Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 768/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2005-01-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145  par. 1  pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 7,  art. 77  par. 1 i  art. 80
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Linska-Wawrzon Sędzia WSA Renata Owczarzak Asesor WSA Anna Klotz (spr.) Protokolant Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. T. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, 3. zasądza na rzecz M. T. od Wojewody [...] kwotę 25 zł (dwadzieścia pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

II SA/Bd 768/04

UZASADNIENIE

M. T. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy Z. z dnia [...] 2003r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz budynku gospodarczego na działce nr [...] położonej w miejscowości G., gm. Z. dla L. B. K.

L. B. K. działkę nr [...] o powierzchni [...] ha nabył od Z. I. D. i jego żony E. J. – D.(k-6 akt administracyjnych) i w dniu 25 marca 2003r. złożył wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę budynku jednorodzinnego i budynku gospodarczego w G. na zakupionej działce. Do wniosku załączył dokumenty wymagane przepisami ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane( tekst jednolity: Dz.U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126 z późn. zm.), w tym umowę sprzedaży zawartą w formie aktu notarialnego nr repertorium [...] oraz informację z rejestru gruntów (k-8 akt administracyjnych).

Z danych zawartych w informacji z rejestru gruntów wynika, że dla obrębu G., działka nr [...], o powierzchni 0.11ha, stanowiąca własność L. B. K., w rubryce położenie działki zawiera adnotację "brak". Natomiast działka nr [...] o powierzchni 0.27, stanowiąca własność M. T. ma określone położenie o nr K [...].

Z akt sprawy wynika, że inwestor posiada również wydaną w dniu [...] 2003r. decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nr [...], w której ustalone zostały warunki dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego i budynku gospodarczego wraz z urządzeniami towarzyszącymi w granicach działki nr [...] oznaczonej na mapie stanowiącej załącznik do decyzji ( k- 16- 17 akt administracyjnych).

W świetle powyższego w dniu 17 kwietnia 2003r. Wójt Gminy Z. decyzją nr [...], zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę L. K.

Od powyższej decyzji organu I instancji odwołanie wniósł M. T, zarzucając jej naruszenie prawa i żądając jej uchylenia. Powyższe uzasadnił tym, że od 1986r., jest on właścicielem tej działki, nabytej od Skarbu Państwa. Była to działka nr [...] o powierzchni 0,38 ha, położona w G. Zaznaczył, że posiada akt notarialny ( skarżący powyższego dokumentu nie załączył do odwołania). Dalej wyjaśnił, że w 1991r. okazało się, że w ewidencji gruntów są błędy i działce skarżącego nadano nr [...].

Zdaniem skarżącego Gmina w złej wierze zmieniła numerację działki, zabrała część gruntu o powierzchni 0.11 ha i ustaliła dla tego gruntu działkę nr [...]. Do odwołania skarżący załączył decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] 1998r. nr [...], w której po rozpatrzeniu wniosku skarżącego zostały ustalone w granicach działki [...] warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz budynku gospodarczego wraz z infrastrukturą towarzyszącą. Z decyzji tej wynika, że linie rozgraniczające teren inwestycji oraz oznaczenia graficzne przedstawione są na mapie stanowiącej załącznik do decyzji. Mapa powyższa posiada wydzielone dwie działki nr [...] i [...] bezpośrednio ze sobą graniczące.

W dniu [...] 2003r. decyzją nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.

Organ II instancji stanowisko uzasadnił tym, że zgodnie z art. 33 ust 2 pkt 2 Prawo budowlane do wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę należy dołączyć dowód stwierdzający prawo dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Inwestor załączył akt notarialny i w ten sposób wykazał własność spornej działki nr [...]. Natomiast skarżący nie udokumentował prawa własności spornej nieruchomości, a decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu załączona do odwołania nie dowodzi o prawie własności do tego gruntu.

W wyniku wniesionej skargi przez M. T. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 3 marca 2004r. sygn. akt. 2647/03 uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] 2003r. W motywach uzasadnienia Sąd podał, że organ nie wyjaśnił zagadnienia, kto jest uprawniony do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, której dotyczy przedmiotowa decyzja. Brak takich ustaleń w sytuacji, gdy skarżący podnosił tę okoliczność, stanowi poważne naruszenia art. 7, 77 i 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98 z 2000r. poz..1071 z późn. zm.) - dalej: k.p.a.,

Sąd zwrócił uwagę, że akt notarialny nie mógł w tej sprawie stanowić jedynego przekonującego organ dowodu na okoliczność, że to L. K. ma prawo dysponować nieruchomością na cele budowlane. Sąd podkreślił również znaczenie aktualnego wypisu z księgi wieczystej, na które w powołuje się organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, a którego to dokumentu nie ma w aktach sprawy.

W wyniku działań podjętych w związku z wydanym przez Sąd wyrokiem w dniu 7 lipca 2004r. organ odwoławczy dokonał badania księgi wieczystej KW NR [...] znajdującej się w Sądzie Rejonowym – Wydziale Ksiąg Wieczystych w T. Z dokumentu tego wynika, że działka nr [...] o powierzchni 0,11 ha położona w miejscowości G. Gmina Z. stanowi własność B. K.

W dniu [...] 2004r. Wojewoda [...] wydał decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] 2004r.

W uzasadnieniu organ powołał się na treść art. 33 ust. 2 pkt 2 Prawa budowlane oraz dowód badania księgi wieczystej przeprowadzony w dniu 7 lipca 2004r. Na powyższym oparł stanowisko, że inwestor posiada prawo własności nieruchomości objętej wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę.

W skardze do Sądu skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji podtrzymując stanowisko zawarte w odwołaniu, że sporna działka nr [...] stanowi jego własność. Jednocześnie poinformował w skardze, iż dowody potwierdzające jego stanowisko zostały przesłane do Sądu do sprawy o sygn. akt 2647/03.

W udzielonej odpowiedzi na skargę, organ podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie jako nieuzasadnionej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na decyzje administracyjne - art.3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - dalej: P.p.s.a.

Zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 7, 77 i 80 Kodeksu postępowania administracyjnego. Organ zaniechał zebrania całego materiału dowodowego, w związku z czym nie mógł dokonać swobodnej oceny dowodów w niniejszej sprawie.

Skarżący w uzasadnieniu odwołania wniesionego od decyzji organu I instancji oświadczył, że posiada akt notarialny potwierdzający prawo jego własności. Organ natomiast nie zażądał od skarżącego tego dowodu, który w istocie mógł przyczynić się do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. W uzasadnieniu wyroku z dnia 3 marca 2004r. sygn. akt SA/Bd 2647/03 Sąd w stanie faktycznym sprawy podał, że na rozprawie w dniu 3 marca 2004r. skarżący przedłożył decyzję Naczelnika Gminy Z. z dnia [...] 1986r. dotyczącą ustalenia M. T. jako nabywcy działki [...] położonej w G., wypis z rejestru gruntów i akt notarialny z dnia [...] ( Nr rep. [...]) sporządzony w Państwowym Biurze Notarialnym w T., z którego wynika, że M. T. kupił grunt obecnie mający nr ewidencyjny [...]. Ponadto skarżący oświadczył, że nie brał udziału w postępowaniu dotyczącym zmiany numeracji działek.

Powyższych dowodów przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organ w ogóle nie wziął pod uwagę, a okoliczności te miały zdaniem Sądu, istotny wpływ na ocenę, kto jest właścicielem spornej nieruchomości.

Z decyzji Naczelnika Gminy Z. z dnia [...] 1986r. dotyczącej ustalenia M. T. jako nabywcy działki [...] położonej w G. wynika, że skarżący został ustalony kandydatem na nabywcę gruntów Państwowego Funduszu Ziemi działki nr [...] o pow. 0,38 ha położonej w G. Powyższa prawomocna decyzja została utrwalona w akcie notarialnym .

W aktach sprawy brak jest decyzji podziałowej. Skarżący nie otrzymał takiej decyzji. Natomiast z niewiadomych względów w informacji z rejestru gruntów stanowiącej załącznik do aktu notarialnego potwierdzającego nabycie działki [...] przez inwestora, działka M. T. ma nadany nr [...] i stanowi powierzchnię 0.27 ha.

Organ w zaskarżonej decyzji nie wyjaśnił, w jakich okolicznościach nastąpiła zmiana tej numeracji i dlaczego również powierzchnia gruntu uległa zmianie z 0,38 ha na 0, 27 ha.

Wątpliwości organu nie budziły również sugestie skarżącego oraz powierzchnia działki inwestora 0.11 ha. Tym bardziej, że suma powierzchni działki [...] (0,27 ha) i działki [...] (0, 11 ha) daje wynik 0, 38 ha, na który powołuje się skarżący i który jest zgodny z dowodami złożonymi w dniu 3 marca 2004r. na rozprawie przez skarżącego w Sądzie.

Ważnym dowodem w sprawie był również wypis z księgi wieczystej wskazany przez Sąd w uzasadnieniu wyroku z dnia 3 marca 2004r., tym bardziej, że był to dokument, na który organ powoływał się w uzasadnieniu wydanej decyzji, a którego to dokumentu nie było w aktach sprawy.

Dlatego wytknięcie uchybienia przez Sąd w tym zakresie było jak najbardziej właściwe. Natomiast Sąd wskazał w uzasadnieniu na pozostałe wątpliwości podniesione już w odwołaniu przez skarżącego, które organ zignorował przy wydawaniu zaskarżonej decyzji.

Stan faktyczny w rozpoznawanej sprawie dowodzi, że sporna działka nr [...] może stanowić własność zarówno M. T. oraz L. B. K. Powyższe dowodzi, że gdzieś nastąpił błąd, którego organ nie wyjaśnił przy wydawaniu zaskarżonej decyzji. Co prawda zgodnie z art. 33 ust. 2 pkt 2 Prawa budowlanego do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę należy dołączyć oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i inwestor w rozpatrywanej sprawie załączył stosowne dowody. Niemniej jednak dowody te nie mogą być przyjmowane bezkrytycznie, lecz podlegają swobodnej ocenie dowodów, tym bardziej, że dowody przedstawione przez M. T. jako urzędowe, powinny być traktowane w niniejszej sprawie na równi z dowodami przedłożonymi przez L. K. A więc dowody inwestora nie miały pierwszeństwa przy swobodnej ocenie dowodów, gdyż były to dokumenty urzędowe - art. 76 k.p.a.

W toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Ponadto organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona.

Z uwagi na naruszenie zasad zawartych w art.7, art. 77§ 1 i art. 80 k.p.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uznał skargę za całkowicie uzasadnioną. Z tego względu, na mocy art.145 §1 pkt 1 lit.c Sąd uznał, że zaskarżoną decyzją organ odwoławczy naruszył przepisy postępowania.