Postanowienie NSA, sygn. akt III OW 61/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-02-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Spór kompetencyjny/Spór o właściwość
Odpady
Skarżony organ: Marszałek Województwa
Treść wyniku: Wskazano organ właściwy do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art. 14 ust. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1592
law: Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw
article: art. 41
journal: Dz.U. 2013 poz 21
law: Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
article: § 2
journal: Dz.U. 2019 poz 1839
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znaczącą oddziaływać na środowisko

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Zyglewska (spr.) Sędzia NSA Tamara Dziełakowska Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Starosty [...] o rozstrzygniecie sporu o właściwość pomiędzy Starostą [...] a Marszałkiem Województwa [...] w przedmiocie wskazania organu właściwego do zmiany decyzji udzielającej zezwolenia na przetwarzanie odpadów postanawia: wskazać Marszałka Województwa [...] jako organ właściwy w sprawie.


UZASADNIENIE

We wniosku z dnia [...] stycznia 2021 r. Starosta [...] wniósł o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy nim a Marszałkiem Województwa [...] w sprawie zmiany decyzji Starosty [...] z [...] stycznia 2015 r. udzielającej zezwolenia na przetwarzanie odpadów w miejscowości [...], na terenie działek o nr ew. [...] i [...].

W uzasadnieniu Starosta [...] wskazał, że w dniu [...] marca 2020 r. wpłynął wniosek A.F. wspólnika A. Spółka Jawna, [...] o zmianę decyzji Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. udzielającej zezwolenia na przetwarzanie odpadów na działkach o nr ew. [...] i [...], obręb ewidencyjny Miasto [...], gmina [...].

Starosta [...] wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku poprzez podanie maksymalnej mocy przerobowej instalacji do przetwarzania odpadów, wskazując ilość odpadów, które mogą być przyjęte przez instalację w okresie dobowym. W odpowiedzi na wezwanie wnioskodawca wskazał, że moc przerobowa instalacji do przetwarzania odpadów nie ulegnie zmianie i może ona przyjmować odpady w ilości do 20 Mg/dobę.

W związku z treścią § 2 ust. 1 pkt 47 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko instalacja ta została zakwalifikowana do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko.

W związku z powyższym Starosta [...] decyzją z [...] czerwca 2020 r. umorzył postępowanie administracyjne i zawiadomieniem z tej samej daty przekazał wniosek i akta sprawy według właściwości Marszałkowi Województwa [...].

Marszałek Województwa pismem z dnia [...] lipca 2020 r. odesłał akta sprawy Staroście [...], wskazując, że postępowanie zostało zakończone decyzją Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2020 r., co uniemożliwia Marszałkowi Województwa [...] ponowne rozpatrzenie wniosku.

W odpowiedzi na wniosek Marszałek Województwa [...] wywodził, że z uwagi na wydanie przez Starostę [...] decyzji umarzającej kończącej postępowanie w sprawie, Marszałek nie ma podstaw do ponownego rozpatrzenia zakończonej sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329, dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Rozstrzyganie sporów polega na wskazaniu organu właściwego do rozpoznania sprawy (art. 15 § 2 p.p.s.a.).

W rozpoznawanej sprawie wystąpił tzw. spór negatywny, albowiem zarówno Marszałek Województwa [...] jak i Starosta [...] uważają, że nie są właściwi do rozpoznania wniosku A. Spółka Jawna, [...] o zmianę decyzji Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. udzielającej zezwolenia na przetwarzanie odpadów na działkach o nr ew. [...] i [...], obręb ewidencyjny Miasto [...], gmina [...].

W rozpoznawanej sprawie podmiot prowadzący działalność gospodarczą wystąpił o zmianę decyzji zezwalającej na przetwarzanie odpadów na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy z 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 1592). Przepis ten nakłada na podmioty dysponujące stosownymi zezwoleniami na przetwarzanie lub zbieranie odpadów, obowiązek wystąpienia z wnioskiem o zmianę tych decyzji do właściwego organu, w celu dostosowania ich do obecnie obowiązujących wymagań prawnych. Właściwość organu do wydania decyzji zezwalającej na prowadzenie zbierania odpadów i prowadzenie przetwarzania odpadów wynika z art. 41 ust. 3 u.o. Przepis ten enumeratywnie wymienia przypadki (rodzaje i skalę działalności w zakresie gospodarki odpadami), w których właściwym organem jest marszałek województwa, natomiast w pozostałych sprawach właściwy jest starosta.

Zgodnie z art. 41 ust. 3 lit. a u.o. marszałek województwa jest organem właściwym dla przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Rodzaje przedsięwzięć zaliczane do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko wymienia § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2019 r., poz. 1839, dalej: rozporządzenie). Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 47 rozporządzenia, instalacje do przetwarzania w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 21 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach odpadów inne niż wymienione w pkt 41 i 46, w tym składowiska odpadów inne niż wymienione w pkt 41, mogące przyjmować odpady w ilości nie mniejszej niż 10 t na dobę lub o całkowitej pojemności nie mniejszej niż 25 000 t, z wyłączeniem instalacji do wytwarzania biogazu rolniczego w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz.U. z 2018 r. poz. 2389, z późn. zm.) zaliczane są do przedsięwzięć zawsze znacząco oddziałujących na środowisko.

Wniosek złożony w przedmiotowej sprawie dotyczy instalacji mogącej przyjmować odpady w ilości 20Mg/dobę, a więc zaliczanej do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. Zgodnie zaś z art. 41 ust. 3 lit. a u.o. organem właściwym w takiej sprawie jest marszałek województwa.

Odnosząc się zaś do stanowiska Marszałka Województwa [...] zawartego w odpowiedzi na wniosek stwierdzić należy, że Starosta [...] zbędnie wydał decyzję o umorzeniu postępowania, jednakże przesłankę wydania tej decyzji stanowiła okoliczność związana z ustaleniem organu właściwego do rozpoznania sprawy, a zatem decyzja ta nie może zamykać stronie możliwości rozpoznania jej wniosku .

Z tych względów i na podstawie art. 4 i art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny wskazał Marszałka Województwa [...] jako organ właściwy w sprawie.