Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 1537/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-01-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący – Sędzia NSA Stefan Babiarz, Sędzia NSA Antoni Hanusz, Sędzia NSA Bogdan Lubiński (sprawozdawca), Protokolant Anna Dziewiż, po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2008 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej P. P. H. U. T. M. sp. z o.o. w P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 czerwca 2006 r. sygn. akt I SA/Po 342/06 w sprawie ze skargi P. P. H. U. T. M. sp. z o.o. w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 30.01.2006 r. [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2003 r. postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

II FSK 1537/06

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 19 czerwca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę "T-M" sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z 30 stycznia 2006 r. NR [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2003 r.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia podano, iż przyczyną odrzucenia było nieuiszczenie wpisu sądowego w terminie.

Skargę na postanowienie Sądu I instancji wniósł pełnomocnik skarżącej spółki zarzucając zaskarżonemu rozstrzygnięciu naruszenie przepisów postępowania, a w szczególności błędne wskazanie, iż w zaistniałym stanie faktycznym ma zastosowanie przepis art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zmian.) poprzez uznanie, że wpis od skargi został uiszczony przez skarżącego po terminie.

W związku z powyższym wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu do ponownego rozpoznania, biorąc pod uwagę fakt, że 2 czerwca 2006 r. uiszczono wpis.

W uzasadnieniu wskazano, iż w chwili odebrania przez prezesa firmy wezwania do uiszczenia wpisu wraz z innym pismem sądowym, firma przeżywała znaczny wzrost zamówień, co związane było ze zwiększoną ilością pracy. Wyjaśniono, iż prezes firmy, ze względu na małą liczbę zatrudnionych pracowników, odpowiedzialny jest za zrealizowanie i obsłużenie dużej liczby zamówień, a ponadto za dotrzymanie terminów sądowych oraz dbanie o interesy firmy w przedmiocie wszczętych spraw sądowych. Natłok obowiązków związanych z pełnieniem przez prezesa firmy jego funkcji przyczynił się w znacznej mierze do zaistniałej pomyłki w przedmiocie terminu doręczenia obydwu pism sądowych.

Skarżący stwierdził, że w wyniku zaistniałej sytuacji doszło do nie zawinionej przez niego pomyłki, w związku z czym przyjęto, iż pismo z dnia 23 maja 2006 r. stanowiące wezwanie Sądu w przedmiocie wpłaty wpisu w kwocie 939,00 zł, zostało doręczone skarżącemu dnia 26 maja 2006r., a nie jak w rzeczywistości dnia 25 maja 2006r.

W wyniku zaistniałej sytuacji skarżący przyjął, iż termin do uiszczenia wpisu w przedmiotowej sprawie upływa dnia 2 czerwca 2006 r. W związku z powyższym skarżący uzupełniając braki formalne skargi poprzez uiszczenie wpisu w dniu 2 czerwca 2006r. pozostawał w mniemaniu, iż zachowuje wyznaczony przez Sąd 7-dniowy termin od dnia 26 maja 2006r., który uważał za termin doręczenia mu zarządzenia.

O fakcie, iż wpis w przedmiotowej sprawie został uiszczony przez skarżącego jeden dzień po terminie, skarżący dowiedział się dopiero w związku z postanowieniem Sądu z dnia 19 czerwca 2006r.

Dlatego też zdaniem skarżącego nie ponosi on winy w tym, że w rzeczywistości wpis został uiszczony po wyznaczonym przez Sąd terminie.

Jednocześnie zdaniem skarżącego odrzucenie skargi z uwagi na powyższe niezawinione przez niego uchybienie powoduje ujemne skutki procesowe poprzez ostateczne pozbawienie go możliwości zaskarżenia niekorzystnego i wadliwego jego zdaniem postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 30 stycznia 2006 r.

Wobec powyższego, zdaniem skarżącego należy uznać, iż zaskarżone postanowienie narusza przepis art. 220 § ustawy Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi, gdyż w rzeczywistości, w mniemaniu skarżącego wpis w przedmiotowej sprawie został uiszczony w wyznaczonym przez Sąd terminie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 200 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dz. U. Nr 153, poz 1270 ze zm.) skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Powyższy przepis jest samodzielną podstawę do odrzucenia skargi.

Jeżeli zatem wraz z wpisem nie został przesłany wniosek o przywrócenie terminu do jego uiszczenia to dokonanie czynności po tym terminie nie wywołuje żadnych skutków prawnych.

Trudności organizacyjne nie mogą stanowić podstawy do uznania, jak mylnie sądzi pełnomocnik strony skarżącej, że nastąpiła zmiana daty faktycznego doręczenia wezwania Sądu do uiszczenia wpisu sądowego.

Zanegowanie argumentacji jaka została zawarta w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, a uwzględnienie stanowiska strony skarżącej prowadziło by do wniosku, iż to subiektywna ocena strony co do zachowania terminu do dokonania czynności (w tym przypadku do dokonania wpłaty wpisu) jest przesłanką do oceny, czy termin został zachowany. Konsekwencją powyższego byłoby zaistnienie podstawy do uznania, iż wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostało doręczone w innym terminie niż ten, jaki wynika z dowodu jego doręczenia.

Konkluzją powyższych rozważań jest wniosek, iż przyjęcie argumentacji strony skarżącej wyrażonej w skardze kasacyjnej podważa samą instytucję doręczenia jako zdarzenia, które pozwala organom orzekającym na ocenę zachowania terminu do dokonania określonych czynności. W konsekwencji prowadziłoby do zanegowania zasady wyrażonej przez ustawodawcę w art. 82 p.p.s.a. zgodnie, z którym - bieg terminu wyznaczonego przez sąd lub przewodniczącego rozpoczyna się od ogłoszenia w tym przedmiocie postanowienia lub zarządzenia, a gdy ustawa przewiduje doręczenie z urzędu – od jego doręczenia.

A zatem brak jest podstaw do uznania, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie naruszył przepisy art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.