Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 3450/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-08-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6041 Profilaktyka  i   rozwiązywanie  problemów alkoholowych, ustalanie liczby punktów sprzedaży,  zasad  usytuowania miejsc
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku G. N. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej G. N. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia 2 marca 2016 r. sygn. akt IV SA/Po 836/15 w sprawie ze skargi G. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. wyrokiem z dnia 2 marca 2016 r. oddalił skargę G. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] sierpnia 2015 r. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych.

We wniesionej od tego wyroku skardze kasacyjnej G. N. sformułował wniosek o wstrzymanie w całości wykonania zaskarżonej decyzji motywując go tym, że na prowadzenie sklepu zaciągnął znacznych rozmiarów kredyt, którego jeszcze nie spłacił, a bez możliwości sprzedaży alkoholi, które stanowią podstawowy asortyment, nie zdoła tego zobowiązania wypełnić. Taki stan pogorszy z pewnością jego sytuację finansową i życiową, gdyż prowadzony sklep jest jedynym źródłem utrzymania skarżącego, który nie posiada majątku mogącego służyć zaspokojeniu wierzycieli i jego osobistych potrzeb.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), Sąd, przed którym toczy się postępowanie kontrolujące akt lub czynność organu administracji publicznej jest uprawniony do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli w stosunku do strony – wnioskodawcy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem zastosowania w stosunku do wnioskodawcy ochrony tymczasowej wynikającej z powołanego przepisu jest wykazanie przez stronę, że w związku z wykonaniem decyzji lub aktu administracji publicznej zachodzić będzie niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody bądź jej wykonanie spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Nie ulega wątpliwości, że w omawianym przepisie chodzi o skutki o charakterze potencjalnym. Nie jest wymagane, żeby one rzeczywiście wystąpiły. Przepis art. 61 § 3 zd. 1 in fine p.p.s.a. wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia - "zachodzi niebezpieczeństwo", czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i tytułu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy w sądzie administracyjnym (por. J. Borkowski, Wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu kasacyjnym, "Monitor Prawniczy", 2006 r., nr 14, s. 677). Ponadto skoro sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt tej sprawy, stwierdzić należy, że zawarty w skardze kasacyjnej wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie cofnięcia skarżącemu zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych, w szczególności argumentacja przedstawiona w uzasadnieniu tego wniosku, nie dają podstaw do jego uwzględnienia i zastosowania wobec strony ochrony tymczasowej.

Motywy wniosku bowiem w sposób ogólnikowy przedstawiają okoliczności, że wykonanie decyzji, skutkujące faktyczną niemożliwością sprzedaży przez skarżącego alkoholu w prowadzonym przez niego sklepie mogą wpłynąć na pogorszenie się jego sytuacji finałowej i życiowej, w tym niemożność regulowania posiadanych przez niego zobowiązań.

Strona nie wskazuje jakichkolwiek danych odnośnie wielkości, czy ilości posiadanych zobowiązań i ich wartości, w tym wysokości zaciągniętego "znacznego kredytu" na prowadzenie sklepu. Nie wskazuje również na wysokość osiąganych dochodów ze sprzedaży alkoholu, który jak podaje stanowił podstawowy asortyment jego działalności handlowej.

Brak wskazania konkretnych danych umożliwiających ocenę faktycznego wpływu wykonania objętej skargą decyzji na możliwości zarobkowe i stan finansowy strony, w zakresie podniesionych w uzasadnieniu wniosku twierdzeń, czyni niemożliwym dokonanie obiektywnej oceny, czy w istocie wykonanie decyzji cofającej skarżącemu zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych spowoduje wystąpienie jednej lub obu z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. - niebezpieczeństwa wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W takim stanie sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.