Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 90/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2014-03-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 258 par. 1, par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: 1. ustanowić adwokata dla skarżącego;


UZASADNIENIE

W treści skargi z dnia 18 grudnia 2013 r. A.G. wniósł o ustanowienie radcy prawnego oraz o zwolnienie od kosztów sądowych w całości.

Następnie, to jest w dniu 5 marca 2014 r. skarżący złożył do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym sprecyzował, iż zakres jego żądania obejmuje ustanowienie adwokata (odrębnym pismem datowanym na 31 stycznia 2014 r. poinformowano go, że jest w niniejszej sprawie objęty zwolnieniem od kosztów sądowych z mocy prawa).

W treści wspomnianego formularza wnioskodawca powołał się na trudną sytuację materialną oraz brak wiedzy prawniczej koniecznej do obrony swoich praw. Równocześnie oświadczył, iż jest osobą niepełnosprawną, gospodaruje samotnie, zamieszkuje w lokalu komunalnym o powierzchni 30 m2, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości oraz, że utrzymuje się z zasiłku stałego kwocie "240 albo 89" zł oraz z zasiłku pielęgnacyjnego, w wysokości 153 zł.

W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.

Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej "p.p.s.a.", stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym.

Odnosząc się do wniosku A.G. godzi się podnieść, iż w myśl zasady sformułowanej w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Dokonana tym kontekście analiza stanu majątkowego i sytuacji życiowej skarżącego doprowadziła do konkluzji, że spełnił on przesłankę warunkującą uwzględnienie zgłoszonego żądania.

Z oświadczeń wyżej wymienionego wynika bowiem, że nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Równocześnie jest osobą w podeszłym wieku (70 lat), schorowaną, niepełnosprawną w stopniu znacznym, wymagającą stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji (vide: orzeczenie z dnia [...] r. znajdujące się w aktach innej sprawy ze skargi A.G., zarejestrowanej w tutejszym Sądzie pod sygn. akt IV SA/Gl 330/13) Dokumenty dołączone do akt administracyjnych niniejszej sprawy (patrz: aktualizacja wywiadu środowiskowego), jak również do akt administracyjnych wskazanej wyżej sprawy o sygn. IV SA/Gl 330/13 potwierdzają, przy tym, że utrzymuje się on wyłącznie ze świadczeń z zakresu szeroko pojętej pomocy społecznej.

W tym stanie rzeczy nie budzi wątpliwości, że skarżący nie jest w stanie wygenerować środków umożliwiających opłacenie fachowego pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku w swoim koniecznym utrzymaniu, co mając na uwadze, postanowiono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy.