Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1587/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-02-11 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Aneta Żak po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie uznania za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w [...].


UZASADNIENIE

W związku z zamiarem złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 listopada 2013 r. oddalającego skargę J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] kwietnia 2013 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie uznania za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych, skarżący wystąpił z wnioskami o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Wnioskodawca podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, a majątek w postaci mieszkania o pow. [...] m2 przepisał na rzecz córki. Skarżący oświadczył, że okresowo (tj. od 1 lipca 2013 r. do 1 lipca 2015 r.) zawiesił wykonywanie działalności gospodarczej (wypis z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej – k. 61) i aktualnie utrzymuje się z pracy dorywczej. Skarżący nie ujawnił wysokości dochodów osiąganych z tego tytułu.

Mając powyższe na uwadze należało zważyć, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje wówczas, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Wniosek skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata zasługuje na uwzględnienie, gdyż skarżący spełnia warunek z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Wnioskodawca jest dłużnikiem alimentacyjnym, prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie posiada majątku oraz stałego źródła dochodu i utrzymuje się ze środków pozyskiwanych z wykonywanych sporadycznie prac dorywczych. We wniosku o prawo pomocy wnioskodawca nie podał wysokości uzyskiwanych w ten sposób dochodów, jednakże powyższy brak nie doprowadził do odmowy ustanowienia adwokata, gdyż w tym zakresie referendarz sądowy uwzględnił oświadczenia złożone przez stronę w piśmie z dnia 2 sierpnia 2013 r. na potrzeby rozstrzygnięcia w przedmiocie przyznania prawa pomocy w sprawie prowadzonej pod sygn. akt I SA/Wa 57/13. W postępowaniu tym skarżący wystąpił z wnioskiem o prawo pomocy zawierającym informacje zbieżne z informacjami złożonymi w obecnie rozpoznawanym wniosku, w związku z czym wezwany został do udzielenia dodatkowych informacji odnoszących się do swojej sytuacji finansowej. W odpowiedzi na wezwanie, w piśmie z dnia 2 sierpnia 2013 r., J. K. oświadczył, że utrzymuje się dzięki wsparciu rodziny, znajomych i osób trzecich udzielających mu pomocy w naturze, a także dzięki środkom w trudnej do sprecyzowania wysokości, czerpanym z wykonywanych sporadycznie prac dorywczych. Mając zatem na uwadze, że skarżący przy zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych posiłkuje się pomocą nie tylko rodziny, ale także osób trzecich, przy czym wsparcie to polega również na świadczeniach udzielanych w naturze należało stwierdzić, że skarżący nie posiada środków na pokrycie kosztów działania w sprawie profesjonalnego pełnomocnika procesowego.

Zakresem rozstrzygnięcia nie został objęty wniosek skarżącego o zwolnienie go od kosztów sądowych, gdyż z uwagi na przedmiot sprawy skarżący zwolniony jest z obowiązku uiszczenia tych kosztów z mocy ustawy (art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a.).

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.