Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 748/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2021-10-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego
Powołane przepisy: article: art.280par.1,art.58par1pkt6
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 22 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie skargi R. A. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 11 sierpnia 2020 r. o sygn. akt I SA/Sz 132/20. p o s t a n a w i a odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Sygn. akt I SA/Sz [...]

U Z A S A D N I E N I E

Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego w S. w dniu 23 maja 2019 r. wystawił wobec R. A. (dalej "skarżąca") tytuł wykonawczy, obejmujący należność z tytułu cła importowego w kwocie [...]zł, określoną w decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w B.-B. z dnia 27 lipca 2005 r.

Skarżąca wniosła zarzuty na ww. tytuł. Wobec prowadzenia postępowania egzekucyjnego z ww. tytułu przez Naczelnika Urzędu Skarbowego W. -B., zwrócił się on do Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w S. o zajęcie stanowiska odnośnie wniesionych przez skarżącą zarzutów.

Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego w S. wydał w dniu 21 sierpnia 2019 r. postanowienie nr [...] w przedmiocie zajęcia stanowiska w zakresie zgłoszonych zarzutów przez skarżącą i uznał je za nieuzasadnione.

Skarżąca złożyła zażalenie na ww. postanowienie.

W dniu 14 grudnia 2019 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wydał postanowienie nr [...], w którym stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w S. z dnia 21 sierpnia 2019 r.

Skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika zawodowego adw. P. S. – D. (zastępowana na podstawie upoważnienia z 17 stycznia

2020 r. przez apl. adw. M. M. L.) złożyła skargę na

ww. postanowienie do WSA w Szczecinie, która została zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Sz [...].

WSA w Szczecinie wydał w dniu 11 sierpnia 2020 r. postanowienie w sprawie

o sygn. akt I SA/Sz [...] o odrzuceniu skargi skarżącej na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325), dalej "p.p.s.a", z uwagi na nieuiszczenie przez skarżącą wpisu od skargi w wyznaczonym terminie.

Powyższe postanowienie doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 17 sierpnia 2020 r. W dniu 15 października 2020 r. starszy referendarz sądowy WSA

w S. wydał postanowienie o stwierdzeniu prawomocności

ww. postanowienia WSA w Szczecinie z dniem 25 sierpnia 2020 r.

W dniu 7 września 2021 r. (data nadania w polskim urzędzie pocztowym) skarżąca - reprezentowana przez pełnomocnika zawodowego adw. M. M. L. złożyła skargę o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt I SA/Sz [...], zakończonego prawomocnym postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2020 r.

Jako podstawę skargi, opisanej jako "wniosek o wznowienie postępowania

w zakresie ustalenia terminu przedawnień roszczeń celnych", pełnomocnik wskazała art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. W skardze pełnomocnik wniosła o dopuszczenie

i przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka M. B. (Pracodawcy) na potwierdzenie faktu, że skarżąca zakończyła stosunek pracy z dniem 31 grudnia 2006 r., a ostatnia wpłata była wyegzekwowana przez organ w dniu 24 grudnia

2006 r., a nie jak przyjął organ egzekucyjny 31 grudnia 2006 r.

W ocenie skarżącej, brak jest podstaw do prowadzenia wobec niej egzekucji administracyjnej z uwagi na przedawnienie roszczenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wskazał, co następuje:

Wznowienie postępowania sądowego uregulowane jest w dziale VII ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (art. 270 - 285).

Zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a, sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia.

W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.

Przesłanki wznowienia postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem (tj. wyrokiem lub postanowieniem) wymienione są w art. 271 - 273 p.p.s.a. Wymogi formalne skargi określa art. 46 w zw. z art. 276 oraz art. 278 p.p.s.a.

Jeżeli skarga o wznowienie postępowania sądowego posiada braki, sąd na podstawie art. 49 p.p.s.a. wzywa skarżącego do ich uzupełnia.

W niniejszej sprawie Sąd przychylił się do poglądu Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonego w postanowieniu z dnia 31 sierpnia 2006 r. o sygn. akt I OSK [...], że nie istnieje konieczność wezwania skarżącego do uzupełnianie braków skargi, gdy już z samego uzasadnienia skargi wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi bądź wyraźnie nie jest oparta na ustawowej podstawie wznowienia.

Zdaniem Sądu, nie ma żadnych wątpliwości, że złożona przez skarżącą skarga nie jest oparta na żadnej z podstaw wymienionych w art. 271 - 273 p.p.s.a. i wynika to wyraźnie z jej treści. Brak było zatem podstaw do wzywania skarżącej do uzupełnienia wymogów formalnych skargi z art. 279 p.p.s.a.

Podstawą złożenia skargi było, w ocenie skarżącej, zaistnienie przedawnienia dochodzonego od niej roszczenia, którego nie wziął pod uwagę organ egzekucyjny. W myśl stanowiska skarżącej, złożona skarga miałaby doprowadzić do zaprzestania prowadzenia postępowania egzekucyjnego wobec niej z uwagi na przedawnienie roszczenia.

Zdaniem Sądu, wskazana podstawa we wniesionej przez skarżącą skardze

o wznowienie postępowania sądowego nie znajduje oparcia w ww. przepisach p.p.s.a., co skutkowało jej odrzuceniem na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a.

Ponadto we wniesionej skardze, jako podstawę jej złożenia, skarżąca podała

art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. Wskazać należy, że adresatem tej normy nie jest sąd administracyjny, lecz organ administracji, który po złożeniu wniosku strony na podstawie ww. przepisu prowadzi stosowne postępowanie administracyjne. Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg, wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. Oznacza to, że kontroli sądu administracyjnego poddane byłoby dopiero orzeczenie organu administracji wydane w ramach procedury wznowienia postępowania administracyjnego na podstawie przepisów rozdziału 12 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.).

Takie orzeczenie nie zostało jednak wydane w niniejszej sprawie, zatem wniesiona skarga również z tej przyczyny jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Na marginesie wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a., że sąd administracyjny może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowodowy uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Oznacza to, że z woli ustawodawcy, postępowania dowodowe przed sądem administracyjnym jest ograniczone wyłącznie do dokumentów i sąd administracyjny nie ma kompetencji do przeprowadzenia dowodów z przesłuchania świadków.

Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł o odrzuceniu skargi złożonej przez skarżącą. Zgodnie z art. 222 p.p.s.a. od złożonej skargi nie pobrano opłat.