Wyrok WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 457/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2009-11-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Stwierdzono niezgodność z prawem  zaskarżonego aktu
Zasądzono zwrot kosztów postępowania
Powołane przepisy: article: art. 30c ust. 3 pkt 1
journal: Dz.U. 2006 nr 227 poz 1658
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Kuczyńska Sędziowie: Sędzia WSA Grzegorz Gocki (spr.) Sędzia WSA Anna Wójcik Protokolant st. sekretarz sądowy Joanna Zamojska – Jaszczyk po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 10 listopada 2009r. sprawy ze skargi M.U. na ocenę projektu Zarządu Województwa Opolskiego z dnia 29 września 2009r., nr DPO.VIII.AP.02182-1-45/09 w przedmiocie dofinansowania wniosku złożonego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Opolskiego na lata 2007-2013 I. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje do ponownego rozpatrzenia II. zasądza od Zarządu Województwa Opolskiego na rzecz skarżącego kwotę 200,00 zł (dwieście złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 08.07.2009 r. M. U. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą A M. U. wystąpił do Opolskiego Centrum Rozwoju Gospodarki - Instytucji Pośredniczącej II stopnia (zwanej dalej OCRG) o dofinansowanie projektu pn. Uruchomienie usługi obróbki drewna.

W ramach przeprowadzonej oceny formalnej wniosku, w związku ze stwierdzeniem licznych uchybień/braków, pismem z dnia 03.08.2009 r. OCRG zwróciło się do wnioskodawcy o dostarczenie, w ciągu trzech dni roboczych od dnia otrzymania pisma, skorygowanego wniosku i brakujących załączników. Jak wynikało z przekazanych Instytucji Zarządzającej dokumentów firmy kurierskiej UPS, doręczającej przedmiotowe pismo, wnioskodawca otrzymał je w dniu 04.08.2009r. W dniu 07.08.2009 r. przedłożony został przez wnioskodawcę skorygowany wniosek wraz z załącznikami, jednakże ze sporządzonego przez OCRG w tym samym dniu dokumentu pn. Potwierdzenie nieprzyjęcia wniosku o dofinansowanie projektu 2 Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Wojewódzka Opolskiego na lata 2007 - 2013 wynikało, iż wniosek ten nie został przyjęty z powodu oznaczonego jako: Struktura pliku XML, zawierającego dane wniosku, nie jest poprawna. Wprawdzie w dniu 10.08.2009 r. wnioskodawca ponownie złożył skorygowany wniosek wraz z załącznikami, jednakże w tym wypadku OCRG pismem o sygnaturze nr [...] z dnia 19.08.2009 r. poinformowało go, iż wniosek został odrzucony i nie będzie podlegał dalszej ocenie z powodu dostarczenia nieprawidłowo skorygowanego wniosku (nie zaznaczono pola korekta, co uniemożliwiło zaczytanie wniosku w systemie). Jednocześnie OCRG wskazało też, że prawidłowo skorygowany wniosek został dostarczony w dniu 10 sierpnia 2009 r., a zatem już po upływie wyznaczonego terminu dla dokonania tej czynności, określonym w piśmie z dnia 03.08.2009 r.

W złożonym w dniu 03.09.2009 r. proteście wnioskodawca zakwestionował przeprowadzoną ocenę wniosku o dofinansowanie, wnosząc o skierowanie wniosku do dalszego etapu oceny. Wskazywał na fakt doręczenia pisma OCRG, wzywającego go do skorygowania pierwotnego wniosku, osobie nieuprawnionej do jej odbioru. On sam zaś otrzymał to pismo dopiero w dniu 5.08.2009r. i według niego dopiero od tej daty winien być liczony termin do złożenia skorygowanego wniosku. Ponadto wskazał na fakt, iż w dniu 07.08.2009 r. złożył skorygowany wniosek u pracownika OCRG, który po ok. 0.5 godz. skontaktował się z nim informując, iż wniosek jest nieprawidłowy, gdyż nie zaznaczono na nim pola "korekta". W tym samym też dniu jeszcze raz podjął próbę złożenia już poprawionego wniosku, jednakże próba ta nie powiodła się, gdyż, jak poinformował go pracownik OCRG, wnioski są przyjmowane jedynie do godziny 15.30, wskutek czego odmówiono przyjęcia wniosku. Ostatecznie ponowne złożenie korekty wniosku nastąpiło już w dniu 10.08.2009r., co według wnioskodawcy, także nastąpiło w ramach wyznaczonego mu terminu.

Odnosząc się do faktu nie zaznaczenia pola korekty na wniosku złożonym w dniu 7.08.2009r. wskazywał, że nie był o to wzywany, zaś zgodnie z informacją zawartą w wezwaniu, nie można było dokonywać innych poprawek niż tylko te, na które wskazywano w tym piśmie. Jeżeli zatem w kolejnym wniosku zauważono nowe błędy formalne, winno nastąpić ze strony OCRG ponowne wezwanie wnioskodawcy do usunięcia tego braku, z jednoczesnym wyznaczeniem nowego terminu do dokonania tej czynności.

W wyniku przeprowadzonej ponownej analizy dokumentacji wniosku, zapisów Vademecum dla beneficjentów RPO WO 2007 - 2013 Tom II - Przygotowanie i wybór projektów w ramach RPO WO 2007 - 2013 oraz stanowiącej załącznik nr 2 do Vademecum (...) - Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu ze środków EFRR w ramach procedury konkursowej – (wersja nr 6 przyjęta Uchwałą Zarządu Województwa Opolskiego nr 3440/2009 r. z dnia 05.06.2009 r.), Instytucja Zarządzająca rozpatrująca protest stwierdziła, iż jest on nieuzasadniony. Ustalono bowiem, iż skorygowany wniosek o dofinansowanie nr [...] oraz załączniki nie zostały dostarczone w wyznaczonym terminie. Z tego też względu niemożliwe było przeprowadzenie ponownej oceny formalnej, w zakresie wykazanych w piśmie z dnia 3.08.2009r. przez OCRG uchybień/braków we wniosku oraz załącznikach.

Odnosząc się do zarzutu związanego z doręczeniem wnioskodawcy spornego pisma OCRG z dnia 03.08.2009 r. we wskazywanym przez niego dniu 05.08.2009 r., a nie w dniu 04.08.2009 r. jak wynikało z potwierdzenia firmy kurierskiej, wskazano na zapisy Instrukcji wypełniania wniosku (...) w zakresie pkt. 2.1 pn. Dane Tele-adresowe stanowiące: "Dane Tele-Adresowe wpisane we wniosku musza być zgodne ze stanem faktycznym i prawnym". W punkcie tym należało podać aktualne dane dotyczące siedziby Wnioskodawcy. (...) W przypadku, gdy adres do korespondencji był inny aniżeli adres siedziby należało wypełnić także tabelę poniżej. Ponieważ w pkt. 2.1 Dane Tele-adresowe wniosku o dofinansowanie - w danych dotyczących siedziby Wnioskodawcy, jak i adresu do korespondencji wskazano adres: Woj. Opolskie, Powiat [...], gm. [...], Miejscowość: [...], kod pocztowy: [...], ulica, nr domu: [...]. , dlatego też pismo z uwagami OCRG skierowało na adres podany przez Wnioskodawcę. Natomiast z informacji przekazanej przez kuriera firmy UPS na potwierdzeniu doręczenia widnieje informacja, iż doręczenie nastąpiło w dniu 04 sierpnia 2009 r. o godz. 12:14, w miejscu: OFFICE (biuro). Skoro zatem Wnioskodawca, mimo istnienia takiej możliwości, nie wskazał innego adresu do korespondencji, jedynym właściwym adresem, pod który OCRG powinno wysłać pismo z uwagami (do adresata: A M. U.) był właśnie ten adres pod którym nastąpiło skuteczne doręczenie przesyłki. Przywołano również uregulowania pkt. 3.3 (ii) Ogólnych Warunków Świadczenia Usług UPS (dalej zwanych OWSU) – z których wynika , że UPS może (...) zawiesić wykonywanie Usług jeżeli nie jest w stanie dokonać dostawy za trzecią próbą, jeżeli odbiorca odmawia przyjęcia (...). Przesyłkę kurierska można dostarczyć zarówno odbiorcy określonemu w Dowodzie Nadania, jak też innej osobie, która oświadcza, że jest upoważniona do jej odebrania w imieniu odbiorcy, np. osobie przebywającej w tym samym lokalu, co odbiorca lub sąsiadom odbiorcy- (pkt 10 OWSU).

Zauważono przy tym, iż Wnioskodawca w złożonym proteście nie kwestionował samego faktu nieotrzymania przesyłki, a jedynie podnosił, że została ona doręczona w dniu 04.08.2009 r. nie jemu osobiście, ale innej osobie, która nie była do tego uprawniona. W ocenie Instytucji Zarządzającej, za tę okoliczność OCRG nie może ponosić odpowiedzialności, gdyż ciężar uregulowania rozwiązań związanych z organizacją i funkcjonowaniem firmy, a także zagadnień związanych z odbieraniem kierowanej do niej korespondencji spoczywał na samym Wnioskodawcy. Jeżeli nie wyrażał zgody, aby korespondencja była odbierana przez inne osoby, powinien wydać w tym zakresie stosowne instrukcje innym osobom, gdyż kurier na podstawie ww. pkt. 10 OWSU pozostawi przesyłkę jakiejkolwiek osobie obecnej na miejscu, jeśli tylko osoba ta zobowiąże się do przekazania jej adresatowi.

Wskazano, że skoro Wnioskodawca, zgodnie z jego oświadczeniem złożonym do OCRG z dnia 10.08.2009 r., nie był on obecny w Rogalicach w dacie doręczenia spornej przesyłki, a także nie miał zatrudnionych jeszcze żadnych pracowników, siedziba firmy powinna być zamknięta. Tym samym kurier nie powinien mieć możliwości zostawienia przesyłki i pozostawałoby mu jedynie ewentualne skontaktowanie się z samym adresatem, bądź też pozostawienie informacji o przesyłce z podaniem swojego numeru telefonu. Taka konieczność nie wystąpiła jednakże, skoro przesyłka została przyjęta przez osobę, będącą w tym czasie w siedzibie firmy.

Z uwagi na powyższe Instytucja Zarządzająca uznała, że skuteczne doręczenie nastąpiło, gdyż osoba, której kurier doręczył pismo z uwagami musiała być obecna pod adresem, tj. w miejscu wskazanym przez Wnioskodawcę zarówno co do siedziby firmy, jak i do korespondencji, a odbierając przesyłkę musiała mieć ona świadomość, iż przesyłka zaadresowana jest do Wnioskodawcy.

Wprawdzie w samym piśmie z uwagami z dnia 03.08.2009 r. OCRG poinformowało Wnioskodawcę, iż skorygowany wniosek i brakujące załączniki powinny być dostarczone do OCRG w ciągu trzech dni roboczych od dnia otrzymania pisma, jednakże doręczenie pisma jest równoznaczne z jego otrzymaniem. Zgodnie z ogólnymi zasadami wyrażonymi w Ustawie z dnia 23.04.1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 1964 r., nr 16, poz. 93 z późn. zm.) oświadczenie woli, które ma być złożone innej osobie, jest złożone z chwilą gdy doszło do niej w taki sposób, że mogła zapoznać się z jego treścią co oznacza, iż w przypadku doręczenia pisma z uwagami adresat pisma ma w danej chwili możliwość zapoznania się z jego treścią. Dowodem doręczenia przesyłki był przekazany przez kuriera dokument określający m.in. dokładną datę doręczenia, i na podstawie tego dokumentu OCRG zobowiązane było zbadać termin dostarczenia skorygowanego wniosku wraz z załącznikami. W zaistniałej sytuacji OCRG nie mało podstaw do badania innych dokumentów, w tym oświadczeń samego Wnioskodawcy dotyczących daty faktycznego odebrania pisma z uwagami. W konsekwencji uznano, że skoro doręczenie nastąpiło w dniu 04.08.2009 r., 3-dniowy termin na złożenie skorygowanego wniosku wraz z załącznikami upływał w dniu 07.08.2009 r., a nie jak wywodzono w złożonym proteście, z dniem 10.08.2009r., w której to dacie ostatecznie złożono prawidłowo sporządzoną korektę wniosku wraz z załącznikami.

Odnosząc się do drugiego z zarzutów wnioskodawcy w kwestii ponownego wezwaniem do usunięcia braku dotyczącego nie zaznaczenia pola "korekta" w złożonym w dniu 7.08.2009r uzupełnieniu wniosku, Instytucja Zarządzająca zaznaczyła, że w treści pisma z uwagami OCRG wskazało szczegółowo jakie uchybienia i braki stwierdzono podczas oceny formalnej wniosku o dofinansowanie, wzywając Wnioskodawcę do korekty wniosku i załączników oraz dostarczenia skorygowanego wniosku wraz z załącznikami do OCRG. Natomiast w Instrukcji wypełniania wniosku (...) w pkt. A Pola wyraźnie wyboldowanym drukiem określono, iż: W przypadku ponownego złożenia wniosku w odpowiedzi na pismo z uwagami od Instytucji Zarządzającej/Instytucji Pośredniczącej II stopnia należy dodatkowo zaznaczyć pole "korekta". Nie ma zatem podstaw do uznania zasadności zarzutu Wnioskodawcy, gdyż przy sporządzaniu dokumentacji wniosku o dofinansowanie należy, (zgodnie z informacjami podanymi w ogłoszeniu o III naborze wniosków o dofinansowanie w podziałaniu 1.1.2 RPO WO 2007 - 2013), stosować zasady zamieszczone w Vademecum dla beneficjentów RPO WO 2007-2013, Wersja nr 6, Tom I, II. Nie podzielono również zarzutu Wnioskodawcy, że jeżeli po dostarczeniu skorygowanego wniosku pracownik OCRG zauważył nową, kolejną nieprawidłowość powinien ponownie wezwać Wnioskodawcę do uzupełnienia braków w terminie kolejnych trzech dni roboczych. Zgodnie bowiem z treścią Rozdziału 1 Przygotowanie i wybór projektów w ramach RPO WO 2007 - 2013, pkt. 1.2 proces wyboru projektów w trybie konkursowym, pkt. 1.2.4 Etapy oceny projektów, ppkt. 1.2.4.1 Ocena formalna: Vademecum (...) (...) W przypadku stwierdzenia braków lub błędów formalnych odnośnie względnych kryteriów formalnych beneficjent ma możliwość dokonania stosownych poprawek i uzupełnień we wniosku oraz załączonej dokumentacji w terminie wskazanym przez IZ / IP II w piśmie z uwagami, nie krótszym niż 3 dni robocze. Wyżej wymienione pismo wysyłane jest tylko jeden raz, zaś pismo nie odebrane uznaje się za skutecznie doręczone. W sytuacji, gdy wniosek nie spełnia bezwzględnych kryteriów formalnych, bądź beneficjent nie dokona w danym terminie stosownych poprawek/uzupełnień w dokumentacji projektowej, wniosek zostaje odrzucony.

W skardze wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na powyższą ocenę projektu Zarządu Województwa Opolskiego z dnia 29.09.2009r. nr DPO.VIII.AP.02182-1-45/09 skarżący, wnosząc o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, a jego odrzucenie było bezpodstawne, podtrzymał w całości swoją uprzednią argumentacje faktyczną i prawną zawartą w proteście, a dotyczącą kwestii nieprawidłowego doręczenia pisma OCRG z dnia 3.08.2009r. wyzywającego do usunięcia stwierdzonych wad wniosku o dofinansowanie, do rąk osoby nieuprawnionej. Dodatkowo odnosząc się do argumentacji zawartej w skarżonej ocenie projektu podniósł, że Pani A. B., która podjęła od kuriera UPS sporną przesyłkę, jest pracownicą firmy B i nie była upoważniona do odbioru korespondencji kierowanej do jego firmy prowadzonej pod nazwą A. Ponadto, podejmując się przyjęcia przesyłki, nie została poinformowana przez kuriera o jej zawartości, a on sam nie podejmował też żadnych prób skontaktowania się z samym skarżącym, jako adresatem doręczanej przesyłki. Na powyższą okoliczność przedłożył w załączeniu do skargi oświadczenie Pani A. B. w którym potwierdza ona okoliczności podjęcia spornej przesyłki adresowanej do M. U., ale wyłącznie z własnej inicjatywy (grzecznościowo), przy jednoczesnym barku posiadania stosownego umocowania do działania w jego imieniu. Równocześnie podawała, iż jest zatrudniona w firmie, która jest usytuowana na tej samej nieruchomości co firma M. U., jednakże jest ona odrębnie wydzielona i oznakowana.

Skarżący potrzymał także swoje stanowisko, że w dniu 7.08.2009r. złożył prawidłowo skorygowany wniosek wraz z załącznikami, a jeżeli okazało się, iż zawiera on nowe uchybienie, polegające na nie zakreśleniu odpowiedniego pola "korekta wniosku" to winien zostać mu wyznaczony nowy termin na usuniecie tej nieprawidłowości. Bezpodstawnie też odmówiono mu w dniu 7. 08.2009 r. w OCRG ponownego przyjęcia poprawionej korekty wniosku, powołując się na późną porę.

Konkludując całość szerokich wywodów zawartych w skardze, ostatecznie skarżący zarzucił OCRG oraz Instytucji Zarządzającej :

• rażące naruszenie art. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w związku z pkt 1.2.4.1.Vademecum oraz Szczegółowym Opisem Osi Priorytetów RPO WO 2007-20013 poprzez:

- wyznaczenie w sposób dowolny terminu do przedstawienia poprawionego wniosku,

- uznanie, że brak zaznaczenia kwadratu "korekta stanowi podstawę do odrzucenia wniosku,

• rażące naruszenie pkt 1.2.4.1.Vademecum poprzez uznanie, że Instytucja zarządzająca nie jest uprawniona ani zobowiązania do wskazania beneficjentowi nowych braków dostrzeżonych po wniesieniu korekty wniosku, wcześniej nie wykazywanych,

• rażące naruszenie pkt 1.2.4.1.Vademecum oraz błędną wykładnię art. 61 K.c. poprzez przyjęcie, że w procedurze zostało ustanowione prawne domniemanie doręczenia pism (fikcja doręczenia) oraz przez przyjęcie, iż możliwość zapoznania się z oświadczeniem może powstać wcześniej niż adresat uzyska wiedzę o przesyłce i zanim fizycznie będzie miał możliwość zapoznania się z jej treścią,

• bezpodstawne przyjęcie prawdziwości dokumentu UPS, w znaczeniu w jakim korzystają z domniemania prawdziwości dokumenty urzędowe, oraz brak przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego co do faktycznej daty otrzymania przesyłki, a także bezpodstawne zastosowanie regulacji wewnętrznej UPS jako podstawy do określenia praw i obowiązków,

• sprzeczność działań Instytucji Zarządzającej z celami powołania oraz celami finansowania inwestycji z środków UE wskazywanymi w Rozporządzeniu Rady WE nr 1083/2006 oraz Rozporządzeniu Komisji EU nr 1828/2006.

Jednocześnie skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodów z dokumentów dołączonych do skargi a także o przeprowadzenie przesłuchania A. B. w charakterze świadka.

W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Zarządu Województwa Opolskiego wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do poszczególnych zarzutów skargi pełnomocnik wskazywał na następujące kwestie:

• w zakresie zarzutu dotyczącego wyznaczenia w sposób dowolny terminu do przedłożenia poprawionego wniosku wskazał na zapis Vademecum "ocena formalna wniosku" (pkt. 1.2.4.1), zgodnie z którym, w przypadku stwierdzenia błędów formalnych odnośnie względnych kryteriów formalnych beneficjent ma możliwość dokonania stosownych poprawek i uzupełnień we wniosku oraz załączonej dokumentacji, w terminie wskazanym przez IZ/IP II w piśmie z uwagami, nie mniej jednak nie krótszym niż 3 dni robocze. Oznacza to, że zakreślenie terminu na dokonanie poprawek i uzupełnień zostało pozostawione w gestii OCRG. Instytucja ta ma 45 dni na ocenę formalną wszystkich wniosków licząc od dnia upływu terminu składania wniosków. Jest to termin bardzo krótki, biorąc pod uwagę skomplikowaną materię wniosków i objętość merytoryczną załączników. Dlatego OCRG wyznacza wszystkim beneficjentom termin 3 dni na dokonanie poprawek. Zachowana jest przy tym zasada równego traktowania beneficjentów. Tym samym skarżący nie powinien uważać się za pokrzywdzonego wyznaczeniem tego terminu. Podkreślić należy, że zapis Vademecum, poprzez przystąpienie skarżącego do konkursu, stał się dla niego prawem obowiązującym. OCRG wyznaczając taki termin działało w granicach przewidzianych zasadami konkursu.

• wbrew stanowisku skarżącego, zgodnie z instrukcją wypełniania wniosku zawartą w Vademecum (str. 46 pkt A "pola") w przypadku ponownego złożenia wniosku w odpowiedzi na pismo z uwagami od IŻ/IP II stopnia, należy dodatkowo zaznaczyć pole "Korekta". Zapis ten jest jasny i oczywisty. Pouczenie o konieczności zaznaczenia tego pola w piśmie z 3 sierpnia 2009 r. nie było wymagane, bowiem zastrzeżenia tam zawarte odnosiły się do pierwotnie złożonego wniosku, a nie do wniosku po korekcie. Tak więc beneficjent ma obowiązek traktować jednolicie wezwanie do usunięcia usterek (dokonania poprawek) wniosku i pouczenie zawarte w instrukcji. Pominięcie przez skarżącego pola "korekta" musiało skutkować odrzuceniem wniosku z przyczyn formalnych.

• zgodnie z pouczeniem zawartym w pkt. 1.2.3 Vademecum (str. 12) wniosek może być dostarczony różnymi sposobami: listem poleconym, przesyłką kurierską, osobiście lub przez posłańca. Takie same uprawnienia przysługują OCRG w przypadku nie spełnienia przez wniosek wymogów formalnych. Beneficjent zostanie o tym fakcie pisemnie powiadomiony, a w tym celu może być wykorzystana m.in. przesyłka kurierska. Żaden zapis Vademecum nie nakazuje OCRG korzystanie wyłącznie z usług Poczty Polskiej. Firma kurierska C sp. z o.o. w W. jest legalnie działającym przedsiębiorcą w dziedzinie usług pocztowych nie wymagających zezwolenia. Zgodnie z ustawą z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095, z późn. zm.).

• zgodnie z zapisami pkt 1.2.3 Vademecum (str. 12 pkt 2) wnioski należy składać od poniedziałku do piątku od godz. 9.00 do 15.00. Tak więc, w sytuacji gdy poprawiony wniosek został doręczony osobiście przez skarżącego po godzinie 15.30 (czemu skarżący nie zaprzecza) to odmowa przyjęcia poprawionego wniosku była zasadna. Podkreślić należy, iż korekta wniosku nie stanowi jakiegoś odrębnego od wniosku rodzaju pisma, lecz jest wnioskiem i zastosowanie do niej mają te same zasady jak do wniosku.

W kolejnym piśmie procesowym, skarżący odnosząc się do argumentacji zawartej w udzielonej odpowiedzi na skargę, podtrzymał w całości swoją dotychczasową argumentacje faktyczną i prawną, nie zgadzając się z wywodami poczynionymi przez pełnomocnika Zarządu .

Na rozprawie obie strony postępowania podtrzymały w całości swoje dotychczasowe stanowiska.

Sąd, na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., oddalił wniosek dowodowy skarżącego w zakresie przesłuchania A. B. w charakterze świadka, albowiem dowód taki jest niedopuszczalny na etapie postępowania sądowoadministracyjnego.

W tym stanie faktycznym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art.3 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w § 2, natomiast § 3 stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Przepis art. 30 c ust.1 Ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. nr 227, poz.1658 ze zm.), zwanej dalej ustawą, stanowi, że po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na zasadach określonych w art. 30c ustawy.

Stosownie natomiast do art. 30c ust. 3 ustawy, w wyniku rozpatrzenia skargi sąd administracyjny może:

1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą;

2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia;

3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe.

Dokonując kontroli sądowej zaskarżonego w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia w tak zakreślonych granicach, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że ocena projektu przedstawionego przez skarżącego przeprowadzona została w sposób naruszający prawo, w związku z czym należało uwzględnić skargę, aczkolwiek nie wszystkie podniesione w skardze zarzuty, mogły być na obecnym etapie postępowania przedmiotem oceny Sądu. Nie wszystkie też, ze wskazywanych w skardze naruszeń prawa, okazały się zasadne.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy, do zadań instytucji zarządzającej należy w szczególności:

- wypełnianie obowiązków z art.60 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260 (pkt 1 art. 26 ustawy)

- przygotowanie szczegółowego opisu priorytetów programu operacyjnego oraz jego zmian, z uwzględnieniem wytycznych ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego, których mowa w art. 35 ust. 3 pkt. 1 (pkt 2 art. 26 ustawy)

- przygotowanie i przekazanie Komitetowi Monitorującemu do zatwierdzenia propozycji kryteriów wyboru projektów (pkt 3 art. 26 ustawy) oraz

- wybór w oparciu o kryteria, o których mowa w pkt. 3, projektów, które będą dofinansowane w ramach programu operacyjnego (pkt 4 art. 26 ustawy)

Szczegółowy opis osi priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Opolskiego na lata 2007 -2013 został przyjęty uchwałą Zarządu Województwa Opolskiego Nr 1324/2008 z dnia 3 stycznia 2008 r.

Odnosząc się do podstawowej kwestii, podnoszonej zarówno w samej skardze jak i wskazywanej w skarżonej ocenie projektu jako przyczyna odrzucenia wniosku o dofinansowanie, a mianowicie uchybienia wyznaczonego skarżącemu terminowi do przedłożenia OCRG skorygowanego, zgodnie z wezwaniem z dnia 3.08.2009 r., wniosku wraz z załącznikami, podzielić należy zarzut skargi, iż Instytucja Zarządzająca nie odniosła się do wszystkich istotnych aspektów tego zagadnienia, a czynione przez nią wywody naruszają prawo.

Sąd nie neguje samego faktu, na co zwrócił uwagę pełnomocnik organu w odpowiedzi na skargę, że skoro zgodnie z pouczeniem zawartym w pkt. 1.2.3 Vademecum (str. 12) wniosek może być dostarczony różnymi sposobami: listem poleconym, przesyłką kurierską, osobiście lub przez posłańca, to również w taki sam sposób może być kierowana korespondencja do osób ubiegających się o dofinansowanie. Niewątpliwie też, żaden zapis Vademecum nie nakazuje w toku rozpoznawania wniosków korzystania wyłącznie z usług Poczty Polskiej. Tym samym dopuszczalnym było skorzystanie, przy doręczaniu korespondencji kierowanej do osób uczestniczących, także z usług firmy kurierskiej C sp. z o.o. w W., która jest legalnie działającym przedsiębiorcą w dziedzinie usług pocztowych. Fakt ten nie zmienia jednakże tego, że organ korzystający z usług takiej firmy, w celu doręczania pism urzędowych, musi w taki sposób zabezpieczyć doręczenie korespondencji z której mogą wynikać dla adresata istotne konsekwencje prawne, aby doręczenie było prawidłowe, co oznacza oby w pełni były zabezpieczone prawa adresata. Tylko bowiem przy prawidłowym doręczeniu pisma urzędowego mogą być następnie wyciągane dla strony negatywne konsekwencje, związane z niedotrzymaniem wyznaczonego jej terminu na dokonanie określonej czynności.

W ocenie Sądu, w świetle przedstawionego zarówno ze strony samego organu jak i skarżącego materiału dowodowego, nie można w chwili obecnej w sposób bezsprzeczny uznać, że doręczenie spornej przesyłki przez firmę kurierską było prawidłowe, a tym samym w pełni zagwarantowało prawa strony.

Sugerowanie przez Instytucję Zarządzającą, że skoro wnioskodawca nie był obecny w R. i nie miał zatrudnionych jeszcze żadnych pracowników to siedziba firmy powinna być zamknięta, a kurier nie powinien mieć możliwości zostawienia przesyłki, tylko ewentualnego skontaktowania się z adresatem, bądź też pozostawienia informacji o przesyłce z podaniem swojego numeru telefonu" pozostaje w sprzeczności z twierdzeniem samego skarżącego, popartym oświadczeniem Pani A. B., że nie była ona pracownikiem firmy skarżącego, ale mieszczącej się w obrębie tej samej nieruchomości innej firmy, a mianowicie "B" Spółka z o.o. To zaś nasuwa dalsze wątpliwości które związane są z informacją firmy kurierskiej, że przesyłkę doręczono w miejscu "Office". Powstaje jednakże niewyjaśnione, czy pod tą adnotacją kryją się biura Spółki "B", czy też firmy skarżącego. Wydaje się też, że całkowicie pominięto w czynionych rozważaniach, że pod tym samym adresem w R. mogą mieć siedzibę różne podmioty. A skoro tak, to rodzi się kolejna wątpliwość, czy faktycznie Pani A. B. była uprawniona do skutecznego prawnie, a nie faktycznie, podjęcia przesyłki kierowanej do innego podmiotu.

Sam zresztą organ, wskazując na Ogólne warunki Świadczenia Usług przez UPS, zauważył, że zgodnie z zapisem § 10 można zastępczo dostarczyć przesyłkę innej osobie niż adresat, jeżeli oświadczy ona, że jest upoważniona do odebrania przesyłki w imieniu odbiorcy. Skuteczność doręczenia i w konsekwencji wywołanie związanych z tym faktem określonych skutków prawnych (w niniejszej sprawie rozpoczęcia biegu wyznaczonego terminu do dokonania korekty wniosku o dofinansowanie), uzależniona jest bowiem od posiadania przez zastępczego odbiorcę przesyłki stosownego umocowania do działania w imieniu i na rzecz adresata, do którego kierowana jest podjęta korespondencja. Instytucja pełnomocnika do doręczeń uregulowana jest w przepisach regulujących różne tryby postępowań. Wprawdzie w ramach ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ustawodawca wyłączył objęte nią sprawy spod regulacji Kodeksu postępowania administracyjnego, to jednakże istnieją także w zależności od operatora doręczającego przesyłki, jego własne uregulowania w zakresie upoważnienia innej osoby do odbioru zastępczego. Wydaje się przy tym, iż umocowanie do zastępczego podejmowania przesyłek winno mieć odpowiednią formę prawną, pozwalająca kurierowi doręczającemu przesyłkę zweryfikować istnienie takiego umocowania. Samo oświadczenie ustne o posiadaniu upoważnienia do odebrania przesyłki w imieniu odbiorcy, w żaden sposób nie pozwala na weryfikacje prawdziwości takiego twierdzenia. Skoro zaś z samego faktu doręczenia mają wynikać określone skutki prawne dla samego adresata, doręczenie musi nastąpić w taki sposób, że nie pozostawia najmniejszych wątpliwości, co do jego skuteczności. Należy w tym miejscu zauważyć, iż także na przedstawionym Sądowi elektronicznie wygenerowanym potwierdzeniu odbioru spornego wezwania OCRG z dnia 3.08.2009r., podjętego zastępczo przez Panią A. B., brak jest jakiejkolwiek adnotacji, iż była ona umocowana do podjęcia przesyłki adresowanej do skarżącego, czy chociażby wskazania, że złożyła ona takie oświadczenie kurierowi. Właśnie brak sprawdzenia przez kuriera i odnotowania przy podpisie osoby podejmującej przesyłkę informacji, iż działa ona jako osoba prawidłowo umocowana do dokonania tej czynności w imieniu i na rzecz adresata, zrodziło uzasadnione wątpliwości co do prawidłowości doręczenia. W żadnej też mierze nie można zgodzić się z ewentualnymi zapisami Ogólnych warunków świadczenia usług UPS, iż zastępcze doręczenie może być dokonane także np. sąsiadowi adresata. Oczywiście jeżeli ostatecznie przesyłka ta zostanie przez taką osobę przekazana adresatowi, to w konsekwencji nastąpi jej skuteczne doręczenie, jednakże nie można w tej sytuacji wywodzić, iż datą doręczenia przesyłki jest moment doręczenia zastępczego. Pomiędzy adresatem a rzeczywistym odbiorcą brak jest bowiem jakiegokolwiek stosunku prawnego, pozwalającego przypisać adresatowi przesyłki jakąkolwiek odpowiedzialność za działania wybranego przez kuriera zastępczego odbiorcy. Wręcz przeciwnie, to pomiędzy firmą doręczającą a wybraną przez niego osobą zastępczego odbiorcy, powstanie stosunek zobowiązaniowy. W razie nie przekazania przez tą osobę przesyłki adresatowi, to nie on będzie mógł skutecznie domagać się od zastępczego odbiorcy roszczeń z tytułu nienależytego wywiązania się z obowiązku przekazania podjętej przesyłki, ale firma doręczająca. To w stosunku do niej osoba zobowiązująca się do zstępczego przekazania przesyłki właściwemu adresatowi, podjęła się wykonania tego obowiązku i z tego też względu jedynie to ona mogłaby dochodzić ewentualnych roszczeń z tytułu niewywiązania się z tegoż obowiązku ( np. zagubienie czy zniszczenie lub uszkodzenie przesyłki). Jak się wydaje ta kwestia jest tak oczywista , iż nie wymaga dalszych wywodów w tym zakresie, czynionych na tle skutków niewywiązania się ze stosunku obligacyjnego.

Podobnie zresztą uregulowania jest kwestia odpowiedzialności samej firmy kurierskiej dokonującej doręczenia. Jej odpowiedzialność za doręczenie zleconej mu przesyłki może być rozpatrywana jedynie w stosunku do samego nadawcy, a nie odbiorcy. Chyba, że przesyłka była dokonana przez nadawcę na odpowiedzialność odbiorcy, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca.

W żądnej też mierze nie można zgodzić się z twierdzeniami organu, iż "ciężar uregulowania rozwiązań związanych z organizacją i funkcjonowaniem firmy Wnioskodawcy, a także zagadnień związanych z odbieraniem korespondencji spoczywa po stronie Wnioskodawcy, który jeżeli nie chce, aby korespondencja była odbierana przez inne osoby, powinien wydać w tym zakresie stosowne instrukcje innym osobom" Wręcz przeciwnie, to w sytuacji gdy wnioskodawca zamierza skorzystać z instytucji zastępczego doręczania mu przesyłek winien dokonać umocowania wybranej osoby do dokonywania tej czynności. Brak takiego umocowania oznacza, że kierowana do niego korespondencja winna być doręczona mu osobiście. Twierdzenie, że winien on poinformować bliżej nieokreślony krąg osób, które dowolnie może wybrać kurier doręczający przesyłkę (np. wszystkich okolicznych sąsiadów) jest co najmniej nieracjonalne i pozbawione całkowicie podstaw prawnych.

Błędny jest tez pogląd, że to nie OCRG ponosi odpowiedzialność za prawidłowe doręczanie korespondencji kierowanej do wnioskodawców na etapie rozpoznawania ich wniosków o dofinansowanie. To ta jednostka dokonuje bowiem wyboru doręczyciela i ponosi za to pełną odpowiedzialność w stosunku do adresata korespondencji. Jeżeli doręczenie przesyłki nastąpiło wadliwie, nie tylko nie można z tego doręczenia wywodzić dla jej adresata żadnych negatywnych następstw prawnych, ale winno nastąpić albo ponowne jej doręczenie czy też odstąpienie od negatywnych skutków wadliwości doręczenia.

Konkludując, należy podzielić wywody skargi, iż w ramach rozpoznania złożonego przez skarżącego protestu, Instytucja Zarządzająca nie wyjaśniła wszystkich istotnych okoliczności związanych z prawidłowością (skutecznością) doręczenia spornego pisma OCRG z dnia 3.08.2009r. W konsekwencji, wątpliwa pozostaje przyjęta przez organy data wyznaczająca początek biegu terminu wyznaczonego wnioskodawcy do uzupełnienia braków pierwotnego wniosku o dofinansowanie.

Należy przy tym podkreślić, że wprawdzie procedura odwoławcza w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Opolskiego na lata 2007-2013 nie przewiduje uwzględniania przez Instytucję Zarządzającą, w toku rozpoznawania protestu, dołączonych do niego dopiero na tym etapie postępowania dokumentów. Zgodnie bowiem z Rozdziałem 2 - Procedura odwoławcza na etapie przedsądowym, pkt. 2.12 - Rozpatrzenie protestu, ppkt. 3, protest jest rozpatrywany wyłącznie w oparciu o dokumentację złożoną do konkursu oraz uzupełnioną w trakcie oceny wniosku o dofinansowanie w ramach tego konkursu. Ograniczenie to nie może jednakże dotyczyć spraw oceny pozostałych okoliczności, w tym w szczególności terminów procesowych, o których ewentualnym uchybieniu strona dowiaduje się dopiero z pisma informującego ją o odrzuceniu wniosku.

Odrębnym zagadnieniem, na które należy zwrócić szczególną uwagę, jest niekonsekwencja argumentacji Instytucji Zarządzającej w zakresie powodów nieuwzględnienia protestu skarżącego i podtrzymania stanowiska OCRG.

Jak już wyżej zaznaczono, powodem podtrzymania stanowiska OCRG zawartego w piśmie z dnia 19.08.2009 r. o odrzuceniu wniosku skarżącego o dofinansowanie projektu pn. Uruchomienie usługi obróbki drewna, było uznanie że "skorygowany wniosek o dofinansowanie oraz załączniki nie zostały dostarczone w wyznaczonym terminie trzech dni roboczych od dnia otrzymania pisma OCRG z uwagami z dnia 03.08.2009 r., skutkiem czego niemożliwe było przeprowadzenie ponownej oceny formalnej w zakresie wykazanych uchybień/braków we wniosku oraz załącznikach"

Przyjęcie takiego stanowiska prowadzi do wniosku, iż gdyby złożenie ponownej korekty wniosku mieściłoby się w wyznaczonym stronie terminie, to byłaby to czynność dopuszczalna i prawnie skuteczna.

Z drugiej zaś strony w tym samym rozstrzygnięciu organ zaprzecza sam sobie, wskazując na fakt, iż "zgodnie (...) z treścią Rozdziału 1 Przygotowanie i wybór projektów w ramach RPO WO 2007 - 2013, pkt. 1.2 proces wyboru projektów w trybie konkursowym, pkt. 1.2.4 Etapy oceny projektów, ppkt. 1.2.4.1 Ocena formalna: Vademecum (...) (...) w przypadku stwierdzenia braków lub błędów formalnych odnośnie względnych kryteriów formalnych beneficjent ma możliwość dokonania stosownych poprawek i uzupełnień we wniosku oraz załączonej dokumentacji w terminie wskazanym przez IZ / IP II w piśmie z uwagami, nie mniej jednak nie krótszym niż 3 dni robocze. Wyżej wymienione pismo wysyłane jest tylko jeden raz, zaś pismo nie odebrane uznaje się za skutecznie doręczone. W sytuacji, gdy wniosek nie spełnia bezwzględnych kryteriów formalnych, bądź beneficjent nie dokona w danym terminie stosownych poprawek/uzupełnień w dokumentacji projektowej, wniosek zostaje odrzucony, a beneficjent pisemnie o tym fakcie powiadomiony. Powyższy zapis oznacza, iż każdy Wnioskodawca ma możliwość dokonania stosownych poprawek/uzupełnień tylko jeden raz po każdym etapie dokonanej oceny." ( podkreśl Sądu).

Na tym tle jawi się istotna sprzeczność w czynionych wywodach Instytucji Zarządzającej, uzasadniających ostateczne nieuwzględnienie protestu skarżącego.

Skoro bowiem, wnioskodawca miałby możliwość dokonania stosownych poprawek/uzupełnień tylko jeden raz po każdym etapie dokonanej oceny (formalnej czy merytorycznej) to powstaje istotna wątpliwość, czy w ogóle było dopuszczalne ponowne złożenie w dniu 10.08.2009 r. kolejnej korekty tego samego wniosku. To zaś ma decydujące znaczenie dla oceny spornej na obecnym etapie sprawy kwestii uchybienia czy też nie uchybienia wyznaczonego terminu do dokonania tej czynności. Jeżeli była ona niedopuszczalna, to tym samym nie mogłaby w ogóle wywoływać żądnych skutków prawnych, a rzeczywistej ocenie formalnej winna w tej sytuacji podlegać pierwsza ze złożonych jeszcze w dniu 7.08.2009 r. korekta wniosku wraz z załącznikami. W takiej sytuacji jedynie wady tej korekty mogłyby uzasadniać odrzucenie wniosku z uwagi na stwierdzenie względnych uchybień formalnych.

Nie można przy tym nie zauważyć niekonsekwencji w działaniu Instytucji Zarządzającej, która w tym samym rozstrzygnięciu protestu, wskazuje na dwie odrębne i wykluczające się przesłanki odrzucenia wniosku, wskazując jednakże ostatecznie, jako powód nieuwzględnienia protestu, uchybienie terminu w odniesieniu do drugiej ze złożonych korekt.

W tej sytuacji poza rozważaniami Sądu pozostać musiały te zarzuty skargi, które dotyczyły zagadnień związanych z pierwszą złożoną w dniu 7.08.2009 r. przez skarżącego korektą wniosku, albowiem nie stanowiły one ostatecznie powodu nieuwzględnienia złożonego protestu. Te zagadnienie będzie też musiało być przedmiotem oceny ze strony Instytucji Zarządzającej przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Dokonywanie na obecnym etapie przez Sąd oceny tych okoliczności, które ostatecznie nie stanowiły podstawy negatywnego dla strony rozstrzygnięcia protestu, stanowiłoby niedopuszczalne naruszenie kompetencji samej Instytucji Zarządzającej. To ona jest organem "odwoławczym" w stosunku do ocen dokonywanych przez Instytucję Pośredniczącą II stopnia, a rolą Sądu jest jedynie ocena samej prawidłowości dokonanej ostatecznej formalnej oceny projektu. Dopiero też ostateczne odniesienie się w ponownym rozpoznaniu protestu do zagadnienia samej dopuszczalności złożenia dwukrotnie korekty tego samego wniosku , spowoduje w zależności od zajętego w tym aspekcie stanowiska Instytucji Zarządzającej, celowość lub brak celowości odniesienia się do ewentualnych wad pierwszej ze złożonych korekt. Istotne też wówczas będzie wnikliwie rozważenie zagadnienia, czy w sytuacji gdy z dołączonego do korekty z dnia 7.08.2009 r. pisma przewodniego wnioskodawcy, wyraźnie wynikał korygujący charakter dokonanej czynności, sam brak zakreślenia we wniosku pola "Korekta" stanowił już wystarczającą podstawę do uznania , że nie został spełniony względny wymóg formalny. Z treści pisma OCRG z dnia 19.08.2009 r. o odrzuceniu wniosku, wynikało jedynie, że powyższy brak zakreślenia powyższego pola "uniemożliwiło zaczytanie niniejszego wniosku w systemie".

Z przedstawionych powodów Sąd uwzględnił skargę i działając w oparciu o art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, orzekł jak w sentencji wyroku. Natomiast orzeczenie o kosztach postępowania sądowego oparto o uregulowania art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).