Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 252/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2017-06-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2017 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi Z. D. i B. D. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. – obecnie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną, postanawia: odrzucić skargę B.D.


UZASADNIENIE

Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. prowadzi wobec zobowiązanej – Z. D. postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułu wykonawczego

z [...] sierpnia 2016 r. (nr [...]) wystawionego przez wierzyciela – Wojewodę D.

Postanowieniem z [...] listopada 2016 r. (nr [...]) Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z., po rozpatrzeniu skargi wniesionej przez Z. D. na czynność egzekucyjną, uznał skargę za bezzasadną.

Postanowieniem z [...] grudnia 2016 r. (nr [...]) Dyrektor Izby Skarbowej w W. – obecnie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W., po rozpatrzeniu zażalenia Z. D. na opisane wyżej postanowienie, utrzymał je w mocy. Postanowienie to zostało doręczone skarżącej

3 stycznia 2017 r. Postanowieniem z [...] lutego 2017 r., doręczonym Z. D.

10 lutego 2017 r. Dyrektor Izby Skarbowej odmówił uzupełnienia postanowienia

z [...] grudnia 2016 r.

Pismem nadanym w urzędzie pocztowym 8 marca 2017 r. Z.D. oraz B. D. złożyli skargę na postanowienie z [...] grudnia 2016 r. (nr [...]). W odpowiedzi na wezwanie Sądu, skarżący oświadczyli, że wszystkie pisma podpisują razem, ponieważ sprawa dotyczy ich współwłasności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W postępowaniu sądowoadministracyjnym w pierwszej kolejności Sąd bada dopuszczalność skargi w tym legitymację do jej wniesienia.

Na podstawie art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej: "p.p.s.a.") uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Zgodnie z przyjętą na gruncie sądownictwa administracyjnego zasadą ogólną skargowości do wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego wymagane jest wystąpienie ze stosownym żądaniem przez legitymowany podmiot (por. wyrok NSA z dnia 8 marca 2005 r., sygn. akt OSK 1229/04, Legalis; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 25 stycznia 2008 r., sygn. akt VI SA/WA 1958/07, Legalis; także: W. Chróścielewski, Wszczęcie postępowania, s. 63). Postępowanie sądowoadministracyjne może być zatem wszczęte przez wniesienie przez legitymowany podmiot skargi oraz - w pewnych przypadkach - na wniosek. Skargę może wnieść wyłącznie podmiot, który dysponuje legitymacją skargową - legitymacją do uruchomienia postępowania sądowoadministracyjnego. W przypadku niewykazania tego rodzaju legitymacji skargowej sąd administracyjny jest zobowiązany skargę odrzucić. Przepisy p.p.s.a. nie przewidują w takim wypadku możliwości konwalidacji skargi (por. postanowienie NSA z dnia 24 listopada 2011 r., sygn. akt II OSK 2376/11, Legalis; wyrok NSA z dnia 05 października 2010 r., sygn. akt I OSK 1551/10, Legalis). Przepisy określające legitymację skargową powinny być wykładane w sposób ścisły (por. szerzej: wyr. NSA z 30.8.2011 r., II OSK 523/11, Legalis).

Istota niniejszego postępowania sprowadza się do rozstrzygnięcia czy w tej konkretnej sprawie wniesienie przez B. D. skargi do sądu jest dopuszczalne w postępowaniu o oddalenie przez organ skargi Z. D. na czynność egzekucyjną będącą konsekwencją wystawionego w stosunku do niej tytułu wykonawczego, w sytuacji, gdy jedynie ona była adresatem zaskarżonego postanowienia.

W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie B. D. nie posiada legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, bowiem nie był adresatem zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go rozstrzygnięcia. Podkreślenia wymaga, że kompetencje do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, zwłaszcza przez podmioty, które nie są stronami postępowania administracyjnego, należy wykładać ściśle. Za takim podejściem przemawia przede wszystkim zasada pewności obrotu, będąca gwarancją niezmienności sytuacji prawnej strony (uprawnionej lub zobowiązanej), której interesów dotyczy dane postępowanie administracyjne. Postępowanie sądowoadministracyjne może być prowadzone – jako postępowanie bezwzględnie oparte na zasadzie skargowości – tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot.

Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.