Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SAB/Ke 16/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2015-04-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy - PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 1, art. 149 par. 1, art. 201
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 13 ust. 1
journal: Dz.U. 2014 poz 782
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Sędzia WSA Renata Detka,, Sędzia WSA Jacek Kuza, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Joanna Dziopa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. umarza postępowanie sądowe; II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Burmistrza Miasta i Gminy na rzecz M. S. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy M. S., reprezentowany przez adwokata K. S., domagał się zobowiązania organu do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej w terminie 7 dni od daty doręczenia mu prawomocnego wyroku oraz zasądzenia kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

W uzasadnieniu skargi jej autor wskazał, że w dniu 8 października 2014 r. złożył do Burmistrza Miasta i Gminy, za pośrednictwem ePUAP wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Do dnia wniesienia skargi organ nie udostępnił żądanych informacji ani też nie wydał decyzji odmownej zgodnie z art. 16 ust. 1 u.d.i.p., czym naruszył 14-dniowy termin przewidziany w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. na rozpatrzenie wniosku.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta i Gminy wniósł o umorzenie postępowania oraz o obciążenie skarżącego kosztami postępowania. Przyznał, że faktycznie 8 października 2014r. wpłynął wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Ponieważ pismem z 6 listopada 2014 r. udzielił w sposób szczegółowy i wyczerpujący odpowiedzi na zadane we wniosku pytania, postępowanie sądowo-administracyjne jako bezprzedmiotowe powinno być umorzone. Dalej organ podniósł, że skarga na bezczynność wniesiona po doręczeniu żądanej informacji lub po podjęciu czynności, których brak się w niej zarzuca jest bezzasadna. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Jak wynika z odpowiedzi na skargę i co potwierdzają dołączone do niego pismo organu adresowane do skarżącego z dnia 6 listopada 2014r. oraz wydruk z dokumentu elektronicznego zatytułowanego "ZAWIADOMIENIE Podziękowanie", M. S. udostępniono żądane przez niego informacje. W tej sytuacji postępowanie w zakresie zobowiązania organu do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji, jako bezprzedmiotowe, podlegało umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zmianami), dalej p.p.s.a. Jednakże w sprawie wystąpiła bezczynność, albowiem wniosek o udostępnienie informacji publicznej wpłynął do organu 8 października 2014 r., natomiast pismo zawierające odpowiedzi na zadane we wniosku pytania datowane jest na 6 listopada 2014 r. Żądana informacja została zatem udzielona z uchybieniem 14 - dniowego terminu o jakim mowa w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r., poz. 782 ze zmianami). W ocenie Sądu uchybienie terminu w udostępnieniu informacji publicznej nie było znaczne, dlatego też należało orzec, że nie miało ono miejsca z rażącym naruszeniem prawa. O powyższym Sąd rozstrzygnął na podstawie art. 149 § 1 zd. 2 p.p.s.a.

O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z art. 201 p.p.s.a w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit.c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 461). Na zasądzoną kwotę składa się wpis od skargi, wynagrodzenie adwokata oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa. Odnosząc się natomiast do wniosku organu, aby to na jego rzecz zasądzić koszty, to stwierdzić należy, że jest on zupełnie bezzasadny. Po pierwsze ustawa p.p.s.a. w ogóle nie przewiduje możliwości zasądzania kosztów postępowania od skarżącego na rzecz organu. Po drugie zauważyć należy, że w niniejszej sprawie organ udostępnił żądaną informację dopiero po wniesieniu przez skarżącego skargi na bezczynność. Skarga bowiem do organu wpłynęła w dniu 5 listopada 2015 r., zaś odpowiedź na wniosek z 8 października została zawarta w piśmie z 6 listopada 2014 r.