Wyrok NSA oz. w Szczecinie, sygn. akt SA/Sz 2273/00
NSA oz. w Szczecinie
Data orzeczenia: 2002-04-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Powołane przepisy: article: art. 7 ust. 1 pkt 5, art. 20 ust. 1-4
journal: Dz.U. 1993 nr 11 poz. 50
law: Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.
Teza: Podatnikiem podatku od towarów i usług jest się z tytułu ogółu czynności wykonywanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Jednocześnie brak jest możliwości wyłączenia podmiotowości podatkowej w podatku VAT w odniesieniu do niektórych składników majątku podatnika, i to bez względu na to, jakim celom on służy /np. socjalnym/. Sprzedaż składników majątkowych przez podatnika VAT będącego osobą prawną także jednorazowa /np. domków letniskowych/, zawsze podlega ustawie z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./. Odmienna sytuacja odnosić się może jedynie do sprzedaży przez osoby fizyczne majątku osobistego i niezwiązanego z prowadzoną działalnością gospodarczą, wykonanej w sposób nieczęstotliwy.

TEZY

Podatnikiem podatku od towarów i usług jest się z tytułu ogółu czynności wykonywanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Jednocześnie brak jest możliwości wyłączenia podmiotowości podatkowej w podatku VAT w odniesieniu do niektórych składników majątku podatnika, i to bez względu na to, jakim celom on służy /np. socjalnym/. Sprzedaż składników majątkowych przez podatnika VAT będącego osobą prawną także jednorazowa /np. domków letniskowych/, zawsze podlega ustawie z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./. Odmienna sytuacja odnosić się może jedynie do sprzedaży przez osoby fizyczne majątku osobistego i niezwiązanego z prowadzoną działalnością gospodarczą, wykonanej w sposób nieczęstotliwy.


UZASADNIENIE

Podatnik dokonał sprzedaży dwóch domków letniskowych. Uznając, iż sprzedaż ta nie podlega podatkowi VAT nie zaewidencjonował obrotu z tytułu jej dokonania. Jednakże organy podatkowe uznały, iż sprzedaż przedmiotowych domków była zwolniona od podatku VAT na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT, co w konsekwencji powodowało, iż podatnik obowiązany był sprzedaż zwolnioną ująć w ewidencji sprzedaży oraz w deklaracji VAT-7, ponieważ miało to wpływ na rozliczenie podatkowe.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o VAT podatnik dokonujący jednocześnie sprzedaży towarów opodatkowanych i zwolnionych od podatku obowiązany jest do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych ze sprzedażą opodatkowaną i zwolnioną od podatku. Zgodnie z ust. 2 podatnik może zmniejszyć podatek należny o kwotę podatku naliczonego związaną ze sprzedażą opodatkowaną. Natomiast ust. 3 i 4 przewidują alternatywne sposoby rozliczenia według procentowego udziału sprzedaży opodatkowanej w sprzedaży ogółem. Na skutek niewykazania w ewidencji sprzedaży kwoty zwolnionej, doszło do zawyżenia podatku naliczonego do odliczenia, a tym samym do zaniżenia zobowiązania podatkowego w podatku VAT. Prawidłowe rozliczenie podatkowe powinno być zatem dokonane z uwzględnieniem wskaźnika struktury sprzedaży opodatkowanej i zwolnionej.

W skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego podatnik domagał się uchylenia decyzji obu instancji zarzucając naruszenie przepisów art. 5 ust. 1 pkt 1 i art. 20 ust. 1, 2 i 3 ustawy o VAT poprzez błędną ich wykładnię i niewłaściwe zastosowanie. Skarżący przytoczył art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT i na jego tle wywiódł, że jednorazowa sprzedaż dwóch domków, bez zamiaru zajmowania się sprzedażą domków w przyszłości, nie czyni go podatnikiem VAT. Skarżący powołał się na dwa wyroki NSA, w których wypowiedziano pogląd, że rozporządzenie rzeczą stanowiącą własność osobistą podatnika podatku VAT i niezwiązaną z prowadzoną przez niego działalnością nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem, chyba że spełnia warunki określone w art. 5 tej ustawy. Skarżący zauważał, że jako osoba prawna nie ma własności osobistej jak osoba fizyczna, jednakże stwierdził, że należy odróżnić sprzedaż towarów wytwarzanych przez niego w ramach działalności gospodarczej od sprzedaży majątku służącego celom socjalnym.

W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga jest nieuzasadniona gdyż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.

Skarżący będąc osobą prawną jest podatnikiem podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT z tytułu ogółu czynności wykonywanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Powołany przepis nie stwarza możliwości wyłączenia podmiotowości podatkowej w podatku VAT w odniesieniu do niektórych składników majątku podatnika, i to bez względu na to, jakim celom on służy. Sprzedaż składników majątkowych przez podatnika VAT będącego osobą prawną, także jednorazowa, zawsze podlega ustawie o VAT. Odmienna sytuacja odnosić się może do sprzedaży przez osoby fizyczne majątku osobistego i niezwiązanego z prowadzoną działalnością gospodarczą, wykonanej nie w sposób częstotliwy.

W rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia ze sprzedażą podlegającą ustawie VAT, wykonaną przez podatnika podatku w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, lecz zwolnioną od podatku na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy. W sytuacji takiej, gdy podatnik dokonuje jednocześnie sprzedaży opodatkowanej i nieopodatkowanej, rozliczenie podatkowe musi nastąpić na zasadach określonych w art. 20.

W tym stanie skarga jako nieuzasadniona podlega oddaleniu na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.