Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 315/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2020-07-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 46 § 2, art. 49 § 1, art. 57 § 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za okres od 1 sierpnia do 31 grudnia 2013 r. postanawia - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 20 marca 2020 r. R. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 25 lutego 2020 r. wydaną w przedmiocie podatku od nieruchomości za okres od 1 sierpnia do 31 grudnia 2013 r.

Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału I z dnia 19 i 26 maja 2020 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków skargi poprzez wskazanie numeru PESEL i uiszczenie wpisu. Zarządzenia zawierały pouczenia, że nieusuniecie ww. braków w terminie 7 dni od daty ich doręczenia, skutkować będzie odrzuceniem skargi. Przesyłka zawierająca zarządzenia została doręczona adresatowi w dniu 17 czerwca 2020 r.

W zakreślonym terminie nie zostały usunięte wskazane w wezwaniach braki skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 57 § 1 z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma sądowego, a ponadto zawierać inne, wskazane w ustawie elementy. Jest ona zatem kwalifikowanym typem pisma sądowego. Wspomniane wyżej podstawowe wymagania przewidziane dla pisma zostały określone w art. 46 p.p.s.a., w którym wskazano m.in. że w przypadku gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie powinno zawierać m.in. numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku (art. 46 § 2 p.p.s.a., który stanowi, pkt 1 lit. b). Jeżeli pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). W stosunku do skargi skutkiem nieuzupełnienia w terminie braków formalnych jest jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

Z kolei w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli skarga dotknięta jest powyższym brakiem strona wzywana jest do jego uzupełnienia, a nieusunięcie braku w wyznaczonym terminie powoduje odrzucenie skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a).

Odnosząc przytoczone regulacje do stanu faktycznego sprawy niniejszej wskazać należy, że wezwania do uzupełnienia braków skargi wraz z przewidzianymi prawem pouczeniami, zostały skarżącemu doręczone w dniu 17 czerwca 2020 r., a zatem przewidziany prawem termin do ich uzupełnienia upłynął z dniem 24 czerwca 2020 r. W tym terminie dostrzeżony brak formalny skargi nie został uzupełniony, nie został również uiszczony należny wpis.

Mając na względzie powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.