Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 116/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2012-11-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu
Powołane przepisy: article: art. 88
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. N. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami - p o s t a n a w i a - odrzucić wniosek o przywrócenie terminu.


UZASADNIENIE

II SA/Rz 116/11

U Z A S A D N I E N I E

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 15 marca 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 116/11 odrzucił skargę A. N. z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego od skargi. Przesyłka zawierająca to postanowienie była wysłana na adres podany przez skarżącego i została ona awizowana, a następnie złożona w dniu 17 marca 2011 r., we właściwej placówce pocztowej UP w H. W dniu 28 marca 2011 r. przesyłka była ponownie awizowana i nie została również podjęta w terminie 14 dniowym, liczonym od dnia pierwszego zawiadomienia (dowód: zwrócona do Sądu przesyłka zawierające w/w postanowienie k. 19, 20 akt sądowych). Zaistniały stan faktyczny powoduje jednak zastępczy skutek doręczenia z upływem ostatniego dnia tego okresu (14 dniowego), tj. 31 marca 2011 r. Przyjęcie takiego doręczenia znajduje uzasadnienie w treści art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - określanej dalej jako P.p.s.a.). W/w postanowienie nie zostało zaskarżone i stało się prawomocne dnia 3 maja 2011 r.

Zauważyć wypada, że przesyłka zawierająca postanowienie o odrzuceniu skargi zawierała pouczenie, że na to postanowienie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w terminie 30 dni od daty doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem, za pośrednictwem tutejszego Sądu. Według pouczenia skarga kasacyjna złożona po upływie tego terminu zostanie odrzucona. Skarżący został również poinformowany, że skarga kasacyjna, pod rygorem odrzucenia, powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym.

W dniu 24 października 2012 r. skarżący nadał w Urzędzie Pocztowym

w B. pismo zatytułowane: "wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia". W uzasadnieniu skarżący wskazał, że postanowienie o odrzuceniu skargi z dnia 15 marca 2011 r., zostało mu skutecznie doręczone w dniu 22 października 2012 r. Podniósł, że awizowana przesyłka zawierająca postanowienie o odrzuceniu, nie była podjęta przez niego w terminie z powodu jego nieobecności w kraju. Jednocześnie skarżący złożył pismo zatytułowane: "zażalenie na postanowienie z dnia 15 marca 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 116/11".

Sąd poinformował skarżącego o zaistniałym w sprawie stanie faktycznym

i wskazał, że na postanowienie o odrzuceniu skargi przysługuje skarga kasacyjna,

a także ponownie podał jaki jest sposób jej złożenia. Mając na uwadze wniesione przez skarżącego pismo zatytułowane "przywrócenie terminu do złożenia zażalenia", Sąd wezwał go o dokładne wskazanie dnia, od którego ustała przyczyna uchybienia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w niniejszej sprawie. Sąd wyznaczył skarżącemu termin 7 dni do wykonania wezwania, pod rygorem odmowy przywrócenia terminu, bądź odrzucenia wniosku o przywróceniu terminu. Sąd wezwał również skarżącego o wyjaśnienie czy złożone przez niego pismo zatytułowane: "zażalenie", jest skargą kasacyjną. W tym zakresie Sąd wyznaczył skarżącemu termin 7 dni do wykonania wezwania, pod rygorem uznania w razie braku odpowiedzi na wezwanie, że w/w pismo stanowi skargę kasacyjną wniesioną osobiście przez skarżącego.

W odpowiedzi na wezwanie skarżący wskazał, że wniesione przez niego pismo z dnia 24 października 2012 r. "jak sama nazwa wskazuje jest zażaleniem". Natomiast wniosek o przywrócenie terminu z dnia 24 października 2012 r. stanowi wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, zgodnie z treścią. Jednocześnie skarżący wskazał, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 22 października 2012 r., tj. w dniu otrzymania postanowienia z dnia 15 marca 2011 r. Potwierdził, że z powodu kilkumiesięcznej nieobecności przesyłka zawierająca postanowienie o odrzuceniu została awizowana.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył, co następuje:

Wyjaśnienia wymaga, że przed merytorycznym rozpoznaniem zgłoszonego wniosku o przywrócenie terminu w pierwszej kolejności Sąd rozważa, czy wniosek jest w okolicznościach rozpoznawanej sprawy procesowo dopuszczalny. Zgodnie bowiem z art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

Podnieść należy, że w przesyłce zawierającej postanowienie o odrzuceniu skargi skarżący został poinformowany o sposobie wniesienia skargi kasacyjnej od tego postanowienia. O takiej możliwości skarżącemu przypomniał również Sąd

w wezwaniu z dnia 5 listopada 2012 r. Mimo pouczenia w tym zakresie skarżący podtrzymał, że wnosi zażalenie na wydane w sprawie postanowienie o odrzuceniu skargi z dnia 15 marca 2011 r. Jednocześnie potwierdził, że składa wniosek

o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.

Zgodnie z art. 173 § 1 P.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skoro postanowienie

o odrzuceniu skargi A. N. jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie w związku z tym na to postanowienie nie służy zażalenie. Tym samym nie jest dopuszczalne wniesienie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi, ponieważ taki środek zaskarżenia nie jest przewidziany na postanowienie kończące postępowanie w sprawie.

Skoro wniosek skarżącego o przywrócenie terminu jest niedopuszczalny, zatem na podstawie art. 88 P.p.s.a. został odrzucony.

Na marginesie jedynie należy wskazać, że nawet, gdyby złożone przez skarżącego pismo z dnia 24 października 2012 r. potraktować jako skargę kasacyjną to i tak skarga ta nie spełniałaby wymogów formalnych dla niej przewidzianych, gdyż może ją sporządzić jedynie adwokat albo radca prawny.