Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 68/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-05-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Uchylono postanowienie Sądu
Powołane przepisy: article: art. 195 par. 2, art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

,Sygn. akt VI SA/Wa 68/14 POSTANOWIENIE Dnia 15 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia J. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 marca 2014 r. sygn. akt VI SA/Wa 68/14 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia 1. uwzględnić zażalenie i uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 marca 2014 r. sygn. akt VI SA/Wa 68/14; 2. wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 3 grudnia 2013 r. skarżąca J. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.

W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżąca wskazała na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podała, że uiszczenie nałożonej kary pieniężnej, przy konieczności regulowania innych zobowiązań publicznoprawnych (m. in. z tytułu podatków, składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne) sięgających kwoty ok. 20000 zł miesięcznie, zobowiązań pracowniczych – około 32000 zł brutto miesięcznie) oraz przy innych obciążeniach wynikających z kosztów prowadzonej przez nią działalności gospodarczej, w tym 14 – dniowych terminach płatności faktur VAT za paliwo sięgających kwot rzędu 100000 zł, oraz należnościach od kontrahentów z odroczonym terminem płatności od 40 do 60 dni, skutkowałoby w ocenie skarżącej utratą płynności finansowej oraz wypłacalności prowadzonego przez nią przedsiębiorstwa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 20 marca 2014 r. sygn. akt VI SA/Wa 68/14 odmówił skarżącej wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji argumentując, że skarżąca nie wykazała jakie dochody uzyskuje z działalności gospodarczej.

Pismem z dnia 6 maja 2014 r. skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o jego zmianę i wstrzymanie w całości wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu zażalenia skarżąca podniosła, że od początku 2014 r. znacznie pogorszyła się kondycja prowadzonego przez nią przedsiębiorstwa. Wskazała, że w pierwszym kwartale 2014 r. odnotowała stratę w wysokości 98371,16 zł. Dla utrzymania się na rynku i zapewnienia płynności finansowej skarżąca zmuszona była zaciągnąć zobowiązania w bankach, a konieczność uregulowania kolejnego wysokiego zobowiązania skutkować będzie dla skarżącej niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Na poparcie swoich argumentów, do zażalenia skarżąca dołączyła Rozliczenie dochodu z remanentem za I kwartał 2014 r., z którego wynika, że skarżąca w tym okresie odnotowała stratę w wysokości 98 371,16 zł oraz zaświadczenia z banków wskazujące na jej zadłużenie w wysokości około 100.000 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Stosownie do art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – cyt. dalej jako p.p.s.a.) jeżeli zażalenie jest oczywiście uzasadnione wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym uchylić zaskarżone postanowienie i rozpoznać sprawę na nowo.

Zgodnie z art. 61 § 1 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3). Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności może nastąpić tylko w wyjątkowych sytuacjach, przy czym w orzecznictwie przyjmuje się, że trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 76/06, LEX nr 299367).

Celem instytucji wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd. Z powyższego wynika, że sąd wyłącznie bada zaistnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., przede wszystkim w oparciu o okoliczności wskazane we wniosku. Twierdzenia i argumenty podniesione przez stronę dla uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinny być poparte przez wnioskującego odpowiednimi dokumentami źródłowymi, celem ich weryfikacji i oceny możliwości wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. (postanowienie NSA z 12 grudnia 2012 r. sygn. II GZ 473/12).

W ocenie Sądu przedstawione przez skarżącą wraz z zażaleniem dokumenty potwierdzają argumentację strony, że nastąpiło znaczne pogorszenie sytuacji finansowej prowadzonego przez nią przedsiębiorstwa. Powyższe uzasadnia wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Realnym bowiem jest twierdzenie skarżącej, iż konieczność uiszczenia nałożonej kary pieniężnej - 8000 zł, może spowodować ograniczenie prowadzonej działalności i zwolnienie części pracowników, a co za tym idzie spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki.

W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż zachodzą w świetle art. 195 § 2 p.p.s.a. przesłanki do uwzględnienia zażalenia i na podstawie powołanego przepisu oraz na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.