Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 472/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2008-11-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Ustanowiono adwokata
Powołane przepisy: article: art. 245 par 1 art. 246 par 1 pkt 2 , art. 262, art. 239 pkt 1 lit a
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk – Meder po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego p o s t a n a w i a: ustanowić skarżącemu adwokata


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 30 października 2008 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 472/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego.

Skarżący w terminie złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz jego doręczenie jednocześnie składając wniosek, sporządzony na urzędowym formularzu PPF, o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata.

W uzasadnieniu wnioskodawca oświadczył, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, zajmuje jako najemca mieszkanie o powierzchni 22,74 m ², które wymaga remontu. Ponadto posiada 1/6 udziału we współwłasności nieruchomości rolnej o pow. 1,03 ha, a źródłem jego utrzymania jest emerytura wojskowa w kwocie 846,76 zł miesięcznie (netto) oraz dodatek mieszkaniowy. Skarżący również podał, że nie posiada żadnych oszczędności ani przedmiotów wartościowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Stosownie do treści przepisu art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w dalszej części ustawą "P.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane

w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3).

Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.), w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).

Należy przy tym podkreślić, że przedmiotem sprawy, w której został złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy, jest dodatek mieszkaniowy. W tej sytuacji znajduje zastosowanie art. 239 pkt 1 lit. a ustawy P.p.s.a., zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej.

Jednocześnie stosownie do treści przepisu art. 262 ustawy P.p.s.a. przepisy

o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających

z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

Z treści powołanego wyżej przepisu wynika, że strony korzystające

z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych mogą złożyć wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego.

Ocena sytuacji majątkowej i rodzinnej wnioskodawcy, na podstawie bieżącej sytuacji wynikającej z informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonym na druku PPF pozwala uznać, że R. S. znajduje się w sytuacji uzasadniającej ustanowienie adwokata w sprawie, gdyż nie jest on w stanie ponieść kosztów zastępstwa procesowego bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.

W tej sytuacji należało, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec jak w postanowieniu.