Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 917/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2009-01-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
Hasła tematyczne: Celne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 72, art. 240 par. 1 pkt 8,11
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
article: art. 9
journal: Dz.U. 2008 nr 118 poz 745
law: Ustawa z dnia 9 maja 2008 r. o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu  samochodu osobowego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Niedzielski Sędziowie Sędzia WSA Stefan Kowalczyk Asesor WSA Alina Rzepecka (spr.) Protokolant Referent Danuta Chorabik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi A.G. i P.G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Państwo A.G., P.G. (zw. dalej skarżący, strony, małżonkowie) złożyli skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej (zw. dalej Dyrektor IC) z [...] września 2008. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję z [...] lipca 2008r. nr [...] odmawiającą wznowienia postępowania w sprawie pierwotnie zakończonej decyzją ostateczną z [...] stycznia 2008r.,nr [...] którą uchylono w całości dotychczasową decyzję z [...] listopada 2006r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego (zw. dalej Naczelnik UC) z [...] września 2006r.nr [...] i stwierdzono nadpłatę w podatku akcyzowym w kwocie 3.158,00zł. z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego oraz zarządzono jej zwrot na wskazany przez strony rachunek bankowy

Rozstrzygnięcia organów zapadły w następującym stanie faktycznym:

Dnia [...] maja 2004r. skarżący nabyli na terytorium Niemiec samochód osobowy marki [...], nr nadwozia: [...] o pojemności skokowej 1596 cm3 i roku produkcji 1994, który następnie przemieścili na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Z przedstawionego rachunku wynika, iż samochód zakupili za kwotę 1200,00 EURO.

W dniu [...] maja 2004r. złożyli Naczelnikowi UC deklarację uproszczoną AKC-U

nr [...], w której wykazali kwotę podatku akcyzowego należną z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego ww. samochodu w wysokości 3719,00zł. Zadeklarowane zobowiązanie wpłacili [...] maja 2004r. na konto Izby Celnej , po czym Naczelnik UC [...] maja 2004r. wydał dokument potwierdzający zapłatę akcyzy na terytorium kraju od przedmiotowego samochodu.

Pismem z [...] sierpnia 2006r. skarżący wnieśli o stwierdzenie nadpłaty i zwrot

podatku akcyzowego zapłaconego z tytułu dokonania nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego.

Naczelnik UC decyzją z [...] września 2006r. odmówił stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym. Strony w terminie przewidzianym ustawą złożyły na powyższe rozstrzygnięcie odwołanie. W treści pisma o wniosły o jego uchylenie i zwrot podatku akcyzowego wraz

z należnym oprocentowaniem.

Dyrektor IC, po rozpoznaniu przedstawionych zarzutów, decyzją z [...] listopada 2006r. utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie. Strony nie nie wniosły skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Następnie, pismem z [...] stycznia 2007r., nadanym listem poleconym w Urzędzie Pocztowym [...] lutego 2007r. skarżący, w związku z wyrokiem Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z 18 stycznia 2007r. w sprawie C-313/05 wniosły za pośrednictwem Naczelnika UC, o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z [...] listopada 2006r.

Dyrektor IC postanowieniem z [...] lutego 2007r. wznowił przedmiotowe postępowanie.

Kolejnym postanowieniem z [...] grudnia 2007r. wezwał strony do przedłożenia korekty deklaracji AKC-U i wszelkich dokumentów mogących mieć wpływ na wyliczenie wysokości podatku rezydualnego oraz do wskazania aktualnego numeru rachunku bankowego, na który ma być dokonany ewentualny zwrot nadpłaty podatku akcyzowego. Odpowiedź skarżący przesłali wraz z pismem z [...] grudnia 2007r.

Dyrektor IC decyzją z [...] stycznia 2008r., uchylił w całości dotychczasową decyzję

z [...] listopada 2006r. oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika UC z [...] września 2006r.

i stwierdził nadpłatę w podatku akcyzowym w kwocie 3.158,00zł z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...], nr nadwozia [...] o pojemności skokowej 1596 cm3 i roku produkcji 1994 oraz zarządził jej zwrot na wskazany przez małżonków rachunek bankowy. Strony nie zaskarżyły powyższego rozstrzygnięcia.

Skarżący wnioskiem z [...] lipca 2008r. ponownie wnieśli o wznowienie postępowania, powołując się przy tym na art.240 §1 pkt8 ustawy Ordynacja podatkowa oraz na przepisy ustawy z dnia 9 maja 2008r. o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym

z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego (Dz. U. Nr 118, poz. 745), żądając wypłaty odsetek od zwróconej kwoty nadpłaty, naliczonych od dnia powstania nadpłaty do dnia jej zwrotu.

Dyrektor IC decyzją z [...] lipca 2008r. odmówił wznowienia przedmiotowego postępowania. W motywach uzasadnienia, w pierwszej kolejności podkreślił znaczący charakter zasady trwałości decyzji podatkowych wyrażonej w art.128 O.p. oraz na wyjątkowy charakter instytucji wznowienia postępowania.

Wyjaśnił, iż jako przesłankę do wznowienia postępowania strony wskazały art.240 §1 pkt8 O.p. W tym kontekście przypomniał, iż postępowanie w sprawie wznowienia postępowania uzależnione jest od wystąpienia łącznie dwóch przesłanek pozytywnych. Po pierwsze, decyzja będąca przedmiotem postępowania musi być rozstrzygnięciem ostatecznym. Po drugie, musi występować jedna z przyczyn wyczerpująco wskazanych w treści art.240 §1 O.p. Brak jednoczesnego wystąpienia obydwu

z wymienionych powyżej warunków pozytywnych skutkuje koniecznością wydania przez organ podatkowy decyzji o odmowie wznowienia postępowania, w trybie określonym

w art.243 §3 tej ustawy.

Za bezsporne uznał wystąpienie pierwszej z wymienionych przesłanek, albowiem jak podkreślił, decyzja Dyrektora IC z [...] stycznia 2008r. jest rozstrzygnięciem ostatecznym. W zakresie drugiego z warunków powołując brzmienie art.240 §1 pkt8 O.p. zgodnie

z którym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie,

jeżeli została wydana na podstawie przepisu, o którego niezgodności z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej, ustawą lub ratyfikowaną umową międzynarodową orzekł Trybunał Konstytucyjny, wyjaśnił, iż w złożonym [...] lipca 2008r., wniosku strony nie wskazały jakiegokolwiek rozstrzygnięcia Trybunału Konstytucyjnego, w którym orzeczono

o niezgodności przepisów, w oparciu o które organ podatkowy wydał decyzję z [...] stycznia 2008r. Dodatkowo nadmienił, iż takie orzeczenie nie zostało wydane również do

dnia wydania niniejszej decyzji. Tym samym, w ocenie Dyrektora IC, warunek łącznego wystąpienia określonych przesłanek uzasadniających wznowienie postępowania, nie został w niniejszej sprawie spełniony.

Organ podkreślił również, iż w dniu 19 lipca 2008r. weszła w życie ustawa z 9 maja

2008r. o zwrocie nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego (Dz. U. Nr 118, poz. 745 - zw. dalej: ustawa z 9 maja 2008r.). Określa ona zasady ustalania nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego albo importu samochodu osobowego, dokonanego w okresie od dnia 1 maja 2004r. do dnia

30 listopada 2006r., na podstawie ustawy z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257, z późn. zm.), na której przepis skarżący się powołali

w swoim wniosku.

Wskazując na treść art.2 ustawy z 9 maja 2008r., zgodnie z którą zwrot nadpłaty przysługuje podatnikowi podatku akcyzowego, który nabył wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy, albo dokonał importu samochodu osobowego po upływie 2 lat kalendarzowych od jego produkcji, licząc rok produkcji jako pierwszy rok kalendarzowy, organ za bezsporne uznał prawo stron do zwrotu nadpłaty, albowiem w okresie pomiędzy

1 maja 2004r. a 30 listopada 2006r. dokonały one nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego po upływie 2 lat kalendarzowych od jego produkcji.

Wyjaśnił też, iż zgodnie z art.3 ust.4 tej ustawy, podatnicy, którzy przed dniem wejścia jej

w życie otrzymali zwrot nadpłaty w kwocie niższej niż wyliczona wg wzoru zawartego

w ust.1 tego artykułu, mogą ubiegać się o zwrot tej różnicy. Podkreślił więc, iż powyższa norma prawna mogłaby mieć zastosowanie w niniejszej sprawie, jeżeli organ podatkowy dokonałby zwrotu akcyzy w kwocie niższej, niż wyliczonej zgodnie z art.3 ustawy.

Dla zweryfikowania tej okoliczności przeprowadził stosowne wyliczenia. Skorzystał

w tym względzie między innymi z komputerowego systemu INFO-EKSPERT, pozwalającego na ustalenie wartości rynkowej samochodów poszczególnych marek, typów

i modeli z poszczególnych lat produkcji w danych przedziałach czasowych, z informacji zebranych w trakcie prowadzonych wcześniej postępowań, w tym z dokumentów załączonych do złożonej przez strony deklaracji uproszczonej AKC-U z [...] maja 2004r., wniosku o zwrot podatku akcyzowego z [...] sierpnia 2006r., wniosku o wznowienie postępowania z [...] stycznia 2007r. oraz pisma z [...] grudnia 2007r.

Ponieważ wyliczona kwota zwrotu nadpłaty w wysokości 3.158,00zł okazała się równa kwocie zwrotu określonej w decyzji Dyrektora IC z [...] stycznia 2008r., uznał, iż nie doszło do wystąpienia przesłanki zawartej w przytoczonym art.3 ust.4, jak również że brak jest podstaw prawnych do wznowienia postępowania w tym trybie. Następnie stwierdził, że

w związku z brakiem podstaw do wznowienia postępowania w przedmiotowej sprawie, ostatecznym charakterem decyzji z [...] stycznia 2008r. nie istniały również przesłanki do zastosowania wnioskowanego przez strony przepisu art.5 pkt1 ustawy z 9 maja 2008r.,

W tej mierze wyjaśnił, iż norma prawna zawarta w art.9 tej ustawy dopuszcza wsteczne stosowanie jej przepisów jednak wyłącznie do postępowań wszczętych

i niezakończonych przed wejściem jej w życie, (tj. przed 19 lipca 2008r.). Tymczasem postępowanie w niniejszej sprawie zakończyło się wydaniem decyzji w dniu [...] stycznia 2008r.

Strony w odwołaniu na powyższe rozstrzygnięcie wniosły o: jego uchylenie; wznowienie postępowania w części dotyczącej zapłaty odsetek od kwoty nadpłaty podatku,

zapłatę odsetek od kwoty podatku akcyzowego od dnia powstania nadpłaty do dnia zwrotu nadpłaconego podatku. Zarzuciły naruszenie: art.2, art.7 oraz art.77 pkt1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskie; art.78 §5 O.p.; art.1, art.2, art.4, art.5 pkt1; art.6 ustawy z dnia 9 maja 2008r.

Dyrektor IC, po rozpoznaniu odwołania, decyzją z [...] września 2008r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie wydane przez organ pierwszej instancji.

W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący wnosząc o uchylenie zaskarżonego orzeczenia, zarzucili naruszenie przepisów: art.2, art.7 oraz art.77 pkt1 Konstytucji RP, a także przepisów art.4, art.5 pkt1 oraz art.6 ustawy z dnia 9 maja 2008r. poprzez błędne zinterpretowanie przepisów Ordynacji podatkowej w części dotyczącej wznowienia postępowania, tj. art.240 §1 oraz art.9 ustawy z dnia 9 maja 2008r.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor IC przytaczając argumenty jak w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia, wydanego w wyniku rozpatrzenia odwołania, wniósł o jej oddalenie.

W piśmie procesowym z [...] stycznia 2009r. strony podtrzymując zarzuty skargi wskazały, że wyrok ETS przeniesiony na grunt polskiego prawa , tj. w ustawie o zwrocie nadpłaty nakazywał zwrot nadpłaconej kwoty podatku wraz z odsetkami (art.7) - czym dokonano też zmiany w art.78 §5 O.p. Podkreśliły, że ich wniosek dotyczył zwrotu nadpłaconego podatku i odsetek. W ich przekonaniu, zgodność kwoty nadpłaty

w decyzjach nie może być podstawą do odmowy wszczęcia postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Kontrola Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego obejmuje wszystkie kwestie związane z procesem stosowania prawa w postępowaniu administracyjnym, a więc to, czy organ dokonał prawidłowych ustaleń co do obowiązywania zastosowanej normy prawnej, czy normę tę właściwie interpretował i nie naruszył zasad ustalania określonych faktów za udowodnione. W zakresie tak określonej kognicji Sąd nie dopatrzył się uchybień w działaniu Dyrektora IC.

Skarżący w niniejszej sprawie występując z wnioskiem o wznowienie postępowania,

w istocie dążyli do wypłacenia oprocentowania od zwróconej im wcześniej kwoty nadpłaty. Przy czym nie kwestionowali oni kwoty wysokości zwróconej im na rachunek nadpłaty.

Spór jaki strony toczą przed sądem administracyjnym, sprowadza się zatem w głównej mierze do oceny zasadności odmowy wznowienia postępowania.

Wobec powyższego, w pierwszym rzędzie wyjaśnić należy, iż jak słusznie podkreślił organ, wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, było dotknięte kwalifikowaną wadliwością wyliczoną wyczerpująco w przepisach prawa procesowego - w art.240 §1 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z powołaną normą prawną "w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli:

1) dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe; 2) decyzja wydana została w wyniku przestępstwa; 3) decyzja wydana została przez pracownika lub organ podatkowy, który podlega wyłączeniu stosownie do art.130-132; 4) strona nie z własnej winy nie brała udziału

w postępowaniu; 5) wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który wydał decyzję; 6) decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu; 7) decyzja została wydana na podstawie innej decyzji lub orzeczenia sądu, które zostały następnie uchylone lub zmienione w sposób mogący mieć wpływ na treść wydanej decyzji; 8) została wydana na podstawie przepisu, o którego niezgodności

z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej, ustawą lub ratyfikowaną umową międzynarodową orzekł Trybunał Konstytucyjny; 9) ratyfikowana umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania lub inna ratyfikowana umowa międzynarodowa, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, ma wpływ na treść wydanej decyzji; 10) wynik zakończonej procedury wzajemnego porozumiewania lub procedury arbitrażowej, prowadzonych na podstawie ratyfikowanej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innej ratyfikowanej umowy międzynarodowej, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, ma wpływ na treść wydanej decyzji; 11) orzeczenie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości ma wpływ na treść wydanej decyzji.

Z powyższego więc wynika, iż postępowanie w sprawie wznowienia postępowania uzależnione jest od wystąpienia dwóch przesłanek pozytywnych. Po pierwsze decyzja będąca przedmiotem postępowania musi być decyzją ostateczną, po drugie zaś musi występować jedna z przyczyn wyczerpująco wskazanych w/w art.240 §1 O.p. Brak jednoczesnego wystąpienia obydwu z wymienionych powyżej przesłanek pozytywnych skutkuje koniecznością wydania przez organ podatkowy decyzji o odmowie wznowienia postępowania, w trybie określonym w art.243 §3 tej ustawy.

Pierwsza z wyżej wymienionych przesłanek wiąże się z zasadą trwałości decyzji, sformułowaną w art.128 O.p. Zgodnie z powołanym przepisem ostateczne są decyzje, od których nie służy odwołanie w postępowaniu podatkowym. Przy czym wskazać należy, że przymiot ostateczności można przypisać decyzjom w następujących sytuacjach: po pierwsze, gdy nie jest przewidziane odwołanie, po drugie, gdy bezskutecznie upłynął ustawowy termin do wniesienia odwołania, bo strona takiego odwołania nie złożyła i po trzecie, gdy jest to decyzja wydana przez organ odwoławczy

w wyniku rozpatrzenia odwołania strony. Gdy mamy do czynienia z decyzją ostateczną, to zgodnie ze zdaniem drugim art.128 O.p., trwałość takiej decyzji polega na tym, że jej uchylenie lub zmiana, jak też stwierdzenie nieważności albo wznowienie postępowania mogą nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w ustawie Ordynacja podatkowa oraz w ustawach podatkowych.

Bezspornym jest, iż w niniejszej sprawie powyższa przesłanka została spełniona - decyzja Dyrektora IC z dnia [...] stycznia 2008 r. jest niewątpliwie decyzją ostateczną. Co do drugiej z przesłanek, to w pierwszej kolejności należy zauważyć, iż pierwotnie strony we wniosku z [...] lipca 2008r. wskazały ewidentnie na art.240 §1 pkt8 O.p. I przede wszystkim, tak sformułowanym żądaniem organy były związane. To ono wyznaczało granice ich działania. Zważywszy na okoliczności sprawy i obowiązujący stan prawny odpowiedź ich, zawarta w tym względzie w treści decyzji uznać należy za prawidłową. Nie budzi ona zastrzeżeń Sądu.

Niemniej jednak, nie można pominąć faktu, iż skarżący bezpodstawnie zarzucając

w odwołaniu organom ograniczenie się wyłącznie do wskazanej we wniosku podstawy prawnej, zmodyfikowali treść swojego żądania, powołując się na istnienie przesłanki

z pkt11 w/w normy prawnej.

Ustosunkowując się do powyższego, Sąd podziela stanowisko Dyrektora IC, który prawidłowo wyjaśnił, iż norma ta nie wskazuje, że do jej zastosowania wystarczy samo istnienie wyroku ETS lub wprowadzenie w jego wyniku zmian w ustawodawstwie krajowym. Przeciwnie, ustawa ta jednoznacznie i bezwarunkowo wskazuje, iż wyrok ETS musi mieć wpływ na treść wydanej w sprawie decyzji. Przedstawiona analiza przepisów prawa, porównanie wysokości nadpłaty - dowiodły, iż orzeczenie ETS nr

C-313/05 z 18 stycznia 2007r. nie miało wpływu na treść decyzji z [...] stycznia 2008r., gdyż wyliczona w nim kwota nadpłaty jest identyczna jak w decyzji z [...] lipca 2008r.

Wbrew twierdzeniom stron, aspekt zgodności kwot nadpłat wyliczonych w/w decyzjach jest nader istotny, albowiem postanowienia ustawy 9 maja 2008r. miałyby zastosowanie tylko przypadku gdyby się okazało, że pierwotnie wyliczona kwota nadpłaty jest niższa niż kwota wyliczona wg tego aktu.

Nadpłatą jest, zgodnie z treścią art.72 O.p. między innymi, kwota nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku. Podatek nadpłacony, to zapłacony w kwocie wyższej niż wynika to z ustawy. Z podatkiem nienależnie zapłaconym mamy do czynienia wówczas, gdy nie było obowiązku jego zapłacenia lub obowiązek ten wygasł. Kwestia nadpłaty została u stron definitywnie i ostatecznie rozstrzygnięta i zakończona - decyzją Dyrektora IC z [...] stycznia 2008r.

W pojęciu nadpłaty nie mieści się zwrot jej oprocentowania. Sprawa nie dotyczy też nienależnie zapłaconych odsetek. Z argumentacji stron wynika, iż oprocentowanie, którego się domagają ma być pewną formą rekompensaty, która w ich ocenie należy im się za dysponowanie przez organy środkami im nieprzysługującymi.

Nadpłaty podlegają oprocentowaniu, ale w ściśle określonych w ustawach warunkach.

W treści decyzji z [...] stycznia 2008r. organ prawidłowo wyjaśnił, iż w obowiązującym

w chwili wydawania tego orzeczenia stanie prawnym, na uwzględnienie zasługiwało wyłącznie żądanie dotyczące zwrotu nadpłaty podatku akcyzowego, zaś bezzasadnym było ono w części dotyczącej oprocentowania tego zwrotu. Oprocentowanie to byłoby bowiem należne dopiero w sytuacji dokonania zwrotu przedmiotowej nadpłaty po dniu

[...] lutego 2008r., tj. po upływie 2 miesięcy od uzupełnienia wniosku o stwierdzenie nadpłaty o skorygowaną deklarację AKC-U.

W ocenie Sądu, za właściwą należy również uznać konkluzję Dyrektora IC, iż znamienne znaczenie dla podjętego przez niego rozstrzygnięcia miał art.9 ustawy

z 9 maja 2008r.- zgodnie z którym przepisy tej ustawy stosuje się również do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tej ustawy., dotyczących stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym zapłaconym z tytułu nabycia wewnatrzwspólnotowego, albo importu samochodu osobowego, dokonanego w okresie od dnia 2 maja 2004r. do dnia 30 listopada 2006r. na podstawie ustawy z dnia

23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym.

Na dzień wydania decyzji z [...] lipca 2008r. odmawiającej wznowienia postępowania, postępowanie w sprawie nadpłaty było zakończone, a więc w myśl tego przepisu

i respektując wynikającą z art.7 Konstytucji RP zasadę praworządności, organ nie był władny, aby w swym rozstrzygnięciu zastosować którykolwiek z artykułów tej ustawy,

w związku z czym w istocie za bezzasadne należy uznać zarzuty naruszenia art.4, art.5 pkt1 oraz art.6 tej ustawy, jak też art.7 Konstytucji RP, poprzez ich niezastosowanie i nie odniesienie się do ich treści merytorycznie.

Wbrew twierdzeniom skarżących art.9 w/w ustawy jest przepisem przejściowym. Użycie przez ustawodawcę w jego treści ogólnej formuły, że postanowienia ustawy mają zastosowanie do postępowań wszczętych i nie zakończonych przed dniem wejścia

w życie jej postanowień, daje podstawy do przyjęcia, że treścią tego przepisu objęte są wszystkie postępowania, które w tych sprawach mogą się toczyć, o ile nie zostały zakończone. Pośród postępowań objętych dyspozycją tego przepisu mieszczą się zarówno postępowania administracyjne, jak i sądowoadministracyjne. (por. wyrok WSA

w Rzeszowie z 18 grudnia 2008r. sygnatura akt ISA/Rz 463/08). Przesłanki "wszczęte

i niezakończone" muszą być spełnione kumulatywnie. Przedłożony Sądowi całokształt dokumentów dowodzi, iż bez wątpienia taka sytuacja w niniejszej sprawie nie miała miejsca.

Za pozbawiony podstaw prawnych należy również uznać zarzut naruszenia art.77 pkt1, oraz art.2 Konstytucji RP. Sąd w pełni podziela wyjaśnienia organu zawarte w tym względzie w odpowiedzi na skargę.

Podobnie rzecz się ma z zarzutem dotyczącym obowiązku Dyrektora IC, co do stwierdzenia nieważności z urzędu wcześniej wydanych decyzji. Słusznie organ podkreślił, iż w świetle obowiązujących przepisów prawa oraz oceny stanu faktycznego, w tej konkretnej sprawie w momencie wydania decyzji z [...] stycznia 2008r. brak było podstaw prawnych do orzeczenia o tym, że przedmiotowa nadpłata podlega oprocentowaniu. Tym samym nie mogło dojść do rażącego naruszenia prawa.

Reasumując, Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organy ani przepisów materialnych, ani postępowania do których przestrzegania organy są zobowiązane - w zakresie wskazanym w skardze, W trakcie prowadzonego postępowania respektowano zasady dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i zgromadzenia w tym celu całościowego materiału dowodowego. Każda powoływana przez stronę skarżącą okoliczność była dogłębnie i rzetelnie badana oraz oceniania zgodnie z zasadą logicznego powiązania wyprowadzonych wniosków z treścią zebranego materiału dowodowego

Wobec powyższego uznać należało, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie,

a zaskarżona decyzja nie podlega uchyleniu. W tej sytuacji na podstawie art.151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji wyroku.

(-) Alina Rzepecka (-)Jacek Niedzielski (-) Stefan Kowalczyk