Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1590/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-10-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania pełnomocnikowi wynagrodzenia za zastępstwo prawne
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Marcin Piłaszewicz na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 października 2012 r po rozpoznaniu wniosku adw. K. L. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu w sprawie ze skargi J.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2012 r. [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od spadków i darowizn postanawia odmówić przyznania pełnomocnikowi (adw. K. L.) kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu


UZASADNIENIE

Sąd, postanowieniem z 21 czerwca 2012 r., przyznał J. B. (dalej jako strona lub skarżący) prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj. także w zakresie ustanowienia pełnomocnika (adwokata) z urzędu.

Okręgowa Rada Adwokacka, pismem z 16 lipca 2012 r., wyznaczyła adw. K. L. pełnomocnikiem w sprawie.

W dniu 1 października 2012 r. pełnomocnik otrzymał postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania postanowienia, którego nie zakwestionował.

Pełnomocnik, pismem z 17 października 2012 r. poinformował, że J. B. zmarł, oświadczył, ze opłaty za zastępstwo prawne nie zostały uiszczone i wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.

Referendarz sądowy wskazuje, że wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) - dalej jako u.p.p.s.a. Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należą – m.in. – środki odwoławcze, czy sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jak też pomoc prawna świadczona do momentu wydania wyroku w I instancji. Ze względu na opłacanie tego wynagrodzenia ze środków publicznych referendarz sądowy ma zarazem uprawnienie, jak i obowiązek ustalenia, czy pomoc prawna rzeczywiście została udzielona.

Należy przyznać wynagrodzenie dla ustanowionego z urzędu adwokata, jeśli strona nie jest w stanie ponieść kosztów działania adwokata ustanowionego z urzędu, a pełnomocnik zwróci się do Sądu o zwrot kosztów postępowania sądowego, złoży stosowne oświadczenie (§ 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. o opłatach za czynności adwokackie oraz ponoszeniu przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm,). Biorąc pod uwagę w niniejszej sprawie wkład pracy pełnomocnika z urzędu w prowadzenie sprawy, tj. brak przejawów reprezentacji czy pomocy stronie w postępowaniu przed sądem I instancji, czy udziału w merytorycznym rozstrzygnięci sporu, należało uznać, że pomoc prawna nie została udzielona stronie i to nie tylko z uwagi na śmierć strony. Zdaniem referendarza sądowego, lakoniczne pismo procesowe z 17 października 2012 r., w którym pełnomocnik informuje o śmierci strony, nie jest przesłanką przyznania wynagrodzenia z art. 250 u.p.p.s.a w zw z § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. o opłatach za czynności adwokackie oraz ponoszeniu przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu umożliwiającymi przyznanie wynagrodzenia, ponieważ czynność informacyjna pełnomocnika dotycząca śmieci strony nie mieści się w zakresie pojęcia udzielenia pomocy prawnej stronie, jeśli jakiekolwiek inne czynności nie zostały podjęte przez pełnomocnika – niezależnie już od faktu, że sprawa nie była jeszcze badana merytorycznie przez Sąd. Brak jest zarazem przesłanek, w braku ich wykazania przez pełnomocnika z urzędu, do zwrotu poniesionych przez pełnomocnika wydatków.

Dlatego, należało, na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8, § 3 u.p.p.s.a., orzec, jak w sentencji.