Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2760/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-09-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Sprostowano omyłkę
Powołane przepisy: article: art. 156 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sokołowska, , po rozpoznaniu w dniu 22 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania oraz stwierdzenia nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za poszczególne miesiące 2008 r. postanawia: sprostować oczywistą omyłkę w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 maja 2011 r. sygn. akt III SA/Wa 2760/10 w ten sposób, że zasądzoną od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz A. G. kwotę określoną słownie "trzy tysiące osiemdziesiąt dziewięć złotych dziesięć groszy" zastąpić kwotą "trzy tysiące osiemdziesiąt dziewięć złotych"


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 17 maja 2011 r. o sygn. akt III SA/Wa 2760/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję w przedmiocie określenia zobowiązania oraz stwierdzenia nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za poszczególne miesiące 2008 r. W punkcie 3 sentencji tego wyroku zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz A.G. kwotę 3 089 zł określając ją słownie: trzy tysiące osiemdziesiąt dziewięć złotych dziesięć groszy

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej jako P.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (por. art. 156 § 2 zdanie pierwsze cyt. ustawy).

Sąd uznał, iż w punkcie 3 sentencji wyroku wydanego w niniejszej sprawie błędnie określono w sposób słowny kwotę zasądzoną od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz A. G. tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Jest oczywistym, iż słowne określenie kwoty zasądzonej od Organu w niniejszej sprawie powinno odpowiadać jej określeniu wyrażonym cyframi. W tej sytuacji słowne określenie powyższej kwoty winno brzmieć: "trzy tysiące osiemdziesiąt dziewięć złotych".

Tym samym należy stwierdzić, że w sentencji wyroku wystąpiła oczywista omyłka pisarska, w związku z czym zasadne było jej sprostowanie.

Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001r., s. 1268).

W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie mając powyższe na względzie i działając na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji