Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3128/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-12-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Kleiber (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2007 r. sygn. akt III SA/Wa 3128/06 w sprawie ze skargi K. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2006 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek za zwłokę od zaległości podatkowej w podatku od spadków i darowizn postanawia: - odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej -


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2007 r. sygn. akt III SA/Wa 3128/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2006 r. w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek za zwłokę od zaległości podatkowej w podatku od spadków i darowizn.

W dniu 6 czerwca 2007 r. – na wniosek Skarżącego – jego pełnomocnikowi M. P. doręczono odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem pouczając o przysługującej skardze kasacyjnej, którą należy wnieść w terminie 30 dni od dnia otrzymania odpisu wyroku.

W dniu 15 czerwca 2007 r. do Sądu wpłynął wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia doradczy podatkowego.

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2007 r. referendarz sądowy pozytywnie rozpoznał powyższy wniosek ustanawiając dla K. P. doradcę podatkowego. Krajowa Rada Doradców Podatkowych na pełnomocnika wyznaczyła M. K. - pismo KRDP z dnia 24 lipca 2007 r. (wpływ do Sądu w dniu 2 sierpnia 2007 r.).

W dniu 14 sierpnia 2007 r. M. K. uzyskał dostęp do akt niniejszej sprawy (k. 129 akt sądowych).

Pismem z dnia 12 października 2007 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o doręczenie mu odpisu wyroku z dnia 20 kwietnia 2007 r. oraz kserokopii akt sądowych i administracyjnych sprawy. Dokumenty te (z wyjątkiem akt administracyjnych, które zostały już zwrócone do organu) wydano pełnomocnikowi w dniu 17 października 2007 r.

W dniu 21 listopada 2007 r. pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2007 r. sygn. akt III SA/Wa 3128/06 składając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

W uzasadnieniu wniosku oświadczył, iż Skarżący przesłał mu pełnomocnictwo do niniejszej sprawy w dniu 9 października 2007 r., natomiast odpis zaskarżonego wyroku wraz z uzasadnieniem został mu doręczony na wniosek w dniu 22 października 2007 r.

Wskazał ponadto, iż zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skargę kasacyjną wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. W myśl natomiast art. 175 § 3 tej ustawy skarga kasacyjna może być sporządzona w ramach obowiązków podatkowych przez doradcę podatkowego. Powyższe wskazuje zdaniem pełnomocnika, iż termin do złożenia skargi kasacyjnej został w niniejszej sprawie zachowany.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej należało odrzucić jako spóźniony.

Zgodnie z art. 86 p.p.s.a. Sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli bez swojej winy nie dokonała ona w terminie czynności w postępowaniu sądowym.

Stosownie do art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem

o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana - w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Z przepisu tego wynika ponadto, że równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Stosownie do art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

W rozpoznanej sprawie wniosek o przywrócenie terminu został złożony po upływie terminu, o którym mowa w art. 87 p.p.s.a.

Termin ten wyznaczyła chronologia wydarzeń pozwalająca na ustalenie początkowej daty terminu, w którym pełnomocnik skarżącego miał rzeczywistą możliwość sporządzenia skargi kasacyjnej, a więc daty, w której ustala przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej .

Przypomnieć należy, że doradca podatkowy, reprezentujący Skarżącego. dowiedział się o wyznaczeniu go do pomocy prawnej w tej sprawie przez Krajową Radę Doradców Podatkowych z pisma z dnia 24 lipca 2007 r., którego egzemplarz wpłynął do Sądu w dniu 2 sierpnia 2007 r. Należy zatem domniemywać, że pełnomocnik dowiedział się o jego wyznaczeniu w podobnym okresie czasu, co potwierdza również fakt, iż w dniu 14 sierpnia 2007 r. powołując się właśnie na ustanowienie go pełnomocnikiem, przeglądał akta w siedzibie Sądu. Przyjąć zatem należy, iż najpóźniej o swoim ustanowieniu w sprawie dowiedział się właśnie w dniu 14 sierpnia 2007 r. Wiadomym jest, że odpis wyroku z uzasadnieniem pełnomocnik K. P., jego ojciec, otrzymał w dniu 6 czerwca 2007 r. Skoro doradca podatkowy zapoznał się z aktami sprawy, w tym z aktami podatkowymi, w dniu 14 sierpnia 2007 r. to oznacza, że w tej dacie znana mu była data od której dla K. P. biegł termin do wniesienia skargi kasacyjnej. W dniu 9 października 2007 r. skarżący udzielił doradcy podatkowemu pełnomocnictwa, a w dniu 22 października 2007 r. doradca podatkowy otrzymał żądane kserokopie dokumentów z akt sądowych.

Ustalając więc najkorzystniejszy dla strony termin ustania przeszkody do wniesienia skargi kasacyjnej, należy wskazać dzień 23 października 2007 r. W tej dacie znane były pełnomocnikowi akta sprawy, uzasadnienie wyroku (gdyż dysponował nim K. P., posiadał pełnomocnictwa oraz potrzebne odpisy - dokumentację z akt sprawy, a więc mógł przystąpić do sporządzenia skargi kasacyjnej, korzystając równocześnie z siedmiodniowego terminu do jej wniesienia wraz ze stosowymi wnioskami o przywrócenie terminu. Siedmiodniowy termin upłynął 30 października 2007r.

Należy też przypomnieć, że 30 - stodniowy termin dla strony do wniesienia skargi kasacyjnej już minął, bo w dniu 6 lipca 2007 r. Instytucja prawa – przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności dotyczy strony i wskazanych przez nią osób, działających w jej imieniu i na jej rzecz, nie zaś adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego jako odrębnego podmiotu. Dlatego też należy rozróżnić działania tych osób jako pełnomocnika strony i czynności podejmowane przez te osoby jako wykonujące wolny zawód. W tej doradca podatkowy działał w imieniu K. P. i wzajemne zachowania każdego z nich rzutowały na przebieg sprawy, a w konsekwencji na ocenę prawną zdarzeń. Z tego względu nie można uznać, że pełnomocnik K. P., doradca podatkowy, samoistnie posiadał 30 - to dniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej, liczony od doręczenia, na jego wniosek, odpisu wyroku. Gdyby, oceniając teoretycznie, mogłoby tak być – nie musiałby wnosić o przywrócenie terminu, gdyż do wniesienia skargi obowiązywałby go taki sam termin jak stronę. Tymczasem termin właściwy już minął, a jedynie z uwagi na dobro strony i niezawiniony przez stronę upływ terminów – Sąd był uprawniony go przywrócić – oczywiście dla strony jako podmiotu postępowania. Gdyby K. P. ustanowił pełnomocnika z wyboru, musiałby on, celem skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej, zachować termin ustalony datą doręczenia odpisu wyroku jego mocodawcy.

Pełnomocnik w osobie doradcy podatkowego nie był stroną tegoż postępowania, działał w imieniu strony. Termin więc dla niego do wniesienia skargi kasacyjnej oraz wniosku rozpoczął się 23 października 2007 r., a zakończył 30 października 2007 r. i został wyznaczony przez cytowane przepisy. Tymczasem skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia, pełnomocnik Skarżącego złożył w dniu 21 listopada 2007 r., a więc ze znacznym uchybieniem terminu. Wniosek taki należało zatem, zgodnie z art. 88 p.p.s.a. odrzucić.

Oceniając treść wniosku Sąd podkreśla, że niezasadne są twierdzenia pełnomocnika Skarżącego jakoby 30 -stodniowy termin na wniesienie skargi kasacyjnej został w niniejszej sprawie zachowany. Przede wszystkim niezrozumiałe dla Sądu jest to, dlaczego pogląd taki wyrażony został we wniosku o przywrócenie terminu, który ze swej istoty składany jest wtedy, gdy strona i jej pełnomocnik zdają sobie sprawę z jego przekroczenia. W dalszej kolejności Sąd stwierdza, że uzasadnienia dla powyższego stanowiska pełnomocnik Skarżącego upatruje w fakcie, iż w dniu 22 października 2007 r. zostały mu doręczone kserokopie dokumentów z akt sprawy, włączając w to zaskarżony wyrok wraz z uzasadnieniem. Składając zatem skargę kasacyjną 21 listopada 2007 r. zachował 30 - stodniowy termin na dokonanie tej czynności. Powyższy pogląd, jak zaznaczono, jest błędny. Sąd zauważa, iż prawidłowe doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem skutkujące rozpoczęciem biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej może nastąpić jedynie raz w ramach oznaczonej sprawy. Taki skutek miało doręczenie odpisu wyroku pełnomocnikowi Skarżącego – M. P. (dokonane na wniosek strony), które nastąpiło w dniu 6 czerwca 2007 r. (k. 97 akt sądowych). W tym dniu rozpoczął więc bieg 30 - dniowy termin do zaskarżenia tego wyroku. Ustanowienie pełnomocnika z urzędu oraz wniosek tegoż pełnomocnika o doręczenie kopii dokumentów z akt sprawy – nawet jeżeli w ramach tych kopii doręcza się wyrok i jego uzasadnienie – nie może zmieniać daty początkowej terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, skutkując ponownym rozpoczęciem jego biegu. Wskazuje to w konsekwencji na niezasadność argumentów pełnomocnika Skarżącego, iż skargę kasacyjną w niniejszej sprawie należało wnieść w ciągu 30 dni od dnia doręczenia mu odpisu wyroku, tj. od 22 października 2007 r.

Wobec powyższego Sąd działając na podstawie art. 88 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.