Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2881/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-11-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od uiszczenia wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 243 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Starszy Referendarz Sądowy Marcin Piłaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 18/11/2016 r. po rozpoznaniu wniosku M. F. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] /7/2016 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji p o s t a n a w i a 1. Zwolnić Skarżącego od wpisu od skargi; 2. Odmówić przyznania Skarżącemu prawa pomocy w pozostałym zakresie


UZASADNIENIE

Skarżący – M. F. , wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] lipca 2016 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji.

Następnie, w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł formularzu PPF wskazał, iż uzasadnieniu wskazał, iż jego jedynym źródłem dochodu jest jednoosobowa działalność gospodarcza, tj. warsztat samochodowy. Wnioskodawca wyjaśnił, iż ma [...] lat i prowadzona działalność, mimo iż nie jest dochodowa, jest jego jedynym pomysłem na życie. Do niedawna był osobą bezdomną, a mieszkanie które obecnie posiada odziedziczył po śmierci brata w maju [...] r. Resztę jego majątku stanowi działka leśna i dwudziestokilkuletni samochód, który jest mu niezbędny do prowadzenia działalności. Do wniosku Skarżący załączył zeznanie PIT-36, z za 2015 r. Jako miesięczny dochód wskazał kwotę 1200 zł.

W wykonaniu wezwania referendarza sądowego Skarżący poinformował o tym, że jest osobą samotną, Miesięczne opłaty za czynsz, gaz, prąd wynoszą 546 zł. Wskazał, ze uzyskiwany dochód z prowadzonej działalności gospodarczej nie pokrywa kosztów działalności. Skarżący wskazał, że cierpi na choroby kręgosłupa, reumatyzm i nie może pracować w pełnym wymiarze godzinowym – jak dawniej. Cierpi również na brak klientów. Jego wszystkie oszczędności pochłonęły bieżące opłaty i koszty działalności. Braki finansowe uniemożliwiają mu zatrudnienie najtańszego nawet pracownika.

Skarżący załączył do pisma przewodniego wyciąg z rachunku bankowego.

Należało stwierdzić, co następuje:

Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej u.p.p.s.a, stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym albo zwolnienie od kosztów sądowych lub ustanowienie pełnomocnika (art. 245 § 3 u.p.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, o który wnioskuje strona – tj. zwolnienia od kosztów sądowych - następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje natomiast zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego i następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 245 § 2 u.p.p.s.a.). Zasadą przyjętą przez ustawodawcę w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest odpłatność za wnoszone do sądów środki prawne.

Wpis od skargi w sprawie wynosi 200 zł i jest to jedyny wymagalny koszt na obecnym etapie postępowania.

Referendarz sądowy wskazuje, ze sytuacja życiowa Skarżącego była już uprzednio badana przez Sąd, który uznał zdolność Skarżącego do uczestnictwa w kosztach postępowania w kwocie 50 zł. Ocena ta dotyczyła jednakże sytuacji, w której Skarżący osiągał, jak wynika z akt sprawy, kwotę 2200 tytułem miesięcznego wynagrodzenia. Obecnie natomiast Skarżący dysponuje kwotą 1200 zł, czyli o 1 tys niższą, przy czym pozostałe składniki majątku pozostały bez zmian innych, niż wynikające z procesu starzenia (wiek samochodu). Nadto pogorszeniu uległ stan zdrowia Skarżącego w zakresie wskazanym szczegółowo w formularzu PPF (rubryka 5) oraz w pkt 4 pisma z 2/11/2016 r. Sposób i szczegółowość wykazania sytuacji życiowej Skarżącego w odniesieniu do uprzednio składanych przez niego deklaracji ma wpływ na losy jego wniosku o prawo pomocy (tanta vis probitatis est, ut eam (...) in hoste etiam diligamus).

Referendarz sądowy zauważa, że chociaż Skarżący uzyskuje przychody w prowadzonej działalności gospodarczej, to wskaźnik dochodowości tej działalności jest ujemny: wysokość straty wynosi ponad połowę wysokości przychodu. Także i ta okoliczność nie może uzasadniać odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie warunkującym rozpoznanie sprawy, tj realizację prawa do Sądu.

Skoro Sad, zwalniając Skarżącego od kosztów wpisu od skargi powyżej kwoty 50 zł uzasadniał to tym, ze Skarżący "jest w stanie chociażby symbolicznie partycypować w kosztach postępowania administracyjnego", to przy obniżeniu dochodu Skarżącego o 1000 zł, narastających problemach zdrowotnych, wykazanym brakiem środków na rachunku bankowym, (niedawnym) porzuceniem stanu bezdomności – uzasadnione jest zwolnienie go od wymagalnych kosztów sadowych na tym etapie postępowania, od uiszczenia których zależy rozpoznanie skargi przez Sąd.

Mając na uwadze powyższe referendarz sądowy, na podstawie art. 243 § 1 i art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a., uznał, jak w sentencji.