Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1263/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2020-01-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: uchylono zaskarżone rozstrzygnięcie
Powołane przepisy: article: art. 35 ust 1
journal: Dz.U. 2018 poz 627
law: Ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz  Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 - tekst jedn.
article: art. 23 ust 3
journal: Dz.U. 2018 poz 140
law: Ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Bogusław Wolas Sędziowie: WSA Grażyna Firek (spr.) WSA Jarosław Wiśniewski Protokolant: Specjalista Małgorzata Kruszec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi D. S. -G. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa z dnia 9 września 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy I. uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie, II. zasądza od Zarządu Województwa na rzecz skarżącej koszty postępowania w kwocie [...]zł ([...] złotych).


UZASADNIENIE

Rozstrzygnięciem z dnia 9 września 2019 r. nr [...] działając na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (t.j.: Dz.U.2018 poz. 627, z późn. zm.) oraz art. 23 ust. 3 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (t.j.: Dz.U.2018 poz. 140 z późn. zm.) - dalej RLKS, Zarząd Województwa jako organ reprezentujący Samorząd Województwa M. odmówił przyznania pomocy, o którą ubiegała się D. S.- G. prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą pod nazwą D. D. S.- G. we wniosku o przyznanie pomocy w ramach poddziałania 19.2 Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność", objętego PROW na lata 2014- 2020 w ramach naboru nr 11/2019 ogłoszonego przez Stowarzyszenie L.

W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ wskazał, że jednym z warunków otrzymania wsparcia jest zgodność operacji z Lokalnymi Kryteriami Wyboru Operacji do Finansowania. Zgodnie z art. 17 ust. 2 pkt 1) lit. b) ustawy o RLKS wsparcie, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, nie przysługuje, jeżeli podczas dokonywania wyboru operacji nie zastosowano określonych w LSR kryteriów wyboru operacji. LGD zawarła w ogłoszeniu o naborze wniosków warunki, o których mowa w art. 19 ust. 4 pkt 2) ww. ustawy. Jednym z takich warunków otrzymania pomocy była zgodność operacji z lokalnymi kryteriami wyboru operacji do finansowania. LGD wśród lokalnych kryteriów wyboru wskazała: "Zastosowanie rozwiązań sprzyjających ochronie środowiska lub przeciwdziałaniu zmianom klimatu". Opis tego kryterium wskazuje, iż aby otrzymać maksymalną liczbę 2 pkt: "Operacja przewiduje rozwiązania sprzyjające ochronie środowiska lub przeciwdziałaniu zmianom klimatu, które są wprost opisane w składanym wniosku (we wniosku przewidziano koszty związane z ochroną środowiska lub przeciwdziałaniem zmianom klimatu i stanowią one co najmniej 10% kosztów kwalifikowanych/kwoty premii)".

Dalej organ przedstawił, iż, zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy RLKS LGD przekazała Zarządowi Województwa wnioski o udzielenie wsparcia wraz z dokumentami potwierdzającymi dokonanie wyboru operacji z zachowaniem ustawowego terminu wynikającego z art. 21 ust. 5 pkt. 1 tejże ustawy, a pismem znak [...] z dnia 19 sierpnia 2019 r. organ decyzyjny LGD został wezwany do złożenia wyjaśnień dla przyznanej maksymalnej liczby punktów z uwagi na fakt, iż w uzasadnieniu Rada LGD wskazała: "Wnioskodawca jako rozwiązania sprzyjające ochronie środowiska lub przeciwdziałania zmianom klimatu deklaruje zakup cyfrowego aparatu do wywoływania zdjęć RTG, (...) separator amalgamatu oraz panele energooszczędne LED."

W piśmie z dnia 22 lipca 2019 r., stanowiącym odpowiedź na to zapytanie organ decyzyjny LGD wskazał m.in., iż rada dokonując weryfikacji wniosku uznała, że wszystkie działania przedstawione przez wnioskodawcę w uzasadnieniu dotyczącym powyższego kryterium są rozwiązaniami sprzyjającymi ochronie środowiska. Wnioskodawca zadeklarował zakup:

a)Cyfrowego aparatu do wykonywania zdjęć RTG, który redukuje dawkę promieniowania oraz przekazuje zdjęcia bezpośrednio do komputera, co eliminuje konieczność wywoływania zdjęć przy użyciu toksycznych odczynników;

b)Separatora amalgamatu, który pozwala wyeliminować szkodliwą rtęć, jaka pojawia się po usunięciu plomby amalgamatowej oraz zapobiega dostaniu się rtęci poprzez kanalizację do wody do środowiska,

c)Paneli energooszczędnych LED, które będą używane w gabinecie,

d)Zestawu agregatu prądotwórczego solarnego, stanowiącego źródło energii.

W związku z tym, że łączny koszt zakupu wszystkich wskazanych urządzeń przekracza 10% kosztów kwalifikowanych, to Rada przyznała punkty.

Natomiast Zarząd Województwa analizując całość dokumentacji stwierdził, iż stosowanie cyfrowych aparatów do wykonywania zdjęć RTG oraz separatora amalgamatu, nie stanowi rozwiązań sprzyjających ochronie środowiska lub przeciwdziałaniu zmianom klimatycznym, a jedynie szeroko stosowaną dobrą praktykę lekarską. Natomiast, koszty zakupu paneli energooszczędnych LED oraz zestawu agregatu prądotwórczego solarnego nie przekraczają 10% kosztów kwalifikowanych. Ponadto, w odniesieniu do wyjaśnienia Rady LGD dotyczącego zakupu separatora amalgamatu ZWM stwierdził, iż wnioskodawca nie wykazał tego kosztu w zestawieniu rzeczowo- finansowym operacji. Mając na uwadze ww. opis do przedmiotowego kryterium organ stwierdził, iż wnioskodawca nie spełnił warunku zastosowania rozwiązań sprzyjających ochronie środowiska lub przeciwdziałaniu zmianom klimatu i tym samym organ uznał, iż Rada LGD nie powinna była przyznać maksymalnej liczby 2 punktów w przedmiotowym kryterium zgodnie z opisem do przedmiotowego kryterium. Tymczasem przedmiotowa operacja, tj. "Rozwój przedsiębiorstwa poprzez wprowadzenie innowacyjnych rozwiązań stomatologicznych na obszarze LGD została przez LGD umieszczona, ze względu na liczbę przyznanych punktów (17 pkt), na liście operacji wybranych do dofinansowania mieszczących się w limicie środków wskazanym w ogłoszeniu o naborze.

Mając na uwadze powyższe, ZWM stwierdził, iż doszło do naruszenia zapisów art. 17 ust. 2 pkt 1) lit. b) ustawy RLKS, tj. Rada LGD, dokonując oceny wniosku o przyznanie pomocy złożonego przez wnioskodawcę, w ramach naboru nr [...], nie zastosowała prawidłowo przedmiotowego kryterium, dotyczącego "Zastosowanie rozwiązań sprzyjających ochronie środowiska lub przeciwdziałaniu zmianom klimatu". Konsekwencja tego błędu była zbyt duża liczba punktów przyznanych operacji przez organ decyzyjny LGD, w stosunku do liczby punktów, jaką powinna była otrzymać przedmiotowa operacja przy zastosowaniu rzeczonego kryterium. Poprawnie ustalona liczba punktów (15 pkt) byłaby mniejsza od liczby punktów przyznanej przez LGD ostatniej operacji wybranej przez LGD i mieszczącej się w limicie środków z ogłoszenia, zgodnie z listą przekazaną przez LGD tj. 17 pkt.

W tej sytuacji, zd. organu, Rada LGD poprzez nieprawidłowe zastosowanie kryterium, dotyczącego: "Zastosowanie rozwiązań sprzyjających ochronie środowiska lub przeciwdziałaniu zmianom klimatu", nie dokonała w sposób prawidłowy wyboru operacji do finansowania, co oznacza, że nie były spełnione warunki udzielenia wsparcia, o których mowa w art. 23 ust. 3 ustawy RLKS i dlatego Zarząd Województwa na podstawie art. 2 ust. 2 pkt 2) lit. b) ustawy RLKS działając jako organ reprezentujący Samorząd Województwa [...] - podmiot wdrażający właściwy do przyznawania pomocy w ramach działania "Wsparcie dla rozwoju lokalnego w ramach inicjatywy LEADER" objętego programem współfinansowanym ze środków EFRROW w zakresie zadań dotyczących udzielania wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 rozporządzenia 1303/2013 w zw. z 23 ust. 3 ustawy RLKS oraz art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 odmówił D. S. przyznania pomocy.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie D. S. powyższemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie:

1.art. 35 ust. 1 i art. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U. z 2017 r. poz. 562 ze zm. dalej również: PROW lub ustawa o wspieraniu rozwoju) w zw. z art. 23 ust. 3 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dż.U. z 2018 r. poz. 140) poprzez brak wydania zaskarżonego aktu przez organu uprawiony tj. Zarząd Województwa, a jego podpisania jedynie przez Zastępcę Dyrektora Departamentu Funduszy Europejskich czego nie można uznać za wymagane przepisami prawnymi podjęcie rozstrzygnięcia przez Zarząd Województwa;

2.art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów l Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U. z 2017 r. poz. 562 ze zm.) poprzez brak wskazania przyczyn odmowy;

3.art. 27 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020 (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1431) poprzez niezachowanie zasady rzetelności i przejrzystości w ocenie projektu, a przez to swobodne i nie poparte żadną merytoryczną argumentacją przyjęcie w szczególności, że rozwiązania przedstawione przez Skarżącą w projekcie w postaci zakupu cyfrowego aparatu do wykonywania zdjęć RTG i separatora amalgamatu nie stanowią rozwiązań sprzyjających ochronie środowiska lub przeciwdziałaniu zmianom klimatycznym, a jedynie szeroko stosowaną dobrą praktykę lekarską;

4.art. 17 ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz.U. z 2018 r. poz. 140) poprzez:

-jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie poprzez uznanie, że wobec projektu Skarżącej nie zastosowano określonych w LSR kryteriów wyboru operacji w postaci "rozwiązań sprzyjających ochronie środowiska lub przeciwdziałaniu zmianom klimatycznym" i błędnie przyznano punkty za to kryterium;

-brak rzetelnej i przejrzystej analizy projektu objętego wnioskiem przed przyjęciem stanowiska, że stosowanie cyfrowych aparatów do wykonywania zdjęć RTG i separatora amalgamatu, a tym samym sam projekt nie stanowi rozwiązań sprzyjających ochronie środowiska lub przeciwdziałaniu zmianom klimatycznym, a jedynie szeroko stosowaną dobrą praktykę lekarską;

-dokonanie dowolnej i nieuzasadnionej interpretacji pojęcia "rozwiązań sprzyjających ochronie środowiska lub przeciwdziałaniu zmianom klimatycznym".

Z uwagi na powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia w całości i zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego.

W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Organ podkreślił, że przedmiotowy projekt nie zawierał w zasadzie żadnych szczególnych rozwiązań sprzyjających ochronie środowiska lub przeciwdziałaniu zmianom klimatu, opierając się na nowoczesnych choć zupełnie standardowych rozwiązaniach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm., dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Zakres kontroli administracyjnej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w art. 3 § 2 pkt 1- 3 p.p.s.a. akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, na co wskazuje treść art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 4 p.p.s.a.

Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno aktu, jak i czynności z zakresu administracji publicznej. Zgodnie bowiem z art. 146 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniający skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, uchyla ten akt albo stwierdza bezskuteczność czynności.

Dokonując kontroli legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia sąd stwierdza, czy organ orzekający w sprawie prawidłowo zinterpretował i zastosował przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. Sąd zgodnie z treścią art. 134 p.p.s.a. rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Dokonując kontroli legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia wydanego przez Zarząd Województwa w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu, tj. badając zaskarżone orzeczenie pod względem jego zgodności zarówno z przepisami procesowymi, jak i z normami prawa materialnego, jakkolwiek nie uwzględnił zarzutu opisanego w pkt 1. skargi, Sąd uznał, że przy jego wydawaniu doszło do naruszenia wskazanych w pkt 2, 3 i 4 skargi przepisów , w stopniu uzasadniającym jego uchylenie.

Przepis art. 35 ust. 1 ustawy z 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U. z 2017 r. poz. 562 ze zm.) w związku z zasadą praworządności, o której mowa w art. 27 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, wyraża ogólną zasadę, że pomoc przyznawana jest wówczas, gdy aplikujący podmiot spełnił wszystkie kryteria wyboru, a jego wniosek jest kompletny, nie zawiera braków, gdyż dalsze procedowanie jest możliwe tylko z kompletnym wnioskiem.

Postępowanie w sprawie o przyznanie pomocy jest postępowaniem konkursowym. Wynika z tego, że aplikujące o pomoc finansową podmioty muszą spełnić wszelkie wymagane przepisami prawa i procedurą wymagania, w tym wymagania formalne, które równie obowiązują każdy z tych podmiotów. To na wnioskodawcy ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu spoczywa obowiązek starannego i odpowiadającego założeniom danego programu operacyjnego przygotowania dokumentacji konkursowej.

Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej ciąży zawsze na wnioskodawcy. Wszelkie błędy i wady dokumentacji obciążają wnioskodawcę. Brak jasnej deklaracji, lub też sformułowanie deklaracji w sposób niejednoznaczny winny zostać ocenione negatywnie, a organ nie ma obowiązku (ani nawet możliwości) interpretowania niejasności na korzyść wnioskodawcy. Chodzi o to, aby w przejrzysty, a nie w dorozumiany, sposób doszło do wyboru projektów spełniających jasno określone wymagania. Jest to warunek konieczny dla rzetelnego i bezstronnego wyboru projektu do dofinansowania. W przeciwnym razie doszłoby do naruszenia podstawowej zasady prawa wspólnotowego, jaką jest w procedurach konkursowych zasada równego traktowania, niedyskryminacji oraz przejrzystości procedur.

W przedmiotowej sprawie istotne znaczenia ma treść art. 27 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Zgodnie z treścią tego przepisu w postępowaniu w sprawie o przyznanie pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie:

1) stoi na straży praworządności;

2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy;

3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania;

4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji administracyjnej, umożliwia im wypowiedzenie się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Wybór projektów do dofinansowania powinien przebiegać w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny, zasada ta nie jest jednak realizowana w sytuacji, gdy uzasadnienie negatywnego dla wnioskodawcy rozstrzygnięcia nie pozwala na precyzyjne wyjaśnienie przyczyn odmowy przyznania pomocy z funduszy unijnych.

Wszystkie tryby jak i same rozstrzygnięcia dotyczące wyłaniania projektów do dofinansowania, powinny być konstruowane w oparciu o zasady przejrzystości, rzetelności i bezstronności wyboru projektów oraz równości wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania.

Tymczasem analiza treści zaskarżonego rozstrzygnięcia prowadzi do konstatacji, że organ temu obowiązkowi nie uczynił zadość. Tym bardziej, że przepis art. 35 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 kładzie wyraźny nacisk na precyzyjne i szczegółowe wyjaśnienie, dlaczego w ramach danego działania wniosek skarżącego nie został uwzględniony, w szczególności, że odmowa przyznania pomocy skutkuje prawem zaskarżenia tego aktu do sądu administracyjnego. Ocena taka nie może przy tym ograniczać się do lakonicznych stwierdzeń, lecz musi odnosić się do twierdzeń skarżącego wskazanych we wniosku, a więc do konkretnego przedsięwzięcia i konkretnych przedłożonych dokumentów.

Tymczasem uzasadnienie negatywnego dla skarżącej rozstrzygnięcia nie pozwala na precyzyjne wyjaśnienie przyczyn odmowy przyznania pomocy z funduszy unijnych i odmowa ta nie poddaje się jakiejkolwiek kontroli. W uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia wskazano jedynie , że organ analizując całość dokumentacji stwierdził, iż stosowanie cyfrowych aparatów do wykonywania zdjęć RTG oraz separatora amalgamatu, nie stanowi rozwiązań sprzyjających ochronie środowiska lub przeciwdziałaniu zmianom klimatycznym, a jedynie szeroko stosowaną dobrą praktykę lekarską wobec szerokiego stosowania w działalności gabinetów stomatologicznych rozwiązań polegających na stosowaniu cyfrowych aparatów do wykonywania zdjęć RTG oraz separatora amalgamatu. Słusznie skarżąca w skardze zauważa, iż organ na potrzeby wydania odmowy odniósł się do pojęcia "szeroko stosowanych dobrych praktyk lekarskich" zupełnie nie wyjaśniając tego pojęcia oraz go nie definiując, jak również nie podał źródła z którego czerpał wiedzę o "dobrych praktykach lekarskich", ani nie przytoczył ich treści. W uzasadnieniu odmowy nie ma również informacji skąd wynika rzekomo szeroko stosowana dobra praktyka lekarska polegająca na stosowaniu cyfrowych aparatów do wykonywania zdjęć RTG oraz separatora amalgamatu. Niemożliwe jest zatem zweryfikowanie toku podejmowania rozstrzygnięcia w tym zakresie skoro organ odwołał się do wskazanego wyżej enigmatycznego stwierdzenia "dobrych praktyk lekarskich".

Słusznie też skarżąca zauważyła i Sąd to stanowisko podzielił, iż przyjmując istnienie rzekomych dobrych praktyk lekarskich to rozwiązanie do nich należące może być rozwiązaniem "sprzyjającym ochronie środowiska lub przeciwdziałania zmianom klimatu". Zakresy znaczeniowe tych pojęć nie wykluczają się ani nie pozostają ze sobą w sprzeczności.

Wskazać też należy, że w przedmiotowym konkursie kryterium brzmiało "Zastosowanie rozwiązań sprzyjających ochronie środowiska lub przeciwdziałania zmianom klimatu", a zatem nie wykluczało zastosowania rozwiązania będącego szeroko stosowaną dobrą praktyką lekarską. Zatem przy takim, wskazanym wyżej, sformułowaniu kryterium , wykluczenie jego spełnienia poprzez odwołanie się do "szeroko stosowanych dobrych praktyk lekarskich" pozostaje bez jakiegokolwiek związku z treścią samego kryterium, a już na pewno nie dyskwalifikuje spełnienia tego kryterium . Ponadto przedmiotowe kryterium zostało sformułowane nie przez pryzmat osiągnięcia celu w postaci ochrony środowiska lub przeciwdziałania zmianom klimatu, ale poprzez użycie słowa "sprzyjające", a zatem miało ono na celu wsparcie rozwiązań, które z uwagi swoją charakterystykę zmierzały do ochrony środowiska lub przeciwdziałania zmianom klimatu bez względu czy ten skutek byłby osiągnięty.

Podkreślić należy stanowisko organu decyzyjnego LGD, który wskazał m.in., iż rada dokonując weryfikacji wniosku uznała, że wszystkie działania przedstawione przez skarżącą w uzasadnieniu dotyczącym powyższego kryterium są rozwiązaniami sprzyjającymi ochronie środowiska, bowiem zadeklarowano zakup: cyfrowego aparatu do wykonywania zdjęć RTG, który redukuje dawkę promieniowania oraz przekazuje zdjęcia bezpośrednio do komputera, co eliminuje konieczność wywoływania zdjęć przy użyciu toksycznych odczynników, separatora amalgamatu, który pozwala wyeliminować szkodliwą rtęć, jaka pojawia się po usunięciu plomby amalgamatowej oraz zapobiega dostaniu się rtęci poprzez kanalizację do wody do środowiska, paneli energooszczędnych LED, które będą używane w gabinecie i zestawu agregatu prądotwórczego solarnego, stanowiącego źródło energii.

ZWM w żaden sposób nie stwierdził dlaczego opisane wyżej działania nie są rozwiązaniami sprzyjającymi ochronie środowiska.

Zd. Sądu, zaskarżone rozstrzygnięcie nie pozwala na ustosunkowanie się do argumentów w nim zawartych, bowiem takich argumentów nie ma. Rozstrzygnięcie nie zawiera rzetelnej analizy przedłożonych przez skarżącą dokumentów, nie przytacza konkretnych argumentów, odnoszących się do realiów stanu faktycznego sprawy, które doprowadziły do wskazanych w rozstrzygnięciu wniosków. W tym stanie rzeczy brak jest możliwości analizy i oceny stanowiska organu gdzie samo rozstrzygnięcie nie poddaje się kontroli, jest bowiem nieweryfikowalne.

Skutkiem powyższego, zd. Sądu, przeprowadzenie weryfikacji dokumentacji aplikacyjnej zostało dokonane w sposób nieprzejrzysty i nierzetelny, a sama ocena była arbitralna i nie spełniała ustawowych wymogów przywołanych w skardze, zwłaszcza w ust. 1 art. 35 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-202, jak i narusza art. 27 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020 oraz art. 17 ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności.

Rozpoznając ponownie sprawę organ powinien uwzględnić wskazania i wytyczne wynikające z nin. uzasadnienia.

Nie podzielił Sąd zarzutu skargi dotyczącego braku umocowania osoby, która podpisała zaskarżoną odmowę przyznania pomocy (pkt 1. skargi). W tej materii Sąd w całości podzielił stanowisko organu wyrażone w odpowiedzi na skargę, w całości przyjmując je za własne. I tak, Zastępca Dyrektora [...] R. W. działał na podstawie uchwały nr [...] Zarządu Województwa z dnia 18 lipca 2019 r. dostępnej w BIP. Upoważnienie to pochodziło od właściwego organu i obowiązywało w chwili dokonania zaskarżonej czynności. Nie doszło zatem do wydania odmowy przez podmiot nieuprawniony. Upoważnienie do podpisania odmowy przyznania pomocy wynikało z zał. 1 do ww. uchwały ZWM zatytułowanego "Wykaz Czynności do których wykonywania upoważniony jest Dyrektor Departamentu Funduszy Europejskich UMWM, właściwy do spraw Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich Zastępca Dyrektora Departamentu Funduszy Europejskich UMWM lub właściwy do spraw Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich Kierownik Departamentu Funduszy Europejskich UMWM na podstawie "Książki Procedur" w ramach działań Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 Departamentu Funduszy Europejskich UMWM". Na str. 74 tegoż załącznika wskazano pośród uprawnień m. in. "Podpisanie pisma do podmiotu ubiegającego się o przyznanie pomocy informującego o odmowie".

Jak słusznie zauważył organ z żadnego przepisu prawa nie można wyprowadzić wniosku, aby w aktach danej sprawy musiał się znajdować dowód udzielenia takiego upoważnienia. Orzecznictwo sądów administracyjnych wskazuje, że nawet samego niepowołania się w decyzji na posiadane upoważnienie do wydawania decyzji nie należy utożsamiać z podpisaniem decyzji przez osobę nieupoważnioną, a co za tym idzie nie pociąga to za sobą skutków w postaci nieważności decyzji, o ile upoważnienie takie istniało w dacie wydania tej decyzji.

Wyrok WSA w Gliwicach sygn. akt IV SA/GI 822/17, na treść którego powołała się skarżąca, jest nieadekwatny do nin. sprawy, choć dotyczy on również PROW. Po pierwsze, w tamtej sprawie relewantna była regulacja Statutu Województwa Ś. (w szczególności załącznika nr [...] - Regulamin Zarządu Województwa Ś. w § 1 ust. 3 i 4), a takich zapisów Statut Województwa M. nie zawiera. Ponadto, w tamtej sprawie stan faktyczny wyglądał tak, że "zalegające w aktach sprawy pełnomocnictwo Zarządu Województwa [...] z 7 lutego 2017 r. upoważnia do przekazani informacji o odmowie przyznania pomocy, jednakże z treści tego pełnomocnictwa nie wynika, aby osoba legitymująca się nim uprawniona była do podejmowania rozstrzygnięć w tym zakresie, gdyż odróżnić należy pełnomocnictwo do przekazania informacji, którym dysponuje p.o. Zastępcy Dyrektora Wydziału Terenów Wiejskich Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] od podejmowania stosownych rozstrzygnięć w tym zakresie. Na mocy wskazanego pełnomocnictwa wskazana w nim osoba uprawniona została do przekazania wnioskodawcy informacji o stanowisku organu wykonawczego województwa samorządowego, natomiast nie obejmuje ono upoważnienia do podejmowania jakichkolwiek rozstrzygnięć w omawianym zakresie.". Natomiast w sprawie nin. upoważnienie Dyr. W. obejmowało podejmowanie rozstrzygnięć. Z tych względów odmowa przyznania pomocy został wydana w sposób formalnie właściwy.

Mając powyższe na uwadze, zd. S., zaskarżone rozstrzygnięcie nie mogło być uznane za prawidłowe i na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. należało je uchylić, o czym wyrzeczono w punkcie I sentencji wyroku.

O kosztach postępowania sąd orzekł w pkt II sentencji, na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 2 ustawy p.p.s.a. oraz § 14 ust.1 pkt 1)c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tj.Dz.U. z 2018 r. poz. 265 ze zm.).