Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1317/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-01-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Kraków, dnia 4 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. B. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi T. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia 20 sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: wniosek oddalić


UZASADNIENIE

T. B. w skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji Wojewody z dnia 20 sierpnia 2015 r. podnosząc, że w sprawie występuje wysokie prawdopodobieństwo uchylenia wskazanej decyzji. Stwierdził przy tym, że należy ograniczyć przyszłe szkody dla inwestorów, które spowoduje budowa budynku w oparciu o decyzję, która ma zostać wyeliminowana z obrotu prawnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej powoływana jako P.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jest utożsamiana z zagrożeniem dla już istniejącej, aktualnej sytuacji ekonomicznej strony postępowania. Trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji lub postanowienia jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy. W obu sytuacjach chodzi o wyjątkowe zagrożenia odpowiadające szczególnej kategorii ochrony tymczasowej strony postępowania. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy utrata przedmiotu świadczenia nie może być zastąpiona jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Podkreślić trzeba, iż wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 P.p.s.a., w myśl którego wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

Skoro sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek strony skarżącej to jest ona obowiązana do wykazania, że wykonanie aktu lub czynności przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niej skutki, o których mowa w powołanym art. 61 § 3 P.p.s.a. Wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez Sąd nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący co prawda powołuje się na przepis art. 61 § 3 wskazując na przesłankę wyrządzenia znacznej szkody, ale w żaden sposób nie uprawdopodobnia wystąpienia tych przesłanek. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego postanowienia spoczywa na stronie skarżącej. Przepis art. 61 § 3 ww. ustawy zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie nakładając wprawdzie obowiązku ich udowodnienia, jednakże uprawdopodobnienie nie może opierać się na samych twierdzeniach strony. Ciężar uprawdopodobnienia spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. W doktrynie i judykaturze ugruntowany jest pogląd, iż brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA: z dnia 16 kwietnia 2004r., sygn. akt OZ 22/04, z dnia 30 kwietnia 2004r. sygn. akt OZ 30/04, z dnia 22 grudnia 2004r., sygn. akt OZ 871/04, z dnia 1 czerwca 2004r., sygn. akt OZ 105/04).

Natomiast przywołane w skardze okoliczności nie realizują same w sobie przesłanki przewidzianej przez art.61 § 3 P.p.s.a. Okoliczności te antycypują pewne ewentualne zdarzenia przyszłe i niepewne. Tym samym wnioskodawca powinien uprawdopodobnić w czym upatruje możliwość spowodowania trudnych do odwrócenia skutków bądź niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody przez wykonanie zaskarżonej decyzji dla siebie lub ewentualnie dla innych stron niniejszego postępowania. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego postanowienia spoczywa na stronie wnioskującej. Co więcej nawet wydanie decyzji obarczonej wadą rażącego naruszenia prawa nie powoduje trudnych do odwrócenia skutków, gdyż byłaby to przesłanka do stwierdzenia nieważności w trybie nadzwyczajnym na podstawie art.156 § 1 pkt 2 K.p.a. Skutki podejmowanych działań i ryzyko w tym zakresie ponosi w zasadzie inwestor, który przystąpiłby do realizacji zamierzenia inwestycyjnego, a nie skarżący.

W świetle powołanego wyżej przepisu w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.