Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1182/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Miron (spr.), Sędziowie sędzia WSA Jakub Linkowski, asesor WSA Tomasz Wykowski, Protokolant Piotr Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 października 2005 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy 1. uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji; 2. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz J. K. kwotę 740,- /siedemset czterdzieści/ zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2005 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza K. z dnia [...] stycznia 2005r. ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ewidencyjny [...]obr. [...]przy ul [...] (dawniej [...]) w K.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobu zagospodarowania terenu ustala się – zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym -w drodze decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji innych niż lokalizacja inwestycji celu publicznego. W myśl art. 61 ust. 1 powołanej ustawy wydanie decyzji o warunkach jest możliwe w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków:

1. co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu;

2. teren ma dostęp do drogi publicznej;

3. istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu z uwzględnieniem ust. 5 jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego;

4. teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy

5. decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi.

W rozpatrywanej sprawie organ I instancji wydał decyzję o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...]położonej w K. przy ul. [...]uzasadniając przyjęte rozstrzygnięcie tym, że zostały spełnione przesłanki wskazane w art. 61 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W niniejszej sprawie została dokonana analiza funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu. W celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu wokół działki, której dotyczy wniosek wyznaczony został obszar analizowany i na nim została przeprowadzona analiza cech oraz funkcji zabudowy i zagospodarowania terenu. Granice obszaru analizowanego zostały wyznaczone na kopii mapy zasadniczej w skali określonej przepisami w odległości nie mniejszej niż 3-krotna szerokość frontu działki objętej wnioskiem, nie mniejszej niż 50m. Wyniki analizy w postaci tekstowej i graficznej stanowią załącznik do zaskarżonej decyzji.

Z analizy tej wynika, że działki sąsiednie w odległości ok. 50 m dostępne z tej samej drogi publicznej zabudowane są w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu. A zatem – w ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego zarzuty skarżących zawarte w odwołaniu, że planowany budynek spowoduje szereg niedogodności, pogorszy warunki użytkowania ich nieruchomości i zmniejszy ich wartość są przedwczesne, bowiem pełne zagwarantowanie ochrony interesów osób trzecich w tym zakresie należy do etapu opracowywania i zatwierdzania projektu budowlanego w trakcie postępowania o wydanie pozwolenia na budowę. Ustalenie warunków zabudowy nie jest tożsame z uzyskaniem pozwolenia na budowę lecz stanowi jeden z warunków wymaganych przy jego uzyskaniu i stanowi jedynie podstawę do ubiegania się przez inwestora o wydanie takiego pozwolenia Odnosząc się natomiast do zarzutu odwołań, że planowana inwestycja obniży wartość działek sąsiednich organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z przyjętym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego z punktu widzenia interesów osób trzecich nie ma znaczenia akcentowana w skargach okoliczność, iż w następstwie zrealizowania spornej inwestycji uległaby obniżeniu wartość nieruchomości sąsiednich. Hipotetyczna utrata wartości działek sąsiednich jest subiektywna zważywszy na przeznaczenie tych działek pod realizowaną zabudowę, interes prawny związany z ochroną praw osób trzecich musi być konkretny i realny a nie ewentualny.

Wobec spełnienia przesłanek określonych w art. 61 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym – w ocenie organu odwoławczego decyzję organu pierwszej instancji należało utrzymać w mocy.

Skargę na powyższą decyzję – do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego – wniosła J. K. zarzucając naruszenie:

- art. 7 w zw. z art. 77 oraz 9 kpa;

- art. 61 w zw. z art. 59 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

- §7 i 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania ternu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania terenu.

W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że planowana inwestycja nie spełnia wymogów §7 i 8 w/w rozporządzenia albowiem stanowi ona nadbudowę, która w sposób oczywisty będzie niezgodna ze wskazanymi parametrami. Stan techniczny budynku skarżącej ulegnie pogorszeniu z powodu znacznego zwiększenia się ciężaru opierającego się o ścianę jej budynku natomiast woda opadowa spływająca z wyższej części budynku będzie bezpośrednio wpływać na dach budynku skarżącej.

Dodatkowo skarżąca podniosła, że nie miała możliwości zapoznania się ze sporządzoną analizą funkcji i cech zabudowy.

W konkluzji wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania na jej rzecz.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie dnia 7 października 2005 r. pełnomocnik skarżącej popierając skargę oświadczył jednocześnie, że cofa zarzuty dotyczące naruszenia §7 i 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury, przyznając, że planowana inwestycja nie jest nadbudową lecz rozbudową istniejącego budynku mieszkalnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z treścią art. 134§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi –( Dz.U. nr 153 poz. 1270) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Mając na uwadze powyższe unormowanie Sąd uznał, że skarga prowadzi do uchylenia zaskarżonej decyzji jak też poprzedzającej ją decyzji organu I instancji jednakże z innych przyczyn niż w niej wskazanych.

Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz.U. nr 80, poz. 717 z późn. zm.). Zgodnie z treścią art. 60 ust. 1 tej ustawy decyzję o warunkach zabudowy wydaje -z zastrzeżeniem ust. 3 - burmistrz ( wójt, prezydent miasta) po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4 i uzyskaniu uzgodnień lub decyzji wymaganych przepisami odrębnymi.

Jako organy, które winny wyrazić zgodę na proponowaną treść rozstrzygnięcia ustawodawca w art. 53 ust. 4 wymienia w pkt. 9 zarządcę drogi – w odniesieniu do obszarów przyległych do pasa drogowego, oraz wojewodę, marszałka województwa oraz starostę w zakresie zadań rządowych i samorządowych.

Odnosząc powyższe do okoliczności niniejszej sprawy wskazać należy, że zaskarżona decyzja została wydana bez uzyskania wymaganych prawem uzgodnień w szczególności wojewody, marszałka województwa oraz zarządcy drogi w zakresie wskazanym w art. 53 ust. 4 w zw. z art. 60 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Obowiązek uzyskania stosownych uzgodnień wynika także z treści art. 64 ust. 1 w/w ustawy.

Jak wynika z uzasadnienia decyzji wniosek M. T. o ustalenie warunków zabudowy był wcześniej przedmiotem rozstrzygnięcia przez Burmistrza K. decyzją z dnia [...].09.2004 r., która to decyzja została uchylona decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...].11.2004 r.

Nadesłane przez organy administracji akta postępowania administracyjnego nie zawierały dokumentów dotyczących tej części postępowania co nasunęło sądowi wątpliwości co do tego czy akta te są kompletne. Mimo żądania sądu nie zostały nadesłane żadne dokumenty poza odpisami decyzji z dnia [...].09.2004 r. i [...].11.2004 r. a ze sporządzonej notatki urzędowej wynika, że organy nie posiadają żadnych dodatkowych dokumentów w tym dotyczących "postępowania uzgodnieniowego". ( k. 31 akt)

Z uzasadnienia decyzji Burmistrza K. z dnia [...].09.2004 r. nadesłanej drogą faksową wynika, że jej wydanie było poprzedzone uzyskaniem uzgodnień z: Wojewodą [...]w formie postanowienia nr [...], Zarządu Województwa [...]- pismo [...], Zarządu Powiatu [...]pismo [...].

Okoliczność ta nie może – w ocenie Sądu konwalidować naruszeń prawa przy podejmowaniu zaskarżonej decyzji w omawianym zakresie.

Należy wszak podnieść, że w czasie prowadzonego postępowania administracyjnego zmieniona została ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ustawą z dnia 28 listopada 2003 r. zmieniającą ustawę o gospodarce nieruchomościami oraz niektóre inne ustawy ( Dz.U. z 2004 r. nr 141, poz. 1492), która weszła w życie dnia 22 września 2004 r. Ustawa ta nie zawierała przepisów intertemporalnych co oznacza, że z chwilą jej wejścia w życie jej przepisy mają zastosowanie do wszelkich spraw wszczętych i niezakończonych ostatecznymi decyzjami. W konsekwencji tej zmiany skreślony został ust. 2 art. 60 omaw. ustawy, który stanowił podstawę uzgodnień projektu decyzji z dnia [...].09.2004r. a wprowadzono pkt. 10 do art. 53 ust. 4 tej ustawy, który zgodnie z treścią art. 64ust. 1 ma zastosowanie również do decyzji o warunkach zabudowy.

Reasumując – wydanie decyzji o warunkach zabudowy nie zostało poprzedzone uzgodnieniem jej projektu z organami wymienionymi w art. 53 ust. 4 pkt 9 i 10. Należy przy tym zwrócić uwagę, że jeśli chodzi o brak stanowiska zarządcy drogi było to jedną z przyczyn uchylenia decyzji Burmistrza K. przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...].11.2004 r.

Powyższe uchybienie stanowi takie naruszenie prawa, które daje podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Zgodnie bowiem z treścią art. 145§1 pkt 6 kpa jedną z przesłanek do wznowienia postępowania jest sytuacja, gdy decyzja została wydana bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu. Natomiast naruszenie przepisów prawa dające postawę do wznowienia postępowania administracyjnego – w myśl art. 145 usta. 1 pkt 1 lit. b ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skutkuje koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji bez względu na to czy naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy.

Dodatkowo wskazać należy, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisu art. 52 ust. 2 w zw. z art., 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Wbrew zapisowi znajdującemu się na wniosku M. T. o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu do wniosku jej nie została dołączona kopia mapy zasadniczej (lub mapy katastralnej) w stosownej skali obejmującej teren, którego wniosek dotyczy i obszar, na który ta inwestycja będzie oddziaływać.

Biorąc pod uwagę, że decyzję o warunkach zabudowy wydaje się na wniosek inwestora a ustawa określa, jakie elementy powinien zawierać wniosek – należało przyjąć, że uchybienia te stanowią takie naruszenie przepisów postępowania , które mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że zaskarżoną decyzję jak też poprzedzającą ją decyzję organu I instancji należało uchylić jako naruszające prawo.

Rozpoznając ponownie wniosek o ustalenie warunków zabudowy organ administracji uzupełni postępowanie we wskazanym wyżej zakresie.

Natomiast żaden z zarzutów zawartych w skardze nie znalazł uzasadnienia w przepisach prawa. Skarżąca – na rozprawie dnia 7.10.2005 r. wycofała część zarzutów dotyczących naruszenia rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Mając powyższe na uwadze – na mocy art. 145 §1 pkt 1 lit. b i c oraz art.135 i 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Sąd orzekł jak w sentencji .

Rozstrzygnięcie o kosztach zostało oparte o treść art. 200 tej ustawy.