Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 804/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-05-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1
journal: Dz.U. 2021 poz 137
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - t.j.
article: art. 3 § 1, art. 151, art. 134 § 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 7a ust. 1, art. 7a ust. 2, art. 14 ust. 1, art. 14 ust. 2, art. 14 ust. 3, art. 92a ust. 1, art. 92a ust. 2, art. 92a ust. 3, art. 92a ust. 4, art. 92a ust. 5, art. 92a ust. 6, art. 92a ust. 7, art. 7c, art. 92b ust. 1, art. 92b ust. 2, art. 92a ust.
journal: Dz.U. 2021 poz 919
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędzia WSA Dorota Dziedzic-Chojnacka (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 maja 2021 r. sprawy ze skargi E. L. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Główny Inspektor Transportu Drogowego (dalej jako: "GITD" lub "organ odwoławczy") z [...] grudnia 2020 r., po rozpatrzeniu odwołania E. L.(dalej jako: "skarżąca", "strona" lub "przedsiębiorca") wniesionego od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego (dalej jako: "[...]WITD" lub "organ") z [...] czerwca 2020 r. o nałożeniu na stronę kary pieniężnej w wysokości 15.000 złotych, utrzymał w całości w mocy decyzję [...]WITD.

Podstawę prawną przedmiotowego rozstrzygnięcia stanowił art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2021.735 t.j. ze zm. – dalej jako: "kpa"), art. 4 pkt 22, art. 7a, art. 14, art. 92a, art. 92b, art. 92c ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U.2021.919 t.j. ze zm. – dalej jako: "utd"), Ip. 1.5, Ip. 5.2, Ip. 5.5, Ip. 5.7, Ip. 5.11, Ip. 5.12, Ip. 6.3.16, Ip. 6.3.1 załącznika nr 3 do utd – Wykazu naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego, o których mowa w art. 92a ust. 1 utd, wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia, a w przypadku niektórych naruszeń numer grupy naruszeń oraz waga naruszeń (dalej jako: "załącznik nr 3"), art. 4, art. 6, art. 7, art. 8, art. 12 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98 (Dz.U.UE.L.2006.102.1 z dnia 2006.04.11 – dalej jako: "Rozporządzenie (WE) nr 561/2006"), art. 23, art. 33, art. 34 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego (Dz.U.UE.L.2014.60.1 z dnia 2014.02.28 – dalej jako: "Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014").

Powyższa decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym

i prawnym:

Na podstawie upoważnienia z 24 czerwca 2019 r. wydanego przez [...]WITD przeprowadzona została kontrola w siedzibie przedsiębiorcy E. L., prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą E. L. Transport Krajowy, ul. [...],[...].

Kontrola rozpoczęta została 15 października 2019 r. – co poprzedzono zawiadomieniem przedsiębiorcy o zamiarze wszczęcia kontroli – zaś ukończono ją 4 grudnia 2019 r.

Przedmiotem kontroli było przestrzeganie przepisów dotyczących okresów prowadzenia pojazdu i obowiązków przerw oraz czasu odpoczynku kierowcy i objęto nią okres od 15 października 2018 r. do 15 października 2019 r.

Do kontroli strona okazała licencję nr [...] dotyczącą międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy udzieloną 28 grudnia 2017 r. z terminem ważności do 7 stycznia 2023 r., a także licencję nr [...] na wykonywanie krajowego transportu rzeczy z 1 marca 2011 r. z terminem ważności do 1 marca 2041 r.

W toku przeprowadzonej kontroli, utrwalonej protokołem nr [...], ustalono, że zgodnie z okazanymi dokumentami przedsiębiorca zatrudniał w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli jednego kierowcę, tj. P. S., a także, że w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli przedsiębiorca korzystał z usług jednego kierowcy, wykonującego osobiście przewozy drogowe na jego rzecz, tj. M. L., będącego małżonkiem E. L.. W toku czynności kontroli poddano wskazanych powyżej dwóch kierowców: P. S. oraz M. L..

Przeprowadzona kontrola stwierdziła następujące naruszenia, które ujęte zostały w załączniku nr 1 do protokołu kontroli nr [...] z 4 grudnia 2019 r.:

1) przekroczenie przez kierowcę M. L. dziennego dopuszczalnego czasu prowadzenia pojazdu wynoszącego 10 godzin o 9 minut w dniu 16 kwietnia 2019 r., tj. naruszenie lp. 5.2.1 załącznika nr 3;

2) skrócenie przez kierowcę M. L. w dniach 16 kwietnia 2019 r. i 17 kwietnia 2019 r. wymaganego skróconego okresu odpoczynku dziennego o 24 minuty poprzez odebranie nieprzerwanego odpoczynku dziennego w wymiarze wynoszącym 8 godzin i 36 minut zamiast wymaganego odpoczynku dziennego, który winien trwać co najmniej 9 godzin, tj. naruszenie lp. 5.7.1 załącznika nr 3;

3) przekroczenie dopuszczalnego dobowego 10-godzinnego czasu pracy wykonywanej w porze nocnej przez kierowcę M. L. o 1 godzinę i 18 minut w dniach 25 kwietnia 2019 r. i 26 kwietnia 2019 r., tj. naruszenie lp. 5.12 załącznika nr 3;

4) skrócenie przez kierowcę M. L. w dniach 25 kwietnia 2019 r. i 26 kwietnia 2019 r. wymaganego skróconego okresu odpoczynku dziennego o 1 godzinę i 59 minut poprzez odebranie nieprzerwanego odpoczynku dziennego w wymiarze wynoszącym 7 godzin i 1 minutę zamiast wymaganego odpoczynku dziennego, który winien trwać co najmniej 9 godzin, tj. naruszenie lp. 5.7.1 załącznika nr 3;

5) przekroczenie przez kierowcę M. L. dziennego dopuszczalnego czasu prowadzenia pojazdu wynoszącego 10 godzin o 13 minut w dniu 1 maja 2019 r., tj. naruszenie lp. 5.2.1 załącznika nr 3;

6) przekroczenie dopuszczalnego dobowego 10-godzinnego czasu pracy wykonywanej w porze nocnej przez kierowcę M. L. o 2 godziny i 10 minut w dniach 14 maja 2019 r. i 15 maja 2019 r., tj. naruszenie lp. 5.12 załącznika nr 3;

7) przekroczenie dopuszczalnego dobowego 10-godzinnego czasu pracy wykonywanej w porze nocnej przez kierowcę M. L. o 1 godzinę i 59 minut w dniach 15 maja 2019 r. i 16 maja 2019 r., tj. naruszenie lp. 5.12 załącznika nr 3;

8) przekroczenie dopuszczalnego dobowego 10-godzinnego czasu pracy wykonywanej w porze nocnej przez kierowcę M. L. o 2 godziny i 38 minut w dniach 21 maja 2019 r. i 22 maja 2019 r., tj. naruszenie lp. 5.12 załącznika nr 3;

9) przekroczenie dopuszczalnego dobowego 10-godzinnego czasu pracy wykonywanej w porze nocnej przez kierowcę M. L. o 1 godzinę i 35 minut w dniach 22 maja 2019 r. i 23 maja 2019 r., tj. naruszenie lp. 5.12 załącznika nr 3;

10) przekroczenie przez kierowcę P. S. dziennego dopuszczalnego czasu prowadzenia pojazdu wynoszącego 10 godzin o 6 minut w dniu 24 kwietnia 2019 r., tj. naruszenie lp. 5.2.1 załącznika nr 3;

11) przekroczenie przez kierowcę P. S. w dniu 27 kwietnia 2019 r. maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy o 1 minutę względem dopuszczalnej normy wynoszącej 4 godziny 30 minut, tj. naruszenie lp. 5.11.1 załącznika nr 3;

12) skrócenie wymaganego regularnego okresu odpoczynku dziennego przez kierowcę P.S. w dniu 15 maja 2019 r. i 16 maja 2019 r. o 27 minut, tj. naruszenie lp. 5.5.1 i 5.5.2 załącznika nr 3;

13) wykonywanie przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w tachograf cyfrowy przez kierowcę nieposiadającego własnej, ważnej karty kierowcy, tj. naruszenie lp. 6.3.1 załącznika nr 3;

14) przekroczenie przez kierowcę P.S. dziennego dopuszczalnego czasu prowadzenia pojazdu wynoszącego 10 godzin o 3 minuty w dniu 29 maja 2019 r., tj. naruszenie lp. 5.2.1 załącznika nr 3;

15) nieudostępnienie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówek oraz pobranych danych i przechowywanych danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego kierowcy P.S. za dni 25, 26, 27, 28, 29, 30 i 31 maja 2019 r., tj. naruszenie lp. 6.3.16 załącznika nr 3;

16) nieudostępnienie podczas kontroli w przedsiębiorstwie danych cyfrowych z tachografu cyfrowego z pojazdu o nr rejestracyjnym [...] za dni 1-30 kwietnia 2019 r. oraz 1-31 maja 2019 r., tj. naruszenie lp. 6.3.16 załącznika nr 3.

W sprawie stwierdzonych naruszeń ujawnionych w protokole kontroli nr [...] wszczęto z urzędu postępowanie administracyjne wobec przedsiębiorcy, w toku którego strona złożyła pisemne wyjaśnienia. Wniosła również o odstąpienie przez organ od jej ukarania.

Decyzją [...]WITD z [...] czerwca 2020 r. na przedsiębiorcę nałożona została kara pieniężna w wysokości 15.000 złotych.

W decyzji wskazano, że suma kar pieniężnych za stwierdzone podczas kontroli w przedsiębiorstwie naruszenia wynosiła 38.050 złotych, zaś karę tę ograniczono do wysokości 15.000 złotych za stwierdzone następujące naruszenia:

- przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy – z tytułu którego łączna kara wynosi 100 złotych;

- przekroczenie dziennego czasu prowadzenia pojazdu powyżej 10 godzin w sytuacji, gdy jego wydłużenie w danym tygodniu było dozwolone – z tytułu którego łączna kara wynosi 300 złotych;

- skrócenie wymaganego skróconego okresu odpoczynku dziennego – zarówno w przypadku załogi jednoosobowej, jak i załogi kilkuosobowej – z tytułu którego łączna kara wynosi 650 złotych;

- skrócenie wymaganego regularnego okresu odpoczynku dziennego – z tytułu którego łączna kara wynosi 100 złotych;

- nieudostępnienie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówek oraz pobranych i przechowywanych danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego – za każdy dzień w odniesieniu do każdego kierowcy – z tytułu którego łączna kara wynosi 34.000 złotych;

- wykonywanie przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w tachograf cyfrowy przez kierowcę nieposiadającego własnej, ważnej karty kierowcy – z tytułu którego łączna kara wynosi 2.000 złotych;

- niezgłoszenie w formie pisemnej, w postaci papierowej lub elektronicznej organowi, który udzielił zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji, zmiany danych, o mowa odpowiednio w art. 7a i art. 8 utd, w wymaganym terminie – za każdą zmianę – z tytułu którego łączna kara wynosi 800 złotych;

- przekroczenie dopuszczalnego dobowego 10-godzinnego czasu pracy, jeżeli praca jest wykonywana w porze nocnej – z tytułu którego łączna kara wynosi 100 złotych.

E. L. wniosła odwołanie od powyższej decyzji, domagając się jednocześnie ponownego rozpatrzenia sprawy.

Decyzją z [...] grudnia 2020 r. GITD utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję [...]WITD.

Na wstępie zaskarżonej decyzji organ odwoławczy wskazał mające zastosowanie w sprawie przepisy oraz opisał ustalony przez siebie stan faktyczny. Następnie, GITD odniósł się do poszczególnych naruszeń załącznika nr 3, zarzucanych przedsiębiorcy, za które to nałożona została kara pieniężna.

Odnośnie naruszenia przez przedsiębiorcę lp. 1.5 załącznika nr 3, tj. niezgłoszenia w formie pisemnej, w postaci papierowej lub elektronicznej organowi, który udzielił zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji, zmiany danych, o mowa odpowiednio w art. 7a i art. 8 utd, w wymaganym terminie organ odwoławczy wskazał, że w toku kontroli ustalono, iż przedsiębiorca nie zgłosił terminowo wbrew ciążącemu na nim w tym zakresie obowiązkowi zmiany danych do posiadanych uprawnień licencyjnych, tj. do licencji nr [...] faktu zmiany numeru rejestracyjnego pojazdu z [...] na [...] (nr VIN: [...]). Jak wynikać ma bowiem z treści dowodu rejestracyjnego pojazdu został on wydany w dniu 7 maja 2019 r., zaś zmiana danych została zgłoszona do organu licencyjnego dopiero w dniu 9 września 2019 r., a zatem naruszony został termin jaki ustawodawca przewidział na zgłoszenie zaistniałych zmian. Organ odwoławczy podkreślił przy tym, że strona we wniesionym odwołaniu powyższego nie kwestionowała.

W odniesieniu do naruszenia przez skarżącą lp. 5.2 załącznika nr 3, tj. przekroczenia dziennego czasu prowadzenia pojazdu powyżej 10 godzin w sytuacji, gdy jego wydłużenie w danym tygodniu było dozwolone o czas do mniej niż 1 godziny, organ wskazał, że ponowna analiza danych cyfrowych z karty kierowcy oraz z urządzenia rejestrującego, po uwzględnieniu zdarzeń lub błędów w postaci przerwy napięcia, wykazała, że:

- kierowca M. L. prowadził pojazd w okresie od godz. 06:20 dnia 16 kwietnia 2019 r. do godz. 21:44 dnia 16 kwietnia 2019 r., tj. przez 10 godzin i 9 minut, w konsekwencji przekraczając maksymalny dzienny czas prowadzenia pojazdu o 9 minut, zaś przedłożony przez skarżącą w czasie kontroli wydruk, mający potwierdzać zaistniały wówczas wypadek drogowy w miejscowości [...] oraz wprowadzony tym samym objazd, a także brak miejsc parkingowych, pozostaje bez znaczenia dla rozstrzygnięcia, albowiem okoliczność ta jest przewidywalna i powinna być uwzględniana podczas planowania tras;

- kierowca P. S. prowadził pojazd w okresie od godz. 06:07 dnia 24 kwietnia 2019 r., do godz. 20:48 dnia 24 kwietnia 2019 r., co oznacza że kierowca ten prowadził pojazd przez 10 godzin i 6 minut, w konsekwencji przekraczając maksymalny dzienny czas sprowadzenia pojazdu o 6 minut, zaś okazany przez stronę wydruk z adnotacją "przekroczony czas jazdy o 6 minut do 10 h 06 min. Dojazd do bezpiecznego miejsca postoju na pauzę dobową" pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie, albowiem opisana przesłanka nie jest okolicznością niedającą się przewidzieć podczas planowania przewozu;

- kierowca P.S. prowadził pojazd w okresie od godz. 03:40 dnia 29 maja 2019 r., do godz. 16:51 dnia 29 maja 2019 r., co oznacza, że kierowca ten prowadził pojazd przez 10 godzin i 3 minuty, w konsekwencji przekraczając maksymalny dzienny czas prowadzenia pojazdu o 3 minuty.

Organ odwoławczy odniósł się jednocześnie do podniesionych przez stronę w odwołaniu zarzutów – w odniesieniu do naruszenia czasu prowadzenia pojazdu przez kierowcę P.S. w dniu 24 kwietnia 2019 r. – iż okazano kontrolującemu stosowny wydruk, który miał nie zostać wówczas uznany przez organ bez podania przyczyny, wskazując przy tym, iż przy ponownym rozpoznaniu sprawy wydruk ten został wzięty pod uwagę, jednak nie miał on wpływu na nałożenie kary pieniężnej za opisane powyżej naruszenia.

Jeśli chodzi o naruszenie przez skarżącą lp. 5.5 załącznika nr 3, tj. skrócenie wymaganego regularnego okresu odpoczynku dziennego, organ odwoławczy wskazał, że ponowna analiza zapisów danych cyfrowych z karty kierowcy oraz urządzenia rejestrującego, po uwzględnieniu zdarzeń lub błędów w postaci przerwy napięcia, wykazała, że kierowca P.S.o godz. 04:45 dnia 15 maja 2019 r. rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek, zaś odpoczynek ten został przezeń odebrany w wymiarze 20 godzin i 33 minut, tj. od godziny 17:32 dnia 14 maja 2019 r. do godziny 04:45 dnia 15 maja 2019 r., co oznacza jego skrócenie o 27 minut.

Organ podkreślił, że strona w odwołaniu nie odniosła się do przedmiotowego naruszenia.

Jeśli chodzi o zarzucane skarżącej naruszenie z lp. 5.7 załącznika nr 3, tj. skrócenie wymaganego skróconego okresu odpoczynku dziennego, organ wskazał, że ponowna analiza danych cyfrowych z karty kierowcy oraz urządzenia rejestrującego, po uwzględnieniu zdarzeń lub błędów w postaci przerwy napięcia, wykazała, że:

- kierowca M. L. o godz. 06:20 dnia 16 kwietnia 2019 r. rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać min. 9-godzinny nieprzerwany odpoczynek, zaś w okresie tym kierowca odebrał odpoczynek trwający 8 godzin i 36 minut, co oznacza skrócenie tegoż odpoczynku o 24 minuty;

- kierowca M. L. o godz. 06:20 dnia 25 kwietnia 2019 r. rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać min. 9-godzinny nieprzerwany odpoczynek, zaś w okresie tym kierowca odebrał odpoczynek trwający 7 godzin i 1 minutę, co oznacza skrócenie tegoż odpoczynku o 1 godzinę i 59 minut.

W odniesieniu do naruszenia z lp. 5.11 załącznika nr 3, tj. przekroczenia maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy, organ odwoławczy wskazał, że analiza zapisów danych cyfrowych urządzenia rejestrującego, po uwzględnieniu zdarzeń lub błędów w postaci przerwy napięcia, wykazała, iż kierowca P.S. prowadził pojazd w okresie od godz. 04:40 do godz. 09:20 dnia 27 kwietnia 2019 r., nie wykonując prawidłowej przerwy w jeździe, prowadząc pojazd przez 4 godziny i 31 minut i przekraczając tym samym maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 1 minutę.

Nadto organ wskazał, że przedsiębiorca podczas kontroli nie okazał dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia, wymaganych przerw lub odpoczynków.

Jednocześnie podkreślono, że strona w odwołaniu nie ustosunkowała się do tego naruszenia.

Odnośnie naruszenia z lp. 5.12 załącznika nr 3, przekroczenia dopuszczalnego dobowego 10-godzinnego czasu pracy wykonywanej w porze nocnej, odpowiadając na zarzuty sformułowane w odwołaniu, organ wskazał, że w przypadku czasu pracy kierowców pora nocna to okres czterech godzin pomiędzy godziną 00:00 a godziną 07:00, co zostało sztywno określone przepisami prawa i nie jest zależne od uznania kontrolującego.

Ponadto, organ wskazał, iż wbrew twierdzeniom skarżącej, dla celów rozliczenia czasu pracy kierowców przez dobę rozumieć należy 24 kolejne godziny, poczynając od godziny, w której kierowca rozpoczyna pracę zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy.

W odniesieniu do naruszenia z lp. 6.3 załącznika nr 3, tj. nieudostępnienia podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówek oraz pobranych danych i przechowywanych danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego kierowcy P.S.za dni 25, 26, 27, 28, 29, 30 i 31 maja 2019 r. oraz nieudostępnienie podczas kontroli w przedsiębiorstwie danych cyfrowych z tachografu cyfrowego z pojazdu o nr rejestracyjnym [...] za dni 1-30 kwietnia 2019 r. oraz 1-31 maja 2019 r., organ odwoławczy wskazał, że po ponownej analizie materiału dowodowego sprawy w pełni podziela stanowisko organu kontrolnego. Ponad wszelką wątpliwość ustalono, że podczas kontroli nie okazano kontrolującemu żądanych danych.

Organ odwoławczy podkreślił przy tym, iż dane cyfrowe przesłane przez przedsiębiorcę za pismem z dnia 10 grudnia 2019 r., nie mogą zaś zostać wzięte pod uwagę i analizę, albowiem dokumenty te winny być przechowywane w siedzibie przedsiębiorcy i okazane podczas kontroli przeprowadzanej przez inspektorów w okresie od 15. października 2019 r. do 4 grudnia 2019 r.

Za wypełnienie przez przedsiębiorcę w czasie kontroli w przedsiębiorstwie obowiązku udokumentowania sczytania danych cyfrowych z karty kierowcy czy też okazania wykresówek lub dokumentów potwierdzających fakt nieprowadzenia pojazdu należy uznać w ocenie organu odwoławczego taką sytuację, gdy przedsiębiorca przedkłada inspektorom Inspekcji Transportu Drogowego stosowne dokumenty, pliki cyfrowe w terminie wyznaczonym przez kontrolujących, a okazania ich przez przedsiębiorcę w późniejszym okresie niż termin wyznaczony przez inspektorów, w szczególności w toku postępowania administracyjnego prowadzonego po przeprowadzonej kontroli w przedsiębiorstwie, nie można uznać za realizację obowiązku w omawianym zakresie. Dokumentacja stwierdzająca powyższy fakt bowiem powinna znajdować się w siedzibie przedsiębiorstwa i być okazywana w każdym czasie i na każde żądanie kontrolujących inspektorów.

Organ odwoławczy zaznaczył, że zgodnie z treścią lp. 6.3.16 załącznika nr 3, kara nakładana jest za nieudostępnienie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówek oraz pobranych i przechowywanych danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego - za każdy dzień w odniesieniu do każdego kierowcy, a zatem wszelkie przesłane przez stronę dokumenty po tym okresie nie mają wpływu na kwalifikację prawną naruszenia.

Odnosząc się zaś do naruszenia lp. 6.3.1 załącznika nr 3, tj. wykonywania przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w tachograf cyfrowy przez kierowcę nieposiadającego własnej, ważnej karty kierowcy, organ odwoławczy wskazał, że na podstawie materiału dowodowego w postaci m.in. protokołu kontroli, danych cyfrowych pobranych z tachografu pojazdu o nr rej. [...], zostało udowodnione, że w dniach 10 i 11 maja 2019 r. kierowca wykonywał przewozy drogowe pojazdem wyposażonym w tachograf cyfrowy, nie używając własnej ważnej karty kierowcy. Strona podnosiła wprawdzie, iż w okresie tym pojazdem wykonywano przejazd po wykonaniu jego naprawy, czego jednak nie potwierdzają przedłożone przez skarżącą dokumenty.

W świetle powyższego organ odwoławczy uznał, że nałożenie na przedsiębiorcę przedmiotowych kar pieniężnych było słuszne i zgodne z przepisami prawa, podzielając przy tym w pełni ustalenia poczynione przez [...]WITD.

Organ odwoławczy podkreślił również, że w jego ocenie brak jest w niniejszym stanie faktycznym podstaw do zastosowania art. 92b i art. 92c utd, przewidujących możliwość wyłączenia odpowiedzialności przewoźnika za naruszenie przepisów o czasie prowadzenia pojazdów, wymaganych przerwach i okresach odpoczynku.

Skargę od powyższej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzji wniosła E. L., wnosząc o jej uchylenie i zarzucając organowi odwoławczemu naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

1) naruszenie art. 8 kpa, art. 77 kpa oraz art. 107 § 3 kpa, poprzez niedopełnienie obowiązku starannego i wszechstronnego przeprowadzenia postępowania dowodowego, błędy w decyzji, a następnie sporządzenie takiego uzasadnienia faktycznego decyzji, aby strona mogła poznać szczegółowe podstawy nałożenia kary pieniężnej;

2) naruszenie zasad ogólnych postępowania, wynikających z art. 6 kpa, art. 7 kpa, art. 8 kpa, art. 9 kpa i art. 10 kpa;

3) naruszenie art. 77 § 1 kpa i art. 80 kpa poprzez dokonanie ustalenia stanu faktycznego z pominięciem obowiązku wszechstronnego rozpatrzenia całego zebranego materiału dowodowego i z naruszeniem zasady swobodnej oceny dowodów oraz zasady dążenia do prawdy obiektywnej;

4) naruszenie art. 80 kpa poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów, stanowiącej o obowiązku dokonania oceny na podstawie całokształtu materiału dowodowego.

W uzasadnieniu skargi wskazano, iż w wydanej decyzji GITD bezpodstawnie zarzucił skarżącej brak udostępnienia danych z karty kierowcy P.S. oraz pojazdu o nr rejestracyjnym [...], a także naruszenie obowiązku terminowego pobierania danych cyfrowych z kart kierowców.

Skarżąca podniosła ponadto, że bezzasadnym, niezgodnym przepisami prawa oraz zasadami współżycia społecznego było nieuznanie przez GITD okazanego wydruku przez kierowcę M. L., dotyczącego wypadku drogowego w miejscowości [...], skutkującego przekroczeniem przez kierowcę maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdu o 9 minut, jako usprawiedliwiającego przedmiotowe przekroczenie z uwagi na stan faktyczny tegoż wypadku oraz brak miejsc parkingowych.

Strona wskazała również, iż organ bezpodstawnie zarzucił jej nieudostępnienie podczas kontroli w przedsiębiorstwie żądanych dokumentów dotyczących czasu pracy kierowców, albowiem dostarczyła ona przedmiotowe dane w toku postępowania administracyjnego do Wojewódzkiego Inspektoratu Transportu Drogowego w [...].

Skarżąca zarzuciła przy tym, że organ odwoławczy nie rozpatrzył i nie uwzględnił wszelkich dowodów i okoliczności sprawy, nie zebrał pełnego materiału dowodowego oraz nie odniósł się w żaden sposób do złożonych wniosków ani ich nie uwzględnił, co uniemożliwia skarżącej powzięcie informacji, czy i według jakich kryteriów ustalił właściwy w sprawie miernik należytej staranności.

W ocenie skarżącej, organ odwoławczy nie ustalił również rzeczywistego stanu prawnego sprawy oraz sposobu postępowania przedsiębiorcy, na którego nałożył karę.

Skarżąca podniosła przy tym, że zgodnie z zasadą domniemania niewinności, wszelkie niedające się wyjaśnić okoliczności należy interpretować na korzyść podejrzanego, którym w jej ocenie pozostaje ona na gruncie niniejszej sprawy.

W odpowiedzi na skargę GITD wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2021.137 t.j. ze zm. – dalej jako: "pusa") oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U.2019.2325 t.j. ze zm. – dalej jako: "ppsa"), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, zaś kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

W myśl zaś art. 134 § 1 ppsa sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc jednak – co do zasady – związany zarzutami i wnioskami skargi.

W niniejszej sprawie przedmiotem kontroli sądowej była decyzja GITD z [...] grudnia 2020 r., utrzymująca w mocy decyzję [...]WITD z [...] czerwca 2020 r. w przedmiocie nałożenia na skarżącą kary pieniężnej.

W ocenie Sądu, podniesione przez skarżącą E. L. zarzuty oraz ich argumentacja w żadnym stopniu nie podważają legalności przedmiotowej decyzji, zaś Sąd nie dopatrzył się przy tym jakichkolwiek wad w kontrolowanym postępowaniu.

W pierwszej kolejności zważyć należy, iż podstawę wydanej decyzji stanowiły przepisy utd, która określa m.in. zasady podejmowania i wykonywania krajowego i międzynarodowego transportu drogowego, niezarobkowego krajowego i międzynarodowego przewozu drogowego, zasady działania Inspekcji Transportu Drogowego oraz odpowiedzialność podmiotów wykonujących przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem, kierowców i osób zarządzających transportem za naruszenie obowiązków lub warunków przewozu drogowego.

Zgodnie z art. 7a ust. 1 i 2 utd, zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego oraz licencji wspólnotowej udziela się na wniosek przedsiębiorcy złożony w formie pisemnej, w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2021 r. poz. 670), po uiszczeniu opłat, o których mowa w art. 41 ust. 1 pkt 1 i 11. Wniosek ten zawiera oznaczenie przedsiębiorcy, jego adres i siedzibę albo miejsce zamieszkania; adres siedziby przedsiębiorcy, o której mowa w art. 5 lit. a rozporządzenia (WE) nr 1071/2009; informację o wpisie do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) albo numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym (KRS), jeżeli są wymagane; numer identyfikacji podatkowej (NIP); określenie rodzaju transportu drogowego; określenie rodzaju i liczby pojazdów samochodowych, które przedsiębiorca będzie wykorzystywał do wykonywania transportu drogowego; imię i nazwisko, adres zamieszkania oraz numer certyfikatu kompetencji zawodowych osoby zarządzającej transportem, o której mowa w art. 4 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1071/2009 albo osoby, o której mowa w art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1071/2009; określenie liczby wypisów z zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub z licencji wspólnotowej; w przypadku licencji wspólnotowej - określenie czasu, na który ma być ona udzielona.

W myśl art. 14 ust. 1 – 3 utd przewoźnik drogowy jest obowiązany zgłaszać w formie pisemnej, w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej, organowi, który udzielił: 1) zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji wspólnotowej, zmiany danych, o których mowa w art. 7a; 2) licencji, o której mowa w art. 5b ust. 1 i 2, zmiany danych, o których mowa w art. 8 – nie później niż w terminie 28 dni od dnia ich powstania. Jeżeli zmiany, o których mowa w ust. 1, obejmują dane zawarte w zezwoleniu na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji, przedsiębiorca jest obowiązany wystąpić z wnioskiem o zmianę treści zezwolenia lub licencji. Jeżeli zmiany, o których mowa w ust. 1 pkt 1, polegają na zwiększeniu liczby pojazdów, przedsiębiorca jest obowiązany udokumentować zdolność finansową dla każdego zgłoszonego pojazdu samochodowego, zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1071/2009, i może wystąpić z wnioskiem o wydanie dodatkowych wypisów z zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub z licencji.

Jak stanowi art. 92a ust. 1-7 utd, podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 12 000 złotych za każde naruszenie, z tym że przedsiębiorca prowadzący pośrednictwo przy przewozie osób z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego podlega karze pieniężnej w wysokości od 5000 złotych do 40 000 złotych za każde naruszenie (ust. 1). Zarządzający transportem, osoba, o której mowa w art. 7c, a także każda inna osoba wykonująca czynności związane z przewozem drogowym, która naruszyła obowiązki lub warunki przewozu drogowego, podlega karze pieniężnej w wysokości od 200 złotych do 2000 złotych za każde naruszenie (ust. 2). Suma kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1, nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas jednej kontroli drogowej, nie może przekroczyć kwoty 12 000 złotych (ust. 3). Suma kar pieniężnych, o których mowa w ust. 2, nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas jednej kontroli, nie może przekroczyć kwoty 3000 złotych (ust. 4). Suma kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1, nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas kontroli w podmiocie wykonującym przewóz drogowy, nie może przekroczyć 15 000 złotych - dla podmiotu zatrudniającego kierowców w średniej liczbie arytmetycznej do 10 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli (ust. 5 pkt 1). Za kierowców, o których mowa w ust. 5 pkt 1-4, uważa się również osoby niezatrudnione przez podmiot wykonujący przewóz drogowy, wykonujące osobiście przewozy drogowe na jego rzecz (ust. 6). Wykaz naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego, o których mowa w ust. 1, wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia, a w przypadku niektórych naruszeń numer grupy naruszeń oraz wagę naruszeń wskazane w załączniku I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403: 1) popełnionych przez podmiot wykonujący przewóz drogowy określa lp. 1-9; 2) popełnionych przez przewoźnika drogowego w związku z wykonywaniem transportu drogowego określa lp. 10 – załącznika nr 3 do ustawy (ust. 7).

Stosownie do treści art. 92b ust. 1 i 2 utd, nie nakłada się kary pieniężnej za naruszenie przepisów o czasie prowadzenia pojazdów, wymaganych przerwach i okresach odpoczynku, jeżeli podmiot wykonujący przewóz drogowy zapewnił:

1) właściwą organizację i dyscyplinę pracy ogólnie wymaganą w stosunku do prowadzenia przewozów drogowych, umożliwiającą przestrzeganie przez kierowców przepisów:

a) rozporządzenia (WE) nr 561/2006;

b) rozporządzenia (UE) nr 165/2014;

c) Umowy AETR;

d) ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców;

2) prawidłowe zasady wynagradzania, niezawierające składników wynagrodzenia lub premii zachęcających do naruszania przepisów rozporządzenia, o którym mowa w pkt 1 lit. a, lub do działań zagrażających bezpieczeństwu ruchu drogowego.

2. Przepis ust. 1 pkt 1 stosuje się odpowiednio w sprawach o nałożenie kary pieniężnej wobec osób, o których mowa w art. 92a ust. 2.

Zgodnie zaś z art. 92c ust. 1 i 1a utd, nie wszczyna się postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 92a ust. 1, na podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem, a postępowanie wszczęte w tej sprawie umarza się, jeżeli: 1) okoliczności sprawy i dowody wskazują, że podmiot wykonujący przewozy lub inne czynności związane z przewozem nie miał wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć, lub 2) za stwierdzone naruszenie na podmiot wykonujący przewozy została nałożona kara przez inny uprawniony organ, lub 3) od dnia ujawnienia naruszenia upłynął okres ponad 2 lat. Przepisy ust. 1 stosuje się odpowiednio w sprawach o nałożenie kary pieniężnej wobec osób, o których mowa w art. 92a ust. 2.

Wykaz naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego, o których mowa w art. 92a ust. 1 utd, wysokość kar pieniężnych za poszczególne naruszenia, a w przypadku niektórych naruszeń numer grupy naruszeń oraz waga naruszeń uregulowany został w załączniku nr 3 do utd.

Zgodnie z lp. 1.5 załącznika nr 3, niezgłoszenie w formie pisemnej, w postaci papierowej lub elektronicznej, organowi, który udzielił zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji, zmiany danych, o których mowa odpowiednio w art. 7a i art. 8 ustawy o transporcie drogowym, w wymaganym terminie – za każdą zmianę – zagrożone jest karą pieniężną w wysokości 800 złotych.

Zgodnie z lp. 5.2 załącznika nr 3, przekroczenie dziennego czasu prowadzenia pojazdu powyżej 10 godzin w sytuacji, gdy jego wydłużenie w danym tygodniu było dozwolone: 1) o czas do mniej niż 1 godziny – zagrożone jest karą pieniężną w wysokości 100 złotych; 2) o czas od 1 godziny do mniej niż 2 godzin – zagrożone jest karą pieniężną w wysokości 200 złotych; 3) za każdą rozpoczętą godzinę od 2 godzin – zagrożone jest karą pieniężną w wysokości 250 złotych; 4) za każdą rozpoczętą godzinę od 15 godzin, w przypadku braku jakiejkolwiek przerwy lub odpoczynku trwającego co najmniej 4 godziny i 30 minut – zagrożone jest karą pieniężną w wysokości 550 złotych.

Zgodnie z lp. 5.5 załącznika nr 3, skrócenie wymaganego regularnego okresu odpoczynku dziennego: 1) o czas do 1 godziny – zagrożone jest karą pieniężną 100 złotych; 2) o czas powyżej 1 godziny do 2 godzin i 30 minut – zagrożone jest karą pieniężną 200 złotych; 3) za każdą rozpoczętą godzinę powyżej 2 godzin i 30 minut – zagrożone jest karą pieniężną 350 złotych.

Zgodnie z lp. 5.7 załącznika nr 3, skrócenie wymaganego skróconego okresu odpoczynku dziennego – zarówno w przypadku załogi jednoosobowej, jak i załogi kilkuosobowej: 1) o czas do 1 godziny – zagrożone jest karą pieniężną 150 złotych; 2) o czas powyżej 1 godziny do 2 godzin – zagrożone jest karą pieniężną 350 złotych; 3) za każdą rozpoczętą godzinę powyżej 2 godzin – zagrożone jest karą pieniężną 550 złotych.

Zgodnie z lp. 5.11 załącznika nr 3, przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy: 1) o czas do mniej niż 30 minut – zagrożone jest karą pieniężną 100 złotych; 2) o czas od 30 minut do mniej niż 1 godzina i 30 minut – zagrożone jest karą pieniężną 250 złotych; 3) za każde rozpoczęte 30 minut od 1 godziny i 30 minut – zagrożone jest karą pieniężną 350 złotych; 4) w międzynarodowym okazjonalnym przewozie osób, w godzinach od 22:00 do 6:00, gdy pojazd obsługuje jeden kierowca: a) o czas do mniej niż 1 godzina i 30 minut – zagrożone jest karą pieniężną 250 złotych; b) o czas od 1 godziny i 30 minut – zagrożone jest karą pieniężną 350 złotych.

Zgodnie z lp. 5.12 załącznika nr 3, przekroczenie dopuszczalnego dobowego 10-godzinnego czasu pracy, jeżeli praca jest wykonywana w porze nocnej: 1) o czas od 1 godziny do mniej niż 3 godzin – zagrożone jest karą pieniężną 50 złotych; 2) za każdą rozpoczętą godzinę od 3 godzin – zagrożone jest karą pieniężną 100 złotych.

Zgodnie z lp. 6.3.1 załącznika nr 3, wykonywanie przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w tachograf cyfrowy przez kierowcę nieposiadającego własnej, ważnej karty kierowcy zagrożone jest karą pieniężną 2000 złotych.

Zgodnie z lp. 6.3.16 załącznika nr 3, nieudostępnienie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówek oraz pobranych i przechowywanych danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego – za każdy dzień w odniesieniu do każdego kierowcy – zagrożone jest karą pieniężną 500 złotych.

Analiza powyższych regulacji oraz całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego doprowadziła Sąd do przekonania, iż nałożona przez organ na skarżącą kara pieniężna, która została utrzymana następnie w mocy zaskarżoną decyzją organu odwoławczego, w świetle stwierdzonych w toku kontroli naruszeń odpowiadała prawu, nie przekraczając przewidzianych przepisami kar jednostkowych za poszczególne naruszenia, jak również maksymalnej sumy kar pieniężnych możliwych do nałożenia za naruszenia stwierdzone podczas kontroli. Przedmiotowa kontrola została przy tym przeprowadzona przez osoby posiadające do tego uprawnienia, z zachowaniem przewidzianego w tym zakresie trybu.

Ustalony w niniejszej sprawie przez organy stan faktyczny, który stanowił podstawę do nałożenia kary pieniężnej na skarżącą, nie budził przy tym zasadniczo wątpliwości Sądu – skarżąca niewątpliwie dopuściła się zarzucanych naruszeń uregulowanych w lp. 1.5, Ip. 5.2, Ip. 5.5, Ip. 5.7, Ip. 5.11, Ip. 5.12, Ip. 6.3.16, Ip. 6.3.1 załącznika nr 3 do utd, co w sposób jednoznaczny wynika ze znajdujących się w aktach administracyjnych dokumentów, w tym w szczególności z protokołu kontroli i jego załączników, co stanowiło wystarczającą podstawę do wydania przez organy decyzji w tym przedmiocie.

Jednocześnie zasadniczo na uwzględnienie nie zasługiwały zarzuty podniesione przez skarżącą.

W odniesieniu do zarzucanego przez skarżącą naruszenia przez organ odwoławczy art. 6 kpa, zgodnie z którym organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa, wskazać należy, iż postępowanie organów w niniejszej sprawie znajduje oparcie przede wszystkim w przepisach utd, która przyznaje Inspekcji Transportu Drogowego, powołanej do kontroli przestrzegania przepisów w zakresie przewozu drogowego wykonywanego pojazdami samochodowymi, m.in. uprawnienie do dokonywania kontroli przestrzegania obowiązków lub warunków przewozu drogowego, o których mowa w art. 4 pkt 22 utd, a także przestrzegania czasu pracy wykonujących określone w ustawie przewozy drogowe przedsiębiorców, czy też osób niezatrudnionych przez przedsiębiorcę, lecz osobiście owe przewozy wykonujących na jego rzecz. Ustawa ta określa nadto naruszenia obowiązków i warunków przewozu drogowego oraz wysokość kar pieniężnych za te naruszenia, nakładane przez uprawnione organy. W świetle powyższego uznać należało, że działanie organów w niniejszej sprawie znajdowało oparcie we wskazanych powyżej przepisach prawa, które zostały przezeń zastosowane prawidłowo, zaś zarzut podniesiony w tym zakresie przez skarżącą był nieuzasadniony.

Brak było podstaw do stwierdzenia naruszenia art. 7 kpa i art. 8 kpa – jak wskazano powyżej, postępowanie prowadzone było zgodnie z przepisami prawa, zaś organ na poparcie swej argumentacji przywoływał również stosowne orzecznictwo sądów administracyjnych, co wskazuje, iż postępował zgodnie z utrwaloną praktyką rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym. Brak było jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, że działanie organów w niniejszej sprawie nie pozostawało bezstronne czy też naruszało zasadę równego traktowania – podstawę jej nałożenia stanowią bowiem ujawnione w toku kontroli naruszenia, których dopuściła się skarżąca, a ich wystąpienie było w ocenie Sądu niewątpliwie i brak było jakichkolwiek podstaw aby od nałożenia przedmiotowej kary odstąpić. Organ odwoławczy podjął przy tym działania mające na celu dokładne i wnikliwe wyjaśnienie sprawy, m.in. dokonując ponownej analizy danych cyfrowych z kart kierowców oraz urządzeń rejestrujących, do czego również odniósł się szczegółowo w uzasadnieniu decyzji, jak również weryfikując dokumenty przedłożone przez skarżącą, co jednak nie dało w ocenie organu odwoławczego podstaw do zmiany rozstrzygnięcia, z czym w pełni zgadza się sąd orzekający w niniejszej sprawie. Ponadto zaznaczenia wymaga, iż sam fakt braku akceptacji przez stronę wydanego przez organy odwoławczy rozstrzygnięcia, nie może stanowić o prowadzeniu postępowania w sposób przeczący zasadzie pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa.

Sąd nie dopatrzył się naruszenia art. 9 kpa – zarówno na etapie postępowania toczącego się przed organem pierwszej instancji, jak również przed organem odwoławczym, strona została należycie poinformowana o przepisach stanowiących podstawę prawną działań przez organ podejmowanych, jak również stosownie pouczona o krokach, jakie winna podjąć, jeśli z rozstrzygnięciem organów się nie zgadza. Organy wyczerpująco opisały przy tym wszystkie stwierdzone w toku kontroli przedsiębiorcy dostrzeżone przez siebie naruszenia, które stanowiły podstawę do nałożenia kary pieniężnej. Co równie istotne, naruszenia te zostały wyszczególnione w czytelny dla strony i zrozumiały sposób – w zestawieniu z odpowiednimi przepisami. Ponadto skarżąca została należycie poinformowana o wszczęciu postępowania administracyjnego.

GITD w postępowaniu w istocie naruszył art. 10 kpa, albowiem przed wydaniem decyzji nie umożliwił stornie wypowiedzenie się odnośnie zebranego materiału dowodowego. Niemniej jednak powyższe naruszenie proceduralne należałoby uwzględnić jedynie wtedy, gdyby strona wykazała, że mogło mieć ono wpływ na wynik sprawy, czego jednakże skarżąca nie uczyniła. Sąd podkreśla, że w toku postepowania administracyjnego E. L. składała bowiem wyjaśnienia, w których ustosunkowała się do naruszeń stwierdzonych w toku przeprowadzonej kontroli, jak również przedłożyła dowody, które w jej ocenie były istotne dla rozstrzygnięcia, które zostały przez organy uwzględnione, jednakże nie stanowiły podstawy do zmiany rozstrzygnięcia. [...]WITD zapewnił tym samym skarżącej możliwość wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów, jak również pouczył ją stosownie o przysługującym w tym zakresie uprawnieniu już na etapie zawiadomienia o wszczęciu postępowania administracyjnego. Naruszenie art. 10 kpa przez GITD nie miało zatem wpływu na wynik sprawy. Skarżąca miała bowiem pełny i nieograniczony dostęp do akt postępowania i nie wykazała przy tym, jakie czynności mogłaby podjąć w ramach przysługującego jej uprawnienia do czynnego udziału w postępowaniu, które miałyby istotny wpływ na wynik sprawy, a których została działaniem organu pozbawiona.

Na uwzględnienie nie zasługiwał zarzut naruszenia art. 77 kpa, art. 80 kpa i art. 107 § 3 kpa – organy przeprowadziły bowiem postępowanie w sposób staranny i wnikliwy, wszechstronnie rozważając całokształt zebranego w sprawie materiału dowodowego. O skrupulatnym ustaleniu stanu faktycznego niniejszej sprawy świadczy przede wszystkim szczegółowe opisanie stwierdzonych w toku kontroli naruszeń, zarówno w protokole kontroli, jak i następnie w decyzjach organów, które poczynione zostały w szczególności o wiarygodne dane cyfrowe. Wydane rozstrzygnięcie zostało przy tym należycie uzasadnione, z przywołaniem zarówno podstaw prawnych, jak i orzeczeń sądów administracyjnych, a także zawierało ustosunkowanie się do zarzutów podnoszonych przez skarżącą oraz informacje, z jakich powodów przedłożone przezeń dowody w toku postępowania administracyjnego nie mogły mieć wpływu na decyzję organu. Ponadto, w toku postępowania odwoławczego dokonano ponownej analizy danych cyfrowych m.in. z kart kierowców, co doprowadziło organ odwoławczy do przekonania, że słusznie nałożono na skarżącą karę pieniężną. W toku postępowania administracyjnego organ wystąpił również z wnioskiem do Urzędu Miasta [...] oraz GITD Biura ds. Transportu Międzynarodowego celem uzyskania niezbędnych informacji o przedsiębiorcy, w tym daty zgłoszenia przezeń zmiany numeru rejestracyjnego pojazdu. Ocena czy doszło do dopuszczenia się przez skarżącą wskazywanych naruszeń dokonana została zatem po wszechstronnym i wnikliwym rozważeniu całokształtu materiału dowodowego, co poprzedzone zostało jego wyczerpującym zebraniem również w toku trwającej 12 dni kontroli i dało wystarczający materiał dowodowy do wydania decyzji o przedmiotowej treści. Organ nie pominął przy tym żadnych dowodów przedłożonych przez skarżącą, do których wprost odniósł się w treści uzasadnienia. Przedmiotowe uzasadnienie decyzji Sąd uznał przy tym za szczegółowe i spełniające wymagania, o których mowa w art. 107 § 3 kpa, podobnie jak samą decyzję, zawierającą wymagane elementy określone w art. 107 § 1 kpa.

Sąd zwraca przy tym również uwagę na fakt, iż protokół kontroli przeprowadzonej u przedsiębiorcy, w którym to wskazane zostały stwierdzone w toku kontroli naruszenia, jako dokument urzędowy korzysta, z wiarygodności zawartych w nim ustaleń. Dokument urzędowy stanowi podstawowy element materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym. Dokumenty urzędowe korzystają ze szczególnej mocy dowodowej, ponieważ stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Z dokumentem urzędowym związane jest domniemanie prawdziwości jego treści. Organ prowadzący postępowanie nie może wobec tego swobodnie oceniać ani kwestionować treści dokumentu urzędowego. Istota protokołu z kontroli wyraża się bowiem w tym, że dokument ten odzwierciedla i potwierdza istniejący w momencie kontroli stan faktyczny.

Skarżąca w uzasadnieniu wniesionej skargi podniosła również, że zgodnie z zasadą domniemania niewinności, wszelkie niedające się wyjaśnić okoliczności należy interpretować na korzyść podejrzanego, którym w jej ocenie pozostawała ona na gruncie niniejszej sprawy. W pierwszej kolejności wskazać należało, iż instytucja domniemania niewinności, w formie wskazywanej przez stronę, istnieje wyłącznie na gruncie postępowania karnego – nie zaś postępowania administracyjnego. Podniesiony jednak w tym zakresie zarzut, w ocenie Sądu, należało rozpatrywać na gruncie art. 7a § 1 kpa, zgodnie z którym jeżeli przedmiotem postępowania administracyjnego jest nałożenie na stronę obowiązku bądź ograniczenie lub odebranie stronie uprawnienia, a w sprawie pozostają wątpliwości co do treści normy prawnej, wątpliwości te są rozstrzygane na korzyść strony, chyba że sprzeciwiają się temu sporne interesy stron albo interesy osób trzecich, na które wynik postępowania ma bezpośredni wpływ. W niniejszej jednak sprawie, wątpliwości takie nie zaistniały, albowiem stan faktyczny został w sposób niebudzący wątpliwości ustalony przez organy, wynikał m.in. w protokołu kontroli, będącego dokumentem urzędowym, a co więcej – przedmiotem tegoż postepowania nie było ani nałożenie na stronę obowiązku, ani też ograniczenie lub odebranie jej uprawnienia. Tym samym, brak było podstaw do stwierdzenia jakichkolwiek naruszeń przepisów przez organ w tym zakresie.

Przechodząc zaś szczegółowo do poszczególnych naruszeń prawa, za które została ukarana skarżąca, podnieść należy, co następuje.

Przeprowadzona kontrola stwierdziła następujące naruszenia, które ujęte zostały w załączniku nr 1 do protokołu kontroli z 4 grudnia 2019 r.:

1) przekroczenie przez kierowcę M. L. dziennego dopuszczalnego czasu prowadzenia pojazdu wynoszącego 10 godzin o 9 minut w dniu 16 kwietnia 2019 r., tj. naruszenie lp. 5.2.1 załącznika nr 3;

2) skrócenie przez kierowcę M. L. w dniach 16 kwietnia 2019 r. i 17 kwietnia 2019 r. wymaganego skróconego okresu odpoczynku dziennego o 24 minuty poprzez odebranie nieprzerwanego odpoczynku dziennego w wymiarze wynoszącym 8 godzin i 36 minut zamiast wymaganego odpoczynku dziennego, który winien trwać co najmniej 9 godzin, tj. naruszenie lp. 5.7.1 załącznika nr 3;

3) przekroczenie dopuszczalnego dobowego 10-godzinnego czasu pracy wykonywanej w porze nocnej przez kierowcę M. L. o 1 godzinę i 18 minut w dniach 25 kwietnia 2019 r. i 26 kwietnia 2019 r., tj. naruszenie lp. 5.12 załącznika nr 3;

4) skrócenie przez kierowcę M. L. w dniach 25 kwietnia 2019 r. i 26 kwietnia 2019 r. wymaganego skróconego okresu odpoczynku dziennego o 1 godzinę i 59 minut poprzez odebranie nieprzerwanego odpoczynku dziennego w wymiarze wynoszącym 7 godzin i 1 minutę zamiast wymaganego odpoczynku dziennego, który winien trwać co najmniej 9 godzin, tj. naruszenie lp. 5.7.1 załącznika nr 3;

5) przekroczenie przez kierowcę M. L. dziennego dopuszczalnego czasu prowadzenia pojazdu wynoszącego 10 godzin o 13 minut w dniu 1 maja 2019 r., tj. naruszenie lp. 5.2.1 załącznika nr 3;

6) przekroczenie dopuszczalnego dobowego 10-godzinnego czasu pracy wykonywanej w porze nocnej przez kierowcę M. L. o 2 godziny i 10 minut w dniach 14 maja 2019 r. i 15 maja 2019 r., tj. naruszenie lp. 5.12 załącznika nr 3;

7) przekroczenie dopuszczalnego dobowego 10-godzinnego czasu pracy wykonywanej w porze nocnej przez kierowcę M. L. o 1 godzinę i 59 minut w dniach 15 maja 2019 r. i 16 maja 2019 r., tj. naruszenie lp. 5.12 załącznika nr 3;

8) przekroczenie dopuszczalnego dobowego 10-godzinnego czasu pracy wykonywanej w porze nocnej przez kierowcę M. L. o 2 godziny i 38 minut w dniach 21 maja 2019 r. i 22 maja 2019 r., tj. naruszenie lp. 5.12 załącznika nr 3;

9) przekroczenie dopuszczalnego dobowego 10-godzinnego czasu pracy wykonywanej w porze nocnej przez kierowcę M. L. o 1 godzinę i 35 minut w dniach 22 maja 2019 r. i 23 maja 2019 r., tj. naruszenie lp. 5.12 załącznika nr 3;

10) przekroczenie przez kierowcę P.S. dziennego dopuszczalnego czasu prowadzenia pojazdu wynoszącego 10 godzin o 6 minut w dniu 24 kwietnia 2019 r., tj. naruszenie lp. 5.2.1 załącznika nr 3;

11) przekroczenie przez kierowcę P.S. w dniu 27 kwietnia 2019 r. maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy o 1 minutę względem dopuszczalnej normy wynoszącej 4 godziny 30 minut, tj. naruszenie lp. 5.11.1 załącznika nr 3;

12) skrócenie wymaganego regularnego okresu odpoczynku dziennego przez kierowcę P.S. w dniu 15 maja 2019 r. i 16 maja 2019 r. o 27 minut, tj. naruszenie lp. 5.5.1 i 5.5.2 załącznika nr 3;

13) wykonywanie przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w tachograf cyfrowy przez kierowcę nieposiadającego własnej, ważnej karty kierowcy, tj. naruszenie lp. 6.3.1 załącznika nr 3;

14) przekroczenie przez kierowcę P.S. dziennego dopuszczalnego czasu prowadzenia pojazdu wynoszącego 10 godzin o 3 minuty w dniu 29 maja 2019 r., tj. naruszenie lp. 5.2.1 załącznika nr 3;

15) nieudostępnienie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówek oraz pobranych danych i przechowywanych danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego kierowcy P.S. za dni 25, 26, 27, 28, 29, 30 i 31 maja 2019 r., tj. naruszenie lp. 6.3.16 załącznika nr 3;

16) nieudostępnienie podczas kontroli w przedsiębiorstwie danych cyfrowych z tachografu cyfrowego z pojazdu o nr rejestracyjnym [...] za dni 1-30 kwietnia 2019 r. oraz 1-31 maja 2019 r., tj. naruszenie lp. 6.3.16 załącznika nr 3.

Wszystkie powyższe naruszenia dotyczące czasu pracy kierowców zostały udowodnione przez [...]WITD stosownymi dokumentami zebranymi podczas kontroli. Nieudostępnienie danych wskazanych powyżej w punktach 15 i 16 podczas kontroli nie jest kwestionowane przez stronę. Strona uważa jedynie, że późniejsze udostępnienie tych danych w toku postępowania administracyjnego niejako "sanuje" poprzednie jej naruszenia.

W sprawie stwierdzonych naruszeń ujawnionych w protokole kontroli nr [...] wszczęto z urzędu postępowanie administracyjne. Skarżona w niniejszym postępowaniu decyzja dotyczy ukarania strony karą pieniężną w wysokości 15.000 złotych. W decyzji tej wskazano, że suma kar pieniężnych za stwierdzone podczas kontroli w przedsiębiorstwie naruszenia wynosiła 38.050 złotych, zaś karę tę ograniczono do wysokości 15.000 złotych za stwierdzone następujące naruszenia:

- przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy – z tytułu którego łączna kara wynosi 100 złotych;

- przekroczenie dziennego czasu prowadzenia pojazdu powyżej 10 godzin w sytuacji, gdy jego wydłużenie w danym tygodniu było dozwolone – z tytułu którego łączna kara wynosi 300 złotych;

- skrócenie wymaganego skróconego okresu odpoczynku dziennego – zarówno w przypadku załogi jednoosobowej, jak i załogi kilkuosobowej – z tytułu którego łączna kara wynosi 650 złotych;

- skrócenie wymaganego regularnego okresu odpoczynku dziennego – z tytułu którego łączna kara wynosi 100 złotych;

- nieudostępnienie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówek oraz pobranych i przechowywanych danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego – za każdy dzień w odniesieniu do każdego kierowcy – z tytułu którego łączna kara wynosi 34.000 złotych;

- wykonywanie przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w tachograf cyfrowy przez kierowcę nieposiadającego własnej, ważnej karty kierowcy – z tytułu którego łączna kara wynosi 2.000 złotych;

- niezgłoszenie w formie pisemnej, w postaci papierowej lub elektronicznej organowi, który udzielił zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji, zmiany danych, o mowa odpowiednio w art. 7a i art. 8 utd, w wymaganym terminie – za każdą zmianę – z tytułu którego łączna kara wynosi 800 złotych;

- przekroczenie dopuszczalnego dobowego 10-godzinnego czasu pracy, jeżeli praca jest wykonywana w porze nocnej – z tytułu którego łączna kara wynosi 100 złotych.

Ustalenia organów odnośnie powyższych naruszeń są – z jednym wyjątkiem, o którym będzie mowa poniżej, prawidłowe. A ów wyjątek nie zmienia treści skarżonej decyzji, bowiem nie wpływa na wymiar kary.

Odnośnie naruszenia przez przedsiębiorcę lp. 1.5 załącznika nr 3, tj. niezgłoszenia w formie pisemnej, w postaci papierowej lub elektronicznej organowi, który udzielił zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji, zmiany danych, o mowa odpowiednio w art. 7a i art. 8 utd, w wymaganym terminie, Sad podkreśla, że ustalenia GITD są prawidłowe i niekwestionowane przez stronę. GITD wskazał bowiem, że w toku kontroli ustalono, iż przedsiębiorca nie zgłosił terminowo wbrew ciążącemu na nim w tym zakresie obowiązkowi zmiany danych do posiadanych uprawnień licencyjnych, tj. do licencji nr [...] faktu zmiany numeru rejestracyjnego pojazdu z [...] na [...] (nr VIN: [...]). Jak wynikać ma bowiem z treści dowodu rejestracyjnego pojazdu został on wydany w dniu 7 maja 2019 r., zaś zmiana danych została zgłoszona do organu licencyjnego dopiero w dniu 9 września 2019 r., a zatem naruszony został termin jaki ustawodawca przewidział na zgłoszenie zaistniałych zmian.

W odniesieniu do naruszenia przez skarżącą lp. 5.2 załącznika nr 3, tj. przekroczenia dziennego czasu prowadzenia pojazdu powyżej 10 godzin w sytuacji, gdy jego wydłużenie w danym tygodniu było dozwolone o czas do mniej niż 1 godziny, Sąd podnosi, że w tym zakresie organ wskazał, że ponowna analiza danych cyfrowych z karty kierowcy oraz z urządzenia rejestrującego, po uwzględnieniu zdarzeń lub błędów w postaci przerwy napięcia, wykazała, że:

- kierowca M. L. prowadził pojazd w okresie od godz. 06:20 dnia 16 kwietnia 2019 r. do godz. 21:44 dnia 16 kwietnia 2019 r., tj. przez 10 godzin i 9 minut, w konsekwencji przekraczając maksymalny dzienny czas prowadzenia pojazdu o 9 minut, zaś przedłożony przez skarżącą w czasie kontroli wydruk, mający potwierdzać zaistniały wówczas wypadek drogowy w miejscowości [...] oraz wprowadzony tym samym objazd, a także brak miejsc parkingowych, pozostaje bez znaczenia dla rozstrzygnięcia, albowiem okoliczność ta jest przewidywalna i powinna być uwzględniana podczas planowania tras;

- kierowca P.S. prowadził pojazd w okresie od godz. 06:07 dnia 24 kwietnia 2019 r., do godz. 20:48 dnia 24 kwietnia 2019 r., co oznacza że kierowca ten prowadził pojazd przez 10 godzin i 6 minut, w konsekwencji przekraczając maksymalny dzienny czas sprowadzenia pojazdu o 6 minut, zaś okazany przez stronę wydruk z adnotacją "przekroczony czas jazdy o 6 minut do 10 h 06 min. Dojazd do bezpiecznego miejsca postoju na pauzę dobową" pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie, albowiem opisana przesłanka nie jest okolicznością niedającą się przewidzieć podczas planowania przewozu;

- kierowca P.S. prowadził pojazd w okresie od godz. 03:40 dnia 29 maja 2019 r., do godz. 16:51 dnia 29 maja 2019 r., co oznacza, że kierowca ten prowadził pojazd przez 10 godzin i 3 minuty, w konsekwencji przekraczając maksymalny dzienny czas prowadzenia pojazdu o 3 minuty.

Sąd podziela w tym zakresie zarzut strony, że wypadek drogowy koło [...] mógł być uzasadnioną przyczyną przekroczenia maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdu przeze kierowcę o 9 minut. Taka okoliczność nie jest, wbrew twierdzeniom organu, przewidywalna, a przekroczenie w tym przypadku było nieznaczne. Zdaniem Sądu, GITD błędnie uznał powyższy czyn za naruszenie przepisów utd. Niemniej jednak, biorąc pod uwagę, że suma kar została zmniejszona z 38.050 złotych do wysokości 15.000 złotych, brak uwzględnienia tego naruszenia w związku z innymi naruszeniami prawa przez stronę nie wpływa na wysokość kary nałożonej w tym postępowaniu. Innymi słowy, rozstrzygnięcie organu nawet przy uwzględnieniu powyższego byłoby takie same i na stronę nałożono by karę pieniężną w tej samej wysokości.

W pozostałym zakresie Sąd podziela ustalenia organu odwoławczego.

Jeśli chodzi o naruszenie przez skarżącą lp. 5.5 załącznika nr 3, tj. skrócenie wymaganego regularnego okresu odpoczynku dziennego, Sąd podziela pogląd GITD, że ponowna analiza zapisów danych cyfrowych z karty kierowcy oraz urządzenia rejestrującego, po uwzględnieniu zdarzeń lub błędów w postaci przerwy napięcia, wykazała, że kierowca P.S. o godz. 04:45 dnia 15 maja 2019 r. rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek, zaś odpoczynek ten został przezeń odebrany w wymiarze 20 godzin i 33 minut, tj. od godziny 17:32 dnia 14 maja 2019 r. do godziny 04:45 dnia 15 maja 2019 r., co oznacza jego skrócenie o 27 minut. Powyższego zresztą strona nie kwestionuje.

Jeśli chodzi o zarzucane skarżącej naruszenie z lp. 5.7 załącznika nr 3, tj. skrócenie wymaganego skróconego okresu odpoczynku dziennego, podnieść należy, co następuje. Organ wskazał, że ponowna analiza danych cyfrowych z karty kierowcy oraz urządzenia rejestrującego, po uwzględnieniu zdarzeń lub błędów w postaci przerwy napięcia, wykazała, że:

- kierowca M. L. o godz. 06:20 dnia 16 kwietnia 2019 r. rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać min. 9-godzinny nieprzerwany odpoczynek, zaś w okresie tym kierowca odebrał odpoczynek trwający 8 godzin i 36 minut, co oznacza skrócenie tegoż odpoczynku o 24 minuty;

- kierowca M. L. o godz. 06:20 dnia 25 kwietnia 2019 r. rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać min. 9-godzinny nieprzerwany odpoczynek, zaś w okresie tym kierowca odebrał odpoczynek trwający 7 godzin i 1 minutę, co oznacza skrócenie tegoż odpoczynku o 1 godzinę i 59 minut.

Tym samym naruszenie przepisów utd w tym zakresie, zdaniem Sądu, zaistniało i strona słusznie została za to ukarana karą pieniężną.

W odniesieniu do naruszenia z lp. 5.11 załącznika nr 3, tj. przekroczenia maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy, podnieść należy za organem odwoławczym, że analiza zapisów danych cyfrowych urządzenia rejestrującego, po uwzględnieniu zdarzeń lub błędów w postaci przerwy napięcia, wykazała, iż kierowca P.S. prowadził pojazd w okresie od godz. 04:40 do godz. 09:20 dnia 27 kwietnia 2019 r., nie wykonując prawidłowej przerwy w jeździe, prowadząc pojazd przez 4 godziny i 31 minut i przekraczając tym samym maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 1 minutę. Ustalenia [...]WITD i GITD odnośnie tego naruszenia prawa są zatem prawidłowe.

Podkreślić przy tym należy, że przedsiębiorca podczas kontroli nie okazał dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia, wymaganych przerw lub odpoczynków.

Odnośnie naruszenia z lp. 5.12 załącznika nr 3, przekroczenia dopuszczalnego dobowego 10-godzinnego czasu pracy wykonywanej w porze nocnej, Sąd wskazuje, że zasadnie organ uznał, że w przypadku czasu pracy kierowców pora nocna to okres czterech godzin pomiędzy godziną 00:00 a godziną 07:00, co zostało sztywno określone przepisami prawa. Dla celów rozliczenia czasu pracy kierowców przez dobę rozumieć należy 24 kolejne godziny, poczynając od godziny, w której kierowca rozpoczyna pracę zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy.

Sąd podziela także ustalenia organów w odniesieniu do naruszenia z lp. 6.3 załącznika nr 3, tj. nieudostępnienia podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówek oraz pobranych danych i przechowywanych danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego kierowcy P.S. za dni 25, 26, 27, 28, 29, 30 i 31 maja 2019 r. oraz nieudostępnienie podczas kontroli w przedsiębiorstwie danych cyfrowych z tachografu cyfrowego z pojazdu o nr rejestracyjnym [...] za dni 1-30 kwietnia 2019 r. oraz 1-31 maja 2019 r. Ponad wszelką wątpliwość z akt sprawy wynika, że podczas kontroli nie okazano kontrolującemu żądanych danych. Dane cyfrowe przesłane przez przedsiębiorcę za pismem z 10 grudnia 2019 r. nie mogą w tym kontekście zostać wzięte pod uwagę, albowiem dokumenty te winny być przechowywane w siedzibie przedsiębiorcy i okazane podczas kontroli przeprowadzanej przez inspektorów w okresie od 15. października 2019 r. do 4 grudnia 2019 r.

Za wypełnienie przez przedsiębiorcę w czasie kontroli w przedsiębiorstwie obowiązku udokumentowania sczytania danych cyfrowych z karty kierowcy czy też okazania wykresówek lub dokumentów potwierdzających fakt nieprowadzenia pojazdu należy uznać w ocenie Sądu taką sytuację, gdy przedsiębiorca przedkłada inspektorom Inspekcji Transportu Drogowego stosowne dokumenty, pliki cyfrowe w terminie wyznaczonym przez kontrolujących, a okazania ich przez przedsiębiorcę w późniejszym okresie niż termin wyznaczony przez inspektorów, w szczególności po zakończeniu kontroli, w toku postępowania administracyjnego prowadzonego po przeprowadzonej kontroli w przedsiębiorstwie, nie można uznać za realizację obowiązku w omawianym zakresie. Dokumentacja stwierdzająca powyższy fakt bowiem powinna znajdować się w siedzibie przedsiębiorstwa i być okazywana w każdym czasie i na każde żądanie kontrolujących inspektorów.

Zgodnie bowiem z treścią lp. 6.3.16 załącznika nr 3, kara nakładana jest za nieudostępnienie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówek oraz pobranych i przechowywanych danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego - za każdy dzień w odniesieniu do każdego kierowcy, a zatem wszelkie przesłane przez stronę dokumenty po tym okresie nie mają wpływu na kwalifikację prawną naruszenia. Kontrola prowadzona była w okresie od 15 października 2019 r. do 4 grudnia 2019 r., zaś wskazywana dokumentacja nadesłana została organowi przez skarżącą w dniu 13 grudnia 2019 r. – jej nadesłanie nie miało jednak żadnego wpływu na fakt stwierdzonego już w toku kontroli w tym zakresie naruszenia, zważywszy zwłaszcza na treść lp. 6.3.16 załącznika nr 3, który wprost odwołuje się do nieudostępnienia wykresówek oraz pobranych i przechowywanych danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego właśnie podczas kontroli w przedsiębiorstwie – nie zaś nieudostępnienia ich organowi w ogóle.

Odnosząc się zaś do naruszenia lp. 6.3.1 załącznika nr 3, tj. wykonywania przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w tachograf cyfrowy przez kierowcę nieposiadającego własnej, ważnej karty kierowcy, Sąd podnosi, że na podstawie materiału dowodowego w postaci m.in. protokołu kontroli, danych cyfrowych pobranych z tachografu pojazdu o nr rej. [...], zostało udowodnione, że w dniach 10 i 11 maja 2019 r. kierowca wykonywał przewozy drogowe pojazdem wyposażonym w tachograf cyfrowy, nie używając własnej ważnej karty kierowcy. Strona podnosiła wprawdzie, iż w okresie tym pojazdem wykonywano przejazd po wykonaniu jego naprawy, czego jednak nie potwierdzają przedłożone przez skarżącą dokumenty.

W związku z powyższym, Sąd doszedł do przekonania, że podnoszone przez skarżącą zarzuty (mimo że częściowo zasadne, ale nie w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy) nie mogły zmienić treści rozstrzygnięcia zawartego w skarżonej decyzji GITD. Naruszenie przy tym przez stronę uregulowań utd oraz załącznika nr 3 do tejże ustawy pozostawało - w większości przypadków - niewątpliwe, stwierdzone dokumentem urzędowym – protokołem kontroli, zaś wobec stwierdzonych naruszeń organ zobligowany był zastosować sankcję administracyjną w postaci nałożenia kary pieniężnej, której wysokość została jednocześnie prawidłowo ustalona.

W sprawie nie było także wątpliwości co do stanu faktycznego, a zatem organ nie mógł zastosować art. 81a kpa.

GITD w przedmiotowej sprawie nie znalazł podstaw do zastosowania art. 92b utd, gdyż strona nie wykazała, aby organizacja i wykonywanie przewozów drogowych odbywała się w sposób wykluczający naruszenie przepisów z zakresu norm czasu pracy. Sąd z tą oceną się zgadza. Podkreślić należy, że odpowiedzialność przedsiębiorstwa za naruszenia przepisów transportowych wynika wprost z przepisów unijnych: z rozporządzenia nr 165/2014 oraz z rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 561/2006 z dnia 15 marca 2006 r., w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 i 2135/98 jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85.

Skarżąca w toku postępowania nie przedstawiła żadnych dowodów oraz okoliczności mogących zwolnić stronę z odpowiedzialności na podstawie art. 92b utd. Tymczasem do podstawowych obowiązków przedsiębiorcy należy bieżący nadzór nad pracą zatrudnionych kierowców oraz pojazdami będącymi własnością przedsiębiorstwa. Podmiot wykonujący transport ma bowiem zapewnić właściwą organizację i dyscyplinę pracy ogólnie wymaganą w stosunku do prowadzenia przewozów drogowych, a nie jedynie stworzyć warunki do przestrzegania przez kierowców czasu pracy kierowcy. Samo przeszkolenie kierowców czy zapoznanie ich z regulaminem jest niewystarczające, jeżeli przedsiębiorca tylko pozornie egzekwuje przestrzeganie ustalonych zasad. Ponadto przedsiębiorca powinien organizować pracę kierowcy w taki sposób, aby zadania przewozowe powierzone kierowcy nie kolidowały jednocześnie z możliwością ich wykonania w zgodzie z obowiązującymi normami czasu pracy kierowców. Powyższe powinno więc uwzględniać długość tras koniecznych do pokonania przez kierowcę, jak również czynności przewidziane w trakcie załadunku i rozładunku pojazdu.

W niniejszej sprawie strona nie wskazała także okoliczności, których nie mogła przewidzieć oraz na które nie miała wpływu. Wobec czego w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw zastosowania art. 92c ust. 1 pkt 1 utd ze względu na fakt, iż do wskazanych wyżej naruszeń doszło w okolicznościach, które przedsiębiorca powinien przewidzieć i nie dopuścić do ich zaistnienia. Wszystkie okoliczności sprawy były okolicznościami, na które przedsiębiorca miał wpływ i mógł je przewidzieć. Wpływ przedsiębiorcy przejawia się w braku kontroli nad kierowcą oraz braku reakcji na popełniane przez niego naruszenia. Przedsiębiorca nie wskazał wystąpienia żadnych innych okoliczności, na które nie miał wpływu, lub których nie mógł przewidzieć.

Z powodów wskazanych wyżej sąd za niezasadne uznał zarzuty podniesione w skardze oraz nie doszukał się innych naruszeń przepisów prawa materialnego czy procesowego, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonych decyzji. Organ odwoławczy prawidłowo w oparciu o przepis art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, także ten przepis kpa również nie został naruszony.

W konsekwencji, wniesioną skargę należało oddalić, o czym na podstawie art. 151 ppsa orzeczono w sentencji wyroku.