Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 472/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2022-09-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak (spr.) Sędziowie WSA Maciej Busz WSA Monika Świerczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 września 2022 r. sprawy ze skargi J. S., M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 maja 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Gminy O. z dnia [...] lutego 2022 r. nr [...]; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących J. S., M. S. solidarnie kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lutego 2022 r., nr [...] Burmistrz Gminy O. odmówił J. i M. S. ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie trzech budynków mieszkalnych jednorodzinnych, na terenie położonym w miejscowości C., oznaczonym w ewidencji gruntów jako działka nr [...] (obręb C.). Z ocenie organu I instancji nie zostały spełnione wszystkie przesłanki z art. 61 ust. 1 pkt. 1-5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (zwanej dalej: u.p.z.p.), w tym w zakresie uzbrojenia w infrastrukturę techniczną.

Od powyższej decyzji odwołanie złożył J. S. i M. S.. Odwołujący zarzucili organowi naruszenie art. 61 ust. 1 u.p.z.p. poprzez błędną jego wykładnię oraz naruszenie art. 138 § 2 k.p.a. poprzez nie zastosowanie się do wytycznych zawartych w decyzji SKO z dnia [...] listopada 2021 r., znak: [...] Odwołujący wskazali, że organ I instancji błędnie przyjął, że uzbrojenie terenu nie jest wystarczające do realizacji zamierzenia budowlanego. Zdaniem odwołujących planowana przez nich inwestycja spełnia wszystkie przesłanki z art. 61 ust. 1 u.p.z.p. Decyzje o warunkach zabudowy można wydać nawet jeżeli uzbrojenie jeszcze nie powstało, a jego powstanie jest możliwe i zapewnione np. w drodze umów pomiędzy inwestorem, a gestorem sieci.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 23 maja 2022 r. Nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu swojej decyzji SKO wskazało, że wnioskiem z dnia 15 marca 2021 r. odwołujący złożyli wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie trzech budynków mieszkalnych jednorodzinnych, na terenie położonym w miejscowości C., oznaczonym w ewidencji gruntów jako działka nr [...] (obręb C.). Organ I instancji pismem z dnia 15 marca 2021 r. wezwał inwestora do przedłożenie dokumentów od gestorów sieci. W odpowiedzi odwołujący wniósł o zawieszenie postępowania do czasu uzyskania niezbędnych dokumentów.

Postanowieniem z dnia [...] marca 2021 r. organ I instancji zawiesił postępowanie. Pismem z dnia 12 kwietnia 2021 r. odwołujący wniósł o podjęcie postępowania, przedkładając stosowane dokumenty. Organ I instancji w dniu [...] kwietnia 2021 r. wydał postanowienie, którym podjął zawieszone postępowanie. W dniu [...] września 2021 r. Burmistrz Gminy O. wydał decyzję, którą odmówił ustalenia warunków zabudowy z uwagi na nie spełnienie przesłanki z art. 61 ust. 1 pkt. 3 u.p.z.p. Na powyższą decyzję odwołanie złożył J. S.. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 3 listopada 2021 r., nr [...] uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na konieczność ponownego przeanalizowania sprawy związanej z uzbrojeniem w sieć wodociągową.

W ocenie SKO w K. organ I instancji zastosował się do wytycznych Kolegium zawartych w decyzji z dnia [...] listopada 2021 r. i wydał właściwe rozstrzygnięcie. W pierwszej kolejności organ I instancji wezwał odwołującego do sprecyzowania wniosku o ustalenie warunków zabudowy w zakresie uzbrojenia terenu w sieć wodociągową. Następnie ocenił czy planowane zamierzenie inwestycyjne spełnia wszystkie przesłanki z art. 61 ust. 1 pkt. 1 -5 u.p.z.p.

Kolegium wskazało, że na podstawie art. 9 ust. 1 w zw. z art. 2 pkt. 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2021 o zmianie ustaw regulujących przygotowane i realizację inwestycji w zakresie strategicznej infrastruktury energetycznej (Dz. U. z 2021 r., poz. 922) do postępowań w sprawie wydania decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz decyzji o warunkach zabudowy wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy decyzją ostateczną, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 2 w brzmieniu dotychczasowym.

Z uwagi na złożenie wniosku o ustalenie warunków zabudowy w dniu 16 marca 2021 r., czyli przed wejściem w życie zmiany tego przepisu, w przypadku planowanej inwestycji organ I instancji nie musiał analizować warunku zawartego w art. 61 ust. 6 u.p.z.p.

Zdaniem SKO, organ I instancji słusznie uznał, że planowana inwestycja nie spełnia przesłanki z art. 61 ust. 1 pkt. 3 u.p.z.p. Stosownie do przepisu art. 61 ust. 1 pkt 3 u.p.z.p., dla ustalenia warunków zabudowy niezbędne jest stwierdzenie, że istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego. W myśl art. 61 ust. 5 u.p.z.p., warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, uznaje się za spełniony, jeżeli wykonanie uzbrojenia terenu zostanie zagwarantowane w drodze umowy zawartej między właściwą jednostką organizacyjną, a inwestorem. Jak wynika z pisma Kierownika Wydziału Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej z dnia [...] grudnia 2021 r. istnieje możliwość zaopatrzenia w wodę tylko jednego budynku mieszkalnego, do pozostałych dwóch budynków nie ma możliwości dokonania przyłącza i podłączenia do gminnej sieci z uwagi na brak odcinka sieci wodociągowej wzdłuż planowanej inwestycji. Z w/wym. pisma nie wynika możliwość realizacji tego przyłącza na koszt inwestora mimo jego deklaracji wykonania tego na własny koszt.

Kolegium wskazało, że postępowanie o ustalenie warunków zabudowy jest postępowaniem wnioskowym, którego podjęcie uzależnione jest od inicjatywy inwestora. Organ wydający decyzję o warunkach zabudowy związany jest wnioskiem inwestora i sam nie może go modyfikować. Skoro wniosek o ustalenie warunków zabudowy dotyczy budowy trzech budynków mieszkalnych jednorodzinnych, to organ 1 instancji słusznie nie mógł ustalić warunków zabudowy tylko dla jednego budynku mieszkalnego spełniającego warunki wynikające z przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Nadto Kolegium w decyzji z dnia [...] listopada 2021 r. zacytowało orzeczenia sądów administracyjnych, z których wynika, że do ustalenia warunków zabudowy nie potrzeba aby na tym etapie istniały podłączenia do mediów, jednak wymagana jest możliwość wykonania takiego podłączenia do sieci, co w przedmiotowej sprawie nie zachodzi, ponieważ gestor sieci wodociągowej wprost stwierdził, że jest to niemożliwe dla dwóch budynków mieszkalnych mających zostać zrealizowanych na działce inwestycyjnej.

Skargę na powyższą decyzję wywiedli do Sądu J. i M. S. wnosząc o jej uchylenie oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza Gminy O., a także zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz Skarżących zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucono:

a. naruszenie art.61 ust. 1 pkt 3 i ust. 5 ustawy z dnia 27.03.2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez błędną jego wykładnię, które miało wpływ na wynik sprawy

b. naruszenie art. 77 § 1 w związku z art. 80 ustawy kodeks postępowania administracyjnego, które to przepisy prawa obligują organ administracji do zebrania i oceny całokształtu materiału dowodowego, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Zdaniem skarżących obie decyzje odmowne wydane z uwagi na nie spełnienie przesłanki z art. 61 ust. 1 pkt 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym są błędne. Skarżący posiada bowiem oświadczenie Urzędu Miejskiego Gminy O. z dnia [...].03.2021 znak [...] o możliwości zasilenia wszystkich trzech planowanych budynków na działce [...] położonej w miejscowości C.. W punkcie 3 przedmiotowego pisma wskazano, że budynki 2 i 3 będą mogły zostać podłączone do wody poprzez instalację wewnętrzną w ramach przyłącza wodociągowego do pierwszego budynku (nr [...]), co z "Warunkami technicznymi przyłącza wodociągowego określonego przez Urząd Miejski Gminy O. dla działki ewidencyjnej nr [...] położonej w miejscowości C. " z dnia [...].03.2021 znak [...] stanowi spełnienie przesłanek art. 61 ust. 1 pkt 3 ustawy.

Zgodnie bowiem z utrwalonym orzecznictwem celem art. 61 ust. 1 pkt 3 w zw. z ust. 5 ustawy nie jest uzależnienie wydania decyzji o warunkach zabudowy od faktycznego istnienia uzbrojenia terenu, ale jedynie zagwarantowanie, że powstanie stosowne uzbrojenie, pozwalające na prawidłowe korzystanie z obiektów budowlanych. Zagwarantowanie oznacza zapewnienie w drodze umowy, co nie jest tożsame z obowiązkiem posiadania takiej umowy już w momencie starania się o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, ale posiadanie zapewnienia, gwarancji, że taka umowa w przyszłości zostanie zawarta. Skarżący takie zapewnienie posiada w postaci warunków technicznych z dnia [...].03.2021 oraz w/w pisma z dnia [...].03.2021.

W odpowiedzi na skargę, SKO podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga okazała się zasadna.

Uprawnienie wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 - dalej p.p.s.a.) sprowadza się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi wyeliminowanie decyzji z obrotu prawnego. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Materialnoprawną podstawą wydania decyzji zapadłych w niniejszej sprawie jest art. 61 ust. 1 pkt 1-5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 293 z późn. zm., zwanej dalej "u.p.z.p.").

Przedmiotem niniejszego postępowania jest ocena zgodności z prawem decyzji SKO w K. utrzymującej w mocy decyzję Burmistrza w sprawie odmowy ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie trzech budynków mieszkalnych jednorodzinnych, na terenie położonym w miejscowości C., oznaczonym w ewidencji gruntów jako działka nr [...] (obręb C.). Powodem odmowy ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, było uznanie przez Organ I instancji, że planowana inwestycja nie spełnia przesłanki z art. 61 ust. 1 pkt. 3 u.p.z.p.

Przepis art. 61 ust. 1 u.p.z.p., w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji I instancji, uzależniał wydanie przedmiotowej decyzji od łącznego spełnienia warunków wymienionych w punktach od 1 - 5, tj.:

1) co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu;

2) teren ma dostęp do drogi publicznej;

3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego;

4) teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1;

5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi.

Decyzja o warunkach zabudowy musi spełniać łącznie wszystkie warunki określone w szczególności w cyt. art. 61 ust. 1 pkt 1 - 5 u.p.z.p. oraz warunki ww. rozporządzenia, aby można było uznać ją jako wydaną zgodnie z prawem.

Istotą sporu w rozpatrywanej sprawie jest ustalenie, czy organ I instancji prawidłowo odmówił skarżącym wydania decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji z uwagi na fakt, że istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, nie jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego.

Zgodnie z art. 61 ust. 5 u.p.z.p. warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, uznaje się za spełniony, jeżeli wykonanie uzbrojenia terenu zostanie zagwarantowane w drodze umowy zawartej między właściwą jednostką organizacyjną a inwestorem. Celem art. 61 ust. 1 pkt 3 w zw. z ust. 5 u.p.z.p. nie jest uzależnienie wydania decyzji o warunkach zabudowy od faktycznego istnienia uzbrojenia terenu, ale jedynie zagwarantowanie, że powstanie stosowne uzbrojenie, pozwalające na prawidłowe korzystanie z obiektów budowlanych. W tym kontekście dokonując wykładni art. 61 ust. 1 pkt 3 u.p.z.p. trzeba mieć na uwadze, że jest to ustalanie dostępności terenu do infrastruktury przesyłowej na etapie decyzji o warunkach zabudowy, biorąc pod uwagę specyfikę tej instytucji prawnej. Jeśli uzbrojenie terenu jeszcze nie powstało, to umieszczenie na obszarze inwestycji właściwych urządzeń musi zostać zagwarantowane w drodze umowy pomiędzy inwestorem, a właściwą jednostką organizacyjną, czyli przedsiębiorstwem zajmującym się dostarczaniem odpowiednich usług. Zagwarantowanie oznacza zapewnienie w drodze umowy, co nie jest tożsame z obowiązkiem posiadania takiej umowy już w momencie starania się o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, ale posiadanie zapewnienia, gwarancji, że taka umowa w przyszłości zostanie zawarta (wyrok NSA z dnia 21 kwietnia 2021 r., sygn. akt II OSK 1815/18, LEX nr 3212052, wyrok NSA z 22.01.2020 r., II OSK 3487/18, LEX nr 2799018).

W ocenie Sądu organy administracji publicznej przedwcześnie rozstrzygnęły, że planowana inwestycja nie spełnia przesłanki z art. 61 ust. 1 pkt. 3 u.p.z.p.

W aktach przedmiotowej sprawy znajduje się pismo Kierownika Wydziału Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej z dnia [...].03.2021 r. ([...]), w którym wskazano, że 1) warunki techniczne podłączenia do gminnej sieci wodociągowej dla działki ew. nr [...] zostały wydane w dniu. [...].03.2021 r., 2) podłączenie do wodociągu budynków wrysowanych na mapach załączonych do wniosku nie jest możliwe z uwagi na brak odcinka sieci wodociągowej wzdłuż ich planowanej lokalizacji, 3) budynki oznaczone nr [...] można podłączyć do wody po rozbudowaniu wewnętrznej instalacji wodociągowej za wodomierzem głównym w ramach przyłącza wodociągowego zaprojektowanego i wykonanego do pierwszego budynku na warunkach określonych przez zarządcę sieci.

Na uwagę zasługuje fakt, że sprawa była wcześniej przedmiotem rozpoznania przez SKO, które decyzją z dnia [...] listopada 2021 r., uchyliło decyzję organu I instancji z [...] września 2021 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na konieczność ponownego przeanalizowania sprawy związanej z uzbrojeniem w sieć wodociągową. SKO zważyło, że z pisma Urzędu Miejskiego Gminy O. z [...].03.2021 . nie wynika wprost, że dokonanie instalacji wewnętrznej ma zostać dokonane na koszt inwestora, a jak wynika z odwołania inwestor zobowiązał się do wykonani przyłącza na własny koszt. Kolegium nakazało organowi I instancji wezwać inwestora do sprecyzowania wniosku o warunki zabudowy w zakresie uzbrojenia w sieć wodociągową.

Ponownie rozpoznając sprawę organ I instancji wezwał jedynie Inwestora do sprecyzowania czy zamierzenie w zakresie uzbrojenia trenu inwestycji w sieć wodociągową jest wystarczające do zamierzenia inwestycyjnego- budowy 3 budynków jednorodzinnych (k.100 akt adm.).

Pismem z dnia [...].12.2021 r. (brak w aktach) inwestor zwrócił się do Urzędu Miejskiego O. o zabranie stanowiska w sprawie.

W odpowiedzi Kierownik Wydziału Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej pismem z [...].12.2021 r. wskazał, że istnieje możliwość zaopatrzenia w wodę tylko jednego budynku mieszkalnego, do pozostałych dwóch budynków nie ma możliwości dokonania przyłącza i podłączenia do gminnej sieci z uwagi na brak odcinka sieci wodociągowej wzdłuż planowanej inwestycji.

W ocenie Sądu organ I instancji (wbrew stanowisku SKO) nie zastosował się do wytycznych SKO zawartych w decyzji uchylającej. Organ nie zwrócił się z zapytaniem do Inwestora czy podjąłby się realizacji tego przyłącza na własny koszt i czy taka możliwość istnieje według gestora sieci wodociągowej. Jak wynikało bowiem z wcześniejszego pisma Kierownika Wydziału Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej z dnia [...].03.2021 r. budynki oznaczone nr [...] można podłączyć do wody po rozbudowaniu wewnętrznej instalacji wodociągowej za wodomierzem głównym w ramach przyłącza wodociągowego zaprojektowanego i wykonanego do pierwszego budynku na warunkach określonych przez zarządcę sieci.

W konsekwencji sprawa nie została dostatecznie wyjaśniona. Organ nie uzyskał odpowiedzi w jakże istotnej kwestii, a mianowicie czy zarządca sieci planuje rozbudowę instalacji, a jeśli nie to czy możliwa jest taka rozbudowa na koszt inwestora. Należy bowiem jeszcze raz podkreślić, że celem art. 61 ust. 1 pkt 3 u.p.z.p. nie jest uzależnienie wydania decyzji o warunkach zabudowy od faktycznego istnienia uzbrojenia terenu, ale jedynie zagwarantowanie, że powstanie stosowne uzbrojenie pozwalające na prawidłowe korzystanie z obiektów budowlanych. Zatem samo stwierdzenie przez organ, że w chwili obecnej możliwe jest zaopatrzenie w wodę tylko jednego budynku mieszkalnego, a nie trzech nie może skutkować wydaniem decyzji odmownej.

Wskazać przyjdzie, że w przypadku gdy na części terenu objętego wnioskiem nie przebiega sieć wodociągowa, to organ winien ustalić czy skarżący mogą zapewnić dostawę wody na inne sposoby, np.: korzystając z ujęć własnych, z sieci występujących na działkach sąsiednich lub wykazując, że posiadają gwarancję wykonania takiej sieci w przyszłości. W każdym jednak wypadku organ lokalizacyjny przed wydaniem negatywnej decyzji powinien umożliwić stronie skarżącej wykazanie spełnienia przesłanki z art. 61 ust. 1 pkt 3 i ust. 5 u.p.z.p.

Sąd podkreśla, że w świetle art. 79a k.p.a., w postępowaniu wszczętym na żądanie strony, informując o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, organ administracji publicznej jest obowiązany do wskazania przesłanek zależnych od strony, które nie zostały na dzień wysłania informacji spełnione lub wykazane, co może skutkować wydaniem decyzji niezgodnej z żądaniem strony. Organy nie wywiązały się z tego obowiązku, tak więc przedwczesne są jakiekolwiek oceny organów w zakresie przesłanki z art. 61 ust. 1 pkt 3 u.p.z.p.

Z uwagi na powyższe Sąd uznał, że zarówno organ odwoławczy, jak i organ I instancji, poprzez niedokonanie wystarczających i jednoznacznych ustaleń we wskazanym zakresie, naruszyły przepisy art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W konsekwencji należy podzielić zarzuty skargi, że na obecnym etapie wyjaśnienia sprawy, orzeczona odmowa wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy naruszała przepisy art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 61 ust. 1 pkt 1-3 u.p.z.p.

Organowi II instancji należy dodatkowo postawić zarzut naruszenia przepisów art. 15 k.p.a. oraz art. 11 i art. 107 § 3 w zw. z art. 140 k.p.a. przez niewywiązanie się w sposób należyty z wynikającej z ogólnej zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego powinności ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy w jej całokształcie, w tym z obowiązku rozpatrzenia i odniesienia się w uzasadnieniu wydanej decyzji do wszystkich istotnych zarzutów odwołania. W swoim lakonicznym uzasadnieniu Kolegium ogólnie opisało stan faktyczny sprawy i przytoczyło treść przepisów mających zastosowanie w sprawie. SKO wskazało jedynie na pismo z [...].12.2021 r. z którego wynika możliwość przyłączenia do sieci tylko jednego budynku. SKO w żaden sposób nie zweryfikowało czy organ I instancji zastosował się wytycznych zawartych przez Kolegium we wcześniejszej decyzji, w szczególności pod kątem dokładnego wyjaśnienia kwestii ewentualnej rozbudowy sieci wodociągowej. SKO nie poczyniło w istocie żadnych własnych ustaleń ani rozważań dotyczących spełnienia warunków niezbędnych do wydania pozytywnej decyzji w przedmiotowej sprawie.

Mając wszystko to na uwadze Sąd uchylił zaskarżoną decyzję SKO oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji (pkt 1 sentencji wyroku) - na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c w z. z art. 135 p.p.s.a. O kosztach postępowania (pkt 2 sentencji wyroku) Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a., uwzględniając poniesiony przez Skarżących koszt wpisu (500 zł).

Ponownie rozpoznając sprawę organy wezmą pod uwagę wykładnię i wskazania przedstawione w niniejszym wyroku. Organ I instancji doprowadzi do wyjaśnienia powyższych wątpliwości, w tym przede wszystkim zwróci się do zarządcy sieci wodociągowej o wskazanie czy możliwa jest rozbudowa instalacji wodociągowej na działce skarżącego, tak by swoim zasięgiem obejmowała całe zamierzenie budowlane, a jeśli nie to czy realizacji takiej rozbudowy sieci można dokonać na koszt inwestora. W zależności od uzyskanych ustaleń organ podejmie stosowne rozstrzygnięcie, należycie je uzasadniając, jak tego wymaga art. 107 § 3 k.p.a.