Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 123/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2008-04-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 53 ust.4
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

SENTENCJA

Dnia 10 kwietnia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski, Sędziowie Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek, Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.), Protokolant Asystent sędziego Paulina Hućko, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2008 roku przy udziale - sprawy ze skargi A. G. i W. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] i [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [..] Prezydent Miasta Z. pozytywnie uzgodnił projekt decyzji o warunkach zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie obiektu handlowego o profilu handel artykułami spożywczo-przemysłowymi wraz z zasilaniem, budową wjazdu od strony ul .M oraz od strony ul. P., budową parkingu na 90 miejsc przy ul. K. oraz przy ul. S, obręb 113 w Z.

W treści postanowienia Prezydent Miasta Z. wskazał warunki, które w zakresie obsługi komunikacyjnej inwestycji muszą zostać spełnione. W uzasadnieniu swego postanowienia wyjaśnił, że ulice M, K. oraz S. stanowią rezerwę terenu pod docelowe urządzenie dróg gminnych a ruch drogowy jest tam aktualnie niemożliwy, z uwagi na nieurządzenie działek. Organ administracji stwierdził, iż dla funkcjonowania inwestycji konieczne będzie więc urządzenie tych dróg, aby umożliwić skomunikowanie kompleksu handlowego z przyległym istniejącym układem dróg publicznych ul. P. i K.

Na powyższe postanowienie zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. złożyli A. i W. G. podnosząc, że projektowana inwestycja:

- narusza zasady dobrego sąsiedztwa, bowiem w pobliżu obowiązuje zabudowa domów jednorodzinnych,

- narusza zasady ustawy prawo o ochronie środowiska - hałas spowoduje zagrożenie dla zdrowia mieszkańców, a przejeżdżające samochody dostawcze naruszą konstrukcje domów.

Ponadto skarżący podnieśli, że w punkcie drugim zaskarżonego postanowienia organ administracji nie wskazał, na jakiej podstawie prawnej i w jaki sposób zamierza zlikwidować nieurządzone ulice K. i S i włączyć je do terenu przedmiotowej inwestycji. Odwołujący podnieśli również, że pkt 3 pozostaje w sprzeczności z pozytywnym zaopiniowaniem projektu decyzji o warunkach projektowanego zamierzenia inwestycyjnego. W ocenie skarżących ruch drogowy na terenie osiedla domów jednorodzinnych powinien być bardzo ograniczony i jakakolwiek zmiana organizacji ruchu w stosunku do już istniejącej powinna być wykluczona Skarżący powołali się również na decyzję o warunkach zabudowy i decyzję o udzieleniu pozwolenia na budowę planowanego wówczas budynku mieszkalnego, z których wynikało, że ogólny plan zagospodarowania przestrzennego miasta Z. przewiduje wyłącznie zabudowę jednorodzinną w sąsiedztwie inwestycji. W konkluzji odwołujący stwierdzili, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów art.6 ust.2, art.51 ust.1 pkt l, art.61 ust.1 pkt l w zw. z art. 52 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Postanowieniem z dnia [..] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, że podnoszone przez odwołujących zarzuty nie mogą mieć wpływu na wynik sprawy, bowiem dotyczą kwestii, które wykraczają poza zakres uzgodnienia. Zdaniem Kolegium sformułowania zawarte w pkt 2 skarżonego postanowienia nie stanowi o likwidacji ulic, lecz nakłada na inwestora obowiązek ich prawidłowego zagospodarowania w celu umożliwienia wjazdu i wyjazdu z terenu inwestycji. Organ administracji wskazał również, iż zobowiązanie inwestora do opracowania nowej organizacji ruchu w rejonie inwestycji nie zmierza do ingerencji w ruch drogowy na terenie osiedla mieszkaniowego, gdyż jak wynika z projektu decyzji i załączonej mapy, inwestycja co najwyżej będzie sąsiadować z tym terenem oraz istniejącą stacją benzynową. Kolegium wyjaśniło także, że powoływanie się stron na wydane decyzje budowlane, w których przywoływane są ustalenia obowiązującego wówczas planu zagospodarowania przestrzennego nie mogą stanowić o niemożliwości wydania postanowienia uzgodnieniowego w zakresie ruchu drogowego dla przedmiotowej inwestycji, albowiem ustalenia tych planów aktualnie nie obowiązują. Organ odwoławczy stwierdził ponadto, że pozytywne uzgodnienie projektu nie przesądza o treści decyzji o warunkach zabudowy.

Od powyższej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. wnieśli A. i W. G.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucili:

-naruszenie prawa materialnego tj. art. 6 ust.2 , art. 61 ust.1 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez przyjęcie, że zaopiniowanie pozytywne projektu decyzji o warunkach zabudowy jest prawidłowe pomimo tego, że projekt ten narusza chroniony prawem interes osób trzecich oraz zasadę dobrego sąsiedztwa

- naruszenie prawa materialnego tj. przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 Prawo ochrony środowiska poprzez przyjęcie, że zaopiniowanie pozytywne projektu decyzji o warunkach zabudowy jest prawidłowe pomimo tego, że realizacja projektu zamierzenia inwestycyjnego będzie uciążliwa dla sąsiadującego z nim bezpośrednio zrealizowanego już osiedla domów jednorodzinnych i spowoduje dla tego osiedla nadmierny hałas i zanieczyszczenia powietrza.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż sąd bada legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia w zakresie jego zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

W niniejszej sprawie kontrolą sądu objęte jest rozstrzygnięcie w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy w zakresie rozwiązań komunikacyjnych.

Podstawą prawną rozstrzygnięcia jest art. 53 ust. 4 pkt 9 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), zgodnie z którym decyzję o warunkach zabudowy dla inwestycji celu publicznego, która ma być usytuowana w obszarze przyległym do pasa drogowego wydaje się po uzgodnieniu z właściwym zarządcą drogi, dokonanym w trybie art. 106 kpa.

W rozumieniu art. 53 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym uzgodnienia są formą zajęcia stanowiska przez inny organ w postępowaniu dotyczącym wydania decyzji administracyjnej . Postępowanie przed organem powołanym do zajęcia stanowiska ma charakter pomocniczy, co oznacza że rozstrzygnięcia w nim podjęte nie mają samodzielnego bytu prawnego ( wyrok NSA z dnia 28.09.2001 r. II SA 1818/00, lex53353) Pozytywne uzgodnienie projektu decyzji nie przesądza zatem o wyniku postępowanie głównego dotyczącego warunków zabudowy zamierzonej inwestycji.

W postępowaniu w przedmiocie uzgodnienie z zarządcą drogi decyzji o warunkach zabudowy, organ ustala, czy inwestycja jest dopuszczalna na danym terenie wyłącznie z punktu widzenia jego obsługi komunikacyjnej. Zarządca drogi w ramach uzgodnienia może określić również warunki lokalizacji inwestycji oraz podłączenia inwestycji do drogi.

W ocenie Sądu treść postanowienie z dnia [..] nie wykracza poza zakres kompetencji zarządcy dróg gminnych. Z akt administracyjnych wynika, że ulice M. K., M. S. oraz G. M. stanowią rezerwę terenu pod docelowe urządzenie dróg gminnych. Organ administracji zatem zasadnie wskazuje na konieczność docelowego urządzenia tych ulic, co pozwoli na skomunikowanie kompleksu handlowego z przyległym, istniejącym układem dróg publicznych- ulicami P. oraz K.. Ze względu na to, że ul. P. należy do dróg wojewódzkich, organ prowadzący postępowanie w przedmiocie warunków zabudowy zobowiązany jest do uzgodnienia projektu decyzji z właściwym zarządcą dróg wojewódzkich. Z projektu decyzji o warunkach zabudowy ( część określająca uzgodnienia) wynika, że organ przewiduje zachowanie wymaganego trybu i dokonanie kolejnego uzgodnienia przed rozstrzygnięciem sprawy co do istoty.

Zarządca dróg gminnych wskazał również na konieczność opracowania nowej organizacji ruchu dla całego kompleksu handlowego obejmującego wszystkie wskazane wyżej ulice. Zamieszczenie takiego rozstrzygnięcia również nie wykracza poza jego właściwość rzeczową, bowiem organ nie wypowiedział się jak ta organizacja ruchu ma wyglądać .

Przechodząc do oceny zarzutów strony skarżącej, Sąd stwierdza, że nie mają usprawiedliwionych podstaw . Argumenty odnoszące się do oceny inwestycji w zakresie hałasu, emisji zanieczyszczeń do środowiska wykraczają poza zakres uprawnień zarządcy drogi. Strona skarżąca przedwcześnie również powołuje się na naruszenie przez organ administracji zasady dobrego sąsiedztwa oraz interesów osób trzecich. Zasada dobre sąsiedztwa stanowi przesłankę ustalenia warunków zabudowy, nie zaś postępowania incydentalnego. Z kolei problematyka naruszenia interesów osób trzecich podlega regulacji ustawy z dnia 7 lipca 1994r.- Prawo budowlane ( Dz. U. nr 207 z 2003r., nr 207, poz. 2016 ze zm.) i rozstrzygana jest na etapie pozwolenia na budowę.

Zatem podnoszone przez stronę skarżącą zagadnienia są przedwczesne na obecnym etapie inwestycji.

W świetle powyższych ustaleń skargę należało uznać za nieuzasadnioną, gdyż zaskarżone postanowienie jak i postanowienie organu I instancji są zgodne z prawem. Organy administracji, dokonały prawidłowych ustaleń faktycznych, prowadziły postępowanie w zgodzie z przepisami kodeksu postępowania administracyjnego oraz zastosowały właściwe przepisy prawa materialnego.

Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

p.h.