Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 275/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-02-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
659
Hasła tematyczne: Przewlekłość postępowania
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Zobowiązano do dokonania czynności
Powołane przepisy: article: art. 12, art. 35-36
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 149 par. 1 pkt 1, par. 1a, art. 151, art. 200, art. 205 par.1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda - Lenczewska, Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka (spr.), Sędzia WSA Renata Kubot - Szustowska, , Protokolant Starszy sekretarz sądowy Dominika Człapińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lutego 2017 r. sprawy ze skargi U. Z. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w przedmiocie prawidłowości wybudowania i użytkowania sieci wodociągowo-kanalizacyjnej 1. zobowiązuje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. do załatwienia wniosku S. M. z dnia 26 lutego 2014 r. w terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku, 2. stwierdza, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 3. oddala wniosek o wymierzenie grzywny, 4. oddala wniosek o przyznanie sumy pieniężnej, 5. zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. na rzecz U. Z. kwotę 195 (sto dziewięćdziesiąt pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. LS


UZASADNIENIE

U. Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na przewlekłe prowadzenie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. postępowania administracyjnego w przedmiocie załatwienia sprawy administracyjnej dotyczącej prawidłowości wybudowania i użytkowania sieci wodociągowo – kanalizacyjnej, zlokalizowanej na działkach nr 340/40, nr 340/43 wraz z przyłączami do budynku handlowego, położonego w B. przy ulicy A 4g. W treści skargi jej autorka wyjaśniła, że w dniu 5 maja 2014r. organ zawiadomił strony w wszczęciu postępowania na skutek wniosku S. M. z dnia 26 lutego 2014r. Jednocześnie zawiadomieniem z dnia [...] organ wyznaczył oględziny na dzień 28 maja 2014r., które się odbyły po upływie czterech kolejnych miesięcy bezczynności organu. Następnie pismem z dnia [...] organ powiadomił w trybie art. 36 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. (Dz. U. z 2016r. poz. 23), dalej powoływanej jako: "K.p.a.", o nowym terminie zakończenia postępowania wyznaczonym na dzień 27 października 2014r. Skarżąca zaznaczyła, że organ powiatowy w chwili obecnej zbiera niezbędny do wydania prawidłowego rozstrzygnięcia materiał dowodowy. Zauważyła również, że organ poinformował Sąd, że w toku prowadzonego postępowania wezwał gestora sieci do złożenia stosownych wyjaśnień w zakresie realizacji, użytkowania i eksploatacji przedmiotu postępowania, lecz nigdy nie doprowadził do wyegzekwowania tego wezwania.

Skarżąca wskazała dalej, że zażaleniem z dnia 26 sierpnia 2015r. zaskarżyła w trybie art. 37 K.p.a. przewlekłość prowadzonego postępowania. Z kolei postanowieniem z dnia [...] nr [...] organ wojewódzki uznał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. "nie jest przewlekły w załatwieniu sprawy".

W ocenie U. Z. podejmowane w sprawie czynności były sporadyczne, pozorne. Okresy, w których w sprawie organ nie dokonywał żadnych czynności są wielomiesięczne, a ostatnio był to okres prawie półtoraroczny. Tym samym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. uchyla się od merytorycznego rozpoznania sprawy i wydania decyzji administracyjnej, która w rozumieniu art. 104 K.p.a. rozstrzygała sprawę co do jej istoty. Postępowanie w tej sprawie trwa bowiem dłużej niż jest to konieczne do wyjaśnienia okoliczności faktycznych i prawnych mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Nadto zdaniem U. Z. przewlekłość postępowania w tej sprawie powoduje nie tylko niezałatwienie sprawy ze wszelkimi tego konsekwencjami negatywnymi dla strony, ale pozbawia ją również możliwości złożenia środków odwoławczych, a w dalszej konsekwencji wniesienia skargi do sądu, co godzi w konstytucyjne wolności i prawa człowieka i obywatela.

Z powyższych względów skarżąca wniosła o stwierdzenie, że organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania; zobowiązanie organu do załatwienia sprawy administracyjnej; stwierdzenie, że przewlekłość postępowania ma miejsce z rażącym naruszeniem prawa; przyznanie od organu na rzecz skarżącej sumy pieniężnej przewidzianej w art. 149 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. z 2016r. poz. 718), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.". Jednocześnie skarżąca wniosła o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywny w trybie art. 149 § 2 w zw. z art. 156 § 6 P.p.s.a., mając na względzie, że przewlekłość postępowania miała miejsce bez żadnego uzasadnienia i z rażącym naruszeniem prawa; oraz o zasądzenie w trybie art. 200 P.p.s.a. od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. na rzecz skarżącej kosztów postępowania sądowego.

Wnosząc o przyznanie w trybie art. 149 § 2 P.p.s.a. od organu sumy pieniężnej skarżąca wniosła, aby Sąd uwzględnił przy tym okoliczność całkowitego lekceważenia przez organ obowiązków przewidzianych prawem, podkreślając że zachowanie organu powoduje dla niej uszczerbek moralny w postaci całkowitej utraty zaufania do instytucji organu nadzoru budowlanego w Polsce.

W końcowej części skargi U. Z. dodała, że organ wyższego stopnia stwierdził, że przewlekłe prowadzenie postępowania nie ma miejsca, nie dysponując aktami postępowania, gdyż organ powiatowy ani nie udzielił żadnych wyjaśnień, ani też nie przesłał akt. W związku z powyższym organ wojewódzki uznał, że w postępowaniu nie były podejmowane żadne czynności, gdy tymczasem były prowadzone w znacznych odstępach czasu.

W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wniósł o jej oddalenie. Organ przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie i nadmienił, że po rozpatrzeniu zażalenia S. M. przekazanego przy piśmie z dnia 24 września 2014r. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. oraz pisma z dnia 26 września 2014r. będącego uzupełnieniem w/w zażalenia, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. postanowieniem z dnia [...] nr [...] wyznaczył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. dodatkowy termin załatwienia przedmiotowej sprawy do dnia 24 listopada 2014r. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 5 maja 2015r. sygn. akt II SAB/Łd 38/15 zobowiązał Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. do załatwienia wniosku S. M. w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku. Z kolei wyrokiem z dnia 19 stycznia 2016r. sygn. akt II SA/Łd 969/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wymierzył organowi grzywnę za niewykonanie ww. wyroku. Natomiast [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. postanowieniem z dnia [...] wyznaczył dodatkowy termin do załatwienia przedmiotowej sprawy.

W dalszej kolejności organ nadzoru budowlanego stopnia powiatowego wskazał, że w toku prowadzonego postępowania, po dokonaniu analizy zgromadzonego materiału dowodowego stwierdzono, iż zakres przedmiotowej sprawy jest tożsamy z przedmiotem postępowań administracyjnych dotyczących sieci wodociągowo – kanalizacyjnej wraz z przyłączami do budynków 4a, 4b, 4c, 4h, 4i w B.. Z uwagi na fakt, iż przedmiotowa sprawa dotyczy jednego obiektu liniowego, w którym stwierdzono nieprawidłowości, a przymiot strony posiadają te same osoby, organ na podstawie art. 123 K.p.a. wydał w toku prowadzonych postępowań postanowienie łączące powyższe sprawy w jedną całość, celem zakończenia ich jednym aktem administracyjnym. W związku z powyższym postanowieniem z dnia [...] nr [...] wydanym w trybie art. 62 K.p.a. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. połączył prowadzone postępowania w jedną całość i prowadził sprawę pod znakiem: [...] w zakresie prawidłowości wybudowania i użytkowania sieci wodociągowo – kanalizacyjnej, zlokalizowanej na działkach nr 340/40, 340/43 wraz z przyłączami do obiektów budowlanych przy ul. A 4a, 4b, 4c, 4g, 4h, 4i w B.. Po połączeniu spraw decyzją z dnia [...] nr [...] na podstawie art. 105 § 1 K.p.a. organ umorzył przedmiotowe postępowanie jako bezprzedmiotowe.

Odnosząc się do skargi U. Z. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wyjaśnił, iż okoliczność bezczynności czy też niezachowania ustawowych terminów w postępowaniu była niezależna od organu. Prawidłowe funkcjonowanie jednostki utrudnia bowiem szeroki zakres ustawowych kompetencji, brak odpowiedniej kadry pracowniczej, liczne rozbudowane postępowania administracyjne oraz częste wezwania pracowników inspektoratu jako świadków w postępowaniach prowadzonych przez organy ścigania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016r. poz. 1066 ze zm.) oraz art. 3 § 1 P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości bada, czy działania podejmowane przez organ administracji publicznej są zgodne z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sąd administracyjny obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach wskazanych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a P.p.s.a. Skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania jest zatem dopuszczalna tylko w sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia; w sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz w sprawach, w których są wydawane pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.

Wyjaśnić również trzeba, że zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przed wniesieniem skargi do sądu niezbędne jest złożenie zażalenia w trybie art. 37 K.p.a. do organu wyższego stopnia. Z akt sprawy wynika, że skarżąca U. Z. w dniu 26 sierpnia 2015r. złożyła zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w sprawie dotyczącej prawidłowości wybudowania i użytkowania sieci wodociągowo-kanalizacyjnej, zlokalizowanej na działkach nr 340/40, nr 340/43 wraz z przyłączami do budynku handlowego, położonego w B. przy ulicy A nr 4g, co oznacza że uczyniła zadość obowiązkowi wynikającemu z art. 52 P.p.s.a.

W dalszej kolejności wskazać trzeba, iż organy administracji zobowiązane są do przestrzegania zasad ogólnych postępowania administracyjnego, a w szczególności powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia (art. 12 § 1 K.p.a.). Realizacji tej zasady służy m.in. przepis art. 35 § 1 K.p.a., zgodnie z którym organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy, wymagającej przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 K.p.a.). O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a., organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Dotyczy to również przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 K.p.a.).

Wyjaśnić godzi się, że z przewlekłym prowadzeniem postępowania mamy do czynienia w sytuacji prowadzenia sprawy w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywaniu czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (vide: J.P. Tarno [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2012, str. 44; J.Drachal, J.Jagielski, R.Stankiewicz [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. R.Hausera i M.Wierzbowskiego. Warszawa 2011, str. 70-71), ewentualnie mnożenie przez organ czynności dowodowych ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy (vide: J. Borkowski [w:] Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz pod red. B. Adamiak, J. Borkowski. Warszawa 2012, str. 239). Pojęcie "przewlekłość postępowania" obejmuje zatem opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu w sytuacji, gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy. Przewlekłość postępowania zachodzi, gdy zwłoka w rozpoznaniu sprawy przez organ przekracza rozsądne granice i nie znajduje uzasadnienia w obiektywnych okolicznościach sprawy.

Należy zwrócić uwagę, że postępowanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w sprawie dotyczącej prawidłowości wybudowania i użytkowania sieci wodociągowo – kanalizacyjnej na działkach nr 340/40 i nr 340/43 wraz z przyłączami do obiektu handlowego, położonego w B., przy ulicy A nr 4g, wszczęte wnioskiem z dnia 26 lutego 2014r. było już przedmiotem kontroli tutejszego Sądu. Wyrokiem z dnia 5 maja 2015r. sygn. akt II SAB/Łd 38/15 zobowiązano bowiem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. do załatwienia wyżej wymienionego wniosku w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku; stwierdzono, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, oraz wymierzono organowi grzywnę w wysokości 200 zł, a także nałożono na organ obowiązek zwrotu kosztów postępowania. Ponadto wyrokiem z dnia 26 października 2016r. sygn. akt II SAB/Łd 230/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu; stwierdził, że bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa; wymierzył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywnę za bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania w wysokości 2.000 zł; przyznał od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. sumę pieniężną na rzecz S. M. w kwocie 1.000 zł i U. Z. w kwocie 1.000 zł; jak również zasądził od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. na rzecz skarżących zwrot kosztów postępowania sądowego.

Oceniając zasadność skargi stwierdzić trzeba brak tożsamości pomiędzy ww. sprawami a sprawą niniejszą. Pierwsze ze wskazanych rozstrzygnięć dotyczyło bowiem skargi S. M. na bezczynność organu w sprawie dotyczącej prawidłowości wybudowania i użytkowania sieci wodociągowo –kanalizacyjnej na działkach nr 340/40 i nr 340/43 wraz z przyłączami do obiektu handlowego, położonego w B., przy ulicy A 4g, zaś ostatnie ze wskazanych wyżej rozstrzygnięć wydane zostało na skutek skarg S. M. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania oraz skargi U. Z. na bezczynność organu w tejże sprawie. W ww. wyrokach nie rozstrzygano zatem kwestii przewlekłego prowadzenia postępowania na skutek skargi U. Z.. Kwestia przewlekłego prowadzenia postępowania była jedynie przedmiotem kontroli Sądu w następstwie oceny skargi S. M..

Analizując stan faktyczny niniejszej sprawy stwierdzić trzeba, że strony postępowania zostały zawiadomione o wszczęciu postępowania z wniosku skarżącego z dnia 26 lutego 2014r. dopiero w dniu 5 maja 2014r. Następnie organ przystąpił do gromadzenia materiału dowodowego. Zawiadomieniem z dnia [...] wyznaczył oględziny obiektu na dzień 28 maja 2014r. Jednocześnie pismem z dnia 28 maja 2014r. organ wezwał gestora sieci do złożenia stosownych wyjaśnień w sprawie. Jak słusznie zauważyła skarżąca, w dalszej kolejności dopiero po upływie czterech miesięcy organ powiadomił o nowym terminie zakończenia sprawy – do dnia 27 października 2014r. Następnie w dniu [...] a wiec niemalże po upływnie blisko dwóch lat organ na podstawie art. 123 K.p.a. wydał postanowienie o połączeniu prowadzonych postępowań dotyczących sieci wodociągowo – kanalizacyjnej wraz z przyłączami do budynków 4a, 4b, 4c, 4h, 4i i 4g w B.. W dalszej kolejności decyzją z dnia [...][...]na podstawie art. 105 § 1 K.p.a. organ umorzył przedmiotowe postępowanie jako bezprzedmiotowe. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. decyzją z dnia [...] uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Powyższe okoliczności dowodzą niewątpliwie, że w niniejszej sprawie organ prowadził postępowanie przewlekle. Oceniając, czy przewlekłe prowadzenie postępowania w niniejszej sprawie miało charakter rażącego naruszenia prawa wskazać należy, że w orzecznictwie przyjmuje się, iż rażącym naruszeniem prawa będzie stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób oczywisty. Kwalifikacja naruszenia jako rażącego musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego po prostu jako naruszenie, bądź zwykłe naruszenie. Podkreśla się także, iż dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków, czyli także terminów załatwienia sprawy. Owo przekroczenie musi być znaczne i niezaprzeczalne oraz pozbawione racjonalnego uzasadnienia (vide: wyrok WSA w Olsztynie z dnia 5 maja 2016r. sygn. akt II SAB/Ol 31/16; wyrok WSA w Łodzi z dnia 14 października 2015r. sygn. akt II SAB/Łd 137/15; wyrok NSA z dnia 17 listopada 2015r. sygn. akt II OSK 652/15 https://www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Cechy te wypełnia postępowanie prowadzone przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. dotyczące prawidłowości wybudowania i użytkowania sieci wodociągowo – kanalizacyjnej, zlokalizowanej na działkach nr 340/40, nr 340/43 wraz z przyłączami do budynku handlowego, położonego w B. przy ulicy A 4g. Podkreślić należy, że od momentu wszczęcia postępowania do dnia orzekania w niniejszej sprawie upłynął okres blisko trzech lat, w toku których organ przez okres ponad dwóch lat nie podejmował jakiekolwiek merytorycznej działalności, co uzasadnia konkluzję, że organ w sposób rażący przekroczył wszelkie terminy załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym. Organ podjął wprawdzie w sprawie pewne nieliczne czynności, jednakże nie doprowadziły one do załatwienia sprawy w ustawowych terminach. Ponadto należy zauważyć, że były one dokonywane w znacznych odstępach czasu. Dodatkowo nie można pominąć, że organ nie dotrzymał nowych terminów załatwienia sprawy wyznaczanych w trybie art. 36 K.p.a. oraz wyznaczanych przez organ wojewódzki postanowieniami z dnia [...],[...] i [...], jak również nie wywiązał się z terminu załatwienia sprawy określonego w wyroku z dnia 5 maja 2015r. sygn. akt II SAB/Łd 38/15. Powyższe uprawnia do stwierdzenia, że w ocenianym okresie przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a P.p.s.a.), o czym Sąd orzekł w punkcie drugim sentencji wyroku.

Wyjaśnić również należy, że podniesione w odpowiedzi na skargę okoliczności związane z brakami kadrowymi, trudnościami organizacyjnymi, szerokim zakresem ustawowych kompetencji czy częstymi wezwaniami pracowników inspektoratu jako świadków w postępowaniach prowadzonych przez organy ścigania pozostają bez wpływu na ocenę prawidłowości działań podejmowanych w rozpoznawanej sprawie. Problemy organizacyjne czy kadrowe organu nie mogą bowiem wywoływać negatywnych skutków dla stron postępowania poprzez brak rozstrzygnięcia w zakresie ich praw lub obowiązków w terminach określonych dla załatwiania spraw przewidzianych w K.p.a. Organ z mocy ustawy jest zobligowany do takiego zorganizowania prowadzonego postępowania, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie, niezależnie od kwestii związanych z funkcjonowaniem danego organu administracji publicznej.

Podkreślić jednocześnie należy, że sąd orzekając bierze pod uwagę stan faktyczny i prawny istniejący w dniu orzekania. Oznacza to, że na dzień dzisiejszy sprawa nie została załatwiona co do istoty. Jak już wyżej wskazano, organ stopnia powiatowego wydał wprawdzie w dniu [...] decyzję umarzającą postępowanie, jednakże rozstrzygnięcie to zostało uchylone decyzją organu wyższego stopnia. Z uwagi na powyższe Sąd w punkcie pierwszym wyroku, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zobowiązał organ do wydania aktu załatwiającego wniosek S. M. z dnia 26 lutego 2014r. w terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku.

W zakresie pozostałych żądań skargi Sąd w punkcie trzecim i czwartym sentencji oddalił skargę (art. 151 P.p.s.a.), nie znajdując okoliczności usprawiedliwiających zarówno ukaranie organu grzywną, jak też przyznanie skarżącej sumy pieniężnej (art. 149 § 2 P.p.s.a.), mając na względzie, że wyrokiem z dnia 26 października 2016r. sygn. akt II SAB/Łd 230/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wymierzył już Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywnę za bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie prawidłowości wybudowania i użytkowania sieci wodociągowo – kanalizacyjnej, zlokalizowanej na działkach nr 340/40, nr 340/43 wraz z przyłączami do budynku handlowego, położonego w B. przy ulicy A nr 4g, której dotyczy również niniejsze postępowanie, oraz przyznał od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. rzecz zarówno S. M., jak i skarżącej U. Z. sumę pieniężną w kwocie po 1.000 zł.

O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 P.p.s.a.

JK