Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 569/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2022-10-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 19 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Gdańsku sprawy ze skargi I. Ł. na informację Wojewody Pomorskiego z dnia 13 sierpnia 2018, Nr WKS-I.9471.10943.2021 o przyznaniu świadczenia wychowawczego w formie dodatku dyferencyjnego postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

I. Ł. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Ministra Rodziny i Polityki Społecznej, w której podała, że zaskarża decyzję Wojewody Pomorskiego z 31 sierpnia 2021 r. o przyznaniu prawa do świadczenia wychowawczego w formie dodatku dyferencyjnego.

Z akt sprawy wynika, że po rozpatrzeniu wniosku I. Ł. o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego, pismem z 13 sierpnia 2021 r. Wojewoda Pomorski poinformował stronę o przyznaniu świadczenia wychowawczego w określonej wysokości na J.K. oraz J. K. na okres od 1 października 2020 r. do 31 maja 2021 r.

I. Ł. wniosła żądanie ponownego rozpatrzenia złożonego wniosku o przyznanie świadczenia wychowawczego, w następstwie czego Minister Rodziny i Polityki Społecznej postanowieniem z 18 października 2021 r. stwierdził niedopuszczalność odwołania, uznając, że Wojewoda nie był zobowiązany do wydania decyzji w sprawie. Wobec tego, mając na uwadze, że w sprawie nie wydano decyzji, odwołanie jest niedopuszczalne.

I. Ł. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Ministra Rodziny i Polityki Społecznej, w której podała, że zaskarża decyzję Wojewody Pomorskiego z 31 sierpnia 2021 r. o przyznaniu prawa do świadczenia wychowawczego w formie dodatku dyferencyjnego. Do skargi dołączyła kserokopię postanowienia Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z 18 października 2021 r. nr DSZ.V.5321.1.962.1.2021.MK, stwierdzającego niedopuszczalność odwołania od informacji o przyznaniu prawa do świadczenia wychowawczego w formie dodatku dyferencyjnego w okresie od 1 października 2020 r. do 31 maja 2021 r. na J. K. i J. K.

W związku z powyższym I. Ł. została wezwana do sprecyzowania skargi, w terminie 7 dni, poprzez jednoznaczne wskazanie, czy stanowi ona zaskarżenie decyzji Wojewody Pomorskiego z "31 sierpnia 2021 r. o przyznaniu prawa do świadczenia wychowawczego w formie dodatku dyferencyjnego" (wskazano, że organ w dniu 31 sierpnia 2021 r. nie wydał takiej decyzji), czy też stanowi ona środek zaskarżenia postanowienia Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z 18 października 2021 r. nr DSZ.V.5321.1.962.1.2021.MK. Skarżąca została pouczona, że niesprecyzowanie skargi spowoduje uznanie, że jej przedmiotem jest postanowienie Ministra z 18 października 2021 r.

W odpowiedzi na wezwanie skarżąca w piśmie z 27 stycznia 2022 r. podała, że jej skarga dotyczy "zaskarżenia decyzji Wojewody Pomorskiego o przyznaniu prawa do świadczenia wychowawczego w formie dodatku dyferencyjnego", którą otrzymała drogą mailową 13 sierpnia 2021 r.

Postanowieniem z 20 kwietnia 2022 r. (sygn. akt I SA/Wa 3118/21) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił stwierdzić swą niewłaściwość i przekazać sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne,

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu,

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960 r - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, ze zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw,

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających,

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego,

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a,

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 3 § 2a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Przedmiotem zaskarżenia jest informacja Wojewody Pomorskiego z 13 sierpnia 2021 r. o przyznaniu świadczenia wychowawczego na J. K. oraz J. K., wydana na podstawie art. 13a ust. 2 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2019 r. poz. 2407 ze zm.), który stanowi, że organ właściwy lub wojewoda przesyła wnioskodawcy informację o przyznaniu świadczenia wychowawczego na wskazany przez niego adres poczty elektronicznej - o ile wnioskodawca wskazał adres poczty elektronicznej we wniosku. W przypadku gdy wnioskodawca nie wskazał adresu poczty elektronicznej, organ właściwy lub wojewoda, odbierając wniosek od wnioskodawcy, informuje go o możliwości odebrania od tego organu informacji o przyznaniu świadczenia wychowawczego.

Wydana, na podstawie art. 13a ust. 2 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, informacja Wojewody z 13 sierpnia 2021 r., będąca w istocie przedmiotem skargi, nie jest decyzją administracyjną, ani żadnym aktem wymienionym w art. 3 § 2, § 2a czy § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stanowi jedynie skierowane do skarżącej pismo informacyjne o przyznaniu świadczenia wychowawczego. W szczególności nie jest, jak twierdzi skarżąca, decyzją gdyż jak wynika z art. 13a ust. 1 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, przyznanie przez organ właściwy lub wojewodę świadczenia wychowawczego nie wymaga wydania decyzji.

Wobec powyższego, informacja o przyznaniu świadczenia wychowawczego nie podlega kontroli sądu administracyjnego i nie może być przedmiotem skutecznie wniesionej skargi. Skarga na pismo informacyjne nie należy do zakresu właściwości sądu administracyjnego (art. 3 § 2 i 3 ustawy) i z tego względu podlega odrzuceniu.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji.