Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 796/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2006-07-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 3,  art. 161
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej skarżącego jako członka zarządu A S.A. za zaległość tej spółki w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu pobranej a nie wpłaconej zaliczki na podatek od zatrudnionych pracowników za maj 2000 r. postanawia 1. umorzyć postępowanie; 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. na rzecz strony skarżącej kwotę 1.215 zł (tysiąc dwieście piętnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W rozpatrywanej sprawie strona skarżąca, działając za pośrednictwem pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...] Nr [...] w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej skarżącego jako członka zarządu A S.A. za zaległość tej spółki w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu pobranej a nie wpłaconej zaliczki na podatek od zatrudnionych pracowników za maj 2000 r.

Dyrektor Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G., po zapoznaniu się ze skargą, decyzją z dnia [...] Nr [...] uwzględnił powyższą skargę w całości i uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. oraz umorzył postępowanie w sprawie. Kopię decyzji z dnia [...] doręczono Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu wraz z odpowiedzią na skargę.

W piśmie z dnia [...] strona przychyliła się do stanowiska Dyrektora Izby Skarbowej, wnosząc o umorzenie postępowania w niniejszej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd uznał wniosek o umorzenie postępowania za uzasadniony. Zgodnie z regulacją art. 161 §1 pkt. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe.

Zgodnie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Kierując się powyższym Dyrektor Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. uchylił błędną decyzję, wydając w dniu [...] decyzję nr [...] uchylającą decyzje pierwszej i drugiej instancji i umarzającą postępowanie w sprawie.

W tym stanie rzeczy postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym stało się bezprzedmiotowe, wobec czego w oparciu o art. 161 §1 pkt. 3 (w zw. z art. 54 § 3) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

Zgodnie z treścią art. 201 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3.

W skardze strona wniosła o zasądzenie od strony przeciwnej na jej rzecz kosztów postępowania sądowego oraz kosztów zastępstwa procesowego według norm przypisanych.

W rozpatrywanej sprawie skarżący nie został wezwany przez Sąd do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, natomiast z uwagi na fakt, iż strona była reprezentowana przez pełnomocnika, Sąd uwzględniając jej wniosek, zasądził koszty zastępstwa procesowego. W myśl przepisu § 2 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), opłaty stanowiące podstawę zasądzenia przez sądy kosztów zastępstwa prawnego nie mogą być wyższe niż stawki minimalne, o których mowa w rozdziałach 3-5, niezależnie od wysokości tych opłat ustalonych w umowie między adwokatem a klientem, a sąd może przyznać opłaty wyższe od wskazanych w ust. 1, jeżeli uzasadnia to rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz niezbędny nakład pracy adwokata. Nie mogą one jednak być wyższe, niż sześciokrotne stawki minimalne. Zgodnie z § 18 ust. 1 powołanego rozporządzenia, stawki minimalne za czynności adwokatów w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynoszą w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stawkę obliczoną na podstawie § 6. Treść § 6 powołanego rozporządzenia wskazuje, iż w sprawie, w której wartość przedmiotu sprawy wynosi od 5.000 zł do 10.000 zł - a w takim przedziale mieści się wartość przedmiotu niniejszej sprawy wynosząca [...] - stawka minimalna wynosi 1.200 zł.

W ocenie Sądu ta właśnie stawka powinna stanowić podstawę zasądzonych na rzecz strony skarżącej kosztów zastępstwa procesowego, gdyż czynności pełnomocnika ograniczyły się jedynie do złożenia skargi. W związku z powyższym uzasadnione koszty poniesione przez stronę skarżącą w niniejszej sprawie wyniosły łącznie 1.215 zł (1.200 zł kosztów zastępstwa + 15 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa).

W tym stanie rzeczy, na podstawie powołanych wyżej przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.