Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 50/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-02-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 51, art. 57 § 2 i § 3, art. 111 § 2, art. 199, art. 220 § 1 i § 3, art. 230
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: § 2 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia K. A. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 3 grudnia 2012 r. sygn. akt I SA/Gl 1318/12 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi K. A. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie NSA/post.1 – postanowienie "ogólne"


UZASADNIENIE

Skargą z dnia 25 października 2012 r., skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., K. A. zaskarżyła 6 postanowień SKO w K. z dnia [...] września 2012 r., w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.

Przewodniczący Wydziału, działając na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej: p.p.s.a.), w dniu 3 grudnia 2012 r. zarządził rozdzielenie skarg na ujęte w piśmie z dnia 25 października 2012 r. postanowienia.

Zarządzeniem z dnia 3 grudnia 2012 r. Przewodniczący Wydziału wezwał do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] września 2012 r., nr [...] w kwocie 100 zł. Podstawę wezwania stanowił przepis art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. oraz § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W wezwaniu pouczono skarżącą, że wskazaną kwotę należy uiścić w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi.

Na powyższe zarządzenie K. A. (dalej: skarżąca) złożyła zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jego uchylenie w całości. W uzasadnieniu podniosła, że od wniesionej przez nią skargi powinna zostać pobrana jedna opłata w wysokości 100 zł, a sprawy nie powinny zostać rozdzielone. Skarżąca wskazała, że w postępowaniu poprzedzającym wniesienie skargi, wniosła jedne zarzuty i jedno zażalenie, zaś organy administracji zamiast rozstrzygnąć sprawę jednym postanowieniem, bezzasadnie wydały ich kilka. W konsekwencji zatem, w postępowaniu sądowoadministracyjnym doszło do rozdzielenia spraw, które powinny być rozpoznawane łącznie. W ocenie skarżącej, ograniczono jej w ten sposób prawo do sądu poprzez mnożenie opłat - zwłaszcza w sytuacji, gdy wysokość poszczególnej opłaty jest znaczna w odniesieniu do wartości przedmiotu sporu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Wskazać należy, że wniesione zażalenie nie dostarcza argumentacji podważającej wprost prawidłowość zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 grudnia 2012 r. Strona w istocie kieruje bowiem swoje zastrzeżenia w odniesieniu do zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o rozdzieleniu jej skarg i w tej czynności upatruje wadliwości skierowanego do niej wezwania do uiszczenia wpisu.

Odnosząc się zatem do zasadniczej kwestii podniesionej w zażaleniu, a mianowicie bezzasadności rozdzielenia spraw, które w ocenie strony skarżącej powinny być rozpoznawane łącznie, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że nie można przyznać racji argumentacji skarżącej.

Poza sporem K. A. w jednym piśmie z dnia 25 października 2012 r. zaskarżyła 6 postanowień Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Oznacza to, że w istocie jednym pismem wniosła 6 identycznych skarg. Tymczasem, zgodnie z art. 57 § 2 p.p.s.a., skargi mogą być wniesione w jednym piśmie w przypadku wskazanym w art. 51 p.p.s.a., a mianowicie, gdy w jednej sprawie występuje w roli skarżących kilku uprawnionych do wniesienia skargi. Sytuacja taka nie występuje, gdy jedna strona skarży wiele decyzji czy postanowień bądź innych aktów administracyjnych.

Zgodnie z art. 57 § 3 p.p.s.a. jeżeli w jednym piśmie zaskarżono więcej niż jeden akt lub czynność albo bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, przewodniczący zarządza rozdzielenie tych skarg. Pomimo zatem występowania jednorodności zaskarżonych postanowień, istniał prawny obowiązek wydania zarządzenia o rozdzieleniu tak wniesionych skarg, na podstawie cytowanego art. 57 § 3 p.p.s.a., co też w rozpoznawanej sprawie uczyniono.

Konsekwencją tego było skierowanie do strony - w każdej z rozdzielonych spraw - zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu.

W art. 199 p.p.s.a. wprowadzono bowiem zasadę, że koszty postępowania obciążają stronę, w zakresie, w jakim są związane z jej udziałem w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zgodnie natomiast z treścią art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym, w tym od skargi, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednocześnie w ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyjęto zasadę, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata (art. 220 § 1). Wynika z tego, że podjęcie jakichkolwiek działań w sprawie sądowoadministracyjnej, zainicjowanej pismem strony, uzależnione jest od uprzedniego uiszczenia opłaty. Taki stan rzeczy wymaga zarówno ustalenia kwoty opłaty, jak i wystosowania wezwania do jej uiszczenia.

Wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu określone zostały w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W zaskarżonym zarządzeniu prawidłowo przyjęto wpis w kwocie 100 zł. W podstawie prawnej zaskarżonego zarządzenia wskazano § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie wpisów, zgodnie z którym wpis stały, bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności, w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, pobiera się w wysokości 100 zł. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w rozpoznawanej sprawie zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego było prawidłowe. Sąd I instancji wskazał w przedmiotowym zarządzeniu zarówno właściwą podstawę prawną, jak również kwota wymaganego w sprawie wpisu została określona we prawidłowej wysokości.

Końcowo zauważyć należy, że przepis art. 111 § 2 p.p.s.a. przewiduje wprawdzie możliwość wydania zarządzenia o połączeniu kilku oddzielnych spraw toczących się przed nim w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia, jeżeli pozostają one ze sobą w związku. Uprawnienie to przysługuje jednak sądowi, a nie przewodniczącemu na etapie badania czy należna opłata została uiszczona. Ponadto połączenie oddzielnych spraw (w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia) nie oznacza, że takie połączenie tworzy z tych spraw jedną nową sprawę. Połączenie podyktowane względami technicznymi i ekonomią procesową nie pozbawia połączonych spraw ich odrębności i nie zmienia faktu, że łącznie rozpoznawane i rozstrzygane sprawy są nadal dwiema samodzielnymi sprawami. Tak więc także ewentualne połączenie spraw nie wyłącza obowiązku strony uiszczenia wpisu w każdej z nich.

W związku z powyższym, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.