Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 1034/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2004-02-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 615  Sprawy zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Rada Miasta

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący del. Sędzia NSA Grażyna Radzicka Sędzia WSA Maciej Dybowski (spr.) Asesor sąd. Danuta Rzyminiak- Owczarczak Protokolant Staż. Katarzyna Bela po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2004 r. przy udziale sprawy ze skargi B. i R. B. na uchwałę Rady Miasta P. z dnia [...] czerwca 1998r. Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ; I. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w części dotyczącej nieruchomości obejmującej działkę nr [...], ark. 20 w obrębie[...]; zasądza od Rady Miasta P. na rzecz skarżących kwotę 10 zł tytułem zwrotu kosztów sądowych. /-/D.Rzyminiak-Owczarczak /-/G.Radzicka /-/M.Dybowski


UZASADNIENIE

U Z A S A D N I E N I E:

Uchwałą z dnia 16 czerwca 1998 r. nr LXXIV/602/II/98 na podstawie art. 26 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. 89/94/415 ze zm. - dalej uzp) i art. 18 ust. 2 pkt 5 i art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (j.t. Dz.U. 13/96/74 ze zm. - dalej usg) Rada Miasta P. uchwaliła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego [...] w P. . Plan ów objął swym zasięgiem obszar wyznaczony ulicami komunikacji podstawowej: [...],[...],[...],[...]; z wyłączeniem terenów oznaczonych na rysunku planu symbolami 15 MJ między ulicami: [...],[...],[...],[...] i 19 MJ między ulicami: [...], W [...],[...] i [...]. Plan w szczególności objął także nieruchomość przy ul. [...] (działkę nr [...], ark. 20 w obrębie [...]). Plan ów opublikowany został w Dzienniku Urzędowym Województwa P. 16/98/201. Plan przewiduje w szczególności na działce nr [...] lokalizację stacji transformatorowej (teren ów oznaczony jest na rysunku planu symbolem 1 MJ/EE, jako teren przeznaczony pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną i obiekt infrastruktury technicznej - urządzenie elektroenergetyczne - § 2 pkt 7; § 12 ust. 4 pkt 2b uchwały).

Pismem z dnia [...] lutego 2003 r. B. i R. B. wezwali na podstawie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (j.t. Dz.U. 142/01/1591 ze zm.) Prezydenta Miasta P. do usunięcia naruszenia Ich interesu prawnego, które wynika z uchwały Rady Miasta P. z dnia 16 czerwca 1998 r. nr LXXIV/602/II/98 - w części dotyczącej nieruchomości położonej w P. przy ul. [...], będącej własnością Skarżących. B. i R. małż. B. wskazali na rażące naruszenie trybu postępowania (art. 18 ust. 2 pkt 5 lit. a i art. 24 uzp). Skarżący wnieśli o wycofanie z obiegu prawnego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...] w P. , w części dotyczącej Ich nieruchomości, naruszającego Ich interes prawny. Pismem z dnia [...] kwietnia 2003 r. r. pr. M. M. , działającej w imieniu Rady Miasta P. , wskazano na brak podstaw do uwzględnienia wniosku z dnia [...] lutego 2003 r. W okresie wysyłania właścicielom nieruchomości położonych na terenach objętych sporządzanym planem zagospodarowania przestrzennego [...], w ewidencji gruntów i budynków, ujawnionym właścicielem nieruchomości położonej przy ul. [...] w P. była H. Z. , którą powiadomiono o wyłożeniu projektu planu pismem z dnia [...] grudnia 1997 r. Zmiana zapisu w ewidencji gruntów i budynków nastąpiła dopiero w 1998 r. - po terminie wysyłania stosownych zawiadomień.

W istocie jednak H. Z. zmarła dnia [...] września 1996 r. Postanowieniem Sądu Rejonowego w P. z dnia 12 listopada 1996 r. stwierdzono, że prawo do spadku po zmarłej H. Z. nabyła siostrzenica A. K. z d. B. w całości. Dnia [...] lutego 1997 r. A. K. darowała aktem notarialnym Repertorium A nr [...], ową nieruchomość, opisaną w KW nr [...] swemu synowi – P. M. B. i R. małż. B. nabyli ową nieruchomość na prawach wspólności ustawowej dnia [...]sierpnia 1997 r. aktem notarialnym Repertorium A nr [...]. Zgodnie z art. 23 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne, właściwe organy, sądy i kancelarie notarialne przesyłają staroście odpisy prawomocnych decyzji i orzeczeń oraz odpisy aktów notarialnych, z których wynikają zmiany objętych ewidencją gruntów i budynków, w terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia się decyzji, orzeczenia lub sporządzenia aktu notarialnego. W niniejszej sprawie takie zgłoszenie zmian miało miejsce, bowiem na mapie zasadniczej określającej aktualny stan nieruchomości na dzień 23 września 1997 r., dokonano adnotacji "Właściciel P. M.; nab. B. B. i m. R. akt not. Rep. A. [...]. "Oryginał" tej mapy Skarżący załączyli do swego wniosku z 1997 r. o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu; decyzją z dnia [...] października 1997 r. nr [...] Prezydent Miasta P. ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie wolnostojącego, jednorodzinnego domu mieszkalnego na terenie działki nr [...], obręb [...], ark. 20 przy ul. [...]. Z decyzji tej Skarżący nie skorzystali.

Decyzją z dnia [...]września 2002 r. nr [...] Prezydent Miasta P. ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie wolnostojącego, jednorodzinnego domu mieszkalnego na terenie działki nr [...], obręb [...], ark. 20 przy ul. [...]; w punkcie I.3.1. ustalił obowiązującą frontową linię zabudowy - jako kontynuację linii zabudowy wyznaczonej przez budynki istniejące na ul. [...] (wg załącznika graficznego). W istocie owe postanowienia zobowiązują Skarżących do budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem dwustanowiskowym w odległości (i miejscu) przewidzianym w planie [...] dla lokalizacji stacji transformatorowej. W ocenie Skarżących skutkuje to sprzecznością między warunkami zabudowy wynikającymi z ustaleń planu [...] i ustaleniami w powołanej decyzji nr [...]. Owa sprzeczność, biorąc pod uwagę szkodliwość promieniowania elektromagnetycznego stacji transformatorowej, praktycznie uniemożliwia realizację zamierzenia inwestycyjnego Skarżących. Deklaracja Energetyki "A" SA co do rezygnacji ze wskazanej stacji transformatorowej, sprzeczna jest z art. 40 uzp, skoro podstawą ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu są postanowienia funkcjonującego w obiegu prawnym planu zagospodarowania przestrzennego, nie zaś "jakaś deklaracja", nie mająca mocy prawnej. Innemu, przyszłemu wnioskodawcy, ubiegającemu się o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu owej działki, wydana zostanie ponownie decyzja ustalająca na jej obszarze realizację stacji transformatorowej. Niezgodny z prawdą jest zapis § 15 planu mówiący, że uchwalenie planu nie wywołuje zmian wartości nieruchomości. Zapis ów stanowi kolejne naruszenie interesu prawnego Skarżących, gdyż w związku z uchwaleniem planu zachodzą przesłanki z art. 36 ust. 1 uzp - owa nieruchomość, obciążona ustaleniem realizacji stacji transformatorowej, traci na wartości i traci grunt na rzecz szkodliwej dla zdrowia inwestycji, co Skarżący traktują jako próbę wywłaszczenia Ich z części owej nieruchomości.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego B. i R. małż. B. podnieśli argumenty uprzednio zaprezentowane w wezwaniu do usunięcia naruszenia interesu prawnego z dnia [...] lutego 2003 r. Skarżący zarzucili zaskarżonej uchwale z dnia 16 czerwca 1998 r. nr LXXIV/602/II/98 Rady Miasta P. w szczególności naruszenie art. 18 ust. 2 pkt 5 lit. a w zw. z art. 24 uzp, co skutkować winno nieważnością uchwały (art. 27 uzp). Skarżący ponownie przytoczyli fakty wskazujące na to, że w dacie zawiadamiania na piśmie o terminie wyłożenia planu, Gmina Miasta P. wiedziała o tym, że Skarżący są właścicielami nieruchomości położonej w P. , przy ul. [...], stanowiącej działkę nr [...], ark. 20 obrębu [...], objętej owym projektem planu (o czym świadczy zapis na mapie zasadniczej, sporządzonej wg stanu aktualnego na dzień [...] września 1997 r. (k. 15). Skutkiem błędnego skierowania zawiadomienia do nieżyjącej od dnia [...] września 1996 r. H. Z., Skarżący pozbawieni zostali możliwości złożenia zarzutów do projektu planu (art. 24 uzp), co doprowadziło do ograniczenia Ich prawa własności owej nieruchomości.

W odpowiedzi na skargę Rada Miasta P. , reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła o oddalenie skargi podnosząc, że zapis planu nie narusza interesu prawnego Skarżących, bo zezwala on na lokalizację budynku mieszkalnego jednorodzinnego, z uwzględnieniem nieprzekraczalnej powierzchni zabudowy 200 m2. Istniejąca zabudowa obejmuje powierzchnię 130 m2, przeto możliwa jest rozbudowa istniejącego budynku lub lokalizacja nowego - pod warunkiem rozbiórki dotychczasowej zabudowy. Zapis o możliwości usytuowania w narożniku działki stacji transformatorowej na specjalnie w tym celu wydzielonej działce o pow. 70 m2, nie ogranicza możliwości realizacji zabudowy działki zgodnie z ustaleniami planu. Deklaracja Energetyki "A" S.A. o rezygnacji ze wskazanej lokalizacji stacji transformatorowej, pozwoli na swobodne korzystanie z tej części nieruchomości jako przydomowego ogrodu czy miejsca postojowego dla auta. Wobec braku przesłanki naruszenia interesu prawnego, brak było obowiązku zawiadamiania o wyłożeniu projektu planu. Skarżący nie skorzystali z prawa protestu (art. 23 uzp), co pośrednio świadczy o braku zastrzeżeń do sporządzonego projektu planu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga okazała się zasadną.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu decyzji z dnia [...]listopada 2002 r. nr [...] r., uchylającej decyzję z dnia [...] września 2002 r. nr [...] Prezydenta Miasta P. i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, w szczególności wyraziło pogląd, że nie może wpływać na sposób zagospodarowania nieruchomości pismo Energetyki "A" Zakładu Dystrybucji Energii z dnia [...] czerwca 2002 r. - nr [...], o rezygnacji z budowy trafostacji na terenie objętym zaskarżoną decyzją. Organ odwoławczy wyjaśnił, że stan ten musi znaleźć odzwierciedlenie w zapisie aktu prawa miejscowego.

Ową decyzję z dnia [...].11.2002 r. B. i R. małż. B. zaskarżyli dnia [...] grudnia 2002 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego - sprawa toczy się pod sygnaturą II SA/Po 3087/02, oczekując na wyznaczenie terminu rozprawy (k. 73 akt II SA/Po 1034/03 w zw. z k. 2- 6 akt II SA/Po 3087/02; 91- 88 akt UA-U/II.04/7331-j, i-459/2002).

Ustawodawca w art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (j.t. Dz.U. 15/99/139 ze zm. - dalej uzp) wprowadził sformalizowany tryb uchwalania planu zagospodarowania przestrzennego. W doktrynie i orzecznictwie Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego trafnie zwraca się uwagę, że ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym jest ustawą, która może ograniczać własność w warunkach, o których mowa w art. 64 ust. 3 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. 78/97/483, sprost. Dz.U. 28/01/319) i art. 1 Protokołu 1 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka. Dla tego, by plan zagospodarowania przestrzennego stał się prawem miejscowym (art. 7 uzp; uzasadnienie wyroku SN z 12.7.2000 - III RN 208/99 - OSNAP 4/01/103; E. Radziszewski "Komentarz do ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym" W.Pr. 2002 s. 40 t.1), konieczne jest dochowanie trybu postępowania i właściwości organów określonych w art. 18 uzp; naruszenie trybu oraz właściwości organów określonych w art. 18 powoduje nieważność uchwały rady gminy w całości lub części (art. 27 ust. 1 uzp).

Trafnym okazał się zarzut Skarżących, że Zarząd w toku prac nad projektem planu uchybił obowiązkowi zawiadomienia Skarżących na piśmie o terminie wyłożenia projektu planu jako właścicieli, których interes prawny mógł być naruszony ustaleniami planu (art. 18 ust. 2 pkt 5 lit. a uzp). Pismo z dnia [...] grudnia 1997 r. nr [...], zawiadamiające o wyłożeniu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...]do publicznego wglądu w dniach od [...] stycznia do [...] stycznia 1998 r. i zawierające pouczenie o możliwości wniesienia protestu (art. 23 uzp) czy zarzutu (art. 24 uzp), zostało przesłane listem poleconym dnia 19 grudnia 1997 r. błędnie do nieżyjącej H. Z. (akta postępowania planistycznego) - zatem nie mogło dojść do skutecznego doręczenia Adresatce.

Odpis aktu notarialnego z dnia – repertorium A nr [...] doręczono w szczególności ZGiKM "B" w P. nie później niż dnia [...] września 1997 r., skoro tego dnia p r z y j ę t o mapę zasadniczą obejmującą przedmiotową nieruchomość, z adnotacją "właściciel P. M. nab. B.B. i m. R. akt not. Rep. A [...]" do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego za numerem [...],[...], na podstawie art. 12 i art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (j.t. Dz.U. 100/00/1086 ze zm.; teza 2 wyroku NSA z 18.5.1994 r. - III SA 1685/93 - POP 2/99/67 = Wspólnota 40/94/14; P. Hoffmann "Dane i informacje z ewidencji gruntów i budynków a księgi wieczyste" Rejent 5/02/95 i n.- k. 19 akt).

Mapa owa została przedłożona Kierownikowi Wydziału Urbanistyki, Architektury i Nadzoru Budowlanego Urzędu Miasta P. przed dniem [...] października 1997 r., bowiem tego dnia ów Kierownik, działając z upoważnienia Prezydenta Miasta P. , wydał na podstawie owej mapy decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, czyniąc tę mapę załącznikiem do tej decyzji (k. 12-15 akt).

Już z zestawienia tychże dokumentów wynika, że Zarząd Miasta P. , jako organ właściwy w sprawie sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (art. 18 ust. 1 uzp) i podległe Zarządowi służby, nie później niż dnia [...] października 1997 r. wiedziały, że to nie H. Z., a B. i R. małż. B., są właścicielami działki nr [...]. Obligowało to Zarząd Miasta do dopełnienia wobec Skarżących wymogu z art. 18 ust. 2 pkt 5 lit. a uzp. Dopiero stworzenie możliwości Skarżącym skorzystania z uprawnienia do złożenia zarzutu, a czego zostali na skutek zaniechania ze strony Zarządu Miasta pozbawieni, mogłoby prowadzić do wniosku, że Zarząd dopełnił rzetelności proceduralnej wobec B. i R. małż. B..

Zgodnie z art. 18 ust. 2 in princ. i pkt 1 uzp, Zarząd ogłasza w sposób w ustawie określony o przystąpieniu do sporządzania planu - zadaniem zatem Zarządu jest takie zorganizowanie współpracy podległych służb, by informacje o zmianach stanu faktycznego, istotnych dla realizacji obowiązków ustawowych określonych w art. 18 ust. 2 uzp, były na bieżąco przekazywane Zarządowi, tak by realizacja owych obowiązków ustawowych była możliwa. Stan faktyczny w niniejszej sprawie tym różni się od stanu faktycznego w sprawie zakończonej wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 sierpnia 2003 r. – sygn. II SA/Po 661/02, że w owej sprawie nowy właściciel nieruchomości nie ujawnił wobec Zarządu Gminy faktu nabycia nieruchomości objętej planem w chwili wyłożenia projektu planu (jednakże Zainteresowany złożył w owym postępowaniu zarzuty, co nie zwalniało Zarządu od obowiązku dopełnienia wymogu z art. 18 ust. 2 pkt 9 uzp), gdy w niniejszej sprawie fakt zmiany właściciela nieruchomości był Zarządowi znany w czasie, w którym możliwym było należyte zawiadomienie nowonabywców - zgodnie z art. 18 ust. 2 pkt 5 lit a uzp.

Art. 64 ust. 3 Konstytucji RP, dopuszcza ograniczenia własności w drodze ustawy i tylko w zakresie, w jakim nie narusza ona istoty prawa własności. Polski ustrojodawca dopuszcza wywłaszczenie jedynie wówczas, gdy jest ono dokonywane na cele publiczne i za słusznym odszkodowaniem (art. 21 ust. 1 i 2 Konstytucji). Podobne rozwiązanie przyjęto w art. 1 Protokołu nr 1 do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonego w Paryżu dnia 20 marca 1952 r., ratyfikowanego przez Rzeczypospolitą Polską (Dz.U. 35/95/175). Normodawca europejski wskazał, że każda osoba fizyczna i prawna ma prawo do poszanowania swego mienia. Nikt nie może być pozbawiony swej własności, chyba że w interesie publicznym i na warunkach przewidzianych przez ustawę oraz zgodnie z ogólnymi zasadami prawa międzynarodowego. W ust. 3 art. 1 Protokołu nr 1 zagwarantowano, że powyższe postanowienia nie będą w żaden sposób naruszać prawa państwa do stosowania takich ustaw, jakie uzna za konieczne do uregulowania korzystania z własności zgodnie z interesem powszechnym.

Nie ulega wątpliwości, że prawo swobodnego korzystania z własności nieruchomości jest mieniem, podlegającym ochronie w myśl wyżej powołanych przepisów. Przeprowadzając test proporcjonalności w ingerencję korzystania z mienia w zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy należy zauważyć, że ingerencja ta odbywa się w interesie publicznym - w szczególności dla unowocześnienia i polepszenia warunków zaopatrzenia mieszkańców terenów objętych planem w energię elektryczną niskiego napięcia (w oparciu o planowane stacje transformatorowe). Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty - w szczególności w zakresie zaopatrzenia w energię elektryczną (art. 7 ust. 1 pkt 3 in fine ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (j.t. Dz.U. 142/01/ 1591 ze zm.).

W rozpatrywanej sprawie Rada Miasta nie miała możliwości z należytą starannością ważyć, czy w rozpatrywanej sprawie zachodzi właściwy stosunek między celem, któremu ingerencja ma służyć, a zastosowanymi środkami. Celem zmiany planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego w zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia sprawy była w szczególności poprawa zaopatrzenia mieszkańców najbliższych nieruchomości w energię elektryczną o niskim napięciu. Rada Miasta, będąc błędnie przeświadczoną, że działka nr [...] stanowi własność H. Z. - wobec nie wniesienia zarzutów przez właścicieli działki nr [...] - nie ważyła, czy w konkretnej sprawie wzgląd na interes publiczny przeważa nad potrzebą ochrony interesu indywidualnego Skarżących (odpowiednio - wyrok SN z dnia: 18.11.1993 - III ARN 49/93 - OSNC 9/94/181; 18.11.1993 - III ARN 56/93 - OSNC 5/94/116). Rada Miasta nie rozważała też z tego punktu widzenia, czy tych samych celów nie osiągniętoby, gdyby na owej działce nie przewidziano urządzenia elektroenergetycznego. Pismo Rejonu Dystrybucji Zakładu Dystrybucji Energii Energetyki "A" SA z dnia [...] czerwca 2002 r. nr [...]zdaje się wskazywać, że obciążenie nieruchomości Skarżących lokalizacją stacji transformatorowej było zbędne, skoro Energetyka "A" SA nie przewiduje realizacji na tej nieruchomości takowej stacji (k. 72).

Przeprowadzenie owego testu proporcjonalności mogłoby doprowadzić do uwzględnienia zarzutu; w każdym zaś razie uchwała rady gminy, rozstrzygająca o zarzucie winna zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne

(art. 24 ust. 3 uzp). W niniejszej sprawie Skarżący zostali pozbawieni możliwości zapoznania się z takowym uzasadnieniem uchwały Rady Gminy. Na potrzebę starannego ważenia owych racji wskazywał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 23.1.2003 r. - III RN 26/02 ("Rzeczpospolita" 28.1.2003 r. C2).

Nietrafnie Skarżący przyjmują, że deklaracja Energetyki "A" SA z dnia [...] czerwca 2002 r. "jest sprzeczna z art. 40" uzp; w istocie swobodnemu uznaniu Energetyki pozostawiono, czy skorzysta ona ze swych uprawnień wynikających z postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, czy też nie. Jednakże faktyczne nie skorzystanie z owych uprawnień przez Energetykę nie mogło przemawiać za oddaleniem skargi - miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jako akt prawa miejscowego (art. 7 uzp), będzie wiązał organy administracji publicznej przy każdoczesnym ustalaniu warunków zabudowy i zagospodarowaniu terenu - aż do uchylenia owego postanowienia bądź do stwierdzenia nieważności owej uchwały w całości bądź w części.

Uprawnienie do dochodzenia roszczeń z art. 36 uzp zależy od spełnienia przesłanek ustawowych, nie zaś od treści § 15 zaskarżonej uchwały.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

- Dz.U. 153/02/1270 w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. 153/02/1271 ze zm., należało stwierdzić nieważność zaskarżonej uchwały w części dotyczącej nieruchomości obejmującej działkę nr [...], ark. 20 w obrębie J[...]. Stwierdzenie nieważności tak określonej części uchwały umożliwi prawidłowe przeprowadzenie procedury sporządzania tej części planu zagospodarowania przestrzennego, rozważenie rzeczywistej potrzeby bądź alternatywnych rozwiązań przeznaczenia części nieruchomości pod obiekt infrastruktury technicznej na tym obszarze i roztropne wyważenie interesu publicznego, i usprawiedliwionego interesu obywateli.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. 153/02/1270 w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. 153/02/1271 ze zm.

/-/D.Rzyminiak-Owczarczak /-/G.Radzicka /-/M.Dybowski

sDS