Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 966/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-01-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6017 Samodzielne funkcje techniczne w budownictwie
Hasła tematyczne: Uprawnienia do wykonywania zawodu
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 12 par. 3, par. 4
journal: Dz.U. 2013 poz 1409
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Borowiecki Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Nowecki (spr.) Sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz Protokolant st. ref. Katarzyna Zielińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi B. N. na decyzję Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Izby Architektów Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania uprawnień budowlanych w specjalności architektonicznej oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Izby Architektów Rzeczypospolitej Polskiej (dalej jako "Krajowa Komisja"), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania B. N., utrzymała w mocy decyzję Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa (dalej jako "Okręgowa Komisja") z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w sprawie odmowy nadania uprawnień budowlanych w specjalności architektonicznej bez ograniczeń.

Do wydania powyższej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Pismem z dnia 2 marca 2012 r. B. N. (zwany dalej "skarżącym"), złożył Okręgowej Komisji wniosek o wydanie uprawnień budowlanych w specjalności architektonicznej do projektowania bez ograniczeń. We wniosku wskazał, że posiada odpowiednie wykształcenie i odbył wymaganą praktykę zawodową. Wniósł o dopuszczenie go do egzaminu na ww. uprawnienia budowlane.

W dniach 1-2 czerwca 2012 r. komisja egzaminacyjna powołana przez Okręgową Komisję przeprowadziła składający się z części pisemnej i ustnej egzamin na uprawnienia budowlane w specjalności architektonicznej do projektowania bez ograniczeń, do którego przystąpił także skarżący. Część pisemna egzaminu miała formę testu. Skarżący udzielił 50 prawidłowych odpowiedzi na 60 pytań. Komisja egzaminacyjna ustaliła pozytywny wynik części pisemnej egzaminu.

W części ustnej egzaminu skarżący wylosował zestaw nr 41, w którym znajdowały się następujące pytania:

1. pyt. 1 - Proszę omówić założenia i cele "studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy";

2. pyt. 2 - Proszę omówić problemy projektowania sali kinowej lub teatralnej, ilustrując wypowiedź szkicami rysunkowymi;

3. pyt. 3 - Proszę rozwiązać i przedstawić w formie szkicu rysunkowego detal budowlany, wskazany przez komisję egzaminacyjną, w obiekcie przy projektowaniu którego Pan uczestniczył. Proszę uzasadnić przyjęte rozwiązania materiałowe;

4. pyt. 4 – pytanie członka komisji dotyczące odbytej przez zdającego praktyki na budowie;

5. pyt. 5 - pytanie członka komisji dotyczące odbytej przez zdającego praktyki projektowej.

Komisja egzaminacyjna na podstawie ustnych odpowiedzi skarżącego, uznała wynik egzaminu za negatywny. W sporządzonym przez komisję egzaminacyjną protokole z egzaminu wskazano na:

- brak wiedzy i umiejętności i umiejętności właściwego rozwiązania w detalach budowlanych szczegółów technicznych potwierdzonych błędnym szkicem, będącym odpowiedzią na pytanie nr 3,

- brak pełnej orientacji w zagadnieniach dotyczących wykonywania robót budowlanych na budowie w odpowiedzi na pytanie nr 4.

W konsekwencji powyższej oceny Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r. odmówiła skarżącemu nadania uprawnień budowlanych w specjalności architektonicznej do projektowania bez ograniczeń oraz na podstawie § 11 ust. 2 rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 28 kwietnia 2006 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U. Nr 83, poz. 578 ze zm.), dalej cyt. jako "rozporządzenie z 28 kwietnia 2006 r.", ustaliła, że ponowne przystąpienie do części ustnej egzaminu na uprawnienia budowlane będzie możliwe po upływie 5 miesięcy od daty poprzedniego egzaminu.

Decyzja ta została wydana na podstawie art. 12 ust. 3, ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 1409), dalej cyt. jako "Prawo budowlane", art. 11 i 24 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz. U. z 2001 r. nr 5, poz. 42 ze zm.), a także w oparciu o § 11 ust 1 pkt 2 rozporządzenia z 28 kwietnia 2006 r. oraz na podstawie art. 104 i 107 § 14 k.p.a.

W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że stosownie do art. 12 ust. 3 Prawa budowlanego warunkiem uzyskania uprawnień budowlanych jest zdanie egzaminu ze znajomości procesu budowlanego oraz umiejętności praktycznego zastosowania wiedzy technicznej. W ocenie Okręgowej Komisji z przebiegu egzaminu wynika, że skarżący nie wykazał się w tym zakresie odpowiednią wiedzą i umiejętnościami, co uniemożliwia nadanie mu wnioskowanych uprawnień budowlanych.

Od powyższej decyzji skarżący złożył odwołanie, w którym wniósł o wydanie decyzji zmieniającej decyzję organu I instancji w ten sposób, że skarżącemu zostaną nadane uprawnienia budowlane w specjalności architektonicznej do projektowania bez ograniczeń.

Odnosząc się do negatywnej oceny odpowiedzi na pytanie nr 4 części ustnej egzaminu skarżący wskazał, że na podstawie § 9 rozporządzenia z dnia 28 kwietnia 2006 r. przy ubieganiu się o uprawnienia budowlane w innej specjalności lub w innym zakresie niż posiadane, egzamin jest przeprowadzany w zakresie ograniczonym do zagadnień nieobjętych zakresem egzaminu, obowiązującym przy ubieganiu się o posiadane uprawnienia budowlane. Tymczasem skarżący decyzją z dnia 10 grudnia 2009 r. uzyskał uprawnienia budowlane do kierowania robotami budowlanymi w ograniczonym zakresie tj. w specjalności konstrukcyjno-budowlanej, w związku z czym egzamin winien być przeprowadzony jedynie w części ograniczonej do zagadnień nieobjętych zakresem tego egzaminu. W ocenie skarżącego, zarówno powyższa decyzja z [...] grudnia 2009 r., jak również udokumentowany 5-letni okres praktyk na budowie, wystarczająco potwierdzają znajomość przez skarżącego procesu budowlanego oraz wskazują na jego pełną wiedzę dotycząca zagadnień związanych z wykonywaniem robót budowlanych.

Odnośnie negatywnej oceny udzielonej odpowiedzi na pytanie nr 3 skarżący wskazał, że detal architektoniczny, którego szkic został zakwestionowany przez komisję egzaminacyjną, został wcześniej zaprojektowany przez skarżącego i umieszczony w projekcie wykonawczym inwestycji: Rewitalizacja EC-1 i jej adaptacja na cele kulturalno – artystyczne, zadanie 1 EC-1 Wschód w [...]. Szkic ten został zatwierdzony przez mgr inż. arch. A. G., projektanta prowadzącego projekt i do dziś funkcjonuje w budowie, stanowiąc podstawę do będących w trakcie realizacji robót budowlanych.

Skarżący podkreślił, że w myśl § 11 pkt 9 regulaminu postępowania kwalifikacyjnego w sprawach nadawania uprawnień budowlanych w specjalności architektonicznej do projektowania bez ograniczeń, warunkiem zaliczenia egzaminu ustnego jest udzielenie prawidłowej odpowiedzi na wszystkie pytania, przy czym dopuszcza się by jedna z nich pozostała niepełna. Zdaniem skarżącego udzielił on prawidłowej odpowiedzi na wszystkie pytania, z zastrzeżeniem że kwestionowana odpowiedź na pytanie nr 3 jest również prawidłowa, choć pozostała niepełna. W tym przedmiocie skarżący wniósł o dopuszczenie dowodu z dokumentów dołączonych do odwołania oraz z zeznań świadka – mgr inż. arch. A. G. - na okoliczność ustalenia, iż projekt: detal okna napowietrzania w piwnicy, nr 1863, został sporządzony przez skarżącego.

Pismem z dnia 11 września 2012 r. Krajowa Komisja Kwalifikacyjna wystąpiła do organu I instancji o uzupełnienie protokołu z przeprowadzonego egzaminu, poprzez przedstawienie szczegółowej oceny odpowiedzi skarżącego na pytanie nr 3. Okręgowa Komisja przy piśmie z dnia 26 września 2012 r. przesłała uzupełniony protokół egzaminacyjny skarżącego.

W wyniku rozpoznania odwołania Krajowa Komisja decyzją z [...] marca 2011 r. utrzymała w mocy decyzję Okręgowej Komisji. W uzasadnieniu organ odwoławczy uznał, że uzasadniony jest zarzut skarżącego, że pytanie nr 4 w jego przypadku wykraczało poza zakres egzaminu, lecz naruszenie to nie wpływa na ostateczny wynik podjętego w sprawie rozstrzygnięcia. W opinii organu odwoławczego skarżący nie udzielił odpowiedzi na pytanie nr 3, a tym samym wynik egzaminu należało ocenić negatywnie.

Organ odwoławczy oddalił także wniosek skarżącego o przeprowadzenie dowodu z zeznania świadka, który ocenił jako nie mający wpływu na przedmiot rozpoznawanej sprawy. Wskazał, iż w protokole z egzaminu stwierdzono jednoznacznie, że skarżącemu brak jest wiedzy i umiejętności właściwego projektowania w detalach budowlanych obiektów ich szczegółów technicznych, co potwierdził opracowany przez niego błędny szkic. Podniósł, iż okoliczność dotycząca ustalenia autorstwa opracowanego przez skarżącego detalu nie stanowiła faktycznej podstawy negatywnej oceny odpowiedzi skarżącego. Odpowiedź skarżącego na pytanie nr 3 została generalnie uznana za błędną, a tym samym brak jest podstaw do stwierdzenia, że skarżący złożył egzamin z wynikiem pozytywnym.

Na powyższe rozstrzygnięcie B. N. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, w której wnosząc o uchylenie decyzji Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej zarzucił:

1. naruszenie przepisów postepowania:

- art. 7 k.p.a. poprzez niepodjęcie niezbędnych kroków mających na celu dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego oraz brak wyczerpującego rozważenia zebranego materiału dowodowego,

- art. 77 § 1 k.p.a. przez wybiórcze i niekompletne rozpatrzenie materiału dowodowego w niniejszej sprawie, poprzez pominięcie dowodów z dokumentów w postaci kart 5 i 6 załączonych do protokołu z egzaminu na uprawnienia budowlane oraz wybiórczą i nieobiektywną ocenę faktów wynikających z dowodu w postaci dokumentu – załącznika do protokołu z egzaminu na uprawnienia budowlane dla skarżącego,

- art. 80 k.p.a. poprzez oparcie rozstrzygnięcia nie na podstawie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie;

2. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. § 11 pkt 9 regulaminu postępowania kwalifikacyjnego w sprawach nadawania uprawnień budowlanych w specjalności architektonicznej do projektowania bez ograniczeń stanowiącego załącznik do uchwały Krajowej Rady Izby Architektów Rzeczypospolitej Polskiej Nr 0-34-III-2011 z dnia 7 września 2011 r.

Ponadto skarżący wniósł o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu architektury na okoliczność ustalenia, że wykonany przez niego na egzaminie szkic okna napowietrzającego w piwnicy został sporządzony prawidłowo.

W uzasadnieniu skargi wskazał, że nie są prawdziwe twierdzenia zawarte w załączniku do protokołu z egzaminu na uprawnienia budowlane z dnia 1-2 czerwca 2012 r., zgodnie z którymi cyt: "Pan B. N. w trakcie egzaminu ustnego został poproszony o rysunkową odpowiedź na pytanie nr 3, która miała wyjaśnić rozwiązania wykonania detalu tzw. studzienki doświetlającej w gruncie (...). Wykonanie rysunku takiego detalu było wpisane w zeszycie praktyk kandydata, jako praca wykonywana w biurze projektów".

Jak wynika zdaniem skarżącego z protokołu z egzaminu, odpowiadając na pytanie nr 3 miał on wykonać rysunek detalu okna napowietrzającego w piwnicy. Zarówno na karcie 5 jak i 6 odpowiedzi na pytania, skarżący tytułuje zakres pytania jak i rysunek jako: "Detal okna napowietrzającego w piwnicy". Ponadto w dzienniku praktyk skarżącego nie ma mowy o wykonywaniu przez niego kiedykolwiek projektu detalu studzienki doświetlającej w gruncie. W dzienniku praktyk skarżącego jest natomiast wpis o wykonaniu przez niego detalu okna do napowietrzania w piwnicy w ramach inwestycji "Rewitalizacja EC1 i jej adaptacja na cele kulturalno-artystyczne", co było podstawą sprecyzowania pytania nr 3 i znalazło odzwierciedlenie na ww. kartach 5-6. Skarżący odpowiadając na pytanie nr 3 nie mógł być poproszony o narysowanie studzienki oświetlającej w gruncie, bowiem jak wskazano powyżej taki element architektoniczny nie znajdował się w projekcie Rewitalizacji EC1 [...] (przy projektowaniu którego skarżący uczestniczył), ani w jego dzienniku praktyk.

Ponadto zauważył, iż w wyżej wymienionym załączniku do protokołu z egzaminu stwierdzono, że cyt: "rysunek przedstawiony Komisji ilustrował głównie osadzenie okna w ścianie i wyjaśniał sprawy związane z umożliwieniem nawiewu świeżego powietrza do pomieszczenia", co zdaniem skarżącego jednoznacznie potwierdza prawidłowość odpowiedzi skarżącego na pytanie nr 3.

Zdaniem skarżącego przedstawiony szkic okna napowietrzającego został wykonany poprawnie, gdyż nie odbiega od właściwego projektu, o którego szkicowe odtworzenie został poproszony. Szkic, w przeciwieństwie do właściwego projekt, jest rysowany odręcznie oraz w ograniczonym czasie i zakłada pewną schematyczność i uproszczenie. Żaden z zawartych na rysunku elementów nie jest błędny. Szkic spełnia więc swoje zadanie odtworzenia zaprojektowanego wcześniej detalu.

Skarżący podniósł, że pytanie nr 3 w zakresie, w jakim dotyczyło uzupełnienia detalu okna napowietrzającego o zagadnienia odwodnienia dna studzienki oraz wskazania na rysunku przebiegu izolacji przeciwwodnej, miało charakter jedynie uboczny i uszczegóławiający, co zresztą znalazło odzwierciedlenie w załączniku do protokołu. Zdaniem skarżącego argument komisji egzaminacyjnej, że "część rysunku dot. dna studzienki i styku z istniejącym budynkiem jest nieczytelna oraz w niewystarczający sposób określa istnienie i przebieg izolacji przeciwwodnej" jest krzywdzący i niesprawiedliwy, bowiem pytanie nr 3 dotyczyło wykonania detalu okna do napowietrzania w piwnicy a skarżący wykonał rysunek wspomnianego detalu, natomiast zarzuty, że część rysunku jest nieczytelna i niewystarczająca dotyczą pytania ubocznego, co do którego rysunek był wykonywany "na gorąco" w ramach odpowiedzi na podstawowe pytanie.

W odpowiedzi na skargę Krajowa Komisja Kwalifikacyjna wnosząc o oddalenie skargi, podtrzymała stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Dodatkowo wskazała, że zarówno z protokołu z egzaminu, jak i z załącznika do przedmiotowego protokołu, jednoznacznie wynika, że skarżący został poproszony o rysunkową odpowiedź ma pytanie nr 3 dotyczące wyjaśnienia rozwiązania wykonania detalu tzw. studzienki doświetlającej w gruncie, a nie, jak twierdzi skarżący, o wykonanie detalu okna napowietrzającego w piwnicy. Zatytułowanie przez skarżącego zakresu pytania nr 3 i rysunku jako "detal okna napowietrzającego w piwnicy" wynikało z niezrozumienia przez skarżącego pytania, co mogło być wynikiem czynnika stresu wywołanego ograniczonym czasem na przygotowanie się do odpowiedzi.

Ze względu na powyższe nie można było uznać udzielonej przez skarżącego odpowiedzi nawet za odpowiedź niepełną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana jest pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, dalej jako: p.p.s.a.).

Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej, polega na zbadaniu, czy organ nie dopuścił się rażących uchybień, czy dysponował niezbędnym materiałem dowodowym uzasadniającym rozstrzygnięcie sprawy i czy dokonał wszechstronnej oceny okoliczności faktycznych istotnych dla podjętego rozstrzygnięcia. Jest to, więc kontrola prawidłowości postępowania poprzedzającego wydanie uchwały i jego zgodności z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.

Ponadto kontrolą zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego jest prawidłowość przyjętych za podstawę jego wydania przepisów prawa materialnego, w tym przypadku regulacji dotyczących nadawania uprawnień budowlanych w określonej specjalności.

W myśl wskazanych przepisów Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Izby Architektów RP, jako organ drugiej instancji w toku ponownego rozpatrzenia sprawy zobowiązana była do zbadania i wyczerpującego ustosunkowania się w uzasadnieniu decyzji do wszystkich podnoszonych przez skarżącego zarzutów dotyczących przebiegu i wyniku egzaminu ustnego, odnosząc się do poszczególnych pytań i udzielanych na nie odpowiedzi.

Zgodnie z art. 12 § 3 Prawa budowlanego warunkiem uzyskania uprawnień budowlanych jest zdanie egzaminu ze znajomości procesu budowlanego oraz umiejętności praktycznego zastosowania wiedzy technicznej. Egzamin składa się przed komisją egzaminacyjną powoływaną przez organ samorządu zawodowego albo inny upoważniony organ (§ 4 art. 12 Prawa budowlanego). Natomiast stosownie do § 8 Rozporządzenia z dnia 28 kwietnia 2006 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie egzamin na uprawnienia budowlane składa się z części pisemnej, przeprowadzanej w formie testu, oraz części ustnej i obejmuje sprawdzenie:

1) znajomości procesu budowlanego;

2) umiejętności praktycznego zastosowania wiedzy technicznej.

Po zakończeniu części ustnej egzaminu w sprawie nadania uprawnień budowlanych izba wydaje decyzję:1) o nadaniu uprawnień budowlanych - w razie pozytywnego wyniku egzaminu; 2) o odmowie nadania uprawnień budowlanych - w razie negatywnego wyniku części ustnej egzaminu (§ 11 przedmiotowego rozporządzenia).

Ponadto jak wynika z Regulaminu postępowania kwalifikacyjnego w sprawach nadawania uprawnień budowlanych i tytułu rzeczoznawcy budowlanego egzamin składa się z części pisemnej w formie testu oraz części ustnej. Egzamin pisemny ma formę testu, natomiast egzamin ustny polega na udzieleniu odpowiedzi na losowo wybrane pytania oraz na pytania zadane przez członków zespołu egzaminacyjnego związane z odbytą praktyką.

Egzamin ustny składa się z: 5 zestawów pytań, w skład których wchodzą 3 pytania' problemowe o charakterze ogólnym, 1 pytanie związane z wykonywaną przez egzaminowanego praktyką zawodowo - projektową, l pytanie związane z wykonywaną przez egzaminowanego praktyką zawodową na budowie. Warunkiem zaliczenia egzaminu ustnego jest udzielnie prawidłowej odpowiedzi na wszystkie pytania, przy czym dopuszcza się zaliczenie egzaminu przy jednej odpowiedzi niepełnej. Zgodnie z § 10 ust. 2 pkt 8 Regulaminu podsumowanie egzaminu następuje bez udziału osoby egzaminowanej i zostaje odnotowane w protokole, który podpisują wszyscy członkowie zespołu egzaminującego.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz. U. z 2001 r. Nr 5, poz. 42 ze zm.) do postępowania w sprawach indywidualnych uregulowanych w ustawie stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

Analizując zaskarżoną decyzję z punktu widzenia powołanych przepisów prawa Sąd nie dopatrzył się uchybień, mogących stanowić podstawę do jej wyeliminowania z obrotu prawnego.

Przede wszystkim nie można podzielić zarzutów stawianych w skardze, iż doszło do naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy – tj. art. 138 § 2 k.p.a., gdyż organ w sposób prawidłowy nie ustalił stanu faktycznego sprawy i oparł swoją decyzję na dokumencie nazwanym uzupełnieniem protokołu.

Z akt sprawy wynika, że ponownie rozpoznając sprawę organ drugiej instancji postanowieniem z [...] września 2012 r. zwrócił się do Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] Okręgowej Izby Architektów Rzeczypospolitej Polskiej o uzupełnienie podstawowego materiału dowodowego w sprawie (protokołu egzaminacyjnego) poprzez wskazanie szczegółowej oceny odpowiedzi skarżącego udzielonej na pytanie nr 3. Okręgowa Komisja nadesłała w dniu 2 października 2012 r. stosowne wyjaśnienia w formie " ZAŁĄCZNIKA DO PROTOKOŁU Z EGZAMINU NA UPRAWNIENIA BUDOWLANE z dnia 01-02 CZERWCA 2012r.", przeprowadzonego przez Komisję Kwalifikacyjną powołaną przez [...] Okręgową Izbę Architektów. Wyjaśnienia te stały się podstawą do wydania przez Krajową Komisję zaskarżonej decyzji z dnia [...] stycznia 2013 r., w której dokonano dodatkowych ustaleń faktycznych dotyczących przebiegu egzaminu.

Z ustaleń tych wynika, że skarżący nie udzielił poprawnej odpowiedzi na pytanie nr 3 z wylosowanych pytań, w konsekwencji czego otrzymał ocenę negatywną z przeprowadzonego egzaminu. Odpowiedzi tej nie można było uznać jako niepełnej, gdyż zdający wykonał inny niż wskazany przez Komisję Kwalifikacyjną rysunek (szkic) detalu budowlanego, co potwierdzili swoimi podpisami wszyscy członkowie Komisji. Nie mogła mieć znaczenia prawnego w tym przypadku argumentacja skarżącego, iż wykonał on szkic poprawnie oraz że rysunek dotyczył zakresu jego praktyki zawodowej (na dowód czego przedłożył stosowne opinie, których jednak Sąd nie uwzględnił, z uwagi na brak związku merytorycznego ze sprawą oraz ich prywatny, a nie urzędowy charakter. Należy bowiem mieć na uwadze, iż przedmiotowy egzamin, mimo iż dotyczył określonych uprawnień budowlanych (specjalności architektonicznej) w istocie decydował o przyznaniu takich uprawnień do projektowania bez ograniczeń. W tym aspekcie trudno nie zgodzić się z argumentacją organu, iż skarżący nie wykazał się wszechstronną wiedzą i niezbędnymi umiejętnościami w tym zakresie, przedkładając Komisji Kwalifikacyjnej, jak sam stwierdza, wykonany w ramach praktyki zawodowej szkic innego detalu budowlanego. Wyjaśnienie tego faktu jako niezrozumienie polecenia Komisji w kontekście opisanych w protokole egzaminu dodatkowych (uzupełniających) pytań członków Komisji oraz otwartego charakteru egzaminu na którym badana jest praktyczna zdolność kandydata do wykonywania zawodu, nie zasługiwało na uwzględnienie, z uwagi na sprzeczność z założeniami oraz celem egzaminu na wskazane uprawnienia budowlane. Nie dowodzi także racji skarżącego okoliczność, iż zatytułował on wykonany przez siebie szkic w sposób odpowiadający jego treści, a także iż mógł on zostać wykonany w sposób w pełni prawidłowy, gdyż nie był on w ogóle przedmiotem egzaminu, stąd też w ocenie Sądu Komisja Kwalifikacyjna w takim przypadku nie mogła udzielonej przez skarżącego odpowiedzi uznać za prawidłową. Oceny tej nie zmienia fakt uznania przez organ odwoławczy racji skarżącego w zakresie pytania nr 4, którego treść nie dotyczyła skarżącego, z uwagi na już posiadane ograniczone uprawnienia budowlane. Naruszenie to, po jego usunięciu przez organ odwoławczy, nie miało bowiem wpływu na końcowy wynik egzaminu skarżącego.

Ponadto należy podnieść, iż rozstrzygnięcia podejmowane w sprawie wyniku egzaminu ustnego na uprawnienia budowlane w specjalności architektonicznej do projektowania bez ograniczeń, są rozstrzygnięciami o charakterze uznaniowym. Oznacza to, iż egzaminatorzy i komisje podejmujące decyzje, w ramach posiadanej profesjonalnej wiedzy ustalają wyniki zdających przy zachowaniu pewnego luzu decyzyjnego. W związku z tym Sąd może jedynie w sprawach, w których organy wydają decyzje o charakterze uznaniowym, badać czy nie zostały przekroczone granice uznania oraz czy organ nie dopuścił się istotnych uchybień w procesie oceny pracy i czy odniósł się do wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia, a także czy nie dopuścił się uchybień natury formalnej. Należy bowiem mieć na uwadze tę okoliczność, że Sąd nie jest rodzajem trzeciej komisji egzaminacyjnej ani nie jest rodzajem superarbitra, gdyż nie zastępuje organów samorządowych w ich kompetencjach oceny odpowiedzi udzielanych przez egzaminowane osoby.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku.