Postanowienie NSA, sygn. akt I OW 79/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-07-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6331 Zasiłek dla bezrobotnych
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Czystość i porządek
Inne
Skarżony organ: Marszałek Województwa
Treść wyniku: Wskazano organ właściwy do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art. 15 § 1 pkt 4 i § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Ewa Dzbeńska Sędziowie: Sędzia NSA Izabella Kulig-Maciszewska (spr.) Sędzia del. WSA Dariusz Chaciński Protokolant starszy asystent sędziego Maciej Kozłowski po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2013 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Prezydenta Miasta P. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem Miasta P. a Marszałkiem Województwa Podkarpackiego w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku o przyznanie prawa do zasiłku dla bezrobotnego A. B. postanawia: wskazać Marszałka Województwa Podkarpackiego jako organ właściwy do rozpoznania przedmiotowego wniosku.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta P. wykonujący zadania starosty wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy nim a Marszałkiem Województwa Podkarpackiego w zakresie przyznania bezrobotnemu prawa do zasiłku.

W uzasadnieniu wniosku wskazano, że A. B. zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w P. w dniu 7 listopada 2012 r. po pracy za granicą. W dniu rejestracji złożył oświadczenie i faks o zatrudnieniu od 19 września 2012 r. do 30 września 2012 r. Została wydana decyzja o uznaniu ww. z dniem 7 listopada 2012 r. za osobę bezrobotną. Zgodnie z art. 73 ust 5 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jedn. Dz.U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.) bezrobotny, który utracił status bezrobotnego na okres krótszy niż 365 dni i zarejestrował się w okresie 14 dni od dnia ustania zatrudnienia może uzyskać prawo do zasiłku na czas skrócony o okres pobierania zasiłku przed utratą statusu, tj. podjęcia zatrudnienia. A. B. w dniu rejestracji nie spełnił ww. warunku ustawy, gdyż ostatnią pracę zakończył w dniu 30 września 2012 r. a zarejestrował się w dniu 7 listopada 2012 r. Został poinformowany o możliwości zaliczenia tego okresu poprzez uzyskanie druku U-l i potwierdzenie zatrudnienia u pracodawcy zagranicznego. Postanowieniem z dnia 21 stycznia 2013 r. dokumenty ww. zostały przekazane do Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Rzeszowie, celem rozpatrzenia. Ponieważ zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemu zabezpieczeń społecznych władnym do zaliczenia okresu zatrudnienia za granicą jest Marszałek Województwa jako instytucja właściwa. Zasadne jest zatem rozpatrzenie zaliczenia okresu zatrudnienia ww. za granicą i wydanie decyzji uzupełniającej przez Marszałka, gdyż zgodnie z art. 73 ust. 7 po zaliczeniu tego okresu w dniu rejestracji osoba posiadałaby 365 dni i uzyskałaby prawo do zasiłku o skrócony okres pobranego zasiłku przed podjęciem zatrudnienia.

Zawiadomieniem o przekazaniu sprawy zgodnie z właściwością rzeczową z dnia 5 lutego 2013 r. Wojewódzki Urząd Pracy Rzeszowie przekazał dokumenty A. B. do Powiatowego Urzędu Pracy w P. celem ponownego rozpatrzenia.

Stosowne zaświadczenie o zatrudnieniu od 19 września 2012 r. do 31 października 2012 r. bezrobotny przedłożył dopiero w dniu 14 listopada 2012 r., tj. z wnioskiem o przyznanie prawa do zasiłku dla bezrobotnych na zasadach koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.

Z uwagi na to, że bezrobotny w dniu rejestracji nie spełniał warunków określonych w art. 73 ust. 5 powołanej ustawy, brak było podstaw do wydania decyzji o przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych o skrócony okres przed podjęciem zatrudnienia. Ponadto w dniu rejestracji bezrobotny nie spełnił zapisu art. 73 ust. 7 cyt. ustawy, tj. w dniu kolejnej rejestracji nie posiadał 365 dni zatrudnienia w okresie 18 miesięcy jeżeli utracił status na okres nie dłuższy niż 365 dni.

W tym stanie sprawy Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Starostą a Marszałkiem Województwa Podkarpackiego do rozpoznania wniosku A. B. o przyznanie prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Przy czym bezsporny jest stan faktyczny sprawy i okoliczności zarejestrowania wnioskodawcy jako bezrobotnego oraz fakt pracy we Francji w okresie poprzedzającym wystąpienie z powyższym wnioskiem. Bezsporne również jest, iż w okolicznościach niniejszej sprawy ma zastosowanie art. 73 ust. 5 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jedn. z 2008 r. Dz.U. Nr 69, poz. 415 ze zm.). W związku z tym wskazać należy, że stosownie do art. 8 ust. 1 pkt 8 lit. c/ ww. ustawy wydanie decyzji w sprawach świadczeń wynikających z koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego należy do zadań samorządu województwa. Zgodnie zaś z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 sierpnia 2009 r. w sprawie szczególnego trybu przyznawania zasiłku dla bezrobotnych, stypendium i dodatku aktywizacyjnego (Dz.U. Nr 136, poz. 1118 ze zm.) w przypadkach, o których mowa w art. 61 i 65 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz.Urz. UE L z 30 kwietnia 2004 r.) marszałek województwa rozstrzyga w drodze decyzji o przyznaniu albo odmowie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Należy przy tym zwrócić uwagę, iż ustawodawca rozgraniczył kompetencje organów w zakresie realizacji zadań wynikających z koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, przyznając samorządowi kompetencje decyzyjne, a samorządowi powiatu kompetencje wykonawcze sprowadzające się do zrealizowania decyzji dot. świadczeń z tytułu bezrobocia.

W stanie faktycznym i prawnym niniejszej sprawy ma zastosowanie powołany wyżej przepis § 2 ust. 1 cyt. rozporządzenia z dnia 18 sierpnia 2009 r. Musi bowiem nastąpić konkretyzacja prawa do zasiłku dla bezrobotnych m.in. przy zastosowaniu przepisów dot. koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, co przesądza, że organem właściwym do rozpoznania przedmiotowego wniosku jest marszałek województwa.

Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.