Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 685/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2020-01-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz - Kremis (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn Asesor WSA Wojciech Śnieżyński Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Biłous po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 stycznia 2020r. sprawy ze skargi Z. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie robót budowlanych związanych z remontem dachu budynku mieszkalnego oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z dnia [...].04.2019 r., umorzono postępowanie administracyjne, z uwagi na to, że dalsze jego prowadzenie stało się bezprzedmiotowe, z powodu braku powodów do wdrożenia procedury określonej w art. 51 wobec nie stwierdzenia wykonywania robót budowlanych związanych z remontem dachu budynku mieszkalnego przy ul. [...][...] w [...] w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia, o czym mowa w art. 50 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane.

Na uzasadnienie organ wskazał, że pismem z dnia [...].11.2015 r. Z. M. poinformowała [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, że jej sąsiad remontując dach podniósł jego konstrukcje oraz oparł ją na budynku należącym do niej, co doprowadziło do uszkodzenia tego budynku. Pismem z dnia [...].12.2015 r. DWINB przekazał ten wniosek do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], będącego organem właściwym do jego rozpatrzenia.

W dniu [...] grudnia 2015 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] zawiadomił o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie dotyczącej naruszenia przepisów prawa budowlanego przy wykonywaniu przez A. M. robót związanych z przebudową dachu budynku mieszkalnego przy ul. [...][...] w [...]. W dniu [...] stycznia przeprowadzono oględziny podczas których dokonano pomiaru wysokości budynku nr [...] - wysokość do belki kalenicy wynosi ok. 6,57 m. Ponadto stwierdzono wykonanie okna wyłazowego w połaci od strony podwórza, okna w części strychowej od strony podwórza oraz okna w połaci dachowej od strony ul. [...], okien tych nie ma w projekcie. Podczas przeprowadzonych oględzin A. M. wyjaśnił, że roboty budowlane wykonywał na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę nr [...]. Z. M. wniosła uwagę do protokołu, że przed wykonaniem robót remontowych dachu przez A. M. pomiędzy budynkami nr [...] i nr [...] istniała przestrzeń, a budynki nie przylegały do siebie. W związku z rozbieżnościami pomiędzy wyjaśnieniami A. M. a twierdzeniami Z. M. dotyczącymi kwestii podwyższenia budynku A. M. oraz jego zbliżenia do budynku Z. M., wezwano na przesłuchanie inż. C. J., który pełnił funkcję kierownika budowy przedmiotowej inwestycji. C. J. zeznał do protokołu w dniu [...] kwietnia 2016 r., że: roboty budowlane prowadzone były zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym; ani wysokość dachu, ani też wysokość całego budynku nie została zmieniona; podczas prowadzonych robót zostały wymienione elementy konstrukcyjne dachu, które były zniszczone; elementy konstrukcyjne dachu budynku nr [...] w żaden sposób nie zostały zamocowane do ściany budynku nr [...]. W toku prowadzonego postępowania radca prawny P. S., działając w imieniu Z.M., przesłał do PINB organu potwierdzoną kserokopię ekspertyzy technicznej budynku mieszkalnego nr [...] należącego do Z. M., autorstwa mgr inż. M. K. Po przeanalizowaniu tej ekspertyzy PINB stwierdził, że nie wnosi nic znaczącego, co mogłoby mieć wpływ na podjęcie rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie dotyczącej budynku nr [...]. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] września 2016 r. PINB w [...] wyłączył z tego postępowania wątek sprawy dotyczący samowolnego wykonania okna w części strychowej w ścianie szczytowej budynku od strony nieruchomości nr [...] oraz okna w połaci dachowej budynku od strony [...][...] oraz okna w połaci dachowej budynku od strony [...][...] oraz poinformował, że będzie prowadził w tej sprawie oddzielne postępowanie, znak [...]. Ostatecznie decyzją nr [...] z dnia [...].09.2016 r. PINB w [...] umorzył postępowanie w sprawie naruszenia przepisów prawa budowlanego przy wykonywaniu przez A. M. robót budowlanych związanych z przebudową dachu budynku mieszkalnego przy ul. [...][...] w [...].

Od tej decyzji PINB odwołała się Z. M. reprezentowana przez r. pr. P. S.

Decyzja nr [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r., wydaną na podstawie 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz.U.2018.2096 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania Z. M. reprezentowanej przez r.pr. P. S. od opisanej decyzji utrzymał ją w mocy. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we [...] decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2017 r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W swoim rozstrzygnięciu organ II instancji wskazał, że PINB niejasno określił przedmiot postępowania, nie wynika z niego na podstawie jakich przepisów prawa budowlanego było prowadzone niniejsze postępowanie a nie można stwierdzić braku podstaw do merytorycznego rozpoznania sprawy w przypadku, gdy przedmiot postępowania określony jest w sposób nieczytelny. Ponadto DWINB stwierdził, że PINB błędnie zakwalifikował wykonane roboty budowlane jako remont, bowiem wykonane roboty budowlane noszą znamiona przebudowy, o czym świadczy wykonanie trzech nowych okien, które nie były ujęte w zatwierdzonym projekcie budowlanym. Zdaniem DWINB Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] niesłusznie wyłączył kwestię wykonania okien do odrębnego postępowania. Organ II instancji wskazał, że PINB w [...] powinien przede wszystkim zbadać kwestie wpływu wykonanych przez A. M. robót budowlanych na uszkodzenie budynku przy ul. [...][...] oraz zweryfikować zgodność wykonanych robót z przepisami prawa budowlanego. DWINB stwierdził również, że PINB w zaskarżonej decyzji nie uzasadnił dlaczego przedłożona przez Z. M. ekspertyza nie wnosi nic do postępowania oraz że nie wziął pod uwagę pisma skarżącej z dnia [...] sierpnia 2016 r., którym odniosła się do zebranych w sprawie materiałów dowodowych.

Postanowieniem nr [...] z dnia [...] września 2017 r. PINB zmienił przedmiot postępowania na postępowanie w sprawie wykonywania robót budowlanych związanych z remontem dachu budynku mieszkalnego przy ul. [...][...] w [...], w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia, czyli w kierunku zastosowania przepisów określonych w art. 51 w związku z wykonaniem robót budowlanych w sposób określony w art. 50 ustawy Prawo budowlane. W efekcie przeprowadzonych w toku postępowania oględzin dokonano porównania stanu faktycznego robót z zatwierdzonym projektem budowlanym, będącym załącznikiem do decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia [...] października 2006 r. Stwierdzono, że wykonane okna, tj.: okno wyłazowe w połaci dachowej od strony podwórza, okno w ścianie szczytowej w części strychowej budynku oraz okno w połaci dachowej od strony ul. [...], nie były ujęte w zatwierdzonym projekcie budowlanym, a na ich wykonanie inwestor nie uzyskał odrębnego pozwolenia na budowę, ani decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. W związku z tym, że inwestor na roboty polegające na remoncie więźby dachowej posiada pozwolenie na budowę, po przeanalizowaniu kwestii wykonanych okien PINB stwierdził, że do robót polegających na wykonaniu okna w części strychowej ściany szczytowej oraz w połaci dachowej będą miały zastosowanie inne tryby postępowania i inna podstawa prawna niż do kwestii wykonania remontu dachu i wykonania okna wyłazowego w połaci dachowej od strony podwórza czyli części dachu, co do której inwestor uzyskał pozwolenie na remont dachu. Dlatego też, jak już wspomniano wcześniej, postanowieniem nr [...] z dnia [...].09.2016 r. wyłączono zagadnienie obejmujące samowolne wykonanie okna w części strychowej w ścianie szczytowej budynku od strony nieruchomości nr [...] oraz okna w połaci dachowej budynku od strony ul. [...], do odrębnego postępowania, znak [...]. W toku tego postępowania, po otrzymaniu pozytywnej oceny technicznej odnośnie wykonania tych okien, decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2016 r. umorzono prowadzone postępowanie administracyjne z powodu braku uzasadnienia do wdrożenia procedury naprawczej z art. 51 ust. 1. Decyzja ta jest obecnie prawomocna.

Natomiast wątek dotyczący wykonania okna wyłazowego w połaci dachowej od strony podwórza pozostawiono w niniejszym postępowaniu i uczyniono przedmiotem rozważania pod kątem przebudowy oraz istotnych odstępstw od warunków pozwolenia na budowę, zatwierdzonego projektu budowlanego lub przepisów. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] września 2017 r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] nałożył na G. i A. M. obowiązek dostarczenia oceny technicznej wykonanych robót budowlanych, polegających na remoncie dachu budynku przy ul. [...][...] w [...]. W dniu [...] stycznia 2018 r. ta ocena techniczna została przedłożona. Autor oceny mgr inż. K. B. stwierdził, że: ściana przylegająca do budynku nr [...] od wewnątrz jest jeszcze bez naprawy wypraw tynkarskich, w stanie pierwotnym bez śladów ingerencji w pierwotny materiał muru; strop nad parterem bez śladów ingerencji w jego konstrukcję; na dachu dokonano wymiany materiału stropu pierwotnego (drewno na drewno), wykonano dach drewniany jętkowy (kleszcze), dwuspadowy, o nachyleniu zgodnym z projektem i pozwoleniem na budowę, dach pokryto blachodachówką. Oceniający stwierdził, że: inwestorzy dokonali remontu dachu (elementów konstrukcji dachu oraz pokrycia) wymieniając uszkodzone elementy więźby dachowej oraz pokrycie dachu z dachówki cementowej na pokrycie z blachy; budynek remontowany stanowi budynek mieszkalny w zabudowie bliźniaczej; wysokość dachu budynku nie została zwiększona, poziom górnej połaci dachowej pozostał na tej samej wysokości; w wyniku wykonanych robót budowlanych nie został przebudowany budynek nr [...] w zakresie zamurowania przestrzeni pomiędzy budynkiem nr [...] i budynkiem nr [...] (nie nastąpiło "doklejenie" ścian i dachu budynku nr [...] do budynku nr [...] przy " ul. [...] w [...]); brak jest fizycznie możliwości, aby budynek został przysunięty w kierunku budynku nr [...]; wykonany zakres prac jest bez znaczenia dla budynku [...], a powoduje zmniejszenie obciążeń na fundamenty i ściany budynku poddawanego remontowi, nie ma więc możliwości, aby powstałe zawilgocenia czy spękania budynku nr [...] spowodowane były prowadzonymi robotami związanymi z remontem dachu budynku nr [...]; brak jest wpływu wykonanych robót budowlanych na budynek sąsiedni przy ul. [...][...], a w szczególności na jego stan techniczny i powstanie zawilgoceń oraz pęknięć na ścianie budynku nr [...] przyległej do budynku nr [...]; przeprowadzone roboty budowlane są zgodne z przepisami ustawy Prawo budowlane oraz przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W toku prowadzonego postępowania administracyjnego włączono do akt sprawy protokół przesłuchania R. P. (karta akt sprawy nr 49a), wskazanego przez Z. M. jako świadka w innej sprawie, znak [...], dotyczącej stanu technicznego lokalu mieszkalnego zajmowanego przez Z. M., w budynku mieszkalnym przy ul. [...][...] w [...]. Świadek ten zeznał do protokołu w dniu [...] stycznia 2018 r., że był właścicielem budynku przy ul. [...][...] w [...] i w tym czasie pomiędzy tym budynkiem a budynkiem nr [...] była przerwa wynosząca ok. 40 cm. W dniu [...] lutego 2018 r., PINB uzyskał z Wydziału Geodezji, Katastru i Nieruchomości Starostwa Powiatowego w [...] archiwalne materiały geodezyjne dotyczące budynków obecnie nr [...] i [...] przy ul. [...] w [...]: "Projekt podziału nieruchomości" z 1976 r. oraz szkic połowy z 1981 r. (karta akt nr 50a - 50c). Z analizy otrzymanych dokumentów wynika, że na projekcie podziału nieruchomości widoczne są oba budynki i widać, że przylegają one do siebie. Na szkicu polowym oraz na mapie sytuacyjnej autoryzowanej przez Starostę [...] uwidoczniony jest budynek nr [...] przylegający do budynku oznaczonego nr [...], obecnie posiadającego nr [...] i widać, że budynki te są posadowione na granicy. W toku postępowania A. M. złożył w Powiatowym Inspektoracie w dniu [...] lutego 2018 r. pismo, w którym wniósł o przesłuchanie wskazanych przez siebie świadków, wymieniając w tym piśmie nazwiska i adresy tych świadków. PINB dokonał przesłuchania wskazanych świadków. Z. M. jako świadek zeznał do protokołu w dniu [...] lutego 2018 r., że: "Ok. 30-40 lat temu zastanawiałem się nad kupnem budynku, w którym obecnie mieszka Pani Z. M. Był to wówczas budynek bardzo zrujnowany, w złym stanie technicznym. Prawdopodobnie pierwotnie był to kiedyś budynek gospodarczy, a nie mieszkalny. Wówczas budynek ten nie miał dachu ani stropu. Między tym budynkiem a budynkiem należącym obecnie do Pana M. nie było żadnej przerwy. Oba budynki przylegały do siebie". Pan W. D. jako świadek zeznał do protokołu w dniu [...] marca 2018 r" że: "Na ul. [...][...] zamieszkiwałem od maja 1966 r. W 1966 r. budynek przy ul. [...][...] był w stanie ruiny. Między budynkami [...] i [...] przy ul. [...] w [...] nigdy nie było przerwy, budynek [...] przylegał bezpośrednio do budynku mieszkalnego nr [...] należącego do Państwa M. Jednocześnie wyjaśniam, że w latach 70 ubiegłego wieku budynek [...] został wyremontowany przez pana S. L., który założył w tym budynku hodowlę pieczarek". Pani J. M. jako świadek zeznała do protokołu w dniu [...] marca 2018 r., że: " Mieszkam od dziecka przy ul. [...][...] w [...]. Pomiędzy budynkami nr [...] i nr [...] nigdy nie było żadnej przerwy, bo budynki te przylegały do siebie. Budynek, w którym obecnie mieszka Pani M. przez wiele lat był w bardzo złym stanie technicznym, nie miał dachu, ściany były częściowo zawalone, rosły na nim młode drzewka". Pani U. S. jako świadek zeznała do protokołu w dniu [...] marca 2018 r., że: "Od urodzenia mieszkam w sąsiedztwie budynku Pani Z. M. Pomiędzy budynkami nr [...] i nr [...] nigdy nie było żadnej przerwy. Oba budynki - i budynek Pana M. i budynek Pani M. zawsze przylegały do siebie. Budynek, który obecnie należy do Pani M. był w złym stanie technicznym, był częściowo zrujnowany. Pan, który kupił ten budynek wyremontował tą ruinę wstawiając klamry aby budynek się nie rozszedł. Bzdurą jest, że budynek Pana M. został przysunięty do budynku Pani M. Nigdy tam nie było żadnego przejścia ani przerwy między budynkami. Logiczne jest, że gdyby Pan M. chciał przysunąć swój budynek do budynku Pani M. musiałby zrobić jakąś dobudówkę lub dobudować nowe ściany". Pani Z. M. jako świadek zeznała do protokołu w dniu [...] marca 2018 r., że: "Mieszkam od 36 lat przy ul. [...]. Pomiędzy budynkami nr [...] i nr [...] przy ul. [...] w [...] nigdy nie było żadnej przerwy. Oba te budynki zawsze przylegały do siebie. Budynek, w którym obecnie mieszka Pani M. kiedyś był budynkiem gospodarczym, który został przerobiony na mieszkanie". Pan G. M. jako świadek zeznał do protokołu w dniu [...] marca 2018 r., że mieszka przy ul. [...] od początku lat 80-tych i od kiedy pamięta budynek Pani M. i Pana M. zawsze przylegały do siebie, nigdy nie było przerwy między tymi budynkami. Pan M. R. jako świadek zeznał do protokołu w dniu [...] marca 2018 r., że mieszka przy ul. [...] od lat 80-tych i pomiędzy budynkami nr [...] i nr [...] nigdy nie było żadnej przerwy, budynki te przylegały do siebie. Pan C. J. jako świadek zeznał do protokołu w dniu [...] marca 2018 r., że mieszka przy ul. [...] od 1983 r., pomiędzy budynkami Pani M. i Pana M. nie było przerwy, oba budynki przylegały do siebie. Pan Z. O. jako świadek zeznał do protokołu w dniu [...] marca 2018 r., że mieszka od urodzenia przy ul. [...], pomiędzy budynkiem Pana M. i Pani M. nigdy nie było przerwy, budynki te przylegały do siebie. Pan L. J. jako świadek zeznał do protokołu w dniu [...] marca 2018 r., że: "Budynek nr [...] przy ul. [...] w [...] należał kiedyś do Nadleśnictwa [...], w budynku tym mieściła się kancelaria nadleśnictwa, w której pracowałem. Wg. mojej wiedzy pomiędzy budynkami nr [...] i nr [...] nie było przerwy. Oba budynki przylegały do siebie". Pan A. K. jako świadek zeznał do protokołu w dniu [...] marca 2018 r., że: "Od dziecka mieszkałem w sąsiedztwie budynku przy ul. [...][...] w [...]. Budynek ten pierwotnie był budynkiem gospodarczym, dopiero później został wyremontowany i przekształcony na budynek mieszkalny. Pomiędzy budynkiem nr [...] i nr [...] nigdy nie było przerwy. Zawsze oba te budynki przylegały do siebie. Pan A. C. jako świadek zeznał do protokołu w dniu [...] marca 2018 r., że mieszka od dzieciństwa przy ul. [...], budynki Pani M. i Pana M. przylegały do siebie, nie było pomiędzy nimi żadnej przerwy. Pan T. C. jako świadek zeznał do protokołu w dniu [...] marca 2018 r., że: "Mieszkam od urodzenia przy ul. [...] w [...]. Pomiędzy budynkami nr [...] i nr [...] nigdy nie było przerwy. Budynki te zawsze przylegały do siebie. Budynek Pani M. pierwotnie nie był budynkiem mieszkalnym tylko był budynkiem gospodarczym". Pani B. D. jako świadek zeznała do protokołu w dniu [...] marca 2018 r., że: "Mieszkałam jako dziecko przy ul. [...] i wyprowadziłam się stamtąd po wyjściu za mąż. Budynek należący obecnie do Pani M. był kiedyś budynkiem gospodarczym, jego stan techniczny był bardzo zły, budynek miał zawalony dach, rosły na nim drzewka. Pomiędzy budynkami nr [...] i nr [...] nigdy nie było przerwy. Oba budynki przylegały do siebie". Pani W. O. jako świadek zeznała do protokołu w dniu [...] marca 2018 r., że budynek przy ul. [...][...] był jej domem rodzinnym i mieszkała w nim do 1988 r., a budynki nr [...] i nr [...] przy ul. [...] przylegały do siebie ścianami (ściany budynków się stykały) w ten sposób, że prawie cała ściana szczytowa północna budynku nr [...] stykała się z częścią ściany bocznej południowej budynku nr [...]. Pani W. Ś. jako świadek zeznała do protokołu w dniu [...] kwietnia 2018 r., że: "Mieszkałam przy ul. [...][...] w [...] do zeszłego roku. Wg. mojej wiedzy pomiędzy budynkiem Pana M. a budynkiem Pani M. nie było żadnej przerwy. Oba budynki przylegały do siebie. Budynek Pana M. jest budynkiem starym, poniemieckim, więc niemożliwe jest żeby został przysunięty do budynku Pani M.". W dniu [...] lutego 2018 r. wpłynęło do PINB pismo z dnia [...] lutego 2018 r. radcy prawnego P. S. - pełnomocnika Z. M., w którym zawarł on swoje uwagi i zastrzeżenia dotyczące przedłożonej do akt sprawy oceny technicznej robót remontowych dachu budynku nr [...] przy ul. [...] w [...], autorstwa mgr inż. K. B. Wnoszący zarzuca w tym piśmie, że: "(...) nie wskazano na podstawie jakich badań stwierdzono klasę zarówno użytej cegły, jak i zaprawy cementowo - wapiennej. Ponadto opisując konstrukcję dachu ocenianego budynku wskazano, iż (...) wykonano dach jętkowy (kleszcze), dwuspadowy o nachyleniu zgodnym z projektem i pozwoleniem na budowę. Podnieść jednak należy, że w stwierdzeniu tym istnieje sprzeczność, bowiem czym innym jest dach jętkowy, a czym innym dach kleszczowy. (...) Ponadto nie sposób zgodzić się z twierdzeniem, iż nachylenie dachu jest zgodne z projektem i pozwoleniem na budowę, ponieważ ocena nie wskazuje żadnych danych liczbowych w tym przedmiocie, a ponadto nie załączono do niej żadnych dokumentów w tym przedmiocie. (...) inwestorzy nie dokonali remontu dachu lecz jego gruntownej przebudowy, w szczególności zmieniając konstrukcję dachu, zwiększając tym samym wysokość jak i powierzchnię dachu oraz jego pokrycie. Twierdzenia zawarte w przedłożonej ocenie stanu technicznego są więc nieuzasadnione i nieprawdziwe. (...) Strona postępowania zaprzecza również, aby budynki mieszkalne przy ul. [...][...] i [...] w [...] były budynkami bliźniaczymi. (...) przedmiotowe budynki nie stanowią zabudowy bliźniaczej. (...) nieprawdziwe jest twierdzenie, że podczas wykonywanych robót budowlanych wysokość dachu budynku nr [...] nie została zwiększona. Wskazać bowiem należy, że konstrukcja dachu budynku nr [...] w wyniku przebudowy została oparta na ścianie nośnej budynku nr [...] (...). Nieprawdą jest również stwierdzenie, że w wyniku wykonanych robót nie został przebudowany budynek nr [...] w zakresie zamurowania przestrzeni pomiędzy budynkiem nr [...] i nr [...], ponieważ autor opinii nie wykonał w tym przedmiocie żadnych badań, a ponadto z innych środków dowodowych, w tym zeznań R. P., który zeznał w dniu [...] stycznia 2018 r., że w czasie kiedy był właścicielem budynku przy ul. [...][...] istniała przerwa pomiędzy oboma budynkami. Strona postępowania nie zgadza się również z wnioskiem, że wykonane roboty budowlane nie wpłynęły na stan techniczny budynku przy ul. [...] [...] (...) ściana budynku nr [...] została podcięta w celu umieszczenia blaszanego opierzenia, po którym spływają wody opadowe, co przyczynia się do zawilgocenia budynku strony postępowania. Ponadto wykonane roboty doprowadziły do uszkodzenia budynku przy ul. [...][...]. Błędne jest również twierdzenie, iż "przeprowadzone roboty są zgodne z przepisami ustawy Prawo budowlane oraz z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie". Przeprowadzone przez inwestorów roboty budowlane zostały wykonane niezgodnie z obowiązującymi przepisami, bowiem stanowiły w istocie przebudowę, a nie remont dachu (...), na którą inwestorzy nie uzyskali pozwolenia odpowiedniego organu. Zmiana konstrukcji i kształtu dachu, wybudowanie naświetla z oknami do nowopowstałych powierzchni na poddaszu nie może być bowiem zakwalifikowana jako remont. (...) sporządzona ocena stanu technicznego budynku mieszkalnego jednorodzinnego położonego w [...], ul. [...][...] nie może stanowić wiarygodnego dowodu w ramach niniejszego postępowania. Ilość i znaczenie błędów zawartych w przedmiotowej opinii, dyskwalifikuje ją jako środek dowodowy mogący stanowić podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie." W związku z tymi uwagami, pismem z dnia [...] lutego 2018 r., znak [...], PINB wezwał mgr inż. K. B., autora oceny technicznej do stawienia się celem złożenia wyjaśnień. W dniu [...] marca 2018 r. K. B. złożył do protokołu stosowne wyjaśnienia, stwierdzając, że: "(...) zarówno klasę cegły, jak i zaprawy określiłem na podstawie badań makroskopowych, o czym poinformowałem na str. 7 opracowania. Odnosząc się do twierdzenia strony, że w ocenie istnieje sprzeczność odnośnie określenia rodzaju konstrukcji dachu wyjaśniam, że w swoim opracowaniu nie użyłem stwierdzenia, że dach ma konstrukcję kleszczową. Użyłem stwierdzenia: "Wykonano drewniany jętkowy (kleszcze)". Oznacza to, że wykonany dach ma konstrukcje jętkową, gdzie jętkę wykonano z podwójnego układu desek, co tworzy kleszcze. Jest to rozwiązanie dopuszczalne i ogólnie stosowane. Konstrukcja dachu jest wykonana zgodnie z obowiązującymi przepisami, nie stwarza zagrożenia, a całość obciążeń dachu jest przekazywana na ściany budynku nr [...], a nie na budynek sąsiedni. Odnośnie użycia zwrotu, że budynek nr [...] i nr [...] są w zabudowie bliźniaczej wyjaśniam, że w przepisach prawa budowlanego nie ma definicji zabudowy bliźniaczej, wg. mnie z zabudową bliźniaczą mamy do czynienia gdy obiekty powstają na granicy działki, przylegając do siebie, stąd użyte przeze mnie w opracowaniu określenie "zabudowa bliźniacza". Klasyfikacja rodzaju zabudowy nie ma wpływu na stan techniczny obu budynków ani na wykonany remont dachu budynku nr [...]. Odnośnie mojego stwierdzenia że nie został przebudowany budynek nr [...] w zakresie zamurowania przestrzeni między budynkami nr [...] i nr [...] wyjaśniam, że nie stwierdziłem takiego zamurowania, ani też jakichkolwiek symptomów wskazujących na to, że takiego zamurowania dokonano".

Decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2018 r. PINB w [...] umorzył postępowanie administracyjne, z uwagi na to, że dalsze jego prowadzenie stało się bezprzedmiotowe, z powodu braku powodów do wdrożenia procedury określonej w art. 51 wobec nie stwierdzenia wykonywania robót budowlanych związanych z remontem dachu budynku mieszkalnego przy ul. [...][...] w [...] w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia, o czym mowa w art. 50 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane.

Od tej decyzji odwołanie w ustawowym terminie wniosła Z. M. reprezentowana przez r.pr. P. S. zastępowanego przez r.pr. P. K. - K.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we [...] decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2018 r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W swoim rozstrzygnięciu organ II instancji wskazał, że w przedmiotowym postępowaniu organu I instancji doszło do naruszenia art. 10 § 1 w zw. z art. 79 § 1 poprzez pozbawienie skarżącej możliwości brania czynnego udziału na każdym etapie postępowania administracyjnego, poprzez niezawiadomienie skarżącej o przesłuchaniu świadków. Stąd też DWINB wskazał, że czynność tę należy powtórzyć.

Biorąc pod uwagę wskazania [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we [...], PINB ponownie wezwał wszystkich świadków w niniejszej sprawie do złożenia wyjaśnień. Pismem z dnia [...] września 2018 r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] zwrócił się do PINB w [...] z prośbą o ponowne przesłuchanie świadka – R. P. w obecności stron niniejszego postępowania. Pismem z dnia [...] września 2018 r., w [...] zwrócił się do PINB w [...] z prośbą o przesłuchanie świadka W. O. w obecności stron niniejszego postępowania. Kolejnymi pismami z dnia [...] września 2018 r. wezwano wszystkich wskazanych wcześniej przez Z. M. i A. M. świadków do stawienia się w siedzibie PINB celem złożenia wyjaśnień. Pismem z dnia [...] września 2018r., zawiadomiono strony niniejszego postępowania o terminach przeprowadzenia dowodów z przesłuchań poszczególnych świadków. Pismem z dnia [...] października 2018 r., pełnomocnik Z. M.— radca prawny P. S. wniósł o zadanie przesłuchiwanym świadkom przesłanych pytań oraz o przeprowadzenie ponownych oględzin nieruchomości państwa M. W tym piśmie pełnomocnik strony wniósł również o przesłuchanie dodatkowych, wskazanych w tym piśmie świadków: Pana L., Pani D. B. i Pani H. K. Pismem z dnia [...] października 2018 r., organ I instancji wezwał Z. M. do podania imienia Pana L. oraz dokładnych adresów wskazanych przez nią świadków. Pismem z dnia [...] października 2018 r. pełnomocnik Z. M. - radca prawny P. S. wskazał adresy świadków: S. L., H. K. i D. B. PINB pismami z dnia [...] listopada 2018 r., wezwał wskazanych świadków do stawienia się celem złożenia wyjaśnień. Wezwanie skierowane do D. B. zostało zwrócone przez Pocztę Polską z adnotacją, że podany adres jest błędny. W związku z tym, organ I instancji wezwał Z. M. do wskazania właściwego adresu D. B. Pismo to pozostało bez odpowiedzi, co uniemożliwiło organowi I instancji przesłuchanie tego świadka.

Pismem z dnia [...] listopada 2018 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] przesłał do PINB w [...] protokół przesłuchania W. O. wraz z dokumentami świadczącymi o tym, że strony postępowania zostały zawiadomione o terminie przesłuchania tego świadka. Na przesłuchanie nie stawiły się strony niniejszego postępowania. Świadek zeznała do protokołu, że budynek nr [...] jest jej domem rodzinnym; od kiedy pamięta budynki nr [...] i nr [...] przylegały do siebie. Pismem z dnia [...] stycznia 2019 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] poinformował PINB w [...], że nie dokonał ponownego przesłuchania świadka – R. P. w obecności stron postępowania, ponieważ świadek ten nie podejmował w terminie wezwań do stawienia się na przesłuchania (trzykrotne wezwanie). W dniu [...] października 2018 r. przesłuchano ponownie Z. M. Na przesłuchanie nie stawiły się strony niniejszego postępowania. Świadek zeznał do protokołu, że potwierdza swoje wcześniejsze zeznania (zeznania złożone w dniu [...] lutego 2018r.). Ze złożonych zeznań wynika, że: ok. 30-40 lat temu zastanawiał się nad kupnem budynku, w którym obecnie mieszka Z. M., był to wówczas budynek bardzo zrujnowany, w złym stanie technicznym, prawdopodobnie pierwotnie był to kiedyś budynek gospodarczy, a nie mieszkalny, wówczas budynek ten nie miał dachu ani stropu, między tym budynkiem a budynkiem należącym obecnie do Pana M. nie było żadnej przerwy, oba budynki przylegały do siebie. W dniu [...] października 2018 r. przesłuchano J. M. Na przesłuchanie nie stawiły się strony niniejszego postępowania. Świadek zeznała, że potwierdza swoje wcześniejsze zeznania (zeznania złożone w dniu [...] marca 2018 r.). Ze złożonych zeznań wynika, że: mieszka od dziecka przy ul. [...][...] w [...], pomiędzy budynkami nr [...] i nr [...] nigdy nie było żadnej przerwy, bo budynki te przylegały do siebie, budynek, w którym obecnie mieszka Pani M. przez wiele lat był w bardzo złym stanie technicznym, nie miał dachu, ściany były częściowo zawalone, rosły na nim młode drzewka. W dniu [...] października 2018 r. przesłuchano U. S. Na przesłuchanie nie stawiły się strony niniejszego postępowania. Świadek zeznała do protokołu, że potwierdza swoje wcześniejsze zeznania (zeznania złożone w dniu [...] marca 2018 r.). Ze złożonych zeznań wynika, że: od urodzenia mieszka w sąsiedztwie budynku Z. M., pomiędzy budynkami nr [...] i nr [...] nigdy nie było żadnej przerwy, oba budynki zawsze przylegały do siebie, budynek, który obecnie należy do Pani M. był w złym stanie technicznym, był częściowo zrujnowany; nigdy tam nie było żadnego przejścia ani przerwy między budynkami. W dniu [...] października 2018 r. przesłuchano Z. M. Na przesłuchanie nie stawiły się strony niniejszego postępowania. Świadek zeznała do protokołu, że potwierdza swoje wcześniejsze zeznania (zeznania złożone w dniu [...] marca 2018 r.). Ze złożonych zeznań wynika, że: mieszka od 36 lat przy ul. [...], pomiędzy budynkami nr [...] i nr [...] przy ul. [...] w [...] nigdy nie było żadnej przerwy, oba te budynki zawsze przylegały do siebie, budynek, w którym obecnie mieszka Pani M. kiedyś był budynkiem gospodarczym, który został przerobiony na mieszkanie. W dniu [...] października 2018 r. przesłuchano W. D. Przesłuchanie przeprowadzono w obecności strony – Z. M. oraz jej pełnomocnika — D. M. K. Świadek zeznał do protokołu, że potwierdza swoje wcześniejsze zeznania (zeznania złożone w dniu [...] marca 2018 r.). Ze złożonych zeznań wynika, że: między budynkami [...] i [...] przy ul. [...] w [...] nigdy nie było przerwy, budynek [...] przylegał bezpośrednio do budynku mieszkalnego nr [...] należącego do Państwa M. W dniu [...] października 2018 r. przesłuchano C. J. w obecności Z. M. oraz jej pełnomocnika – D. M. K. Świadek zeznał do protokołu, że potwierdza swoje wcześniejsze zeznania (zeznania złożone w dniu [...] marca 2018 r.). Ze złożonych zeznań wynika, że mieszka przy ul. [...][...] od 1983 r., pomiędzy budynkami Pani M. i Pana M. nie było przerwy, a oba budynki przylegały do siebie. W dniu [...] października 2018 r. przesłuchano A. C. w obecności strony – Z. M. oraz jej pełnomocnika D. M. K. Świadek zeznał do protokołu, że potwierdza swoje wcześniejsze zeznania (zeznania złożone w dniu [...] marca 2018 r.). Z zeznań wynika, że: mieszka od dzieciństwa przy ul. [...], budynki Pani M. i Pana M. przylegały do siebie, nie było pomiędzy nimi żadnej przerwy. W dniu [...] października 2018 r. przesłuchano T. C. w obecności Z. M. oraz jej pełnomocnika D. M. K. Świadek zeznał do protokołu, że potwierdza swoje wcześniejsze zeznania (zeznania złożone w dniu [...] marca 2018 r.). Z zeznań wynika, że: pomiędzy budynkami Pana M. i Pani M. nigdy nie było przerwy, oba budynki przylegały do siebie. W dniu [...] października 2018 r. przesłuchano B. D. w obecności Z. M. oraz jej pełnomocnika D. M. K. Świadek zeznała do protokołu, że potwierdza swoje wcześniejsze zeznania (zeznania złożone w dniu [...] marca 2018 r.). Z zeznań wynika, że: mieszkała jako dziecko przy ul. [...] i wyprowadziła się stamtąd po wyjściu za mąż, budynek należący obecnie do Pani M. był kiedyś budynkiem gospodarczym, jego stan techniczny był bardzo zły, budynek miał zawalony dach, rosły na nim drzewka; pomiędzy budynkami nr [...] i nr [...] nigdy nie było przerwy, oba budynki przylegały do siebie. W dniu [...] października 2018 r. przesłuchano L. J. w obecności Z. M. oraz jej pełnomocnika D. M. K. Świadek zeznał do protokołu, że potwierdza swoje wcześniejsze zeznania (zeznania złożone w dniu [...] marca 2018 r.). Z zeznań wynika, że: budynek nr [...] przy ul. [...] w [...] należał kiedyś do Nadleśnictwa [...], w budynku tym mieściła się kancelaria nadleśnictwa, w której pracował, wg. jego wiedzy pomiędzy budynkami nr [...] i nr [...] nie było przerwy, a oba budynki przylegały do siebie. W dniu [...] października 2018 r. przesłuchano M. R. w obecności Z. M. oraz jej pełnomocnika D. M. K. Świadek zeznał do protokołu, że potwierdza swoje wcześniejsze zeznania (zeznania złożone w dniu [...] marca 2018 r.). Z zeznań wynika, że mieszka przy ul. [...] od lat 80-tych i pomiędzy budynkami nr [...] i nr [...] nigdy nie było żadnej przerwy, a budynki te przylegały do siebie. W dniu [...] października 2018 r. przesłuchano A. K. Na przesłuchanie nie stawiły się strony niniejszego postępowania. Świadek zeznał do protokołu, że podtrzymuje swoje wcześniejsze zeznania (zeznania złożone w dniu [...] marca 2018 r.). Z zeznań wynika, że od kiedy pamięta pomiędzy budynkami Pani M. i Pana M. nie było przerwy, a budynki przylegały do siebie. W dniu [...] października 2018 r. przesłuchano G. M. Na przesłuchanie nie stawiły się strony niniejszego postępowania. Świadek zeznał do protokołu, że podtrzymuje swoje wcześniejsze zeznania (zeznania złożone w dniu [...] marca 2018 r.). Z zeznań wynika, że pomiędzy budynkami Pani M. i Pana M. nie było przerwy i od kiedy pamięta budynki przylegały do siebie. W dniu [...] listopada 2018 r. Przesłuchano W. Ś. Na przesłuchanie nie stawiły się strony niniejszego postępowania. Świadek zeznała do protokołu, że podtrzymuje swoje wcześniejsze zeznania (zeznania złożone w dniu [...] kwietnia 2018 r.). Z zeznań wynika, że pomiędzy budynkami Pana M. i Pani M. odkąd pamięta nie było przerwy, a oba budynki przylegały do siebie. W dniu [...] grudnia 2018 r. przesłuchano Z. O. Na przesłuchanie nie stawiły się strony niniejszego postępowania. Świadek zeznał do protokołu, że podtrzymuje swoje wcześniejsze zeznania (zeznania złożone w dniu [...] marca 2018 r.). Z zeznań wynika, że pomiędzy budynkami Pana M. i Pani M. od strony ulicy nie było przerwy, a oba budynki przylegały do siebie. W toku prowadzonego postępowania administracyjnego przesłuchano dwóch spośród trzech nowych świadków wskazanych przez Z. M. Nie udało się wezwać na przesłuchanie D. B., ponieważ adres tego świadka wskazany przez Z. M. okazał się błędny, a właściwego adresu strona nie wskazała. H. K. przesłuchana w dniu [...] grudnia 2018 r. w obecności strony A. M. zeznała do protokołu przesłuchania, że: "Pomiędzy budynkami Pani M. i Pana M. wg. mnie kiedyś była przerwa. Teraz tej przerwy nie ma, prawdopodobnie Pan M. przysunął swój budynek do budynku Pani M. Wg. mnie budynek Pana M. był kiedyś niższy, a teraz jest wyższy. Swoją wiedzę o tej sprawie czerpię stąd, że często przechodzę ul. [...]". S. L. przesłuchiwany w dniu [...] stycznia 2019 r. w obecności A. M., zeznał do protokołu, że: "Byłem w latach 70-tych właścicielem budynku, który obecnie należy do Pani Z. M. Budynki Pana A. M. i Pani Z. M. przylegały do siebie, nie było pomiędzy nimi przerwy. Budynek przy ul. [...][...], który kupiłem był kiedyś budynkiem fabryki torebek papierowych. Ode mnie kupił ten budynek R. P. Ponadto ja nigdy nie remontowałem ani nie budowałem ściany od strony budynku nr [...], należącego do M., ściana pozostała przeze mnie nienaruszona". Przed wydaniem decyzji, umożliwiając stronom wypowiedzenie się co od zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań w sprawie, PINB powiadomił strony pismem z [...] marca 2019 roku zgodnie z art. 10 § 1 k.p.a. o możliwości skorzystania z powyższych uprawnień.

Następnie, biorąc pod uwagę całość zebranego materiału dowodowego PINB w [...] decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r. umorzył postępowanie administracyjne w sprawie, z uwagi na to, że dalsze jego prowadzenie stało się bezprzedmiotowe, z powodu braku powodów do wdrożenia procedury określonej wart. 51 wobec nie stwierdzenia wykonywania robót budowlanych związanych z remontem dachu budynku mieszkalnego przy ul. [...][...] w [...] w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia, o czym mowa w art. 50 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane.

Od decyzji powyższej w ustawowym terminie wniosła Pani Z. M. reprezentowana przez r.pr. P. S.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru stwierdził, że zaskarżona decyzja wydana została na podstawie art. 105 § 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego zgodnie z którym "gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości lub w części". Z bezprzedmiotowością postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 105 § 1 kpa mamy do czynienia wówczas, gdy odpadł jeden z konstytutywnych elementów sprawy administracyjnej. Innymi słowy, z bezprzedmiotowością postępowania mamy w szczególności do czynienia wówczas, gdy w sposób oczywisty organ stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Organ I instancji uznał, że taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Stanowisko to organ odwoławczy w pełni podtrzymuje. W tej sprawie należy zauważyć, że inwestor prowadził niniejszy remont na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę nr [...] z dnia [...].10.2006 r., którą zatwierdzono projekt budowlany autorstwa mgr inż. arch. R. M. i mgr inż. P. J. W projekcie tym (karta akt PINB nr 15 - strona 5 projektu budowlanego) projektanci zaprojektowali wymianę elementów konstrukcyjnych dachu z jednej strony budynku, przy czym, jak określili projektanci, nie wykluczono wymiany innych elementów dachu, co do których nie można było zdecydować w tej chwili czy muszą być wymienione. W opisie projektanci zawarli informację, że na projekcie zaznaczono graficznie elementy konstrukcji, które muszą ulec wymianie. Analizując ten projekt stwierdzono, że na rysunku więźby zaznaczono elementy konstrukcji dachu podlegające wymianie na całej połaci dachu od strony podwórza. Na tym rysunku projektanci wyraźnie oznaczyli połać dachu od strony ul. [...], że "więźba dachowa bez zmian" (karta akt nr 15 rys. nr 2 projektu budowlanego). Co do lukarn, których wykonanie skarżąca wskazała jako samowolne, zauważyć należy, że w tym projekcie budowlanym w opisie technicznym przed wykonaniem remontu opisano, że "dach dwuspadowy z lukarnami", co świadczy o ich wcześniejszym istnieniu. A zatem nie można uznać remontu za samowolę budowlaną. Odnosząc się do kwestii podwyższenia dachu organ po analizie akt niniejszej sprawy, uznał, iż nie doszło do podwyższenia dachu. Po pierwsze z fotografii wykonanej przed i po remoncie nie wynika, aby doszło do podwyższenia, po drugie inż. C. J., który pełnił funkcję kierownika budowy tej inwestycji, zeznał do protokołu w dniu [...] kwietnia 2016 r" że: roboty budowlane prowadzone były zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym; ani wysokość dachu, ani też wysokość całego budynku nie została zmieniona", po trzecie mgr inż. K. B. w ocenie stanu technicznego budynku mieszkalnego jednorodzinnego stwierdził, że "wysokość, dachu budynku nie została zwiększona, poziom górnej połaci dachowej pozostał na tej samej wysokości". Ani organ I instancji ani z oceny technicznej nie wynika, aby roboty były wykonane nieprawidłowo i naruszały jakiekolwiek przepisy. Zgodnie z orzecznictwem w przypadku prowadzenia postępowania naprawczego na podstawie art. 50 i art. 51 p.b., jeżeli organy nadzoru budowlanego uznają, że nie doszło do naruszenia przepisów i wykonane roboty budowlane są zgodne ze sztuką budowlaną i obowiązującymi normami nie wydają decyzji merytorycznej, ale decyzję formalną na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., gdyż brak jest w takim przypadku podstaw do rozstrzygania o istocie postępowania naprawczego i wydawaniu decyzji na podstawie art. 51 p.b. w przedmiocie nałożenia jakichkolwiek obowiązków na inwestora (por. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 kwietnia 2014 r. sygn. akt II OSK 2644/12). Odnosząc się do wykonanego przez A. M. okna wyłazowego w połaci dachowej od strony podwórza stwierdzić należy, że zostało ono wykonane poza zakresem robót określonych w pozwoleniu na budowę oraz zatwierdzonym projekcie budowlanym. Nie stanowi to jednak, w ocenie organu, przebudowy w rozumieniu przepisów ustawy Prawo budowlane. Bowiem okno wyłazowe istniało w dachu budynku Państwa M. przed wykonaniem robót budowlanych, w połaci dachowej od strony ul. [...] (karta akt nr 9a - trzy zdjęcia). Budynek poprzez to okno miał zapewnioną możliwość wyjścia na dach i taką możliwość zachował po wykonanym remoncie, z tą różnicą, że okno wyłazowe umieszczono w połaci od strony podwórza, w bardziej niż poprzednio funkcjonalnym miejscu, w pobliżu kominów tego budynku. W tym kontekście nie zachodzą cechy, które kwalifikowałyby wykonanie tego okna jako przebudowę, gdyż nie zmieniły się parametry techniczne, ani też użytkowe budynku z powodu jego wykonania w innym miejscu niż istniało poprzednio. Organ zbadał także kwestię wykonania tego okna pod kątem istotnego odstępstwa od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub przepisach. Wykonanie okna wyłazowego, w ocenie organu, jest odstępstwem nieistotnym, na które inwestor nie miał obowiązku uzyskiwać decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Wynika to z przepisów art. 36a ust. 5 ustawy Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym w 2007 r., a więc w okresie, kiedy wykonywane były roboty budowlane, który mówił, że nieistotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę nie wymaga uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę i jest dopuszczalne, o ile nie dotyczy: zakresu objętego projektem zagospodarowania działki lub terenu, charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego: kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości i liczby kondygnacji, zapewnienia warunków niezbędnych do korzystania z tego obiektu przez osoby niepełnosprawne, zmiany zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz nie wymaga uzyskania opinii, uzgodnień, pozwoleń i innych dokumentów, wymaganych przepisami szczególnymi. Wykonanie okna wyłazowego nie dotyczy żadnego odstąpienia. W świetle przepisu wykonanie tego okna wyłazowego nie kwalifikuje się więc jako istotne odstąpienie od warunków pozwolenia na budowę i zatwierdzonego projektu budowlanego. Jeśli chodzi o wpływ tych robót budowlanych na stan techniczny sąsiedniego budynku przy ul. [...][...] w [...] zebrany materiał dowodowy wskazuje, że nie miały i nie wywierają one takiego wpływu. Świadczą o tym następujące dowody: 1. ocena techniczna robót remontowych dachu budynku nr [...] przy ul. [...] w [...], autorstwa mgr inż. K. B. (karta akt sprawy PINB nr 43a), który stwierdza, że: "Brak jest wpływu wykonanych robót budowlanych na budynek sąsiedni przy ul. [...][...] w [...], a w szczególności na jego stan techniczny i powstanie zawilgoceń oraz pęknięć na ścianie budynku przy ul. [...] w [...], przyległej do budynku G. i A. M., przy ul. [...][...] w [...]."; 2. wyjaśnienia złożone przez mgr inż. K. B. do protokołu w dniu [...] marca 2018 r. (karta akt sprawy PINB nr 72), z których wynika, że: wysokość budynku, ani dachu budynku nr [...] nie została zwiększona, konstrukcja dachu tego budynku nie została wsparta na ścianie budynku nr [...], obciążenia nie są w żaden sposób przekazywane na budynek nr [...]; brak jest wpływu wykonanych robót budowlanych na budynek nr [...], a w szczególności na jego stan techniczny i powstanie zawilgoceń oraz pęknięć. W szczególności wiarygodności tej ocenie nadaje zgodność wyjaśnienia w tej ocenie kwestii dotyczącej styku między budynkiem nr [...] i nr [...] przy ul. [...] w [...] z zeznaniami 16 świadków (karty akt sprawy PINB nr 52, 71, 73-86) zgłoszonych przez A. M., którzy zeznali, że pomiędzy budynkami nr [...] i nr [...] przy ul. [...] w [...] nie istniała przerwa. Bowiem w ocenie swojej autor K. B. stwierdza, że: "W wyniku wykonanych robót nie został przebudowany budynek nr [...] w zakresie zamurowania przestrzeni pomiędzy budynkiem nr [...] i budynkiem [...] (nie nastąpiło "doklejenie" ścian i dachu budynku nr [...] do budynku nr [...] przy ul. [...] w [...] (...)." Wiarygodności twierdzeniom mgr inż. K. B. odnośnie braku wpływu robót remontowych wykonanych przez Państwa M. na budynek Pani Z. M., określonym w jego ocenie technicznej nadają też: zeznania kierownika budowy inż. C. J. (karta akt sprawy PINB nr 14), który zeznał, że: "Pomiędzy budynkami Pani M. i Pana M. nie było przerwy. Oba budynki przylegały do siebie." oraz odnośnie wysokości dachu, który zeznał, że: "Ani wysokość dachu, ani wysokość całego budynku nie została zmieniona. (...). Nie zmieniono ani kształtu ani wysokości dachu budynku."; dokumenty geodezyjne (karty akt nr 50a - 50c), z których wynika, że nie było żadnej przestrzeni między budynkami nr [...] i nr [...] (poprzednio nr [...]) przy ul. [...] w [...] i że te budynki przylegały do siebie. Zgromadzone dowody zaprzeczają twierdzeniom zawartym w pismach Pani Z. M. z dnia [...].08.2016 r. i [...].02.2018 r. dotyczących odpowiednio: zamurowania przestrzeni między budynkami nr [...] i nr [...] przy ul. [...] w [...], podwyższenia dachu budynku przy ul. [...][...] w [...], wpływu robót remontowych wykonanych przez Państwa M. na stan techniczny budynku Pani Z. M. oraz niezgodnego wykonania remontu przedmiotowego budynku przez Państwa M. z pozwoleniem na budowę i projektem budowlanym oraz przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

PINB odmówił wiarygodności zeznaniom świadka R. P., że pomiędzy budynkami nr [...] i nr [...] przy ul. [...] w [...] istniała przerwa i wynosiła ona ok. 40 cm., z uwagi na to, że zeznania 16 świadków wskazują, że między tymi budynkami nigdy nie było żadnej przerwy i że obydwa budynki zawsze przylegały do siebie (karty akt sprawy nr 52, 71, 73 - 86). Potwierdzają to także dowody pozyskane z Wydziału Geodezji, Katastru i Nieruchomości Starostwa Powiatowego w [...] w postaci starych map (karty akt nr 50a - 50c), na których wyraźnie widać, że oba budynki nr [...] i nr [...] (poprzednio nr [...]) przylegały do siebie oraz ocena techniczna mgr inż. K. B. (karta akt sprawy nr 43a), gdzie znajduje się dokumentacja fotograficzna pokazująca na zdjęciu nr 1 i 2, że budynek nr [...] jest przed wykonaniem remontu dachu, ze starym pokryciem dachowym, natomiast na zdjęciu nr 2 widoczny jest dach budynku nr [...] z usuniętym częściowo starym pokryciem dachowym. Na zdjęciach tych widać wyraźnie, że dach budynku nr [...] przylega do ściany budynku nr [...] oraz że dach budynku nr [...] jest wyższy niż budynek nr [...]; zdjęcia przedłożone przez Pana A. M. (karty akt sprawy nr 9a - trzy zdjęcia), które pokazują stan budynków przed wykonaniem remontu dachu, gdzie widać, że między budynkami nie było przerwy i remontowany dach budynku nr [...] przylegał do budynku nr [...]. W ocenie organu wobec tylu przeciwstawnych dowodów było to uzasadnione i nie narusza zasady swobodnej oceny dowodów. PINB odmówił wiarygodności twierdzeniom zawartym w "Ekspertyzie stanu technicznego budynku mieszkalnego znajdującego się przy ul. [...][...] w [...]" z kwietnia 2016 r., autorstwa doc. dr inż. M. K., w zakresie wpływu remontu dachu wykonanego przez sąsiadów (Państwa M.) na występowanie przecieków, zawilgoceń i spękań (fot. 7,8 i 19, 20) oraz niezgodnego wykonania remontu z projektem i przepisami art. 3 pkt 8 prawa budowlanego oraz § 12.3.2, § 204.5, § 309 pkt 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz przepisami p. pożarowymi, z uwagi na to, że zawarto w niej stwierdzenie, które nie znajduje potwierdzenia w faktach przedstawionych w tym opracowaniu. Dotyczy ono pęknięć ściany widocznych na zdjęciach nr 19 i nr 20 występujących na ścianie wewnętrznej, nie przylegającej do ściany zewnętrznej, do której przylega budynek nr [...]. Autor ekspertyzy stwierdził, że: "O wiele groźniejszym zjawiskiem są spękania w narożniku budynku (fot. 7, 8 i 19, 20) mogące z biegiem czasu doprowadzić do powstania znacznej awarii obiektu. Przyczyna tych spękań wynika z faktu oparcia konstrukcji dachu budynku przy ul. [...][...] na ścianie budynku przy ul. [...][...] oraz w występującym zawilgacaniu fundamentów ściany nośnej przez nieprawidłowe odprowadzanie wód opadowych z dachu sąsiadującego budynku", natomiast PINB uznał, iż takie twierdzenie jest błędne i nielogiczne oraz niespójne z materiałami fotograficznymi i rysunkami zamieszczonymi w tej właśnie ekspertyzie. Bowiem nie ma żadnego związku między pęknięciami w ścianie wewnętrznej (ekspertyza - fot. 19 i 20) a "oparciem konstrukcji dachu" budynku przy ul. [...][...] w [...]. Bowiem nie jest możliwym, aby ewentualne oddziaływania konstrukcji dachu Państwa M., przylegającego do ściany zewnętrznej podłużnej budynku Z. M., mogły mieć wpływ na ścianę wewnętrzną poprzeczną, przy oknie (ekspertyza - fot. 19 i 20), znajdującą się w połowie innej ściany zewnętrznej tego budynku. Nie ma też żadnego związku między tymi pęknięciami a odprowadzeniem wód opadowych z połaci dachu znajdującym się w innym miejscu budynku. Bowiem rura spustowa z dachu Państwa M. pokazana w ekspertyzie na fot. nr 10 i nr 11 znajduje się od strony ul. [...] nie zaś od strony podwórza, gdzie znajduje się pęknięcie ściany wewnętrznej pokazane na fot. nr 19 i nr 20. W ocenie organu PINB jako organ fachowy, prawidłowo wskazał nieścisłości w opracowaniu i uznał, za mające wpływ na jego wartość dowodową. Ponadto podkreślić należy, że ekspertyza techniczna doc. dr inż. M. K. dotyczyła stanu technicznego budynku przy ul. [...][...] w [...] i autor ekspertyzy nie miał dostępu do budynku przy ul. [...][...] w [...], stąd wszelkiej oceny w zakresie wykonanego remontu dokonywano z zewnątrz obiektu, natomiast ocena techniczna robót remontowych dachu budynku nr [...] przy ul. [...] w [...], autorstwa mgr inż. K. B., dotyczyła stricte przedmiotowych robót i jej autor miał dostęp "od środka", aby ocenić roboty budowlane, stąd w kwestii zakresu wykonanych robót posiada ona wyższą wartość dowodową.

Odnosząc się do argumentów odwołania organ stwierdza, że nie doszło do naruszenia art. 48 ustawy Prawo budowlane bowiem inwestor wykonywał roboty budowlane na podstawie pozwolenia na budowę, co wyklucza możliwość uznania ich za samowolę budowlaną. Co więcej nawet gdyby uznać, że przedmiotowe roboty wykraczałyby poza zakres pozwolenia na budowę (a tak nie jest) to właściwym trybem postępowania byłby i tak tryb określony w art. 50-51 Prawa budowlanego. Organ I instancji prawidłowo umorzył prowadzone postępowanie na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., gdyż brak było podstaw do rozstrzygania o istocie postępowania naprawczego i wydawaniu decyzji na podstawie art. 51 p. b. w przedmiocie nałożenia jakichkolwiek obowiązków na inwestora, wobec tego, że przedłożona przez inwestorów ocena techniczna wykazała, że roboty budowlane wykonano prawidłowo. Po pierwsze, nie ma podstaw do wstrzymania prowadzenia robót budowlanych na podstawie art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego, gdyż te zostały już wykonane. Po drugie, nie zachodzą okoliczności uzasadniające wydanie nakazu rozbiórki w trybie art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, jako że ten wydaje się tylko wówczas, gdy występuje niedająca się usunąć niezgodność z przepisami, co w rozpatrywanej sprawie nie ma miejsca. Po trzecie, brak przesłanek do wydania decyzji nakazującej zaniechanie dalszych robót w trybie art. 51 ust. 1 pkt 1, gdyż roboty zostały wykonane i zakończone. Po czwarte, nie zachodzą przesłanki do nałożenia obowiązku wykonania określonych robót w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem (art. 51 ust. 1 pkt 2) lub do doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego (art. 51 ust. 1 pkt 1), gdyż przedłożona ocena techniczna wskazuje na prawidłowość wykonanych robót budowlanych, zgodnie z warunkami technicznymi ich wykonania i odbioru. Skoro żadne przedstawione powyżej rozstrzygnięcie nie może zostać zastosowane w ocenie organu odwoławczego organ I instancji zasadnie umorzył prowadzone postępowanie. Nie doszło także do naruszeń art. 7 i 77 k.p.a. bowiem organ zgromadził materiał dowodowy obszerny, pozwalający na jednoznaczne określenie stanu faktycznego. Przeprowadzono oględziny, pozyskano ocenę techniczną przedmiotowych robót budowlanych oraz przesłuchano wielu świadków. Organ prawidłowo wskazał fakty, które uznał za udowodnione i dowody, na których się oparł. Uzasadnił także dlaczego niektórym dowodom odmówił wiarygodności, a zatem zarzut naruszenia art. 80 i 107 k.p.a. jest również chybiony. Zarzut dowolnego działania organu można postawić skutecznie dopiero wówczas, gdy ustalenia faktyczne zostały oparte na dowodach dowolnie wybranych, a zatem takich, których wybór nie został poparty odpowiednią argumentacją, natomiast organ powiatowy wyczerpująco wyjaśnił dlaczego niektórym dowodom odmówił wiarygodności. W postępowaniu administracyjnym ustaleń faktycznych dokonuje się według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnie rozważonego materiału dowodowego, ważąc wartość dowodową poszczególnych środków dowodowych, wpływ udowodnienia jednej okoliczności na inne okoliczności. Rozpatrzeniu podlegają nie tylko poszczególne dowody odrębnie, ale wszystkie dowody we wzajemnej łączności. Dopóki tak zakreślone granice swobodnej oceny dowodów nie zostaną przez organ orzekający przekroczone, nie ma podstaw do podważania dokonanych w ten sposób ustaleń (por. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 lutego 2017 r. sygn. akt I FSK 1282/15). Organ wskazuje, że zgodnie z orzecznictwem: "organy nadzoru budowlanego nie rozstrzygają w kwestii naprawienia szkód powstałych w obiektach budowlanych i nie badają przyczyn ich nieodpowiedniego stanu technicznego, nawet gdy przedmiotem postępowania byłaby sprawa z art. 66 p. b. W szczególności niekorzystny wpływ sposobu wykonywania robót na otoczenie, w tym pogorszenie stanu technicznego sąsiednich obiektów, może i powinien uzasadnić interwencję organu nadzoru budowlanego (art. 50 ust 1 pkt 2 p. b.), to jednak przedmiotem zainteresowania nadzoru jest wyłącznie stan samych robot budowlanych (art. 50 ust 3 p. b.). Jak wynika z samej treści art. 51 p. b. przedmiotem ewentualnych rozstrzygnięć nadzoru budowlanego jest stan robót lub ich rezultat w obrębie ich wykonania. Nakazy nadzoru zmierzają do przerwania nieprawidłowości w zakresie samego sposobu wykonania robót lub ich wyniku w obrębie obiektu, w którym są prowadzone" (zob. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 31 sierpnia 2016 r. sygn. akt II SA/Wr 234/16). Celem postępowania naprawczego jest doprowadzenie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, ale w aspekcie przepisów prawa administracyjnego, a nie cywilnego (tak NSA w wyrokach: z 26 stycznia 2012 r., II OSK 2140/10 oraz z 25 listopada 2010 r., II OSK 1815/09, WSA w Białymstoku w wyroku z dnia 22 marca 2018 sygn. akt II SA/Bk 910/17). Wykonanie robót z naruszeniem prawa cywilnego uzasadnia jedynie roszczenia cywilnoprawne do zrealizowania przed sądem powszechnym. O ile nawet sposób przeprowadzenia robót wywołał pogorszenie stanu technicznego sąsiedniego budynku, to nie było podstawy do rozstrzygania przez organ nadzoru budowlanego w tej kwestii (por. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 31 sierpnia 2016 r. sygn. akt II SA/Wr 234/16). Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego nie stwierdzono zagrożenia życia, zdrowia ludzi i bezpieczeństwa mienia. Organy nadzoru budowlanego nie stwierdziły naruszeń rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Konkludując, po zbadaniu okoliczności sprawy, materiału dowodowego i analizie stanu faktycznego, nie można wydać innego rozstrzygnięcia niż umorzenie rzeczonego postępowania administracyjnego w trybie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.

Wskazać należy, że nie ma podstaw do wydania decyzji, o której mowa w art. 51 ust. 1 P. b., nakładającej obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, bowiem inwestycja nie jest niezgodna z prawem budowlanym. Ewentualne roszczenia skarżącego wobec inwestora mogą być dochodzone w cywilnym postępowaniu odszkodowawczym (por. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2017 r. sygn. akt VIII SA/Wa 812/16). Postępowanie administracyjne nie jest podstawowym narzędziem ochrony prawa własności i innych uprawnień właściciela nieruchomości, zaś roszczenia cywilne winny być dochodzone przed sądem powszechnym (por. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 lutego 2016 r. sygn. akt II SA/Kr 825/15). W związku z powyższym należało zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, gdyż organ odwoławczy nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonego rozstrzygnięcia.

W skardze na ostateczną decyzję, działając w imieniu skarżącej, na podstawie udzielonego pełnomocnictwa, pełnomocnik zaskarżył ją w całości. Zaskarżonej decyzji zarzucono: I. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 3 pkt 8 oraz art. 36a ustawy z 07 lipca 1994 r. Prawo budowlane, poprzez błędne przyjęcie przez organ, że roboty budowlane wykonane przez A. i G. M. stanowią remont wyrażający się w wymianie istniejących elementów konstrukcyjnych dachu, w sytuacji gdy w niniejszej sprawie - zamiast remontu dachu - wykonano nową konstrukcję dachu a więc przebudowę, co miało wpływ na wynik sprawy, jako że roboty faktycznie przeprowadzone doprowadziły do powstania obiektu budowlanego o innych parametrach użytkowych i technicznych, niż obiekt pierwotny i jako takie nie stanowiły remontu lecz samowolę budowlaną, a konsekwencji też niewłaściwe zastosowanie art. 36a ustawy i przyjęcie, że przedmiotowe roboty nie miały charakteru istotnego w więc nie wymaga uzyskania zmiany pozwolenia na budowę, II. przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1) art. 7, 77 i 107 § 3 KPA poprzez dokonanie niewszechstronnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego: a) poprzez pominięcie zeznań B. D., Z. M., W. D., w zakresie w jakim dotyczą one rozbudowy dachu w budynku przy ul. [...] nr [...], wyjaśnień skarżącej złożonych podczas wizji dnia [...] stycznia 2016 r. i fotografii przedłożonych do akt sprawy, operatu szacunkowego nieruchomości położonej przy ul. [...][...] w [...] z dnia [...] maja 1994r., jak również ekspertyzy doc. dr inż. M. K. i przyjęcie, że budynki położone w [...] przy ul. [...][...] i [...] zawsze stykały się ze sobą, jak również, że budynek nr [...] nie został podwyższony, jak również nie została zmieniona konstrukcja jego dachu, podczas gdy z dowodów tych jednoznacznie wynika, że doszło do rozbudowy dachu w przedmiotowym budynku; b) poprzez odmowę wiarygodności zeznaniom R. P. i H. K. i ekspertyzie doc. dr inż. M. K. w zakresie w jakim dotyczą one rozbudowy dachu w budynku przy ul. [...] nr [...], podczas gdy zeznania te korespondują w powyższym zakresie z zeznaniami B. D., Z. M., W. D., którym organ dał wiarę w całości. 2) art. 138 § 1 w zw. z art. 105 § 1 KPA poprzez bezpodstawne utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego jako bezprzedmiotowego, podczas gdy w niniejszej sprawie należało wdrożyć postępowanie, o którym mowa w art. 51 ustawy prawo budowlane, ponieważ roboty budowlane wykonane przez Państwa M. zostały wykonane w sposób wywołujący zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia, a w szczególności doprowadziły do uszkodzeń w budynku przy ul. [...][...] należącym do Skarżącej.

Mając na względzie podniesione zarzuty pełnomocnik skarżącej wniósł o: 1) na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 i 3 w zw. z art. 135 PPSA, uchylenie w całości zaskarżonej decyzji organu II instancji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji;

2) na podstawie art. 200 PPSA, zasądzenie od Organu Administracji Publicznej na rzecz Skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych,;

Na uzasadnienie strona skarżąca podniosła, że decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję nr [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego, z uwagi na to, ze dalsze jego prowadzenia stało się bezprzedmiotowe, z powodu braku powodów do wdrożenia procedury określonej w art. 51 ustawy Prawo budowlane, wobec niestwierdzenia wykonania robót budowych związanych z remontem dachu w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia, o czym mowa w art. 50 ust. 1 pkt 2 ustawy prawo budowlane. W uzasadnieniu organ odnosząc się do poszczególnych kwestii wskazał, że nie doszło do podwyższenia dachu budynku zlokalizowanego przy ul. [...][...], jak również z akt sprawy nie wynika aby doszło do tego, aby roboty były wykonane nieprawidłowo i naruszyły jakiekolwiek przepisy. Ponadto organ podniósł, że .jeżeli chodzi o wpływ przedmiotowych robót budowlanych na stan techniczny sąsiedniego budynku przy ul. [...][...] w [...] zebrany materiał dowodowy wskazuje, że nie miały i nie wywierają one takiego wpływu". Skarżąca kwestionuje to rozstrzygnięcie, ponieważ wydane zostało z naruszeniem przepisów postępowania i prawa materialnego i jako takie powinno zostać wyeliminowane z obrotu prawnego. W pierwszej kolejności podnosi, że organ II instancji naruszył art. 3 pkt 8 ustawy Prawo budowlane, poprzez błędne przyjęcie przez organ, że roboty budowlane wykonane przez A. i G. M. stanowią remont wyrażający się w wymianie istniejących elementów konstrukcyjnych dachu, w sytuacji gdy w niniejszej sprawie - zamiast remontu dachu - wykonano nową konstrukcję dachu, w innym miejscu niż dotychczas co spowodowało zwiększenie wysokości remontowanego obiektu oraz zwiększenie jego kubatury i jego nieprawidłowe osadzenie na budynku odwołującej, który został w wyniku przeprowadzonych robót uszkodzony w stopniu znacznym, co miało wpływ na wynik sprawy, jako że roboty faktycznie przeprowadzone doprowadziły do powstania obiektu budowlanego o innych parametrach użytkowych i technicznych, niż obiekt pierwotny i jako takie nie stanowiły remontu lecz samowolę budowlaną. Skarżąca podnosi, że roboty budowlane wykonywane w budynku przy ul. [...][...] w [...], stanowiły - wbrew twierdzeniom organu - rozbudowę obiektu budowlanego, a na pewno przebudowę o której mowa w art. 36a ustawy. Jak podnosi się, że "przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1202) nie definiują pojęcia rozbudowy. Jak jednak wskazuje się w orzecznictwie i doktrynie rozbudowa to zmiana charakterystycznych parametrów istniejącego obiektu budowlanego innych niż określone w art. 3 pkt 7a ustawy. Rozbudowa związana jest zatem ze zmianą charakterystycznych parametrów obiektu, takich jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji, która jednak nie prowadzi do powstania żadnego nowego obiektu, lecz do modyfikacji obiektu wcześniej istniejącego. Różnica pomiędzy rozbudową a przebudową (która jest definiowana w art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego) sprowadza się więc do tego, że przebudowa nie prowadzi do zmiany charakterystycznych parametrów danego obiektu. Skoro więc w danej sytuacji dochodzi do zmiany charakterystycznych parametrów obiektu, takich jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji, wówczas mamy do czynienia z rozbudową obiektu budowlanego. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Jak wynika z dowodów zgromadzonych w aktach sprawy, prace wykonane przez Państwa M. nie sprowadzały się do wymiany zniszczonych elementów konstrukcji dachu i wymiany jego pokrycia, lecz w istocie polegały na wzniesieniu nowej konstrukcji dachu, w szczególności w zakresie jego części usytuowanej od strony ogrodu. W aktach sprawy znajdują się dokumenty, z których wprost wynika zakres prac wykonanych w budynku przy ul. [...][...] w [...]. Już proste porównanie dowodów znajdujących się w aktach sprawy, które organ pominął przy ocenie zebranego w sprawie materiału dowodowego, tj. operatu szacunkowego nieruchomości położonej przy ul. [...][...] w [...] z dnia [...] maja 1994 r. (część graficzna) oraz części graficznej projektu budowlanego autorstwa Pracowni Architektonicznej R. M., na podstawie którego miał nastąpić remont dachu Państwa M., prowadzi do wniosku, że od strony ogrodu wykonano całkowicie nową konstrukcję dachu. Porównanie tych części graficznych prowadzi do wniosku, że zmianie uległa konstrukcja dachu od strony ogrodu, polegająca na wybudowaniu ciągłego spadzistego dachu nad całym budynkiem tj. od najwyższej kalenicy, aż do końca dobudówki. W pierwotnym bowiem stanie dobudówka posiadała swój własny dach o innym nachyleniu i pokryciu, (porównanie "Przekroju I-I z operatu szacunkowego i rysunku "Elewacji Frontowej" z projektu budowlanego). Dowody te pozostają w zgodzie z twierdzeniami skarżącej, oraz części świadków, jak również z dokumentacją zdjęciową zgromadzoną w aktach sprawy. Zmiana konstrukcji dachu, w szczególności od strony ogrodu doprowadziła do zmiany charakterystycznych parametrów tego obiektu, takich jak jego kubatura i wysokość, bowiem oba te parametry uległy zwiększeniu. To powoduje, że organ błędnie zakwalifikował wykonane roboty budowlane jako remont. Zgodnie z kolei z art. 36a ustawy (w brzemieniu z chwili budowy) istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Powyższe prace nie są nieistotnymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę nie wymaga uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę i jest dopuszczalne bowiem dotyczą: charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego: kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości, i liczby kondygnacji i elewacji, geometrii dachu (kąt nachylenia, wysokość kalenicy i układ połaci dachowych). Niezależnie od powyższego zaskarżonej decyzji zarzucam naruszenie art. 7, 77 i 107 § 3 KPA poprzez dokonanie niewszechstronnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego poprzez pominiecie zeznań B. D., Z. M., W. D., w zakresie w jakim dotyczą one przebudowy dachu w budynku przy ul. [...] nr [...], wyjaśnień skarżącej złożonych podczas wizji dnia [...] stycznia 2016 r. i fotografii przedłożonych do akt sprawy, operatu szacunkowego nieruchomości położonej przy ul. [...][...] w [...] z dnia [...] maja 1994 r., jak również ekspertyzy doc. dr inż. M. K. i przyjęcie, że budynki położone w [...] przy ul. [...][...] i [...] zawsze stykały się ze sobą, jak również, że budynek nr [...] nie został podwyższony i nie została zmieniona konstrukcja jego dachu, podczas gdy z dowodów tych jednoznacznie wynika, że doszło do przebudowy dachu w przedmiotowym budynku. Organ naruszył również przepisy KPA poprzez odmowę wiarygodności zeznaniom R. P. i H. K. i ekspertyzie doc. dr inż. M. K. w zakresie w jakim dotyczą one przebudowy dachu w budynku przy ul. [...] nr [...], podczas gdy zeznania te korespondują w powyższym zakresie z zeznaniami B. D., Z. M., W. D., którym organ dał wiarę w całości. Zgodnie z art. 7 KPA, w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Ponadto, zgodnie z art. 77 § 1 KPA, organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Zrealizowanie przez organ powyższych wymagań powinno znaleźć swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniu faktycznym decyzji, w którym powinno się znajdować wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. To na organie administracji publicznej ciąży więc obowiązek ustalenia wszystkich istotnych okoliczności niezbędnych do wyjaśnienia sprawy. W toku postępowania administracyjnego przesłuchano kilkunastu świadków, w tym również B. D., Z. M. i W. D. Zeznaniom tych świadków organ dał wiarę w całości. Powyżsi świadkowie zeznawali m.in. na okoliczność zmian w konstrukcji dachu budynku przy ul. [...][...] (budynek należący do państwa M.). Świadek B. D. - siostra Pana M., zeznała m.in.: "pierwotnie były na poddaszu pomieszczenia: pokój w którym mieszkały siostry a obok spiżarnia i pomieszczenie gospodarcze. Obecnie na poddaszu są pokoje. Po podniesieniu połaci dachu są tam pokoje. Brat podniósł do góry połać. Wcześniej dach od strony ogrodu był płaski, a teraz jest podniesiony i spadzisty. Połać dachu brat podniósł wtedy kiedy robił połać dachu". Dalej świadek zeznała wyraźnie, że "Dopóki brat nie podniósł dachu wysokość budynku była mniejsza" (Protokół przesłuchania z dnia [...] października 2018r., strona nr 2). Świadek W. D. zeznał, odpowiadając na pytanie czy nieruchomość miała cały czas taką samą wysokość, że "Nie. Dach był bardziej spadzisty. Dach wg mnie jest teraz mniej spadzisty" {Protokół przesłuchania z dnia [...] października 2018 r., strona 2). Z kolei z zeznań świadka Z. M. wynika, że "wysokość budynku drastycznie się nie zmieniła" (Protokół przesłuchania z dnia [...] października 2018 r., strona 2). Z powyższych zeznań wynika więc, że doszło do zmian w konstrukcji dachu budynku przy ul. [...][...], a w konsekwencji do podniesienia wysokości tego budynku. Zaznaczyć przy tym należy, że B. D. jest siostrą Pana A. M. ma bezpośrednie informacje co do stanu nieruchomości Państwa M., ponieważ mieszkała w tym budynku przed wykonaniem spornych robót budowlanych, jak również bywa w tym obiekcie już po wykonaniu prac przez Państwa M. Informacje jakie posiada są więc najbardziej miarodajne dla ustalenia zakresu wykonanych prac. Skoro świadek była po wykonaniu robót budowlanych na poddaszu nieruchomości przy ul. [...][...] po wykonaniu remontu i kilkukrotnie w trakcie swoich zeznań podała, że "brat (Pan M.) podniósł połać dachu" oraz przebudował dach od strony ogrodu, to nie może to być traktowane jako pomyłka czy przejęzyczenie. Zeznana te korespondują z zeznaniami W. D. i Z. M., którzy również wskazali, że zmieniono wysokość dachu przedmiotowego budynku. Ponadto zeznania te pozostają w zgodzie z innym materiałem dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy, a w szczególności z materiałem zdjęciowym przedłożonym przez Skarżącą, który obrazuje pokrój dachu budynku przy ul. [...][...] od strony ogrodu, w stanie opisanym przez siostrę Pana M., tj. w stanie sprzed wykonania robót budowlanych. Strona skarżąca podkreśla, że tym ustaleniom nie przeczą zeznania 16 świadków przesłuchanych na wniosek Państwa M. Świadkowi ci zeznawali bowiem na okoliczność stykania się obu budynków ze sobą a nie na okoliczność wysokości budynku czy przebudowy konstrukcji dachu, co wynika z protokołów przesłuchań tychże świadków. Poza świadkami B. D., Z. M. i W. D., którzy wypowiedzieli się na temat zmian w konstrukcji dachu, pozostali świadkowie nie mieli wiedzy na temat zmian w tejże konstrukcji, w szczególności od strony ogrodu Państwa M., przy czym wiedzy takiej mieć nie mogli bowiem przeważnie byli to mieszkańcy ul. [...] przechadzający się tą ulicą, co w sposób oczywisty wpływa na fakt, iż nie mogli wiedzieć jak wyglądał dach budynku przy ul. [...][...] od strony grodu, której z ulicy nie widać. Co więcej, powyższe zeznania pozostają w zgodzie z zeznaniami R. P. i H. K., jak również z ekspertyzą doc. dr inż. M. K., którym organ odmówił wiarygodności w całości. W ocenie Skarżącej takie działanie organu jest nieprawidłowe i doprowadziło do wydania zaskarżonej decyzji w oparciu o nieprawidłowo ustalony stan faktyczny sprawy. Prawidłowa ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego powinna doprowadzić organ do wniosku, iż roboty budowlane wykonane w obiekcie państwa M. polegały m.in. na zmianie konstrukcji dachu i w konsekwencji jego podniesieniu w stosunku do pierwotnej wysokości. Prace te doprowadziły z kolei do uszkodzenia budynku, w którym zamieszkuje odwołująca, ponieważ podnosząc konstrukcję państwo M. oparli jej część na ścianie budynku odwołującej, co z kolei doprowadziło do jej osiadania i pękania. Ponadto prace wykonane przez państwa M. doprowadziły nie tylko do podniesienia samego dachu, ale również do zmiany jego konstrukcji od strony ogrodu, czego konsekwencją jest zmiana kubatury tego obiektu. Już proste porównanie dowodów znajdujących się w aktach sprawy, które organ pominął, tj. operatu szacunkowego nieruchomości położonej przy ul. [...][...] w [...] z dnia [...] maja 1994 r. (część graficzna), oraz części graficznej projektu budowlanego autorstwa Pracowni Architektonicznej R. M., na podstawie którego miał nastąpić remont dachu Państwa M., prowadzi do wniosku, że od strony ogrodu wykonano całkowicie nową konstrukcję dachu. Porównanie tych części graficznych prowadzi do wniosku, że zmianie uległa konstrukcja dachu od strony ogrodu, polegająca na wybudowaniu ciągłego spadzistego dachu nad całym budynkiem tj. od najwyższej kalenicy, aż do końca dobudówki. W pierwotnym bowiem stanie, dobudówka posiadała swój własny, nisko posadowiony dach o innym nachyleniu i pokryciu, (porównanie "Przekroju I-I z operatu szacunkowego i rysunku "Elewacji Frontowej" z projektu budowlanego). Co więcej, organ w sposób niewszechstronny rozważył ekspertyzę stanu technicznego obiektu budowlanego przedłożoną przez skarżącą. W dokumentacja zdjęciowej zwartej w ekspertyzie przedłożonej przez skarżącą znajdują się fotografie, które wprost potwierdzają fakt oparcia najwyższej kalenicy dachu budynku przy ul. [...][...] o ścianę nośną budynku przy ul. [...] [...] (zdjęcie [...]). Ponadto na zdjęciach nr 7 i 8 uwidoczniony został sposób wykonania robót budowlanych, w wyniku którego doszło do podkucia ściany nośnej budynku przy ul. [...][...] i oparcia na niej konstrukcji dachu budynku przy ul. [...][...], jak również fakt podkucia tejże ściany i zamontowania w niej blaszanego opierzenia. Organ rozpoznając niniejszą sprawę całkowicie pominął ekspertyzę w tym zakresie. Powyższe fotografie potwierdzają, że w obiekcie państwa M. nie wykonano remontu, albowiem wymiana poszczególnych elementów konstrukcji nie może powodować zmian w innym obiekcie budowlanym. Każda taka zmiana świadczy bowiem o wykonaniu przebudowy lub rozbudowy obiektu. Gdyby inwestorzy dokonali jedynie remontu dachu, sprowadzającego się do wymiany zniszczonych części konstrukcji i wymiany pokrycia dachowego, to nie doszłoby do zmiany położenia poszczególnych elementów tej konstrukcji. Skoro więc zaszła konieczność podkucia ściany budynku skarżącej to oznacza to, że co najmniej doszło do zmiany układu poszczególnych elementów konstrukcyjnych dachu, a co za tym idzie, doszło do przebudowy lub rozbudowy tego obiektu. Ponadto zeznania B. D., Z. M. i W. D. pozostają w zgodzie z innymi dowodami zgromadzonymi w sprawie, które organ I instancji w całości pominął, a w szczególności z wyjaśnieniami odwołującej złożonych podczas wizji dnia [...] stycznia 2016 r. i fotografiami przedłożonymi do akt sprawy, operatem szacunkowym nieruchomości położonej przy ul. [...][...] w [...] z dnia [...] maja 1994r. Z pominiętych dowodów jednoznacznie wynika, że doszło do zmiany konstrukcji dachu budynku, a nie do wykonania remontu, jak twierdzi organ. W operacie szacunkowym wprost wskazano wygląd poddasza w chwili jego sporządzenia, zaś z dokumentacji fotograficznej wynika wygląd poddasza już po robotach wykonanych przez państwa M. Porównanie tych dowodów prowadzi do jednoznacznego wniosku, że konstrukcja dachu budynku przy ul. [...][...] uległa znacznej zmianie, która jednoczeń nie doprowadziła do uszkodzeń w budynku odwołującej. Powoduje to, że organ w sposób niewszechstronny rozważył zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy. Część tego materiału pominął nie poddając go ocenie, a część ocenił w sposób nieprawidłowy. To doprowadziło organ do błędnego wniosku, że podczas robót budowlanych wykonywanych przez państwa M. w budynku przy ul. [...][...] wykonano remont, podczas gdy w rzeczywistości wykonano rozbudowę dachu, bowiem zmianie uległy parametry użytkowe istniejącego obiektu budowlanego, w szczególności kubatura oraz wysokość obiektu. Konsekwencją tych naruszeń, jest bezpodstawne utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego jako bezprzedmiotowego, podczas gdy w niniejszej sprawie należało wdrożyć postępowanie, o którym mowa w art. 51 ustawy prawo budowlane, ponieważ roboty budowlane wykonane przez państwa M. zostały wykonane w sposób wywołujący zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia, a w szczególności doprowadziły do uszkodzeń w budynku przy ul. [...][...] należącym do skarżącej. Przesłanką umorzenia postępowania administracyjnego, zgodnie z art. 105 KPA, jest jego bezprzedmiotowość. W tym postępowaniu, prowadzonym w oparciu o art. 51 Prawa budowlanego z bezprzedmiotowością postępowania mięlibyśmy do czynienia w sytuacji, gdyby nie zachodziła konieczność dostosowania wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. Tymczasem, jak wskazano wyżej, inwestorzy wykonali roboty budowlane wykraczające poza udzielone im pozwolenie na budowę, które dopuszczało przeprowadzenie jedynie remontu dachu, a nie jego rozbudowy. Skoro więc wykonano roboty inne niż remont, to robot te zostały wykonane bez wymaganego pozwolenia na budowę, a w konsekwencji zachodzi konieczność doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. W tej sytuacji nie zachodzi bezprzedmiotowość postępowania, o której mowa w art. 105 § 1 KPA.

W doręczonej sądowi odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjnym zważył:

Skarga nie podlega uwzględnieniu.

Stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj.: Dz.U. z 2017 r., poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a to oznacza zgodność kontrolowanego aktu z obowiązującymi przepisami prawa materialnego i procesowego. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302), zwanej dalej: "p.p.s.a.", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, natomiast art. 135 p.p.s.a. obliguje sąd do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa. Przeprowadzona przez sąd kontrola legalności zaskarżonych decyzji według wskazanych kryteriów wykazała, że nie naruszają one przepisów prawa. Tym samym, skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie przepisu art. 105 § 1 kpa. Stosownie do tego przepisu gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Bezprzedmiotowość zachodzi w sytuacjach, gdy w świetle prawa materialnego i ustalonego stanu faktycznego nie mamy do czynienia ze sprawą administracyjną mogącą być przedmiotem postępowania. Wobec powyższego nieuzasadniony okazał się zarzut naruszenia przez organ art. 105 § 1 k.p.a., a tym samym również art. 138 § 1 k.p.a. W sprawie istotą sporu jest kwestia czy organ nadzoru budowlanego winien podjąć interwencję w zakresie wykonania remontu dachu na terenie nieruchomości położonej przy ul. [...][...] w [...] w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia, o czym mowa w art. 50 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane.

Zdaniem sądu w sprawie nie doszło do naruszenia art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a., albowiem organ przeprowadził bardzo szerokie postępowanie, zmierzające do prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy. Organ pierwszej instancji dwukrotnie przesłuchał świadków zgłoszonych przez strony postępowania, zgromadził dowody w sprawie, w szczególności dopuścił i przeprowadził dowody z archiwalnej dokumentacji, z której (jego zdaniem) wynika, że oba budynki była już przed remontem dachu do siebie "przyrośnięte"(por. K. 50a i n. akt adm., szkic do operatu szacunkowego k 9c i n, projekt budowlany remontu dachu k.15 i n.). Takie wnioski potwierdzają także i inne dowody zgromadzone w toku postępowania, a organy (wbrew twierdzeniom skargi) nie przekroczyły w tym zakresie zasady swobodnej oceny dowodów, zapisanej w art. 80 kpa. Odnosząc się do "ekspertyzy stanu technicznego budynku mieszkalnego, znajdującego się przy ul. [...][...] w [...] (k. 17a akt administracyjnych) można dodać, że organ na s. 12 i n uzasadnienia decyzji organu pierwszej instancji wskazał z jakiej przyczyny odmówił wiarogodności tej ekspertyzie, a ocena ta (o czym była mowa wcześniej) nie przekracza zasad opisanych w art. 80 kpa.

Trzeba w tym miejscu dodać, że kontrolowane postępowanie, jak wynika z części wstępnej uzasadnienia zostało wszczęte i ostatecznie umorzone z "powodu braku powodów do wdrożenia procedury określonej w art. 51 wobec nie stwierdzenia wykonywania robót budowlanych związanych z remontem dachu budynku mieszkalnego przy ul. [...][...] w [...] w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia, o czym mowa w art. 50 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane"(k. 38 akt organu pierwszej instancji). Istotne dla sprawy jest to, że w aktach administracyjnych znajduje się "ocena stanu technicznego budynku mieszkalnego jednorodzinnego" (k. 43a i n akt organu) z której wynika, że "DACH. Dokonano wymiany materiału stropu pierwotnego (drewno za drewno). Wykonano dach drewniany jętkowy (kleszcze), dwuspadowy o nachyleniu zgodnym z projektem i pozwoleniem na budowę- Dach pokryto blachodachówką o fakturze dachówki zakładkowej. Na podstawie przeprowadzonych badań makroskopowych istniejących elementów więźby dachowej w oparciu o normy (PN-82/D-94021 Tarcica iglasta konstrukcyjna sortowana metodami wytrzymałościowymi, PN-EN 338:1999 Drewno konstrukcyjne - Klasy wytrzymałości, PN-EN 518:2000 Drewno konstrukcyjne - Sortowanie. Wymagania w odniesieniu do norm dotyczących sortowania wytrzymałościowego metodą wizualną.) stwierdzono, iż zastosowany materiał to drewno odpowiadający klasie drewna konstrukcyjnego C24 o wilgotności 12%. Stan techniczny elementów jest – dobry. Przeprowadzono analizę statyczno - wytrzymałościową przy założeniu wytrzymałości poszczególnych elementów na poziomie klasy drewna C 24.

OCENA TECHNICZNA OBIEKTU:

Dokonano kontroli budynku w [...] przy ul. [...][...] ze szczególnym uwzględnieniem wykonanych robót w ramach remontu dachu budynku nr [...]. Przedmiotem kontroli był budynek nr [...] oraz analizowana możliwość jego wpływu na zabudowę sąsiednią. W wyniku kontroli stwierdziłem, że inwestor Państwo G. i A. M. na podstawie pozwolenia na budowę dokonali remontu dachu (elementów konstrukcji dachu oraz pokrycia) wymieniając uszkodzone elementy więźby dachowej, oraz pokrycie dachu z dachówki cementowej na pokrycie z blachy.

Budynek, który inwestor remontował stanowi budynek mieszkalny w zabudowie bliźniaczej. Ustawa - Prawo budowlane nie określa definicji budynku w zabudowie bliźniaczej. Natomiast art. 3 pkt 2a ww. ustawy wskazuje, że przez jednorodzinny budynek mieszkalny należy rozumieć budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej, lub grupowej, służący zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30 procent powierzchni całkowitej budynku.

Należy więc zauważyć, że zgodnie z tą definicją wszystkie elementy konstrukcyjne jednorodzinnych budynków mieszkalnych w zabudowie bliźniaczej powinny stanowić konstrukcyjnie samodzielną całość i być oddzielone od siebie przerwą dylatacyjną, począwszy od fundamentu aż do dachu (każda część budynku musi funkcjonować samodzielnie). W takim przypadku, w sensie prawnym, mamy do czynienia z inwestycją którą należy kwalifikować jako jednorodzinny budynek mieszkalny w zabudowie bliźniaczej (czyli posiadający dwie odrębne części w sensie technicznym) co potwierdza przeprowadzona kontrola.

Stwierdzić należy bezspornie, że wysokość dachu budynku nie została zwiększona. Poziom górnej połaci dachowej pozostał na tej samej wysokości.

Brak jest też fizycznie możliwości aby budynek został przesunięty w kierunku budynku nr [...], a w ramach zadania wykonano jedynie przekładkę dachu (bez rozbudowy).

Wykonany zakres prac (remont dachu polegający na wymianie uszkodzonych elementów więźby dachowej oraz wymiana pokrycia z dachówki cementowej na blachę) spowodował odciążenie istniejącego układu konstrukcyjnego budynku nr [...]. Jest to jednak bez znaczenia dla budynku nr [...] a powoduje zmniejszenie obciążeń na ściany i fundamenty budynku poddanego remontowi. Nie ma więc możliwości, aby powstałe zawilgocenia czy spękania na budynku nr [...] spowodowane były prowadzonymi robotami związanymi z remontem dachu budynku nr [...].

W związku z przeprowadzonymi oględzinami stwierdzić też należy, że przeprowadzone roboty budowlane są zgodne z przepisami ustawy Prawo budowlane oraz z przepisami Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Podczas wykonywanych robót budowlanych wysokość dachu budynku nr [...] nie została zwiększona (została taka sama jak przed wykonaniem tych robót budowlanych), w wyniku wykonanych robót nie został przebudowany budynek nr [...] w zakresie zamurowania przestrzeni pomiędzy budynkiem nr [...] i budynkiem [...] (nie nastąpiło "doklejenie" ścian i dachu budynku nr [...] do budynku nr [...] przy ul. [...] w [...], "doklejenie" ścian i dachu pozostało w stanie niezmienionym, tak jak przed wykonaniem robót budowlanych),brak jest wpływu wykonanych robót budowlanych na budynek sąsiedni przy ul. [...][...] w [...], a w szczególności na jego stan techniczny i powstanie zawilgoceń oraz pęknięć na ścianie budynku przy ul. [...][...] w [...], przyległej do budynku Państwa G. i A. M., przy ul [...][...] w [...]. Wykonane roboty budowlane zostały przeprowadzone zgodnie z przepisami ustawy Prawo budowlane oraz przepisami Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1422)".

Odnośnie do zarzutów skargi trzeba dodać, że zgodnie z art. 3 pkt 7 lit. "a" ustawy z 7 lipca 1994 r.- Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 1186 ze zm.; dalej powoływana jako ustawa), przez przebudowę należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji. Dlatego też trafnie organy zakwalifikowały wykonane roboty jako remont, na który inwestor posiadał pozwolenie, a nie jako przebudowa w rozumieniu art. 3 pkt 7 lit. "a" ustawy.

Na marginesie dotychczasowych uwag można jeszcze wskazać, że nie należy do kompetencji nadzoru budowlanego rozstrzyganie sporów w zakresie odpowiedzialności podmiotów za szkodę. Tę kompetencję posiadają jedynie sądy powszechne.

Reasumując, na zasadzie art. 151 ppsa, należało orzec jak na wstępie.