Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 357/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2010-11-26 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: przyznano koszty nieopłaconej pomocy prawnej
oddalono wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 20, par. 18 ust. 1 pkt. 2 lit. b w zw. z pkt 1 lit. c oraz par.2 ust. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P. W. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji w związku ze sporządzeniem skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi M. U. i E. J.-K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 11 stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów postanawia: I. przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie adwokatowi P. W. wykonującemu zawód w Kancelarii Adwokackiej przy ul. [...] kwotę 120 zł (słownie: sto dwadzieścia złotych) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu, II. podwyższyć przyznaną w punkcie pierwszym postanowienia opłatę o obowiązującą stawkę 22% podatku od towarów i usług do wysokości 146,40 zł (słownie: sto czterdzieści sześć złotych 40/100) brutto. POSTANOWIENIE Dnia 26 listopada 2010 r. Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata Z. G. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji w sprawie ze skargi M. U. i E. J.-K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 11 stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 15 maja 2008 r. ustanowiono dla skarżącej M. U. adwokata (k. 43 i n.), którego Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w osobie mecenasa P. W. (vide: zarządzenie Dziekana ORA k. 69).

Wyznaczony adwokat podjął przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie czynności a po wydaniu przez ten sąd wyroku (k. 143) sporządził i wniósł skargę kasacyjną. W rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie brał udziału albowiem w jego miejsce ustanowiony został przez ORA adw. Z. G. (vide: kopia protokołu rozprawy z 16.06.10 r. sygn. I OSK 1113/09)

Z uwagi na fakt, że Naczelny Sąd Administracyjny nie rozpoznał zawartego w skardze kasacyjnej wniosku adwokata o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu w związku z wniesieniem skargi kasacyjnej, które nie zostały uiszczone w całości ani w części (vide: k. 169), rzeczony ponowił swój wniosek (vide: pismo z 12.10.10 r.)

Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:

Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02/153/1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez adwokata ustanowionego z urzędu (§1 rozp.)

Zgodnie z §20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku zostało ono złożone przez adwokata.

Podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5 (§2 ust. 2). Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi wysokość stawek minimalnych konkretyzuje umieszczony w rozdziale 5 rozporządzenia przepis §18 ust. 1 różnicując w zależności od instancji i przejawionej przez adwokata aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. Za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przysługuje adwokatowi stosownie do §18 ust. 1 pkt. 2 lit. b) opłata w wysokości 120 zł. Kwota ta odpowiada 50% stawki określonej w §18 ust. 1 pkt. 1 lit. c). Pamiętać bowiem trzeba, iż adwokat został dla strony ustanowiony jeszcze przed wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i za podjęte w pierwszej instancji czynności otrzymał już stosowne wynagrodzenie (vide: pkt. II wyroku WSA z dnia 11.02.09 r. k. 143). Ponieważ skarga kasacyjna nie zawierała usprawiedliwionych podstaw (vide: uzasadnienie wyroku NSA k. 205) a charakter sprawy i obszerność jej akt nie obiegały od przeciętnych brak było podstaw aby przyznać adwokatowi podwyższone wynagrodzenie (§2 ust. 1 rozp). Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega jednak powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.

Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 15 maja 2008 r. ustanowiono dla skarżącej M. U. adwokata (k. 43 i n.), którego Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w osobie mecenasa P. W. (vide: zarządzenie Dziekana ORA k. 69). Rzeczony adwokat nie brał udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym bo w jego miejsce Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła adw. Z. G., który stawił się na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym i przed jej zakończeniem wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (vide: odpis protokołu rozprawy kasacyjnej sygn. akt. I OSK 1113.09)

Naczelny Sąd Administracyjny nie rozpoznał jego wniosku wskazując w uzasadnieniu swego wyroku, że właściwym do przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (vide: uzasadnienie wyroku k. 206)

Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:

Ustawodawca dopuścił w art. 253 ppsa tę możliwość, że w przypadku, gdy wyznaczy adwokat ma podjąć czynności poza siedzibą sądu orzekającego, właściwa okręgowa rada adwokacka na wniosek ustanowionego adwokata, wyznaczy w razie potrzeby adwokata z innej miejscowości. Przekazana kopia protokołu rozprawy kasacyjnej wskazuje, że w realiach niniejszej sprawy sytuacja taka miała miejsce. W konsekwencji okoliczności te powodują, że złożony przez adw. Z. G. wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu należy rozpoznać odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków (art. 250 ppsa).

Zgodnie z aktualnie obowiązującymi rozwiązaniami przyjętymi w §20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części.

W realiach rozstrzyganego przypadku adwokat Z. G. nie złożył takiego oświadczenia. Nie ma go bowiem ani w treści protokołu rozprawy kasacyjnej gdzie zapisano tylko osnowę samego wniosku ani też w treści protokołu ogłoszenia orzeczenia. W takiej sytuacji nie istniała więc inna możliwość jak tylko konieczność oddalenia wniosku złożonego przez adwokata.

W szczególności brak było podstaw, aby wzywać adwokata do uzupełnienia wniosku w trybie art. 49 §1 ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 8 ppsa. Dyspozycja normy przepisu art. 49 §1 ppsa odnosi się bowiem wyłącznie do sytuacji gdy pismo obarczone jest brakami formalnymi. Zgodnie zaś z aprobowanym w praktyce orzeczniczej Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyrok NSA z 21.06.2006r., sygn. akt II FSK 862/05 Lex nr 242945 i postanowienie NSA z 30.06.2009r. sygn. akt II GZ 133/09) poglądem Sądu Najwyższego wyrażonym w uzasadnieniu postanowienia z dnia 14 października 1998r. (sygn. II CKN 687/98 OSNC 1999/3/63), - który zachowuje aktualność na kanwie rozstrzyganego przypadku - oświadczenie to nie stanowi braku formalnego pisma lecz brak w zakresie uzasadnienia wniosku. Będąc nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów stanowi przesłankę do przyjęcia, że praca adwokata nie została wynagrodzona w związku z czym zachodzi podstawa poniesienia kosztów z tego tytułu przez Skarb Państwa na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze.

Nie istniała też możliwość wyinterpretowania treści takiego oświadczenia z osnowy wniosku "o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej ". Pomijając kwestię, że wniosek pochodzi od profesjonalisty podnieść należy, że działanie takie prowadziłoby do nadawania z urzędu składanym pismom treści, których są one pozbawione. Nie można bowiem utożsamiać treści żądania z oświadczeniem (por. postan. NSA z 18 października 2005 r. sygn. akt II FZ 625/05), które pozwala określić zakres, w jakim wynagrodzenie musi zostać pokryte przez Skarb Państwa (tak też NSA w postanowieniu z 28.08.2008r., sygn. akt I OZ 615/08).

Z tych przyczyn orzeczono więc jak w sentencji.