Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2248/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-03-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: par. 18 ust. 1 w zw. z par. 17 ust. 2 pkt 1
journal: Dz.U. 2008 nr 139 poz 883
law: Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty  pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata  2007-2013.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska - Jóźków, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Protokolant specjalista - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 marca 2014 r. sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. w P. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ...czerwca 2013 r. nr ... w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych oddala skargę


UZASADNIENIE

Rozstrzygnięciem zawartym w piśmie z dnia ... czerwca 2013 r. znak: ... Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa poinformowała S. Sp. z o.o. w P., iż jej wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw", który wpłynął do organu w dniu 29 kwietnia 2013 r. nie został załatwiony pozytywnie.

Agencja odmówiła przyznania pomocy z uwagi na zaistnienie okoliczności określonych w § 18 ust. 1 w zw. z § 17 ust. 2 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (dz. U. nr 139/2008 poz. 883) – dalej: rozporządzenie.

W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia podkreślono m.in. że zgodnie z § 17 ust. 2 pkt 1 – "do wniosku o przyznanie pomocy dołącza się kopię wniosku o wpis do ewidencji producentów w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, jeżeli wnioskodawcy nie został nadany numer identyfikacyjny, a w przypadku składania wniosku o wpis wnioskodawcy do ewidencji łącznie z wnioskiem o przyznanie pomocy – oryginał wniosku". Z kolei § 18 ust. 1 ww. rozporządzenia precyzuje, że "jeżeli wniosek o przyznanie pomocy nie zawiera numeru identyfikacyjnego (...) albo nie dołączono do niego wniosku o wpis do ewidencji albo jego kopii lub wniosek o przyznanie pomocy nie został złożony w terminie (o którym mowa w § 14 ust. 2) lub w danym okresie składania wniosków jeden wnioskodawca złożył więcej niż jeden wniosek, Agencja nie przyznaje pomocy.

Następnie organ przypomniał, że wniosek o przyznanie pomocy wpłynął do ARiMR dnia ...05.2013 r. Pozycję 1.1 wniosku Numer Identyfikacyjny pozostawiono niewypełnioną, dołączając kserokopię złożonego w Biurze Powiatowym ARiMR wniosku o wpis do ewidencji producentów.

Podczas weryfikacji dokumentów stwierdzono, że wnioskodawcy, którą jest spółka S. na dzień złożenia wniosku nie został nadany numer identyfikacyjny, a załączona kopia wniosku o wpis do ewidencji producentów, złożona dnia ...04.2013 r. w W. Biurze Powiatowym ARiMR, nie dotyczy wnioskodawcy (osoby prawnej) ale osoby fizycznej J. S. ( w cz. III wniosku poz. 01 forma prawno-organizacyjna podmiotu zaznaczono osoba fizyczna a w poz. 02 rodzaj producenta – producent rolny).

Biorąc pod uwagę powyższe, stwierdzono, że do wniosku o przyznanie pomocy nie dołączono wniosku o nadanie numeru identyfikacyjnego, który dotyczyłby spółki S., co jest jednoznaczne z zaistnieniem okoliczności określonych w § 18 ust. 1 ww. rozporządzenia, w związku z czym Agencja odmówiła przyznania pomocy.

Wyżej opisane rozstrzygnięcie zaskarżyła S. Sp. z o.o. w P. zarzucając mu:

1. naruszenie art. 21 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków europejskich funduszu rolnego na rzecz rozwoju obszarów wiejskich, poprzez jego niezastosowanie skutkujące nierozpatrzeniem w sposób całościowy materiału dowodowego przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, powodującym błędne przyjęcie, iż Skarżący do wniosku o przyznanie pomocy nie załączył dotyczącego Skarżącego wniosku o wpis do ewidencji producentów podczas gdy kopia takiego wniosku, którego oryginał został złożony przez Skarżącego do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w dniu ... kwietnia 2013 r. została dołączona do wniosku o przyznanie płatności;

2. naruszenie § 18 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego programem rozwoju obszarów wiejskich na lata 2007-2013 z dnia 17 lipca 2008 r. poprzez jego niezastosowanie skutkujące brakiem wezwania Skarżącego do usunięcia braków formalnych wniosku polegających na załączeniu do wniosku o przyznanie pomocy błędnie wypełnionego wniosku o wpis do ewidencji producentów w którym w części III w rubryce 01 omyłkowo zakreślono pozycję 1 (osoba fizyczna) zamiast pozycję 2 (osoba prawna), zaś w rubryce 02 pozycję 1 (producent rolny) zamiast pozycję 5 (potencjalny beneficjent), mimo iż z treści wniosku o wpis do ewidencji producentów jednoznacznie wynika, że wnioskodawcą był Skarżący a nie osoba fizyczna – J. S.

3. naruszenie § 18 ust. 1 Rozporządzenia oraz art. 22 ust. 3 Ustawy poprzez ich błędne zastosowanie, skutkujące odmówieniem Skarżącemu przyznania pomocy, podczas gdy nie zachodziły podstawy do odmowy przyznania pomocy określone w powyższych przepisach.

Podnosząc powyższe zarzuty skarżąca wniosła o:

1. uchylenie zaskarżonej decyzji (aktu) w całości na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a.;

2. zasądzenie od Agencji restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz Skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, powiększonych o kwotę 17 zł z tytułu uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Zarówno organ jak i strona skarżąca podtrzymały swoje dotychczasowe stanowiska w pismach procesowych z dnia ... grudnia 2013 r. oraz z dnia ... października 2013 r.

Sąd zważył co następuje:

Skarga nie jest zasadna albowiem kwestionowane rozstrzygnięcie nie narusza prawa. Stosownie do § 17 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia do wniosku o przyznanie pomocy w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" dołącza się kopię wniosku o wpis do ewidencji producentów w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności jeżeli wnioskodawcy nie został nadany numer identyfikacyjny, a w przypadku składania wniosku o wpis wnioskodawcy do ewidencji łącznie z wnioskiem o przyznanie pomocy – oryginał wniosku.

Jeżeli wniosek o przyznanie pomocy nie zawiera numeru identyfikacyjnego (...), albo nie dołączono do niego wniosku o wpis do ewidencji albo jego kopii, lub wniosek o przyznanie pomocy nie został złożony w terminie (...) lub w danym okresie składania wniosków, jeden wnioskodawca złożył więcej niż jeden wniosek Agencja nie przyznaje pomocy (...) - § 18 ust. 1 rozporządzenia.

Zgodnie z § 18 ust. 3 rozporządzenia tylko nieprawidłowości inne niż wyżej wymienione oraz te wymienione w ust. 2 § 18 skutkują stosownym wezwaniem przez Agencję, a mianowicie wezwaniem do ich usunięcia.

Z powyższego wynika, iż brak wniosku skarżącej o nadanie numeru identyfikacyjnego (wniosku o wpis do ewidencji producentów) nie rodził po stronie organu obowiązku wezwania do usunięcia tego braku. Treść cytowanego § 18 ust. 1 i 3 rozporządzenia jest w omawianej kwestii jednoznaczna i nie budzi wątpliwości. Z materiałów znajdujących się w aktach postępowania administracyjnego wynika, że należy zgodzić się z organem, który ustalił, że do wniosku o przyznanie pomocy nie dołączono wniosku o nadanie numeru identyfikacyjnego, który dotyczyłby skarżącej spółki. Kopia wniosku o wpis do ewidencji producentów (załączona do wniosku o przyznanie pomocy) wskazuje, że o nadanie numeru identyfikacyjnego wystąpił J. S. jako osoba fizyczna (producent rolny), nie zaś jako reprezentujący skarżącą spółkę jej prezes. Wyżej wymieniony wypełniając wniosek o wpis do ewidencji producentów podał nie tylko swoje dane, ale i nie wyjaśnił jakoby działał w imieniu skarżącej spółki. Taki stan rzeczy skutkował tym, iż J. S. nadany został w dniu ... kwietnia 2013 r. numer producenta, ale jako osobie fizycznej.

Wszelkie wątpliwości (o ile można było je mieć) w kwestii złożenia wniosku o wpis do ewidencji producentów wyjaśnione zostały na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku. Otóż obecny na tejże rozprawie J. S. oświadczył, iż składając ww. wniosek dysponował dokumentami dotyczącymi spółki, których jednak nie złożył razem z wnioskiem.

W ocenie sądu powyższe oświadczenie w połączeniu z treścią wniosku (z jego zapisami) w pełni uzasadniało przyjęcie przez organ, iż wniosek nie został złożony przez ww. w imieniu skarżącej spółki. Nie sposób również uznać, iż intencje J. S. były inne niż wynikałoby to z podejmowanych przez niego czynności, tym bardziej że we wniosku wskazał on osobę fizyczną jako podmiot ubiegający się o pomoc. Określił ją również jako producenta rolnego.

Niezależnie od tego o czym wyżej mowa przypomnieć wypada, iż udostępniony przez organ formularz wniosku o przyznanie pomocy o jaką ubiegała się skarżąca zawierał wykaz dokumentów, które stanowiły jego niezbędne załączniki.

Jednym z nich był wniosek o wpis do ewidencji producentów.

Taki wniosek co oczywiste musiał jednak dotyczyć podmiotu ubiegającego się o pomoc, a nie innego podmiotu (np. osoby fizycznej). Mało tego skarżąca została pouczona, iż nie dołączenie wymaganego załącznika (o którym wyżej mowa) będzie skutkowało nie przyznaniem pomocy bez wzywania do usunięcia braków wniosku o przyznanie pomocy.

W ocenie sądu powyższe przemawia za trafnością kwestionowanego rozstrzygnięcia oraz bezzasadnością zarzutów skargi.

Podstawą wyroku jest art. 151 p.p.s.a.