Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 766/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2011-09-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 1 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r. postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Wnioskiem, złożonym na formularzu PPF w dniu 17 sierpnia 2011 r. (data stempla pocztowego), M. K. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a – przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.

Na podstawie złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, odpisu faktury z 26 maja 2011 r. za zakup leków oraz dokumentów źródłowych znajdujących się w aktach administracyjnych sprawy (odpisów: decyzji z 8 października 2010 r. w przedmiocie przeliczenia renty rolniczej, orzeczenia o stopniu niepełnosprawności z 5 lutego 2007 r., umowy pożyczki gotówkowej z 28 marca 2008 r. i harmonogramu jej spłat, umowy o kredyt gotówkowy z 22 sierpnia 2008 r., harmonogramu spłat kredytu z 13 lipca 2009 r., umowy pożyczki gotówkowej z 14 lipca 2009 r. oraz pożyczki konsumenckiej z 8 lutego 2010 r. z harmonogramami ich spłat,) ustalono, że wnioskodawca jest osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym, prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, utrzymując się z renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy w wysokości 1085 zł netto, nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro, nie jest też właścicielem nieruchomości, posiada zadłużenie względem instytucji finansowych z tytułu zaciągniętych kredytów i pożyczek, których raty płatne w sierpniu br. wyniosły łącznie 467 zł. Jak wskazał wnioskodawca w uzasadnieniu wniosku, po uiszczeniu wszystkich opłat brakuje mu środków na zakup leków. W maju br. skorzystał z pomocy społecznej w formie zasiłku celowego na zakup leków za kwotę 198,05 zł.

Biorąc pod uwagę ustalone okoliczności faktyczne, w tym w szczególności wysokość dochodu wnioskodawcy oraz brak oszczędności, uznano, iż wnioskodawca wykazał, że nie ma realnych możliwości finansowych poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie bez uszczerbku koniecznego utrzymania.

W konsekwencji na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.