Postanowienie NSA, sygn. akt I OPP 53/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-08-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Przewlekłość postępowania
Skarżony organ: Prezes Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
Treść wyniku: Oddalono skargę na przewlekłość postępowania
Powołane przepisy: article: art. 12
journal: Dz.U. 2018 poz 75
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym  prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - tekst jedn.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Stojanowski (sprawozdawca) Sędziowie NSA Elżbieta Kremer Zygmunt Zgierski po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi Z.R. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 66/19 w sprawie ze skargi Z.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu 4 lipca 2019 r. (data prezentaty sądu) Z.R. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego – za pośrednictwem WSA we Wrocławiu – skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 66/19 w sprawie ze skargi Z.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego.

Z akt sprawy wynika, że ww. skarga na decyzję Kolegium wraz z aktami sprawy została złożona przez organ w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu w dniu 15 lutego 2019 r. (data prezentaty sądu). Zarządzeniem z dnia 18 lutego 2019 r. sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Wr 66/19, nadano symbol, wskazano strony i przedmiot postępowania, wyznaczono sędziego sprawozdawcę, zarządzono doręczenie skarżącemu odpisu odpowiedzi na skargę oraz stosownych pouczeń, a także nadano bieg wnioskowi skarżącego o przyznanie prawa pomocy.

Zarządzeniem z dnia 26 marca 2019 r. skierowano sprawę do oczekujących na wyznaczenie terminu rozprawy, a zarządzeniem z dnia 10 maja 2019 r. wyznaczono termin rozprawy na dzień 6 czerwca 2019 r.

W dniu 6 czerwca 2019 r. rozprawa została odroczono z uwagi na złożone przez skarżącego wnioski: o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym oraz wyłączenie od rozpoznania sprawy referendarzy sądowych.

W tych okolicznościach, skarżący wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem I instancji. W skardze na przewlekłość skarżący wniósł m. in. o stwierdzenie rażącej przewlekłości w toczącym się postępowaniu sądowoadministracyjnym oraz o przyznanie na jego rzecz kwoty 50 000 złotych. W uzasadnieniu skargi skarżący przedstawił swoje stanowisko i wyraził niezadowolenie z podejmowanych przez Sąd I instancji czynności i wydawanych rozstrzygnięć.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W przedstawionym stanie faktycznym skarga na przewlekłość postępowania nie zasługuje na uwzględnienie i jako taka podlega oddaleniu.

Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz. U. z 2018 r., poz. 75, dalej, jako: "ustawa").

Konieczne jest, więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 wskazanej ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach.

Ustawa nie określa, wprost jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływnie 12 miesięcy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, więc, że ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy nie oznacza to samo przez się, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy (por. postanowienia NSA: z dnia 7 marca 2014 r., sygn. akt II OPP 14/14, z dnia 25 lipca 2013 r., sygn. akt II OPP 25/13, z dnia 19 sierpnia 2011 r., II OPP 27/11, z dnia 3 października 2014 r., sygn. akt I OPP 101/14). Istotne są, bowiem również ustalenia faktyczne danej sprawy.

W rozpoznawanej sprawie nie można zarzucić przewlekłości postępowania w rozumieniu ustawy. Od dnia wpływu skargi do Sądu (15 luty 2019 r.) do dnia wniesienia przez skarżącego skargi na przewlekłość postępowania (4 lipca 2019 r.) upłynęło niespełna 5 miesięcy. Tym niemniej Sąd I instancji wyznaczył w tym czasie termin rozprawy na dzień 6 czerwca 2019 r., która jednak została odroczona na skutek wniesionych przez skarżącego wniosków. W ocenie Sądu odwoławczego działania Sądu I instancji podejmowane były sprawnie, bez zbędnej zwłoki. Skarga na przewlekłość tego postępowania sądowego jest zatem niezasadna.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.