Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 1047/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-01-30 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Grossmann (spr.) Sędziowie WSA Donata Starosta WSA Anna Jarosz Protokolant st.sekr.sąd. Krystyna Pietrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi S. W. na uchwałę Rady Gminy T. P. z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia na podstawie art. 125 §1 ppsa zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne


UZASADNIENIE

Pismem z [...] września 2013 r. S. W. (dalej: "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na uchwałę nr XLIX/606/2013 Rady Gminy Tarnowo Podgórne z dnia 15 lipca 2013 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów rolnych w Lusowie, w rejonie ulic: Polnej i Zielnej (zwanego też dalej: "Planem"; Dz. Urz. Woj. Wielk. z 2013 r. poz. 4539). W § 1 ust. 1 tej uchwały stwierdzono, że uchwalany miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie narusza ustaleń "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Tarnowo Podgórne" (Uchwała nr XII/134/2011 Rady Gminy Tarnowo Podgórne z dnia 21 czerwca 2011 r.; dalej też jako: "Studium").

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; dalej w skrócie: "p.p.s.a.") sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

W ocenie Sądu taki przypadek zachodzi w niniejszej sprawie.

Sądowi jest bowiem wiadomym z urzędu, że wprowadzająca Studium uchwała nr XII/134/2011 z dnia 21 czerwca 2011 r. została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Skarga została zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Po 842/13. Rozstrzygnięcie, które zapadnie w sprawie o sygn. akt IV SA/Po 842/13, będzie miało wpływ na wynik niniejszego postępowania dotyczącego Planu wprowadzonego zaskarżoną uchwałą nr XLIX/606/2013 z dnia 15 lipca 2013 r., a to z uwagi na istniejące ścisłe powiązanie jurydyczne pomiędzy obu aktami.

Zgodnie z art. 9 ust. 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r. poz. 647 z późn. zm.; dalej w skrócie: "u.p.z.p.") ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych. Związanie to obliguje organ uchwałodawczy gminy – w myśl art. 20 ust. 1 u.p.z.p. – do przeprowadzenia oceny, czy procedowane rozwiązania planistyczne są zgodne z postanowieniami obowiązującego studium. Z powyższego wynika, że postanowienia planu miejscowego mają swoje oparcie w treści studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy.

Zadaniem Sądu przy rozpoznawaniu skargi na uchwałę w przedmiocie planu miejscowego jest kontrola legalności postanowień tego planu, a więc jego zgodności z prawem oraz aktami planistycznymi wiążącymi gminę sporządzającą plan, w tym z postanowieniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Takie stanowisko jest już ugruntowane w orzecznictwie sądów administracyjnych. W szczególności wskazuje się w nim, że co prawda badanie spójności pomiędzy planem miejscowym a studium stanowi etap procedury planistycznej, której gmina winna dotrzymać i należycie udokumentować, to jednak nawet brak dokumentacji nie zwalnia sądu od dokonania w tej mierze samodzielnych ustaleń – tak jak czyni to Sąd badając zgodność planu z prawem. Chodzi tu bowiem nie o określoną czynność planistyczną, której Sąd ze zrozumiałych względów nie mógłby podjąć, a o ocenę spójności jednego aktu z drugim aktem planistycznym – do czego Sąd jest już uprawniony (zob. wyrok NSA z 06.02.2007 r., II OSK 1359/06, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W uznaniu Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę, skoro, jak z powyższego wynika, jednym z kryteriów kontroli prawidłowości zaskarżonego planu miejscowego są postanowienia studium, to niewątpliwie wynik kontroli legalności przedmiotowego Studium, a co za tym idzie: rozstrzygnięcie w kwestii jego ważności – co właśnie stanowi przedmiot sprawy o sygn. akt IV SA/Po 842/13 – niewątpliwie będzie oddziaływać na wynik niniejszej sprawy i dokonywanej w niej oceny Planu. Tym bardziej, że Skarżący wprost zarzuca w swej skardze m.in. niezgodność konkretnych postanowień Planu z odnośnymi regulacjami Studium.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił zawiesić z urzędu niniejsze postępowanie, do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie o sygn. akt IV SA/Po 842/13.

Stosownie do art. 128 § 1 p.p.s.a., Sąd podejmie niniejsze postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia.