Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1778/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-12-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art 58 par 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] z siedzibą w [...] na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] maja 2017 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić Skarżącemu kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

W piśmie z 26 czerwca 2017 r. [...] z siedzibą w [...], reprezentowane przez adwokata, wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] maja 2017 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie nałożenia obowiązku przeprowadzenia działań zapobiegawczych lub naprawczych w środowisku.

W piśmie z dnia 13 września 2017 r. Sąd wezwał pełnomocnika Skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu Skarżącego przed sądami administracyjnymi oraz dokumentu wskazującego na sposób reprezentacji Skarżącego.

W piśmie z 25 września 2017 r. pełnomocnik nadesłał pełnomocnictwo udzielone przez zastępcę dyrektora [...], statut oraz regulamin organizacyjny.

W piśmie z dnia 13 października 2017 r. Sąd wezwał pełnomocnika Skarżącego do uzupełnienia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków formalnych poprzez nadesłanie pełnomocnictwa, o jakim mowa w § 13 ust. 1 i 2 Statutu, do dokonywania czynności prawnych w imieniu Dyrektora [...] przez Z-cę Dyrektora E. Z., lub nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do występowania przed sądami administracyjnymi udzielonego adw. G. J. bezpośrednio przez Dyrektora [...].

Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 16 października 2017 r.

W piśmie z dnia 23 października 2017 r., uzupełnionym w dniu 10 listopada 2017 r., pełnomocnik Skarżącego wniósł o przedłużenie terminu na wykonanie wezwania oraz wskazał, powołując się na §10 ust. 2 regulaminu organizacyjnego, że w razie nieobecności dyrektora pisma i inne dokumenty podpisuje jego zastępca. Zapis ten stanowi podstawę do podpisywania wszelkich pism przez zastępcę dyrektora.

W dniu 14 listopada 2017 r. Skarżący uzupełnił brak formalny skargi i nadesłał stosowne pełnomocnictwo udzielone przez Dyrektora bezpośrednio pełnomocnikowi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

W myśl art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej zwaną P.p.s.a.) pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Brak pełnomocnictwa jest brakiem formalnym skargi w rozumieniu art. 46 P.p.s.a. W myśl art. 46 § 3 P.p.s.a. do pisma (skargi) należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem

Stosownie do treści art. 49 § 1 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.

W niniejszej sprawie pełnomocnik Skarżącej nie dołączył do akt sprawy stosownego pełnomocnictwa, dlatego w piśmie z dnia 13 września 2017 r. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu Skarżącego przed sądami administracyjnymi oraz dokumentu wskazującego na sposób reprezentacji Skarżącego. W ocenie Sądu nadesłane pełnomocnictwo nie było wystarczające do przyjęcia prawidłowego umocowania pełnomocnika w niniejszej sprawie, dlatego w piśmie z dnia 13 października 2017 r. Sąd wezwał pełnomocnika Skarżącego do uzupełnienia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków formalnych poprzez nadesłanie pełnomocnictwa, o jakim mowa w § 13 ust. 1 i 2 Statutu, do dokonywania czynności prawnych w imieniu Dyrektora [...] przez Z-cę Dyrektora E. Z., lub nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do występowania przed sądami administracyjnymi udzielonego adw. G. J. bezpośrednio przez Dyrektora [...].

Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu Skarżącego w dniu 16 października 2017 r.

W piśmie z dnia 23 października 2017 r., uzupełnionym w dniu 10 listopada 2017 r., pełnomocnik Skarżącego wniósł o przedłużenie terminu na wykonanie wezwania oraz wskazał, powołując się na §10 ust. 2 regulaminu organizacyjnego, że w razie nieobecności dyrektora pisma i inne dokumenty podpisuje jego zastępca. Zapis ten stanowi podstawę do podpisywania wszelkich pism przez zastępcę dyrektora. Brak formalny został uzupełniony w dniu 14 listopada 2017 r., a więc z uchybieniem wskazanego terminu, kiedy to nadesłano stosowne pełnomocnictwo udzielone przez Dyrektora bezpośrednio pełnomocnikowi.

Wobec tego braki formalne skargi nie zostały uzupełnione w terminie.

Odnosząc się do wniosku pełnomocnika Skarżącego o przedłużenie terminu należy wskazać, że wniosek ten nie mógł zostać uwzględniony, ponieważ zakreślony siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków formalnych skargi jest terminem ustawowym, zatem nie może ulec wydłużeniu ani skróceniu.

Nie mogło również zostać uwzględnione stanowisko Skarżącego, że już w dniu 25 września 2017 r. braki formalne skargi – poprzez nadesłanie pełnomocnictwa udzielone przez zastępcę dyrektora [...], statutu oraz regulaminu organizacyjnego – zostały uzasadnione.

Sposób reprezentacji Skarżącego określa Statut oraz regulamin organizacyjny. Ze statutu przyjętego uchwałą Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...] wynika, że działalnością [...] kieruje Dyrektor (§ 7 ust.1). Zgodnie zaś z § 7 ust. 9 Dyrektor kieruje [...] przy pomocy zastępcy dyrektora. Zakres obowiązków zastępcy dyrektora określa regulamin organizacyjny (§ 7 ust. 11). Zgodnie z § 6 ust. 2 regulaminu organizacyjnego zastępca dyrektora kieruje bieżącą działalnością podległego mu bezpośrednio działu [...], zastępuje dyrektora podczas jego nieobecności i reprezentuje [...] na zewnątrz w zakresie spraw objętych udzielonym przez dyrektora pełnomocnictwem.

W ocenie Sądu z powyższego wynika, że możliwe jest udzielenie przez zastępcę dyrektora pełnomocnictwa procesowego jednak na podstawie stosownego pełnomocnictwa, skoro § 20 regulaminu nie przyznaje tej kompetencji wyłącznie Dyrektorowi. Nie można przyjąć, jak to czyni pełnomocnik Skarżącego, że wystarczającym umocowaniem zastępcy dyrektora do udzielenia pełnomocnictwa jest zapis § 10 ust. 2 regulaminu organizacyjnego, stanowiący, że w razie nieobecności dyrektora pisma i inne dokumenty podpisuje jego zastępca. Zauważyć należy, że zarówno statut jak i regulamin organizacyjny odróżniają kwestię podpisywania pism i innych dokumentów ( §10 regulaminu) oraz kwestię czynności prawnych (§ 7 ust. 1 pkt 2.5 i 3.6 statutu). Udzielenie pełnomocnictwa jest czynnością prawną, zatem w świetle regulaminu oraz statutu może ją dokonywać dyrektor, albo zastępca dyrektora posiadający odpowiednie pełnomocnictwo.

Na marginesie jedynie należy zaznaczyć, że z nadesłanego przy piśmie z dnia 14 listopada 2017 r. pełnomocnictwa udzielonego przez Dyrektora wynika, że zostało one udzielone w dniu 23 maja 2017 r., a więc przed wniesieniem skargi. Pełnomocnik nie wyjaśnił przy tym z jakich powodów nie było możliwe wcześniejsze jego nadesłanie.

Skoro zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, to w niniejszej sprawie na podstawie tego przepisu należało orzec jak w pkt 1 sentencji.

W pkt 2 orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.