Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 257/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2013-12-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pełnomocnik procesowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano radcy prawnemu tytułem nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu wynagrodzenie i zwrot wydatków
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

II SA/Lu 257/13 P O S T A N O W I E N I E Dnia 5 grudnia 2013 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M. L. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie świadczenia z funduszu alimentacyjnego p o s t a n a w i a I. przyznać radcy prawnemu M. L. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 151,40 (sto pięćdziesiąt jeden 40/100) złotych, na którą składa się wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 147,60 (sto czterdzieści siedem 60/100) złotych, w tym tytułem należnego podatku od towarów i usług kwota 27,60 (dwadzieścia siedem 60/100) złotych oraz kwota 3,80 (trzy 80/100) złotych podlegająca zwrotowi tytułem niezbędnych, udokumentowanych wydatków. II. odmówić zwrotu tytułem niezbędnych udokumentowanych wydatków kwoty 7,8 (siedem 80/110) złotych.


UZASADNIENIE

II SA/Lu 257/13

UZASADNIENIE

Radca prawny M. L. wyznaczony pełnomocnikiem z urzędu skarżącej wniósł, w związku ze sporządzeniem opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 159 złotych w tym kwoty 120 złotych powiększonej o podatek od towarów i usług oraz kwoty 11,40 złotych tytułem poniesionych wydatków. Wniosek zawiera oświadczenie z treści, którego wynika, że koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części oraz, iż opinia została przesłana skarżącej, na dowód czego dołączono potwierdzenie nadania korespondencji na adres skarżącej. Z dołączonego do wniosku potwierdzenie nadania korespondencji na adres skarżącej wynika, że koszt jej nadania wyniósł 3,80 złote. Do wniosku dołączono również odpis opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.

Referendarz sądowy stwierdził, że:

Stosownie do unormowania art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Aktem normatywnym określającym zasady przyznawania wynagrodzenia za czynności podejmowane przez radcę prawnego jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jednolity: Dz.U. z 2013 r. poz. 490) zwane dalej "rozporządzeniem".

Stosownie do unormowania § 15 pkt 1 i 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-4 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Zgodnie z unormowaniem §14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia stawka minimalna opłaty za czynności radcy prawnego wynosi w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 tego paragrafu, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

Biorąc pod uwagę przedmiot skargi, która zainicjowała niniejsze postępowanie, treść §14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia zgodnie, z którym wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w §14 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia, jeżeli opinię sporządził radca prawny, który prowadził sprawę przed sądem pierwszej instancji jak i to, że wnioskodawca prowadził niniejszą sprawę skarżącej w toku pierwszoinstancyjnego postępowania sądowoadministracyjnego oraz, iż to on w toku postępowania w drugiej instancji sporządziła opinię stwierdzić należy, iż wynagrodzenie, które wnioskodawca powinien otrzymać za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosić będzie 50% stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Stawka minimalna, o której stanowi § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia wynosi 240 złotych. Tak, więc wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosić będzie 50% z kwoty 240 złotych powiększone stosownie do unormowania § 2 ust. 3 rozporządzenia o stawkę należnego podatku od towarów i usług wynoszącą dla tej usługi 23% (art. 146a pkt. 1 w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – tekst jednolity: Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054). Wynagrodzenie to wynosić więc będzie łącznie z należnym podatkiem od towarów i usług 147,60 złotych.

Tytułem niezbędnych, udokumentowanych wydatków zwrotowi podlega kwota 3,80 złotych. Wnioskodawca udokumentował fakt wydatkowania tej kwoty i jej wysokość. Oświadczył również, że kwota ta wydatkowana została w związku z przesłaniem opinii skarżącej. Wnioskodawca nie udokumentował natomiast wydatków na kwotę 7,80 złotych, co uzasadnia odmowę jej zwrotu. W myśl § 15 pkt 2 rozporządzenia zwrotowi podlegają bowiem jedynie udokumentowane wydatki.

Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia należało orzec jak na wstępie postanowienia.