Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 996/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-11-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę 1 skarżącego
uchylono decyzję I i II inst

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka - Duda Sędziowie : WSA Beata Łomnicka WSA Iwona Niżnik – Dobosz (spr.) Protokolant : st. sekr. sądowy Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2015 r. sprawy ze skargi A.T. i A.T. na decyzję Wojewody z dnia 10 lipca 2015 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji po wznowieniu postępowania I. oddala skargę A.T. II. w uwzględnieniu skargi A.T. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; III. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego A.T. kwotę 457 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] decyzją z dnia 10 lipca 2015 r. znak [...] na podstawie:

- art. 138 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2013.267 ze zm., zwana dalej: kpa);

- art. 80 ust. 1 pkt. 2, art. 81 ust. 1 pkt. 2, art. 82 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U.2013.1409 ze zm. zwana dalej: Prawo budowlane);

po rozpatrzeniu odwołania skarżących A. T. i A.T. od decyzji Starosty z 12.03.2015 r. znak: [...] o odmowie uchylenia w wyniku wznowienia postępowania, ostatecznej decyzji Starosty nr [...] z 2.10.2014 r. znak: [...] w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia A. i A. J. pozwolenia na realizację inwestycji pn: "Przebudowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zakresie adaptacji poddasza na cele mieszkalne na działce nr [...] położonej w R."

utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Starosta decyzją z dnia 12.03.2015 r. znak: [...], działając na podstawie art. 151 § 1 pkt. 1 k.p.a. oraz art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. orzekł, w wyniku wznowienia postępowania na wniosek A. T. i A. T. o odmowie uchylenia własnej decyzji ostatecznej nr [...] z 2.10.2014 r. znak: [...] w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia A. i A. J. pozwolenia na budowę inwestycji pn: "Przebudowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zakresie adaptacji poddasza na cele mieszkalne na działce nr [...] położonej w R.".

Od wyżej wymienionej decyzji odwołali się A. T. i A. T., właściciele działki nr [...] w miejscowości R.. Wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Staroście. Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie prawa materialnego - art. 35 ust. 1 pkt. 1 Prawa budowlanego przez uznanie, że przebudowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...] w R. jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz naruszenie art. 28 ust. 2 w związku 7 art. 3 pkt. 20 Prawa budowlanego, przez uznanie, że skarżący nie są stronami postępowania w sprawie o wydanie pozwolenia na przebudów; leg budynku.

Wojewoda stwierdził, iż zaskarżona decyzja została podjęta wyniku wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Starosty nr [...] z 2.10.2014 r, znak: [...] w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia A. i A. J. pozwolenia na budowę inwestycji pn: "Przebudowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zakresie adaptacji poddasza na cele mieszkalne na działce nr [...] położonej w R.". Wznowienie postępowania nastąpiło na wniosek A. T. i A. T.. Z akt sprawy wynika, że wnioskujący o wznowienie postępowania nie brali udziału w postępowaniu zakończonym wyżej wymienioną decyzją z 2.10.2014 r., decyzja ta nie została im doręczona.

Z akt wynika, że w niniejszej sprawie Starosta postanowieniem z 19.02.2015 r. znak: [...], działając na wniosek A. T. i A. T. z 3.02.2015 r., uzasadniony przesłanką z art. 145 § 1 pkt. 4 kpa, wniesiony z zachowaniem terminu określonego w art. 148 § 2 kpa, wznowił postępowanie w sprawie zakończonej własną decyzją ostateczną nr [...] z 2.10.2014 r. znak: [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu A. i A. J. pozwolenia na przebudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego zakresie adaptacji poddasza na cele mieszkalne na działce nr [...] położonej w R..

A. T. i A. T. wnioskując o wznowienie postępowania powołali się na przesłankę określoną w art. 145 §1 pkt. 4 k.p.a.

Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że w ramach wznowionego postępowania Starosta dokonał ponownej analizy obszaru oddziaływania inwestycji polegającej na przebudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zakresie adaptacji poddasza na cele mieszkalne na działce nr [...] położonej w miejscowości R., realizowanej na podstawie ostatecznej decyzji z 2.10.2014 r. o pozwoleniu na budowę. Z projektu budowlanego zatwierdzonego wyżej wymienioną decyzją wynika, że budynek mieszkalny jednorodzinny podlegający przebudowie zlokalizowany jest w odległości około 5,20 m do 9,20 m od granicy z działką nr [...] stanowiącą drogę dojazdową oraz w odległości około 9.50 m do 13,0 m od granicy z działką nr [...] stanowiącą własność wnioskującego o wznowienie postępowania A. T..

W ocenie Starosty obszar oddziaływania przebudowywanego budynku zamyka się w granicach działki nr [...] stanowiącej własność inwestorów. Projektowana przebudowa poddasza tego budynku, polegająca na jego adaptacji na cele mieszkalne nie oddziałuje w żaden sposób na działkę nr [...] stanowiącą własność Pana A. T., wnioskującego o wznowienie postępowania, zatem jego udział w postępowaniu o pozwolenie na budowę dla tej inwestycji nie jest prawnie uzasadniony. Na podstawie powyższych ustaleń, Starosta uznał, że wniosek o wznowienie postępowania jest niezasadny, ponieważ w niniejsze sprawie nie zachodzi przesłanka określona w art. 145 § 1 pkt 4 kpa, stanowiąca, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu.

Organ odwoławczy podziela stanowisko organu I instancji, że w niniejszej sprawie nie zaistniała przesłanka do wznowienia postępowania, zatem orzeczenie podjęte na podstawie art. 151 § 1 pkt. 1 kpa stanowi prawidłowe rozstrzygnięcie w tej sprawie. Obszar oddziaływania inwestycji polegającej na przebudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zakresie adaptacji poddasza na cele mieszkalne na działce nr [...] w miejscowości R. obejmuje wyłącznie działkę inwestycyjną, tj. działkę nr [...]. A. T. jako właściciel działki nr [...] znajdującej się poza tym obszarem, nie posiada przymiotu strony w postępowaniu zakończonym decyzją Starosty z 2.10.2014 r. Również A. T. nie posiada przymiotu strony w tym postępowania (nie jest właścicielem, użytkownikiem wieczystym, ani zarządcą działki nr [...] znajdującej się w obszarze oddziaływania projektowanej inwestycji).

W odniesieniu do treści odwołania stwierdzić należy, że przed wydaniem decyzji w sprawie pozwolenia na przebudowę budynku na działce nr [...], Starosta dokonał sprawdzenia zgodności projektowanej przebudowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, co znalazło potwierdzenie w uzasadnieniu decyzji z 2.10.2014 r. W ocenie organu odwoławczego, sprawdzenie w tym zakresie zostało dokonane prawidłowo.

A. T. i A. T. w odwołaniu stwierdzili, że roboty budowlane zrealizowane dotychczas w budynku na działce nr [...] stanowią samowolę budowlaną. Ich zdaniem, nielegalność robót budowlanych związanych z przebudową budynku administracyjno-biurowego na cele mieszkaniowe oraz brak możliwości realizowania inwestycji mieszkaniowych na działce nr [...] w R., z uwagi na przemysłowe przeznaczenie tej działki w planie miejscowym - zostało potwierdzone wyrokiem WSA w Krakowie z 30.04.2012 r. sygn. akt: II SA/Kr 271/12.

Organ wyjaśnił, iż w związku z tak postawionym zarzutem wyjaśnić należy, że przywołany przez odwołujących się wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 30.04.2012 r. dotyczy sprawy ze skargi A. J. i A. J., a więc właścicieli działki nr [...], na Uchwalę Rady Gminy Lipinki z 3.02.2005 r. Nr XXVIII/157/05/2005 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W niniejszym wyroku stwierdzone zostało, że decyzja Starosty z 30.05.2008 r. znak: [...] (podjęta w wyniku wznowienia postępowania) o uchyleniu własnej decyzji z 3.09.2007 r. w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia skarżącym pozwolenia na budowę dla inwestycji pn: "Przebudowa dachu i termomodernizacja budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...] w R.'' oraz odmowie udzielenia pozwolenia na budowę wyżej wymienionej inwestycji zapadła, ponieważ w ocenie Starosty, z zebranego materiału dowodowego wynika, że odnośnie budynku skarżących nie dokonano zgodnie z wymogami prawa budowlanego zmiany sposobu jego użytkowania na mieszkalny, w związku z czym ma on nada! funkcję administracyjno-biurową. Tymczasem załączony do wniosku o pozwolenie na budowę projekt budowlany dotyczył budynku mieszkalnego, a nie administracyjno-biurowego. W ocenie Sądu takie rozstrzygnięcie nie pozostaje w związku z postanowieniami planu miejscowego, który nie zabrania, ani nie ogranicza możliwości przebudowy budynku skarżących. Z niniejszego wyroku wynika również, że z uwagi na fakt, iż zgodnie ze stanowiskiem skarżących, do zmiany przeznaczenia należącego do nich budynku z funkcji administracyjno-biurowej na mieszkalną doszło około 1997 r., korzystnego dla siebie rozstrzygnięcia mogą dochodzić na drodze postępowania administracyjnego, które powinno zostać poprzedzone wnikliwie ustalonym stanem faktycznym.

Odnosząc się do stwierdzenia A. T. i A. T., że roboty budowlane zrealizowane dotychczas w budynku na działce nr [...] stanowią samowolę budowlaną wyjaśnić należy, że z ostatecznych rozstrzygnięć organów nadzoru budowlanego, w tym decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z 12.11.2012 r. znak: [...] wynika jednoznacznie, że budynek istniejący na działce nr [...] w miejscowości R., pełni funkcję mieszkalną od co najmniej 1997 r., a roboty budowlane związane z dokonana zmianą sposobu użytkowania zostały zalegalizowane w trybie art. 50 i art. 51 Prawa budowlanego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z 8.10.2008 r., znak: [...].

Natomiast odnosząc się do stanowiska A. T. i A. T. prezentowanego w odwołaniu, iż są stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na przebudowę budynku na działce nr [...] wyjaśnić należy, że fakt wykonywania robót budowlanych w budynku mieszkalnym istniejącym na tej działce, zlokalizowanym z zachowaniem wymogów § 12 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U.2002.75.690 ze zm.), nie wpływa negatywnie na gospodarstwo rolne A. i A. T., funkcjonujące na działce nr [...]. Dodać należy, że zarzut, iż budynek podlegający przebudowie nie zachowuje wymaganej prawem odległości od płyty obornikowej zlokalizowanej na działce nr [...] nie znajduje uzasadnienia, ponieważ odnosi się do przepisów Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z 7.10.1997 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki rolnicze i ich usytuowanie (Dz. U.2014.81), a jak stanowi § 2 lego Rozporządzenia, ma ono zastosowanie przy projektowaniu, budowie, przebudowie i zmianie sposobu użytkowania budowli rolniczych lub ich części, a także związanych z nimi urządzeń budowlanych. W związku z czym nie znajduje zastosowania przy inwestycji której dotyczy wznowione postępowanie, czyli przy przebudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego.

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na powyższą decyzję wnieśli A. T. i A. T. zarzucając jej:

- naruszenie przepisu prawa materialnego, a to art. 35 ust. 1 pkt. 1 ustawy Prawo budowlane polegające na jego niewłaściwym zastosowaniu wskutek uznania, że przebudowa budynku na działce nr [...] w R. jest zgodna z planem zagospodarowania przestrzennego;

- naruszenie przepisów prawa materialnego, a to art. 28 ust. 2 w zw. z art. 3 pkt. 20 ustawy Prawo budowlane polegające na ich niewłaściwym zastosowaniu wskutek uznania, że skarżący nie są stronami postępowania w sprawie o wydanie pozwolenia na przebudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...] w R..

Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewodzie.

Skarżący zarzucili zaskarżonej decyzji naruszenie przepisu prawa materialnego, a to art. 35 ust. 1 pkt. 1 ustawy Prawo budowlane polegające na jego niewłaściwym zastosowaniu wskutek uznania, że przebudowa budynku na działce nr [...] w R. jest zgodna z planem zagospodarowania przestrzennego dla wskazanej działki.

Skarżący podnoszą, że A. i A. J. w 2007 r. rozpoczęli na działce nr [...] modernizację budynku administracyjno-biurowego byłej spółdzielni, dokonując jego nielegalnej przeróbki na potrzeby mieszkalne, pomimo braku ku temu jakichkolwiek podstaw, sprzeczności z planem zagospodarowania przestrzennego z uwagi na przemysłowe przeznaczenie działki nr [...], a także z uwagi na przeznaczenie budynku na tej działce jako administracyjno - biurowego, a nie mieszkalnego. A. i A. J. nabyli działkę nr [...] wraz z posadowionym na niej budynkiem administracyjno-biurowym, a nie wraz z budynkiem mieszkalnym. Stanowi o tym akt notarialny nabycia przez A. i A. J. działki nr [...].

Skarżący stwierdzili, że roboty budowlane dotychczas zrealizowane w budynku na działce nr [...] w R., własności A. i A. J. stanowią samowolę budowlaną, gdyż zostały wykonane pomimo wstrzymania tych robót budowlanych postanowieniem Starosty wydanym w sprawie znak [...] oraz pomimo uchylenia decyzji o pozwoleniu na przebudowę tego budynku. W dniu 03.09.2007r. zostało wydane dla A. i A. J. pozwolenie Starosty na przebudowę budynku na działce nr [...] w R., określonego jako budynek mieszkalny, w zakresie przebudowy dachu i wykonania termomodernizacji i elewacji. Prace w tym zakresie rozpoczęły się końcem 2007r. kiedy to w dniu 22 grudnia 2007r. rozpoczęto przebudowę dachu. Prace przy elewacji rozpoczęły się w dniu 07 marca 2008r. W związku z tym, że we wniosku o wydanie w/w pozwolenia na przebudowę, jak również w dokumentacji budowlanej podano nieprawdziwe dane dotyczące przeznaczenia przedmiotowego budynku jako mieszkalnego, Starosta na skutek wniosku skarżących wznowił z urzędu postępowanie w sprawie wydania w.w pozwolenia, a także wydał decyzję z dnia 30.05.2008r. odmawiającą A. i A. J. udzielenia pozwolenia na wnioskowaną przebudowę. Pomimo powyższego nadal prowadzili oni roboty budowlane. Stan wykonanych robót budowlanych na budynku A. i A. J. został udokumentowany przez pracowników PINB w G. w dniu 10.01.2008 r. kiedy to miały miejsce oględziny na naszej działce nr [...] i kiedy to sporządzony został protokół oraz wykonano zdjęcia.

W tym stanie rzeczy nie mają żadnego uzasadnienia argumenty, że skoro plan zagospodarowania przestrzennego dopuszcza możliwość utrzymania i przebudowy istniejących obiektów, to przebudowa budynku na działce nr [...] mającego w parterze funkcję mieszkalną jest zgodna z planem zagospodarowania. Budynek na działce nr [...] nigdy nie był budynkiem mieszkalnym, zatem wydane wcześniej decyzje dotyczące jego przebudowy na cele mieszkalne zostały wydane z rażącym naruszeniem prawa. Wskazać należy, że akta spraw prowadzonych przez PINB w G. w sprawie w.w robót jednoznacznie wskazują, że roboty te były prowadzone nielegalnie.

Z opisanych wyżej przyczyn na skutek wniosku skarżących złożonego około miesiąca stycznia 2008 r. Starosta wznowił z urzędu postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na przebudowę budynku administracyjno-biurowego na cele mieszkalne na działce nr [...] w R., następnie wydał postanowienie o wstrzymaniu wykonania tego pozwolenia, a w konsekwencji wydał decyzję z dnia 30.05.2008r. odmawiającą A. i A. J. udzielenia pozwolenia na opisaną wyżej przebudowę budynku na działce nr [...] na cele mieszkalne. W tym stanie rzeczy nie można twierdzić obecnie, że pozwolenie na przebudowę poddasza stanowi przebudowę istniejącego budynku mieszkalnego, gdyż budynek ten nigdy nie był budynkiem mieszkalnym.

Mając powyższe na uwadze skoro prowadzili roboty budowlane pomimo braku w tym zakresie stosownego pozwolenia, to uznać należy, że roboty te mają charakter samowoli budowlanej i nie ma podstaw, aby obecnie udzielać dalszego pozwolenia na wykonanie robót budowlanych związanych z adaptacją poddasza na cele mieszkalne, skoro pozostaje to w sprzeczności z poprzednio prowadzonym postępowaniem w sprawie przebudowy budynku na cele mieszkalne oraz sprzeczne z planem zagospodarowania przestrzennego.

Zaznaczyć należy, że nielegalność robót budowlanych związanych z przebudową budynku administracyjno-biurowego na cele mieszkaniowe oraz brak możliwości realizowania inwestycji mieszkaniowych na działce nr [...] w R. z uwagi na przemysłowe przeznaczenie tej działki w planie miejscowym zostało potwierdzone wyrokiem WSA w Krakowie z dnia 30.09.201 Ir. sygn. akt II SA/Kr 931/11 oraz wyrokiem WSA w Krakowie z dnia 30.04.2012r. sygn. akt II SA/Kr 271/12.

Skarżący zarzucili również zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów prawa materialnego, a to art. 28 ust. 2 w zw. z art. 3 pkt. 20 ustawy Prawo budowlane polegające na ich niewłaściwym zastosowaniu wskutek uznania, że skarżący nie są stroną postępowania w sprawie o wydanie pozwolenia na przebudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...] w R..

Skarżący podali, że zgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. W świetle powołanego przepisu interes prawny w postępowaniu w sprawie samowoli budowlanej mają także właściciele nieruchomości, na którą obiekt samowolnie wybudowany oddziałuje lub może oddziaływać w sferze uprawnień właścicielskich. Z kolei zgodnie z art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego obszar oddziaływania obiektu to teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu.

Za uznaniem skarżących za strony przedmiotowego postępowania przemawia okoliczność, że sprawa ta dotyczy robót budowlanych wykonanych na działce nr [...] w R. sąsiadującej z działką ewidencyjną nr [...] własności skarżących, która to działka wbrew stanowisku organu I instancji znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu -budynku A. i A. J. na działce nr [...].

Skarżący podnoszą, że na działce nr [...] prowadzą zorganizowane gospodarstwo rolne, w ramach którego prowadzona jest produkcja rolnicza związana z hodowlą zwierząt, co oznacza określone uciążliwości nie tylko w zakresie hałasu, ale także składowania paszy czy też gnojownika. Wskazane uciążliwości oddziałują na działki sąsiednie, co ma znaczenia uwagi na udzielenie pozwolenia na przebudowę poddasza na cele mieszkalne. Ponadto budynek na działce nr [...] traktowany jako mieszkalny nie zachowuje wymaganej prawem odległości od znajdującej się na naszej działce nr [...] płyty obornikowej.

Zdaniem skarżących roboty budowlane stanowiące przedmiot postępowania związane z przebudową dachu i termomodernizacją budynku na działce nr [...], będące w istocie kolejnym etapem samowoli budowlanej polegającej na przekształcaniu budynku administracyjno-biurowego na budynek mieszkalny w sposób niewątpliwy oddziałują na nieruchomość skarżących, na której prowadzone jest zorganizowane gospodarstwo rolne.

Zwrócić należy uwagę, że teren działki nr [...] jak i działki nr [...] należącej do skarżących stanowi teren przemysłowy, zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego. Pomimo tego wskutek niezrozumiałych rozstrzygnięć organów nadzoru budowlanego budynek na działce nr [...] został zaadoptowany na cele mieszkaniowe, co niewątpliwie istotnie oddziałuje na sposób zagospodarowania działki skarżących.

Na działce posiadanej przez skarżących prowadzona jest działalność rolnicza związana z hodowlą zwierząt, znajduje się tam budynek gospodarczy oraz płyta obornikowa. W związku z dokonaną przebudową dachu i wykonaniem termoizolacji budynku na działce [...] jest on wykorzystywany na cele mieszkalne. W związku z powyższym obecnie skarżący są ograniczeni w korzystaniu i zabudowie własnej działki. Produkcja rolnicza wiąże się z określonymi uciążliwościami w zakresie hałasu czy wytwarzanego zapachu. Zabudowa terenu pod przeznaczenie rolnicze wymaga zachowania wymogów wynikających z przepisów prawa. Dla przykładu zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie (tekst jedn. Dz. U. z 2014 poz. 81) odległość płyty obornikowej od pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi na działkach sąsiednich powinna wynosić nie mniej jak 25 m, jednak nie mniej niż 30 m od otworów okiennych i drzwiowych w tych pomieszczeniach. Gdyby uznać budynek na działce nr [...] za budynek mieszkalny, to odległości te na chwilę obecną nie są zachowane. Oznacza to, że w wyniku przebudowy dachu oraz wykonania termoizolacji budynku na działce [...] związanych z jego przekształceniem na budynek mieszkalny skarżący są ograniczeni w wykonywaniu uprawnień właścicielskich co do swojej działki. W chwili obecnej skarżący nie mogą rozbudować istniejącej na działce nr [...] infrastruktury związanej z prowadzonym gospodarstwem rolnym, w tym płyty obornikowej, gdyż jej odległość od pomieszczeń mieszkalnych nie zachowuje odpowiedniej odległości. Zatem teren działki skarżących znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu zgodnie z art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje:

Skarga A. T. jako częściowo uzasadniona podlega uwzględnieniu. Skarga A. T. podlega oddaleniu.

Należy w pierwszej kolejności wyjaśnić, iż istota sądowej kontroli administracji publicznej sprowadza się do ustalenia, czy w określonym przypadku, jej organy dopuściły się kwalifikowanych naruszeń prawa. Sąd administracyjny sprawuje swą kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; zwaną dalej p.p.s.a.).

Należy dodać, że Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

W kontrolowanej sprawie bezsprzeczne jest, że skarżący wnoszą o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną, a to z uwagi na fakt, że nie uczestniczyli w tym postępowaniu bez własnej winy jako strony tego postępowania. Organ I instancji po wszczęciu postępowania w przedmiotowej sprawie, z uwagi na wnioskowaną przesłankę jak wyżej, odmówił następnie uchylenia ostatecznej kwestionowanej przez skarżących decyzji z uwagi na fakt, że po przeanalizowaniu stanu faktycznego sprawy, w tym przede wszystkim, obszaru oddziaływania przedmiotowej inwestycji, organ I instancji nie stwierdził, aby skarżącym przysługiwał status strony w przedmiotowym pierwotnym postępowaniu zakończonym tą ostateczną decyzja administracyjną w rozumieniu art. 28 Prawa budowalnego. Stanowisko organu I instancji zostało podtrzymane przez organ II instancji. W kontrolowanej sprawie organ I instancji działał na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.

I. Odnośnie pkt I sentencji wyroku Sąd stwierdza, że jak wynika z treści zaskarżonych decyzji oraz jak wyjaśniła na pytanie Sądu, obecna na rozprawie w WSA w Krakowie, w dniu 9 listopada 2015 r. skarżąca A. T. - nie posiada ona tytułu prawnego do działki nr [...] w R.. Zgodnie z treścią art. 28 Prawa budowlanego " 1. Roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31.

2. Stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu.

3. Przepisu art. 31 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę".

W związku z tym, w sprawie brak jest tytułu prawnego po stronie A. T., z którego skarżąca wywodzi interes prawny do bycia stroną w postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją Starosty z dnia 2.10.2014 r. w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia A. i A. J. pozwolenia na realizację inwestycji pn: "Przebudowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zakresie adaptacji poddasza na cele mieszkalne na działce nr [...] położonej w R.. W związku z tym, mając na uwadze ustalony w ten sposób jednoznacznie i bezsprzecznie brak interesu prawnego skarżącej w kontrolowanej sprawie, a zatem w konsekwencji niemożność jego naruszenia postanowieniami zaskarżonej decyzji - Sąd orzekł na podstawie art. 151 p.p.s.a. jak w pkt I sentencji wyroku.

II. Ustosunkowując się do licznych zarzutów skargi A. T., opisanych powyżej, którego skarga jest analizowana w tej części uzasadnienia, podnoszących m.in. historię robót budowlanych prowadzonych na działce nr [...], kwestię istniejącej, jego zdaniem, w związku z tym samowoli budowlanej, Sąd zauważa, że w myśl art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Zgodnie z wyrokiem NSA w Warszawie z dnia 2014-12-17, sygn. akt II GSK 2027/13, LEX nr 1637128 "1. Rozstrzygnięcie "w granicach danej sprawy" (art. 134 § 1 p.p.s.a.) oznacza, że sąd nie może uczynić przedmiotem rozpoznania legalności innej sprawy administracyjnej, niż ta, w której wniesiono skargę. Innymi słowy, sąd nie może wkraczać w sprawę nową, w stosunku do tej, która była albo powinna być przedmiotem postępowania administracyjnego i wydawanych w nim decyzji administracyjnych. Sprawa oznacza sprawę w znaczeniu materialnym, a nie procesowym".

Z kolei WSA w Warszawie, w wyroku z dnia 2014-12-05, sygn. akt I OSK 2923/13, LEX nr 1646154, podnosi, że regulacja art. 134 § 1 p.p.s.a. oznacza, że sąd zobligowany jest dokonywać z urzędu pełnej oceny legalności zaskarżonego aktu. Sąd w tym miejscu podkreśla, że zaskarżone akt dotyczą stwierdzenia, że skarżącemu nie przysługuje atrybut strony w postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją Starosty z dnia 2.10.2014 r. w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia A. i A. J. pozwolenia na realizację inwestycji pn: "Przebudowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zakresie adaptacji poddasza na cele mieszkalne na działce nr [...] położonej w R. - i w związku z tą okolicznością organ odmawia uchylenia decyzji, której dotyczy postępowanie wznowieniowe.

Sąd zatem nie kontroluje w tej chwili ostatecznej decyzji, której dotyczy postępowanie wznowieniowe a jedynie bada, czy organy słusznie odmówiły skarżącemu przymiotu strony nie biorącej udziału bez własnej winy w postępowaniu administracyjnym zakończonym w/w ostateczną decyzją Starosty z dnia 2.10.2014 r. w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia A. i A. J. pozwolenia na realizację inwestycji pn: "Przebudowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zakresie adaptacji poddasza na cele mieszkalne na działce nr [...] położonej w R..

Z powyższego wynika, że Sąd w swojej ocenie nie jest związany argumentacją, żądaniem skargi A. T., ale bezsprzecznie jest związany granicami sprawy, którą w kontrolowanym przypadku jest kontrola zgodności z powszechnie obowiązującym prawem decyzji wydanej w ramach postępowania wznowieniowego odmawiającej uchylenia decyzji, w sprawie której wznowiono postępowanie z uwagi na fakt, że zdaniem organów, skarżący nie ma przymiotu strony w postępowaniu prowadzącym do wydania kwestionowanej przez nich decyzji.

Zatem w ten sposób należy rozumieć przedmiot kontroli i Sąd w prowadzonej kontroli nie może wyjść poza granice powyżej sprecyzowanej sprawy. Poza zakresem rozważań Sąd pozostawia kwestie podnoszonych przez skarżącego samowoli budowalnych i zmiany sposobu użytkowania budynku na działce nr [...] w R..

O tych kwestiach wypowiedziały się informacyjnie i wyjaśniająco organy administracyjne. W związku z tym dla kontrolowanej sprawy zasadnicze znaczenie posiada pojęcie strony postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, o jakim jest mowa w treści art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U.2013.1409 j.t. ) i jego zastosowanie w realiach kontrolowanej sprawy.

Zgodnie z art. 28 Prawa budowlanego: "1. Roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31.

2. Stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu.

3. Przepisu art. 31 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę".

Z kolei, zgodnie z art. 3 pkt 20) Prawa budowlanego ilekroć mowa o obszarze oddziaływania obiektu - należy przez to rozumieć "teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu, w tym zabudowy, tego terenu".

Obszar oddziaływania obiektu jako przesłanka wpływająca na przymiot strony w postępowaniu o pozwolenie na budowę była przedmiotem wielu orzeczeń sądów administracyjnych. Kontrolowane organy w swojej wykładni prawa nawiązały do zawężonej, a zatem bardzo wąskiej koncepcji strony w myśl art. 28 Prawa budowlanego, która już sama w sobie stanowi zawężenie strony według brzmienia art. 28 k.p.a.

Skład rozpoznający podziela stanowisko WSA w Gdańsku zawarte w wyroku z dnia z 2015-04-02, sygn. akt II SA/Gd 825/14, LEX nr 1678947, zgodnie z którym "Obszar oddziaływania obiektu budowlanego to także teren, gdzie uciążliwości związane z przedsięwzięciem mieszczą się w granicach norm określonych przez przepisy prawa. Przymiot strony w prawie budowlanym nie jest zależny od tego, czy oddziaływanie zamierzonej inwestycji na nieruchomości sąsiednie przekracza ustalone w tym względzie normy, lecz z samego faktu oddziaływania na przestrzeń objętą prawem do nieruchomości sąsiednich. Obszar oddziaływania obiektu nie może być zatem utożsamiany tylko i wyłącznie z brakiem zachowania przez inwestora wymogów określonych przepisami techniczno-budowlanymi czy z zakresu ochrony środowiska. Obiekt budowlany może bowiem wprowadzać określone ograniczenie w zagospodarowaniu terenu, co nie oznacza, że jego realizacja jest niezgodna z przepisami techniczno-budowlanymi i co za tym idzie, że nie można będzie uzyskać na jego realizację pozwolenia na budowę". W kontrolowanej sprawie z takim ograniczeniem po stronie skarżącego mamy do czynienia, a czy to jest zgodne z prawem stanowi zagadnienia postepowania wznowieniowego.

Skład rozpoznający podziela także stanowisko NSA w Warszawie sformułowane w wyroku z dnia 2014-11-07, II OSK 978/13, LEX nr 1658336, który w odniesieniu do badania legitymacji procesowej podmiotów w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę, stwierdził, że: "1. W świetle art. 28 k.p.a., jak też art. 28 ust. 2 p.b. przy badaniu legitymacji procesowej wnioskodawcy lub innych osób nie ma znaczenia, czy został naruszony interes prawny danej osoby, a jedynie to, czy interes taki jej przysługuje. 2. Okoliczność ewentualnego naruszenia interesu prawnego właściciela nieruchomości w związku z wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę musi być zweryfikowana przy zapewnieniu każdej stronie udziału w postępowaniu. Nie jest zatem możliwe uznanie, że określona osoba nie jest stroną postępowania w sytuacji, gdy z uwagi na zarzuty przez nią podnoszone, wymaga wyjaśnienia i rozstrzygnięcia właśnie to, czy interes prawny tej osoby nie został naruszony w świetle przepisów prawa mających zastosowanie w konkretnej sprawie".

W tym miejscu Sąd zauważa, że zdaniem skarżącego za uznaniem go za stronę przedmiotowego postępowania przemawia okoliczność, że sprawa ta dotyczy robót budowlanych wykonanych na działce nr [...] w R. sąsiadującej z działką ewidencyjną nr [...] własności skarżącego, która to działka wbrew stanowisku organu I instancji znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu - budynku A. i A. J. na działce nr [...].

Skarżący podnosi, że na działce nr [...] prowadzi zorganizowane gospodarstwo rolne, w ramach którego prowadzona jest produkcja rolnicza związana z hodowlą zwierząt, co oznacza określone uciążliwości nie tylko w zakresie hałasu, ale także składowania paszy czy też gnojownika. Wskazane uciążliwości oddziałują na działki sąsiednie, co ma jego zdaniem znaczenie z uwagi na udzielenie pozwolenia na przebudowę poddasza na cele mieszkalne. Ponadto budynek na działce nr [...] traktowany jako mieszkalny nie zachowuje wymaganej prawem odległości od znajdującej się na jego działce nr [...] płyty obornikowej.

Zdaniem skarżącego, roboty budowlane stanowiące przedmiot postępowania związane z przebudową dachu i termomodernizacją budynku na działce nr [...], w sposób niewątpliwy oddziałują na nieruchomość skarżącego, na której prowadzone jest zorganizowane gospodarstwo rolne ograniczając możliwości jej użytkowania w sposób dotychczasowy w zakresie potencjalnych inwestycji związanych z tym zastanym sposobem użytkowania.

Według skarżącego, zwrócić należy uwagę, że teren działki nr [...] jak i działki nr [...] należącej do skarżącego stanowi teren przemysłowy, zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego. Pomimo tego wskutek niezrozumiałych rozstrzygnięć organów nadzoru budowlanego budynek na działce nr [...] został zaadoptowany na cele mieszkaniowe, co niewątpliwie istotnie oddziałuje na sposób zagospodarowania działki skarżących.

Na działce posiadanej przez skarżącego prowadzona jest działalność rolnicza związana z hodowlą zwierząt, znajduje się tam budynek gospodarczy oraz płyta obornikowa. W związku z dokonaną przebudową dachu i wykonaniem termoizolacji budynku na działce [...] jest on wykorzystywany na cele mieszkalne. W związku z powyższym, obecnie skarżący jest ograniczony w korzystaniu i zabudowie własnej działki. Produkcja rolnicza wiąże się z określonymi uciążliwościami w zakresie hałasu czy wytwarzanego zapachu. Zabudowa terenu pod przeznaczenie rolnicze wymaga zachowania wymogów wynikających z przepisów prawa. Dla przykładu zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie (tekst jedn. Dz. U. z 2014 poz. 81) odległość płyty obornikowej od pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi na działkach sąsiednich powinna wynosić nie mniej jak 25 m, jednak nie mniej niż 30 m od otworów okiennych i drzwiowych w tych pomieszczeniach. Gdyby uznać budynek na działce nr [...] za budynek mieszkalny, to odległości te na chwilę obecną nie są zachowane. Oznacza to, że w wyniku przebudowy dachu oraz wykonania termoizolacji budynku na działce [...] skarżący jest ograniczany w wykonywaniu uprawnień właścicielskich co do swojej działki. W chwili obecnej skarżący nie może rozbudować istniejącej na działce nr [...] infrastruktury związanej z prowadzonym gospodarstwem rolnym, w tym płyty obornikowej, gdyż jej odległość od pomieszczeń mieszkalnych nie zachowuje odpowiedniej odległości. Zatem teren działki skarżącego znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu zgodnie z art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego.

Zdaniem Sądu, skarżący ma rację w zakresie argumentacji sytuującej go na stronę przedmiotowego postępowania, gdyż w sprawie właściwe organy dokonały błędnej, zawężonej wykładni art. 28 Prawa budowlanego na tle okoliczności prawnych i faktycznych sprawy w sposób mający znaczenie dla wyniku sprawy, i w związku z tym błędnie uznały, że skarżącemu nie przysługuje przymiot strony przedmiotowego dla sprawy postępowania. Argumenty skarżącego nawiązujące do ograniczenia użytkowania jego terenu z uwagi na przedmiotową inwestycję, sytuują go na stronę w postępowaniu w sprawie pozwolenia na przebudowę, jednak merytorycznie będą badane już na etapie wznowionego postępowania administracyjnego, oczywiście w zakresie sprawy, która jest przedmiotem tego postępowania wznowieniowego. Skarżący posiada publiczne prawo podmiotowe do wypowiedzenia się przez właściwe organy w drodze decyzji administracyjnej w jaki sposób realizacja przedmiotowego przedsięwzięcia ogranicza dotychczasowy sposób użytkowanie terenu, do którego posiada tytuł prawny, i czy stopień ingerencji jest uzasadniony w świetle prawa.

W uzasadnieniu Sąd stwierdza, że w pierwszej kolejności trzeba zwrócić uwagę na przeznaczenie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego terenu, na którym zrealizowana jest kwestionowana inwestycja, i na którym znajduje się nieruchomość skarżącego. Działka nr [...] w R. jest zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy Lipniki zatwierdzonego uchwałą Nr XXVIII/157/05/2005 Rady Gminy Lipniki z dnia 3 lutego 2005 r. w terenach oznaczonych symbolem 14.PPw przeznaczonych pod działalność produkcyjną o wysokiej intensywności z możliwością utrzymania i przebudowy istniejących obiektów. Jak wynika z akt sprawy i co zostało potwierdzone na rozprawie w WSA w Krakowie w dniu 9 listopada 2015 r. skarżący prowadzi wraz z żoną przedsiębiorstwo produkcyjne.

W tej sytuacji, w bliskim sąsiedztwie, rozdzielonym działką nr [...], będącą drogą dojazdową, mamy do czynienia z obiektami budowlanymi o dwóch różnych funkcjach, które ze względu na swoją istotę wzajemnie się przez to ograniczają do stopnia, w którym mogą istnieć i być realizowane jako nie naruszające interesów prawnych właścicieli w stopniu dopuszczonym przez prawo. W tej sytuacji oczywiste jest, że nieruchomość skarżącego znajduje się w obszarze odziaływania inwestycji, o której jest mowa w ostatecznej decyzji Starosty z 2.10.2014 r. w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia A. i A. J. pozwolenia na realizację inwestycji pn: "Przebudowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zakresie adaptacji poddasza na cele mieszkalne na działce nr [...] położonej w R.", gdyż fakt jej prowadzenia/przeprowadzenia ma znaczenie dla interesów prawnych skarżącego, gdyż ogranicza możliwości wykorzystania jego terenu na dotychczasowe cele produkcyjne, terenu w tym celu już wykorzystywanego i o ustalonym w przestrzeni rozmieszczeniu obiektów budowlanych i funkcjach. Problematyczne jest bowiem m.in. rozwijanie tej działalności, do czego skarżący ma prawo. Tej okoliczności, jak również praw dobrze nabytych przez skarżącego w związku z produkcyjnym użytkowaniem nieruchomości nie można pomijać i trzeba ustosunkować się do tej okoliczności, czy to ograniczenie jest dopuszczalne i w jakim zakresie przez powszechnie obowiązujące prawo. W tym celu skarżący powinien zatem posiadać status strony w przedmiotowym w/w postępowaniu.

Pominięcie tych okoliczności stanowiło naruszenie art. 7 w zw. z art. 77 k.p.a w stopniu mającym istotne znaczenie dla kontrolowanej sprawy. Stosownie bowiem do art. 7 k.p.a, w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Powołany przepis formułuje jedną z najważniejszych zasad postępowania, jaką jest zasada prawdy obiektywnej, której realizacja ma ścisły związek z zasadą praworządności. Zawężona wykładnia art. 28 Prawa budowlanego doprowadziła do zawężonego zakresu ustalania stanu faktycznego i prawnego mającego znaczenie dla wyniku sprawy.

Kontynuując, Sąd zwraca przy tym uwagę, że obowiązujące przepisy prawa różnicują możliwość korzystania z nieruchomości w zależności od jej przeznaczenia.

Zgodnie z § 12 ust. 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.), usytuowanie budynków gospodarczych lub inwentarskich (a takie właśnie budynki mogą być lokalizowane w strefie działalności produkcyjnej) od budynków mieszkalnych wymaga większej odległości, niż usytuowanie względem siebie samych budynków mieszkalnych.

Odmienne regulacje dotyczą pomieszczeń gospodarczych (§ 96-98 ww. rozporządzenia), inwentarskich (§ 109 i § 112 ww. rozporządzenia), odległości budynków w zależności również od sposobu zagospodarowania terenu ustalonego w planie miejscowym - § 272, a także § 271 ww. rozporządzenia.

Ponieważ działalność produkcyjna o wysokiej intensywności (14.PPw) nie została przypisana tylko do określonego rodzaju działalności, stąd na tym terenie mogła być prowadzona również działalność produkcyjna wysokiej intensywności o charakterze produkcji rolniczej. Z akt sprawy wynika, że wcześniej na działkach nr [...] i nr [...] funkcjonowała Spółdzielnia w R. prowadząc działalność rolno-produkcyjną, a sam skarżący obecnie na działce nr [...] prowadzi wraz z żoną działalność rolniczą w postaci zorganizowanego gospodarstwa rolnego w zakresie hodowli zwierząt gospodarskich.

Ponieważ taki sposób zagospodarowania terenu jest zgodny z przeznaczeniem PPw objętym planem miejscowym z 2005 r., stąd zasadnie podnosi również skarżący – na uzasadnienie swojej skargi - znaczenie przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie Przepisy tego rozporządzenia również określają np. minimalne odległości lokalizowania określonych budowli od granic z innymi budynkami (§§ 6-10a oraz § 12 ww. rozporządzenia.).

Przykładowo, zgodnie z § 6 ust. 4 - 6 ww. rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej. "Odległości zamkniętych zbiorników na płynne odchody zwierzęce oraz zamkniętych zbiorników na produkty pofermentacyjne w postaci płynnej, mierzone od pokryw i wylotów wentylacyjnych, powinny wynosić co najmniej:

1) 10 m od pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi na działkach sąsiednich, jednak nie mniej niż 15 m od otworów okiennych i drzwiowych w tych pomieszczeniach;

2) 15 m od magazynów środków spożywczych, a także od obiektów budowlanych służących przetwórstwu artykułów rolno-spożywczych;

3) 4 m od granicy działki sąsiedniej;

4) 5 m od budynków magazynowych pasz i ziarna;

5) 5 m od silosów na zboże i pasze;

6) 5 m od silosów na kiszonki.

5. Odległość otwartych zbiorników na produkty pofermentacyjne w postaci płynnej oraz płyt do składowania obornika powinna wynosić co najmniej:

1) 25 m od pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi na działkach sąsiednich, jednak nie mniej niż 30 m od otworów okiennych i drzwiowych w tych pomieszczeniach;

2) 50 m od budynków służących przetwórstwu artykułów rolno-spożywczych i magazynów środków spożywczych;

3) 10 m od budynków magazynowych pasz i ziarna;

4) 4 m od granicy działki sąsiedniej;

5) 5 m od silosów na zboże i pasze;

6) 10 m od silosów na kiszonki.

6. Dopuszcza się sytuowanie zamkniętych zbiorników na płynne odchody zwierzęce oraz zbiorników na produkty pofermentacyjne w postaci płynnej, a także płyt do składowania obornika w odległościach mniejszych niż określone w ust. 4 pkt 3 i ust. 5 pkt 4 lub na granicy działek, w przypadku gdy będą przylegać do tego samego rodzaju budowli rolniczych na działce sąsiedniej.

Porównanie ww. odległości z układem działek [...], [...] względem siebie, jak i istniejącymi już na tych działkach budynkami wyraźnie wskazuje, że przeprowadzone roboty budowlane mają znaczenie dla sposobu zagospodarowania działki nr [...] i działki nr [...].

Bez znaczenia jest przy tym fakt, że jak podnoszą organy, parter budynku ma już funkcję mieszkalną.

Powyższe oznacza, że ustalenia ostatecznej decyzji Starosty z 2.10.2014 r. znak: [...] w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia A. i A. J. pozwolenia na realizację inwestycji pn: "Przebudowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zakresie adaptacji poddasza na cele mieszkalne na działce nr [...] położonej w R." ingerują w wykonywanie prawa własności skarżącego, a to z kolei obliguje właściwe organy do zbadania, jaki zakres ingerencji w prawo własności skarżącego istnieje - i czy znajduje oparcie w przepisach prawa.

Decyzja w sprawie pozwolenia na budowę może bowiem ingerować w prawo własności i najczęściej właśnie takie ograniczenia przewiduje. Badanie dopuszczalności stopnia ograniczenia praw własności w takiej decyzji stanowi zasadniczą część uprawnień wynikających z przymiotu strony postępowania i stąd w połączeniu z powyższą argumentacją wynika stanowisko i ocena prawna Sądu w kontrolowanej sprawie.

W sytuacji, gdy zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały wydane z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a także postępowania administracyjnego co miało istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c), art. 135 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie II sentencji wyroku. W punkcie III sentencji orzeczono o kosztach postępowania na podstawie art. 200 p.p.s.a.