Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1959/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-09-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Romanowski po rozpoznaniu w dniu 30 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...]sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2021 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W piśmie z 7 czerwca 2021 r. A. sp. z o.o. z siedzibą w G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2021 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.

Do skargi dołączyła m.in. potwierdzenie wykonania przelewu na kwotę 120 zł, w którym jako odbiorcę wskazano Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku.

W piśmie z dnia 30 sierpnia 2021 r. Sekretariat Wydziału VI przesłał Skarżącej odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI z 11 sierpnia 2021 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 120 zł, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem jej odrzucenia.

Odpis tego wezwania doręczono Skarżącej spółce, w sposób zastępczy, w dniu 16 września 2021 r. Pozostało bez odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019, poz. 2325 ze zm., zwanej dalej Ppsa) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.

W niniejszej sprawie wpis nie został uiszczony w sposób wskazany w art. 219 § 2 Ppsa zgodnie z którym, opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Do skargi załączony został dowód uiszczenia wpisu, w którym jako odbiorcę wskazano WSA w Gdańsku. Na rachunku bankowym prowadzonym przez WSA w Warszawie nie odnotowano należnego wpisu sądowego (informacja z dnia 29 lipca 2021 r., k. 15), dlatego na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI z 11 sierpnia 2021 r. wezwano Skarżącą spółkę do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 120 zł, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy wezwanie to, wysłane na podany przez Skarżącą adres, zostało po raz pierwszy awizowane w dniu 2 września 2021 r., o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej, a powtórnie awizowane w dniu 10 września 2021 r. Wobec tego na podstawie art. 73 Ppsa należało je uznać za prawidłowo doręczone w dniu 16 września 2021 r. Stwierdzić należy, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty od niniejszej sprawy (sprawdzono do dnia 27 września 2021 r.).

Sąd rozpoznający niniejszą skargę nie mógł uznać, że została ona w sposób właściwy opłacona. Jak przyjmuje się w orzecznictwie uchybienie obowiązkowi należytego opłacenia pisma może polegać nie tylko na uiszczeniu opłaty sądowej w niewłaściwej wysokości, czy też po upływie przewidzianego w ustawie terminu, lecz również na uiszczeniu opłaty na niewłaściwy rachunek bankowy, tj. inny rachunek niż rachunek wojewódzkiego sądu administracyjnego, który jest właściwy do rozpoznania sprawy, np. na rachunek innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, sądu powszechnego, czy też organu administracji (zob. post. NSA z dnia 19 czerwca 2008 r., II OSK 825/08, z dnia 28 kwietnia 2010 r., II OSK 767/10, z dnia 18 lipca 2011 r., II FZ 328/11, z dnia 16 marca 2011 r., I GSK 311/11, z dnia 18 grudnia 2008 r., I OSK 1451/08). W orzecznictwie podkreśla się również, że opłaty sądowe są dochodami budżetu państwa, jednak skuteczne wykonanie zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego nie może nastąpić poprzez uiszczenie wpisu na rachunek bankowy niewłaściwego sądu. Gdyby bowiem zaakceptować to stanowisko, to za równie dopuszczalne należałoby uznać uiszczenie wpisu na rachunek bankowy jakiejkolwiek jednostki sektora finansów publicznych, co jednak jest nie do zaakceptowania w świetle treści art. 219 § 2 zdanie pierwsze Ppsa, gdzie określono, że opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu (por. postanowienie NSA z dnia 31 stycznia 2020 r., sygn. I FZ 294/19).

Podsumowując stwierdzić należy, że wpis sądowy w niniejszej sprawie nie został uiszczony w sposób wskazany w art. 219 § 2 Ppsa, a wezwanie z dnia 30 sierpnia 2021 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nie zostało wykonane.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 220 § 3 Ppsa należało orzec jak w sentencji.