Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 590/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2011-11-02 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6049 Inne o symbolu podstawowym 604
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia SO del. Robert Hałabis, po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lipca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie wykreślenia wpisu z ewidencji działalności gospodarczej – w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do złożenia skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 23 września 2011 r. S. P. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [..] lipca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie wykreślenia wpisu z ewidencji działalności gospodarczej. Pismo to nadane zostało do Sądu w urzędzie pocztowym w dniu 24 września 2011 r. (data stempla pocztowego na kopercie nadawczej – k. 6).

W uzasadnieniu zgłoszonego wniosku podniósł, że ma świadomość, iż termin 30-dniowy do wniesienia skargi nie został przez niego dochowany. Podniósł, że na dzień złożenia skargi nie ma wiarygodnych dowodów potwierdzających brak winy w jego uchybieniu, jednak z uwagi na złożoność sprawy i załamanie nerwowe jakie przechodził w pewnym okresie czasu, liczy na wyrozumiałość Sądu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że w zaskarżonej decyzji skarżący został pouczony o terminie i trybie złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Rozstrzygnięcie Kolegium zostało doręczone S. P. w dniu 23 sierpnia 2011 r., co potwierdził on własnoręcznym podpisem na zwrotnym potwierdzeniu odbioru decyzji. Skarga została sporządzona w dniu 23 września i nadana listem poleconym na adres organu w urzędzie pocztowym w P. w dniu następnym, to jest 24 września 2011 r., zatem z uchybieniem ustawowego terminu, który upłynął w dniu 22 września 2011 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Stosownie do przepisu art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a."), skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Z przepisu art. 85 p.p.s.a. wynika, że czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.

Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 86 § 1 p.p.s.a.).

Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu musi spełniać warunki określone w art. 87 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).

Wystąpienie braku winy, jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na uprawdopodobnieniu przez stronę dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i wskazaniu na okoliczności, które pomimo tej staranności uniemożliwiły dokonanie czynności w postępowaniu sądowym w terminie. Natomiast ocena Sądu w tym zakresie oparta jest na obiektywnym mierniku staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy.

W rozpoznawanej sprawie S. P. nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu.

Przede wszystkim nie przedstawił żadnych obiektywnych okoliczności, które wystąpiłyby w okresie biegu terminu do dokonania czynności procesowej i które Sąd mógłby rozważyć oraz ewentualnie potraktować jako przeszkody uniemożliwiające skarżącemu zachowanie terminu do wniesienia skargi na kwestionowany akt organu administracji publicznej.

Jak wynika z uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu wskazywaną przez skarżącego przeszkodą w zachowaniu terminu do wniesienia skargi miała być zawiłość sprawy oraz jego załamanie nerwowe "w pewnym okresie czasu". Jednocześnie jednak, ani we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, ani też w żadnym innym piśmie skarżący nawet nie wskazał, w jakim czasie występowała podnoszona przeszkoda w postaci choroby i nie uzasadnił, jaki miała ona wpływ na uchybienie terminu do wniesienia skargi. Skarżący nie przedłożył w tym zakresie (poza własnym oświadczeniem) jakiegokolwiek zaświadczenia lekarskiego, które pozwalałoby na dokonanie stosownej oceny.

Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych przywrócenia terminu może domagać się strona, która przyznaje, iż nie dokonała czynności w terminie i jest w stanie uprawdopodobnić, że stało się tak bez jej winy ze względu na wystąpienie okoliczności od niej niezależnych, którym pomimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie przeciwdziałać (por. postanowienie NSA z dnia 25 maja 2004 r., FZ 63/04, niepubl.).

Zaznaczyć trzeba, że postępowanie przed sądem ma charakter skargowy, tym samym inicjatywa jego wszczęcia należy do strony wnoszącej skargę ewentualnie do innych uczestników postępowania, jeżeli wynik postępowania dotyczy ich interesów prawnych. Ochrona interesu prawnego wnoszącego skargę, wymaga jego własnej aktywności i zachowania należytej staranności, jeśli nie korzysta z pomocy profesjonalnego pełnomocnika (adwokata albo radcy prawnego). Ponieważ zasada należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych została w tych warunkach naruszona, dlatego wniosek nie mógł zostać uwzględniony.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 86 § 1 zd. 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieni