Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 228/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2007-09-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6334 Stypendia
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji w części
Oddalono skargę w części

SENTENCJA

Dnia 13 września 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi –Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska Asesor WSA Ewa Alberciak Protokolant Asystent sędziego Beata Czyżewska Po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 września 2007 r. przy udziale - sprawy ze skargi M. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania statusu osoby bezrobotnej i odmowy przyznania stypendium 1. stwierdza nieważność: - zaskarżonej decyzji w części w jakiej utrzymuje ona w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] Nr [...] orzekającą po wznowieniu postępowania o uchyleniu decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] Nr [...] w sprawie utraty stypendium z tytułu odbywania stażu, - decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] Nr [...] w części dotyczącej uchylenia po wznowieniu postępowania decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] Nr [...] w sprawie utraty stypendium z tytułu odbywania stażu, - postanowienia Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] Nr [...] w części dotyczącej wznowienia z urzędu postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] Nr [...] w sprawie utraty stypendium z tytułu odbywania stażu. 2. oddala skargę w pozostałej części. 3. przyznaje adwokat A. K. – S. prowadzącej Kancelarię Adwokacką w Ł. przy ul. A. [...] m. [...] kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa i 80/100) złotych, obejmującą podatek od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu sądowym skarżącej i kwotę powyższą nakazuje wypłacić adwokat A. K. – S. z funduszów Skarbu Państwa –Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] Nr [...] orzekającą o:

-uchyleniu decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] Nr [...] w sprawie uznania M.S. za osobę bezrobotną od dnia rejestracji to jest od dnia 22 lutego 2006 r. i braku prawa do zasiłku dla bezrobotnych;

-odmowie przyznania statusu osoby bezrobotnej od dnia 22 lutego 2006 r.;

-uchyleniu decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] Nr [...] o przyznaniu M.S. stypendium z tytułu odbywania stażu w okresie od 31 marca 2006 r. do 26 września 2006 r. w wysokości zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy o ile wcześniej nie wystąpią okoliczności powodujące jego utratę;

-uchyleniu decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] Nr [...] w sprawie utraty stypendium z tytułu odbywania stażu od dnia 27 września 2006 r. i

-odmowie przyznania stypendium z tytułu odbywania stażu od dnia 31 marca 2006 r.

Z ustaleń poczynionych w toku postępowania wynika, że organ I instancji decyzją z dnia [...] uznał M.S. za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia rejestracji to jest od dnia 22 lutego 2006 r. Następnie w związku z odbywaniem przez stronę stażu w Urzędzie Skarbowym Ł. – G., organ w dniu [...] przyznał M.S. prawo do stypendium z tego tytułu na okres od 31 marca 2006 r. do 26 września 2006 r. w wysokości zasiłku dla bezrobotnych, określonego w art. 72 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Po zakończeniu stażu, Prezydent Miasta Ł. decyzją z dnia [...] Nr [...] orzekł o utracie stypendium z tytułu odbywania stażu od dnia 27 września 2006 r. W dniu [...] M.S. przedłożyła w Powiatowym Urzędzie Pracy Nr 1 w Ł. zaświadczenie z Politechniki [...], z którego wynika, iż od dnia 26 września 2005 r. podjęła naukę w systemie studiów dziennych.

Biorąc pod uwagę powyższą okoliczność, Prezydent Miasta Ł. postanowieniem z dnia [...] Nr [...] na podstawie art. 145 § 1, art. 147, art. 149 § 1 i 150 § 1 kpa wznowił z urzędu postępowanie w sprawach zakończonych ostatecznymi decyzjami Prezydenta Miasta Ł. : z dnia [...] Nr [...] , z dnia [...] Nr [...] i z dnia [...] Nr [...] .

Zdaniem organu I instancji, M.S. w dniu 22 lutego 2006 r. nie spełniała warunków z art. 2 ust.1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, który stanowi, że osoba ucząca się w szkole w systemie dziennym nie może jednocześnie posiadać statusu osoby bezrobotnej, co uzasadniało wydanie w dniu [...] decyzji Prezydenta Miasta Ł. Nr [...] orzekającej o: uchyleniu decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] Nr [...] w sprawie uznania M.S. za osobę bezrobotną od dnia rejestracji to jest od dnia 22 lutego 2006 r. i braku prawa do zasiłku dla bezrobotnych; odmowie przyznania statusu osoby bezrobotnej od dnia 22 lutego 2006 r.; uchyleniu decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] Nr [...] o przyznaniu M.S. stypendium z tytułu odbywania stażu w okresie od 31 marca 2006 r. do 26 września 2006 r. w wysokości zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy o ile wcześniej nie wystąpią okoliczności powodujące jego utratę oraz o uchyleniu decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] Nr [...] w sprawie utraty stypendium z tytułu odbywania stażu od dnia 27 września 2006 r. i odmowie przyznania stypendium z tytułu odbywania stażu od dnia 31 marca 2006 r.

W odwołaniu od powyższej decyzji M.S. wniosła o jej uchylenie i wyjaśniła, że rejestrując się w dniu 22 lutego 2006 r. w Urzędzie Pracy przebywała na urlopie zdrowotnym (od 20 lutego 2006 r.), który otrzymała w związku z wypadkiem. Jej rehabilitacja trwała półtora miesiąca. W tym czasie odwołująca nie uczęszczała na zajęcia, co zmusiło ją do przerwania nauki, mimo, że stan jej zdrowia uległ poprawie. O tych okolicznościach powiadomiła pracownika Urzędu Pracy, który stwierdził, że nie ma żadnych przeszkód do uznania jej za osobę bezrobotną. Zdaniem M.S., przedłożenie w Urzędzie Pracy zaświadczenia z Politechniki [...] świadczyło o chęci wyrejestrowania się z dniem rozpoczęcia studiów.

Wskazaną na wstępie decyzją z dnia [...] Nr [...] Wojewoda [...] na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2 i 3, art. 10 ust. 4 pkt 2, art. 49, 53 ust. 1 i 6, 72 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W jej uzasadnieniu, organ odwoławczy powołując się na treść art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, wywiódł, że statusu osoby bezrobotnej nie może uzyskać i posiadać osoba studiująca w systemie studiów dziennych, tak jak to miało miejsce w przypadku M.S. Fakt, że strona w okresie, kiedy była zarejestrowana w Urzędzie Pracy korzystała z urlopu zdrowotnego nie miał znaczenia dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, albowiem z § 22 regulaminu studiów na Politechnice [...] wynika, że osoba, której udzielono urlopu zdrowotnego nie jest skreślana z listy studentów i zachowuje uprawnienia studenckie. Dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy nie ma również znaczenia fakt poinformowania pracownika urzędu o swojej sytuacji, skoro skarżąca nie spełniała warunków nabycia statusu osoby bezrobotnej. W tych okolicznościach, skarżącej nie przysługiwało również stypendium z tytułu odbywania stażu, które w myśl art. 53 ust. 6 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy mogła uzyskać wyłącznie osoba bezrobotna. Według organu II instancji, wznowienie z urzędu postępowania administracyjnego i wydanie zaskarżonej decyzji było więc w pełni uzasadnione.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, M.S. podniosła zarzut naruszenia art. 8 i 9 kpa poprzez przeprowadzenie postępowania administracyjnego w sposób niebudzący zaufania do organów administracji oraz nienależyte i niewyczerpujące poinformowanie jej o okolicznościach faktycznych i prawnych, które miały wpływ na ustalenie jej praw i obowiązków, a w szczególności poprzez udzielenie jej nierzetelnej i nieprawdziwej informacji, co skutkowało potrzebą wznowienia postępowania. Wniosła o uchylenie decyzji I oraz II instancji i umorzenie postępowania w sprawie bądź ewentualnie o przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania. W motywach skargi, strona skarżąca powtórzyła okoliczności podniesione w odwołaniu od decyzji organu I instancji.

Odpowiadając na skargę, Wojewoda [...], wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie w dniu 13 września 2007 r. pełnomocnik skarżącej poparł skargę i wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu, oświadczając przy tym, iż koszty te nie zostały opłacone w całości, ani w części.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga częściwo zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z innych przyczyn aniżeli w niej wskazane.

Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) i art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Oznacza to, że sąd administracyjny bada, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego wydania przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej.

W niniejszej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] Nr [...] orzekającą o: uchyleniu decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] Nr [...] w sprawie uznania M.S. za osobę bezrobotną od dnia rejestracji to jest od dnia 22 lutego 2006 r. i braku prawa do zasiłku dla bezrobotnych; odmowie przyznania statusu osoby bezrobotnej od dnia 22 lutego 2006 r.; uchyleniu decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] Nr [...] o przyznaniu M.S. stypendium z tytułu odbywania stażu w okresie od 31 marca 2006 r. do 26 września 2006 r. w wysokości zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy o ile wcześniej nie wystąpią okoliczności powodujące jego utratę oraz o uchyleniu decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] Nr [...] w sprawie utraty stypendium z tytułu odbywania stażu od dnia 27 września 2006 r. i odmowie przyznania stypendium z tytułu odbywania stażu od dnia 31 marca 2006 r.

Zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały wydane po wcześniejszym wznowieniu z urzędu przez Prezydenta Miasta Ł. postępowania administracyjnego zakończonego decyzjami tego organu: z dnia [...] Nr [...] ; z dnia [...] Nr [...] oraz z dnia [...] Nr [...] . Organ wyjaśnił, że z zaświadczenia złożonego przez stronę wynika, że studiuje ona w trybie dziennym od dnia 26.09.2005 r. Stanowi to nową istotną okoliczność istniejącą w dacie wydania ww. decyzji, nie znaną organowi w chwili ich wydania . Postanowienie w tym przedmiocie podjęte zostało w dniu [...] w oparciu o art. 145 § 1, art. 147, 149 § 1 i art. 150 § 1 kpa.

Wznowienie postępowania, co należy w tym miejscu podkreślić, jest instytucją procesową stwarzającą prawną możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, było dotknięte kwalifikowaną wadą prawną wymienioną w art. 145 § 1 pkt 1-8 kpa lub 145a § 1 kpa. Wznowienie postępowania stanowi bowiem odstępstwo od ustanowionej w art. 16 § 1 kpa ogólnej zasady trwałości decyzji administracyjnej i w związku z tym w orzecznictwie oraz literaturze prawniczej podkreśla się, że przepisy dotyczące wznowienia postępowania wymagają rygorystycznego i ścisłego ich stosowania.

Postępowanie wznawia się w sprawie zakończonej decyzją ostateczną. Granice postępowania wznowieniowego wyznacza zatem zakres sprawy administracyjnej, która została rozstrzygnięta w toku instancji przez wydanie decyzji.

Decyzja ostateczna świetle art. 16 kpa to decyzja, od której nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji. Odwołanie nie przysługuje od: decyzji wydanej przez organ I instancji, od której w ustawowym terminie nie zostało wniesione odwołanie i jednocześnie brak jest podstaw do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania; decyzji wydanej przez organ II instancji (art. 15 kpa); decyzji wydanej w I instancji przez ministra albo samorządowe kolegium odwoławcze (art. 127 § 3) oraz decyzji wydanej w I instancji, co do której przepisy szczególne przewidują w sprawie jednoinstancyjny tryb postępowania (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, B. Adamiak, J. Borkowski, wydanie 3, Wydawnictwo C.H.Beck, Warszawa 2000, s. 568).

Wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia może nastąpić z własnej inicjatywy organu czyli z urzędu, albo na wniosek strony. Formą wszczęcia omawianego postępowania jest wydanie przez organ postanowienia, o którym stanowi art. 149 § 1 kpa. Postanowienie to stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (art. 149 § 2 kpa). Otwiera ono następną fazę postępowania w sprawie wznowienia postępowania, to jest wszczyna tzw. postępowanie rozpoznawcze. Celem tego postępowania rozpoznawczego jest ustalenie istnienia podstawy wznowienia postępowania oraz - w razie pozytywnego wyniku tych czynności - przeprowadzenie postępowania w celu rozstrzygnięcia istoty sprawy administracyjnej, będącej przedmiotem decyzji ostatecznej. Badanie sprawy o wznowienie postępowania w zakresie określonym w art. 151 § 1 i art. 151 § 2 kpa może zatem nastąpić dopiero po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania.

Powyższe oznacza, że postanowienie przewidziane w art. 149 § 1 kpa powinno dokładnie wyznaczać zakres postępowania wznowieniowego. Musi zatem określać nie tylko podstawy wznowienia, ale także indywidualizować, dokładnie oznaczać decyzje rozstrzygające sprawę, w której wznawia postępowanie (por. wyrok WSA z dnia 25 maja 2005 r. sygn. akt II SA/Wa 274/05, Lex nr 166898, wyrok NSA z dnia 14 czerwca 1999 r. sygn. akt IV SA 2397/98, Lex 47857, wyrok NSA z dnia 12 lutego 1998 r. sygn. akt II SA 932/97, Lex nr 43191, wyrok NSA z dnia 13 listopada 1987 r., sygn. akt I SA 1326/86, opubl. ONSA 1987/2/80).

Z powołanego wyżej postanowienia organu I instancji z dnia [...] oraz zgromadzonej dokumentacji wynika, że zakresem postępowania wznowieniowego objęte zostały sprawy zakończone trzema decyzjami administracyjnymi, z których tylko dwie posiadały przymiot ostateczności.

Organ I instancji wbrew postanowieniom art. 145 § 1 kpa wznowił również postępowanie w sprawie zakończonej decyzją Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] Nr [...] orzekającą o utracie przez M.S. stypendium z tytułu odbywania stażu od dnia 27 września 2006 r. Decyzja ta w dacie wznowienia postępowania, czyli w dniu [...] nie była ostateczna, albowiem od dnia 6 października 2006 r. do dnia 19 października 2006 r. skarżąca mogła wnieść odwołanie od tej decyzji.

Organ I instancji nie dostrzegł wspomnianego uchybienia również w toku postępowania rozpoznawczego, gdzie był zobligowany do stwierdzenia, czy przyczyna wznowienia postępowania rzeczywiście wystąpiła w sprawie i jakie z tego wynikają skutki dla rozstrzygnięcia sprawy. W rezultacie, w dniu [...] orzekł także o uchyleniu nieostatecznej decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] , czym rażąco naruszył art. 151 § 1 pkt 2 kpa. Wadliwe działanie organu I instancji nie zostało skorygowane również w trakcie postępowania odwoławczego. Obowiązkiem Wojewody [...] w ujęciu art. 138 § 1 kpa było bowiem ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy zakończonej decyzją organu I instancji, a co za tym idzie usunięcie naruszeń prawa, których dopuścił się organ I instancji.

W tym stanie rzeczy, uzasadniony jest zdaniem składu orzekającego wniosek, iż organy administracyjne obu instancji rozpoznając sprawę nie zakończoną decyzją ostateczną wykroczyły poza granice wskazane w art. 145 § 1 kpa i co za tym idzie rażąco naruszyły przepisy obowiązującego prawa (art. 145 § 1, art. 149 § 1 i 2, 151 § 1 pkt 2, art. 16 i 138 § 1 pkt 1 kpa).

Obligowało to Sąd do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji w części, w jakiej utrzymuje ona w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] Nr [...] orzekającą po wznowieniu postępowania o uchyleniu decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] w sprawie utraty stypendium z tytułu odbywania stażu oraz stwierdzenia nieważności decyzji organu I instancji w części dotyczącej uchylenia po wznowieniu postępowania decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] Sąd stwierdził również nieważność postanowienia Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] Nr [...] w części dotyczącej wznowienia z urzędu postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] Nr [...] w sprawie utraty stypendium z tytułu odbywania stażu. O powyższym Sąd orzekł w punkcie pierwszym sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 156 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.).

W ocenie Sądu, skarga M.S. w pozostałej części zasługiwała na oddalenie, ponieważ zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji i postanowienie tego organu z dnia [...] , w takim zakresie, w jakim zostały utrzymane w mocy przez Sąd nie naruszają przepisów prawa materialnego oraz procedury administracyjnej.

Prowadzone postępowanie administracyjne wykazało w sposób niebudzący wątpliwości, iż M.S. w dniu rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy Nr 1 w Ł. - to jest 22 lutego 2006 r. nie spełniała warunków do uznania jej za osobę bezrobotną w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2004 r. Nr 99, poz. 1001 ze zm.), albowiem od dnia 26 września 2005 r. była studentką studiów dziennych na Politechnice [...], na kierunku [...].

Za "bezrobotnego" w myśl art. 2 ust. 1 pkt 2 w/w ustawy uznaje się osobę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 2 lit. a-g lub i, j, lub cudzoziemca - członka rodziny obywatela polskiego, niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie albo innej pracy zarobkowej, albo jeżeli jest osobą niepełnosprawną, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie tego wymiaru czasu pracy, nieuczącą się w szkole, z wyjątkiem uczącej się w szkole dla dorosłych lub przystępującej do egzaminu eksternistycznego z zakresu tej szkoły lub w szkole wyższej w systemie wieczorowym, zaocznym lub eksternistycznym, zarejestrowaną we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy oraz poszukującą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej (...).

Z przytoczonego przepisu jednoznacznie wynika, że osoba ucząca się w szkole w systemie dziennym, tak jak to miało miejsce w przypadku M.S., nie może posiadać jednocześnie statusu osoby bezrobotnej. Prezydent Miasta Ł. dowiedziawszy się więc o pobieraniu przez M.S. od dnia 26 września 2005 r. nauki w systemie studiów dziennych, po ostatecznym zakończeniu postępowań w sprawach dotyczących uznania skarżącej za osobę bezrobotną i przyznania stypendium z tytułu odbywania stażu, zobligowany był do podjęcia działań zmierzających do wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji administracyjnych dotkniętych kwalifikowaną wadą prawną, o której stanowi art. 145 § 1 pkt 5 kpa.

W tej sytuacji, prawidłowo organ I instancji wznowił postępowanie administracyjne w sprawie: uznania M.S. za osobę bezrobotną od dnia rejestracji to jest od dnia 22 lutego 2006 r. i braku prawa do zasiłku dla bezrobotnych, zakończone decyzją ostateczną z dnia [...] oraz przyznania M.S. stypendium z tytułu odbywania stażu w okresie od 31 marca 2006 r. do 26 września 2006 r. zakończone decyzją ostateczną z dnia [...] , a następnie w dniu [...] wyeliminował wspomniane rozstrzygnięcia z obrotu prawnego w trybie art. 151 § 1 pkt 2 kpa i orzekł w tym zakresie o odmowie przyznania statusu osoby bezrobotnej od dnia 22 lutego 2006 r. oraz o odmowie przyznania stypendium z tytułu odbywania stażu od dnia 31 marca 2006 r.

Dodać w tym miejscu trzeba, że zarzut skarżącej, iż w dniu rejestracji jako osoba bezrobotna, przebywała na urlopie zdrowotnym i nie pobierała w tym czasie nauki, nie mógł skutkować utrzymaniem statusu osoby bezrobotnej i wiążących się z tym uprawnień, ponieważ w dniu rejestracji skarżąca nie spełniała przesłanek z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy. Urlop zdrowotny, co wynika wyraźnie z § 22 ust. 9 regulaminu studiów na Politechnice [...] (uchwała Senatu Politechniki [...] nr [...] z dnia [...]), który powinien być znany M.S., jako studentce Politechniki [...], nie pozbawiał jej uprawnień studenckich.

Nie może także odnieść zamierzonego skutku zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 9 kpa skoro skarżąca w chwili rejestracji w urzędzie pracy nie spełniała warunków nabycia statusu osoby bezrobotnej, będąc studentką studiów dziennych. Przepisy ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2004 r. Nr 99, poz. 1001 ze zm.) są przepisami bezwzględnie obowiązującymi i nie pozostawiają organom administracji ani sądowi żadnej swobody w przyznawaniu uprawnień, które z niej wynikają. Dlatego, jeżeli nawet zaistniały stan rzeczy był wynikiem błędnego zrozumienia pouczenia czy nawet błędnego pouczenia przez pracownika urzędu pracy nie mogło to wpłynąć na treść rozstrzygnięcia . Podkreślenia wymaga przy tym fakt, że skarżąca, w dniu [...] oraz [...], własnoręcznym podpisem potwierdziła, że nie pobiera nauki w szkole w systemie dziennym. Została więc, według składu orzekającego, dwukrotnie poinformowana o tym, że jedną z przesłanek bycia bezrobotnym jest niepobieranie nauki w szkole w systemie dziennym.

Z tych wszystkich powodów Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę M.S. w pozostałej części. O powyższym Sąd orzekł w punkcie drugim sentencji wyroku.

O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu Sąd orzekł w punkcie trzecim sentencji wyroku na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" w zw. z § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).