Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2052/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-12-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Małgorzata Dałkowska-Szary, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), Asesor WSA - Joanna Gierak-Podsiadły, Protokolant - Sylwia Wojtkowska-Just, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi E. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe skargę oddala.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Sądu decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r. Dyrektor Izby Celnej w W. w wyniku złożenia przez E. Sp. z o. o. w W. odwołania uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z dnia [...] czerwca 2006r. w części dotyczącej towaru wyszczególnionego w poz. 2 i 3 decyzji i w tym zakresie umorzył postępowanie przed organem I instancji, a w pozostałym zakresie zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym:

[...] czerwca 2003r. Agencja Celna A. (działając w imieniu Importera) zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym, przedkładając dokument SAD nr [...], różnorodny towar określając go jako sprzęt medyczny z wyposażeniem, przypisując mu kod PCN 9018 90 65 0 - obejmujący pozostałe narzędzia i przyrządy lekarskie, chirurgiczne, stomatologiczne lub weterynaryjne, włączając aparaty scyntygraficzne i inne elektromedyczne oraz przyrządy do badania wzroku nie wymienione w żadnym innym kodzie PCN ww. pozycji 9018, ze stawką celną konwencyjną 5%.

W wyniku przeprowadzonej kontroli dokumentów załączonych do ww. zgłoszenia celnego SAD, stwierdzono nieprawidłową klasyfikację taryfową: rękawic ochronnych, pojemnika do sterylizacji (2szt.) i pojemnika na azot. Stanowiło to podstawę do wszczęcia postępowania postanowieniem nr [...] z dnia [...].01.2006r., w celu ustalenia prawidłowej Klasyfikacji taryfowej ww. towarów.

Po zakończeniu postępowania, organ I instancji działając na podstawie art. 200 Ordynacji podatkowej, poinformował stronę o możliwości wypowiedzenia się (w terminie 7 dni) w sprawie zebranego materiału dowodowego, z czego strona nie skorzystała.

Następnie decyzją z dnia [...] czerwca 2006r. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. uznał klasyfikację ww. spornych towarów do kodu PCN 9018 90 85 0 za nieprawidłową, klasyfikując je w następujący sposób:

- rękawice ochronne (stanowiące komplet z okularami ochronnymi) do pozycji 4015 (kod PCN 4015 90 00 0) obejmującej: odzież i dodatki odzieżowe (włączając rękawiczki, mitenki i rękawice z jednym palcem) dowolnego przeznaczenia, z gumy innej niż ebonit, ze stawką celną 9% (poz.2),

- pojemniki do sterylizacji do pozycji 9033 (kod 9033 00 00) obejmującej: części i akcesoria (niewymienione ani niewłączone gdzie indziej w niniejszym dziale) do maszyn, urządzeń, przyrządów tub aparatury objętych działem 90, ze stawką celną 9% (poz.3),

- pojemnik na azot do pozycji 7311 (kod PCN 7311 00 91 0) obejmującej: pojemniki na sprężony lub skroplony gaz, z żeliwa lub ze stali, ze stawka celną 12% (poz4)

Pozostałe towary, zgłoszone do procedury dopuszczenia do obrotu za ww. dokumentem SAD, zataryfikowano do pozycji 9018 (kod PCN 9016 90 85 0) obejmującej: narzędzia i przyrządy lekarskie, chirurgiczne, stomatologiczne lub weterynaryjne, włączając aparaty scyntygraficzne i inne elektromedyczne oraz przyrządy do badania wzroku, ze stawką celną 5%, zgodnie ze zgłoszeniem dokonanym przez pełnomocnika strony.

Od powyższej decyzji strona odwołała się pismem z dnia [...] czerwca 2006 r., wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, zarzucając jej wydanie z naruszeniem:

1) art. 23 § 2 ustawy Prawo celne poprzez niewłaściwe i dowolne ustalenie klasyfikacji towarów,

2) art. 122 Ordynacji podatkowej poprzez zaniechanie przez organ celny działań niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego,

3) art. 145 § 1 O.p., z uwagi na nie "zawiadomienie" Agencji Celnej o decyzji, która "w tym czasie" (zdaniem strony) reprezentowała spółkę przed organem celnym. Wnosząc o zmianę taryfikacji ww. towarów strona, podniosła że:

1) zgodnie z instrukcją obsługi, aparat typu [...] jest używany po napełnienia go ciekłym azotem (przechowywanym w odrębnym pojemniku), przy użyciu zestawu ochronnego (rękawic i okularów),

2) rozstrzygnięcie sporu wymaga wiedzy specjalistycznej, dlatego wnosi o powołanie biegłego,

3) nie zgadza się ze stwierdzeniem zawartym w zaskarżonej decyzji, iż przed jej wydaniem nie wypowiedziała się w spawie zebranego materiału i nie podjęła próby udowodnienia. Podanie nieprawidłowych danych odnośnie stanu spornych towarów, nie wynikało z jej zaniedbań lub świadomego działania, o czy świadczą pisma z dnia: [...] sierpnia, [...] września i [...] listopada 2005r., [...] lutego i [...] czerwca 2006r.

Organ odwoławczy pismami z dnia [...] stycznia i [...] kwietnia 2007r. zwrócił się do strony m.in. o:

* nadesłanie katalogów (prospektów), w których będą podane numery katalogowe spornych towarów, ich specyfikacji, urzędowego tłumaczenia faktur załączonych do ww. SAD,

* wyjaśnienie, jak były zapakowane rękawice i okulary, jaka jest wartość poszczególnych ww. towarów i z czego zostały wykonane, jak nazywa się urządzenie medyczne wkładane do pojemnika - kontenera do sterylizacji, z czego wykonany jest sporny kontener, z jakiego dokumentu wynika, że w niniejszej sprawie (wszczętej postanowieniem z dnia [...].01.2006r.) stronę reprezentowała Agencja Celna.

W trakcie postępowania odwoławczego strona, uzupełniła materiał dowodowy o: 1) urzędowe tłumaczenie -faktur zał. do dokumentu SAD z których wynika, że przedmiotem importu w, przedmiotowej sprawie były następujące towary:

* kriosonda (3szt.), aplikator łopatkowy, kontener do sterylizacji (2szt. symbol 20450-002), igła termometru długa (3szt), igła termometru (3szt), zbiornik (pojemnik) transportowy [...] (symbol 20450-007), dylatator sterylny do jednorazowego użytku, rękawiczki/okulary ochronne do obsługi pojemnika na azot (symbol 20450-005), opakowanie (vide faktura nr [...]),

* aplikator z odsysaniem, kartusz ciśnieniowy, (vide faktura nr [...]),

* aparat [...] (symbol 10122-103), dwa kable przyłączeniowe do [...] długości (vide faktura nr [...]),

2) Instrukcję użytkownika aparatu [...], a więc dla innego aparatu niż importowanego za przedmiotowym dokumentem SAD i folder w języku obcym zawierający zdjęcia z zabiegu medycznego z użyciem tego aparatu oraz wykresy i opisy (k. 115-1473. jedną kartę zatyt. [...] przedstawiająca zdjęcia spornego zbiornika na azot oznaczonego w fakturze symbolem 20450-007 oraz spornego kontenera do sterylizacji oznaczonego w fakturze symbolem 20450-002.

W piśmie z dnia [...].01.2007r. strona poinformowała, że aparat typu [...], który nie był przedmiotem importu w niniejszej sprawie, nie może funkcjonować bez akcesoriów przypisanych do tego zestawu tj. rękawic i okularów ochronnych oraz zbiornika na azot. Wyposażenie do tego aparatu oznaczone jest odpowiednio symbolami 20450-XXX, natomiast sam aparat typu [...] oznaczony jest symbolem 10450-000. Zestaw ochronny (o symbolu 20450-005) składa się z okularów i z rękawic.

W następnych pismach z dnia [...] maja i [...] czerwca 2007r. strona:

* wyjaśniła, że rękawice i okulary ochronne (symbol 20450-005) są w jednym opakowaniu. Okulary są wykonane z tworzywa sztucznego, natomiast rękawice z grubej tkaniny ze skórzanymi wstawkami. Sporne kontenery do sterylizacji (nr kat. 20450-002) wykonane są z blachy aluminiowej oraz stali nierdzewnej. W pokrywie znajdują się ażurowe uchwyty do mocowania papierowych filtrów, które zapewniają penetrację wnętrza przez medium sterylizacyjne. Kontenery te nie są zasilane prądem, ani żadnym innym medium i stanowią opakowanie dla wyrobów medycznych przed, w trakcie i po sterylizacji. Nie przeprowadzają samodzielnie procesu sterylizacji. Kontener do sterylizacji przeznaczony jest wyłącznie do bezpiecznego przechowywania wyrobów medycznych w trakcie procesu sterylizacji jak również po tym procesie. Konstrukcja ww. kontenerów zapewnia jałowość przechowywanych wyrobów takich jak: kriosonda, aplikator łopatkowy, igła termometru. Odnośnie procesu sterylizacji wyrobów medycznych w spornych kontenerach wyjaśniono, że załadowany kontener umieszcza się w sterylizatorach parowych lub gazowych. Po procesie, sterylizacji, kontenery składowane są w tzw. magazynie wyrobów sterylnych.

* poinformowała, że Agencja Celna, której zdaniem strony należało doręczyć zaskarżoną decyzję z dnia [...].06.2006r., działała na podstawie upoważnienia nr [...] zał. do ww. SAD oraz upoważnienia (złożonego [...].02.2006r. w UC [...] w W.) dla E. M.- agenta celnego, która została upoważniona do występowaniu w imieniu firmy E. przed funkcjonariuszami Referatu Kontroli Podmiotów Gospodarczych Urzędu Celnego w sprawach nr [...].

Pismem z dnia [...].07.2007r. (uzupełnionym pismem z dnia [...].05.2008r.), w trybie art. 200 Ordynacji podatkowej, pełnomocnik strony został poinformowany o zakończeniu postępowania wyjaśniającego i możliwości zapoznania się z aktami sprawy oraz wypowiedzenia się w sprawie zgromadzonego materiału dowodowego.

Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r. uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej towaru wyszczególnionego w poz. 2 i 3 decyzji i w tym zakresie umorzył postępowanie przed organem I instancji, a w pozostałym zakresie zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy.

W uzasadnieniu decyzji organ podkreślił, iż niezasadne są zarzuty strony odnośnie naruszenia art. 23 § 2 ustawy - Prawo celne oraz nie doręczenia zaskarżonej decyzji Agencji Celnej, ponieważ:

art. 23 § 2 nie istnieje w ustawie- Prawo celne. W przedmiotowej sprawie, zgodnie z art. 26 ww. ustawy, do spraw dotyczących długu celnego powstałego przed dniem uzyskania przez Polskę członkostwa w Unii Europejskiej (co w niniejszej sprawie ma miejsce), stosuje się przepisy dotychczasowe tj. Kodeksu celnego (tekst jednolity w Dz.U. Nr 75, poz. 802 z późn. zm.),

upoważnienie nr [...] z dnia [...].11 1999r.( a nie nr [...], jak podała strona w piśmie z dnia [...].05.2007r.) załączone do ww. dokumentu SAD upoważniało Agencję Celną A. z W. do następujących czynności: badania towarów i pobieraniu próbek przed dokonywaniem zgłoszenia celnego, przygotowanie dokumentów i dokonywać zgłoszenia celnego, uiszczać należności celne i inne opłaty, podejmować towary po ich zwolnieniu, składać zabezpieczenie kwoty długu celnego, wnosić odwołania i inne wnioski do organu celnego, a nie do reprezentowania strony w postępowaniu wszczętym postanowieniem nr [...] z dnia [...].01.2006 r. Organ II instancji podkreślił, że odwołanie od zaskarżonej decyzji wniosła strona - spółka E. Sp. z o. o. Organ zwrócił uwagę na fakt, że pełnomocnictwo w przedmiotowej sprawie, dla T. R., zostało złożone w postępowaniu odwoławczym dopiero w dniu [...].04.2007r., natomiast pełnomocnictwo z dnia [...].02.2006r., udzielone agentowi celnemu E.M., (na które powołuję się skarżąca) upoważniało jedynie do występowania przed funkcjonariuszami Referatu Kontroli Podmiotów Gospodarczych Urzędu Celnego [...] w W., którzy prowadzili postępowanie kontrolne w firmie zakończone protokołem nr [...] z dnia [...].11.2005r., a nie w przedmiotowej sprawie.

Organ odwoławczy poinformował, że pismo Agencji celnej C. z dnia [...].06.2006r. (uzup. pismem z dnia [...].06.2007r.), zostało włączone do akt sprawy. Jednakże z uwagi na fakt, że ww. Agencja nie jest pełnomocnikiem strony w przedmiotowym postępowaniu, organ nie ustosunkował się do jego treści.

Odnośnie pozostałych zarzutów organ odwoławczy wyjaśnił, że obowiązująca Taryfa celna oparta jest o nazewnictwo i zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury Określania i Kodowania Towarów, wprowadzonej w życie Międzynarodową Konwencją w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, sporządzoną w Brukseli 14 czerwca 1983r. Zgodnie z postanowieniem art. 13 ustęp 2 powyższej Konwencji "weszła ona w życie w stosunku do Polski dnia 1 stycznia 1996r." (Oświadczenie rządowe z dnia 30.12.1996r., w sprawie przystąpienia przez Rzeczpospolitą Polską do Międzynarodowej konwencji w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów, sporządzonej w Brukseli dnia 14 06.1993 r. - Dz. U, nr 11, poz 63 z dnia 07.02.1997 r.).

Wyjaśnił również, że klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz Ogólnym Regułom Interpretacji Nomenklatury Scalonej zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Zatem, do każdego importowanego towaru przypisano odpowiedni kod taryfy celnej (kod PCN],

Dla celów prawnych taryfikację ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, co wynika wprost z reguły 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej zamieszczonych na początku taryfy celnej, przy czym wiążący jest tu, wynikający z art. 85 § 1 ustawy Kodeks celny, stan towaru w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego.

Klasyfikacji towarów w taryfie celnej dokonuje się w oparciu o zakres przedmiotowy towaru w odniesieniu do jego stanu w dniu dokonania zgłoszenia celnego. Przeznaczenie towarów ma znaczenie tylko wtedy, gdy sama taryfa w ten sposób różnicuje klasyfikację wyrobów.

Dyrektor Izby Celnej w W. podkreślił, że pozycja 9013 taryfy celnej, której zastosowania dla spornych towarów domaga się strona obejmuje: "narzędzia i przyrządy lekarskie, chirurgiczne, stomatologiczne lub weterynaryjne, włączając aparaty scyntygraficzne i inne elektromedyczne oraz przyrządy do badania wzroku".

Na podstawie całości akt sprawy, a w szczególności: faktury nr [...] z dnia [...].06.2003r., w której sporne towary określono jako: kontener do sterylizacji (2szt., symbol 20450-002), zbiornik (pojemnik) transportowy [...] (symbol 20450-007], rękawiczki i okulary ochronne do obsługi pojemnika na azot (symbol 20450-005) oraz wyjaśnień zawartych w odwołaniu z dnia [...].06.2006r. (uzupełnionego pismami z dnia [...].08.2006., [...].01.2007., [...].05.2007r., [...].06.2007r.), w pismach z dnia [...].06.2006r., [...]11.2005r., [...].09.2005r., [...].08.2005r. (przedłożonych podczas kontroli w siedzibie ww. spółki), instrukcji użytkownika aparatu [...] oraz pisma Katedry i Kliniki Chirurgii Ogólnej, Transplantacji i Wątroby z dnia [...]03.2006r. wynika, że przedmiotem importu w przedmiotowej sprawie, oprócz sprzętu medycznego zataryfikowanego w dokumencie SAD do pozycji 9018 90 85 0, czego organ celny nie kwestionuje w zaskarżonej decyzji (vide poz.1) były następujące towary: - dwa kontenery do sterylizacji o symbolu 20450-002 wykonane z blachy aluminiowej oraz stali nierdzewnej przystosowane do sterylizacji; kriosondy, aplikatora łopatkowego lub igły termometru. W pokrywie kontenera znajdują się ażurowe uchwyty do mocowania papierowych filtrów, które zapewniają penetrację wnętrza przez medium sterylizacyjne. Kontener po załadowaniu umieszcza się w sterylizatorach parowych lub gazowych. Proces sterylizacji wyrobów medycznych w spornych kontenerach, przystosowanych do sterylizacji (o czym mowa wyżej), przebiega przy użyciu sterylizatorów parowych lub gazowych. Konstrukcja ww. kontenerów zapewnia jałowość przechowywanych wyrobów medycznych po zakończeniu procesu sterylizacji.

Zdaniem organu II instancji z powyższego opisu wynika, że kontener do sterylizacji nie jest sprzętem medycznym objętym pozycją 9018 (właściwą dla napędzi i przyrządów lekarskich, chirurgicznych, stomatologicznych lub weterynaryjnych, w tym także aparatów scyntygraficznych i innych elektromedycznych oraz przyrządów do badania wzroku), której zastosowania domaga się strona, jest natomiast przystosowany, z uwagi na budowę - w pokrywie kontenera znajdują się ażurowe uchwyty do mocowania papierowych filtrów, które zapewniają penetrację wnętrza przez medium sterylizacyjne - do sterylizacji w nim wyrobów medycznych (tj.: kriosondy, aplikatora łopatkowego, igły termometru). W związku z powyższym przedmiotowe kontenery stanowią wyposażenie/część sterylizatorach parowych lub gazowych w trakcie procesu sterylizacji ww. wyrobów medycznych.

W tej sytuacji zarówno taryfikacja spornych kontenerów do pozycji 9018 (zastosowana ww. SAD) obejmującej sprzęt medyczny jak i do pozycji 9033 (zastosowanej w zaskarżonej decyzji) obejmującej z brzmienia "części i akcesoria (niewymienione ani niewłączone gdzie indziej w niniejszym dziale) do maszyn, urządzeń, przyrządów lub aparatury objętym działem 90", jest w ocenie Dyrektora Izby Celnej w W. nieprawidłowa.

Zdaniem organu odwoławczego przedmiotowe kontenery należy zataryfikować do kodu PCN 8419 90 25 0 obejmującego z brzmienia części sterylizatorów medycznych, chirurgicznych lub labolatoryjnych, mając na uwadze opisany wyżej ich stan faktyczny. Taryfikacja do pozycji 8419, jest zgodna z regułą 1 ORINS, która nakazuje dla celów prawnych ustalać klasyfikację towarów zgodnie z brzmieniem pozycji (kodu PCN).

Dalej organ II instancji stwierdził, że rękawiczki (wykonane z tworzywa sztucznego) i okulary ochronne (wykonane rękawice z grubej tkaniny ze skórzanymi wstawkami) nie są sprzętem medycznym objętym pozycją 9018, której zastosowania domaga się strona pomimo, że są używane do obsługi pojemnika z ciekłym azotem, z którego napełniany jest zbiornik aparatu [...]. W tej sytuacji taryfikacja spornych rękawic i okularów do pozycji 9018 (ww. SAD), zdaniem Dyrektora Izby Celnej w W. jest nieprawidłowa. Organ stwierdził, że taryfikacja przedmiotowych rękawic i okularów zastosowana w zaskarżonej decyzji do pozycji 4015) również jest nieprawidłowa, ponieważ pozycja 4015 obejmuje z brzmienia: odzież i dodatki odzieżowe (włączając rękawiczki, rękawice z jednym palcem, dowolnego przeznaczenia, z gumy innej niż ebonit),a więc jest niewłaściwa dla okularów.

Dyrektor Izby Celnej w W. wyjaśnił, że zgodnie z zasadami klasyfikacji taryfowej - regułą 1 ORINS, ww. towary należy zataryfikować: okulary do pozycji 9004 obejmującej z brzmienia "okulary, gogle itp., okulary korekcyjne, ochronne lub do innych celów", natomiast rękawice do pozycji 4203 obejmującej m.in. rękawice ze skóry lub do pozycji 6216 obejmującej m.in. rękawice z tkaniny w zależności od tego, który z materiałów - tkanina czy skóra stanowią o zasadniczym charakterze wyrobu (reguła 3b ORINS), czego nie ustalono w postępowaniu wszczętym postanowieniem z dnia [...].01. 2006r. nr j.w. przez organ I instancji.

Następnie organ odwoławczy podkreślił, że zbiornik (pojemnik) transportowy [...] o symbolu 20450-007, w którym przechowywany jest ciekły azot, służący do napełniania zbiornika aparatu [...], który to aparat nie był przedmiotem importu w niniejszej sprawie. A zatem sporny zbiornik służy jedynie do przechowywania/magazynowania w nim azotu. Organ nie zgodził się z twierdzeniem strony, że aparat [...] nie może działać bez spornego zbiornika. Dyrektor podkreślił, że ww. aparat nie może działać bez azotu, który jest przechowywany w przedmiotowym zbiorniku. W związku z powyższym taryfikacja spornego zbiornika do pozycji 9018 (zastosowana ww. SAD) obejmującej sprzęt medyczny była nieprawidłowa, ponieważ zbiornik na gaz nie jest sprzętem medycznym. Zdaniem organu przedmiotowy pojemnik na azot został prawidłowo zataryfikowany do pozycji 7311 (kodu PCN 7311 00 91 0) obejmującej z brzmienia "pojemniki na sprężony i skropiony gaz, z żeliwa lub ze stali". Zastosowana taryfikacja jest zgodna z regułą 1 ORINS, która nakazuje dla celów prawnych ustalać klasyfikację towarów zgodnie z brzmieniem pozycji (kodu PCN), biorąc pod uwagę ich stan faktyczny.

Dyrektor podkreślił, że organy celne nie kwestionują faktu, iż importowane: rękawiczki i okulary ochronne (używane do obsługi pojemnika na azot), zbiornik transportowy do przechowywania ciekłego azotu i kontenery/pojemniki do sterylizacji, są używane w szpitalach Jednakże pozycja 9018, wg której zgłoszono sporne towary w ww. dokumencie SAD obejmuje: narzędzia i przyrządy lekarskie, chirurgiczne, stomatologiczne lub weterynaryjne, a sporne towary nie są sprzętem medycznym, o czym mowa wyżej.

Podkreślił również, że organy celne nie zmieniają (nie podważają) opinii innych organów, instytucji, ale dla potrzeb wymiaru cła od importowanych towarów z mocy prawa (art. 283 Kodeksu celnego) przesądzają do której pozycji taryfy celnej zaklasyfikować dany towar, biorąc pod uwagę jego stan faktyczny.

Następnie organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z postanowieniami art.122 i art.191 Ordynacji podatkowej organy administracji są zobowiązane do ustalenia prawdy materialnej. W myśl art. 191 Ordynacji podatkowej (który wyraża zarazem zasadę prawdy obiektywnej) organ uprawniony jest do swobodnej oceny zgromadzonych dowodów. Powyższa zasada uprawnia organ do ustalania prawdy obiektywnej według swej wiedzy, doświadczenia oraz przekonania o wartości dowodowej poszczególnych środków dowodowych. Zasada swobodnej oceny dowodów nie oznacza, rzecz jasna, nieograniczonej dowolności w wartościowaniu dowodów i ich selekcji. Jednakże organ uprawniony jest do wyboru faktów, które uznał za udowodnione.

Odnośnie sugestii strony dot. powołania biegłego organ wyjaśnił, iż zgodnie z art. 197 § 1 jeżeli w sprawie są wymagane wiadomości specjalne, organ administracji państwowej może zwrócić się do biegłego lub biegłych o wydanie opinii. Użyte w art. 197 § 1 słowo "może" oznacza pozostawienie organowi swobody w korzystaniu z tego środka dowodowego. Granice korzystania z tej swobody są wyznaczone przez zasadę prawdy obiektywnej, bo z niej wypływa obowiązek organu podjęcia wszelkich czynności mających na celu ustalenie rzeczywistego stanu faktycznego sprawy. Organ obowiązany jest wykorzystać ten środek dowodowy w sprawach o zawiłym stanie faktycznym, który można wyjaśnić dopiero wtedy, gdy dysponuje się specjalnymi wiadomościami, a także wtedy gdy nakładają taki obowiązek przepisy szczególne.

Organ stwierdził, że w niniejszej sprawie na podstawie akt zgromadzonych w trakcie przeprowadzonej kontroli, a także załączonych w trakcie postępowania przez stroną dokumentów i wyjaśnień, organ celny miał możliwość oceny stanu towaru. A zatem nie zachodziła potrzeba powołania biegłego.

Organ odwoławczy mając na uwadze postanowienia art. 65 § 5 Kodeksu celnego, który stanowi, że decyzja w sprawie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe i zmieniająca elementy, które mają wpływ na kwotę długu celnego, nie może być wydana po upływie 3 lat od dnia przyjęcia zgłoszenia celnego, uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej towarów (kontenerów, okularów i rękawic) wyszczególnionych w poz. 2 i 3 tejże decyzji. Przedmiotowe zgłoszenie celne zostało przyjęte w dniu [...].06.2003r., co oznacza, że po dniu [...].06.2006r. nastąpił upływ 3 - letniego terminu, o którym mowa w art. 65 § 5 i art. 230 § 4 Kodeksu celnego, do skorygowania wadliwej decyzji i ustalenia prawidłowej klasyfikacji towarów z pozycji 2 i 3 .

Dyrektor Izby Celnej w W. wskazał, że w świetle utrwalonego orzecznictwa sądów, "organ odwoławczy może utrzymać w mocy decyzję organu pierwszej instancji, ale wyłącznie w sytuacji, gdy rozstrzygnięcie to jest w pełni prawidłowe i oparte na obowiązujących przepisach. Jeśli decyzja jest wadliwa, zobowiązany jest ją uchylić i - albo orzec, co do istoty sprawy, albo przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia właściwemu organowi, albo umorzyć postępowanie w sprawie" (vide wyrok o sygn. V SA 1732/03, V SA 2731/03, V SA 1235/03). W sytuacji, gdy rozstrzygnięcie organu I instancji jest niezgodne z obowiązującymi przepisami, a "z uwagi na upływ terminu przedawnienia nie można już skorygować wadliwej decyzji, obowiązkiem organu odwoławczego jest wydanie decyzji uchylającej taką decyzję i umarzającej postępowanie w sprawie" (wyrok o sygn. akt V SA 1733/03, VSA 1732/03).

Odnośnie wymierzenia w zaskarżonej decyzji odsetek wyrównawczych, organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 222 § 4 Kodeksu celnego w przypadku, gdy przesunięcie daty powstania długu celnego lub zarejestrowania kwoty wynikającej z długu celnego powoduje uzyskanie korzyści finansowej, organ celny pobiera odsetki wyrównawcze. Zgodnie z § 5 ww. artykułu wypadki i warunki pobierania odsetek wyrównawczych, a także sposób ich naliczania określa Minister Finansów w drodze rozporządzenia.

W przepisach §1 ust.3 i §2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20.11.1997r. w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania sprecyzowano, iż w wypadku gdy kwota wynikająca z długu celnego została zarejestrowana na podstawie nieprawidłowych lub niekompletnych danych podanych przez zgłaszającego w zgłoszeniu celnym, odsetki wyrównawcze pobiera się od kwoty stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą należną a kwotą pobraną za okres od dnia powstania długu celnego do dnia zapłaty należnej kwoty.

Byt odsetek wyrównawczych jest zatem ściśle związany z istnieniem długu celnego. Dług celny w przywozie jest powstałym z mocy prawa zobowiązaniem do uiszczenia należności celnych przywozowych. Przepisy prawa celnego wiążą powstanie długu celnego z określonymi sytuacjami, wskazując jednocześnie na czas jego powstania.

Zdaniem Dyrektora Izby Celnej w W. w przedmiotowej sprawie zgłoszenie towarów przez Agencję celną -pełnomocnika swtrony do procedury dopuszczenia do obrotu z deklarowanym kodem PCN było działaniem nieprawidłowym, wynikającym z zaniedbania obowiązków zgłaszającego towar. Pod czynnością "dokonywania zgłoszenia celnego" należy bowiem rozumieć m.in. zadeklarowanie w zgłoszeniu celnym ( na formularzu SAD) prawidłowego kodu PCN, stawki celnej i kwoty długu celnego, ustalonej na podstawie dokumentów przedłożonych przez stronę (mocodawcę agencji). W ocenie organu reprezentująca stronę agencja celna nie dopełniła należycie swoich obowiązków oraz poprzez swoje zaniedbanie spowodowała opóźnienie w określeniu i zarejestrowaniu prawidłowej kwoty długu celnego. Strona uzyskała przez to korzyści finansowe. Tak więc spełnione zostały przesłanki wynikające z art. 222 §4 i §5 Kodeksu celnego oraz §1 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20.11.1997r. w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania. Podobne stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 05.08.2004r. sygn. akt VSA 3659/03).

Pismem z dnia [...] lipca 2007r. E. Sp. z o. o. wniosła skargę na ww. decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. w zakresie w jakim utrzymuje ona w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. wnosząc o jej uchylenie. Zaskarżonej decyzji spółka zarzuciła :

* naruszenie przepisów prawa materialnego, poprzez błędną interpretację i błędne zastosowanie art. 13 § 3 oraz art. 5 Kodeksu celnego w związku z Międzynarodową Konwencją w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów z dnia 14 czerwca 1983r.(zał. do Dz.U. z 1997r. nr 11, poz. 62), naruszeniem rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie Polskiej Scalonej Nomenklatury Towarowej Handlu Zagranicznego (PCN) (Dz. U. z dnia 31 grudnia 2002 r.).

* naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez nieuwzględnienie norm wynikających z art. 120, art. 122 oraz art. 197 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.);

Skarżąca rozwijając w uzasadnieniu ww. zarzuty wskazała, iż naruszenie polegające na błędnej interpretacji art. 13 § 3 oraz 5 Kodeksu celnego w związku z Międzynarodową Konwencją w sprawie zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów z dnia 14 czerwca 1983r. (zał. Do Dz.U. Z 1997r. Nr 11, poz. 62), naruszenie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie

Polskiej Scalonej Nomenklatury Towarowej Handlu Zagranicznego (PCN) (Dz. U. z dnia 31 grudnia 2002 r.) przejawia się w niezastosowaniu w przedmiotowej sprawie uwag właściwych dla sekcji XVIII o tytule "przyrządy, narzędzia i aparaty optyczne, fotograficzne, kinematograficzne, pomiarowe, kontrolne, precyzyjne, medyczne i chirurgiczne; zegary ścienne i zegarki naręczne; instrumenty muzyczne; ich części oraz akcesoria ".

Skarżąca wskazała, że organ celny nie zastosował się do reguły 1 ORINS. Zdaniem strony w przedmiotowej sprawie organ celny zastosował się jedynie do części wskazanej reguły, ustalając kod PCN w oparciu o pozycję zbiornika na azot, nie rozważając natomiast aspektu stanu faktycznego. W tym kontekście powyższe – w ocenie skarżącej -twierdzenie Dyrektora Izba Celnej należy uznać za błędne. Skarżąca podkreśliła, że azot, zarówno pod postacią gazu jaki i w postaci cieczy jest substancją, która wymaga przechowywania go w odpowiednich pojemnikach oraz że podtrzymuje wyrażone w toku postępowania przed organami celnymi stanowisko o medycznym zastosowaniu pojemników na azot, które zostały zgłoszone w zgłoszeniu celnym SAD nr [...]. Skarżąca stwierdziła, że ze stanu faktycznego, który organ celny powinien był wziąć pod uwagę, ewidentnie wynika medyczne przeznaczenie przedmiotowych pojemników.

Dalej skarżąca wskazała, że zgodnie z uwagą 2b) "pozostałe części i akcesoria, jeśli można je wykorzystać wyłącznie lub słownie z konkretnym typem maszyny, przyrządu lub urządzenia lub z pewną liczba maszyn, przyrządów lub urządzeń należących do tej samej pozycji (włącznie z maszyną, przyrządem lub urządzeniem ujętym w pozycji 9010, 9013 lub 9031) należy zaliczać do maszyn, przyrządów lub urządzeń właściwego rodzaju". Zdaniem strony w toku postępowania organy celne zastosowały błędną interpretację przytoczonej uwagi, arbitralnie i bez dokonania odpowiednich ustaleń przesądzając o pozamedycznym zastosowaniu pojemnika na azot.

W ocenie skarżącej, organy celne dopuściły się również naruszenia, analogicznych w treści do przytoczonej regulacji krajowej, przepisów Międzynarodowej Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów z dnia 14 czerwca 1983r.(zał. do Dz.U. Z 1997r. Nr 11, poz. 62). Strona wskazała, że logiczną konsekwencją naruszenia standardów taryfikacyjnych jest błędne zastosowanie przez organy celne taryfy celnej ustanowionej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2002r. W sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz.U. Z 2002r. Nr 226, poz. 1885), polegające na niewłaściwym doborze stawki celnej.

Następnie skarżąca podnosząc zarzut naruszenia art. 122 Ordynacji podatkowej, stwierdziła, że dla pełnej realizacji zasady prawdy obiektywnej zasadnicze znaczenie posiada ustalenie w postępowaniu prawidłowego stanu faktycznego. Naruszenie tej zasady powoduje w konsekwencji naruszenie zasady praworządności, które polega na zastosowaniu niewłaściwych norm prawa. Skarżąca podkreśliła, że niewłaściwa ocena stanu faktycznego koreluje z zaniechaniem powołania przez organy celne biegłego, w celu wydania opinii w przedmiocie urządzeń zgłoszonych w zgłoszeniu celnym SAD nr [...], w tym pojemnika na azot. Zdaniem strony ze względu na istotne trudnością w taryfikacji towaru pod kilkoma pozycjami Nomenklatury Scalonej organ celny powinien powołać biegłego na okoliczność zastosowania i przeznaczenia pojemnika na azot. W ocenie skarżącej stopień zawiłości stanu faktycznego w przedmiotowej sprawie należy oceniać przez pryzmat długości postępowania toczącego się przed organami celnymi obu instancji.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wnosił o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych; Dz. U. Nr 153, poz. 1269).

W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny (w tym przypadku – decyzję) konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a – c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji wydanej przez Dyrektora Izby Celnej w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu na podstawie ww. ustaw, tj. badając zaskarżoną decyzję pod względem jej zgodności z przepisami ustawy z 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r. Nr 75, poz. 802 ze zm.) stosowanej w niniejszej sprawie na mocy art. 26 ustawy z 19 marca 2004 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 623), oraz przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), Sąd nie dopatrzył się w sprawie takich uchybień prawa, które winny skutkować uchyleniem skarżonego orzeczenia i uznał, iż decyzja, będąca przedmiotem skargi jest prawidłowa, argumenty przedstawione w uzasadnieniu skarżonego orzeczenia - co do klasyfikacji spornego towaru w obowiązującym stanie prawnym - przekonujące i właściwe, natomiast podniesione w skardze zarzuty - nieuzasadnione.

W pierwszej kolejności Sąd zważył, że nie zasługują na uwzględnienie zarzuty dotyczące naruszenia prawa materialnego podniesione w treści skargi.

Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest klasyfikacja taryfowa zbiornika (pojemnika) transportowego [...] na azot. W ocenie skarżącej sporny towar winien być klasyfikowany do pozycji 9018 Taryfy celnej (kod PCN 9018 90 85 0), natomiast orzekające w sprawie organy celne uznały, że prawidłową pozycją dla tego towaru jest pozycja 7311 (kod PCN 7311 00 91 0).

Przed odniesieniem się do meritum sprawy i ustosunkowaniem się do zarzutów skarżącej dotyczących tej części skarżonej decyzji, Sąd podkreśla, iż do każdego importowanego towaru przypisany jest jeden odpowiedni kod Taryfy celnej z przyporządkowaną do niego stawką celną, co oznacza, że sprowadzany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę.

Klasyfikacja towarów podlega ogólnym regułom interpretacji systemu zharmonizowanego, które to reguły wraz z uwagami wyjaśniającymi i uwagami dodatkowymi zawartymi w Taryfie celnej uściślają i wyjaśniają treść poszczególnych pozycji Taryfy celnej. Uwagi te są stosowanym w prawie celnym rodzajem legalnej definicji pojęć zawartych w przepisach prawnych, pochodzących od organu ustawowo powołanego do określenia stawek celnych i ich zmiany (v. wyrok SN z 25 lipca 1996 r. III ARN 22/96, OSNAP z 1997 nr 4 poz. 45).

Dla celów prawnych taryfikację towarów ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz zgodnie Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS) z zastrzeżeniem, że wiążący jest tu, wynikający z art. 85 § 1 Kodeksu celnego, stan towaru w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego. Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze podlega bowiem pewnym regułom.

Zgodnie z regułą 1 ORINS tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag. Zgodnie z regułą 1 ORINS opis pozycji, jak również uwagi do sekcji i działów, zwykle mają pierwszeństwo w stosunku do ogólnych reguł interpretacyjnych o numerach 2 – 6, co potwierdza chronologiczny układ uwag.

Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, iż w celu dokonania klasyfikacji taryfowej spornego zbiornika transportowego na azot do pozycji 9018 (której żąda skarżąca), czy też do pozycji 7311 (którą zastosował organ celny), należy określić jego stan faktyczny w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego.

Wskazać należy, że klasyfikacja taryfowa spornego zbiornika, do pozycji 7311 taryfy celnej, dokonana przez organy celne została poprzedzona postępowaniem wyjaśniającym, zmierzającym do ustalenia stanu towaru. Powyższe potwierdza materiał dowodowy zebrany w sprawie:

faktura nr [...] (k. 152) załączona do SAD, w której określono go jako [...],

karta zatyt. [...] (k. 119) przedstawiająca zdjęcia spornego zbiornika,

- Instrukcja użytkownika aparatu [...] (k. 123-147) z której wynika, że zbiornik aparatu [...] (który to aparat nie był przedmiotem importu w niniejszej sprawie) jest napełniany azotem z dodatkowego zbiornika transportowego o symbolu 20450-007,

- pismo Katedry i Kliniki Chirurgii Ogólnej, Transplantacji i Wątroby z dnia [...].03.2006r. (k. 55) w którym stwierdzono, że zbiornik na ciekły azot służy do przechowywania azotu i napełniania nim aparatu do kriochirurgii,

- wyjaśnienia importera zawarte w pismach z dnia: [...].08.2005r. (k.21), [...].06.2006r.(k. 56), [...].06.2006r. (k. 99).

Analiza funkcjonalna importowanego zbiornika, dokonana przez organ na podstawie zebranej dokumentacji wykazała, że służy on do przechowywania i transportu ciekłego azotu, z którego w miarę potrzeby napełniany jest zbiornik aparatu [...] używanego do wykonywania operacji wątroby. Fakt, że zbiornik aparatu medycznego [...] jest napełniany azotem przechowywanym i transportowanym w spornym zbiorniku, nie sprawia, że w świetle zasad obowiązujących przy klasyfikacji taryfowej, należy go traktować jako narzędzie czy przyrząd lekarski, chirurgiczny, stomatologiczny lub weterynaryjny objęty pozycją 9018.

Zgodnie z postanowieniami reguły 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, sporny zbiornik do przechowywania i transportu ciekłego azotu, z którego w miarę potrzeby napełniany jest zbiornik aparatu medycznego [...], co potwierdza strona skarżąca m.in. w skardze, został prawidłowo zataryfikowany do pozycji 7311 obejmującej z brzmienia "pojemniki na sprężony i skroplony gaz, z żeliwa lub ze stali", z prawidłową stawką celną konwencyjną w wysokości 12% przypisaną do kodu PCN 7311 00 91 0 w Taryfie celnej, obowiązującej w dniu importu spornego towaru tj. [...].06.2003r.

W tej sytuacji zarzut naruszenia art. 120 Ordynacji podatkowej, należy uznać za nietrafny.

W świetle powyższych wyjaśnień, zarzuty naruszenia art. 13 § 3 i § 5 ustawy Kodeks celny poprzez przypisanie niewłaściwego kodu taryfy celnej, nieprawidłowej stawki celnej spornemu zbiornikowi, jak również § 1 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie ustanowienia taryfy celnej poprzez błędne zastosowanie reguły 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej" są, w ocenie Sądu niezasadne podobnie jak zarzut naruszenia art. 5 ww. ustawy. Podkreślić należy, że art. 5 Kodeksu celnego reguluje kwestie dotyczące wydawania i obowiązywania wiążącej informacji taryfowej (WIT) w sprawie klasyfikacji towaru według kodu taryfy celnej. W przedmiotowej sprawie strona skarżąca na żadnym etapie postępowania nie przedłożyła dokumentu WIT dotyczącego taryfikacji pojemnika na ciekły azot, ani nie powoływała się na taki dokument.

Nietrafny jest również zarzut niezastosowania w niniejszej sprawie postanowień zawartych w uwagach do Sekcji XVIII Taryfy celnej - Dział 90, ponieważ zgodnie z uwagą 2b), do Działu 90 należy taryfikować części i akcesoria do maszyn, urządzeń, przyrządów lub aparatów objętych niniejszym działem tj. Działem 90, natomiast sporny zbiornik/pojemnik nie jest częścią narzędzia, ani przyrządu medycznego i został z brzmienia wymieniony w pozycji 7311, czyli w Dziale 73 Taryfy celnej.

Nie zasługuje też na uwzględnienie powołany w skardze zarzut naruszenia art. 197 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez nie powołanie biegłego w celu wydania opinii odnośnie stanu przedmiotowego zbiornika na azot. Zdaniem Sądu organ II instancji prawidłowo wskazał, że stan spornego towaru nie jest skomplikowany i można go było ustalić na podstawie zgromadzonych dokumentów i wyjaśnień strony złożonych w trakcie postępowania przed organami celnymi. Fakt, że skarżąca żąda zataryfikowania pojemnika/zbiornika na sprężony gaz (wymienionego z brzmienia w pozycji 7311 Taryfy celnej), nie daje podstaw do powołania w tej sprawie biegłego, albowiem nie można powołać biegłego, który miałby złożyć opinię co do prawa obowiązującego, zasad jego stosowania i wykładni obowiązujących przepisów. Stosowanie prawa należy bowiem do organu orzekającego w sprawie (Adamiak. Borkowski: Komentarz do Kodeksu postępowania administracyjnego; Wydawnictwo C.H Beck, Warszawa 1996). Biegły może być natomiast powołany na okoliczność zbadania stanu towaru i jego właściwości. Dyrektor Izby Celnej w W. prawidłowo uznał, że stan towaru w niniejszej sprawie nie jest sporny albowiem nie jest kwestionowana budowa, właściwości ani zastosowanie przedmiotowego zbiornika na ciekły azot. Sporną kwestią jest klasyfikacja taryfowa (kod PCN taryfy celnej), której ustalenie należy do właściwości Naczelnika Urzędu Celnego i Dyrektora Izby Celnej, co wynika z art. 280 i 283 Kodeksu celnego. Zatem powołanie biegłego na tą okoliczność nie jest prawnie dopuszczalne, co wyżej wyjaśniono i sprzeczne z zasadą ekonomiki postępowania. Fakt, iż sporny zbiornik jest używany do przechowywania azotu, którym to gazem napełniany jest zbiornik aparatu medycznego [...], co podkreśla Strona w pismach procesowych i co jest bezsporne, nie ma znaczenia dla taryfikacji przedmiotowego zbiornika.

Chybiony jest zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 122 Ordynacji podatkowej, który stanowi, że w toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Wskazać należy, że zgodnie z art. 187 §1 Ordynacji podatkowej organ jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć materiał dowodowy. Zdaniem Sądu organ zebrał i rozpatrzył wszystkie dowody, a udowodniony stan faktyczny stanowi pełna, spójną i logiczna całość. W związku z powyższym bezzasadny jest zarzut naruszenia art. 122 i 120 Ordynacji podatkowej.

W świetle powyższych rozważań Sąd uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, gdyż zarówno argumentacja skargi jak i analiza akt sprawy nie ujawniła wad tego rodzaju, że mogłyby one mieć wpływ na podjęte rozstrzygnięcie. Ponadto nie doszło do naruszenia zasady zaufania obywateli do organów Państwa. Wydając rozstrzygnięcie, organy celne działały na podstawie przepisów prawa, prowadziły postępowanie w sposób budzący zaufanie do organów celnych i podjęły wszelkie niezbędne działania w celu wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy. W ocenie Sądu wnioski organu odwoławczego wyprowadzone z zebranego w sprawie materiału dowodowego nie wykraczają poza swobodną ocenę dowodów, a więc nie stanowią naruszenia prawa.

Z tych względów, na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało oddalić skargę jako niezasadną.