Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 377/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-08-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 28 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 sierpnia 2017 r. wniosku W. M. w P. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi wniesionej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [..] w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi p o s t a n a w i a: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 10 kwietnia 2017 r. W. M. w P. reprezentowana przez P. S. ([...]) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r.

nr [...] w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

Postanowieniem z dnia 29 maja 2017 r. odmówiono dopuszczenia P. S. do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika strony skarżącej. Powyższe postanowienie zostało doręczone zarówno P. S. jak i skarżącej.

Na zarządzenie sędziego sprawozdawcy z dnia 29 maja 2017 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez jej podpisanie, ewentualnie przez nadesłanie podpisanego przez skarżącą odpisu skargi bądź przez prawidłowo ustanowionego pełnomocnika skarżącej – w terminie 7 dni od daty otrzymania pisma, pod rygorem odrzucenia skargi.

Jak wynika z akt sprawy przesyłka zawierająca ww. postanowienie

oraz wezwanie z dnia 29 maja 2017 r. została doręczona skarżącej – w trybie

art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2016 r.718 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") – 20 czerwca 2017 r.

W terminie określonym w wezwaniu skarżąca nie uzupełniła braków skargi.

W konsekwencji nieuzupełnienia braków formalnych skargi postanowieniem

z dnia 25 lipca 2017 r. Sąd odrzucił skargę. W dniu 28 lipca 2017 r. powyższe postanowienie zostało doręczone – radcy prawnemu tj. nowemu pełnomocnikowi skarżącej który zgłosił swój udział w sprawie 10 lipca 2017 r. (data wpływu informacji

do Sądu).

Pismem z dnia 4 sierpnia 2017 r. skarżąca – reprezentowana przez radcę prawnego – wniosła o doręczenie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi wydanego na zarządzenie sędziego sprawozdawcy z dnia 29 maja 2017 r.

i o wyznaczenie 7-dniowego terminu, na uzupełnienie braków formalnych skargi.

Z ostrożności procesowej skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi wskazanych ww. wezwaniu. Skarżąca załączyła przy tym m.in. pełnomocnictwo udzielone radcy prawnemu z 7 czerwca 2017 r., uchwały wspólnoty mieszkaniowej wraz z listami obecności oraz pismo pełnomocnika z dnia

4 sierpnia 2017 r. w którym pełnomocnik potwierdził wnioski i czynności dokonane przez P. S.

We wniosku o przywrócenie terminu skarżąca podkreśliła, że nie otrzymała przesyłki sądowej z dnia 29 maja 2017 r., skierowanej na adres W. M. w P. ul P. [...] , zawierającej odpis postanowienia o niedopuszczeniu P. S. do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika oraz wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi. Skarżąca wskazała, że nieruchomość będąca jej siedzibą składa się z [..] mieszkań. W budynku znajduje się również skrzynka pocztowa dla dokumentów kierowanych do Zarządu W. M., która jest codziennie sprawdzana przez gospodarza budynku. Jednak ani gospodarz budynku, ani inny jego mieszkaniec nie znalazł

w którejkolwiek żadnego awizo informującego o możliwości odbioru ww. przesyłki z dnia 29 maja 2017 r. w placówce pocztowej. W związku z powyższym skarżąca skierowała do P. P. S.A. reklamację, która obecnie oczekuje na rozpatrzenie.

Ponadto skarżąca wyjaśniła, że w konsekwencji odmowy dopuszczenia P. S. do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika we własnym zakresie poczyniła działania w celu ustanowienia pełnomocnikiem radcę prawnego K. P. W dniu 7 czerwca 2017 r. zostało przygotowane pełnomocnictwo, jednak z uwagi na to, że członkowie zarządu W. M. mieszkają poza P. (w S. i M.) uzyskanie podpisu pod pełnomocnictwem było możliwe dopiero na zebraniu właścicieli 1 lipca 2017 r.

Ponadto, nowy pełnomocnik pomimo nieotrzymania wezwania do uzupełnienia braków, w dniu 7 lipca 2017 r. wysłał pismo procesowe informujące o ustanowieniu pełnomocnika oraz o podtrzymaniu przez niego wszelkich dotychczasowych czynności podejmowanych w sprawie przez P. S.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2017.1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu

(art. 87 § 2 p.p.s.a). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).

Z treści ww. przepisów wynika zatem, że jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy wniosek został złożony w terminie

7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, a ponadto uchybienie to nastąpiło bez winy strony.

W literaturze i orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany po rozpatrzeniu wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przy ocenie winy strony (albo jej braku) w uchybieniu terminu

do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.

Za negatywną przesłanką zawinienia, która wyłącza możliwość przywrócenia terminu, należy przyjąć zaniechanie przez wnioskodawcę tych wszystkich czynności, które przy dołożeniu przez niego należytej staranności zapobiegłyby konsekwencjom, jakie ustawodawca wiąże z upływem terminów do dokonania określonych czynności procesowych. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, w: R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2015, s. 462 i nast., postanowienie NSA z 4 listopada 2011 r., I OZ 823/11, z 9 września 2011 r. II FZ 456/11, i z 19 grudnia 2013 r., II GZ 752/13).

Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy, Sąd uznał,

że wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie zostały uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu

do uzupełnienia braków formalnych skargi określonych w wezwaniu z dnia 29 maja 2017 r.

Jak wynika z akt sprawy ww. wezwanie z dnia 29 maja 2017 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi wraz z postanowieniem z dnia 29 maja 2017 r. o odmowie dopuszczenia P. S. do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika zostało doręczone skarżącej – w trybie art. 73 p.p.s.a. – 20 czerwca 2017 r. Zatem,

7-dniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął w dniu 27 czerwca 2017 r.

We wniosku skarżąca jednak nie tyle zwraca się z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, a kwestionuje prawidłowość uznania przesyłki z dnia 29 maja 2017 r. za doręczoną w trybie art. 73 p.p.s.a., bowiem ani gospodarz budynku ani inny jego mieszkaniec nie znalazł zawiadomień o przesyłce w którejkolwiek ze szynek pocztowych znajdujących się w budynku. Przytoczona argumentacja nie zasługuje jednak na uwzględnienie. Z adnotacji na kopercie wynika, że przesyłka zawierająca ww. pisma sądowe była prawidłowo dwukrotnie awizowana. Pierwsze awizo pozostawiono w skrzynce listownej w dniu 6 czerwca 2017 r., a drugie 14 czerwca 2017 r. Doręczający umieści przy tym na kopercie stosowne adnotacje i podpisy. Z uwagi na to, że przesyłka nie została odebrana w terminie 14 dni od dnia pozostawienia pierwszego awizo, została ona zawrócona do nadawcy 22 czerwca 2017r. Obecnie brak jest zatem podstaw do przyjęcia, że skarżąca nie miała wiedzy o spornej przesyłce.

Jednocześnie należy zauważyć, że postanowienie z dnia 29 maja 2017 r.

o odmowie dopuszczenia P. S. do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika zostało w dniu 5 czerwca 2017 r. doręczone dotychczasowemu pełnomocnikowi P. S., a jak wynika z wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, skarżąca mimo braku odbioru wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, uzyskała – prawdopodobnie od dotychczasowego pełnomocnika – informację o odmowie dopuszczenia pełnomocnika do udziału w sprawie. W przedmiotowym wniosku wskazała bowiem, że w związku z powyższym już w dniu 7 czerwca 2017 r. zostało przygotowane pełnomocnictwo dla radcy prawnego, które zostało podpisane 1 lipca 2017 r. na zebraniu właścicieli lokalu.

Sąd zauważa jednak, że z treści ww. pełnomocnictwa nie wynika, iż zostało ono podpisane w dniu 1 lipca 2017 r., lecz 7 czerwca 2017 r. bowiem tylko ta data widnieje na dokumencie. Żaden z członków zarządu Wspólnoty nie zaznaczył przy swoim nazwisku, że składa podpis w terminie późniejszym niż data w nagłówku dokumentu.

W tych okolicznościach sprawy, mając na uwadze, że skarżąca miała wiedzę

o niedopuszczeniu do udziału w sprawie dotychczasowego pełnomocnika

i ustanowieniu w dniu 7 czerwca 2017 r. nowym pełnomocnikiem radcę prawnego K. P. (w treści udzielonego pełnomocnictwa wyraźnie wskazano sygnaturę sprawy I SA/Sz 377/17), stwierdzić należy, że skarżąca nie uprawdopodobniła, iż nawet z zachowaniem największej staranności, nie była w stanie dochować terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Termin do uzupełnienia braków formalnych mijał w dniu 27 czerwca 2017 r., a zatem prawie trzy tygodnie po ustanowieniu w sprawie nowego pełnomocnika, który zgłosił się w sprawie pismem nadanym 7 lipca 2017 r. (wpływ do Sądu: 10.07.2017 r.).

Ponadto pomimo uzyskania informacji o niedopuszczeniu dotychczasowego pełnomocnika do udziału w sprawie i jak twierdzi pełnomocnik trudności w uzyskaniu podpisów członków zarządu pod nowym pełnomocnictwem, skarżąca nie podjęła żadnych czynności w celu wywiedzenia się o stanie sprawy np. poprzez kontakt telefoniczny z Wydziałem Informacji Sądowej Sądu.

Jednocześnie Sąd zauważa, że fakt uzyskania podpisów członków zarządu pod nowym pełnomocnictwem dopiero w dniu 1 lipca 2017 r. również nie uprawdopodabnia braku winy w uchybieniu terminowi. Kierując się logiką i doświadczeniem życiowym stwierdzić bowiem należy, że konieczność podróży służbowej członków zarządu Wspólnoty do miejsca jej siedziby ze S. (ok. [..] km) oraz M. (ok. [..] km) w celu podpisania dokumentów nie stanowiło przeszkody trudnej do przezwyciężenia. Nadto, jeszcze raz podkreślić należy, że pełnomocnictwa zostało udzielone od dnia 7 czerwca 2017 r., a zatem członkowie zarządu skarżącej, którzy winni należycie dbać o jej interesy, powinni od tego dnia umożliwić działanie nowemu pełnomocnikowi.

Mając powyższe okoliczności na uwadze – Sąd uznał, że – skarżąca

nie dołożyła szczególnej staranności wymaganej dla zachowania terminu

do uzupełnienia braków formalnych skargi, bowiem przez ponad 30 dni od dnia doręczenia dotychczasowemu pełnomocnikowi P. S. postanowienia o odmowie dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika, nie podjęła żadnych działań mających na celu zabezpieczenie swoich interesów mających związek m.in. z upływem terminów do dokonania czynności procesowych.

Z uwagi na fakt, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa, to w ustalonych okolicznościach faktycznych Sąd nie znalazł podstaw uzasadniających przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. W tym stanie sprawy Sąd orzekł jak w sentencji.

Wszystkie cytowane orzeczenia są dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl