Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 366/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2021-09-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145, art. 153, art. 200, art. 205, art. 210
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 7, art. 77
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 86, art. 92, art. 93, art. 94, art. 359
journal: Dz.U. 2018 poz 1668
law: Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Czeluśniak Sędziowie: Sędzia WSA Hanna Knysiak-Sudyka (spr.) Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 września 2021 r. sprawy ze skargi Ł. Z. na decyzję Rektora [...] Akademii [...] z dnia 7 grudnia 2020 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium rektora za wyróżniające wyniki w nauce 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Rektora [...] Akademii [...] na rzecz Ł. Z. kwotę 200 zł (dwieście) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Rektor Akademii [...] decyzją z dnia 7 grudnia 2020 r. znak [...] wydaną na podstawie art. 86 ust. 1 pkt 4 i ust. 2, art. 91, art. 92 ust. 1 i art. 93 ust. 1-3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2020 r. poz. 85 ze zm.), §§ 32-43 "Regulaminu świadczeń dla studentów Akademii [...]" stanowiącego załącznik do zarządzenia Rektora Akademii [...] z dnia 1 lipca 2019 r. Nr [....] ze zm. w związku z art. 104 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.) odmówił przyznania skarżącemu Ł. Z. (nr albumu: [...]; Rok studiów: V; Forma studiów: studia niestacjonarne; poziom studiów studia jednolite magisterskie; kierunek studiów: Prawo) stypendium rektora za wyróżniające wyniki w nauce na okres roku akademickiego 2020/2021.

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Skarżący w dniu 20 listopada 2020 r. złożył wniosek do rektora z prośbą o przyznanie stypendium rektora za wyróżniające wyniki w nauce. Student dołączył do wniosku oświadczenie o braku przeszkód do otrzymywania świadczeń dla studentów.

Organ wskazał, że zgodnie z § 5 ust. 1 "Regulaminu świadczeń dla studentów Akademii [...]" stanowiącego załącznik do zarządzenia Rektora Akademii [...] z dnia 1 lipca 2019 r. Nr [...] ze zm.: "Świadczenia przysługują na studiach pierwszego stopnia, studiach drugiego stopnia i jednolitych magisterskich, jednak nie dłużej niż przez okres 6 lat od rozpoczęcia przez studenta pierwszych studiów".

Student w oświadczeniu o braku przeszkód do otrzymywania świadczeń dla studentów oświadczył, że pierwsze studia po złożeniu egzaminu maturalnego rozpoczął 1 października 2010 r.

Ponadto student oświadczył, że do dnia złożenia wniosku studiował na następujących kierunkach studiów:

• Elektronika i Telekomunikacja (studia pierwszego stopnia) w Akademii [...];

• Rachunkowość i Finanse (studia pierwszego stopnia) w Uniwersytecie [...];

• Ratownictwo medyczne (studia pierwszego stopnia) w Wyższej Szkole Medycznej.

Skarżący w roku akademickim 2019/2020 składał wniosek o przyznanie stypendium rektora za wyróżniające wyniki w nauce, dołączając do wniosku skany zaświadczeń potwierdzające studiowane przez niego okresy (przesłane drogą elektroniczną w dniu 18 listopada 2019 roku):

• Elektronika i Telekomunikacja (studia pierwszego stopnia) w Akademii - od dnia 1.10.2010 do dnia 30.09.2011;

• Rachunkowość i Finanse (studia pierwszego stopnia) w Uniwersytecie od dnia 1.10.2011 do dnia 29.11.2011;

oraz skan dyplomu ukończenia studiów pierwszego stopnia w Wyższej Szkole Medycznej - data uzyskania tytułu licencjata to 8 lipca 2015 roku.

Oryginały zaświadczeń skarżący dostarczył do wglądu do dziekanatu w dniu 23 listopada 2019 roku. Z informacji uzyskanych z ogólnopolskiego wykazu studentów POL-on wynika, że skarżący rozpoczął studia w Wyższej Szkole Medycznej 1 października 2012 roku. Od 1 października 2016 roku skarżący rozpoczął studia na kierunku prawo (studia jednolite magisterskie) w [...] Akademii [...].

Na podstawie złożonej przez niego dokumentacji w 2019 roku oraz informacji uzyskanych z ogólnopolskiego wykazu studentów POL-on wynika, że skarżącemu łączny okres studiowania przekracza 6 lat (72 miesiące), tj.

• Elektronika i Telekomunikacja (studia pierwszego stopnia) w Akademii [...] - od dnia 1.10.2010r. do dnia 30.09.2011 r. - 12 miesięcy;

• Rachunkowość i Finanse (studia pierwszego stopnia) w Uniwersytecie od dnia 1.10.2011 r. do dnia 29.11.2011 r. - 2 miesiące;

• Ratownictwo medyczne (studia pierwszego stopnia) w Wyższej Szkole Medycznej w Sosnowcu - od dnia 1.10.2012r. do dnia 8.07.2015 r. - 34 miesiące;

• Prawo (studia jednolite magisterskie) w Akademii [...] - w okresie od 1.10.2016 do 30.09.2020 - 48 miesięcy (studia są kontynuowane w roku akademickim 2020/2021).

Wobec powyższego na dzień rozpoczęcia roku akademickiego 2020/2021 (tj. 1 października 2020 roku) łączny okres studiowania przez skarżącego wynosi 96 miesięcy.

Zgodnie z art. 93 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2020 r. poz. 85 ze zm.) "Świadczenia, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1-4 i art. 359 ust. 1 przysługują na studiach pierwszego stopnia, studiach drugiego stopnia i jednolitych studiach magisterskich, jednak nie dłużej niż przez okres 6 lat".

Zgodnie z zamieszczoną na stronie internetowej interpretacją Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego dotyczącą zasad ubiegania się o świadczenia przez studentów od 1 października 2020 roku: "Świadczenia przysługują na studiach pierwszego stopnia, studiach drugiego stopnia i jednolitych studiach magisterskich, jednak nie dłużej niż przez okres 6 lat. W opinii Ministerstwa oznacza to łączny okres (nieprzekraczający 6 lat kalendarzowych, tj. 72 miesięcy), w którym danej osobie przysługuje możliwość ubiegania się o świadczenia w ramach studiów - niezależnie od ich rodzaju i długości trwania, jak też uczelni, na których są odbywane. Tym samym dla biegu tego okresu nie ma znaczenia, czy student występuje o świadczenia oraz czy je pobiera. 6-Ietni okres przysługiwania świadczeń rozpoczyna się w momencie podjęcia studiów i nabycia praw studenta po raz pierwszy (na pierwszym kierunku studiów), co następuje z chwilą złożenia ślubowania. Termin ten biegnie również wówczas, gdy osoba znajduje się na urlopie od zajęć, ale pozostaje na studiach. W przypadku przerwania studiów (skreślenia z listy studentów) i ponownego ich podjęcia, liczenie wskazanego okresu powinno być kontynuowane, a nie rozpoczynać się od nowa. Podobnie w przypadku ukończenia studiów pierwszego stopnia i podjęcia studiów drugiego stopnia lub jednolitych studiów magisterskich, sumują się wyłącznie okresy studiowania na tych studiach, natomiast przerwę pomiędzy tymi studiami wyłącza się. Do 6-cio letniego okresu przysługiwania świadczeń wlicza się także okresy studiowania sprzed wejścia w życie ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (tj. sprzed 1 października 2018 r.)."

W związku z przekroczeniem 6-cio letniego okresu przysługiwania świadczeń przez skarżącego wydanie pozytywnej decyzji o przyznaniu stypendium rektora za wyróżniające wyniki w nauce na okres roku akademickiego 2020/2021 nie jest możliwe.

Na powyższą decyzję wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżący Ł. Z. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a to:

art. 93 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce poprzez jego błędną wykładnię, w której uznano, że pojęcie "przysługiwanie świadczeń" jest tożsame z pojęciem "przysługiwania statusu studenta", podczas gdy z właściwej wykładni przepisu wynika, że pojęcie "przysługiwania świadczeń" należy odnosić do świadczenia, które zostało przyznane po spełnieniu wszystkich kryteriów;

art. 95 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce poprzez niezgodne z ustawowym upoważnieniem wprowadzenie przepisu § 5 ust. 1 Regulaminu świadczeń dla studentów Akademii [...] oraz wzorów wniosków i niektórych zaświadczeń i oświadczeń wymaganych w postępowaniu o przyznanie świadczeń dla studentów z funduszu stypendialnego, który nie określa szczegółowego kryterium bądź trybu przyznawania świadczeń stypendialnych, lecz stanowi samoistne dodatkowe kryterium wprowadzone przez Rektora, będące warunkiem przyznania świadczenia;

II. naruszenie innych przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy w postaci:

- art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niedokonanie ustaleń dotyczących okresów pobierania przez skarżącego świadczeń istotnych dla ustalenia przysługiwania prawa

do stypendium za wyróżniające wyniki w nauce.

Zdaniem skarżącego Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego przyjęło niewłaściwą interpretację, w interpretacji zamieszczonej 7 października 2019 r. na oficjalnej stronie internetowej Ministerstwa, na co wprost powołuje się Rektor w uzasadnieniu decyzji. Skarżący wskazał, że interpretacja Ministerstwa jest tylko wskazówką i nie ma charakteru normatywnego, zwłaszcza gdy jest wywodzona wbrew brzmieniu przepisu.

Ponadto powyższa wykładnia nie znajduje odzwierciedlenia w treści uzasadnienia projektu ustawy, w którym wskazano, iż "realizując cel wynikający art. 70 ust. 4 Konstytucji RP, w projekcie ustawy zawarto regulacje pozwalające na pobieranie stypendiów i zapomóg do momentu uzyskania wykształcenia wyższego, ale nie dłużej niż przez 6 lat". Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego, wbrew wykładni językowej przepisu jak i samego uzasadnienia projektu ustawy wydało interpretację contra legem.

Zdaniem skarżącego dokonując właściwej wykładni omawianego przepisu należy stosować wykładnię językową, z której wynika, że do ustalenia prawa do otrzymywania świadczenia stypendialnego bez znaczenia pozostaje okres trwania studiów, lecz istotny jest okres rzeczywistego pobierania świadczeń określonych w art. 86 ust. 1 pkt 1-4 i art. 359 ust. 1 powoływanej ustawy. W uzasadnieniu decyzji z dnia 7 grudnia 2020 r. Rektor odwołał się jedynie do interpretacji ministerialnej.

Kolejnym uchybieniem jest zdaniem skarżącego oparcie decyzji odmownej na podstawie Zarządzenia Rektora Akademii [...] nr 20/2019 dn. 01.07.2019 r. w sprawie Regulaminu świadczeń dla studentów Akademii [...] oraz wzorów wniosków i niektórych zaświadczeń i oświadczeń wymaganych w postępowaniu o przyznanie świadczeń dla studentów z. funduszu stypendialnego. Załącznikiem do przedmiotowego zarządzenia jest Regulamin świadczeń dla studentów Akademii (dalej: Regulamin).

W § 5 ust. 1 Regulaminu wprowadzono ograniczenie, a treść powyższego przepisu została zmodyfikowana względem przepisu ustawy poprzez dodanie wyrażenia "od rozpoczęcia przez studenta pierwszych studiów". Tak skonstruowany przepis wprowadza pozaustawowe ograniczenie prawa do świadczenia stypendialnego odnoszące się do okresu studiowania, a nie okresu pobierania świadczenia.

Podstawą prawną wydania Regulaminu jest art. 95 ustawy prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Tymczasem poprzez uzupełnienie § 5 ust 1 Regulaminu in fine wyrażeniem "od rozpoczęcia przez studenta pierwszych studiów" diametralnie zmieniony został sens przepisu art. 93 ust. 2 pkt 1. Taka modyfikacja nie może zostać uznana za uszczegółowienie (do czego Rektor jest uprawniony), lecz za zmianę istotną, która nie ma oparcia w ustawie.

Skarżący podkreślił, że z orzecznictwa jednoznacznie wynika, że wewnętrzne akty uczelni wyższej nie mogą wykraczać poza przepis ustawy. Tymczasem sytuacja taka miała miejsce w § 1 ust. 1 Regulaminu wydanego przez Rektora Akademia [...]. Można przypuszczać, że wprowadzając ten zapis zamiarem Rektora było doprecyzowanie przepisu ustawy zgodnie z interpretacją ministerialną. Zamiast jednak doprecyzować, Rektor ustanowił ograniczenie, które nie jest dopuszczalne na podstawie ustawowego upoważnienia. Widoczne jest to w uzasadnieniu kwestionowanej decyzji - Rektor swoją argumentację opiera nie tylko na treści ustawy (art. 93 ust. 2 pkt 1), lecz również na brzmieniu Regulaminu. Jednakże przepisy te powinny być zbieżne. Gdyby tak było, to nie zaszłaby konieczność odwoływania się zarówno do treści ustawy, jak i Regulaminu. Przyjmując jednak, że Regulamin nie oddaje brzmienia przepisów ustawy, to stwierdzić trzeba, że Rektor wyszedł poza swoje ustawowe kompetencje.

Odnosząc się do zarzutu II skarżący wskazał, że doszło do naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 7 kpa w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. Rektor wydając decyzję nie podjął wszelkich czynności, które mają znaczenie dla przyznania świadczenia stypendialnego. W uzasadnieniu podniesiono tylko te kwestie i okoliczności, które według Rektora stanowią negatywne przesłanki przyznania świadczenia stypendialnego, tj. w szczególności zebrano oraz przedstawiono informacje o okresie studiowania. Natomiast obowiązkiem organu administracji publicznej jest zebranie całego materiału dowodowego - w tym również w zakresie przesłanek, które zostały przez skarżącego spełnione celem uzyskania stypendium za wyróżniające wyniki w nauce. Rektor w decyzji nie odniósł się, czy w pozostałym zakresie, tj. poza wyinterpretowaną przez niego przesłanką dotyczącą okresu trwania studiów, skarżący spełnił pozostałe kryteria, w szczególności czy osiągnął wymaganą średnią do uzyskania stypendium. Ponadto, z uwagi na podniesioną w odwołaniu kwestię interpretacji wykładni przepisu art. 93 ust. 2 pkt 1, Rektor niezależnie od własnej interpretacji powinien zebrać materiał dotyczący okresu otrzymywanych przez skarżącego świadczeń określonych w art. 86 ust 1 pkt 1 - 4 ustawy, a odzwierciedlenie tego winno zostać zamieszczone w uzasadnieniu decyzji. Przy uznaniu, że właściwą wykładnią przepisu art. 93 ust. 2 pkt 1 ustawy jest wskazana przez skarżącego interpretacja, niezbędnym jest zebranie oraz powołanie się na dane dotyczące okresu pobierania przez skarżącego świadczeń stypendialnych.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona, gdyż zdaniem Sądu istotne w niniejszej sprawie jest, ile lat skarżący pobierał stypendium, a nie ile lat skarżący studiował.

W zakresie interpretacji kluczowego dla sprawy art. 93 ust. 2 pkt 1 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce orzekały sądy administracyjne (o czym poniżej), w tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (por. wyrok z 14 listopada 2020 r., III SA/Kr 638/20), które to stanowisko orzekający w niniejszej sprawie Sąd w całości podziela. Z przyczyn wskazanych poniżej prezentuje tożsamą argumentację.

Powołany wyżej przepis stanowi, że świadczenia, o których mowa w art. 86 ust. 1 pkt 1-4 i art. 359 ust. 1 przysługują na studiach pierwszego stopnia, studiach drugiego stopnia i jednolitych studiach magisterskich, jednak nie dłużej niż przez okres 6 lat.

Organ wydając decyzję w sprawie dokonał interpretacji powołanego przepisu w ten sposób, że uznał za kluczowy jest okres, w jakim skarżący posiadał status studenta, ustalając tym samym, że na moment złożenia wniosku o przyznanie stypendium skarżący posiadał status studenta przez okres dłuższy niż 6 lat akademickich. O zaistnieniu negatywnej przesłanki przyznania stypendium, zdaniem organu, decydował zatem wyłącznie okres studiowania.

Sąd nie podziela takiego zapatrywania, zarazem opowiadając się za stanowiskiem wyrażanym w kształtującej się obecnie linii orzeczniczej wojewódzkich sądów administracyjnych, zgodnie z którym zastosowane na gruncie ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce pojęcie "przysługiwania świadczenia" nie jest tożsame z pojęciem "przysługiwania statusu studenta" (por. m.in. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 18 czerwca 2020 r., II SA/Go 155/20; wyrok WSA w Szczecinie z 10 czerwca 2020 r., II SA/Sz 222/20, wyrok WSA w Kielcach z 23 września 2020 r., II SA/Ke 356/20). W powyższym zakresie Sąd w pełni podziela argumentację przedstawioną w wyżej wymienionych orzeczeniach oraz powołane w nich stanowisko K. Leweckiego w artykule "Wykładnia nowego ograniczenia w przyznawaniu stypendiów dla studentów" (Doradztwo Podatkowe - Biuletyn Instytutu Studiów Podatkowych 2020/1/57-62), zgodnie z którym pojęcie "przysługuje", wobec braku definicji ustawowej, należy odczytywać zgodnie z jego rozumieniem w języku potocznym i odnosić do świadczeń, które zostały przyznane po spełnieniu wszystkich kryteriów. W związku z tym nie można podzielić poglądu, że dla biegu okresu, w którym można otrzymać stypendium nie ma znaczenia, czy student występuje o świadczenia oraz czy je pobiera. Sam status studenta nie powoduje powstania uprawnienia dla uzyskania danego stypendium. Stypendium to "przysługuje" konkretnej osobie dopiero po spełnieniu określonych warunków, do których zalicza się posiadanie statusu studenta, wyrażenie woli ubiegania się o pomoc oraz spełnienie dodatkowych wymagań przewidzianych dla świadczeń danej kategorii. Powyższa wykładnia znajduje nadto odzwierciedlenie w treści uzasadnienia projektu ustawy, w którym wskazano, iż "realizując cel wynikający z art. 70 ust. 4 Konstytucji RP, w projekcie ustawy zawarto regulacje pozwalające na pobieranie (podkreślenie orzekającego Sądu) stypendiów i zapomóg do momentu uzyskania wykształcenia wyższego, ale nie dłużej niż przez 6 lat". Sześcioletni okres o którym mowa w art. 93 ust. 2 pkt 1 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce powiązano zatem bezpośrednio z pobieraniem świadczenia, a nie z posiadaniem statusu studenta przez osobę ubiegającą się o jedną z form pomocy materialnej. Równocześnie należy zauważyć, że w ustawie Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce nie zawarto przepisu ograniczającego lub wyłączającego prawo do świadczeń ze względu na posiadanie statusu studenta przez okres dłuższy niż sześć lat. Sytuacje, w których studentowi nie przysługuje prawo do stypendium lub kiedy wygasa decyzja o przyznaniu świadczenia, zostały wyczerpująco uregulowane w przepisach art. 93 ust. 2 pkt 2 oraz art. 94 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, przy czym żadna z tych regulacji nie wiąże prawa do stypendium z nadmiernie długim okresem studiowania (por. wyrok WSA w Szczecinie z 10 czerwca 2020 r. sygn. II SA/Sz 222/20).

Ponadto należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 92 ust. 1 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce stypendia są przyznawane na semestr albo na rok akademicki i wypłacane co miesiąc przez okres do 10 miesięcy w roku. Rok akademicki trwa pięć szóstych roku kalendarzowego, student nie ma prawa do otrzymania żadnych świadczeń przez jedną szóstą roku. W konsekwencji nie można uznać, że prawo do świadczeń przysługuje mu przez cały rok kalendarzowy. W każdym roku maksymalny upływ okresu to 10 miesięcy. Ustawodawca nie posłużył się pojęciem roku akademickiego, tylko kalendarzowego, co należy uznać za zabieg świadomy (por. wyrok WSA w Olsztynie z 28 lipca 2020 r., II SA/Ol 107/20, wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 18 czerwca 2020 r. II SA/Go 155/20).

Z art. 93 ust. 2 pkt 1 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce w zw. z art. 93 ust. 2 pkt 2 oraz art. 94 powołanej ustawy wynika zatem, że świadczenia przysługują nie dłużej niż przez okres sześciu lat, a nie w okresie 6 lat od rozpoczęcia studiów. Dlatego sposób obliczania 6-letniego okresu, w którym student może pobierać stypendium, winien być odniesiony do okresu, kiedy studentowi świadczenie rzeczywiście przysługiwało, tj. gdy student stypendium pobierał lub spełniał przesłanki do pobierania danego stypendium.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że organy do sześcioletniego okresu, o którym mowa w art. 93 ust. 2 pkt 1 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce wliczyły cały okres studiowania przez skarżącego, nie rozważając, czy rzeczywiście świadczenie to skarżącemu przysługiwało w rozumieniu wyżej wskazanym. W konsekwencji powyższego przyjęcie, że wspomniany sześcioletni okres upłynął, a tym samym odmowa przyznania skarżącemu stypendium była uzasadniona, nie zasługuje na akceptację.

Wobec powyższego Sąd uznał, że zaskarżona decyzja dotknięta jest mającym wpływ na wynik sprawy naruszeniem prawa materialnego, tj. art. 93 ust. 2 pkt 1 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce przez błędną jego wykładnię. Konsekwencją wymienionego uchybienia było ponadto naruszenie przepisów postępowania w zakresie gromadzenia i oceny materiału dowodowego, to jest art. 7 i 77 § 1 k.p.a., poprzez niedokonanie ustaleń dotyczących okresów pobierania przez skarżącego świadczeń istotnych dla ustalenia przysługiwania prawa do stypendium. Powyższe względy uzasadniały uchylenie zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; powoływanej jako "p.p.s.a". Ponownie rozpoznając sprawę organ uwzględni powyższą ocenę prawną, którą jest związany na mocy art. 153 p.p.s.a.

Skarga została uwzględniona Sąd, zatem na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 w zw. z art. 210 § 2 p.p.s.a. Sąd zasądził od organu na rzecz skarżącego poniesione przez niego koszty postępowania, które sprowadzają się do wpisu od skargi uiszczonego w wysokości 200 zł zgodnie z § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.).