Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 193/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2014-03-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 2 i 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.Sz. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 4 grudnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu zażalenia M.Sz., utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 8 lipca 2013 r. w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 25 kwietnia 2013 r. w sprawie określenia M.Sz. zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. w kwocie 2.784.077,00 zł.

Powyższe postanowienie organu odwoławczego, wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, zostało doręczone pełnomocnikowi strony będącemu radcą prawnym, w dniu 9 grudnia 2013 r.

Pismem z dnia 7 stycznia 2013 r. pełnomocnik skarżącego – radca prawny A.Z.– C. - wniosła w jego imieniu skargę na powyższe postanowienie, adresując ją bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Do Sądu skarga wpłynęła w dniu 9 stycznia 2014 r., a w dniu następnym, tj. 10 stycznia 2014 r., została ona przekazana przez Sąd zgodnie z właściwością Dyrektorowi Izby Skarbowej.

Dyrektor Izby Skarbowej przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku powyższą skargę wraz z aktami i odpowiedzią na skargę w dniu 11 lutego 2014 r. (data stempla pocztowego).

Ponieważ skarga zawierała braki formalne, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 lutego 2014 r. zobowiązano pełnomocnika strony skarżącej do ich uzupełnienia poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Zarządzenie powyższe doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącego w dniu 24 lutego 2014 r.

Pismem nadanym na poczcie w dniu 3 marca 2014 r. zaadresowanym do Dyrektora Izby Skarbowej, pełnomocnik skarżącego przesłała pełnomocnictwo procesowe upoważniające ja do działania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi. Pismo to wraz z załącznikami Dyrektor Izby Skarbowej przekazał do Sądu w dniu 12 marca 2014 r. (data nadania na poczcie).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., Nr 270) – zwanej w dalszej części "P.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym zgodnie z art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Wymieniony termin może być zatem zachowany tylko i wyłącznie wówczas, gdy przed jego końcem skarga wpłynie do organu administracji publicznej, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi lub, zaadresowana do tego organu, zostanie oddana w polskim urzędzie pocztowym (art. 83 § 3 P.p.s.a.). Zaskarżone postanowienie zawierało prawidłowe pouczenie o obowiązującym trybie wnoszenia skargi do sądu administracyjnego.

Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, Sąd ten winien przekazać ją właściwemu organowi. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd na adres organu administracyjnego (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 30 września 2011 r., sygn. akt II FSK 1768/11, postanowienie NSA z dnia 21 lipca 2010 roku, sygn. akt II FSK 1453/10, postanowienie NSA z dnia 29 maja 2008 roku, sygn. akt I FSK 631/08, dostępne: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Podobne stanowisko prezentowane jest także w doktrynie (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. Wolters Kluwer Warszawa 2009, str. 178 oraz T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2008, s. 284).

Odnosząc powyższy, ugruntowany pogląd do stanu faktycznego zaistniałego w przedmiotowej sprawie należy wskazać, że w dniu 7 stycznia 2014 r. (data stempla pocztowego) skarżący reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, pomimo prawidłowego pouczenia o konieczności wniesienia skargi za pośrednictwem organu administracyjnego, wniósł skargę bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Do Sądu skarga ta wpłynęła w dniu 9 stycznia 2014 r., a w dniu 10 stycznia 2014 r. została przekazana organowi. Data ta stanowi zatem w świetle powyższych rozważań dzień wniesienia skargi.

Skoro zaskarżona decyzja została odebrana przez pełnomocnika strony w dniu 9 grudnia 2013 r., to termin do jej zaskarżenia upłynął dnia 8 stycznia 2014 r. Skarga w przedmiotowej sprawie wniesiona została zatem po upływie ustawowego terminu, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Przepis ten stanowi bowiem, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Niezależnie od powyższego skargę należało odrzucić także na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi, którym niewątpliwie jest brak stosownego pełnomocnictwa, doręczone zostało pełnomocnikowi strony w dniu 24 lutego 2014 r. Wyznaczony stronie do wykonania tego zarządzenia siedmiodniowy termin upłynął w dniu 3 marca 2014 r. W tym dniu wprawdzie pełnomocnik nadała na poczcie pismo zawierające m.in. uzupełnienie wskazanego braku, jednakże zaadresowała je do organu niewłaściwego, tj. Dyrektora Izby Skarbowej, zamiast do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Obowiązujący z mocy art. 54 § 1 P.p.s.a. tryb wnoszenia skargi do sądu za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, nie dotyczy innych pism procesowych wnoszonych w toku postępowania sądowego, w tym także pism wnoszonych na wezwanie Sądu i zawierających uzupełnienie braków formalnych skargi.

Dla oceny dochowania terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi należy stosować takie same reguły, jakie przyjmuje się dla oceny dochowania terminu do wniesienia skargi lub innych pism wszczynających postępowanie przed sądem, przedstawione powyżej. Zatem dla zachowania przewidzianego przepisami terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi decydująca jest data nadania przez organ niewłaściwy przedmiotowego pisma pełnomocnika skarżącego, do tutejszego sądu jako sądu właściwego. Nastąpiło to dopiero w dniu 12 marca 2014 r., a więc po upływie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Mając na względzie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i pkt 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.