Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 365/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2017-09-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 7 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H sp. z o.o. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H sp. z o.o. na decyzję Zarządu Województwa z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zwrotu dofinansowania odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

W dniu 19 kwietnia 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynął wniosek H sp. z o.o. reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika o wstrzymanie wykonania w całości decyzji Zarządu Województwa z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu dofinansowania. W uzasadnieniu wniosku strona podała, iż organ podjął czynności mające na celu wyegzekwowanie kwot wskazanych w decyzji w wyniku czego zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powyższy wniosek zarejestrowany został pod sygn. akt II SO/Go 3/17.

Następnie w dniu 11 maja 2017 r. do tutejszego Sądu wpłynęła skarga H sp. z o.o. na decyzję Zarządu Województwa z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu dofinansowania. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 maja 2017 r. akta sprawy II SO/Go 3/17 zostały załączone do akt sprawy II SA/Go 365/17.

W odpowiedzi na wniosek o wstrzymanie pełnomocnik organu wniósł o jego oddalenie jako niezasadny, wskazując na brak uprawdopodobnienia przez stronę skarżącą przesłanek ustawowych uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji .

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługiwał na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 - dalej jako p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W tym zakresie wyjątek od w/w zasady ustanawia treść art. 61 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którą po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Orzecznictwo sądów administracyjnych podkreśla, iż przedmiotem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonaniu mogą podlegać jedynie akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów (por. Z. Kmieciak, glosa do postanowienia NSA z dnia 23 stycznia 1997 r., sygn. akt SA/Rz 1382/96, OSP 1998/3/54 oraz postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 26 lipca 2005 r. sygn. akt II SA/Gd 396/05, opubl. LEX nr 220325).

W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, iż zaskarżony akt prawny jakim jest decyzja w przedmiocie zwrotu dofinansowania podlega wykonaniu i możliwym jest orzeczenie w stosunku do niej wstrzymania wykonania.

Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie cyt. art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania aktu ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. W postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 (Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.nsa.gov.pl) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Zaś trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie WSA w Białymstoku z 3 sierpnia 2006 r., II SA/Bk 352/06, www.nsa.gov.pl).

Interpretacja art. 61 § 3 p.p.s.a. nasuwa wniosek, iż strona skarżąca zgłaszając wniosek o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winna wykazać istnienie prawdopodobieństwa doznania znacznej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków jej wykonania. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne. Natomiast obowiązkiem Sądu jest dokonanie oceny wskazanych przez stronę skarżącą okoliczności. Zatem ciężar dowodu w zakresie wykazania przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. spoczywa zawsze na wnioskodawcy, ogólny wywód strony nie jest w tym względzie wystarczający. Wnioskodawca obowiązany jest wyjaśniać, na czym konkretnie polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej.

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie strona skarżąca, zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika, nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji mogłoby wyrządzić jej znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Pełnomocnik jedynie ogólnikowo podał, że organ podjął czynności mające na celu wyegzekwowanie kwoty objętej zaskarżoną decyzją w wyniku czego zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona skarżąca nie załączyła przy tym żadnych dokumentów potwierdzających okoliczności, na które powołała się we wniosku.

Sąd uznał, że skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, nie uprawdopodobniła wystąpienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Składając wniosek o wstrzymanie strona skarżąca nie załączyła żadnych dokumentów potwierdzających okoliczności wskazane we wniosku tj. fakt podjęcia przez organ czynności zmierzających do wyegzekwowania kwoty objętej zwrotem dofinansowania. Dodać należy, iż spółka została w przedmiotowej sprawie wezwana o dokumenty mające na celu ustalenie jej sytuacji majątkowej w związku ze złożonym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, nie przedłożyła wszystkich dokumentów objętych wezwaniem referendarza sądowego, czym uniemożliwiła dokonanie rzetelnej oceny jej rzeczywistych możliwości płatniczych i sytuacji finansowej. Powyższe wpływa w tej sytuacji na ocenę zasadności wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji w oparciu o jej twierdzenia.

Ponadto zdaniem Sądu fakt ewentualnego wszczęcia postępowania egzekucyjne wobec spółki nie oznacza automatycznie, że w wyniku podjętych działań egzekucyjnych powstanie u skarżącej znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki. Ponadto są to czynności odwracalne.

W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.