Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1101/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2013-05-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178 w zw. z  art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Organiściak, , , po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. w D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości w kwestii zażalenia strony skarżącej na postanowienie z dnia 18 marca 2013 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z dnia 28 stycznia 2013 r. o odrzuceniu zażalenia p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie A. Sp. z o.o. w D. na postanowienie z dnia 5 listopada 2012 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z dnia 30 lipca 2012 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 13 lutego 2012 r. o odrzuceniu zażalenia na zarządzenie z dnia 9 listopada 2011 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 19 września 2011 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z dnia 11 lipca 2011 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z dnia 28 marca 2011 r. o odrzuceniu sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 26 stycznia 2011 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Z kolei postanowieniem z dnia 18 marca 2013 r. Sąd odrzucił zażalenie Spółki na postanowienie z dnia 28 stycznia 2013 r.

Przesyłka zawierająca odpis powyższego postanowienia z dnia 18 marca 2013 r., wraz ze stosownym pouczeniem o prawie i trybie wniesienia środka zaskarżenia, adresowana do Spółki, awizowana była po raz pierwszy w dniu 25 marca 2013 r., zaś wydana została w dniu 10 kwietnia 2013 r.

Przy piśmie z dnia 24 kwietnia 2013 r., nadanym w tym samym dniu, Naczelny Sąd Administracyjny przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach według właściwości zażalenie Spółki na postanowienie z dnia 18 marca 2013 r., wniesione przez stronę skarżącą bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z kolei przy piśmie z dnia 25 kwietnia 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny przesłał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach kopertę nadania przez Spółkę zażalenia, zawierającą nieczytelną (zamazaną) datę nadania zażalenia w placówce pocztowej w D.- bezpośrednio na adres Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie na postanowienie z dnia 18 marca 2013 r. jest spóźnione i dlatego podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Z kolei art. 197 § 2 P.p.s.a. przewiduje, że do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Zgodnie z art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu.

W rozpatrywanej sprawie termin przewidziany na wniesienie zażalenia na postanowienie z dnia 18 marca 2013 r. upłynął Spółce bezskutecznie z dniem 15 kwietnia 2013 r. Jest tak dlatego, ponieważ przesyłka zawierająca odpis tego postanowienia doręczona została Spółce w sposób zastępczy w dniu 8 kwietnia 2013r. Pierwsze awizo tej przesyłki miało bowiem miejsce w dniu 25 marca 2013 r. Wielokrotnie już wskazywano Spółce, że zgodnie z art. 73 P.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72 tej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy. Jest to tzw. fikcja doręczenia (domniemanie doręczenia), przewidziana w art. 73 § 3 P.p.s.a. W przypadku tejże fikcji doręczenia, późniejsze wydanie przesyłki pocztowej aniżeli data doręczenia, wynikająca z fikcji doręczenia, pozbawione jest znaczenia prawnego. Odebranie pisma po upływie terminu, z którym wiąże się domniemanie doręczenia, nie zmienia bowiem skutków procesowych zaistniałego domniemania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 września 2012 r., sygn. akt II FZ 762/12, opubl. w zbiorze orzeczeń LEX pod nr 1221338 oraz w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Należy dodatkowo wskazać, iż za dzień wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 18 marca 2013 r. uznać należy 24 kwietnia 2013 r. W tym bowiem dniu zażalenie, wniesione przez Spółkę wprost do Naczelnego Sądu Administracyjnego przekazane zostało przez ten Sąd według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach. Zaznaczyć tutaj należy, że art. 197 § 2 P.p.s.a. w zakresie postępowania zażaleniowego odsyła do stosowania odpowiedniego przepisów o skardze kasacyjnej. Powyższe oznacza, iż zażalenie wnosi się do tego sądu, który wydał zaskarżone postanowienie, a to zgodnie z art. 177 § 1 P.p.s.a. Powołany ostatnio przepis przewiduje pośredni tryb wnoszenia skarg kasacyjnych (i w konsekwencji zażaleń). Przyjąć należy, że datą wniesienia zażalenia, w przypadku gdy złożone zostanie ono do sądu niewłaściwego (w rozpatrywanym przypadku sądu, który nie wydał zaskarżonego postanowienia) jest dzień, w którym zażalenie sąd niewłaściwy przekazał sądowi właściwemu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2006 r., sygn. akt II FSK 1718/06, Lex nr 281815, zapadłe na gruncie skargi kasacyjnej).

Przedstawiona sytuacja procesowa, w odniesieniu do zażalenia na postanowienie z dnia 18 marca 2013 r. ma miejsce w rozpoznawanej sprawie. Skarżąca Spółka zaskarżyła bowiem to postanowienie, kierując zażalenie bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny przekazał zażalenie według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach w dniu 24 kwietnia 2013 r. i dzień ten jest datą wniesienia zażalenia. W świetle powyższego, bez znaczenia jest w rozpatrywanym przypadku data nadania zażalenia przez Spółkę bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Zażalenie Spółki, wobec skutecznego doręczenia postanowienia w dniu 8 kwietnia 2013 r. jest zatem spóźnione i podlega w związku z tym odrzuceniu. Jedynie na marginesie należy wskazać, że zażalenie to byłoby spóźnione nawet wówczas, gdyby za datę doręczenia postanowienia z dnia 18 marca 2013 r. przyjąć dzień 10 kwietnia 2013 r., a więc datę wydania Spółce awizowanej przesyłki.

Mając na uwadze powyższe - na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.