Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 300/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2015-12-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 80 ust. 2
journal: Dz.U. 2013 poz 1235
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Laskowska - Pietrzak (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec, Sędzia WSA Jacek Czaja, Protokolant Starszy asystent sędziego Agnieszka Wąsikowska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi [...] Spółka Akcyjna z siedzibą w N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., znak: [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Wójta Gminy z dnia [...]., znak: [...]; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz [...] Spółka Akcyjna z siedzibą w N. kwotę 457 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania [...] [...] S.A. z siedzibą w [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na "Budowie węzła produkcji mieszanek na działkach nr [...] i [...] położonych w miejscowości [...]".

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy przedstawił następujący stan sprawy.

Wójt Gminy [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r. odmówił określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację powyżej opisanego przedsięwzięcia.

Rozpatrując odwołanie złożone przez [...] [...] S.A. z siedzibą w [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że wydanie decyzji w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań dla każdego przedsięwzięcia jest możliwe po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony, o czym stanowi przepis art. 80 ust. 2 ustawy z dnia [...] października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku u jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013 r., poz. 1235 z późn. zm.).

Z przywołanej regulacji bezspornie wynika, że tryb postępowania w sprawie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, która jest wymagana zarówno dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, jak i dla przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (art. 71 ust. 1 ustawy) uzależniony jest, poza wyjątkami określonymi w zdaniu drugim art. 80 ust. 2 ustawy, od podstawowego kryterium, jakim jest zgodność z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeśli został uchwalony. Stwierdzenie sprzeczności lokalizacji przedsięwzięcia z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zwalnia organ prowadzący postępowanie z konieczności przeprowadzania postępowania wyjaśniającego w szerszym zakresie, w tym przeprowadzenia postępowania uzgodnieniowego z innymi organami.

Organ odwoławczy wskazał, że skarżąca spółka wniosła o wydanie decyzji co do lokalizacji przedsięwzięcia wskazanego w przepisach § 3 ust. 1 pkt 21, pkt 37, pkt 39 i pkt 80 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia [...] listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397 z późn. zm.). Przedsięwzięcie to ma polegać na budowie węzła produkcji mieszanek na działkach nr [...] i 2803/42, położonych miejscowości w [...]. Obejmuje ono instalacje do produkcji betonu w ilości nie mniejszej niż 15 t na dobę; instalacje do naziemnego magazynowania ropy naftowej, produktów naftowych, substancji lub mieszanin, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia [...] lutego 2011 r. o substancjach chemicznych i ich mieszaninach, niebędących produktami spożywczymi, gazów łatwopalnych oraz innych kopalnych surowców energetycznych, inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 22, z wyłączeniem instalacji do magazynowania paliw wykorzystywanych na potrzeby gospodarstw domowych, zbiorników na gaz płynny o łącznej pojemności nie większej niż 10 m3 oraz zbiorników na olej o łącznej pojemności nie większej niż 3 m3, a także niezwiązanych z dystrybucją instalacji do magazynowania stałych surowców energetycznych; instalacje do przerobu kopalin inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 26; instalacje związane z odzyskiem lub unieszkodliwianiem odpadów, inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 41-47, z wyłączeniem instalacji do wytwarzania biogazu rolniczego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia [...] kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne o zainstalowanej mocy elektrycznej nie większej niż 0,5 MW lub wytwarzających ekwiwalentną ilość biogazu rolniczego wykorzystywanego do innych celów niż produkcja energii elektrycznej, a także miejsca retencji powierzchniowej odpadów oraz rekultywacja składowisk odpadów.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że nie podziela stanowiska organu I instancji, iż wskazane działki należą, w oparciu o akt prawa miejscowego, do obszaru oznaczonego symbolem 62P. Zgodnie z Uchwałą Nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] września 2007 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...], teren oznaczony symbolem 62P (załącznik nr [...]), położony w miejscowości [...] wydzielony został na działkach o numerach ewidencyjnych [...]. Wśród wskazanych działek ewidencyjnych - zdaniem organu odwoławczego - nie znajdują się działki, które zostały objęte wnioskiem o wydanie decyzji, co oznacza, iż bez zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w tym zakresie obszar oznaczony symbolem 62P nie może obejmować działek o nr [...] i 2803/42.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze podzieliło jednak stanowisko, zgodnie z którym część wschodnia działek nr [...] oraz działka nr [...] są zlokalizowane w obszarze oznaczonym symbolem P, dla którego obowiązują ustalenia miejscowego planu zagospodarowanie przestrzennego zatwierdzonego Uchwałą Rady Gminy [...] Nr [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...] w obszarze ośrodka gminnego. Zgodnie z § 3 ust. 3.1.P, tereny oznaczone symbolem P przeznaczone są pod przemysł, składy i bazy z podstawowym przeznaczeniem gruntów pod zakłady przemysłowe, z wyłączeniem zakładów utylizacji odpadów, bazy i zaplecza techniczne budownictwa oraz składy, magazyny i hurtownie dla obsługi jednostek produkcyjnych, handlowych i transportowych, urządzenia produkcji rolnej i hodowlanej, w tym urządzenia obsługi rolnictwa oraz inne bazy i zaplecza, obiekty rzemiosła produkcyjnego.

Organ II instancji wskazał, że zgodnie z wnioskiem przedsięwzięcie ma polegać między innymi na recyklingu odpadów. Zgodnie z przepisem art. 3 pkt 23 ustawy o odpadach, recykling rozumie się jako odzysk, w ramach którego odpady są ponownie przetwarzane na produkty, materiały lub substancje wykorzystywane w pierwotnym celu lub innych celach; obejmuje to ponowne przetwarzanie materiału organicznego (recykling organiczny), ale nie obejmuje odzysku energii i ponownego przetwarzania na materiały, które mają być wykorzystane jako paliwa lub do celów wypełniania wyrobisk. Z powszechnego rozumienia w języku polskim pojęcia odzysk odpadów wynika, że obejmuje on wszelkie działania, nie stwarzające zagrożenia dla życia, zdrowia ludzi lub dla środowiska, polegające na wykorzystaniu odpadów w całości lub w części, lub prowadzące do odzyskania z odpadów substancji, materiałów lub energii i ich wykorzystania. Pojęcie odzysku jest zatem szersze od pojęcia recyklingu, obejmuje np. także spalanie odpadów w spalarniach odpadów komunalnych. Z kolei pojęcie utylizacji odpadów w języku polskim rozumieć należy jako wykorzystanie odpadów jako surowców wtórnych do dalszego przerobu. Organ odwoławczy wskazał, że utylizacja odpadów w języku polskim to nic innego jak odzysk odpadów, zatem ma tożsame znaczenie z obcojęzycznym terminem recyklingu.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, iż na obszarze otuliny parku krajobrazowego, zgodnie z § 5 ust. II.2 w/w uchwały wprowadzono obszary chronione na terenie gminy, do których należy obszar Parku i [...] Na obszarze otuliny parku krajobrazowego wprowadza się zakaz lokalizowania wylewisk i składowisk odpadów przemysłowych oraz przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, wymagających sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko.

Zgodnie z przepisem § 3 ust. 1 pkt 21, pkt 37, pkt 39 i pkt 80 Rozporządzenia w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, planowane przedsięwzięcie może wymagać sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Przepis ten stanowi, iż do inwestycji w stosunku do których sporządzenie raportu jest fakultatywne należą instalacje objęte wnioskiem. Zamieszczenie planowanego przedsięwzięcia w przepisach Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia [...] listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, bez względu czy to w katalogu przedsięwzięć mogących zawsze czy też mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko oznacza, iż mamy do czynienia z przedsięwzięciem mogącym znacząco oddziaływać na środowisko.

W opinii Samorządowego Kolegium Odwoławczego planowane do realizacji przedsięwzięcie nie może być uznane za przedsięwzięcie zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, co wykluczają postanowienia § 3 ust. 3.1.P i § 5 ust. 1.2 planu. Spowodowane to jest koniecznością uzyskania dla jego realizacji decyzji środowiskowej i fakultatywnego sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Organ odwoławczy wskazał, iż w istocie obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko (co wiąże się z obowiązkiem sporządzenia raportu) w zależności od rodzaju zamierzonego przedsięwzięcia lub miejsca jego realizacji może mieć charakter obligatoryjny lub fakultatywny. Dopuszczalność nałożenia przez organ obowiązku sporządzenia raportu o oddziaływaniu inwestycji na środowisko wynika nierzadko z występujących wątpliwości organu związanych z kwalifikacją przedsięwzięcia, jak również samym rodzajem i rozmiarem planowanego przedsięwzięcia. Dlatego też ustawodawca dopuścił możliwość nałożenia na inwestora takiego obowiązku celem ustalenia ponad wszelką wątpliwość wpływu inwestycji na środowisko. Nie oznacza to jednak, że inwestycja w stosunku do której stwierdzić można (w drodze postanowienia) obowiązek sporządzenia raportu jest inwestycją różniącą się od inwestycji, w stosunku do której obowiązek ten wynika wprost z przepisów prawa. Stwierdzenie obowiązku sporządzenia raportu następuje przecież także w oparciu o przepis ustawowy. W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławcze brak jest jakichkolwiek podstaw do różnicowania takich przedsięwzięć.

Dodatkowo organ II instancji wskazał, iż miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest przepisem prawa miejscowego, którego ustalenia wiążą w sposób bezwzględny również organy orzekające w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację planowanego przedsięwzięcia (art. 80 ust. 2 ustawy). Dopóki miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje na danym terenie określoną zabudowę i przeznaczenie, to okoliczność ta - pod rygorem nieważności - musi zostać uwzględniona w decyzji środowiskowej. W tym kontekście w opinii Samorządowego Kolegium Odwoławczego zaskarżona decyzja jest prawidłowa i zgodna z obowiązującymi unormowaniami, a wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia naruszałoby w sposób rażący przepisy prawa miejscowego. Zatem organ prowadzący postępowanie nie był także zobligowany do dokonywania uzgodnień z organami, których stanowisko byłoby wymagane w trybie przepisów ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku u jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.

Skargę na powyższą decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie [...] [...] S.A. z siedzibą w L., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, który zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie:

1. przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 kpa w zw. z art. 77 kpa w zw. z art. 107 § 3 kpa poprzez ich niezastosowanie, a w konsekwencji niepodjęcie przez organ II instancji czynności niezbędnych do dokonania wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, w szczególności poprzez nieprzekazanie dokumentacji uzupełniającej złożonej do akt postępowania przez spółkę do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w L. celem wydania opinii w przedmiocie oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko oraz konieczności sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko, które to postępowanie opiniujące zostało wszczęte przez Wójta Gminy [...] jako organ I instancji i trwało przez kilka miesięcy, co skutkowało brakiem zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego w sprawie i zajęciem przez organ II instancji stanowiska, że planowane przedsięwzięcia jest niezgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz wydaniem decyzji utrzymującej w mocy decyzje organ I instancji,

2. przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 8 kpa statuującego zasadę pogłębiania zaufania obywateli, która ma rodzić przekonanie, że uczciwe postępowanie jest pewnym standardem wpisanym w katalog przepisów prawnych poprzez jego niezastosowanie, a w konsekwencji wydanie decyzji utrzymującej w mocy decyzję utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji,

3. przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 10 § 1 w zw. z art. 10 § 2 kpa poprzez jego niezastosowanie przy wydawaniu zaskarżonej decyzji i w konsekwencji niezapewnienie stronie czynnego udziału w postepowaniu na każdym etapie oraz nieumożliwienie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, tym bardziej, że strona postepowania wskazywała na konieczność przeprowadzenia uzupełniającego postepowania dowodowego, podczas gdy nie zaistniał żaden z przypadków, w której można od powoływanej zasady odstąpić tj. gdy załatwienie sprawy nie cierpi zwłoki ze względu na grożącą niepowetowaną szkoda materialną,

4. przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 11 kpa w zw. z art. 107 § 3 kpa poprzez ich niezastosowanie przez organ II instancji i w konsekwencji nieodniesienie się do zarzutów skarżącej spółki powołanych w odwołaniu od decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] stycznia 2015 r., co skutkowało brakiem wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego w sprawie, co znalazło wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji,

5. przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 15 kpa w zw. z art. 75 kpa i 77 kpa poprzez ich niezastosowanie i brak przeprowadzenia w sposób wyczerpujący postępowania dowodowego, jakkolwiek obowiązek taki spoczywa organie zgodnie z zasadą dwuinstancyjności, co skutkowało wydaniem przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji,

6. przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 136 kpa poprzez jego niezastosowanie i nieprzeprowadzenie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze dodatkowego postepowania dowodowego polegającego na przekazaniu do RDOŚ dokumentów spółki, znajdujących się w aktach, ze zobowiązaniem do wydania opinii kończącej proces opiniowania wniosku spółki przed RDOŚ, co skutkowało brakiem wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego i zajęciem przez organ II instancji stanowiska, że planowane przedsięwzięcie jest niezgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz wydaniem przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji,

7. przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 138 § 1 pkt 1 kpa poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji utrzymanie w mocy decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. podczas gdy decyzja ta jako wadliwa powinna zostać wyeliminowana z obrotu prawnego,

8. art. 6 kpa w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 14, art. 3 ust. 1 pkt 21, art. 3 ust. 1 pkt 30 ustawy o odpadach z dnia [...] grudnia 2012 r. (Dz.U. z 2013 r. poz. 21 ze zm.) poprzez ich niezastosowanie, oparcie się na "powszechnym rozumieniu" przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, nie zaś na przepisach powszechnie obowiązującego prawa przy dokonywaniu interpretacji pojęcia "utylizacja" zamieszczonego w zapisach miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, bowiem zakazane jest prowadzenie na terenach objętych planowanym przez spółkę przedsięwzięciem procesu recyklingu, a w konsekwencji powyższego utrzymaniem w mocy wadliwej decyzji organu I instancji.

Wskazując na powyższe zarzuty pełnomocnik spółki wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

W uzasadnieniu skargi pełnomocnik spółki opisała stan faktyczny i prawny sprawy, rozwijając szczegółowo wskazane zarzuty.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia [...] lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Skarga jest zasadna.

Materialnoprawną podstawą rozstrzygnięć zawartych w zaskarżonej i utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji stanowił art. 80 ust. 2 ustawy z dnia [...] października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013 r., poz. 1235 z późn. zm.).

Zgodnie z tym przepisem, właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Taka regulacja wskazuje zatem wprost, że w wypadku obowiązywania na danym obszarze miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wydanie pozytywnej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach możliwe jest wyłącznie wówczas, gdy jest ono zgodne z ustaleniami planu. A contrario, jeżeli przedsięwzięcie naruszałoby przepisy zawarte w planie miejscowym, organ administracji publicznej jest obligowany do odmowy wydania wnioskowanej decyzji. Ocena zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego należy do organu wydającego decyzję i winna być dokonywana już na etapie wstępnym postępowania. Procedowanie w sprawie potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania inwestycji na środowisko oraz określania konkretnych warunków w zakresie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia niezgodnego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego jest bezprzedmiotowe.

W sprawie nie jest kwestionowane, oraz nie budzi zastrzeżeń w ramach dokonywanej obecnie kontroli, że objęte wnioskiem działki znajdują się na terenie, na którym obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.

Zdaniem Sądu Samorządowe Kolegium Odwoławcze słusznie uznało, że działki nie są objęte uchwałą Nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] września 2007 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...] i oznaczone jako teren symbolem 62P. Zgodnie z § 50 ust. 1 powyższej uchwały teren oznaczony symbolem 62P położony w miejscowości [...] wydzielony został na działkach o numerach ewidencyjnych [...] gdy tymczasem wniosek o wydanie decyzji obejmuje działki o nr ewid.[...], 2803/83 oraz 2803/42. Jednocześnie z treści § 4 ust. 1 pkt 6 powyższej uchwały wynika, że przedmiotem ustaleń zmian planu są tereny przemysłu oznaczone symbolem P, w konsekwencji działki nie objęte zmianami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z 2007 r. pozostają objęte uchwałą Nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminu [...] w obszarze ośrodka gminnego. W § 2 pkt 3.1.P wskazuje się, że są to tereny przemysłu, składu i baz z podstawowym przeznaczeniem pod a) zakłady przemysłowe z wyłączeniem zakładów utylizacji odpadów z jednoczesnym wskazaniem w pkt 1) że zakazuje się lokalizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, wymagających sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko.

N. w sprawie jest, że działki objęte wnioskiem położone są na obszarze [...]. W § 5 ust. II.2 uchwały z 2004 r. wskazano, że na obszarze otuliny parku krajobrazowego wprowadza się zakaz lokalizowania przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, wymagających sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. Powyższe nie jest kwestionowane przez skarżącą spółkę, stosowany zapis w tym zakresie znajduje się również w Karcie Informacyjnej Przedsięwzięcia sporządzonej w lipcu 2014 r., w rozdziale 5 zatytułowanym Opis elementów środowiska objętych zakresem przewidywanego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia - pkt 5.6 - teren inwestycji znajduje się w 7 strefie przyrodniczo - krajobrazowej Ośrodek gminny [...] w granicach [...].

Zastrzeżenia Sądu budzi przede wszystkim dokonana przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze analiza zawartego w tekście planu sformułowania "z wyłączeniem zakładów utylizacji odpadów" w kontekście planowanego przez skarżącą spółkę przedsięwzięcia.

Z opisu przedsięwzięcia wskazanego we wniosku spółki wynika, że realizacja przedsięwzięcia polegającego na budowie "Węzła produkcji mieszanek" jest zgodna z § 3 ust. 1 pkt 21, pkt 37 , pkt 39 i pkt 80 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia [...] listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397 z późn. zm.). Obejmuje ono instalacje do produkcji betonu w ilości nie mniejszej niż 15 t na dobę; instalacje do naziemnego magazynowania ropy naftowej, produktów naftowych, substancji lub mieszanin, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia [...] lutego 2011 r. o substancjach chemicznych i ich mieszaninach, niebędących produktami spożywczymi, gazów łatwopalnych oraz innych kopalnych surowców energetycznych, inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 22, z wyłączeniem instalacji do magazynowania paliw wykorzystywanych na potrzeby gospodarstw domowych, zbiorników na gaz płynny o łącznej pojemności nie większej niż 10 m3 oraz zbiorników na olej o łącznej pojemności nie większej niż 3 m3, a także niezwiązanych z dystrybucją instalacji do magazynowania stałych surowców energetycznych; instalacje do przerobu kopalin inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 26; instalacje związane z odzyskiem lub unieszkodliwianiem odpadów, inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 41-47, z wyłączeniem instalacji do wytwarzania biogazu rolniczego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia [...] kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne o zainstalowanej mocy elektrycznej nie większej niż 0,5 MW lub wytwarzających ekwiwalentną ilość biogazu rolniczego wykorzystywanego do innych celów niż produkcja energii elektrycznej, a także miejsca retencji powierzchniowej odpadów oraz rekultywacja składowisk odpadów.

Przedsięwzięcie określone w § 3 pkt 80 powyższego rozporządzenia tj. instalacje związane z odzyskiem lub unieszkodliwianiem odpadów, Samorządowe Kolegium Odwoławcze błędnie określiło jako przedsięwzięcie polegające m.in. na recyklingu odpadów, które utożsamiło z utylizacją określoną w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego z 2004 r. i z powyższego powodu uznało inwestycję za niezgodną z tym planem.

Przede wszystkim powyższe odnieść należy do definicji ustawowych zawartych w ustawie o odpadach z dnia [...] grudnia 2012 r. (Dz.U. poz. 21). W art. 3 pkt 14 zawarta jest definicja odzysku - rozumie się przez to jakikolwiek proces, którego głównym wynikiem jest to, aby odpady służyły użytecznemu zastosowaniu przez zastąpienie innych materiałów, które w przeciwnym przypadku zostałyby użyte do spełnienia danej funkcji, lub w wyniku którego odpady są przygotowywane do spełnienia takiej funkcji w danym zakładzie lub ogólnie w gospodarce, zaś w art. 3 pkt 30 zawarta jest definicja unieszkodliwiania - rozumie się przez to proces niebędący odzyskiem, nawet jeżeli wtórnym skutkiem takiego procesu jest odzysk substancji lub energii.

Ustawa zawiera również definicję recyklingu, którą błędnie organ odwoławczy odniósł do planowanego przedsięwzięcia bowiem z opisu planowanego przedsięwzięcia nie wynika aby instalacja związana była z recyklingiem.

Pojęcia odzysku i unieszkodliwiania odpadów zdefiniowane zostały w słowniczku ustawowym ustawy o odpadach, zdefiniowane zostało również pojęcie recyklingu, czego konsekwencją jest zakaz stosowania powyższych pojęć zamiennie ponieważ są odrębnymi definicjami legalnymi. Tymczasem organ odwoławczy zastąpił definicje ustawowe powszechnym rozumieniem słowa utylizacja. Pojęcie utylizacja nie pojęciem stosowanym w ustawie o odpadach, również nie było stosowane w poprzednich regulacjach ustawowych dotyczących odpadów.

Termin prawny nie zawsze więc koresponduje z jego odpowiednikiem z języka potocznego. Często wyrażenia definiujące nie są równoznaczne z definiowanymi terminami prawnymi.

Z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z 2004 r. wynika, że tereny, na których planowana jest inwestycja to tereny przemysłu, składu i baz z podstawowym przeznaczeniem pod zakłady przemysłowe z wyłączeniem zakładów utylizacji odpadów (uchwałodawca nie wskazał "z wyłączeniem zakładów odzysku i unieszkodliwiania odpadów") toteż powyższego zapisu nie można odczytywać rozszerzająco. Słusznie wskazuje w skardze spółka, że organy gminy [...] uchwalając miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego wprowadziły pojęcie nieustawowe, o znaczeniu, potocznym, niejasnym, nie znanym dla strony, co w konsekwencji doprowadziło do niekorzystnego rozstrzygnięcia dla spółki.

Powyższe rozważania Sądu dotyczą jedynie zapisu zawartego w części § 2 pkt 3.1.P odnoszącego się do terenów przemysłu, składu i baz z podstawowym przeznaczeniem pod zakłady przemysłowe z wyłączeniem zakładów utylizacji odpadów. Wskazać jednak należy, że w dalszej części powyższego przepisu znajduje się zapis "z jednoczesnym wskazaniem, że zakazuje się lokalizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, wymagających sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko".

Uznając, że planowane przedsięwzięciem jest niezgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego w części zapisu "zakłady przemysłowe z wyłączeniem zakładów utylizacji odpadów", zarówno Samorządowe Kolegium Odwoławcze, jak i Wójt Gminy [...] nie odnosiły się do rodzaju planowanego przez spółkę przedsięwzięcia.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało jedynie, że na obszarze otuliny parku krajobrazowego, zgodnie z § 5 ust. II.2 w/w uchwały z 2004 r. wprowadzono obszary chronione na terenie gminy, do których należy obszar Parku i [...]. Na obszarze otuliny parku krajobrazowego wprowadza się zakaz lokalizowania przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, wymagających sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, a planowane przedsięwzięcie jest przedsięwzięciem zamieszczonym w przepisach Rozporządzenia Rady Ministrów z [...] listopada 2010 r . w sprawie przedsięwzięć mogących oddziaływać na środowisko.

Istotną w sprawie jest zakaz się lokalizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, wymagających sporządzenia raportu oddziaływania na środowisk.

Wskazać należy, że realizacja przedsięwzięcia polegającego na budowie "Węzła produkcji mieszanek" jest przedsięwzięciem - jak wynika z Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia - określonym w § 3 ust. 1 pkt 21, pkt 37, pkt 39 i pkt 80 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia [...] listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko jako przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.

Nie ma co do niego obowiązku sporządzenia z mocy samego prawa raportu oddziaływania na środowisko - obowiązek jego sporządzenia jest nakładany jedynie wskutek wydania stosownego postanowienia wydanego na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku.

Podsumowując wskazać należy, że przedwczesne i bez dokładnego wyjaśnienia stanu sprawy były rozstrzygnięcia organów w sprawie, które uznały, że planowane przedsięwzięcie jest niezgodne z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z 2004 r. i na podstawie art. 80 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku odmówiły określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na "Budowie węzła produkcji mieszanek na działkach nr [...] i [...] położonych w miejscowości [...]".

Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy należy dokonać analizy przedsięwzięcia w kontekście zapisów § 3 ust. 1 pkt 21, pkt 37, pkt 39 i pkt 80 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia [...] listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w kontekście obowiązku sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko.

Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ppsa orzekł jak w sentencji wyroku, o kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 ppsa.