Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 830/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2021-10-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 1 i 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 28 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. Sp. z o.o. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi C. Sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dotacji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

C. Sp. z o.o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, skargę na decyzję tego organu z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] stycznia 2021r. nr [...] Starosty w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dotacji pobranej w 2014 r.

Pismem z dnia [...] września 2021 r. skarżąca Spółka złożyła wniosek

o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ze względu na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w postaci jej likwidacji. W uzasadnieniu strona wskazała, że zgodnie z otrzymanym

w dniu 13 września 2021 r. upomnieniem nr [...] wystawionym przez Starostwo Powiatowe w dniu [...] września 2021 r. należność główna w niniejszej sprawie wynosi 163 548,00 zł, odsetki 95 066,02 zł a koszty upomnienia 11,60 zł co łącznię daje kwotę 258 625, 62 zł. Ponadto strona podniosła, że wyegzekwowanie przez organ I instancji kwoty 258 625,62 zł spowoduje sytuację, w której skarżąca poniesie znaczną szkodę majątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona wskutek późniejszego zwrotu spełnionego świadczenia, a także uniemożliwi przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Egzekucja powyższej kwoty, może doprowadzić do sytuacji, w której konieczne będzie zlikwidowanie Skarżącej spółki ze względu na brak środków finansowych do jej prowadzenia. Skarżąca Spółka poinformowała, że o jej trudnej sytuacji majątkowej świadczy poniesiona w ubiegłym roku strata w wysokości - 139 460,35 zł. Spółka obecnie nie prowadzi prywatnych szkół ze względu na brak funduszy. Co więcej, zalega z zapłatą składek na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w kwocie 1 625 823,22 zł. Z powodu dużego zadłużenia, w zeszłym roku zlicytowano na licytacji komorniczej nieruchomość należącą do Skarżącej o [...]. Strona oświadczyła, że organ I instancji już powziął kroki do wyegzekwowania zwrotu dotacji, ponieważ wystawił upomnienie w myśl art. 15 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W związku z tym zapewne niebawem zostanie wszczęte postępowanie egzekucyjne, ponieważ skarżąca nie posiada środków pieniężnych pozwalających na spłatę należności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej: "p.p.s.a." wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może nastąpić jedynie

w wyjątkowych okolicznościach i należy poprzedzić je analizą przedstawionego uzasadnienia pod kątem spełnienia powyższych przesłanek. Ocena wniosku jest bowiem możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej przez stroną skarżącą. W judykaturze od dawna utrwalone jest stanowisko zgodnie z którym, to na wnioskodawcy ciąży obowiązek przedstawienia argumentacji i poparcia jej dowodami pozwalającymi na dokonanie merytorycznej oceny wniosku. Uzasadnienie powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń lub okoliczności, jednakże w taki sposób, aby sąd miał możliwość dokonania kontroli ich prawdziwości.

Przesłanka niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody zachodzi wówczas, gdy wyrządzona szkoda nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

Biorąc pod uwagę argumentację zawartą we wniosku oraz dane wynikające

z dokumentów do niego załączonych, w ocenie Sądu uznać należało, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła wystąpienie przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Zaznaczyć należy, że załączony do wniosku rachunek zysków i strat za 2020r., bilans sporządzony na dzień [...] grudnia 2020 r., jak również zaświadczenie z ZUS - wskazujące na fakt zadłużenia wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, nie są wystarczające do oceny rzeczywistego stanu finansowego i majątkowego skarżącej. Pomimo bowiem przedstawienia powyższych dokumentów nie jest jasne, jakimi środkami skarżąca dysponuje, a w konsekwencji jakie będą skutki wykonania zaskarżonej decyzji (np. rachunki bankowe). Przy tym zauważyć trzeba, że nawet gdyby wziąć pod uwagę wartości bilansowe Spółki, które wynikają ze złożonych załączników, to można by stwierdzić, że kondycja finansowa Spółki na koniec roku 2020 r. jest lepsza niż na koniec roku 2019 r., bo skoro na koniec roku 2019 r. osiągnęła stratę rzędu 362 081,90 zł, a na koniec roku 2020 r. 139 460,35 zł to strata jest nieporównywalnie mniejsza i może świadczyć wręcz o poprawie sytuacji spółki

w okresie 2019-2020 r. Gołosłowne stwierdzenia spółki o konieczności zakończenia prowadzenia szkoły z uwagi na brak środków na jej prowadzenie w razie wykonania decyzji nie mogły bowiem spowodować zastosowania instytucji, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W celu uzyskania ochrony tymczasowej skarżąca powinna była we wniosku przedstawić swoją sytuację finansową, tak żeby umożliwić Sądowi ocenę, czy wykonanie decyzji rzeczywiście może spowodować opisane przez nią skutki. Tymczasem skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia w czasie trwania postępowania sądowoadministracyjnego znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie można jednoznacznie stwierdzić, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje automatycznie taki skutek. Wnioskowanie takie uznać należy za co najmniej przedwczesne wobec nieznajomości pełnej sytuacji finansowej skarżącej. Sąd nie miał podstaw do ustalenia jej pełnej sytuacji majątkowej i oceny, czy wykonanie decyzji może wyrządzić stronie znaczną szkodę bądź spowodować trudne do odwrócenia skutki w postaci zamknięcia szkół. Sytuacja zaś wynikająca z dostarczonych dokumentów, nie dawała podstaw do twierdzenia, ze przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. faktycznie mogą zaistnieć.

Sąd, analizując akta sprawy, również nie dostrzegł innych nadzwyczajnych okoliczności, które zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., pozwalałyby na wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Brak jest zatem dowodów, by przypuszczać, że wykonanie decyzji będzie się wiązać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, jak wymaga tego art. 61 § 3 p.p.s.a. Należy w tym miejscu podkreślić, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji skarżąca może otrzymać zwrot uiszczonej kwoty (zob. postanowienie NSA z dnia 13 listopada 2013 r., sygn. akt II GZ 640/13).

Dlatego też mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia