Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2030/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-11-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 § 2 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi S.P. Z.O.Z. M.P.W. "S." w L. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie: odmowy wypłaty miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych postanawia: odmówić zwolnienia od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

S.P.Z.O.Z. M.P.W. "S." w L., dalej "skarżący" złożył na urzędowym formularzu PPPr wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

W oświadczeniu o majątku i dochodach wskazano, iż kapitał zakładowy wynosi [...] zł, kapitał podstawowy – [...] zł, natomiast wartość środków trwałych według bilansu za ostatni rok - 3[...] zł. Podano również, że zysk za ostatni rok obrotowy wyniósł [...] zł. Skarżący posiada rachunek bankowy w M.S.A. z dodatnim stanem konta ([...] zł).

Dodatkowo wyjaśniono, iż skarżący prowadzi działalność w zakresie ambulatoryjnej opieki medycznej i że w bieżącym roku nie otrzymał części kontraktu z NFZ, co skutkuje utratą płynności finansowej.

W odpowiedzi na wezwanie do złożenia dodatkowych informacji odnoszących się do wykazywanej we wniosku sytuacji majątkowej, w piśmie z dnia 30 października 2012 r. skarżący oświadczył, że cofa złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy i uiścił wpis sądowy od skargi.

Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje.

Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej " p.p.s.a", właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 258 § 1 p.p.s.a. czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi. Sąd może przyznać osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, a zwolnienie z części kosztów postępowania, jest możliwe jeśli jednostka taka wykaże, że nie ma dostatecznych środków na pełne ich poniesienie (art. 246 § 2 pkt 1 i pkt 2 p.p.s.a.).

W sytuacji, gdy oświadczenie zawarte we wniosku budzi wątpliwości lub jest niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego wnioskodawcy, na podstawie art. 255 p.p.s.a., można wezwać taką osobę do złożenia dodatkowego oświadczenia uzupełniającego, jak i potwierdzającego wykazywane przez nią okoliczności. W przedmiotowej sprawie, oświadczenie zawarte we wniosku skarżącego złożonym na urzędowym formularzu PPPr było niewystarczające do oceny, czy jednostka nie ma dostatecznych środków na pełne poniesienie kosztów sądowych (art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a.). Dlatego też niezbędne okazało się wezwanie skarżącego do nadesłania dokumentów i złożenia oświadczeń pozwalających na lepszą ocenę jego sytuacji majątkowej.

W niniejszej sprawie wezwanie do złożenia dodatkowych wyjaśnień odnoszących się do wykazanej przez wnioskodawcę w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF) sytuacji majątkowej skutkowało cofnięciem wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz uiszczeniem wpisu od skargi

Mając zatem na uwadze treść pisma skarżącego z 30 października 2012 r., a także to, że ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera normy, która pozwalałaby umorzyć postępowanie w sytuacji cofnięcia wniosku o przyznanie prawa pomocy należało przyjąć, iż skarżący odstąpił od wykazania przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie wyznaczonym normą zawartą w art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., co uzasadnia odmowę przyznania prawa pomocy.

Mając na względzie całość powyższej argumentacji, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.