Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 880/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-10-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wrocław, dnia 18 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Lidia Błystak po rozpoznaniu w dniu 18 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zaliczenia nadpłaty z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. na poczet zaległości w tym samym podatku za 2004 r. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J.G. postanowieniem z dnia [...], nr [...] utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. G., z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zaliczenia A. S. nadpłaty w podatku dochodowym za 2009 r. na poczet zaległości w tym podatku za 2004.

Postanowienie doręczono skarżącemu w dniu 10 czerwca 2010 r. Zawierało pouczenie, że służy na nie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G., w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia decyzji.

Skarżący wniósł skargę w dniu 09 lipca 2010 r. do Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. G. (pieczęć Urzędu na skardze, k.2 akt sądowo-administracyjnych), który ją następnie przesłał do Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. w dniu 14 lipca 2010 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na niezachowanie przez skarżącego trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia.

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), skargę na decyzję administracyjną wnosi się w terminie trzydziestu dni od doręczenia jej skarżącemu.

Skarga wniesiona po upływie terminu lub za pośrednictwem niewłaściwego organu podlega odrzuceniu, zgodnie z art. 58 § 1 ust 2 p.p.s.a.

Na podstawie art. 83 § 1 p.p.s.a. terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.

Z kolei na podstawie art. 111 § 1 k.c. termin liczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli jego początkiem jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło.

Jak wynika z akt sprawy, decyzja organu drugiej instancji została prawidłowo doręczona skarżącemu w dniu 10 czerwca 2010 r.

Od tego dnia należało zatem liczyć bieg trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, który zakończył się w dniu 12 lipca 2010 r. (poniedziałek).

Termin ten upłynął bezskutecznie. W myśl bowiem art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Wniesienie skargi do organu pierwszej instancji, zamiast organu odwoławczego nie może być zatem uznane za skuteczne.

Jednocześnie należy wskazać, że w przepisach p.p.s.a. nie ma odpowiednika art. 170 § 2 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem terminu określonego przepisami prawa uważa się za wniesione z zachowaniem terminu. Z tego też względu termin do wniesienia skargi nie został zachowany w momencie jej wpływu do Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. G. i biegł nadal. Natomiast organ pierwszej instancji przesłał skargę A. S. do organu odwoławczego, gdy ta już była spóźniona.

Z tych też względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., skargę należało odrzucić.