Postanowienie NSA, sygn. akt III FZ 643/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 206
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dominik Gajewski po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Zarządcy masy sanacyjnej "S." sp. z o.o. w restrukturyzacji z siedzibą w S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 30 sierpnia 2022 r. sygn. akt I SA/Rz 416/22 w przedmiocie kosztów sądowych w sprawie ze skargi Zarządcy masy sanacyjnej "S." sp. z o.o. w restrukturyzacji z siedzibą w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu z dnia 31 lipca 2017 r. nr SKO.4140.128.2017, SKO.4140.129.2017 w przedmiocie podatku od nieruchomości za lata 2012-2015 postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 30 sierpnia 2022 r. sygn. akt I SA/Rz 416/22 w sprawie ze skarg Zarządcy masy sanacyjnej "S." Sp. z o.o. w restrukturyzacji z siedzibą w S. uchylił decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu z dnia 31 lipca 2017 r. - nr SKO.4140.128.2017, - nr SKO.4140.129.2017, z dnia 10 sierpnia 2017 r. - nr SKO.4140.130.2017, - nr SKO.4140.131.2017 w przedmiocie podatku od nieruchomości za lata 2012-2015 oraz zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Przemyślu na rzecz strony skarżącej kwotę 9112 (dziewięć tysięcy sto dwanaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Strona skarżąca wniosła zażalenie na pkt 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Rzeszowie z dnia 30 sierpnia 2022 r. zarzucając błędne odstąpienie od zasądzenia pełnych kosztów postępowania w sytuacji, gdy skarga została uwzględniona w znacznej części.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania, o jakich mowa w art. 200 i art. 201 § 1 p.p.s.a., zalicza się m.in. wynagrodzenie adwokata jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Zasądzenie kosztów w tym zakresie wymagało zatem zastosowania przez Sąd pierwszej instancji odpowiednich przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800), które uzależniają określenie stawki minimalnego wynagrodzenia za udział adwokata w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji.

W zaskarżonym orzeczeniu sąd pierwszej instancji prawidłowo obliczył przysługujący stronie zwrot kosztów postępowania oraz zasadnie odstąpił od zasądzenia pełnych kosztów postępowania. Jak bowiem wskazano w uzasadnieniu na zasądzone koszty postępowania sądowego składają się uiszczone wpisy od skarg w łącznej kwocie 5.444 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 68 zł (4x17zł) oraz wynagrodzenie pełnomocnika – adwokata, w kwocie 3.600zł - przyznane w wysokości ¼ stawki określonej dla danej kategorii spraw - zgodnie z § 14 ust.1 pkt 1 i § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2018, poz. 265 ze zm.). "

Podstawą do odstąpienia przez sąd pierwszej instancji od zasądzenia pełnych kosztów postępowania był przepis art. 206 P.p.s.a., zgodnie z treścią którego sąd może w uzasadnionych przypadkach odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w całości lub w części, w szczególności jeżeli skarga została uwzględniona w części niewspółmiernej w stosunku do wartości przedmiotu sporu ustalonej w celu pobrania wpisu.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego słusznie zauważono w zaskarżonym orzeczeniu, że przedstawione rozstrzygnięcie uzasadnia okoliczność, że pełnomocnik reprezentował stronę skarżącą w czterech niemalże tożsamych sprawach (opodatkowanie tych samych nieruchomości tego samego podatnika w czterech kolejnych latach), składając jednobrzmiące skargi i pisma procesowe, a ponadto zarzuty skarg w części okazały się niezasadne.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.