Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 845/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-09-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 85, art. 86 § 1, art. 87 § 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 5 września 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 5 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 15 maja 2018 r., sygn. akt II SA/Go 195/18 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu w sprawie ze sprzeciwu K. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] lutego 2018 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu letniskowego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 15 maja 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odmówił na wniosek skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu na zaskarżoną decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...].

Sąd, odmawiając skarżącej przywrócenia terminu, powołał się na treść art. 86 § 1, art. 87 § 1, 2 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", oraz dokonał oceny, że zgodnie z nowelizacją przepisów, która weszła w życie 1 czerwca 2017 r., skarżącej przysługiwało prawo do zaskarżenia decyzji WINB do sądu administracyjnego w drodze sprzeciwu, w terminie 14 dni od dnia doręczenia skarżącej tej decyzji (w tej sprawie od 21 lutego 2018 r.). To jednak nie nastąpiło, bowiem sprzeciw został nadany po terminie i jest zatem spóźniony. Ponadto Sąd wyjaśnił, że dla instytucji sprzeciwu nie ma w niniejszej sprawie znaczenia, że postępowanie administracyjne zostało wszczęte w 2016 r. Znaczenie ma natomiast, że postępowanie administracyjne zostało zakończone wydaniem zaskarżonej decyzji po 1 czerwca 2017 r. i tym samym postępowanie sądowoadministracyjne zostało wszczęte po tej dacie, tj. w dniu 14 marca 2018 r. (data wpływu sprzeciwu do organu). Sąd podkreślił, że skarżąca – reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika nie zastosowała się do prawidłowego pouczenia o sprzeciwie, zawartego w zaskarżonej decyzji. W konsekwencji należało stwierdzić, że brak jest podstaw do przyjęcia, iż do uchybienia terminu doszło bez winy skarżącej w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a.

Zażalenie na ww. postanowienie wniosła skarżąca, podnosząc zarzut dotyczący naruszenia art. 86 § 1 p.p.s.a. przez niezasadne uznanie, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu i odmowę przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu, podczas gdy z okoliczności powołanych w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu wynikają okoliczności uzasadniające brak winy i przywrócenie terminu. Skarżąca wskazała na niejasną treść przepisów intertemporalnych dotyczących zastosowania w jej sprawie nowej instytucji procesowej, tj. prawa do zaskarżenia w drodze sprzeciwu decyzji administracyjnej wydanej na podstawie art. 138 § 2 K.p.a.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie natomiast z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku tym strona zobowiązana jest do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, w myśl art. 87 § 2 p.p.s.a.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że skarżąca nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu, a zatem nie wypełniła dyspozycji art. 87 § 2 p.p.s.a. Nie można bowiem uznać, że w okolicznościach tej sprawy skarżąca nie posiadała pełnej informacji co do trybu wniesienia sprzeciwu do sądu administracyjnego. We wniosku o przywrócenie terminu wskazała na okoliczności, z których wynika, że organ pouczył ją o trybie i terminie zaskarżenia decyzji do sądu administracyjnego. Wbrew stanowisku skarżącej, o trybie zaskarżenia decyzji do sądu administracyjnego skarżąca została prawidłowo pouczona w zaskarżonej decyzji. W pouczeniu tym wskazano, że "od niniejszej decyzji skarga nie przysługuje, jednak strona niezadowolona z jej treści może od niej wnieść za moim pośrednictwem sprzeciw od decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji". Skarżąca nie może zatem w tym zakresie zasłaniać się niewiedzą lub subiektywnymi wątpliwościami. Jeżeli, jak podnosi, miała wątpliwości co do treści przepisów ustawy nowelizującej, to tym bardziej powinna zastosować się do pouczenia organu, które, jak prawidłowo ocenił Sąd I instancji, jest zgodne z obowiązującymi przepisami prawa. W niniejszej sprawie z uwagi na datę zakończenia postępowania administracyjnego i datę wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego, które to okoliczności zaistniały już po wejściu w życie znowelizowanych przepisów, tj. po 1 czerwca 2017 r., bez znaczenia dla wyniku sprawy pozostaje treść przepisów intertemporalnych, ponieważ zaistniały w niniejszej sprawie stan faktyczny dotyczący zaskarżenia decyzji WINB nie odpowiada hipotezom norm prawnych zawartych w tych przepisach. Dlatego w tej sprawie zastosowanie znajduje ogólna reguła wynikająca z art. 18 ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935 ze zm.), zgodnie z którą od dnia 1 czerwca 2017 r. wchodzi w życie ustawa nowelizująca.

Z tych względów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.