Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 546/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2007-06-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Janicki, Sędziowie Sędzia NSA Piotr Kiss, Asesor WSA Renata Kubot-Szustowska (spr.), Protokolant Asystent sędziego Joanna Skrzypczak – Zajgner, po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2007 roku na rozprawie sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zaliczenia nadpłaty podatku akcyzowego 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w Ł. na rzecz A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

We wniosku z dnia 23.października 2006r. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością A z siedzibą w Ł. wniosła o zwrot uiszczonej akcyzy w kwocie 20.764,00,-zł. w związku z dostawą wewnątrzwspólnotową wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych oraz o jej częściowe zarachowanie na pokrycie zobowiązania z tytułu podatku akcyzowego, wynikającego z deklaracji podatku akcyzowego za miesiąc wrzesień 2006r.

Decyzją z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego I w Ł. orzekł o zwrocie podatku akcyzowego w wysokości 20.764,00,-zł. z tytułu dokonania dostaw wewnątrzwspólnotowych.

Postanowieniem z dnia [...], Dyrektor Izby Celnej w Ł., działając na podstawie art. 216 §1 i art. 55 § 2 oraz art. 62 § 1 i § 4 ustawy z dnia 29.sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz.U. Nr 8 z 2005r., poz. 60 ze zm.) orzekł o zaliczeniu zwracanego podatku akcyzowego w kwocie 20.764,40,-zł. na koszty upomnienia w wysokości 8,80,-zł., zaległość podatkową w podatku akcyzowym za miesiąc wrzesień 2006r. w kwocie 10.476,00,-zł. oraz odsetki od w/w zaległości w kwocie 66,00,-zł. liczone od dnia 27.października 2006r. do dnia 15.listopada 2006r. tj. do dnia wydania decyzji zwrotowej.

W zażaleniu na powyższe postanowienie podatnik zarzucił naruszenie przepisów art. 72-80 oraz art. 120, 121 i 125 ustawy Ordynacja podatkowa podnosząc, iż wniosek o zwrot podatku akcyzowego oraz zaliczenie nadpłaty na poczet bieżącej należności w podatku akcyzowym został złożony w dniu 23.października 2006r. tj. przed terminem płatności akcyzy za miesiąc wrzesień 2006r. W konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w części dotyczącej odsetek i kosztów upomnienia.

Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł., działając w oparciu o treść art. 233 § 1 pkt 2 lit a w zw. z art. 219 Ordynacji podatkowej oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22.sierpnia 2005r. w sprawie naliczania odsetek za zwłokę oraz opłaty prolongacyjnej, a także zakresu informacji, które muszą być zawarte w rachunkach (Dz.U. Nr 165, poz. 1373), uchylił zaskarżone postanowienie w części dotyczącej kosztów upomnienia, utrzymując je w mocy w pozostałym zakresie. W uzasadnieniu wskazał, iż dopiero w dacie wydania przez organ celny decyzji o zwrocie akcyzy możliwe było zarachowanie nadpłaty na poczet zaległości podatkowej. Odsetki naliczone zostały zatem do dnia wydania decyzji (15.listopada 2006r.).

W skardze na powyższe rozstrzygnięcie Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością [...] w Ł. zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 72 § 1, art. 73 § 1 pkt 1 i art. 76a § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej oraz przepisów postępowania – art. 120, 121 i 125 Ordynacji podatkowej, podnosząc, iż organ podatkowy nieprawidłowo określił moment powstania nadpłaty, nie uwzględniając wskazanych wyżej przepisów prawa. W konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia z jednoczesnym nakazem zwrotu niesłusznie pobranych odsetek od rzekomej zaległości podatkowej oraz umorzenie postępowania w przedmiotowej sprawie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, odwołując się do merytorycznego uzasadnienia stanowiska, zawartego w motywach zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 ustawy z dnia 25.lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2).

Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, uchyla zaskarżone orzeczenie w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach - stwierdza nieważność zaskarżonego aktu w całości lub części. Stwierdzenie wydania orzeczenia z naruszeniem prawa wchodzi zaś w grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach (art. 145 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a.). Po myśli art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.).

Biorąc pod uwagę tak zakreśloną kognicję oraz przyczyny wzruszenia decyzji, Sąd stwierdził, że zaskarżone orzeczenie narusza przepisy Ordynacji podatkowej w stopniu określonym w cytowanym przepisie.

W rozpoznawanej sprawie poza sporem pozostało, iż skarżący z wnioskiem o zwrot akcyzy z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej, złożony w trybie art. 77 ust. 3 ustawy z dnia 23.stycznia 2004r. o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 29, poz. 257 ze zm.), wystąpił w dniu 23.października 2006r. We wniosku wspomnianym zawarł również żądanie zaliczenia kwoty zwrotu na poczet podatku akcyzowego, należnego za miesiąc wrzesień 2006r. Kwota podatku do zwrotu przekraczała podatek należny za miesiąc wrzesień. Termin płatności podatku akcyzowego za miesiąc wrzesień upływał z dniem 25.października 2006r. (art. 18 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym). Zgodnie z treścią art. 76 b w zw. z art. 76 Ordynacji podatkowej, zwrot podatku podlega zaliczeniu m.in. na poczet bieżących oraz przyszłych zobowiązań podatkowych (w tym wypadku jedynie na wniosek podatnika). Po myśli art. 76b w zw. z art. 76a § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej, zaliczenie kwoty zwrotu na poczet zaległości podatkowych następuje z dniem złożenia wniosku o zwrot podatku. Zdaniem Sądu, w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, regulacja ta winna zatem również znaleźć odpowiednie zastosowanie w przypadku określenia terminu zaliczenia zwrotu na poczet zobowiązań podatkowych bieżących i przyszłych. Oznacza to, iż w przedmiotowej sprawie zaległość podatkowa skarżącego w podatku akcyzowym za miesiąc wrzesień 2006r., w rozumieniu art. 51 § 1 Ordynacji podatkowej, w ogóle nie powstała. Podatek został bowiem w całości zapłacony poprzez zaliczenie kwoty zwrotu podatku, wnioskowane w dniu 23.października 2006r. tj. przed terminem płatności akcyzy za miesiąc wrzesień 2006r. Kwota zwrotu pozostawała w tej dacie w dyspozycji organu. Określanie w tej sytuacji terminu zapłaty poprzez odwoływanie się przez organy podatkowe do decyzji w przedmiocie zwrotu podatku jest nieuprawnione i sprzeczne ze wskazanymi wyżej przepisami Ordynacji podatkowej. (por. również w tym przedmiocie uzasadnienia wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1.marca 2005r., sygn.akt FSK 2542/04, niepubl. w zbiorze urzędowym, dostępne Lex nr 154794 i z dnia 21.czerwca 2000r., sygn.akt SA/Sz 655/99, niepubl. w zbiorze urzędowym, dostępne POP 2002/3/78 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia12.stycznia 2006r., sygn.akt III SA/Wa 2550/05, niepubl. w zbiorze urzędowym, dostępne M.Podat. 2006/8/51 oraz z dnia 1.czerwca 2005r., sygn.akt III SA 1891/03, niepubl. w zbiorze urzędowym, dostępne Lex nr 181435)

Skoro zatem zobowiązanie podatkowe zostało zapłacone w terminie, zaległość podatkowa nie powstała a zatem brak było podstaw do naliczania odsetek za zwłokę.

Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pk t 1 lit. c p.p.s.a. orzeczono o uchyleniu zaskarżonego postanowienia, uznając to za wystarczające dla końcowego załatwienia sprawy. Poza kognicję sądu administracyjnego wykraczało natomiast rozstrzyganie w przedmiocie "zwrotu niesłusznie pobranych odsetek". Merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy należy bowiem go organów podatkowych.

Z uwagi natomiast na charakter zaskarżonego rozstrzygnięcia (nienadającego się do wykonania i niewymagającego wykonania) za bezprzedmiotowe uznano rozstrzyganie w przedmiocie jego wykonania do dnia uprawomocnienia się wyroku.

O kosztach postępowania orzeczono zaś na podstawie art. 200 p.p.s.a. zasądzając ich zwrot na rzecz skarżącej w wysokości odpowiadającej uiszczonemu przezeń wpisowi sądowemu (100,-zł.), opłacie od pełnomocnictwa (17,00,-zł.) oraz wynagrodzeniu pełnomocnika, będącego doradcą podatkowym, ustalonemu na podstawie § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2.grudnia 2003r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U. Nr 212, poz. 2075) na kwotę 240,00,-zł.