Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 580/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-07-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: odrzucono skargę 2 skarżących
zwrócono wpis od skargi

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S., K. S., E. G. i S. G. na uchwałę Rady Gminy w K. nad D. z dnia [...] sierpnia 2007 r. Nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...] postanawia: I. odrzucić skargę E. S. i K. S.; II. zwrócić skarżącym E. S. i K. S. solidarnie kwotę [...](słownie: trzysta) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 5 kwietnia 2018 r. E. S., K. S., E. G. i S. G. – dalej "skarżący", wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę Rady Gminy w K. nad D. z dnia 31 sierpnia 2007 r. Nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego K. nad D. – B. P.. Skargę w imieniu skarżących podpisał R. S..

Starszy Referendarz Sądowy zarządzeniem z dnia 29 maja 2018 r. wezwał R. S. występującego w imieniu skarżących do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: określenie naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżących zaskarżoną uchwałą Rady Gminy K. nad D. z dnia 31 sierpnia 2007 r. oraz przedstawienie dowodu, iż przed wniesieniem skargi na uchwalę Rady Gminy K. skarżący wezwali organ do usunięcia naruszenia prawa z zastrzeżeniem, że w przypadku nieusunięcia wskazanych braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, skarga zostanie odrzucona, stosowanie do treści art. 58 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponadto wezwano R. S. do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżących E. G. oraz S. G. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi – pod rygorem uznania, że nie posiada umocowania do występowania w imieniu tych skarżących przed tut. Sądem.

Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone R. S. w dniu 11 czerwca 2018 r., a zatem termin na dokonanie tej czynności upłynął w dniu 18 czerwca 2018 r.

Mimo upływu zakreślonego terminu, skarżący nie uzupełnił ww. braków oraz nie przedłożył pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżących E. G. i S. G..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Przed przystąpieniem do merytorycznej oceny zasadności skargi, sąd zobowiązany jest do ustalenia jej dopuszczalności. W myśl bowiem art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm., dalej: "p.p.s.a."), skarga podlega odrzuceniu, jeśli jej wniesienie jest niedopuszczalne.

Kontrola sądowa w tym zakresie wykazała, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna.

W dniu 1 czerwca 2017 r. weszła w życie ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935), którą poza przepisami ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego znowelizowano również ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (w art. 9) oraz ustawę o samorządzie gminnym (w art. 2). W myśl jednak art. 17 ust. 1 ustawy nowelizującej, do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu dotychczasowym. Natomiast zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy nowelizującej - art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że skoro w przedmiotowej sprawie zaskarżona uchwała została podjęta w dniu 31 sierpnia 2007 r., to tym samym Sąd zobowiązany był rozpoznać niniejszą skargę przy uwzględnieniu przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jak i przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446 ze zm.), zwanej dalej: "u.s.g." w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 czerwca 2017 r.

Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., w brzmieniu obowiązującym przed omawianą nowelizacją, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.

Kwestię wniesienia skargi na uchwałę organu gminy reguluje art. 101 u.s.g., stanowiący przed dniem 1 czerwca 2017 r., że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.

Z przytoczonych przepisów wynika, że warunkiem wniesienia skargi na uchwałę organu gminy do sądu administracyjnego jest uprzednie wezwanie organu, który wydał uchwałę do usunięcia naruszenia prawa. Wezwany do wykazania powyższej kwestii pełnomocnik, w zakreślonym terminie, który upłynął dnia 18 czerwca 2018 r. nie odpowiedział na wezwanie Sądu. Strona powinna stosować się do wezwań sądu, a tym samym przesłać wszystkie żądane od niej dokumenty oraz uzupełnić wszystkie braki, którymi dotknięte jest złożone przez nią pismo procesowe. Nieuzupełnieniem braków skargi jest nie tylko niewykonanie wezwania w ogóle, ale także jego nieprawidłowe, czy niepełne wykonanie. Mając na uwadze dobro prawem chronione jakim jest prawo do sądu, stronie niewątpliwie należy umożliwić uzupełnienie braków skargi. Jeżeli jednak z takiej możliwości nie skorzystała w sposób odpowiedni, wówczas ponosi konsekwencje procesowe swego zaniedbania. Okoliczność, że strona jest reprezentowana przez pełnomocnika w niczym nie zmienia powyższego, co do znaczenia i charakteru prawa do sądu. Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela (pełnomocnika) i w zakresie jego umocowania powoduje bowiem powstanie praw lub obowiązków bezpośrednio po stronie reprezentowanego. Tym samym wszelkie działania i zaniechania pełnomocnika w podejmowaniu określonych czynności procesowych odnoszą skutek prawny wobec mocodawcy (por. postanowienie NSA z 22 stycznia 2014 r., sygn. akt II GSK 2179/13, LEX nr 1452753).

Wobec powyższego, jak wynika z akt sprawy, skarżący przed wniesieniem skargi nie wykazali, że wezwali organ gminy do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego kwestionowaną uchwałą. Oznacza to, że w konsekwencji skarżący nie spełnili jednego z niezbędnych warunków do wniesienia skargi do sądu, co uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu.

Na marginesie wskazać należy, że R. S. został wezwany do przedłożenia pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżących E. G. i S. G. przed wojewódzkim sądem administracyjnym – pod rygorem uznania, ze nie posiada umocowania do występowania w imieniu tych skarżących. Mimo upływu zakreślonego terminu, R. S. nie przedłożył pełnomocnictwa, o które był wzywany. W związku z powyższym skarżący E. G. i S. G. zostaną wezwani odrębnym pismem do usunięcia braków formalnych skargi.

W tym stanie rzeczy, Sąd skargę E. S. i K. S. odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy p.p.s.a. w związku z art. 101 u.s.g.

W punkcie drugim postanowienia Sąd, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł o zwrocie wpisu sądowego uiszczonego od skargi podlegającej odrzuceniu.