Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 436/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2011-10-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: *Odmówiono dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowym
Powołane przepisy: article: art. 33 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Andrzej Wawrzyniak /sprawozdawca/ Sędzia WSA - Mieczysław Górkiewicz Sędzia WSA - Alicja Palus Protokolant - Patrycja Kikosicka-Jędrzejczak po rozpoznaniu w dniu 18 października 2011 r. na rozprawie wniosku G. P. P. sp. z o.o. z siedzibą w W. w sprawie ze skargi Z.S. na uchwałę Rady Gminy Legnickie Pole z dnia 30 stycznia 2009 r. Nr XXIII/141/09 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszarów w gminie Legnickie Pole – w obrębach Taczalin, Księginice, Kłębanowice, Koskowice, Mikołajowie postanawia odmówić dopuszczenia G. P. P. sp. z o.o. w W. do udziału w postępowaniu sądowym.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. G. P. P. sp. z o.o. z siedzibą w W., powołując się na art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), wniosła o dopuszczenie do udziału w sprawie ze skargi Z. S. na uchwałę Rady Gminy Legnickie Pole z dnia 30 stycznia 2009 r. nr XXIII/141/09 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszarów w gminie Legnickie Pole – w obrębach Taczalin, Księginice, Kłębanowice, Koskowice, Mikołajowie.

Spółka G. P. P. podała, iż jest podmiotem gospodarczym, który na terenie objętym zaskarżoną uchwałą planuje wybudowanie zespołu elektrowni wiatrowych wraz z towarzyszącą infrastrukturą techniczną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek jest niezasadny.

Zgodnie z art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), udział w charakterze uczestnika może zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności. Na postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w sprawie przysługuje zażalenie.

W niniejszej sprawie G. P. P. sp. z o.o. z siedzibą w W., powołując się na art. 33 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniosła o dopuszczenie do udziału w sprawie ze skargi Z.S. na uchwałę Rady Gminy Legnickie Pole z dnia 30 stycznia 2009 r. nr XXIII/141/09 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszarów w gminie Legnickie Pole – w obrębach Taczalin, Księginice, Kłębanowice, Koskowice, Mikołajowie.

Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.) stanowi w art. 3 ust. 1, iż kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie (...) miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, (...), należy do zadań własnych gminy. W myśl zaś art. 4 ust. 1 tej ustawy, ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

Jak podkreślano w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, z powyższego wynika, że tryb postępowania w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie jest określony przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, lecz ustawą normującą materię należącą do planowania i zagospodarowania przestrzennego. Nie mamy tu więc do czynienia z załatwieniem sprawy administracyjnej po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego. Procedura planistyczna jest całkowicie odrębnie uregulowana i nie prowadzi do załatwienia sprawy administracyjnej, podczas gdy takie właśnie postępowanie określa Kodeks postępowania administracyjnego (por. np. postanowienia NSA z dnia 2 września 2011 r. sygn. akt II OZ 735/11; z dnia 18 stycznia 2011 r. sygn. akt II OZ 1354/10; z dnia 19 lutego 2008 r. sygn. akt II OZ 104/08; wyrok NSA z dnia 17 czerwca 2004 r. sygn. akt OSK 215/04 – LEX nr 174009).

Stosownie do art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.jedn. Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.), uchwałę do sądu administracyjnego zaskarżyć może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej.

Z konstrukcji powyższego unormowania wynika, iż przymiot strony w postępowaniu kwestionującym legalność miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, kształtowany jest na innych zasadach niż w postępowaniu administracyjnym regulowanym przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. W przeciwieństwie do legitymacji w postępowaniu administracyjnym, w którym stroną może być każdy, czyjego interesu prawnego lub uprawnienia dotyczy postępowanie (art. 28 kpa), uprawnionym do wniesienia skargi na uchwałę organu gminy może być jedynie podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone (art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym). Przymiot strony w postępowaniu kwestionującym legalność planu zagospodarowania przestrzennego kształtowany jest na innych zasadach, aniżeli w postępowaniu administracyjnym regulowanym przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. Naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia otwiera dopiero drogę do jej merytorycznego rozpoznania (oceny). Ocena ta dotyczy rodzaju naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia podmiotu kwestionującego przed sądem administracyjnym legalność planu. Inny podmiot natomiast, który nie wniósł skargi do sądu administracyjnego we własnym interesie, nie może skutecznie ubiegać się o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym (postanowienia NSA z dnia 18 stycznia 2011 r. sygn. akt II OZ 1354/10; z dnia 5 listopada 2010 r. sygn. akt II OZ 703/10 - LEX nr 743861).

Podzielając w pełni przedstawione wyżej poglądy i stanowiska prezentowane w orzecznictwie sądowoadministracyjnym w rozważanej materii, stwierdzić trzeba, że skoro zaskarżona uchwała nie zapadła wskutek przeprowadzenia postępowania administracyjnego, lecz podjęto ją w trybie przewidzianym w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, to art. 33 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie daje podstaw do dopuszczenia G.P. P. sp. z o.o. z siedzibą w W. do udziału w postępowaniu sądowym w niniejszej sprawie.

Wobec powyższego – na podstawie art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – postanowiono jak w sentencji.