Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2372/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-05-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Protokolant Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2007 r. sprawy ze skargi I. i J. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2006 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki altany śmietnikowej. skargę oddala


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. decyzją z dnia [...] czerwca 2006r. działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 i ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. nr 207 z 2003r. poz. 2016 z późn.zm.), po ponownym rozpatrzeniu sprawy budowy altanki śmietnikowej nakazał I. i J. B. całkowitą rozbiórkę altanki zlokalizowanej na działce nr ew. [...] przy ul. M. [...] w R.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2006r. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., nr 98 poz. 1071 z późn.zm.) oraz na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2006r. nr 156 poz. 1118) po rozpatrzeniu odwołania I. i J. B. – uchylił w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2006r. i na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego z 1994r. nakazał I. i J. B. rozbiórkę altany śmietnikowej tj. wszystkich elementów altany niestanowiących ogrodzenia działki.

Organ odwoławczy wyjaśnił, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...] maja 2005r. uchylił decyzje organów nadzoru budowlanego zapadłe w sprawie budowy altany śmietnikowej, organy winny bowiem zbadać czy nie zostały naruszone przepisy rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

W ocenie organu II instancji, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego ograniczył się jedynie do polemiki z rozstrzygnięciem organu odwoławczego przekazującym mu sprawę do ponownego rozpatrzenia tym samym naruszając przepisy art. 107 § 3 kpa.

W niniejszej sprawie przedmiotem kontroli był obiekt budowlany – altana śmietnikowa wybudowana na rogu działki z wykorzystaniem elementów istniejącego ogrodzenia posesji, na którym z dwóch stron opiera się zadaszenie altany. Orzeczenie nakazu całkowitej rozbiórki altany rodzić może wątpliwości co do zakresu rozbiórki tj. czy objęte są nim również elementy ogrodzenia.

Przedmiotowa altana nie spełniała ponadto wymogów określonych w § 23 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Altana bowiem usytuowana została bezpośrednio w granicy działki a po stronie sąsiedniej nie ma obiektu o podobnym charakterze. Powyższe naruszało cytowany przepis w stopniu uzasadniającym wydanie nakazu rozbiórki altany śmietnikowej (wszystkich elementów niestanowiących ogrodzenia działki) bowiem nie ma możliwości doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem.

Skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia z dnia [...].10.2006r. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego I. i J. B. wnosząc o jej uchylenie.

W skardze podniesiono, iż organ II instancji nie odniósł się do zarzutów zawartych w odwołaniu, zaś lakoniczne uzasadnienie decyzji winno powodować jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Brak przeprowadzenia przez organ I instancji postępowania wyjaśniającego jak również naruszenie art. 107 § 3 kpa z uwagi na art. 15 kpa nie mogą być sanowane w postępowaniu odwoławczym. Ponadto w ocenie skarżących zaskarżona decyzja wobec wewnętrznej sprzeczności między sentencją a uzasadnieniem, nie może pozostać w obrocie prawnym. Organ odwoławczy ponadto wydając decyzję merytoryczną nie wskazał dlaczego w jego ocenie nie można doprowadzić obiektu do stanu zgodnego z prawem jak również czy rozbiórka w orzeczonym zakresie jest wykonalna.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa.

W niniejszej sprawie przedmiot oceny Sądu stanowi decyzja nakazująca rozbiórkę altany śmietnikowej zlokalizowanej na działce nr ew. [...] przy ul. M. [...] w R. Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia organu nadzoru budowlanego w rozpatrywanej sprawie stanowił art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego z 1994r. Zgodnie z jego dyspozycją przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, właściwy organ w drodze decyzji nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego.

Podkreślić trzeba, iż organy administracji orzekające w niniejszej sprawie związane były oceną prawną zawartą w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] maja 2005r. sygn. akt [...]. Stosownie bowiem do treści art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) ocena prawna wyrażona w orzeczeniu sądu wiąże w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność była przedmiotem zaskarżenia. Oznacza to, że organ administracji jest obowiązany rozpatrzyć sprawę stosując się do oceny prawnej zawartej w uzasadnieniu wyroku, bez względu na poglądy prawne wyrażone w orzeczeniach sądowych w innych sprawach. Związanie wynikające z omawianego przepisu przestaje jedynie obowiązywać w przypadku zmiany stanu prawnego i faktycznego. W powołanym orzeczeniu Sąd wskazał, iż organ ponownie rozpatrując sprawę winien ocenić czy altana śmietnikowa została wybudowana zgodnie z przepisami prawa, w szczególności czy nie zostały naruszone przepisy rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

W rozpatrywanej sprawie organ nadzoru budowlanego przed wydaniem decyzji w trybie art. 51 ust. 1 pkt 1 dokonał niezbędnej oceny zgodności wykonanych robót pod względem ich stanu technicznego i zgodności z wymaganiami prawa budowlanego. Przy czym została ona dokonana w odniesieniu do istniejącego stanu i odniesiona do istniejącej zabudowy na działkach sąsiednich w celu ustalenia czy wykonywane roboty nie naruszają chronionych praw osób trzecich. Przedmiotowa altana śmietnikowa wybudowana została w rogu działki z wykorzystaniem elementów istniejącego ogrodzenia posesji, na którym z dwóch stron oparto zadaszenie altany. Stosownie do treści § 23 ust 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie odległość zadaszonych osłon lub pomieszczeń z pojemnikami na odpadki stałe, o których mowa w § 22 ust. 2 pkt 1 powinna wynosić co najmniej 10 m od okien i drzwi do budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi oraz co najmniej 3 m od granicy z sąsiednią działką. Zachowanie odległości od granicy działki nie jest wymagane, jeżeli osłony lub pomieszczenia stykają się z podobnymi urządzeniami na działce sąsiedniej. Jak wynika z akt sprawy sporna altana wybudowana została w granicy z działką sąsiednią, a po stronie sąsiedniej nie ma obiektu o podobnym charakterze. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zasadnie więc przyjął, iż należało orzec o rozbiórce altany, wynikający bowiem z art. 51 ust. 1 pkt 1 - Prawa budowlanego nakaz rozbiórki winien być stosowany wówczas, gdy wykluczona jest możliwość doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie. W tym stanie sprawy jako oczywistą należy potraktować prawidłowość orzeczenia nakazu rozbiórki. Stwierdzenie tych okoliczności nie tylko uprawniało, ale zobowiązywało organy nadzoru budowlanego do orzeczenia rozbiórki. Celem organów nadzoru budowlanego było w zaistniałej sytuacji doprowadzenie do likwidacji stanu niezgodnego z prawem i ochrona interesu publicznego.

Na marginesie wskazać trzeba, iż zasadne było uchylenie przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzji organu I instancji jako nieprecyzujacej w sposób niewątpliwy zakresu orzeczonej rozbiórki. Należy zwrócić uwagę, że rozstrzygnięcie zawarte w sentencji decyzji jest jednym z najistotniejszych elementów każdej decyzji administracyjnej. Musi więc ono być tak sformułowane, aby wynikało z niego w sposób jednoznaczny, jaki obowiązek zostaje nałożony na stronę. Obowiązek ten powinien być wyrażony precyzyjnie, bez niedomówień i możliwości różnej interpretacji. Jest to niezbędne ze względu na ewentualną potrzebę poddania takiej decyzji wykonaniu w postępowaniu egzekucyjnym. Decyzja organu I instancji nie czyniła zadość temu wymogowi.

Za nietrafny należy uznać zarzut strony skarżącej, że zachodzą przesłanki z art. 156 § 1 pkt 5 k.p.a., gdyż decyzja jest niewykonalna i jej niewykonalność ma charakter trwały. Względy ekonomiczne i finansowe, utrudniające wykonanie zaskarżonej decyzji, nie mogą być uznane za przesłankę niewykonalności decyzji. Podobnie wyrok NSA z dnia 13 lutego 1986 r., III SA 1146/85, ONSA 1986, nr 1, poz. 12: "Trudności w wyegzekwowaniu wykonania decyzji, wynikające z negatywnego stanowiska jej adresatów lub innych osób zainteresowanych utrzymaniem dotychczasowego stanu rzeczy, nie stanowią o niewykonalności decyzji i nie uzasadniają stwierdzenia jej nieważności z tego tytułu".

W świetle przytoczonych faktów, stwierdzić należy, iż postępowanie toczące się przed organem I i II instancji zostało przeprowadzone prawidłowo. Zaskarżoną decyzję wydano w oparciu o wszystkie okoliczności sprawy, zgodnie z dyspozycją art. 7 i 77 § 1 kpa.

W tym stanie rzeczy, skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr. 153, poz. 1270 ze zm.).