Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 247/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2006-10-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6343 Świadczenia pieniężne z tytuły pracy przymusowej
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stankowski.(spr.) Sędziowie WSA Maciej Dybowski WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak Protokolant sekr.sąd. Justyna Frankowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 12 października 2006 r. sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień do świadczenia pieniężnego oddala skargę /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak /-/ J. Stankowski /-/ M. Dybowski


UZASADNIENIE

Z.K. [...]. złożyła w Urzędzie ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych wniosek o przyznanie świadczenia określonego w ustawie z dnia 31 maja 1996r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i ZSRR. Do wniosku skarżąca dołączyła wymaganą przez urząd dokumentację z której wynika, że urodziła się ona w [...]. w miejscowości O. i tam też podczas okupacji pracowała.

Decyzją nr [...] z [...]. Kierownik Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych odmówił przyznania świadczenia wskazując, że w oparciu o materiał zgromadzony w aktach sprawy należy uznać że represje, które dotknęły skarżącą nie są objęte przepisami ustawy.

Skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Kierownik Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych Decyzją nr [...] z [...]. utrzymał w mocy swoją decyzję. W uzasadnieniu odwołał się do brzmienia art. 2 wskazanej ustawy, który nie przewiduje uprawnienia do świadczenia pieniężnego z tytułu urodzenia się i pobytu w miejscowości położonej na terytorium II Rzeczypospolitej, w której pracowali przymusowo rodzice skarżącej.

W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu Z. K. wskazała, że nie zgadza się z decyzją Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych. Podniosła, że wraz z rodzicami była deportowana do pracy przymusowej w gospodarstwie prowadzonym przez Niemców w okresie od marca 1940r. do maja 1945r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie powołując się na wcześniejszą argumentację - tj. przepis art. 2 pkt 2 lit. "a" ustawy z dnia 31 maja 1996r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i ZSRR - wskazując, że skarżąca urodziła się w miejscowości O. w powiecie K., a więc na obszarze leżącym w granicach Rzeczypospolitej Polskiej sprzed 1 września 1939r. Taki zaś pobyt i trudy z nim związane nie są represjami w rozumieniu wskazanej ustawy, wobec czego świadczenie skarżącej nie przysługuje.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga jest bezzasadna.

Rozstrzygnięcia organu rozpoznającego sprawę w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w toku postępowania administracyjnego nie budzą wątpliwości. Podstawą prawną rozstrzygnięcia organu był art. pkt 2 lit. "a" ustawy z dnia 31 maja 1996r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i ZSRR który zawiera legalną definicję represji, od której ustawodawca uzależnia przyznanie określonych uprawnień. Powołany przepis wprost określa, że represją w rozumieniu ustawy jest deportacja (wywiezienie) do pracy przymusowej na okres co najmniej 6 miesięcy z terytorium państwa polskiego, w jego granicach sprzed dnia 1 września 1939r. na terytorium III Rzeszy i terenów przez nią okupowanych w okresie wojny w latach 1939-1945.

Wskazane w tym przepisie przesłanki muszą być spełnione łącznie. W przypadku skarżącej tak nie jest, gdyż nie została ona deportowana poza granice Rzeczypospolitej sprzed 1 września 1939r., a co za tym idzie przymusowa praca byłą przez nią wykonywana na terytorium państwa polskiego w jego granicach sprzed dnia 1 września 1939r.

W niniejszej kwestii wypowiadał się także Naczelny Sąd Administracyjny wskazując, że: "Nie stanowi represji w rozumieniu art. 2 pkt 2 lit. a) ustawy z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz. U. Nr 87, poz. 395) niezwiązane z deportacją (wywiezieniem) przymusowe zatrudnienie w latach 1939-1945 obywatela polskiego (także małoletniego) w gospodarstwie rolnym osadnika niemieckiego, położonym w miejscowości będącej dotychczasowym miejscem zamieszkania obywatela polskiego, znajdującym się na terytorium państwa polskiego w jego granicach sprzed 1 września 1939 r., a po tej dacie okupowanym przez III Rzeszę." (uchwała 7 sędziów NSA z 12 października 1998r. sygn. akt OPS 5/98 publ. ONSA 1999/1/1).

Mając powyższe na względzie, Sąd nieuwzględniając skargi oddalił ją na podstawie art. 151 ustawy z 30 lipca 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.).

/-/ D. Rzyminiak-Owczarczak /-/ M. Dybowski /-/ J. Stankowski