Postanowienie NSA, sygn. akt II GW 3/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-09-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6061 Projektowanie i wykonywanie prac geologicznych oraz zagospodarowywanie złoża
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Prawo geologiczne i górnicze
Skarżony organ: Marszałek Województwa~Starosta
Treść wyniku: Wyznaczono organ właściwy do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art. 45 ust. 1 i 1 a , art. 103 ust. 3 pkt 1 lit. b)
journal: Dz.U. 2005 nr 228 poz 1947
law: Ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. Prawo geologiczne i górnicze - tekst jednolity
article: art. 4, art. 15 § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Rafał Batorowicz Sędzia NSA Kazimierz Brzeziński (spr.) Sędzia del. WSA Magdalena Bosakirska Protokolant Beata Kołosowska po rozpoznaniu w dniu 2 września 2008 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej wniosku Marszałka Województwa D. z dnia [...] kwietnia 2008 r. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Marszałkiem Województwa D. a Starostą G. w przedmiocie zatwierdzenia dokumentacji hydrogeologicznej postanawia: 1. wyznaczyć Starostę G. jako organ właściwy do przeprowadzenia postępowania w sprawie z wniosku P. P. o zatwierdzenie dokumentacji hydrogeologicznej zasobów wód podziemnych w miejscowości S., 2. zasądzić od S. G. na rzecz Marszałka Województwa D. kwotę 100 (sto) złotych tytułem kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 22 kwietnia 2008 r. Marszałek Województwa D. wystąpił, na podstawie art. 4 w związku z art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej: p.p.s.a., do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość między nim a Starostą G. w sprawie z wniosku P. P. o zatwierdzenie dokumentacji hydrogeologicznej.

W uzasadnieniu wniosku podano, że postanowieniem z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] Starosta G. przekazał do załatwienia wg właściwości Marszałkowi Województwa D. wniosek P. P. w sprawie zatwierdzenia dokumentacji hydrogeologicznej zasobów wód podziemnych z utworów czwartorzędowych, plejstoceńskich – otwory 1, 2 i 3 w miejscowości S.

Starosta G. wskazał Marszałka Województwa D. jako organ właściwy do wydania decyzji w tej sprawie, ponieważ, jego zdaniem, w świetle art. 103 ust. 3 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. – Prawo geologiczne i górnicze (t.j. Dz. U. Nr 228, poz. 1947 z 2005 r. ze zm.), dalej p.g.g., nie jest on organem właściwym do zatwierdzenia dokumentacji, gdyż wykonane otwory były pompowane z sumaryczną wydajnością Q= 105 m³/h.

Zdaniem Marszałka Województwa D. w świetle art. 103 ust. 3 pkt 1 lit b) p.g.g. marszałek województwa jest organem właściwym w sprawach zatwierdzania projektów prac geologicznych oraz przyjmowania dokumentacji dotyczących ujęć wód podziemnych, jeżeli udokumentowane zasoby lub przewidywana wydajność przekracza 50 m³/h. Marszałek wskazał, że wnioskowane do przyjęcia zasoby według dokumentacji hydrogeologicznej, wynoszą Q = 3,0 m³/h, przy s = 0,55 -1,2 m i stwierdził, że bez znaczenia pozostaje fakt, iż wykonane otwory były pompowane z wydajnością Q = 105 m³/h. W związku z tym organem właściwym, zdaniem Marszałka Województwa D., jest Starosta G.

W odpowiedzi na wniosek, Starosta G. podtrzymał swoje stanowisko wskazując, że w świetle art. 103 ust. 3 pkt. 1 lit b) p.g.g. do właściwości marszałków województwa należą nie tylko sprawy wielkości zasobów ujęć wód podziemnych, ale również ich wydajność przekraczająca 50 m3/h. Starosta stwierdził, że wykonane próbne pompowania otworów mają ważne znaczenie dla prawidłowego ustalenia wydajności ujęcia jak i jego zasobów i wskazał, że zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 3 października 2005 r. (Dz. U. Nr 201 poz. 1673) przez pojęcie zasobów eksploatacyjnych rozumie się ilość wód podziemnych możliwą do pobrania z ujęcia w danych warunkach hydrogeologicznych. W rozpatrywanej sprawie badania wykazały, że struktura hydrogeologiczna jest zasobna o czym świadczy zawarte w dokumentacji stwierdzenie, że okresowo można pobierać wodę w ilości 30 m3/h przy czym wnioskuje się o przyjęcie zasobów eksploatacyjnych w ilości 3 m3/h.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z postanowieniami art. 4 i art. 15 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny jest sądem właściwym do rozstrzygania sporów o właściwość pomiędzy organami jednostek samorządu terytorialnego. Rozstrzygnięcie sporu powstałego pomiędzy tymi organami polega na wskazaniu organu właściwego do rozpoznania sprawy.

Z uwagi na przedmiot przedłożonej do zatwierdzenia dokumentacji hydrogeologicznej, przepisem właściwym dla ustalenia organu właściwego do zatwierdzenia tej dokumentacji jest art. 103 ust. 3 pkt 1 lit. b) p.g.g. Zgodnie z tym przepisem do właściwości marszałków województw, jako organu pierwszej instancji, należą sprawy zatwierdzenia projektów prac geologicznych i działania w sprawach określonych w art. 45 ust. 1 i 1 a dotyczących wód podziemnych, w tym ujęć źródeł naturalnych i odwodnień budowlanych, jeżeli udokumentowane zasoby lub przewidywana wydajność przekracza 50 m³/h.

Z treści tego przepisu wynika, że właściwość marszałka województwa w sprawach dotyczących wód podziemnych zachodzi w wypadku spełniania jednej z dwóch alternatywnych przesłanek wymienionych w tym przepisie, tj. jeżeli udokumentowane zasoby lub przewidywana wydajność ujęcia wód podziemnych przekracza 50 m³/h.

Z dołączonej do akt sprawy dokumentacji hydrogeologicznej wynika, że udokumentowane zasoby wykonanego ujęcia wód podziemnych wynoszą Q = 3,0 m³/h. Z dokumentacji przedstawionej do zatwierdzenia wynika, że na podstawie wyników pompowania pomiarowego, rozpoznanych parametrów hydrologicznych, analizy poborów wody oraz układów krążenia dla wykonanego ujęcia wód podziemnych w miejscowości S., składającego się z trzech otworów nr 1, 2 i 3, eksploatowanych pojedynczo (przemiennie) ustalono zasoby eksploatacyjne w ilości Q = 3,0 m³/h, przy depresji s = 0,55 -1,2 m. Ustalono także, że w czasie zraszania pól użytkowanych przez P. P., przewidzianego przez około 8-12 godzin na dobę otwory te mogą być eksploatowane z wydajnością (zdolność techniczna potwierdzona pompowaniem pomiarowym) Q = 30,0 m³/h przy depresji s = 5,5-11,9 m. W pkt 8 dokumentacji, zawierającym wytyczne sposobu eksploatacji ujęcia stwierdzono z kolei, że dokumentowane otwory hydrogeologiczne będą eksploatowane pompami głębinowymi z wydajnością Q = 30,0 m³/h wymaganą przez urządzenie zraszające.

Ustalenia te znalazły potwierdzenie we wnioskach i zaleceniach zawartych w pkt 10 dokumentacji, w którym dla ujęcia wód podziemnych, wykonanego dla potrzeb zraszania upraw na trzech polach użytkowanych przez P. P. wnioskuje się przyjęcie zasobów eksploatacyjnych w ilości Q = 3,0 m³/h przy depresji s = 0,55 -1,2 m oraz okresowo możliwość prowadzenia eksploatacji każdego otworu eksploatowanego pojedynczo z wydajnością Q = 30,0 m³/h przy depresji s = 5,5-11,9 m. Treść przytoczonych danych wskazuje, że eksploatacja każdego otworu wyjścia może być prowadzona w danych warunkach tylko pojedynczo (przemiennie) oraz że każdy z tych otworów może być eksploatowany z wydajnością Q = 30,0 m³/h nie przekraczającą poziomu określonego w art. 103 ust. 3 pkt 1 lit. b) p.g.g. (50 m³/h).

Odmiennego stanowiska Starosty G. w tym względzie nie może uzasadniać argument, iż sumaryczna wydajność pompowania pomiarowego otworów wyniosła 105 m³/h, gdyż po pierwsze, wydajność żadnego z otworów nie przekroczyła 50 m³/h (Nr 1 - 25,0 m³/h, Nr 2 – 40,0 m³/h, Nr 3 – 40,0 m³/h) i po drugie, przedłożona do zatwierdzenia dokumentacja nie przewiduje łącznej, lecz pojedynczą (przemienną) eksploatację poszczególnych otworów z wykorzystaniem maszyny zraszającej o wydajności 30,0 m³/h.

W tym stanie rzeczy organem właściwym do przeprowadzenia postępowania w sprawie z wniosku P. P. o zatwierdzenie dokumentacji hydrogeologicznej zasobów wód podziemnych w miejscowości S. jest Starosta G. a nie Marszałek Województwa D.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a. oraz art. 200 w związku z art. 15 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.