Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 814/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2012-09-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 1, § 3, § 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 28 września 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 28 września 2012 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku I.S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi I.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2012r., nr [...] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego - postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lipca 2012r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu odwołania I.S. oraz Stowarzyszenia A z/s w R. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...] października 2011r., nr [...] w przedmiocie ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego p.n.: [...] dla A Sp. z o.o. z siedzibą w W.

W ustawowym terminie skargę na ww. decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie złożyła I.S. reprezentowana przez pełnomocnika radcę prawnego K.B., wnosząc jednocześnie o wstrzymanie jej wykonania z uwagi na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków poprzez kontynuowanie procesu inwestycyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t. j. Dz. U. z 2012r., poz. 270), dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oznacza, że chodzi o taką szkodę, której wynagrodzenie nie będzie możliwe przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Pojęcie trudnych do odwrócenia skutków aktu lub czynności będzie związane z prawnymi i faktycznymi następstwami rozstrzygnięcia o istocie sprawy - o prawach lub obowiązkach stron.

Podkreślić należy, że obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę.

Zgodnie z przyjętym w doktrynie poglądem, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Taki pogląd wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004r., FZ 65/04 (Centralna Baza Orzeczeń i Informacji o Sprawach), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę..." – (zob.: B. Dauter i inni - "Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym" – Komentarz, wyd. Zakamycze 2005r. str. 168).

W ocenie Sądu, wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został należycie uzasadniony. Podniesiony przez skarżącego argument, że z uwagi na liczne naruszenia prawa decyzja podlega wyeliminowaniu z obrotu prawnego nie uzasadnia wniosku o wstrzymanie jej wykonania. Także lakoniczne stwierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków poprzez kontynuowanie procesu inwestycyjnego, nie stanowi należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie, jeśli skarżący nie podał o jakich skutkach mowa. Jest to szczególnie istotne w sytuacji, gdy budowę inwestycji można rozpocząć dopiero na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, a sporna inwestycja znajduje się dopiero na etapie ustalenia warunków lokalizacji inwestycji celu publicznego. Tak sformułowany wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie czyni zadość ciążącemu na skarżącym obowiązkowi uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jakie grożą w razie wykonania decyzji, a brak należytego uzasadnienia wniosku pozbawił Sąd możliwości jego oceny.

Na marginesie wskazać należy, że instytucja wstrzymania wykonalności decyzji dotyczy wyłącznie aktów i czynności, które podlegają wykonaniu. Decyzja ustalająca lokalizację inwestycji celu publicznego jest tego rodzaju rozstrzygnięciem, które nie wymaga podjęcia czynności wykonawczych, a zatem nie można orzec o jej wstrzymaniu. Decyzja ta ma charakter ustaleniowy, a jej celem jest wyłącznie wyznaczenie warunków lokalizacji przedmiotowej inwestycji, a ponadto decyzja taka wskazuje wymagania wynikające z przepisów szczególnych oraz wymagania dotyczące ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich. Rozstrzyga także o granicach przestrzennych, w jakich mieścić się będzie planowana inwestycja. Zatem decyzja ta nie rozstrzyga o rozpoczęciu prac związanych z realizacją inwestycji, ma ona jedynie charakter przygotowawczy dla postępowania w sprawie pozwolenia na budowę. Oznacza to, iż nie może ona powodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Mając powyższe na uwadze Sąd w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia