Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 19/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-06-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 8 ust. 2 pkt 4; art. 16 ust. 1; art. 21 ust. 1
journal: Dz.U. 2014 poz 752
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Justyna Mazur (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Cezary Kosterna, Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak, Protokolant Referent Magdalena Krawczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 czerwca 2017 r. w Radomiu sprawy ze skargi Ośrodka Badawczo-Rozwojowego [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Minister Finansów, w imieniu którego działał Dyrektor Izby Skarbowej

w W. (dalej: "Minister" lub "MF"), pismem z [...] sierpnia 2016 r. udzielił [...] Sp. z o. o. Ośrodek Badawczo – Rozwojowy z siedzibą w W. (dalej: "Wnioskodawca", "Skarżący" lub "Spółka") interpretacji przepisów prawa podatkowego w jego indywidualnej sprawie dotyczącej opodatkowania katalizatora procesu spalania, w świetle przepisów ustawy z 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2014 r., poz. 752 ze zm.; dalej: "u.p.a.").

Przedstawiając we wniosku interpretacyjnym stan faktyczny Spółka wskazała, że przedmiotem jej działalności jest m.in. produkcja chemikaliów oraz wyrobów chemicznych. Wnioskodawca nie jest obecnie zarejestrowanym podatnikiem akcyzy. Zamierza wprowadzić na rynek produkt o nazwie [...] i rozpocząć jego sprzedaż, najpierw na rynku polskim, a następnie na rynkach zagranicznych (zarówno w krajach Unii Europejskiej, jak i poza UE). Produkt ten dotychczas nie był przedmiotem sprzedaży. Produkowany był w niewielkich ilościach do celów badawczych. [...] jest katalizatorem procesu spalania, który poprawia kinetykę tego procesu, powodując bardziej wydajne i ekologiczne spalanie wszelkiego rodzaju paliw, w tym paliw płynnych (benzyna, olej napędowy, mazuty), stałych (węgla, biomasy, paliw alternatywnych) oraz gazu. Występuje zasadniczo w formie płynnej, choć może też występować w stanie gazowym. Aby spełnić swoją rolę jest dostarczany do paliw silnikowych jako dodatek (domieszka), ponieważ jest to zazwyczaj jedyny sposób dostarczenia katalizatora do paliwa podlegającego spalaniu w silniku spalinowym. W przypadku paliw stałych oraz gazowych, katalizator nie jest dodawany do samego paliwa, lecz jako aerozol dodawany jest w procesie spalania do powietrza i do płomienia. Katalizator został sklasyfikowany w pozycji CN 3815 90 90, co potwierdza WIT (Wiążąca Informacja Taryfowa) wydana dla tego produktu dla innego podmiotu. Produkt nie różni się właściwościami ani składem chemicznym, w zależności od tego do jakiego rodzaju paliwa jest przeznaczony. Oznacza to, że decyzja o jego finalnym przeznaczeniu jako dodatek do konkretnego paliwa silnikowego albo jako katalizator spalania paliw opałowych w stanie stałym i gazowym, jest podejmowana po produkcji, najwcześniej

w momencie złożenia zamówienia przez nabywcę, a w istocie w momencie jego faktycznego wykorzystania przez ostatecznego nabywcę.

Spółka powzięła wątpliwości w jakim zakresie, a także w jakim momencie katalizator staje się wyrobem akcyzowym, tj. w szczególności czy w momencie nadania mu określonego przeznaczenia, czy też wyrobem akcyzowym staje się wyłącznie

w zakresie w jakim jest przeznaczony jako dodatek do paliw silnikowych, czy również

w zakresie w jakim jest przeznaczony do wspomagania procesu spalania, kiedy nie jest dodawany do paliwa opałowego, lecz w trakcie procesu spalania. W związku

z powyższymi zagadnieniami, celem Spółki jest również wyjaśnienie wątpliwości co do jej obowiązków związanych z przepisami ustawy o akcyzie, a w szczególności, czy Spółka powinna zarejestrować się jako podatnik akcyzy i uiszczać podatek akcyzowy

w związku ze wskazanym produktem.

W związku z powyższym opisem zadała następujące pytania:

1) Czy przedstawiony w opisie produkt, w zakresie w jakim przeznaczony jest do usprawnienia procesów spalania paliw opałowych (stałych i gazowych) jest wyrobem akcyzowym podlegającym opodatkowaniu akcyzą?

2) Czy produkt przedstawiony w opisie, w zakresie w jakim przeznaczony jest jako dodatek do paliw silnikowych staje się wyrobem akcyzowym w momencie nadania jemu takiego przeznaczenia, czy w momencie jego wyprodukowania, gdy przeznaczenie nie może być jeszcze określone?

3) Czy w związku z odpowiedzią na pytanie nr 2, Spółka stanie się podatnikiem akcyzy i powinna złożyć zgłoszenie rejestracyjne w tym podatku oraz rozliczać podatek?

4) Czy, jeżeli organ interpretujący uznałby, że Spółka jest obowiązana do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego w podatku akcyzowym oraz rozliczania podatku, czy Spółka może dokonywać takiego rozliczenia w sposób uproszczony, przedstawiony w uzasadnieniu stanowiska Spółki do odpowiedzi na niniejsze pytanie?

5) Czy, jeżeli organ interpretujący uznałby, że Spółka jest obowiązana do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego w podatku akcyzowym oraz rozliczania podatku, ale nie może tego czynić w sposób uproszczony, przedstawiony w uzasadnieniu stanowiska Spółki do odpowiedzi na pytanie nr 4, czy Spółka może rozliczać podatek akcyzowy w systemie przedpłat akcyzy obliczając podatek tylko dla sprzedaży krajowej, według najwyższej stawki akcyzy, obowiązującej dla paliw silnikowych?

Zdaniem Wnioskodawcy, produkt w zakresie w jakim przeznaczony jest do usprawnienia procesów spalania paliw opałowych (stałych i gazowych) nie jest wyrobem akcyzowym podlegającym opodatkowaniu akcyzą, gdyż nie stanowi dodatku do takich paliw, lecz jest dodatkiem do procesu spalania, używanym w trakcie tego procesu (pytanie 1). W zakresie pytania 2 uznała, że produkt w zakresie w jakim przeznaczony jest jako dodatek do paliw silnikowych staje się wyrobem akcyzowym dopiero w momencie nadania jemu takiego przeznaczenia, a nie w momencie jego wyprodukowania, gdy przeznaczenie nie może być jeszcze określone. W związku

z odpowiedzią na pytanie nr 2, Spółka nie stanie się podatnikiem akcyzy i nie będzie zobowiązana do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego w tym podatku oraz rozliczania podatku (pytanie nr 3). Jeżeli jednak organ interpretujący uznałby, że Spółka będzie obowiązana do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego w podatku akcyzowym oraz rozliczania podatku, Spółka będzie mogła dokonywać takiego rozliczenia w sposób uproszczony, przedstawiony w uzasadnieniu stanowiska Spółki do odpowiedzi na niniejsze pytanie (pytanie nr 4). Jeżeli natomiast organ interpretujący uznałby zarówno, że Spółka jest obowiązana do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego w podatku akcyzowym oraz rozliczania podatku i jednocześnie, że nie może tego czynić w sposób uproszczony, Spółka będzie uprawniona do rozliczania podatku akcyzowego

w systemie przedpłat akcyzy, obliczając podatek tylko dla sprzedaży krajowej według najwyższej stawki akcyzy, obowiązującej dla paliw silnikowych.

Minister Finansów za prawidłowe uznał stanowisko Spółki w zakresie pytań 1 i 2, za nieprawidłowe zaś w zakresie pytań 3 i 4. Odpowiedź na pytanie nr 5 uznał zaś za bezprzedmiotową.

Uzasadniając swoje stanowisko w części spornej, organ interpretacyjny powołał treść przepisów art. 8 ust. 2 pkt 4, art. 10 ust. 1 i ust. 10, art. 13 ust. 1 pkt 1, art. 16 ust. 1 u.p.a. argumentując, że w opisanej we wniosku sytuacji zachodzą przesłanki do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego przez Spółkę. Wnioskodawca jest bowiem podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą (produkuje i będzie sprzedawać produkt o nazwie [...]). Będzie również, wbrew jego twierdzeniom, wykonywać czynności opodatkowane podatkiem akcyzowym. W ocenie organu, nie można uznać, że to dopiero ostateczny nabywca, a nie Spółka będzie decydować o określonym przeznaczeniu sprzedawanego wyrobu w sytuacji gdy, jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego produkt ten ma ściśle określone przeznaczenie, jest katalizatorem procesu spalania, który poprawia kinetykę tego procesu, powodując bardziej wydajne

i ekologiczne spalanie wszelkiego rodzaju paliw, w tym paliw płynnych (benzyna, olej napędowy, mazuty), stałych (węgla, biomasy, paliw alternatywnych) oraz gazu. Minister zauważył jednocześnie, że tylko w przypadku dodania tego wyrobu do paliw opałowych nie będzie on uznany za wyrób akcyzowy. Co do zasady jednak ww. wyrób jest produkowany w jednym celu, tj. poprawy procesu spalania (paliw silnikowych czy opałowych), który różni się tylko stanem skupienia - w formie płynnej dodawany jest jako dodatek (domieszka) do paliw silnikowych, w stanie gazowym - dodawany jest jako aerozol w procesie spalania do powietrza i do płomienia (w przypadku paliw stałych oraz gazowych). Zatem to Spółka, a nie kupujący decyduje o określonym przeznaczeniu ww. wyrobu. Spółka będzie zatem, zgodnie z uregulowaniami art. 8 ust. 2 pkt 4 u.p.a. wykonywać czynności podlegające opodatkowaniu akcyzą i w myśl art. 16 ust. 1 zobowiązana będzie do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego.

Przedstawiając natomiast swoje stanowisko w zakresie pytania 4 organ interpretacyjny powołując art. 21 ust. 1 u.p.a. zauważył, że w świetle jego treści Spółka składałaby stosowne deklaracje AKC-4/ZO wraz z załącznikiem AKC-4/D, ujmując

w deklaracji wyroby, które zostały sprzedane w rozliczanym miesiącu z przeznaczeniem jako dodatki do paliw silnikowych. Od tych wyrobów byłby płacony podatek akcyzowy

w terminie (identycznym jak dla złożenia deklaracji), tj. do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu rozliczanym. Z uwagi jednak na trudności z uzyskaniem od nabywców danych, do jakich paliw nabywane przez nich produkty będą dodawane (wyrób przeznaczony do wykorzystania, oferowany na sprzedaż jako dodatek lub domieszka do paliw silnikowych powinien być opodatkowany stawką akcyzy właściwą dla paliwa, do którego jest dodawany), prawidłowe jest w ocenie organu wyjście zaproponowane przez Spółkę, tj. opodatkowanie produktu wg stawki najwyższej określonej w art. 89 ust. 1 pkt 14 u.p.a. Z uwagi jednak na uznanie, że to Spółka decyduje o określonym przeznaczeniu danego wyrobu, a nie jego nabywca, ww. zasady należy stosować nie tylko w przypadku sprzedaży krajowej (jak chce tego Spółka), ale również w przypadku dostawy wewnątrzwspólnotowej oraz eksportu. Z tego względu, stanowisko Spółki Minister uznał za nieprawidłowe.

Po bezskutecznym wezwaniu Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa Spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. interpretację. Występując o uchylenie zaskarżonego aktu w części, w której Minister uznał stanowisko strony za nieprawidłowe, to jest w odniesieniu do obowiązku rejestracji w podatku akcyzowym oraz zasad rozliczania podatku akcyzowego, pełnomocnik skarżącej (doradca podatkowy) postawił zarzuty naruszenia zarówno przepisów prawa materialnego, jak i procesowego, tj.:

- art. 16 ust. 1 w związku z art. 86 ust. 1 pkt 9 i 10 oraz art. 2 ust. 1 pkt 1 i poz. 44 załącznika nr 1 do ustawy z 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym poprzez jego błędne zastosowanie, polegające na uznaniu, iż Wnioskodawca ma obowiązek złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, w związku ze sprzedażą katalizatora [...], w sytuacji kiedy o przeznaczeniu katalizatora (które rozstrzyga o obowiązku jego opodatkowania lub jego braku) decyduje wyłącznie nabywca produktu, a ponadto decyzja ta zapada już po sprzedaży;

- art. 1 ust. 1, art. 8, art. 13 ust. 1, art. 21 ust. 1 oraz art. 82 ust. 1 i 2 ustawy

o akcyzie w związku z art. 33 ust. 6 Dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylająca dyrektywę 92/12/EWG (Dz.U.UE L z dnia 14 stycznia 2009 r.) [dalej "Dyrektywa Horyzontalna"], poprzez ich błędną wykładnię, polegającą na uznaniu, iż katalizator [...] powinien podlegać opodatkowaniu jako dodatek do paliw silnikowych również w przypadku dostawy wewnątrzwspólnotowej oraz eksportu;

- art. 120 oraz 121 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (dalej: "Ordynacja podatkowa", "O.p.") w związku z art. 7 Konstytucji oraz art. art. 14h Ordynacji podatkowej, poprzez błędne zastosowanie wskazanych powyżej przepisów prawa materialnego;

- art. 14c § 2 Ordynacji podatkowej poprzez brak wskazania prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym, w sytuacji, w której stanowisko Wnioskodawcy w odniesieniu do jednego z pytań zostało uznane za nieprawidłowe.

W uzasadnieniu skargi Spółka podniosła, iż wbrew twierdzeniom Ministra, nie istnieją przesłanki do uznania, że Spółka ma obowiązek dokonania zgłoszenia rejestracyjnego na podstawie art. 16 ust. 1 u.p.a. Nie będzie bowiem dokonywać czynności podlegających opodatkowaniu, co wynika z okoliczności, iż sprzedawane przez nią wyroby staną się wyrobami akcyzowymi tyko wówczas, gdy zostaną przeznaczone jako dodatki do paliw silnikowych, o czym Spółka może nie mieć żadnej wiedzy. Zdaniem Spółki katalizator [...] przeznaczony do użycia jako dodatek do paliw silnikowych stanie się wyrobem akcyzowym podlegającym akcyzie w momencie przeznaczenia do użycia, oferowania na sprzedaż lub używania jako dodatek lub domieszka do paliw silnikowych. Produkt ten w zakresie, w jakim przeznaczony jest do usprawnienia procesów spalania paliw opałowych nie jest wyrobem opodatkowanym akcyzą. W ocenie Skarżącego, o przeznaczeniu produktu decyduje nabywca. Spółka będzie zawsze sprzedawać katalizator w formie płynnej, a użytkownik wybierze w jaki sposób (w formie płynnej czy gazowej) będzie produkt ten dozować. W momencie sprzedaży nie można obiektywnie ocenić czy dany produkt będzie przeznaczony do użycia jako dodatek do paliw silnikowych (podlegający opodatkowaniu), czy jako dodatek do paliw opałowych (niepodlegający opodatkowaniu, jako produkt niebędący węglowodorem). W przypadku gdyby Spółka powzięła w momencie sprzedaży wiadomość o przeznaczeniu produktu, dopiero w tym momencie powstawałby obowiązek podatkowy i obowiązek zadeklarowania i zapłaty akcyzy. Podatek akcyzowy, jako podatek konsumpcyjny nie powinien być pobierany od wyrobów, które na rynku krajowym nie będą konsumowane. W ocenie Spółki, jeżeli na etapie sprzedaży nie jest spełniony warunek przeznaczenia katalizatora do użycia, oferowania na sprzedaż lub używania jako dodatek lub domieszka do paliw silnikowych, nie można produktu tego

w momencie sprzedaży określić mianem wyrobu akcyzowego. Brak jest zatem podstaw do uznania spełnienia przez Spółkę przesłanek z art. 16 ust. 1 u.p.a. Skarżący wskazał jednocześnie, iż nawet gdyby uznać, że Minister nie myli się co do obowiązku złożenia zgłoszenia rejestracyjnego oraz rozliczenia akcyzy przez Spółkę, to wadliwe jest twierdzenie, że Spółka powinna efektywnie płacić akcyzę od sprzedaży produktu

w przypadku dostawy wewnątrzwspólnotowej oraz eksportu. System poboru podatku akcyzowego wskazuje bowiem, iż opodatkowanie wyrobów akcyzowych objętych procedurą zawieszenia poboru akcyzy jest możliwe nie tylko w momencie dopuszczenia ich do konsumpcji, ale przede wszystkim w kraju, w którym konsumpcja wystąpi.

W odpowiedzi na skargę, Minister Finansów wystąpił o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sąd administracyjny, sprawując na podstawie art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.

z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") kontrolę działalności administracji publicznej, w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach jest - zgodnie z art. 57a p.p.s.a. - związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przepis ten stanowi również, że skarga na tę interpretację może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Wskazania jednocześnie wymaga, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest dopuszczalna. W świetle przepisów p.p.s.a., warunkiem wniesienia skargi jest bowiem wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły stronie skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (art. 52 § 1 p.p.s.a.). W razie gdy przedmiotem skargi jest pisemna interpretacja przepisów prawa podatkowego wydawana

w indywidualnej sprawie (art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a.) skargę można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę (art. 52 § 3 p.p.s.a.). W realiach niniejszej sprawy warunki te Skarżący spełnił, gdyż interpretacja indywidualna została Skarżącemu doręczona w dniu [...] sierpnia 2016 r., a [...] sierpnia 2016 r. (data nadania) Skarżący wniósł do organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Organ udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie, które zostało doręczone skarżącemu (pełnomocnikowi) [...] października 2016 r. Skarga do Sądu została wniesiona w terminie wskazanym w art. 53 § 2 p.p.s.a. (30 dni), albowiem nadana

w Urzędzie Pocztowym w dniu [...] listopada 2016 r.

Skarga nie zasługuje jednak na uwzględnienie.

Przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego jest produkt o nazwie [...], który jest katalizatorem procesu spalania, poprawiającym kinetykę tego procesu, powodując bardziej wydajne

i ekologiczne spalanie wszelkiego rodzaju paliw, w tym paliw płynnych (benzyna, olej napędowy, mazuty), stałych (węgla, biomasy, paliw alternatywnych) oraz gazu. Jak wynika z opisu stanu faktycznego, zdarzenia przyszłego zawartego we wniosku

o wydanie interpretacji indywidulanej, produkt ten występuje zasadniczo w formie płynnej, może też występować w stanie gazowym. Aby spełnić swoją rolę jest dostarczany do paliw silnikowych jako dodatek (domieszka), ponieważ jest to zazwyczaj jedyny sposób dostarczenia katalizatora do paliwa podlegającego spalaniu w silniku spalinowym. W przypadku paliw stałych oraz gazowych, katalizator nie jest dodawany do samego paliwa, lecz jako aerozol jest dodawany w procesie spalania do powietrza

i do płomienia. Katalizator [...] został sklasyfikowany w pozycji CN 3815 90 90 (określonej jako "Inicjatory reakcji, przyspieszacze reakcji oraz preparaty katalityczne, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone; pozostałe, tzn. inne niż katalizatory na nośniku; pozostałe, tzn. inne niż katalizatory składające się z octanu etylotrifenylofosfoniowego, w postaci roztworu w metanolu"). [...] wpływa na poprawę efektywności spalania paliw stałych, ciekłych i gazowych w kotłach instalacji wytwarzających energię cieplną. Może być też wykorzystywany w silnikach pracujących na mazut i olej napędowy. Może być też wykorzystywany w silnikach spalinowych różnego rodzaju, napędzających samochody, spalających dowolne paliwo. [...] jako katalizator nie jest węglowodorem.

W niekwestionowanej części interpretacji (w zakresie pytania 2) Minister uznał stanowisko Skarżącego za prawidłowe, tym samym zgodził się z oceną Spółki, iż produkt, o którym mowa w zakresie w jakim przeznaczony jest jako dodatek do paliw silnikowych staje się wyrobem akcyzowym dopiero w momencie nadania jemu takiego przeznaczenia, a nie w momencie jego wyprodukowania, gdy przeznaczenie nie może być jeszcze określone.

W powiązaniu z odpowiedzią na pytanie nr 2, Spółka wskazała, iż nie stanie się podatnikiem akcyzy i nie będzie zobowiązana do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego

w tym podatku oraz rozliczania podatku. Stanowisko Spółki zostało uznane przez Ministra za nieprawidłowe. Obowiązek złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, wynikający z art. 16 ust. 1 u.p.a. wobec Spółki Minister wyprowadził z okoliczności, iż wnioskodawca produkuje i będzie sprzedawać produkt o nazwie [...], będzie wykonywać czynności opodatkowane podatkiem akcyzowym, brak jest bowiem podstaw do uznania, że nabywca, a nie Spółka będzie decydować o określonym przeznaczeniu sprzedawanego wyrobu. Minister wskazał przy tym, iż produkt ten nie ma dowolnego przeznaczenia, ale ściśle określone - jest on katalizatorem procesu spalania, który poprawia kinetykę tego procesu, powodując bardziej wydajne i ekologiczne spalanie wszelkiego rodzaju paliw, w tym paliw płynnych (benzyna, olej napędowy, mazuty), stałych (węgla, biomasy, paliw alternatywnych), oraz gazu. Wyrób jest produkowany

w jednym celu - poprawy procesu spalania (paliw silnikowych czy opałowych), który różni się tylko stanem skupienia - w formie płynnej dodawany jest jako dodatek (domieszka) do paliw silnikowych, w stanie gazowym - dodawany jest jako aerozol

w procesie spalania do powietrza i do płomienia (w przypadku paliw stałych oraz gazowych). Zatem to Spółka, a nie kupujący decyduje o określonym przeznaczeniu ww. wyrobu i Spółka będzie zatem, zgodnie z uregulowaniami art. 8 ust. 2 pkt 4 u.p.a., wykonywać czynności podlegające opodatkowaniu akcyzą i w myśl art. 16 ust. 1 u.p.a. będzie zobowiązana do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego.

Według Skarżącej zaś, o przeznaczeniu katalizatora, które rozstrzyga

o obowiązku jego opodatkowania lub jego braku, decyduje wyłącznie nabywca produktu. Dodatkowo decyzja ta zapada po sprzedaży.

Spór w sprawie w odniesieniu do pytania nr 3 sprowadza się zatem do oceny czy trafne jest stanowisko Skarżącego, z którego wynika, iż o przeznaczeniu katalizatora decyduje wyłącznie nabywca produktu, czy też jak twierdzi Minister to Spółka, a nie kupujący decyduje o określonym przeznaczeniu ww. wyrobu.

W ocenie Sądu na podzielenie zasługuje pogląd i argumentacja Ministra, brak jest zaś podstaw do uznania za trafne stanowiska Spółki.

Prawidłowo wskazuje Minister w uzasadnieniu swojego stanowiska, iż [...] nie ma dowolnego przeznaczenia. Przeznaczenie to jest ściśle określone – produkt ten jest bowiem katalizatorem procesu spalania, poprawiającym kinetykę tego procesu, powodując bardziej wydajne i ekologiczne spalanie wszelkiego rodzaju paliw: płynnych, stałych oraz gazu. Trafnie Minister wskazał także na okoliczność, iż wyrób ten nie będzie uznany za wyrób akcyzowy jedynie w przypadku dodania go do paliw opałowych. Produkowany jest jednak w celu poprawy procesu spalania paliw silnikowych, jak i opałowych. Z opisu stanu faktycznego, zdarzenia przyszłego wynika, iż produkt ten występuje zasadniczo w formie płynnej i w takiej formie dostarczany jest jako dodatek (domieszka) do paliw silnikowych, w przypadku paliw stałych oraz gazowych, katalizator nie jest dodawany do samego paliwa, lecz jako aerozol jest dodawany w procesie spalania do powietrza i do płomienia. Z treści skargi wynika, iż katalizator sprzedawany jest zawsze w formie płynnej, a zatem w formie przeznaczonej do poprawy procesu spalania paliw silnikowych. Okoliczność, że nabywca może użyć produktu do poprawy procesu spalania paliw opałowych, poprzez zmianę stanu skupienia na gazowy (aerozol) nie zmienia faktu, iż to Spółka decyduje o przeznaczeniu produktu, o którym mowa. Tym samym brak jest podstaw do podzielenia poglądu Spółki o wadliwości interpretacji w zakresie pytania z punktu nr 3. Zgodnie bowiem z art. 8 ust. 2 pkt 4 u.p.a. (w brzmieniu mającym zastosowanie w niniejszej sprawie) przedmiotem opodatkowania akcyzą jest również: nabycie lub posiadanie wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli od tych wyrobów nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony. Wobec tego, w myśl art. 16 ust. 1 u.p.a. trafne jest także stwierdzenie o obowiązku złożenia zgłoszenia rejestracyjnego. Jednocześnie wbrew twierdzeniom skargi nie doszło do naruszenia art. 86 ust. 1 pkt 9 i 10 oraz art. 2 ust. 1 u.p.a., jak i poz. 44 zał. Nr 1 do tej ustawy.

Brak jest też podstaw do uwzględnienia zarzutów i argumentacji Spółki

w zakresie interpretacji dotyczącej pytania sformułowanego w punkcie 4. Stanowisko Ministra w tej mierze jest konsekwencją uznania, iż Spółka będzie wykonywać czynności podlegające opodatkowaniu akcyzą w myśl art. 8 ust. 2 pkt 4 u.p.a., albowiem Spółka, a nie kupujący decyduje o przeznaczeniu wyrobu, o którym mowa. Trafnie w tym miejscu organ interpretacyjny przywołał art. 21 ust. 1 u.p.a., zgodnie

z którym podatnik jest obowiązany, bez wezwania organu podatkowego:

1) składać właściwemu naczelnikowi urzędu celnego deklaracje podatkowe według ustalonego wzoru,

2) obliczać i wpłacać akcyzę na rachunek właściwej izby celnej

- za miesięczne okresy rozliczeniowe, w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej. Z uwagi na wyprowadzenie wniosku o wykonywaniu przez spółkę czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą z art. 8 ust. 2 pkt 4 u.p.a. Minister trafnie wskazał na zasadność zaproponowanego przez Spółkę opodatkowania produktu według stawki najwyższej, wynikającej z art. 89 ust. 1 pkt 14 u.p.a. Minister wskazał w tym miejscu jedynie na zasadność zastosowania tych samych zasad zarówno do sprzedaży krajowej, jak i dostaw wewnątrzwspólnotowych i eksportu, właśnie w powiązaniu z oceną, iż Spółka, a nie nabywca decyduje o przeznaczeniu produktu. Wbrew twierdzeniom skargi organ interpretacyjny nie orzekał o powstaniu obowiązku podatkowego, czy też zobowiązania do zapłaty podatku z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej lub eksportu, jak również o uprawnieniu do wystąpienia o zwrot akcyzy na podstawie art. 82 u.p.a. Jak trafnie wskazuje Minister w odpowiedzi na skargę problematyka ta nie była objęta treścią pytania i nie podlegała rozpatrzeniu.

Z tych względów brak jest podstaw do uznania za trafne zarzutów naruszenia art. 1 ust. 1, art. 8, art. 13 ust. 1, art. 21 ust. 1 oraz art. 82 ust. 1 i 2 u p.a. w związku z art. 33 ust. 6 Dyrektywy Horyzontalnej.

Wbrew twierdzeniom Spółki zaskarżona interpretacja indywidualna została wydana bez naruszenia art. 120, art. 121 § 1 O.p., jak i art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Odpowiada bowiem przepisom prawa i odnosi się do stawianych organowi interpretacyjnemu pytań oraz do przedstawionego opisu stanu faktycznego, zdarzenia przyszłego. Zgodnie z art. 14c § 2 O.p. Minister w zakresie,

w jakim uznał stanowisko Skarżącego za nieprawidłowe, przedstawił swoje stanowisko, które uznał za prawidłowe. Wskazał też jego podstawę prawną.

Zważywszy powyższe, Sąd nie stwierdził naruszenia prawa materialnego

w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, ani innego naruszenia prawa mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przeprowadzone w sprawie postępowanie wykazało, że stanowisko Ministra Finansów jest prawidłowe, tym samym skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 151 p.p.s.a.