Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SAB/Gl 30/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2008-10-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art.  58  par.  1  pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Taniewska- Banacka po rozpoznaniu w dniu 27 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym skargi M.B. na bezczynność (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w przedmiocie niezałatwienia sprawy dotyczącej samowoli budowlanej obiektu postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia (...) r. skarżący M.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w przedmiocie niezałatwienie sprawy dotyczącej samowoli budowlanej obiektu.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 lipca 2008 r. wezwano skarżącego do wykazania w terminie 7 dni, czy przed wniesieniem skargi wystąpił, w trybie art. 37 kpa, do organu administracji publicznej wyższego stopnia nad (...) Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Budowlanego w K. z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie-pod rygorem odrzucenia skargi.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący wskazał, iż składał dwukrotnie pismo zarówno do Prezydenta Miasta S. jak i do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W.. Do ww. pisma dołączył plik załączników, w którym brak było jakiegokolwiek pisma skierowanego przez skarżącego do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wobec powyższego Sąd ponownie wezwał skarżącego do nadesłania kierowanego do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. pisma i ewentualnej dalszej z nim korespondencji.

Dnia (...) r. skarżący nadesłał pismo skierowane do ww. organu w dniu (...) r. oraz odpowiedź na to pismo udzieloną przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu (...) r. Z treści ww. pisma skarżącego wynika, iż nie stanowi ono zażalenia na bezczynność organu lecz kwestionuje on wydaną decyzję w przedmiocie pozwolenia na budowę i wnosi o wstrzymanie jej wykonania. Jednocześnie podnosi, iż jest zmuszony wystąpić ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W odpowiedzi zaś na to pismo Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. informuje skarżącego, iż na obecnym etapie sprawy nie ma podstaw do podejmowania przez niego działań. Nadto wskazuje, iż jak wynika z załączonych przez skarżącego dokumentów sprawa przebudowy (...) budynku mieszkalnego przy ul. (...) w S. została już rozstrzygnięta ostateczną decyzją Wojewody (...) z dnia (...) r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. o udzieleniu pozwolenia na budowę. Poucza także skarżącego, iż od tej decyzji możliwe jest jedynie wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Wyrokiem z dnia 7 marca 2007 r., sygn. akt II SA/Gl 758/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił zaskarżoną przez skarżącego M.B. decyzję Wojewody (...) z dnia (...) r., nr (...) w przedmiocie pozwolenia na wykonanie robót budowlanych oraz poprzedzającą ja decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia (...) r., nr (...) i orzekł że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Wyczerpanie środków zaskarżenia w sprawie bezczynności organu oznacza z kolei, iż skarżący przed wniesieniem skargi złożył zażalenie w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U 2000, nr 98 poz. 1071 zwanej dalej: k.p.a.). Zgodnie bowiem z ww. art. 37 na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub ustalonym w myśl art. 36 kpa stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Jak stanowi § 2 ww. przepisu organ administracji publicznej wyższego stopnia uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości.

Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 6 ww. ustawy Sąd zobligowany jest do odrzucenia skargi, jeżeli z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1-5 wniesienie skargi jest niedopuszczalne tj. m.in. gdy skarżący wniesie skargę do sądu administracyjnego, mimo niewyczerpania przysługujących mu środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem administracji publicznej.

Koniecznym warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi na bezczynność (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego jest zatem uprzednie wystąpienie przez stronę skarżącą z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności. W rozpoznawanej sprawie z akt administracyjnych sprawy, jak i z dokumentów nadesłanych przez skarżącego do Sądu nie wynika, by skarżący wystąpił z takim zażaleniem. Składane do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W., a nadesłane do tut. Sądu pismo z (...) r. dotyczy sprawy prawomocnie już zakończonej przed tut. Sądem wyrokiem z dnia 7 marca 2007 r., sygn. akt II SA/Gl 758/06, w żadnym zaś wypadku nie stanowi zażalenia na bezczynność (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K.w sprawie stanowiącej przedmiot obecnie wniesionej skargi.

Kierując się powyższymi względami Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał wniesienie skargi przez M.B. za niedopuszczalne i na mocy art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.