Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 161/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2006-06-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 162 par.1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), asesor WSA Małgorzata Roleder, Protokolant Elżbieta Stasiewicz, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 29 czerwca 2006r. sprawy ze skargi H. Z. –L. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia wygaśnięcia decyzji dotyczącej kontroli sanitarnej oddala skargę


UZASADNIENIE

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B., działając na podstawie art. 138 § 1 ust. 1 kpa w związku z art. 12 ust. 2 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej z dnia 14 marca 1985 roku (Dz. U. z 1998r. nr 90, poz. 575

z późn. zm.), po rozpoznaniu odwołania pani H. Z. – L. od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. P. z dnia [...] listopada 2005 roku nr [...], decyzją z dnia [...] stycznia 2006 roku nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji dotyczącą odmowy stwierdzenia wygaśnięcia decyzji nr [...] z dnia [...] sierpnia 2005 r. Państwowego Powiatowego "Inspektora Sanitarnego w B. P..

W uzasadnieniu organ odwoławczy przedstawił następujący stan faktyczny:

Dnia 07 lipca 2005 roku pracownik Powiatowej Stacji Sanitarno -Epidemiologicznej w B. P. dokonał kontroli obiektu obwoźnej sprzedaży artykułów spożywczych (lodów) prowadzonej z samochodu marki Ford numer rejestracyjny [...], będącego własnością Pani H. Z. –L. zamieszkałej w S. P. - co zostało opisane w "Protokole kontroli sanitarnej" nr [...]. W trakcie kontroli stwierdzono, iż z w/w środka transportu prowadzona jest sprzedaż lodów porcjowanych, przy czym samochód ten zawiera szereg nieprawidłowości sanitarnych. Osobą uczestniczącą w kontroli ze strony skarżącej był pan S. Z. - "sprzedawca", który w czasie kontroli okazał miedzy innymi "Zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej nr [...]/[...] wydane w S. P. w dniu [...] marca 2003 roku".

Panu S. Z., jako osobie uczestniczącej w kontroli ze strony kontrolowanego zakładu zgodnie z artykułem 61 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. z 2000r., nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) zostało przekazane "Zawiadomienie o wszczęciu postępowania"

z dnia [...] lipca 2005r. oraz "Protokół kontroli Sanitarnej" nr [...] z dnia

07 lipca 2005r. wraz z załącznikiem ("Arkusz oceny stanu sanitarnego obiektów ruchomych i tymczasowych") - co zostało potwierdzone własnoręcznym podpisem tej osoby.

W zakreślonym terminie skarżąca pani H. Z.– L. nie zgłosiła zastrzeżeń co do przeprowadzonej kontroli. W związku z powyższym w dniu

[...] sierpnia 2005 roku Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. P. wydał decyzję nr [...], w której w terminie do 10 września 2005 roku nakazał wyeliminowanie stwierdzonych nieprawidłowości tj. nakazał przedstawić do wglądu decyzję PIS na prowadzenie sprzedaży artykułów spożywczych-lodów z samochodu marki ford [...], doprowadzić do właściwego stanu sanitarno-technicznego skrzynię ładowną samochodu, zapewnić właściwe warunki do utrzymania higieny osobistej- wyposażyć w umywalkę z ciepłą i zimną wodą bieżącą, do obrotu wprowadzać lody w opakowaniach jednostkowych z zachowaniem warunków deklarowanych przez producenta i udokumentować prowadzenie monitoringu temperatury przechowywania artykułów łatwo psujących się. Decyzja ta stała się ostateczna.

W dniu 16 września 2005 roku Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny

w B. P. w celu przypomnienia o obowiązku wykonania nakazów decyzji nr [...] z dnia [...] sierpnia 2005 roku wystawił upomnienie nr [...]. Następne w dniu 3 października 2005r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. P. wystawił Tytuł wykonawczy nr [...], którym ponownie wezwał stronę do wykonania zaleceń decyzji nr [...] z dnia [...]sierpnia 2005 roku.

W dniu 21 października 2005 roku do Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w B. P. wpłynął wniosek Pani H. Z.— L. o stwierdzenie wygaśnięcia decyzji nr [...] z dnia [...] sierpnia 2005 roku. W uzasadnieniu swego wniosku skarżąca podała, iż nie prowadziła i nie prowadzi handlu obwoźnego polegającego na sprzedaży lodów z samochodu oraz

w prowadzonym przez nią zakładzie nie zatrudniała i nie zatrudnia pracowników. Dodatkowo oświadczyła, iż jej syn S. Z., prowadzący w dniu 07 lipca

2005 roku sprzedaż lodów z samochodu m-ki Ford o nr rej. [...]nie był i nie jest zatrudnionym w jej zakładzie. Prowadzi własną działalność gospodarczą i jest współwłaścicielem w/w samochodu ciężarowego. Tym samym w dniu 7 lipca 2005 roku nie działał w jej imieniu ani na jej rzecz. Ponadto podkreśliła, iż nie została poinformowana przez organ PIS ani przez syna o wszczęciu oraz toczącym się postępowaniu w sprawie.

Mając na uwadze powyższe okoliczności w dniu [...] listopada 2005 roku Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. P. wydał decyzję

nr [...] w której odmówił stwierdzenia wygaśnięcia decyzji nr [...] z dnia [...] sierpnia 2005 roku.

Od decyzji tej odwołanie wniosła pani H. Z.– L., wskazując iż z zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej wydanego przez Burmistrza Miasta S. P. nr ewid. [...] z dnia [...].11 2004r, w którym w punkcie 3 "Określenie przedmiotu działalności gospodarczej zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności" widnieje wpis "15.52.Z - Produkcja lodów i 52.62.A - Sprzedaż detaliczna żywności i artykułów spożywczych prowadzona na straganach i targowiskach", nie wynika aby zajmowała się ona wyrobem i sprzedażą lodów w handlu obwoźnym. Ponadto skarżąca podkreśliła, iż posiada specjalistyczny środek transportu do przewozu artykułów spożywczych w opakowaniach jednostkowych nie wymagających zachowania ciągłości łańcucha chłodniczego za wyjątkiem środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego marki Polonez Truck, nr rej. [...] spełniający wymagania higieniczno sanitame, stawiane tego typu obiektom. W jej ocenie wydana decyzja była bezprzedmiotowa w rozumieniu art. 162 § 1 pkt 1 kpa, a jej wygaśnięcie leżało w interesie strony, jak i w interesie społecznym.

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B., po rozpoznaniu odwołania wskazał, że zapewnienie właściwych warunków higieniczno-sanitarnych w produkcji i obrocie żywnością jest konieczne i wymagane przez obowiązujące przepisy prawa. Artykuł 27 ust 1 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia (tekst jednolity Dz.U z 2005r. Nr 31 poz. 265, ze zm.) stanowi, że produkcję żywności, dozwolonych substancji dodatkowych lub innych składników żywności oraz materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością lub obrót nimi wolno prowadzić, jeżeli zostaną spełnione wymagania

w zakresie higieny zapewniające właściwą jakość zdrowotną żywności, w tym wymagania dotyczące pomieszczeń, urządzeń oraz ich lokalizacji, a stan zdrowia osób biorących udział w produkcji lub obrocie żywnością będzie odpowiadał wymaganiom określonym w przepisach o chorobach zakaźnych i zakażeniach.

Przytaczając treść art. 162 § 1 kpa organ podniósł, iż decyzja może zostać uznana za bezprzedmiotową z powodu likwidacji podmiotu, zniszczenia lub przekształcenia rzeczy, rezygnacji uprawnień przez stronę, czy też na skutek zmiany stanu faktycznego uniemożliwiającego wykonanie decyzji albo z powodu zmiany

w stanie prawnym. Nadto sama bezprzedmiotowość nie stanowi przesłanki wygaszenia decyzji. Stwierdzenie wygaśnięcia musi nakazywać przepis prawa albo leży to w interesie społecznym lub interesie strony.

Na tej też podstawie organ ponadto podniósł, iż w ustalonym stanie taktycznym nie zachodzi żadna z przestanek bezprzedmiotowości postępowania. Skarżąca nadal jest właścicielem pojazdu marki Ford numer rejestracyjny [...], ma zarejestrowaną działalność gospodarczą w przedmiocie wprowadzania do obrotu artykułów spożywczych. Rozporządzenie zaś Rady Ministrów z dnia 20 stycznia

2004 roku w sprawie Polskiej Klasyfikacji i Działalności (PKD) (Dz. U. Nr 33, poz. 289 z 2004r. z późn. zm.) nie wyodrębnia w pozycji 52.62. prowadzenia działalności

w zakresie handlu obwoźnego środkami spożywczymi. Handel ten mieści się

w pozycji 52.62A. wymienionej przez skarżącą w zakresie "Sprzedaży detalicznej żywności i artykułów spożywczych prowadzonej na straganach i targowiskach".

W związku z powyższym argumenty postawione przez stronę dotyczące zmiany stanu faktycznego nie mogą być uwzględnione.

Organ bowiem podkreślił, iż bezspornie stwierdzono, że z w/w pojeździe dokonywano sprzedaży środków spożywczych bez zapewnienia odpowiednich warunków higieniczno-sanitarnych. Decyzja natomiast z dnia [...] sierpnia 2005r.

nr [...] mogła być zaskarżona przez skarżącą w toku postępowania administracyjnego, czego nie uczyniono. W związku z powyższym brak było podstaw do zmiany decyzji organu I instancji.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na powyższą decyzję wniosła H. Z.– L.

Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła:

– niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy – braku doręczenia powiadomienia wszystkich podmiotów o wszczęciu postępowania, doręczenie i pokwitowanie przez skarżącą decyzji z dnia [...] sierpnia 2005 roku, aktualności i ważności zaświadczenia z dnia [...] listopada 2004 roku o nr ewidencyjnym [...]/[...]

o wpisie do ewidencji gospodarczej w dacie kontroli, posiadanego ograniczonego prawa do współwłasności samochodu marki Ford

nr rejestracyjny [...] i prawa własności w dacie kontroli samochodu marki Polonez Truck o nr rejestracyjnym [...] spełniającego wymogi higieniczno – sanitarne, żądane przez organ orzekający w dacie kontroli,

– naruszenie prawa materialnego wskutek błędnej wykładni art. 162 § 1 kpa przez przyjęcie, iż brak jest przesłanek do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji przez organ orzekający w I instancji z powodu nie wykazania jej bezprzedmiotowości; interesu społecznego i wykazanego interesu skarżącej.

W uzasadnieniu swego stanowiska skarżąca podniosła, iż obowiązkiem organu odwoławczego jest uwzględnienie zmian stanu faktycznego sprawy, jakie nastąpiły po wydaniu decyzji przez organ I instancji, czego nie uczyniono. Skarżąca nadto podkreśliła, iż organ dokonując czynności kontrolne pojazdu w dniu 7 lipca 2005 roku nie dokonał ich weryfikacji pod kątem zgodności z obowiązującymi w tej mierze przepisami prawa tj.:

– nie zwrócił uwagi, iż przedłożone w czasie kontroli "Zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej nr [...]/[...]" stanowiło jedynie kserokopię nie poświadczoną za zgodność z oryginałem, a zatem nie stanowiło dokumentu

w rozumieniu przepisów kc, ponadto w dacie kontroli utraciło ważność bowiem uległo zmianie w dniu 16 listopada 2004 roku,

– nie zwrócił uwagi, iż kontrolowany pojazd stanowi współwłasność skarżącej

i S. Z., prowadzącego również działalność tym samochodem

w zakresie dostawy gazu, a nie sprzedaży artykułów spożywczych,

– nadto pan S. Z., nie był domownikiem w rozumieniu przepisów kpc

i kpa, a więc nie był osobą upoważnioną do odbioru protokołu pokontrolnego, przez to skarżąca nie była powiadomiona o toczącym się postępowaniu.

Na tej też podstawie skarżąca podniosła, iż przedmiotowa decyzja jest bezprzedmiotowa albowiem zarówno w dacie jej wydania, jak i teraz jest ona niewykonalna, a jej niewykonalność ma charakter stały. Wygaśnięcie zatem decyzji leży zarówno w interesie społecznym, jak i interesie skarżącej.

Wskazując na powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.

Odnosząc się do zarzutów skargi, organ podtrzymał argumenty zawarte

w zaskarżonej decyzji. Podkreślił ponadto, iż skarżąca nie zaskarżyła zasadności przypisanych jej obowiązków, które wynikały z powołanych w decyzji przepisów prawa, obowiązujących na datę wydania decyzji, pomimo prawidłowego doręczenia decyzji w rozumieniu art. 43 kpa – pełnoletniej wnuczce z którą skarżąca mieszka.

Ponadto analizując argumenty skarżącej dotyczące decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. P. NR [...] z dnia [...].08.2005 r. organ podkreślił, iż zarzuty te zostały podniesione dopiero na etapie postępowania egzekucyjnego. Pomimo prawidłowego doręczenia decyzji nakazującej wykonanie obowiązków sanitarnych skarżąca nie zaskarżyła jej

w normalnym toku instancyjnym.

Ustosunkowując się do przesłanek określonych w art. 162 § 1 pkt 1 kpa organ podniósł, iż nie zaistniały one w przedmiotowej sprawie, gdyż wszelkie kwestie podnoszone przez skarżącą nie zostały poparte żadnymi dowodami. Organ podkreślił, iż gdyby uznać, iż skarżąca rzeczywiście nie udzieliła synowi S. Z. pełnomocnictwa do dysponowania należącymi do niej dokumentami (kserokopia zaświadczenia z ewidencji działalności gospodarczej) i wykonywania

w jej imieniu obrotu towarem (który mieści się w jej zakresie działalności) oznaczałoby to, iż S. Z. przy sporządzaniu protokołu kontroli z dnia 7 lipca 2005 roku podał nieprawdę, co w konsekwencji rodziłoby obowiązek poinformowania organów ścigania o popełnieniu przestępstwa. Nadto organ wskazał, iż skarżąca w chwili obecnej jest nadal współwłaścicielką pojazdu, w którym dokonano kontroli sanitarnej i stwierdzono uchybienia, dlatego też nie doszło do zmiany stanu faktycznego, a więc i bezprzedmiotowości postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd administracyjny został wyposażony w funkcje kontrolne działalności administracji publicznej, co oznacza, że w przypadku zaskarżenia decyzji, sąd bada jej zgodność z przepisami prawa (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. Nr 153, poz. 1269 oraz art. 3 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja jest zgodna

z prawem, a okoliczności podniesione w skardze nie podważają jej legalności, dlatego też skarga podlega oddaleniu.

Zaakcentować należy, iż zgodnie z przepisem art. 134 § 1 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będą jednak związany zarzutami

i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Ustawodawca mówiąc o rozstrzyganiu przez sąd w granicach sprawy, używa pojęcia "sprawa" w rozumieniu sprawy, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność. Zaskarżanie konkretnego orzeczenia oznacza, że przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego, staje się ta sama sprawa, która został rozstrzygnięta w tym konkretnym rozstrzygnięciu. Wszystkie zatem istotne elementy identyfikacyjne, zakreślające tożsamość tego orzeczenia, określają normy administracyjne prawa materialnego obowiązującego w momencie wydawania zaskarżonego orzeczenia. W rezultacie więc to stosunek administracyjnoprawny wyznacza przedmiot postępowania sądowoadministracyjnego i ramy tego postępowania, a badanie prawidłowości konkretyzacji tego stosunku stanowi istotę postępowania sądowoadministracyjnego.

Przełożenie tego na grunt niniejszej sprawy oznacza, że Sąd może jedynie oceniać prawidłowość utrzymania w mocy przez Państwowy Wojewódzki Inspektorat Sanitarny w B. decyzji z dnia [...] listopada 2005 roku nr [...]

w przedmiocie odmowy wygaśnięcia decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. P. z dnia [...] sierpnia 2005 roku

Skarżąca natomiast kwestionując prawidłowość odmowy wygaśnięcia decyzji podaje argumenty dotyczące przede wszystkim prawidłowości merytorycznej ostatecznej decyzji, w której zostały nałożone na nią określone obowiązki sanitarne. Kwestie te zaś nie mogą podlegać kontroli Sądu w tym postępowaniu, gdyż nie mogły również podlegać kontroli organu odwoławczego, albowiem decyzja z dnia

[...] sierpnia 2005 r. jest prawomocna. Trafnie przy tym organ podkreślił, iż skarżąca miała możliwość zaskarżenia decyzji z dnia [...] sierpnia 2005 roku (skutecznie doręczonej pełnoletniemu domownikowi skarżącej – jej wnuczce), czego nie uczyniła. Powyższa prawomocna decyzja mogła zatem stanowić podstawę upomnienia wystosowanego do skarżącej, a następnie podstawę wystawienia tytułu wykonawczego z dnia [...] października 2005 roku.

Przechodząc zatem do kwestii, które mogły podlegać ocenie organu odwoławczego, jak i Sądu w niniejszym postępowaniu podkreślić należy, iż zgodnie

z art. 162 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. z 2000r., nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) organ administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli stała się ona bezprzedmiotowa a stwierdzenie jej wygaśnięcia nakazuje przepis prawa albo gdy leży to w interesie społecznym lub w interesie strony. Powstanie stanu bezprzedmiotowości decyzji jest więc warunkiem koniecznym stwierdzenia jej wygaśnięcia. W doktrynie prawa przyjmuje się (por. J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego – Komentarz" Wydanie VI Becka z 2004 r., str. 764-765), że "bezprzedmiotowość decyzji wynika z ustalania prawnego bytu elementu stosunku materialnoprawnego nawiązanego na podstawie decyzji administracyjnej, a to z powodu zgaśnięcia podmiotu, zniszczenia lub przekształcenia rzeczy, rezygnacji z uprawnień przez stronę czy też na skutek zmiany stanu faktycznego uniemożliwiającego wykonanie decyzji albo z powodu zmiany w stanie prawnym, która spowodowała taki skutek".

W rozpoznawanej sprawie trafnie wskazał organ odwoławczy, iż nie zaistniał żaden fakt powodujący bezprzedmiotowość decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. P. z dnia [...] sierpnia 2005 roku

nr [...]. W ocenie Sądu Administracyjnego zarówno ustalenia faktyczne jak

i rozważania prawne organu II instancji w tej mierze są słuszne i zasługują na aprobatę.

Podkreślić bowiem należy, iż w literaturze i orzecznictwie wskazuje się na aspekt teleologiczny bezprzedmiotowości decyzji: "bezprzedmiotowość decyzji oznacza jej nierealność z punktu widzenia możliwości osiągnięcia celu" (P. Czepiel, glosa do wyroku NSA z dnia 12 listopada 1993 r., II SA 2000/92, PiP 1996, z. 7, s. 106). Bezprzedmiotowość powstaje w sytuacji, gdy "niemożliwe stało się zrealizowanie celu, jaki organ administracji miał na względzie przy jej wydaniu" (wyr. NSA z dnia 11 października 1985 r., SA/Wr 556/85, ONSA 1985, nr 2, poz. 21). Sytuacje, w których odpada taki cel, są bardzo zróżnicowane. Najogólniej można je rozważać w aspekcie podmiotowym i w aspekcie przedmiotowym. Bezprzedmiotowość o charakterze podmiotowym polega na tym, że przestaje istnieć podmiot stosunku prawnego. Sytuacja taka ma miejsce wtedy, gdy następuje śmierć podmiotu uprawnionego, zmiana (przekształcenie) podmiotu uprawnionego lub likwidacja uprawnionej jednostki organizacyjnej. Do grupy tej należy zaliczyć także utratę przez stronę kwalifikacji niezbędnych do wykonywania określonej funkcji. Bezprzedmiotowość przedmiotowa oznacza z kolei, że przestaje istnieć przedmiot stosunku prawnego. Ta postać bezprzedmiotowości może zaistnieć np. w razie zniszczenia rzeczy, przekształcenia jej, rezygnacji uprawnionego z realizacji uprawnienia.

W niniejszej sprawie w dalszym ciągu skarżąca prowadzi działalność gospodarczą, na którą wskazywał w trakcie kontroli w dniu 7 lipca 2005 roku S. Z. (zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej

nr [...]/[...] z dnia [...] marca 2001 r.). Mimo bowiem, iż skarżąca twierdzi, że to syn prowadzi działalność gospodarczą używając przedmiotowego samochodu, na tą okoliczność nie przestawiła żadnych dokumentów tj. zaświadczenia o wpisie S. Z. do ewidencji działalności gospodarczej. Brak jest zatem jakichkolwiek podstaw do uznania tych twierdzeń za zgodne z prawdą. Tym bardziej o wykonywaniu działalności gospodarczej syna – w zakresie dostawy gazy - nie świadczy zapis znajdujący się w dowodzie rejestracyjnym samochodu "gaz", który wskazuje jedynie na rodzaj paliwa wykorzystywanego w tym pojeździe – zasilanie gazem.

W dalszym ciągu również skarżąca jest współwłaścicielką pojazdu marki Ford numer rejestracyjny [...], a okoliczności tej nie podważa fakt posiadania drugiego pojazdu marki Polonez Truck o numerze rejestracyjnym [...], spełniającym wymagania higieniczno – sanitarne.

Skarżąca ponadto nadal ma zarejestrowaną działalność gospodarczą

w przedmiocie produkcji lodów i wprowadzania do obrotu artykułów spożywczych – sprzedaż detaliczna prowadzona na straganach i targowiskach. Trafnie przy tym organ wskazał, iż rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 20 stycznia 2004 roku

w sprawie Polskiej Klasyfikacji i Działalności (PKD) (Dz. U. Nr 33, poz. 289 z 2004r.

z późn. zm.) nie wyodrębnia w pozycji 52.62. prowadzenia działalności w zakresie handlu obwoźnego środkami spożywczymi. Handel ten mieści się w pozycji 52.62A. wymienionej przez skarżącą w zakresie "Sprzedaży detalicznej żywności i artykułów spożywczych prowadzonej na straganach i targowiskach".

Znamiennym jest również to, iż już w dacie przeprowadzonej kontroli tj. w dniu 7 lipca 2005 roku – syn skarżącej - okazał kserokopię zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej nr [...]/[...] z dnia [...] marca 2001 roku, w którym określono przedmiot działalności: cukiernictwo – wyrób lodów oraz handel obwoźny artykułami spożywczymi, które to wówczas już utraciło na swej ważności, gdyż uległo zmianie w dniu 16 listopada 2004 roku. Zmiana ta zaś polegała na usunięciu zapisu "handel obwoźny artykułami spożywczymi". Mimo powyższego syn skarżącej prowadził działalność w zakresie sprzedaży lodów w handlu obwoźnym, świadomie przedstawiając nieważne zaświadczenie w tej mierze. Tym samym również w chwili obecnej skarżąca zapewne może prowadzić działalność w takim samym zakresie, skoro dalej prowadzi produkcję lodów. S. Ż. podpisał w dniu 7 lipca

2005 roku protokół kontroli bez żadnych uwag, co świadczy o tym, że nie kwestionował ustalonego stanu faktycznego zwłaszcza dotyczącego podmiotu, na rzecz którego wykonywał sprzedaż lodów.

W związku z powyższym argumenty przedstawione przez skarżącą dotyczące zmiany stanu faktycznego nie mogą być uwzględnione, gdyż do żadnej zmiany w tym zakresie nie doszło. Skarżąca nie wskazała żadnej okoliczności powodującej,

iż decyzja z dnia [...] sierpnia 2005 roku stała się bezprzedmiotowa, ze względów podmiotowych czy też przedmiotowych. Tym samym organ nie mógł oceniać czy za wygaśnięciem decyzji przemawia interes strony lub interes społeczny. Jeżeli bowiem przepis szczególny nie wskazuje możliwości wygaśnięcia decyzji, wówczas oprócz bezprzedmiotowości decyzji należy wykazać istnienie "interesu społecznego" lub "interesu strony", które to wymuszają (uzasadniają) podjęcie takiego rozstrzygnięcia. Natomiast jeśli nie stwierdzi się bezprzedmiotowości danej decyzji, dalsze analizowanie innych przesłanek wskazanych w art. 162 § 1 pkt 1 kpa jest zbędne.

Zaakcentować ponadto należy, iż kontrolując zgodność zaskarżonej decyzji

z prawem, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie może posługiwać się innymi kryteriami oceny niż te, które wynikają z przepisów prawa. Natomiast w tej mierze nie doszło do naruszenia żadnych przepisów materialnych czy też procesowych stanowiących podstawę zaskarżonej decyzji. Skoro bowiem ustawodawca wprowadził ściśle określone obowiązki na osoby prowadzące działalność gospodarczą w zakresie handlu produktami spożywczymi, to uprawniony organ zobowiązany jest do kontroli

i egzekwowania tych obowiązków.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja naruszała przepisy prawa i skargę jako nieuzasadnioną oddalił na mocy

art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).