Postanowienie NSA, sygn. akt II OW 179/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-04-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku: Wskazano organ właściwy do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art. 4, art. 15 par. 1 pkt 4 i par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jerzy Stelmasiak, Sędziowie: sędzia NSA Maciej Dybowski (spr.), sędzia NSA Małgorzata Stahl, , Protokolant : starszy asystent sędziego Tomasz Godlewski, po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2014 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Wójta Gminy [...] z dnia [...] 2013 r. nr [...] o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Wójtem Gminy [...] a Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska [...] przez wskazanie organu właściwego w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia pn. Budowa obwodu utrzymania [...] postanawia: wskazać Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska [...] jako organ właściwy w sprawie objętej wnioskiem.


UZASADNIENIE

Pismem z 25 listopada 2013 r. Wójt Gminy [...] wniósł o rozstrzygniecie sporu kompetencyjnego między Wójtem Gminy [...], a Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska [...], o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pod nazwą "Budowa obwodu utrzymania [...] Zachód przy projektowanej drodze ekspresowej S-3 Nowa Sól–Legnica" przez wskazanie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska [...] jako organu właściwego do wydania decyzji.

W uzasadnieniu Wójt Gminy [...] (dalej Wójt) wskazał, że R. R., działając jako upoważniony pełnomocnik Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad – Oddziału [...] (dalej Generalna Dyrekcja), wystąpił do Wójta z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla wskazanego przedsięwzięcia, przewidzianego do realizacji na terenie nieruchomości nr [...] obręb [...], gmina [...].

Decyzją z [...] 2013 r. nr [...] (dalej decyzja z [...] 2013 r.) Wójt odmówił określenia środowiskowych uwarunkowań dla realizacji niniejszego przedsięwzięcia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z [...] 2013 r. znak [...] (dalej decyzja z [...] 2013 r.) po rozpatrzeniu odwołania Generalnej Dyrekcji uchyliło decyzję z [...] 2013 r. w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Wójt, mając na uwadze wskazania zawarte w decyzji z [...] 2013 r. i art. 75 ust. 1 lit. a tiret pierwsze ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. nr 199, poz. 1227 ze zm., dalej udiś) uznał, że organem właściwym do wydania decyzji środowiskowej dla przedmiotowego przedsięwzięcia jest Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska [...].

Zgodnie z art. 65 § 1 kpa, Wójt pismem z 3 października 2013 r., wniosek Generalnej Dyrekcji przekazał Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska [...], jako organowi właściwemu do załatwienia sprawy.

Pismem z 21 października 2013 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska [...] odesłał wniosek Generalnej Dyrekcji, wskazując Wójta jako organ właściwy do wydania wnioskowanej decyzji.

Zdaniem Wójta na podstawie art. 75 ust. 1 pkt 1 lit. a tiret pierwszy udiś w zw. z art. § 2 ust. 1 pkt 31 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. nr 213, poz. 1397 ze zm., dalej rozporządzenie z 2010 r.), organem właściwym do rozpatrzenia wniosku Generalnej Dyrekcji jest Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska.

W odpowiedzi na wniosek Wójta o rozstrzygnięcie sporu, Regionalny Dyrektor wskazał, że w związku z wnioskiem Generalnej Dyrekcji Wójt wystąpił do Regionalnego Dyrektora o wydanie opinii co do potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, a w przypadku stwierdzenia takiej potrzeby – o określenie zakresu raportu o oddziaływaniu na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia polegającego na budowie obwodu utrzymania Lubin Zachód przy projektowanej drodze ekspresowej S-3 Nowa Sól–Legnica. Regionalny Dyrektor zaznaczył, że budowa niniejszego obwodu planowana jest jako samodzielne przedsięwzięcie przy projektowanej drodze ekspresowej, co wynika z faktu, że we wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach na budowę niniejszej drogi, i w wydanej decyzji Regionalnego Dyrektora z [...] 2009 r. znak [...], przedmiotowy obwód nie został uwzględniony jako integralny element ww odcinka drogi ekspresowej S-3. W związku z powyższym Regionalny Dyrektor uznał, że to Wójt Gminy [...] jest organem właściwym do rozpoznania wniosku Głównej Dyrekcji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej ppsa) sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 ppsa rozstrzyganie powyższych sporów należy do właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Zasadnicze znaczenie w niniejszej sprawie ma rozstrzygnięcie, czy budowa obwodu utrzymania Lubin Zachód przy projektowanej drodze ekspresowej S-3, który nie został uwzględniony jako integralny element niniejszej drogi ekspresowej, winna być oceniana jako realizacja odrębnej, samodzielnej inwestycji, co za tym idzie, czy odrębnie winna być ustalana właściwość rzeczowa i miejscowa organu administracji publicznej w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji niniejszego przedsięwzięcia.

Stosownie do art. 3 pkt 13 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (j.t. Dz. U. z 2013 r., poz. 1235, zm. poz. 1238, dalej udiś), ilekroć w ustawie mowa jest o przedsięwzięciu, rozumie się przez to również przedsięwzięcia powiązane technologiczne, także jeżeli są one realizowane przez różne podmioty. Oznacza to, że na potrzeby ustalenia właściwości organu ustawodawca nie wprowadza odrębnej kategorii samodzielnych przedsięwzięć realizowanych w ramach jednego, większego przedsięwzięcia i na różnych jego etapach. Przeciwnie, celem ustawy jest między innymi zagwarantowanie przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla całego realizowanego przedsięwzięcia przez jeden, kompetentny organ, co zapewni nie tylko rzetelność, ale i spójność tej oceny oraz postępowania ją poprzedzającego. Należy zgodzić się z Wójtem, że trudno zakładać, by racjonalny ustawodawca dopuszczał możliwość wydania decyzji środowiskowej dla fragmentu pewnej inwestycji przez inny organ, niż był właściwy do wydania decyzji dla pozostałej części tego przedsięwzięcia. Oznacza to, że o samodzielności przedsięwzięcia można mówić jedynie w przypadku, gdy stanowi ono realizowaną samodzielnie i całkowicie odrębną inwestycję, niepowiązaną technologicznie z innymi przedsięwzięciami. O powiązaniu technologicznym decydować zaś będzie nie tylko stan faktyczny, ale również obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa.

Nie ulega wątpliwości, że realizacja przedmiotowego przedsięwzięcia wiąże się integralnie, a przede wszystkim technologicznie, z realizacją i utrzymaniem całej przedmiotowej inwestycji drogowej. Wniosek Generalnej Dyrekcji obejmuje wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pod nazwą "Budowa obwodu utrzymania Lubin Zachód przy projektowanej drodze ekspresowej S-3 Nowa Sól–Legnica", w skład którego wchodzą budynek administracyjno-socjalny, budynek magazynowy, garaż dla pojazdów ciężarowych, garaż dla pojazdów osobowych i pomieszczenie warsztatowe, magazyn materiałów uszorstniających, instalacje elektryczne.

Budowa niniejszego obwodu stanowi integralną część projektowanej drogi ekspresowej, gdyż obwód wraz z wyposażeniem będzie służył do utrzymania niniejszej drogi.

Z art. 4 pkt 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 260, dalej udp) wynika, że drogą jest budowla wraz z drogowymi obiektami inżynierskimi, urządzeniami oraz instalacjami, stanowiącą całość techniczno-użytkową, przeznaczoną do prowadzenia ruchu drogowego, zlokalizowaną w pasie drogowym, a pkt 10 niniejszego przepisu stanowi, że drogą ekspresową jest droga przeznaczona wyłącznie do ruchu pojazdów samochodowych: a) wyposażoną w jedną lub dwie jezdnie, b) posiadającą wielopoziomowe skrzyżowania z przecinającymi ją innymi drogami transportu lądowego i wodnego, z dopuszczeniem wyjątkowo jednopoziomowych skrzyżowań z drogami publicznymi, c) wyposażoną w urządzenia obsługi podróżnych, pojazdów i przesyłek, przeznaczone wyłącznie dla użytkowników drogi.

Droga ekspresowa, jako budowla, stanowi całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami, a zatem łącznie z urządzeniami służącymi do jej utrzymania. A więc budowa niniejszego obwodu stanowi jednocześnie urządzenie które należy traktować jako całość techniczno-użytkową, łącznie z drogowymi obiektami inżynierskimi, urządzeniami oraz instalacjami.

Art. 75 ust. 1 pkt 1 lit. a tiret pierwsze udiś stanowi, że organem właściwym do wydania decyzji w niniejszej sprawie był właściwy miejscowo regionalny dyrektor ochrony środowiska. Zgodnie z tym przepisem wskazany organ jest upoważniony do wydawania decyzji środowiskowych jedynie w zakresie przedsięwzięć (enumeratywnie wymienionych), które należą do kategorii mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, wskazanych w § 2 rozporządzenia z 2010 r. Do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko normodawca zaliczył w szczególności autostrady i drogi ekspresowe (§ 2 ust. 1 pkt 31 rozporządzenia z 2010 r.). Regionalny dyrektor ochrony środowiska jest organem właściwym do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach także w przypadku przedsięwzięć polegających na zmianie lub rozbudowie przedsięwzięć wymienionych w lit. a-g (art. 75 ust. 1 pkt 1 lit. h udiś).

Powyższe oznacza, że właściwość Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska [...]w niniejszej sprawie wynika z art. 75 ust. 1 pkt 1 lit. a udiś w zw. z § 2 ust. 1 pkt 31 rozporządzenia z 2010 r.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 oraz art. 4 ppsa, wskazał Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska [...] jako organ właściwy do rozpoznania sprawy objętej wnioskiem.