Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2786/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-03-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Nadzór budowlany
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 49b ust. 1
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska, Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak (spr.), Protokolant Spec. Eliza Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2013 r. sprawy ze skargi K.Z. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...], II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz K.Z. kwotę 760 złotych (siedemset sześćdziesiąt) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] decyzją z

dnia [...] lipca 2012 r. nr [...], działając na podstawie art. 49b ust. 1 oraz

art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010r.Nr 243,

poz. 1623 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks

postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zwanej

dalej k.p.a. nakazał K. Z. rozbiórkę ogrodu zimowego usytuowanego przy

ul. [...] w [...].

W uzasadnieniu organ wskazał, że w czasie oględzin stwierdzono, że na

nieruchomości przy ul. [...] w [...] znajduje się ogród zimowy,

oranżeria konstrukcji stalowej, na fundamencie betonowym w całości przeszklona, o

wymiarach : 4,75mx 3,10m i 3,10m x 0,85m, powierzchnia zabudowy 17,36 m 2.

Ponieważ ogród zimowy został wybudowany bez zgłoszenia zamiaru wykonywania

robót budowlanych, postanowieniem nr [...] z dnia [...] marca 2012r.

nałożono na inwestora obowiązek przedłożenia dokumentów, o których mowa w art.

49b ust. 2 ustawy-Prawo budowlane, które przy piśmie z dnia 26 kwietnia 2012r.

inwestor przedłożył. Z przedłożonych dokumentów wynika, że odległość jednej ze

ścian oranżerii od granicy z nieruchomością sąsiednią wynosi 3,00 m. Ponieważ

ściana ta jest wypełniona w całości szkłem, to zdaniem organu spełnia funkcje okna.

Z tych względów, doszło do naruszenia przepisów rozporządzenia Ministra

Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r., w sprawie warunków technicznych, jakim

powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002r., Nr 75, poz. 690 z

późn. zm.) dotyczących sytuowania budynków w odległości od granicy z sąsiednią

działką budowlaną nie mniejszej niż 4,00 m, w przypadku budynku zwróconego

ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę tej granicy. Organ wskazał, że

§12 rozporządzenia odnosi się do otworów okiennych i drzwiowych, a więc otworów

wykonanych w ścianie. Mając jednak na względzie wykładnię funkcjonalną tego

przepisu, należy przyjąć, iż dotyczy on także ściany w całości wykonanej z szyby.

Usytuowanie zatem szklanej ściany w odległości mniejszej niż 4,00m nie spełnienia

wymogów określonych w rozporządzeniu.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzja z dnia [...]

września 2012 r. Nr [...], po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez K.

Z. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy powyższą

decyzję.

Ponownie rozpoznając sprawę organ odwoławczy nie znalazł podstaw do

zmiany bądź uchylenia zaskarżonej decyzji. Zgodził się ze stanowiskiem

Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...], iż ściana w

całości wykonana ze szkła powinna być traktowana, jak ścinana z otworem okiennym

bądź drzwiowym w rozumieniu § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z

dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny

odpowiadać budynki i ich usytuowanie i w związku z tym posadowiona winna być w

odległości 4 m od granicy z sąsiednią działką.

Odnosząc się do argumentacji odwołania wyjaśnił, iż ściana wypełniona

luksferami czy pustakami szklanymi jest traktowana jako ściana pełna, natomiast w

niniejszej sprawie ściana ogrodu zimowego usytuowana w odległości 3m od granicy

z działką sąsiednią jest w całości przeszklona, w związku z tym spełnia funkcje okna.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w

Warszawie wniósł K. Z. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz

poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

Skarżący decyzji zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które mogło

mieć i miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj :

a) art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 142 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji

organu I instancji wewnętrznie sprzecznej z wydanym w toku postępowania,

niezaskarżalnym postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r.,

b) art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 15 oraz art. 142 k.p.a. poprzez rozpatrzenie

sprawy jedynie w zakresie zarzutów zawartych w odwołaniu, a tym samym brak

przeprowadzenia dwukrotnie postępowania wyjaśniającego, co w konsekwencji

skutkuje naruszeniem zasady dwuinstancyjności,

c) art. 7, 77 oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nienależyte wyjaśnienie stanu

faktycznego oraz niewłaściwą jego ocenę ;

oraz naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik

sprawy, tj:

a) art. 49b ust. 1 Prawa budowlanego, poprzez błędne zastosowanie, polegające na

nieprawidłowym ustaleniu przedmiotu postępowania, co w konsekwencji

spowodowało nałożenie obowiązku rozbiórki całego obiektu budowlanego,

b) art. 49b ust. 1 Prawa budowlanego w związku z § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia

Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać

budynki i ich usytuowanie z dnia 12 kwietnia 2002 r, poprzez błędne przyjęcie, że

usytuowanie oranżerii narusza przepisy rozporządzenia w sposób uniemożliwiający

jego legalizację.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w

zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje :

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju

sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy

administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem

zgodności z prawem. W świetle powołanego przepisu ustawy, Wojewódzki Sąd

Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt z punktu

widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania

administracyjnego, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego

prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku

stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych,

mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 §

1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami

administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Zgodnie z art. 134 § 1 ww.

ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany

zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.

Zaskarżoną decyzją, na podstawie art. 49 b ust. 1 ustawy - Prawo budowlane

nakazano inwestorowi rozbiórkę ogrodu zimowego - oranżerii wzniesionej na

nieruchomości przy ul. [...] w [...] o łącznej powierzchni 17,36 m

2. W sprawie niesporne jest, że oranżeria powstała, jako tzw. samowola budowlana,

gdyż inwestor nie dopełnił obowiązku zgłoszenia jej budowy. Obowiązek taki wynika

z art. 30 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy - Prawo budowlane.

Stosownie do art. 49 b ust. 1 Prawa budowlanego budowa obiektu

budowlanego bez wymaganego zgłoszenia bądź pomimo wniesienia przez właściwy

organ sprzeciwu, co do zasady skutkuje nakazaniem rozbiórki. Nakaz ten nie jest

jednak orzekany bezwzględnie. Po zmianie ustawy - Prawo budowlane dokonanej

ustawą z dnia 27 marca 2003 r., o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz zmianie

niektórych ustaw (Dz. U. Nr 80, poz. 718 ze zm.) organy nadzoru budowlanego mają

obowiązek badania, czy budowa zrealizowana bez wymaganego zgłoszenia bądź

pomimo wniesienia przez organ sprzeciwu jest zgodna z przepisami, w

szczególności o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i czy możliwe jest

doprowadzenie jej do stanu zgodnego z prawem. Nakaz rozbiórki może być zatem

orzeczony dopiero wówczas, gdy okaże się, że nie ma prawnych możliwości

legalizacji obiektu budowlanego. Oczywiście legalizacja samowoli budowlanej nie jest

obowiązkiem, a uprawnieniem inwestora (por. wyrok Naczelnego Sądu

Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2009 r., sygn. II OSK 1879/07, LEX nr 478287).

W niniejszej sprawie postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r. Powiatowy

Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] nakazał inwestorowi

przedłożenie dokumentów, o których mowa w art. 49 b ust. 2 Prawa budowlanego, a

po ich otrzymaniu, z bliżej niewyjaśnionych przyczyn wydał decyzję nakazującą

rozbiórkę oranżerii. Zdaniem organu nadzoru budowlanego nie istnieje możliwość

zalegalizowania tego obiektu, gdyż jedna ze ścian oranżerii, wykonana w całości ze

szkła, usytuowana jest w odległości 3 m od granicy z sąsiednią działką budowlaną,

co narusza przepisy rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. określającego warunki

techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. § 12 ust. 1 pkt 1

rozporządzenia stanowi, iż budynki mogą być lokalizowane na działce budowlanej w

odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną nie mniejszej niż 4,00 m, w

przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w

stronę tej granicy. Zdaniem organu, szklana ściana oranżerii powinna być

traktowana, jak ściana z otworami okiennymi, a tym samym znajdować się w

odległości co najmniej 4 m od granicy.

Przyjęte przez organ stanowisko, w ocenie Sądu, nie zostało poprzedzone

wnikliwym wyjaśnieniem wszystkich okoliczności sprawy, a przede wszystkim

rozważaniem możliwości doprowadzenia tego obiektu do stanu zgodnego z prawem,

co jak wyjaśniono wyżej było obowiązkiem organu. Nie wyjaśniono także

podniesionej w skardze okoliczności, która znana była już organowi z protokołu

oględzin dokonanych w dniu 1 lutego 2012 r., dotyczącej daty budowy fundamentów

oranżerii. Z akt postępowania nie wynika, czy oranżeria, jako całość tzn. łącznie z

fundamentami wybudowana została przez inwestora K. Z., czy też na

istniejących fundamentach wzniósł on oranżerię. Sąd nie podziela natomiast zarzutu

skargi dotyczącego braku podstaw do prowadzenia przez organ nadzoru

budowlanego postępowania z uwagi na to, że ściana szklana nie może być

utożsamiona ze ścianą z otworami okiennymi, o których mowa w § 12 ust. 1 pkt 1

rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. określającego warunki techniczne, jakim

powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Twierdzenie takie jest

nieuprawnione, gdyż oranżeria jest niewątpliwie obiektem budowlanym podlegającym

przepisom ustawy - Prawo budowlane i wydanym na jej podstawie przepisom

wykonawczym.

Podsumowując stwierdzić należy, że organy nadzoru budowlanego z

naruszeniem przepisów postępowania nie wyjaśniły istotnych okoliczności sprawy, co

miało wpływ na podjęte rozstrzygnięcie.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c i art. 152

ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami

administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) orzekł jak w sentencji. O

kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 ww. ustawy.