Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 19/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2023-02-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Kraków, dnia 22 lutego 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na bezczynność Burmistrza Zatora w przedmiocie niewykonywania czynności nakazanych prawem polegających na zapewnieniu dostępu do danych z zakresu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

A. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Burmistrza Zatora w przedmiocie niewykonywania czynności nakazanych prawem polegających na zapewnieniu dostępu do danych przestrzennych dla planów miejscowych oraz studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania Miasta Zatora za pośrednictwem usługi pobierania – zgodnie z przepisami art. 67c ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 503), art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 214) oraz rozporządzeniem Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 26 października 2020 r. w sprawie zbiorów danych przestrzennych oraz metadanych w zakresie zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. z 2020 r. poz. 1916), a także rozporządzeniem Komisji (WE) nr 976/2009 z dnia 19 października 2009 r. w sprawie wykonania dyrektywy 2007/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie usług sieciowych i rozporządzeniem Komisji Europejskiej (UE) nr 1088/2010 z dnia 23 listopada 2010 r. zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 976/2009 w zakresie usług pobierania i usług przekształcania.

Skarżąca podniosła, że Burmistrz Zatora nie zapewnia dostępu do danych przestrzennych tworzonych dla planów miejscowych Miasta Zatora za pośrednictwem usług pobierania, o których mowa w art. 9 ust 1 pkt 3 ustawy o infrastrukturze informacji przestrzennej, umożliwiających pobieranie kopii zbiorów lub ich części oraz, gdy jest to wykonalne, bezpośredni dostęp do tych zbiorów. Zbiór danych przestrzennych miejscowych planów nie jest zgodny ze schematem aplikacyjnym URL. Brak zapewnienia przez Burmistrza Zatora dostępu do danych przestrzennych z tematu "zagospodarowanie przestrzenne", zgodnie z ww. przepisami, narusza prawa materialne skarżącej, pozbawiając ją możliwości przeprowadzania analiz przestrzennych poprzez usługi danych przestrzennych, co gwarantuje skarżącej art. 5 pkt 1 ustawy z dnia 25 lutego 2016 r. o ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego.

Nieudostępnianie przez miasto pełnych danych, w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami prawa, powoduje konieczność ponoszenia wielokrotnie wyższych nakładów w ramach wykonywanej przez skarżącą działalności, w związku z brakiem dostępu do kompletnych danych przestrzennych poprzez usługi danych przestrzennych z tematu “zagospodarowanie przestrzenne".

Na podstawie tych zarzutów, szczegółowo omówionych w uzasadnieniu skargi, skarżąca wniosła o:

1) uznanie uprawnienia skarżącej do uzyskania dostępu do kompletnych zbiorów danych przestrzennych, czyli uzyskania bezpośredniego dostępu do kompletnych zbiorów danych przestrzennych o strukturze i zakresie określonym w przepisach prawa poprzez usługę pobierania WFS;

2) zobowiązanie organu do wykonania niezbędnych, nakazanych prawem czynności wskazanych na wstępie skargi na koszt i ryzyko miasta,

3) zasądzenie od strony przeciwnej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Zatora wniósł o jej oddalenie lub odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres sprawowanej kontroli określają przede wszystkim art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 529, dalej: P.p.s.a.).

Przedmiotem skargi w rozpatrywanej sprawie jest bezczynność Burmistrza Zatora polegająca – zdaniem skarżącej – na niewykonywaniu czynności nakazanych prawem, polegających na zapewnieniu dostępu do danych przestrzennych tworzonych dla planów miejscowych zgodnie z przepisami art. 67c ustawy z dnia 27 marca 2003 r. planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. 2022 r., poz. 503, dalej: u.p.z.p.) oraz art. 9 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 2 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej (Dz. U. 2021 r. poz. 214, dalej: u.i.i.p.).

Punktem wyjścia dla rozważenia dopuszczalności rozpoznania sprawy powinno być ustalenie, czy wskazana przez skarżącą czynność, której organ – zdaniem skarżącej – nie wykonuje, może stanowić przedmiot zaskarżenia do sądu administracyjnego, a w konsekwencji czy przysługuje skarga na bezczynność w razie jej niewykonywania (por. art. 3 § 2 pkt 8 i 9 P.p.s.a.). Należało też rozważyć przypadek "czynności nakazanych prawem", których niewykonywanie może być przedmiotem skargi na podstawie art. 101a ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. 2022 r., poz. 559, dalej: u.s.g.).

Mając na względzie treść skargi należało w szczególności ocenić, czy czynność udostępniania danych przestrzennych przez usługi pobierania może być uznana za czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, określoną w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., której niepodejmowanie może stanowić przedmiot skargi na bezczynność, po myśli art. 3 § 2 pkt 8 i 9 P.p.s.a.

Zgodnie z przeważającym w doktrynie i orzecznictwie stanowiskiem, przedmiotem skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. mogą być akty lub czynności, które:

1) nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, te bowiem są zaskarżalne na podstawie art. 3 § 2 pkt 1–3;

2) są podejmowane w sprawach indywidualnych, albowiem akty o charakterze ogólnym zostały wymienione w art. 3 § 2 pkt 5 i 6;

3) mają charakter publicznoprawny;

4) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisu prawa (por. post. NSA z 28.11.2005 r., I OSK 1756/06, Legalis).

W ocenie Sądu czynność, której niewykonywanie zarzuca skarżąca, nie posiada wymienionych cech. Przede wszystkim czynność ta nie ma charakteru indywidualnego, gdyż czynności podejmowane w związku z udostępnianiem danych na podstawie przywołanych wyżej przepisów nie są skierowane do indywidualnie oznaczonego adresata. Obowiązek organu ma tu jedynie ogólny charakter i nie odpowiada mu uprawnienie niepowiązanych z nim organizacyjnie podmiotów do żądania opublikowania określonych informacji, bądź też zmiany sposobu publikacji informacji już udostępnionych. Podzielić należy stanowisko WSA w Gdańsku, że sama czynność utworzenia zbiorów danych przestrzennych, czy też czynność zamieszczenia tam określonej informacji publicznej nie dotyczy uprawnień lub obowiązków skarżącej. Nie istnieje też przepis prawa, który uprawniałby skarżącą do żądania zamieszczenia lub usunięcia z tych zbiorów danych przestrzennych informacji publicznej (postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 30 września 2022 r., II SAB/Gd 96/22). Natomiast sam obowiązek wynikający z przepisów ustawy dotyczący utworzenia zbiorów danych przestrzennych nie rodzi w tym przypadku po stronie skarżącej uprawnień (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 listopada 2008 r., I OSK 611/08, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Powyższe prowadzi do wniosku, że poza kognicją sądu administracyjnego pozostaje kontrola działalności organu administracji publicznej w zakresie sprowadzającym się w istocie do oceny sposobu i prawidłowości prowadzenia przez ten organ udostępnianego publicznie zbioru danych, odnoszących się do obowiązującej dokumentacji zagospodarowania przestrzennego gminy.

Poza zakresem kontroli sądowoadministracyjnej pozostaje bowiem bezczynność organów w zakresie wywiązywania się przez nie z obowiązków, których realizacja nie przybiera postaci aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, objętych dyspozycją art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. (argument a contrario z art. 3 § 2 pkt 8), ani postaci innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a. (art. 3 § 2 pkt 9 P.p.s.a.).

Zdaniem Sądu również art. 101a ust. 1 u.s.g. nie umożliwia merytorycznej kontroli sądu administracyjnego w rozpatrywanym przypadku. Zgodnie bowiem z art. 101a ust. 1 u.s.g. "przepisy art. 101 stosuje się odpowiednio, gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich. W tym przypadku skargę można wnieść, po ustaleniu, że stan niewykonywania dotyczy "czynności nakazanych prawem", które również – zdaniem Sądu - muszą dotyczyć indywidualnych praw lub obowiązków skarżącej. Takich indywidualnych praw lub obowiązków, jak już wskazano powyżej, z przywołanych w skardze regulacji nie sposób wyprowadzić.

Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela poglądy przyjęte przez Wojewódzkie Sądy Administracyjne, zgodnie z którymi wszelkie czynności organu w powyższym zakresie, w tym ewentualna jego bezczynność, nie mogą podlegać kontroli sądu administracyjnego (tak między innymi WSA w: Białymstoku (postanowienie z dnia 29 września 2022 r., sygn. akt II SA/Bk 658/22); Gdańsku (postanowienia z dnia 20 września 2022 r., sygn. akt II SAB/Gd 92/22 i z dnia 30 września 2022 r., sygn. akt II SAB/Gd 96/22), w Opolu (postanowienie z dnia 30 listopada 2022 r. sygn. II SA/Op 306/22) oraz w Krakowie (postanowienie z dnia 22 grudnia 2022 r. sygn. II SA/Kr 230/22, postanowienie z dnia 21 grudnia 2022 r. sygn. II SA/Kr 238/22, postanowienie z dnia 15 grudnia 2022 r. sygn. II SA/Kr 200/22).

Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę nie podziela przy tym przeciwnego poglądu wyrażonego przez tutejszy Sąd – WSA w Krakowie - w wyroku z dnia 9 listopada 2022 r. sygn. akt II SAB/Kr 198/22.

Mając powyższe na uwadze Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.