Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 255/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-03-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie

SENTENCJA

P O S T A N O W I E N I E Dnia 19 marca 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 października 2019 r. sygn. akt III SA/Kr 979/19 odrzucające skargę M.L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia 1. sprostować oczywistą omyłkę zawartą w: a. rubrum zaskarżonego postanowienia w ten sposób, że po słowach "w sprawie stwierdzenia nieważności" słowo "postanowienia" zastąpić słowem "decyzji"; b. uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, w akapicie 1 (pierwszym) w ten sposób, że po słowach "w sprawie stwierdzenia nieważności" słowo "postanowienia" zastąpić słowem "decyzji"; 2. oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 8 października 2019 r. sygn. akt III SA/Kr 979/19 (dalej postanowienie III SA/Kr 979/19) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę M.L. (dalej skarżący) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.

Sąd I instancji wskazał, że skarżący złożył skargę do WSA w Krakowie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] czerwca 2019 r. nr [...].

Zaskarżone postanowienie doręczono skarżącemu 15 lipca 2019 r. wraz z pouczeniem o prawie do złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...].

Mimo pouczenia, skarżący skierował skargę do organu I instancji, a ten uznając swą niewłaściwość, przekazał skargę Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] 20 sierpnia 2019 r. (data stempla pocztowego na kopercie).

WSA uznał, że skarga podlega odrzuceniu jako wniesiona z uchybieniem terminu.

Kwestia sposobu liczenia terminu na wniesienie skargi do sądu administracyjnego w sytuacji, w której została ona złożona za pośrednictwem niewłaściwego organu była przedmiotem wypowiedzi sądów administracyjnych. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą w przypadku złożenia przez skarżącego skargi do sądu lub organu niewłaściwego (w tym do organu pierwszej instancji), sąd lub organ powinien przesłać ją właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania biegu. W tej sytuacji o zachowaniu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd lub organ niewłaściwy w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu administracji publicznej (postanowienia NSA z: 12.2.2015 r. II GSK 99/15; 11.6.2013 r. II GSK 937/13; 27.2.2009 r. I FSK 1597/08; 12.1.2009 r. II OSK 1918/08; 11.3.2009 r. I OSK 234/09; 10.10.2007 r. II OSK 1433/07).

Skoro zaskarżone postanowienie doręczono skarżącemu 15 lipca 2019 r. wraz prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie jego zaskarżenia, trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął 14 sierpnia 2019 r. Dla oceny, czy skarga została wniesiona w terminie, decydujące znaczenie miała w przedmiotowej sprawie data przekazania skargi organowi właściwemu. Z uwagi zaś na to, że owo przekazanie nastąpiło 20 sierpnia 2019 r., nie ulega wątpliwości, że skarga została wniesiona po terminie określonym w art. 53 § 1 ppsa.

Z uwagi na powyższe Sąd I instancji orzekł jak w sentencji postanowienia (art. 58 § 1 pkt 2 ppsa).

Zażalenie na postanowienie III SA/Kr 979/19 wywiódł M.L.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Niesporne jest w sprawie, że skarga dotyczyła postanowienia Kolegium nr [...], które doręczono skarżącemu 15 lipca 2019 r. (k. 41 akt administracyjnych). Przedmiotowe postanowienie zawierało prawidłowe pouczenie o możliwości wniesienia skargi do Sądu za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (k. 30-31 akt administracyjnych). Skargę wniesiono do Miejsko Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...], który pismem nadanym 20 sierpnia 2019 r. skargę przekazał właściwemu w sprawie organowi – SKO w [...] (k. 42 i nast. akt administracyjnych). Przekazanie skargi nastąpiło po upływie 30 dni od daty doręczenia skarżącemu postanowienia Kolegium.

Stosownie do art. 53 § 1 ppsa skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Zgodnie z art. 54 § 1 ppsa skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W sprawie nie znajduje zastosowania art. 65 kpa, lecz ww. przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (wywiedzenie skargi nie jest kolejnym etapem postępowania administracyjnego, gdyż inicjuje postępowanie sądowoadministracyjne).

Dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi do sądu za pośrednictwem organu, nie można przyjąć daty złożenia skargi do organu niewłaściwego. W takiej sytuacji o zachowaniu terminu decyduje data przekazania (nadania) skargi na adres organu właściwego (postanowienie NSA z 19.12.2018 r. II FZ 727/18, cbosa; M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda w: red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C.H. Beck 2017, s. 381, nb 3 i aprobowane przez Komentatorów orzeczenia Sądów administracyjnych). W rozpoznawanej sprawie nastąpiło to po upływie terminu do wniesienia skargi. Sąd I instancji zasadnie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ppsa.

Orzeczenia sądów administracyjnych nie są źródłami prawa powszechnie obowiązującego. Nie można wszak abstrahować od wykładni zaprezentowanej w judykaturze i piśmiennictwie, zwłaszcza w przypadkach, w których dana kwestia nie jest wyraźnie uregulowana przepisami prawa. Zarówno Sąd I instancji, jak i Naczelny Sąd Administracyjny nie był związany przywołanymi orzeczeniami. Oba Sądy podzieliły poglądy prawne w nich wyrażone.

Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] czerwca 2019 r. nr [...] zapadło w wyniku ponownego rozpoznania sprawy rozstrzygniętej postanowieniem z [...] marca 2019 r. nr [...] o zawieszeniu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] listopada 2018 r. nr [...]. O sprostowaniu oczywistej omyłki orzeczono na podstawie art. 156 § 3 w zw. z art. 166 ppsa.

Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ppsa, oddalił zażalenie.