Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 151/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-02-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezes Sądu
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone zarządzenie
Powołane przepisy: article: art. 257
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. H. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 14 stycznia 2015 r., sygn. akt II SAB/Lu 445/14 pozostawiające wniosek J. H. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi J. H. na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w Lublinie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 14 stycznia 2015 r., sygn. akt II SAB/Lu 445/14 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie pozostawiono wniosek J. H. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi J. H. na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w Lublinie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

W uzasadnieniu wskazano, że zarządzeniem z dnia 11 grudnia 2014 r. J.H. został wezwany do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, a następnie do przesłania wypełnionego i podpisanego czytelnie formularza w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Powyższe wezwanie skarżący odebrał w dniu 22 grudnia 2014 r. (k. 42 akt sądowych). Termin określony w wezwaniu upłynął bezskutecznie w dniu 29 grudnia 2014 r.

Z powyższych względów, na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a.) pozostawiono wniosek bez rozpoznania.

W zażaleniu na powyższe zarządzenie J.H. wniósł o jego uchylenie, podnosząc m. in. że "złożył poprawnie wypełniony formularz PPF".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Wprawdzie art. 257 P.p.s.a. stanowi, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu, lub którego braków strona nie uzupełniła w terminie pozostawia się bez rozpoznania, jednakże zauważyć należy, że do biura podawczego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w dniu 10 grudnia 2014 r. wpłynął wypełniony i podpisany formularz skarżącego o przyznanie prawa pomocy w związku z zarządzeniem z dnia 20 listopada 2014 r. Sąd pierwszej instancji błędnie wskazał wówczas sygnaturę w wezwaniu, dlatego ponownie wezwał skarżącego do wypełnienia urzędowego formularza wniosku już z poprawną sygnaturą, jednocześnie przepraszając za omyłkę. Pozostawienie wniosku bez rozpoznania, tym bardziej z powodu błędu sądu wojewódzkiego, jest stanowiskiem zbytnio formalistycznym i prowadzi w istocie do ograniczenia uprawnienia strony do dochodzenia swoich praw przed sądem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie winien był rozpoznać wniosek skarżącego biorąc pod uwagę złożony już urzędowy formularz i po jego ocenie przyznać stronie prawo pomocy lub odmówić takiego przyznania. Zaskarżone zarządzenie narusza zatem art. 257 P.p.s.a. i z tego powodu podlega uchyleniu.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a., uchylił zaskarżone zarządzenie.