Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2519/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-11-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 33  ust.  1
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

SENTENCJA

Sygn. akt VII SA/Wa 2519 /11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły (spr.), Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska, Protokolant st. ref. Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2012 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] ul. F. w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2011 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej przez Wspólnotę Mieszkaniową [...][...] ul. F. w W. jest decyzja Wojewody [...] z [...] września 2011 r. nr [...], wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Pismem z [...] marca 2011 r. [...] [...] Spółka z o.o. w W. zwróciła się do Prezydenta W. o wydanie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym przy u. D., na działkach nr ewid. [...] i [...] obręb [...].

Po wszczęciu postępowania przez Prezydenta W. na wniosek Spółki [...], zastrzeżenia w sprawie złożyła m. in. [...][...][...] Sp. z o.o. w W. wskazując na to, iż inwestor nie przedstawił dokumentów świadczących o zgodzie właściciela sieci wodno-kanalizacyjnej na podłączenie do nich projektowanych przyłączy mających obsługiwać projektowany budynek. Spółka [...] wskazała przy tym, że sieci kanalizacji sanitarnej zostały zaprojektowane wyłącznie dla obsługi osiedla [...][...]. Nadto, Spółka [...] podniosła, iż do wniosku o pozwolenie na budowę inwestor nie załączył dokumentów świadczących o zgodzie właściciela działki na prowadzenie prac budowlanych na działce nr ewid. [...]. Wskazała też na brak możliwości skomunikowania projektowanej inwestycji z drogą z uwagi zwłaszcza na to, że część ulicy D. na odcinku gdzie będzie łączyć się z drogą wewnętrzną nie jest obecnie wykonana.

Po rozpatrzeniu wniosku Spółki [...][...], Prezydent W. w dniu [...] maja 2011 r. wydał decyzję nr [...], znak: [...], którą na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 oraz 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.; dalej: Prawo budowlane) i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; dalej: k.p.a.) oraz art. 92 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym (tj. Dz. U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1592 ze zm.) w związku z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy (Dz. U. Nr 41 poz. 361 ze zm.), zatwierdził projekt budowlany i udzielił [...][...] Spółce z o.o. w W. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym przy ulicy D. w W., na działkach ew. nr [...],[...] w obrębie [...], kategoria obiektu budowlanego XII.

W uzasadnieniu orzeczenia organ I instancji wskazał, że załączony do wniosku projekt budowlany jest kompletny, zawiera niezbędne uzgodnienia i sprawdzenia oraz został sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane. Organ podał dalej, że przedłożony projekt zagospodarowania terenu dla inwestycji jest zgodny z wymogami decyzji Prezydenta W. nr [...] z [...] kwietnia 2008 r. o warunkach zabudowy wydanej z up. Prezydenta W. Organ wskazał też, że inwestor złożył oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz, że posiada warunki przyłączenia do sieci i zapewnienia dostaw energii, gazu i wody, jak i odprowadzania ścieków. Odnosząc się do zastrzeżeń Spółki [...][...] (zgłoszonych w toku postępowania) organ wskazał, iż argumenty tego podmiotu nie mogą wpłynąć na wynik sprawy. Organ wskazał przy tym, iż inwestor powołał się na zapis w księdze wieczystej działki nr ew. [...], dotyczący służebności na jego rzecz i MPWiK. Organ podał również, iż inwestor posiada stosowne warunki techniczne przyłączenia wydane przez MPWiK, co potwierdza jego prawo do dysponowania ww. nieruchomością na cele budowlane pomimo, że przedmiotowy wniosek nie obejmuje pozwolenia na budowę na tym terenie. Prezydent W. wskazał nadto, że jak wyjaśniono w piśmie z [...] maja 2011 r. Wydziału Infrastruktury Urzędu Dzielnicy [...] obsługę komunikacyjną inwestycji przewiduje się ulicami Przy [...] i F. oraz poprzez działkę nr ewid. [...], która posiada służebność. Aktualna szerokość ul. D. jest wystarczająca dla skomunikowania drogi publicznej z drogą wewnętrzną, a okoliczność, że ul. D. aktualnie nie posiada docelowej nawierzchni nie wpływa na możliwość realizacji przedmiotowej inwestycji.

Od ww. decyzji odwołanie wniosła K. Ł. reprezentująca [...][...] Sp. z o.o. w W. - zarządcę Wspólnoty Mieszkaniowej [...][...] ul. F. w W. Strona odwołując się wskazała, iż w sprawie dokonano wadliwej oceny w zakresie dotyczącym możliwości podłączenia sieci wodno-kanalizacyjnej oraz korzystania z drogi.

Wojewoda [...], po rozpatrzeniu ww. odwołania, decyzją z [...] września 20011 r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 k.p.a. oraz art. 82 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane utrzymał w mocy decyzję Prezydenta W. nr [...] z [...] maja 2011 r. Organ odwoławczy wskazał, że argumenty podnoszone przez skarżącą nie mogą skutkować uchyleniem przedmiotowej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Zaznaczył, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ I instancji zobowiązany jest sprawdzić, czy spełnione zostały wymogi zawarte w art. 35 oraz art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego. Dopiero w sytuacji spełnienia wskazanych w ww. artykułach wymagań organ zobowiązany jest do udzielenia pozwolenia na budowę. Przypomniał, że stosownie do art. 35 ust. 1 ww. ustawy - Prawo budowlane przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budową lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza określone w tym przepisie warunki. Wskazał w tym kontekście, że z posiadanej dokumentacji wynika, że wszystkie wymagania w powyższym przedsięwzięciu inwestycyjnym zostały spełnione - nie stwierdzono naruszeń mogących skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji.

Organ odwoławczy wskazał, iż analiza materiału dowodowego wykazała, że planowa inwestycja jest zgodna z decyzją Prezydenta W. nr [...] z [...] kwietnia 2008 r. o warunkach zabudowy ustalającą warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie wskazanego na wstępie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym. Wojewoda podniósł też, że dokumentacja projektowa na dzień rozstrzygania przedmiotowej sprawy jest kompletna, czytelna, zgodna z obowiązującymi przepisami. Inwestor do wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę dołączył wymagane prawem dokumenty spełniające wymogi art. 35 Prawa budowlanego, tj. projekt budowlany, zawierający wymagane opinie i uzgodnienia oraz zgodnie z art. 32 ust. 2 ustawy Prawo budowlane - oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, jak również informacje dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt. 1b Prawa budowlanego. Działka, na której planowana jest inwestycja posiada także dostęp do drogi publicznej od ul. D., poprzez drogę wewnętrzną tj. działkę o numerze ewidencyjnym [...], na której została ustanowiona służebność gruntowa polegająca na prawie przejścia i przechodu na odcinku od ul. D. do wysokości granicy pomiędzy działkami o numerach ewid. [...] i [...]. I dalej, organ odwoławczy podał, że projekt budowlany uzyskał uzgodnienia z rzeczoznawcą ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych, rzeczoznawcą ds. sanitarno - higienicznych, rzeczoznawcą ds. bezpieczeństwa i higieny pracy, a także posiada wymagane art. 20 ust. 4 ustawy Prawo budowlane oświadczenia projektanta, iż projekt budowlany zespołu zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej został sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, jak i opinię Zespołu Uzgadniania Dokumentacji Projektowej Sieci Uzbrojenia Terenu Nr [...] z [...] lipca 2009 r. opiniującą pozytywnie lokalizację sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, elektroenergetycznej nn, gazowej oraz pozytywną opinię Wydziału Ochrony Środowiska z [...] września 2009 r. odnośnie proponowanego odprowadzania wód opadowych z dachu projektowanego budynku do czterech szczelnych studzienek retencyjnych o pojemności łącznej 6,8 m3. Ponadto, Wojewoda zauważył, iż inwestor załączył do dokumentacji warunki przyłączenia do sieci elektroenergetycznej, sieci gazowej, warunki techniczne zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków. Stwierdził przy tym także, że projektowana inwestycja spełniła również wymagania wynikające z § 13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690).

W odniesieniu do podniesionego zarzutu Wspólnoty Mieszkaniowej [...][...] dotyczącego braku możliwości podłączenia projektowanego budynku do sieci kanalizacji sanitarnej, Wojewoda wskazał, iż zarzut ten jest bezzasadny. Podał, że w dokumentacji znajduje się pismo Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji z [...] lutego 2011 r., w którym to wskazano inwestorowi możliwość podłączenia do sieci sanitarnej udzielając jednocześnie stosownych warunków technicznych. Podał też, że dla działki nr ew. [...] z obrębu [...] została ustanowiona służebność udzielająca na czas nieokreślony na rzecz spółki pod firmą Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w W. Spółka Akcyjna z siedzibą w W. oraz jej następców prawnych, prawa korzystania z nieruchomości celem dojścia i dojazdu służb eksploatacyjnych wzdłuż tras przewodów wodociągowych i kanalizacyjnych, w celu wykonania czynności związanych z naprawą, remontem, eksploatacją, konserwacją, rozbudową, modernizacją oraz przyłączeniem nowych odbiorców. W konsekwencji organ odwoławczy przyjął, iż z samego faktu ustanowienia służebności wynika możliwość podłączenia spornej inwestycji do sieci kanalizacyjnej. Niemniej, jak stwierdził następnie Wojewoda, z dokumentacji projektowej dołączonej do akt wynika, że inwestor nie zamierza prowadzić robót budowlanych na działce nr ewid. [...].

Z tych względów organ odwoławczy przyjął w efekcie, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa budowlanego. Stwierdził dalej, że skoro inwestor spełnił wszystkie wymogi, to z uwagi na brzmienie art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, nie można było odmówić mu wydania pozwolenia na budowę.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. decyzję Wojewody [...] z [...] września 2011 r. strona skarżąca – Wspólnota Mieszkaniowa [...][...] ul. F. w W. (reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika Spółki [...], zarządcy nieruchomości), podniosła, iż kwestionowana decyzja narusza uprawnienia właścicielskie w zakresie podłączenia sieci wodno-kanalizacyjnej oraz możliwości korzystania z części działki jako drogi dojazdowej na planowaną budowę, prowadzącej przez ul. F. Wskazała, że określiła dla inwestora warunki w zakresie możliwości przyłączenia planowanej inwestycji do istniejącego kanału ściekowego będącego własnością skarżącej Wspólnoty. Do chwili obecnej rozmów nie zakończono, a Spółka MPWiK wydała warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie kanału ściekowego poprzez wpięcie się do instalacji będącej własnością skarżącej Wspólnoty.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie.

W piśmie procesowym z [...] sierpnia 2012 r., uzupełniającym skargę, pełnomocnik strony skarżącej zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie:

-art. 7 k.p.a. poprzez niedostateczne zbadanie przez organ okoliczności rozpoznawanej sprawy, tj. niewzięcie pod uwagę toczącego się postępowania o wydanie warunków zabudowy dla przyłącza wodno-kanalizacyjnego związanego z rzeczoną inwestycją, niezbadanie i niewzięcie pod uwagę toczących się między stronami negocjacji w zakresie ustalenia wynagrodzenia za przyłączenie się do sieci wodno-kanalizacyjnej należącej do skarżącej, niezbadanie kwestii dobrosąsiedzkich oraz niezbadanie legalności dojazdu do drogi publicznej,

-art. 77 § 3 k.p.a. poprzez nieprzyznanie mody dowodowej twierdzeniom skarżącej na temat potencjalnego obciążenia jej nieruchomości przez inwestycję, której projekt budowlany zatwierdzono,

-art. 107 k.p.a. poprzez niepełne uzasadnienie odmowy przyznania mocy dowodowej twierdzeniom skarżącej na temat potencjalnego obciążenia jej nieruchomości przez inwestycję, dla której wydano pozwolenie na budowę, jak również poprzez niedookreślenie w wydanej decyzji kwestii dojazdu do drogi publicznej.

W omawianym piśmie pełnomocnik strony skarżącej zarzucił także naruszenie w sprawie przepisów prawa materialnego, a to art. 35 ust. 1 pkt 1 i pkt 3 Prawa budowlanego. Wskazał w tym kontekście na wydanie decyzji pozytywnej dla inwestora, pomimo braku zgodności projektu budowlanego z decyzją o warunkach zabudowy dla przyłącza wodno-kanalizacyjnego. Zauważył, że postępowanie o wydanie tej decyzji nie pozostało rozstrzygnięcie, a inwestor do wniosku załączył jedynie warunki zabudowy dla bryły budynku mieszkalnego, nie zaś jego "uzbrojenia" w zakresie wodno-kanalizacyjnym. Wskazał również na to, iż wydano decyzję pozytywną dla inwestora, chociaż wnioskodawca nie przedstawił pełnego projektu budowlanego. Podniósł, iż przedstawiony przez inwestora projekt budowlany nie zawiera rozwiązań dotyczących przyłącza wodno-kanalizacyjnego. Nie zawiera więc rozwiązań w zakresie zaopatrzenia budynku w media, tj. doprowadzenia wody i odprowadzenia ścieków, a to czyni przedmiotowy budynek niemożliwym do zamieszkania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Sąd podzielił zarzuty w niej podniesione, sprecyzowane w piśmie procesowym z 5 sierpnia 2012 r. stanowiącym jej uzupełnienie. W konsekwencji Sąd zgodził się ze stroną skarżącą, iż zaskarżona decyzja, a także decyzja ją poprzedzająca wydane zostały bez przeprowadzenia koniecznego postępowania wyjaśniającego, co w konsekwencji skutkowało naruszeniem w sprawie przepisów prawa materialnego, zwłaszcza art. 35 ust. 1 pkt 1 i pkt 3 Prawa budowlanego.

Przed rozwinięciem powyższego przypomnieć należy, iż przedmiotem kontroli Sądu była decyzja Wojewody [...] z [...] września 2011 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta W. z [...] maja 2011 r. nr [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu [...][...] Spółce z o.o. w W. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym przy ulicy D. w W., na działkach nr ewid. [...] i [...], obręb [...]. Organy obu instancji przyjęły, że inwestor spełnił wymogi określone w art. 35 i art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego. Wskazały na zgodność projektowanej inwestycji z decyzją o warunkach zabudowy wydaną dla tego przedsięwzięcia oraz na kompletność projektu budowlanego. Wskazały również na to, iż inwestor legitymuje się warunkami przyłączenia do sieci elektroenergetycznej i sieci gazowej oraz posiada warunki techniczne zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków. W konsekwencji organy orzekające w sprawie uznały, że stan faktyczny wypełnia dyspozycję art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego i należało rozpatrywany wniosek o pozwolenie na budowę załatwić pozytywnie.

Sąd, mając na względzie akta sprawy, nie podziela takiej oceny. Zdaniem Sądu, obie decyzje wydane w sprawie nie zostały poprzedzone prawidłowo przeprowadzonym postępowaniem dowodowy, w wyniku czego naruszono w sposób istotny art. 7 i art. 77 k.p.a., a w konsekwencji - także normy prawa materialnego.

-Przede wszystkim, zdaniem Sądu, nie wzięto pod uwagę w sprawie (na żadnym jej etapie) przepisu art. 33 ust. 1 Prawa budowlanego, a w związku z tą regulacją prawną – art. 3 pkt 1a i pkt 9 tej ustawy. Nie wyjaśniono w efekcie, czy wniosek o pozwolenie na budowę obejmuje całość zamierzenia budowlanego, tj. zamierzenie budowlane mogące samodzielne funkcjonować, zgodnie z jego przeznaczeniem.

Przypomnieć należy, iż zgodnie z art. 33 ust. 1 ww. ustawy, pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia budowlanego. W przypadku zamierzenia budowlanego obejmującego więcej niż jeden obiekt, pozwolenie na budowę może, na wniosek inwestora, dotyczyć wybranych obiektów lub zespołu obiektów, mogących samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem. Jeżeli pozwolenie na budowę dotyczy wybranych obiektów lub zespołu obiektów, inwestor jest obowiązany przedstawić projekt zagospodarowania działki lub terenu, o którym mowa w art. 34 ust. 3 pkt 1, dla całego zamierzenia budowlanego. Stosownie zaś do art. 3 pkt 1 lit. a Prawa budowlanego, ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi (a więc- nie sam obiekt kubaturowy). Stosownie natomiast do art. 3 pkt 9 omawianej ustawy przez urządzenia budowlane należy rozumieć urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.

Zatem, w myśl przytoczonych przepisów pozwolenie na budowę musi dotyczyć całego zamierzenia budowlanego. Wyjątek dopuszczono jedynie wówczas, kiedy zamierzenie obejmuje więcej niż jeden obiekt. W takiej sytuacji pozwolenie na budowę może dotyczyć wybranych obiektów lub ich zespołów, pod warunkiem, że mogą one samodzielnie funkcjonować, zgodnie z przeznaczeniem. W przypadku wniosku, obejmującego jeden obiekt, pozwolenie musi więc obejmować całość zamierzenia budowlanego, w tym jego części składowe i to w takiej postaci, by mógł on być użytkowany zgodnie z jego przeznaczeniem. Powyższe prowadzi do stwierdzenia, że w sytuacji gdy inwestycja polega na budowie budynku, projekt budowlany winien obejmować nie tylko obiekt kubaturowy, ale także infrastrukturę towarzyszącą, bez której to użytkowanie tego obiektu nie byłoby możliwe. Projekt budowlany winien więc obejmować także instalacje i urządzenia, w tym przyłącza i urządzenia instalacyjne służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy. Wyodrębnienie zaś z projektu budowlanego na przykład przyłączy, w celu wykonania ich w drugim etapie inwestycji, należy uznać za naruszające ww. przepis art. 33 ust. 1. W świetle treści tej normy prawnej za niedopuszczalne należy bowiem uznać dzielenie pozwolenia na budowę przy zamierzeniu jednoobiektowym.

Analiza dokumentacji projektowej w niniejszej sprawie wykazała, że projekt budowlany obejmuje wyłącznie inwestycję kubaturową i instalacje wewnętrzne, natomiast poza jego zakresem pozostają przyłącza i przewody sieci, w tym przewody kanalizacyjne.

Okoliczność, że projekt budowlany nie zawiera przyłączy i ww. przewodów sieci pozostaje w niniejszej sprawie poza sporem i wynika nie tylko z zakresu wniosku o pozwolenie na budowę, ale również z załączonych do niego dokumentów, w tym projektu. Wskazać w tym kontekście w szczególności trzeba na decyzję o warunkach zabudowy z [...] kwietnia 2008 r. nr [...]. Decyzja ta, wydana po rozpatrzeniu wniosku [...][...]Spółki z o.o. w W., ustala warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym przy ul. D. w W., na działkach nr ewid. [...],[...]. w obrębie [...]. W pkt 1.4 tej decyzji, określającym "Warunki obsługi w zakresie infrastruktury technicznej" wskazano na wstępne warunki zaopatrzenia w wodę wydane przez Spółkę MPWiK w W.. Wskazano też, że Spółka MPWiK podała także informacje o możliwości odprowadzenia ścieków sanitarnych z projektowanego budynku. Przy czym w pierwszej kwestii Spółka MPWiK wskazała na konieczność wykonania przewodu wodociągowego w ciągu dojazdowym od ul. D. (działka nr [...]), w drugiej, dotyczącej odprowadzenia ścieków – wskazała na konieczność zaprojektowania i wybudowania kanału ściekowego, również w ciągu dojazdowym do zabudowy. Projekt budowlany nie obejmuje budowy kanału ściekowego, nadto – nie obejmuje prowadzenia jakichkolwiek prac budowlanych na działce nr ewid. [...] stanowiącej drogę dojazdową do ul. D.. Wynika to m. in. z projektu zagospodarowania terenu, w którym granica inwestycji pokrywa się z granicą działki nr ewid. [...] i obejmuje tylko tę nieruchomość, nie obejmuje natomiast działki nr ewid [...]. Dopiero projekt zagospodarowania terenu – plansza zbiorcza obejmuje także działkę nr ewid. [...], na której to zaprojektowano przyłącze gazowe oraz przewody sieci kanalizacyjnej i przyłącze. Warto także w tym miejscu zwrócić uwagę na to, iż organy orzekające w sprawie w obu wydanych decyzjach wskazały, że prace budowlane nie obejmują działki nr ewid. [...]. Wskazał na to również sam inwestor, który w piśmie procesowym z [...] maja 2011 r. podał, że "zgłoszenie budowy przyłączy czy też zgłoszenie budowy wjazdu będzie miało miejsce w późniejszym terminie". Dostrzec przy tym trzeba, iż pełnomocnik inwestora – r. pr. S, R,, na rozprawie w dniu [...] listopada 2012 r. potwierdził, że odnośnie przyłączy toczy się oddzielna sprawa, która jest na etapie decyzji o warunkach zabudowy. Pełnomocnik złożył do akt potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię decyzji Zarządu Dzielnicy [...] Miasta W. z [...] sierpnia 2011 r. nr [...] o ustaleniu warunków i szczegółowych zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie kanału ściekowego Ø 0,20 m, w rejonie ul. F. na części działki nr ewid. [...] z obrębu [...], na terenie Dzielnicy [...]. Z uzasadnienia tej decyzji wynika, iż dotyczy budowy odcinka sieci kanalizacyjnej o długości około 35 m do przyłącza kanalizacyjnego w budynku projektowanym na działce nr ewid. [...].

Reasumując, kwestionowana decyzja i poprzedzająca ją decyzja dotyczą pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym, bez koniecznej dla normalnego funkcjonowania tego obiektu infrastruktury towarzyszącej, w tym przyłączy i przewodów kanalizacyjnych. Wobec zakresu wniosku i zawartości dokumentacji budowlanej, bezspornie należało w sprawie wyjaśnić, czy przedmiot inwestycji nie narusza ww. art. 33 ust. 1, a w konsekwencji, czy dotyczy całości zamierzenia budowlanego (w rozumieniu wskazanego przepisu). Tymczasem, żadnej oceny z uwzględnieniem ww. okoliczności w sprawie nie poczyniono, naruszając tym samym w sposób istotny przepisy regulujące postępowanie dowodowe. Sąd jeszcze raz dostrzega zaś, iż urządzenia techniczne i instalacje budynków stanowią część obiektów budowlanych, które są niezbędne do ich funkcjonowania zgodnie z przeznaczeniem. Jeśli zamierzeniem budowlanym jest budowa budynku wielorodzinnego, to pozwolenie na budowę winno objąć całe zamierzenie, w tym instalacje zewnętrzne, przyłącza, ponieważ dopiero wówczas będzie możliwe użytkowanie tego obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem. Z decyzji o warunkach zabudowy dla spornej inwestycji i powołanych w niej pism Spółki MPWiK wynika, iż projektowany budynek wielorodzinny nie może funkcjonować m. in. bez wybudowania kanału ściekowego. Tym samym wykonanie tego kanału winno mieć miejsce w ramach tej, kontrolowanej inwestycji (tj. winno stanowić część tego zamierzenia budowlanego). Sąd stwierdza jednocześnie, iż brak rozwiązania w projekcie budowlanym kwestii budowy przyłączy i przewodów sieci do projektowanego obiektu należy rozpatrywać w kategorii niekompletności tego projektu i art. 35 ust. 1 pkt. 3 Prawa budowlanego, w myśl którego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Sąd zauważa przy tym, iż stosownie do treści art. 34 ust. 3 Prawa budowlanego projekt budowlany składa się z projektu zagospodarowania działki lub terenu, projektu architektoniczno-budowlanego i innych elementów. Tak więc projekt zagospodarowania terenu dla całego zamierzenia budowlanego stanowi składową projektu budowlanego, a tym samym braki w projekcie zagospodarowania terenu świadczą o niekompletności tego projektu budowlanego. Stwierdzić w efekcie należy, iż organy zatwierdzając w niniejszej sprawie projekt budowlany, nieprzewidujący niezbędnej infrastruktury towarzyszącej (tj. przyłączy, kanału ściekowego), naruszyły nie tylko ww. przepisy procesowe, ale w konsekwencji także cyt. powyżej art. 35 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. Wydanie bowiem pozwolenia na budowę na podstawie wniosku, obejmującego jedynie część zamierzenia budowlanego, stanowi naruszenie prawa materialnego, ewidentnie mające wpływ na wynik kontrolowanej sprawy. W ocenie Sądu, w zaistniałej sytuacji, po dokładnym wyjaśnieniu stanu sprawy, organy orzekające obowiązane były wezwać inwestora do usunięcia nieprawidłowości na podstawie art. 35 ust. 3 Prawo budowlane (i usunięcia w ten sposób stwierdzonych braków w projekcie budowlanym), a tego (z niewiadomych przyczyn) nie uczyniły (por. wyrok NSA z 14 czerwca 2012 r., sygn. akt II OSK 503/11).

Z tych też względów Sąd podzielił zarzuty procesowe podniesione przez stronę skarżącą, a także te, dotyczące naruszenia w sprawie przepisu art. 35 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. Słusznie strona skarżąca wywiodła bowiem, iż sprawa dotyczy tylko obiektu kubaturowego, i nie obejmuje dostępu tego obiektu do mediów, a wobec tego nie można mówić o zupełności i poprawności przedstawionego projektu budowlanego.

-Sąd zgodził się także ze skarżącą co do naruszenia w sprawie art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, w myśl którego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Na mocy przytoczonego przepisu organy orzekające w sprawie obowiązane były dokonać analizy zgodności projektu budowlanego z decyzją o warunkach zabudowy. W ocenie Sądu, oba organy orzekając w sprawie ograniczyły się do zbyt lakonicznych w tym zakresie stwierdzeń o zgodności projektu z decyzją o warunkach zabudowy z [...] kwietnia 2008 r. Nie wskazały bowiem jakie okoliczności sprawy i zapisy ww. decyzji wzięły pod uwagę, i co w efekcie było przedmiotem ich rozważań i oceny. Na tej podstawie trudno uznać, aby dokonano kompleksowego wyjaśnienia sprawy w kontekście cyt. art. 35 ust. 1 pkt 1. Zabrakło, w ocenie Sądu, w szczególności rozważenia, czy projekt budowlany odpowiada ustaleniom decyzji o warunkach zabudowy zawartym w pkt 1.5, dotyczącym "Warunków obsługi w zakresie komunikacji".

Decyzja o warunkach zabudowy zawiera w powołanym punkcie zapis, który wprost wskazuje, że w ramach inwestycji, w projekcie budowlanym należy wykonać dojazd i dojście do ul. D. na terenie inwestycji, zajmującym część działki [...] w porozumieniu z jej właścicielem. Ponadto, zapisy decyzji o warunkach zabudowy wskazują na konieczność uzyskania przez inwestora decyzji lokalizacyjnej na zjazd z drogi gminnej i konieczność uzgodnienia dokumentacji drogowej zjazdów. I dalej, z decyzji o warunkach zabudowy wynika, że decyzję lokalizacyjną będzie można uzyskać dopiero po odrolnieniu gruntów, przez który będzie przebiegać droga dojazdowa. Organy orzekające w sprawie w ogóle kwestii tych nie analizowały, a dostrzec należy, iż projekt budowlany nie obejmuje budowy zjazdu, dojazdu i dojścia do ulicy D. Nadto, projekt budowlany obejmuje jedynie działkę nr ewid. [...], na której zaprojektowano budynek, nie obejmuje natomiast drogi dojazdowej do działki od ul. D.. Droga ta stanowi własność innego podmiotu, natomiast dla inwestora została ustanowiona służebność gruntowa przechodu i przejazdu na odcinku od ul. D., poprzez drogę wewnętrzną tj. działkę o nr ew. [...] do wysokości granicy pomiędzy działkami o nr ew. [...] i [...].

Dostrzegając powyższe, Sąd stwierdza, iż ww. okoliczności należało bezspornie przeanalizować w kontekście cyt. art. 35 ust. 1 pkt 1 i zgodności projektu budowalnego z decyzją o warunkach zabudowy, tego zaś w sprawie również zabrakło.

-Reasumując Sąd uznał, że zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji wydane zostały z naruszeniem art. 7 i 77 k.p.a. w zw. z art. 33 ust. 1, art. 35 ust. 1 pkt 1 i 3 oraz z naruszeniem art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego.

Ponownie orzekając w sprawie, organ I instancji winien uwzględnić uwagi Sądu i raz jeszcze dokonać kompleksowej oceny projektu budowlanego z uwzględnieniem wskazanych powyżej okoliczności i przepisów prawa, w tym art. 33 ust. 1 Prawa budowlanego oraz art. 35 ust. 3 tej ustawy.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c, i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.