Oczywistym w niniejszej sprawie jest, iż gdyby organ zastosował się do dyspozycji art. 10 Kpa nie doszłoby do wskazanych wyżej postępowań, zaś organ miałby możność zapoznania się z dowodami skarżącej, dokonania ich oceny i rozstrzygnięcia sprawy.

Przedmiotem niniejszej sprawy nie jest ocena prawidłowości podjętych po wydaniu zaskarżonej decyzji orzeczeń organu, ale rozstrzygnięcie sprawy co do prawidłowości postępowania o pozbawienie skarżącej statusu osoby bezrobotnej na zasadzie przepisów art. 33 ust. 3 i art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Rozstrzygnięcie takie jest możliwe wobec zawieszenia przez organ postępowania o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] marca 2011 r.

Rozpoznając sprawę w niniejszym zakresie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, iż organ naruszył zasady procedury administracyjnej, poprzez pominięcie zastosowania w niniejszej sprawie czynności określonych w art. 10 § 1 Kpa, które to uchybienie mogło rzutować na wynik sprawy.

Poprzez takie zaniedbanie organu II instancji, uniemożliwiono stronie obronę swoich praw i wskazania dowodów na poparcie swoich twierdzeń. W efekcie tych zaniedbań, skarżąca złożyła wnioski dowodowe po wydaniu decyzji drugoinstancyjnej, bez czynnego (w pełnym znaczeniu tego słowa) udziału w postępowaniu odwoławczym.

Wobec powyższych uchybień, sprawa musi zostać ponownie rozpatrzona przez organ I instancji, albowiem jedynie on może w pełni ocenić i skontrolować materiał dowodowy wskazany przez skarżącą w piśmie z dnia 29 marca 2011 r. i jej pismach późniejszych.

Wskazać tu należy (za treścią uzasadnia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 kwietnia 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 323/11), iż złożenie przez bezrobotnego podpisu potwierdzającego jego wizytę w urzędzie pracy, jest niewątpliwie najbardziej pożądanym dowodem potwierdzającym tę okoliczność. Nie oznacza to jednak, że obecność skarżącej może być potwierdzona jedynie w ten sposób. Należy zatem ocenić wskazane przez skarżącą dowody, w miarę potrzeby przesłuchać ją na okoliczność stawiennictwa w wyznaczonym dniu, ewentualnego przebiegu wizyty.

Organ ponownie badając niniejszą sprawę, powinien odnieść się do wskazanych w uzasadnieniu niniejszego wyroku wytycznych i po ich dokładnej realizacji, ocenić sprawę w kontekście norm prawa materialnego.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 132 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji wyroku.

O wykonalności zaskarżonej decyzji Sąd orzekł na podstawie art. 152 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.