Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1065/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2014-02-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Zwrócić uiszczony wpis w sprawie
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 57 § 1 i art. 46 § 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia SO (del.) Elżbieta Mazur-Selwa po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie wstrzymania wprowadzenia do obrotu, wycofania z obrotu i zatrzymania produktów - p o s t a n a w i a - I. skargę odrzucić, II. zwrócić skarżącej A. Sp. z o.o. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

II SA/Rz 1065/13

U Z A S A D N I E N I E

Przedmiotem skargi A. Sp. z o.o. (zwanej dalej: Spółka) skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (zwany dalej WSA) jest decyzja Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego (zwany dalej PWIS) z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...], w przedmiocie wstrzymania wprowadzenia do obrotu, wycofania z obrotu i zatrzymania produktów.

Skargę w imieniu Spółki wniósł radca prawny, przedkładając do akt pełnomocnictwo udzielone przez J. G. - jedynego członka zarządu A. Sp. z o.o. wraz z wydrukiem komputerowym aktualnych informacji o podmiocie wpisanym do Krajowego Rejestru Sądowego (zwanego dalej: KRS).

W dniu 31 października 2013 r. wpłynęło do WSA pismo PPWIS wraz z kopią Informacji o Osobie z Krajowego Rejestru Karnego (dalej: "karta karna") dotyczącą J. G. Z dokumentu tego wynikało, że w/w został skazany za przestępstwa, które w myśl dyspozycji art. 18 § 2 i 3 ustawy z 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 1030, dalej: "Ksh") wyłączały możliwość pełnienia przez niego funkcji członka zarządu spółki kapitałowej prawa handlowego.

W związku z powzięciem powyższych informacji zarządzeniem z 12 listopada 2013 r. wezwano radcę prawnego do wykazania, czy toczyło się z udziałem J. G. postępowanie, o którym mowa w art. 18 § 4 Ksh albo wyjaśnienia, czy Spółka posiadała zarząd w innym składzie osobowym niż wynikało z nadesłanego wydruku z KRS bądź został dla niej ustanowiony kurator. Zwrócono się również o przedłożenie dokumentu, z którego wynikałoby prawidłowe umocowanie radcy prawnego do działania w imieniu mandanta.

Z powodu braku odpowiedzi na w/w wezwanie zarządzeniem z 27 grudnia 2013 r. wezwano Spółkę do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W terminie wyżej określonym skarga została podpisana przez radcę prawnego, nie mającego umocowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jako kwalifikowane pismo procesowe powinno spełniać wymagania określone w ustawie z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej zwanej Ppsa), w tym zostać podpisane zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 Ppsa, tj. przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jeżeli pismo takie nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jej uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia (art. 49 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa).

Strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu sądowym przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W takim przypadku przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Pełnomocnik zaś przy pierwszej czynności procesowej obowiązany jest dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (zob. art. 34, 28 § 1, 29, 37 § 1, 46 § 3 Ppsa).

Jak wynika z art. 28 § 1 Ppsa osoby prawne dokonują czynności przez organy. W przypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością organem prowadzącym sprawy spółki i reprezentującym ją na zewnątrz jest zarząd (art. 201 § 1 Ksh). Z przepisów art. 18 § 1 i 2 cyt. ustawy wynika zaś, że członkiem zarządu może być tylko osoba fizyczna mająca pełną zdolność do czynności prawnych, z wyłączeniem jednak osoby, która została skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwa określone w przepisach rozdziałów XXXIII - XXXVII Kodeksu karnego oraz w art. 585, art. 587, art. 590 i w art. 591 ustawy.

Z przedłożonego przez radcę prawnego wydruku komputerowego aktualnych informacji o podmiocie wpisanym do KRS wynikało, że jedynym wspólnikiem i zarazem jedynym członkiem zarządu Spółki jest J. G. Zaś z nadesłanej przez organ karty karnej J. G. wynikało, że z powodu prawomocnych skazań wyrokami sądowymi obejmował go wynikający z art. 18 § 2 Ksh zakaz pełnienia tej funkcji, a stan taki istniał już w dacie rejestracji Spółki w KRS. Tak więc w istocie Spółka nie posiadała organu uprawnionego do jej reprezentowania, a udzielone przez J. G. pełnomocnictwo do reprezentowania Spółki w postępowaniu przed tut. Sądem było nieskuteczne (por. wyrok Sądu Najwyższego z 10.01.2008 r. sygn. IV CSK 356/07, publ. OSNC 2009/3, poz. 43; wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 25.04.2013 r. sygn. V ACa 600/12, publ. www.orzeczenia.ms.gov.pl).

W przedstawionych okolicznościach wezwano radcę prawnego do wykazania, że J. G. nie był w dacie udzielania pełnomocnictwa objęty zakazem pełnienia funkcji członka zarządu spółki kapitałowej albo wyjaśnienia, czy Spółka posiadała w dacie udzielania pełnomocnictwa zarząd w innym składzie osobowym niż wynikało z nadesłanego wydruku z KRS bądź został dla niej ustanowiony kurator, jak również o przedłożenie dokumentu, z którego wynikałoby prawidłowe umocowanie do działania w imieniu mandanta. Wezwanie to pozostało jednak bez odpowiedzi ze strony radcy prawnego, co z kolei obligowało Sąd do pominięcia jego osoby w dalszym toku postępowania, skoro nie wykazał dysponowania należytym umocowaniem. Wiązało się to następnie z koniecznością skierowania wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi bezpośrednio do strony skarżącej, tj. Spółki będącej osobą prawną, celem potwierdzenia czynności dokonanych przez rzekomego pełnomocnika. Podpisanie skargi przez radcę prawnego, który nie wykazał umocowania, nie może zatem wywołać skutków prawnych.

W świetle powyższych okoliczności uznać należało skargę za niedopuszczalną. Przede wszystkim nie została ona podpisana (zatwierdzona) przez upoważnioną osobę (organ Spółki, przedstawiciela ustawowego – np. kuratora, należycie umocowanego pełnomocnika), co rodzi konieczność jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 57 § 1 i art. 46 § 1 pkt 4 Ppsa. Z posiadanych dokumentów wynikało również, że Spółka może nie posiadać organu uprawnionego do jej reprezentowania (wpis do KRS ma przecież w tym zakresie charakter deklaratywny) , a przez to zdolności procesowej w postępowaniu sądowym, i braki te mogły mieć charakter pierwotny, tzn. istnieć już w dacie wniesienia skargi, co wymagało podjęcia przez Sąd czynności w trybie art. 62 i art. 31 § 1 Ppsa. Okoliczność ta także stanowić mogła o niedopuszczalności skargi, ponieważ stosownie do art. 58 § 1 pkt 5 Ppsa Sąd odrzuca skargę, jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie. Niemniej, bezskuteczne wezwania kierowane w pierwszej kolejności do rzekomego jak się okazało pełnomocnika, a następnie do samej Spółki, nie pozwoliły na jednoznaczne ustalenie tej okoliczności, choć podkreślić należy, że podmioty te nie podjęły inicjatywy celem ich zaprzeczenia. Wszak wynikały one z dokumentów urzędowych. Istniały zatem podstawy do uznania, że braki w zakresie zdolności procesowej istniały i nie zostały uzupełnione. Tak więc skarga podlegałaby odrzuceniu także i z tego powodu.

O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa.