Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 419/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-08-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 134 par. 1, art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 19 ust. 7, art. 29 ust. 13 i  ust. 15, art. 83 ust. 5
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Małecki Sędziowie Sędzia NSA Maria Skwierzyńska Sędzia WSA Karol Pawlicki (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Kamila Kozłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 sierpnia 2010r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie wysokości zobowiązania podatkowego od towarów i usług od importu towarów oddala skargę /-/K. Pawlicki /-/J. Małecki /-/M. Skwierzyńska


UZASADNIENIE

A. Spółka z o.o. w R. w dniu [...] lutego 2009 r. za pośrednictwem Biura Obsługi Celno-Statystycznej J. W. zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu na terytorium Wspólnoty, na podstawie SAD nr [...], sprowadzone z Chin koszulki bawełniane. Weryfikacji zgłoszenia nie przeprowadzono, towar zwolniono.

Ustalenia kontroli przeprowadzonej w siedzibie importera w dniach [...], [...] kwietnia 2009 r., [...], [...] i [...] maja 2009 r. przez Urząd Celny w R. wykazały, że w zgłoszeniu SAD nr [...] z dnia [...] lutego 2009 r. nie wliczono do podstawy opodatkowania wszystkich kosztów wykazanych w fakturze transportowej nr [...] z dnia [...] lutego 2009 r. Z tego powodu materiały pokontrolne przekazano do Urzędu Celnego w P.

Naczelnik Urzędu Celnego w P. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2009 r. wszczął z urzędu postępowanie celne i podatkowe w sprawie towarów zgłoszonych do procedury dopuszczenia do wolnego obrotu m.in. wg zgłoszenia celnego SAD nr [...] z dnia [...] lutego 2009 r.

W celu uzupełnienia zgromadzonego materiału dowodowego organ I instancji pismem z dnia [...] lipca 2009 r. wezwał stronę do wyjaśnienia dlaczego w zgłoszeniu SAD nr [...] z dnia [...] lutego 2009 r. do podstawy opodatkowania wliczono tylko kwotę [...] PLN z ogólnej wartości faktury nr [...] z dnia [...] lutego 2009 r. opiewającej na [...] PLN. W odpowiedzi uzyskano informację, iż kwota [...] PLN w całości nie została zadeklarowana w zgłoszeniu celnym, bowiem w fakturze nr [...] z dnia [...] lutego 2009 r. za wykonanie usługi transportowej został już naliczony podatek VAT, a więc wliczenie tej kwoty do podstawy opodatkowania doprowadziłoby do podwójnego opodatkowania tej samej usługi.

Naczelnik Urzędu Celnego w P. w oparciu o art. 23 ust. 5 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (Dz.U. Nr 68, poz. 622 z późn. zm.) w dniu [...] października 2009 r. wydał postanowienie w sprawie zmiany danych zawartych w zgłoszeniu celnym.

Decyzją z dnia [...] października 2009 r., nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego w P., na podstawie art. 207, art. 53 § 1 i § 3, art. 54 § 1 pkt. 7, art. 63 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j.: Dz. U., Nr 8 z 2005 r., poz. 60 z późn. zm.) oraz art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 17 ust. 1 pkt 1, art. 19 ust. 7, art. 29 ust. 13, art. 33 ust. 1, ust. 2, art. 34 ust. 4, art. 37 ust. 1 i ust. 2, art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54 z 2004 r., poz. 535 z późn. zm.), określił kwotę podatku od towarów i usług dla towarów objętych procedurą dopuszczenia do wolnego obrotu wg zgłoszenia celnego SAD [...] z dnia [...] lutego 2009 r., w prawidłowej wysokości:

- poz. 1: podstawa opodatkowania podatkiem od towarów i usług: [...] zł; stawka podatku od towarów i usług: 22 %; kwota należnego podatku od towarów i usług: [...] zł;

- poz. 2: podstawa opodatkowania podatkiem od towarów i usług: [...] zł; stawka podatku od towarów i usług: 22 %; kwota należnego podatku od towarów i usług; [...] zł. Zaległość podatkowa – [...] zł.

W odwołaniu z dnia [...] października 2009 r. strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie. Wydanej decyzji zarzuciła naruszenie:

- art. 29 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług, poprzez błędną interpretację stanu faktycznego, w wyniku której ta sama czynność zostanie opodatkowana dwukrotnie

- art. 83 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, poprzez przyjęcie, iż w przypadku braku wymaganych dokumentów, stanowiących dowód świadczenia usług, podmiot świadczący usługę może wystawić fakturę VAT korzystając z preferencyjnego opodatkowania wykonywanej usługi.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 a, art. 53 § 1 i § 3, art.63 § 1 Ordynacji podatkowej oraz art. 5 ust.1 pkt 3, art. 29 ust. 13 i ust. 15, art. 41 ust.1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej określenia podstawy opodatkowania i wysokości kwoty podatku w poz. 1 i 2 SAD, a także wysokości zaległości podatkowej i w tym zakresie orzekł w sposób następujący: poz.1 podstawa opodatkowania – [...] PLN kwota podatku /22%/ - [...] PLN; poz. 2 podstawa opodatkowania – [...] PLN kwota podatku /22%/ - [...] PLN. Zaległość podatkowa – [...] zł.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ powołując przepisy art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 19 ust. 7, art. 29 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług wskazał, iż obowiązek podatkowy w imporcie towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego, a podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło.

Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu wyjaśnił, że kontrola przeprowadzona przez funkcjonariuszy Referatu Kontroli Przedsiębiorców Urzędu Celnego w R. wykazała, że w zgłoszeniu celnym SAD nr [...] z dnia [...] lutego 2009 r. strona nie zadeklarowała wszystkich związanych z transportem towaru kosztów poniesionych na terenie Wspólnoty, tym samym nie wliczyła ich do podstawy opodatkowania. W dniu zgłoszenia celnego Spółka A. dysponowała następującymi dokumentami:

- fakturą sprzedaży towaru nr [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. wystawioną przez B. opiewającą na kwotę [...] USD i określającą warunki dostawy CIF H.,

- fakturą transportową nr [...] z dnia [...] lutego 2009 r. wystawioną przez firmę C. Sp. z o.o. opiewającą na kwotę [...] PLN. W fakturze nr [...] z dnia [...] lutego 2009 r. wyszczególniono wykonane usługi oraz określono ich wartość:

- The w H. (opłata za przeładunek w porcie) [...] PLN,

- Isps (ubezpieczenie w porcie) [...] PLN,

- opłata zwolnieniowa [...] PLN, -T1 doc (opłata za wystawienie dokumentu) [...] PLN,

- dowóz Hamburg-Poznań-Rzeszów [...] PLN.

Opłaty zwolnieniowa, za wystawienie dokumentu oraz za transport na trasie Hamburg-Poznań-Rzeszów zostały obciążone przez wystawiającego fakturę 22 % podatkiem VAT. Warunki dostawy CIF stanowią, że koszty: opakowania, formalności celnych eksportowych, załadunku, transportu i ubezpieczenia towaru do portu przeznaczenia ponosi eksporter i winny one być podane na fakturze sprzedaży towaru. Zatem sprzedający musi zawrzeć umowę przewozu na zwykłych warunkach, na własny rachunek. Dlatego punkt, do którego pokrywa koszty transportu musi koniecznie być określony po nazwie formuły CIF. Natomiast koszty związane z: przeładunkiem, rozładunkiem (w zależności od kontraktu), formalnościami celnymi importowymi, transportem od określonego miejsca ponosi odbiorca i są one zwykle wykazane na dokumentach wystawionych przez przewoźników dla odbiorcy. Zatem ryzyko utraty lub uszkodzenia towaru, jak i dodatkowe koszty wynikające ze zdarzeń mających miejsce po przekazaniu towaru w określonym miejscu obciążają kupującego. W niniejszej sprawie miejscem określonym jest Hamburg. Firma C. Sp. z o.o. na zlecenie Spółki A. wykonała szereg usług związanych z transportem towaru po przekazaniu go w porcie w Hamburgu. Spółka A. dokonała zapłaty za wykonaną usługę. Podstawa opodatkowania obejmuje, o ile elementy takie nie zostały do niej włączone: prowizję, opakowania, transport i koszty ubezpieczenia, które zostały już poniesione albo będą poniesione do pierwszego miejsca przeznaczenia na terytorium kraju (art. 29 ust. 15 cyt. ustawy o podatku od towarów i usług). A więc włączenie do podstawy opodatkowania składników, które nie zostały wyraźnie wymienione w przepisie, jedynie na podstawie jego rozszerzającej wykładni prowadziłoby do nakładania obowiązków podatkowych wbrew konstytucyjnej zasadzie wyłączności ustawowej w sferze prawa daninowego (art. 217 Konstytucji). Zakres obciążenia podatkiem powinien bowiem wynikać z przepisu ustawy – (por. wyrok z dnia 29 czerwca 2005 r. NSA I GSK 655/05). Z tego też względu do podstawy opodatkowania w niniejszej sprawie należało wliczyć jedynie koszty transportu Hamburg-Poznań-Rzeszów w kwocie [...] PLN oraz ubezpieczenia w porcie w kwocie [...] PLN. Brak jest natomiast w świetle wskazanych wyżej przepisów podstaw do uwzględnienia w podstawie opodatkowania kosztów za przeładunek w porcie – [...] PLN (które zadeklarowała sama strona w zgłoszeniu celnym), a także opłaty zwolnieniowej – [...] PLN oraz opłaty za wystawienie dokumentu – [...] PLN, które doliczył w zaskarżonej decyzji Naczelnik Urzędu Celnego w P. Dyrektor Izby Celnej wskazał, że powyższe ustalenia spowodowały konieczność uchylenia decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...] października 2009 r. i określenia podatku od towarów i usług w prawidłowej wysokości przy jednoczesnym uprzednim prawidłowym wyliczeniu podstawy opodatkowania.

Odnosząc się do zarzutów podnoszonych w odwołaniu, Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu wyjaśnił, iż niezadeklarowanie kosztów za transport na trasie Hamburg-Poznań-Rzeszów stanowiące istotę sporu między Naczelnikiem Urzędu Celnego w P. a stroną Spółka tłumaczy faktem naliczenia podatku VAT w fakturze nr [...] z dnia [...] lutego 2009 r. i zapłacenia go firmie wystawiającej tę fakturę. Zdaniem odwołującej ponowne wliczenie tej kwoty do podstawy opodatkowania doprowadziłoby do podwójnego opodatkowania tej samej usługi, a zatem nie powinno się jej dodawać do podstawy opodatkowania. Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu nie zgodził się z powyższym stanowiskiem. Wskazał, że rozważania strony dotyczą wystawienia faktury za usługę transportową i obciążenia jej podatkiem za wykonaną usługę, a nie za sprowadzony towar. Organy celne natomiast analizują poprawność zgłoszenia celnego, a w nim m.in. to co powinno wejść w skład podstawy opodatkowania importowanego towaru. Ponadto organy celne nie poddają analizie poprawność wystawiania faktur transportowych, a w konsekwencji zasadność obciążania zlecającego 22 % podatkiem VAT za wykonaną usługę, bowiem nie są do tego uprawnione. Poza tym kwestia ta nie może stanowić i faktycznie nie stanowi przedmiotu niniejszego postępowania.

Dyrektor Izby Celnej stwierdził, iż w decyzji z dnia [...] października 2009 r. Naczelnik Urzędu Celnego w Poznaniu prawidłowo za podstawę opodatkowania przyjął wartość celną towaru zadeklarowaną w wymienionym na wstępnie zgłoszeniu celnym, powiększoną o należne cło, jednakże nieprawidłowo dodał wszystkie koszty zawarte w fakturze transportowej nr [...] z dnia [...] lutego 2009 r. Jak wskazano do podstawy opodatkowania należało dodać tylko koszty transportu i ubezpieczenia. Prawidłowo natomiast zastosował stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 22%. Przy ustalaniu tym organ celny nie mógł jednak jak życzyła by sobie strona kierować się regulacjami, które wynikają z przepisów normujących zasady opodatkowania usług zawartymi, np. w art. 29 ust. 17, czy art. 83 ustawy o podatku od towarów i usług. W kwestii tej organy celne nie są bowiem właściwe, a więc nie mogą orzekać. Poza tym konstrukcja tych przepisów, jak widać na przykładzie art. 83 w/w ustawy jest taka, że warunkiem zastosowania wyjątku od opodatkowania stawką w wysokości 22 % jest m.in. uprzednie wypełnienie dyspozycji wynikającej z treści art. 29 ust. 15 ustawy o VAT. Natomiast odwrotna sytuacja, wbrew twierdzeniom strony, tj. odstąpienie od zwiększenia podstawy opodatkowania z tytułu importu towarów ze względu na to, że uprzednio opodatkowano już usługę, nie występuje.

Odnosząc się do kwestii obciążenia strony odsetkami Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu powołał treść art. 51 § 1, art. 53 § 1, art. 21 § 1 pk1 1 - Ordynacji podatkowej oraz art. 33 ustawy o podatku od towarów i usług. Wyjaśnił, że odsetki nalicza się jako iloczyn kwoty stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą należną, a kwotą pobraną podatku, ilości dni zwłoki, stawki odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych, podzielone przez 365. Kwota odsetek winna być wyszczególniona na dowodzie wpłaty z zaznaczeniem jakiej decyzji dotyczy. Organ wskazał, że w niniejszej sprawie okresem dla naliczenia odsetek będą dwa terminy, od dnia następującego po dniu upływu terminu płatności podatku, tj. [...] lutego 2009 r. do dnia wszczęcia postępowania, tj. [...] czerwca 2009 r. oraz od dnia doręczenia niniejszej decyzji do dnia zapłaty włącznie. Fakt pominięcia części kosztów transportu z faktury nr [...] z dnia [...] lutego 2009 r. spowodował, że podstawa podatku została obliczona w błędnej wysokości, przez co kwota podatku okazała się być w nieprawidłowej wysokości, a to doprowadziło z kolei do jej nieuiszczenia w terminie. W efekcie strona zobowiązana powinna być do dokonania wpłaty następujących kwot: - zaległości podatkowej w wysokości [...] zł, - samodzielnie naliczonych odsetek od zaległości podatkowej.

W skardze z dnia [...] maja 2010 r. zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów postępowania, a w szczególności:

- art. 29 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług poprzez błędną interpretację stanu faktycznego, w wyniku której ta sama czynność zostanie opodatkowana dwukrotnie

- art. 83 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług poprzez przyjęcie, iż w przypadku braku wymaganych dokumentów, stanowiących dowód świadczenia usług, podmiot świadczący usługę może wystawić fakturę VAT korzystając z preferencyjnego opodatkowania wykonanej usługi.

W kontekście powyższego skarżąca Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, obciążenie Dyrektora Izby Celnej kosztami postępowania.

Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Na podstawie art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie sądu podlega zgodność aktów, w tym decyzji administracyjnych, zarówno z przepisami prawa materialnego jak i procesowego.

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Granice rozpoznania skargi przez sąd są z jednej strony wyznaczone przez kryterium legalności działań organów podatkowych w zaskarżonej sprawie, a z drugiej przez zakaz pogarszania sytuacji prawnej skarżącego (zakaz reformationis in peius).

Skarga nie jest zasadna.

Skład orzekający w niniejszej sprawie, biorąc pod uwagę stan faktyczny i prawny sprawy oraz sformułowane przez skarżącą Spółkę zarzuty, stwierdził brak podstaw do zakwestionowania stanowiska Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu wyrażonego w decyzji z dnia [...] kwietnia 2010 r. Zaskarżone rozstrzygnięcie znajduje podstawy w prawie materialnym, zaś wydanie decyzji poprzedziło postępowanie, w którym nie uchybiono regułom procesowym.

Podkreślenia wymaga, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu szczegółowo ustosunkował do zarzutów podniesionych w odwołaniu, wykazując ich bezzasadność. Zarzuty te ponowione w skardze do Sądu nie zasługują na uwzględnienie.

Za nieuzasadniony należy uznać zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 29 ust. 13 ustawy o podatku od towarów poprzez błędną interpretację stanu faktycznego, w wyniku której ta sama czynność zostanie opodatkowana dwukrotnie

W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju należy zgodnie z art. 5 ust. 1 punkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.) do kategorii czynności stanowiących przedmiot opodatkowania. W myśl art.19 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług, obowiązek podatkowy w imporcie towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego, a podstawą opodatkowania zgodnie z art. 29 ust. 13 w/w ustawy jest wartość celna powiększona o należne cło.

Stosownie do art. 29 ust. 15 ustawy o podatku od towarów i usług, podstawa opodatkowania obejmuje, o ile elementy takie nie zostały do niej włączone: prowizję, opakowania, transport i koszty ubezpieczenia, które zostały już poniesione albo będą poniesione do pierwszego miejsca przeznaczenia na terytorium kraju. Przez pierwsze miejsce przeznaczenia rozumie się miejsce wymienione w dokumencie przewozowym lub innym dokumencie, na podstawie którego towary są importowane. Elementy, o których mowa w zdaniu pierwszym cyt. ust. 15 wlicza się do podstawy opodatkowania, również gdy powstają one w związku z transportem do innego miejsca przeznaczenia na terytorium Wspólnoty, jeżeli miejsce to jest znane w momencie dokonania importu. Podatnicy podatku od towarów i usług mają obowiązek obliczenia i wykazania w zgłoszeniu celnym kwoty podatku według obowiązujących stawek (art. 33 ust. 1 cyt. wyżej ustawy). Jeśli jednak organ celny stwierdzi, że kwota podatku obliczona w zgłoszeniu celnym jest nieprawidłowa, to organ ten (naczelnik urzędu celnego) wydaje decyzję określającą ten podatek w prawidłowej wysokości (art. 33 ust. 2).

Cytowany art. 29 ust. 15 ustawy o podatku od towarów i usług wyraźnie wskazuje jakie elementy należy włączyć do podstawy opodatkowania importowanego towaru i nie przewiduje odstępstwa od tej zasady.

Z akt badanej sprawy wynika, że koszty transportu i ubezpieczenia nie były wcześniej włączone do podstawy opodatkowania towaru, bowiem ustalono warunki dostawy CIF Hamburg. W fakturze transportowej nr [...] z dnia [...] lutego 2009 r. strona została natomiast obciążona za wykonanie szeregu usług transportowych. Przy czym za wystawienie dokumentu, opłatę zwolnieniową oraz za transport na trasie Hamburg-Poznań-Rzeszów skarżący został obciążony 22 % podatkiem od towarów i usług. W skardze jednak strona wskazuje, iż wliczenie do podstawy opodatkowania towaru kosztów za transport "byłoby doprowadzeniem do podwójnego opodatkowania tej samej usługi. Ta sama kwota podlegałaby bowiem opodatkowaniu dwa razy: po raz pierwszy jako kwota zwiększająca podstawę opodatkowania w przypadku importu towarów oraz po raz drugi jako usługa świadczona na terytorium Polski, co do której generalnie stosuje się stawkę podstawową". Na poparcie swojego stanowiska strona przytoczyła interpretacje dotyczące problemu podwójnego opodatkowania. Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu, zaznaczył, że cytowane przez skarżącą Spółkę interpretacje dotyczą prawidłowości stosowania art. 83 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, który nie podlegał ocenie organów celnych z uwagi na to, że przedmiotem postępowania ze względu na posiadaną właściwość rzeczową nie był import usług związany z importem towarów, lecz import samych towarów.

Sąd zwraca uwagę, że przepis art. 83 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług nie stanowił podstawy prawnej zaskarżonej decyzji. Organy celne rozstrzygnęły sprawę w oparciu o art. 29 ust. 15 w/w ustawy nie zaś w oparciu o wskazany wyżej przepis art. 83 ust. 5. Przywołane natomiast przez stronę interpretacje dotyczą tylko art. 83 ust. 5 w/w ustawy i wskazują na sytuacje, w których można zastosować stawkę preferencyjną przy wystawianiu faktur za wykonaną usługę w przypadku importu towaru, nie wskazują natomiast możliwości niewliczania do podstawy opodatkowania towaru kosztów za transport. Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu podkreślił, że organy celne nie kwestionują samej zasady zakazu podwójnego opodatkowania, ale prawnej możliwości niewliczania do podstawy opodatkowania kosztów za transport w związku z ich opodatkowaniem w wystawionej fakturze transportowej. Istotne jest tu zachowanie właściwej kolejności zdarzeń, która to determinuje określony sposób późniejszego działania. Wyraźnie należy podkreślić, że to art. 83 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług daje możliwość zastosowania preferencyjnej stawki przy zachowaniu określonych wymogów, zaś art. 29 ust. 15 w/w ustawy już takiego wyboru nie daje.

Powołane przez stronę skarżącą wyroki sądów administracyjnych dotyczą interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie opodatkowania czy kwestii dokumentowania premii pieniężnych i odwołują się do zagadnienia dotyczącego podwójnego opodatkowania. Podwójne opodatkowanie jest sprzeczne z konstytucyjną zasadą równości i powszechności opodatkowania, co potwierdził Trybunał Konstytucyjny i Naczelny Sąd Administracyjny (orzeczenie Trybunału z dnia 25 października 2004 r., sygn. akt SK 33/03, oraz uchwała 7 sędziów NSA z dnia 22 kwietnia 2002 r., sygn. akt FPS 2/02).

Jednakże w badanej sprawie nie wystąpi, jak wskazuje Spółka, problem podwójnego opodatkowania. Podkreślić, należy że podatek od towarów i usług stanowi podstawowe źródło dochodów Skarbu Państwa. Zgodnie z wyjaśnieniami Spółki do kosztów transportu nie wliczono kwot z faktur transportowych ponieważ podatek VAT za wykonanie usługi transportowej został naliczony na tych fakturach oraz zapłacony firmie wystawiającej te faktury (skarga - k. 6 akt sądowych).

Powyższa okoliczność, w ocenie Sądu, stanowi rozliczenie pomiędzy kontrahentami zawartych transakcji. Podatek zaś ustalony w wyniku niniejszego postępowania strona skarżąca obowiązana jest wpłacić do budżetu państwa.

W związku z powyższym w niniejszej sprawie nie znajduje uzasadnienia zarzut naruszenia art. 29 ust. 13 i 15 cyt. ustawy o podatku od towarów i usług, z którego jednoznacznie wynika obowiązek włączenia do podstawy opodatkowania kosztów za transport.

W konsekwencji więc nie można zgodzić się z opinią strony, że organy celne w rozpatrywanej sprawie dopuściły się naruszenia art. 83 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, (który wskazuje szczególne przypadki zastosowania stawki 0 % na świadczone usługi) poprzez przyjęcie, że w przypadku braku wymaganych dokumentów, stanowiących dowód świadczenia usług, podmiot świadczący usługę może wystawić fakturę VAT korzystając z preferencyjnego opodatkowania wykonanej usługi. W zaskarżonej decyzji Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu wyraźnie stwierdził, co skład orzekający w niniejszej sprawie uznaje za prawidłowe, że organy celne nie poddają analizie poprawności wystawiania faktur transportowych, z punktu widzenia zasadności obciążania zlecającego 22 % podatkiem VAT za wykonaną usługę. Do kompetencji organów celnych należą sprawy dotyczące opodatkowania podatkiem VAT, ale tylko z tytułu importu towarów, a nie usług. Tym bardziej nieuzasadniony jest zarzut przyzwolenia wystawiania faktur z preferencjami w przypadku braku dokumentów wskazanych w art. 83 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 - Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.

K. Pawlicki J. Małecki M. Skwierzyńska