Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1795/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2014-06-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
6560
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Miliczek – Ciszewska, po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. w S. Oddział w Polsce z siedzibą w S. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia: zawiesić postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

A S.A. w S. Oddział w Polsce z siedzibą w S. (zwana dalej: Spółką), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] nr [...], dotyczącą podatku dochodowego od osób prawnych.

Odpowiadając na skargę, organ interpretacyjny wniósł o jej odrzucenie.

Organ zaznaczył, że powyższa interpretacja została skutecznie doręczona Spółce w dniu 21 sierpnia 2013 r. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Spółka wniosła w dniu 9 września 2013 r. a zatem po upływie 14 – dniowego terminu. Z tej przyczyny organ interpretacyjny wydał postanowienie z dnia [...] nr [...] o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa i o pozostawieniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa bez rozpatrzenia. Pismem z dnia 23 października 2013 r. Spółka wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] organ odmówił Spółce przywrócenia terminu do wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Skargę na powyższą interpretację Spółka wniosła w dniu 15 listopada 2013 r. (data nadania).

Zdaniem Spółki natomiast, będąca przedmiotem skargi interpretacja nie została jej skutecznie doręczona w dniu 21 sierpnia 2013 r. Spółka zaakcentowała że osoba, której doręczono przesyłkę zawierającą interpretację, oznaczona na zwrotnym potwierdzeniu odbioru jako pracownik, nie była jej pracownikiem, lecz pracownikiem innej firmy i nie posiadała upoważnienia do odbioru w imieniu Spółki korespondencji.

W piśmie z dnia 4 lutego 2014 r. organ poinformował, że Spółka złożyła skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na postanowienia Ministra Finansów z dnia [...] nr [...],[...],[...] oraz [...]odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia wezwań do usunięcia naruszenia prawa (postanowienia dotyczące czterech interpretacji indywidualnych, w tym stanowiącej przedmiot skargi w niniejszej sprawie).

Sąd z urzędu stwierdził, że wyrokiem z dnia 18 marca 2014 r. sygn. akt I SA/Rz 84/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uchylił postanowienia Ministra Finansów z dnia [...] nr [...],[...],[...]oraz [...]odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia wezwań do usunięcia naruszenia prawa oraz postanowienia Ministra Finansów z dnia [...] nr [...],[...],[...]oraz [...]o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia wezwań do usunięcia naruszenia prawa i o pozostawieniu wezwań do usunięcia naruszenia prawa bez rozpatrzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zaznaczył, że indywidualne interpretacje Ministra Finansów z dnia [...] o nr [...],[...],[...] oraz [...] nie zostały doręczone Spółce w sposób prawidłowy a zatem nie weszły do obrotu prawnego. Nie można więc przyjąć, aby rozpoczęły bieg terminy do wniesienia wezwań do usunięcia naruszenia prawa i nie mogło dojść do uchybienia terminu przewidzianego do ich wniesienia, co zostało stwierdzone w postanowieniach organu z dnia [...] . Sąd zaakcentował, że skoro nie doszło do uchybienia terminu do wniesienia wezwań do usunięcia naruszenia prawa, nie można procedować w sprawie przywrócenia terminu do wniesienia tych wezwań.

Od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Minister Finansów wniósł skargę kasacyjną, która w dniu 24 czerwca 2014 r. przesłana została do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: P.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Przepis powyższy umożliwia sądowi administracyjnemu zawieszenie postępowania ze względu na występującą w sprawie kwestię prejudycjalną, której rozstrzygnięcie może mieć wpływ na wynik toczącego się postępowania.

Przez zagadnienie wstępne (kwestię prejudycjalną) rozumieć należy przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości prawidłowej realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na jego wynik (por. np. wyrok NSA z 19 kwietnia 2006 r., sygn. akt I FSK 845/05, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Warunek ten został spełniony w rozpatrywanej sprawie. Prawomocne rozstrzygnięcie kwestii prawidłowości doręczenia Spółce interpretacji Ministra Finansów będzie mieć istotny wpływ na niniejsze postępowanie. Stwierdzenie, że nie doszło do skutecznego doręczenia Spółce interpretacji indywidualnej będzie bowiem obligować organ do prawidłowego doręczenia jej stronie, co jednocześnie będzie oznaczało, że skarga Spółki na interpretację Ministra Finansów, której dotyczy niniejsze postępowanie, jest przedwczesna. Za celowe uznać zatem należało zawieszenie niniejszego postępowania do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia kwestii zgodności z prawem postanowień Ministra Finansów z dnia [...] i z dnia [...] a tym samym prawidłowości doręczenia Spółce interpretacji Ministra Finansów, które to kwestie były przedmiotem oceny dokonanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w wyroku z dnia 18 marca 2014 r. sygn. akt I SA/Rz 84/14, od którego wniesiono skargę kasacyjną.

Mając zatem powyższe na uwadze Sąd w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.