Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 478/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2010-09-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 13 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. O. i W. O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi G. O. i W.O. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. znak [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia dotyczącego oddalenia zarzutu na postępowanie egzekucyjne i umorzenia postępowania postanawia przyznać skarżącym G. O. i W. O. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych


UZASADNIENIE

III SA/Łd 478/10

Uzasadnienie

Pismem z dnia 1 lipca 2010 r. G. O.i W. O. (dalej skarżący) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł.z dnia [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia dotyczącego oddalenia zarzutu na postępowanie egzekucyjne i umorzenia postępowania. W związku z wezwaniem do uiszczenia wpisu od skargi, skarżący sformułowali wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, przedkładając następnie, w dniu 3 września 2010 r. (data wpływu do Sądu), po uprzednim wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych wniosku, wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".

W uzasadnieniu wniosku skarżący podnieśli jedynie argumenty merytoryczne dotyczące zaskarżonego rozstrzygnięcia. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach podali, że prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Jedynym majątkiem skarżących jest 80-metrowy dom, jak przy tym wyjaśnili zabezpieczony w związku z toczącymi się postępowaniami egzekucyjnymi. Jedyne dochody w gospodarstwie domowym skarżących stanowi renta W. O. w wysokości 591,34 zł. W oświadczeniu skarżący zaznaczyli, że nie posiadają żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Nadmienili jedynie, że posiadają samochód osobowy (rok produkcji 1997, nie określając jego marki i szacunkowej wartości), który został jednakże zabezpieczony przez komornika. Skarżący nie uzyskują także dodatkowych dochodów.

Dodatkowo wyjaśnili, że skarżący G. O. przebywa obecnie w areszcie śledczym, nie osiąga żadnych dochodów, nie pobiera renty ani emerytury, nie prowadzi też działalności gospodarczej. G. O. jest przy tym przewlekle chory, a jego stan zdrowia stale się pogarsza. Wyjaśnili także, że P. T., syn W. O. z pierwszego małżeństwa, pozostający do niedawna we wspólnym gospodarstwie domowym, obecnie mieszka samodzielnie i nie prowadzi już z nimi wspólnego gospodarstwa domowego. Nadmienili także, iż fakt pozostawania skarżącego G. O. w areszcie śledczym uniemożliwia mu podjęcie jakiejkolwiek pracy zarobkowej.

Referendarz Sądowy zważył, co następuje:

Na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżący spełniają przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.

Stosownie do postanowień art. 243 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpili o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym.

W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania, co stanowi przesłankę niezbędną do częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że skarżący G. O.przebywa obecnie w areszcie śledczym, nie osiąga żadnych dochodów, nie posiada zgromadzonych oszczędności. Jedyne dochody w gospodarstwie domowym skarżących stanowią natomiast świadczenia rentowe jego żony W.O. w wysokości 591,34 zł.

Skarżący nie posiadają także, zgodnie ze złożonym oświadczeniem, żadnych oszczędności, ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro.

W tej sytuacji, w ocenie referendarza, mając na uwadze przedstawione argumenty stwierdza się, że skarżący wykazali, że nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.