Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 137/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-03-24 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wyłączenie sędziego
Powołane przepisy: article: art. 18,19
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA - Przemysław Szustakiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA - Bronisław Szydło Sędzia WSA - Jacek Fronczyk po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o wyłączenie sędziego WSA A. M. w sprawie ze skargi J. K. na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: - oddalić wniosek -


UZASADNIENIE

W dniu 13 lutego 2009 r. J. K. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wyłączenie sędziego WSA A. M., od orzekania w sprawie jego skargi na bezczynność organu. W uzasadnieniu skarżący wskazał, iż powyższy Sędzia brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o nierozpoznanie wniosku o wypłatę uposażenia. Z uwagi zaś na fakt, iż zarówno ww. postępowanie, jak i obecne dotyczą tego samego stanu faktycznego zachodzi, jego zdaniem, prawdopodobieństwo braku obiektywizmu sędziego. Skarżący wskazał, iż Sędzia oceniający już raz okoliczności i dowody, mógłby czuć się związany swoimi wcześniejszymi poglądami i wnioskami.

W dniu 26 lutego 2009 r. sędzia A. M. orzekająca w niniejszej sprawie złożyła pisemne oświadczenia, że po jej stronie nie zachodzą przesłanki przewidziane w art. 18 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyłączające ją od udziału w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 137/08 oraz, że nie istnieją innego rodzaju okoliczności, które mogłyby wywoływać uzasadnione wątpliwości co do bezstronności sędziego (oświadczenie w aktach sprawy).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach, w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi (§ 3).

Stosownie zaś do treści art. 19 cytowanej ustawy niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia (art. 20 § 1 cytowanej ustawy).

W ocenie Sądu, podnoszone przez skarżącego okoliczności nie wywołują uzasadnionej wątpliwości co do bezstronności sędziego w niniejszej sprawie. Należy bowiem stwierdzić, że branie udziału przez sędziego w innym postępowaniu związanym z przedmiotem niniejszej skargi nie może "samo w sobie" oznaczać braku bezstronności sędziego. Ocena zaś wydawanych przez sędziego orzeczeń pod względem ich zgodności z przepisami prawa procesowego, albo błędów w stosowaniu prawa materialnego, należy do sądu wyższej instancji, tj. Naczelnego Sądu Administracyjnego, w ramach kontroli instancyjnej.

Ustalono, iż Sędzia A. M. brała udział w dwóch postępowaniach prowadzonych ze skargi J. K., a dotyczących uposażenia, tj. w sprawie o sygn. [...] i sprawie o sygn. [...]. W pierwszej z nich, Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpatrzeniu skargi kasacyjnej skarżącego, uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Wskazał też wytyczne, którymi Sąd I instancji, zgodnie z art. 190 cytowanej ustawy, winien się kierować ponownie rozpoznając sprawę. Ponadto przepis art. 170 cytowanej ustawy gwarantuje skarżącemu, iż prawomocny wyrok, a więc i oceny w nim zawarte, są wiążące zarówno dla stron jak i dla sądu. Odnośnie zaś sprawy o sygn. [...] skarżący nie skorzystał z przysługującego mu środka zaskarżenia, w związku z czym orzeczenie kończące postępowanie stało się prawomocne i brak jest podstaw do jego podważania. Należy bowiem mieć przede wszystkim na uwadze, iż sąd rozpoznający wniosek o wyłączenie sędziego nie bada zasadności i prawidłowości czynności podjętych w sprawie przez sąd orzekający (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 sierpnia 1996 r., sygn. akt I PO 8/96, OSNAP 1997 r. nr 4, poz. 59).

Ponadto z oświadczenia Sędziego oraz okoliczności sprawy nie wynika, aby łączyły ją z wnioskodawcą jakiekolwiek relacje wskazujące na możliwość przypisania temu Sędziemu stronniczości. Natomiast subiektywne przewidywania skarżącego nie mogą stanowić podstawy wyłączenia sędziego w sytuacji, w której żadne obiektywne okoliczności za tym nie przemawiają.

Reasumując należy stwierdzić, iż skarżący nie uprawdopodobnił,

że istnieją okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności Sędziego A. M. w niniejszej sprawie.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie,

na podstawie art. 22 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.