Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1067/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2015-11-03 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano wnioskodawcy wynagrodzenie
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata B. G. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi A. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku adwokatowi B. G. kwotę 295,20 zł brutto /słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy/ tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Okręgowa Rada Adwokacka [...] wyznaczyła na pełnomocnika skarżącego z urzędu adwokata B. G.

W piśmie procesowym z dnia 15 września 2015 r. pełnomocnik wniósł m.in. o zasądzenie na jego rzecz kwoty 7.200 zł (powiększonej o stawkę VAT) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, oświadczając, iż nie zostały one uiszczone w całości ani w części.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 3 listopada 2015 r. oddalił skargę.

Zgodnie z brzmieniem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 461; dalej jako rozporządzenie).

Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji:

a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawkę obliczoną na podstawie § 6,

b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego – 600 zł,

c) w innej sprawie – 240 zł.

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie organu podatkowego, którym nadano rygor natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji ustalającej skarżącemu wysokość zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych za 2007 r., nie zaś należność pieniężna – kwota tego podatku.

W konsekwencji do wysokości należnego pełnomocnikowi wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy zastosowanie będzie miała stawka minimalna określona w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, nie zaś w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) w związku z § 6 pkt 7 rozporządzenia.

Przepis § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia stanowi, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie – 240 zł.

W myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta

z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty,

o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

W niniejszej sprawie stawka minimalna określona w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia wynosi 240 zł. Zatem należne pełnomocnikowi wynagrodzenie, po podwyższeniu o 23% stawkę podatku od towarów i usług, wynosi 295,20 zł.

Z tych względów referendarz sądowy orzekł jak w sentencji postanowienia.