Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 850/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-04-03 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy wniosku A. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego drogi powiatowej bez zezwolenia postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Pismem z 21 marca 2016 r. A. S. (dalej "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego drogi powiatowej bez zezwolenia.

Skarżąca jednocześnie wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek Skarżąca wskazała, że znajduje się w bardzo trudnej sytuacji materialnej i rodzinnej.

Skarżąca w dniu 18 lipca 2016 r. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmujący zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu.

Starszy referendarz sądowy postanowieniem z 28 września 2016 r. zwolnił Skarżącą od kosztów sądowych oraz ustanowił dla niej adwokata z urzędu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Jak zatem wynika z treści cytowanego przepisu przesłankami do wstrzymania wykonania decyzji przez sąd są niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, które raz zaistniałe spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po długim czasie, przy znacząco dużym nakładzie sił i środków lub będzie niemożliwe. Wnioskujący winien wskazać na konkretne zdarzenia, czy też okoliczności świadczące o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione, czyli, że na skutek wykonania decyzji grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku jej realizacji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności nawet z odsetkami. Wnioskodawca musi zatem wykazać istnienie realnego niebezpieczeństwa, iż wykonanie zaskarżonego aktu przed zbadaniem jego prawidłowości przez sąd administracyjny, wywoła nieodwracalne pogorszenie jego sytuacji, którą trudno będzie naprawić nawet po ewentualnym wyeliminowaniu zaskarżonego aktu.

Wstrzymanie wykonania decyzji jest instytucją procesową i nie ma nic wspólnego z kontrolą zaskarżonej decyzji, ale służy zabezpieczeniu interesów strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, aż do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd administracyjny. Na tym etapie postępowania sąd administracyjny, rozpatrując wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., nie bada kwestii legalności zaskarżonej decyzji. Przepis ten upoważnia Sąd tylko do oceny złożonego wniosku, w której to ocenie nie mieści się weryfikacja prawidłowości decyzji. (por. orzeczenie NSA z 10 czerwca 2015 r., sygn. akt II GZ 272/15, dostępne http://www.nsa.gov.pl/baza-orzeczen).

W ocenie Sądu Skarżąca wykazała w dostatecznym stopniu, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje pogorszenie jej sytuacji finansowej, w znaczny i nieodwracalny sposób. Z informacji podanych we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z nadesłanych dokumentów wynika, że Skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe razem z mężem oraz trójką małoletnich dzieci. Pozostaje bez pracy i nie uzyskuje dochodów. Mąż Skarżącej pozostaje bez stałej pracy, uzyskuje dochody z pracy dorywczej w wysokości 700 zł netto miesięcznie. Skarżąca korzysta z pomocy Ośrodka Pomocy Społecznej, pobierając zasiłki rodzinne na dzieci w łącznej wysokości 581 zł netto miesięcznie (załączono decyzję Burmistrza Miasta [...] potwierdzające pobieranie ww. świadczeń). Mając na uwadze jednocześnie wysokość wymierzonej kary, tj. 22 248 złotych, stwierdzić należy, że wskazane przez Skarżącą okoliczności pozwalają na przyjęcie, że w jej przypadku zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. orzeczenie NSA z 25 czerwca 2015 r., sygn. akt I GZ 366/15, a także orzeczenie NSA z 27 listopada 2014 r., sygn. akt II GZ 783/14, dostępne http://www.nsa.gov.pl/baza-orzeczen).

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.