Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 53/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-03-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Finansów
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i § 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA – Krystyna Madalińska – Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia z dnia [...] lipca 2008 r. nakładającego karę pieniężną w sprawie ze skargi S.O. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] listopada 2009 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu kary pieniężnej p o s t a n a w i a: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2008 r. znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nałożył na S.O. karę w wysokości 5000 zł z tytułu nielegalnego rozpoczęcia użytkowania obiektu budowlanego.

Decyzją z dnia [...] listopada 2009 r. znak: [...] Minister Finansów utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. znak: [...], którą odmówiono umorzenia całości nałożonej na S.O. kary w wysokości 5000 zł z tytułu nielegalnego rozpoczęcia użytkowania obiektu budowlanego.

W dniu 13 grudnia 2009 r. S.O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję z dnia [...] listopada 2009 r. W treści skargi skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania postanowienia z dnia [...] lipca 2008 r. znak: [...]. Wniosek nie zawierał uzasadnienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Sąd może także wstrzymać wykonanie aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Granice tej sprawy wyznaczają elementy tożsame ze skonkretyzowanym w decyzji administracyjnej stosunkiem administracyjnoprawnym (por. Komentarz do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Wydawnictwo Prawnicze "Lexis Nexis" Warszawa 2005).

Instytucja wstrzymania wykonania aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy. Z reguły wiąże się z obawą wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zaś jej zastosowanie nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi lub obawą wystąpienia jakiejkolwiek straty. Podstawową przesłanką wstrzymania, jest wykazanie we wniosku, niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym ostatnim wypadku, chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), kiedy nie będzie możliwe przywrócenie stanu pierwotnego, w szczególności która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Chodzi zatem o sytuację, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu lub zdrowiu (patrz. postanowienie NSA z 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04).

We wniosku skarżącego brak jest jakiegokolwiek uzasadnienia wskazującego na istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania przedmiotowego postanowienia.

Zważyć należy, iż przepis art. 61 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, został tak skonstruowany, że ciężar wykazania, iż okoliczności w nim wskazane istotnie zaistniały spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Wnioskodawca powinien zatem wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie postanowienia powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki (v. wyrok NSA z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 273/05, niepubl.).

Mając powyższe na względzie, w ocenie Sądu, w sprawie niniejszej nie zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania wskazanego przez skarżącego postanowienia.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.