Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 235/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2008-12-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Alicja Polańska po rozpatrzeniu w dniu 12 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.L. o wstrzymanie wykonania postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia


UZASADNIENIE

J.L. wraz ze skargą na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym, wystąpił z wnioskiem o "wstrzymanie wykonania egzekucji na podstawie wadliwie wystawionych tytułów wykonawczych".

Pismem z dnia 30 lipca 2008 r. skarżący doprecyzował powyższy wniosek wskazując, iż żądanie dotyczy wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Kolegium. W uzasadnieniu wniosku skarżący powołał się na "nieodwracalne i znaczne szkody w mieniu, zdrowiu jej oraz rodziny". Strona dodała, iż obecnie opiekuje się chorą matką, i że od 2004 r. w związku z nagłą śmiercią ojca, pozostaje z matką w dużym niedostatku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z przepisem art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Przedmiotem sprawy, w której wydane zostało zaskarżone do sądu administracyjnego postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, jest ocena zasadności zgłoszonych przez zobowiązanego w postępowaniu egzekucyjnym w administracji zarzutów w sprawie prowadzenia tego postępowania, mających powodować, w intencji zgłaszającego, wstrzymanie się organu egzekucyjnego od dalszego prowadzenia egzekucji. Jest to orzeczenie o charakterze procesowym, formalnym - dotyczące określonych czynności podejmowanych w toku postępowania egzekucyjnego. Postanowienie takie reguluje jedynie sytuację zobowiązanego w toku wskazanego postępowania, tj. wyraża stanowisko wierzyciela co do zasadności zgłoszonych przez zobowiązanego zarzutów, zaś jedynym jego bezpośrednim następstwem jest ewentualne oddalenie albo uwzględnienie tychże zarzutów i dalsze prowadzenie bądź zaniechanie prowadzenia egzekucji administracyjnej.

Orzeczenie tego rodzaju nie posiada przymiotu wykonalności, a tylko takie akty lub czynności organów administracji publicznej podlegają wstrzymaniu wykonania w trybie przepisu art. 61 § 3 powołanej ustawy. Z tej przyczyny niemożliwe było uwzględnienie wniosku skarżącego.

Niezależnie od powyższego, Sąd stwierdził, iż skarżący nie uprawdopodobnił wystąpienia przesłanek określonych w przepisie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ogólne stwierdzenia, że wykonanie egzekucji spowoduje u strony znaczne szkody w majątku, na jej zdrowiu oraz jej rodziny nie są wystarczającą przesłanką do wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.

W tej sytuacji, wobec braku podstaw do uwzględnienia wniosku, na podstawie przepisu art. 61 § 3 ww. ustawy, orzeczono jak w sentencji.