Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 200/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-12-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: zobowiązano do wydania aktu lub podjęcia czynności w części
w pozostałym zakresie skarge oddalono
stwierdzono że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie: NSA Anna Szkodzińska WSA Mirosław Bator ( spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi K. W. na bezczynność Burmistrza Miasta [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Burmistrza Miasta [...] do wydania aktu lub podjęcia czynności w terminie 14 dni w sprawie z wniosku K. W. z dnia 18 marca 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie dotyczącym umowy z dnia 19 września 2007 r. w części dotyczącej udostępnienia informacji o oznaczeniu nieruchomości i ich położeniu zawartych w wierszu nr 14, 15 oraz w umowie nr [...] z dnia 6 czerwca 2007 r. w części dotyczącej udostępnienia informacji o oznaczeniu nieruchomości zawartych w wierszach 12,14.16,19; II. w pozostałym zakresie skargę oddala; III. stwierdza, że bezczynność Burmistrza Miasta [...] nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; IV. zasądza od Burmistrza Miasta [...] na rzecz skarżącego K. W. kwotę 100 ( sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

K. W.i wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Burmistrza Miasta R. w przedmiocie załatwienia sprawy dotyczącej udostępnienia informacji publicznej żądanej we wniosku z dnia 18 marca 2014 r. tj. kopii umów zawartych w okresie od dnia 1 stycznia 2006 r. do dnia 18 marca 2014 r. pomiędzy Gminą R. a Pracownią [...] J. B.. W uzasadnieniu, autor skargi wskazał, że w dniu 14 maja 2014 roku Burmistrz Miasta R. wydał decyzję administracyjną odmawiającą udostępnienia skarżącemu żądanej informacji publicznej w części obejmującej oznaczenie ewidencyjne nieruchomości których dotyczyły przedmiotowe umowy. W wyniku wniesienia odwołania od tej decyzji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N., wobec braku jakichkolwiek podstaw prawnych dla odmowy udostępnienia tej informacji, decyzją dnia 11 lipca 2014 roku uchyliło decyzję Burmistrza Miasta R. o odmowie udostępnienia informacji publicznej, umarzając równocześnie postępowanie w sprawie odmowy udostępnienia tej informacji. Organ odwoławczy wskazał w szczególności w tej decyzji, iż wobec jednoznacznego stanowiska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wyrażonego w wyrokach z dnia 20 marca 2014 roku, sygn. akt II SA/Kr 127/14 oraz z dnia maja 2014 roku, sygn. akt II SA/Kr 126/14, zapadłych w zbieżnych przedmiotowo sprawach dotyczących odmowy udostępnienia przez Burmistrza Miasta R. informacji publicznej obejmującej oznaczenie ewidencyjne nieruchomości, nie można stwierdzić o istnieniu przeszkód prawnych dla udostępnienia takiej informacji skarżącemu. Kolejną decyzją z dnia 22 września 2014 r. Burmistrz Miasta R. odmówił udostępnienia informacji publicznej uzasadniając to potrzebą ochrony prywatności osób będących właścicielami nieruchomości, których dotyczą umowy. SKO w N. decyzją z dnia 23 czerwca 2015 r. stwierdziło nieważność decyzji Burmistrza R. z dnia 22 września 2014 r. w części dotyczącej udostępnienia informacji zawartej w umowie z dnia 19 września 2007 r. o oznaczeniu nieruchomości i ich położeniu zawartych w wierszu nr [...][...] oraz w umowie z dnia 6 czerwca 2007 r. w części dotyczącej udostępnienia informacji o oznaczeniu nieruchomości zawartych w wierszach [...],[...],[...],[...]. Według skarżącego Burmistrz Miasta R w dniu 29 czerwca 2015 r. otrzymał powyższą decyzję SKO w N.i od tego momentu nie podjął żadnej czynności procesowej mającej na celu zakończenie niniejszego postępowania. Zatem organ ten pozostaje w niczym nieusprawiedliwionej bezczynności.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta R. wniósł o jej oddalenie. Organ stwierdził, że dla rozstrzygnięcia sprawy znaczenie ma okres od dnia 29 czerwca 2015 r. do chwili wniesienia skargi. Podniósł, że pismem z dnia 14 lipca 2015 r. zwrócił się do SKO w N. z pytaniem czy decyzja z dnia 23 czerwca 2015 r. stała się ostateczna. Do dnia wniesienia skargi SKO w N. nie udzieliło żadnej odpowiedzi. Zatem Burmistrz Miasta R. nie pozostaje w bezczynności, gdyż nadal nie może wykonać decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. - dalej powoływana jako P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych (art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.).

Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a. W przypadku spraw dotyczących dostępu do informacji publicznej organ administracji pozostaje w bezczynności w szczególności wówczas, gdy nie udzielił zainteresowanej jednostce żądanej przez nią informacji publicznej stosownie do przepisów ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej.

W sprawie niniejszej nie jest kwestionowane, że przedmiotowe żądanie udzielenia informacji skierowane zostało do podmiotu zobowiązanego. Przedmiotem rozpoznawanej skargi jest bezczynność Burmistrza Miasta R.w zakresie wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 18 marca 2014 r. We wniosku tym skarżący żądał udostępnienia kopii wszystkich umów zawartych w okresie od 1 stycznia 2006 r. do dnia 18 marca 2014 r. pomiędzy Gminą R. a Pracownią [...] J. B.. W związku z tak określonym przedmiotem sprawy na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Pojęcie informacji publicznej ma szeroki charakter i odnosi się do wszelkich spraw publicznych również wówczas, gdy wiadomość ta nie została wytworzona przez podmioty publiczne, a jedynie odnosi się do nich. Prawo do informacji publicznej obejmuje m.in. dostęp do dokumentów, zarówno tych bezpośrednio wytworzonych przez organ, tych, których organ używa przy realizacji zdań przewidzianych prawem, jak i tych, które tylko w części dotyczą organu, nawet, gdy nie pochodzą wprost od niego. O zakwalifikowaniu określonej informacji, jako podlegającej udostępnieniu decyduje treść i charakter informacji. Zakresem ustawy o dostępie do informacji publicznej objęte są zatem również umowy cywilnoprawne, zawierane przez organy władzy publicznej oraz osoby pełniące funkcje publiczne, w zakresie wykonywanych przez nie zadań publicznych i gospodarowania majątkiem publicznym. W przedmiotowej sprawie istotnym jest fakt, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w prawomocnym wyroku z dnia 5 lutego 2015 r. stwierdził, iż w zakresie oznaczenia działek, których dotyczyły umowy objęte wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej nie było podstaw do odmowy udostępnienia informacji publicznej. W orzeczeniu tym Sąd uznał, że konsekwencją takiego orzeczenia jest obowiązek udostępnienia żądanej przez K. W. informacji tj. kopii wszystkich umów zawartych w okresie od 1 stycznia 2006 r. do dnia złożenia wniosku pomiędzy Gminą R. Pracownią [...] J. B. łącznie z zawartymi w treści tych umów numerami ewidencyjnymi działek. Podkreślić należy, że w niniejszej sprawie organ udostępnił skarżącemu żądane informacje z pewnymi wyjątkami. Mianowicie organ odmówił udostępnienia umów w treści których znajdowały się oznaczenia ewidencyjne nieruchomości. Z całą mocą podkreślić należy, że wbrew stanowisku zajmowanemu przez Burmistrza Miasta R. informacje te nie są informacjami o których mowa w ustawie Prawo geodezyjne i kartograficzne. Wszystkie żądane przez wnioskodawcę informacje znajdowały się w zawartych przez gminę umowach, a nie w operacie ewidencyjnym, tym samym podlegają one udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

W świetle powyższych rozważań nie ulega zdaniem Sądu wątpliwości, że wniosek skarżącego z dnia 18 marca 2014 r. dotyczył udostępnienia informacji publicznej, a podmiot, do którego wniosek ten został skierowany, jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia żądanej informacji. W tym miejscu należy zatem rozważyć czy Burmistrz Miasta R. pozostawał w bezczynności. Celem skargi na bezczynność organu administracji jest zwalczanie braku działania (zwłoki) w załatwianiu sprawy administracyjnej. W doktrynie oraz orzecznictwie powszechnie przyjmuje się, że o bezczynności organu administracji możemy mówić wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadząc postępowanie, mimo istnienia ustawowego obowiązku nie kończy go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, czy też nie podejmuje innej stosownej czynności. Przy badaniu zasadności skargi na bezczynność organu administracji nie ma znaczenia z jakich powodów określony akt, czy czynność nie została dokonana przez organ. Zgodzić się należy z organem, że aby rozstrzygnąć tę kwestię należy odnieść się do okresu pomiędzy otrzymaniem przez organ decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia 23 czerwca 2015 r., a datą wniesienia skargi na bezczynność do Sądu. W niniejszej sprawie bezspornym jest, że Burmistrz Miasta R. otrzymał powyższą decyzję w dniu 29 czerwca 2015 r. Przypomnieć wypada, że decyzją tą SKO w N. stwierdziło nieważność decyzji Burmistrza R.z dnia 22 września 2014 r. o odmowie udostępnienia K. W. informacji publicznej zawartej w umowie nr [...] z dnia 19 września 2007 r. w części dotyczącej udostępnienia informacji o oznaczeniu nieruchomości i ich położeniu zawartych w wierszu nr [...][...] oraz w umowie nr [...] z dnia 6 czerwca 2007 r. w części dotyczącej udostępnienia informacji o oznaczeniu nieruchomości zawartych w wierszach [...],[...],[...] i [...] Należy zwrócić uwagę (czego zdaje się nie dostrzegać organ), że postępowanie nieważnościowe przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w N. toczyło się z udziałem tylko jednej strony – K. W. i wydane rozstrzygnięcie w pełni pokrywało się z jego żądaniem. Wreszcie wypada również wskazać, że zgodnie z art. 130 § 4 K.p.a. decyzja podlega wykonaniu przed upływem terminu do wniesienia odwołania (wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy), gdy jest zgodna z żądaniem wszystkich stron. W tej sytuacji uporczywe wystąpienia Burmistrza Miasta R. do Kolegium zmierzające do ustalenia daty, w której decyzja stała się ostateczna, nie można traktować inaczej jak zamierzonego przedłużania załatwienia sprawy. Mając zatem na uwadze, że do dnia orzekania przez WSA w Krakowie wniosek K. W. w zakresie w którym SKO w N. stwierdziło nieważność decyzji Burmistrza R. z dnia 22 września 2014 r. nie został ponownie rozpoznany, na podstawie art.149 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd zobowiązał Burmistrza Miasta R. do dokonania czynności w sprawie z wniosku z dnia 18 marca 2014 r. w tej części (pkt I wyroku). Podkreślić bowiem należy, że w pozostałym zakresie żądania skarżącego zostały zaspokojone, gdyż organ już na wcześniejszym etapie niniejszej sprawy udostępnił mu kserokopie żądanych umów (vide decyzja SKO w N. z dnia 23 czerwca 2015 r., a także pismo Burmistrza R. z dnia 14 maja 2014 r.). Dlatego też Sąd w pozostałym zakresie skargę oddalił (pkt II wyroku). Konsekwencją stwierdzania bezczynności organu w zakresie opisanym w punkcie I sentencji wyroku był – jak tego wymaga art. 149 § 1 zd. drugie P.p.s.a. – obowiązek rozważenia przez Sąd, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W ocenie Sądu stwierdzona w niniejszej sprawie bezczynność skarżonego organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Brak udzielenia żądanej informacji wiązał się z błędnym przekonaniem organu o konieczności oczekiwania na informację SKO w N., a ponadto okres bezczynności nie był znaczny. Wobec tego Sąd w punkcie III sentencji wyroku orzekł, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Sąd orzekł o kosztach postępowania na podstawie art. 201 § 1 w związku z art. 205 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów uiszczonego wpisu.