Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 739/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-05-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Minister Funduszy i Polityki Regionalnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 37 ust. 1 i 2, art. 43 ust. 1, art. 61 ust. 8 pkt 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1431
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska (spr.), Sędzia WSA - Andrzej Kania, Protokolant st. specjalista - Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 maja 2020 r. sprawy ze skargi [...] w G. na rozstrzygnięcie Ministerstwa Funduszy i Polityki Regionalnej – Departament Rozwoju Cyfrowego z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi (...) im. (...) w G. (dalej: strona lub skarżąca) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest rozstrzygnięcie Ministerstwa Funduszy i Polityki Regionalnej (dalej: MFiPR lub organ) z (...) marca 2020 r. nr (...) nieuwzględniające protestu w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu. Przedmiotowe rozstrzygnięcie zapadło następującym stanie faktycznym:

Skarżącą złożyła wniosek w ramach konkursu nr (...) w zakresie Programu Operacyjnego Polska Cyfrowa, Osi Priorytetowej III "Cyfrowe kompetencje społeczeństwa", Działanie 3.2 "Innowacyjne rozwiązania na rzecz aktywizacji cyfrowej". Wniosek pt. "Szkoła 2.0", podregion 57- k. otrzymał nr (...).

Pismem z 28 października 2019 r. eksperci zwrócili się do strony o wskazanie gdzie w treści wniosku lub załączników konkretnie wskazano co najmniej jedną gminną samorządową instytucję kultury znajdującą się na obszarze realizacji projektu, gdzie prowadzone będzie szkolenie praktyczne w zakresie podnoszenia kompetencji cyfrowych lub zagadnień powiązanych kontekstowo z programowaniem dla pracowników i dzieci i młodzieży.

W odpowiedzi na powyższe z dnia (...) października 2019 r., strona wyjaśniła, że na stronie 34 pkt 2i we wniosku o dofinansowanie wskazała dziesięć gminnych samorządowych instytucji kultury.

Pismem z (...) stycznia 2020 r. nr (...) Centrum Projektów Polska Cyfrowa poinformowało skarżącą, że w wyniku przeprowadzonej oceny, projekt uzyskał wynik negatywny i tym samym nie został zatwierdzony do realizacji. W uzasadnieniu wskazano, że wniosek nie spełnił wszystkich kryteriów merytorycznych. Powodem odrzucenia wniosku był brak spełnienia kryterium merytorycznego obligatoryjnego nr 5 - "Miejsce organizacji szkoleń". Z załączonych do rozstrzygnięcia kart oceny merytorycznej wynika, że strona w treści wniosku nie wskazała na terenie objętym projektem co najmniej jednej gminnej samorządowej instytucji kultury (również jej filii, świetlicy, klubów), w których prowadzone będą szkolenia praktyczne w zakresie podnoszenia kompetencji cyfrowych lub zagadnień powiązanych kontekstowo z programowaniem dla pracowników oraz dzieci i młodzieży, i która jest do prowadzenia takich działań odpowiednio przystosowana pod względem lokalowym i infrastrukturalnym (np. sprzęt komputerowy - o ile nie będzie wykorzystywany sprzęt zakupiony w projekcie).

Eksperci uznali, że we wniosku brakuje informacji, które należało obligatoryjnie w nim zawrzeć, a które wprost wynikały z opisu przedmiotowego kryterium.

Złożony przez skarżącą protest został poddany ocenie kolejnego eksperta i w wyniku jego rozpoznania nie został uwzględniony. W pierwszej kolejności, w piśmie rozstrzygającym protest, z dnia (...) marca 2020 r., wyjaśniono, że wbrew twierdzeniom strony ocenie został poddany właściwy projekt i zarzutu strony w tym zakresie są niezasadne. Ponownie ustalono, że projekt nie spełnia kryterium merytorycznego nr.5. Odmówiono zasadności wszystkim pięciu podniesionym w proteście zarzutom.

W odniesieniu do zarzutu pierwszego wskazującego, że opis oprotestowanego kryterium merytorycznego nr 5 nie zawiera wymagania dotyczącego podania nazwy, adresu i/lub innego określenia dla przedmiotu (GOK) objętego projektem ekspert wskazał, że skarżąca podała w sposób bardzo ogólny, iż: "(...) stacjonarne grupowe szkolenia pracowników GOK poprzedzające szkolenie w ramach zajęć praktycznych będą przeprowadzane na terenie wskazanych GOK udostępniające nieodpłatnie swoją infrastrukturę dla celów realizacji projektu. Zakłada się, iż będą to sale przygotowane do realizacji szkoleń z zakresu kompetencji ICT. Analiza Wnioskodawcy wykazała, iż co najmniej 10 GOK na obszarze realizacji niniejszego Projektu posiada infrastrukturę i są gotowe udostępnić ją dla celów realizacji ww. szkoleń." Ponadto zwrócił uwagę na informację, że "Wnioskodawca w okresie realizacji projektu na etapie zebrania deklaracji GOK ustali dokładną lokalizację szkoleń z uwzględnieniem równego rozkładu miejsc prowadzenia szkoleń w NUTS3" (Koncepcja realizacji projektu, str.34) i podkreślił, iż w zaprezentowanym opisie nie wymieniono konkretnie choćby jednej gminnej samorządowej instytucji kultury (przykładowo poprzez podanie jej pełnej nazwy, lokalizacji, etc.). Wnioskodawca podaje bowiem w opisie projektu bardzo ogólnie, że będzie to co najmniej 10 GOK, jednakże żadnej z nich nie identyfikuje w sposób konkretny. Wskazanie miejsca organizacji szkoleń (co wynika z logiki dedukcji) to podanie choćby pełnej nazwy/ adresu co najmniej jednej gminnej samorządowej instytucji kultury (również filii, świetlicy, klubu), w których prowadzone będą szkolenia praktyczne w zakresie podnoszenia kompetencji cyfrowych lub zagadnień powiązanych kontekstowo z programowaniem dla pracowników i dzieci i młodzieży oraz która jest do prowadzenia takich działań odpowiednio przystosowana pod względem lokalowym i infrastrukturalnym (np. sprzęt komputerowy - o ile nie będzie wykorzystywany sprzęt zakupiony w projekcie).

Odnosząc się do zarzutu drugiego, wskazującego, że opis poczyniony dla kryterium merytorycznego nr 5 nie zawiera wymagania dotyczącego jednoczesnego spełnienia dwóch zakresów / podkryteriów / warunków / wypunktowywań ekspert wyjaśnił, że brak koniunkcji wynikającej z zastosowania spójnika - "i", nie zwalnia strony ze spełnienia obydwu warunków sformułowanych w kryterium nr 5. W ocenie eksperta, przedstawione w proteście uzasadnienie stanowi tylko przygotowaną na potrzeby protestu nadinterpretację językową. Mianowicie, wypunktowywanie warunków, które należy spełnić, z użyciem lub bez użycia spójnika "i" pozostaje bez większego wpływu na sformułowane warunki / wymagania kryterium, gdyż dla jego spełnienia potrzebna jest pozytywna weryfikacja wszystkich sformułowanych w tymże kryterium warunków. Zdaniem eksperta w odniesieniu do kryterium merytorycznego nr 5 sformułowano dwa warunki, które strona miała spełnić. W sprawie jednego z tych warunków strona nie spełniła.

Ekspert dokonał, w odniesieniu do zarzutu trzeciego, analizy pytań i odpowiedzi do naboru, którego uczestnikiem była strona i wyjaśnił, że w odniesieniu do jednego z pytań strona dokonała nadinterpretacji. Mianowicie zauważył, że jedno z pytań brzmiało "Czy we wniosku należy wykazać jedynie liczbę gminnych samorządowych instytucji kultury czy również podać, które konkretnie będą to instytucje, tj. wskazać dane jednoznacznie pozwalające je zidentyfikować (np. nazwa, adres)?". Zatem w jego ocenie pytanie to odnosi się w swej treści odnosi się do Wniosku o dofinansowanie, a nie do opisu zamieszczonego w Koncepcji realizacji projektu. Sformułowana odpowiedź literalnie odnosi się tylko do zapisów Wniosku o dofinasowanie i brzmi cyt. "W pkt. 8 wniosku o dofinansowanie należy wskazać jedynie liczbę gminnych samorządowych instytucji kultury". W ocenie eksperta, nie należy tego pytania utożsamiać wyłącznie z oceną dokonywaną w ramach kryterium merytorycznego nr 5, gdyż w Koncepcji (stanowiącej integralną cześć projektu) ujęto to jako - Opis planowanych miejsc organizacji szkoleń dla pracowników gminnych samorządowych instytucji kultury oraz uczniów. Natomiast, sformułowane pytanie, na które powołuje się skarżąca, nie dotyczyło tegoż zakresu, gdyż odnosiło się wyłącznie do dokumentu jakim jest Wniosek o dofinansowanie.

Ekspert, w odniesieniu do zarzutu czwartego, także nie zgodził się ze skarżącą w zakresie obowiązku Komisji Oceniającej Projekt do wezwania strony do uzupełnienia braków w dokumentacji poprzez wskazanie np. adresu lub lokalizacji co najmniej jednej gminnej samorządowej instytucji kultury. Podkreślił, że kryterium 5 jest kryterium merytorycznym i nie stanowi przedmiotu oceny formalnej. Zaznaczył, że wezwanie strony do przekazania dodatkowych informacji oraz wyjaśnień nie jest obligatoryjne i przekazywane jest jedynie w sytuacji, gdy członek KOP oceniający wniosek o dofinansowanie uzna to za celowe. Skorzystanie z tego uprawnienia jest zatem prawem i możliwością jaką dysponuje KOP, nie zaś jej obowiązkiem.

W dalszej kolejności, odnosząc się do zarzutu piątego, ekspert nie zgodził się z zarzutem naruszeniem zasad rzetelności. Zdaniem eksperta, nie wymieniono w opisie uzasadnienia projektu (tj. w Koncepcji realizacji projektu), konkretnie co najmniej jednej gminnej samorządowej instytucji kultury (również jej fili, świetlicy, klubu), w których prowadzone będą szkolenia praktyczne w zakresie podnoszenia kompetencji cyfrowych lub zagadnień powiązanych kontekstowo z programowaniem dla pracowników i dzieci i młodzieży, oraz która jest do prowadzenia takich działań odpowiednio przystosowana pod względem lokalowym i infrastrukturalnym (np. sprzęt komputerowy - o ile nie będzie wykorzystywany sprzęt zakupiony w projekcie). Tym samym, negatywna ocena kryterium nr 5 jest uzasadniona merytorycznie zapisami dokumentacji projektowej i w przedmiotowej opinii zostaje podtrzymana.

W dalszej części uzasadnienia Instytucja Zarządzająca POPC rozwinęła uzasadnienie odnośnie zarzutów nierzetelność, niedokładność, niesolidność, posługiwanie się kryteriami zmodyfikowanymi przez ekspertów oraz zarzutu dokonania oceny innego wniosku niż wniosek strony i uznała te zarzuty za całkowicie niezasadne.

Pismem z (...) kwietnia 2020 r. strona złożyła skargę wnosząc o jej uwzględnienie i uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia w całości z uwagi na to, że ocena wniosku o dofinansowanie została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Centrum Projektów Polska Cyfrowa. Wniosła także o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu skarżąca zarzuciła naruszenie:

1) art. 41 ust. 1 i ust. 2 pkt 5) i 7) w związku z art. 37 ust. 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2018 r. poz. 1431 ze zm., dalej: ustawa wdrożeniowa) poprzez przeprowadzenie konkursu i ocenę wniosku o dofinansowanie złożonego przez Wnioskodawcę z naruszeniem Regulaminu konkursu, w szczególności stanowiących jego część kryteriów wyboru projektów (Załącznik nr 5 Regulaminu) zaakceptowanych przez Komitet Monitorujący Programu Operacyjnego Polska Cyfrowa oraz wzoru wniosku o dofinansowanie projektu, w tym brak uwzględnienia, że wniosek o dofinansowanie złożony przez skarżącą został wypełniony zgodnie ze wzorem wniosku o dofinansowanie projektu i zgodnie z kryteriami wyboru projektów;

2) art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez przeprowadzenie wyboru projektu do dofinansowania złożonego przez skarżącą w sposób nierzetelny i nieprzejrzysty w szczególności:

- poprzez nieuprawnioną i dowolną wykładnię zapisów kryteriów wyboru projektów,

- w oparciu o nieprecyzyjne kryteria wyboru projektów,

- dokonywanie błędnych pouczeń i odpowiedzi na pytania;

3) art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez brak wezwania strony do uzupełnienia braku formalnego polegającego na wskazaniu dokładnego miejsca realizacji projektu.

W piśmie procesowym z dnia 25 maja 2020 r. organ wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna i nie zasługuje na uwzględnienie.

Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 61 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. ustawy wdrożeniowej w zw. z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: ppsa).

W myśl art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisach tych przewidziano uwzględnienie skargi w wypadku stwierdzenia, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1. Wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 50, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U z 2020 r. Poz. 256 tj., dalej kpa), z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w kpa. Z drugiej strony może budzić wątpliwości kwestia dopuszczalnej sądowej oceny procesu weryfikacji wniosków o dofinansowanie zamierzonych przedsięwzięć. Praktyka sądów administracyjnych wypracowana na podstawie ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2019 r., poz. 1295 tj.) wskazywała, że przy interpretacji przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, przyjąć należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie – postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego. W ocenie sądu tę wypracowaną praktykę należy stosować także w odniesieniu do rozpoznawania spraw na podstawie ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020, z uwzględnieniem zmian wskazanych w tej ustawie.

Uznać zatem należy, że prawo jako wzorzec kontroli sądowej, wedle którego badana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy prawa wspólnotowego, i ustawy, ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego.

Kontrolując w takim zakresie legalność oceny projektu dokonanej przez MFiPR, jak również legalność działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w informacji z (...) marca 2020 r., stwierdzić wypada, że odpowiadają one prawu.

Ocena sądu sprowadza się do zbadania zgodności postępowania MFiPR z prawem, w tym zgodności m.in. z:

- ustawą z 11 lipca 2014r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 – 2020;

- regulaminu konkursu Nabór nr (...) Program Operacyjny Polska Cyfrowa na lata 2014-2020 III Oś priorytetowa "Cyfrowe kompetencje społeczeństwa" Działanie 3.2 Innowacyjne rozwiązania na rzecz aktywizacji cyfrowej" V nabór z załącznikami w tym z Załącznikiem nr 5 "Formalne i merytoryczne kryteria wyboru projektów".

Dokonując oceny zaskarżonej informacji w pierwszej kolejności należy zauważyć, że projekt skarżącej nie spełnił kryterium merytorycznego obligatoryjnego nr 5 "Miejsce organizacji szkoleń". Na potrzeby tej sprawy należy wyraźnie podkreślić, że czym innym są warunki formalne wniosku, które musi spełnić wniosek o dofinansowanie, a czym innym są warunki merytoryczne (kryteria merytoryczne). W wniosek strony spełniał wszystkie kryteria formalne, a jedynie nie spełnił kryterium merytorycznego obligatoryjnego nr 5, co oznacza, wbrew zarzutom skargi, że nie było prawnej możliwości aby organ mógł zastosować art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej.

Zgodnie art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, który stanowi, że w razie stwierdzenia braków w zakresie warunków formalnych we wniosku o dofinansowanie projektu właściwa instytucja wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 7 dni i nie dłuższym niż 21 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Wyraźne wskazanie na " warunki formalne" oznacza, że przepis odnosi się do kryteriów formalnych, a nie odnosi się do kryteriów merytorycznych. Podział na dwie grupy kryteriów ( formalne i merytoryczne) jest jednoznaczny w dokumentacji konkursowej i nie budzi żadnych wątpliwości interpretacyjnych. Potwierdzają to zapisy regulaminu i jego załączników.

W warunkach stwierdzenia przez organ, że skarżąca, w dokumentacji projektowej, nie spełniła jednego z dwóch warunków określonych w kryterium merytorycznym obligatoryjnym nr 5 ( brak jakiejkolwiek informacji odnoszącej się do wymagania tego kryterium), to w zaistniałej sytuacji nie było prawnej możliwości uzupełnienia tej informacji przez skarżącą. Ani samodzielnie ani na wezwanie organu. Wymieniony przepis art 43 ust.1 ustawy wdrożeniowej nie mógł być zastosowany gdyż swoją treścią nie obejmuje on jakichkolwiek uzupełnień co do kryteriów merytorycznych.

Ponadto w regulaminie konkursu w § 8 ust. 1 wyjaśniono, że w razie stwierdzenia we wniosku o dofinansowanie braków formalnych, o których mowa w ust. 5 poniżej lub oczywistych omyłek uniemożliwiających ocenę wniosku, IOK wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku lub poprawienia w nim oczywistych omyłek w terminie 7 dni kalendarzowych, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Uzupełnienie wniosku o dofinansowanie lub poprawienie w nim oczywistych omyłek nie może prowadzić do jego istotnej modyfikacji (§ 8 ust. 4). To zastrzeżenie, że uzupełnianie braków formalnych nie może prowadzić do "istotnej modyfikacji" zgłoszonego projektu jest przesłanką stanowiącą o istocie rzeczy. Nie można bowiem, w ramach równości wobec prawa, czyli fundamentalnej zasady prawnej, stosowanej również w przedmiotowym konkursie, w warunkach zamkniętego już terminu do składania wniosków o dofinansowanie projektu, umożliwiać wybranemu podmiotowi dokonanie takiej zmiany merytorycznej projektu aby modyfikując go spełnił wymagania kryteriów merytorycznych do uzyskania dofinansowania.

Podkreślić też należy, że w regulaminie wskazano w § 8 ust. 5, iż brakami formalnymi podlegającymi uzupełnieniu są w szczególności: 1) niekompletność pól formularza wniosku o dofinansowanie; 2) niekompletność wymaganych załączników; 3) braki w potwierdzeniach za zgodność z oryginałem; 4) brak podpisów; 5) nieczytelność złożonej dokumentacji. Wymienionych przykładowo braków formalnych, o uzupełnienie których można wzywać, nie można, wbrew twierdzeniom skarżacej, zrównać z żądaniem dokonania zmian w opisie składanej przez skarżącą Koncepcji realizacji projektu, będącej uzasadnieniem wniosku.

Braki w uzasadnieniu wniosku oceniane w ramach kryterium merytorycznego obligatoryjnego nr 5 nie są brakami formalnymi ocenianymi na etapie oceny formalnej. Ocena przedmiotowego kryterium nr.5 następuje dopiero na etapie oceny merytorycznej, przez dwóch niezależnych ekspertów KOP. Brak wskazania adresu lub lokalizacji gminnej samorządowej instytucji kultury nie mieści się w kategorii braków i błędów / uchybień formalnych, na które się strona się powołuje w treści skargi.

Wbrew twierdzeniom strony wezwanie CPPC z (...) sierpnia 2019 r. w całości odnosiło się do kryteriów formalnych, ocenianych na etapie oceny formalnej i mogło podlegać uzupełnieniu na mocy art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej i § 8 regulaminu konkursu, w przeciwieństwie do braków w zakresie kryterium merytorycznego obligatoryjnego nr 5. W zakresie pkt 8 wniosku o dofinansowanie, na który powołuje się skarżąca w skardze, strona została wezwana nie do poprawy merytorycznej wniosku poprzez jego uzupełnienie, tylko została wezwana do uspójnienia danych, gdyż wniosek zawierał różnice (w jednym miejscu wniosku wskazano, że projekt będzie realizowany na terenie podregionu k. a w innym miejscu wskazano podregion p.). W odniesieniu do "Koncepcji realizacji projektu" organ wzywał do jej złożenia zgodnie ze wzorem (minimalnym zakresem). Zatem ewidentnie organ wzywał i zwracał uwagę na wady formalne wniosku i jego załączników a nie na braki merytoryczne.

W tym miejscu wskazać należy, że regulamin konkursu przewidywał pewną możliwość złożenia pisemnych wyjaśnień na wezwanie ekspertów, czyli również wyjaśnień w zakresie kryteriów merytorycznych. Regulacja ta, ściśle określona, przyznająca to uprawnienie ekspertom i pozostawiająca im swobodę uznania w tej kwestii, zawarta była w § 11 ust.11 regulaminu. Wymieniony przepis stanowił, że w przypadku stwierdzenia w trakcie oceny merytorycznej rozbieżności lub nieścisłości w treści wniosku o dofinansowanie lub pojawienia się jakichkolwiek wątpliwości co do treści wniosku o dofinansowanie KOP może wezwać wnioskodawcę do przekazania w formie pisemnej dodatkowych informacji i wyjaśnień.

W sprawie, co nie ulega wątpliwości, nie było rozbieżności, nieścisłości, czy też wątpliwości co do treści wniosku, gdyż strona żadnych danych nie podała, a więc takich rozbieżności, nieścisłości, czy też wątpliwości nie można stwierdzić. Słusznie też zauważono w zaskarżonym rozstrzygnięciu, że wskazana regulacja nie jest obligatoryjna dla KOP. Skorzystanie z tego uprawnienia jest prawem i możliwością jaką dysponuje KOP, nie zaś jej obowiązkiem. Tym samym wszelkie kwestie podnoszone w skardze i dotyczące zarzutu odnoszącego się do braku wezwania strony do uzupełnienia uzasadnienia wniosku sąd uznaje za niezasadne.

W odniesieniu do meritum sprawy sąd zauważa, że między stronami sporna jest okoliczność czy wniosek skarżącej i załączona do niego dokumentacja spełnienia przesłanki kryterium merytorycznego obligatoryjnego nr 5 "Miejsce organizacji szkoleń".

Zgodnie z Załącznikiem nr 5 "Formalne i merytoryczne kryteria wyboru projektów", będącym integralna częścią regulaminu konkursu, w ramach oceny kryterium merytorycznego obligatoryjnego nr 5 "Miejsce organizacji szkoleń" weryfikacji podlega, czy wnioskodawca wskazał:

• gdzie na terenie objętym projektem będą przeprowadzane stacjonarne, indywidualne albo grupowe szkolenia pracowników gminnych samorządowych instytucji kultury poprzedzające szkolenie w ramach zajęć praktycznych oraz wykazał przystosowanie ww. lokalizacji do prowadzenia szkoleń w przewidzianym przez siebie zakresie.

• na terenie objętym projektem co najmniej jedną gminną samorządową instytucję kultury (również jej filie, świetlice, kluby), w których prowadzone będą szkolenia praktyczne w zakresie podnoszenia kompetencji cyfrowych lub zagadnień powiązanych kontekstowo z programowaniem dla pracowników i dzieci i młodzieży oraz która jest do prowadzenia takich działań odpowiednio przystosowana pod względem lokalowym i infrastrukturalnym (np. sprzęt komputerowy- o ile nie będzie wykorzystywany sprzęt zakupiony w projekcie).

W przedmiotowej sprawie pierwszy warunek, zdaniem organów orzekających, został spełniony, kwestionowany jest natomiast spełnienie drugiego warunku, gdyż w ocenie orzekających skarżący winien wskazać pełną nazwę i/lub adres lub lokalizację gminnej samorządowej instytucji kultury. Przeciwnego zdania jest strona, która wskazuje, że zapisy regulaminu konkursu i jego załączników nie obligowały ją do wskazania nazwy, adresu i/lub innego określenia dla przedmiotu GOK objętego projektem i wystarczającym było podanie ilości gminnych samorządowych instytucji kultury. Na tę okoliczność przytacza również odpowiedź na jedno z pytań zamieszczonych na stronie internetowej, która to odpowiedź w jej ocenie potwierdza stanowisko skarżącej.

W ocenie sądu w sprawie należy przyznać rację organom orzekającym. Zgodnie bowiem z cytowanym zapisem obowiązkiem strony było wskazanie na terenie objętym projektem co najmniej jednej gminnej samorządowej instytucji kultury. Organizator konkursu pozostawił do swobodnej dyspozycji wnioskującego sposób wskazania tej instytucji kultury, a więc strona mogła podać nazwę tej jednostki, jej adres, czy też inne dane identyfikujące gminną samorządową instytucję kultury (również jej filie, świetlice, kluby), w których prowadzone będą szkolenia praktyczne w zakresie podnoszenia kompetencji cyfrowych lub zagadnień powiązanych kontekstowo z programowaniem dla pracowników i dzieci i młodzieży oraz która jest do prowadzenia takich działań odpowiednio przystosowana pod względem lokalowym i infrastrukturalnym (np. sprzęt komputerowy - o ile nie będzie wykorzystywany sprzęt zakupiony w projekcie). Skarżąca takich danych nie podała, przez co oceniający projekt w żaden sposób nie mogli dokonać kontroli, czy dana jednostka jest do prowadzenia takich działań odpowiednio przystosowana pod względem lokalowym i infrastrukturalnym. Skarżąca, jak prawidłowo zauważył organ, podała, że "(...) stacjonarne grupowe szkolenia pracowników GOK poprzedzające szkolenie w ramach zajęć praktycznych będą przeprowadzane na terenie wskazanych GOK udostępniające nieodpłatnie swoją infrastrukturę dla celów realizacji projektu. Zakłada się, iż w ramach będą to sale przygotowane do realizacji szkoleń z zakresu kompetencji ICT. Analiza Wnioskodawcy wykazała, iż co najmniej 10 GOK na obszarze realizacji niniejszego Projektu posiada infrastrukturę i są gotowe udostępnić ją dla celów realizacji ww. szkoleń. Wnioskodawca w okresie realizacji projektu na etapie zebrania deklaracji GOK ustali dokładną lokalizację szkoleń z uwzględnieniem równego rozkładu miejsc prowadzenia szkoleń w NUTS3".

Z powyższych zapisów w żadnym wypadku nie wynika, że skarżąca spełniła sporne kryterium. Słusznie organ uznał, że w zaprezentowanym opisie nie wymieniono konkretnie choćby jednej gminnej samorządowej instytucji kultury (przykładowo poprzez podanie jej pełnej nazwy, lokalizacji, etc.). Podanie liczby 10 bliżej nieokreślonych gminnych samorządowych instytucji kultury nie daje podstawy do uznania, że skarżąca spełniła warunek określony w kryterium 5. Zasadnie zatem zakwestionowano spełnienie przez nią tego kryterium. Skarżąca miała obowiązek wyspecyfikować (określić, podać) co najmniej jedną gminną samorządową instytucję kultury, w której prowadzone będą szkolenia praktyczne w zakresie podnoszenia kompetencji cyfrowych lub zagadnień powiązanych, co wprost wynika z Załącznika nr 8 regulaminu konkursu.

Sąd podkreśla, że reguła postępowania konkursowego polega na wyłonieniu najlepszego projektu, takiego, który zagwarantuje osiągnięcie we właściwym programie operacyjnym założonego celu. W ramach postępowania konkursowego to na podmiocie aplikującym spoczywa ciężar przekonania instytucji - dokonującej wyboru najlepszych projektów – do wiarygodności swych oświadczeń w aspekcie spełnienia obowiązujących w danym naborze kryteriów. Oceny dokonuje się na podstawie treści wniosku, stąd faktyczna możliwość realizacji wyrażonych w nim intencji wnioskodawcy ma z tej treści wynikać. Rzeczą wnioskodawcy jest takie opracowanie projektu aby w omawianej materii nie budził wątpliwości. Strona przystępując do konkursu wiedziała lub powinna wiedzieć jakie są reguły konkursu. Dokumentacja konkursowa była dostępna dla każdego z wnioskodawców i w dokumentacji konkursowej jasno w zakresie kryterium merytorycznego obligatoryjnego 5 wskazano, że strona ma podać co najmniej jedną gminną samorządową instytucję kultury, czego w sprawie skarżąca nie uczyniła. Sąd zauważa, że to skarżąca jest odpowiedzialna za prawidłowe sporządzenie wniosku i jego załączników, co w sprawie, mimo znacznej ilości przyznanych punktów za inne kryteria, nie miało miejsca.

Zgodnie bowiem z § 11 ust. 5 pkt 1 regulaminu konkursu wniosek o dofinansowanie zostaje oceniony pozytywnie, jeżeli wszystkie kryteria merytoryczne obligatoryjne zostały ocenione pozytywnie przez dwóch członków KOP (...). Skoro kryterium merytoryczne obligatoryjne nr 5 nie zostało przez skarżącą spełnione, to dokonana ocena projektu była prawidłowa.

W tym miejscu sąd wskazuje również, że bezzasadnie strona powołuje się na pytania ujęte w FAQ zawarte w dokumencie pn. "Pytania i odpowiedzi do naboru POPC.03.02.00-IP.01.00-005/19" opublikowanym na stronie internetowej CPPC, gdyż odpowiedź na to pytanie dotyczy wniosku o dofinansowanie. Natomiast ocenie merytorycznej podlega projekt, a nie tylko wniosek. Na projekt z kolei składa się zarówno wniosek o dofinansowanie, jak i Koncepcja realizacji projektu i pozostałe załączniki obligatoryjne.

Skarżąca wskazuje na pytanie "Czy we wniosku należy wykazać jedynie liczbę gminnych samorządowych instytucji kultury czy również podać, które konkretnie będą to instytucje, tj. wskazać dane jednoznacznie pozwalające je zidentyfikować (np. nazwa, adres)?". Na tak zadane pytanie m.in. wprost odpowiadający udziela następującej odpowiedzi "W pkt. 8 wniosku o dofinansowanie należy wskazać jedynie liczbę gminnych samorządowych instytucji kultury".

Tym samym w ocenie sądu pytanie, a na pewno odpowiedź odnosi się do wniosku o dofinansowanie, a nie do opisu zamieszczonego w Koncepcji realizacji projektu. Liczba gminnych samorządowych instytucji kultury zaangażowanych w projekcie jest jednym z kryteriów merytorycznych punktowanych (kryterium merytoryczne punktowane nr 1), które jest oceniane przez eksperta na etapie oceny merytorycznej. Liczba uzyskanych punktów za to kryterium równa się liczbie gminnych samorządowych instytucji kultury, które wskazano w pkt. 8 wniosku o dofinansowanie. Strona za to kryterium otrzymała 105 pkt. Słusznie zatem organ oceniający protest wyjaśnił, że tego pytania nie należy utożsamiać z oceną dokonywaną w ramach kryterium merytorycznego nr 5, gdyż w Koncepcji realizacji projektu, stanowiącej integralną cześć projektu strona miała obowiązek w punkcie "Opis planowanych miejsc organizacji szkoleń dla pracowników gminnych samorządowych instytucji kultury oraz uczniów" wyspecyfikować lokalizację, ze wskazaniem podstawowej funkcji tych miejsc poza projektem oraz z podaniem informacji wskazanych w opisie kryterium "Miejsce organizacji szkoleń". ( Załącznik nr 8 regulaminu konkursu Koncepcja realizacji projektu (Minimalny zakres) w ramach działania 3.2 Innowacyjne rozwiązania na rzecz aktywizacji cyfrowej III Oś Cyfrowe kompetencje społeczeństwa Program Operacyjny Polska Cyfrowa na lata 2014-2020). W związku z tym słusznie organ stwierdził, że sformułowane pytanie, na które powołuje się skarżąca, nie dotyczyło tegoż zakresu, gdyż odnosiło się wyłącznie do dokumentu jakim jest wniosek o dofinansowanie. W taki sam sposób należy ocenić odwoływanie się przez skarżącą do dokumentu "Instrukcja wypełniania wniosku", gdyż dokument ten odnosi się jedynie do wniosku, a skarżąca nie zauważa, że powinna podać co najmniej jedną lokalizację, czy też wyspecyfikować daną gminną samorządową instytucję kultury w koncepcji realizacji projektu – patrz załącznik nr 8 do regulaminu konkursu. Tym samym odwoływanie się do Instrukcji w żaden sposób nie może przyczynić się do zmiany stanowiska w tym zakresie.

Sąd nie podziela twierdzenia skarżącej, że brak spójnika "i" pomiędzy dwoma warunkami przytoczonymi powyżej oznacza, iż wystarczy spełnić jeden z tych warunków, aby uznać kryterium za spełnione. Natomiast sąd podziela w całości stanowisko organu wyrażone w tej materii. Z dokumentu, jakim jest karta oceny merytorycznej projektu, dotyczącego kryterium merytorycznego obligatoryjnego nr 5 "Miejsce organizacji szkoleń", wbrew próbom innej interpretacji ze strony skarżącej, wynika, że aby uznać to kryterium za spełnione to strona musi spełniać dwa wskazane i powołane wyżej warunki. Organizator konkursu wprost wskazał, że weryfikacji podlega, czy wnioskodawca wskazał: zarówno gdzie na terenie objętym projektem będą przeprowadzane szkolenia (...), jak również czy wnioskodawca wskazał na terenie objętym projektem co najmniej jedną gminną samorządową instytucję kultury (...). Tym samym brak spójnika "i" w żaden sposób nie może prowadzić do twierdzenia, że wystarczające jest spełnienie jednego warunku. Taka argumentacja byłaby uzasadniona, gdyby regulator konkursu użył alternatywy i posłużył się terminem "lub" "albo". W sprawie powyższe nie miało miejsca, gdyż regulator konkursu użył punktatorów w formie kropek, a więc nakazał spełnienie obydwu warunków aby uznać dane kryterium za spełnione.

Sąd również nie zgadza się z twierdzeniami skarżącej, że ocenie podlegał inny projekt, niż jej projekt, czego dowodem są określone zapisy w kartach oceny merytorycznej ekspertów. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że podane przez skarżącą informacje znajdują się w ocenie innych kryteriów, niż zakwestionowane. Skarżąca tamtych kryteriów nie kwestionuje i już tylko z tego powodu zarzuty skarżącej są nie zasadne. Poza tym i najważniejsze eksperci nie użyli w przedmiotowej sprawie niewłaściwych punktów Koncepcji realizacji projektu, w ogóle nie używali pojęcia podrozdziału 2 ze wskazanymi literami. Eksperci treści zawarte w swojej ocenie przepisali z koncepcji strony i dla przykładu związanego z przedmiotem sporu, a więc kryterium nr 5, gdzie powołana treść znajduje się na str. 34, w części 2 zatytułowanej "Opis zakresu planowanych działań w projekcie", pod literą i) "Opis planowanych miejsc organizacji szkoleń dla pracowników gminnych samorządowych instytucji kultury". Jeden z ekspertów uzasadniając swoje stanowisko w przedmiotowym kryterium używał odniesienia " W części i2 koncepcji realizacji projektu" a drugi ekspert wskazywał na " pkt. i str. 34 Kp" Zatem obaj użyli właściwych odniesień do koncepcji realizacji projektu, z prawidłowym przytoczeniem treści zawartej w tej koncepcji. Tym samym sąd nie stwierdził aby ocenie eksperckiej podlegał inny projekt niż strony skarżącej

Zgodnie z art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej w wyniku rozpoznania skargi sąd może uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1. W przedmiotowej sprawie, sąd nie stwierdził zaistnienia naruszenia, które miałoby wpływ na wynik sprawy, a tym bardziej istotny wpływ. Dlatego też sąd nie uwzględnił skargi strony.

Mając powyższe na względzie w ocenie sądu organ nie naruszył art. 41. Ust. 1 i ust. 2 pkt 5 i 7 ustawy wdrożeniowej. Przepisy te stanowią, że właściwa instytucja przeprowadza konkurs na podstawie określonego przez siebie regulaminu. Regulamin konkursu określa w tym w załącznikach: 2) wzór wniosku o dofinansowanie projektu; 5) kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia. W ocenie sądu w spawie organy w sposób prawidłowy dokonały oceny projektu.

Zdaniem sądu bezzasadny okazał się również zarzut naruszenia art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej.

Przepis ten stanowi, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Zasada ta realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i kompletnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów. Pozostaje przy tym w ścisłej korelacji z zasadą rzetelności, nakazującą ustanowienie jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodność postępowania z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronne i wyczerpujące uzasadnienie wyboru projektu i dokonanej jego oceny. Nakaz zachowania bezstronności z kolei ustanawia zakaz preferencyjnego traktowania określonych grup lub rodzajów wnioskodawców albo projektów. Zachowany w tym względzie powinien być równy dostęp do informacji, będący emanacją traktatowej zasady równości w dostępie do pomocy w zakresie ubiegania się o dofinansowanie projektów, a reguły i kryteria wyboru projektów powinny być jasne i jednoznaczne, określające w sposób przejrzysty i precyzyjny konsekwencje określonego działania lub zaniechania uczestników konkursu. Zasady określone w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej mają charakter normatywny i stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej.

Kontrola sądowoadministracyjna powinna zmierzać do analizy, czy argumentacja oceniających oraz następnie instytucji rozpoznającej protest, w zaskarżonym negatywnym rozpatrzeniu protestu, nie jest dowolna i mieści się w granicach logicznego rozumowania, a przy tym czy jest spójna, wyczerpująca (kompletna), odpowiada generalnym standardom prawa, zasadom doświadczenia życiowego, pozostaje w związku z dokumentacją konkursową i ustalonymi kryteriami. Możliwości sądu administracyjnego w sprawach ze skarg na negatywny wynik procedury odwoławczej są ograniczone. Rolą sądu jest w szczególności zbadanie, czy zaskarżona ocena organu została sformułowana w postępowaniu wolnym od naruszeń prawa i odpowiadającym zasadom wyrażonym w art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej. A więc rolą sadu jest zbadanie, czy zakwestionowana ocena odpowiada wyrażonej w art. 37 ustawy zasadzie równego traktowania wnioskodawców w postępowaniu konkursowym.

Podkreślić ponadto należy, że zasadniczo reguła postępowania konkursowego polega na wyłonieniu najlepszego projektu, takiego, który zagwarantuje osiągnięcie we właściwym programie operacyjnym założonego celu. Godzi się przy tym zauważyć, że skoro projekt zostaje zgłoszony w trybie konkursowym, to na podmiocie aplikującym spoczywa ciężar przekonania instytucji - dokonującej wyboru najlepszych z punktu widzenia celów danego priorytetu, w ramach którego organizowany jest konkurs projektów – do wiarygodności swych oświadczeń w aspekcie spełnienia obowiązujących w danym naborze kryteriów. Oceny dokonuje się na podstawie treści wniosku, stąd faktyczna możliwość realizacji wyrażonych w nim intencji wnioskodawcy ma z tej treści wynikać. Rzeczą zatem wnioskodawcy jest takie opracowanie projektu, aby w omawianej materii nie budził wątpliwości.

W kontekście powyższych rozważań, badając legalność oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie strony skarżącej sąd uznał, że dokonana ocena nie narusza prawa.

Sąd nie podziela stanowiska strony, że opis oprotestowanego kryterium merytorycznego nr 5 nie zawiera wymagania dotyczącego podania nazwy, adresu i/lub innego określenia dla przedmiotu (GOK) objętego projektem. Protestujący także uważa, że eksperci KOP przy dokonywaniu oceny wniosku błędnie posłużyli się nieistniejącym w dokumentacji konkursu wymaganiem dotyczącym podawania nazwy, adresu i/lub innego określenia dla przedmiotu (GOK) objętego projektem. A poza tym w ocenie strony podanie GOK, czyli Gminnego Ośrodka Kultury wypełnia warunek określony w spornym kryterium.

Zgodnie z tym co zostało już zaprezentowane wyżej skarżąca miała obowiązek wymienić konkretnie choćby jedną gminną samorządową instytucji kultury (przykładowo poprzez podanie jej pełnej nazwy, lokalizacji, etc.). Tego nie uczyniła. Wbrew wywodom strony kryterium to jest jasne i nie wymaga żadnych szczególnych zabiegów interpretacyjnych. Obowiązkiem strony było bowiem wskazanie (jak określa to dokumentacja konkursowa wyspecyfikowanie) tej jednostki kultury, czego nie uczyniła. Zadość temu w żaden sposób nie czyni użycie terminu GOK, czy też Gminny Ośrodek Kultury. Oceniający nie mogą bowiem domyślać, o jaką jednostkę kultury chodziło. Skarżąca bowiem, co wynika z dokumentacji konkursowej (patrz m.in. Instrukcja wypełniania wniosku) powinna "unikać ogólnikowych stwierdzeń niewnoszących dodatkowych informacji (np. umieszczania fragmentów Instrukcji) oraz o ile nie jest to konieczne, powielania tych samych informacji w różnych częściach wniosku". W sprawie takiego ogólne twierdzenia użyła i dlatego też zasadnie uznano, iż nie spełnia spornego kryterium.

Wbrew także twierdzeniom, o czym już była mowa wyżej odpowiedź na pytanie nie powinna wprowadzić strony w błąd, gdyż gdyby skarżąca zapoznała się z dokumentacją konkursową, a w szczególności z kryteriami wyboru projektu oraz szczegółowo z odpowiedzią na pytanie, to takiego błędu by nie popełniła. Ponadto mając określone wątpliwości winna zwrócić się do organizatora konkursu o ich wyjaśnienie, czego w sprawie nie uczyniła. Dlatego też nie może powoływać się obecnie na nieprecyzyjne odczytanie przez siebie informacji dotyczących warunków konkursu i oceny projektów.

Wbrew twierdzeniom strony eksperci nie dokonali dowolnej interpretacji zapisów kryteriów oceny projektów. W zakresie spornego kryterium zapisy są jednoznaczne i to skarżąca w sposób nieuprawniony domaga się innej niż przyjęta w ocenie projektu interpretacji. Ponownie należy stwierdzić, że opis kryterium wskazywał precyzyjnie, iż strona powinna wykazać konkretnie gdzie na terenie objętym projektem będą prowadzone przedmiotowe szkolenia wskazując jednocześnie przystosowanie lokalizacji do prowadzenia szkoleń, jak również podać co najmniej jedną gminną samorządową instytucję kultury oraz jej dostosowanie pod względem lokalowym i infrastrukturalnym do prowadzenia wskazanych szkoleń. Strona nie zastosowała się do wymagań stawianych wobec niego w dokumentacji konkursowej. Dokumentacja aplikacyjna pozbawiona była istotnych informacji wymaganych dokumentacją konkursową, co miało odzwierciedlenie w konkretnych zastrzeżeniach postawionych przez ekspertów. Zatem skarżąca nie wypełniła ciążących na niej obowiązków związanych z aplikowaniem o dofinansowanie.

Reasumując sąd dokonując kontroli podjętego w sprawie rozstrzygnięcia stwierdza, że ocena projektu został przeprowadzona w sposób prawidłowy mimo wskazanych wyżej mankamentów. A więc słusznie uznano to kryterium merytoryczne obligatoryjne nr 5 za niespełnione.

Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na zasadzie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej orzekł jak w sentencji.