Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 418/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2010-08-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na pismo Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie skargi na działanie organu - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

II SA/Rz 418/10

U Z A S A D N I E N I E

M. B. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na pismo Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej w skrócie jako PWINB) z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] w którym uznano za bezzasadne jej zastrzeżenia odnośnie działań podejmowanych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej jako PINB) w sprawie wstrzymania budowy na działce 154/1 w Ł., znajdującej się w jej sąsiedztwie. Skarżąca nie zgodziła się z tym pismem i wniosła o wstrzymanie budowy linii kablowej i sieci wodociągowej kanalizacji na działce nr 154/1, będącej w sąsiedztwie jej działki o nr 153, jednocześnie wniosła o skierowanie tej linii inną drogą poza granicę jej działki. Wyraziła swoje niezadowolenie z czynności podjętych przez organy nadzoru budowlanego obu instancji. W jej ocenie organy te "nie chcą przychylić się do wstrzymania budowy przez jej działkę i przeprowadzić poza nią".

W odpowiedzi na skargę PWINB wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, że zaskarżone pismo z dnia 25 marca 2010 r. nie jest decyzją w rozumieniu art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., określanej dalej jako k.p.a.). Stanowi zaś kolejną odpowiedź i wyjaśnienie co do zastrzeżeń M. B. na działanie PINB w sprawie wstrzymania budowy na działce nr 153 w Ł. dotyczącej budowy sieci wodociągowej, kanalizacji oraz linii kablowej, rozpatrywanych w trybie skargowym. Organ podtrzymała swoje stanowisko jak w piśmie objętym skargą, wskazujące, że działania podejmowane przez PINB w tej sprawie były właściwe, zgodne z prawem w zakresie przypisanych ustawowych kompetencji tego organu, a udzielane odpowiedzi na pisma strony były zgodne z terminami określonymi w k.p.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że zgodnie z art. 1 ustawy

z dnia z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U.

z 2002r., nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji, obejmującą badanie zaskarżonych aktów pod względem ich zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres sądowej kontroli administracji określony został w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., określanej dalej jako P.p.s.a.). Stosownie do art. 3 § 1 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Warunkiem merytorycznego rozpatrzenia skargi jest złożenie jej od aktu lub czynności objętych zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 § 2 i § 3 P.p.s.a.

Zgodnie z tym przepisem, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w ograniczonym zakresie obejmującym orzekanie jedynie

w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym,

na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane

w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego

i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Na podstawie § 3 tego artykułu sądy administracyjne orzekają także w sprawach,

w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Podkreślić należy, że kontrola sądowo-administracyjna, co do zasady, rozciąga się wyłącznie na tę aktywność administracji publicznej, która podejmowana jest w formach wskazanych w art. 3 § 2 P.p.s.a. Działania administracji, których nie da się sklasyfikować, jako jednej z form wskazanych w powołanym przepisie nie podlegają kontroli sądowej, a próby jej zainicjowania poprzez wniesienie skargi nie będą skuteczne. Przy czym na mocy art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W niniejszej sprawie skarga dotyczy pisma PWINB którym załatwiono skargę M. B. na działalność PINB, wniesionej w trybie przepisów działu VIII k.p.a.

Zaskarżenie tego pisma do Sądu, jako podjętego w postępowaniu skargowym, na podstawie przepisów działu VIII k.p.a. nie jest możliwe. Na czynności podejmowane na skutek złożenia skargi przewidzianej w art. 227 i następnych k.p.a. w ogóle nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Postępowanie ze skargi powszechnej ma bowiem charakter postępowania administracyjnego uproszczonego, w którym nie ma stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżących, a tylko zawiadamia się ich o podjętych działaniach, nie ma toku instancji ani środków zaskarżenia. Postępowanie takie kończy się czynnością materialno-techniczną zawiadomienia skarżących o załatwieniu skargi (postanowienie NSA z dnia 25 maja 2006 r., sygn. akt I OSK 457/2006, Lex Polonica nr 408697 oraz postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 28 lipca 2008 r., sygn. akt IV SA/Gl 534/2008, Lex Polonica nr 2092912).

Zgodnie z art. 238 § 1 k.p.a. zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi powinno zawierać: oznaczenie organu, od którego pochodzi, wskazanie, w jaki sposób skarga została załatwiona, oraz podpis z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego osoby upoważnionej do załatwienia skargi. Zawiadomienie o odmownym załatwianiu skargi powinno zawierać ponadto uzasadnienie faktyczne i prawne.

Zaskarżone pismo PWINB w istocie jest zawiadomieniem o sposobie jej załatwienia, nie stanowi ono rozstrzygnięcia sprawy z zakresu administracji publicznej i nie mieści się w formach określonych w art. 3 § 2 P.p.s.a., dlatego nie podlega ono zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Wyłączenie spod właściwości sądów administracyjnych tego rodzaju pism organów w przedmiocie rozpoznania skarg wniesionych w trybie działu VIII k.p.a. powoduje, że wniesioną w tym przedmiocie skargę należy uznać za niedopuszczalną i w oparciu o art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. odrzucić.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.