Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 692/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2011-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 71 ust. 2 pkt 1
journal: Dz.U. 2008 nr 199 poz 1227
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Kremis Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak Sędzia WSA Ireneusz Dukiel (sprawozdawca) Protokolant: Anna Biłous po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 7 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi "A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia ... w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia pn. "Rozbudowa stacji elektroenergetycznej 220/110 kV Ś." oddala skargę.


UZASADNIENIE

Na wniosek P. Wójt Gminy Ś. wszczął postępowanie administracyjne w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn. "Rozbudowa stacji elektroenergetycznej 220/110 kV Ś.".

Planowana inwestycja została zaliczano do przedsięwzięć wymienionych w § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz.1397, dalej w skrócie rozp. RM), dla których przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko jest wymagane.

Wójt Gminy Świdnica zawiadomieniem z dnia 21 marca 2011 r., znak ZOŚ 6220.2.2011, poinformował strony postępowania o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowego przedsięwzięcia, a także o konieczności wystąpienia do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska we W. i Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Ś. w sprawie uzgodnienia i zaopiniowania warunków realizacji powyższego przedsięwzięcia, zawiadamiając jednocześnie o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i składania uwag i wniosków w terminie do 14 dni od dnia otrzymania zawiadomienia.

Wójt Gminy Ś., oprócz w/w zawiadomienia, wydał w tej sprawie obwieszczenie z dnia 21 marca 2011 r., które zostało umieszczone na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy Ś., we wsi M. oraz na stronie internetowej Biuletynu Informacji Publicznej na okres 14 dni od dnia podania do publicznej wiadomości.

Następnie zgodnie z art. 77 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie przyrody oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm., dalej w skrócie u.u.i.ś.), Wójt Gminy Świdnica w dniu 23 marca 2011 r. wystąpił do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska we W. o uzgodnienie oraz do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Ś. o wydanie opinii, w sprawie warunków realizacji przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie stacji elektroenergetycznej 220/110kV Ś..

Zawiadomieniem z dnia 24 marca 2011 r. Wójt Gminy Ś. poinformował strony postępowania o możliwości zapoznania się z Raportem o oddziaływaniu na środowisko przedmiotowego przedsięwzięcia oraz możliwości składania uwag i wniosków do Raportu w terminie do 21 dni od dnia otrzymania zawiadomienia.

Oprócz w/w zawiadomienia, Wójt Gminy Ś. wydał w tej sprawie obwieszczenie z dnia 24 marca 2011 r., które zostało umieszczone na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy Ś.we wsi M. oraz na stronie internetowej Biuletynu Informacji Publicznej, na okres 21 dni od dnia podania do publicznej wiadomości.

Ze względu na braki stwierdzone w przedłożonym raporcie, Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska we W. oraz Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Ś., wezwali pełnomocnika inwestora do uzupełnienia raportu. Uzupełnienie do Raportu z dnia 28 kwietnia 2011 r. wpłynęło do Urzędu Gminy Ś. 5 maja 2011 r. W związku z tym Wójt Gminy Ś. poinformował strony postępowania, zawiadomieniem z dnia 6 maja 2011 r., o możliwe zapoznania się z uzupełnieniem Raportu o oddziaływaniu na środowisko przedmiotowego przedsięwzięcia oraz możliwości składania uwag i wniosków do uzupełnienia Raportu w terminie 21 dni od dnia otrzymania zawiadomienia.

Oprócz w/w zawiadomienia, Wójt Gminy Ś. wydal w tej sprawie obwieszczenie z dnia 6 maja 2011 r., które zostało umieszczone na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy Ś., we wsi M. oraz na stronie internetowej Biuletynu Informacji Publicznej, na okres 21 dni od dnia podania do publicznej wiadomości.

Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska we W. postanowieniem z dnia ...., uzgodnił realizację przedsięwzięcia i określił warunki jego realizacji, które organ prowadzący postępowanie ujął w całości w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Ś. postanowieniem nr ...., zaopiniował pozytywnie warunki realizacji przedsięwzięcia pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych z zastrzeżeniami uwzględnionymi w całości w decyzji.

Decyzją z dnia 15 czerwca 2011 r. organ I instancji określił środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia pn "Rozbudowa stacji elektroenergetycznej 220/110 kV Ś.". W uzasadnieniu organ I instancji podał, m.in., iż biorąc pod uwagę wielkość obszaru przeznaczonego pod budowę rozdzielni, długość przebudowywanego odcinka istniejącej linii napowietrznej wprowadzanej na teren stacji, strukturę użytkowania terenów, kwestie własnościowe, przeznaczenie terenów przewidzianych pod rozbudowę stacji w dokumentach planistycznych gminy oraz wszystkie możliwe implikacje środowiskowe, które mogą mieć miejsce na etapie budowy i eksploatacji obiektu, do realizacji wybrano wariant I lokalizacji rozdzielni oraz wariant kablowy (B) przebudowy linii. Wskazano również, że po przeanalizowaniu raportu o oddziaływaniu na środowisko przedmiotowego przedsięwzięcia oraz jego uzupełnienia, jak również całokształtu zebranego materiału dowodowego stwierdzić należało, iż realizacja planowanej inwestycji przy zastosowaniu warunków określonych w sentencji decyzji, nie będzie wywierać znaczącego wpływu na środowisko przyrodnicze. Ponadto biorąc pod uwagę lokalizację inwestycji na gruntach rolnych oraz fakt, że szpaler topól i krzewów przeznaczonych pod wycinkę nie stanowi korytarza migracyjnego dla ptaków i nietoperzy, a także fakt, że przebudowa odcinka linii napowietrznej przy zastosowaniu rozwiązania kablowego nie będzie stwarzać bariery na trasie przelotu tych zwierząt to inwestycja ta nie powinna znacząco oddziaływać na ptaki i nietoperze.

Odwołanie od tej decyzji w ustawowym terminie wniosła "A. (dalej zwana stroną, skarżącą, spółką) zarzucając:

1. naruszenie art. 7 kpa poprzez nie podjęcie przez organ działań mających na celu dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli;

2. naruszenie art. 77 kpa- poprzez niewywiązanie się z obowiązku organu do samodzielnego i wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego;

3. naruszenie art. 107 kpa- poprzez brak prawidłowego i wystarczającego uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji;

4. naruszenie prawa materialnego poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, w szczególności art. 79, art. 82 oraz art. 85 u.u.i.ś.;

5. naruszenie prawa materialnego poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, w szczególności § 2 ust. 1 rozp. RM.

W uzasadnieniu odwołania spółka przytoczyła brzmienie przywoływanych w zarzutach przepisów i przywołała kilka ogólnych tez wyroków sądowych i publikacji naukowych.

Po rozpatrzeniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 22 lipca 2011 r., Nr SKO 4131/33/2011, utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż w jego ocenie planowane przedsięwzięcie prawidłowo zostało zakwalifikowane do przedsięwzięć określonych w § 2 ust. 1 pkt 6 rozp. RM, co w rezultacie wymagało przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Podniesiono, że w rzeczowej sprawie organ I instancji przeprowadził procedurę oceny oddziaływania na środowisko i uzyskał wymagane prawem uzgodnienia i opinie, a zastrzeżenia zgłoszone przez uprawnione organy zostały w całości uwzględnione w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego organ I instancji dopełnił obowiązkom wynikającym z art. 7, art. 77, art. 80 i art. 107 § 3 kpa. W pierwszej kolejności wskazano, iż dokonując oceny zgromadzonego materiału dowodowego organ I instancji oparł się na przekonywających podstawach i dał temu wyraz w uzasadnieniu decyzji. Podniesiono przy tym, że zarzuty strony zawarte w odwołaniu są ogólnikowe i nie poparte żadnymi dowodami pochodzącymi od osób mających w tym zakresie odpowiednią wiedzę i są jedynie wyrazem niezadowolenia strony z planowanego przedsięwzięcia inwestycyjnego. Strona podnosząc zarzut, iż decyzja nie zawiera elementów wymaganych przepisami, cytuje jedynie brzmienie przepisów ustawy, nie wskazuje natomiast jakie elementy nie zostały zawarte. Autor odwołania nie wykazał w nim, aby dokonał on jakiejkolwiek analizy zaskarżanej decyzji. Natomiast szczegółowa lektura decyzji i jej uzasadnienia pozwala zauważyć, iż wszystkie wymagane prawem elementy zostały w niej zawarte. W szczególności decyzji zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji w sposób szczegółowy, wyczerpujący i rzetelny wskazał motywy, którymi się kierował przy wydawaniu decyzji, wyjaśnia swój tok myślenia, a także wskazuje, z jakich powodów organ zdecydował się na przyjęte przez siebie rozstrzygnięcie oraz w sposób wyczerpujący ustosunkowuje się do zastrzeżeń zgłaszanych przez uczestników postępowania.

Zdaniem organu odwoławczego kwestionowana decyzja zawiera szczegółowe informacje o przeprowadzonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa oraz o tym, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę, i w jakim zakresie zostały uwzględnione uwagi i wnioski zgłoszone w związku z udziałem społeczeństwa. Ponadto podmiot sporządzający raport oceny oddziaływania na środowisko dwukrotnie odnosił się w sposób kompleksowy i wyczerpujący do uwag zgłoszonych zarówno przez spółkę w piśmie z dnia 11 kwietnia 2011r. jak i uwag zgłaszanych przez innych uczestników postępowania.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po przeanalizowaniu raportu o oddziaływaniu na środowisko przedmiotowego przedsięwzięcia oraz jego uzupełnienia, jak również materiałów zebranych w sprawie, podzieliło wyrażone przez organ I instancji stanowisko, iż realizacja planowanej inwestycji, przy zastosowaniu warunków określonych w sentencji decyzji, nie będzie wywierać znaczącego wpływu na środowisko przyrodnicze, w tym na K. Park Krajobrazowy. Ponadto biorąc pod uwagę lokalizację inwestycji na gruntach rolnych oraz fakt, że szpaler topól i krzewów przeznaczonych pod wycinkę nie stanowi korytarza migracyjnego dla ptaków i nietoperzy, a także fakt, że przebudowa odcinka linii napowietrznej przy zastosowaniu rozwiązania kablowego nie będzie stwarzać bariery na trasie przelotu tych zwierząt organ odwoławczy przychylił się do stanowiska, że przedmiotowa inwestycja nie powinna znacząco oddziaływać na ptaki i nietoperze.

W skardze strona powtórzyła zarzuty podniesione w odwołaniu oraz powieliła dokładnie jego uzasadnienie i wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozstrzygnięcia organowi II instancji, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej jej decyzji organu I instancji oraz przekazanie sprawy do ponownego rozstrzygnięcia organowi I instancji lub ewentualnie o stwierdzenie nieważności decyzji w całości, o ile zaszły przesłanki określone w art. 156 k.p.a. lub określone w innych przepisach prawa.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Podniesiono, iż ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że organ I instancji każdorazowo informował strony o przebiegu postępowania administracyjnego w rzeczowej sprawie, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy był wystarczający i kompletny do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, zaś w samej decyzji, do której załączono charakterystykę przedsięwzięcia, zostały uwzględnione wymagane przepisami elementy oraz dokonano wymaganych uzgodnień. Również procedura związana z przeprowadzeniem postępowania wyjaśniającego, uzyskaniem stosownych uzgodnień oraz zapewnieniem stronom i innym osobom zainteresowanym możliwości składania uwag i wniosków w sprawie została dochowana.

Zdaniem organu odwoławczego nieuzasadnione były również zarzuty związane z błędną wykładnia i niewłaściwym zastosowaniem art. 79, art.82 oraz art. 85 u.u.i.ś., a także § 2 ust. 1 rozp. RM. Organ zwrócił uwagę, że zarzuty spółki, będące powtórzeniem zarzutów zawartych w odwołaniu, są ogólnikowe i nie poparte żadnymi dowodami pochodzącymi od osób mających w tym zakresie odpowiednią wiedza i są jedynie wyrazem niezadowolenia strony z planowanego przedsięwzięcia inwestycyjnego.

W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego przedstawiona przez inwestora charakterystyka przedsięwzięcia w pełni uzasadniała zastosowaną kwalifikację, zaś zebrany w sprawie materiał dowodowy był wystarczający do wydania decyzji, a jego analiza nie wykazała, aby w sprawie pozostawały jakiekolwiek okoliczności wymagające wyjaśnienia lub aby organ I instancji pominął jakiekolwiek okoliczności, które mogłyby mieć istotny wpływ na treść wydanej decyzji.

W szczególności podkreślono, iż przedłożony raport po jego uzupełnieniu spełnia wymogi umożliwiające wydanie decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych planowanej inwestycji, bowiem zakres opracowania został dostosowany do charakteru i wielkości oddziaływania zamierzonego przedsięwzięcia na środowisko. Analiza jego treści oraz wnioski zamieszczone w raporcie wskazują, że planowany obiekt będzie spełniał wymogi odnoszące się do zapewnienia wymaganej ochrony. Skarżący podnosząc zarzuty naruszenia przepisów postępowania, w tym zarzut, że decyzja nie zawiera elementów wymaganych przepisami postępowania, cytuje jedynie brzmienie przepisów ustawy, nie wskazuje natomiast, jakie elementy nie zostały zawarte. Natomiast szczegółowa lektura obu decyzji i ich uzasadnień pozwala stwierdzić, iż wszystkie wymagane prawem elementy zostały w nich zawarte. W szczególności obie decyzje zawierają pełne i wyczerpujące uzasadnienia faktyczne i prawne. W uzasadnieniu decyzji organy w sposób szczegółowy, wyczerpujący i rzetelny wskazały motywy, którymi się kierowały przy wydawaniu decyzji, przedstawiły tok myślenia oraz wskazały, z jakich powodów zdecydowały się na przyjęte przez siebie rozstrzygniecie. W sposób wyczerpujący ustosunkowano się także do zastrzeżeń zgłaszanych przez uczestników postępowania. Strony postępowania były informowane, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę, i w jakim zakresie zostały uwzględnione, uwagi i wnioski zgłoszone w związku z udziałem społeczeństwa.

Odnosząc się do dalszych zarzutów, tj. naruszenie prawa materialnego poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, w szczególności art. 79, art. 82 oraz art. 85 u.u.i.ś, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło, iż analiza tych przepisów oraz analiza ustalonego stanu faktycznego wykazuje, iż przepisy te zostały prawidłowe zastosowane, w szczególności zasięgnięto wymaganych opinii, zapewniono udział społeczeństwa w postępowaniu, prawidłowo określono rodzaj i miejsce przedsięwzięcia, a wydana decyzja zawiera uzasadnienie zgodne z wymogami art. 85 tejże ustawy, w tym zawiera informacje o przeprowadzonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa oraz o tym w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę, i w jakim zakresie zostały uwzględnione uwagi i wnioski zgłoszone w związku z udziałem społeczeństwa.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze na zakończenie podkreśliło, że skarga została wniesiona przez zawodowego pełnomocnika, który nie wskazał na czym w jego cenie polegać miała błędna wykładnia albo niewłaściwe zastosowanie wymienionych przepisów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Sądy administracyjne, zgodnie z art. 1 § 2 ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola wojewódzkiego sądu administracyjnego obejmuje kwestie związane z procesem stosowania prawa w postępowaniu podatkowym, a więc to, czy organ dokonał prawidłowych ustaleń co do obowiązywania zaskarżonej normy prawnej, czy normę tę właściwe interpretował i czy nie naruszył zasad ustalenia określonych faktów za udowodnione.

Konsekwencją takiego unormowania jest konstatacja, iż uchylenie decyzji może nastąpić jedynie w sytuacji, gdy wydanie zaskarżonej decyzji nastąpiło w wyniku naruszenia prawa materialnego lub procesowego, które to naruszenie miało lub mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co wynika jednoznacznie z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. w skrócie u.p.p.s.a).

W zakresie tak określonej kognicji Sąd stwierdza, iż zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 lipca 2011 r. nie narusza prawa.

Biorąc pod uwagę sposób sformułowania zarzutów, a zwłaszcza ogólnikowy poziom ich uzasadnienia, w pierwszej kolejności należy mieć na względzie, że decyzja w sprawie określenia środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia nie ma charakteru uznaniowego. Jak wynika z treści art. 59 ust.1 u.u.i.ś. przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja następujących planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko:

1) planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko;

2) planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 tejże ustawy.

W tym miejscu przypomnieć można, iż inwestor wystąpił o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie stacji elektroenergetycznej 220/110 kV Ś. o rozdzielnię 400 kV, która pracować będzie w układzie półtora wyłącznikowym (3/2W) i zostanie wyposażona w dwa nowe autotransformatory AT-11 o mocy 500 MVA i AT-12 o mocy 450 MVA. Ponadto przewiduje się wykonanie niezbędnych prac modernizacyjnych na istniejącej rozdzielni 220 kV, tj. między innymi demontaż autotransformatora AT-1S części aparatury, konstrukcji i fundamentów polu 09, a także przebudowę istniejącego cieku wodnego wraz z zarurowaniem na odcinku kolidującym z terenem projektowanej rozbudowy. Na terenie projektowanej rozdzielni 400 kV planowane jest też wybudowanie budynku stacyjnego, pompowni wody przeciwpożarowej, zbiornika wody przeciwpożarowej, budynku agregatu prądotwórczego, kiosku przekaźników oraz dwóch budynków potrzeb własnych. Zakres prac budowlanych przewiduje również przebudowę na układ kablowy linii napowietrznej 220 kV z kierunku Ząbkowic Śląskich, na odcinku od istniejącego słupa nr 118 do nowej rozdzielni 400 kV.

W tej sytuacji nie budzi wątpliwości Sądu, iż planowane przedsięwzięcie organy prawidłowo zakwalifikowały do przedsięwzięć określonych w § 2 ust. 1 pkt 6 rozp. RM, przez co zarzut naruszenia tego przepisu uznać należy za zupełnie bezzasadny.

Dalej warto przytoczyć art. 77 ust. 1 u.u.i.ś. stanowiący, iż jeżeli jest przeprowadzana ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ właściwy do wydania tej decyzji:

1) uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska;

2) zasięga opinii organu, o którym mowa w art. 78, w przypadku przedsięwzięć wymagających decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1-3 i pkt 10-15.

W niniejszej sprawie stanowczo należy stwierdzić, iż organ I instancji przeprowadził procedurę oceny oddziaływania na środowisko i uzyskał wymagane prawem uzgodnienia i opinie, a zastrzeżenia zgłoszone przez uprawnione organy zostały w całości uwzględnione w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, zatem trudno tutaj mówić o naruszeniu przepisów ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie przyrody oraz ocenach oddziaływania na środowisko, w tym zwłaszcza wymienionych przez skarżącą art. 79, art. 82 i art. 85 u.u.i.ś.

Zdaniem Sądu w przedmiotowym postepowaniu nie doszło również do naruszenia przez organy obowiązków wynikających z art. 7, art. 77, art. 80 i art. 107 § 3 kpa, gdyż całościowo zebrany materiał dowodowy został wnikliwie przeanalizowany, co znalazło swój wyraz w obszernym i szczegółowym uzasadnieniu decyzji.

Sąd podziela pogląd organu odwoławczego, że kluczowy dla niniejszej sprawy Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia spełnia wymogi art. 66 u.u.i.ś. i jest zgodny z zakresem określonym przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska we W.. Autorzy raportu w sposób dokładny i wyczerpujący omówili kwestie związane z oddziaływaniem przedsięwzięcia na środowisko, przy czym przeanalizowano w nim dwa warianty lokalizacji rozdzielni 400 kV oraz dwa warianty przebudowy odcinka linii napowietrznej 220 kV, a także odniesiono się w nim do lokalizacji planowanego przedsięwzięcia w granicach otuliny K. Parku Krajobrazowego, jak również do położonego w odległości 4,5 km projektowanego Specjalnego Obszaru Ochrony Siedlisk Natura 2000 "Przełomy P. pod K.".

W ocenie Sądu zachowana została też procedura związana z wydaniem decyzji, w tym zwłaszcza zapewniony został stronom czynny udział w każdym stadium postępowania.

Podsumowując rozważania stwierdzić należy, iż w rozpoznawanej sprawie nie doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, ani do naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, czy też do innego naruszenia przepisów postępowania mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a tylko takie uchybienia uprawniają sąd administracyjny do wyeliminowania z obrotu prawnego wadliwego aktu administracyjnego.

Z tych względów, na podstawie art. 151 u.p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.