Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 119/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-07-31 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono dokonania wykładni wyroku Sądu
Powołane przepisy: article: art. 158
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Beata Krajewska (spr.), Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska, po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Dyrektora Izby Celnej w Warszawie o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 maja 2014r., sygn. akt V SA/Wa 119/14 sprawy ze skargi [...] Sp. z o. o. w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] października 2013 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym postanawia: oddalić wniosek organu o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie V SA/Wa 119/14 z dnia 21 maja 2014 r.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 21 maja 2014r., sygn. akt V SA/Wa 119/14 uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w części uchylającej decyzję organu podatkowego I instancji i przekazującej sprawę do ponownego rozpoznania.

Pismem z dnia 9 lipca 2014 r. organ wystąpił z wnioskiem o wykładnię ww. wyroku w trybie art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.] – dalej: p.p.s.a. W uzasadnieniu wniosku organ podniósł, iż uzasadnienie wyroku zostało sformułowane w sposób niejasny i budzący wątpliwości co do sposobu jego wykonania. Organ wskazał, że Sąd w wyroku stwierdził, cyt. (...) przekazując sprawę w zakresie okresu rozliczeniowego – grudzień 2007 r. do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji Dyrektor Izby Celnej w Warszawie przekroczył dyspozycję art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej". "Jeżeli postępowanie dowodowe w ocenie organu II instancji nie było wyczerpujące winien w sposób jednoznaczny wskazać okoliczności faktyczne, które Naczelnik powinien zbadać przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Takiego wskazania zaskarżona decyzja nie zawiera. Zawiera natomiast stwierdzenie, iż organ I instancji pomimo przyjęcia ustalonego stanu faktycznego uznał za właściwe zastosowanie stawki z art. 65 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym z dnia 23 stycznia 2004 r. (mającej zastosowanie w sprawie)." Jednocześnie Sąd przyjął, że "(...)sprecyzowany w zaskarżonej decyzji cel przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji jest niezgodny z dyspozycją art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, z mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku."

Zdaniem organu przy tak zredagowanym uzasadnieniu pojawiają się wątpliwości:

1. czy intencją Sądu było uchylenie decyzji organu odwoławczego, gdyż w okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy zastosowanie art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej narusza przepisy postępowania,

2. czy też biorąc pod uwagę, że w decyzji sprecyzowano jakie okoliczności faktyczne należy zbadać przy ponownym rozpatrzeniu sprawy oraz cel przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji, naruszenie przepisów postępowania polega na niewłaściwym sprecyzowaniu w zaskarżonej decyzji tego celu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej "p.p.s.a." – sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Przedmiotem wykładni może być przede wszystkim sentencja wyroku, a wyjątkowo także jego uzasadnienie. Konieczność wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania (por. chociażby postanowienie NSA z dnia 23 czerwca 2008r., LEX nr 494338). Celem wykładni jest usunięcie wątpliwości dotyczących nie tylko treści wyroku, ale także sposobu jego wykonania, a przede wszystkim skutków, jakie ten wyrok ma wywołać, co umożliwi podjęcie przez organ podatkowy dalszych czynności. Przesłanką przychylenia się do wniosku strony musi być jednak zaistnienie wspomnianych w przepisie wątpliwości. Nie mieści się natomiast w ramach wykładni wyroku żądanie uzyskania wyjaśnień co do dalszego prowadzenia postępowania oraz sposobu ponownego rozstrzygnięcia sprawy (por. postanowienie NSA z dnia 26 czerwca 2008r., LEX nr 493808).

Jak już wskazano, przedmiotem wykładni może być zarówno sentencja, jak i uzasadnienie rozstrzygnięcia. W przedmiotowej sprawie sentencja wyroku z dnia 21 maja 2014 r., VSA/Wa 119/14 nie nasuwa żadnych wątpliwości, wynik jest bowiem jednoznaczny – uchylono decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w części uchylającej decyzję organu podatkowego I instancji i przekazującej sprawę do ponownego rozpoznania.

Zdaniem sądu żadnych wątpliwości nie powinno budzić również uzasadnienie wyroku, które jest spójne i logiczne. Zostały w nim wyraźnie wskazane i opisane naruszenia prawa do jakich doszło przy wydaniu zaskarżonej decyzji. Wskazania zawarte w przedmiotowym uzasadnieniu wyroku nie pozostawiają żadnych wątpliwości, co do swego przesłania.

Z uzasadnienia wyroku z dnia 21 maja 2014 r. wynika, że uchylenie decyzji organu odwoławczego nastąpiło z tego względu, że w okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy zastosowanie art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej narusza przepisy postępowania, ponieważ brak było podstaw do jego zastosowania przez organ II instancji..

Mając powyższe na uwadze, sąd działając na podstawie art. 158 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.