Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1128/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-08-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Powołane przepisy: article: art. 199, art. 246 par. 1 pkt 2, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Anna Michałowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi W. D. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... marca 2011 r. Nr ... w przedmiocie; ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności bezpośrednich do gruntów rolnych p o s t a n a w i a: - przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym tj. zwolnić od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

W. D. wystąpił z wnioskiem (uzupełnionym na urzędowym formularzu PPF z ... lipca 2011r.) o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Wnioskodawca wskazał, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, utrzymuje się ze świadczenia rentowego w wysokości ... zł netto. Wyjaśnił, że posiada dom o powierzchni ... m2 oraz nieruchomość rolną o powierzchni ... ha. Podał także, że obecnie w Sądzie prowadzone są cztery sprawy i łączna wysokość wpisów w tych sprawach wynosi ... zł. Wskazał, iż ponosi następujące wydatki: energia elektryczna - ... złotych co dwa miesiące, śmieci - ... złotych kwartalnie, telefon - ... złotych miesięcznie, opał - ... złotych rocznie. Pozostałą kwotę przeznacza na lekarstwa i zaspokojenie podstawowych potrzeb bytowych.

Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:

Zasadą jest - na podstawie art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako ustawa p.p.s.a., iż strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie. Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji podmiotom( które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej poniesienie kosztów z tym związanych. Prawo pomocy w zakresie częściowym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a., zostaje przyznane osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Odmowa lub przyznanie prawa pomocy winna wynikać z wzajemnej oceny dwóch elementów: kosztów, jakie musi ponieść strona na poczet prowadzonego postępowania i jej aktualnej kondycji finansowej. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, należy mieć na uwadze, że na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wyjaśnienia oraz udokumentowania sytuacji majątkowej, uzasadniającej przyznanie prawa pomocy, do Sądu należy natomiast ocena przytoczonych okoliczności.

Zasadność wniosku skarżącego rozpatrzono zatem w dwóch aspektach, tj. z jednej strony uwzględniono wysokość obciążeń finansowych, jakie będzie on zobowiązany ponieść w postępowaniu, z drugiej zaś strony jego możliwości finansowe.

Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy oświadczenie o stanie majątkowym i porównując je z obciążeniem wynikającym z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi w przedmiotowej sprawie oraz w 3 innych zainicjowanych postępowaniach sądowych, jak również innych mogących powstać w przyszłości kosztów sądowych należało uznać, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielenia prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Skarżący utrzymuje się z dochodów ze świadczenia rentowego w wysokości ... zł. Wskazany dochód, po uiszczeniu opłat związanych z utrzymaniem domu (... zł) pozwala wyłącznie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych skarżącego. W świetle przytoczonych okoliczności skarżący nie jest w stanie bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie ponieść kosztów sądowych. Ponadto przy rozpoznawaniu wniosku wzięto pod uwagę, iż skarżący nie posiada oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 258 §2 pkt 7 ustawy p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.