Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2883/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-09-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art 61 par 3, art 61 par 5
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 27 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym ponownego wniosku S. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. D. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2016 r., nr [...] w przedmiocie zobowiązania do powrotu postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 29 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wstrzymał wykonanie zaskarżonej w niniejszej sprawie przez S. D. decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2016 r., nr [...] w przedmiocie zobowiązania cudzoziemca do powrotu.

Na skutek zażalenia wniesionego przez organ Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 maja 2017 r., sygn.. II OZ 448/17, uchylił zaskarżone postanowienie i odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu postanowienia NSA podniósł, że skarżący bardzo ogólnie wskazał na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Nie wykazał, że Skarżący jest jedynym pracującym członkiem rodziny a osiągany przez niego dochód stanowi źródło utrzymania całej rodziny. Jednocześnie NSA wskazał, że nieuwzględnienie wniosku o wstrzymanie nie stoi na przeszkodzie złożenia przez Skarżącego ponownego wniosku należycie umotywowanego.

W piśmie z dnia 14 czerwca 2017 r. Skarżący, reprezentowany przez adwokata, złożył kolejny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podał, że wraz z rodziną traktują Polskę jako ich kraj zamieszkania. Skarżący wraz z żoną synem i synową oraz wnuczką zajmują jedno mieszkanie, wszyscy legalnie przebywają w Polsce. Żona oraz synowa pracują na ¼ etatu, syn zatrudniony jest jako operator myjni i otrzymuje minimalne wynagrodzenie. Członkowie rodziny z uwagi na brak stosownego wykształcenia zawodowego oraz doświadczenia mają ograniczone możliwości znalezienia lepiej płatnej pracy. Podał, że rozlicza swoje podatki w Polsce. Bez wynagrodzenia jakie otrzymuje jego rodzina nie byłaby w stanie opłacić mieszkania nie wspominając o pozostałych kosztach życia. Do wniosku Skarżący dołączył szereg załączników.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Stosowanie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718) Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Stosownie do art. 331 ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz.U. z 2014 r., poz. 1650 ze zm.) w przypadku gdy cudzoziemiec złożył skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego na decyzję o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu wraz z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania, termin dobrowolnego powrotu lub termin przymusowego wykonania tej decyzji z mocy prawa przedłuża się do dnia wydania przez wojewódzki sąd administracyjny postanowienia w sprawie tego wniosku.

W ocenie Sądu podniesione we wniosku okoliczności przemawiają za uwzględnieniem wniosku. Skarżący do wniosku o wstrzymanie wykonania dołączył m.in. umowę najmu lokalu z [...] września 2016 r., z której wynika, że miesięczny czynsz za wynajem lokalu wynosi 1400 zł + koszty opłat mieszkaniowych (413 zł), umowę o pracę żony z wynagrodzeniem 500 zł miesięcznie brutto, umowę o pracy synowej z wynagrodzeniem 1030 zł brutto, umowę o pracę syna z wynagrodzeniem 1750 zł brutto, zeznanie podatkowe PIT 37 za 2016 r., z którego wynika, że osiągnął dochód w wysokości prawie 35000 zł.

W ocenie Sądu przedstawione okoliczności oraz dołączone dokumenty wskazują, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd mogą wywołać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przedstawionych dokumentów wynika, że zarobki żony, syna i synowej Skarżącego wystarczają praktycznie na pokrycie czynszu za mieszkanie. Zarobki Skarżącego umożliwiają zatem zaspokajanie pozostałych potrzeb bytowych. Wykonanie decyzji i wydalenie Skarżącego z terytorium RP pozbawi rodzinę Skarżącego dość znaczących w ich budżecie środków. Znalezienie zaś lepiej płatnej pracy przez pozostałych członków rodziny jest zadaniem trudnym, na co Skarżący wykazał we wniosku. Należy również mieć na uwadze, że w skład rodziny Skarżącego wchodzi małoletnia wnuczka, której również należy zapewnić odpowiednie warunki bytowe. W rezultacie, w razie wykonania zaskarżonej decyzji, może okazać się, że rodzina Skarżącego będzie musiała zacząć korzystać ze środków pomocy socjalnej, lub wręcz zmuszona do powrotu na [...]. Takiego zaś rozstrzygnięcia nie przewiduje zaskarżona decyzja.

Uznając, że Skarżący należycie umotywował ponownie złożony wniosek, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.