Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 912/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2009-01-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 57 par. 5 pkt 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak, Asesor WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek,, Sędzia WSA Krzysztof Winiarski (spr.), Protokolant Milena Olczyk – Rudek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi I. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu 4 kwietnia 2008 r. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w G. wystawił tytuł wykonawczy nr [...] obejmujący zaległości I. M. w podatku VAT za styczeń 2008 r. Tytułowi wykonawczemu organ egzekucyjny, tj. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w G. nadał klauzulę wykonalności w dniu 8 kwietnia 2008 r., a następnie zawiadomieniem z dnia 12 maja 2008 r. dokonał zajęcia rachunku bankowego zobowiązanej w A S.A. w G.. Zobowiązana potwierdziła odbiór tego zawiadomienia wraz z kopią tytułu wykonawczego w dniu 21 maja 2008 r.

Pismem z dnia 22 maja 2008 r., złożonym w dniu następnym w punkcie pocztowym B pełnomocnik zobowiązanej skierował do Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w G. zarzuty do ww. tytułu wykonawczego. Pismem z dnia 13 czerwca 2008 r., złożonym w tym samym dniu w punkcie pocztowym B pełnomocnik zobowiązanej uzupełnił zarzuty.

Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w G. oddalił zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego w przedmiocie nieistnienia obowiązku ze względu na uchybienie terminu do ich wniesienia i odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego.

Na powyższe postanowienie pełnomocnik zobowiązanej wniósł zażalenie, zarzucając obrazę przepisów postępowania poprzez rażące uchybienie treści art. 57 § 1 pkt 5 k.p.a. W ocenie strony, w świetle art. 57 kpa, Poczta Polska nie może być jedynym uprawnionym doręczycielem, w którym złożenie przesyłki uważa się za dokonane w terminie procesowym. Pełnomocnik wskazał, że przepis ten dotyczy każdej polskiej placówki operatora publicznego, wykładnia językowa tego przepisu nie wskazuje, że jest to tylko Poczta Polska.

Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji.

W pierwszej kolejności organ odwoławczy przytoczył treść art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, stanowiącego podstawę wniesienia zarzutów, zaznaczając że prawo do wniesienia zarzutów przysługuje zobowiązanemu w terminie siedmiu dni od otrzymania kopii tytułów wykonawczych. Zwrócił uwagę, że w rozpatrywanym przypadku spór dotyczy kwestii, czy termin dla wniesienia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej wobec I. M. został zachowany. Podkreślono, że pismo zostało złożone w punkcie pocztowym B w terminie, w jakim można było wnieść zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej, jednak podmiot ten doręczył pismo do urzędu skarbowego dopiero w dniu 9 czerwca 2008 r., czyli po tym terminie. Jak wskazał Dyrektor Izby Skarbowej kluczowym dla sprawy jest ustalenie, czy B jest pocztowym operatorem publicznym, czyli czy spełnia wymogi art. 57 § 5 pkt 2 Kpa.

Ustalając znaczenie użytego w K.p.a. pojęcia "pocztowy operator publiczny" organ odwołał się do definicji zawartej w ustawie z dnia 12 czerwca 2003 r. Prawo pocztowe (Dz. U. Nr 130, poz. 1188 ze zm.). Podkreślono, że już w słowniczku tej ustawy, tj. w art. 3, ustawodawca wyodrębnił operatora i operatora publicznego. Zgodnie z przytoczoną regulacją operator to przedsiębiorca uprawniony do wykonywania działalności pocztowej. Natomiast operatorem publicznym jest operator obowiązany do świadczenia powszechnych usług pocztowych. Storo tak, to każdy przedsiębiorca uprawniony do wykonywania działalności pocztowej jest operatorem, jednak jedynie operator obowiązany do świadczenia powszechnych usług pocztowych jest operatorem publicznym. Zaakcentowano, że zgodnie z art. 46 ust. 2 ww. ustawy obowiązek wykonywania zadań operatora publicznego określonych w tej ustawie powierzono Poczcie Polskiej.

W konsekwencji organ odwoławczy uznał, że organ pierwszej instancji prawidłowo ustalił charakter prawny spółki z o.o. B, a zatem i termin wniesienia pisma do Naczelnika Pierwszego urzędu Skarbowego w G. na moment wpływu tego pisma do urzędu.

Reasumując organ wskazał, że zadania operatora publicznego realizuje wyłącznie Poczta Polska, więc tylko ten podmiot spełnia wymogi art. 57 § 5 pkt 2 K.p.a. Nadanie zatem przesyłki z korespondencją w placówce innego operatora pocztowego, np. B, który nie posiada statusu operatora publicznego, przed dniem upływu terminu, nie skutkuje zachowaniem tego terminu.

W skardze na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie, zarzucając Dyrektorowi Izby Skarbowej w K. błędną interpretację przepisów prawa. Skarżąca wskazała, że organ odwoławczy oddalił jej zażalenie na postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w G. w przedmiocie niedotrzymania terminu przez podatnika, ponieważ ten zamiast przesyłkę nadać na Poczcie Polskiej, nadał ją w B Spółka z o.o. Zdaniem strony ta ostatnia spółka jest również operatorem publicznym.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu objętego skargą postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało uznać za nieuzasadnioną.

Sporny problem dotyczy odpowiedzi na pytanie, czy złożenie przez stronę przesyłki zawierającej zarzuty na prowadzenie egzekucji administracyjnej w jednostce operatora pocztowego (B Spółka z o.o.) niebędącego placówką Poczty Polskiej, co nastąpiło w terminie 7 dni od otrzymania przez zobowiązaną tytułu wykonawczego, w sytuacji gdy przesyłka dotarła do organu po upływie ww. terminu, oznacza że czynność procesowa dokonana została z zachowaniem ustawowego terminu.

Art. 33 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. nr 228, poz. 1954 ze zm. ) zawiera zamknięty katalog podstaw zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Jednakże prawo do zgłoszenia zarzutów do organu egzekucyjnego przysługuje zobowiązanemu w terminie 7 dni od otrzymania tytułu wykonawczego (art. 27 § 1 pkt 9 ustawy egzekucyjnej). Zachowanie wymienionego terminu wpływa zatem na skuteczność wniesionych zarzutów. Jest oczywiste, że złożenie pisma w biurze podawczym organu z zachowaniem ustawowego terminu musi zostać uznane za skuteczne. Art. 57 § 5 K.p.a. (do odpowiedniego stosowania tego przepisu odsyła art. 18 ustawy egzekucyjnej) reguluje inne przypadki, w których termin uważa się za zachowany. Zgodnie z art. 57 § 5 pkt 2 K.p.a. termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego.

Strona skarżąca uważa, ze złożenie przesyłki zawierającej zarzuty przed upływem 7-dniowego terminu w placówce B Spółka z o.o. spełnia warunki zachowania terminu, o których mowa w art. 57 § 5 K.p.a. Zdaniem natomiast organów obu instancji B Spółka z o.o. nie jest pocztowym operatorem publicznym, o którym mowa w ww. przepisie.

Sąd nie podzielił stanowiska strony.

W ocenie rozpatrującego niniejszą sprawę składu orzekającego rację ma Dyrektor Izby Skarbowej w K., poszukując definicji użytego w art. 57 § 5 K.p.a. określenia "pocztowy operator publiczny" w ustawie regulującej działalność pocztową.

W art. 3 ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. Prawo pocztowe (Dz. U. Nr 130, poz. 1188 ze zm.) prawodawca wyodrębnił dwa pojęcia: "operatora" (pkt 11) i "operatora publicznego" (pkt 12). Zgodnie z przytoczoną regulacją operator to przedsiębiorca uprawniony do wykonywania działalności pocztowej. Natomiast operatorem publicznym jest operator obowiązany do świadczenia powszechnych usług pocztowych. Storo tak, to każdy przedsiębiorca uprawniony do wykonywania działalności pocztowej jest operatorem, jednak jedynie operator obowiązany do świadczenia powszechnych usług pocztowych jest operatorem publicznym. Słusznie organ odwoławczy zauważył, że zgodnie z art. 46 ust. 2 ww. ustawy obowiązek wykonywania zadań operatora publicznego określonych w tej ustawie powierzono Poczcie Polskiej. W konsekwencji należy uznać, że B Spółka z o.o., jako przedsiębiorca uprawniony do wykonywania działalności pocztowej, jest operatorem, o którym mowa w art. 3 pkt 11 ustawy Prawo pocztowe, nie jest natomiast operatorem publicznym w rozumieniu art. 3 pkt 12 ww. ustawy, a co za tym idzie również art. 57 § 5 pkt 2 K.p.a.

Nadanie pisma w placówce pocztowej zagranicznego operatora lub w placówce pocztowej polskiego operatora, ale niemającego statusu operatora publicznego, przed dniem upływu terminu nie prowadzi do zachowania terminu (por. wyrok NSA z dnia 27 listopada 1997 r. SA/Po 1273/06). Sąd podziela też stanowisko doktryny, zgodnie z którym zadania operatora publicznego, na mocy art. 46 ust. 2 ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. nr 130, poz. 1188 ze zm.) realizuje Poczta Polska (por. G. Łaszczyca, Cz. Martysz, A. Matan – Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2007, s. 474).

Zakres sądowej kontroli administracji publicznej, z mocy art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) sprowadza się do badania pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Oznacza to, że zaskarżone rozstrzygnięcie podlega uchyleniu, jeżeli Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę wznowienia postępowania administracyjnego, względnie inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. nr 153, poz. 1270).

Dokonując kontroli we wskazanym zakresie Sąd nie stwierdził, iż przy wydaniu zaskarżonego postanowienia doszło do naruszenia prawa materialnego podatkowego oraz zasad postępowania w określonym wyżej zakresie.

W tej sytuacji skarga nie znajduje uzasadnionych podstaw, wobec czego podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).