Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1236/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2016-12-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. C. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. postanawia: przyznać wnioskodawczyni prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 3 listopada 2016 r. (data stempla pocztowego), złożonym na formularzu PPF, A. C. zwróciła się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Z oświadczenia wnioskodawczyni o jej stanie rodzinnym, majątku i dochodach, złożonego pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, o której mowa w art. 233 § 1 w związku z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.) oraz przedłożonych przez nią do sprawy o sygn. akt I SA/Gd 944/16 dodatkowych dokumentów (oświadczenia skarżącej z dnia 27 października 2016 r., którego braki uzupełniła w dniu 16 listopada 2016 r., odpisu zeznań podatkowych za 2015 r., oświadczeń z dnia 21 października 2016 r., zaświadczenia o zarobkach z dnia 21 października 2016 r., odpisu umowy najmu lokalu mieszkalnego z dnia 2 maja 2016 r. wraz z pokwitowaniem odbioru kwoty czynszu z dnia 2 maja 2016 r., wydruków harmonogramów spłat dwóch kredytów mieszkaniowych z dnia 20 i 25 października 2016 r., odpisów zawiadomienia o zajęciu wynagrodzenia z dnia 19 lipca 2016 r. wraz z odpisami 12 tytułów wykonawczych z dnia 12 lipca 2016 r., odpisu zawiadomienia o zajęciu innej wierzytelności pieniężnej z dnia 19 września 2016 r.) wynika, że prowadzi ona wspólne gospodarstwo domowe z małżonkiem, na ich utrzymaniu pozostają dwie małoletnie córki. W małżeństwie wnioskodawczyni istnieje ustrój rozdzielności majątkowej. Wnioskodawczyni nie posiada oszczędności, wierzytelności, papierów wartościowych ani innych praw majątkowych, jak również przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł, jej jedyny majątek stanowi udział w lokalu mieszkalnym o powierzchni 42 m2. Względem jej majątku prowadzona jest egzekucja zaległości podatkowych, określonych zawiadomieniami z dnia 19 lipca i 19 października 2016 r. na łączną kwotę 1.332.012,91 zł (wraz z odsetkami), w ramach której zajęto jej wynagrodzenie oraz wierzytelności pieniężne. Małżonek wnioskodawczyni także nie posiada żadnych zasobów finansowych, a jego majątek stanowią mieszkanie o powierzchni 68 m2 oraz udział w lokalu mieszkalnym o powierzchni 42 m2 (współwłasność z wnioskodawczynią) – co wynika z jego oświadczenia z dnia 3 listopada 2016 r. o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, złożonego pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, w związku z ubieganiem się o przyznanie prawa pomocy w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 1237/16. Wnioskodawczyni uzyskuje wynagrodzenie ze stosunku pracy w średniej miesięcznej wysokości (z okresu od 1 czerwca do 30 września 2016 r.) 393,58 zł netto oraz pobiera świadczenie wychowawcze na dziecko w kwocie 500 zł, zaś jej małżonek uzyskuje dochód w wysokości 2.200 zł brutto z umowy najmu. Jak wskazała wnioskodawczyni w uzasadnieniu wniosku, celem możliwości spłaty ciążących na nich kredytów walutowych (których raty wynoszą łącznie około 4.000 zł miesięcznie) małżonkowie wynajęli mieszkanie, zaś sami mieszkają w lokalu użyczonym im przez matkę małżonka wnioskodawczyni, nie ponosząc kosztów zamieszkania.

Wskazać należy, iż sytuacja finansowa wnioskodawczyni była już przedmiotem oceny w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 944/16, w której postanowieniem z dnia 12 grudnia 2016 r. przyznano jej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.

W ocenie referendarza sądowego zawarte we wniosku informacje pozwalają uznać, iż sytuacja finansowa wnioskodawczyni pogorszyła się, gdyż aktualnie nie osiąga już ona dochodu w kwocie 850 zł z tytułu najmu mieszkania.

Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne uznano, że wnioskodawczyni wykazała, że nie ma aktualnie realnych możliwości finansowych poniesienia – bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny – pełnych kosztów postępowania również w niniejszej sprawie.

Za taką oceną przemawia brak jakichkolwiek zasobów finansowych, rozmiar egzekwowanych zaległości podatkowych oraz wysokość uzyskiwanych dochodów w stosunku do wysokości kosztów sądowych w niniejszej sprawie, w szczególności należnego wpisu od skargi w kwocie 5.351 zł.

Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.