Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 1897/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-01-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6035 Opłaty i kary za przejazd pojazdem nienormatywnym
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 85, art. 86 par. 1 i 2, art. 88, art. 179
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku A. A. o przywrócenie terminu do wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną w sprawie ze skargi kasacyjnej Głównego Inspektora Transportu Drogowego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 kwietnia 2018 r., sygn. akt VI SA/Wa 341/18 w sprawie ze skargi A. A. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia postanawia: odrzucić wniosek.


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Transportu Drogowego złożył skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 24 kwietnia 2018 r., sygn. akt VI SA/Wa 341/18, uwzględniającego skargę A. A. na decyzję tego organu z [...] grudnia 2017 r.

Pismem z [...] listopada 2018 r. pełnomocnik A. A. wniósł o przywrócenie terminu do złożenia odpowiedzi na skargę kasacyjną organu.

Wskazał, że pierwotnie złożona odpowiedź na skargę kasacyjną została zwrócona przez Sąd, z uwagi na naruszenie art. 66 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poza. 1302 ze zm.; dalej p.p.s.a.), tj. obowiązku pełnomocników profesjonalnych stron doręczania sobie nawzajem przesyłek. Pełnomocnik przyznał, że przeoczył, że art. 66 § 3 p.p.s.a nie dotyczy odpowiedzi na skargę kasacyjną, ponieważ nie występuje on na co dzień w sprawach sądowych, a pomoc skarżącemu świadczy wyjątkowo. Błąd pełnomocnika nie powinien zaś negatywnie rzutować na prawa procesowe strony.

Wraz z tym wnioskiem została złożona odpowiedź na skargę kasacyjną.

Na wypadek nieprzywrócenia terminu pełnomocnik wniósł o potraktowanie odpowiedzi na skargę kasacyjną jako pisma procesowego i dołączenie jej do akt sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek jest niedopuszczalny, więc podlega odrzuceniu.

Jak wynika z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu administracyjnym podjęta po upływie terminu jest bezskuteczna. Stosownie jednak do art. 86 § 1 p.p.s.a., sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Przywrócenie terminu jest jednak niedopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 p.p.s.a.). W takiej sytuacji wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu, na mocy art. 88 p.p.s.a.

Przedmiotem rozpoznania Naczelnego Sądu Administracyjnego na obecnym etapie postępowania jest dopuszczalność przywrócenia terminu do wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną.

Należy przypomnieć, że w myśl art. 179 p.p.s.a. strona, która nie wniosła skargi kasacyjnej, może wnieść do wojewódzkiego sądu administracyjnego odpowiedź na skargę kasacyjną w terminie 14 dni od doręczenia jej skargi kasacyjnej. Po upływie terminu na wniesienie odpowiedzi lub po zarządzeniu doręczenia odpowiedzi wnoszącemu skargę kasacyjną, wojewódzki sąd administracyjny niezwłocznie przedstawi skargę kasacyjną wraz z odpowiedzią i aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu.

Pismo strony, złożone po upływie tego terminu nie stanowi odpowiedzi na skargę kasacyjną, lecz jest zwykłym pismem procesowym strony. Wobec tego złożenie odpowiedzi na skargę kasacyjną po terminie nie wywołuje negatywnych skutków procesowych. Z tego powodu, w ocenie przedstawicieli orzecznictwa i doktryny niedopuszczalne jest przywrócenie terminu do jej złożenia (por. postanowienie NSA z 17 marca 2016 r., sygn. akt II GSK 7/16, postanowienie WSA w Łodzi z 27 stycznia 2011 r., sygn. akt I SA/Łd 825/10, postanowienie WSA w Lublinie z 10 grudnia 2007 r., sygn. akt 218/07; B. Dauter, Komentarz do art. 86 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LEX nr 556506). Stanowisko to NSA w składzie orzekającym w całości podziela.

Skoro zaś NSA stwierdził, że wniosek strony był niedopuszczalny, na mocy art. 86 § 2 p.p.s.a, to ocenienie okoliczności podniesionych przez pełnomocnika skarżącego, przejawiających jego zdaniem za przywróceniem tego terminu, było niemożliwe.

Należy jednak wskazać, że pismo dołączone do rozpoznawanego wniosku zostało dołączone do akt sprawy i zostanie potraktowane jako zwykłe pismo procesowe.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 88 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.