Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 2623/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-06-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 141 par. 4.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 90 ust. 3 i 4.
journal: Dz.U. 2004 nr 256 poz 2572
law: Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty - tekst jednolity
article: art. 211, art. 33.
journal: Dz.U. 2013 poz 885
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosław Trzecki Sędzia NSA Gabriela Jyż (spr.) Sędzia del. WSA Grzegorz Panek Protokolant Beata Kołosowska po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2017 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej T. E. Spółki z o.o. w P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. z dnia 30 kwietnia 2015 r., sygn. akt I SA/Ol 76/15 w sprawie ze skargi T. E. Spółki z o.o. w P. na czynność Prezydenta Miasta O. z dnia [...] sierpnia 2014 r. w przedmiocie rozliczenia dotacji 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od T. E. Spółki z o.o. w P. na rzecz Prezydenta Miasta O. 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. wyrokiem z dnia 30 kwietnia 2015 r., oddalił skargę T. E. Spółki z o.o. w P. na czynność Prezydenta Miasta O. z dnia [...] sierpnia 2014 r. w przedmiocie rozliczenia dotacji.

Sąd I instancji orzekał w następującym stanie sprawy:

skarżąca spółka na terenie O. prowadzi Policealną Szkołę, Studium Medyczne i Technikum, z którego to tytułu przysługuje jej prawo do otrzymania dotacji przewidzianej w art. 90 ust. 3 ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty ( t.j. D.U. z 2004 r., Nr 256, poz. 2572 ze zm., dalej jako u.s.o.).

W dniu 29 lipca 2014 r. Dyrektor Wydziału Edukacji przedłożył Prezydentowi Miasta O. wniosek o rozliczenie dotacji udzielonych w pierwszym półroczu 2014 r. niepublicznym przedszkolom, szkołom i placówkom oraz przedszkolom publicznym prowadzonym przez podmioty niezaliczane do sektora finansów publicznych. W podstawie wniosku wskazano § 8 ust. 2 – 4 uchwały Nr VIII/72/11 z dnia 29 marca 2011 r. Rady Miasta O. w sprawie ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji udzielanych przedszkolom, punktom przedszkolnym, zespołom wychowania przedszkolnego, szkołom i placówkom prowadzonym na terenie Miasta O. przez osoby fizyczne i osoby prawne niebędące jednostkami samorządu terytorialnego oraz trybu i zakresu kontroli prawidłowości ich wykorzystania (Dziennik Urzędowy Woj. Warmińsko-Mazurskiego Nr 64, poz. 1059), zmienionej uchwałą NR XXXII/592/13 Rady Miasta Olsztyna z dnia 27 lutego 2013 r. (Dziennik Urzędowy Woj. Warmińsko-Mazurskiego poz. 1483, dalej jako uchwała) oraz art. 90 ust. 3 u.s.o. oraz § 3 ust. 15 uchwały.

Objętą skargą czynnością z dnia [...] sierpnia 2014 r., Prezydent miasta O. zatwierdził rozliczenie.

Wobec okoliczności, że wśród podmiotów objętych rozstrzygnięciem Prezydenta O. była skarżąca spółka, Dyrektor Wydziału Edukacji skierował do niej pismo z dnia 18 sierpnia 2014 r., przedstawiające rozlicznie dotacji otrzymanych przez nią w pierwszym półroczu 2014 r., zatwierdzone przez Prezydenta. Z zestawienia i wyliczenia wynikało, że w stosunku do prowadzonego przez spółkę :

- Studium Medycznego, za miesiące od stycznia do czerwca 2014 r., stawka wynosiła 383,80 zł, zaś liczba uczniów wynosiła odpowiednio za styczeń, marzec kwiecień i maj - 24, za luty - 23, za czerwiec - 25, po rozliczeniu powstała kwota do wypłaty w wysokości 6.132,40 zł,

- Technikum, za miesiące od stycznia do czerwca 2014 r., stawka wynosiła 568,06 zł, zaś liczba uczniów wynosiła odpowiednio za styczeń - 44, za luty, marzec, kwiecień i maj - 43, za czerwiec - 42, po rozliczeniu powstała kwota do zwrotu w wysokości 568,06 zł,

- Policealnej Szkoły, za miesiące od stycznia do czerwca 2014r. stawka wynosiła 117,84 zł dla systemu stacjonarnego i 126,21 dla sytemu zaocznego, zaś liczba uczniów kształcących się w systemie stacjonarnym wynosiła odpowiednio za styczeń - 122, za luty - 109, za marzec - 114, za kwiecień - 121, za maj - 113, za czerwiec - 117, liczba uczniów kształcących się w systemie zaocznym wynosiła odpowiednio za styczeń - 88, za luty i marzec - 67, za kwiecień - 70, za maj i czerwiec - 68, po rozliczeniu powstała kwota do zwrotu w wysokości 94.234,64 zł.

Pismem z dnia 24 listopada 2014 r., Prezydent nie uwzględnił wniesionego przez skarżącą spółkę wezwania do usunięcia naruszenia prawa wskazując, że w przepisach prawa brak jest podstaw do wydawania decyzji w przedmiocie obliczenia i przekazania dotacji. Nie zgodził się z twierdzeniem strony, że czynność nie była rozliczeniem dotacji udzielanych w I półroczu a zatwierdzeniem stawek dotacji. Wskazał ponadto, iż czynność zatwierdzenia rozliczenia nie mogła zawierać uzasadnienia do ustalenia stawek dotacji na II półrocze, bowiem ich nie ustalała.

Sąd I instancji oddalając skargę na czynność Prezydenta Miasta O. z dnia [...] sierpnia 2014 r. wskazał, że stanowiąca materialnoprawną podstawę uchwałą Nr VIII /72/1 z dnia 29 marca 2011 r., zmieniona uchwałą nr XXXII /592/13 z dnia 27 lutego 2012 r., zobowiązywała do dokonania rozliczenia dotacji w terminie do 20 sierpnia danego roku. Rozliczenie uwzględniać miało faktyczny poziom wydatków bieżących w odniesieniu do rzeczywiście zaistniałych stawek dotacji dla poszczególnych rodzajów i typów placówek oświatowych, faktyczną liczbę uczniów i zrealizowanych w poszczególnych miesiącach godzin zajęć.

Sąd stwierdził, że wydając zaskarżone rozstrzygnięcie, Prezydent Miasta O. działał na podstawie obowiązujących go przepisów prawa, określających materialne przesłanki przyznawania dotacji w określonej wysokości oraz tryb ich udzielania i rozliczenia. Zaskarżona czynność nie określała przy tym wysokości stawki dotacji dla poszczególnych placówek, a stanowiła rozliczenie wypłaconej już, niejako zaliczkowo, dotacji z uwzględnieniem skonkretyzowanych stawek dotacji na pierwsze półrocze 2014 r. i zapisów uchwały budżetowej na ten rok.

Sąd podkreślił, że zaskarżona czynność prezydenta była aktem stosowania prawa, nie zaś jego stanowienia. Nie można było wobec tego uznać zasadności zarzutu, że doszło do naruszenia zasady niedziałania prawa wstecz. Rozliczenia dokonane przez Prezydenta było bowiem realizacją uregulowania zawartego w obowiązującej uchwale zaś istotą rozliczenia jest dokonanie obliczeń retrospektywnych.

Odnosząc się do zarzutu strony naruszenia zasady informowania o podstawach i przesłankach podejmowanych czynności, które jest spełnianiem wymogu praworządności i budowania zaufania obywateli do organów państwa, Sąd nie stwierdził ich naruszenia gdyż z akt sprawy wynikało w sposób jednoznaczny, że skarżąca otrzymała wszystkie żądane i niezbędne do poznania przesłanek czynności informacje. W piśmie z dnia 15 kwietnia 2014 r. i dołączonego zestawienia tabelarycznego dot. dotacji dla Technikum T. E. w związku z naliczeniem kwot subwencji oświatowej, skarżąca została poinformowana o stawce dotacji na jednego ucznia (568,06zł) oraz podstawach i zasadach rozliczenia za I kwartał 2014r. Ta sama stawka przyjęta została w kwestionowanym przez spółkę rozliczeniu za I półrocze, a rozliczenie dotacji dla tej szkoły szczegółowo podaje stawki, liczbę uczniów w poszczególnych miesiącach (od 42 do 44), kwoty dotacji. Także w piśmie z dnia 18 sierpnia 2014 r. zawiadamiającym o rozstrzygnięciu Prezydenta, zawarta była tabela, wskazująca szczegółowe dane dot. okresu, liczby uczniów, przyjętych stawek i wyniku rozliczenia, a także podstawie prawnej czynności.

Z dokumentów tych wynika niewątpliwie, że co do Policealnej Szkoły T. Edukacja dla młodzieży uczącej się w systemie stacjonarnym przyjęto stawkę 117,84 zł na jednego ucznia i zmienną liczbę uczniów w poszczególnych miesiącach I półrocza (od 109 do 122). Odnośnie do tej szkoły w systemie zaocznym wskazano, że stawka wynosi 126,21 zł , a liczba uczniów zmieniała się od 67 do 88 uczniów. W przypadku Studium Medycznego TEB Edukacja stawka na jednego ucznia przyjęta została w wysokości 383,80 zł, a liczba uczniów od 23 do 25 w poszczególnych miesiącach. Prawne aspekty zaskarżonej czynności wyjaśniono także w odpowiedzi z dnia 24 listopada 2014 r., udzielonej stronie na skutek wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

W ocenie Sądu I instancji nie doszło również do naruszenia zasady jawności gospodarowania środkami publicznymi, zawartej w art. 33 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. D. U. z 2013r. , poz. 885 ze zm.; dalej jako u.f.p.), z uwzględnieniem przepisów art. 34 - 38 tej ustawy, wobec okoliczności, że akty prawne, w tym uchwała Rady Miasta, zostały opublikowane i były powszechnie dostępne. W odniesieniu zaś do skonkretyzowanych rozliczeń dotacji za poszczególne szkoły, skarżąca otrzymała pełne i wyczerpujące informacje, zgodnie z jej żądaniami kierowanymi do organu.

W podstawie prawnej wyroku Sąd I instancji podał art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jed. Dz.U.z 2016 r., poz. 718, dalej: p.p.s.a.).

T. E. Spółka z o.o. w P. skargą kasacyjną zaskarżyła wyrok Sąd I instancji zarzucając mu naruszenie:

1. przepisów procesowych, art. 141 § 4 p.p.s.a., w ten sposób, ze Sąd I instancji nie skontrolował czy w świetle przepisów art. 90 ust. 3 i 4 ustawy o systemie oświaty oraz przepisów uchwały nr VIII/72/11 Rady Miasta O. z dnia 29 marca 2011 r. w sprawie ustalania trybu i rozliczania dotacji uzualnych przedszkolom, punktom przedszkolnym, zespołom wychowania przedszkolnego, szkołom i placówkom prowadzonym na terenie Miasta O. przez osoby fizyczne z zakresu kontroli prawidłowości ich wykorzystania, ustalone stawki dotacji poddają się kontroli i są prawidłowe;

2. prawa materialnego, art. 2 Konstytucji RP i uznanie, że wprowadzenie stawek dotacji w sierpniu 2014 r. obowiązujących od stycznia 2014 r. nie narusza zasady niedziałania prawa wstecz;

3. prawa materialnego, art. 90 ust. 3 ustawy o systemie oświaty i § 8 ust. 3 uchwały poprzez uznanie, że zaskarżona czynność stanowi jedynie akt rozliczenia dotacji, gdy z uchwały wynika, że jest to powiązanie z czynnością "wyliczenia stawek dotacji" a ponadto poprzez uznanie, że "zaskarżona czynność nie określała wysokości stawki dotacji dla poszczególnych placówek";

4. prawa materialnego, art. 90 ust. 3c ustawy o systemie oświaty oraz przepisów § 4 ust. 1 uchwały poprzez uznanie, że dotacja za pierwsze półrocze 2014 r. wpłacona była zaliczkowo;

5. prawa materialnego, art. 33 ust. 1 ustawy o finansach publicznych poprzez uznanie, że nie ma podstaw do stawiania organowi wymogu uzasadnienia podjętej decyzji.

Podnosząc te zarzuty skarżąca kasacyjnie spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i rozpoznanie skargi na czynność Prezydenta Miasta O. w przedmiocie rozliczenia dotacji z dnia 5 sierpnia 2014 r., ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w O.; stwierdzenie bezskuteczności zaskarżonej czynności; stwierdzenie, że zaskarżona czynność nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

Prezydent Miasta O. w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o jej oddalenie w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie jest zasadna i nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie przypomnienia wymaga, że zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, a mianowicie sytuacje enumeratywnie wymienione w § 2 tego przepisu. Skargę kasacyjną, w granicach, w której operuje Naczelny Sąd Administracyjny, zgodnie z art. 174 p.p.s.a., można oprzeć na podstawie naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie oraz na podstawie naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zmiana lub rozszerzenie podstaw kasacyjnych ograniczone jest natomiast, określonym w art. 177 § 1 p.p.s.a. terminem do wniesienia skargi kasacyjnej. Rozwiązaniu temu towarzyszy równolegle uprawnienie strony postępowania do przytoczenia nowego uzasadnienia podstaw kasacyjnych sformułowanych w skardze. Wywołane skargą kasacyjną postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym podlega więc zasadzie dyspozycyjności i nie polega na ponownym rozpoznaniu sprawy w jej całokształcie, lecz ogranicza się do rozpatrzenia poszczególnych zarzutów przedstawionych w skardze kasacyjnej w ramach wskazanych podstaw kasacyjnych. Istotą tego postępowania jest bowiem weryfikacja zgodności z prawem orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego oraz postępowania, które doprowadziło do jego wydania.

Z postawionych w skardze kasacyjnej zarzutów, które oparte zostały na obydwu podstawach określonych w art. 174 p.p.s.a. wynika, że spór prawny w rozpatrywanej sprawie dotyczy kwestii prawidłowości stanowiska Sądu I instancji, który kontrolując zgodność z prawem zaskarżonej do tegoż Sądu czynności Prezydenta Miasta O. z dnia [...] sierpnia 2014 r. w przedmiocie rozliczenia dotacji udzielonych w pierwszym półroczu 2014 r. niepublicznym przedszkolom, szkołom i placówkom oraz przedszkolom publicznym prowadzonym przez podmioty niezaliczane do sektora finansów publicznym uznał, iż jest to czynność materialno techniczna, a w postępowaniu związanym z zaskarżona czynnością nie doszło do naruszenia przepisów prawa.

W pierwszej kolejności odnosząc się do zarzutu naruszenia przez Sąd I instancji przepisów procesowych, tj. art. 141 § 4 p.p.s.a., w ten sposób, ze Sąd I instancji nie skontrolował czy w świetle przepisów art. 90 ust. 3 i 4 ustawy o systemie oświaty oraz przepisów uchwały nr VIII/72/11 Rady Miasta O. z dnia 29 marca 2011 r. w sprawie ustalania trybu i rozliczania dotacji uzualnych przedszkolom, punktom przedszkolnym, zespołom wychowania przedszkolnego, szkołom i placówkom prowadzonym na terenie Miasta O. przez osoby fizyczne z zakresu kontroli prawidłowości ich wykorzystania, ustalone stawki dotacji poddają się kontroli i są prawidłowe, Naczelny Sąd Administracyjny uznał go za niezasadny. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego orzekającego w rozpoznawanej sprawie brak jest podstaw aby uznać, że uzasadnienie zaskarżonego wyroku nie spełnia wymogów określonych przepisem art. 141 § 4 p.p.s.a. Przypomnieć należy, że ustawodawca w art. 141 § 4 p.p.s.a. określił niezbędne elementy uzasadnienia, tj. zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi sprawa ma być ponownie rozpatrzona przez organ administracji, uzasadnienie powinno ponadto zawierać wskazania co do dalszego postępowania. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a. może stanowić samodzielną podstawę kasacyjną w dwóch przypadkach: po pierwsze, jeżeli uzasadnienie orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego nie zawiera stanowiska co do stanu faktycznego przyjętego za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia (por. uchwała NSA z 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FPS 8/09, ONSAiWSA 2010, nr 3, poz. 39), po drugie, gdy uzasadnienie zaskarżonego wyroku zostało sporządzone w sposób uniemożliwiający przeprowadzenie jego kontroli przez Naczelny Sąd Administracyjny. W rozpoznawanej sprawie nie występuje żaden z wymienionych przypadków. Uzasadnienie zawiera wszystkie elementy konstrukcyjne przewidziane w tym przepisie. W uzasadnieniu Sąd I instancji przedstawił bowiem opis tego, co działo się w sprawie w postępowaniu przed organami administracji publicznej oraz przedstawił stan faktyczny przyjęty za podstawę wyroku, wskazując z jakich przyczyn skarga spółki zasługuje na uwzględnienie, co umożliwia przeprowadzenie kontroli instancyjnej ustaleń Sądu I instancji w kwestionowanym zakresie. To natomiast, że autor skargi kasacyjnej nie podziela stanowiska Sądu, czy też jego ocena, iż uzasadnienie wyroku jest dla niego nieprzekonywujące, nie stanowi skutecznej przesłanki uwzględnienia tego zarzutu (por. wyrok NSA z dnia 29 kwietnia 2015 r., sygn. akt II GSK 470/14).

Odnosząc się do zarzutów naruszenia przez Sąd i instancji przepisów prawa materialnego pomieszczonych w punktach 2-5 petitum skargi kasacyjnej, a szczegółowo wskazanych wyżej, Naczelny Sąd Administracyjny ich nie podzielił. W ocenie Sądu kasacyjnego prawidłowo Sąd I instancji w analizowanej sprawie dokonał kontroli półrocznego rozliczenia dotacji udzielonej stronie skarżącej w roku 2014. Prawidłowo Sąd ten, w oparciu o przepisy art. 90 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.j.: Dz.U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 z późn.zm.) oraz obowiązującej uchwały Nr VIII/72/11 Rady Miasta O. z dnia 29 marca 2011 r. w sprawie ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji udzielanych przedszkolom, punktom przedszkolnym, zespołom wychowania przedszkolnego, szkołom i placówkom prowadzonym na terenie Miasta O. przez osoby fizyczne i osoby prawne niebędące jednostkami samorządu terytorialnego oraz trybu i zakresu kontroli prawidłowości ich wykorzystania uznał, że przedmiotowa czynność Prezydenta O. z dnia [...] sierpnia 2014 r. miała charakter czynności materialno-technicznej i nie stanowiła ustalenia stawki dotacji dla prowadzonych przez skarżąca stronę szkół. Zasadnie Sąd I instancji przyjął, iż w świetle obowiązujących w tym zakresie przepisów podstawą ustalenia ostatecznej dotacji należnej za dany rok są kwoty wydatków ustalone na dzień 31 grudnia tego roku, zgodnie z zasadą roczności budżetu jednostek samorządu terytorialnego, wynikającą z przepisów art. 211 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 885 z późn.zm.). Słusznie podkreślił organ w odpowiedzi na skargę kasacyjną, że wszelkie kwoty wypłacane osobom prowadzącym szkoły w trakcie roku budżetowego mają charakter zaliczkowy, wynikający z planowanego w budżecie poziomu wydatków na poszczególne rodzaje i typy szkól prowadzonych przez organ dotujący. Przyjęte zaś w uchwale Rady Miasta O. z dnia 29 marca 2011 r., i na jej potrzeby określenie "stawki dotacji" ma charakter jedynie techniczny i potoczny. "W tym zakresie Strona przeciwna wskazuje, że za takim charakterem udzielanych szkołom prowadzonym przez podmioty nie zaliczone do sektora finansów publicznych opowiedziała się Krajowa Rada Regionalnych Izb Obrachunkowych w sprawozdaniu złożonym Sejmowi i Senatowi Rzeczypospolitej Polskiej z koordynowanej kontroli w przedmiocie udzielania dotacji z budżetów jednostek samorządu terytorialnego jednostkom oświatowym, dla których organem prowadzącym są podmioty inne niż jednostki samorządu terytorialnego (str. 19 - 20)."

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji dokonał w niniejszej sprawie prawidłowej kwalifikacji charakteru dokonanej przez Prezydenta O. czynności, jako częściowego rozliczenia rocznej dotacji według wskaźników przyjętych w budżecie Miasta O. na dzień 30 czerwca 2014 r., a nie jak twierdzi autor skargi kasacyjnej - jako wstecznego ustalenia należnej stronie skarżącej dotacji. Sąd I instancji dokonując kontroli zaskarżonej czynności z dnia 5 sierpnia 2014 r. - nie dopatrzył się także nieprawidłowości w zastosowanych przez Miasto O. zasadach dokonywania rozliczenia przekazywanych kwot dotacji. Samo zaś rozliczenie udzielonej w tym okresie dotacji nie było kwestionowane przez stronę skarżącą. W konsekwencji nie można podzielić zarzutów naruszenia przez Sąd I instancji przepisów prawa materialnego, tj.: art. 2 Konstytucji RP, ponieważ nie doszło do wskazanego przez kasatora wprowadzenia stawek dotacji w sierpniu 2014 r. obowiązujących od stycznia 2014 r. i tym samym naruszenia zasady niedziałania prawa wstecz. Nie naruszył WSA w O. także art. 90 ust. 3 ustawy o systemie oświaty i § 8 ust. 3 przedmiotowej uchwały poprzez uznanie, że zaskarżona czynność stanowi jedynie akt rozliczenia dotacji, a ponadto poprzez uznanie, że "zaskarżona czynność nie określała wysokości stawki dotacji dla poszczególnych placówek, a także art. 90 ust. 3c ustawy o systemie oświaty oraz przepisów § 4 ust. 1 uchwały poprzez uznanie, że dotacja za pierwsze półrocze 2014 r. wpłacona była zaliczkowo. Sąd I instancji nie naruszył także przepisu prawa materialnego, tj. art. 33 ust. 1 ustawy o finansach publicznych poprzez uznanie, że nie ma podstaw do stawiania organowi wymogu uzasadnienia podjętej decyzji. Nie doszło do naruszenia zasady jawności gospodarowania środkami publicznymi, która wynika z tego przepisu, ponieważ jak zaakcentował Sąd I instancji akty prawne (w tym uchwała Rady Miasta) zostały opublikowane i były powszechnie dostępne. "W odniesieniu do skonkretyzowanych rozliczeń dotacji na poszczególne szkoły, skarżąca otrzymała pełne i wyczerpujące informacje, zgodnie z jej żądaniami kierowanymi do organu." (s. 10-11 uzasadnienia zaskarżonego wyroku WSA).

Z podanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono w oparciu o art. 204 pkt 1 p.p.s.a.