Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 426/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-05-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów
Powołane przepisy: article: art. 243 par. 1, art. 246 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Renata Ranicka po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. Z. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi na pismo Starostwa Powiatowego w C. z dnia 2 marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie informacji o braku podstaw do wszczęcia postępowania p o s t a n a w i a oddalić wniosek K. Z. o zwolnienie od kosztów sądowych


UZASADNIENIE

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek skarżącej K. Z. o zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie skargi na pismo Starostwa Powiatowego w C. z dnia 2 marca 2015 r. 2013 r.

We wniosku tym wnioskodawczyni oświadczyła, iż prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem i nieletnim synem.

Ich miesięczny dochód wynosi 7.300 zł i stanowi go wynagrodzenie za pracę męża skarżącej. Według oświadczenia skarżąca nie osiąga w miesiącu żadnego dochodu.

W skład posiadanego majątku wchodzi współwłasność mieszkania o pow. 61 m2 ( obciążone kredytem hipotecznym), działki o pow. 26 arów oraz samochodu marki [...] z 2010 roku. Skarżąca dysponuje też oszczędnościami w kwocie 15.000 zł.

Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi,( Dz. U. nr 153, poz.1270) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowaniu lub w jego toku. Prawo to obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ( art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W przedmiotowej sprawie wnioskodawczyni wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych.

Zgodnie zaś z treścią art.. 246 § 1 pkt 2 cyt. ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Instytucja przyznania prawa pomocy jest rozwiązaniem szczególnym i powinna być stosowana w przypadkach wyjątkowych, wobec osób, których sytuacja materialna, bytowa jest trudna. Każdy wnosząc sprawę do sądu powinien liczyć się z koniecznością ponoszenia kosztów postępowania zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Występując z wnioskiem o zwolnienie od obowiązku ponoszenia kosztów musi uprawdopodobnić okoliczności przemawiające za uwzględnieniem złożonego w tym przedmiocie wniosku ( jest zobowiązana wykazać z prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością, ze poniesienie kosztów sądowych wiązać się będzie z uszczerbkiem w koniecznym utrzymaniu ).

Zdaniem orzekającego wnioskodawczyni nie wykazała należycie, iż znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów.

W ocenie orzekającego zasadnicze znaczenie ma fakt, iż mimo braku stałego zatrudnienia status materialny wnioskodawczyni jest wysoki. Pozostaje ona na utrzymaniu męża, którego zarobki wynoszą 7.300 miesięcznie. Jest współwłaścicielką cennych rzeczy ruchomych i nieruchomości. Dysponuje oszczędnościami. Nie jest on zatem osobą uboga, pozbawiona środków do życia a niewątpliwie do takich przypadków powinno sprowadzać się udzielenie prawa pomocy.

Ponadto posiadane oszczędności w kwocie 15.000 zł, które - bez względu na cel przeznaczenia - w sytuacji gdy bieżące zasoby pieniężne okazałyby się niewystarczające na pokrycie kosztów, jest zobowiązana w odpowiedniej części przeznaczyć na ten cel.

Gdyby przyjąć, że wnioskodawczyni w jej sytuacji materialnej nie może ponieść jakichkolwiek kosztów to Skarb Państwa stałby się w skali kraju kredytodawcą opłat sądowych w większości spraw sądowoadministracyjnych.

Podsumowując należy zauważyć, że zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy należy rozpatrywać w dwóch aspektach : z uwzględnieniem z jednej strony wysokości obciążeń finansowych, jakie strona musi ponieść w konkretnym postępowaniu, z drugiej strony jej możliwości finansowych ( por. H. Knysiak – Molczyk, Prawo pomocy w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, PS 2003, nr 11-12, s.85). Przeprowadzona w niniejszym postępowaniu analiza nie pozwala na stwierdzenie, że strona nie ma dostatecznych środków na poniesienie kosztów postępowania sądowego.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1, 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ).