Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 3271/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-12-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
6560
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Anna Dumas po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej G. [...] sp. z o.o. z siedzibą w K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 17 lipca 2014 r., sygn. akt I SA/Ke 349/14 w sprawie ze skargi G. [...] sp. z o.o. z siedzibą w K. na interpretację indywidualną Ministra Finansów (organ upoważniony: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi) z dnia 26 lutego 2014 r., nr [...], [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

II FSK 3271/14

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 17 lipca 2014 r., sygn. akt I SA/Ke 349/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w sprawie ze skargi G. [...] sp. z o.o. z siedzibą w K. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 26 lutego 2014 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych odrzucił skargę.

Z uzasadnienia Sądu pierwszej instancji wynika, że pismem z dnia 12 maja 2014 r. skarżąca złożyła ww. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Zgodnie z zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 czerwca 2014 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi (w terminie 7 dni od dnia odebrania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi) poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (odpis z KRS) i uiszczenie wpisu od skargi w wysokości 200 zł. Powyższe wezwania zostały doręczone skarżącej w dniu 26 czerwca 2014 r.

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", podnosząc przy tym, że spółka została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wpłatę wpisu i przedłożenie odpisu KRS w siedmiodniowym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi, zaś wezwanie to zostało przez nią odebrane w dniu 26 czerwca 2014 r., co oznacza, że ostatni dzień terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi przypadał na dzień 4 lipca 2014 r. Spółka w terminie dokonała jedynie opłacenia wpisu od skargi, nie złożyła natomiast dokumentu określającego umocowanie osoby, która skargę podpisała, do reprezentowania strony skarżącej. Tym samym Sąd uznał, że skargę należało odrzucić, gdyż spółka nie uzupełniła jej braków formalnych. W skardze kasacyjnej na to postanowienie spółka zaskarżyła je w całości, zarzucając naruszenie art. 49 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. polegające na ich nieprawidłowym zastosowaniu i bezpodstawnym odrzuceniu skargi skarżącej na ww. interpretację indywidualną, mimo braku uprzedniego wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie osoby, która skargę podpisała, do reprezentowania strony skarżącej. Powołując się na powyższe wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych. W uzasadnieniu, poza okolicznością braku stosownego wezwania, skarżąca podniosła, że z żadnego przepisu prawa nie wynika literalnie aby podmiot strażacy miał obowiązek przedstawiać wydruk z Krajowego Rejestru Sądowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Poza sporem pozostaje okoliczność, iż z art. 29 p.p.s.a. wynika obowiązek określonych podmiotów do wykazania swojego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności. Brak w tym zakresie jest brakiem formalnym, uzupełnianym w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd administracyjny odrzuca skargę w sytuacji, gdy strona nie usunęła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Dokumentem wykazującym umocowanie do działania w imieniu strony skarżącej, jeżeli skargę wnosi osoba fizyczna uprawniona do działania w imieniu osoby prawnej, jest niewątpliwie odpis z rejestru przedsiębiorców KRS. Dokument ten powinien być złożony w oryginale, bądź w odpowiednio poświadczonym odpisie, przy czym poświadczenia mogą dokonać wyłącznie podmioty wskazane w art. 48 § 3 p.p.s.a., to jest: notariusz albo występujący w sprawie pełnomocnik strony będący adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym.

W przedmiotowej sprawie skarżąca wskazuje, że nie została wezwana do złożenia dokumentu określającego umocowanie osoby, która podpisała skargę, do reprezentowania spółki, wezwano ją jedynie do opłacenia wpisu od skargi.

Trzeba wskazać, że stosowne wezwanie zostało spółce doręczone i wynika to – wbrew twierdzeniu strony – z akt sprawy. Na potwierdzeniu odbioru (karta nr 18) w rubryce "Rodzaj przesyłki" widnieje bowiem następująca adnotacja: "zarz. o wpisie + poucz. + braki skargi", zaś z karty nr 12 akt wynika, że stosowne wezwanie zostało przekazane do Biura Podawczego dnia 24 czerwca 2014 r. Z ww. potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłkę zawierającą wskazane pisma strona otrzymała dnia 26 czerwca 2014 r. Tym samym, uznać trzeba, że stosowne wezwanie, oznaczone na potwierdzeniu odbioru jako "braki skargi", zostało spółce doręczone.

Wskazać przy tym należy na rozważania Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w wyroku z dnia 9 lipca 2014 r. (sygn. akt II FSK 2265/12, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – orzeczenia.nsa.gov.pl – zwana dalej: CBOSA), w którym to orzeczeniu podniesiono, że w orzecznictwie nie jest sporna dopuszczalność przesyłania w jednej przesyłce listowej kilku pism, pod warunkiem, iż w momencie odbioru są one traktowane indywidualnie (por. np. postanowienie NSA z 21 maja 2010 r., II FSK 619/10, CBOSA post. SN z 20 kwietnia 2000 r., I CZ 38/00, Biul. SN 2000, nr 5, poz. 15). Dla prawidłowości dokonania w ten sposób doręczenia wymaga się, aby okoliczność ta wynikała z dołączonego do przesyłki potwierdzenia odbioru - powinno to nastąpić poprzez wymienienie na formularzu potwierdzenia odbioru w rubryce "rodzaj przesyłki" pism stanowiących zawartość przesyłki.

Należy również wskazać, że to w interesie odbierającego przesyłkę jest sprawdzenie jej zawartości w chwili odbioru oraz zgłoszenie ewentualnych zastrzeżeń doręczycielowi. Natomiast w sytuacji, kiedy tego nie uczynił, nie ma uzasadnionych podstaw, aby kwestionować prawidłowość doręczenia. Przyjęcie bowiem dopuszczalności kwestionowania po odbiorze przesyłki jej zawartości, przeczyłoby sensowi potwierdzenia odbioru przesyłki. W każdym przypadku odbiorca przesyłki mógłby podnosić, że nie otrzymał żadnego dokumentu lub tylko niektóre z nich, innymi słowy, że odebrał kopertę pustą albo niepełną.

Odnosząc się do twierdzenia skarżącej spółki, zgodnie z którym z żadnego przepisu prawa nie wynika literalnie aby podmiot skarżący miał obowiązek przedstawić wydruk z Krajowego Rejestru Sądowego, podnieść trzeba, że to na stronie, stosownie do treści art. 29 p.p.s.a., spoczywa obowiązek wykazania nie tylko umocowania do działania w imieniu spółki konkretnych osób fizycznych wchodzących w skład organu zarządzającego, ale i sposobu jej reprezentacji w przypadku zarządu wieloosobowego. Sąd natomiast, mimo dostępności do internetowego systemu informacji KRS, nie ma obowiązku poszukiwać takich informacji we własnym zakresie (por. postanowienia NSA: z dnia 17 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FSK 654/14, z dnia 3 września 2013 r., sygn. akt I FSK 650/13; z dnia 13 listopada 2013 r., sygn. akt II OSK 2737/13, CBOSA); nie można również uznać, że są to fakty znane sądowi z urzędu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 orzekł, jak w sentencji.