Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 114/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2015-10-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 61 a par. 1, art. 35 par. 3, art. 36
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Henryk Ożóg Sędzia NSA Mirosława Rozbicka – Ostrowska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 października 2015 r. sprawy ze skargi Z.R. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 4 grudnia 2014 r. o weryfikację postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...], nr [...] oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 4 grudnia 2014 r. Z. R., dalej: wnioskodawca, strona, skarżący wystąpił z wnioskiem o zmianę w trybie art. 154 § 1 k.p.a. postanowienia ostatecznego Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 7 listopada 2014 r., nr [...] utrzymującego w mocy postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 25 września 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. nr [...] z dnia 10 lipca 2013 r., utrzymującą w mocy decyzję działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta W., Kierownika Zespołu Terenowej Pracy Socjalnej nr 1 Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W., z dnia 12 kwietnia 2013 r. nr [...], w sprawie odmowy przyznania zasiłku celowego na odprowadzenie do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych składki emerytalno – rentowej, na opłaceniu czynszu za lokal mieszkalny w kwocie 450, 85 zł, na opłacenie gazu, na leczenie dentystyczne i protetyczne.

Następnie postanowieniem z dnia 12 stycznia 2015 r., nr [...], wydanym w oparciu o art. 61a § 1 k.p.a., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie zmiany, na podstawie art. 154 § 1 i 2 k.p.a., postanowienia tut. Kolegium z dnia 7 listopada 2014 r., nr [...]. W motywach podjętego rozstrzygnięcia Kolegium uznało, że w niniejszej sprawie wystąpiła przyczyna przedmiotowa niedopuszczalności wszczęcia postępowania. Wnioskodawca złożył bowiem wniosek o wszczęcie postępowania na podstawie art. 154 k.p.a., żądając zmiany postanowienia ostatecznego tut. Kolegium z dnia 7 listopada 2014 r. Z kolei postępowanie takie było niedopuszczalne, albowiem tryb przewidziany w art. 154 § 1 k.p.a. nie może być stosowany wobec postanowień.

W piśmie z dnia 14 stycznia 2015 r. Z. R. wystąpił, w oparciu o art. 37 § 1 k.p.a., do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa polegającego na odmowie "weryfikacji w trybie art. 154 k.p.a." postanowienia tut. Kolegium z dnia 7 listopada 2014r. nr [...] utrzymującego w mocy postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 25 września 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. nr [...] z dnia 10 lipca 2013 r., utrzymującą w mocy decyzję działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta W., Kierownika Zespołu Terenowej Pracy Socjalnej nr 1 Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. z dnia 12 kwietnia 2013 r. nr [...], w sprawie w sprawie odmowy przyznania zasiłku celowego na odprowadzenie do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych składki emerytalno – rentowej, na opłaceniu czynszu za lokal mieszkalny w kwocie 450, 85 zł, na opłacenie gazu, na leczenie dentystyczne i protetyczne. W uzasadnieniu tego żądania stwierdził, że w dniu 13 stycznia 2015 r. doręczono mu postanowienia Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 19 grudnia 2014 r., w którym to wyłączył on z urzędu wszystkich członków tut. Kolegium od rozpoznania podania z dnia 4 grudnia 2014 r. o zmianę postanowień w trybie art. 154 k.p.a. Nie zgodził się z twierdzeniem tego organu, iż w sprawie brali udział wszyscy członkowie Kolegium, ponieważ w przedmiotowej sprawie nie orzekały D. S. i A. W. Jednocześnie zauważył, że Prezes Kolegium już raz wyłączył w sprawie wszystkich członków swojego Kolegium do rozpoznania jego wniosku o stwierdzenie nieważności postanowienia Kolegium z dnia 2 września 2013 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Kolegium z dnia 10 lipca 2013 r. Postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2014 r. Minister Administracji i Cyfryzacji wyznaczył Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. do załatwienia przedmiotowego wniosku. Ponadto samo Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. zostało wyznaczone postanowieniem Ministra do załatwienia sprawy, którą pierwotnie miało rozpatrywać Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. Nie przeszkadzało to Kolegium w L. - w ocenie strony - w rozpoznaniu jego wniosku z dnia 28 lipca 2014 r. o wznowienie postępowania, pomimo wcześniejszego postanowienia, którym już raz Prezes Kolegium wyłączył członków od rozpoznania jego sprawy. Tym samym uznał, że Kolegium w L. niezasadnie uchyla się od "czynności kierując się jedynie wygodą i dowolnością w orzekaniu a nie przepisami prawa".

Podaniem z dnia 27 stycznia 2015 r. wnioskodawca wystąpił o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Kolegium z dnia 12 stycznia 2015 r. nr [...].

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. postanowieniem z dnia 6 lutego 2015 r. Nr [...] uznało wezwanie z dnia 14 stycznia 2015 r. do usunięcia naruszenia prawa za nieuzasadnione.

Postanowieniem z dnia 26 lutego 2015 r. nr [...] Prezes Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. wyłączył członków tego Kolegium od udziału w postępowaniu z wniosku strony z dnia 27 stycznia 2015 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Kolegium z dnia 12 stycznia 2015 r. nr [...].

Postanowieniem z dnia 9 marca 2015 r. nr [...] Minister Administracji i Cyfryzacji wyznaczył Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. do załatwienia ww. sprawy.

Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. "w przedmiocie weryfikacji na podanie", którą ponowił w piśmie z dnia 11 marca 2015 r. zatytułowanym "Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. w przedmiocie weryfikacji orzeczeń w trybie art. 154 k.p.a. po wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 k.p.a.".

W złożonej skardze skarżący domagał się ze strony Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. weryfikacji, w trybie art. 154 k.p.a., wydanego przez to Kolegium postanowienia z dnia 7 listopada 2014 r., nr [...] utrzymującego w mocy postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 25 września 2014r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. nr [...] z dnia 10 lipca 2013 r., utrzymującą w mocy decyzję działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta W., Kierownika Zespołu Terenowej Pracy Socjalnej nr 1 Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. z dnia 12 kwietnia 2013 r. nr [...], w sprawie odmowy przyznania zasiłku celowego na odprowadzenie do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych składki emerytalno – rentowej, na opłaceniu czynszu za lokal mieszkalny w kwocie 450, 85 zł, na opłacenie gazu, na leczenie dentystyczne i protetyczne.

Stwierdził następnie, że odmowa weryfikacji postanowienia Kolegium "podyktowana jest matactwem procesowym i rozmyciem odpowiedzialności za decyzje, jakie organ do tej pory w sprawie wydał oraz ma na celu dalsze skomplikowanie sprawy w jej wyjaśnieniu i doprowadzenie do przewlekłości w postępowaniu, gdyż organ administracyjny tak jak każdy obywatel odpowiada za swe czyny osobiście i nie może tej odpowiedzialności scedować na innego". Wskazał również, iż wniesienie wniosku w jednym z trybów przewidzianych w art. 56 p.p.s.a. powoduje zawieszenie postępowania sądowo administracyjnego i obliguje organ do podjęcia czynności na ten wniosek. Podkreślił zarazem, że odmowa ze strony Kolegium weryfikacji jego orzeczeń na wniesione w terminie podania przed wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego, pomimo wezwania do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 k.p.a. narusza w sposób rażący obowiązujące prawo i decyduje o jego bezczynności. Zwrócił uwagę na sprzeczność jaka wynika z faktu, iż postanowieniami z dnia 9 i 19 grudnia 2014 r. oraz 20 stycznia 2015 r. Prezes Kolegium wyłączył z urzędu wszystkich członków organu od rozpoznania jego wniosków o weryfikację w trybie art. 154 k.p.a. i mimo to wydał w dniu 12 stycznia 2015 r. postanowienia o nr [...], [...], [...] odmawiające wszczęcia postępowania w trybie art. 154 k.p.a.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie. Przedstawiono stan faktyczny i prawny sprawy podnosząc, że podanie skarżącego z dnia 4 grudnia 2014 r. zostało rozpatrzone postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 stycznia 2015 r., nr [...] wydanym w oparciu o art. 61a § 1 k.p.a., którym odmówiono wszczęcia postępowania w sprawie zmiany, na podstawie art. 154 § 1 i 2 k.p.a., postanowienia Kolegium z dnia 7 listopada 2014 r., nr [...]. W motywach podjętego rozstrzygnięcia Kolegium uznało, że w niniejszej sprawie wystąpiła przyczyna przedmiotowa niedopuszczalności wszczęcia postępowania. Skarżący złożył bowiem wniosek o wszczęcie postępowania na podstawie art. 154 k.p.a., żądając zmiany postanowienia ostatecznego tut. Kolegium z dnia 7 listopada 2014 r. Z kolei postępowanie takie było niedopuszczalne, albowiem tryb przewidziany w art. 154 § 1 k.p.a. nie może być stosowany wobec postanowień.

Kolegium podkreśliło, że załatwienie tej sprawy, zainicjowanej wnioskiem skarżącego z dnia 4 grudnia 2014 r., nastąpiło w terminie przewidzianym w art. 35 § 3 k.p.a., tj. w ciągu miesiąca. Jak bowiem wynika z akt sprawy w dniu 11 grudnia 2014r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. wpłynęło pismo Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. Zespół Terenowej Pracy Socjalnej Nr 1 z dnia 8 grudnia 2014r., którym to został przekazany wniosek skarżącego z dnia 4 grudnia 2014 r. o zmianę, na podstawie art. 154 § 1 k.p.a., ww. postanowienia ostatecznego tut. Kolegium nr [...] z dnia 7 listopada 2014 r.

Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze stwierdzono, że zażalenie (wezwanie do usunięcia naruszenia prawa) wnoszone przez stronę w trybie art. 37 k.p.a. nie ma charakteru środka zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, lecz służy jedynie zakwestionowaniu przekroczenia ustawowego maksymalnego terminu załatwienia sprawy (art. 35 i art. 36 k.p.a.). Wydane w tym względzie postanowienie ma charakter incydentalny, nie rozstrzyga sprawy co do istoty, a także nie kończy postępowania w sprawie. Uruchomienie tego działania nadzorczego nie może zatem prowadzić do weryfikacji podjętego przez tut. Kolegium postanowienia z dnia 12 stycznia 2015 r., do czego zresztą sprowadzają się podniesione w skardze przez zarzuty.

Powyższe dowodzi, że skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. w tak zakreślonym stanie faktyczny i prawnym sprawy jest nieuzasadniona skoro załatwienie sprawy zainicjowanej wnioskiem skarżącego nastąpiło poprzez podjęcie przez tut. Kolegium rozstrzygnięcia (postanowienia) w terminie określonym w art. 35 § 3 k.p.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie podkreślić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie orzeka o istocie sprawy administracyjnej, czyli nie przyznaje określonych uprawnień, jak i nie odmawia ich przyznania.

Zgodnie natomiast z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Z mocy art. 3 § 2 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwana dalej p.p.s.a. (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - kontrola ta obejmuje również bezczynność organu.

Rozpoznając merytorycznie skargę należy podnieść, że przyjęte zostało, iż z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub gdy nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności (por. T. Woś, M. Krysiak-Molczyk i M. Romańska, Komentarz do ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wyd.Prawnicze "Lexis-Nexis" (W-a 2005, str. 86). Wniesienie skargi na milczenie jest przy tym uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w przypadku odmowy wydania aktu mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania aktu (por.J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wyd. Lexis-Nexis", Warszawa 2006, str. 37).

Podkreślić przy tym należy, że zgodnie zaś z art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności, zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Kontrola Sądu w takich sprawach sprowadza się więc do zbadania, czy rzeczywiście organ administracji publicznej pozostaje w zwłoce. W sytuacji zatem, gdy Sąd uzna skargę za uzasadnioną, może zobowiązać organ administracji do wydania w określonym terminie decyzji, postanowienia lub aktu czy też dokonania czynności z zakresu administracji publicznej, jeśli organ ten nie uczynił tego mimo obowiązku wynikającego z przepisów prawa.

Istotne jest przy tym, że w sprawach skarg na bezczynność organów administracji, wojewódzki sąd administracyjny orzeka biorąc pod uwagę stan sprawy istniejący w chwili wydawania orzeczenia.

Aby zatem ocenić czy skarżony w niniejszej sprawie organ, tj. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. pozostaje w bezczynności, wskazać należy – jak to już wyżej Sąd podkreślił, że w sprawach ze skarg na bezczynność organów administracyjnych sąd administracyjny orzeka, biorąc za podstawę stan prawny i faktyczny sprawy istniejący w dacie orzekania, a właściwie w chwili zamknięcia rozprawy.

W niniejszej sprawie, przedmiotem skargi wniesionej do tut. Sądu jest zarzucana w/w Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu bezczynność w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 4 grudnia 2014 r. o zmianę, w trybie art. 154 § 1 k.p.a., ostatecznego postanowienia tego Kolegium z dnia 7 listopada 2014 r., nr [...] utrzymującego w mocy postanowienie Kolegium z dnia 25 września 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego decyzją Kolegium z dnia 10 lipca 2013 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia 12 kwietnia 2013 r., nr [...] w sprawie odmowy przyznania zasiłku celowego na odprowadzenie do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych składki emerytalno – rentowej, na opłaceniu czynszu za lokal mieszkalny w kwocie 450, 85 zł, na opłacenie gazu, na leczenie dentystyczne i protetyczne.

Z akt sprawy niewątpliwie wynika, że opisane wyżej podanie wniesione zostało osobiście przez skarżącego do Prezydenta W. w dniu 4 grudnia 2014 r., o czym świadczy prezentata organu. Podanie zostało przekazane przez Prezydenta W. Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w L., które otrzymało podanie w dniu 11 grudnia 2014 r.

Niewątpliwe jest także w sprawie, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. - wbrew zarzutom skarżącego, rozpatrzyło opisany wyżej wniosek w/w z dnia 4 grudnia 2014 r., wydając w dniu 12 stycznia 2015 r. postanowienie nr [...] w oparciu o art. 61a § 1 k.p.a., którym odmówiono wszczęcia postępowania w sprawie zmiany, na podstawie art. 154 § 1 i 2 k.p.a., postanowienia Kolegium z dnia 7 listopada 2014 r., nr [...]. W motywach podjętego rozstrzygnięcia Kolegium uznało, że w niniejszej sprawie wystąpiła przyczyna przedmiotowa niedopuszczalności wszczęcia postępowania. Skarżący złożył bowiem wniosek o wszczęcie postępowania na podstawie art. 154 k.p.a., żądając zmiany postanowienia ostatecznego tut. Kolegium z dnia 7 listopada 2014 r. Z kolei postępowanie takie było niedopuszczalne, albowiem tryb przewidziany w art. 154 § 1 k.p.a. nie może być stosowany wobec postanowień.

W świetle powyższych ustaleń, stwierdzić należy, że niezasadny jest podnoszony przez skarżącego zarzut bezczynności SKO w L. z tej to przede wszystkim przyczyny, iż Kolegium w terminie określonym do rozpatrzenia sprawy, wydając opisane wyżej postanowienie z dnia 12 stycznia 2015 r. - załatwiło ją w formie przewidzianej przepisami kodeksu postępowania administracyjnego .

Zgodnie bowiem z regulacją zawartą w art. 35 § 3 k.p.a. załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Podane powyżej terminy załatwienia sprawy oznaczają okres, w którym dana sprawa powinna być rozstrzygnięta w formie decyzji (postanowienia).

Tak jak to już wyżej Sąd podkreślił, akta sprawy potwierdzają, że niniejsza sprawa wszczęta podaniem skarżącego z dnia 4 grudnia 2014 r. załatwiona została przez Kolegium wydanym w dniu 12 stycznia 2015 r. w/w postanowieniem, co równocześnie przeczy twierdzeniu skarżącego, jakoby Kolegium uchybiło przepisom kształtującym terminy załatwiania spraw.

W konsekwencji powyższych ustaleń nie można przyjąć, by Kolegium pozostawało w bezczynności w sprawie opisanego wyżej wniosku (podania) skarżącego z dna 4 grudnia 2014 r., skoro z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Z taką zaś sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie.

Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, że zażalenie (wezwanie do usunięcia naruszenia prawa) wnoszone przez stronę w trybie art. 37 k.p.a. nie ma charakteru środka zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, lecz służy jedynie zakwestionowaniu przekroczenia ustawowego maksymalnego terminu załatwienia sprawy (art. 35 i art. 36 k.p.a.). Wydane w tym względzie postanowienie ma charakter incydentalny, nie rozstrzyga sprawy co do istoty, a także nie kończy postępowania w sprawie. Uruchomienie tego działania nadzorczego nie może zatem prowadzić do weryfikacji podjętego przez tut. Kolegium postanowienia z dnia 12 stycznia 2015 r., do czego zresztą sprowadzają się podniesione w skardze zarzuty.

W przypadku skargi na bezczynność, dokonując badania jej zasadności sąd administracyjny nie bada prawidłowości rozstrzygnięć wydawanych przez organy. Celem skargi na bezczynność organu jest doprowadzenie do wydania przez organ aktu lub dokonania wynikającej z przepisów prawa czynności w sprawie wszczętej żądaniem strony (wyrok WSA w Szczecinie z dnia 17 października 2013 r., II SAB/Sz 66/13, LEX nr 1382731), nie zaś doprowadzenie do wydania przez organ aktu o treści i formie wymaganej przez wnioskodawcę i spełniającej jego oczekiwania (wyrok WSA w Krakowie z dnia 29 maja 2013 r., III SAB/Kr 57/12, LEX 1430044). Nakazanie wydania decyzji administracyjnej możliwe jest jedynie wówczas, gdy organ nie rozstrzygnął toczącej się przed nim sprawy (wyrok WSA w Poznaniu z dnia 9 października 2013 r., IV SAB/Po 85/13, LEX nr 1383019), nie zaś wtedy, gdy sprawa została załatwiona w sposób nieodpowiadający żądaniom wnioskodawcy.

Tym samym zgodzić się należy z twierdzeniem Kolegium, że fakt wydania przez tenże organ rozstrzygnięcia, które nie spełnia oczekiwań skarżącego nie świadczy o bezczynności.

Dodać końcowo trzeba, że postanowieniem z dnia 26 lutego 2015 r. nr [...] Prezes Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. wyłączył członków tego Kolegium od udziału w postępowaniu z wniosku strony z dnia 27 stycznia 2015 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Kolegium z dnia 12 stycznia 2015 r. nr [...]. Postanowieniem zaś z dnia 9 marca 2015 r., nr [...] Minister Administracji i Cyfryzacji wyznaczył Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. do załatwienia ww. sprawy. W świetle powyższych uregulowań prawnych następstwem wyłączenia członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. była utrata przez ten organ zdolności do załatwienia sprawy administracyjnej (tj. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy), a w konsekwencji wyznaczenie przez Ministra Administracji i Cyfryzacji innego samorządowego kolegium odwoławczego (w tym przypadku Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J.) do załatwienia tej sprawy. Trafnie organ orzekający w odpowiedzi na skargę podkreślił, że wyłączenie członków Kolegium od udziału w postępowaniu z wniosku skarżącego z dnia 27 stycznia 2015 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Kolegium z dnia 12 stycznia 2015 r., nr [...] zostało dokonane w celu zapewnienia standardów bezstronnego procedowania wniosku skarżącego, gdyż w rozpatrywaniu spraw objętych wnioskiem brali udział wszyscy członkowie etatowi Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak wyżej.