Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SAB/Łd 57/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-12-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6197 Służba Celna
658
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 6 grudnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska, Sędzia NSA Janusz Furmanek, , Protokolant pomocnik sekretarza Blanka Kuźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2017 roku sprawy ze skargi J. J. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w przedmiocie braku przedłożenia propozycji służby w Służbie Celno-Skarbowej postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne.


UZASADNIENIE

W dniu 15 maja 2017r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł., działając na podstawie art. 165 ust. 7 ustawy z dnia 16 listopada 2016r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2016r., poz. 1948 ze zm.) złożył J. J. pisemną propozycję określającą warunki zatrudnienia w ramach korpusu służby cywilnej w Referacie Postępowania Celnego w Izbie Administracji Skarbowej w Ł.. W propozycji wskazano, iż zaproponowane warunki zatrudnienia, po ich przyjęciu, będą obowiązywać od dnia 1 czerwca 2017r. oraz, że zgodnie z art. 170 ust. 2 ww. ustawy, w terminie 14 dni od dnia otrzymania niniejszej propozycji strona powinna złożyć pisemne oświadczenie o przyjęciu albo odmowie przyjęcia propozycji. Niezłożenie oświadczenia w tym terminie jest równoznaczne z odmową przyjęcia propozycji zatrudnienia. W przypadku odmowy przyjęcia propozycji zatrudnienia, zgodnie z art. 170 ust. 1 pkt 2 ustawy, stosunek służby wygaśnie po upływie 3 miesięcy, licząc od miesiąca następującego po miesiącu, w którym strona złoży oświadczenie o odmowie przyjęcia propozycji zatrudnienia lub upłynie termin do złożenia oświadczenia, jednak nie później niż dnia 31 sierpnia 2017r. Wygaśnięcie stosunku służbowego traktuje się jak zwolnienie z pełnienia służby. Przedmiotowa propozycja zatrudnienia została doręczona stronie w dniu 26 maja 2017r.

W dniu 2 czerwca 2017r. skarżąca na podstawie art. 170 ust. 2 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę o KAS złożyła oświadczenie, że przyjmuje propozycję zatrudnienia w Izbie Administracji Skarbowej w Ł..

W dniu 31 maja 2017r. (data wpływu pisma do organu) do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. wpłynęło podanie J. J. dotyczące złożenia propozycji służby. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że w art. 165 ust. 7 ustawy, ustawodawca rozróżnia dwie grupy podmiotów - pracownika, któremu składa się propozycję pracy oraz funkcjonariusza, któremu składa się propozycję służby (i która zgodnie z art. 169 ust. 4 ustawy -Przepisy wprowadzające ustawę o KAS jest decyzją administracyjną). Dodatkowo wskazała, że w tej samej jednostce redakcyjnej, tj. w art. 165 ust. 3 została zastosowana analogiczna konstrukcja przepisu różnicująca pracowników i funkcjonariuszy. W związku z powyższym wniosła o realizację ustawy i niezwłoczne wydanie propozycji służby. Jednocześnie zastrzegła, że niniejsze podanie nie jest odmową przyjęcia propozycji zatrudnienia.

W piśmie z dnia 9 czerwca 2017r., stanowiącym uzupełnienie pisma z dnia 30 maja 2017r. zawierającego prośbę o przedłożenie propozycji służby w Służbie Celno-Skarbowej skarżąca podtrzymując dotychczasowe stanowisko podkreśliła, że złożenie propozycji służby winno być uwarunkowane posiadanymi kwalifikacjami, przebiegiem dotychczasowej służby oraz miejscem zamieszkania funkcjonariusza, a nie wysokością limitu zatrudnienia oraz planowaną strukturą organizacyjną KAS.

W piśmie z dnia 19 czerwca 2017r., stanowiącym odpowiedź na pismo z dnia 30 maja 2017r. oraz z dnia 9 czerwca 2017r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. wyjaśnił, że z brzmienia art. 165 ust. 7 cyt. ustawy wynika, że ustawodawca pozostawił kierownikom wskazanych jednostek organizacyjnych autonomiczne prawo w zakresie rodzaju propozycji (tj. zatrudnienia na podstawie umowy o pracę albo propozycję pełnienia służby) jaka składana jest pracownikom i funkcjonariuszom danej jednostki, co oznacza, że propozycja zatrudnienia albo służby może zostać przedłożona zarówno pracownikowi, jak i funkcjonariuszowi. Użyty w cyt. przepisie wyraz "odpowiednio" oznacza, że dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, dyrektor izby administracji skarbowej oraz Krajowej Szkoły Skarbowości mogą składać zarówno funkcjonariuszom, jak i pracownikom, propozycję określającą nowe warunki zatrudnienia, bądź nowe warunki pełnienia służby w jednostkach przez nich kierowanych. Wyraz "odpowiednio" porządkuje kwestię kto, komu składa propozycję, nie normuje kwestii jakiego rodzaju propozycja ma być złożona. Jednocześnie podkreślił, że propozycja pracy dla funkcjonariusza składana na podstawie przepisów ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę o KAS nie ma charakteru decyzji.

W dniu 11 lipca 2017r. skarżąca złożyła do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej zażalenie na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w przedmiocie złożenia propozycji służby, pomimo ustawowego obowiązku wynikającego z art. 165 ust. 7 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę o KAS.

W dniu 30 sierpnia 2017r. J. J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w przedmiocie złożenia propozycji służby w Służbie Celno-Skarbowej pomimo ustawowego obowiązku wynikającego z art. 165 ust. 7 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę o KAS.

Wniosła o stwierdzenie bezczynności organu w przedmiocie złożenia propozycji służby w Służbie Celno-Skarbowej i zobowiązanie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. do niezwłocznego złożenia propozycji służby uwzględniającej posiadane kwalifikacje, przebieg służby oraz dotychczasowe miejsce zamieszkania.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie.

Na rozprawie w dniu 6 grudnia 2017r. skarżąca wniosła o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej w tożsamej przedmiotowo sprawie o sygn. akt I OSK 2587/17. Pełnomocnik organu administracji publicznej wniósł o oddalenie wniosku o zawieszenie postępowania i rozpatrzenie sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o powyższy przepis następuje z urzędu, lecz jego celowość została pozostawiona ocenie sądu (por. postanowienia NSA z dnia 11 marca 2005 r. sygn. akt: I OZ 45/05 oraz z dnia 7 czerwca 2008 r. sygn. akt: I OZ 382/08), zaś generalnie następuje wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy sądowoadminstracyjnej zależy od wyniku innego postępowania (tj. administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej).

W orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyrok NSA z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt: I FZ 221/08, wyrok WSA z dnia 18 czerwca 2009 r., sygn. akt: III SA/Wa 3321/08), przyjmuje się, że zawieszenie postępowania sądowego powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości, jak również ekonomiki procesowej, przy czym celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji.

Sądowi rozpoznającemu niniejszą sprawę z urzędu wiadomym jest, że postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2017r., sygn. akt II SA/Sz 876/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę funkcjonariusza celnego na pismo Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S. w przedmiocie odwołania od propozycji zatrudnienia. Od powyższego orzeczenia strona skarżąca wniosła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt I OSK 2587/17 i do dnia dzisiejszego nie została rozpoznana. Z uwagi na fakt, że wskazane powyżej rozstrzygnięcie zapadło w tożsamym stanie faktycznym i prawnym oraz dotychczasową rozbieżność orzecznictwa sądowoadministracyjnego w powyższym zakresie, zasadnym w ocenie sądu jest zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego, do czasu rozpoznania skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie o sygn. akt I OSK 2587/17.

Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art.125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.

e.o.