Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SO/Bd 1/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2009-04-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: zwolniono od kosztów sądowych
zwolniono od kosztów sądowych

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Sarah Sobecka-Kucharczyk po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanowił zwolnić wnioskodawcę od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

I SO/Bd 1/09

UZASADNIENIE

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wpłynął wniosek J.K.o przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawca oświadczył, że jedynym jego źródłem utrzymania jest pensja wysokości 1.700 zł – 1800 zł brutto. Wyjaśnił, że samotnie wychowuje syna w wieku 4 lat. Po opłaceniu stałych wydatków związanych z utrzymaniem lokalu mieszkalnego oraz uregulowaniem opłat za przedszkole pozostaje skarżącemu niewielka kwota środków pieniężnych, które przeznacza na bieżące utrzymanie. Zainteresowany wyjaśnił, że jego syn choruje, co wiąże się z koniecznością zakupu lekarstw. Posiadany dochód nie jest wystarczający na pokrycie wydatków rodziny, przez co skarżący jest zmuszony do zaciągania pożyczek. Jako majątek wskazał mieszkanie.

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje:

Na wstępie należy zaznaczyć, biorąc pod uwagę wskazane w polu 3 formularza informacje odnoszące się do przedmiotu zaskarżenia, że wysokość wpisu od skargi w sprawie umorzenia zobowiązania podatkowego, stosownie do § 2 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 221, poz.2193 ze zm.) wynosi 200 zł

W świetle art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a, zasadą jest, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Wyjątkiem od tej zasady jest instytucja prawa pomocy.

Jak stanowi art.243 § 1 wyżej wskazanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania. Skarżący skorzystał z tej właśnie możliwości

Na podstawie art. 245 § 1 i 3 ustawy p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części

albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże ona , że nie jest

w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Intencją wprowadzenia przepisów dotyczących prawa pomocy było stworzenie możliwości dochodzenia swoich praw przed sądem osobom, które znajdując się

w trudnej sytuacji finansowej nie mogą uiścić kosztów sądowych. Instytucja ta stanowi wyjątek, zapewniając możność obrony swoich praw, mimo braku środków finansowych potrzebnych do poniesienia należnych kosztów sądowych. Udzielenie stronie prawa pomocy powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest obiektywnie niemożliwe. Zwolnienie od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów bez wywoływania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie i rodziny.

W ocenie referendarza sytuacja materialna skarżącego pozwala przyjąć, że uiszczenie wpisu od skargi w wysokości w 200 zł wykracza poza granice jego możliwości płatniczych, a tym samym spowodowałoby uszczerbek, o którym mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. Rozpoznając niniejszą sprawę uwzględniono również fakt sprawowania przez stronę opieki nad małoletnim synem oraz toczącego się postępowania w sprawie o przyznanie świadczenia alimentacyjnego.

Tak więc obciążenie, jakie musiałby zainteresowany ponieść w postępowaniu związanym z wniesieniem skargi, w zestawieniu z możliwościami finansowymi uzasadniają przyznanie J.K. przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Zestawienie wysokości dochodów, które utrzymuje, po uwzględnieniu realnych wydatków związanych z koniecznym bieżącym utrzymaniem wskazuje, że ubiegający nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i syna.

Z tych powodów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art.258 § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.