Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SAB/Bd 160/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2013-07-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 658
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Prawo pomocy
Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1, art. 222, art. 247
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.R. i R.R. na bezczynność [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności Uchwały Rady Miejskiej postanawia 1. odrzucić skargę, 2. uchylić zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z dnia 14 czerwca 2013 r. wzywające do uiszczenia wpisu, 3. oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy.


UZASADNIENIE

K. i R.R. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności Uchwały Rady Miejskiej [...]. W skardze wskazali, że zaskarżają bezczynność ww. organu dotyczącą wydania decyzji w sprawie z zawiadomienia sygn. akt [...]. W związku z powyższym wnieśli o zobowiązanie ww. organu do wydania decyzji kończącej postępowanie.

W odpowiedzi na skargę [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wniósł o jej odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 270, dalej powoływanej jako "p.p.s.a.").

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ww. ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1)decyzje administracyjne;

2)postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3)postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4)inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a)pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5)akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6)akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7)akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8)bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Bezczynność organu następuje wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia określonych czynności, wynikających z przepisów prawa, nie wykonuje ich w terminie przez te przepisy określonym. Innymi słowy bezczynność oznacza stan, w którym organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do wydania aktu administracyjnego lub podjęcia innej czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie rozstrzygnięcia przez organ administracji publicznej określonej sprawy administracyjnej. Składanie skargi na bezczynność dopuszczalne jest jedynie w odniesieniu do tych aktów lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, nie może zatem ona dotyczyć innych czynności. Podkreślić należy, że bezczynność organu powiązana być musi z kompetencją do wydania w danej sprawie decyzji, postanowienia, czy też innych aktów bądź czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest zatem wystąpienie określonej podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec żądania strony. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny (do 31 grudnia 2003 r.) w Warszawie w wyroku z dnia 13 czerwca 2001 r., sygn. akt IV SA 961/99 – w sprawach ze skarg na bezczynność organów administracji, w których podnoszone jest niewydanie decyzji administracji w terminie określonym w k.p.a., lub niepodjęcie czynności z zakresu administracji publicznej - kontrola Sądu Administracyjnego sprowadza się więc przede wszystkim do sprawdzenia, czy istotnie sprawa, w której skarżący zarzuca organowi administracji bezczynność podlega załatwieniu przez ten organ na drodze aktu administracyjnego (LEX nr 78938).

W niniejszej sprawie skarżący przedmiotem skargi uczynili bezczynność [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w zakresie wydania decyzji w sprawie zawiadomienia znak [...].

Wskazanym pismem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2000 r. znak [...] organ wyjaśnił skarżącym, że SKO w [...] nie jest organem właściwym do stwierdzenia nieważności Uchwały Rady Miejskiej [...]. Wobec powyższego skarga na bezczynność organu w tym przedmiocie jest niedopuszczalna.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę, jako niedopuszczalną odrzucił, o czym orzeczono w punkcie 1 sentencji postanowienia.

Z uwagi na niedopuszczalność skargi, w niniejszej sprawie zastosowanie miał przepis art. 222 cyt. wyżej ustawy, zgodnie z którym nie żąda się opłat od pisma, jeżeli już z niego wynika, że podlega ono odrzuceniu. W związku z powyższym należało uznać, że skarżący zostali błędnie wezwani zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 czerwca 2013 r. do uiszczenia wpisu i zarządzenie to należało uchylić, o czym orzeczono w pkt 2 sentencji postanowienia.

Jednocześnie w punkcie trzecim sentencji postanowienia Sąd orzekł o oddaleniu wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Swoje rozstrzygnięcie Sąd oparł na art. 247 p.p.s.a., zgodnie z którym prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi.