Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 251/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2014-06-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA (del.) Patrycja Joanna Suwaj po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na czynności organów administracji publicznej zawartych w pismach adresowanych do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Ministra Pracy i Polityki Społecznej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

S. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę (spisaną w formie protokołu przez organ administracji publicznej) na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej powoływana jako p.p.s.a.) nie wskazując jakich konkretnie czynności i dokonanych przez jaki organ administracji ona dotyczy. W treści skargi wskazał, że "składając zażalenie do Ministra Pracy i Polityki Społecznej pismem z dnia [...].09.2013 r. jako organu nadzorczego. W otrzymanym stanowisku ZUS, departament Realizacji Dochodów pismem z dnia [...].10.2013 r. nie zinterpretował na podstawie wykładni prawnej, oddalając przekazane zarzuty i zapytania bp. art. 24 ust. 2 i art. 32 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, który precyzuje obowiązku ZUS w przypadku nieopłacenia składek przez podatnika".

W odpowiedzi na skargę, Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 maja 2014 roku, Skarżący został wezwany do wypowiedzenia się w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, jaka czynność organu administracji została zaskarżona na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

W piśmie z dnia 28 maja 2014 r. skarżący wskazał, że skarga dotyczy "kierowanych pism do Centrali ZUS z dnia [...].02.2012 r., [...].04.2012 r., [...].07.2012 r., pisma z dnia [...].11.2012 r. które przekazał Rzecznik Praw Obywatelskich, zażalenie skierowane do Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...].09.2013 r. zażalenie do Prezesa Zakładu z dnia [...].01.2014 r.".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.

Skarga podlegała odrzuceniu.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Treść komentowanego przepisu wskazuje, że akt lub czynność musi dotyczyć uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Konieczne więc jest odniesienie takiego aktu lub czynności do przepisu prawa powszechnie obowiązującego, który określa uprawnienie lub obowiązek.

Skarżący, zarówno w skardze spisanej do protokołu jak i w wykonaniu wezwania Sądu, nie wskazał jaką czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków skarży. W odpowiedzi na wezwanie, wyjaśnił że skarga dotyczy szeregu pism, adresowanych do różnych organów administracji publicznej, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Rzecznika Prawa Obywatelskich czy Ministra Pracy i Polityki Społecznej. Ich treść dotyczyła zarzutów stawianych przez Skarżącego organom emerytalno-rentowym z B. i Ł. na okoliczność nieskutecznego prowadzenia postępowań egzekucyjnych względem Ł. Klubu Sportowego. Przyjąć zatem należy, że Skarżący nie wskazał konkretnej czynności z zakresu administracji publicznej, która dotyczyłaby jego uprawnień lub obowiązków, wynikających z przepisów prawa, co uniemożliwiło nadanie sprawie dalszego biegu.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji o odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej.