Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 389/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2012-07-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 61
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] 2012 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

K. P. wniósł do tutejszego Sądu skargę na decyzję Wojewody D. z dnia [...] 2012 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego. Jednocześnie w skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Zgłaszając powyższy wniosek skarżący nie powołał okoliczności świadczących o tym, że w związku z wydaniem zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący przedstawił merytoryczną argumentację świadczącą w jego przekonaniu o niezgodności z prawem zakwestionowanej decyzji. Powołał się również na wyrok Sądu Okręgowego w J. G. z dnia [...] 2011 r., sygn. akt [...] nakazujący przywrócenie posiadania skarżącemu i jego żonie lokalu mieszkalnego, z którego zostali wymeldowani.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Oceniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd doszedł do przekonania, że brak jest podstaw do jego uwzględnienia.

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże, po myśli art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Ewentualne uwzględnienie takiego wniosku strony musi być umotywowane szczególnymi względami, pozwalającymi na odstąpienie od zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych. Oznacza to, że na wnioskodawcy spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Twierdzenia powinny być z kolei poparte dokumentami źródłowymi, które pozwalają na weryfikację twierdzeń faktycznych podnoszonych przez wnioskodawcę (por. postanowienie NSA z dnia 6 marca 2012 r., sygn. akt I OZ 116/12, Lex nr 1120728). Tymczasem, zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji skarżący nie uzasadnił w sposób należyty, gdyż nie wykazał w czym przejawia się ewentualne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji.

Podkreślenia wymaga, że decyzja o wymeldowaniu z pobytu stałego ma charakter ewidencyjny i potwierdza jedynie zaistniały stan faktyczny. Nie ma ona charakteru "nieodwracalnego". Nie ogranicza prawa do przebywania w lokalu, ani też nie powoduje utraty prawa własności, czy współwłasności do tego lokalu. Rozstrzygnięcie o wymeldowaniu nie kreuje żadnych obowiązków ani też nie daje żadnych uprawnień względem lokalu lub innej nieruchomości. Tym samym, powoływany przez skarżącą wyrok Sądu Okręgowego w J. G. z dnia [...] 2011 r., sygn. akt [...] nakazujący przywrócenie posiadania skarżącemu i jego żonie przedmiotowego lokalu mieszkalnego nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania aktu administracyjnego czyli udzielenia stronie tzw. ochrony tymczasowej (art. 61 § 3 p.p.s.a.).

Z tego też względu, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.