Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 20/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2014-01-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Celnego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 1art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 13 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Jak wynika z akt sprawy, decyzją z dnia [...], nr [...], Naczelnik Urzędu Celnego określił R. S. zobowiązanie w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego. Przesyłka zawierająca powyższą decyzję wraz z pouczeniem o prawie i terminie do złożenia odwołania została wysłana na adres podatnika, a następnie została zwrócona do nadawcy jako nie podjęta w terminie (k. 7 akt administracyjnych).

W dniu 28 listopada 2013 r. R. S. wniósł za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wraz

z wnioskiem o przywrócenie terminie do jej wniesienia. Wskazał, iż jest to skarga na decyzję z dnia [...] nr [...], a także że decyzję tę wydał Dyrektor Izby Celnej i utrzymał nią w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu OPEL Movano.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej. Podniósł, że decyzja opisana w skardze nie istnieje, zaś decyzja z daty podanej w skardze, o wskazanym w skardze numerze i przedmiocie wydana została przez Naczelnika Urzędu Celnego i nie wniesiono od niej odwołania.

Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz.270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a." skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (z zastrzeżeniem, które nie dotyczy tej sprawy).

Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została wydana przez Naczelnika Urzędu Celnego, jako organ I instancji w rozumieniu art. 13 § 1 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa (Dz.U z 2012 r., poz. 749 ze zm. - O.p.)., a nie - jak twierdzi skarżący - przez Dyrektora Izby Celnej (w skardze skarżący wskazał numer i datę decyzji Naczelnika Urzędu Celnego). Od wydanej decyzji organu I instancji skarżącemu przysługiwał środek zaskarżenia, stosownie bowiem do art. 127 O.p od decyzji organu I instancji strona jest uprawniona złożyć odwołanie. W tych okolicznościach skarżący nie był uprawniony, by skutecznie złożyć skargę na decyzję organu I instancji. Skarga przysługiwałaby skarżącemu dopiero na rozstrzygnięcie organu II instancji, po uprzednim wyczerpaniu środków zaskarżenia (złożeniu odwołania).

Skarga na decyzję organu I instancji, z pominięciem postępowania podatkowego przed organem odwoławczym, jest skargą niedopuszczalną w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. i podlega odrzuceniu.

W związku z wnioskiem skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi stwierdzić należy, że skoro skarga jest niedopuszczalna, to kwestia terminu jej wniesienia pozostaje bez znaczenia.

Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak na wstępie.