Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 468/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2016-09-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 194 par. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 5 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia strony skarżącej z dnia [...] sierpnia 2016 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia [...] sierpnia 2016 r., I SA/Wr 467/16, o odrzuceniu zażalenia strony skarżącej z dnia [...] lipca 2016 r. w sprawie ze skargi R. O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego oleju smarowego postanawia: odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2016 r. referendarz sądowy odmówił stronie skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżąca, zastępowana w sprawie przez doradcę podatkowego, wniosła w ustawowym terminie zażalenie na ww. postanowienie referendarza sądowego do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem tutejszego Sądu.

Postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2016 r. Sąd odrzucił zażalenie strony jako niedopuszczalne. Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 16 sierpnia 2016 r., który pismem z dnia 24 sierpnia 2016 r. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 1 sierpnia 2016 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie podlegało odrzuceniu.

Zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym wnosi się je za pośrednictwem sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie. W przypadku wniesienia zażalenia po terminie, sąd odrzuca postanowieniem zażalenie, stosownie do art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Odrzucenie zażalenia następuje na posiedzeniu niejawnym. Taka konstrukcja normatywna obliguje sąd – podczas badania przesłanek formalnych wniesienia zażalenia – również do kontroli terminu jego wniesienia. W przypadku stwierdzenia uchybienia terminu, gdy żalący się nie skorzysta z przysługującej mu instytucji z art. 86 § 1 p.p.s.a., sąd nie może postąpić inaczej, jak tylko zażalenie odrzucić.

W rozpoznawanej sprawie zaskarżone orzeczenie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi strony w dniu 16 sierpnia 2016 r. Siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upływał zatem z końcem 23 sierpnia 2016 r. (wtorek). Tymczasem środek zaskarżenia wniesiono dopiero w dniu 24 sierpnia 2016 r. (data stempla pocztowego), a więc niewątpliwie z uchybieniem terminu ustawowego.

W tym stanie rzeczy, zażalenie podlegało odrzuceniu na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł jak w sentencji.