Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 53/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2011-03-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 65 ust. 5, art. 73 ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 68 poz 622
law: Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
journal: Dz.U.UE.L 1992 nr 302 poz 1  art. 20 ust. 1
law: Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.

SENTENCJA

Dnia 31 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Felicja Kajut (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Alina Dominiak, Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Kinga Czernis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 marca 2011 r. sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia 26 listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do kwalifikacji taryfowej towaru oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 2 czerwca 2008 r. A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. dokonała za pośrednictwem agencji celnej B S.C. z G., zgłoszenia celnego towarów pochodzenia chińskiego, wśród których znajdowały się kompresory medyczne bezolejowe do fotela stomatologicznego (poz. 2 SAD). Przedmiotowy towar spółka zaklasyfikowała do kodu TARIC 8414 80 80 90 ze stawką celną wynoszącą 2,2% oraz stawką podatku VAT wynoszącą 22 %.

Dokonane zgłoszenie spełniało wymogi formalne, wobec czego zostało przyjęte i zarejestrowane pod nr [...].

Po zwolnieniu towaru, postanowieniami z dnia 8 grudnia 2009 r. Naczelnik Urzędu Celnego wszczął postępowanie w sprawie kontroli w/w zgłoszenia oraz w sprawie ustalenia prawidłowej wysokości podatku od towarów i usług.

Po przeprowadzeniu postępowania Naczelnik Urzędu Celnego decyzją znak [...] z dnia 27 sierpnia 2010 r. określił klasyfikację taryfową tłokowych, bezolejowych sprężarek powietrza do kodu TARIC 8414 80 22 99 z kodem dodatkowym A999, zastosował wobec tych towarów 2,2% stawkę celną oraz 77,6% stawkę cła antydumpingowego, określił niezaksięgowaną kwotę cła antydumpingowego ostatecznego w wysokości 4.770 zł, orzekł o poborze odsetek wynikających z art. 65 ust. 5 ustawy – Prawo celne oraz określił podatek od towarów i usług na kwotę 6.112 zł.

W uzasadnieniu wydanej decyzji organ I instancji wskazał, że w zgłoszeniu celnym sklasyfikowano towar opisany na dołączonej fakturze jako "oilless compressor with cabinet". Spółka deklarując kod 8414 80 80 90 zaklasyfikowała towar do grupy szóstej pozycji 8414 "pozostałe", obejmującej turbosprężarki, sprężarki wyporowo – tłokowe, sprężarki wyporowe rotacyjne oraz pozostałe. Uwzględniając zaś dokumentację dotyczącą importowanych towarów (w której występuje określenie "piston ring" – pierścień tłoka) należało uznać, że importowane kompresory to kompresory tłokowe. Ich ciśnienie pracy nie przekracza bowiem 1,5 MPa, a wydajność na godzinę jest mniejsza niż 60 m3. W związku z tym towar ten winien być klasyfikowany do kodu 8414 80 22 90 jako pozostałe z grupy sprężarek wyporowych – tłokowych. Na towary objęte w/w kodem mocą rozporządzenia Rady (WE) nr 261/2008 z dnia 17 marca 2008r. zostało nałożone ostateczne cło antydumpingowe. Eksporter towaru w przedmiotowym rozporządzeniu nie figuruje stąd też zgodnie z art. 1 pkt 2 przedmiotowego aktu należało przyjąć kod dodatkowy A999. Dla tego kodu określona zaś została stawka cła mająca zastosowanie do ceny netto wynosząca 77,6 %. Przedmiotowa zmiana taryfikacji stanowiła podstawę do określenia kwoty cła antydumpingowego oraz podatku od towarów i usług.

W odwołaniu od powyższej decyzji A Sp. z o.o. wniosła o jej uchylenie oraz umorzenie postępowania w sprawie, względnie o uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji.

Decyzji organu pierwszej instancji spółka zarzuciła: błędną klasyfikacją importowanych towarów; naruszenie art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług poprzez błędne ustalenie podatku; art. 65 ust. 5 ustawy z dnia 19 marca 2004r. - Prawo celne poprzez naliczenie odsetek z uwagi na zaksięgowanie kwoty długu celnego na podstawie nieprawidłowych danych zadeklarowanych w zgłoszeniu celnym; zastosowanie art. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 261/2008 z dnia 17 marca 2008r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych sprężarek pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej w sytuacji gdy właściwym kodem dla importowanego towaru jest kod 8414 80 80 90.

Po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia 26 listopada 2010 r. znak [...] wydaną w oparciu o art. 233 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że przedmiotem sporu jest ustalenie w oparciu o obowiązujące reguły klasyfikacyjne czy importowane kompresory należy klasyfikować w podpozycji 8414 80 22 – sprężarki wyporowe – tłokowe, mogące wytwarzać maksymalne nadciśnienie nieprzekraczające 1,5 MPa (15 barów), o wydajności na godzinę nieprzekraczającej 60 m3 na godzinę czy też w podpozycji 8414 80 80 - pozostałe sprężarki. W celu rozstrzygnięcia tego sporu konieczne zaś było wyjaśnienie, że wyrażenie "pozostałe" (kod 8414 80 80) oznacza, że klasyfikujemy do tej podpozycji towary, których zasada działania jest inna od wymienionych wyżej, tj. inne niż: turbosprężarki, sprężarki wyporowe – tłokowe, wyporowe rotacyjne.

W ocenie organu odwoławczego materiał dowodowy zgromadzony w sprawie wskazuje, że kompresor YJ 60 posiada nominalne sprężanie powietrza – 60 l/min i max ciśnienie powietrza 0,75 MPa. Co więcej, przedmiotowe kompresory sprężają powietrze za pomocą tłoków poruszających się w cylindrach. Te parametry bezsprzecznie odpowiadają brzmieniu pozycji 8414 80 22 99 (reguła 1 i 6 ORINS), do której klasyfikuje się kompresory wyporowe tłokowe.

W ocenie organu odwoławczego dla dokonania prawidłowej klasyfikacji taryfowej nie ma znaczenia późniejsze wykorzystanie importowanych towarów czy też zaawansowanie technologiczne produktu. Istotny jest stan towaru w dniu zgłoszenia. W rozpatrywanej sprawie decydująca o klasyfikacji jest metoda sprężania oraz ciśnienie i wydajność kompresora. Odrębna klasyfikacja pomp olejowych i bezolejowych wynikająca z ogólnych zasad nie może zmienić klasyfikacji wynikającej z przepisów zawartych we Wspólnej Taryfie Celnej, stanowiących podstawę klasyfikacji taryfowej.

Co istotne, zgodnie z art. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 261/2008 z dnia 17 marca 2008 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych sprężarek pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej cło antydumpingowe zostało nałożone na przywóz sprężarek tłokowych o wydajności nieprzekraczającej 2 m3 na minutę objętych m.in. kodami CN ex 8414 80 22 i 8414 80 22 99. Z kolei w świetle art. 2 w/w rozporządzenia stawka cła antydumpingowego dla kompresorów pochodzenia chińskiego wyprodukowanych przez przedsiębiorstwo inne niż wymienione w tym artykule wynosi 77,6 %.

Rozstrzygnięcie organu I instancji było zatem prawidłowe. Organ prawidłowo zaklasyfikował importowany towar oraz wyliczył należności celno – podatkowe. Kwestia odsetek wynikających z art. 65 ust. 5 ustawy – Prawo celne podyktowana z kolei została zawinionym wskazaniem nieprawidłowego kodu w pozycji 2 dokumentu SAD. Fakt, że importer działał przez profesjonalnego przedstawiciela nie uchyla odpowiedzialności gdyż czynności dokonane przez przedstawiciela w granicach upoważnienia pociągają za sobą skutki bezpośrednio dla osoby, która go ustanowiła.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku A Sp. z o.o. wniosła o uchylenie decyzji organu odwoławczego oraz poprzedzającej decyzji Naczelnika Urzędu Celnego.

Rozstrzygnięciu Dyrektora Izby Celnej skarżąca zarzuciła:

- naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § k.p.a. a tym samym naruszenie zasady zupełności i swobodnej oceny dowodów poprzez niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego, nienależyte zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego w sprawie, czego skutkiem było niewłaściwe sklasyfikowanie towarów objętych zgłoszeniem celnym dokonane w oparciu o rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej poprzez zaklasyfikowanie sprężarek bezolejowych - tłokowych do kodu TARIC 8414 80 22 99 z kodem dodatkowym A999 w sytuacji, gdy właściwa klasyfikacji wskazanych towarów sprowadza się do zastosowania kodu TARIC 8414 80 80 90;

- naruszenie art. 8 k.p.a. a tym samym prowadzenie postępowania w sposób sprzeczny z zasadą zaufania do organów administracji publicznej poprzez nieuwzględnienie i niewyjaśnienie twierdzeń strony w zakresie dokumentacji technicznej towarów objętych zgłoszeniem celnym;

- naruszenie art. 33 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług poprzez jego zastosowanie i ustalenie kwoty podatku w określonej wysokości w sytuacji gdy kwota podatku w zgłoszeniu celnym została wykazana prawidłowo;

- naruszenie art. 65 ust. 5 ustawy – Prawo celne poprzez nieuprawnione naliczenie odsetek z uwagi na prawidłową klasyfikacje dokonaną przez skarżącą;

- naruszenie art. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 261/2008 z dnia 17 marca 2008 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych sprężarek pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej w sytuacji gdy właściwym kodem dla importowanego towaru jest kod 8414 80 80 90.

W uzasadnieniu skargi spółka wskazała, że organ odwoławczy nie podjął żadnych działań w celu ustalenia stanu faktycznego sprawy na etapie drugoinstancyjnym. W sprawie nie zgromadzono bowiem szczegółowej dokumentacji technicznej umożliwiającej prawidłową klasyfikację. Organ II instancji winien był zasięgnąć opinii biegłego w zakresie inżynierii mechanicznej aby w sposób rzetelny, jasny i przejrzysty wykazać, że klasyfikację dokonaną przez stronę oraz zastosowane reguły można bezsprzecznie zakwestionować. Co nadto istotne, organ II instancji posiadał informację od skarżącej, że ze wstępnie otrzymanych opinii uzyskanych przez skarżącą od inżynierów i mechaników specjalizujących się w dziedzinie inżynierii mechanicznej i mechatroniki wynika, iż w ogólnej klasyfikacji sprężarek urządzenia bezolejowe sklasyfikowane są odrębnie i błędem jest traktowanie ich na równi ze sprężarkami olejowymi tłokowymi. Powyższe okoliczności nie zostały w żaden sposób zweryfikowane. Nie wyjaśniono zatem w sposób rzetelny wszelkich wątpliwości ujawnionych w sprawie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany swojego wcześniejszego stanowiska. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze Dyrektor Izby Celnej wskazał, że materiał dowodowy sprawy był kompletny i uprawniał do klasyfikacji importowanego towaru w sposób dokonany przez organ I instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W sprawie niniejszej istotą postępowania jest ustalenie, czy importowany przez skarżącą Spółkę towar w postaci "kompresorów medycznych bezolejowych do fotela stomatologicznego" ma być klasyfikowany do kodu Taric 8414 80 80 90 obejmującego – pozostałe z pozostałych pomp powietrznych lub próżniowych, sprężarek i wentylatorów powietrza lub innych gazów czy do pozycji 8414 80 22 99 jako pozostałe z grupy sprężarek wyporowych - tłokowych.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że do każdego importowanego towaru przypisany jest jeden kod Taryfy celnej, co oznacza, że dany towar jest klasyfikowany do tylko jednej i tej samej pozycji z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę.

Obowiązującą Wspólną Taryfę Celną wprowadzono rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. Unia Europejska stosuje w Taryfie celnej Nomenklaturę Scaloną (CN), która została zamieszczona wraz z autonomicznymi i konwencyjnymi stawkami celnymi, dodatkowymi jednostkami statystycznymi oraz innymi koniecznymi informacjami w załączniku I do tegoż rozporządzenia. Załącznik ten jest co roku zmieniany rozporządzeniem Komisji Europejskiej, obowiązującym od dnia 1 stycznia następnego roku po wydaniu rozporządzenia.

Z uwagi na datę dokonania przedmiotowego zgłoszenia celnego (2 czerwca 2008r.) zastosowanie w sprawie niniejszej mają przepisy rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej.

Strona skarżąca – A Spółka z o.o. w L. uważa, że przedmiotowy towar należy zaklasyfikować do kodu Taric 8414 80 80 90, a organy celne – iż do kodu 8414 80 22 99 z kodem dodatkowym A999.

Zastosowana pozycja 8414 obejmuje m.in. "pompy powietrzne lub próżniowe, sprężarki i wentylatory powietrza lub innych gazów [...]. Pozycja ta dzieli wyroby na

1) pompy próżniowe,

2) pompy powietrzne ręczne lub nożne,

3) sprężarki w rodzaju stosowanych w urządzeniach chłodniczych,

4) sprężarki powietrza zainstalowane na podwoziu kołowym i przeznaczone do holowania przez inny pojazd,

5) wentylatory,

6) pozostałe,

7) części.

Importowane kompresory zgodnie z powyższym podziałem skarżąca zaklasyfikowała do grupy szóstej jako – pozostałe. W ramach tej grupy Taryfa Celna przewiduje cztery podpozycje:

- turbosprężarki

- sprężarki wyporowe-tłokowe

- sprężarki wyporowe rotacyjne oraz

- pozostałe

Klasyfikacji towaru do odpowiedniego kodu Taryfy Celnej dokonuje się mając na uwadze stan towaru w dniu dokonania zgłoszenia celnego.

Z dokumentów przedstawionych przez spółkę wynikają szczegółowe opisy elementów składowych importowanych sprężarek. I tak importowany kompresor bezolejowy, model YJ 60 to kompresor tłokowy o parametrach: wydajność (1/min) – 65; max ciśnienie pracy (MPa) – 0,8. W podanych opisach występował element określany "piston ring", którego tłumaczenia w dokumentach skarżąca, mimo wezwań organu, nie dostarczyła. Tłumaczenie tego elementu przyjęte przez organy jako "pierścień tłoka" nie zostało przez spółkę zakwestionowane. W konkluzji organy uznały, że importowane kompresory bezolejowe to kompresory tłokowe. Za takim ustaleniem przemawiają elementy ich konstrukcji odnoszące się do sprężarek wyporowych - tłokowych oraz parametry dotyczące wydajności i ciśnienia.

Sąd podziela stanowisko organów celnych, iż przedmiotowe kompresory bezolejowe należy klasyfikować do kodu 8414 80 22 99 z kodem dodatkowym A999, który obejmuje sprężarki wyporowe - tłokowe, mogące wytwarzać maksymalne ciśnienie nieprzekraczające 1,5 MPa, o wydajności na godzinę nieprzekraczającej 60m3.

Przede wszystkim przypomnieć należy, że dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji.

Aby można było zaklasyfikować przedmiotowy towar do kodu 8414 80 80 90, należałoby uznać, wbrew przedłożonej dokumentacji, że towar ten nie ma konstrukcji i parametrów właściwych dla sprężarek wyporowych - tłokowych. Tymczasem w przesłanej przez skarżącego informacji dotyczącej importowanego towaru z dnia 26 stycznia 2010 roku obok nazwy modelu podano, że jest to kompresor tłokowy. Z danych dotyczących przedmiotowego towaru także nie wynika, by miał on konstrukcję odbiegającą od budowy charakterystycznej dla sprężarek wyporowych -tłokowych, co w konsekwencji uniemożliwiałoby zaklasyfikowanie go do tej podpozycji.

Nie chodzi przy tym o sposób interpretacji tejże budowy, lecz o dane obiektywnie decydujące o klasyfikacji towaru. Chybionym na gruncie niniejszego postępowania jest zarzut spółki, zawarty w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji, iż wpływ na tę klasyfikację winno mieć rozróżnienie między sprężarkami bezolejowymi ze sprężarkami olejowymi wyporowymi - tłokowymi. Nie negując zalet sprężarek bezolejowych, Sąd zwraca uwagę, że przepisy dotyczące klasyfikacji taryfowej towaru nie dają podstaw klasyfikacji do różnych pozycji sprężarek w zależności czy są one bezolejowe czy też konwencjonalne. Aby można było mówić o tym, że sprężarki stanowiące przedmiot omawianego zgłoszenia celnego nie są wyporowe - tłokowe należało wykazać, że dzieli je zasadnicza różnica w budowie, charakterystyce pracy a także zasadach działania. Tymczasem skarżąca oprócz ogólnikowych stwierdzeń, że takie właśnie różnice występują w żaden sposób nie wykazała, że mają one znaczenie dla klasyfikacji towaru do kodu Taryfy Celnej.

W ocenie Sądu, skarżąca tych argumentów nie była w stanie poprzeć dokumentacją techniczną dotyczącą sprowadzanych towarów. Istota problemu nie sprowadzała się bowiem do wykazania różnic w zakresie zalet na korzyść importowanego towaru, których ewentualnego istnienia – dla wyniku postępowania – nie było potrzeby badać. Podkreślić bowiem trzeba, że decydująca o klasyfikacji jest metoda sprężania oraz ciśnienie i wydajność kompresora. Tak więc bez znaczenia dla Taryfy celnej są wskazane przez skarżącą zalety importowanej sprężarki. Podobnie jak wynikająca z ogólnych zasad odrębna klasyfikacja pomp olejowych i bezolejowych, która nie może zmieniać klasyfikacji wynikającej z przepisów zawartych we Wspólnej Taryfie Celnej, które stanowią podstawę klasyfikacji taryfowej. Stosownie bowiem do art. 20 ust. 1 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 roku ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U. WE L 302 z 1992 r. z późn. zm.) należności celne określane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich a nie na podstawie jakichkolwiek innych klasyfikacji. Tym samym zarzut skarżącej, przywołującej opinie inżynierów i mechaników specjalizujących się w dziedzinie Inżynierii Mechanicznej i Mechatroniki, iż w ogólnej klasyfikacji sprężarek, urządzenia bezolejowe sklasyfikowane są odrębnie i błędem jest traktowanie ich na równi ze sprężarkami olejowymi tłokowymi, jako nie mające żadnego znaczenia w tym postępowaniu, nie mogą odnieść zamierzonego skutku.

Zdaniem Sądu organy w oparciu o prawidłowy kod Taryfy Celnej zaklasyfikowały sprowadzony towar czego konsekwencją są prawidłowe wyliczenia w zakresie ciążącego na nim długu celnego a także należności wynikające z ustalonej stawki cła antydumpingowego i podatkowe.

Wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622 ze zm.) do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 12 oraz działu IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów prawa celnego. Dział IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa. (tekst jednolity: Dz. U. Nr 8 z 2005 r., poz. 60 ze zm.) dotyczy postępowania podatkowego. Zatem stosowanie przepisów tej ustawy podlega kontroli Sądu, a nie wskazane w skardze art. 7, 77 § 1 i art.107 § 3 zawarte w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98 poz.1071 ze zm.). Przepisami tożsamymi do wskazanych w skardze są art. 122, 187 §1, 210 § 1 pkt 6 ustawy Ordynacja podatkowa.

Sąd nie dopatrzył się naruszenia powołanych wyżej przepisów Ordynacji podatkowej. Jak wynika z akt sprawy skarżąca na wezwanie organu przedstawiła dane zawierające typ kompresora, parametry techniczne oraz szczegółową budowę. Mimo możliwości wypowiedzenia się w sprawie jak i zgłoszenia nowych dowodów pozostała bierna. Na etapie postępowania przed organami nie postulowała również konieczności korzystania z wiadomości specjalnych. W ocenie Sądu powoływanie przez organ dowodu z opinii biegłego z urzędu, w sytuacji gdy znany był stan towaru, jego budowa oraz parametry pracy stanowiłoby niedopuszczalne przeniesienie ciężaru rozstrzygnięcia sprawy z organu na biegłego. Organy zebrały i wyczerpująco rozpatrzyły materiał dowodowy a w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyjaśniono w oparciu o jakie dowody oraz przepisy prawa organ dokonał rozstrzygnięcia, tym samym decyzja w pełni odpowiada wymogom art. 210 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej. Nie sposób podzielić argumentacji skarżącej prowadzącej do wniosku, że w omawianej sprawie organ odwoławczy jedynie ograniczył się do kontroli zasadności argumentów podniesionych wobec orzeczenia pierwszoinstancyjnego. Zważyć bowiem należy, że w sytuacji posiadania wystarczających danych o stanie towaru w dniu zgłoszenia, pozwalających na dokonanie rozstrzygnięcia nie był on zobowiązany do dalszego prowadzenia postępowania dowodowego, zwłaszcza, że takiego postępowania w żaden sposób nie inicjowała strona, a jak wskazano nie było wątpliwości, iż zebrany materiał dowodowy stanowi wystarczającą podstawę do rozstrzygnięcia.

Odnośnie zarzutu naruszenia art. 65 ust. 5 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne Sąd w całości podziela argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Niewątpliwie na żadnym etapie postępowania importer nie wykazał, że podanie nieprawidłowego kodu nastąpiło bez jego winy w rozumieniu tego przepisu. Skorzystanie z profesjonalnego pośrednictwa nie zwalnia importera od odpowiedzialności za działanie podjęte w jego imieniu.

Sąd - z przyczyn wskazanych powyżej - nie podziela zarzutu skargi naruszenia prawa materialnego przez niezasadne przyjęcie, że przedmiotowy towar winien być klasyfikowany do kodu TARIC 8414 80 22 99 z kodem dodatkowym A999. Tym samym importowany towar zasadnie został objęty obciążeniami wynikającymi z Rozporządzenia Rady (WE) nr 261/2008 z dnia 17 marca 2008 roku. W konsekwencji powyższego za niezasadny uznać należy również zarzut naruszenia art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 1 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług.

Mając powyższe na względzie Sąd na mocy art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.