Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1200/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-05-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 634  Sprawy kombatantów, świadczenia z tytułu pracy przymusowej
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.S. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] września 1999 r., numer [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich postanawia: skargę odrzucić


UZASADNIENIE

W dniu [...] lipca 1999 r. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją nr [...] pozbawił uprawnień kombatanckich J.S. Decyzję tą J.S. otrzymał w dniu 19 lipca 1999 r. i w dniu 23 lipca 1999 r. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...] września 1999 r. nr [...] utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] lipca 1999 r. w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich. Decyzję tą otrzymał J.S. w dniu 16 września 1999 r. (akta sprawy, karta nr 28).

W dniu 29 kwietnia 2002 r. J.S. wniósł skargę na decyzję Kierownika Urzędu z dnia [...] września 1999 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie.

W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o jej odrzucenie z uwagi na przekroczenie terminu do wniesienia skargi a w przypadku nieuwzględnienia wniosku o odrzucenie - o oddalenie skargi jako nieuzasadnionej.

W swojej skardze J.S. złożył również wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] września 1999 r. (akta sprawy, karta nr 43-45}.

Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 30 stycznia 2006 r., sygn. akt II SA/Kr 1200/02 odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi (akta sprawy, karta nr 29). Postanowienie to wraz z pouczeniem o przysługującym na nie zażaleniem zostało doręczone skarżącemu w dniu 10 lutego 2006 r. (akta sprawy, karta nr 38), który własnoręcznie potwierdził jego odbiór. W dniu 10 lutym 2006 r. postanowienie to zostało również doręczone Kierownikowi Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych (akta spawy, karta nr 30). Z akt sprawy wynika, że do dnia 25 maja 2006 r. żadna ze stron nie skorzystała z przysługującego im zażalenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarżący J.S. wniósł skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w dniu 29 kwietnia 2002 r. (data nadania przesyłki zawierającej skargę, akta karta nr 4).

Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.

W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] września 1999 r. nr [...] skarżący otrzymał w dniu 16 września 1999 r. (akta sprawy, karta nr 28). Na oryginale potwierdzenia odbioru znajduje się adnotacja o osobistym odebraniu przesyłki i podpis skarżącego.

Skargę zaś wniesiono poprzez nadanie przesyłki listowej w dniu 29 kwietnia 2002 r. (akta, karta nr 4). Pieczęć urzędu pocztowego jest na tyle czytelna i data zostawienia pisma w urzędzie pocztowym nie budzi wątpliwości. Zgodnie z art. 83 § 3 P.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.

Porównując datę 16 września 1999 r. z datą 29 kwietnia 2002 r. należy uznać, że skarga została wniesiona po upływie 30-dniowego terminu. W tej sprawie skarga została wniesiona po upływie 29 miesięcy od daty otrzymania decyzji.

Ostatnim dniem skutecznego wniesienia skargi w tej sprawie był dzień 18 października 1999 r. (poniedziałek).

Wprawdzie okres 30-dniowy kończył się 16 października 1999 r., jednak w związku z tym, ze dzień ten przypadał na sobotę, za ostatni dzień zachowania terminu uważany jest następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W tej sprawie taka sytuacja miała miejsce, stąd termin ten kończył się 18 października 1999 r.

Tym samym skarżący wniósł skargę z naruszeniem art. 53 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu zaskarżonej decyzji.

Również obowiązujący w dacie wnoszenia skargi art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. z 1995r. Nr 74, póz. 368 ze zm.) wprost przewidywał, że skargę wnosi się bezpośrednio do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. O terminie wniesienia skargi skarżący został prawidłowo poinformowany w decyzji Kierownika Urzędu z dnia [...] września 1999 r.

Wprawdzie skarżący złożył wniosek o przywróceniu terminu do wniesienia skargi, jednakże Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 30 stycznia 2006 r., sygn. akt II SA/Kr 1200/02 odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi (akta sprawy, karta nr 29). Postanowienie to wraz z pouczeniem o przysługującym na nie zażaleniem zostało doręczone skarżącemu w dniu 10 lutego 2006 r. (akta sprawy, karta nr 38) i na to postanowienie skarżący nie wniósł zażalenia. Zażalenia nie wniósł również Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, który otrzymał to postanowienie z dniem 10 lutego 2006 r. Tym samym postanowienie to stało się prawomocne z dniem 18 lutego 2006 r., bowiem dzień 17 lutego 2006 r. (piątek) był ostatnim dniem wniesienia zażalenia.

W związku z powyższym skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.