Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1050/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2014-10-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Kandut po rozpoznaniu w dniu 13 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym ze skargi "A" Sp. z o.o. w D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące: październik 2009 r. oraz sierpień i wrzesień 2010 r. strona skarżąca – "A" Sp. z o.o. w D. (NIP: [...]) zwróciła się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżąca Spółka przytoczyła treść przepisów art. 61 § 2 pkt 1 oraz art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), a w ślad za tym wyraziła pogląd, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania które miało istotny wpływ na wynik sprawy – art. 191 ustawy Ordynacja podatkowa, a także z naruszeniem przepisów prawa materialnego – art. 88 ust.3a pkt 4 lit.a ustawy o podatku od towarów i usług. Zapłata podatku wynikającego z zaskarżonej decyzji wraz z odsetkami za zwłokę, wobec jej wydania z naruszeniem wskazanych przepisów, rodzi – zdaniem Spółki - prawdopodobieństwo wyrządzenia niepowetowanej straty majątkowej. Dalej Spółka zwróciła uwagę, że złożyła wniosek o ogłoszenie upadłości, a doprowadzenie do wykonania decyzji w drodze egzekucji przed jego rozpatrzeniem przez właściwy sąd może zagrozić interesom pozostałych wierzycieli; może dojść do sytuacji, że brak będzie środków na przeprowadzenie postępowania upadłościowego skutkiem czego właściwy sąd może oddalić wniosek o ogłoszenie upadłości. Spółka wyjaśniła przy tym, że w obecnej sytuacji nie generuje zysków, a działalność została w przeważającej części wygaszona. Do skargi Spółka dołączyła kopię wniosku o ogłoszenie upadłości likwidacyjnej, bilans na dzień [...] maja 2014r., wykaz majątku z szacunkową wyceną jego składników (bez wskazania na jaki dzień), informację o majątku finansowym oraz spis wierzycieli. Nie wyjaśniono jednak jakie konkretne wnioski spółka wywodzi z powyższych dowodów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Wniosek Strony nie zasługuje na uwzględnienie.

W art. 61. § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej w skrócie p.p.s.a., wyrażono zasadę, w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z § 3 tego artykułu, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego postanowić o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Przy składaniu wniosku o wstrzymanie wykonania w całości lub części aktu lub czynności to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego umotywowania żądania, w tym konieczna jest spójna argumentacja poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z wymienionych przesłanek. Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi w sposób przekonywujący pokazać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 21.12.2006 r., I FZ 525/06, niepubl.). Obowiązkiem sądu jest natomiast zbadanie, czy powołane przez skarżącego okoliczności można zakwalifikować jako niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalił się pogląd, że przez niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy rozumieć taki stan, w wyniku którego przez wykonanie decyzji może zostać wyrządzona szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy jej pierwotnych cech (zob.: postanowienie NSA z 9.06.2014r., IIOZ 562/14, CBOSA).

Motywując wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Strona w pierwszej kolejności powołała się na jej wadliwość wynikającą z naruszenia przepisów postępowania oraz przepisów prawa materialnego, co może doprowadzić do uchylenia decyzji w całości. Argument ten nie ma jednak żadnego znaczenia w przedmiocie zgłoszonego wniosku. Postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji jest bowiem jedynie postępowaniem o charakterze wpadkowym i prowadzone jest w ściśle określonych granicach wyznaczonych treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. Na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania sąd nie jest zatem władny dokonać oceny zgodności z prawem decyzji wydanej w toku postępowania administracyjnego, a zatem niedopuszczalne jest wywodzenie konieczności uwzględnienia wniosku z przekonania o wadliwości danego rozstrzygnięcia.

W następnej kolejności spółka podniosła, że złożyła wniosek o ogłoszenie upadłości likwidacyjnej, a doprowadzenie do wykonania decyzji może zagrozić interesom wierzycieli, a nawet spowodować, że brak będzie środków na przeprowadzenie postępowania upadłościowego skutkiem czego właściwy sąd może oddalić wniosek o ogłoszenie upadłości. Ma to dowodzić, że wystąpi prawdopodobieństwo wyrządzenia niepowetowanej straty majątkowej nie tylko u wnioskodawcy, ale i jego wierzycieli, a tym samym nieodwracalnych skutków wykonania decyzji. Nie wskazano jednak o jakie konkretnie skutki dla wnioskodawcy chodzi.

Z przedłożonego bilansu wynika, że na dzień [...]05.2014 r. kapitał własny spółki miał wartość ujemną i wynosił (-) 17.765.075,62zł, a na [...]12.2013r., tj. przed wydaniem zaskarżonej decyzji, wynosił (-) 17.428.575zł. Według bilansu Spółka poniosła stratę z działalności gospodarczej na dzień [...]05.2014 r. netto w wysokości 336.500,55zł, a na [...]12.2013r. strata wynosiła 1.555.325,10zł. Już na [...]12.2013r. spółka wykazywała zobowiązania na kwotę 23.576.853,20zł przy aktywach trwałych i inwestycjach długoterminowych, należnościach krótkoterminowych i inwestycjach krótkoterminowych o wartości ogółem 4.234.202,43zł (aktywa spółki na [...]12.2013r. wynosiły ogółem 6.148.278,13zł, a na [...]05.2014r. 5.864.962,40zł). Warto podkreślić, że zapasy spółki na ten dzień [...]12.2013r. (materiały, półprodukty i produkty gotowe) wykazano na wartość 28zł; na [...]05.2014r. stan tych zapasów w postaci zaliczki na dostawy wynosił 80.000zł. Spis wierzycieli potwierdza, że Spółka na [...]05.2014r. nie uregulowała swoich zobowiązań na rzecz innych podmiotów na kwotę 21.789,45zł.

Zdaniem sądu powyższe wskazuje, że wykonanie decyzji pozostaje bez wpływu na sytuację spółki, której władze już na dzień złożenia przedmiotowego wniosku podjęły decyzję o zamknięciu działalności. Świadczy o tym złożony wniosek o upadłość likwidacyjną spółki oraz stwierdzenie, że spółka nie generuje zysków, a jej działalność została w przeważającej części wygaszona. W przekonaniu Sądu treść przedłożonych dokumentów nie pozwala przyjąć, że wniosek o ogłoszenie upadłości był jedynie przewidywanym skutkiem wykonania zaskarżonej decyzji, a jej wstrzymanie uchroniłoby Spółkę od konieczności wnioskowania o ogłoszenie upadłości. Wypada podkreślić, że zgodnie z ustawą z dnia z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. z 2012 r., poz. 1112 ze zm.) upadłość ogłasza się w stosunku do dłużnika, który stał się niewypłacalny (art. 10). Dłużnika będącego osobą prawną albo jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, uważa się za niewypłacalnego także wtedy, gdy jego zobowiązania przekroczą wartość jego majątku, nawet wówczas, gdy na bieżąco te zobowiązania wykonuje (art. 11 ust. 1 i 2). Zgodnie z art. 21 ust. 1 dłużnik jest obowiązany, nie później niż w terminie dwóch tygodni od dnia, w którym wystąpiła podstawa do ogłoszenia upadłości, zgłosić w sądzie wniosek o ogłoszenie upadłości.

Biorąc pod uwagę przedstawione dokumenty oraz wyjaśnienia strony zawarte we wniosku, a dotyczące relacji wartości majątku do zobowiązań nie można uznać, by Spółka wykazała, że wykonanie decyzji w zasadniczy sposób wpłynie na kwestię ogłoszenia jej upadłości. Brak też w konsekwencji podstaw do uznania, że strona wykazała możliwość spowodowania, przez wykonanie decyzji, trudnych do odwrócenia skutków lub znacznej szkody.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.