Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 194/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-05-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6074 Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono dokonania wykładni wyroku Sądu
Powołane przepisy: article: art. 158, art. 171
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 14 maja 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Anna Stępień Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku W. R. o wyjaśnienie wątpliwości co do treści wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 3 marca 2005 roku, sygn. akt II SA/Łd 194/04 w sprawie ze skargi W. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności postanawia: odmówić wyjaśnienia wątpliwości co do treści wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 3 marca 2005 roku, sygn. akt II SA/Łd 194/04. a.bł.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 3 marca 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę W. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...], w przedmiocie opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności.

Wnioskiem z dnia 30 kwietnia 2014r. skarżący zwrócił się o wyjaśnienie wątpliwości co do treści ww. wyroku w następującym zakresie:

1. Do jakiej decyzji przekształcającej prawo użytkowania wieczystego w prawo własności odnosi się "przedmiot opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności" wymieniony w sentencji wyroku z dnia 3 marca 2005r.

2. Jakie elementy norm prawnych upoważniają do wydania decyzji I instancji i II instancji (odwoławczej), objętych ww. skargą, w świetle zapisu zawartego w uzasadnieniu wyroku z dnia 3 marca 2005r., po stwierdzeniu: "Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organy administracji publicznej obu instancji powołały art. 4 i art. 4a ust. 1 ustawy z dnia 4 września 1997r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności (t.j. Dz.U. z 2001r., Nr 120, poz. 1299 ze zm)".

Zdaniem skarżącego ww. wątpliwości, zawarte w wyroku z dnia 3 marca 2005r. i w jego uzasadnieniu, wymagają wyjaśnienia dla potrzeb zastosowania treści wymogów wynikających z art. 171 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) – powoływana dalej jako: "ustawa" – sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.

W orzecznictwie sądów administracyjnych, jak również doktrynie prawa ugruntowane jest stanowisko, że konieczność dokonania wykładni konkretnego rozstrzygnięcia sądu zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, a więc taki, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wykładnia orzeczenia powinna zmierzać do usunięcia wątpliwości dotyczących treści rozstrzygnięcia, ale także skutków jakie orzeczenie to ma wywołać. Podkreślić należy, że wykładnia orzeczenia nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia. Nie może także zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy. Wniosek o wykładnię nie może również zmierzać do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawniczych i znaczenia słów, ani też do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie i wskazaniami co do dalszego postępowania (por. B.Dauter (w:) B.Dauter, B.Gruszczyński, A.Kabat, M.Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. V LEX 2013, a także postanowienia NSA: z dnia 5 grudnia 2012r., sygn. akt I GSK 148/10; z dnia 21 maja 2010r., sygn. akt II FZ 191/10; z dnia 23 czerwca 2008r., sygn. akt I OZ 406/08 – orzeczenia dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl).

W świetle zakreślonych wyżej granic stosowania instytucji wykładni orzeczenia i jego uzasadnienia stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie nie zachodzi potrzeba wyjaśnienia wątpliwości co do treści wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 3 marca 2005 roku, sygn. akt II SA/Łd 194/04, co czyni wniosek niezasadnym.

Wyrok, o którym mowa nie może budzić wątpliwości określonych w art. 158 P.p.s.a. Jest kompletny, tj. zawiera rozstrzygnięcie oraz uzasadnienie. Zarówno treść orzeczenia jak i powołane motywy uzasadnienia oraz podstawa prawna wyroku są jednoznaczne i czytelne. Nie ulega zatem wątpliwości, co stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia sądu, a w związku z tym nie ma wątpliwości w jakim zakresie omawiany prawomocny wyrok ma powagę rzeczy osądzonej w świetle art. 171 P.p.s.a.

Należy również pamiętać, że sądy administracyjne nie są ani zobowiązane, ani też uprawnione, aby udzielać stronom wskazówek lub porad prawnych dotyczących ich przyszłych działań i zamierzeń. Stąd żądanie skarżącego wyjaśnienia jakie elementy norm prawnych upoważniają do wydania decyzji I instancji i II instancji (odwoławczej), objętych skargą w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 194/04. W uzasadnieniu wyroku sąd w sposób jasny wskazał podstawę prawą rozstrzygnięcia organów administracji, dlatego wyjaśnianie tej kwestii po raz kolejny nie mieści się w ramach wykładni wyroku, o której mowa w art. 158 P.p.s.a.

Z uwagi na powyższe sąd, na podstawie art. 158 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.

a.bł.