Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 990/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-10-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Szkolnictwo wyższe
Skarżony organ: Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 178 ust. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 572
law: Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym - tekst jednolity.
article: par. 3 ust. 1, par. 4 ust. 1,4,6, par. 5
journal: Dz.U. 2011 nr 214 poz 1270
law: Rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 1 września 2011 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz  wypłacania studentom stypendiów ministra za wybitne osiągnięcia.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska, Sędziowie WSA Danuta Kania, Janusz Walawski (spr.), , Protokolant specjalista Elwira Sipak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 października 2014 r. sprawy ze skargi K.S. na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium – oddala skargę –


UZASADNIENIE

Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego, działając na podstawie art. 178 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2012 r. poz. 572 z późn. zm.) oraz art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), po rozpatrzeniu wniosku Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] października 2013 r. o przyznanie K. S. stypendium ministra za wybitne osiągnięcia naukowe na rok akademicki 2013/2014, w dniu [...] grudnia 2013 r. wydał decyzję nr [...], którą odmówił K. S. , studentce V roku studiów jednolitych studiów magisterskich Uniwersytetu [...], stypendium Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego za wybitne osiągnięcia na rok akademicki 2013/2014.

W uzasadnieniu decyzji organ przytoczył treść przepisów prawa materialnego mających zastosowanie w sprawie i wyjaśnił ich interpretację.

Organ podał również, że zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 11 września 2011 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłacania studentom stypendiów ministra za wybitne osiągnięcia (Dz. U. Nr 214, poz. 1270) liczba przyznanych stypendiów w danym roku kalendarzowym wynosi nie więcej niż 1000.

Na podstawie przedstawionego przez Zespół do spraw oceny wniosków o przyznanie stypendiów ministra za wybitne osiągnięcia - powołanego w dniu 31 października 2012 r. przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego - rankingu wniosków uszeregowanego według największej liczby punktów, minister ustalił, że stypendium będzie przyznane 934 studentom, których wniosek uzyskał co najmniej 35,75 pkt.

Wniosek K. S. został sklasyfikowany na [...] pozycji, uzyskując 7,75 pkt. w tym : 5,00 pkt (1 pozycja na liście wniosków z danego kierunku uszeregowanej według średniej ocen), 2,75 pkt (wystąpienia na konferencjach naukowych - 1 referat).

Przy ocenie wniosku Zespół nie uwzględnił 4 publikacji, udziału w 6 projektach badawczych prowadzonych przez Uczelnię i 1 nagrody w konkursie. Osiągnięcia te w ocenie Zespołu nie stanowiły osiągnięć określonych w § 2 ust. 4 powołanego rozporządzenia z uwagi na niską rangę rzeczonych aktywności.

K. S. we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zarzuciła organowi, że wydając zaskarżoną decyzją naruszył art. 107 § 3 Kpa w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto zarzuciła, że organ naruszył przepisy prawa materialnego, tj. § 2 i § 4 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłacania studentom stypendiów ministra za wybitne osiągnięcia, poprzez błędne uznanie, że zgłoszone osiągnięcia nie spełniają wymogów określonych w tych przepisach.

Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego, na podstawie art. 178 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2012 r., poz. 5762 z późn. zm.) oraz art. 127 § 3 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, w dniu [...] marca 2014 r. wydał decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję poprzedzającą.

Organ w uzasadnieniu decyzji podał, że na podstawie przedstawionego przez Zespół protokołu ponownej oceny stwierdził, że wniosek o przyznanie K. S. stypendium ministra uzyskał 21,25 pkt. Zespół przy ponownej ocenie uznał w części zgłoszone zarzuty i przyznał dodatkowe punkty za publikację naukową oznaczoną we wniosku literą "a" oraz dodatkowe punkty za wygłoszony 1 referat na konferencji naukowej. Przy ocenie wniosku Zespół nie uwzględnił natomiast 3 publikacji oznaczonych jako "b", "c" i "d" w związku z dokonaną analizą porównawczą osiągnięć zgłoszonych przez studenta w zakresie współautorstwa tych publikacji.

Ze względu na dużą liczbę wniosków podlegających ocenie przez Zespół (ok. 3 tys.) nie jest realne wskazanie w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji, dlaczego dane osiągnięcie nie uzyskało maksymalnej liczby punktów. Wymagałoby to zestawienia wniosków z danego kierunku i wskazania, które z osiągnięć przedstawionych przez innych studentów i z jakiego powodu zostały wyżej ocenione, czyli w praktyce - przedstawienia obszernej analizy porównawczej tych wniosków.

Liczba uzyskanych punktów, w stosunku do pierwotnej oceny wniosku, uległa zwiększeniu o 13,5 pkt. W roku akademickim 2013/2014 stypendium ministra za wybitne osiągnięcia otrzymali studenci, których wniosek uzyskał co najmniej 35,75 pkt. Minister nie miał zatem podstaw do zmiany decyzji poprzedzającej.

K. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] marca 2014 r. nr [...].

Skarżąca zarzuciła, że zaskarżona decyzja została wydana z rażącym naruszeniem następujących przepisów proceduralnych:

1) art. 77 § 1 Kpa oraz art. 7 i art. 107 § 3 Kpa poprzez błędne zbadanie stanu faktycznego, co miało wpływ na nieuwzględnienie osiągnięć wskazanych przez skarżącą;

2) art. 77 Kpa oraz art. 8 i art. 107 § 3 Kpa poprzez odmienną ocenę tych samych osiągnięć zgłaszanych we wniosku o przyznanie stypendium za rok akademicki 2012/2013 i we wniosku o przyznanie stypendium za rok akademicki 2013/2014;

3) art. 8, art. 11 i art. 107 Kpa poprzez nieuzasadnienie w sposób zindywidualizowany decyzji;

4) art. 6 Kpa poprzez niezastosowanie określonych przez organ zasad oceny wniosków o przyznanie stypendium.

Skarżąca zarzuciła również, że naruszono przepisy prawa materialnego, tj.:

1) art. 178 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U z 2012 r., poz. 572 z późn. zm.) w zw. z § 2 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 1 września 2011 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłacania studentom stypendium ministra za wybitne osiągnięcia (Dz. U. Nr 214, poz. 1270) poprzez błędne uznanie, że zgłoszone osiągnięcia nie spełniają wymogów określonych tymi przepisami;

2) § 4 powołanego rozporządzenia w zw. z załącznikiem nr 1 uchwały nr 8 Zespołu do spraw oceny wniosków w sprawie sposobu oceny wniosków o stypendium ministra, poprzez niewłaściwe zastosowanie wyznaczonych przez siebie zasad oceny wniosków o przyznanie stypendium.

Podnosząc powyższe zarzuty skarżąca wniosła o:

1) uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej w całości;

2) wznowienie postępowania w przedmiocie przyznania skarżącej stypendium Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego za wybitne osiągnięcia na rok akademicki 2013/2014;

3) zwolnienie z kosztów postępowania.

Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Skarżąca w piśmie procesowym z dnia 13 października 2014 r. podtrzymała zarzuty przedstawione w skardze, jak również przedstawiła swoje stanowisko w sprawie pracy Zespołu dokonującego oceny wniosków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja prawa nie narusza.

Zgodnie z art. 178 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2012 r., poz. 572), stypendia ministra za wybitne osiągnięcia przyznaje studentom minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego na wniosek rektora uczelni zaopiniowany przez radę podstawowej jednostki organizacyjnej, a w przypadku uczelni nieposiadającej podstawowej jednostki organizacyjnej - przez senat uczelni.

Na podstawie art. 187 powołanej ustawy, Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego w dniu 1 września 2011 r. wydał rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłacania stypendiów ministra za wybitne osiągnięcia (Dz. U. Nr 214, poz. 1270).

Skarżąca dopełniła obowiązku wynikającego z § 3 ust. 1 powyżej określonego rozporządzenia i w dniu [...] września 2013 r. przedstawiła wniosek o przyznanie stypendium ministra za wybitne osiągnięcia na rok akademicki 2013/2014 wraz z załącznikami dokumentującymi osiągnięcia. Wniosek został pozytywnie zaopiniowany i przekazany ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego (§ 3 ust. 3 rozporządzenia).

Zgodnie z § 4 ust. 1 powołanego rozporządzenia, oceny wniosków dokonuje zespół powołany przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego (...).

Wobec tego Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego zarządzeniem z dnia 31 października 2012 r. powołał Zespół do spraw oceny wniosków o przyznanie stypendium ministra za wybitne osiągnięcia (Dz. Urz. MNiSW poz. 67 oraz z 2013 r., poz. 57).

Zgodnie z § 4 ust. 4 i 6 rozporządzenia, zespół ocenia wnioski metodą punktową. Punty przyznawane są za poszczególne osiągnięcia naukowe (...). Po zakończeniu oceny wniosków zespół przedstawia ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego ranking wniosków uszeregowany według największej liczby punktów.

W rozpoznawanej sprawie Zespół w dniu 5 listopada 2013 r. podjął uchwałę nr 9, którą utrzymał w mocy regulamin pracy Zespołu do spraw oceny wniosków o przyznanie stypendium ministra za wybitne osiągnięcia, ustalony w załączniku nr 1 uchwały nr 2 z dnia 7 listopada 2012 r. Zespołu. W tym samym dniu została podjęta uchwała nr 8, którą ustalono, że sposób oceny wniosków o przyznanie studentom stypendium ministra za wybitne osiągnięcia na rok akademicki 2013/2014 następuje w treści określonej w załączniku do niniejszej uchwały.

Zespół w dniu 5 grudnia 2013 r. podjął uchwałę o pozytywnym zaopiniowaniu rankingu wniosków o przyznanie studentom stypendium ministra za wybitne osiągnięcia na rok akademicki 2013/2014. Uchwała została przekazana Ministrowi Nauki i Szkolnictwa Wyższego, co stanowi wykonanie dyspozycji zawartej w § 4 ust. 6 powołanego wyżej rozporządzenia.

W tym miejscu podać należy, że w § 5 powołanego rozporządzenia określono, że liczba przyznanych stypendiów w danym roku kalendarzowym wynosi nie więcej niż 1000. Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego, na podstawie przedstawionego przez Zespół rankingu wniosków uszeregowanych według największej liczby punktów, ustalił, iż stypendium będzie przyznane 934 studentom, których wniosek uzyskał co najmniej 35,75 pkt.

Z akt sprawy, a w szczególności z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, ze skarżąca uzyskała 21,25 pkt, co oznacza, że kryterium "punktowe" określone przez ministra nie zostało spełnione i w tej sytuacji skarżąca stypendium otrzymać nie mogła.

Odnosząc sie do zarzutów podniesionych w skardze stwierdzić należy, że są one niezasadne. Organ wydając zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą z całą pewnością związany był zasadami postępowania administracyjnego określonymi w Kodeksie postępowania administracyjnego, a podjęte rozstrzygnięcie powinno zostać uzasadnione przy spełnieniu warunków określonych w art. 107 § 3 Kpa.

W ocenie Sądu, organ prowadząc postępowanie administracyjne zakończone zaskarżoną decyzją, przestrzegał przepisów postępowania administracyjnego. Nie wolno pominąć faktu, że postępowanie o przyznanie studentom stypendium, w tym przypadku za wybitne osiągnięcia w nauce jest uregulowane w wielokrotnie powoływanym rozporządzeniu, jak również w aktach prawa wewnętrznego. W takich sprawach nie zawsze jest możliwe stosowanie przepisów postępowania administracyjnego w tzw. czystej postaci, gdyż postępowania takie mają swoją specyfikę wynikającą np. z udziału ekspertów z danej dziedziny nauki. Sąd administracyjny nie ma instrumentu prawnego pozwalającego kwestionować ich

Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego szczegółowo omówił przesłanki przyznania stypendium za wybitne osiągnięcia. Nadto organ odniósł się również do ilości punktów, jakie zostały przyznane przez Zespół za osiągniecia skarżącej oraz wyjaśnił wyczerpująco, dlaczego po ponownym rozpatrzeniu sprawy skarżąca uzyskała wyższą, choć niewystarczającą dla uzyskania stypendium, ich ilość. Natomiast polemika z oceną osiągnięć dokonaną przez poszczególnych członków Zespołu – ekspertów w różnych dziedzinach nauki, posiadających rozeznanie w treści publikacji i aktualnych zdobyczach naukowych, wychodzi poza ramy niniejszego postępowania, co należy ponownie podkreślić. Zadaniem sądu administracyjnego jest bowiem badanie działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a badając sprawę pod tym katem Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie uchybia prawu.

Natomiast kwestia prawidłowości oceny, dokonanej przez Zespół ekspertów ogranicza się jedynie do sprawdzenia, czy ilość punktów została przyznana w przewidzianej prawem wysokości, nie dotyka jednak słuszności tej oceny, bazującej przecież na wiedzy w danej dziedzinie.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z poźn. zm.) orzekł, jak w sentencji.