Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 663/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2007-12-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art.58§1 pkt6, w związku z art.52 §1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art.221
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia S. NSA Maria Serafin-Kosowska Sędziowie NSA Bożena Wieczorska /spr./ WSA Małgorzata Niedobylska Protokolant sek.sąd. Teresa Tochowicz po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2007r. na rozprawie sprawy ze skarg C. K. na postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2007r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania podatkowego postanawia I. odrzucić skargi, II. zwrócić skarżącemu C. K.uiszczone wpisy od skarg w kwocie 500 (słownie: pięćset) złotych.


UZASADNIENIE

I SA/Rz 663/07

UZASADNIENIE

Postanowieniami z dnia [...] maja 2007r. (o nr [...], [...], [...], [...],[...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze (zwane dalej SKO) zawiesiło z urzędu postępowanie w przedmiocie rozstrzygnięcia odwołania C.K. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] marca (o nr: [...], [...], [...], [...],[...])o odmowie uchylenia decyzji ustalającej wysokość zobowiązania pieniężnego w podatku od nieruchomości za lata 2001-2002 i w podatku od nieruchomości i podatku rolnym za lata 2003, 2004 i 2005.

Z okoliczności wskazanych w uzasadnieniach powyższych postanowień wynika, iż C.K. w dniu 26 stycznia 2007 r. wystąpił do Prezydenta Miasta z wnioskiem o wznowienie postępowania w sprawach zakończonych decyzjami tego organu z dnia [...] lipca 2006r. ustalających wysokość zobowiązania podatkowego za 2001r. (znak [...]), za 2002 r. (znak [...]), za 2003r. (znak [...]), za 2004r. (znak [...]), za 2005r. (znak [...]). (Powyższe decyzje zostały utrzymane w mocy decyzjami Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...].11.2006 r. znak nr [...], [...],[...]).

Postanowieniami z dnia [...] lutego 2007r. Prezydenta Miasta wznowił postępowanie zakończone powołanymi wyżej decyzjami z dnia 20 lipca 2006r., a następnie decyzją z dnia [...] marca 2007r. odmówił uchylenia w/w decyzji.

Na powyższe decyzje podatnik złożył odwołanie do SKO.

Postanowieniami z dnia [...] maja 2007r. (o nr j.w.) – które są przedmiotem skargi w niniejszej sprawie – SKO zawiesiło z urzędu postępowanie w przedmiocie rozstrzygnięcia odwołania C.K. od w/w decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] marca 2007r. Uznało bowiem, że przedmiotem rozpoznania jest wniosek C.K. z dnia 26 stycznia 2007r. o wznowienie postępowania podatkowego zakończonego decyzjami Prezydenta Miasta z dnia [...] lipca 2006r. (o nr j.w.). Decyzje powyższe zostały zaskarżone do SKO w trybie odwoławczym, a następnie – wskutek wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie – stały się przedmiotem postępowania sądowego. W związku z powyższym SKO z uwagi na powstanie "zagadnienia wstępnego" zawiesiło własne postępowanie na podstawie art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej do czasu zakończenia postępowania sądowego.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na powyższe postanowienia C.K. wniósł o ich uchylenie.

Skarżący podniósł, iż zaskarżone postanowienie nie wskazuje w pouczeniu podstawy prawnej co do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w związku z czym – z ostrożności procesowej – na podstawie art. 217 § 1 pkt 6 i art. 201 § 3 Ordynacji podatkowej – wnosi zażalenie.

W uzasadnieniu skarg skarżący zarzucił nietrafność uzasadnienia zaskarżonych postanowień, gdyż "zagadnienie wstępne" zostało rozstrzygnięte wyrokiem WSA w Rzeszowie sygn. akt I SA/Rz [...] z dnia [...] maja 2007r. uchylającym decyzje SKO z dnia 17 listopada 2007r.

Zdaniem skarżącego zachodzi uzasadnione podejrzenie, że data uwidoczniona na zaskarżonych postanowieniach "jest datą wsteczną", bowiem do dnia 20 czerwca 2007r. tj. do daty nadania na poczcie w/w postanowień jest wielce prawdopodobne, że SKO znane było rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie "zagadnienia wstępnego" i było ono w posiadaniu w/w wyroku WSA w Rzeszowie z dnia [...] maja 2007r. wraz z uzasadnieniem, uchylającego decyzję ostateczną SKO z dnia [...] listopada 2006r.

W odpowiedzi na skargi organ odwoławczy wniósł o ich odrzucenie lub oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Przedmiotem oceny Sądu w niniejszej sprawie są postanowienia SKO w sprawie zawieszenia postępowania odwoławczego.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 w zw. z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwana dalej p.p.s.a. Kontroli sądu administracyjnego podlegają m.in. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, przy czym skargę do sądu administracyjnego można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

Kluczową zatem kwestią jest czy postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania odwoławczego jest zaskarżalne do sądu administracyjnego, a zatem czy mieści się w dyspozycji art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.), a w przypadku pozytywnej odpowiedzi, czy w sprawie wyczerpano tok instancji, o którym mowa w art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a.

Stosownie do treści art. 201 § 1 pkt 2 i § 2 Ordynacji podatkowej organ podatkowy zawiesza – w drodze postanowienia – postępowanie gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania służy – jak stanowi art. 201 § 3 Ordynacji podatkowej – zażalenie. Postępowanie zażaleniowe jest – podobnie jak postępowanie odwoławcze - postępowaniem dwuinstancyjnym. Zgodnie bowiem z art. 239 Ordynacji podatkowej w sprawach nieuregulowanych w rozdziale 16 Ordynacji podatkowej, który poświęcony jest problematyce zażaleń, do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. Stosując odpowiednio art. 220 Ordynacji podatkowej należy stwierdzić, iż właściwym do rozpatrzenia zażalenia jest organ podatkowy wyższego stopnia. W przypadku zaś – jak w niniejszej sprawie – postanowień wydanych przez m.in. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, zażalenie to rozpatruje ten sam organ podatkowy, stosując odpowiednio przepisy o postępowaniu odwoławczym (art. 221 Ordynacji podatkowej).

W niniejszej sprawie – co jest bezsporne – skarżący nie wniósł zażalenia na postanowienia SKO w sprawie zawieszenia postępowania odwoławczego, ale bezpośrednio wniósł skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Okoliczności tej nie zmienia fakt, iż w uzasadnieniu skargi – jak stwierdził - "zażaleniem zaskarża w całości postanowienia SKO".

Zgodnie z cytowanym wyżej art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, którym w niniejszej sprawie winno być zażalenie. O prawie wniesienia środka odwoławczego na przedmiotowe postanowienia skarżący był pouczony. W zaskarżonych postanowieniach prawidłowo wskazany był organ i termin, w którym należało wnieść środki odwoławcze. Błędne określenie, iż miał być to wniosek o ponowne rozpatrzenia sprawy oraz brak wskazania podstawy prawnej nie miały istotnego znaczenia dla skorzystania z prawa do weryfikacji postanowień w sprawie zawieszenia postępowania odwoławczego. Niezależnie od tego należy zaznaczyć, iż skarżący mógł – stosownie do treści art. 213 w zw. z art. 219 Ordynacji podatkowej wystąpić do SKO z żądaniem uzupełnienia postanowienia co do prawa odwołania. Z możliwości tej nie skorzystał.

Skoro zatem skargi zostały wniesione bez wyczerpania środków zaskarżenia, którym w niniejszej sprawie było zażalenie, to Sąd – na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. – skargi te odrzucił jako niedopuszczalne.