Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 688/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2008-11-13 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 okt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 86 ust 3
journal: Dz.U. 1993 nr 11 poz 50
law: Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stefan Kowalczyk Sędziowie Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Asesor WSA Anna Juszczyk – Wiśniewska (spr.) Protokolant referent Grzegorz Oracz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2008 r. sprawy ze skargi Zakładu "H" sp. j. R.B., R.L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku od towarów i usług za miesiące od maja do grudnia 2004 r. postanawia zawiesić postępowanie.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] czerwca 2008r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z [...] marca 2008r. Wskazaną decyzją organ I instancji orzekł o braku istnienia nadpłaty w podatku od towarów i usług za okres od maja do grudnia 2004r. w łącznej kwocie 1.513 zł. Decyzje te wydane zostały na skutek złożonego przez skarżącą spółkę wniosku o stwierdzenie nadpłaty. Złożony wniosek do którego załączone zostały korekty deklaracji VAT za poszczególne miesiące dotyczył odliczenia podatku naliczonego od należnego w związku z zakupem paliwa do dwóch samochodów [...]. Organ w uzasadnieniu decyzji wskazał m.in., że jeżeli podatnik nabywa paliwo do napędu samochodów osobowych lub innych pojazdów o których mowa w art. 86 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług nie przysługuje mu prawo do odliczenia podatku VAT , bez względu na fakt, iż od roku rozpoczęcia użytkowania tych samochodów, prawo to przysługiwało na podstawie ówcześnie obowiązujących przepisów. Organ wskazał, że prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu paliwa nie ma charakteru prawa nabytego, a uzależnione jest wyłącznie od spełnienia określonych wymogów wynikających z przepisów w zakresie podatku od towarów i usług obowiązujących w okresie rozliczeniowym w którym dokonano zakupu paliwa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 17 maja 2007r. sygn. akt I SA/Go 603/06 na podstawie art. 234 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską skierował do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni następujących przepisów prawa wspólnotowego

1) Czy art. 17 ust. 2 i 6 Szóstej Dyrektywy stoi na przeszkodzie aby Rzeczpospolita Polska uchyliła całkowicie z dniem 1 maja 2004r. dotychczasowe przepisy krajowe dotyczące ograniczeń w odliczaniu podatku naliczonego zawartego w zakupach paliwa do samochodów wykorzystywanych w opodatkowanej działalności, a w to miejsce wprowadziła również ograniczenia w odliczeniu podatku naliczonego zawartego w zakupach paliwa do samochodów wykorzystywanych w opodatkowanej działalności ale opisanych przez prawo krajowe przy użyciu odmiennych kryteriów niż to miało miejsce przed 1 maja 2004r., a następnie od dnia 22 sierpnia 2005r. ponownie zmieniła powyższe kryteria.

2) W razie udzielenia pozytywnej odpowiedzi na pytanie zawarte w punkcie pierwszym – czy art. 17 ust. 6 Szóstej Dyrektywy stoi na przeszkodzie aby Rzeczpospolita Polska w ten sposób zmieniła powyższe kryteria, aby w sposób faktyczny ograniczyć zakres odliczeń podatku naliczonego w porównaniu do przepisów krajowych obowiązujących 30 kwietnia 2004r. lub do przepisów krajowych obowiązujących 30 kwietnia 2004r. lub do przepisów krajowych obowiązujących przed zmianą dokonaną z dniem 22 sierpnia 2005r. i czy przy uznaniu, że takie działanie Rzeczpospolitej Polskiej byłoby naruszeniem art. 17 ust. 6 Szóstej Dyrektywy należałoby uznać, że podatnik uprawniony byłby do dokonywania odliczeń ale w granicach, w których zmiany przepisów krajowych wykraczałyby poza zakres ograniczeń w odliczeniu podatku naliczonego przewidzianych przez obowiązujące w dniu 30 kwietnia 2004r. i uchylone w tej dacie przepisy krajowe.

3) Czy art. 17 ust. 6 Szóstej Dyrektywy stoi na przeszkodzie aby Rzeczpospolita Polska powołując się na przewidzianą tym przepisem możliwość ograniczenia przez państwa członkowskie odliczania podatku naliczonego zawartego w wydatkach nie będących wydatkami ściśle związanymi z działalnością gospodarczą, takich jak wydatki na artykuły luksusowe, rozrywkowe lub wydatki reprezentacyjne – mogła ograniczyć odliczenia podatku naliczonego w porównaniu do stanu prawnego obowiązującego w dniu 30 kwietnia 2004r. w ten sposób, że wyłączyła odliczenia podatku naliczonego przy zakupie paliwa do samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony z wyjątkiem samochodów, o których mowa w art. 86 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług w brzmieniu obowiązującym od 22 sierpnia 2005r.

Wojewódzki Sąd administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Praktyka sądowa opowiada się raczej za szerokim interpretowaniem użytego w komentowanym pkt 1 § 1 art. 125 P.p.s.a. pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania. W szczególności uwidacznia się to w tych wypadkach, gdy zawieszenie postępowania następuje z uwagi na skierowanie, na tle innej sprawy zawisłej przed sądem lub rozbieżności występujących w orzecznictwie, zagadnienia prawnego w celu podjęcia stosownej uchwały przez skład rozszerzony NSA.

Wydaje się, że ten kierunek celowościowej wykładni tego przepisu, mimo że odbiega od jego literalnego brzmienia, odpowiada istocie sądownictwa administracyjnego, w którym jednolitość orzecznictwa ma dużo większe znaczenie niż w sądownictwie powszechnym.

Zadaniem sądu administracyjnego jest bowiem kontrola zgodności z prawem działalności administracji publicznej.

Wobec tego zjawiska wysoce niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji jest odmienne stanowisko sądu, co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym i faktycznym. (B. Dauter, B Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Zakamycze 2005, s. 302 i 303).

Sąd pragnie podkreślić, że podziela wyżej wskazany pogląd oraz pogląd wyrażony przez M. Szubiakowskiego w glosie do wyroku NSA z 21 października 2004 r. sygn. akt FSK 571/04.

W glosie tej, jej autor podkreślił, że Sąd może skorzystać z tej podstawy do zawieszenia postępowania (art. 125 P.p.s.a.) wyłącznie wówczas, gdy w sprawie tego samego przepisu do ETS wystąpił już inny sąd. W takiej sytuacji spełniona zastaje przesłanka istnienia postępowania, od wyniku którego zależy wydanie orzeczenia. Wówczas należy opowiedzieć się za dopuszczalnością czasowego przerwania postępowania na tej podstawie (OSP 2005/9/107-t.4).

W ocenie Sądu w sprawie będącej przedmiotem rozpoznania przez Sąd zachodzi właśnie wskazana wyżej sytuacja, która umożliwia Sądowi zawieszenie postępowania z urzędu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 17 maja 2007 r. o wystąpieniu do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich z pytaniem prejudycjalnym dotyczy ograniczeń w odliczeniu podatku naliczonego zawartego w zakupach paliwa do samochodów wykorzystywanych w opodatkowanej działalności wynikających z art. 86 ust. 3 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Również wskazany przepis był podstawą prawną do odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za miesiące maj, czerwiec, lipiec, sierpień, październik, listopad i grudzień 2004 r.

Udzielenie przez Trybunał odpowiedzi na skierowane doń pytania prejudycjalne, będzie zatem miało wpływ na rozstrzygnięcie zapadłe w niniejszej sprawie.

W tym stanie rzeczy oraz na podstawie art. 125 § 1 pkt. 1 i art. 131 P.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.

|Asesor WSA |Sędzia WSA |Sędzia WSA |

|Anna Juszczyk -Wiśniewska |Stefan Kowalczyk |Jacek Jaśkiewicz |