Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 613/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2008-01-25 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Odmówiono wstrzymania wykonania  decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Marcin Miemiec po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2008 r., na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia należności wynikających z długu celnego, określenia podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Skarżący w skardze z dnia [...] wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniając swój wniosek szczególnie ważnym interesem oraz wskazując na brak wolnych środków finansowych pozwalających na uiszczenie ustalonych w decyzji należności celnych i podatkowych. Skarżący wyjaśnił, że jest osobą młodą, ma 23 lata, utrzymuje się z prac dorywczych i dzięki pomocy rodziców, którzy mają na utrzymaniu także dwójkę jego rodzeństwa. Ponadto poinformował, że jedynym źródłem utrzymania rodziny jest dochód ojca w kwocie 1.355,53 zł. Skarżący wskazał także, że ustalona kwota należności celnych i podatkowych (13.449 zł) przekracza jego możliwości finansowe, a natychmiastowa wykonalność zaskarżonej decyzji może spowodować przez stronę utratę płynności finansowej i stanowić będzie poważne zagrożenie dla bytu materialnego strony i jej rodziny, bo tylko wysiłkiem całej rodziny istnieje możliwość podjęcia próby choćby częściowej spłaty ustalonych w niniejszym postępowaniu należności celnych i podatkowych.

Zarządzeniem z dnia [...] wezwano skarżącego do udokumentowania niebezpieczeństwa powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w szczególności przez: wskazanie osób z którymi prowadzi wspólne gospodarstwo domowe; przedłożenie zaświadczenia o zarobkach osób, z którymi prowadzi wspólne gospodarstwo domowe; przedłożenie zaświadczenia o zarobkach rodziców lub o zarejestrowaniu w urzędzie pracy jako osoby bezrobotne z prawem lub bez prawa do zasiłku – jeżeli rodzice są bezrobotni; przedłożenie zaświadczenia o zarejestrowaniu skarżącego w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna z prawem lub bez prawa do zasiłku – jeżeli skarżący jest bezrobotny; wskazanie wysokości dochodów uzyskiwanych z prac dorywczych; przedłożenie wyciągów z posiadanych przez skarżącego i osób, z którymi prowadzi wspólne gospodarstwo domowe, rachunków bankowych za ostatnie trzy miesiące; informacji, czy skarżący korzysta z pomocy społecznej i innych form wsparcia państwowego. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący wskazał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z ojcem i matką. Podał, że miesięczne wynagrodzenie ojca wynosi 1.300 zł brutto (pomimo wezwania nie przedstawił jednak zaświadczenia o zarobkach ojca). Ponadto wskazał, że on i jego matka są zarejestrowani w urzędzie pracy bez prawa do zasiłku, na dowód

Sygn. akt III SA/Wr 613/07

czego dołączył zaświadczenia z Powiatowego Urzędu Pracy w Z. i nie korzystają z pomocy społecznej i innych form wsparcia państwowego. Skarżący oświadczył także, iż ani on, ani członkowie jego rodziny nie mają rachunków bankowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 tej samej ustawy, Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja administracyjna korzysta z domniemania zgodności z prawem i podlega wykonaniu.

Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym m.in. w postanowieniu NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. (sygn. akt GZ 138/2004), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji – zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. – jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taki uszczerbek (majątkowy lub niemajątkowy), który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego surogat w postaci sumy pieniężnej nie przedstawiałby znaczenia dla skarżącego, albo gdyby zachodziło zagrożenie życia lub zdrowia. W ocenie Sądu, wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje – w tym kontekście – na

Sygn. akt III SA/Wr 613/07

uwzględnienie. Okoliczności przedstawione na poparcie wniosku nie wskazują bowiem na spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. W zasadzie ograniczono się wyłącznie do wywodu, że zapłata ustalonych w postępowaniu celnym należności, znacznie przekracza możliwości strony. Pomimo wezwania Sądu skarżący nie wskazał wysokości dochodów uzyskiwanych przez niego z prac dorywczych, nie przedstawił też zaświadczenia o zarobkach ojca.

W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie wniosku powinno bowiem uwzględniać wszystkie konkretne okoliczności pozwalające przyjąć, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej wnioskodawcy. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA: z dnia 30 listopada 2004 r., GZ 120/04 i z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04).

Uwzględniając wszystkie naprowadzone okoliczności, należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie jest to tym bardziej uzasadnione, że przedmiotem sporu są świadczenia pieniężne, a więc z istoty swej odwracalne. Dlatego, w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji strona nie poniesie szkody albowiem nastąpi wówczas zwrot należności.

Godzi się na koniec podkreślić, iż – zgodnie z art. 61 § 4 p.p.s.a. – niniejsze postanowienie sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie, w razie zmiany okoliczności. Wobec tego, w przypadku wykazania przez skarżącego, iż w rozpoznawanej sprawie zachodzą wcześniej wskazane przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd ponownie rozważy przedmiotową kwestię.

Z tych względów – na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a – Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.