Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1730/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-02-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Ewidencja ludności
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 15, art. 9
journal: Dz.U. 1974 nr 14 poz 85
law: Ustawa z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych.
article: art. 7, art. 77
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka, Asesor WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2009 r. sprawy ze skargi Z. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2008r. Nr [...] Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] czerwca 2008r. nr [...] orzekającej o wymeldowaniu Z. G. z pobytu stałego w budynku nr [...] położonego przy ul. [...] w W., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu przedstawiając stan faktyczny i prawny sprawy organ wskazał, iż z wnioskiem o wymeldowanie Z. G. z pobytu stałego wystąpiła M. G., reprezentowana przez pełnomocnika.

Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego Prezydent W. w dniu [...] czerwca 2008r. wydał decyzję, w której orzekł o wymeldowaniu wymienionego spod wskazanego adresu. W związku z powyższym w dniu [...] lipca 2008r. Z. G. wniósł do Wojewody [...] odwołanie.

Rozpatrując sprawę na skutek wniesionego odwołania Wojewoda stwierdził, iż nie zasługuje ono na uwzględnienie. We wniosku o wymeldowanie pełnomocnik M. G. wyjaśnił, że Z. G. nie zamieszkuje w budynku nr [...] przy ul. [...] w W. od 1989r., co w dniu [...] marca 2007r. wymieniona potwierdziła. Ponadto oświadczyła, że odwołujący w spornym budynku nie posiada żadnych rzeczy osobistych, ale posiada do niego klucze. Strona poinformowała, że były mąż zamieszkuje stale w swoim domu w Z. przy ul. [...]. Dodała, że jej mąż przyjeżdża do nieruchomości przy ul. [...] w W. sporadycznie, a jego wizyty są krótkotrwałe. W spornym budynku Z. G. ma wydzielony jeden pokój, który jest zamknięty na klucz, nie ma w nim jednak jego rzeczy (k - 22). Powyższe w dniu [...] marca potwierdził D. G. (k - 25).

Z. G. wyjaśnił, iż faktycznie w spornej nieruchomości zajmuje jeden pokój, w którym stale przebywa, jednak zdarzają się dni kiedy przebywa także w nieruchomości w Z. przy ul. [...] gdzie ma zapewnioną opiekę medyczną. W trakcie trwania postępowania wyjaśniającego poprosił aby wszelkie pisma kierowane były na adres w Z. (k - 40, k - 39).

Na okoliczność toczącego się postępowania zostali przesłuchani świadkowie, którzy potwierdzili fakt nie zamieszkiwania Z. G. pod adresem stałego zameldowania.

Sygn. akt IV SA/Wa 1730/08

M. G. zeznał, że w nieruchomości przy ul. [...] w W. zamieszkują stale M. G. i jej syn, natomiast Z. G. przyjeżdża tam kilka razy w roku (k- 45).

E. F. i A. S. zeznały, że odwołujący wyprowadził się ze spornej nieruchomości na początku lat 90- tych i do miejsca stałego zameldowania przyjeżdża tylko sporadycznie. Dodały, że na parterze w przedmiotowym budynku na pewno nie ma rzeczy należących do zainteresowanego (k - 46, k - 47).

Kontrola meldunkowa, która odbyła się w dniu [...] maja 2007r. potwierdziła, że zarówno w pokoju, który jest wydzielony dla Z. G., jak i w całej nieruchomości, nie ma żadnych rzeczy osobistych należących do wymienionego.

W dniu [...] maja 2007r. Z. G. oświadczył, że nie mieszka w miejscu stałego zameldowania od marca 2007r. Gdy na początku maja 2007r. próbował ponownie w nim zamieszkać okazało się, że M. G. wymieniła zamek w furtce ogrodzenia. Z tego też powodu odwołujący zmuszony był nadal przebywać w budynku w Z. W dniu [...] lipca 2007r. odwołujący wyjaśnił, że nie jest już właścicielem nieruchomości położonej przy ul. [...] w Z. i nie prowadzi pod tym adresem działalności gospodarczej. Obecnie wymieniony zamieszkuje w R. (k - 200, k - 207).

Podczas składania oświadczeń w przedmiotowej sprawie, zarówno w styczniu, jak i w marcu 2008r., M. G. potwierdziła, że Z. G. nadal nie mieszka w miejscu stałego zameldowania.

Jak wynika z pisma z dnia [...] maja 2008r. w toku przeprowadzonych czynności funkcjonariusze policji ustalili, że Z. G. nie mieszka pod adresem stałego zameldowania od kilkunastu lat (k - 244). Natomiast z ustaleń policjantów z Z. wynika, że zainteresowany od lipca 2007r. zamieszkuje wspólnie z A. B. w R. (k-242).

W toku całego postępowania wyjaśniającego Z. G. wielokrotnie składał oświadczenia w toczącej się sprawie dotyczącej jego wymeldowania z pobytu stałego z budynku nr [...] przy ul. [...] w W. Organ zaznaczył jednak, że składane przez zainteresowanego oświadczenia są niespójne i nie układają się w jednolitą całość, a co ważniejsze w wielu aspektach same sobie zaprzeczają. I tak w dniu [...] maja 2007r. odwołujący poinformował, że w miejscu stałego zameldowania nie mieszka od 2 miesięcy (tj. marzec 2007r.). Dodał, że

Sygn. akt IV SA/Wa 1730/08

większość czasu spędza w budynku przy ul. [...] w Z. gdzie prowadzi działalność gospodarczą. Stwierdził, że w miejscu stałego zameldowania bywa kiedy tylko jest to możliwe, ostatni raz nocował w marcu 2007r. (k - 82). W dniu [...] maja 2007r. składając wyjaśnienia do protokołu Z. G. oświadczył, że bardzo rzadko nocuje w Z. bo każdego dnia nawet o późnej porze wraca |do miejsca gdzie zamieszkuje i jest stale zameldowany (k -99).

Biorąc pod uwagę zgromadzony materiał dowodowy organ stwierdził, także że zainteresowany nieruchomość, w której jest zameldowany na pobyt stały opuścił długotrwale i dobrowolnie na długo przed tym, kiedy M. G. wymieniła zamki, uniemożliwiając tym samym wejście odwołującego na teren posesji przy ul. [...] w W. i jak wynika z akt sprawy nie miało to na celu utrudnić zainteresowanemu wejście i zamieszkanie w budynku. Dlatego też okoliczności, iż odwołujący wystąpił w toku prowadzonego postępowania z powództwem o przywrócenie naruszonego posiadania, zdaniem organu nie może mieć wpływu na podjęte rozstrzygnięcie.

Organ II instancji nie dał wiary twierdzeniom zainteresowanego, że nieruchomość przy ul. [...] w W. jest miejscem gdzie Z. G. stale zamieszkuje i koncentruje swoje życie osobiste i zawodowe. Na podstawie zeznań świadków, oświadczeń stron, notatek policyjnych, które stanowią jednolitą logiczną całość można bezspornie stwierdzić, że decyzja wydana przez organ I instancji była zasadna.

W związku z powyższym organ odwołujący uznał, że decyzja orzekająca o wymeldowaniu Z. G. z pobytu stałego z budynku nr [...] przy ul. [...] w W. jest zgodna z obowiązującymi przepisami, gdyż jak wykazało postępowanie wyjaśniające zainteresowany od momentu wyprowadzki tj. od 1989r. nigdy nie wyrażał chęci aby do niego powrócić na stałe i założyć w nim ośrodek swoich interesów życiowych.

Skargę na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Z. G., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji. Zarzucił orzekającym w sprawie organom, iż nie uwzględniły one wszystkich okoliczności zarówno prawnych, jak i faktycznych w sprawie oraz nie rozpoznały całokształtu materiału dowodowego, co stanowi naruszenie art. 7 i 77 § 1 k.p.a. Poniósł, iż w pozwie o ochronę naruszonego posiadania z [...] marca 2008r. wskazał, iż M. G. włamała się do zajmowanego przez niego pokoju, kradnąc

Sygn. akt IV SA/Wa 1730/08

pozostawione tam przez niego rzeczy i pieniądze. Nie uwzględniono także, iż skarżący ponosi część kosztów utrzymania spornej nieruchomości oraz w 2006r. przeprowadził jej remont.

W piśmie procesowym z [...] lutego 2009r. skarżący wskazał, iż M. G. jest chora psychicznie [...]. Zeznania M. G. w ocenie skarżącego nie mają więc wartości dowodowej, szeroko odniósł się do przedstawionych przez nią zeznań i poczynionych w oparciu o nie ustaleń organu. Opisał stosunki jakie panowały pomiędzy nim a M. G., podkreślając ponownie, iż osoba ta ukradła należące do niego rzeczy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację zawartą zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, Sąd doszedł do przekonania, że nie narusza ona prawa w stopniu uzasadniającym konieczność wyeliminowania jej z obrotu prawnego.

Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz.U. z 2006r. nr 139, poz. 993 ze zm.), zgodnie z którym, organ gminy wydaje na wniosek strony lub z urzędu decyzję w sprawie wymeldowania osoby, która opuściła miejsce pobytu stałego i nie dopełniła obowiązku wymeldowania się.

Sygn. akt IV SA/Wa 1730/08

W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalił się pogląd, iż przesłanka opuszczenia dotychczasowego miejsca pobytu stałego w rozumieniu powołanego przepisu jest spełniona, gdy opuszczenie to ma charakter trwały i jest dobrowolne, (wyrok NSA z 23.04.2001 r., sygn. V SA 3169/00, publ., LEX nr 50123; z 21.03.2001 r., sygn. V SA 2950/00, publ., LEX nr 80643; z 23.09.1999 r., sygn. V SA 252/99, publ., LEX nr 49952).

O opuszczeniu miejsca stałego pobytu można mówić zatem tylko wtedy, gdy dana osoba fizycznie nie przebywa w określonym lokalu z zamiarem stałego pobytu lub ma zamiar opuszczenia tego lokalu na stałe, a zamiar ten związany jest z założeniem w nowym miejscu ośrodka osobistych i majątkowych interesów. Przy czym, rezygnacja z przebywania w określonym lokalu może nastąpić w sposób wyraźny - poprzez złożenie stosownego oświadczenia, ale także w sposób dorozumiany - poprzez zachowanie, które w sposób niebudzący wątpliwości wyraża wolę danej osoby skoncentrowania swojej aktywności życiowej w innym miejscu.

Źródłem powinności organu administracji publicznej, właściwym do rozpoznawania spraw w przedmiocie wymeldowania, jest zatem dokonanie czynności wymeldowania, gdy nastąpił fakt opuszczenia dotychczasowego miejsca pobytu przez osobę podlegającą wymeldowaniu.

Organ winien więc przeprowadzić postępowanie dowodowe celem ustalenia w sposób nie budzący żadnych wątpliwości, iż spełnione zostały przesłanki opuszczenia przez stronę miejsca jej zameldowania.

W rozpatrywanej sprawie, wystąpienie powyższej przesłanki w stosunku do Z. G. w ocenie Sądu nie budzi wątpliwości.

Ze zgromadzonych przez organ dowodów, przesłuchań świadków, ustaleń policji, jak i oświadczeń stron postępowania wynika, iż skarżący nie zamieszkuje na stałe w domu przy ul. [...] w W., od szeregu lat (od ok. 1989r.). Jego wizyty w tym domu są zaś sporadyczne i krótkotrwałe. Skarżący, jak sam zeznał w trakcie postępowania przebywał w domu przy ul. [...] w Z., gdzie prowadził działalność gospodarczą. Z ustaleń poczynionych przez Policję wynika ponadto, iż od lipca 2007r. skarżący zamieszkiwał w R.

Ustalenia poczynione przez organ znajdują potwierdzenie w materiale dowodowym tj. zeznaniach świadków, ustaleń kontroli meldunkowej, wywiadzie przeprowadzonym przez Policję. Oponuje im jedynie i to jak słusznie zauważył organ

Sygn. akt IV SA/Wa 1730/08

odwoławczy w drodze składania niespójnych wyjaśnień - skarżący wskazując, iż nie opuścił dobrowolnie i na stałe miejsca pobytu stałego.

Skarżący podnosi między innymi, iż miejsce pobytu stałego opuścił w marcu 2007r., gdy jednak chciał do niego powrócić w maju 2007r. okazało się, że został wymieniony zamek w furtce ogrodzenia. Obecnie przed sądem powszechnym toczy się postępowanie z powództwa skarżącego o przywrócenie mu naruszonego posiadania. Okoliczność ta, jak wynika z akt administracyjnych sprawy stanowiła podstawę do zawieszenia postępowania w sprawie wymeldowania skarżącego do czasu rozpoznania powództwa skarżącego przez sąd powszechny. Postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] września 2007r., jak również utrzymane nim w mocy postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2007r. w przedmiocie zawieszenia postępowania, zostało jednak uchylone prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 11 grudnia 2007r. sygn. akt IV SA/Wa 2077/07. W wyroku tym Sąd wskazał, iż to do organu należy ustalenie okoliczności opuszczenia dotychczasowego miejsca pobytu stałego przez Z. G.

Dokonując oceny zgromadzonego materiału dowodowego, pod kątem braku dobrowolności w opuszczeniu spornego lokalu przez skarżącego orzekające w sprawie organy wskazały, iż Z. G. budynek, w którym jest zameldowany na pobyt stały opuścił długotrwale i dobrowolnie na długo przed tym, jak dokonano wymiany zamka, co w ocenie skarżącego uniemożliwiło nu wejście na teren spornej posesji. Okoliczność, iż odwołujący wystąpił w toku postępowania o przywrócenie mu naruszonego posiadania, w ocenie organów nie mogła mieć zatem wpływu na rozstrzygniecie niniejszej sprawy.

Stanowisko organu w tym zakresie w ocenie Sądu znajduje oparcie w zgromadzonym materiale dowodowym.

Mając na uwadze powyższy stan faktyczny sprawy, jak również okoliczność, iż w świetle art. 9 ust. 2b ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych, zameldowanie w lokalu służy wyłącznie celom ewidencyjnym i oznacza potwierdzenie faktu pobytu w danym lokalu, uznać należy, iż słusznie orzekające w sprawie organy przyjęły, iż skoro skarżący od 90 lat nie przebywa z zamiarem stałego pobytu w miejscu zameldowania na pobyt stały, to utrzymanie tam zameldowania na pobyt stały stanowi jedynie fikcję meldunkową.

Sygn. akt IV SA/Wa 1730/08

Odnosząc się zaś do zarzutu podniesionego przez skarżącego w zakresie uwzględnienia przez organ zeznań M. G. będącej osobą chorą psychicznie, należy wskazać, iż z akt sprawy nie wynika, aby osoba ta była ubezwłasnowolniona, bądź też miała w inny sposób ograniczone prawa, co mogłoby skutkować koniecznością pominięcia jej zeznań.

Wbrew zarzutom skargi wydając zaskarżoną decyzję organ nie dopuścił się także naruszenia art. 7, 77 § 1 k.p.a. W ocenie Sądu materiał dowodowy zgromadzony w sprawie pozwala na przyjęcie, iż skarżący opuścił dobrowolnie miejsce pobytu stałego, a ośrodek swojego życia osobistego, codziennego skoncentrował w innym miejscu. Uzasadnia to zatem konieczność jego wymeldowania z pobytu stałego w budynku nr [...] położonego przy ul. [...] w W.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.