Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 783/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Gry losowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1
journal: Dz.U. 2014 poz 1647
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych - tekst jednolity
article: art. 6 ust. 1,  art. 2 ust. 3,  art. 2 ust. 6,  art. 89 ust. 1 pkt 2,  art. 89 ust. 2 pkt 2,
journal: Dz.U. 2009 nr 201 poz 1540
law: Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.
article: art. 151,
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj,, Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Protokolant starszy sekretarz sądowy Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi P. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry oddala skargę.


UZASADNIENIE

Naczelnik Urzędu Celnego w S. decyzją nr [...], z dnia [...], wymierzył P.B. karę pieniężną w wysokości [...] zł z tytułu urządzania gier poza kasynem gry, na automatach: [...] nr [...],[...] nr [...],[...] bez numeru seryjnego (oznaczony numerem "[...]"),[...] bez numeru seryjnego (oznaczony numerem "[...]").

Od decyzji tej odwołał się P.B. dwoma pismami, w których wniósł

o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie:

- art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2, art. 90 ust. 1 oraz z art. 91 ustawy z dnia

19 listopada 2009r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201 z 2009 r., poz. 1540 z późn. zm.), zwanej dalej "u.g.h." w związku z art. 14 u.g.h., poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, polegające na bezpodstawnym wymierzeniu skarżącemu kary pieniężnej, mimo braku notyfikacji projektu ustawy o grach hazardowych;

- naruszenie przepisów art. 89 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 6 ust. 4 u.g.h., poprzez skierowanie decyzji wymierzającej karę pieniężną za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry do podmiotu nie będącego zobowiązanym do uzyskania zezwolenia na prowadzenie kasyna gry, a tym samym nie mogącego ponosić sankcji administracyjnej w postaci kary pieniężnej na podstawie art. 89 ust 1 pkt 2 ww. ustawy ;

- art. 89 ust.1 u.g.h. w związku z art. 2 Konstytucji RP, poprzez ukaranie skarżącego grzywną za urządzanie gier poza kasynem gry, podczas gdy toczy się w tym przedmiocie również postępowanie karnoskarbowe i w razie wydania wyroku skazującego skarżący dwukrotnie zostanie ukarany za ten sam czyn (administracyjnie i karnie), co jest niezgodne z zasadą demokratycznego państwa prawa,

- art. 2 ust. 3 oraz art. 2 ust. 5 u.g.h., poprzez ich błędną wykładnię dokonaną wbrew dyrektywie płynącej z zasady per non est oraz zasady racjonalnego ustawodawcy, której zastosowanie prowadziłoby do zrównania pod względem znaczenia odmiennych pojęć użytych przez ustawodawcę w definicjach wskazanych w przepisach art. 2 ust. 3 oraz art. 2 ust. 5 u.g.h.; naruszenie przepisu art. 121 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.), zwanej dalej "O.p." wyrażającego zasadę in dubio pro tributario zgodnie, z którą obowiązkiem organu podatkowego jest rozstrzygnięcie wszelkich wątpliwości faktycznych, a także co do wykładni prawa na korzyść podatnika, szczególnie pojęć ustawowych takich jak "element losowości" oraz "charakter losowy" zawartych w art. 2 ust. 3 i 5 u.g.h., budzących poważne wątpliwości interpretacyjne i mających kapitalne znaczenie dla możliwości kwalifikacji gry na konkretnym urządzeniu jako gry hazardowej, a tym samym podstawy do zastosowania art. 89 ust. 1 pkt 2, polegające na dokonaniu przez organ wykładni najmniej korzystnej dla strony;

- art. 188 w związku z art. 187 § 1 O.p. przez brak pełnego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego polegającego na nie odniesieniu się do dowodów recypowanych przez organ z postępowania karnego-skarbowego o sygn. akt. [...] w postaci ekspertyzy technicznej biegłego sądowego inż J.K. oraz opinii prawnej prof. M.C. i opinii prof. S.P., które to dowody mogą mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy i w konsekwencji rozpatrzenie sprawy w oparciu o niepełny materiał dowodowy;

- art. 210 § 1 pkt 6 oraz art. 124 i art. 187 § 1 O.p., przez brak uzasadnienia faktycznego decyzji w zakresie niewyjaśnienia przyczyn, dla których organ nie odniósł się do ww. w zaskarżonej decyzji;

naruszenie art. 181, art. 187 oraz art. 191 O.p., poprzez oparcie zaskarżonej decyzji na wnioskach zawartych w opinii biegłego sądowego W.K., pomimo oczywistej wadliwości formalnej oraz merytorycznej wymienionej opinii;

- art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 u.g.h., przez błędne zastosowanie w stanie faktycznym sprawy i przyjęcie, że przepis art. 89 cyt. wyżej ustawy znajduje zastosowanie także do urządzania gier na symulatorze zręcznościowym, nie objętym przepisami art. 2 ust. 3 oraz art. 2 ust. 5 ustawy o grach hazardowych;

- art. 180 § 1 O.p. w zw. z art. 32 ust. 1 pkt 13 ustawy o Służbie Celnej (Dz.U. 2009 r. nr 168, poz. 1323 ze zm.) poprzez oparcie ustaleń m.in. na protokole z eksperymentu, odtworzenia możliwości gry, pomimo braku dowodów na okoliczność zgodności tego eksperymentu z powołanym wyżej przepisem;

- art. 2 ust. 6 u.g.h., poprzez zaniechanie uzyskania decyzji Ministra Finansów rozstrzygającej, czy gry organizowane w lokalu skarżącego są grą losową, zakładem wzajemnym albo grą na automatach w rozumieniu ustawy;

- art. 2 ust. 5u.g.h., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie,

że dwa spośród czterech, będących przedmiotem postępowania były automatami, z których wprawdzie grający nie mógł uzyskać korzyści pieniężnej lub rzeczowej, ale gra na nich organizowana była komercyjnie,

w sytuacji gdy automaty te nie przyciągały do lokalu nowych klientów, skarżący nie osiągał z gry na nich żadnych korzyści majątkowych;

- przepisów postępowania, mających istotny wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia, a w szczególności rażące naruszenie przepisów art. 120,

art. 121 § 1, art. 122, art. 123 § 1, art. 180 § 1 art. 187 § 1, art. 190 § 1 i § 2, art. 191, art. 197 § 1 ustawy O.p., poprzez: brak zebrania całego materiału dowodowego i jego rzetelnego rozpatrzenia, niewyjaśnienie istotnych okoliczności sprawy i brak rzetelności w analizie i prezentacji zebranego materiału dowodowego, brak przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego z zakresu teorii gier i probabilistyki i zastąpienie tego dowodu dokumentem wydanym w postępowaniu karnym, sporządzonym przez biegłego nieposiadającego wiedzy fachowej umożliwiającej dokonanie oceny charakteru badanego urządzenia w świetle ustawy o grach hazardowych, a nadto formułującym niedopuszczalne i bezprawne tezy niepoparte materiałem dowodowym zebranym w sprawie, brak zawiadomienia odwołującego o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodu z opinii, uniemożliwienie odwołującemu brania udziału w przeprowadzeniu dowodu z opinii biegłego, zadawania biegłemu pytań i składania pytań wyjaśnień, co skutkowało arbitralną, wybiórczą i dowolną oceną dowodów.

Dyrektor Izby Celnej w S. decyzją z dnia [...], nr [...], wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 O.p., w związku z art. 1, art. 2 ust. 3, ust. 4, art. 3, art. 6 ust. 1, art. 32 ust.1, art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2, art. 90 ust. 2 i art. 91 u.g.h., po rozpatrzeniu odwołania utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w S.

Decyzje zostały wydane w oparciu o ustalony stan faktyczny: W dniu [...] funkcjonariusze Referatu Dozoru Urzędu Celnego w S. przeprowadzili w lokalu gastronomicznym [...], kontrolę przestrzegania przepisów dotyczących urządzania gier hazardowych poza ośrodkami gier. Dzierżawcą ww. lokalu był P.B. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą: "P.B.". Z kontroli sporządzono protokół nr [...]. Wynika z niego, iż w kontrolowanym lokalu funkcjonuje punkt gier na automatach o niskich wygranych należących do Spółki A. W toku doraźnej kontroli funkcjonariusze stwierdzili, iż w lokalu gdzie zainstalowane były trzy legalnie działające automaty należące do ww. Spółki znajduje się pomieszczenie boczne, w którym ujawnili cztery automaty do gier włączone do eksploatacji. Na jednym z automatów o nazwie [...] odbywała się gra z udziałem uczestnika. Z uwagi na podejrzenie prowadzenia na tych automatach gier hazardowych kontrolujący przystąpili do realizacji czynności służbowych w zakresie urządzania i prowadzenia gier hazardowych na automatach poza ośrodkami gier odstępując od kontroli doraźnej punktu gier na automatach [...].

W tym celu funkcjonariusze przeprowadzili czynności odtworzenia możliwości przeprowadzenia gier na ujawnionych automatach: dwóch o nazwie [...] o nr [...] i [...] oraz dwóch o nazwie [...] - bez numerów. W wyniku czynności kontrolnych stwierdzono, że przedmiotowe automaty są automatami do gier losowych, według definicji zawartej w art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.

Zgromadzone w toku kontroli materiały przekazane zostały do równoległego prowadzenia postępowania administracyjnego oraz postępowania karnego skarbowego. Na podstawie materiałów zgromadzonych w toku postępowania karnego skarbowego o sygn. [...] ustalono, iż dzierżawcą dwóch automatów do gier o nazwie [...] o nr [...] i [...] o nr [...] jest Spółka B. W toku postępowania karnego skarbowego nie udało się natomiast ustalić właściciela dwóch pozostałych automatów do gier o nazwie [...] (bez numerów). Dodatkowo w toku ww. postępowania karnego skarbowego biegły sądowy z zakresu informatyki przy Sądzie Okręgowym w S. mgr inż. W.K. sporządził ekspertyzy z oględzin zabezpieczonych ww. czterech automatów do gier.

Mając na względzie ustalenia poczynione w toku przeprowadzonej kontroli postanowieniem z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego w S. wszczął z urzędu wobec P.B. postępowanie w sprawie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry, a następnie postanowieniem z dnia [...] zawiesił przedmiotowe postępowanie do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny pytania prawnego zadanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w sprawie o sygn. III SA/Gl 1979/11.

Postępowanie to zostało podjęte z dniem 6 listopada 2014 r.

Postanowieniem z dnia 6 listopada 2014 r., na podstawie art. 180 w związku z art. 181 i art. 216 O.p. włączono do akt sprawy materiał dowodowy z akt postępowania karnego skarbowego prowadzonego przez Urząd Celny w S. pod sygn. [...] w postaci kserokopii:

- protokołu przeszukania [...]

- spisu i opisu rzeczy [...]

- umowy o wspólnym przedsięwzięciu z dnia [...] wraz z załącznikiem nr 1 do umowy ;

- zdjęcia kluczy;

- spisu wypłat;

- protokołu oględzin rzecz [...]

- protokołu zatrzymania rzeczy nr [...] z dnia [...] wraz z załącznikiem nr 1 do protokołu;

- pokwitowania nr [...];

- pokwitowania nr [...];

- pokwitowania nr [...];

- zastrzeżenia z dnia [...] do pokwitowania zatrzymania rzeczy z dnia [...] wraz z pełnomocnictwem;

- pisma z dnia [...] dot. zastrzeżenia z dnia [...] do pokwitowania zatrzymania rzeczy z dnia [...];

- zgłoszenia interwencji z dnia [...] wraz z pełnomocnictwem;

- pisma nr [...] z dnia [...];

- pisma nr [...] z dnia [...];

- protokołu oględzin rzeczy ([...]) z dnia [...];

- pisma Spółki B. z dnia [...] wraz z umową ramową dzierżawy;

- pisma nr [...] z dnia [...];

- pisma nr [...] z dnia [...];

- pisma Spółki B. z dnia [...];

- notatki do akt z dnia [...];

- pisma [...] z dnia [...];

- ekspertyz biegłego sądowego W.K. z dnia [...] z oględzin zabezpieczonych automatów do gier:

• [...]

[...] bez nr seryjnego ( oznaczony nr [...])

- protokołu przesłuchania świadka A.K. z dnia [...];

- protokołu przesłuchania podejrzanego T.J. z dnia [...];

- protokołu przesłuchania świadka/ podejrzanego K.B. z dnia [...]; -protokołu przesłuchania świadka M.N. z dnia [...];

- protokołu przesłuchania podejrzanego T.J. z dnia [...] oraz kserokopii umowy zlecenie zawartej w dniu [...];

- protokołu przesłuchania podejrzanego P.B. z dnia [...];

- protokołu przesłuchania podejrzanego P.B. z dnia [...];

Mając na uwadze zastrzeżenie zawarte w zarządzeniu Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] ( wyrażającym zgodę na udostępnienie, na potrzeby postępowania administracyjnego, materiałów z postępowania karnego skarbowego) Naczelnik Urzędu Celnego w S. wyłączył w całości z akt postępowania materiał dowodowy z akt sprawy karnej skarbowej o sygn. [...] w postaci kserokopii:

- protokołu przesłuchania świadka A.K. z dnia [...];

- protokołu przesłuchania podejrzanego T.J. z dnia [...];

- protokołu przesłuchania świadka/ podejrzanego K.B. z dnia [...];

- protokołu przesłuchania świadka M.N. z dnia [...];

- protokołu przesłuchania podejrzanego T.J. z dnia [...].

- protokołu przesłuchania podejrzanego P.B. z dnia [...];

- protokołu przesłuchania podejrzanego P.B. z dnia [...].

Po rozpatrzeniu kolejnych wniosków o zawieszenie postępowania Dyrektor Izby Celnej w S. w dniu [...] wydał postanowienie odmawiające zawieszenia postępowania uznając, że postępowanie przed Trybunałem we wskazanym zakresie nie jest zagadnieniem wstępnym, a Trybunał nie jest innym organem lub sądem w rozumieniu przepisu.

Dyrektor Izby Celnej w S. wskazał, iż w myśl art. 3 u.g.h., urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych i gier na automatach jest dozwolone wyłącznie na zasadach określonych w ustawie.

W myśl art. 6 ust. 1 u.g.h działalność w zakresie gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości oraz gier na automatach może być prowadzona na podstawie udzielonej koncesji na prowadzenie kasyna gry, którą udziela minister właściwy do spraw finansów publicznych (art. 32 ust. 1 u.g.h.).

Z kolei w myśl art. 14 ust. 1 u.g.h. urządzanie gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości oraz gier na automatach dozwolone jest wyłącznie w kasynach gry.

Analiza powyższych przepisów, zdaniem organu, prowadzi do wniosku, że gry na automatach, zdefiniowane w art. 2 ust. 3, ust. 4 i ust. 5 ww. ustawy, mogą być urządzane wyłącznie w kasynach gry, prowadzonych przez podmioty posiadające koncesję na ich prowadzenie. W świetle powyższego Dyrektor Izby Celnej w S. uznał, że każdy podmiot urządzający gry na automatach poza kasynem gry, podejmuje tę działalność wbrew przepisom ustawy o grach hazardowych, a więc nielegalnie.

Organ stwierdził, że w pierwszej kolejności dokonać należy oceny, czy w dniu [...] w lokalu gastronomicznym [...] wydzierżawianym przez P.B., na automatach o nazwie: [...] nr [...],[...] nr [...],[...] bez numeru seryjnego (automat oznaczony numerem "[...]") i [...] bez numeru seryjnego (automat oznaczony numerem "[...]") urządzane były gry na automatach, w rozumieniu ustawy o grach hazardowych.

Podejmując rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie Dyrektor Izby Celnej w S. dokonał analizy zgromadzonych w aktach sprawy materiałów dowodowych, tj.: dokumentów zgromadzonych w toku przeprowadzonej kontroli oraz postępowania karnego skarbowego prowadzonego pod sygn. akt [...], włączonych do niniejszego postępowania.

Stwierdził, iż z protokołu kontroli sporządzonego na okoliczność przeprowadzenia eksperymentu, zgodnie z art. 32 ust. 1 pkt 13 ustawy o Służbie Celnej wynika, że funkcjonariusze Referatu Dozoru Urzędu Celnego w S. w lokalu gastronomicznym [...] ujawnili 4 automaty do gier włączone do eksploatacji, znajdujące się w pomieszczeniu bocznym punktu gier na [...]. Na automacie o nazwie [...] odbywała się gra z udziałem uczestnika. Stwierdzono, iż ujawnione 4 automaty o nazwie:

- [...]

- [...] oraz

- dwa o nazwie [...] - bez numerów identyfikujących

zainstalowane i włączone do eksploatacji nie posiadają wymaganego urzędowego sprawdzenia oraz nie są własnością firmy A., posiadającej zezwolenie na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych.

W związku z powyższym na wszystkich czterech urządzeniach funkcjonariusze celni przeprowadzili eksperyment, polegający na odtworzeniu doświadczenia lub odtworzenia możliwości gry. W wyniku kontroli stwierdzono, że gry na kontrolowanych urządzeniach są grami na automatach, w rozumieniu art. 2 ust. 3 i ust. 4 ustawy o grach hazardowych, bowiem gry mają charakter losowy, istnieje możliwość uzyskania wygranych pieniężnych lub rzeczowych oraz organizowane są w celach komercyjnych.

Zatem istota sporu w przedmiotowej sprawie sprowadza się do ustalenia, czy gry prowadzone na urządzeniach o nazwie: [...] nr [...],[...] nr [...],[...] bez numeru seryjnego (oznaczony numerem "[...]"),[...] bez numeru seryjnego (oznaczony numerem "[...]"), posiadają cechy wymienione w art. 2 ust. 3-5 u.g.h., a więc czy są grami na automatach w rozumieniu przepisów tej ustawy, a w konsekwencji, czy w sprawie powinien mieć zastosowanie art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. w zw. z ust. 2 pkt 2 tej ustawy, a zatem czy strona winna zostać ukarana karą pieniężną z tytułu urządzania gier poza kasynem gry.

Dyrektor Izby Celnej w S. stwierdził, że zgodnie z art. 2 ust. 3 u.g.h. grami na automatach są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których gra zawiera element losowości. Zatem, w świetle ww. przepisu grami na automatach są gry spełniające łącznie trzy przesłanki, tj.:

1) są to gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych,

2) są o wygrane pieniężne lub rzeczowe,

3) zawierają element losowości.

Z kolei zgodnie z art. 2 ust. 4 u.g.h., wygraną rzeczową w grach na automatach jest również wygrana polegająca na możliwości przedłużania gry bez konieczności wpłaty stawki za udział w grze, a także możliwość rozpoczęcia nowej gry przez wykorzystanie wygranej rzeczowej uzyskanej w poprzedniej grze. W myśl art. 2 ust. 5 u.g.h. grami na automatach są także gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych w tym komputerowych, organizowane w celach komercyjnych, w których grający nie ma możliwości uzyskania wygranej pieniężnej lub rzeczowej, ale gra ma charakter losowy.

Z brzmienia powyższych przepisów wynika, że cechy, które posiadać ma gra, aby uznana została za grę na automacie odnieść należy do pojedynczej gry. Ustawa nie zawiera definicji pojęcia "gra", dlatego należy odwołać się do jej potocznego rozumienia. Przez "grę" należy rozumieć grę, w którą grający gra dzięki zaangażowaniu w momencie jej rozpoczęcia określonej ilości posiadanych punktów (pobraniu stawki), która kończy się w chwili, na którą określa się jej wynik. Jedna gra - jeden cykl gry - to taki okres gry, w którym po pobraniu stawki następuje pierwsza możliwość rozstrzygnięcia wyniku gry (wygrana/przegrana), każde następne postawienie i pobranie kolejnej stawki rozpoczyna nową grę.

W celu ustalenia, czy dana gra jest grą na automatach, w rozumieniu art. 2 ust. 3 lub art. 2 ust. 5 u.g.h. należy wykazać, że gra spełnia łącznie cechy w tych przepisach określone. Dlatego też, dokonując analizy definicji gry na automatach, o której mowa w ww. przepisach, wskazać należy, że wspólną cechą tych definicji jest warunek, aby gry odbywały się na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych.

Analizując pierwszą przesłankę organ zwrócił uwagę na ekspertyzy biegłego sądowego mgr inż. W.K. z dnia [...], których przedmiotem były automaty:

- [...],

- [...],

- [...] bez numeru seryjnego (oznaczony numerem "[...]"),

- [...] bez numeru seryjnego (oznaczony numerem "[...]")

Biegły ten dokonał oględzin ww. automatów i ich przebadania, poprzez analizę konfiguracji oraz empirycznie poprzez przeprowadzenie szeregu gier testowych. Z ekspertyz wynika, że ww. automaty są urządzeniami elektronicznymi sterowanymi przez wbudowany komputer z dedykowanym oprogramowaniem. W przypadku automatów [...] nr [...] i [...] nr [...] zainstalowane jest oprogramowania [...]. W automatach typu [...] zainstalowane jest oprogramowanie "[...]".

Biegły wskazał w każdej z czterech ekspertyz, iż cyt.: "badany automat jest urządzeniem elektronicznym symulującym gry na automatach bębnowych".

Automaty [...] nr [...] oraz [...] nr [...] udostępniają następujące gry: [...], które są symulatorami automatów bębnowych.

Dwa pozostałe automaty [...] bez numerów seryjnych udostępniają następujące gry: [...], które są symulatorami automatów bębnowych oraz gier karcianych.

Dodatkowo z protokołu oględzin nr [...] z dnia [...] wynika, że ww. urządzenia wyposażone są m.in. w monitory, panele z przyciskami do sterowania grą oraz wrzutnik monet i akceptor banknotów.

Podsumowując pierwszy warunek stwierdzić należy, że wygląd i działanie (w oparciu o program komputerowy) automatów o nazwie [...] nr [...],[...] nr [...] oraz [...] bez numeru seryjnego (oznaczone dla potrzeb eksperymentu nr "[...]" i "[...]") świadczą o tym, że są to urządzenia elektroniczne (komputerowe), co spełnia jedną z przesłanek określonych w art. 2 ust. 3 ustawy o grach hazardowych.

Drugą przesłanką wymagającą udowodnienia jest to, że gry na przedmiotowych urządzeniach są rozgrywane o wygrane rzeczowe lub pieniężne.

Wygrana pieniężna jest to wygrana w postaci gotówki, a wygrana rzeczowa to wygrana w postaci jakiegoś przedmiotu. Dodatkowo, jak stanowi art. 2 ust 4 u.g.h. "wygraną rzeczową w grach na automatach jest również wygrana polegająca na możliwości przedłużania gry bez konieczności wpłaty stawki za udział w grze, a także możliwość rozpoczęcia nowej gry przez wykorzystanie wygranej rzeczowej uzyskanej w poprzedniej grze".

Rozważając pojęcie wygranej rzeczowej w kontekście zacytowanej wyżej definicji, w pierwszej kolejności należy odnieść się do przebiegu jednostkowej gry na przedmiotowych automatach.

W ekspertyzach dotyczących automatów: [...] oraz [...] bez numerów seryjnych z dnia [...], biegły W.K. wyjaśnia, że każdy z przedmiotowych automatów posiada akceptory monet i banknotów, jednakże nie umożliwiają one wypłacenia wygranych pieniężnych z uwagi na brak zainstalowanego urządzenia do automatycznego wypłacania wygranych pieniężnych tzw. Hoppera.

Z ekspertyz biegłego dotyczących automatów [...] wynika, że po zakredytowaniu automatu gracz otrzymuje na liczniku "kredyt" liczbę adekwatną do nominału i ilości wrzuconych monet i/lub banknotów w przeliczniku 1 zł = 10 punktów oraz czas aktywności automatu w przeliczniku 1 zł - 1 minuta gry. Na liczniku "kredyt" gromadzone są również punkty uzyskiwane w wyniku wygranych w poszczególnych grach i mogą być one wykorzystane do rozegrania kolejnych gier w ramach wykupionego czasu gry. Ponadto, po wyczerpaniu (przegraniu) przez gracza wszystkich punktów przed upływem wykupionego czasu gry, automat dodaje do licznika "kredyt" 1000 punktów umożliwiając dalszą grę do końca wykupionego czasu. Ponadto, po upływie wykupionego czasu lub rezygnacji przez gracza z dalszej gry, wynik zapisywany jest jako "Last score", a punkty są kasowane.

W celu rozpoczęcia gry na automacie, należy zakredytować go odpowiednią sumą pieniędzy (monety i/lub banknoty), dokonać wyboru gry oraz stawki za grę (maksymalna 200 punktów = 20 zł., a maksymalna wygrana w grze wynosi 400.000 punktów = 40.000 zł). Rozpoczęcie gry następuje po naciśnięciu przycisku "start", który uruchamia bębny z symbolami. Automat posiada również przyciski (5 szt.) "Stop" służące do blokowania poszczególnych bębnów. Jednakże zablokowanie bębnów w tym przypadku jest możliwe wyłącznie przed rozpoczęciem właściwej gry, a po uruchomieniu bębnów przyciskiem "start" są one nieaktywne. Zatrzymanie bębnów następuje po ponownym naciśnięciu przycisku "start". W przypadku wygranej w pojedynczej grze, gracz uzyskuje możliwość podwojenia wygranej, polegającej na odgadnięciu koloru karty (czerwona lub czarna). Maksymalny czas gry ograniczony jest przez ilość i nominał wrzuconych do automatów środków pieniężnych. Czas ten nie ulega skróceniu, ponieważ w przypadku utraty wszystkich punktów, automat dodaje 1000 punktów, co pozwała prowadzić gry aż do czasu upływu wykupionego czasu gry.

Natomiast, w ekspertyzach dotyczących automatów [...] biegły wskazuje, że po zakredytowaniu automatów gracz otrzymuje na liczniku "kredyt" liczbę adekwatną do nominału i ilości wrzuconych monet lub banknotów w przeliczniku 1 zł = 10 punktów oraz czas aktywności automatu w przeliczniku 1 zł 1 minuta gry. Automaty posiadają licznik "kredyt" oraz "bank". Wygrane punkty za grę z licznika zapisywane są domyślnie na liczniku "bank", które to wygrane następnie można przelewać na licznik "kredyt". Na liczniku "kredyt" gromadzone są również punkty uzyskiwane w wyniku wygranych w poszczególnych grach i mogą być one wykorzystane do rozegrania kolejnych gier w ramach wykupionego czasu gry. Ponadto, po upływie wykupionego czasu lub rezygnacji przez gracza z dalszej gry, liczniki "kredyt" i "bank" nie są kasowane, a po ponownym zakredytowaniu urządzenia gracz otrzymuje punkty w ilości adekwatnej do kwoty zakredytowania powiększone o punkty pozostałe z poprzednich gier.

Dalej biegły wskazuje, że w celu rozpoczęcia gry na automacie, należy zakredytować go odpowiednią kwotą pieniędzy, dokonać wyboru gry oraz stawki. Rozpoczęcie gry następuje po naciśnięciu przycisku "start", który uruchamia bębny z symbolami. Automaty posiadają również przyciski (5 szt.) "Hold" służące do blokowania poszczególnych bębnów przed rozpoczęciem właściwej gry — nie umożliwiają one zatrzymania obracających się bębnów. Bębny zatrzymują się samoczynnie, bez udziału gracza. Po każdej wygranej dostępna jest funkcja podwajania wygranej polegająca na wciśnięciu jednego z dwóch przycisków (czerwony i czarny) i odgadnięcia koloru karty. Maksymalny czas gry ograniczony jest przez ilość i nominał wrzuconych do automatów środków pieniężnych. Po rozegraniu każdej gry ilość posiadanych środków zmniejsza się o wysokość stawki (w przypadku braku wygranej) lub zwiększa o wysokość wygranej (w przypadku jej uzyskania). W przypadku utraty (przegranej) przez gracza wszystkich posiadanych środków (punktów z licznika "kredyt"), automaty uniemożliwiają dalszą grę pomimo czasu pozostałego do wykorzystania. Automaty posiadają licznik "kredyt" oraz "bank". Punkty na tych licznikach nie umożliwiają przedłużenia gry po upływie wykupionego czasu. Punkty te umożliwiają natomiast rozegranie kolejnych gier w ramach wykupionego czasu gry.

Z opisu przebiegu gier dokonanych przez biegłego na przedmiotowych automatach wynika, że kwota wpłacona na początku nie jest jedynie przeliczana na czas udostępniany graczowi do korzystania z automatu, ale przede wszystkim na punkty kredytowe używane do rozgrywania poszczególnych gier - czyli "opłacania" stawek za daną grę. W wykupionym czasie gry grający ma możliwość przeprowadzenia szeregu gier, a każda z nich polega na wyborze gry, określeniu stawki za grę, uruchomieniu bębnów z symbolami (naciśnięcie przycisku "Start"), obracaniu się bębnów, zatrzymaniu bębnów (naciśnięcie przycisku "Start" lub "samoczynnym") i uzyskaniu wyniku, tj. wygranej (dodatkowe punkty) lub przegranej (utrata punktów). Wygrane punkty zwiększają pulę punktów na liczniku "kredyt" lub "bank", a tym samym umożliwiają rozpoczęcie nowej gry, której uruchomienie uzależnione jest od ponownego pobrania stawki za grę z licznika "kredyt". Niespornym jest więc, że w ramach otrzymanego (po zakredytowaniu automatu) czasu grający może wielokrotnie powtórzyć ww. czynności - zagrać wielokrotnie i wielokrotnie wygrać lub przegrać. Gry można rozgrywać do wyczerpania zakupionego czasu lub do czasu rezygnacji z nich przez grającego. Skoro jedna gra polega na wykonaniu powyższych czynności, to bez wątpienia punkty uzyskane w takiej pojedynczej grze można wykorzystać do rozpoczęcia nowej gry, a to wypełnia definicję wygranej rzeczowej określoną w art. 2 ust. 4 u.g.h. Powyższe potwierdza także protokół nr [...] z dnia [...] z czynności odtworzenia możliwości przeprowadzenia gier na automatach do gier.

Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, zdaniem Dyrektora Izby Celnej w S., dowodzi jednoznacznie, że w toku przeprowadzonych gier kontrolnych zarówno przez funkcjonariuszy celnych, jak i biegłego sądowego stwierdzono, że wygrane w grach prowadzonych na ww. urządzeniach mogą służyć jako opłata za dalszą grę lub za inne dostępne na stronie gry, w zamian opłaty dokonanej gotówką przez akceptor monet/banknotów, jak również istnieje możliwość uzyskania wygranej polegającej na możliwości przedłużenia gry bez konieczności wpłaty stawki za udział w grze (gra karta czarna/czerwona) co zgodnie z art. 2 ust. 4 ww. ustawy należy uznać za wygraną rzeczową.

Dodatkowo organ wskazał na zeznanie klienta lokalu, który zgodnie z treścią protokołu przesłuchania świadka z dnia [...] do sprawy [...] zeznał, iż: "(...) na automatach (symulatorach), które stały w pomieszczeniu znajdującym się po lewej stronie, licząc od wejścia do lokalu grywałem czasami (...) zdarzały mi się na tych automatach wygrane, jednorazowo do około 100 zł. Tych wygranych mogło być łącznie około 1000 zł. Moim zdaniem nie było większej różnicy między automatami stojącymi w głównej sali a symulatorami stojącymi w pomieszczeniu po lewej stronie lokalu. Różnicą był jedynie sposób wypłacania wygranych. W przypadku automatów, które stały w głównej części lokalu to one same wypłacały wygrane, a w przypadku symulatorów wygraną wypłacał mi zawsze barman z obsługi lokalu. W przypadku kiedy uzyskiwałem wygraną na symulatorze, to wołałem takiego barmana, któremu pokazywałem ilość wygranych punktów, które on przeliczał na pieniądze. Jeden punkt uzyskanej wygranej to było 0,10 zł. Każdy z pracujących tam barmanów, po tym jak widział ilość wygranych punktów, kasował je specjalnym kluczem, po czym razem szliśmy do baru gdzie on wypłacał mi pieniądze z wygranej. Barman, który był obecny w dniu kontroli w tym lokalu również wypłacał mi kilka razy pieniądze z wygranych na symulatorach stojących w bocznym pomieszczeniu".

Nadto przesłuchany w charakterze świadka ( dnia [...]) inny gracz, który w dniu kontroli grał na jednym z zatrzymanych automatów [...] zeznał, że w przypadku automatów znajdujących się obok głównego pomieszczenia wygraną zawsze wypłacał barman z obsługi lokalu.

Tym samym, Dyrektor Izby Celnej w S. stwierdził, że gry na automatach [...] nr [...],[...] nr [...],[...] bez numeru seryjnego (oznaczony numerem "[...]") oraz [...] bez numeru seryjnego (oznaczony numerem "[...]"), pomimo braku w przedmiotowych urządzeniach "hoppera", tj. kieszeni wypłacającej gotówkę, wypełniają, określoną w art. 2 ust. 3 i ust. 4 u.g.h., definicję gier na automatach, w części dotyczącej określenia występujących w nich wygranych rzeczowych jak i pieniężnych.

Przechodząc do trzeciej przesłanki tj., czy mamy do czynienia z automatami do gier, w rozumieniu przepisu art. 2 ust. 3 łub art. 2 ust. 5 u.g.h., w ocenie Dyrektora Izby Celnej w S., istotne jest rozpoznanie, czy gry urządzane na urządzeniach zawierają elementy losowe, czy też posiadają charakter losowy.

Organ zauważył, że w art. 2 ust. 3 u.g.h., definiując grę na automatach, ustawodawca odwołuje się do zwrotu "element losowości", na gruncie zaś art. 2 ust. 5 ustawy hazardowej do zwrotu "charakter losowy", nie nadając jednocześnie tym pojęciom legalnych definicji. Zatem przy braku definicji legalnej danego zwrotu języka prawnego oraz w sytuacji nienadania temu zwrotowi określonego (ugruntowanego) znaczenia w języku prawniczym, należy ustalić jego znaczenie na gruncie języka ogólnego (powszechnego, naturalnego).

Odwołując się do słowników języka polskiego, organ stwierdził, że jakieś zdarzenie (sytuacja, stan rzeczy) ma charakter losowy, jeśli: "dotyczy nieprzewidzianych wydarzeń; jest oparte na przypadkowym wyborze lub na losowaniu; dotyczy losu, doli, kolei życia; zależne jest od losu" [M. Bańko (red.): Słownik języka polskiego, Warszawa 2007, tom 2, s. 424; M. Szymczak (red.): Słownik języka polskiego, Warszawa 1988, tom 2, s. 53; E. Sobol (red.): Mały słownik języka polskiego, Warszawa 1994, s.396]. Z kolei w słowniku wyrazów obcych "los" to "dola, kolej życia, bieg wydarzeń, przeznaczenie, fatum, traf, przypadek" [E. Sobol (red.): Słownik wyrazów obcych, Warszawa 1997, s.664]. W słowniku frazeologicznym współczesnej polszczyzny określenie "los" pojawia się jako element szerszych zwrotów języka naturalnego związanych z sytuacjami, w których: coś się rozstrzyga, coś się decyduje, coś zachodzi, istnieje stan niepewności (S. Bąba, J. Liberek: Słownik frazeologiczny języka polskiego, Warszawa 2002, s. 346). Natomiast w Słowniku synonimów jako określenia bliskoznaczne dla pojęcia "los" przywołuje się: fortunę, przypadek, zrządzenie, traf, zbieg okoliczności, splot wydarzeń, koincydencję, zbieżność (A. Dąbrówki, E. Geller, R. Turczyna, Warszawa 2004, s. 80).

Z kolei zwrot "charakter" w słownikach języka polskiego tłumaczony jest jako "zespół cech właściwych danej osobie, przedmiotowi lub zjawisku" [S. Skorupka,

H. Auderska, Z. Łempicka (red.): Mały słownik języka polskiego, Warszawa 1989, s. 72; M. Bańko (red.): Słownik języka polskiego, Warszawa 2007, tom 1, s. 199].

W wyroku z dnia 7 maja 2012 r., sygn. akt V KK 420/11 Sąd Najwyższy stwierdził, że cyt.: "(...) na gruncie języka ogólnego (naturalnego) pojęciom "los", "losowy" nadawane są również inne znaczenia niż "przypadek" ("przypadkowy"), o losowości danej sytuacji (gry, zdarzenia) można zaś także mówić w znaczeniu jej nieprzewidywalności z perspektywy uczestnika tej sytuacji (gry, zdarzenia)". "(...) zestawienie zamieszczonych w art. 2 ust. 3 i art. 2 ust. 5 ustawy zwrotów "gra zawiera element losowości" oraz "gra ma charakter losowy", prowadzi do uprawnionego systemowo wniosku, że o ile na grancie art. 2 ust. 3 tej ustawy, poza losowością gry na automacie, możliwe jest jeszcze wprowadzenie do gry, jako istotnych, elementów umiejętności, zręczności lub wiedzy, o tyle na gruncie art. 2 ust. 5 ustawy te elementy (umiejętność, zręczność, wiedza) mogą mieć jedynie charakter marginalny, aby zachowała ona charakter losowy w rozumieniu tego przepisu. Dominującym elementem gry musi być "losowość", rozumiana jako nieprzewidywalność rezultatu tej gry."

Dokonując wykładni użytego w art. 2 ust. 5 ustawy o grach hazardowych sformułowania, Sąd Najwyższy nawiązał do wcześniejszego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego (także wojewódzkich sądów administracyjnych) i stwierdził, że taką cechę ma gra, której wynik jest nieprzewidywalny dla grającego, przy czym nieprzewidywalność taką należy oceniać według warunków standardowych, w jakich znajduje się grający, nie zaś przez pryzmat warunków szczególnych (atypowych). Wykładnia użytego w art. 2 ust. 5 ustawy o grach hazardowych określenia "charakter losowy" pozwala twierdzić, że odnosi się ono nie tylko do sytuacji, w której wynik gry zależy od przypadku, ale także do sytuacji, w której wynik gry jest nieprzewidywalny dla gracza, choć nie jest obiektywnie przypadkowy, gdyż powstał, jako pochodna zaprogramowania urządzenia w określony sposób. Tak więc "nieprzewidywalność wyniku gry, brak pewności co do tego, jaki wynik padnie, wobec niemożności przewidzenia procesów zachodzących in concreto w danym urządzeniu, pozostaje immanentną cechą tego rodzaju gry na automacie."

Zatem w sytuacji, gdy mamy do czynienia z nieprzewidywalnością rezultatu gry, gra taka zawiera element losowości. Natomiast występujące w grze elementy losowe, jeżeli są przesądzające o wyniku danej gry, stanowią o losowym charakterze całej gry.

Biegły W.K. w sporządzonych ekspertyzach dot. automatów [...] również wskazuje, że czas gry na automacie, ani jej wynik, nie jest uzależniony od zręczności gracza. Zadanie gracza, po wybraniu stawki polega jedynie na naciskaniu przycisku "start", który powoduje uruchomienie bębnów z symbolami, a następnie ich zatrzymanie. Jednakże, jak wskazuje biegły zatrzymanie przez gracza bębnów przyciskiem "Start" nie jest elementem zręcznościowym, ponieważ bębny z symbolami kręcą się zbyt szybko, aby gracz mógł zaobserwować ich układ, symbole na bębnach są rozmyte i nieczytelne, ponieważ wyświetlane są na monitorze ciekłoklistarycznym o zbyt długim czasie reakcji w stosunku do prędkości z jaką symbole przesuwają się po ekranie. Ponadto od momentu naciśnięcia przycisku "Start", do ich faktycznego zatrzymania upływa około 1 sekundy, w związku z tym linie z symbolami, które są widoczne po zatrzymaniu bębnów, nie mogły być widoczne w momencie naciskania klawisza "Start". Oznacza to, że gracz nie ma wpływu na końcowy układ symboli, a decyduje jedynie o momencie zakończenia gry, a nie o jej wyniku, który ma charakter losowy. Ponadto, po każdej wygranej, dostępna jest funkcja podwajania wygranej, polegająca na wciśnięciu jednego z dwóch przycisków. Jak wskazuje opiniujący, również ta funkcja ma charakter wyłącznie losowy, a prawdopodobieństwo wygranej wynosi 50%.

Natomiast w przypadku dwóch automatów [...] bez numeru seryjnego biegły w ekspertyzach stwierdza, że w grze na przedmiotowych automatach brak jest elementów zręcznościowych, gdyż czas gry na automacie, ani jej wynik, nie jest uzależniony od zręczności gracza. Zadanie gracza, po wybraniu stawki polega jedynie na naciskaniu przycisku "Start", który powoduje uruchomienie bębnów z symbolami. Automat nie posiada przycisków "Stop" umożliwiających ewentualne ręczne zatrzymanie obracających się bębnów przy korzystnym układzie symboli. O ilości obrotów i chwili zatrzymania bębnów decyduje oprogramowanie automatu pełniące funkcję generatora losowego. Gra nie posiada więc elementu zręcznościowego. Ponadto, po każdej wygranej, dostępna jest funkcja podwajania wygranej, polegająca na wciśnięciu jednego z dwóch przycisków (czerwony lub czarny). Jak wskazuje opiniujący, również ta funkcja ma charakter wyłącznie losowy, a prawdopodobieństwo wygranej wynosi 50%.

W oparciu o opinię biegłego stwierdzić należy, że wyniki gry na ww. automatach są nieprzewidywalne i niezależne od możliwości zręcznościowych gracza, ale od przypadkowego "trafienia" na wygrywający układ symboli. Gracz uczestniczący w grze na automacie nie ma realnego wpływu na wynik gry. Wobec faktu, że zatrzymanie bębnów, czy odwrócenie kart następuje samoczynnie, to osiągnięty wynik - zatrzymanie się bębnów w określonym układzie symboli czy kart w odpowiedniej konfiguracji - jest rezultatem wyłącznie przypadku.

Fakt losowego charakteru gier prowadzonych na spornych automatach potwierdza przebieg gier kontrolnych przeprowadzonych w trakcie badania przedmiotowych automatów. W orzecznictwie sądowym funkcjonuje powszechnie przyjęty pogląd, że w grach, w których choćby jeden z etapów zależy od przypadku, wynik całej gry zależy także od przypadku a gra ma charakter losowy (wyrok NSA z dnia 5 lipca 2007r., sygn. akt IIGSK 87/07).

Instalacja gier losowych - nawet obok zręcznościowych - jest zaś wystarczająca do uznania automatu za automat do gier losowych w rozumieniu ustawy. W szczególności z wyroku NSA z 27 października 1999 r. II SA 1095/99 wynika, że w sytuacji łączenia w urządzeniach do gier losowych zasad działania z funkcją lub funkcjami zręcznościowymi należy uznać tak prowadzoną grę za grę losową, której wynik zależy od przypadku.

Dodatkowo ustawa w art. 2 ust. 5 u.g.h. wskazuje, że grami na automatach są także gry organizowane w celach komercyjnych. Ustawa nie definiuje pojęcia "cel komercyjny", dlatego też, konieczne jest tu odwołanie się do znaczenia tego pojęcia w języku powszechnym. I tak zgodnie z definicją wskazaną w Słowniku Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego "komercyjny" oznacza obliczony na zysk, przynoszący dochód; handlowy; kupiecki; komercjalny. W odniesieniu do gier cel komercyjny oznacza, że dostęp do gier jest odpłatny a działalność nastawiona jest na osiągnięcie zysku; a także że podejmowane są czynności w oparciu o reguły rynkowe, handlowe, w głównej mierze obliczone na zysk, dochodowe (tak Słownik Współczesny Języka Polskiego).

Powyższe potwierdza dokumentacja zgromadzona w toku prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Celnego w S. postępowania karnego skarbowego zarejestrowanego pod sygnaturą nr [...]. Z akt karnych wynika, że automaty o nazwie: [...] nr [...],[...] nr [...] były użytkowane na podstawie umowy o wspólnym przedsięwzięciu zawartej między Spółką B., a władającym lokalem, gdzie automaty były użytkowane, tj. P.B. Zgodnie z umową, jej strony wspólnie eksploatowały automaty do gier typu [...] w ramach realizacji wspólnego przedsięwzięcia. Z tytułu wspólnej eksploatacji, władający lokalem miał wypłacać właścicielowi automatów - firmie B. miesięczną opłatę ryczałtową w wysokości [...] zł za jedno urządzenie. Z kolei wpłaty dokonane do automatów za udział w grach przez ich uczestników miały stanowić przychód P.B..

Powyższe potwierdza protokół przesłuchania podejrzanego P.B. z dnia [...], który oświadczył, że cyt.: w okresie [...] dzierżawiłem lokal o nazwie [...] przy ulicy [...]. Zatrzymane przez Urząd Celny w S. w dniu [...] urządzenia elektroniczne o nazwach [...] w ilości 2 szt. (bez numerów fabrycznych) i [...] w ilości 2 szt. (o numerach fabrycznych [...]) nie stanowią mojej własności. Były one przywiezione przez przedstawicieli firmy B., która wg mnie jest właścicielem tych urządzeń. Umowę, która została zatrzymana wraz z automatami zostawiono wraz z przywiezionymi automatami do gry. Ja tę umowę podpisałem później".

Cel komercyjny potwierdził również biegły sądowy mgr inż. W.K. w ekspertyzach z dnia [...], w treści których stwierdził, że znajdujące się w lokalu automaty wyposażone były w akceptory banknotów. Z przebiegu gier przedstawionych przez ww. biegłego wynika, że grę na automatach umożliwia zasilenie urządzeń środkami pieniężnymi za pośrednictwem akceptora banknotów. Czas gry ograniczony jest przez ilość i nominał wrzuconych do automatu monet i banknotów, z czego wynika, że aby móc korzystać z ww. automatu należy najpierw wpłacić do niego pieniądze. Automaty były więc wykorzystywane w lokalu zarówno w celu pozyskania większej liczby klientów lokalu - co wpływa na wysokość osiąganych w nim przychodów, jak i osiągania bezpośredniego zysku z samych automatów, poprzez wprowadzenie odpłatności za korzystanie z dostępnych na nim gier.

Reasumując, wszystko to potwierdza, że gry na automatach były organizowane w celach komercyjnych.

Z punktu widzenia dalszych rozważań nie budzi wątpliwości fakt, że gry na ww. automatach są grami na urządzeniach elektronicznych (komputerowych), o wygrane rzeczowe oraz mają charakter losowy.

Zdaniem organu, podstawowe znaczenie odnośnie do nałożenia kary pieniężnej mają postanowienia art. 89 ust. 1 u.g.h., statuujące odpowiedzialność administracyjną w postaci kary pieniężnej, której podlega:

1) urządzający gry hazardowe bez koncesji lub zezwolenia, bez dokonania zgłoszenia, lub bez wymaganej rejestracji automatu lub urządzenia do gry;

2) urządzający gry na automatach poza kasynem gry;

3) uczestnik w grze hazardowej urządzanej bez koncesji lub zezwolenia.

Przywołane unormowanie trzeba uzupełnić przepisem art. 141 ww. ustawy. Wyklucza on bowiem stosowanie art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h., a więc kar pieniężnych za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry - do:

1) gier na automatach w salonach gier na automatach;

2) gier na automatach o niskich wygranych w punktach gier na automatach o niskich wygranych - jeżeli są one organizowane zgodnie z art. 129-140 ustawy o grach hazardowych.

Dyrektor Izby Celnej w S. wskazał, iż ustawa o grach hazardowych nie zawiera definicji pojęcia "urządzającego gry", zawartego w art. 89 ust. 1. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku języka polskiego- Wydawnictwa naukowego PWN - słowo "urządzać" może być rozumiane jako:

- wyposażyć coś w odpowiednie sprzęty;

- zorganizować jakoś imprezę, jakieś przedsięwzięcie itp.;

- zapewnić komuś dobre warunki materialne,

- ironicznie źle się komuś przysłużyć.

W świetle powyższego Dyrektor Izby Celnej w S. stwierdził, iż w niniejszej sprawie P.B., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą P.B., był osobą urządzającą gry na przedmiotowych automatach w lokalu zlokalizowanym w S. przy ulicy [...]. Z treści zawartej w dniu [...] pomiędzy Spółką B. i P.B. umowy o wspólnym przedsięwzięciu wynika, że jej przedmiotem było ustalenie zasad prowadzenia wspólnego przedsięwzięcia oraz osiągania przez strony dochodów w zakresie poszerzenia oferty dla klientów lokalu, przy pomocy wspólnej eksploatacji urządzeń do gier rozrywkowych.

Zainstalowane w lokalu urządzenia do gier rozrywkowych wymienione w załączniku nr 1 do umowy, były wspólnie eksploatowane, P.B. zobowiązany był do sprawowania stałej opieki nad urządzeniami, dbania o ich czystość, właściwe eksponowanie i atrakcyjny wygląd oraz do informowania spółki lub jego uprawnionego serwisanta o wszystkich stwierdzonych usterkach, uszkodzeniach i nieprawidłowościach. P.B. nadto zapewniał warunki do korzystania z automatów poprzez wydzielenie powierzchni celem ich ustawienia oraz zapewniał dostawę energii elektrycznej dla ich zasilania. Kwoty dokonanych do urządzeń do gier wpłat klientów lokalu stanowiły przychód P.B., który z tytułu wspólnej eksploatacji urządzeń zobowiązał się do wypłaty spółce B., od chwili uruchomienia urządzeń, miesięczną opłatę ryczałtową w wysokości [...] zł za jedno urządzenie za każdy miesiąc trwania umowy.

Z materiału zgromadzonego w sprawie nie wynika bezpośrednio kto jest właścicielem dwóch pozostałych automatów o nazwie [...] bez numerów seryjnych. Z protokołu przesłuchania P.B. wynika, że były one przywiezione razem z pozostałymi automatami przez przedstawicieli firmy B., która według niego jest właścicielem tych urządzeń. Dodatkowo zeznał, iż nie zna osób, które przywiozły te urządzenia oraz, że nie było go w momencie ich przywiezienia i zainstalowania. Niezależnie jednak od tego, kto i kiedy wstawił przedmiotowe automaty do lokalu, w którym P.B. prowadził działalność gospodarczą, uruchomienie działalności hazardowej w tym miejscu musiało odbyć się niewątpliwie za jego zgodą.

W trakcie przeszukania zabezpieczono oprócz ww. umowy także odręczne zapiski wykonane na sześciu kartkach, które zabezpieczono podczas przeszukania w dniu kontroli wraz z automatami do gier. W protokole przesłuchania świadka z dnia [...] osoba pełniąca funkcję ochroniarza lokalu zeznała, iż: "jeśli chodzi o automaty, które stały w pomieszczeniu bocznym z toaletą lokalu, tj. cztery automaty: [...], to w ramach szkolenia pracownik pokazał mi jak zerować punkty za pomocą kluczy oraz gdzie i jak zapisywać wyniki gier, które były prowadzone na tych automatach. Pamiętam tylko, w specjalny zeszyt zapisywać miałem nazwę maszyny oraz sumę punktów uzyskanych przez gracza. Gracz dostawał taką karteczkę ale nie mam pojęcia co dalej z takimi karteczkami robili.(...) ja nie wypłacałem im żadnych pieniędzy i odsyłałem ich do swojego szefa—pana Bieleni. (...) pamiętam, że takie osoby informowałem wówczas, że pan B. przychodzi we wtorki i wtedy można zastać go w lokalu".

W kontekście powyższego nie budzi wątpliwości, że w przedmiotowej sprawie "urządzającym gry" na przedmiotowych automatach jest P.B..

W chwili kontroli wszystkie cztery automaty były podłączone do sieci elektrycznej i uruchomione, zaś na jednym z nich prowadzona była gra. P.B. zapewnił warunki do korzystania z automatów do gier wstawionych do lokalu poprzez wydzielenie powierzchni na ich ustawienie, zapewniał dostawę energii elektrycznej niezbędnej dla ich zasilania oraz pobierał pożytki w formie wpłat wniesionych przez graczy do przedmiotowych urządzeń. Ponadto z treści włączonych do niniejszego postępowania materiałów z postępowania karnego skarbowego o sygn. akt [...] w postaci protokołów przesłuchań świadków i podejrzanych wynika, że P.B. pełnił nadzór nad automatami, dysponował kluczami do automatów oraz pośredniczył w ich właściwej eksploatacji, w tym informowaniu spółki bądź uprawnionych serwisantów o wszystkich stwierdzonych usterkach i nieprawidłowościach oraz umawiał z serwisantami.

Dlatego też, Dyrektor Izby Celnej w S., mając na uwadze ustalony na podstawie zgromadzonych dowodów stan faktyczny sprawy stwierdził, że P.B. prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą P.B., słusznie została wymierzona kara pieniężna w łącznej wysokości [...] zł.

Odnosząc się do zarzutu, że ustawa o grach hazardowych nie była notyfikowana, co oznacza, że projekt tej ustawy nie został przekazany Komisji Europejskiej na podstawie przepisów Dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.98.204.37), Dyrektor Izby Celnej w S. stwierdził, że część przepisów wyłączono i objęto notyfikacją w terminie późniejszym. Podkreślił, iż obecnie ustawa o grach hazardowych obowiązuje w Polsce w sposób w pełni legalny i prawnie wiążący. Wywiedziona przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej z przepisów dyrektywy 98/34/WE ewentualna sankcja prawna za brak uprzedniej notyfikacji przez państwo członkowskie przepisów technicznych, polegająca na niestosowaniu przez organy krajowe nienotyfikowanych Komisji przepisów technicznych, w żaden sposób nie prowadzi do bezpośredniego pozbawienia tychże nienotyfikowanych przepisów ich mocy obowiązującej i nie wpływa na ich dalsze walidacyjne obowiązywanie.

Organ wskazał, iż ustawa o grach hazardowych jest aktem obowiązującym od dnia 1 stycznia 2010 r. i w zakresie skarżonych przepisów nie została uchylona, ani też zmieniona. Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 11 marca 2015 r., sygn. akt P 4/14 orzekł, ze art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h. są zgodne z art. 2, art. 7, art. 9, art. 20, art. 22 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji. Stwierdził, iż ustawa o grach hazardowych została uchwalona bez naruszenia konstytucyjnego trybu ustawodawczego. Zatem przepisy u.g.h. aktualnie obowiązują i obowiązkiem organów administracji jest stosowanie tych przepisów, albowiem zgodnie z wyrażoną w art. 7 Konstytucji RP zasadą legalizmu, organy władzy podatkowej działają na podstawie i w granicach prawa. Organ wskazał także na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2013 r., sygn. akt KZP 15/13 w którym stwierdzono, że sąd nie może odmówić stosowania ustawy z tego względu, że nie została ona notyfikowana, nawet wówczas, gdyby obowiązek ten wynikał wprost z Dyrektywy 98/34/WE.

Ewentualne niedopełnienie obowiązku notyfikacji wynikającego z tej dyrektywy nie ma wpływu na fakt, że w polskim systemie prawnym najwyższym aktem normatywnym pozostaje Konstytucja RP, co wynika wprost z jej art. 8 ust. 1. a czego wyrazem jest kompetencja Trybunału Konstytucyjnego do oceny zgodności umów międzynarodowych z Konstytucją.

Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 11 marca 2015 r., sygn. akt P 4/14 stwierdził po pierwsze, że uchybienie ewentualnemu obowiązkowi notyfikowania Komisji Europejskiej potencjalnych przepisów technicznych nie może jednak samo przez się oznaczać naruszenia konstytucyjnych zasad demokratycznego państwa prawnego (art.2 Konstytucji) oraz legalizmu (art.7 Konstytucji). Natomiast żaden z przepisów Konstytucji nie reguluje kwestii notyfikacji ani też nie odwołuje się do niej wprost czy nawet pośrednio. Zatem, w ocenie Trybunału notyfikacja, o której mowa w dyrektywie 98/34/WE, implementowana do polskiego porządku prawnego rozporządzeniem w sprawie notyfikacji, nie stanowi elementu konstytucyjnego trybu ustawodawczego.

Nietrafne są również zarzuty naruszenia przepisów art. 89 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. a, art. 6 ust. 4 oraz art. 141 u.g.h. polegające na uznaniu i skierowaniu decyzji wymierzającej karę pieniężną za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry do podmiotu niebędącego zobowiązanym do uzyskania zezwolenia na prowadzenie kasyna gry oraz zaniechaniu zbadania, czy miejscem gier organizowanym przez skarżącego nie był salon gier, w którym gry są organizowane na podstawie przepisów ustawy, co wyklucza nałożenie takiej kary. Zdaniem organu z treści art. 4 ustawy o grach hazardowych można wnioskować, że w przypadku "urządzania gier" chodzi o prowadzenie, czy też uruchomienie działalności hazardowej w określonym miejscu poprzez, np. układanie systemu gry, organizowanie jej, określenie wygranych, udostępnienie sprzętu, lokalu. Zatem każdy, kto spełnia powyższe kryteria zakwalifikowania go jako urządzającego grę hazardową, bez względu na formę prawną (osoba fizyczna, osoba prawna, jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, której odrębne przepisy przyznają osobowość prawną) jeżeli miejscem urządzenia gry nie będzie kasyno gry, podlegać będzie karze pieniężnej, o której mowa w art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy o grach hazardowych.

W odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 2 ust. 6 u.g.h. organ zauważył, że uprawnienie Ministra Finansów do rozstrzygania w trybie art. 2 ust. 6 ustawy o grach hazardowych, tj. w drodze decyzji, charakteru gier oraz zakładów wzajemnych nie oznacza, iż w każdym przypadku Minister Finansów ma obowiązek wydać decyzję, o której mowa w tym przepisie. Organ wydający decyzję, dysponując dowodami w postaci eksperymentów przeprowadzonych w trakcie kontroli przez funkcjonariuszy, jak również opinii biegłego sądowego, nie miał wątpliwości co do charakteru gier na spornych automatach jednoznacznie ustalając, że skontrolowane urządzenia są automatami w rozumieniu przepisów ustawy o grach hazardowych. A zatem, zdaniem organu, nie zachodzą przesłanki do wystąpienia do Ministra Finansów o wydanie decyzji w trybie art. 2 ust. 6 u.g.h.

Nietrafny jest również zarzut naruszenia art. 2 ust. 3 oraz art. 2 ust. 5 u.g.h. przez ich błędną wykładnię oraz naruszenie art. 121 § 1 O.p. w przedmiocie braku dostatecznego rozstrzygnięcia wątpliwości faktycznych co do wykładni pojęć "element losowości", "charakter losowy". Odmienna ocena ustaleń faktycznych przez organ i stronę postępowania, a także kwestionowanie przez stronę wykładni prawa przeprowadzonej przez organ, tak jak w rozpoznawanej sprawie, nie wywołują same przez się wątpliwości, które należałoby rozstrzygać na korzyść strony.

Odnosząc się do zarzutów naruszenia art. 187, art. 187 § 1, art. 210 § 1 pkt 6 O.p. przez brak oceny wszystkich dokumentów, w tym postaci ekspertyzy technicznej biegłego sądowego inż. J.K. oraz opinii autorstwa prof. dr hab. M.C. oraz prof. S.P., zdaniem organu, ww. opinie prawne mają charakter opinii prywatnych. Opiniom sporządzonym na zlecenie strony nie można przypisać waloru dowodu z opinii biegłego nawet, jeśli sporządzone zostały przez osoby posiadające wiedzę fachową (wyroki NSA z dnia 8 lutego 2011 r., sygn. akt IIFSK 1769/09, z dnia 21 lutego 2008r., sygn. akt I GSK 468/07 z dnia 16 stycznia 2008r., sygn. akt II FSK 1539/06). Z tych też względów podlegają ocenie organu podatkowego w trybie art. 191 O.p. Organ zauważył, że opinie te nie odnoszą się do działania automatów, których gry są przedmiotem niniejszego postępowania, a cechom ma odpowiadać gra na danym urządzeniu, czyli konkretnym, zindywidualizowanym automacie, (na którym gry te są prowadzone), a nie gra na jakimkolwiek urządzeniu, któremu przypisano oprogramowanie o takiej samej nazwie. Natomiast rozważania inż. J.K., i prof. dr hab. M.C. dotyczą urządzeń o tożsamej nazwie a odnoszą się do urządzenia [...] w wersji programowej [...].

Ponadto w rozpoznawanej sprawie organ pierwszej instancji dysponował dwoma odrębnymi dowodami, tj. wynikami eksperymentów przeprowadzonych w ramach czynności kontrolnych przez funkcjonariuszy celnych oraz opiniami biegłego sądowego sporządzonymi w trakcie postępowania karnego skarbowego, a przy tym dowody te nie budziły zastrzeżeń co do ich rzetelności i prawidłowości. Dlatego też, zdaniem organu, nie było potrzeby przeprowadzania kolejnych dowodów w sprawie.

Decyzji zarzucono także naruszenie art. 181, art. 187 oraz art. 191 O.p. poprzez oparcie się przy wydawaniu decyzji pierwszoinstancyjnej na opinii biegłego sądowego z zakresu informatyki przy Sądzie Okręgowym mgr inż. W.K., sporządzonej na potrzeby postępowania karnego skarbowego o sygn. akt [...]. Organ II instancji stwierdził, iż nie ma wątpliwości co do kompletności i rzetelności sporządzonych opinii W.K. Jasno wynika z nich sposób funkcjonowania automatów, opis gier i wnioski co do ich charakteru, nie ma więc kwestii, które można by uznać za niedostatecznie wyjaśnione.

Ponadto organ dysponował dwoma odrębnymi dowodami - wynikami eksperymentów przeprowadzonych w ramach czynności kontrolnych przez funkcjonariuszy celnych oraz opiniami biegłego sądowego sporządzonymi w trakcie postępowania karnego skarbowego, które to dowody nie budziły zastrzeżeń co do ich rzetelności i prawidłowości. Zatem zarzut naruszenia art. 181, art. 187 i art. 191 O.p. należy uznać za chybiony.

Kolejny zarzut dotyczy naruszenia art. 2 Konstytucji RP, poprzez nałożenie kary pieniężnej na podmiot, który został już ukarany w postępowaniu karnym skarbowym. Na dowód powyższego załączono kserokopię wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w sprawie sygn. akt [...], na mocy którego P.B. został uznany winnym popełnienia zarzucanego czynu z art. 107 § 1 Kks, który jest tożsamy z art. 89 u.g.h.

Art. 107 § 1 Kks jest przepisem o charakterze blankietowym i odsyłającym do opisu znamion czynu zabronionego do norm innej ustawy, tj. ustawy o grach hazardowych. Sama zaś sankcja administracyjna wynikająca z art. 89 ustawy o grach hazardowych - stosowana automatycznie z mocy ustawy - ma przede wszystkim znaczenie prewencyjne. Istotą kary administracyjnej jest przymuszenie do respektowania nakazów i zakazów. Kara ta nie jest konsekwencją dopuszczenia się czynu zabronionego, lecz skutkiem zaistnienia stanu niezgodnego z prawem (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 31 marca 2008 r., sygn. akt SK 75/06).

Dyrektor Izby Celnej w S. stwierdził także, że wykonujący kontrole funkcjonariusze celni, na podstawie art. 32 ust. 1 pkt 13 ustawy o Służbie Celnej, są uprawnieni do przeprowadzania w uzasadnionych przypadkach, w drodze eksperymentu, doświadczenia lub odtworzenia możliwości gry na automacie, gry na automacie o niskich wygranych lub gry na innym urządzeniu.

P.B. urządzał gry na automatach będących przedmiotem niniejszego postępowania, choć co prawda materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie wskazuje bezpośrednio kto jest właścicielem dwóch automatów typu [...] bez numerów seryjnych, jednakże w chwili kontroli automaty te były podłączone do sieci elektrycznej i uruchomione, zaś na jednym z nich prowadzona była gra. Ponadto P.B. był w posiadaniu kluczy do automatów, a w przypadku awarii urządzeń osoby zatrudnione w lokalu informowały go o tym fakcie celem wezwania serwisantów. Z powyższego wynika, że P.B. zapewnił warunki do korzystania z automatów do gier poprzez wydzielenie w lokalu powierzchni na ich ustawienie, zapewniał dostawę energii elektrycznej niezbędnej dla ich zasilania oraz pobierał pożytki w formie wpłat wniesionych przez graczy do przedmiotowych urządzeń.

Odnosząc się do zarzutów naruszenia szeregu przepisów postępowania, w szczególności art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 123 § 1, art. 180 § 1 art. 187 § 1, art. 190 § 1 i § 2, art. 191, art. 197 § 1 O.p. Dyrektor Izby Celnej w S. stwierdził, że z analizy całości akt sprawy wynika, iż nie doszło do naruszenia ww. przepisów. Materiały zostały prawidłowo w sposób wystarczający zebrane, zinterpretowane i wykorzystane do rozstrzygnięcia.

Dyrektor Izby Celnej w S. dodał także, że przedmiotem opinii prawnej dr hab. B.S., była:

1. ocena zgodności z przepisami Kodeksu postępowania karnego postanowienia Naczelnika Urzędu Celnego w G. z dnia [...] o powołaniu biegłego SO w S. — mgr inż. W.K. w sprawie [...] w sprawie dotyczącej badania automatu do gier;

2. ocena zgodności z przepisami ustawy kodeks postępowania karnego, sporządzonych w toku postępowań karnych skarbowych: ekspertyzy mgr inż. W.K. - biegłego SO w S. z dnia [...] w sprawie [...], z dnia [...] w sprawie [...] oraz z dnia [...] w sprawie [...].

Z zakreślonego przedmiotu ww. opinii wynika, że dotyczy ona oceny dokumentów zgromadzonych w postępowaniach karnych skarbowych prowadzonych przez Naczelnika Urzędu Celnego w G. w indywidualnych sprawach. B.S. nie dokonuje w opinii ustaleń faktycznych związanych z badaniem technicznym automatów, ale dokonuje oceny ekspertyz sporządzonych przez W.K., które de facto nie dotyczą automatu będącego przedmiotem niniejszej sprawy.

W tej sytuacji, w ocenie Dyrektora Izby Celnej w S., opinia B.S. nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, nie przyczynia się do ustalenia stanu faktycznego, ale jest jedynie oceną ekspertyzy negowanej przez stronę.

Powyższa decyzja została zaskarżona przez P.B. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. Zaskarżając przedmiotową decyzję w całości skarżący zarzucił:

I. naruszenie przepisów art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2, art. 90 ust 1 i 2 oraz art. 91 w związku z art. 14 ust. 1 u.g.h., poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, polegające na bezpodstawnym wymierzeniu skarżącemu kary pieniężnej mimo braku notyfikacji w Komisji Europejskiej projektu ustawy o grach hazardowych, wymaganej przez art. 8 ust. 1 oraz art. 1 pkt 11 Dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r., ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego, zmienionej dyrektywą Rady 2006/96/WE z dnia 20 listopada 2006 r. (Dz. U. UE.L.98.204.37 z późn. zm.) i w konsekwencji na zastosowaniu w stosunku do skarżącego sankcji za urządzanie gier na automatach poza kasynami gry, w sytuacji gdy przepis sankcjonowany z art. 14 ust. 1u.g.h., w świetle orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 19 lipca 2012 r., w sprawach połączonych C - 213/11, C - 214/11 i C - 217/11 został wiążąco uznany za przepis techniczny, który wobec braku notyfikacji jest bezskuteczny i nie może być podstawą wymierzania kar wobec jednostek w oparciu o przepis sankcjonujący z art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h.;

II. naruszenie art. 122 § 1 w związku z art. 187 § 1 O.p. w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez pominięcie przez organ w swoich ustaleniach istotnej okoliczności, tj. rozważenia uznania podstawy prawnej swojego rozstrzygnięcia za przepis techniczny w rozumieniu dyrektywy 98/34 i skutków płynących z takiego zakwalifikowania tych przepisów, przy uwzględnieniu sprzężenia normy sankcjonowanej wyrażonej w art. 14 u.g.h. oraz normy sankcjonującej wyrażonej w art. 89 ust. 1 pkt 2u.g.h., a tym samym prowadzenia postępowania w sposób budzący wątpliwości strony, tj. z naruszeniem art. 121 §1 O.p.;

III. naruszenie przepisów art. 89 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 6 ust. 4 u.g.h., poprzez skierowanie decyzji wymierzającej karę za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry do podmiotu nie będącego zobowiązanym do uzyskania zezwolenia na prowadzenie kasyna gry, a tym samym nie mogącego ponosić sankcji administracyjnej w postaci kary pieniężnej na podstawie art. 89 ust 1 pkt 2 u.g.h.

Niezależnie od powyższego, przedmiotowej decyzji zarzucił:

IV. naruszenie przepisów art. 2 ust. 3 oraz art. 2 ust. 5 u.g.h., poprzez ich błędną wykładnię dokonaną wbrew dyrektywie płynącej z zasady per non est oraz zasady racjonalnego ustawodawcy, której zastosowanie prowadziłoby do zrównania pod względem znaczenia odmiennych pojęć użytych przez ustawodawcę w definicjach wskazanych w przepisach art. 2 ust. 3 oraz art. 2 ust. 5 u.g.h., a w konsekwencji do zbędności jednego ze wskazanych pojęć i ostatecznie oparcie rozstrzygnięcia na błędnie zrekonstruowanej normie prawnej i tym samym prowadzenie postępowania w sposób budzący wątpliwości strony, tj. z naruszeniem art. 121 § 1 i 2 O.p.;

V. błędną wykładnię art. 2 ust. 3 i art. 2 ust. 4 u.g.h., poprzez uznanie, iż urządzenia [...] nr [...] umożliwiają uzyskanie wygranych rzeczowych w postaci punktów, które umożliwiają rozpoczęcie nowych gier w sytuacji, gdy zdobyte podczas gry dodatkowe punkty zwiększają jedynie stan ich posiadania podczas gry i umożliwiają jej kontynuowanie, ale tylko do końca wykupionego czasu gry, przez co nie można ich uznać jako wygranej rzeczowej;

VI. naruszenie przepisu art. 121 § 1 ustawy O.p. wyrażającego zasadę in dubio pro tributario zgodnie, z którą obowiązkiem organu podatkowego jest rozstrzygnięcie wszelkich wątpliwości faktycznych a także co do wykładni prawa na korzyść podatnika, w niniejszej sprawie szczególnie uzasadnionym wobec braku legalnych definicji pojęć ustawowych takich jak "element losowości" oraz "charakter losowy" zawartych w art. 2 ust. 3 i 5u.g.h., budzących poważne wątpliwości interpretacyjne i mających kapitalne znaczenie dla możliwości kwalifikacji gry na konkretnym urządzeniu jako gry hazardowej a tym samym podstawy do zastosowania art. 89 ust. 1 pkt 2, polegające na dokonaniu przez organ wykładni najmniej korzystnej dla strony;

VII. naruszenie przepisu art. 121 § 2 oraz art. 124 O.p., poprzez nie wyjaśnienie stronie przesłanek, którymi kierował się organ uznając gry na kwestionowanym urządzeniu za gry posiadające element losowy według normy w art. 2 ust. 3 i 4 u.g.h., tym samym prowadzenie postępowania w sposób budzący wątpliwości strony, tj. z naruszeniem art. 121 § 1 O.p. ;

VIII. naruszenie art. 191 O.p., poprzez błędne przyjęcie, iż zastopowanie przez gracza symboli w grze ma charakter przypadkowy podczas, gdy analiza dowodów zaoferowanych przez stronę w postaci ekspertyzy technicznej biegłego sądowego inż. J.K. dotyczącej sposobu funkcjonowania urządzenia do gier zręcznościowych identycznego z objętymi niniejszym postępowaniem oraz opinii prawnej prof. M.C. oraz ekspertyzy prawnej prof. dr hab. S.P. w zakresie oceny funkcjonowania zakwestionowanego urządzenia prowadzi do wniosków przeciwnych od wyprowadzanych przez Dyrektora Izby Celnej w S. w zaskarżonej decyzji;

IX. naruszenie art. 180 § 1, art. 181, art. 187 oraz art. 191 O.p., poprzez oparcie zaskarżonej decyzji na wnioskach zawartych w recypowanej do niniejszego postępowania opinii biegłego sądowego W.K. sporządzonej na potrzeby postępowania karnoskarbowego, pomimo oczywistej wadliwości formalnej oraz merytorycznej wymienionej opinii z punktu widzenia właściwych przepisów postępowania karnego dyskwalifikującej wskazaną opinię w świetle przydatności dla wyjaśnienia sprawy, co zostało uzasadnione w opinii dr hab. B.S. z [...].

X. naruszenie przepisu art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 u.g.h., przez błędne zastosowanie w stanie faktycznym sprawy i przyjęcie, że przepis art. 89 cyt. wyżej ustawy znajduje zastosowanie także do urządzania gier na symulatorze zręcznościowym nie objętym przepisami art. 2 ust. 3 oraz art. 2 ust. 5 u.g.h.;

XI. naruszenie przepisu art. 2 Konstytucji RP w związku z art. 89 u.g.h. i art. 24 i art. 107 § 1 kks poprzez oparcie rozstrzygnięcia w sprawie na niekonstytucyjnym przepisie art. 89 u.g.h., zakładającym wymierzenie finansowej kary pieniężnej w stosunku do tych samych osób i za identycznie zdefiniowany czyn, co zagrożony grzywną pieniężną czyn penalizowany na gruncie art. 107 § 1 w związku z art. 24 kks;

XII. naruszenie art. 180 § 1 O.p. w zw. z art. 32 ust. 1 pkt. 13 ustawy z dn. 27.8.2009 r. o Służbie Celnej (Dz.U. 2009 r. Nr 168, poz. 1323 ze zm.), poprzez oparcie ustaleń m.in. na protokole z eksperymentu, odtworzenia możliwości gry, pomimo braku dowodów na okoliczność zgodności tego eksperymentu z powołanym wyżej przepisem.

W nawiązaniu do powyższego, P.B. wniósł o:

1. uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w S. z dnia [...], nr [...] w całości;

ewentualnie:

2. stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości;

a ponadto o:

3. przedstawienie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w S., na podstawie art. 193 Konstytucji RP, Trybunałowi Konstytucyjnemu pytania prawnego o to, czy przepisy art. 89 ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o grach hazardowych w zakresie, w jakim dopuszczają stosowanie wobec tego samego podmiotu, za ten sam czyn kary pieniężnej i posiłkowej odpowiedzialności karnoskarbowej za przestępstwo skarbowe z art. 107 ustawy Kodeks Karny Skarbowy są zgodne z art. 2, art. 30 i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP,

4. zawieszenie - na podstawie art. 124 § 1 pkt 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), postępowania sądowo-administracyjnego zainicjowanego niniejszą skargą do czasu udzielenia przez Trybunał Konstytucyjny odpowiedzi na pytanie prawne Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach;

5. o dopuszczenie w poczet materiału dowodowego i przeprowadzenie dowodu z dokumentu w postaci:

1. protokołu z kontroli z dnia [...] przeprowadzonej przez Urząd Celny w K., sprawie [...] (analogicznej sprawie), na okoliczność wykazania, że identyczne programowo urządzenie [...] ma charakter zręcznościowy, a nie losowy "gdyż wynik gry zależy od gracza, który sam decyduje o wariancie zatrzymania motywów, a przez to jego decyzja ma wpływ na wynik gry" oraz na okoliczność wykazania, iż urzędnicy celni w K. dokonując badania tego samego urządzenia doszli do diametralnie odmiennych wniosków niż urzędnicy Urzędu Celnego w S., a zatem nawet w łonie samej Służby Celnej istnieją rozbieżności co do charakteru gier oferowanych przez identyczne urządzenia.

2. opinii technicznych:

- nr [...] biegłego sądowego dr inż. B.B. z dnia [...] (powołanego przez Sąd Okręgowy w P. w sprawie sygn. akt [...]),

- nr [...] biegłego sądowego dr inż. B.B. z dnia [...] (powołanego przez Sąd Rejonowy w C. w sprawie sygn. akt [...]),

- nr [...] biegłego sądowego dr inż. B.B. z dnia [...] (powołanego przez Sąd Rejonowy w S. w sprawie sygn. akt [...]),

- nr [...] biegłego sądowego dr inż. B.B. z dnia [...] (powołanego przez Sąd Rejonowy w G. w sprawie sygn. akt [...]),

- nr [...] biegłego sądowego dr inż. B.B. z dnia [...] (powołanego przez Sąd Rejonowy w Ż. w sprawie sygn. akt [...]),

- nr [...] biegłego sądowego dr inż. B.B. z dnia [...] (powołanego przez Sąd Rejonowy w P. w sprawie sygn. akt [...]),

- nr [...] biegłego sądowego dr inż. B.B. z dnia [...] (powołanego przez Sąd Rejonowy w M. w sprawie sygn. akt [...]),

- nr [...] biegłego sądowego dr inż. B.B. z dnia [...] (powołanego przez Urząd Celny w B. w sprawie [...]),

- nr [...] biegłego sądowego dr inż. B.B. z dnia [...] (powołanego przez Urząd Celny w B. w sprawie [...]),

- nr [...] biegłego sądowego dr inż. B.B. z dnia [...] (powołanego przez Urząd Celny w B. w sprawie [...]),

dotyczących urządzenia [...] programowo identycznego z urządzeniem przebadanym przez biegłego sądowego W.K. na okoliczność wykazania zręcznościowo-symulacyjnego charakteru gier na urządzeniu [...]. Wnioski wysnute z opinii biegłego B.B. są tożsame z wnioskami zawartymi w opinii autorstwa inż. J.K., prof. dr hab. M.C. oraz ekspertyzy prawnej prof. dr hab. S.P. sporządzonymi na zlecenie strony.

3. opinii technicznej nr [...] opinii biegłego sądowego z zakresu elektroniki mgr inż. Z.K. z dnia [...] (powołanego przez Sąd Rejonowy w W., [...] w sprawie o sygn. akt. [...]) dotyczącej urządzenia [...], którego oprogramowanie jest tożsame z tym, które posiadają urządzenia przebadane przez biegłego W.K. na okoliczność wykazania błędów w opinii biegłego spowodowanych brakiem przeprowadzenia badań oprogramowania, a także na okoliczność zręcznościowo-symulacyjnego charakteru gier na urządzeniach [...],

6. działając na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwracam się o wstrzymanie wykonania tej decyzji, a na wypadek, gdyby organ nie uwzględnił wniosku, na podstawie art. 61 § 3 przywołanej ustawy wnoszę, aby Wojewódzki Sąd Administracyjny przychylił się do niego.

7. zasądzenie od Dyrektora Izby Celnej w S. na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowo administracyjnego - w tym kosztów zastępstwa procesowego, wg norm prawem przepisanych.

W bardzo szczegółowym i bardzo rozbudowanym uzasadnieniu, popartym dziesiątkami orzeczeń sądów administracyjnych, cywilnych, karnych, oraz trybunałów, szeregiem pism i opinii, skarżący uzasadnił swoje zarzuty.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w S. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. z w a ż y ł, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że zgodnie z art.106 § 3 ww. ustawy sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. W skardze złożony został wniosek o przeprowadzenie dowodów opinii i ekspertyz wydanych dla celów dowodowych w innych sprawach administracyjnych, a zdaniem skarżących dotyczących kwestii podobnych do rozstrzyganych w niniejszej sprawie. Sąd uznał, przeprowadzenie tych dowodów za zbędne. Obszerny materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie odnosi się do konkretnych automatów będących przedmiotem zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia, nie zaś do automatów jedynie podobnych. Samo porównanie wszystkich wydanych ekspertyz nie tylko nie wyjaśniłoby jakichkolwiek wątpliwości (należałoby sporządzić kolejne ekspertyzy dotyczące występujących w sprawie automatów), a nadto nadmiernie przedłużyłoby postępowanie sądowe. Ponadto, w ocenie sądu, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy był wystarczający do rozstrzygnięcia sprawy.

Przechodząc do merytorycznej części rozważań na wstępie zauważyć należy, że w rozpatrywanej sprawie znajduje zastosowanie ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 u.g.h. działalność w zakresie gier na automatach może być prowadzona na podstawie udzielonej koncesji na prowadzenie kasyna gry. W rozpatrywanej sprawie oczywistym jest, że cztery automaty stanowiące przedmiot postepowania nie były objęte żadnym koncesją, zezwoleniem ani poświadczeniem rejestracji. Okolicznością bezsporną jest również, że automaty znajdowały się w lokalu gastronomicznym, w którym skarżący prowadził działalność gospodarczą oraz, że były one eksploatowane, tj. prowadzone były na nich gry przez bywalców lokalu.

Kwestią sporną jest natomiast kwalifikacja niniejszego automatu, jako automatu do gier losowych oraz dopuszczalne tryby ustalania takiej kwalifikacji. Innymi słowy odpowiedź na pytanie, czy sporny automat odpowiada wymogom określonym w art. 2 (ust. 3, ust. 5 u.g.h.), a w konsekwencji czy w sprawie powinien mieć zastosowanie art. 89 ust.1 pkt 2 u.g.h. w związku z ust. 2 pkt 2 tej ustawy.

Rozważania nad tak sformułowanym problemem należy rozpocząć od przytoczenia definicji gier losowych oraz wskazania warunków ich urządzania na terenie Polski.

Zgodnie z art. 2 ust. 3 u.g.h., grami na automatach są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których gra zawiera element losowości. Wygraną rzeczową w grach na automatach, zgodnie z art. 2 ust. 4 u.g.h., jest również wygrana polegająca na możliwości przedłużania gry bez konieczności wpłaty stawki za udział w grze, a także możliwość rozpoczęcia nowej gry przez wykorzystanie wygranej rzeczowej uzyskanej w poprzedniej grze. Grami na automatach, stosownie do art. 2 ust. 5 u.g.h., są także gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, organizowane w celach komercyjnych, w których grający nie ma możliwości uzyskania wygranej pieniężnej lub rzeczowej, ale gra ma charakter losowy. Zgodnie z art. 3 u.g.h., urządzanie gier i prowadzenie działalności w zakresie gier losowych, zakładów, zakładów wzajemnych i gier na automatach jest dozwolone wyłącznie na zasadach określonych w ustawie.

Wskazać przy tym należy, że w myśl art. 2 ust. 6 u.g.h., minister właściwy do spraw finansów publicznych rozstrzyga, w drodze decyzji, czy gra jest grą losową, albo grą na automacie w rozumieniu ustawy. W ocenie sądu, za trafne uznać należy stanowisko, że decyzja Ministra Finansów rozstrzygająca, czy gra jest grą na automatach w rozumieniu ustawy, wymagana jest po pierwsze na etapie planowania lub podjęcia realizacji przedsięwzięcia, a postępowanie w sprawie jej wydania inicjowane jest wnioskiem podmiotu realizującego lub planującego realizację przedsięwzięcia, który powziął wątpliwości co do jego charakteru (organ takiej legitymacji nie ma). Po drugie, decyzja taka niezbędna jest zawsze w sytuacji, gdy istnieją wątpliwości co do charakteru urządzanej gry. Wystąpienie takich uzasadnionych wątpliwości, choć nie wyrażone wprost w przytoczonym przepisie, jest w każdym przypadku przesłanką warunkującą konieczność uzyskania decyzji ministra. Jednoznaczne ustalenie w toku postępowania charakteru gier urządzanych na automatach spowodowało, że prawidłowo organy uznały, że załatwienie sprawy w przedmiocie nałożenia na stronę kary nie jest uzależnione od rozstrzygnięcia Ministra Finansów, gdyż organ może dokonać własnej oceny w tym przedmiocie.

Dodać też należy, że w zadaniach Służby Celnej mieści się też wykonywanie całościowej kontroli w wymienionych powyżej dziedzinach, a także - co istotne w realiach rozpatrywanej sprawy - w zakresie przestrzegania przepisów regulujących urządzanie i prowadzenie gier hazardowych. Kontrola ta przebiega w myśl przepisów rozdziału 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (art. 30 ust. 1 pkt 3), a w jej ramach, funkcjonariusze celni są uprawnieni do podjęcia określonych czynności, w tym do przeprowadzania w drodze eksperymentu, doświadczenia lub odtworzenia, możliwości gry m.in. na automacie (art. 32 ust. 1 pkt 13).

W rozpoznawanej sprawie przeprowadzone (niewadliwie) przez organy administracji celnej postępowanie, pozwoliło na ustalenie, że na ujawnionych w trakcie kontroli i zatrzymanych automatach, będących urządzeniami elektromechanicznymi, prowadzone były w celach komercyjnych gry - o wygrane rzeczowe lub pieniężne - zawierające element losowości, co spełniało przesłankę z art. 2 ust. 3 i ust. 5 u.g.h., pozwalającą zakwalifikować urządzane gry, jako gry na automatach.

W toku postępowania organy zebrały i rozpatrzyły materiał dowodowy zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej. Zgodnie z przepisem art. 180 O.p. jako dowód w sprawie należy dopuścić wszystko co nie jest sprzeczne z prawem, a co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy. Prawidłowo zatem organy przed wydaniem rozstrzygnięcia zebrały i rozpatrzyły materiał w postaci, między innymi, protokołu kontroli, protokołu z przeprowadzonego eksperymentu oraz opinii biegłego. W szczególności ta właśnie opinia pozwoliła na ustalenie, ponad wszelką wątpliwość, że automaty zezwalają na gry o charakterze komercyjnym (możliwość gry występuje dopiero po uiszczeniu środków pieniężnych) oraz o charakterze losowym, bowiem układ znaków na automacie jest losowy i nie zależy od zręczności (umiejętności gracza). Samo niezadowolenie strony z opinii biegłego nie może stanowić podstawy do powoływania w sprawie innego biegłego.

Bez wątpienia też, prawidłowo organy uznały, że skarżący był urządzającym gry na automatach. Po pierwsze, automaty znajdowały się w pomieszczeniach, w których prowadził on działalność gastronomiczną. Po drugie, do jego obowiązków należało zapewnienie możliwości funkcjonowania automatów (dostarczanie zasilania) i czuwanie nad prawidłowością działania automatów. Skarżący wreszcie dysponował kluczami do automatów, w miarę potrzeby resetował gry i wypłacał wygrane oraz uzyskiwał z tytułu gier własne dochody. Wszystko to potwierdzają tak ww. dokumenty, jak i zeznania świadków oraz samego skarżącego.

Jednocześnie bez wątpliwości organy celne ustaliły, że strona skarżąca nie posiada koncesji ani zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier hazardowych.

Biorąc pod uwagę prawidłowo ustalony stan faktyczny sprawy oraz przeprowadzoną wykładnię mających w sprawie zastosowanie przepisów prawa materialnego, zasadnie przyjęto, że strona skarżąca urządzała gry w kontrolowanej lokalizacji na automatach, w których gra zawiera element losowości, a zatem spełniających przesłanki art. 2 ust. 3 i ust. 5 u.g.h., bez koncesji i zezwolenia.

W tym stanie rzeczy, wbrew stanowisku skarżącego, stan faktyczny sprawy podlega subsumcji pod normę prawną zawartą w art. 89 ust. 1 pkt 2 oraz art. 89 ust. 2 pkt 2 u.g.h. Stosownie do tych przepisów, karze pieniężnej podlega urządzający gry na automatach poza kasynem gry (art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h.); wysokość kary pieniężnej wymierzanej w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 2 - wynosi 12.000 zł od każdego automatu (art. 89 ust. 2 pkt 2 u.g.h.).

Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27 stycznia 2016 r. w sprawie o sygn. akt II GSK 778/14 (dostępny w internecie) ocena charakteru przepisu art. 89 ust. 1 i ust. 2 ustawy o grach hazardowych, w świetle wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 19 lipca 2012 r. w sprawach połączonych C-213/11, C-214/11 i C217/11 oraz postanowień dyrektywy 98/34/WE, nie uzasadnia stanowiska, że przywołany przepis jest "przepisem technicznym", a ponadto jego związek z art.14 ust. 1 ustawy o grach hazardowych nie ma nierozerwalnego charakteru z uwagi na zasadę ochrony porządku prawnego przed jego naruszeniami, co uzasadnia twierdzenie, że przepis ten realizuje funkcje o charakterze samoistnym.

Ponadto zgodnie z treścią art. 89 ust.1 u.g.h. sąd odniósł się także do różnic pomiędzy pkt 1 i 2 tego artykułu. Stwierdził, że znajdujące się w nich opisy znamion deliktu administracyjnego są różne. Inny rodzajowo jest krąg adresatów ustanowionych w nich unormowań oraz różne są także zakresy niedozwolonego prawem i penalizowanego na gruncie przepisów zachowania. Pkt 1 ust. 1 art. 89 u.g.n. ma szerszy zakres odnosi się bowiem do wszystkich urządzających gry hazardowe bez koncesji lub zezwolenia, bez dokonania zgłoszenia, lub bez wymaganej rejestracji automatu lub urządzenia do gry. W efekcie podmiotem, który może popełnić delikt z art.89 ust.1 pkt 2 u.g.h. jest każdy (osoba fizyczna, osoba prawna, czy jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej), który taką grę na automacie urządza, w niedozwolonym do tego miejscu, tj. poza kasynem gry. I to bez względu na to, czy legitymuje się koncesją na prowadzenie kasyna gry, której nie może uzyskać (art.6 ust.4 u.g.h.). Z powyższego wynika, że przepis art.89 ust.1 pkt 2 u.g.h. jest adresowany do każdego, kto w sposób nim opisany, a więc sprzeczny z ustawą, urządza gry na automatach.

Podobnie orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 grudnia 2015 r. w sprawie sygn. akt II GSK 2037/15 wskazując przy tym, że Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 21 października 2015 r., sygn. akt P 32/12 (DZ.U. z 2015 r., poz.1742), oceniając zgodność art. 89 ust.1 pkt 2 i ust. 2 ustawy o grach hazardowych z art. 107 § 4 K.k.s., nie dostrzegając naruszenia przepisów Konstytucji RP orzekł, że uregulowania zawarte w art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 u.g.h. w zakresie, w jakim zezwalają na wymierzenie kary pieniężnej osobie fizycznej, skazanej uprzednio prawomocnym wyrokiem na karę grzywny za wykroczenie skarbowe z art. 107 § 4 K.k.s. są zgodne z zasadą proporcjonalności – proporcjonalnej reakcji państwa na naruszenie obowiązku wynikającego z przepisu prawa. W uzasadnieniu tego judykatu Trybunał Konstytucyjny wskazał, że art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. statuuje tylko jedną, obiektywną przesłankę wymierzenia kary pieniężnej, tj. urządzanie gry na automatach poza kasynem gry. Równocześnie TK zaaprobował, jako trafne, stanowisko sądów administracyjnych, że urządzającym grę jest każdy podmiot, który organizuje grę hazardową, w tym grę na automacie (art. 4 ust. 2 u.g.h.) bez względu na to, czy obiektywnie jest zdolny do spełnienia jednego z warunków uzyskania koncesji (zezwolenia) w postaci odpowiedniej, ustawowo określonej formy prawnej prowadzonej działalności regulowanej.

Skład sądu orzekający w niniejszej sprawie w całej rozciągłości podziela te stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W rozpatrywanej sprawie nie stwierdzono przesłanek uzasadniających zawieszenie postępowania, o których mowa w art. 125 § 1 ust. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Reasumując należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa. Dyrektor Izby Celnej w S. w sposób wyczerpujący i przekonujący odniósł się do wszystkich zarzutów podniesionych przez stronę skarżącą, a sąd zaprezentowane stanowisko i jego argumentację podziela.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w S., na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę uznając ją za bezzasadną.