Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1251/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-03-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
journal: Dz.U. 2016 poz 1066
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - tekst jednolity
article: art. 151 P.p.s.a.
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka -Kuligowska, Sędziowie Sędzia WSA Maria Mysiak,, Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 marca 2017 r. sprawy ze skargi Spółki A. na decyzję Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku prowadzenia rejestru oddala skargę.


UZASADNIENIE

1. Decyzją z dnia [...] Powiatowy Lekarz Weterynarii działając na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 5 lit. c, art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz.U. z 2015 r. poz. 1482 ze zm.), art. 104 §1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23, dalej przywoływana jako: "K.p.a."), art. 54 ust. 1, ust. 2 lit. a rozporządzenia (WE) Nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz. Urz. UE L 165 z 30 kwietnia 2004 r., str. 1 z późn. zm.), art. 5 ust. 2 w związku z załącznikiem II, rozdział "Prowadzenie dokumentacji", rozporządzenia (WE) Nr 183/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 stycznia 2005 r. ustanawiające wymagania dotyczące higieny pasz (Dz.U. UE L 35 z 8 lutego 2005, str. 1 ze zm.), nakazał podmiotowi (dalej przywoływana jako: "Skarżąca"), prowadzić rejestry zawierające odpowiednie dane określone w załączniku II, rozdział "Prowadzenie dokumentacji" rozporządzenia (WE) Nr 183/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 stycznia 2005 r. ustanawiające wymagania dotyczące higieny pasz.

Z uzasadnienia decyzji wynika, że przedmiotowa decyzja została wydana na skutek decyzji Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...] r. uchylającej wcześniejszą decyzję Powiatowego Lekarza Weterynarii i po uwzględnieniu uwag zawartych w ww. decyzji oraz w oparciu o zebrany i uzupełniony materiał dowodowy, tj.

- protokół z kontroli " obrót paszami z dnia [...] r.,

- wyjaśnienia strony z dnia [...] r.

- odwołanie strony od decyzji,

-opinię prawną dotycząca odwołania strony od decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii ,

- decyzję Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...] r.

- protokół z kontroli " obrót paszami z dnia [...] r.,

- uwagi strony do protokołu z dnia [...] r.

Zdaniem Organu I instancji, argument Skarżącej, że nie prowadzi ona produkcji pasz, nie zwalnia jej z obowiązków prowadzenia rejestrów, ponieważ zapisy załącznika II do rozporządzenia (WE) Nr 183/2005 dotyczą wszystkich podmiotów wymienionych w art. 5 ust. 2 tego rozporządzenia, dlatego w zapisie przedmiotowego załącznika uwzględniony został także etap produkcji. Niemniej jednak, spełnianie wymagań weterynaryjnych powinno odnosić się odpowiednio do określonego rodzaju i zakresu prowadzonej działalności przez podmiot działający na rynku pasz, umożliwiając skuteczne śledzenie drogi pasz na każdym etapie produkcji, magazynowania oraz dystrybucji, co jest nadrzędnym wymaganiem nałożonym na podmioty. Jak udowodniono w dalszej części uzasadnienia podmiot działa na rynku pasz, zlecając przewożenie pasz oraz ich czasowe magazynowanie.

Organ wskazał, że spedytor może być również przewoźnikiem (art. 800 K.c.). Z KRS-u wynika, ze przedmiotem działalności Skarżącej jest przede wszystkim transport drogowy towarów. Przepisy dotyczące pasz nie przewidują ulg w zakresie prowadzenia działalności polegającej tylko na przewożeniu czy organizowaniu transportu bądź przechowywaniu pasz w opakowaniach, na szczelnie opakowanych folią paletach. Wymaganie załącznika II w zakresie prowadzenia rejestrów umożliwiających śledzenie drogi pasz jest, w ocenie Organu, w pełni zasadne tym bardziej, iż nawet przyjmując, że w sprawie ust. 2 rozdziału "Prowadzenie dokumentacji" załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 183/2005 nie ma zastosowania, co - w ocenie Organu - jest założeniem błędnym, to ponad wszelką wątpliwość w analizowanej sytuacji ma zastosowanie ust. 1 wskazanego rozdziału. Wobec powyższego Organ uznał, że nałożenie nakazu prowadzenia rejestrów, w trybie art. 54 ust. 2 lit. a rozporządzenia (WE) Nr 882/2004 jest w pełni uzasadnione, gdyż jest realizacją postulatu podjęcia przez organ wszelkich innych działań uważanych za niezbędne do zapewnienia bezpieczeństwa paszy.

Następnie Organ I instancji podał, że podczas kontroli u Skarżącej, udokumentowanej protokołem z kontroli " obrót paszami [..]r., ustalono, że Skarżąca złożyła wniosek (zgłoszenie) zgodnie z rozporządzeniem nr [...] do Powiatowego Lekarza Weterynarii , podając jako zakres wykonywanej działalności, transport lub przechowywanie lub przeładunek produktów rolnych lub pasz, w tym mieszanek paszowych oraz podała, że transport i przechowywanie odbywa się w magazynach płaskich. Ponadto tego samego dnia tj. [...] r. złożyła oświadczenie o spełnieniu wymogów rozporządzenia nr [...] w powyższym zakresie. W oparciu o ww. dokumenty została wpisana do rejestru Powiatowego Lekarza Weterynarii pod numerem [...] z kodem działalności G. Ponadto, Dyrektor Oddziału firmy poinformował kontrolujących, że żaden z klientów oddziału firmy nie deklarował przewozu pasz. Podmiot nie prowadzi rejestrów i innej dokumentacji umożliwiającej możliwość skutecznego śledzenia drogi pasz od ich odbioru do dostawy.

Organ, przywołując treść art. 18 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 wskazał, że z analizy tej normy prawnej jednoznacznie wynika, iż przedsiębiorstwo transportujące pasze zobowiązane jest do prowadzenia wzmiankowanych rejestrów, celem realizacji obowiązków identyfikacji, zarówno transportowanych pasz jak i przedsiębiorstw, które im je dostarczyli, lub którym je dostarczono. Praktyka w tym zakresie jest powszechna w całej Wspólnocie Europejskiej i zasadnym jest aby stała się również udziałem Skarżącej.

Zdaniem Organu I instancji, Skarżąca jest przedsiębiorstwem paszowym w rozumieniu art. 3 pkt 5 rozporządzenia (WE) Nr 178/2002. Jednocześnie art. 3 pkt 16 ww. rozporządzenia jednoznacznie definiuje etapy produkcji, przetwarzania i dystrybucji, co oznacza jakikolwiek etap, w tym przywóz, począwszy od produkcji podstawowej żywności, aż do uwzględnienia jej przechowywania, transportu, sprzedaży lub dostarczenia konsumentowi finalnemu oraz tam gdzie jest to stosowne - przywóz, produkcję, wytwarzanie, składowanie, transport, dystrybucję, sprzedaż i dostawy pasz. Tym samym, w ocenie Powiatowego Lekarza Weterynarii, podmiot działa na rynku pasz jako przedsiębiorstwo paszowe, zlecając przewożenie pasz oraz czasowo je magazynując. Udowodnionym jest, iż przedsiębiorstwem paszowym w rozumieniu rozporządzenia (WE) Nr 178/2002 jest zarówno przewoźnik jak i spedytor, gdyż są to etapy produkcji w rozumieniu powyższego aktu prawnego. Tym samym nakaz prowadzenia rejestrów wydany w trybie art. 54 ust. 2 lit. a rozporządzenia (WE) Nr 882/2004 jest prawnie uzasadniony.

2. Skarżąca wniosła odwołanie od powyższej decyzji zarzucając jej, że została wydana w wyniku nieprawidłowego rozpoznania stanu faktycznego sprawy. Zdaniem Skarżącej, będąc organizatorem transportu pasz jest "podmiotem działającym na rynku pasz" w rozumieniu art. 3 rozporządzenia (WE) nr 183/2005, ale z uwagi na charakter świadczonej usługi (organizacji transportu), nie jest zobowiązana do prowadzenia dokumentacji w zakresie oznaczonym w zaskarżonej decyzji. Ponadto, nie zgadza się z argumentacją Organu I instancji, że jest przedsiębiorstwem paszowym w rozumieniu rozporządzenia (WE) Nr 178/2002 prowadzącym "etap produkcji paszy". Skarżąca wyjaśniła, że świadczy usługi spedycyjne w rozumieniu art. 794 K.c. i nast., organizując przewóz m.in. pasz nie będących paszami odzwierzęcymi, a więc nie objętych rygorystycznymi wymogami. Jakość przesyłek zawierających żywność bądź pasze monitorowana jest w systemie. Nie ma możliwości wglądu w prawidłowo zapakowane przesyłki, co uniemożliwia prowadzenie przez nią rejestrów zgodnie z załącznikiem II rozporządzenia (WE) 183/2005, które obejmują dokumentację dotyczącą procesu wytwarzania pasz, rodzaju i ilości wyprodukowanych dodatków do pasz, czy też procesu wytwarzania premiksów. Nie ma możliwości prowadzenia rejestru zawierającego informację będącą w posiadaniu jedynie przez producenta paszy. Zdaniem Skarżącej, w świetle powyższego, nie dopuściła się żadnych nieprawidłowości, wobec czego nie ma podstaw do zastosowania art. 54 ust. 1 rozporządzenia (WE) Nr 882/2004 w jej przypadku.

3. Wojewódzki Lekarz Weterynarii działając na podstawie art. 15 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz.U. z 2016 r., poz. 1077) oraz art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., art. 3 zał. II rozporządzenia (WE) nr 183/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 stycznia 2005 r. ustanawiającego wymagania dotyczące higieny pasz oraz art. 54 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia (WE) NR 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt, po rozpatrzeniu odwołania, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu Organ przedstawił przebieg postępowania i dokonane ustalenia w sprawie, podkreślając, że zgodnie z wymaganiami określonymi w art. 54 ust. 3 rozporządzenia (WE) NR 882/2004 organ I instancji dokonał szczegółowego uzasadnienia swojej decyzji w zakresie wyjaśnienia skutków stwierdzonych niezgodności oraz podstaw podejmowanych przez niego działań i rozstrzygnięcia wobec stwierdzonych niezgodności, wyjaśniając jednocześnie na czym dokładnie polega niezgodność, czym jest uwarunkowana oraz jakie działania podmiot powinien podjąć, aby usunąć tę niezgodność.

Organ odwoławczy podkreślił dalej, że kwestia zgłoszenia prowadzenia działalności w zakresie transportu i przechowywania pasz do Powiatowego Lekarza Weterynarii, obliguje podmiot do spełniania wymagań weterynaryjnych w tym zakresie. Nadto wymagania określone w pkt 1 załącznika II wskazują, że wszystkie podmioty działające na rynku pasz, w tym także te, których działalność polega wyłącznie na handlu i które nie magazynują produktów w swoich pomieszczeniach, prowadzą rejestry zawierające odpowiednie dane dotyczące zakupu, produkcji i sprzedaży. Z uwagi na to, że zapisy ww. rozporządzenia (WE) dotyczą wszystkich podmiotów, uwzględniony został także etap produkcji. W tym przypadku - w zakresie transportu i magazynowania pasz. Istotne jest, aby dane zawarte w tych rejestrach zapewniały spełnianie nadrzędnego wymagania nałożonego na podmioty, jakim jest zapewnienie możliwości skutecznego śledzenia drogi pasz na każdym etapie produkcji, magazynowania oraz dystrybucji. Organ II instancji wskazał też, że przepisy art. 54 ust. 1 i ust. 2 lit. a rozporządzenia (WE) NR 882/2004 określają działania, które właściwy organ podejmuje wobec podmiotów w przypadku wykrycia niezgodności z prawem paszowym lub żywnościowym. W ustępie drugim wymienione zostały środki jakie mogą zostać wdrożone wobec podmiotów.

W ocenie Organu II instancji, Powiatowy Lekarz Weterynarii w celu usunięcia stwierdzonych niezgodności z prawem paszowym prawidłowo zastosował podstawę prawną wydawanej decyzji.

4. Spółka A. zaskarżyła powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zarzucając jej niezgodność z prawem poprzez naruszenie:

- art. 138 § 1 K.p.a. poprzez jego bezpodstawne zastosowanie i utrzymanie w mocy wadliwej decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii,

- art. 138 § 2 K.p.a. poprzez jego bezpodstawne niezastosowanie i nie uchylenie wadliwej decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii ,

- art. 107 § 3 w zw. z art. 6 oraz art. 7 K.p.a. poprzez wydanie decyzji zawierającej uzasadnienie prawne i wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z naruszeniem zasady legalizmu i praworządności,

- art. 54 ust. 1 rozporządzenia WE nr 882/2004 poprzez błędną wykładnie i bezpodstawne, niemające uzasadnienia w stanie faktycznym sprawy uznanie, że działania skarżącej powodują niezgodności z obowiązującym prawem określone we wskazanym artykule,

- art. 54 ust. 2 lit. a) rozporządzenia 882/2004 poprzez bezpodstawne nałożenie na spółkę obowiązku prowadzenia rejestrów zawierających dane określone w załączniku II, rozdział "Prowadzenie dokumentacji" rozporządzenia WE nr 183/2005, mimo że w niniejszej sprawie nie wystąpiły przesłanki do zastosowania przedmiotowego przepisu.

W uzasadnieniu Skarżąca wskazała, że jakkolwiek będąc organizatorem transportu pasz jest "podmiotem działającym na rynku pasz" w rozumieniu definicji zawartej w art. 3 rozporządzenia 183/2005, to zważywszy na charakter świadczonej przez nią usługi organizacji transportu nie jest zobowiązana do prowadzenia dokumentacji w zakresie oznaczonym w zaskarżonej decyzji. Świadczy usługi spedycyjne w rozumieniu art. 794 K.c. i nast., organizując przewóz m.in. pasz nie będących paszami odzwierzęcymi, a więc nie objętych rygorystycznymi formami nadzoru, którymi poddany jest transport wspomnianych pasz odzwierzęcych. Przesyłki zawierające pasze przewożone są na szczelnie opakowanych paletach owiniętych folią strecz co uniemożliwia jakikolwiek kontakt zawartości przesyłki z otoczeniem w ciągu całego procesu spedycyjnego, jak również w praktyce uniemożliwia weryfikację zawartości przesyłek. W tym kontekście, spółka może opierać się wyłącznie na informacjach przekazanych jej przez zleceniodawców lub nadawców przesyłek. Proces spedycyjny przedmiotowych pasz odbywa się w systemie tzw. "spedycji drobnicowej". Oznacza to, że klient przekazuje przedstawicielowi skarżącej szczelnie zapakowaną w sposób opisany powyżej paczkę, do której nie ma możliwości wglądu przez cały czas trwania procesu spedycyjnego. Skarżąca podała, iż dysponuje jedynie danymi dotyczącymi nadawcy przesyłki, odbiorcy oraz jej wagi i objętości. Zdaniem Skarżącej, niemożliwym jest prowadzenie przez nią rejestrów, o których mowa w decyzji. Zgodnie bowiem z załącznikiem II do rozporządzenia 183/2005, rejestry te obejmują m.in. dokumentację obejmującą proces wytwarzania pasz, rodzaju i ilości wyprodukowanych dodatków do pasz, proces wytwarzania premiksów etc.

Mając na uwadze wyżej przedstawione okoliczności nie zgodziła się z argumentacją Organu II Instancji, jakoby w sprawie zachodziły niezgodności określone w art. 54 ust. 1 rozporządzenia 882/2004. Wskazała, że przepis ten posługuje się pojęciem "odpowiednie dane", które jest pojęciem ogólnym, o charakterze klauzuli generalnej i powinno być szczegółowo interpretowane przy kompleksowym uwzględnieniu całościowego stanu faktycznego sprawy i statusu adresata decyzji opartej na tym przepisie. W związku ze specyfiką działalności nie ma możliwości prowadzenia rejestrów w zakresie wskazywanym w zaskarżonej decyzji. Skarżąca podkreśliła, że Organ II Instancji zgodnie z art. 107 § 3 w zw. z art. 7 K.p.a. w opisywanej sytuacji winien podjąć wszelkie czynności niezbędne do wyjaśnienia stanu faktycznego czego, wbrew stanowisku wyrażonemu w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, nie uczynił.

Organy zarówno I jak i II instancji, w uzasadnieniach wydanych decyzji całkowicie pominęły istotny element rozważań dotyczący zakresu pojęcia "odpowiednie dane" w odniesieniu do jej sytuacji faktycznej. W tym przypadku oba Organy administracji nie uzasadniły w żaden sposób, jakie informacje, w kontekście jej działalności, należałoby uznać za "odpowiednie dane" i na jakiej podstawie "odpowiedniość" tych danych została ustalona. Ponadto, informacje zawierające szczegółowy opis etapu produkcji czy zawartości produkowanych pasz posiadane są przez ich producentów lub importerów, a te podmioty również objęte są obowiązkiem prowadzenia stosowanego rejestru. Z kolei dane zawarte w rejestrze prowadzonym przez spółkę, wypełniają nadrzędny cel, wyeksplikowany przez Organ II Instancji, jakim jest zapewnienie śledzenia drogi pasz na etapie magazynowania oraz dystrybucji. Skarżąca nie ma możliwości i nie dokonuje ingerencji w zawartość przesyłki, nie ma więc żadnego wpływu na etap produkcji pasz i nie ma żadnych danych dotyczących składu pasz. Co więcej, nie ma możliwości, aby takie dane były jej przez kogokolwiek ujawnione, gdyż stanowić mogą one tajemnicę przedsiębiorstwa producenta/importera pasz.

Zdaniem Skarżącej, przeprowadzenie celowościowej wykładni wskazanych wyżej przepisów prawa materialnego jasno wskazuje, że zastosowanie wymienionych wyżej przepisów prawa materialnego, tj. art. 54 ust. 2 lit. a) rozporządzenia 882/2004 w związku z załącznikiem II, rozdział "Prowadzenie dokumentacji" rozporządzenia 183/2005 nie przystaje do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy, które zostały błędnie rozpoznane przez organ wydający zaskarżoną decyzję.

5. W odpowiedzi na skargę Organ II instancji podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

6. Na wstępie należy podkreślić, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, ze zm.; dalej "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne.

Dokonując tak rozumianej kontroli zaskarżonej decyzji, Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja i decyzja ją poprzedzająca są zgodne z prawem.

7. Podkreślić należy, że ustalenia co do braku stosowania przez Skarżącą wymaganych decyzją procedur pozostają w niniejszej sprawie poza sporem.

Z niekwestionowanych w tym zakresie ustaleń organu Inspekcji Weterynaryjnej, w szczególności dokonanych na podstawie kontroli spółki (protokół z kontroli "" obrót paszami z dnia [...]r. i z dnia [..] r.), wynika, że spółka nie prowadzi rejestrów zawierających odpowiednie dane, określonych w załączniku II, rozdział "Prowadzenie dokumentacji" rozporządzenia (WE) Nr 183/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 stycznia 2005 r. ustanawiające wymagania dotyczące higieny pasz (Dz.U. UE L 35 z 08.02.05, str. 1 ze zm.), umożliwiających zapewnienie możliwości skutecznego śledzenia drogi pasz na każdym etapie jej produkcji, magazynowania oraz dystrybucji.

8. Skarżąca kwestionuje natomiast zasadność nałożenia na nią obowiązku wdrożenia systemu rejestru danych dotyczących pasz w prowadzonym przez siebie przedsiębiorstwie, co w istocie sprowadza się do sporu, czy w odniesieniu do działalności przedmiotowego przedsiębiorstwa znajdują zastosowanie art. 54 ust. 1, ust. 2 lit. a rozporządzenia (WE) Nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt i art. 5 ust. 2 w związku z załącznikiem II, rozdział "Prowadzenie dokumentacji", rozporządzenia (WE) Nr 183/2005.

9. Wymienione przepisy stanowią materialnoprawną podstawę decyzji Organów Inspekcji Weterynaryjnej.

Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 22 lipca 2006 r. o paszach (Dz. U. z 2014, poz. 398 ze zm.), powiatowy lekarz weterynarii może m.in. wydawać decyzje administracyjne oraz stosować środki, o których mowa w art. 54 rozporządzenia (WE) Nr 882/2004. Przepis art. 54 tego rozporządzenia określa działania, jakie muszą być podjęte przez Powiatowego Lekarza Weterynarii w wypadku wykrycia jakichkolwiek niezgodności z prawem paszowym. W tym zakresie regulacja ta przewiduje m.in. nałożenie procedur sanitarnych lub podjęcie wszelkich innych działań uważanych za niezbędne do zapewnienia bezpieczeństwa paszy lub żywności lub zgodności z prawem paszowym i żywnościowym, zasadami dotyczącymi zdrowia zwierząt lub dobrostanem zwierząt (ust. 2 lit. "a").

Artykuł 5 ust. 2 rozporządzenia nr 183/2005 stanowi, że w odniesieniu do działań innych niż wymienione w ust. 1, w tym także do sporządzania mieszanek paszowych wyłącznie na potrzeby własnego przedsiębiorstwa, stosując dodatki do pasz lub premiksy dodatków, z wyjątkiem dodatków do kiszonek, podmioty działające na rynku pasz przestrzegają przepisów załącznika II dotyczących podejmowanych działań.

Z załącznika nr II ww. rozporządzenia wynika, że wszystkie podmioty działające na rynku pasz, w tym także te, których działalność polega wyłącznie na handlu i które nie magazynują produktów w swoich pomieszczeniach, prowadzą rejestry zawierające odpowiednie dane dotyczące zakupu, produkcji i sprzedaży, umożliwiające skuteczne śledzenie produktów od ich odbioru do dostawy, włączając w to eksport do miejsca ostatecznego przeznaczenia (ust.1). Ponadto określono w regulacji, że podmioty działające na rynku pasz, z wyjątkiem tych, które działają wyłącznie jako handlowcy bez posiadania w jakimkolwiek momencie produktu w swoich pomieszczeniach, prowadzą rejestr obejmujący m.in. dokumentację dotyczącą możliwości śledzenia drogi, wymienionych w ustępie 2 rozdziału "Prowadzenie dokumentacji" zał. II, produktów.

10. Zdaniem Sądu, nie ma racji Skarżąca twierdząc, że nie jest zobowiązana do prowadzenia dokumentacji w zakresie oznaczonym w zaskarżonej decyzji. Firma ta odpowiada bowiem definicji "przedsiębiorstwa paszowego", wprowadzonej w art. 3 pkt 5 rozporządzenia (WE) Nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r., ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz.U. UE. L. 2002. 31. 1), zgodnie z którą "przedsiębiorstwo paszowe" oznacza przedsiębiorstwo publiczne lub prywatne, typu non-profit lub nie, prowadzące jakąkolwiek działalność związaną z produkcją, wytwarzaniem, przetwarzaniem, przechowywaniem, transportem lub dystrybucją pasz, w tym producentów produkujących, przetwarzających lub przechowujących pasze w celu żywienia zwierząt będących w jego posiadaniu.

Ponadto, jak trafnie wskazał Organ I instancji, wymóg prowadzenia odpowiedniego rejestru przez przedsiębiorstwo zajmujące się transportem, w tym transportem pasz, wynika z art. 18 ust. rozporządzenia (WE) 178/2002, w myśl którego należy zapewnić możliwość śledzenia żywności, pasz, zwierząt hodowlanych oraz wszelkich substancji przeznaczonych do dodania do żywności lub pasz, bądź które można do nich dodać na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji. Przy czym powyższą regułę należy odczytywać w związku z definicją z art. 3 pkt 16 tego rozporządzenia - "etapy produkcji, przetwarzania i dystrybucji" oznacza jakikolwiek etap, w tym przywóz, począwszy od produkcji podstawowej żywności, aż do uwzględnienia jej przechowywania, transportu, sprzedaży lub dostarczenia konsumentowi finalnemu oraz tam gdzie jest to stosowne - przywóz, produkcję, wytwarzanie, składowanie, transport, dystrybucję, sprzedaż i dostawy pasz.

11. Istotna w sprawie jest również okoliczność, że spółka akcyjna jest objęta rejestrem, o którym mowa w art. 9 ust. 3 rozporządzenia (WE) Nr 183/2005, do którego została wpisana na podstawie zgłoszenia własnego z dnia [...] r. Zdaniem Sądu, deklaracja prowadzenia działalności zgodnie z wymogami rozporządzenia nr [...], obliguje Skarżącą jako podmiot działający na rynku pasz do stosowania się do wymagań weterynaryjnych w pełnym zakresie, w tym również wskazanymi w zaskarżonej decyzji, co słusznie podkreślił Organ II instancji.

W świetle art. 2 ust. 1 powołanego rozporządzenia, akt ten stosuje się do działalności podmiotów działających na rynku pasz, na wszystkich etapach, począwszy od produkcji pierwotnej pasz, aż do wprowadzenia paszy do obrotu włącznie, bez wyjątków. Z tego też względu Skarżąca nie może być uznana za zwolnioną z rygorów, jakie określa rozporządzenie (WE) Nr 183/2005, albowiem jako podmiot zarejestrowany uczestniczy w procesie obrotu paszami. Twierdzenie zatem Skarżącej, że jest "podmiotem działającym na rynku pasz", ale z uwagi na charakter świadczonej usługi transportu pasz nie podlega obowiązkowi prowadzenia odpowiedniej dokumentacji w zakresie rejestru "drogi" pasz, w świetle wskazanych okolicznościach sprawy i obowiązujących w tej materii regulacji unijnych – nie znajduje potwierdzenia w obowiązującym prawie.

12. Przypomnieć należy, że przepisy dotyczące pasz mieszczą się w szerokiej definicji "prawa żywnościowego" (por. pkt 11 preambuły do rozporządzenia nr 178/2002 i art. 3 tego rozporządzenia), i jako takie, muszą być interpretowane w świetle ogólnych celów, zasad i wymagań tej dziedziny prawa. Nadrzędnym zaś celem prawa żywnościowego jest dążenie do wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzi i zwierząt, co potwierdza zapis pkt 2 preambuły do rozporządzenia (WE) nr 183/2005. W pkt 21 preambuły rozporządzenia nr 183/2005 zapisano, że możliwość śledzenia drogi pasz i ich składników na wszystkich etapach łańcucha żywieniowego stanowi zasadniczy element procesu zapewniania bezpieczeństwa pasz.

Przy czym zasadnicza odpowiedzialność za bezpieczeństwo pasz spoczywa na przedsiębiorstwie paszowym (vide: preambuła rozporządzenia nr 183/2005 pkt 2, 6a, pkt 8 i 12).

13. W ocenie Sądu, działalność spedycyjna Skarżącej, niewątpliwie jest działalnością na rynku pasz do której mają zastosowanie, bez wyjątku, zasady, cele, założenia i procedury określone szeroko rozumianym "prawem żywnościowym", w tym dotyczące obowiązku wprowadzenia odpowiednich rejestrów (metod) umożliwiających możliwość śledzenia drogi odbieranych i dostarczanych dalej przesyłek zawierających pasze.

14. Z uwagi na zarzuty skargi wyjaśnić w tym miejscu należy, że w sytuacji gdy przepisy nie określają sposobu prowadzenia spornych rejestrów, to sformułowanie "odpowiednie dane", biorąc pod uwagę cel i założenia przepisów wspólnotowych regulujących kwestie bezpieczeństwa pasz (o czym powyżej), należy rozumieć jako takie "dane", które umożliwiają monitoring obrotu paszami pomiędzy nadawcą i odbiorcą, i są w dyspozycji spółki ze względu na rodzaj prowadzonej działalności.

W ocenie Sądu, ze skarżonych decyzji jasno wynika, że chodzi o spełnienie wymogu prowadzenia rejestru w zakresie możliwości przedsiębiorstwa transportowego jakim jest skarżąca spółka, w dowolny sposób, jednak taki, aby było możliwe ustalenie drogi konkretnej przesyłki zawierającej pasze. Dokumentacja ta ma dotyczyć procesu transportu pasz (bo taki tylko proces realizowany jest w skarżącej firmie) od nadawcy do odbiorcy, którzy również mają obowiązki w zakresie właściwej identyfikacji, specyfikacji produktów, producenta itp., adekwatne do rodzaju ich działalności na rynku pasz. Nie sposób więc zgodzić się ze Skarżącą, że nałożony na nią obowiązek prowadzenia dokumentacji obejmuje wymóg rejestru składu pasz, czy innych danych związanych z produkcją tego produktu.

15. Ze względu na powyższe należy stwierdzić, że organy orzekające w sprawie, opierając się na kompletnym materiale dowodowym, prawidłowo uznały, iż niespełnienie przez przedsiębiorstwo Skarżącej, będącej przedsiębiorstwem paszowym, wymagań z zakresu rejestracji przesyłek w obrocie paszami, stanowi o niezgodności z prawem paszowym i żywnościowym, co obligowało organ inspekcji weterynaryjnej do podjęcia działań, o których mowa m.in. w art. 54 ust. 1 i 2 lit. a rozporządzenia (WE) nr 882/2004.

Tym samym obowiązek wdrożenia odpowiednich procedur, opisanych w decyzji organu I instancji, został nałożony zgodnie z prawem, a Organy obu instancji wystarczająco uzasadniły podjęte rozstrzygnięcia, działając zgodnie z zasadami procedury administracyjnej, a także zgodnie z wymaganiami określonymi w art. 54 ust. 3 rozporządzenia (WE) NR 882/2004, co czyni zarzuty w tym zakresie niezasadnymi.

16. Z powyższych względów Sąd uznał skargę za bezzasadną i na mocy art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o jej oddaleniu.