Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 612/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-07-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6129 Inne o symbolu podstawowym 612
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: par 4 pkt 1 i 2
journal: Dz.U. 1956 nr 19 poz 97
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 4 czerwca 1956 r. w sprawie klasyfikacji gruntów.
article: art 26 ust 1 pkt 5, art 59
journal: Dz.U. 2005 nr 240 poz 2027
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędziowie Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński (spr.), Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lipca 2009 r. sprawy ze skargi M. N. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania upoważnienia do wykonania projektów gleboznawczej klasyfikacji gruntów 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...]; 2. zasądza od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz skarżącego M. N. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] grudnia 2008 roku, Nr [...] Wojewoda [...] odmówił Panu M. N.:

1. wydania upoważnienia do wykonywania projektów gleboznawczej

klasyfikacji gruntów na terenie województwa [...],

2. wydania upoważnienia do pełnienia funkcji inspektora ds. kontroli projektów klasyfikacyjnych na terenie województwa [...].

W uzasadnieniu decyzji Wojewoda [...] stwierdził,

że gleboznawcza klasyfikacja gruntów jest to, zgodnie z ustawą z dnia 17 maja 1987 roku Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 Nr 240 poz. 2027

ze zmianami), podział gleb na klasy bonitacyjne ze względu na ich jakość produkcyjną, ustaloną na podstawie cech genetycznych gleb.

W przedmiotowej sprawie, zdaniem Wojewody, M. N. nie może uzyskać upoważnienia do wykonywania projektów gleboznawczej klasyfikacji gruntów i pełnienia funkcji inspektora ds. kontroli projektów klasyfikacyjnych.

Na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne Minister właściwy do spraw rozwoju wsi powinien określić, w drodze rozporządzenia, między innymi szczegółowe warunki oraz niezbędne kwalifikacje zawodowe, jakim powinny odpowiadać podmioty wykonujące te klasyfikację, mając na celu wykonanie prawidłowego podziału gleb na klasy bonitacyjne ze względu na ich jakość produkcyjną, ustalaną na podstawie cech genetycznych gleb oraz zapewnienie prawidłowego poziomu merytorycznego wykonywania gleboznawczej klasyfikacji gruntów. W terminie wydawania niniejszej decyzji brak tego rozporządzenia,

a wydane zarządzenie nr [...] Ministra Rolnictwa z dnia [...] czerwca 1956 roku

w sprawie zasad i metod technicznych wykonywania klasyfikacji gruntów oraz wymaganych kwalifikacji dla osób przeprowadzających tę klasyfikację, w związku

z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku sygn. akt III SA/Gd 21/08 z dnia 21 maja 2008 roku nie posiada przymiotu aktu prawa powszechnie obowiązującego.

W celu zapewnienia prawidłowości wykonywania powierzonych obowiązków, kandydaci do wykonywania projektów gleboznawczej klasyfikacji gruntów na terenie województwa [...] winni posiadać:

wykształcenie rolnicze lub pokrewne, względnie geodezyjne,

świadectwo ukończenia studiów podyplomowych w zakresie gleboznawstwa, klasyfikacji i kartografii gleb lub kurs w zakresie klasyfikacji gruntów

i kartografii gleb,

w przypadku osób z wyższym wykształceniem, 2 - letnią praktykę zawodową

w terenie w ww. zakresie w pełnym wymiarze godzin, poświadczoną świadectwem pracy lub zaświadczeniem i aktualną opinią zakładu pracy

pełnię praw publicznych, niekaralność za przestępstwo popełnione umyślnie (w tym skarbowe) oraz nienaganną opinię zawodową.

Ponadto kandydaci do pełnienia funkcji inspektora ds. kontroli projektów klasyfikacyjnych winni posiadać, w przypadku osób z wyższym wykształceniem rolniczym ze specjalizacją w zakresie gleboznawstwa, 2 - letnią, a w przypadku pozostałych 3 - letnią praktykę zawodową w terenie w w/w. zakresie w pełnym wymiarze godzin, poświadczoną świadectwem pracy lub zaświadczeniem i aktualną opinią zakładu pracy.

Z dokumentów przedstawionych przez M. N. wynika, że ukończył

w [...] roku Wydział Zootechniczny o kierunku ochrona środowiska na [...] w [...], a w 2007 roku z wynikiem pozytywnym studia podyplomowe w zakresie gleboznawstwa, klasyfikacji i kartografii gleb. Wnioskodawca nie przedłożył dokumentów świadczących

o doświadczeniu i praktyce zawodowej w wykonywaniu prac z zakresu gleboznawczej klasyfikacji gruntów, a także wykazu zrealizowanych prac w zakresie gleboznawczej klasyfikacji gruntów wraz ze szczegółowym opisem wykonywanych wszystkich czynności.

Opracowywanie przez M. N. dokumentacji w ramach § 2 punkt

8 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 6 sierpnia 2004 roku

w sprawie wzoru wniosku o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolno-środowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt oraz zawartości planu tego działania (Dz. U. z 2004r. Nr 181 poz. 1878), którymi wnioskodawca zaświadczył

o nabytej praktyce zawodowej klasyfikatora gruntów, nie można uznać

za wykonywanie prac z zakresu gleboznawczej klasyfikacji gruntów, gdyż punkt

8 ww. rozporządzenia mówi tylko o wyszczególnieniu grup użytków gruntowych

w gospodarstwie rolnym wraz z podaniem ich powierzchni, zgodnie ze stanem faktycznym. Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 czerwca 1956 roku w sprawie klasyfikacji gruntów (Dz. U. z 1956 r., Nr 19, poz. 97) do obowiązku

klasyfikatora należy określenie typów i klas gleby oraz ustalenie na gruncie konturów poszczególnych typów gleby i konturów klas gleby wraz ze sporządzeniem potrzebnej dokumentacji. W tym celu klasyfikator bada profile glebowe w odniesieniu do wszystkich użytków rolnych, bada naturalną okrywę roślinną w odniesieniu

do użytków zielonych, bada drzewostan i jego siedlisko w odniesieniu do gruntów leśnych, wyodrębnia nieużytki. Tym samym wnioskodawca potwierdza we wniosku

z dnia [...] listopada 2007 roku brak stosownej wiedzy i praktyki w przedmiocie gleboznawczej klasyfikacji gruntów. W związku z powyższym, zdaniem Wojewody, M. N. nie wykazał się praktyką i doświadczeniem zawodowym warunkującym uzyskanie upoważnienia do wykonywania projektów gleboznawczej klasyfikacji gruntów oraz pełnienia funkcji inspektora ds. kontroli projektów klasyfikacyjnych. Zgodnie z art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego w toku postępowania organy administracji publicznej stają na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Po ocenie przedstawionych przez Pana M. N. materiałów dowodowych, zdaniem Wojewody, wnioskodawca z powodu braku doświadczenia w wykonywaniu prac

z zakresu gleboznawczej klasyfikacji gruntów nie może zagwarantować rzetelności

w przeprowadzaniu czynności klasyfikacyjnych.

Decyzje podejmowane przez klasyfikatora gruntów mające na celu ustalenie właściwej klasy bonitacyjnej gleby, mają wpływ na wymiar podatku gruntowego oraz opłat z tytułu wyłączania gruntów z produkcji rolnej, dlatego też powinny być wykonywane z należytą starannością i przez osobę posiadającą odpowiednią wiedzę i praktykę zawodową oraz nienaganną opinię w tym zakresie.

Od powyższej decyzji odwołanie złożył M. N. podnosząc zarzut,

iż w toku postępowania doszło do naruszenia art. 65 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez samowolne wprowadzenie kryteriów odnośnie

do upoważnienia klasyfikatorów gruntów i inspektorów do spraw kontroli projektów klasyfikacyjnych.

Decyzją z dnia [...] marca 2009 roku, Nr [...] Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi utrzymał w mocy decyzją Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2008 roku.

W uzasadnieniu decyzji Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi stwierdził,

że zgodnie z przepisem § 4 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie

klasyfikacji gruntów, upoważnienie do opracowania projektu klasyfikacji gruntów może być wydane osobom posiadającym kwalifikacje określone przez Ministra Rolnictwa. Na podstawie wymienionego przepisu Minister Rolnictwa wydał w dniu

14 czerwca 1956 roku zarządzenie nr 127 w sprawie zasad i metod technicznego wykonywania klasyfikacji gruntów oraz wymaganych kwalifikacji dla osób przeprowadzających tą klasyfikację. Przepis § 2 zarządzenia nr 127 Ministra Rolnictwa określił kwalifikacje jakie musi posiadać osoba ubiegająca się o wydanie jej upoważnienia, jak również tryb w jakim dokonuje się oceny kwalifikacji

do wykonywania klasyfikacji gruntów. Z kolei, przepis § 4 wymienionego zarządzenia wskazał wymagania jakie musi posiadać osoba występująca o wydanie upoważnienia do pełnienia funkcji inspektora ds. klasyfikacji.

Kandydaci do wykonywania projektów gleboznawczej klasyfikacji gruntów powinni posiadać: wykształcenie rolnicze lub pokrewne, względnie geodezyjne; świadectwo ukończenia studiów podyplomowych lub kursów w zakresie gleboznawstwa, klasyfikacji i kartografii gleb; w przypadku osób z wyższym wykształceniem 2-letnią praktykę zawodową w terenie w ww. zakresie w pełnym wymiarze godzin, poświadczoną świadectwem pracy lub zaświadczeniem i aktualną opinią zakładu pracy; pełnię praw publicznych, niekaralność za przestępstwo popełnione umyślnie (w tym skarbowe) oraz nienaganną opinię zawodową. Dodatkowo, osoby ubiegające się o pełnienie funkcji inspektora ds. kontroli projektów gleboznawczej klasyfikacji gruntów powinny legitymować się, w przypadku osób

z wyższym wykształceniem rolniczym w zakresie gleboznawstwa, 2-letnią,

a w przypadkach pozostałych 3-letnią praktyką zawodową. Praktyka zawodowa

w terenie, w przypadku pełnienia ww. funkcji, była bezwzględnie warunkiem koniecznym do uzyskania takich upoważnień.

Z akt sprawy wynika, że M. N., jako osoba ubiegająca się po raz pierwszy o wydanie upoważnień, jako prace, które świadczyłyby o wykonywaniu osobiście zadań z zakresu gleboznawczej klasyfikacji gruntów wskazał jedynie dokumentację wykonywaną zgodnie z przepisem § 2 pkt 8 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 06.08.2004 r. w sprawie wniosku o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolno-środowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt oraz zawartości planu tego działania.

Zdaniem Ministra przygotowywanie ww. dokumentacji nie jest tożsame

z co najmniej 2-letnią praktyką zawodową w terenie w zakresie gleboznawstwa,

klasyfikacji i kartografii gleb, wymaganą przy wpisywaniu na listę osób upoważnionych do wykonywania klasyfikacji gruntów na terenie województwa [...] oraz listę upoważnionych inspektorów na terenie tego województwa.

Na podstawie przepisu § 25 ustawy z dnia 05.06.1998 roku o administracji rządowej w województwie (Dz. U. z 2001 r. Nr 80, poz. 872 z późn. zm.), wojewoda sprawujący w myśl przepisu art. 7b ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 17.05.1989 roku

Prawo geodezyjne i kartograficzne, nadzór nad starostą, wykonującym prace związane z gleboznawczą klasyfikacją gruntów, uznał że osoba wykonująca stosowną dokumentację w tej dziedzinie musi posiadać m.in. stosowną umiejętność wynikającą ze zdobytej wcześniej, co najmniej 2-letniej praktyki zawodowej w terenie.

Zgodnie z przepisem § 4 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie klasyfikacji gruntów, do obowiązków klasyfikatora należy bowiem określenie typów

i klasy gleby oraz ustalenie na gruncie konturów poszczególnych typów gleby

i konturów klas gleby wraz ze sporządzeniem potrzebnej dokumentacji.

Organ odwoławczy wskazał, że określenie prawidłowych zasięgów klasyfikacyjnych wymaga przede wszystkim doświadczenia zdobywanego

w dłuższym czasie, co może mieć miejsce tylko od marca do listopada (okres wegetacji roślin - otwartej pokrywy glebowej). Oznacza to, że kandydat do pełnienia funkcji w zakresie gleboznawstwa, klasyfikacji i kartografii gleb powinien uczestniczyć w co najmniej dwóch takich cyklach związanych z badaniem gleb w terenie.

Uzyskanie co najmniej 2-letniej praktyki zawodowej, w tym zakresie, zgodnie

z wymogami zarządzenia Nr 127 Ministra Rolnictwa, stanowiło niezbędny element kryteriów doboru wykonawców i inspektorów ds. klasyfikacji gruntów na liście prowadzonej przez wojewodę.

W związku z powyższym, na listach prowadzonych nadal przez wojewodów umieszczane są jedynie m.in. takie osoby, które odbyły co najmniej dwa cykle badań terenowych. Umożliwia to przyszłym wykonawcom projektów gleboznawczej klasyfikacji gruntów zapoznanie się z typami i klasami gleby oraz nabycie umiejętności ustalenia na gruncie konturów poszczególnych typów gleby i konturów klas gleby wraz ze sporządzeniem potrzebnej dokumentacji, na terenie danego województwa.

Wykonywane przez skarżącego prace, dotyczyły wypełniania wniosków

o przyznanie płatności rolno-środowiskowych, które polegały jedynie

na wyszczególnianiu grup użytków gruntowych w gospodarstwach rolnych wraz

z podaniem ich powierzchni, co nie jest tożsame z pracami z zakresu klasyfikacji gruntów.

Oznacza to tym samym, że skarżący nie posiada co najmniej 2-letniej praktyki zawodowej w terenie, co mogłoby narazić go na brak umiejętności samodzielnego przeprowadzania czynności związanych z gleboznawczą klasyfikacją gruntów.

Ponadto, istotnym jest, że sporządzana przez klasyfikatora gruntów dokumentacja podlega ujawnieniu w ewidencji gruntów i budynków. Dane te zgodnie z przepisem art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 17.05.1989 roku - Prawo geodezyjne kartograficzne, stanowią podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości

w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych.

Biorąc powyższe pod uwagę i mając na uwadze art. 7 Kpa, to jest uwzględnienie interesu społecznego i słusznego interesu strony, zdaniem Ministra, należy wskazać, że żądanie przez skarżącego wydania upoważnienia

do samodzielnego wykonywania projektów gleboznawczej klasyfikacji gruntów oraz upoważnienia do pełnienia funkcji inspektora ds. kontroli projektów klasyfikacyjnych, bez posiadania co najmniej 2-letniej praktyki zawodowej, może zagrażać konstytucyjnie chronionym dobrom innych obywateli, co zarówno narusza interes społeczny, jak i powoduje, że interes skarżącego nie może być uznany za słuszny.

Po przeprowadzeniu pełnego i wyczerpującego postępowania dowodowego,

w wyżej wskazanym zakresie, z przyczyn faktycznych, Wojewoda [...] słusznie odmówił M. N. wydania upoważnienia

do wykonywania projektów gleboznawczej klasyfikacji gruntów na terenie województwa [...] oraz wydania upoważnienia do pełnienia funkcji inspektora do spraw kontroli projektów klasyfikacyjnych na terenie województwa [...]. Stoi temu bowiem na przeszkodzie interes społeczny.

Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie złożył M. N.

W skardze podniósł zarzut, że bezpodstawnie powołano się na zarządzenie Ministra Rolnictwa z dnia 14 czerwca 1956 roku oraz bezpodstawnie przyjęto wymóg posiadania dwuletniej praktyki dla osób posiadających wyższe wykształcenie rolnicze nie wynikający z żądnego przepisu prawnego.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, nakazanie wydania mu upoważnień, zasądzenie kosztów procesu oraz zadośćuczynienie za naruszenie praw obywatelskich w wysokości 10. 000 zł. Wniósł także o zbadanie, czy nie zostały naruszone przez R. C. działającego w imieniu Wojewody [...], art. 29 ust. 1 i art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 roku

o służbie cywilnej. Wniósł także o przeprowadzenie takiego samego postępowania względem urzędników Ministerstwa Rolnictwa prowadzących jego postępowanie.

W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zaistniały przesłanki do uchylenia zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej z przyczyn, które Wojewódzki Sąd Administracyjny wziął pod uwagę z urzędu.

Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia Wojewoda [...] wskazał § 4 pkt 1 i 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 czerwca 1956 roku

w sprawie klasyfikacji gruntów (Dz. U. Nr 19, poz. 97 ze zm.).

Z § 4 ust. 1 wymienionego rozporządzenia wynika, że projekt klasyfikacji gruntów opracowuje klasyfikator, upoważniony do wykonywania tych prac przez prezydium wojewódzkiej rady narodowej. Z § 4 ust. 2 z kolei wynika,

że upoważnienie do opracowania projektu klasyfikacji gruntów może być wydane osobom posiadającym kwalifikacje określone przez Ministra Rolnictwa.

Rozporządzenie to obowiązuje na mocy art. 59 ustawy dnia 17 maja 1989 roku Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 roku, Nr 240, poz. 2027

tekst jednolity ze zm.). Zgodnie z treścią tego przepisu do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w ustawie pozostają w mocy dotychczasowe przepisy, jeżeli nie są z nią sprzeczne.

Kwalifikacje jakie powinni posiadać klasyfikatorzy gruntów przed wejściem w życie ustawy z dnia 17 maja 1989 roku Prawo geodezyjne i kartograficzne były określone w zarządzeniu Ministra Rolnictwa z dnia 14 czerwca 1968 roku, Nr 127 (Biuletyn Ministerstwa Rolnictwa Nr 11, poz. 62). W świetle art. 87 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej zarządzenie to nie może być uznane za źródło prawa.

Wykonywanie klasyfikacji gruntów jest czynnością bardzo odpowiedzialną. Klasyfikacja gruntów jest m.in. podstawą do ustalania stawki podatku rolnego. Rodzaj gruntu brany jest też pod uwagę zarówno przy wycenie nieruchomości, jak też przy

sposobie jej zagospodarowania. Ustawodawca uznał więc, że klasyfikator gruntów winien być zawodem regulowanym. Klasyfikacji gruntów może dokonywać wyłącznie osoba, która posiada wymagane prawem kwalifikacje.

Na podstawie upoważnienia wynikającego z § 4 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 czerwca 1956 roku wydane zostało zarządzenie Ministra Rolnictwa z dnia 14 czerwca 1968 roku, Nr 127, które regulowało zagadnienia związane z kwalifikacjami jakie powinny posiadać osoby dokonujące kwalifikacji gruntów. Zarządzenie to, jak to zostało już wyżej wskazane, nie może być obecnie źródłem prawa.

Obowiązek określenia kwalifikacji niezbędnych do wykonywania klasyfikacji gruntów wynika również z art. 26 ust. 1 pkt 5 ustawy dnia 17 maja 1989 roku Prawo geodezyjne i kartograficzne. Z przepisu tego wynika, że minister właściwy do spraw rozwoju wsi określi, w drodze rozporządzenia:

1. urzędową tabelę klas gruntów,

2. sposób i tryb przeprowadzania gleboznawczej klasyfikacji gruntów,

3. rodzaje gruntów wyłączonych z klasyfikacji,

4. szczegółowe warunki, jakim powinny odpowiadać podmioty wykonujące

tę klasyfikację,

5. niezbędne kwalifikacje zawodowe osób wykonujących klasyfikację

mając na celu wykonanie prawidłowego podziału gleb na klasy bonitacyjne

ze względu na ich jakość produkcyjną, ustaloną na podstawie cech genetycznych gleb, oraz zapewnienie prawidłowego poziomu merytorycznego wykonywania gleboznawczej klasyfikacji gruntów.

Właściwym do wydania wymienionego wyżej rozporządzenia jest Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Rozporządzenie, o którym wyżej mowa nie zostało jednak dotychczas wydane. Musi to budzić zdumienie zważywszy na fakt, iż Rzecznik Praw Obywatelskich występował w tej sprawie do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi pismem z dnia [...] stycznia 2008 roku, Nr [...]. W piśmie tym szczegółowo omówione zostały skutki braku przedmiotowego rozporządzenia. Należy wskazać, iż zaniechanie wydania rozporządzenia może skutkować wytaczaniem pozwów o odszkodowanie przez osoby, które nie mogą przez

to uzyskać upoważnień do wykonywania klasyfikacji gleboznawczej gruntów

na podstawie art. 4171 § 4 k.c..

Niezależnie od powodów, które spowodowały, iż Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi nie wydał rozporządzenia, o którym mowa wyżej, aktualnie brak jest aktu prawnego, który określałby jakie wymogi muszą spełniać osoby, które ubiegają się

o wydanie upoważnienia do wykonywania projektów gleboznawczej klasyfikacji gruntów. Tymczasem organ administracji, aby udzielić upoważnienia lub odmówić jego udzielenia musi wiedzieć, czy osoba ubiegająca się o jego wydanie posiada odpowiednie kwalifikacje. W aktualnym stanie prawnym nie jest więc możliwe wydawanie przez organy administracji decyzji o udzielaniu upoważnienia lub odmowie jego wydania. Nie ma bowiem przepisu prawa, który pozwoliłby

na ustalenie, czy osoba ubiegająca się o wydanie upoważnienia posiada wymagane prawem kwalifikacje. Skoro w art. 26 ust. 1 pkt 5 ustawy dnia 17 maja 1989 roku Prawo geodezyjne i kartograficzne ustawodawca wskazał, że konieczne jest określenie kwalifikacji zawodowych osób wykonujących klasyfikację gleboznawczą gruntów, to nie można przyjąć, że w sytuacji, gdy brak jest tych przepisów ustalanie tych kwalifikacji pozostawione jest swobodnemu uznaniu organów administracji. Nie można również przyjąć, że do czasu wydania rozporządzenia nie są wymagane żadne kwalifikacje. Byłoby to bowiem sprzeczne z wolą ustawodawcy, który wyraźnie wskazał na konieczność posiadania takich kwalifikacji.

Organ administracji, do którego wpływa wniosek o wydanie upoważnienia

do wykonywania gleboznawczej klasyfikacji gruntów oraz do wydania upoważnienia do pełnienia funkcji inspektora do spraw kontroli projektów klasyfikacyjnych, powinien to postępowanie administracyjne umorzyć.

W wyroku z dnia 12 lutego 2008 roku, sygn. akt II OSK 2042/06 (LEX

nr 394025) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "Postępowanie może być bezprzedmiotowe z przyczyn prawnych - gdy okaże się, że nie ma normy prawnej udzielającej organowi administracji publicznej kompetencji do wydania decyzji administracyjnej, lub z przyczyn faktycznych - gdy okaże się, że nie ma okoliczności faktycznych uzasadniających według hipotezy normy prawnej kompetencję organu administracji publicznej do wydania decyzji administracyjnej".

Powyższy pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, zdaniem Sądu, należy w pełni podzielić. Ma on zastosowanie również w rozpoznawanej sprawie. Brak jest bowiem normy prawnej, która pozwalałby organom administracji rozstrzygać

w przedmiocie posiadania lub nieposiadania kwalifikacji niezbędnych

do wykonywania projektów gleboznawczych lub pełnienia funkcji inspektora do spraw kontroli projektów klasyfikacyjnych. Postępowanie administracyjne zainicjowane wnioskiem o wydanie takich upoważnień powinno więc zostać umorzone.

Zarówno Wojewoda jak i Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi stwierdzając,

iż skarżący nie ma odpowiednich kwalifikacji do wykonywania projektów gleboznawczej kwalifikacji stworzyli własne wymogi co do tych kwalifikacji posiłkując się treścią zarządzenia Ministra Rolnictwa z dnia 14 czerwca 1968 roku, Nr 127. Takie postępowanie jest niedopuszczalne. Organy administracji zamiast stosować przepisy prawa w istocie je stworzyły. Dotyczy to w szczególności Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, który powinien odróżniać swoje działania jako organ stanowiący przepisy prawa poprzez wydawanie rozporządzeń oraz jako organ administracji stosujący przepisy prawa np. poprzez wydawanie decyzji administracyjnych.

Ponownie stwierdzić należy, iż Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi powinien wykonać ciążący na nim obowiązek i wydać rozporządzenie wykonawcze, o którym mowa art. 26 ust. 1 pkt 5 ustawy dnia 17 maja 1989 roku Prawo geodezyjne

i kartograficzne i określić niezbędne kwalifikacje zawodowe osób wykonujących klasyfikację gruntów.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ administracji powinien więc, jak

to zostało już wyżej wskazane postępowanie administracyjne umorzyć jako bezprzedmiotowe chyba, że do tego czasu wydane zostanie przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi rozporządzenie wykonawcze, o którym mowa art. 26 ust. 1 pkt 5 ustawy dnia 17 maja 1989 roku Prawo geodezyjne i kartograficzne.

Wniosek skarżącego, by Sąd nakazał organom administracji wydanie mu żądanych przedniego upoważnień nie mógł zostać przez Sąd uwzględniony, gdyż

po pierwsze sąd administracyjny nie posiada takich uprawnień. Nadto, jak to już zostało wskazane, brak jest przepisów prawa, które pozwoliłyby stwierdzić, czy skarżący posiada kwalifikacje niezbędne do uzyskania tych upoważnień.

Sąd administracyjny nie posiada uprawnień do prowadzenia postępowania

w celu ustalenia, czy nie zostały naruszone przez pracowników organów administracji art. 29 ust. 1 i art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 roku

o służbie cywilnej. Stąd też wniosek skarżącego nie mógł zostać przez Sąd uwzględniony.

Brak jest również podstaw prawnych do tego, by sąd administracyjny zasądził na rzecz skarżącego zadośćuczynienie za - jak to ujął skarżący - "naruszenie praw obywatelskich". Skarżący nie wskazał podstawy prawnej do wydania przez sąd administracyjny takiego rozstrzygnięcia. Sąd z urzędu również nie znajduje przepisów prawa, które pozwalałyby na uwzględnienie żądania skarżącego.

Zasadne było natomiast żądanie zasądzenia od organu administracji zwrotu kosztów postępowania.

Z powyższych względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku Nr 153 poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.