Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 175/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2009-07-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Julia Szczygielska Sędzia NSA Halina Kremis Sędzia WSA Andrzej Cisek (sprawozdawca) Protokolant Izabela Krajewska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi L.M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stanu technicznego budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie szeregowej w W. przy ul. S. [...] oddala skargę


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. decyzją z dnia [....]r., (Nr[...]) umorzył postępowanie administracyjne wszczęte w dniu [...]r. na wniosek L. M. w sprawie stanu technicznego budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie szeregowej w W. przy ul. S. [...] na działce nr[...].

W uzasadnieniu podniesiono, że na wniosek L. M., informującego o występowaniu zagrożenia, które może spowodować katastrofę budowlaną w przyległym budynku mieszkalnym jednorodzinnym w zabudowie szeregowej w W., przy ul. S. [...] na działce nr[...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. wszczął postępowanie administracyjne w sprawie stanu technicznego tegoż budynku mieszkalnego i zobowiązał postanowieniem z dnia[...]. ( Nr[...]) właściciela – I. P. do okazania protokołów z okresowej kontroli stanu technicznego elementów budynku, przewodów kominowych i instalacji gazowej. W powyższych protokołach, wydanych w okresie czerwiec - lipiec 2008r., uprawnione osoby stwierdziły właściwy stan techniczny i możliwość użytkowania budynku. Natomiast L. M. w kolejnych pismach, powołując się na opinię techniczną wydaną w kwietniu 2006 r., wskazywał niezgodne z Polską Normą wykonanie ściany szczytowej poddasza (powyżej połaci dachowej jego dachu), która oddziela segment skrajny od segmentu środkowego i ze względu na występujące na niej oraz na ścianie frontowej pęknięcia i zarysowania zgłaszał zagrożenie bezpieczeństwa konstrukcji w budynku jego sąsiada. Zdaniem wnioskodawcy wady wykonawcze w ścianie szczytowej budynku sąsiada, stwierdzone w powoływanej opinii technicznej, winny obligować PINB "do zakazania użytkowania obiektu". Przyjmując powyższe informacje PINB pismem z dnia [...] wystąpił do I. P., właścicielki budynku nr[...], o zapoznanie osoby posiadającej uprawnienia budowlane ze zgłoszonymi uwagami i opinią techniczną z kwietnia 2006r. W otrzymanym dodatkowym orzeczeniu technicznym z dnia [...]r. kontrolujący stwierdził, że opinia techniczna z 2006r. została sporządzona dla L. M. podczas wykonywanego remontu dachu i ograniczała się do opisu stanu ściany szczytowej poddasza łączącej budynki, na której powstały pęknięcia i uszkodzenia, ale nie określała jej stateczności i nie wskazywała na występowanie zagrożenia w budynku nr[...]. Kontrolujący potwierdził występowanie wad wykonawczych i pęknięć na ścianie ale orzekł, że ściana ta i skrajna krokiew dachowa wymieniona w opinii nie stanowią niebezpieczeństwa. Jednocześnie stwierdził, iż powyższe elementy posiadają dostateczną stateczność i podtrzymał swoją poprzednio wyrażoną ocenę w protokole z okresowej kontroli, że budynek w obecnym stanie technicznym nie zagraża bezpieczeństwu i może być użytkowany. L. M. po zapoznaniu się z treścią powyższego orzeczenia technicznego w dalszym ciągu zgłaszał występowanie zagrożenia w budynku sąsiada, z tego też względu PINB przeprowadził oględziny w dniu [...] r., podczas których uznano, że po obejrzeniu elementów budynku od strony posiadłości L. M. i od strony I. P. (wewnątrz i zewnątrz) stwierdzono, że na elewacji budynku widoczne są pęknięcia i rysy, których po drugiej stronie ściany w budynku nie widać.

Organ I instancji podkreślił nadto, że z informacji udzielonych przez użytkowników budynku przy ul. S. [...] wynika, że pęknięcia oraz uszkodzenia miejscowe tynku na ścianie szczytowej w ich pomieszczeniach na piętrze, które zostały zlikwidowane poprzez spoinowanie, szpachlowanie i malowanie – powstały w tracie wykonywanego przez L. M. remontu dachu. Od wykonania ww. robót remontowych w 2006r. na ścianie w pomieszczeniach nie widać jednak już żadnych uszkodzeń.

W dalszej części uzasadnienia zauważono, że podczas oględzin L. M. nie udzielił wyjaśnień i nie wskazał elementów lub miejsca, w którym występuje zagrożenie w budynku sąsiada. Natomiast w piśmie z dnia [...]r. napisał, że wada ujawniona podczas remontu dachu została zakryta i jej nie widać. Natomiast można ją zobaczyć na fotografiach załączonych do opinii lub po wykonaniu robót odkrywkowych, na które wyraża zgodę pod warunkiem pokrycia kosztów i przywrócenia poprzedniego stanu jego budynku. PINB oglądał ściany budynku z obu stron i nie zauważył aby powstawały na nich nowe pęknięcia, uszkodzenia lub inne oddziaływania, które pogorszyłyby stan techniczny obiektu od 2006 r. Po oględzinach PINB pismem z dnia [...]r. poinformował strony o stwierdzonym stanie budynku, umożliwił im zapoznanie się z dowodami oraz składanie wyjaśnień i zgłaszanie uwag.

Właściciel budynku - I. P. nie zajęła stanowiska, natomiast L. M. w piśmie z dnia[...]. napisał, że wady występują w konstrukcji brzydkiego i szpetnego budynku, którego wygląd można poprawić jedynie przez nakazanie jego rozbiórki. Jednocześnie napisał, "że górna część ściany szczytowej jest posadowiona na dachówkach połaci dachowych bez prawidłowego przewiązania elementów konstrukcyjnych ściany, co potwierdzi układ pęknięć" i opinia techniczna z 2006 r.

W celu sprawdzenia tych uwag, PINB przeprowadził w budynku nr [...] dodatkową kontrolę w dniu [...]r. z udziałem użytkownika, który dobudował segment skrajny. Z otrzymanych wyjaśnień i ustaleń wynika, że ówczesny właściciel nieruchomości posiadał budynek mieszkalny jednorodzinny w zabudowie szeregowej i na swej działce wykonał jego rozbudowę poprzez dobudowanie do szczytu dodatkowych pomieszczeń z wykorzystaniem istniejącej ściany szczytowej od strony północnej, która została przedłużona w kierunku wschodnim i podwyższona w tej części połaci dachowej ponad dach dwupołaciowy pokryty dachówką (obecnie budynek nr [...]). Na ścianie szczytowej po rozbiórce pokrycia z dachówki wymurowana została ściana z pustaków i cegły o grubości 38 cm na pozostawionych drewnianych łatach i części dachówek. Nadbudowaną ścianę szczytową z istniejącą już ścianą połączono wprawdzie z uchybieniem sztuki budowlanej, co nie miało jednak wpływu na jej stateczność. Powyżej stropu piętra wymurowana została ścianka działowa z cegły i betonu komórkowego o grubości 12 cm umocowana do drewnianej więźby dachowej. Po rozbudowaniu budynku mieszkalnego właściciel dokonał jego podziału z działką na dwie odrębne nieruchomości (segment środkowy nr [...] i dobudowany segment skrajny nr[...]). Granica między budynkami ustalona została po stronie wewnętrznej ściany szczytowej od posiadłości L. M. (ściana szczytowa należy do budynku nr [...]).

Ponadto PINB wyjaśnił, że w budynku nr [...] prowadził w 2006 roku postępowanie w przedmiocie zgłoszonych przez I. P. ([...]) pęknięć i uszkodzeń na ścianie szczytowej w pomieszczeniach na piętrze powstałych podczas remontu dachu przez L. M. na swoim budynku. W tymże postępowaniu wstrzymał postanowieniem wykonywane bez zgłoszenia roboty remontowe dachu, a po otrzymaniu inwentaryzacji budowlanej i opinii stanu technicznego z kwietnia 2006r, udzielił L. M. w decyzji z dnia[...]. (Nr[...]) pozwolenia na wznowienie robót. W dostarczonej opinii technicznej nie określono przyczyn powstania pęknięć na ścianie szczytowej w budynku nr [...], a wskazane zostały wady wykonawcze w nadbudowanej ścianie przyległego budynku, które dotychczas nie powodowały uszkodzeń lub pogorszenia stanu technicznego. Przyczyną powstania pęknięć na ścianie w pomieszczeniach na piętrze w mieszkaniu nr [...] było niewłaściwe wykonywanie robót remontowych na dachu przez L. M., który podczas rozbiórki łat drewnianych na swoim dachu wyciągał zakotwione (zamurowane) końcami łaty i wykuwał dachówki osadzone w ścianie budynku sąsiada w obrębie styku z dachem. Po wykuciu łat i dachówki w ścianie powstała bruzda widoczna na fotografiach załączonych do opinii technicznej z kwietnia 2006 r. W ocenie PINB zgłaszane przez L. M. zagrożenie w budynku nr [...] stanowi powyższa bruzda. Wady wykonawcze w ścianie szczytowej piętra i poddasza podczas użytkowania budynku nie spowodowały uszkodzeń lub pogorszenia stanu technicznego, a wykucie końcówek łat drewnianych i dachówek utwierdzonych w murze spowodowało drgania, które naruszyły strukturę muru i spowodowały w nim pęknięcia oraz uszkodzenia miejscowe tynku.

W końcowej części uzasadnienia organ I instancji zauważył, że roboty remontowe należało wykonywać w granicach swojego dachu z pozostawieniem w murze budynku sąsiada zakotwionych końcówek łat i dachówek przez ich odcięcie w płaszczyźnie lica ściany (na granicy) lub uzgodnić sposób wykonania robót z sąsiadem. Wykonaną bruzdę w murze sąsiada powinien L. M. wypełnić materiałami ściennymi przed wykonaniem pokrycia i obróbek blacharskich na swoim dachu.

Jak dalej podkreślił Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. - właścicielka budynku nr [...] przedłożyła protokoły z okresowej kontroli potwierdzające sprawność techniczną i dopuszczenie obiektu do dalszego użytkowania, a PINB podczas swoich wizji nie zauważył na ścianie szczytowej poddasza i w budynku objawów lub zachowań, które potwierdzałyby możliwość wystąpienia uszkodzeń lub zniszczenia oraz nie stwierdził występowania zagrożenia. Potwierdzeniem powyższego stanu jest brak nowych pęknięć lub uszkodzeń na ścianach po dwóch latach od ich usunięcia w użytkowanych pomieszczeniach poddasza budynku.

W konkluzji organ I instancji stwierdził, iż w związku z brakiem dowodów na występowanie zagrożenia w budynku, postępowanie stało się bezprzedmiotowe i należało je umorzyć

Odwołanie od powyższej decyzji złożył L. M. wnosząc o:

- jej uchylenie w całości, a to z uwagi fakt, iż postępowanie pierwszoinstancyjne przeprowadzone zostało bez ustalenia stanu prawnego obiektu, którego dotyczy, co rażąco narusza wymogi KPA o obowiązku pełnego i obiektywnego ustalenia faktów i wyczerpującym informowaniu stron;

- przejęcie postępowania bez przekazywania go Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego do ponownego rozpatrzenia, ponieważ w ocenie L. M. tenże organ nie jest gwarantem bezstronności postępowania;

- ustalenie stanu prawnego obiektu objętego postępowaniem, a dokładniej czy jest to budynek mieszkalny, czy samowola budowlana. Zdaniem wnoszącego odwołanie ustalenie to ma fundamentalne znaczenie, postępowanie bowiem w sprawie samowoli budowlanej różni się od postępowania w sprawie obiektu mieszkalnego z wadami konstrukcyjnymi. Brak w tym zakresie uniemożliwi L. M. odniesienie się do treści i uzasadnienia decyzji w szerszym niż dotychczas zakresie.

Nadto strona odwołująca się podtrzymała wszystkie dotychczas złożone wnioski, w szczególności te, których organ I instancji "nie zrealizował".

Decyzją z dnia [...]. (Nr [...]) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W ocenie organu odwoławczego analiza materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wskazuje, iż organ I instancji przeprowadził postępowanie w sprawie w sposób pozwalający na stwierdzenie poprawności poczynionych ustaleń. Przesłanką przesądzającą o bezprzedmiotowości postępowania jest fakt, iż zebrana w sprawie dokumentacja (protokół okresowej kontroli przewodów kominowych z [...]r., protokół przeglądu technicznego instalacji gazowej z dnia [...]r. oraz protokół z okresowej kontroli 5-cio letniej stanu sprawności technicznej i użytkowej przedmiotowego budynku mieszkalnego nr [...] zlokalizowanego przy ul. S. w W.) potwierdza sprawność techniczną budynku i dopuszczenie obiektu do dalszego użytkowania. Powyższe protokoły oraz protokoły z oględzin przeprowadzonych przez organ stopnia powiatowego nie wskazują, aby w budynku mieszkalnym nr [...] występowało zagrożenie bezpieczeństwa. Nie stwierdzono na ścianie szczytowej poddasza i w budynku objawów lub zachowań, które potwierdzałyby możliwość wystąpienia uszkodzeń lub zniszczenia oraz nie stwierdzono występowania zagrożenia. Potwierdzeniem powyższego stanu jest brak nowych pęknięć lub uszkodzeń na ścianach. Ponadto wskazano, iż L. M. mimo wezwań nie wskazał miejsca zagrożenia.

W konkluzji organ odwoławczy uznał, iż w związku z faktem, iż przedłożone dokumenty potwierdzają sprawność techniczną i zdatność użytkową budynku mieszkalnego nr [...], a kontrole przeprowadzone przez PINB w W. nie potwierdziły występowania zagrożenia bezpieczeństwa ww. budynku postępowanie w sprawie stanu technicznego przedmiotowego budynku stało się bezprzedmiotowe, zatem organ stopnia powiatowego prawidłowo umorzył postępowanie w przedmiotowej sprawie.

Mając powyższe na uwadze wskazano nadto, że stosownie do dyspozycji art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego "gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania". Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę poprzez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Umorzenie postępowania zamyka drogę do konkretyzacji praw lub obowiązków stron i kończy bieg postępowania w określonej instancji administracyjnej, stanowiąc załatwienie sprawy w inny sposób w rozumieniu art. 104 KPA. Brak naruszenia norm ustawy Prawo budowlane, tak jak w badanej sprawie stanowi niewątpliwie podstawę do umorzenia postępowania na podstawie art. 105 § 1 Kpa.

W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zauważył także, iż niniejsze postępowanie, dotyczące stanu technicznego budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie szeregowej w W. przy ul. S. [...] na działce nr [...], zostało przeprowadzone prawidłowo z zachowaniem odpowiedniej procedury i przepisów prawa materialnego, jednakże nie mógł ujść uwadze organu odwoławczego fakt, iż L. M. wnioskował o wszczęcie postępowania w sprawie robót budowlanych, polegających na wykonaniu ściany szczytowej powyżej połaci dachowej budynku przy ul. S. [...] w W. W związku z powyższym PINB w W. winien przeprowadzić postępowanie administracyjne zgodnie z żądaniem strony.

Niemniej jednak w ocenie organu odwoławczego zaskarżona decyzja jako prawidłowa pozostaje w obrocie prawnym, a stanowisko takie przyjął organ odwoławczy wobec jednoznaczności przedłożonego materiału dowodowego.

Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu złożył L. M. wnosząc o uchylenie kwestionowanej decyzji w całości, zobowiązanie organu II instancji do ponownego rozpatrzenia sprawy z wykluczeniem PINB w W., ujawnienie dokumentacji odzwierciedlającej przebieg budowy, wyłączenie z obrotu prawnego wadliwych dokumentów i obciążenie kosztami sądowymi strony przeciwnej.

W uzasadnieniu zaznaczono, że kwestionowana decyzja jak i przeprowadzone postępowanie pozostaje w rażącej sprzeczności z zasadami KPA, a dokładniej rażąco narusza art. 7, 8, 9, 10, 12 § 1, 35, 36, 63 § 1 i2, 68, 69 § 1, 77 § 1, 78 § 1, 79, 107 § 3 KPA.

Nadto w ocenie skarżącego organ II instancji nie zajął stanowiska w przedmiocie sprawy, pominął istotne dla sprawy wnioski, o których realizację wnosił, a tym samym pozbawił jego pełnego, rzetelnego i nie budzącego wątpliwości wyjaśnienia sprawy.

L. M. podniósł, iż w postępowaniu administracyjnym nie ustalono stanu prawnego obiektu, nie ujawniono żadnej dokumentacji budowlanej. Nie wyjaśniono czy obiekt powstał w wyniku samowoli budowlanej czy legalnego procesu inwestycyjnego. Ujawnienie wspomnianych dokumentów rozwiałoby wszelkie wątpliwości. Powyższe – zdaniem L. M. rażąco narusza wymogi KPA o obowiązku pełnego i obiektywnego ustalenia faktów i wyczerpującego informowania stron. Skarżący zarzucił także, iż w toku postępowania złożył szereg wniosków, które nie zostały rozpatrzone, nie został poinformowany o czynnościach podejmowanych przez organ I instancji, a w toku postępowania wykorzystano informacje składane przez osoby trzecie, które nie przedstawiły stosownych upoważnień lub pełnomocnictw.

Strona skarżąca podniosła także, że w postępowaniu administracyjnym wykorzystano opinię techniczną obiektu sporządzoną przez osobę nieposiadającą umocowania w postępowaniu i udostępniono jej materiały postępowania. Przyjęto także rozgraniczenie obu budynków odmiennie od wytyczenia geodezyjnego, ponieważ wynika z niego, że ściana łącząca budynki leży w obrębie posesji skarżącego.

L. M. podniósł także zarzut nierównego traktowania stron w postępowaniach prowadzonych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. oraz niesprawdzenia sprawności technicznej instalacji elektrycznej. Nie zgodził się również z twierdzeniem, że w opinii z kwietnia 2006r. nie określono pęknięć na ścianie szczytowej budynku nr [...] oraz twierdzeniem, że w toku postępowania nie wskazał miejsca zagrożenia.

W ocenie strony skarżącej rozważania organu I instancji są niespójne i zawierają wewnętrzną sprzeczność. W uzasadnieniu decyzji nr [...] uznał, iż przyczynę pęknięć w budynku przy ul. S. [...] stanowiło niewłaściwe wykonanie robót remontowych dachu, zaś z decyzji nr [...] wynika, iż "wykonane roboty remontowe dachu nie miały wpływu na powstałe pęknięcia elementów w sąsiednim budynku".

W konkluzji skarżący podniósł, iż organ II instancji nie przeprowadził rzetelnie, wyczerpująco postępowania odwoławczego i nie wykorzystał dostępnych środków prawnych.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości argumentację i wywody prawne zawarte w kwestionowanej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zważył, co następuje:

Stosownie do treści przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy - art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje w szczególności orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia na które służy zażalenie albo kończące postępowanie lub rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 1 w związku § 2 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), a także na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego.

Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno decyzji administracyjnej uchybiającej prawu materialnemu, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), jak też rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. b), a także wydanego bez zachowania reguł postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Z kolei art. 147 § 1 przywołanej powyżej ustawy procesowej upoważnia Sąd, który uwzględnia skargę na uchwałę lub akt, do stwierdzenia nieważności tej uchwały lub aktu w całości lub części albo stwierdzenia, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności.

Zgodnie z art. 151 powyższej ustawy, w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala.

Mając na uwadze powyżej wskazane kryterium legalności Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uznał, iż tak zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie może być kwestionowana i z tego też względu skarga nie może być uwzględniona.

Stosownie do postanowień art. 105 § 1 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania.

Bezprzedmiotowość, o której mowa w powyżej przywołanej regulacji normatywnej stanowi przesłankę obligującą organ do umorzenia postępowania. Zachodzi w sytuacji, gdy istnieją okoliczności, czyniące wydanie decyzji administracyjnej prawnie niemożliwym z uwagi na brak przedmiotu postępowania. Tym przedmiotem jest zaś konkretna sprawa, w której organ administracji państwowej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu. Sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa w rozumieniu art. 105 § 1 KPA wtedy, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej, w formie decyzji administracyjnej ingerencji organu administracyjnego. Wówczas jakiekolwiek rozstrzygnięcie merytoryczne pozytywne, czy negatywne staje się prawnie niedopuszczalne (por. niepubl. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2006r., sygn. akt I OSK 967/05) .

Przenosząc powyższe rozważania na grunt zaistniałego w sprawie stanu faktycznego, sąd uznał, że wynikająca z art. 105 KPA przesłanka bezprzedmiotowości wystąpiła, a zatem zasadnie organ I instancji wydał decyzję o umorzeniu postępowania, utrzymaną następnie w toku instancji odwoławczej. Kwestię sporną w niniejszej sprawie stanowił stan techniczny budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie szeregowej położonego w W. przy ul. S. [...]. W ocenie organów rozpoznających niniejszą sprawę w postępowaniu administracyjnym dokumenty przedstawione przez właściciela budynku – I. P. potwierdzają sprawność techniczną i zdatność użytkową budynku mieszkalnego nr[...], a kontrole przeprowadzone przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. nie potwierdziły występowania zagrożenia bezpieczeństwa w tymże obiekcie. Z takim stanowiskiem nie zgodził się L. M., zarzucając, iż tak kwestionowana decyzja jak i poprzedzające jej wydanie postępowanie pozostaje w rażącej sprzeczności z zasadami KPA.

Z akt sprawy wynika, iż organ I instancji, po zgłoszeniu przez L. M. zagrożenia katastrofą budowlaną – wszczął postępowanie administracyjne w przedmiocie stanu technicznego budynku mieszkalnego, położonego w W. przy ul. S. [...]. W jego toku zostały przeprowadzone oględziny w dniu [...]r., [...]r. i w dniu [...]r. Ponadto właścicielka budynku, zobowiązana do przedłożenia dokumentacji - protokołów – potwierdzających sprawność techniczną i dopuszczenie obiektu do dalszego użytkowania, przedstawiła protokół okresowej kontroli przewodów kominowych z [...]r., protokół przeglądu technicznego instalacji gazowej z dnia [...]r. oraz protokół z okresowej kontroli 5-cio letniej stanu sprawności technicznej i użytkowej niniejszego budynku. Z powyższych dokumentów nie wynika, iż stan techniczny budynku przy ul. S. [...] w W. stwarza zagrożenia dla życia, zdrowia, bezpieczeństwa mienia bądź środowiska.

Mając na względzie powyższe okoliczności stanu faktycznego oraz to, iż celem postępowania administracyjnego było sprawdzenie, że niniejszy obiekt jest utrzymywany w należytym stanie technicznym i estetycznym, a także, że nie zachodzi nadmierne pogorszenie jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej, sąd nie miał wątpliwości, iż organy administracyjne w sposób wyczerpujący zebrały i rozpatrzyły cały materiał dowodowy. Nadto, z akt sprawy wynika, iż skarżący brał udział w oględzinach przeprowadzonych w dniu [...]r. i [...]r., umożliwiono jemu także zapoznanie się z aktami sprawy oraz wypowiedzenie się co do zebranych dowodów. Uznać zatem należy, iż podniesiony przez skarżącego zarzut naruszenia art. 7, 8, 9, 10, 12 i 77 § 1 i 79 KPA nie znajduje potwierdzenia w świetle zgromadzonych w sprawie materiałów dowodowych.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 35 i 36 KPA zważyć przede wszystkim należy, że stosownie do postanowień art. 37 § 1 KPA na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Z akt sprawy wynika, że L. M. nie wniósł niniejszego zażalenia, jedynie informował organ I instancji o upływie terminu. W ocenie sądu uchybienie niezałatwienia sprawy w ustawowo określonym terminie stanowi naruszenie przepisów postępowania, które jednakże nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy.

Sąd nie podzielił również argumentu L. M. dotyczącego naruszenia art. 68 i 69 § 1 KPA. Zgodnie z przepisem art. 68 § 1 KPA protokół sporządza się tak, aby z niego wynikało, kto, kiedy, gdzie i jakich czynności dokonał, kto i w jakim charakterze był przy tym obecny, co i w jaki sposób w wyniku tych czynności ustalono i jakie uwagi zgłosiły obecne osoby. Paragraf 2 tegoż przepisu stanowi z kolei, że protokół odczytuje się wszystkim osobom obecnym, biorącym udział w czynności urzędowej, które powinny następnie protokół podpisać. Odmowę lub brak podpisu którejkolwiek osoby należy omówić w protokole. W niniejszej sprawie protokoły z oględzin przeprowadzonych w postępowaniu administracyjnym odpowiadają wyżej przywołanym rygorom.

Także zarzut naruszenia art. 107 § 3 KPA., który stanowi, iż uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn z powodu, których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne – wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa w ocenie sądu rozpoznającego niniejszą sprawę nie zasługuje na uwzględnienie. Uzasadnienie bowiem tak organu I instancji jak i organu odwoławczego wyjaśnia okoliczności podjętego rozstrzygnięcia oraz zastosowanej normy prawnej. Przedstawia logiczną i wyczerpującą argumentację motywów mających wpływ na wydanie decyzji.

L. M. zarzucił nadto naruszenie art. 78 § 1 KPA. Przede wszystkim zważyć należy, iż przepis powyższy stanowi, że żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy. Zasadność powyższego żądania zachodzi więc wówczas, gdy przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenia dla sprawy, a zatem taka, która jest istotna dla ustalenia stanu faktycznego. Skarżący w piśmie z dnia [...] wniósł o zobowiązanie do przedłożenia lub uzyskania z urzędu zezwolenia na budowę, dziennika budowy, oświadczenia kierownika o zakończeniu budowy oraz innych dokumentów świadczących o stanie konstrukcji budynku. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. nie odniósł się do zgłoszonych wniosków. Z takim postępowaniem organu I instancji nie sposób się zgodzić. Prawu bowiem strony do żądania dowodu odpowiada obowiązek organu ustosunkowania się do żądania strony, a zatem dokonania oceny, czy przedmiotem odwodu jest okoliczność mającą znaczenie dla sprawy (por. B.Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, Warszawa 2005, s. 227 - 228). W ocenie sądu rozpoznającego niniejszą sprawę powyższe - formalne uchybienie organu nie mogło mieć jednak istotnego wpływu na merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy.

Konkludując, zgodzić należy się ze stanowiskiem organów administracyjnych, iż przedłożone dokumenty potwierdzają sprawność techniczną i zdatność użytkową budynku mieszkalnego nr [...], a kontrole przeprowadzone przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. nie stwierdziły, iż budynek ten stwarza zagrożenie. W ocenie sądu rozpoznającego niniejszą sprawę zasadnym zatem było podjęcie decyzji pierwszoinstancyjnej w przedmiocie umorzenia niniejszego postępowania. Nadto z wyjątkiem powyżej opisanych uchybień procesowych, które jednakże nie mogły mieć istotnego wpływu na wynika sprawy, tak postępowanie przeprowadzone przez organ I instancji, jak i przez organ odwoławczy odpowiada wymogom proceduralnym.

Mając powyższe na uwadze – stosownie do art. 151 – ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – oddalono skargę.