Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 876/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-09-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inne~Minister Środowiska
Powołane przepisy: article: art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 §1 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 17 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. N. i Z. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. N. i Z. B. na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] października 2008 r. znak: [...] w przedmiocie uzgodnień warunków realizacji inwestycji postanawia: 1). zwolnić M. N. i Z. B. od kosztów sądowych, 2). ustanowić adwokata, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W.


UZASADNIENIE

M. N. i Z. B. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarli wniosek o przyznanie im prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] października 2008 r.

W złożonych w dniu 22 czerwca 2009 r. ( data nadania pisma w urzędzie pocztowym) urzędowych formularzach PPF skarżący w rubryce 4 zaznaczyli, iż wnoszą o ustanowienie adwokata z urzędu. W odpowiedzi na wezwanie Sądu do sprecyzowania zakresu wniosku o przyznanie prawa pomocy, skarżący w piśmie procesowym z dnia 7 września 2009 r. oświadczyli, iż wniosek ich dotyczy zarówno zwolnienia od kosztów sądowych jak i ustanowienia adwokata.

Skarżący prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Jedynym źródłem utrzymania skarżących jest wynagrodzenie Z. B. z tytułu umowy o pracę w wysokości 1100 zł miesięcznie. Wnioskodawcy są współwłaścicielami domu w stanie surowym o pow. 182 m2 oraz nieruchomości rolnej o pow. 0,92 ha, poza tym nie posiadają żadnego innego majątku, oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Aktualnym miejscem zamieszkania skarżących jest pokój wynajmowany od rodziców M. N. z możliwością użytkowania kuchni i łazienki.

Uzupełniając na wezwanie Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżący w piśmie procesowym z dnia 4 sierpnia 2009 r. ( data nadania pisma w urzędzie pocztowym ) określili kwotę wydatków ponoszonych na bieżące utrzymanie, wskazując na następujące wydatki: wynajem pokoju- 300 zł, gaz i woda- 150 zł, telefon- 100 zł, lekarstwa- 150 zł, wyżywienie oraz środki higieny osobistej- 300 zł miesięcznie. Skarżąca M. N. oświadczyła, iż jest osobą bezrobotną, pozostaje na utrzymaniu męża.

Rozpoznając wniosek, stwierdzono co następuje:

Na gruncie obowiązujących regulacji prawnych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Jednakże przepisy postępowania sadowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nieposiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Należy dodać, że prawo pomocy może dotyczyć wyłącznie postępowania przed sądem administracyjnym i nie rozciąga się na postępowanie administracyjne.

W rozpatrywanej sprawie wniosek skarżących dotyczy przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Ze względu na tak określone granice wniosku, skarżący powinni udowodnić, że nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Do wykazania tej okoliczności zobowiązuje ich przepis art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej P.p.s.a.).

Stan majątkowy, dochodowy i rodzinny skarżących opisany we wnioskach złożonych na urzędowych formularzach PPF oraz pismach z dnia 4 sierpnia 2009 r. zobowiązuje do przyznania skarżącym prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Udowodnili oni bowiem, że nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego.

Należy mieć na uwadze, iż miesięczny dochód rodziny skarżących w wysokości 1100 zł służy do utrzymania dwóch dorosłych osób oraz pokrycia bieżących wydatków koniecznych. Skarżąca M. N. jest bowiem osobą bezrobotną, nie uzyskuje żadnych dochodów. Okolicznością mającą wpływ na ocenę zasadności niniejszego wniosku o przyznanie prawa pomocy jest również konieczność ponoszenia przez skarżących kosztów wynajmu mieszkania ( 1 pokoju), bowiem skarżący nie mają obecnie zapewnionych potrzeb mieszkaniowych.

Uwzględniając aktualny poziom cen dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia elementarnych potrzeb życiowych jak wyżywienie i ubranie należy stwierdzić, że zestawienie wysokości stałego dochodu uzyskiwanego przez rodzinę skarżących z miesięcznymi kosztami niezbędnego utrzymania oraz kosztami stałego leczenia pozwala przyjąć, że wnioskodawcy znajdują się w ciężkiej sytuacji materialnej. Uzasadnione jest więc przyznanie im prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia w oparciu o przepis art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 §1 § 2 pkt 7 P.p.s.a.