Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1404/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-09-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego~Wojewoda
Treść wyniku: odrzucono zażalenia
Powołane przepisy: article: Art. 178 w zw. z art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia C. B. z dnia 22 lipca 2017 r. i z dnia 27 lipca 2017 r. w dniu 14 września 2017 r. w sprawie ze skargi C. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 15 lipca 2016 r. ([...]) w przedmiocie ewidencji gruntów postanawia 1) odrzucić zażalenie z dnia 22 lipca 2017 r., 2) odrzucić zażalenie z dnia 27 lipca 2017 r.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 12 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę C. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 15 lipca 2016 r. ([...]) w przedmiocie ewidencji gruntów.

Postanowieniem z dnia 12 czerwca 2017 r. wydanym na rozprawie Sąd oddalił wniosek skarżącego o zawieszenie postępowania sądowego, złożony w piśmie z dnia 6 czerwca 2017 r. (wpływ 7 czerwca 2017 r.).

W piśmie z dnia 19 czerwca 2017 r. skarżący złożył zażalenie na ww. postanowienie oddalające wniosek o zawieszenie postępowania sądowego.

Postanowieniem z dnia 20 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie na postanowienie oddalające wniosek o zawieszenie postępowania sądowego.

Odpis postanowienia z uzasadnieniem i pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia zażalenia doręczono skarżącemu w dniu 17 lipca 2017 r.

W dniu 24 lipca 2017 r. (data nadania) na ww. postanowienie skarżący złożył zażalenie (opatrzone datą 22 lipca 2017 r.) bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Natomiast w dniu 3 sierpnia 2017 r. (data nadania) Naczelny Sąd Administracyjny przesłał ww. zażalenie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie według właściwości.

Z kolei pismem z dnia 8 lipca 2017 r. (data wpływu 10 lipca 2017 r.) C. B. wniósł o sprostowanie protokołu rozprawy z dnia 12 czerwca 2017 r.

W 11 lipca 2017 r. Przewodnicząca Wydziału zarządziła przedłożenie akt sędziemu sprawozdawcy, celem rozpoznania ww. wniosku.

Pismem z dnia 27 lipca 2017 r. (omyłkowo datowanym na 2016 r.), sprecyzowanym pismem z dnia 23 sierpnia 2017 r. C. B. wniósł zażalenie na ww. zarządzenie Przewodniczącej Wydziału.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 194 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. w skrócie ppsa) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w tym przepisie w pkt 1-10.

Jeśli chodzi o zażalenie datowane na dzień 22 lipca 2017 r. wskazać należy, że w dniu 17 lipca 2017 r. skarżącemu doręczono odpis postanowienia z dnia 20 czerwca 2017 r. wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia zażalenia. Mimo tego skarżący wysłał zażalenie bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w dniu 3 sierpnia 2017 r. (data nadania) przesłał zażalenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Skarżący błędnie wniósł zażalenie bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, stąd termin wniesienia zażalenia liczony być powinien z uwzględnieniem daty przekazania akt przez Naczelny Sąd Administracyjny sądowi właściwemu tj. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie, jako daty wniesienia zażalenia. W takim przypadku należy uznać, że zażalenie zostało wniesione w dniu, w którym przesyłkę tę sąd niewłaściwy przekazał właściwemu sądowi (por. post. NSA z dn. 20.12.2006 r., II FSK 1718/06). W związku z powyższym zażalenie skierowane bezpośrednio do NSA wywoła skutki prawne jedynie wtedy, gdy NSA przekaże je właściwemu wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu przed upływem siedmiodniowego terminu, przewidzianego w art. 194 § 2 p.p.s.a. (zob. A. Wiktorowska, komentarz do art. 177 p.p.s.a. [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydawnictwo CH Beck, Warszawa 2015, str. 694).

W rozpoznawanej sprawie, przesyłkę zawierającą odpis zaskarżonego zażaleniem postanowienia doręczono skarżącemu w dniu 17 lipca 2017 r. Siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie upływał zatem w dniu 24 lipca 2017 r. Skarżący wniósł przedmiotowe zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 24 lipca 2016 r., natomiast Naczelny Sąd Administracyjny przekazał przedmiotowe zażalenie, zgodnie z właściwością, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 3 sierpnia 2017 r. Zażalenie przekazane przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 3 sierpnia 2017 r. jest zażaleniem wniesionym po terminie i jako takie podlega odrzuceniu.

Natomiast jeśli chodzi o zażalenie z dnia 27 lipca 2017 r. wskazać należy, że zgodnie z art. 198 ppsa przepisy działu IV ww. ustawy stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Zażalenie na zarządzenie przewodniczącego wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego dopuszczalne jest zatem tylko gdy stanowi tak ustawa. Prawo wniesienia zażalenia na zarządzenie przewodniczącego wydziału orzeczniczego nie jest zatem regułą, lecz wyjątkiem. Uprawnienie to dotyczy tylko zarządzeń wskazanych w ustawie. Należy zatem przyjąć domniemanie, iż w braku wyraźnego określenia możliwości wniesienia zażalenia na akt tej kategorii nie jest to możliwe. Ponieważ będące przedmiotem zażalenia z dnia 27 lipca 2017 r. zarządzenie nie jest wskazane jako podlegające zażaleniu, zażalenie nie jest dopuszczalne. Ponadto wskazać należy, że będące przedmiotem zażalenia zarządzenie nie tworzyło nowego stanu prawnego dla skarżącego. Z uwagi na powyższe zażalenia należało odrzucić na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 §2 ppsa.