Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1384/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-12-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6359 Inne o symbolu podstawowym 635
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 11 ust. 4
journal: Dz.U. 2009 nr 62 poz 504
law: Ustawa z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Piotr Borowiecki Sędzia WSA Urszula Wilk Protokolant st. ref. Renata Lewandowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi Gminy Z. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie umieszczenia stadionu w wykazie stadionów, obiektów lub terenów, na których utrwalanie przebiegu imprezy masowej za pomocą urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk jest obowiązkowe oddala skargę


UZASADNIENIE

Minister Spraw Wewnętrznych (zwany dalej także "Ministrem") decyzją z dnia [...] lutego 2013r. uchylił decyzję Wojewody [...] (zwanego dalej także "Wojewodą") z dnia [...] stycznia 2012r., mocą której, na podstawie art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 20 marca 2009r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz. U. z 2009r. Nr 62, poz. 504 ze zm., zwanej dalej "u.b.i.m") w związku art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. zwanej dalej "K.p.a."), postanowiono umieścić [...] przy ul. W., będący własnością Miasta [...], w wykazie stadionów, obiektów lub terenów, na których utrwalanie przebiegu imprezy masowej za pomocą urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk jest obowiązkowe, w części, w której Wojewoda ustalił termin, od którego utrwalanie przebiegu imprezy masowej za pomocą urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk jest obowiązkowe na dzień 31 stycznia 2013r. i w tym zakresie orzekł co do istoty sprawy poprzez ustalenie terminu, od którego utrwalanie przebiegu imprezy masowej za pomocą urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk jest obowiązkowe na dzień 1 kwietnia 2014r. W powyższych decyzjach przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wojewoda [...] pismami z dnia [...] września 2010r. zawiadomił Prezydenta Miasta [...], Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...], Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w [...] oraz Prezesa Polskiego Związku Motorowego w [...] o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie umieszczenia Stadionu Żużlowego przy ul. W. w [...] w wykazie stadionów, obiektów i terenów, na których utrwalanie przebiegu imprezy masowej za pomocą urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk jest obowiązkowe oraz wezwał powyższe podmioty do zajęcia stanowiska w sprawie. W odpowiedzi ww. organy i podmioty wydały pozytywną opinię w powyższym przedmiocie.

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lutego 2011r. umieścił Stadion Żużlowy w [...] w wykazie stadionów, obiektów i terenów, na których utrwalanie przebiegu imprezy masowej za pomocą urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk jest obowiązkowe i określił termin na wykonanie powyższego do dnia 1 kwietnia 2011r.

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, po rozpatrzeniu odwołania Prezydenta Miasta [...], decyzją z dnia [...] maja 2011r. uchylił powyższą decyzję Wojewody [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania temu organowi. W uzasadnieniu wskazano na wady proceduralne przeprowadzonego postępowania polegające na braku dowodu doręczenia Prezydentowi Miasta [...]postanowień opiniujących, a także wskazano, że termin realizacji obowiązku instalacji specjalistycznego sprzętu rejestrującego obraz i dźwięk zgodnie z wymaganiami rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 10 stycznia 2011r. w sprawie sposobu utrwalania przebiegu imprezy masowej (Dz. U. Nr 16, poz. 73) był terminem zbyt krótkim.

Wojewoda [...], po uzyskaniu stanowisk wszystkich organów opiniujących, decyzją z dnia [...] stycznia 2012r. umieścił Stadion Żużlowy w [...] w wykazie stadionów, obiektów lub terenów, na których utrwalenie przebiegu imprezy masowej za pomocą urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk jest obowiązkowe. W uzasadnieniu organ wskazał na konieczność umieszczenia Stadionu Żużlowego w omawianym wykazie za niezbędne z uwagi na odbywające się na nim imprezy, szczególnie te o podwyższonym ryzyku, w których biorą udział kibice nastawieni na zakłócanie porządku publicznego i konfrontacje z Policją i służbami ochrony. Termin, od którego utrwalenie przebiegu imprez masowych za pomocą urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk na ww. obiekcie jest obowiązkowe ustalono na dzień 31 stycznia 2013r.

W odwołaniu od powyższej decyzji Prezydent Miasta [...] zarzucił naruszenie:

1) art. 11 ust. 4 u.b.i.m., poprzez zaniechanie uzgodnienia z Komendantem Wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej umieszczenia Stadionu Żużlowego w [...] w wykazie stadionów, obiektów lub terenów, na których utrwalanie przebiegu imprezy masowej za pomocą urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk jest obowiązkowe,

2) art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a., poprzez powierzchowne rozpatrzenie materiału zgromadzonego w sprawie, jak również poprzez pominięcie dowodu z dokumentu pisma Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lutego 2011r.,

3) art. 106 K.p.a., poprzez wydanie decyzji z pominięciem uzgodnienia z Komendantem Wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej,

4) art. 107 § 1 i § 3 K.p.a., poprzez niewskazanie w uzasadnieniu decyzji faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej.

W ocenie Prezydenta Miasta [...] powyższa decyzja niewłaściwe określała stronę postępowania. Właścicielem Stadionu Żużlowego jest Miasto [...]. Tymczasem adresatem decyzji był Prezydent Miasta [...], który nie mógł być stroną przedmiotowego postępowania.

Minister Spraw Wewnętrznych decyzją z dnia [...] marca 2012r. utrzymał w mocy powyższą decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2012r.

W ocenie Ministra zarzuty odwołania były niezasadne, gdyż nie doszło do naruszenia art. 11 ust. 4 u.b.i.m., bowiem organy wskazane w tym przepisie wydały opinię w sprawie w formie przewidzianej w art. 106 K.p.a. Przyjęta przez [...] Komendanta Wojewódzkiego Straży Pożarnej w [...] w sentencji postanowienia formuła "opiniuje pozytywnie" zamiast formuły "uzgadnia" pozostawała bez znaczenia dla prawidłowego odczytania intencji organu. Niezasadny był zarzut naruszenia przepisów art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. z uwagi na treść art. 75 § 1 i 76 § 1 K.p.a.

W kwestii pominięcia dowodu z dokumentu tj. pisma Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lutego 2011r., Minister podniósł, że pismo to nie stanowi dowodu na istnienie nieznanych organowi okoliczności, które w istotny sposób mogłyby wpłynąć na wydane rozstrzygnięcie. Wskazane pismo stanowi raczej wniosek o ponowne przeprowadzenie czynności w postępowaniu, który to wniosek został w całości zrealizowany także ze względu na zalecenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji zawarte w decyzji z dnia [...] maja 2011r.

Ustosunkowując się do zarzutu, że ww. decyzja nie została skierowana do osoby będącej stroną w sprawie organ wskazał na treść art. 30 § 1 i § 3 K.p.a., art. 38 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964r. Nr 16, poz. 93 ze zm., zwanej dalej "K.c."), art. 2 ust. 2 i art. 11a ust. 1 i ust. 31 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm., zwanej dalej "u.s.g."), w świetle których gmina posiada osobowość prawną, zaś w jej imieniu działa Prezydent Miasta [...].

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Prezydent Miasta [...] wniósł o stwierdzenie nieważności powyższej decyzji Ministra w całości lub ewentualnie o jej uchylenie w całości oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody [...], zarzucając naruszenie:

1) art. 11 ust. 4 u.b.i.m., poprzez zaniechanie uzgodnienia z Komendantem Wojewódzkiej Straży Pożarnej umieszczenia Stadionu Żużlowego w [...] w wykazie stadionów, obiektów lub terenów, na których utrwalanie przebiegu imprezy masowej za pomocą urządzeń rejestrujących obraz oraz dźwięk jest obowiązkowe,

2) art. 7, art. 77 ust. 1 i art. 80 K.p.a. poprzez:

a) powierzchowne rozpatrzenie materiału zgromadzonego w sprawie,

b) pominięcie dowodu z dokumentu – pisma Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lutego 2011r.,

3) art. 106 K.p.a. poprzez wydanie decyzji z pomięciem uzgodnienia z Komendantem Wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej,

4) art. 107 § 1 i § 3 K.p.a., poprzez niewskazanie w decyzji strony postępowania, jak również niewskazanie w uzasadnieniu decyzji faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej,

5) art. 156 § 1 pkt 4 K.p.a., poprzez skierowanie decyzji do osoby nie będącej stroną w postępowaniu tj. do Prezydenta Miasta [...], podczas gdy decyzja winna być skierowana do Gminy [...] o statusie miejskim.

W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (zwany dalej "WSA w Warszawie") wyrokiem z dnia 30 sierpnia 2012r. o sygn. akt VI SA/Wa 1047/12 uchylił powyższą decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] marca 2012r.

W uzasadnieniu WSA w Warszawie stwierdził, że Minister powinien ponownie rozpoznać sprawę merytorycznie w jej całokształcie, a nie tylko ustosunkować się do zarzutów strony podniesionych w odwołaniu. Obowiązkowi temu uchybiono, o czym świadczyło uzasadnienie decyzji, w którym wnikliwie zanalizowano zarzuty strony, natomiast pominięto kwestię zasadności umieszczenia przedmiotowego stadionu w wykazie, o którym mowa w art. 11 ust. 4 u.b.i.m. Uchybienie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż Sąd wobec braku motywów rozstrzygnięcia sprawy, nie był w stanie skontrolować legalności wydania zaskarżonej decyzji.

Minister, po ponownym rozpatrzeniu odwołania Prezydenta Miasta [...], decyzją z dnia [...] lutego 2013r. uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia z dnia [...] stycznia 2012r., w części, w której organ ten ustalił termin, od którego utrwalanie przebiegu imprezy masowej za pomocą urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk na Stadionie Żużlowym w [...] jest obowiązkowe na dzień [...] stycznia 2013r. i w tym zakresie ustalił termin, od którego utrwalanie przebiegu imprezy masowej za pomocą urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk jest obowiązkowe na dzień 1 kwietnia 2014r.

W uzasadnieniu Minister wskazał, że w wykonaniu wytycznej sformułowanej przez WSA w Warszawie w ww. wyroku zobowiązany był jest do ponownej oceny całokształtu okoliczności sprawy. Uwzględniając powyższe stwierdził, że Wojewoda [...] prawidłowo zinterpretował potrzebę umieszczenia Stadionu Żużlowego w [...], będącego własnością Miasta [...], w wykazie stadionów, obiektów lub terenów, na których utrwalanie przebiegu imprezy masowej za pomocą urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk jest obowiązkowe.

W ocenie Ministra decyzja Wojewody [...] istotnie wykazywała braki odnośnie uzasadnienia faktycznego, jednakże braki te nie były skutkiem braku określonych ustaleń faktycznych, a tym samym nie powinny one dyskwalifikować tego rozstrzygnięcia. W aktach sprawy znajdowały się znane stronie skarżącej postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] października 2011r., w którym wskazywano, że na [...] m.in. średnio cztery razy w roku odbywają się imprezy o podwyższonym ryzyku, zaś w okresie od maja 2009r. do 6 lipca 2011r. popełniono 34 czyny.

Niezależnie od ww. okoliczności Minister wskazał, że zawody rozgrywane w ramach sportu żużlowego nie są objęte dodatkowymi regulacjami dotyczącymi meczów piłki nożnej przewidzianymi w art. 13-18 u.b.i.m. zatem obowiązek utrwalania przebiegu organizowanych na nim imprez masowych za pomocą urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk będzie jednym z ważniejszych elementów bezpieczeństwa. W konkluzji Minister podzielił w pełni stanowisko Wojewody [...] w przedmiocie celowości umieszczenia Stadionu Żużlowego w [...] w przedmiotowym wykazie stadionów.

Minister stwierdził ponadto, że postanowił zmienić ustanowiony przez Wojewodę [...] termin, od którego utrwalanie przebiegu imprezy masowej za pomocą urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk jest obowiązkowe. Zmieniając w tym zakresie rozstrzygnięcie Minister kierował się zasadą wyrażoną w art. 7 K.p.a. W ocenie organu bowiem nałożenie takiego obowiązku na Miasto [...] powinno uwzględniać ograniczenia prawne nałożone na jednostki samorządu terytorialnego, a wynikające z przepisów prawa regulujących ustrój finansów publicznych oraz regulujących kwestie zamówień publicznych, tj. w szczególności wynikające z ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 ze zm.), ustawy z dnia 7 października 1992r. o regionalnych izbach obrachunkowych (Dz. U. z 2012r. poz. 1113) oraz ustawy z dnia 29 stycznia 2004r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2010r. Nr 113, poz. 759 ze zm.).

Końcowo Minister odniósł się do zasadności zarzutów odwołania Prezydenta Miasta [...]. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 11 ust. 4 u.b.i.m. oraz art. 106 K.p.a. nie stwierdził naruszenia tych przepisów w okolicznościach niniejszej sprawy. W ocenie Ministra argumentacja przyjęta przez stronę skarżącą, zgodnie z którą Wojewoda [...] nie dokonał wymaganego przez art. 11 ust. 4 u.b.i.m. uzgodnienia z [...] Komendantem Wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej w [...], oparta była na nadmiernym formalizmie. Podkreślił przy tym, że [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w [...] w swoim postanowieniu z dnia [...] czerwca 2011r. wskazał poprawną podstawę prawną, tj. art. 11 ust. 4 u.b.i.m. oraz wybrał prawidłową formę, tj. postanowienie na podstawie art. 106 K.p.a. Przyjęta przez ten organ w sentencji postanowienia formuła "opiniuje pozytywnie", zamiast formuły "uzgadnia" pozostawała zaś bez znaczenia dla prawidłowego odczytania intencji organu.

Odnosząc się z kolei do zarzutu naruszenia art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 1 i 3 K.p.a. Minister stwierdził, że zarzut ten uznał za uzasadniony WSA w Warszawie, a ponieważ organ wykonał wytyczną tego Sądu zawartą w ww. wyroku, to na obecnym etapie postępowania zarzuty te były bezzasadne. Odnosząc się natomiast do kwestii pominięcia dowodu z dokumentu - pisma Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lutego 2011r. Minister nie zauważył w tym zakresie naruszenia zasad postępowania, gdyż przedmiotowe pismo nie stanowiło dowodu na istnienie nieznanych organowi okoliczności, które w istotny sposób mogłyby wpłynąć na wydane rozstrzygnięcie.

W kwestii zaś zarzutu niewłaściwego oznaczenia przez Wojewodę [...] strony decyzji, poprzez skierowanie zaskarżonej decyzji do Prezydenta Miasta [...] Minister również stwierdził niezasadność takiego stanowiska. W ocenie organu zgodnie z art. 30 § 1 K.p.a., zdolność prawną i zdolność do czynności prawnych stron ocenia się według przepisów prawa cywilnego, o ile przepisy szczególne nie stanowią inaczej. Zgodnie natomiast z art. 38 K.c., osoba prawna działa przez swoje organy w sposób przewidziany w ustawie i w opartym na niej statucie. Stosownie zaś do art. 2 ust. 2 u.s.g. gmina posiada osobowość prawną, a skoro posiada taką osobowość, to działa poprzez swoje organy ustawowe lub statutowe, którymi są rada gminy oraz wójt (burmistrz, prezydent miasta). W ocenie Ministra Wojewoda [...] zachował się zatem prawidłowo kierując swoje rozstrzygniecie dotyczące Miasta [...] do organu, poprzez który miasto to działa, czyli do Prezydenta Miasta [...].

W skardze do WSA w Warszawie Prezydent Miasta [...] wniósł o uchylenie powyższej decyzji Ministra z dnia [...] lutego 213r. w całości oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody [...], zarzucając naruszenie:

1) art. 11 ust. 4 u.b.i.m., poprzez zaniechanie uzgodnienia z Komendantem Wojewódzkiej Straży Pożarnej umieszczenia Stadionu Żużlowego w [...] w wykazie stadionów, obiektów lub terenów, na których utrwalanie przebiegu imprezy masowej za pomocą urządzeń rejestrujących obraz oraz dźwięk jest obowiązkowe,

2) art. 7, art. 77 ust. 1 i art. 80 K.p.a. poprzez powierzchowne rozpatrzenie materiału zgromadzonego w sprawie,

3) art. 106 K.p.a. poprzez wydanie decyzji z pomięciem uzgodnienia z Komendantem Wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej,

4) art. 107 § 1 i § 3 K.p.a., poprzez niewskazanie w decyzji strony postępowania, jak również niewskazanie w uzasadnieniu decyzji faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej.

W ocenie strony skarżącej obowiązkiem organu I instancji było uzgodnienie umieszczenia Stadionu Żużlowego w [...] w wykazie stadionów, obiektów lub terenów, na których obowiązkowe jest utrwalanie przebiegu imprez masowych za pomocą urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk z Komendantem Wojewódzkim Policji w [...] i Komendantem Wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej w [...]. Do takiego uzgodnienia, zdaniem Prezydenta jednakże nie doszło. Komendant Państwowej Straży Pożarnej w [...] jedynie bowiem zaopiniował taką konieczność. Wydanie decyzji administracyjnej z pominięciem współdziałania wynikającego z przepisów prawa materialnego sprawia, że decyzja taka jest wadliwa, a w przypadku uzyskania przez tą decyzję statusu ostateczności, istnieją podstawy do jej uchylenia w trybie wznowienia postępowania.

Ponadto, zdaniem Prezydenta, Minister niczym nie uzasadnił konieczności umieszczenia Stadionu Żużlowego w [...] w wykazie stadionów, obiektów lub terenów, na których utrwalanie przebiegu imprezy masowej za pomocą urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk jest obowiązkowe. Sam bowiem fakt, że zawody rozgrywane w ramach sportu żużlowego nie są objęte dodatkowymi regulacjami dotyczącymi meczów piłki nożnej przewidzianymi w art. 13-18 u.b.i.m., nie może automatycznie prowadzić do wprowadzenia obowiązku utrwalania przebiegu organizowanych na stadionach żużlowych imprez za pomocą urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk. W ocenie strony skarżącej gdyby ze względu na bezpieczeństwo zawodów rozgrywanych w ramach sportu żużlowego taka była wola ustawodawcy, to tym obowiązkiem objąłby wszystkie stadiony żużlowe.

Końcowo prezydent podniósł, że organy obu instancji, naruszając art. 107 § 1 K.p.a., nie wskazały w decyzji strony postępowania. Jedynie z rozdzielnika decyzji wynika, że otrzymuje ją Prezydent Miasta [...], co oznaczałoby, że to on jest stroną decyzji. Tymczasem w ocenie strony skarżącej skoro właścicielem Stadionu Żużlowego jest Gmina [...] o statusie miejskim, to stroną postępowania nie może być Prezydent Miasta [...]. Wobec tego decyzja została skierowana do osoby nie będącą stroną w sprawie, co stanowi podstawę do stwierdzenia jej nieważności. W ocenie Prezydenta czym innym jest bowiem skierowanie decyzji do strony postępowania, a czym innym doręczenie tej decyzji podmiotowi uprawnionemu do reprezentacji strony postępowania.

W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak, związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012r. poz. 270, ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.").

Wyjaśniając motywy wyroku rozstrzygającego niniejszą sprawę należy przede wszystkim zwrócić uwagę, że w sprawie orzekał już Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który prawomocnym wyrokiem z dnia 30 sierpnia 2012 r., sygn. akt VI SA/Wa 1047/120, uchylił decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] marca 2012r., zobowiązując organ II instancji do merytorycznego rozpatrzenia sprawy w jej całokształcie, a nie tylko ustosunkowania się do zarzutów strony podniesionych w odwołaniu. WSA wskazał, iż w szczególności chodzi o pominięcie w uzasadnieniu decyzji Ministra kwestii zasadności umieszczenia przedmiotowego stadionu w wykazie, o którym mowa w art. 11 ust. 4 u.b.i.m.

Wyjaśnić przy tym należy, że w powyższym wyroku WSA zawarł również wiążącą ocenę prawną, zgodnie z którą Sąd ten stwierdził, że podnoszone przez Skarżącą zarzuty naruszenia art. 11 ust. 4 u.b.i.m. i art. 106 K.p.a. są bezpodstawne.

Zasadniczą kwestią w rozpatrywanej przez Sąd sprawie jest więc to, czy zaskarżona decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych została wydana zgodnie ze wskazaniami wyrażonymi w powyższym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 sierpnia 2012 r.

Zgodnie bowiem z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Związanie zarówno Sądu, jak i organu w rozumieniu art. 153 powołanej ustawy, oznacza, że nie mogą oni formułować nowych ocen prawnych – sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem, a zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania poprzez treść nowego rozstrzygnięcia. Ustawodawca nie przewiduje bowiem możliwości zwolnienia organu administracji publicznej z obowiązku uwzględnienia w toku ponownego rozpoznania sprawy oceny prawnej, a także wskazań co do dalszego postępowania, wyrażonych w uzasadnieniu wyroku. Związanie oceną prawną oznacza, że ani organ administracji, ani sąd administracyjny, nie mogą w przyszłości formułować innych, nowych ocen prawnych, które pozostawałyby w sprzeczności z poglądem wcześniej wyrażonym w uzasadnieniu wyroku i mają obowiązek podporządkowania się mu w pełnym zakresie. Ocena prawna traci moc wiążącą tylko w przypadku zmiany prawa, zmiany istotnych okoliczności faktycznych sprawy (ale tylko zaistniałych po wydaniu wyroku, a nie w wyniku odmiennej oceny znanych i już ocenionych faktów i dowodów) oraz w wypadku wzruszenia we właściwym trybie orzeczenia zawierającego ocenę prawną.

Przedmiotem skargi jest decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] lutego 2013r., którą organ ten uchylił decyzję organu I instancji w części, w której organ I instancji ustalił termin, od którego utrwalanie przebiegu imprezy masowej za pomocą urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk jest obowiązkowe na dzień 31 stycznia 2013r. i w tym zakresie orzekł co do istoty sprawy poprzez ustalenie terminu, od którego utrwalanie przebiegu imprezy masowej za pomocą urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk jest obowiązkowe na dzień 1 kwietnia 2014r.

Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane kryteria, doszedł do przekonania, iż zaskarżona decyzja Ministra nie narusza prawa. W opinii Sądu, poczynione przez organ II instancji ustalenia wynikają z zebranego w sprawie materiału dowodowego, zaś dokonana przez ten organ ocena tego materiału w kontekście zastosowanych przepisów nie budzi zastrzeżeń. Zdaniem Sądu Minister wyczerpująco zbadał wszystkie okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą, zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a. i art. 77 k.p.a.). Nie doszło również do naruszenia art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a .

W ocenie Sądu organ nie dopuścił się także naruszenia art. 107 § 1 i § 3 K.p.a., gdyż uzasadnienie sporządzone przez organ umożliwia ocenę zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia i nie uzasadnia uchylenia zaskarżonej decyzji. Nie uzasadnia tego naruszenia również zarzut nie wskazania strony postępowania poprzez wymienienie w rozdzielniku decyzji Prezydenta Miasta [...], podczas gdy stroną postępowania jest Gmina [...]. Skierowanie decyzji do organu gminy nie stanowi, zdaniem Sądu, naruszenia uzasadniającego uchylenie zaskarżonej decyzji.

W ocenie Sądu organ II instancji rozpoznał sprawę co do istoty i tym samym nie uchybił art. 15 K.p.a. W szczególności organ nie tylko odniósł się do zarzutów podniesionych w odwołaniu, ale również ustalił stan faktyczny, wskazując dowody oraz dokonując ich merytorycznej oceny.

Zdaniem składu orzekającego w niniejszej sprawie Minister dokonał całościowej oceny materiału dowodowego przedstawiając ją w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Przede wszystkim oprócz odniesienia się do zarzutów odwołania organ ten dokonał własnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, w tym poddał analizie zasadność umieszczenia przedmiotowego stadionu w wykazie, o którym mowa w art. 11 ust. 4 u.b.i.m., do czego był zobowiązany powołanym wyrokiem Sądu. Przywołał w tym zakresie postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] października 2011r., a także fakt, iż zawody rozgrywane w ramach sportu żużlowego nie są objęte dodatkowymi regulacjami dotyczącymi meczów piłki nożnej zawartymi w ustawie o bezpieczeństwie imprez masowych oraz wskazał, że umieszczenie przedmiotowego obiektu w wykazie będzie jednym z ważniejszych elementów bezpieczeństwa. W związku z tym zarzuty naruszenia art. 7, 77 ust. 1 i 80 K.p.a. sformułowane w skardze są, zdaniem Sądu, niezasadne.

Podsumowując w ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie Minister Spraw Wewnętrznych nie dopuścił się naruszenia przepisów prawa i prawidłowość postępowania tego organu w ponownym postępowaniu nie budzi zastrzeżeń orzekającego w sprawie Sądu, co z kolei implikuje ocenę, że wskazania wynikające z wyroku tut. Sądu z dnia 30 sierpnia 2012r. zostały przez organ należycie wykonane, a zatem brak podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji.

Odnosząc się do zarzutu Skarżącej odnośnie naruszenia art. 11 ust. 4 u.b.i.m. oraz art. 106 K.p.a. poprzez zaniechanie uzgodnienia z Komendantem Wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej umieszczenia Stadionu Żużlowego w [...] w wykazie oraz poprzez wydanie decyzji w tym zakresie z pominięciem tego uzgodnienia, Sąd stwierdza, że w kwestii tej wypowiedział się już tut. Sąd w wyroku z dnia 30 sierpnia 2012r. W związku z wyrażeniem przez ten Sąd wiążącej oceny prawnej w tym zakresie oraz wobec brzmienia art. 153 p.p.s.a. Sąd rozpatrujący niniejszą sprawę jest związany oceną wyrażoną w poprzednim orzeczeniu tutejszego Sądu, co oznacza, że Sąd rozpatrujący niniejszą sprawę nie może w tym zakresie formułować nowej oceny prawnej sprzecznej z poglądem wyrażonym w wyroku z dnia 30 sierpnia 2012r.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd nie stwierdził naruszenia w decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych naruszeń przepisów postępowania wskazanych w skardze.

Sąd nie dopatrzył się również naruszenia art. 11 ust. 4 u.b.i.m., zgodnie z którym wojewoda w uzgodnieniu z komendantem wojewódzkim (Komendantem Stołecznym) Policji i z komendantem wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej, oraz po zasięgnięciu opinii właściwego polskiego związku sportowego, sporządza wykaz stadionów, obiektów lub terenów, na których utrwalanie przebiegu imprezy masowej za pomocą urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk jest obowiązkowe. Zgodnie z art. 11 ust. 6 tej ustawy w decyzji, o której mowa w ust. 4, określa się w szczególności termin, od którego utrwalanie przebiegu imprezy masowej za pomocą urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk jest obowiązkowe.

Analiza niniejszej sprawy doprowadziła Sąd do wniosku, że wskazane powyżej przesłanki umieszczenia obiektu sportowego w wykazie zostały w tej sprawie spełnione. Organ I instancji uzyskał stosowne opinie właściwych podmiotów, a z uzasadnienia decyzji tego organu wynikają motywy jakimi się kierował, a które zaakceptował organ II instancji w całości je podzielając, umieszczając Stadion Żużlowy w [...] w wykazie obiektów sportowych, na których utrwalanie przebiegu imprezy masowej za pomocą urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk jest obowiązkowe. W związku z tym, zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie nie doszło do naruszenia art. 11 ust. 4 u.b.i.m.

Reasumując Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych nie narusza prawa.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.