Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 330/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2005-04-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Izba Skarbowa
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność decyzji I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sylwia Zapalska Sędziowie NSA Jerzy Małecki NSA Janusz Ruszyński (spr.) Protokolant: sekr. sąd. Ewa Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2005 r. sprawy ze skargi L.D. na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień [...] roku. I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Urzędu Skarbowej z dnia [...] r. nr [...], II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej 874,20 zł. /słownie: osiemset siedemdziesiąt cztery złote i 20/100/ tytułem zwrotu kosztów sądowych, III. wstrzymuje wykonanie zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. /-/ J.Ruszyński /-/ S.Zapalska /-/ J.Małecki


UZASADNIENIE

Następujące okoliczności faktyczne mające znaczenie dla rozstrzygnięcia są niesporne:

- przedmiotem postępowania było określenie wysokości zobowiązania w podatku od towarów

i usług za grudzień [...] r.,

- postępowanie podatkowe wszczęto [...] r.,

- organ I instancji wydał decyzję w przedmiocie określonym wyżej w dniu [...] r.,

- skarżąca w [...] r. prowadziła działalność gospodarczą w P. przy ul. [...].

Właściwym miejscowo był wówczas Urząd Skarbowy,

- zmianę miejsca prowadzenia działalności gospodarczej zgłoszono [...] r. wskazując

dwa miejsca: przy ul. [...] /właściwość US / i przy ul.[...] /właściwość US [...] /,

- decyzję w I instancji wydał Urząd Skarbowy.

W tych okolicznościach Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zasadny okazał się zarzut naruszenia przez organy podatkowe właściwości miejscowej.

Zgodnie z treścią art. 4 pkt 10 ustawy z dnia 08.01.1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm./ ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o urzędzie skarbowym - rozumie się przez to urząd skarbowy właściwy ze względu na miejsce wykonywania czynności, a jeżeli czynności te wykonywane są na terenie dwóch lub więcej urzędów skarbowych - urząd skarbowy właściwy ze względu na siedzibę podatnika, a gdy podatnik nie ma siedziby - urząd skarbowy właściwy ze względu na miejsce zamieszkania podatnika.

Przepis powyższy, jest przepisem szczególnym w stosunku do ogólnej regulacji o właściwości, zawartej w art. 17 Ordynacji podatkowej. Z tej przyczyny art. 17 nie ma w sprawie zastosowania.

Z treści art. 4 pkt 10 ustawy o VAT wynika, że dla ustalenia właściwości miejscowej organu podatkowego podstawowe znaczenie ma miejsce wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Siedziba podatnika ma znaczenie wtórne. Już w wyroku z dnia 01.08.2002 r. w sprawie III RN 117/2001 Sąd Najwyższy stwierdził, że art. 4 pkt 10 cytowanej ustawy przewiduje tzw. utrwaloną właściwość organów podatkowych, gdyż przepisy tej ustawy nie określają zdarzeń powodujących zmianę ustalonej właściwości organów podatkowych. Umieszczenie przepisu o właściwości miejscowej w ustawie regulującej opodatkowanie określonym podatkiem a nie wśród przepisów proceduralnych oznacza, że okoliczności determinującej właściwość miejscową nie można łączyć z czasem, w którym toczy się postępowanie podatkowe, a konkretnie ze wszczęciem postępowanie podatkowego, ale z okresem rozliczeniowym, którym dla podatku od towarów i usług jest miesiąc.

Z tych względów należy przyjąć, że w sprawach podatku od towarów i usług za dany miesiąc rozliczeniowy jest właściwy urząd skarbowy, obejmujący swoim terytorium zasięgiem działania miejsce wykonywania przez podatnika czynności podlegających opodatkowaniu w tym okresie rozliczeniowym.

W niniejszej sprawie decyduje więc wykonywanie czynności opodatkowanych w grudniu [...] r. na terenie właściwości Urzędu Skarbowego. Skoro decyzję podatkową wydał Urząd Skarbowy to decyzje organów obu instancji były dotknięte wadą nieważności / art. 247 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej/.

O kosztach i wstrzymaniu wykonania decyzji orzeczono na podstawie art. 200 i 152 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

/-/ J.Ruszyński /-/ S.Zapalska /-/ J.Małecki

uk