Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB 401/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-05-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Skarżony organ: Prokurator
Treść wyniku: Odrzucono wniosek

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA -Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. L. o wznowienie postępowania w sprawie ze skargi na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji zakończonej postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 listopada 2003 r. sygn. akt II SAB 233-234/03 postanawia -odrzucić wniosek-


UZASADNIENIE

Na wstępie należy wskazać, że stosownie do art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Postanowieniem z dnia 20 listopada 2003 r. sygn. akt II SAB 233-234/03 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę w sprawie ze skargi Z. L. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie nierozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2003 r. nr [...] i [...] marca 2003 r. nr [...] odmawiających wyłączenia pracownika. W uzasadnieniu przedmiotowego postanowienia Sąd wskazał, iż skarga jest niedopuszczalna, gdyż kwestia rozstrzygnięcia wniosku o stwierdzenie nieważności postanowienia odmawiającego wyłączenia pracownika nie może zakończyć się aktem podlegającym zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Pismem z dnia 9 grudnia 2003 r. Z. L. złożył wniosek o wznowienie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie zakończonej powyższym postanowieniem.

Stosownie do art. 279 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać – oprócz oznaczenia zaskarżonego orzeczenia — także podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia.

Podstawę wznowienia określają przepisy art. 271, 272 i 273 wspomnianej ustawy –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do wspomnianych przepisów można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności, jeżeli:

* w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia,

* strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania.

Ponadto, można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, jak również na tej podstawie, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym lub orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa.

Zgodnie z art. 280 ustawy-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, natomiast w braku jednego z tych wymagań sąd zobowiązany jest wniosek odrzucić.

Zarówno z wniosku skarżącego, jak i analizy akt nie wynika, iż w przedmiotowej sprawie występują ustawowe podstawy wznowienia postępowania. W związku z powyższym, ze względu na brak przepisanych prawem wymagań, wniosek - jako niedopuszczalny -powinien ulec odrzuceniu.

I z tych powodów Sąd, na podstawie art. 280 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 97 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.