Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 880/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2015-09-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 63 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz (spr.), po rozpoznaniu w dniu 09 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego w sprawie ze skargi H. O. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] czerwca 2015 r. Nr [...] w przedmiocie zarzutów na prowadzone postepowanie egzekucyjne p o s t a n a w i a: - oddalić wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015 r. Dyrektor Izby Skarbowej

w B. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] maja 2015 r., w którym uznano zarzuty H. O. w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego za nieuzasadnione.

W skardze na w/w rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Skarbowej w B. złożonej do tut. Sądu H. O. wniósł o wstrzymanie postepowania egzekucyjnego podając, iż jest osobą schorowaną (wydatki na lekarstwa) oraz, że utrzymuje się z niewielkiej renty rolniczej (k. 2).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej również jako p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Przesłanki, jakimi powinien kierować się sąd przy rozstrzyganiu wniosku o wstrzymanie wykonania, zostały w sposób wyczerpujący określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym podkreśla się, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy tylko takich z nich, które nadają się do wykonania.

W niniejszej sprawie wniosek H. O. o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego nie może być rozpoznany przez Sąd, bowiem złożony został w postępowaniu sądowoadministracyjnym, którego przedmiotem jest ocena legalności postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w B. w przedmiocie zarzutów na prowadzone postepowanie egzekucyjne. Należy zauważyć, że sądy administracyjne są właściwe w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonych do nich orzeczeń organów administracji, natomiast wniosek o wstrzymanie egzekucji na ma podstawy prawnej w przepisach normujących postępowanie przed tymi sądami. Sąd administracyjny nie jest ani organem egzekucyjnym, ani organem

nadzoru i przez to nie jest właściwy do wydania orzeczeń merytorycznych, które

mogą zapadać tylko w toku postępowania administracyjnego, w tym wypadku postępowania egzekucyjnego w administracji. Sądy administracyjne nie mają bowiem kompetencji do zastępowania administracji publicznej, a jedynie sprawują kontrolę jej działalności stosownie do art. 3 p.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 20 sierpnia 2015 r., sygn. akt II FZ 656/15 publ. https://cbois.nsa.gov.pl/).

Dodatkowo należy wskazać, że przesłanki zawieszenia postępowania

egzekucyjnego reguluje art. 56 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu

egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014 r., poz. 1619, ze zm.). Wniosek w tym przedmiocie podlega rozpatrzeniu w postępowaniu egzekucyjnym, prowadzonym przez właściwe organy, a następnie orzeczenia tych organów mogą podlegać kontroli sądowej w zakresie wyznaczonym przez przepisy p.p.s.a.

Z tych względów należało, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzec jak

w sentencji.