Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1107/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2011-08-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1, par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia "[...]" siedzibą w K. o wstrzymanie wykonania decyzji w dniu 29 sierpnia 2011 r. w sprawie ze skargi Stowarzyszenia "[...]" siedzibą w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 29 kwietnia 2011 r., znak: [...] w przedmiocie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Stowarzyszenie "[...]" z siedzibą w K. w swojej skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 29 kwietnia 2011r. znak: [...] utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 14 grudnia 2010r. znak: [...] orzekającej o braku obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia "Skup surowców wtórnych na działce nr "1" obręb [...] przy ul. [...] w K." zawarło wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Strona skarżąca wskazała, że uwzględnienie wniosku jest konieczne dla zapobieżenia powstaniu niebezpieczeństwa dla życia i zdrowia mieszkańców nieruchomości sąsiadujących z planowaną inwestycją. Niebezpieczeństwo to, zdaniem strony skarżącej, ma polegać na zagrożeniu pożarem, a także zanieczyszczeniem gleby oraz wód gruntowych. Podkreślono też, że jeśli wykonanie zaskarżonej decyzji nie zostanie wstrzymane, to po uzyskaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach inwestor będzie mógł przystąpić do realizacji przedsięwzięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Stosownie do treści art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Należy podkreślić, że żądanie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu może zostać uwzględnione, jeżeli akt, którego dotyczy wniosek, nadaje się do wykonania, albowiem "przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania" (por. T. Woś, "Postępowanie sądowoadministracyjne", str. 146 oraz B. Dauter "Komentarz do art. 61 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi").

W ocenie Sądu zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w wyżej wskazanym rozumieniu, a tym samym nie może spowodować wyrządzenia znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków. W niniejszej sprawie inwestor zamierza prowadzić działalność polegającą na skupie surowców wtórnych. Wbrew twierdzeniom skarżącego Stowarzyszenia decyzja stwierdzająca brak obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla takiego przedsięwzięcia jeszcze nie umożliwia inwestorowi rozpoczęcia skupu surowców wtórnych, ponieważ stosownie do art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. o odpadach (Dz. U. z 2010r. Nr 185, poz. 1243 ze zm.) prowadzenie zbierania odpadów oraz transport odpadów wymaga uzyskania zezwolenia. W niniejszej sprawie Sąd podziela stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 1 lutego 2010r. sygn. akt II OZ 35/10 (Lex Omega nr 557960).

Skoro zatem zaskarżona decyzja nie może stanowić samodzielnej podstawy do ingerencji w środowisko, więc nie zagraża wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowaniem nieodwracalnych skutków. W związku z tym należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i 5 ppsa.