Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 593/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2019-10-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 46 par. 2 pkt 1 lit. b, art. 49 par. 1, art. 57 par. 1 zd. 1, art. 58 par. 1 pkt 3, art. 73, art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 9 października 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 9 października 2019 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w formie zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę. a.bł.


UZASADNIENIE

J. P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia

[...] roku nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w formie zasiłku celowego.

Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 24 lipca 2019 roku skarżącego wezwano do usunięcia braków formalnych skargi przez wskazanie numeru PESEL – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Skierowana do skarżącego przesyłka, zawierająca wezwanie do usunięcia powyższego braku, była dwukrotnie awizowana – pierwsze awizo w dniu 5 sierpnia 2019 roku, powtórne awizo w dniu 13 sierpnia 2019 roku i nie została podjęta w terminie czternastu dni od dnia pierwszego zawiadomienia.

W zakreślonym terminie skarżący nie usunął braku skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) – dalej powoływanej jako "p.p.s.a.", gdy pismo jest pierwszym pismem w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.

Stosownie do treści art. 57 § 1 zd. 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie zaś z treścią art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie natomiast z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd jest zobowiązany do odrzucenia skargi w przypadku nie uzupełnienia jej braków formalnych w wyznaczonym terminie.

Z uwagi na powyższe regulacje Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL wskazując, że nieusunięcie wskazanych braków formalnych skargi w terminie 7 dni, spowoduje jej odrzucenie.

W myśl art. 73 p.p.s.a. natomiast w razie niemożności doręczenia pisma, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe.

W przypadku niepodjęcia pisma w terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu.

W niniejszej sprawie operator pocztowy dwukrotnie zawiadamiał skarżącego o możliwości odbioru przesyłki, po czym zwrócił pismo do Sądu po upływie 14 dni jego spoczywania w placówce pocztowej. Z tego powodu Sąd uznał, iż przesyłkę dla skarżącego należy uznać za doręczoną z dniem 19 sierpnia 2019 r.

W zakreślonym terminie skarżący nie usunął braku skargi.

Z tych powodów Sąd, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.

a.bł.