Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 420/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-04-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6090 Budownictwo wodne, pozwolenie wodnoprawne
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 27 kwietnia 2018 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. P. i L. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 stycznia 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 3116/17 odrzucające sprzeciw E. P. i L. P. od decyzji Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Warszawie z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 3116/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Warszawie odrzucił sprzeciw E. P. i L. P. od decyzji Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej (DRZGW) w Warszawie z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego.

W uzasadnieniu postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżący wnieśli sprzeciw od decyzji DRZGW w Warszawie w przedmiocie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego.

Zarządzeniem z dnia 28 listopada 2017 r. Przewodniczący Wydziału IV WSA w Warszawie wezwał wnoszących sprzeciw do uzupełnienia braków fiskalnych sprzeciwu, w terminie siedmiu dni pod rygorem jego odrzucenia, poprzez uiszczenie solidarnie wpisu sądowego od wniesionego sprzeciwu w kwocie 200,00 zł.

Powyższe wezwania, po dwukrotnym awizowaniu w dniach 11 i 19 grudnia 2017 r. zostały zwrócone do tego sądu z adnotacją: "zwrot do nadawcy, nie podjęto w terminie". W związku z powyższym wezwania zostały uznane za skutecznie doręczone z dniem 27 grudnia 2017 r. Ostatni dzień terminu do uiszczenia wpisu sądowego przypadł na dzień 3 stycznia 2018 r. Po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych ustalono, że do dnia 11 stycznia 2018 r. nie została uiszczona kwota należna z tytułu wpisu sądowego od sprzeciwu.

Wskazując na powyższe sąd pierwszej instancji stwierdził, że z uwagi na to, iż wnoszący sprzeciw – E. i L. P. nie uiścili wymaganego wpisu sądowego, co potwierdza znajdująca się w aktach sprawy adnotacja poczyniona na karcie 19 akt sądowych, z której wynika, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy, wobec powyższego, na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm., Ppsa) w zw. z art. 64b § 1 tej ustawy, był zobowiązany orzec o jego odrzuceniu.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli skarżący, podnosząc że nie otrzymali przedmiotowego wezwania, wskazując na możliwy błąd listonosza.

Następnie pismem z dnia 19 lutego 2018 r. skarżący doprecyzowali, że wcześniejsze pismo ma na celu działanie dwutorowe, tj. zażalenie na postanowienie i wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia wpisu.

Postanowieniem z dnia 2 marca 2018 r. WSA w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od sprzeciwu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie na postanowienie w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu od decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 64b § 1 Ppsa do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Przepis art. 230 § 1 Ppsa ustanawia ogólną zasadę, że wniesione pismo podlega opłacie. Na tej podstawie skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu od wniesionego przez nich sprzeciwu od decyzji.

Jednocześnie zgodnie z art. 220 § 3 Ppsa - skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Skarżący wnieśli sprzeciw, zostali wezwani – na adres wskazany w sprzeciwie od decyzji – o uiszczenie wpisu od niego, czego nie uczynili. Bez wątpienia zatem przepis wyżej wskazany miał zastosowanie w sprawie. Sądu pierwszej instancji nie obciąża kwestia wadliwego – zdaniem wnoszących sprzeciw – działania listonosza, stwierdzenie to ma zresztą charakter wyłącznie oświadczenia żalących się. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego sąd pierwszej instancji zastosował prawidłowo art. 220 § 3 w zw. z art. 64b § 1 Ppsa.

Argumenty podniesione w zażaleniu na postanowienie w zakresie odrzucenia nieopłaconego sprzeciwu nie mogą zostać rozpatrzone na tym etapie postępowania. Obecnie istotne jest, że skarżący zobowiązani byli sprzeciw opłacić, czego nie uczynili. Nieopłacony sprzeciw musiał zatem podlegać odrzuceniu.

Skarżący wnieśli w zażaleniu również o przywrócenie terminu do dokonania czynności, czyli wniesienia opłaty. Ta kwestia została już przez sąd rozpatrzona w postępowaniu w zakresie przywrócenia terminu do dokonania czynności. WSA w Warszawie w postanowieniu z dnia 2 marca 2018 r., IV SA/Wa 3116/17, postanowił o odmowie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od sprzeciwu.

Niniejsze postępowanie dotyczy tylko formalnego odrzucenia nieopłaconego sprzeciwu.

Z wymienionych powodów oraz na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.