Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1600/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-06-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 138 par. 1  pkt 1, art. 105  par. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: Art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Bożenna Blitek Sędziowie WSA Janusz Bociąga WSA Wojciech Jakimowicz (spr.) Protokolant sekretarz sądowy Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 17 września 2015r. nr [....] w przedmiocie umorzenia postępowania skargę oddala


UZASADNIENIE

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia 17 września 2015 r., znak: [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j.: Dz.U. z 2015 r. poz. 520 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez J. K. od decyzji Starosty z dnia [...] 2015 r., znak: [...] orzekającej o umorzeniu postępowania w sprawie aktualizacji danych ewidencyjnych dotyczących właściciela działki nr [...], położonej w obrębie S, jednostka ewidencyjna G, ujawnionej w księdze wieczystej [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji.

Powyższa decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Starosta decyzją z dnia [...] 2014 r., nr [...], działając z urzędu, orzekł w operacie ewidencyjnym obrębu S jednostka ewidencyjna G w następujący sposób:

I. z pozycji rejestrowej nr 30 wykreślił działkę nr [...] o pow. 0.0278 ha;

II. założył nową pozycję rejestrową dla działki nr [...] i jako współwłaścicieli wpisał: 1) K. J. s. Z. i D. 213/1280 części, 2) K. A. c. Z. i D. 213/1280 części, 3) L. K. c. Z. i D. 213/1280 części, 4) P. J. c. Z. i D. 213/1280 części, 5) K. – G. B. c. Z. i D. 213/1280 części, 6) K. Da. c. J. i A. 175/1280 części, 7) P. D. s. J. i M. 40/1280 części,

na podstawie wykazu zmian gruntowych z dnia 27 grudnia 2011 r. wykonanego przez geodetę uprawnionego J. M. oraz postanowień Sądu Rejonowego: [...] z dnia 16 sierpnia 1979 r. o nabyciu praw do spadku po J. K., [...] z dnia 29 września 1981 r. o nabyciu praw do spadku po W. K., [...] z dnia 20 lutego 1998 r. o nabyciu praw do spadku po Z. K., [...] z dnia 9 października 2006 r. o nabyciu praw do spadku po J. K. oraz postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 17 maja 2007 r. o nabyciu praw do spadku po M. P.

Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...] 2014 r. znak: [...] uchylił powyższą zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Następnie Starosta decyzją z dnia [...] 2015 r., znak: [...] umorzył postępowanie w sprawie aktualizacji danych ewidencyjnych dotyczących właściciela działki nr [...], położonej w obrębie S, jednostka ewidencyjna G, ujawnionej w księdze wieczystej [...].

Organ pierwszej instancji przy ponownym rozpoznaniu sprawy, uwzględniając zalecenia organu odwoławczego, uzupełnił materiał dowodowy. Zlecił jednostce wykonawstwa geodezyjnego sporządzenie wykazu synchronizacyjnego dla parceli l. kat. [...] objętej wykazem hipotecznym LWH [...] Gmina S. Ustalił, że parcela l.kat. [...] w czasie scalenia zmieniła oznaczenie na pgr. l.kat. [...], a następnie w czasie zakładania ewidencji gruntów II etapu na działkę [...]. Podczas odnowy operatu ewidencyjnego działka [...] zmieniła oznaczenie na działki nr [...] i [...]. Starosta G reprezentujący prawa właścicielskie Skarbu Państwa zwrócił się do Sądu Rejonowego Wydziału Ksiąg Wieczystych z wnioskiem z dnia 18 marca 2015 r. o założenie księgi wieczystej dla działki nr [...] i wpisanie w dziale II jako właściciela Skarb Państwa. Sąd Rejonowy Wydział Ksiąg Wieczystych przesłał Staroście G zawiadomienie, że dla działki nr [...] o pow. 0,0278 ha założono księgę wieczystą [...], a w dziale II jako właściciel został ujawniony Skarb Państwa.

W związku z powyższym Starosta prowadzący ewidencję gruntów i budynków stwierdził, że wobec faktu, że dla ww. działki został ustalony właściciel, dalsze postępowanie administracyjne mające na celu ujawnienie współwłaścicieli wyżej wymienionych stało się bezprzedmiotowe. Dlatego zgodnie z art. 105 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego wydał decyzję o umorzeniu postępowania, gdyż stało się ono bezprzedmiotowe.

Od powyższej decyzji w ustawowym terminie złożył odwołanie J. K. kwestionując zaskarżoną decyzję Starosty G. Skarżący wskazał organom że "Odwołanie składane jest w związku z jawną sprzecznością pism i dokumentów Starostwa Powiatowego w stosunku do stanu prawnego i faktycznego w sprawie". Skarżący kwestionował stanowisko Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wyrażone zarówno w decyzji z dnia [...] 2014 r. znak: [...], jak i w postanowieniu z dnia [...] 2015 r., znak: [...]. Zarzucił Staroście, że "na mapie katastralnej będącej podstawą do spreparowania dokumentów do założenia ksiąg wieczystych nie było też dróg oznaczonych jako numer [...], [...], [...], i wiele innych na dole arkusza - Zamek w S. Starosta nie dysponuje w sprawie najważniejszym dowodem czyli arkuszem numer 9 - S W uprzednio S - D dotyczącym mapy katastralnej, którą specjalnie teraz zagubił, a nie sprowadza od ponad 4 lat z archiwów bo to jest pewnie niewygodne w sprawie". J. K. kwestionuje prawo własności wpisane na rzecz Skarbu Państwa, podnosząc, że "Gromady S czy Gminy S - przedwojenne nie miały osobowości prawnej i nie miały wyłącznej własności gruntu, tym bardziej, iż było to mienie publiczne wykorzystywane przez ludzi z gromad".

Rozpatrując całość materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z przepisem art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j.: Dz.U. z 2015 r. poz. 520 ze zm.) istotę ewidencji gruntów i budynków stanowi jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władającymi tymi gruntami, budynkami i lokalami. Przepis art. 20 ustawy określa rodzaje informacji o gruntach (ust. 1 pkt 1) oraz ich właścicielach (ust. 2), które obejmuje ewidencja gruntów. Informacje mające charakter przedmiotowy w odniesieniu do gruntów - dotyczą ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości.

Powyższe informacje o gruntach, budynkach i lokalach (zarówno podmiotowe jak przedmiotowe) zawiera tzw. operat ewidencyjny, który składa się z map, rejestrów i dokumentów uzasadniających wpisy do tych rejestrów (art. 24 ust. 1 ustawy).

Przedmiot ewidencji gruntów oraz sposób jej gromadzenia w postaci operatu ewidencyjnego w głównej mierze został uregulowany w przepisach obowiązującego rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (t.j.: Dz.U z 2015 r. poz. 542 ). Z przepisów Rozdziału 3 rozporządzenia (§ 44 i następne) regulującego prowadzenie ewidencji gruntów i budynków oraz szczegółowe zasady wymiany informacji zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków wynika, że podstawą prowadzenia ewidencji jest zasada aktualności, tj. utrzymania systemu teleinformatycznego, o którym mowa w art. 24 ust. 1 pkt 1 ustawy w zgodności z aktualnymi dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi (§ 44 pkt 2). Aktualizacja zaś operatu ewidencyjnego zgodnie z § 45 ust. 1 następuje poprzez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych.

Organ odwoławczy wskazał, że przepis art. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne wskazuje, że Sądy przekazują właściwemu staroście: 1) odpisy prawomocnych orzeczeń sadowych w sprawach o: a) własność nieruchomości lub jej części, a w szczególności: - stwierdzenia nabycia prawa własności do nieruchomości przez zasiedzenie, nabycia praw do spadku, działu spadku, zniesienia współwłasności, podziału majątku wspólnego, potwierdzenia nabycia prawa własności w wyniku uwłaszczenia, b) wydanie nieruchomości lub jej części, c) rozgraniczenie nieruchomości: 2 ) zawiadomienia o nowych wpisach w działach 1 i II księgi wieczystej, które podlegają ujawnieniu w ewidencji gruntów i budynków. Starosta, niezwłocznie, nie później niż w terminie 30 dni od dnia otrzymania ww. dokumentów, wpisuje dane z nich wynikające do ewidencji gruntów i budynków w zakresie wynikającym z tej ewidencji (art. 23 ust. 7).

Przepis art. 24 ust. 2b pkt 1b ustawy wskazuje, że aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie wpisów w księgach wieczystych.

Mając na uwadze okoliczności przedmiotowej sprawy organ stwierdził, że aktualizację informacji zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu S, gmina G w przedmiocie działki nr [...] zainspirował J. K., wnosząc zastrzeżenia do danych podmiotowych tej działki. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego pismem z 17 marca 2014 r. znak: [...] zlecił zweryfikowanie wpisu ujawnionego w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu S, gmina G w zakresie działki nr [...] i w razie nieprawidłowości doprowadzenie do zgodności stanu ewidencyjnego ze stanem prawnym.

Pismem z dnia 20 maja 2014 r., znak: [...] Starosta zawiadomił zainteresowane strony o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego, dotyczącego bieżącej aktualizacji operatu ewidencyjnego dla działki nr [...] położonej w obrębie ewidencyjnym S jednostki ewidencyjnej G, polegającej na uwidocznieniu właścicieli na podstawie zebranych dokumentów.

Wskazano, że z uzupełnionych akt sprawy przy ponownym rozpoznaniu sprawy, jak i z uzasadnienia decyzji organu pierwszej instancji wynika, że:

1) Starosta pismem z dnia 16 stycznia 2015 r., znak: [...] w związku z regulowaniem stanu prawnego nieruchomości Skarbu Państwa zwrócił się do Archiwum Państwowego w R Odział w S o przesłanie kserokopii księgi gruntowej gminy katastralnej S - LWH [...] potwierdzonej za zgodność z oryginałem. Wykonując zalecenia organu II instancji zlecił jednostce wykonawstwa geodezyjnego sporządzenie wykazu synchronizacyjnego dla parceli l. kat. [...] wykazanej na mapie ewidencyjnej w skali 1:2880 i objętej LWH [...] b.gm.kat. S w odniesieniu do aktualnie obowiązującego operatu ewidencyjnego z częścią kartograficzną w skali 1:2000;

2) wykazem synchronizacyjnym sporządzonym przez geodetę uprawnionego mgra inż. J. M., przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 2 marca 2015 r. pod numerem [...] dokonano weryfikacji przebiegu granic parceli katastralnej l.kat. [...]przedstawionej na mapie ewidencyjnej w skali 1:2880, ujawnionej w LWH [...] b.gm.kat. S - z przebiegiem granic działek ewidencyjnych przedstawionych na kolejnych mapach ewidencyjnych. Z wykazu synchronizacyjnego wynika, że: "W wyniku przeprowadzonego, pod koniec lat trzydziestych ubiegłego wieku, scalenia dla gm.kat. S pgr. l.kat. [...] zapisana w Lwh [...] Gmina S zmieniła oznaczenie na pgr l. kat. [...]. W wyniku założenia II etapu ewidencji gruntów pgr. l.kat. [...] o pow. 0,0480 ha zmieniła oznaczenie na działkę ewidencyjną nr [...] o pow. 0,05 ha. Na podstawie obwieszczenia Starosty z dnia 20 grudnia 2000 r., dotychczasowy operat ewidencji gruntów został zastąpiony odnowionym operatem ewidencji gruntów dla obrębu R i S (Dz.Urz. Woj. z 2001 r. Nr 10, poz. 60). Podczas prac ewidencyjnych odnowy operatu ewidencji gruntów działka [...] zmieniła oznaczenie na działkę ewidencyjną nr [...] o pow. 0,0275 ha i działkę ewidencyjną nr [...] o pow. 0,0278 ha. Dla działki nr [...] została założona KW nr [...] a jako właściciela w dziale II wpisano Skarb Państwa. W wykazie zmian złożonym przy KW [...] błędnie wpisano, iż z pgr. [...],[...], [...] powstała działka nr [...], gdyż z pgr. [...], [...], [...] powstała działka [...] i część działki [...]. Po III etapie ewidencji gruntów tej części działki [...] odpowiada działka nr [...], natomiast pozostała część działki [...], która została utworzona z pgr. [...] odpowiada działce [...]";

3) Starosta reprezentujący prawa właścicielskie Skarbu Państwa w dniu 17 marca 2015 r., znak: [...] złożył wniosek do Sądu Rejonowego Wydziału Ksiąg Wieczystych o założenie księgi wieczystej dla nieruchomości objętej LWH [...] b.gm.kat. S, obecnie oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków obrębu S, gmina G jako działka nr [...] o pow. 0,0278 ha;

4) Z wydruku komputerowego z Centralnej Informacji Ksiąg Wieczystych według stanu na dzień 15 września 2015 r. wynika, że: w księdze wieczystej nr [...] w dziale I ujawniona jest między innymi działka nr [...] o pow. 0,0278 ha na podstawie: reprodukcji wykazu hipotecznego Nr [...] S z 27.01.2015 Archiwum Państwowego w R Oddział w S, wyrysu z mapy ewidencyjnej ID. ewid. [...] z 17.03.2015 r., wypisu z rejestru gruntów z wykazem synchronizacyjnym z 2.03.2015 r. ID. Ewid. [...]. W drugim dziale prawo własności do tej działki wpisano na rzecz : Skarbu Państwa - Starosty na podstawie reprodukcji wykazu hipotecznego Nr [...] S z 27.01.2015 Archiwum Państwowego w R Oddział w S;

5) Aktualnie w rejestrze gruntów dla obrębu S, jednostka ewidencyjna G, w jednostce rejestrowej nr: [...] wykazana jest działka ewidencyjna nr [...] o pow. 0,0278 ha objęta księgą wieczystą nr [...], z zarejestrowanym stanem prawnym na rzecz Skarbu Państwa z wykonywaniem prawa własności przez Starostę. Organ pierwszej instancji prowadzący ewidencję gruntów i budynków, stosownie do obowiązującego przepisu art. 24 ust. 2b pkt 1b ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie wpisów z księgi wieczystej zarejestrował w operacie ewidencyjnym dla działki nr [...] o pow. 0,0278 ha własność Skarbu Państwa - Starosta, ujawnioną w księdze wieczystej nr [...].

W świetle przytoczonych okoliczności sprawy podniesione zarzuty przez skarżącego J. K., zdaniem organu nie mogą być uwzględnione, gdyż są sprzeczne ze zgromadzonym materiałem dowodowym i obowiązującym prawem.

Podniesiono, że J. K. w swym odwołaniu kwestionuje stanowisko Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wyrażone w decyzji z dnia [...] 2014 r., znak: [...] oraz w postanowieniu z dnia [...] 2015 r., znak: [...]. Strony postępowania były pouczone o możliwości złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na ostateczną decyzję z dnia [...] 2014 r., znak: [...]. Z tego prawa wówczas J. K. nie skorzystał, a obecnie w prowadzonym postępowaniu odwoławczym zarzuty do decyzji z dnia [...] 2014 r. nie mogą być uwzględnione. Natomiast postanowieniem z dnia [...] 2015 r., znak: [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego jedynie wyznaczył Staroście dodatkowy termin załatwienia przedmiotowej sprawy - do dnia 31 sierpnia 2015 r.

Organ odwoławczy wskazał, że zarzut J. K., że Starosta nie posiada "mapy katastralnej będącej podstawą do spreparowania dokumentów do założenia ksiąg wieczystych, nie było też dróg oznaczonych jako numer [...], [...], [...], i wiele innych na dole arkusza - Zamek w S. Starosta nie dysponuje w sprawie najważniejszym dowodem czyli arkuszem numer 9 - S W uprzednio S - D dotyczącym mapy katastralnej, którą specjalnie teraz zagubił a nie sprowadza od ponad 4 lat z archiwów bo to jest pewnie niewygodne w sprawie", jest sprzeczny ze zgromadzonym materiałem dowodowym.

Również zarzut co do ujawnionego prawa własności dla działki nr [...] na rzecz Skarbu Państwa uznano za bezzasadny, sprzeczny z obowiązującymi przepisami prawa, gdyż starosta prowadzący ewidencję gruntów i budynków jedynie rejestruje ustanowione i ujawnione w księgach wieczystych tytuły prawa własności. Natomiast Starosta reprezentujący właścicielskie prawa Skarbu Państwa miał obowiązek do uregulowania stanu prawnego działki nr [...], to też złożył wniosek do sądu wieczysto-księgowego, który został pozytywnie rozpatrzony.

Mając na uwadze, że dokonano w ewidencji gruntów i budynków w jednostce rejestrowej [...] operatu ewidencyjnego dla obrębu S, gmina G zmiany danych ewidencyjnych w zakresie działki nr [...], a także dokonano w dniu 29 maja 2015 r. stosownych wpisów w księdze wieczystej nr [...] dalsze prowadzenie postępowania administracyjnego w zakresie danych podmiotowych działki ewidencyjnej nr [...] stało się bezprzedmiotowe, albowiem przestał istnieć przedmiot tej sprawy. W takich okolicznościach należało formalnie zakończyć wszczęte, a niezakończone postępowanie administracyjne, co uczynił Starosta wydając decyzję o umorzeniu postępowania.

W tych okolicznościach sprawy, w ocenie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, decyzja o umorzeniu postępowania jest decyzją prawidłową, która nie narusza obowiązującego stanu prawnego. Wskazano, że instytucja umorzenia postępowania wiąże się z powstaniem trwałej i nieusuwalnej przeszkody w kontynuacji postępowania. Obligatoryjną podstawę do umorzenia postępowania daje art. 105 § 1 k.p.a., który stanowi, że organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania oznacza natomiast brak któregoś z elementów stosunku materialnoprawnego, skutkującego tym, iż nie można załatwić sprawy przez rozstrzygnięcie jej co do istoty.

Przenosząc zawarte w uzasadnieniu decyzji rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy, organ wskazał, że postępowanie w sprawie wprowadzenia zmian w ramach bieżącej aktualizacji operatu ewidencyjnego obrębu S, polegających na ujawieniu właściciela działki nr [...] na podstawie zawiadomienia z księgi wieczystej [...] Sądu Rejonowego Wydział Ksiąg Wieczystych stało się bezprzedmiotowe z uwagi na fakt, że zbędne stało się wydanie decyzji administracyjnej.

W ocenie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego okoliczności istotne dla niniejszego postępowania zostały dostatecznie wyjaśnione i udowodnione przez organ pierwszej instancji. W sprawie zgromadzono niezbędny materiał dowodowy oraz zapewniono czynny udział stronie na każdym etapie postępowania administracyjnego. Wobec powyższego organ odwoławczy rozstrzygnięcie zawarte w decyzji Starosty uznał za prawidłowe w świetle obowiązującego porządku prawnego.

Skargę na powyższą decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 17 września 2015 r., znak: [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie J. K.

Skarżący zarzucił, że organ odwoławczy błędnie podzielił stanowisko organu pierwszej instancji nie przeprowadzając własnego postępowania w drugiej instancji, a zwłaszcza uwzględnił wskazane w uzasadnieniu decyzji dokumenty nie mające w sprawie istotnego znaczenia, a bezpodstawnie pominął akt notarialny i protokół ugody sądowej z 2001 roku, którego treść zamyka całe postępowanie administracyjne w sprawie. Skarżący zarzucił błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy oraz manipulowanie przez organy zebraną dokumentacją. Wskazał przy tym na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ odwoławczy. Zwrócił również uwagę na to, że wnioski wyprowadzone przez organy na podstawie zgromadzonych w sprawie dokumentów są sprzeczne z treścią tych dokumentów.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie w pełni podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Podstawowa zasada polskiego sądownictwa administracyjnego została określona w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz.U. z 2014 r., poz. 1647), zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę legalności działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Zasada, zgodnie z która sądy administracyjne dokonują kontroli działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, została również wyartykułowana w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). Z istoty kontroli wynika, że zasadność zaskarżonej decyzji podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Ze względu na powyższą zasadę oraz treść art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, konieczne jest podkreślenie, że przedmiotem kontroli Sądu w przedmiotowej sprawie była kwestia zasadności podjęcia przez organ odwoławczy decyzji o charakterze procesowym, tj. decyzji w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. W świetle art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd nie ma obowiązku, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, do badania tych zarzutów i wniosków, które nie mają znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego aktu (tak NSA w wyroku z dnia 11 października 2005 r., sygn. akt: FSK 2326/04).

Zgodnie z art. 105 § 1 k.p.a., gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Przesłanką umorzenia postępowania na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. jest bezprzedmiotowość postępowania "z jakiejkolwiek przyczyny", czyli z każdej przyczyny powodującej brak jednego z elementów materialnego stosunku prawnego w odniesieniu do jego strony podmiotowej lub przedmiotowej. Niewątpliwie stwierdzenie, że organ nie może skorzystać z kompetencji do wydania decyzji merytorycznej w postępowaniu administracyjnym ponieważ przestała istnieć indywidualna sprawa administracyjna podlegająca rozstrzygnięciu w takiej właśnie formie, skutkuje bezprzedmiotowością tego postępowania i uzasadnia podjęcie rozstrzygnięcia o jego umorzeniu.

Zaskarżona decyzja została wydana w postępowaniu administracyjnym wszczętym z urzędu na podstawie art. 61 § 4 k.p.a. "w sprawie aktualizacji operatu ewidencyjnego w zakresie działki nr [...] położonej w obrębie S, jednostka ewidencyjna G, polegającej na uwidocznieniu właścicieli na podstawie zebranych dokumentów", o czym organ pierwszej instancji zawiadomił strony postępowania pismami z dnia 20 maja 2014 r. i z dnia 2 czerwca 2014 r. Postępowanie dotyczyło zatem aktualizacji danych podmiotowych ewidencji gruntów i budynków, o jakich mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j.: Dz.U. z 2015 r., poz. 520 ze zm.), tj. oznaczenia właścicieli nieruchomości. Informacje, o których mowa m.in. w art. 20 ust. 2 ustawy, zawiera operat ewidencyjny, który składa się m.in. ze zbioru dokumentów uzasadniających wpisy do bazy danych (art. 24 ust. 1 pkt 2 ustawy) przy czym na mocy art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy, sądy przekazują właściwemu staroście zawiadomienia o nowych wpisach w działach I i II księgi wieczystej, a starosta, niezwłocznie, nie później niż w terminie 30 dni od dnia otrzymania tego rodzaju dokumentów, wpisuje dane z nich wynikające do ewidencji gruntów i budynków oraz do rejestru cen i wartości nieruchomości w zakresie wynikającym z tej ewidencji lub rejestru (art. 23 ust. 7 ustawy). Dodatkowo przedmiot ewidencji gruntów oraz sposób jej gromadzenia w postaci operatu ewidencyjnego regulują przepisy rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (t.j.: Dz.U z 2015 r., poz. 542) wydanego na podstawie upoważnienia zawartego w art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne. Z przepisów powyższego rozporządzenia wynika, że podstawową zasadą prowadzenia ewidencji jest zasada aktualności, tj. zasada utrzymywania operatu w zgodności z aktualnymi, dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi (przepisy Rozdziału 3 rozporządzenia, w tym zwłaszcza § 44 pkt 2 i następne). Aktualizacja operatu ewidencyjnego zgodnie z § 45 ust. 1 rozporządzenia następuje poprzez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych.

Z regulacji powyższych wynika zatem obowiązek starosty dokonania w ewidencji gruntów i budynków wpisu informacji - w zakresie oznaczenia właścicieli nieruchomości - wynikających z zawiadomienia sądu o nowych wpisach w działach I i II księgi wieczystej.

Skoro z mocy art. 24 ust. 2b pkt 1 lit. b Prawa geodezyjnego i kartograficznego aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków dokonywana na podstawie wpisów w księgach wieczystych następuje w drodze czynności materialno-technicznej, a organ będąc zobowiązany do dokonania takiego wpisu w oparciu o treść zawiadomienia sądu czyni to w przepisanej prawem formie załatwiając sprawę zaktualizowania danych podmiotowych w ewidencji gruntów i budynków, to tym samym postępowanie administracyjne wszczęte w takiej sprawie traci swój przedmiot i jako takie (bezprzedmiotowe) podlega umorzeniu. Nie ma już bowiem podstaw do wydawania w tym postępowaniu decyzji administracyjnej w kwestii aktualizacji informacji dotyczących właścicieli nieruchomości. Aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków organ dokonuje się w drodze decyzji administracyjnej w innych przypadkach niż wymienione w art. 24 ust. 2b pkt 1 Prawa geodezyjnego i kartograficznego, co wynika z treści art. 24 ust. 2b pkt 2 tej ustawy.

W realiach niniejszej sprawy wskazane wyżej unormowania obligowały zatem organ do umorzenia postępowania administracyjnego wszczętego z urzędu na podstawie art. 61 § 4 k.p.a. "w sprawie aktualizacji operatu ewidencyjnego w zakresie działki nr [...] położonej w obrębie S, jednostka ewidencyjna G, polegającej na uwidocznieniu właścicieli na podstawie zebranych dokumentów", bowiem z zawiadomienia Sądu Rejonowego Wydział Ksiąg Wieczystych o założeniu księgi wieczystej [...] dla nieruchomości oznaczonej jako działka ewidencyjna [...] położona w G obręb [...] S, które wpłynęło do Starostwa Powiatowego w dniu 9 czerwca 2015 r. wynika, że w księdze tej wpisano jako właściciela powyższej nieruchomości Skarb Państwa – Starostę (co potwierdza również wydruk komputerowy z Centralnej Informacji Ksiąg Wieczystych według stanu na dzień 15 września 2015 r.), a zatem organ będąc związany treścią tego zawiadomienia dokonał aktualizacji danych w ewidencji gruntów i budynków wpisując powyższe dane podmiotowe, przez co odpadła podstawa do wydawania we wszczętym postępowaniu administracyjnym merytorycznego rozstrzygnięcia w formie decyzji administracyjnej. Konieczność zakończenia wszczętego postępowania administracyjnego, w którym podejmowane był już działania zmierzające do wydania decyzji w przedmiocie aktualizacji informacji dotyczących właścicieli działki ewidencyjnej nr [...] obligowała organ do wydania procesowej decyzji o umorzeniu tego postępowania.

Zaskarżona decyzja utrzymująca w mocy decyzję Starosty z dnia [...] 2015 r., znak: [...] o umorzeniu postępowania w sprawie aktualizacji danych ewidencyjnych dotyczących właściciela działki nr [...], położonej w obrębie S, jednostka ewidencyjna G, ujawnionej w księdze wieczystej [...], jest zatem zgodna z prawem, a zwłaszcza nie mogły odnieść skutku zarzuty skargi wskazujące na pominięcie przez organy dokumentów wskazywanych przez skarżącego i wadliwą ocenę ich treści. Ze względu na rejestracyjny charakter ewidencji gruntów i budynków, w sprawie istotne znaczenie ma treść zawiadomienia sądowego o założeniu księgi wieczystej i wpisanie w niej w dniu 29 maja 2015 r. właściciela działki ewidencyjnej nr [...]. Prawidłowości ustaleń sądu w zakresie wskazania właściciela działki ewidencyjnej nr [...] nie można zwalczać w postępowaniu administracyjnym w przedmiocie aktualizacji danych w ewidencji gruntów i budynków.

W tym stanie rzeczy - mając na uwadze treść art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę należało oddalić.