Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SAB/Wa 365/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-05-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 1 i § 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Antas po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpoznania zażalenia postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

M. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Komendanta Głównego Policji dotyczącą rozpoznania zażalenia na niewniesienie wniosku o ukaranie w sprawie o wykroczenia prowadzonej przez Wydział Ruchu Drogowego Komendy [...] Policji pod nr. [...].

W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne rozpoznają sprawy ze skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a, a także bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Poddając ocenie przez pryzmat przywołanej regulacji złożoną w niniejszej sprawie skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny przyjmuje, że niedopuszczalne pozostaje wniesienie skargi na bezczynność Komendanta Głównego Policji w zakresie, w jakim tenże organ nie rozpoznał zażalenia na niewniesienie wniosku o ukaranie w sprawie o wykroczenia prowadzonej przez Wydział Ruchu Drogowego Komendy [...] Policji pod nr. [...]. Przedmiotem skargi objęte są kwestie związane z czynnościami wyjaśniającymi przeprowadzanymi przez Policję, uregulowane w dziale VII ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. z 2020 r. poz. 729), dalej: k.p.w. Zgodnie z przepisami k.p.w., postępowanie w sprawach o wykroczenia toczy się według przepisów tej ustawy oraz przepisów Kodeksu postępowania karnego (art. 1 § 1 i 2). Czynności wyjaśniające prowadzone przez Policję, niewniesienie wniosku o ukaranie do sądu rejonowego w sprawie wykroczenia oraz rozpoznanie zażalenia na niewniesienie wniosku o ukaranie, o którym stanowi art. 56a k.p.w., w świetle powyżej przytoczonych przepisów p.p.s.a. nie mieszczą się we właściwości rzeczowej sądów administracyjnych, nie należą bowiem do sfery działalności administracji publicznej, nad którą sądy te sprawują kontrolę.

Na marginesie powyższego wyjaśnienia zauważyć należy, że skarżący stosownie do treści zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z 5 października 2020 r. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wpisu tego nie uiścił, będąc wezwany do wykonania ww. zarządzenia zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z 8 marca 2021 r., co stanowi wypełnienie przesłanki uzasadniającej odrzucenie nieopłaconej skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a.).

W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.