Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SAB/Ol 23/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2011-02-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Orzeczono o odmowie przyznania wynagrodzenia za zastępstwo prawne
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 19, par. 20
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Agnieszka Bińczyk po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A.B. o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A. S. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie wydania decyzji dotyczącej dofinansowania lampy Bioptron Pro postanawia odmówić przyznania adwokatowi A. B. wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 29 grudnia 2008 r., sygn. akt II SAB/Ol 54/08, Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie przyznał A. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie wydania decyzji dotyczącej dofinansowania lampy Bioptron Pro. Na podstawie tego postanowienia Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla skarżącego jako pełnomocnika z urzędu – adwokata A.B.

Wyrokiem z dnia 14 grudnia 2010 r., sygn. akt II SAB/Ol 23/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, po ponownym rozpoznaniu niniejszej sprawy (na skutek wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 marca 2010 r.) : 1. oddalił skargę oraz 2. przyznał na rzecz wyznaczonego adwokata kwotę 240 zł netto powiększoną o należny podatek VAT za pomoc prawną udzieloną z urzędu. Następnie, postanowieniem z dnia 20 stycznia 2011 r., sygn. akt II SAB/Ol 23/10, uchylił postanowienie zawarte w pkt-cie 2 sentencji tego wyroku i przyznał na rzecz wyznaczonego adwokata kwotę 600 zł netto powiększoną o należny podatek VAT za pomoc prawną udzieloną z urzędu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji oraz w drugiej instancji (za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej).

W piśmie procesowym z dnia 31 stycznia 2011 r., pełnomocnik skarżącego, przedkładając opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wskazanego wyżej wyroku oraz dowód jej przesłania skarżącemu, wniósł o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie przedmiotowej opinii, oświadczając jednocześnie, iż "skarżący nie uiścił w całości ani w części opłaty z tytułu sporządzenia skargi i reprezentowania go przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie".

Zauważyć należy, iż w świetle art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą, adwokat wyznaczony z urzędu otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Stosownie też do § 20 rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.

W warunkach niniejszej sprawy, pełnomocnik skarżącego wniósł o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wraz z tym żądaniem nie złożył jednak, wymaganego przez § 20 rozporządzenia, oświadczenia, zgodnie z którym opłaty z tego tytułu nie zostały zapłacone w całości lub w części. Za spełniające wymogi § 20 rozporządzenia nie można uznać bowiem oświadczenia, zgodnie z którym "skarżący nie uiścił w całości ani w części opłaty z tytułu sporządzenia skargi i reprezentowania go przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie". Na obecnym etapie postępowania, pełnomocnik skarżącego nie sporządził bowiem skargi kasacyjnej i nie reprezentował go przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, lecz sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wynagrodzenie za sporządzenie skargi kasacyjnej od wyroku uchylonego wskazanym wyżej wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 marca 2010 r., pełnomocnikowi skarżącego przyznane zostało natomiast postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 20 stycznia 2011 r., sygn. akt II SAB/Ol 23/10.

W świetle powyższego, stwierdzić należy, iż wniosek pełnomocnika skarżącego o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej nie zawiera oświadczenia wymaganego przez § 20 rozporządzenia. Oświadczenie, o którym mowa w tym przepisie, jest natomiast obligatoryjnym składnikiem wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Stanowi ono podstawę do ustalenia, że opłaty za czynności adwokackie nie zostały zapłacone w całości lub w części i pozwala tym samym określić zakres, w jakim wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy powinno zostać pokryte przez Skarb Państwa. Podkreślić jednocześnie należy, iż brak przedmiotowego oświadczenia nie stanowi braku formalnego wniosku, lecz brak w zakresie uzasadnienia wniosku, dlatego też nie podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 ustawy. Jego brak wywołuje skutki materialnoprawne polegające na utracie przez adwokata prawa do wynagrodzenia. Przedstawione stanowisko utrwalone zostało w orzecznictwie sądów administracyjnych (zob. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 390/08 i z dnia 28 sierpnia 2008 r., sygn. akt I OZ 615/08, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy, należało orzec jak w sentencji postanowienia.