Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 148/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2021-11-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Zobowiązano do podjęcia czynności
Powołane przepisy: article: art. 119 pkt 4, art. 52  par. 1 i 2, art. 149 par. 1 pkt 1, par. 1a, art. 200, art. 205 par. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 12 par. 1, art. 35 par. 1 - 3, par. 5, art. 36 par. 1 i 2, art. 37 par. 1 pkt 1 i 2, art. 37 par. 3 pkt 1, par. 6
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Dnia 29 listopada 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Agnieszka Grosińska - Grzymkowska Asesor WSA Anna Dębowska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 listopada 2021 roku sprawy ze skargi Ogólnopolskiego Stowarzyszenia A z siedzibą w R. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. w przedmiocie zakończenia postępowania dotyczącego rozbudowy stacji bazowej telefonii komórkowej 1. zobowiązuje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. do załatwienia sprawy dotyczącej rozbudowy stacji bazowej telefonii komórkowej w terminie 30 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. na rzecz Ogólnopolskiego Stowarzyszenia A z siedzibą w R. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. /a.tp.


UZASADNIENIE

Pismem z 17 czerwca 2021 r., nadanym na poczcie 22 czerwca 2021 r., Ogólnopolskie Stowarzyszenie A. z siedzibą w R. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P., który pomimo wydania prawomocnego postanowienia z [...] r., na podstawie art. 48 ust. 3 ustawy Prawo budowlane w sprawie rozbudowy stacji bazowej E. [...] wraz z przyłączem energetycznym na działce nr ew. 17/2, położonej w [...] nr 18, obręb [...], gm. [...] zobowiązującego spółkę do złożenia stosownych dokumentów w terminie do dnia 31 lipca 2019 r., nie podjął jakichkolwiek czynności w celu zakończenia postępowania administracyjnego. Wobec powyższego strona skarżąca wniosła o: pkt 1 - zobowiązanie organu do wydania decyzji kończącej postępowanie; pkt 2 - uznanie, że bezczynność nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa; pkt 3 - zwrot kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi jej autor stwierdził, że w postanowieniu z [...] r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. stwierdził, że złożenie wniosku o stwierdzenie nieważności postanowienia PINB z [...] r. wstrzymało bieg terminów administracyjnych z urzędu. Pogląd ten – zdaniem strony skarżącej – jest błędny, ponieważ obowiązek nałożony przez organ upłynął prawie 2 lata temu. Ponadto WINB w Ł. nie wskazał podstawy prawnej, z której wynika, iż prawomocne postanowienie PINB w P. nie podlega wykonaniu. Organ pierwszej instancji mógł wypożyczyć akta lub zrobić ich kopię. W świetle powyższego WSA winien rozstrzygnąć spór prawny pomiędzy organizacją a organami, które twierdzą, iż wszczęcie postępowania w sprawie o stwierdzenie nieważności prawomocnego postanowienia wstrzymuje z urzędu bieg terminów administracyjnych prowadzonego przez organ pierwszej instancji postępowania.

Odpowiadając na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. wniósł o jej oddalenie. Organ wyjaśnił, że wnioskiem z 23 września 2014 r. Ogólnopolskie Stowarzyszenie A., na podstawie art. 31 § 1 pkt 1 oraz 2 k.p.a. w związku z art. 48 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, zwróciło się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. o wszczęcie z urzędu postępowania dotyczącego nielegalnej rozbudowy stacji bazowej telefonii komórkowej E. w [...] 18, gmina [...].

W dniu 6 listopada 2014 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. przeprowadził oględziny w sprawie rozbudowy masztu telefonii komórkowej położonej w [...] na działce nr ew. 17/2, gmina [...]. Czynności te zostały przeprowadzone w obecności właścicieli nieruchomości A. i P.S., którzy oświadczyli, że nie są inwestorami w tej sprawie, bowiem wydzierżawili część działki nr 17/2. Inwestorem masztu jest Spółka pod obecną nazwą E. Spółka Akcyjna, [...] W., ul. A. 12.

W toku prowadzonego postępowania organ pozyskał "Sprawozdanie Nr [...] z pomiarów pól elektromagnetycznych przeprowadzonych dla celów ochrony środowiska. Badany obiekt: stacja bazowa F."[...]" – [...] 18, dz. nr 17/2" sporządzone przez B. Laboratorium Badawcze, [...] W., Al. C. 105/78. Opracowanie to dotyczy pomiarów natężenia pola elektrycznego, które zostały wykonane dla celów ochrony środowiska. Badanymi źródłami pola elektromagnetycznego były urządzenia nadawczo-odbiorcze stacji bazowej telefonii cyfrowej. Anteny zainstalowane są na wieży, a urządzenia nadawczo-odbiorcze w kontenerze technicznym. Na podstawie dokumentacji zleceniodawcy dla badanego obiektu stwierdza się, iż obiekt ten składa się z różnych rodzajów urządzeń nadawczo — odbiorczych pracujących w zakresie częstotliwości: trzy anteny sektorowe - 900 MHz, trzy anteny sektorowe - 2100 MHz,

jedna antena radiolinii - 23 GHz, trzy anteny radiolinii - 38 GHz. Autor opracowania K.T., po przeprowadzeniu analizy uzyskanych wyników badań pomiarów stwierdził, że "wartości natężenia pola elektrycznego w miejscach dostępnych dla ludności przy stacji bazowej w miejscowości [...], dz. nr 17 nie przekroczyły poziomów dopuszczalnych określonych w przepisach".

Ponadto z pisma D. Sp. z o.o. z 13 czerwca 2014 r. wynika, że układ budowlano - konstrukcyjny wykonany w oparciu o pozwolenie na budowę nr [...] pozostał niezmieniony. Konfiguracja antenowa stacji była zgłoszona do właściwego organu zajmującego się nadzorem nad przestrzeganiem przepisów ochrony środowiska, tj. Starostwa Powiatowego 24 czerwca 2011 r. zgodnie z art. 152 ustawy o ochronie środowiska i od tego dnia pozostaje niezmieniona.

Pismem z 20 listopada 2014 r. Starosta Powiatu P. poinformował organ nadzoru budowlanego, iż w rejestrach od roku 2008 do 20 listopada 2014 r. brak jest danych o przyjęciu zgłoszenia robót bądź o wydaniu pozwolenia na rozbudowę masztu telefonii komórkowej dla F. lub E. Spółki Akcyjnej.

W dniu 21 listopada 2014 r. do organu I instancji wpłynęło pismo D. Sp. z o.o., w którym wskazano, że w 30 tygodniu 2014 r. została dokonana wymiana urządzeń telekomunikacyjnych znajdujących się na wieży. Wymiana urządzeń była niezwiązana ze zmianą układu budowlano konstrukcyjnego wieży i zagospodarowania terenu, które zostały wykonane w oparciu o pozwolenie na budowę nr [...]. Ze Sprawozdania "Z pomiarów pól elektromagnetycznych przeprowadzonych dla celów ochrony środowiska" opracowanego we wrześniu 2014 r. wynika, iż obiekt składa się z różnych rodzajów urządzeń nadawczo-odbiorczych pracujących w zakresie częstotliwości: dwie anteny radiolinii - 38 GHz, jedna antena radiolinii - 23 GHz, trzy anteny sektorowe - 900/1800 MHz, trzy anteny sektorowe - 2100 MHz. Z akt sprawy wynika ponadto, iż 12 sierpnia 2014 r. pełnomocnik E. S.A. złożył w Starostwie Powiatu P. oraz Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Ł. pismo informujące o zmianie danych w zakresie nazwy instalacji oraz wielkości i rodzaju emisji dla przedmiotowej stacji bazowej.

Pismem z 29 grudnia 2014 r. Z.G. złożył w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w P. pismo, którym poinformował, iż w sprawie doszło do rozbudowy obiektu (zwiększono jego moc EIRP), a organ winien prowadzić postępowanie administracyjne w trybie art. 48 ustawy Prawo budowlane.

Decyzją z [...] r. organ pierwszej instancji odmówił wydania nakazu usunięcia wymienionych urządzeń telekomunikacyjnych znajdujących się na maszcie antenowym zlokalizowanym w [...] 18 na terenie działki nr ew. 17/2, obręb [...], gm. [...] oraz postanowił umorzyć postępowanie w sprawie wymiany urządzeń telekomunikacyjnych stacji bazowej telefonii komórkowej E. w [...] 118, zlokalizowanej na terenie działki nr ew. 17/2, obr. [...], gm. [...].

W wyniku rozpatrzenia odwołania Prezesa Zarządu Ogólnopolskiego Stowarzyszenia A. Z.G., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z [...] r. uchylił w całości decyzję organu pierwszej instancji z [...] r. i przekazał mu sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi prawomocnym wyrokiem z 23 października 2015 r. sygn. akt II SA/Łd 632/15 oddalił skargę E. Spółkę Akcyjną w W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] r.

Ponieważ wniesienie skargi na decyzję organu odwoławczego z [...] r. nie wstrzymywało jej wykonania, organ pierwszej instancji kontynuował postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie.

Z oświadczenia pełnomocnika inwestora adw. P.C. z 12 sierpnia 2015 r. wynika, iż pismem z 6 sierpnia 2014 r. E. S.A. dokonała zgłoszenia Starostwu Powiatowemu w P. Wydział Rolnictwa i Ochrony Środowiska i Wojewódzkiej Stancji Sanitarno-Epidemiologicznej w Ł. zmiany danych w zakresie nazwy instalacji oraz wielkości i rodzaju emisji w miejscowości [...] nr 18. Zgłoszenie zostało dokonane w oparcie o art. 152 ust. 1 i 5 ustawy Prawo Ochrony Środowiska. Zmiana wielkości i rodzaju emisji nie spowodowała rozbudowy stacji. Ilość anten pozostała bez zmian. Urząd nie wniósł w tej sprawie sprzeciwu.

W trakcie oględzin nieruchomości przeprowadzonych 12 sierpnia 2015 r. przedstawiciele organu pierwszej instancji ustalili, że na maszcie zamontowane jest 6 anten. Ich ilość jest zgodna od początku istnienia masztu. Według wyjaśnień złożonych przez pracowników firmy E. S.A. anteny sektorowe zostały wymienione na nowszy model. Wymiana miała miejsce w lipcu-sierpniu 2014 r.

Pismem z 29 września 2015 r. organ pierwszej instancji wezwał strony postępowania do udziału w rozprawie administracyjnej, której termin wyznaczono na 12 października 2015 r. oraz do przedłożenia: książki obiektu dla przedmiotowego masztu antenowego, dokumentów zawierających szczegółowe parametry anten, które zostały zamontowane na maszcie antenowym zgodnie z uzyskaną decyzją o pozwoleniu na budowę oraz dokumentów zawierających szczegółowe parametry anten zamontowanych na podstawie zgłoszenia z 6 sierpnia 2014 r. dokonanego w Starostwie Powiatowym w P.

Ponieważ żadna ze stron nie stawiła się na rozprawę administracyjną, PINB pismem z 9 listopada 2015 r. wyznaczył nowy termin rozprawy na 23 listopada 2015 r. Z adnotacji urzędowej sporządzonej przez pracownika Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w P. wynika, iż rozprawa administracyjna nie odbyła się. Z.G., który stawił się w terminie wyznaczonym przez organ I instancji oświadczył, że dokumentacja jest kompletna i sprawa nie wymaga przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego.

Decyzją z [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P., na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, odmówił nałożenia na E. Spółka Akcyjna z siedzibą w W., obowiązku wykonania czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem, masztu antenowego zlokalizowanego w [...] nr 18, na terenie działki nr ew. 17/2, obr. [...], gm. [...].

Decyzją z [...] r. organ drugiej instancji uchylił decyzję organu pierwszej instancji z [...] r. i przekazał mu sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Postanowieniem z [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie legalności wymiany urządzeń telekomunikacyjnych znajdujących się na maszcie antenowym stacji bazowej telefonii komórkowej E. zlokalizowanej w [...] 18, na terenie działki nr ew. 17/2 obr. [...], gm. [...], do czasu zakończenia postępowania z wniosku B.O. i A.O., w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty P. z [...] r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego F. Sp. z o.o. z siedzibą w W. i udzielenia pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii cyfrowej sieci G. nr [...] w miejscowości [...] 18 na terenie działki nr ew. 17/2 obr. [...], gm. [...].

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. postanowieniem z [...] r., po rozpatrzeniu zażalenia Ogólnopolskiego Stowarzyszenia A. - reprezentowanego przez Prezesa Zarządu Z.G., uchylił postanowienie organu I instancji i przekazał mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. Zdaniem organu drugiej instancji z akt sprawy wynika, że Wojewoda [...] wszczął postępowanie administracyjne na wniosek B.O. i A.O. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z [...] r., którą Starosta P. zatwierdził projekt budowlany i udzielił F. Sp. z o.o. z siedzibą w W. pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii cyfrowej sieci G. nr [...] w miejscowości [...] nr 18, obręb [...], gm. [...], dz. o nr ew. 17/2. Według organu drugiej instancji, PINB zaniechał przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, co do sposobu zakończenia postępowania przez Wojewodę [...].

Wobec powyższego pismem z 7 września 2016 r. PINB zwrócił się do Wojewody [...] o udzielenie informacji czy wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę został rozpatrzony.

Wojewoda [...] w pismach z 29 czerwca 2016 r. i 31 października 2016 r. poinformował, że w przedmiotowej sprawie nie został jeszcze ustanowiony kurator dla osoby nieobecnej tj. dla M.S., posiadającego status strony postępowania.

W dniu 30 grudnia 2016 r. do PINB wpłynęło kolejne pismo Ogólnopolskiego Stowarzyszenia A. informujące, że 28 grudnia 2016 r. doszło do kolejnej rozbudowy obiektu (zwiększenia jego mocy EIRP).

Wobec powyższego powiadomiono strony postępowania, że 20 stycznia 2017 r. przeprowadzona będzie kontrola spornej stacji bazowej telefonii cyfrowej.

Dnia 18 stycznia 2017 r. do PINB wpłynęła decyzja Wojewody [...] z [...] r. o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty P. z [...] r. w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

W trakcie oględzin przeprowadzonych 20 stycznia 2017 r. PINB nie stwierdził zmian w stosunku do sytuacji z poprzednich oględzin.

W związku z powyższym PINB pismem z 3 marca 2017 r. wystąpił do E. S.A. o wyjaśnienie czy dokonano rozbudowy stacji bazowej nr [...] w miejscowości [...] nr 18 na terenie działki nr ew. 17/2 obr. [...], gm. [...], a jeśli tak to jaki był zakres tych robót i na jakiej podstawie zostały one wykonane. W związku z brakiem odpowiedzi ponownie wystąpiono do operatora sieci komórkowej. Odpowiedź wpłynęła do organu 26 maja 2017 r.

W dniu 24 maja 2017 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. przesłał PINB wyrok WSA w Łodzi wraz z aktami sprawy.

Organ wystąpił do operatora sieci o uzupełnienie wyjaśnień i doprecyzowanie zrealizowanych czynności poprzez szczegółowe ich opisanie.

Pełnomocnik E. S.A. wyjaśnił, że prace polegały na modyfikacji urządzeń telekomunikacyjnych dla poszerzenia możliwości nadawania pasma LTE 800. Jak wynika z wyjaśnień fizyczna modyfikacja sprzętu polegała na dopasowaniu toru antenowego poprzez: dowieszenie 3 modułów antenowych dla pasma LTE 800, dowieszenie 3 sumatorów pasm, dowieszenie na istniejącej drodze kablowej dodatkowych kabli światłowodowych i kabli z zasilaniem stałoprądowym.

Uwzględniając powyższe ustalenia oraz złożone wyjaśnienia PINB decyzją z [...] r. umorzył postępowanie stwierdzając, że brak jest podstaw do uznania, iż podejmowane przez stronę czynności wymagały uzyskania pozwolenia czy zgłoszenia do organu architektoniczno-budowlanego.

Decyzją z [...] r. organu drugiej instancji, po rozpatrzeniu odwołania Ogólnopolskiego Stowarzyszenia A. uchylił w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, argumentując że PINB winien przeprowadzić oględziny i ustalić, czy na przedmiotowym maszcie zamocowane są anteny objęte pozwoleniem na budowę, czy też inwestor zamontował kolejne. Ponadto w sprawie należy ustalić ponad wszelką wątpliwość, czy zachodzą przesłanki zakreślone w art. 29 ust. 3 ustawy Prawo budowlane. Należy także wyjaśnić, czy w wyniku wniesienia przez B.O. i A.O. odwołania do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego od decyzji Wojewody [...] z [...] r., decyzja ta pozostaje w obrocie prawnym.

W związku z powyższym PINB zwrócił się do Wojewody [...] o udzielenie informacji, czy rozstrzygnięcie Wojewody [...] nadal pozostaje w obrocie prawnym, a jeżeli nie, to na jakim etapie jest postępowanie.

Pismem z 29 czerwca 2018 r. Wojewoda [...] poinformował, że jego decyzja z [...] r. uzyskała przymiot ostateczności, bowiem decyzją z [...] r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. utrzymał ją w mocy.

Pismem z 23 lipca 2018 r. PINB poinformował strony o mających się odbyć oględzinach stacji bazowej telefonii cyfrowej wyznaczonych na 31 lipca 2018 r. W wyznaczonym terminie i miejscu żadna ze stron postępowania nie stawiła się.

Pismem z 20 sierpnia 2018 r. PINB, w związku z tym, iż nieobecność przedstawiciela operatora sieci E. uniemożliwiła dokonanie oceny ilości zamontowanych anten i urządzeń na maszcie antenowym, wystąpił do pełnomocnika operatora sieci z prośbą o udokumentowanie w formie graficznej i opisowej ilości zamontowanych anten i urządzeń na maszcie antenowym celem dokonania porównania w tym zakresie z dokumentacją projektową oraz o okazanie pomiarów pól elektromagnetycznych emitowanych przez anteny zainstalowane na ww. maszcie.

Przy piśmie z 11 września 2018 r. pełnomocnik operatora sieci E. S.A. przesłał rysunki oznaczone nr 1 oraz nr 2 przedstawiające stan inwestycji po pracach przeprowadzonych w grudniu 2016 r.; rysunki nr 3 oraz nr 4 przedstawiające stan inwestycji po pracach przeprowadzonych w czerwcu 2018 r.; kopię sprawozdania nr [...] z marca 2017 r. z pomiarów pól elektromagnetycznych przeprowadzonych dla celów ochrony środowiska, kopię sprawozdania nr [...] z lipca 2018 r. z pomiarów pól elektromagnetycznych przeprowadzonych dla celów ochrony środowiska, kopię aneksu do sprawozdania nr [...] z lipca 2018 r. z pomiarów pól elektromagnetycznych przeprowadzonych dla celów ochrony środowiska. Ponadto w piśmie tym zawarte zostały wyjaśnienia w sprawie montażu urządzeń telekomunikacyjnych.

Następnie PINB wystąpił do Starostwa Powiatowego w P. Wydziału Rolnictwa i Ochrony Środowiska o informację czy operator sieci w latach 2016 - 2018 zgłaszał wymianę urządzeń lub montaż nowych na ww. stacji bazowej telefonii komórkowej oraz informował o mocy promieniowania elektromagnetycznego zainstalowanych anten.

Starostwo Powiatowe w P. przy piśmie z 30 listopada 2019 r. przekazało kopie dwóch zgłoszeń dotyczących wymiany instalacji z 14 lutego 2017 r. oraz z 26 czerwca 2018 r.

Pismem z 15 lutego 2019 r. organ wystąpił do Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w Ł. przesyłając w załączeniu kopie otrzymanych dokumentów od operatora sieci oraz do Starostwa Powiatowego w P. z prośbą o udzielenie informacji czy na podstawie otrzymanych dokumentów, przedsięwzięcie należy do kategorii inwestycji odziaływujących na środowisko i wymagało od inwestora uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Ł. pismem z 15 lutego 2019 r., które wpłynęło do PINB 26 lutego 2019 r., poinformował, że aby dokonać kwalifikacji przedmiotowej inwestycji należy uwzględnić sumaryczne (z wszystkich wskazanych przez inwestora częstotliwości pracy dla danej anteny) równoważne moce promieniowania izotropowo (PEIRP) dla każdej poszczególnej projektowanej anteny sektorowej. Następnie w oparciu o najwyższą łączną wartość obliczonej PEIRP dla pojedynczej anteny sprawdza się w treści rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 71) dla jakiej odległości od danej anteny mają występować miejsca dostępne dla ludności.

Na podstawie analizy przesłanych dokumentów oraz dokumentacji projektowej stacji bazowej telefonii komórkowej ustalono, iż suma mocy promieniowania, wyrażona w [EIRP], według pozwolenia na budowę winna wynosić dla anten sektorowych 14377,2 W, a po zmianach w 2016 r. i 2017 r. wynosi 34227 W. Dla anten radiolinii na podstawie pozwolenia na budowę suma mocy promieniowania winna wynosić 82,4 W, a po zmianach w 2016 r. i 2017 r. wynosi 412,1 W. Zatem, jak stwierdził PINB, nastąpiła zmiana parametrów użytkowych spornej stacji bazowej telefonii komórkowej.

Wobec powyższego postanowieniem z [...] r. PINB, na podstawie 48 ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2018 r, poz. 1202 z późn.zm. – dalej w skrócie "Pr. bud."), nakazał E. Spółka Akcyjna z siedzibą w W. wstrzymać roboty budowlane przy przebudowie stacji bazowej telefonii komórkowej E. w [...] 18, zlokalizowanej na terenie działki nr ew. 17/2, obr. [...], gm. [...] polegającej na dopasowaniu toru antenowego poprzez: dowieszenie 3 modułów antenowych dla pasma LTE 800, dowieszenie 3 sumatorów pasm, dowieszenie na istniejącej drodze kablowej dodatkowych kabli światłowodowych i kabli z zasilaniem stałoprądowym oraz nałożył na inwestora obowiązek przedstawienia w terminie do 31 lipca 1019 r. następujących dokumentów:

- zaświadczenia Wójta Gminy [...] o zgodności przebudowy stacji bazowej telefonii komórkowej E. w [...] 18, zlokalizowanej na terenie działki nr ew. 17/2, obr. [...], gmina [...] z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego;

- czterech egzemplarzy projektu budowlanego przebudowy stacji bazowej telefonii komórkowej E. w [...] 18, zlokalizowanej na terenie działki o nr ew. 17/2, obr. [...], gmina [...] wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu;

- oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

W dniu 1 lipca 2019 r. do PINB wpłynęło pismo [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. o przekazanie akt sprawy w związku z wniesieniem przez E. Spółka Akcyjna z siedzibą w W. wniosku o stwierdzenie nieważności postanowienia z [...] r., co uczyniono 4 lipca 2019 r.

W dniu 3 września 2019 r. do PINB wpłynęło zawiadomienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. o wszczęciu na wniosek E. Spółka Akcyjna z siedzibą w W., postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia PINB z [...] r.

Następnie 5 sierpnia 2019 r. E. Spółka Akcyjna z siedzibą w W., złożyła wniosek o zawieszenie postępowania argumentując, iż PINB wydał postanowienie, które rażąco narusza przepisy postępowania oraz przepisy prawa materialnego.

Postanowieniem z [...] r. PINB odmówił zawieszenia postępowania argumentując, iż rozpatrzenie wniosku o stwierdzenie nieważności nie ma wpływu na tok postępowania.

Postanowieniem z [...] r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił stwierdzenia nieważności postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...]r.

W międzyczasie wpłynęło ponaglenie Prezesa Zarządu Pana Z.G. na bezczynność organu pierwszej instancji w sprawie rozbudowy stacji bazowej E. [...] [...]. Postanowieniem z [...] r. WINB stwierdził, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. nie był bezczynny w prowadzeniu przedmiotowej sprawy. W uzasadnieniu podniósł, iż organ wojewódzki z przekazaniem akt sprawy czekał aż postanowienie o odmowie stwierdzenia nieważności stanie się ostateczne, wobec czego PINB zasadnie nie podejmował czynności zmierzających do zakończenia postępowania. Ponadto uznał, że nie każde długotrwałe prowadzenie postępowania ma charakter przewlekły i wynika z bezczynności organu.

Po otrzymaniu akt sprawy organ pierwszej instancji postanowieniem z [...] r. sprostował własne postanowienie z [...] r. poprzez oznaczenie terminu spełnienia obowiązku przedstawienia dokumentów z "do 31.07.1019 r." na "31.07.2019 r.".

Jak wskazał PINB w chwili obecnej zostaną podjęte dalsze czynności.

Odnosząc się natomiast do skargi na bezczynność organ podkreślił, że należy uwzględnić wszelkie okoliczności w sprawie. Skomplikowany charakter oraz konieczność zebrania wyczerpującego materiału, w tym materiału dowodowego specjalistycznego, uzasadnia długotrwałość postępowania. Uwzględniając powyższe, dokumentację i przeprowadzone przez organ czynności należy uznać, iż PINB nie był bezczynny i w tym stanie skargę należy oddalić.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszym rzędzie wyjaśnić trzeba, że niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym zgodnie z art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 z późn.zm. – dalej w skrócie p.p.s.a.), który stanowi, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

Następnie podkreślić należy, że według art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r., poz. 137) w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Obejmuje ona między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach niepodejmowania przez organy administracyjne nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.).

W rozpatrywanej sprawie przedmiotem skargi Ogólnopolskiego Stowarzyszenia A. z siedzibą w R. jest bezczynność i przewlekłe prowadzenie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. postępowania w przedmiocie rozbudowy stacji bazowej telefonii komórkowej.

Zasadniczym warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ jest uprzednie wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a.).

W przypadku skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ niezbędne jest złożenie ponaglenia do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie, jak stanowi art. 37 § 3 pkt 1 k.p.a. Organ rozpatrujący ponaglenie wydaje postanowienie, w którym: pkt 1 - wskazuje, czy organ rozpatrujący sprawę dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, stwierdzając jednocześnie, czy miało ono miejsce z rażącym naruszeniem prawa; pkt 2 - w przypadku stwierdzenia bezczynności lub przewlekłości: lit. a) zobowiązuje organ rozpatrujący sprawę do załatwienia sprawy, wyznaczając termin do jej załatwienia, jeżeli postępowanie jest niezakończone, lit. b - zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych bezczynności lub przewlekłości, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających bezczynności lub przewlekłości w przyszłości (art. 37 § 6 k.p.a.).

Dopiero po wyczerpaniu omówionego wyżej trybu strona może wnieść skargę na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Co istotne, skarga jest dopuszczalna niezależnie od pozytywnego, czy negatywnego stanowiska zajętego przez organ wyższego stopnia. Dla uznania wyczerpania toku ponagleniowego przez stronę wystarczające jest zatem wykazanie, że złożyła ona stosowne ponaglenie do organu wyższego stopnia. Przy ocenie dopuszczalności skargi na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania nie ma również znaczenia sposób rozpoznania takiego ponaglenia przez właściwy organ wyższego stopnia.

Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że strona skarżąca przed wniesieniem skargi do tutejszego Sądu pismem z 22 kwietnia 2021 r. wystąpiła z ponagleniem do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł., który postanowieniem z [...] r. stwierdził, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. nie był bezczynny w sprawie dotyczącej rozbudowy stacji bazowej E. [...] [...] wraz z przyłączem energetycznym na działce nr 17/2 położonej w [...] nr 18, obręb [...], gmina [...] oraz nie prowadził wspomnianego postępowania w sposób przewlekły. Tym samym organ wyższego stopnia odmówił wyznaczenia Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w P. dodatkowego terminu załatwienia sprawy. Powyższe świadczy o wyczerpaniu przez stronę skarżącą trybu przewidzianego w art. 37 k.p.a., a tym samym o dopuszczalności skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P.

Przechodząc do meritum sprawy wyjaśnić następnie trzeba, że mocą ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r., poz. 935), która weszła w życie 1 czerwca 2017 r. zdefiniowano w art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. pojęcie bezczynności, a w art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a. pojęcie przewlekłości. A zatem w obecnym stanie prawnym z bezczynnością mamy do czynienia, gdy nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. Natomiast przez przewlekłość należy rozumieć taką sytuację, gdy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy.

Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy więc do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale nie zakończył go - mimo istnienia ustawowego obowiązku – wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Dla zasadności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność dokonana, a w szczególności, czy bezczynność została spowodowana zawinioną albo też niezawinioną opieszałością organu, czy też wiąże się z jego przeświadczeniem, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinny zostać dokonane. Natomiast z przewlekłym prowadzeniem postępowania mamy do czynienia, gdy organ w swoich działaniach jest nieefektywny, gdy wykonuje czynności zbędne, działania pozorne, powstrzymuje się od podejmowania działań i czynności niezbędnych do rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy. Każde działanie organu, któremu można zarzucić takie cechy jest działaniem nieprawidłowym.

Jedną z podstawowych zasad postępowania administracyjnego jest szybkość postępowania administracyjnego wyrażona w art. 12 § 1 i 2 k.p.a. Jej istota sprowadza się do tego, że organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być załatwione niezwłocznie. Według art. 35 § 1 - § 3 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów doręczania z wykorzystaniem publicznej usługi hybrydowej, o której mowa w art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. poz. 2320), okresów zawieszenia postępowania, okresu trwania mediacji oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo przyczyn niezależnych od organu (art. 37 § 5 k.p.a.). O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki, wskazując nowy termin załatwienia sprawy oraz pouczając o prawie do wniesienia ponaglenia. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 1 i 2 k.p.a.).

Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a:

1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;

2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;

3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (art. 149 § 1 p.p.s.a.).

Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.).

Przenosząc poczynione wyżej uwagi na grunt sprawy niniejszej stwierdzić trzeba, że istota sporu pomiędzy stronami postępowania sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy po wydaniu przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P., na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 Pr. bud., postanowienia z [...] r. zobowiązującego inwestora do przedłożenia określonych w treści tego rozstrzygnięcia dokumentów umożliwiających kontynuowanie postępowania legalizacyjnego w terminie do 31 lipca 2019 r. (wadliwie określonym jako 31.07.1019 r.) i bezskutecznym upływie rzeczonego terminu, organ nadzoru budowlanego pierwszej instancji pozostaje bezczynny, a podejmowane przez niego w toku postępowania czynności cechuje przewlekłość.

Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż w toku niniejszego postępowania inwestor wnioskiem z 11 czerwca 2019 r. zwrócił się do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. o wszczęcie postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] r. W związku z powyższym na mocy pisma [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego przy piśmie z 4 lipca 2019 r. przekazał akta do organu wyższego stopnia. W dniu 30 lipca 2019 r. inwestor zwrócił się do organu pierwszej instancji z wnioskiem o zawieszenie postępowania do czasu zakończenia postępowania o stwierdzenie nieważności spornego postanowienia z [...] r. bądź ewentualnie o zmianę wskazanego w postanowieniu terminu przedłożenia dokumentów do 31 października 2019 r. Postanowieniem z [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił zawieszenia postępowania stojąc na stanowisku, że wszczęcie postępowania nieważnościowego nie ma wpływu na tok postępowania. Akta sprawy dowodzą również, że organ nie ustosunkował się do wniosku inwestora o przedłużenie terminu do wykonania obowiązków określonych postanowieniem z [...] r. Pomimo tak sformułowanego stanowiska organ w dalszym ciągu powstrzymywał się od podjęcia jakichkolwiek działań. Pismem z 29 sierpnia 2019 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zawiadomił organ o wszczęciu postępowania nieważnościowego, a postanowieniem z [...] r. odmówił stwierdzenia nieważności postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] r. Akta sprawy zostały zwrócone organowi pierwszej instancji 24 maja 2021 r., a jedyną czynnością dotychczas podjętą przez organ było wydanie [...] r. postanowienia o sprostowaniu postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] r. w zakresie wadliwie określonego terminu dostarczenia dokumentów przez inwestora. Skarga strony skarżącej została nadana za pośrednictwem operatora pocztowego 22 czerwca 2021 r., a do organu wpłynęła 29 czerwca 2021 r. Dodać w tym miejscu trzeba, że od momentu wniesienia skargi do dnia rozpatrzenia sprawy niniejszej postępowanie w przedmiocie rozbudowy stacji bazowej telefonii komórkowej, prowadzone w trybie art. 48 ust. 2 i 3 Pr. bud. nie zostało zakończone stosownym rozstrzygnięciem, mimo iż z akt sprawy, którymi dysponuje Sąd wynika, że inwestor nie wypełnił nałożonych postanowieniem z [...] r. obowiązków do 31 lipca 2019 r. Co prawda nie można wykluczyć, że inwestor złożył w organie wymaganą dokumentację konieczną do prowadzenia postępowania legalizacyjnego w trybie art. 48 Pr. bud. Niemniej jednak w zależności od oceny zaistniałej sytuacji organ winien albo zakończyć prowadzone postępowanie legalizacyjne albo wydać inne rozstrzygnięcie uwzględniające aktualny stan faktyczny sprawy.

W świetle przedstawionej sekwencji zdarzeń stwierdzić trzeba, że w rozpatrywana sprawa nie została załatwiona w terminach, o których stanowi art. 35 k.p.a., co wypełnia przesłankę bezczynności. Podejmowane przez organ działania są nieefektywne, pozorne, nieskuteczne. Generalnie postawę Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. należy ocenić jako bierną. Wszystko to pozwala przyjąć, że spełniona jest również przesłanka przewlekłego prowadzenia postępowania. Jeżeli zdaniem organu nadzoru budowlanego pierwszej instancji, zasadne było oczekiwanie na zakończenie postępowania o stwierdzenie nieważności postanowienia z [...] r., które trwało niemalże dwa lata, to powinien wydać postanowienie o zawieszeniu postępowania administracyjnego. Niezależnie od merytorycznej zasadności tak wydanego rozstrzygnięcia, w świetle art. 35 § 5 k.p.a. mógłby uchronić się od zarzutu przewlekłego prowadzenia postępowania. Organ mógł również zgodnie z wnioskiem inwestora przedłużyć zakreślony postanowieniem z [...] r. termin realizacji obowiązków w nim sprecyzowanych. Co prawda inwestor wnioskował o jego przedłużenie do 31 października 2019 r., to jednak nie można wykluczyć, że składałby kolejne wnioski o przedłużenie zakreślonego postanowieniem terminu. Akta sprawy dowodzą, że po upływie zakreślonego postanowieniem z [...] r. terminu na przedłożenie dokumentów przez inwestora, co miało miejsce 31 lipca 2019 r., organ nie informował stron o powodach niezałatwienia sprawy, nie podawał przyczyn zwłoki, nie wskazywał także nowego terminu załatwienia sprawy do czego był zobligowany w świetle art. 36 k.p.a. Nie wytrzymuje wreszcie krytyki argument o braku akt sprawy przekazanych organowi wyższego stopnia na czas prowadzenia postępowania nadzwyczajnego w trybie art. 156 k.p.a. W judykaturze zgodnie podkreśla się, że ani brak akt sprawy związany z ich przesłaniem innemu organowi, ani też bierne oczekiwanie na ich zwrot, nie jest przyczyną niezależną od organu, uzasadniającą zwłokę w załatwieniu sprawy w terminie. Przed udostępnieniem akt sprawy innemu organowi bądź sądowi, organ winien sporządzić kserokopie niezbędnych dokumentów, bądź w przypadku gdy akta znajdują się w dyspozycji innego podmiotu podjąć działania w celu ich wypożyczenia (vide: wyrok NSA z 13 października 2015 r. sygn. akt II OSK 285/15, wyrok WSA w Warszawie Opolu z 28 listopada 2017 r. sygn. akt II SAB/Op 119/17). W wyroku z 24 marca 2021 r. sygn. akt II OSK 1917/20 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że za przyczynę niezależną od organu, uzasadniającą zwłokę w załatwieniu sprawy w terminie, nie można uznać nieposiadania przez organ akt administracyjnych sprawy z tego względu, że akta te zostały przekazane wraz ze skargą strony do sądu administracyjnego. Brak akt administracyjnych (ani też bierne oczekiwanie na ich zwrot) nie jest przeszkodą do rozpoznania sprawy, gdyż to rzeczą organu jest takie zorganizowanie pracy, aby być w posiadaniu albo samych akt administracyjnych albo ich kopii w razie zaistnienia konieczności ich przekazania innemu organowi (dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Opierając się wobec tego na zgromadzonym materiale aktowym sprawy stwierdzić należy, że skarga Ogólnopolskiego Stowarzyszenia A. z siedzibą w R. zasługuje na uwzględnienie, ponieważ Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. w kontrolowanym postępowaniu pozostaje bezczynny, a prowadzone przezeń postępowanie cechuje przewlekłość. Takie zachowanie organu ma cechy rażącego naruszenia prawa i jest niemożliwe do zaakceptowania, prowadzi bowiem do podważenia zaufania obywateli do organów administracji publicznej.

W ugruntowanym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, że kwalifikacja naruszenia prawa jako rażącego musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako naruszenie bądź zwykłe naruszenie. Ocena, czy mamy do czynienia z naruszeniem rażącym, powinna być dokonywana w powiązaniu z okolicznościami danej sprawy, rozpatrywanej indywidualnie, wyznaczonej przez wiele elementów zmiennych. Rażącym naruszeniem prawa będzie stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można stwierdzić, że rażąco naruszono prawo w sposób oczywisty. Rażące naruszenie prawa w rozumieniu przepisu art. 149 § 1a p.p.s.a. ma miejsce w sytuacji, gdy w sposób znaczący i jednoznaczny doszło do przekroczenia terminów określonych przepisami prawa na dokonanie określonej czynności, a jednocześnie nie zachodzą okoliczności wyłączające winę organu za tę bezczynność / przewlekłość (vide: wyroki NSA z: 21 marca 2018 r. sygn. akt II OSK 3253/17, 2 kwietnia 2019 r. sygn. akt II OSK 20/19, 18 lipca 2019 r. II OSK 533/19, 23 września 2020 r. sygn. akt II 1208/20 – wszystkie dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zobowiązał organ do załatwienia sprawy dotyczącej rozbudowy stacji bazowej telefonii komórkowej w terminie 30 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, o czym orzekł w punkcie 1 sentencji wyroku.

Niewątpliwie bezczynność jak i przewlekłe prowadzenie postępowania miały charakter rażący, o czym Sąd orzekł w punkcie 2 sentencji wyroku, na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a.

O kosztach postępowania należnych stronie skarżącej od organu orzeczono w punkcie 3 sentencji wyroku mając na względzie regulację art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. Zasądzona kwota 100 zł odpowiada równowartości uiszczonego wpisu sądowego od skargi.

is