Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 109/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-10-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Zasądzono koszty nieopłaconej pomocy prawnej
Powołane przepisy: article: art. 250, art. 258 §1 i §2 pkt 8
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: § 19 pkt 1 w zw. z §18 ust. 1 pkt 1 c i §18 ust. 2 lit. b oraz §2 pkt 3
journal: Dz.U. 2013 poz 461
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb  Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: starszy referendarz sądowy Damian Mataczyński po rozpoznaniu w dniu 25 października 2016r. sprawy z wniosku adwokat M. K. z dnia [...] sierpnia 2014r. w przedmiocie zasądzenia kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych postanawia przyznać od Skarbu Państwa – Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, na rzecz adwokat M. K. kwotę [...]zł. tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu, tj. kwotę [...]zł. powiększoną o kwotę [...]zł. stawki podatku VAT


UZASADNIENIE

Sygn. akt IV SA/Po [...]

U Z A S A D N I E N I E

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 16 lipca 2014r. oddalił skargę M. O. na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2013r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania. Adwokat M. K. będąc pełnomocnikiem skarżącego wyznaczonym na mocy postanowienia referendarza sądowego z dnia 4 marca 2014r., składając skargę kasacyjną od wydanego w sprawie wyroku, wniosła o zasądzenie na jej rzecz kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że opłaty te nie zostały uiszczone w żadnej części.

Powyższa skarga kasacyjna rozpoznana została przez Naczelny Sąd Administracyjny, który oddalił ją wyrokiem z dnia 23 sierpnia 2016r. sygn. akt II OSK 2747/14. Jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy protokołu rozprawy, wyznaczona dla skarżącego pełnomocnik z urzędu nie brała udziału w rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Do rozpoznania pozostał złożony przez pełnomocnika wyznaczonego z urzędu wniosek o przyznanie wynagrodzenia.

Mając powyższe na uwadze należy wskazać, iż zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016r., poz. 718– dalej p.p.s.a.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Zgodnie z mającym w niniejszej sprawie zastosowania przepisem § 19 pkt 1 w zw. z §18 ust. 1 pkt 1 c i §18 ust. 2 lit. b oraz §2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (j.t. Dz.U. z 2013r., poz. 461) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wyznaczonemu adwokatowi przysługuje 50 % stawki minimalnej wynoszącej w niniejszej sprawie 240 zł., a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W przedmiotowej sprawie adwokat M. K. została wyznaczona pełnomocnikiem skarżącego przed wydaniem wyroku przez Sąd I instancji, w związku z czym za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przysługuje jej wynagrodzenie nie wyższe niż 150 % stawki minimalnej wynoszącej 120 zł. (50% z 240 zł.), podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 8 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.