Postanowienie NSA, sygn. akt FZ 26/04
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2004-05-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Powołane przepisy: article: art. 184 w zw. z art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA K. Nowak (spr.), Sędziowie NSA, , po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2004 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia S. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 lutego 2004 r. sygn. akt I SA/Po 2629/03 o odmowie wstrzymania wykonania, zaskarżonej przez S. R. decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] września 2003 r Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 9 lutego 2004 r. sygn. akt I SA/Po 2629/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił S. R. wstrzymania wykonania, zaskarżonej do tego Sądu decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 26 września 2003 r. wskazując, iż wniosek w ogóle nie zawierał uzasadnienia co uniemożliwiło dokonanie oceny jego zasadności w świetle okoliczności wskazanych w art. 61 § 3 i § 5 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W zażaleniu na to postanowienie S. R. wniósł o jego zmianę i orzeczenie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji ewentualnie o przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania – po uchyleniu postanowienia.

W uzasadnieniu wskazał, że:

– Urząd Kontroli Skarbowej przeprowadzając w firmie skarżącego kontrolę w zakresie podatku od towarów i usług oraz podatku dochodowego za lata 2000 i 2001 wydał łącznie pięć decyzji. Od wszystkich tych decyzji zostały złożone odwołania i na skutek tych odwołań, z powodów dla skarżącego niezrozumiałych, dwie decyzje zostały utrzymane w mocy,

– od tych decyzji zostały złożone skargi do NSA,

– skoro wszystkie decyzje dotyczyły tego samego podmiotu gospodarczego to powinny być rozpatrywane łącznie i dopiero po ich ostatecznym wyjaśnieniu można było je wykonywać. W pozostałych sprawach, w których toczy się postępowanie przed organami kontroli skarbowej wykonanie decyzji zostało wstrzymane,

– przed Sądem Okręgowym w Poznaniu toczą się postępowania cywilne, których rezultat będzie miał istotny wpływ na wynik postępowań skarbowych, gdyż orzeczenia będą stanowić także rozstrzygnięcia prejudycjalne w przedmiocie wymiaru podatku za okres objęty kontrolą skarbową,

– w chwili obecnej skarżący znajduje się w bardzo złej sytuacji finansowej. Konieczność zapłacenia znacznych kwot stanowiłaby zbyt wielkie obciążenie, tym bardziej, że nie jest przesądzona kwestia zasadności złożonych skarg.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził i zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) jednoznacznie stanowił, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania jej przedmiotu (zaskarżonej decyzji administracyjnej).

Zgodnie zaś ze wskazanym, w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, art. 61 § 3 tej ustawy, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części (zaskarżonego) aktu lub czynności jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Skoro wstrzymanie przez sąd wykonania zaskarżonej decyzji następuje wyłącznie na wniosek skarżącego to do niego należało wykazanie, że w konkretnej sprawie występują przesłanki umożliwiające sądowi podjęcie rozstrzygnięcia odpowiadającego oczekiwaniom strony.

Wniosek S. R. o wstrzymanie wykonania decyzji Izby Skarbowej w sprawie podatku od towarów i usług w ogóle nie został uzasadniony.

Nie sposób zatem było zarzucić Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu, że odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji naruszył prawo.

Również w zażaleniu skierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego, jego autor nie wskazał na istnienie przesłanek z art. 61 § 3 powołanej ustawy z 30 września 2002 r.

Ogólnikowe powołanie się na trudności finansowe nawet nie nawiązywało do treści wskazanego przepisu. Okoliczność ta mogła stanowić podstawę do ewentualnego ubiegania się we właściwym Urzędzie Skarbowym o ulgi płatnicze przewidziane w Ordynacji podatkowej.

Ze wskazanych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.