Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1321/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-08-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Gabriela Nowak po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

A. W., pismem nadanym w dniu [...] lipca 2015 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego ułamkowej części nieruchomości.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej odrzucenie podnosząc, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Wskazać należy, że stosownie do treści art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3).

W myśl zaś art. 58 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Zdaniem Sądu skarga A. W. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, bowiem będące przedmiotem skargi orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. nie mieści się we wskazanym wyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Brak też jest przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji kontrolę sądowoadministracyjną.

Jak wyżej wskazano przedmiotowa sprawy dotyczy ustalenia opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego. Kwestia aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego uregulowana jest natomiast w art. 77 - 81 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 782).

Zgodnie z treścią art. 78 ust. 1 powyższej ustawy, właściwy organ zamierzający zaktualizować opłatę roczną z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej powinien wypowiedzieć na piśmie wysokość dotychczasowej opłaty, do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego, przesyłając równocześnie ofertę przyjęcia jej nowej wysokości.

W myśl art. 78 ust. 2 tej ustawy użytkownik wieczysty może, w terminie 30 dni od dnia otrzymania wypowiedzenia, złożyć do samorządowego kolegium odwoławczego właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości, wniosek o ustalenie, że aktualizacja opłaty jest nieuzasadniona, albo jest uzasadniona w innej wysokości.

W przypadku niemożności zawarcia ugody, kolegium wydaje orzeczenie o oddaleniu wniosku lub o ustaleniu nowej wysokości opłaty. Od orzeczenia kolegium odwołanie nie przysługuje (art. 79 ust. 3 ustawy). Jednakże, stosownie do treści art. 80 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, od wydanego przez kolegium orzeczenia właściwy organ lub użytkownik wieczysty mogą wnieść sprzeciw w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia. Wniesienie sprzeciwu jest równoznaczne z żądaniem przekazania sprawy do sądu powszechnego właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości. Wniosek złożony na podstawie art. 78 ust. 2 powołanej ustawy zastępuje wówczas pozew (art. 80 ust. 2 ustawy), zaś wniesienie sprzeciwu w terminie powoduje, że orzeczenie traci moc (art. 80 ust. 3 ustawy).

Z powołanych wyżej przepisów jednoznacznie zatem wynika, że sprawy dotyczące kwestii aktualizacji opłat z tytułu użytkowania wieczystego należą, z woli ustawodawcy, do kognicji sądu powszechnego. Pogląd ten jest ugruntowany w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (np. postanowienie NSA z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt I OSK 6/12, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 marca 2013 r., sygn. akt I OSK 408/13, postanowienie NSA z dnia 7 czerwca 2011 r., sygn. akt I OSK 1413/10). Wniesiona skarga jest więc niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Jak wyżej wskazano od wydanego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] orzeczenia przysługuje wyłącznie sprzeciw, który to środek wszczyna postępowanie przed sądem powszechnym, o czym skarżąca została należycie przez organ pouczona.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.