Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 118/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-04-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odmowa sporządzenia uzasadnienia
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odmówiono sporządzenia uzasadnienia
Powołane przepisy: article: art. 163 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. K. i E. G. o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lutego 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 118/13 oddalającego wniosek o uzupełnienie wyroku w sprawie ze skargi H. K. i E. G. na uchwałę Rady W. z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odmówić sporządzenia uzasadnienia.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 19 listopada 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 118/13:

- w pkt I. stwierdził nieważność § 40 ust. 2 pkt 4 i 5 uchwały Rady W. z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w odniesieniu do działki o nr ew. [...] z obrębu [...];

- w pkt II. stwierdził nieważność § 4 ust. 3 w zakresie symbolu 25 UOp i § 42 ust. 1, ust. 2 pkt 1, ust. 2 pkt 6 zaskarżonej uchwały w odniesieniu do działki o nr ew. [...] z obrębu [...];

- w pkt III. stwierdził, że zaskarżona uchwała w części określonej w pkt I i II wyroku nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia;

- w pkt IV. zasądził koszty postępowania sądowego.

W dniu 23 grudnia 2013 r. wpłynął do akt sprawy wniosek pełnomocnika skarżących H. K. i E. G. o uzupełnienie wyroku Sądu z dnia 19 listopada 2013 r. poprzez orzeczenie o całości skargi, tj. orzeczenie, czy skarga w zakresie nieuwzględnionym w wyroku, a zaskarżonym w skardze, podlega w pozostałej części oddaleniu, czy też uwzględnieniu poprzez orzeczenie nieważności uchwały w zaskarżonej części, bowiem, w ocenie pełnomocnika skarżących, brak jest w przedmiotowym zakresie rozstrzygnięcia w wymienionym wyroku.

Wyrokiem z dnia 25 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek o uzupełnienie wyroku.

Wnioskiem opatrzonym datą 25 lutego 2014 r. pełnomocnik skarżących wystąpił o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 25 lutego 2014 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Rozpoznanie zgłoszonego wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oddalającego wniosek o uzupełnienie wyroku wymaga rozważenia dwóch zasadniczych kwestii: w pierwszej kolejności formy jaką powinno przyjmować odmowne rozstrzygnięcie w przedmiocie wniosku o uzupełnienie wyroku, a następnie zagadnienia zaskarżalności takiego rozstrzygnięcia. W odniesieniu do pierwszej kwestii podstawę normatywną stanowi art. 157 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), w myśl którego orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów. W powołanym art. 157 § 3 tej ustawy mowa jest przede wszystkim o wymaganej formie wyroku, ale tylko dla rozstrzygnięć "uzupełniających wyrok". A contrario należy wnioskować, że oddalenie wniosku o uzupełnienie wyroku, zgodnie z literalnym brzmieniem ustawy, przybierać powinno formę postanowienia. Wobec tego, formę wyroku ma jedynie orzeczenie sądu uzupełniające wyrok i rozstrzygające o zasadności skargi merytorycznie (uwzględnieniu lub oddaleniu skargi w uzupełnianym zakresie). Formy takiej natomiast – zgodnie z postanowieniami art. 157 § 3 – nie ma orzeczenie oddalające wniosek o uzupełnienie wyroku. Zatem oddalenie wniosku o uzupełnienie wyroku następuje w formie postanowienia, a wynika to z treści art. 160 powołanej ustawy, który formę wyroku przewiduje wyłącznie dla przypadków wskazanych w ustawie (por. T. Woś (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. 4, str. 726-727 oraz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, str. 343).

W niniejszej sprawie Sąd w dniu 25 lutego 2014 r. wprawdzie wyrokiem oddalił wniosek o uzupełnienie wyroku, zamiast uczynić to w prawidłowej formie postanowienia, jednakże forma tegoż orzeczenia nie ma wpływu ani na treść rozstrzygnięcia, ani na zaskarżalność takiego orzeczenia, bowiem na orzeczenie oddalające wniosek o uzupełnienie wyroku ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia środka odwoławczego, a rozstrzygające znaczenie dla kwestii zaskarżalności takiego orzeczenia ma treść art. 173 § 1 i art. 194 § 1 powołanej ustawy. Od omawianego postanowienia oddalającego wniosek o uzupełnienie wyroku nie przysługuje skarga kasacyjna, bowiem postanowienie takie nie ma charakteru orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie, gdyż nie rozstrzyga o sprawie jako o całości, lecz odnosi się do pewnej kwestii incydentalnej jaką stanowi możliwość uzupełnienia orzeczenia. Ustawodawca również nie wprowadził możliwości wniesienia zażalenia od takiego postanowienia. Stosownie bowiem do treści art. 194 § 1 omawianej ustawy zażalenie przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego jedynie w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem są sprawy wymienione w treści tego przepisu. W katalogu postanowień wymienionych w tym przepisie nie ma postanowienia, którego przedmiotem jest odmowa uzupełnienia orzeczenia. Prawa do zaskarżenia takiego rozstrzygnięcia nie przewidział ustawodawca również w przepisach szczególnych. W związku z tym skoro możliwość zaskarżenia postanowienia oddalającego wniosek o uzupełnienie wyroku nie wynika expressis verbis z art. 194 § 1 powołanej ustawy i przy tym nie istnieje na gruncie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi inny przepis dopuszczający możliwość zaskarżenia tego rodzaju rozstrzygnięcia, to z tych powodów należy uznać, że takie postanowienie jest niezaskarżalne również w drodze zażalenia. Zważyć również należy, że środków zaskarżenia nie można domniemywać, a tym bardziej nie można się ich doszukiwać wbrew ustawie. Analiza ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości samodzielnego zaskarżenia rozstrzygnięcia w przedmiocie odmowy uzupełnienia wyroku, może być ono kwestionowane jedynie w skardze kasacyjnej od tego wyroku.

Z powyższych rozważań wynika, że postanowienie oddalające wniosek o uzupełnienie wyroku ma charakter niezaskarżalny, w konsekwencji zaś, jeśli zostanie ogłoszone na rozprawie, nie podlega ono uzasadnieniu, stosownie do treści art. 163 § 1 powołanej ustawy, w świetle którego postanowienia ogłoszone na rozprawie sąd uzasadnia, gdy podlegają one zaskarżeniu. Zatem Sąd nie ma obowiązku sporządzenia uzasadnienia postanowienia oddalającego wniosek o uzupełnienie wyroku, ponieważ nie podlega ono zaskarżeniu [por. T. Woś (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. 4, str. 727 oraz postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2009 r., II OZ 537/09 (LEX nr 563597) i z dnia 18 grudnia 2013 r., II FZ 1244/13 (LEX nr 1404564)].

W tym stanie rzeczy, odmowa sporządzenia uzasadnienia ma podstawę prawną w obowiązujących przepisach prawa i dlatego Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 163 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.