Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 899/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-09-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Nadzór budowlany
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 81c ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2016 poz 290
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 133 par. 1, art. 151, art. 153, art. 250
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 21 pkt 1 lit. c)
journal: Dz.U. 2016 poz 1714
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej  pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu

SENTENCJA

Dnia 27 września 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka, , Protokolant Referent stażysta Aleksandra Banasiak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 września 2017 roku sprawy ze skargi R. B. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku dostarczenia ekspertyzy technicznej 1. oddala skargę; 2. przyznaje i nakazuje wypłacić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi adwokatowi M. K., prowadzącemu Kancelarię Adwokacką w Ł., przy al. [...] kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu. LS


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] r., nr [...],[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. 2016r., poz. 23 ze zm.), powoływanej dalej jako "k.p.a.", oraz art. 81c ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz.U. z 2016r., poz. 290 ze zm.) – zwanej dalej: "Prawem budowlanym" – utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] r., nr [...], nakładające na [...] Spółdzielnię Mieszkaniową z siedzibą w Ł. obowiązek dostarczenia w terminie do dnia 31 października 2016r. - sporządzonej przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia, ekspertyzy stanu technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego, położonego na nieruchomości przy ul. A 6 w Ł. w zakresie zalewania wodami opadowymi lokalu mieszkalnego nr 8, zawierającej jednoznaczne wskazana co do sposobu usunięcia ewentualnie stwierdzonych nieprawidłowości.

Organ II instancji wskazał, że w zażaleniu na postanowienie organu I instancji [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa z siedzibą w Ł. podniosła m.in., że podczas ostatnich gwałtownych opadów w lipcu 2016r. po otrzymaniu informacji od R. B. o przecieku z sufitu administracja niezwłocznie sprawdziła zgłoszenie, stwierdzając brak jakichkolwiek zawilgoceń na suficie i z uwagi na powyższe dalsze generowanie kosztów jest nieuzasadnione.

Dalej organ odwoławczy wskazał, że w dniu 1 września 2016r. do organu stopnia wojewódzkiego wpłynęło pismo R. B., w którym podniosła m.in., że nie jest prawda, że utrudnia ogląd mieszkania i nie są prawdą gruntowne naprawy oraz kontrole szczelności wykonywane przez [...] Spółdzielnię Mieszkaniową.

Następnie organ odwoławczy przedstawił stan faktyczny sprawy, z którego wynikało, że na skutek pisma z dnia 6 lutego 2014r. R. B., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. prowadził postępowanie wyjaśniające w sprawie stanu technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego (a w szczególności lokali 8 i 10), zlokalizowanego na terenie Ł. przy ul. A 6.

Jak wynikało z protokołu kontroli przeprowadzonej w dniu 14 marca 2014r., organ I instancji ustalił, że na terenie ww. nieruchomości znajduje się budynek mieszkalny wielorodzinny wybudowany w latach 60 w technologii mieszanej (ściany murowane, stropy prefabrykowane - żelbetowe). Budynek podpiwniczony, posiada pięć kondygnacji nadziemnych. Lokal nr 8 znajduje się na czwartej kondygnacji, wyposażony jest w instalację: elektryczną, wod.-kan., c.o. W pokoju dziennym z balkonem organ stopnia powiatowego stwierdził wystąpienie na suficie czterech równoległych do ściany zewnętrznej spękań. Obecni na kontroli przedstawiciele [...] Spółdzielni Mieszkaniowej przedstawili protokoły kontroli okresowej rocznej i pięcioletniej, w których nie było informacji o spękaniach sufitów, a ich treść była lakoniczna, brak było informacji o usunięciu nieprawidłowości. R. B. oświadczyła do protokołu, że podczas opadów atmosferycznych do lokalu dostaje się woda poprzez ww. spękania. Ostatnie takie zdarzenie miało miejsce w sierpniu 2013r. Przyczyny zalewania właścicielka ww. mieszkania upatruje w nieszczelnym łączeniu balkonu z konstrukcją budynku. Organ I instancji skontrolował także lokal nr 10 usytuowany nad lokalem nr 8 w przedmiotowym obiekcie i stwierdził brak "zacieków i zalewania".

Kontynuując prowadzone postępowanie w dniu 14 lipca 2014r. postanowieniem nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. na podstawie art. 61a § 1 w związku z art. 61 a § 2 k.p.a. odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie dotyczącej naprawy zgodnie z zasadami sztuki budowlanej usterki natury techniczno-budowlanej w ścianie zewnętrznej budynku mieszkalnego wielorodzinnego zlokalizowanego w Ł. na nieruchomości przy ul. A 6.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu wniesionego przez R. B. zażalenia na ww. postanowienie w dniu [...] r. wydał postanowienie Nr [...], którym uchylił kwestionowane rozstrzygnięcie organu I instancji w uzasadnieniu wskazując, że R. B. legitymuje się własnościowym spółdzielczym prawem do lokalu, w związku z czym należy uznać skarżącą za osobę mającą interes prawny w niniejszej sprawie (księga wieczysta Nr [...]).

Organ I instancji ponownie rozpoznając sprawę, wydał w dniu [...] r. postanowienie Nr [...], którym odmówił wszczęcia postępowania z wniosku R. B. w sprawie naprawy zgodnie z zasadami sztuki budowlanej usterki natury techniczno-budowlanej w ścianie zewnętrznej budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. A 6 w Ł. w uzasadnieniu wskazując, że nie jest związany oceną prawną wyrażoną w postanowieniu tutejszego organu z dnia [...] r., nr [...] oraz nie podziela stanowiska, w myśl którego właścicielowi lokalu stanowiącego odrębną nieruchomość, znajdującego się w budynku wielolokalowym, niejako automatycznie przysługuje status strony postępowania administracyjnego w sprawie stanu technicznego tegoż budynku.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu wniesionego przez R. B. zażalenia, postanowieniem z dnia [...] r., Nr [...], uchylił rozstrzygnięcie organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia w uzasadnieniu wskazując, że w wyjątkowych sytuacjach członek wspólnoty może samodzielnie, niezależnie od wspólnoty, wystąpić jako strona postępowania. Może mieć to miejsce wówczas, gdy członek wspólnoty wykaże swój indywidualny, własny interes prawny. Tylko w takich wyjątkowych przypadkach możliwe jest odstępstwo od ogólnych zasad reprezentowania w postępowaniu administracyjnym podmiotów prawnych o charakterze zbiorowym takich jak wspólnoty mieszkaniowe, czy spółdzielnie.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., ponownie rozpoznając sprawę pozyskał m.in. protokół nr [...] z dnia 31 lipca 2014r. przeglądu technicznego jednorocznego sporządzonego w 2014r. przez technika M. C., a dotyczącego branży konstrukcyjno-budowlanej z którego wynika, iż stan techniczny przedmiotowego budynku mieszkalnego wielorodzinnego jest poprawny/zadowalający. Ponadto organ nadzoru budowlanego stopnia podstawowego pozyskał protokół nr [...] z dnia 17 czerwca 2011r. z przeglądu technicznego pięcioletniego sporządzonego przez technika M. C., z którego wynika również, iż stan techniczny przedmiotowego budynku mieszkalnego wielorodzinnego jest poprawny/zadowalający.

Kontynuując postępowanie, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wydał w dniu [...] r. postanowienie Nr [...], którym na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. odmówił wszczęcia postępowania z wniosku R. B. w sprawie naprawy zgodnie z zasadami sztuki budowlanej usterki natury techniczno-budowlanej w ścianie zewnętrznej budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. A 6 w Ł. Organ wyższego postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] uchylił ww. postanowienie organu I instancji i umorzył postępowanie w przedmiotowej sprawie.

Wyrokiem z dnia 3 lutego 2016r., sygn. akt II SA/Łd 847/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, uchylił postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, z dnia [...] r., Nr [...] oraz poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] r., Nr [...], wskazując miedzy innymi, iż postępowanie w przedmiotowej sprawie winno być prowadzone z urzędu w związku z posiadanymi przez organ informacjami o nieprawidłowym stanie technicznym budynku mieszkalnego, położonego w Ł. przy ul. A 6. Żadne bowiem protokoły przeglądów okresowych obiektu nie odnoszą się do faktów związanych z regularnym zalewaniem lokalu skarżącej, które wiąże ona z wadliwie wykonanym balkonem w lokalu, położonym na wyższej kondygnacji. Skoro zaś, co w świetle przedłożonej dokumentacji fotograficznej oraz oświadczeń sąsiadów, wydaje się niewątpliwe, lokal skarżącej jest cyklicznie zalewany wodami opadowymi, oznacza to, że stan techniczny obiektu lub jego części nie jest właściwy. Organ winien zatem przeprowadzić stosowne postępowanie wyjaśniające, bowiem przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane nakładają na właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego obowiązek utrzymania i użytkowania obiektu budowlanego zgodnie z jego przeznaczeniem oraz utrzymywania go w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej (art. 60 pkt 1 w zw. z art. 5 ust. 2 ustawy Prawo budowlane).

Pismem z dnia 27 lipca 2016r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. zawiadomił o wszczęciu z urzędu - w związku ze skargą R. B. - postępowania administracyjnego w sprawie: stanu technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego położonego na nieruchomości przy ul. A 6 w Ł. Tego samego dnia organ I instancji wydał wskazane na wstępie postanowienie Nr [...].

Następnie organ odwoławczy przytoczył treść art. 81c ust. 2 ustawy Prawo budowlane i wyjaśnił, że żądane przez organ na podstawie art. 81c ust. 2 ekspertyzy czy oceny techniczne mają na celu wykluczenie bądź potwierdzenie powstałych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych, jakości robót budowlanych lub stanu technicznego obiektu budowlanego. Powołany przepis znajduje zastosowanie także w sprawach związanych z utrzymaniem i użytkowaniem obiektu budowlanego, a wystarczającą przesłanką do wydania postanowienia na podstawie tego przepisu są między innymi uzasadnione wątpliwości co do stanu technicznego obiektu budowlanego.

Dalej organ II instancji wskazał, że zgodnie z orzecznictwem sądowoadministracyjnym, przepis art. 81c ust. 2 ustawy Prawo budowlane ma charakter ogólny i procesowy i powinien być stosowany w związku z odpowiednimi przepisami szczegółowymi tej ustawy. Postępowanie, w którym jest podejmowane postanowienie na podstawie art. 81c ust. 2 ustawy Prawo budowlane, stanowi część innego, już toczącego się postępowania przewidzianego w przepisach ustawy Prawo budowlane bądź jest elementem wyjaśnienia przez organ okoliczności, które mogłyby uzasadniać wszczęcie takiego postępowania.

Organ odwoławczy podkreślił, że zaskarżone postanowienie organu I instancji jest jedynie postanowieniem dowodowym i nie rozstrzyga żadnej kwestii, jednakże nałożenie na strony obowiązku przedłożenia dokumentów niezbędnych do wyjaśnienia sprawy, musi być uzasadnione i wynikać z ustaleń stanu faktycznego, który daje, organowi nadzoru budowlanego delegację do podejmowania działań w oparciu o przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane. Powyższe wynika wprost z reguł postępowania określonych przepisem art. 7 k.p.a. Dopiero ustalony prawidłowo stan faktyczny sprawy pozwoli organowi na ocenę zgromadzonego materiału oraz rozstrzygnięcie sprawy co do istoty.

Następnie organ II instancji odwołał się do art. 61 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którym to właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany zapewnić, dochowując należytej staranności, bezpieczne użytkowanie obiektu w razie wystąpienia czynników zewnętrznych odziaływujących na obiekt, związanych z działaniem człowieka lub sił natury. Usunięcie nieprawidłowości stanu technicznego obiektu budowlanego na podstawie art. 66 ustawy Prawo budowlane zawsze powinno uwzględniać indywidualne cechy kontrolowanego obiektu, a rodzaj i zakres nakazów skierowanych do inwestora powinien być zależny od ustalonych konkretnych potrzeb.

Organ odwoławczy podkreślił, że mieszkanie należące do R. B. było kilkakrotnie zalewane. R. B. o powyższym wielokrotnie informowała [...] Spółdzielnię Mieszkaniową, wskazując jednocześnie, iż mieszkanie zalewane jest przez sufit od balkonu wyższej kondygnacji. Co prawda z jednorocznego i pięcioletniego protokołu kontroli stanu technicznego przedmiotowego budynku mieszkalnego wielorodzinnego wynika, iż stan techniczny budynku jest poprawny/zadowalający, jednakże ich treść ogólnikowa, co organ I instancji sam zauważył w protokole z oględzin przeprowadzonych w dniu 14 marca 2014r. Ponadto w protokole odnotowano, że w pokoju dziennym, który posiada balkon, widać na suficie spękania równoległe do ściany. Powyższe potwierdził również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w swoim wyroku z dnia 3 lutego 2016r., sygn. akt II SA/Łd 847/15, który wskazał między innymi, iż postępowanie w przedmiotowej sprawie winno być prowadzone z urzędu w związku z posiadanymi przez organ informacjami o nieprawidłowym stanie technicznym budynku mieszkalnego położonego w Ł. przy ul. A 6. Skoro zaś, co w świetle przedłożonej dokumentacji fotograficznej oraz oświadczeń sąsiadów, wydaje się niewątpliwe, lokal skarżącej jest cyklicznie zalewany wodami opadowymi, oznacza to, ze stan techniczny obiektu lub jego części nie jest właściwy. Organ winien zatem przeprowadzić stosowne postępowanie wyjaśniające, bowiem przepisy ustawy Prawo budowlane nakładają na właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego obowiązek utrzymania i użytkowania obiektu budowlanego zgodnie z jego przeznaczeniem oraz utrzymywania go w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej (art. 60 pkt 1 w zw. z art. 5 ust. 2 ustawy Prawo budowlane).

W ocenie organu odwoławczego, przedłożenie przez [...] Spółdzielnię Mieszkaniową w Ł. przedmiotowej ekspertyzy stanu technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego położonego na nieruchomości przy ul. A 6 w Ł. w zakresie zalewania wodami opadowymi lokalu mieszkalnego nr 8, pozwoli na jednoznaczne wykluczenie bądź potwierdzenie powstałych wątpliwości, co do stanu technicznego badanego budynku mieszkalnego wielorodzinnego w zakresie zalewania wodami opadowymi lokalu mieszkalnego nr 8 oraz wskaże jak należy usunąć ewentualne nieprawidłowości. Ponadto dopiero ustalony prawidłowo stan faktyczny sprawy pozwoli organowi na ocenę zgromadzonego materiału oraz rozstrzygnięcie sprawy co do istoty.

Organ II instancji wyjaśnił także, że z uwagi na fakt, że stwierdzone nieprawidłowości w zakresie zalewania wodami opadowymi lokalu mieszkalnego nr 8, mogą dotyczyć ścian zewnętrznych budynku, konstrukcji balkonów oraz ich zadaszeń bądź innych elementów konstrukcyjnych przedmiotowego budynku, ocena ich istotności wiąże się z koniecznością dokonania stosownej ekspertyzy. Tego rodzaju wiadomości specjalne oraz konieczność wykonywania dokumentacji projektowej powodują, że niemożliwym jest dokonanie ekspertyzy technicznej samodzielnie przez pracowników organu nadzoru budowlanego szczebla powiatowego, bowiem przekracza to kompetencję tegoż organu do dokonywania samodzielnych ustaleń.

Dalej organ odwoławczy wskazał, że do podstawowych obowiązków organu nadzoru budowlanego, należy między innymi nadzór i kontrola nad przestrzeganiem przepisów prawa budowlanego, powzięcie uzasadnionych wątpliwości co do prawidłowości wykonanych robót budowlanych, obliguje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. do ingerencji, a skonkretyzowanie zakresu tej ingerencji, wymaga zgromadzenia pełnego materiału dowodowego. W tej sytuacji, zdaniem organu II instancji, zobowiązanie na podstawie art. 81c ust. 2 ustawy Prawo budowlane do sporządzenia wskazanej ekspertyzy technicznej było zasadne.

Na ostateczne postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. skargę do sądu administracyjnego złożyła R. B. podnosząc, że od wielu lat bezskutecznie domaga się usunięcia przyczyny zalewania jej mieszkania. W związku z tym prosi o zobowiązanie organu do podjęcia czynności w jej sprawie, a także o dokonanie oceny dotychczasowego postępowania.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i w związku z tym wniósł o oddalenie skargi.

W piśmie z dnia 22 grudnia 2016r. skarżąca przedstawiła swoje zastrzeżenia do dotychczasowych oględzin jej mieszkania, natomiast w piśmie z dnia 29 czerwca 2017r. wyjaśniła, że w dniu 12 czerwca 2017r. przeprowadzono w jej mieszkaniu kolejne oględziny z udziałem eksperta wybranego przez Spółdzielnię, a następnie w dniu 27 czerwca 2017r. przeprowadzono próbę wody – polewanie silnym strumieniem – na okoliczność przedostawania się wody pomiędzy elementy konstrukcyjne stropu jej mieszkania, co skutkowało intensywnymi strużkami wody z sufitu. W związku z tym skarżąca wniosła o wydanie przez sąd polecenia naprawy usterki budowlanej zgodnie z zaleceniami eksperta i nadanie jej klauzuli natychmiastowej wykonalności, pod kontrolą nadzoru budowlanego.

W piśmie z dnia 21 września 2017r. pełnomocnik uczestniczki postępowania [...] Spółdzielni Mieszkaniowej w Ł. wniósł o umorzenie postępowania podnosząc, iż obowiązek nałożony na Spółdzielnię zaskarżonym postanowieniem został przezeń wykonany a wymagana ekspertyza sporządzona w dniu 21 czerwca 2017r.

Na rozprawie w dniu 27 września 2017r. skarżąca popierając skargę ponownie przedstawiła historię wieloletniego sporu ze Spółdzielnią, podnosząc, iż zaniechania Spółdzielni w zakresie naprawy budynku doprowadziły i nadal doprowadzają ją do pogorszenia stanu zdrowia. Wskazała także na nieudolne próby uczestniczki naprawy uszkodzeń jak najmniejszym kosztem, które okazują się być nieskuteczne.

Wniosła o "spowodowanie pełnej i ostatecznej naprawy, za której jakość będzie odpowiedzialny Nadzór Budowlany (...) oraz o "zobowiązanie [...] Spółdzielni Mieszkaniowej do (...) odwołania oszczerstw (...)".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz.U. z 2016r., poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2).

Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, uchyla zaskarżony akt w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach - stwierdza nieważność orzeczenia w całości lub części. Stwierdzenie wydania aktu z naruszeniem prawa wchodzi zaś w grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach (art. 145 p. p. s. a.). Po myśli art. 134 § 1 p.p.s.a., rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p. p. s. a.).

Biorąc pod uwagę tak zakreśloną kognicję oraz przyczyny wzruszenia aktów organów administracji, Sąd nie stwierdził, by zaskarżone postanowienie naruszało prawo w stopniu opisanym w powołanych wyżej przepisach prawa.

Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowi przepis art. 81c pkt 2 Prawa budowlanego. Zgodnie z tym przepisem, organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia, obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen lub ekspertyz, na koszt osoby zobowiązanej do ich dostarczenia. Jest to postanowienie o charakterze dowodowym, ma zastosowanie w sytuacji, gdy wyjaśnienie wątpliwości wymaga wiedzy specjalistycznej.

Wątpliwości, co do stanu technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego, położonego w Ł., przy ul. A 6, znajdującego się w zarządzie [...] Spółdzielni Mieszkaniowej w Ł., są oczywiste i zostały przesądzone w prawomocnym wyroku tutejszego Sądu z dnia 3 lutego 2016r., wydanym w sprawie o syg.akt II SA/Łd 847/15. Rozstrzygnięcie to oraz sformułowane w nim poglądy prawne pozostają wiążące zarówno dla organów jak i dla Sądu ponownie rozpoznającego sprawę (art. 153 p.p.s.a.)

W świetle lakoniczności przedkładanych przez Spółdzielnię protokołów kontroli oraz niedostatków informacji, uzyskiwanych przez organ podczas oględzin, zasadna wydaje się konkluzja o konieczności sięgnięcia do wiedzy specjalistycznej i nałożenia na [...] Spółdzielnię Mieszkaniową w Ł. obowiązku przedłożenia ekspertyzy, której celem będzie ustalenie rzeczywistego stanu technicznego budynku mieszkalnego, położonego w Ł., przy ul. Kruczej 6 w tym aspekcie, który odnosi się do zalewania wodami opadowymi lokalu skarżącej.

Obowiązku tego skarżąca, zdaje się zresztą nie kwestionować, każdorazowo koncentrując się natomiast na wieloletnich zaniechaniach remontowych Spółdzielni, nieprawidłowo przeprowadzanych oględzinach czy szykanowaniu jej przez władze Spółdzielni. Nie są to natomiast okoliczności, które mają wpływ na ocenę zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia. Jak bowiem wyżej wskazano, jego przedmiotem jest jedynie zobowiązanie zarządcy budynku do przedłożenia ekspertyzy technicznej, które to zobowiązanie nakładane jest w przypadku uzasadnionych wątpliwości co do stanu technicznego obiektu. Przy tym, zobowiązanie to nie przesądza o wyniku postępowania, jest to bowiem jedynie środek dowodowy, który prowadzić ma do poczynienia ustaleń, niezbędnych do podjęcia ewentualnych rozstrzygnięć władczych przez organ.

Na obecnym etapie postępowania, nie znajdują również oparcia w przepisach prawa, żądania skarżącej dotyczące "spowodowania pełnej i ostatecznej naprawy" lokalu. Kwestia bowiem obowiązków, które mogą zostać nałożone na zarządcę budynku, będzie mogła być przedmiotem ewentualnego rozstrzygania przez organ nadzoru budowlanego dopiero następczo, m.in. w oparciu o przedłożoną przez [...] Spółdzielnię Mieszkaniową ekspertyzę techniczną. Co się zaś tyczy żądania "zobowiązania (...) do odwołania oszczerstw", wykracza ono poza kognicję sądów administracyjnych, których kompetencje określa, jak wyżej wskazano, przepis art. 3 p.p.s.a..

Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono o oddaleniu skargi jako bezzasadnej. Nie znaleziono przy tym podstaw do umorzenia postępowania, z uwagi na wykonanie przez Spółdzielnię nałożonego nań obowiązku. Sporządzenie ekspertyzy, nie stanowi bowiem o bezprzedmiotowości postępowania sądowoadministracyjnego, dotyczącego kontroli legalności postanowienia, nakładającego, obowiązek jej przedłożenia. Kontrola sądowoadministracyjna dokonywana jest bowiem na podstawie akt sprawy tj. co do zasady stanu faktycznego i prawnego, istniejącego w dacie wydawania zaskarżonego rozstrzygnięcia (art. 133 § 1 p.p.s.a.)

Po myśli art. 250 p.p.s.a. orzeczono zaś o przyznaniu pełnomocnikowi z urzędu żądanego przezeń wynagrodzenia, w związku ze złożonym oświadczeniem, że koszty te nie zostały pokryte nawet w części. Ich wysokość określona została na podstawie § 21 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2016r., poz. 1714) oraz powiększona o należny podatek od towarów i usług.

A.B.