Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 228/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-08-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wyłączenie sędziego
Powołane przepisy: article: art. 22 par. 1 i 2,  art. 18 par. 1,  art. 19
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Marek Wroczyński (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA – Wojciech Mazur Sędzia WSA – Sławomir Fularski po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku I. L. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Artura Kota i Leszka Kobylskiego w sprawie ze skargi K. L., I. L. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanawia oddalić wniosek


UZASADNIENIE

VIII SA/Wa 228/10

UZASADNIENIE

Pismem procesowym z dnia [...] sierpnia 2010 r. I. L. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wyłączenie sędziów tego Sądu Artura Kota i Leszka Kobylskiego orzekających w sprawie z jego skargi na postanowienie Ministra Finansów w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności. Zdaniem skarżącego wymienieni sędziowie rozpoznając sprawę

o sygn. akt VIII SA/Wa 153/09 ze skargi K. i I. L. dopuścili się przestępstwa przeciwko wiarygodności dokumentu, bowiem "celowo i świadomie" poświadczyli nieprawdę na szkodę K. i I. małżonków L. bowiem zakwestionowali wiarygodność dokumentu – pisma małżonków L. z dnia [...] stycznia 1999 r., uwierzytelnionego w oryginale przez notariusza.

Dodatkowo skarżący podniósł, że sędzia Artur Kot nie był bezstronny

w sprawie sygn. akt VIII SA/Wa 828/08 dopuścił się bowiem przestępstwa przeciwko wiarygodności dokumentu poświadczając w uzasadnieniu wyroku "świadomie

i celowo", że I. L. nie prowadził wspólnie z małżonką K. L. działalności gospodarczej pod firmą PWHU" [...]". Sędzia Artur Kot nie był bezstronny także w sprawie sygn. akt VIII SA/Wa 26/08 dopuścił się przestępstwa przeciwko wiarygodności dokumentu poświadczając w uzasadnieniu wyroku "świadomie i celowo" nieprawdę, że pismo K. i I. L. z dnia [...] czerwca 2007 r. zawierające zarzuty do projektu operatu opisowo-kartograficznego m. R. obręb [...] zostały złożone po upływie 30 dniowego terminu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na wstępie wymaga wyjaśnienia, że obowiązująca w postępowaniu sądowo-administracyjnym ustawa procesowa - tj. ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.), przewiduje w art. 18 § 1 p.p.s.a. wyłączenie sędziego

z mocy samej ustawy z przyczyn dotyczących stosunków osobistych, a ponieważ katalog wymienionych tym przepisem powodów wyłączenia sędziego z istoty rzeczy nie może wyczerpująco objąć wszystkich stanów faktycznych, które w konkretnych realiach mogłyby uzasadniać wyłączenie sędziego, ustawodawca w art. 19 powołanej ustawy zawarł dodatkową podstawę wyłączenia, ale na wniosek sędziego bądź strony.

W myśl art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a. o wyłączeniu sędziego rozstrzyga postanowieniem w składzie trzech sędziów na posiedzeniu niejawnym sąd administracyjny, w którym sprawa się toczy po złożeniu wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Tak więc sędzia, o wyłączenie którego wniesiono zobligowany jest do złożenia oświadczenia stosownego do powodów wyłączenia przewidzianych w art. 18 § 1 i art. 19 p.p.s.a.

Z treści oświadczeń sędziów Artura Kota i Leszka Kobylskiego wynika, że brak jest podstaw do ich wyłączenia z przyczyn wyżej określonych.

Przesłanką wyłączenia sędziego na podstawie art. 19 p.p.s.a. jest istnienie okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do jego bezstronności w danej sprawie. Ustawa nie precyzuje, co należy konkretnie rozumieć przez uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego. Z pewnością nie chodzi tu o jakąkolwiek wątpliwość wynikającą z niczym nieuzasadnionej obawy. Należy przyjąć, że musi to być wątpliwość uzasadniona np. takimi powiązaniami osobistymi między sędzią a stroną, czy jej pełnomocnikiem jak: przyjaźń, wrogość, sprzeczność interesów wynikających np. z powodów sąsiedzkich, okoliczności związane z obowiązkami służbowymi wykonywanymi w przeszłości lub inne okoliczności, ze względu na które sędzia mógłby być zainteresowany wynikiem sprawy lub uprzedzony do strony.

Z treści wniosku wynika, że skarżący swoje żądanie wiąże głównie

z niekorzystnym wynikiem innych postępowań sądowoadministracyjnych, w którym brali udział w/w sędziowie - orzekający w sprawie niniejszej przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Takie zarzuty nie mogą stanowić podstawy wyłączenia sędziego z uwagi na brak jego bezstronności. Nie można żądać wyłączenia sędziego wyłącznie w oparciu o przeświadczenie, że sędzia jest nieobiektywny. Zgodnie bowiem z utrwalonym w piśmiennictwie i orzecznictwie poglądem "przeświadczenie strony co do tego, że sędzia prowadzi proces wadliwie, zwłaszcza nieobiektywnie, nie jest przesłanką do żądania wyłączenia sędziego. Strona może zwalczać wadliwe orzeczenia wydawane przez sąd za pomocą środków odwoławczych" (T. Woś Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Warszawa 2005 str. 155, patrz także postanowienie Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z 26 października 1995 r. l Acz 309/95, OSA 1997, nr 9, poz. 49). W ocenie Sądu, podnoszone przez skarżącego zarzuty nie wywołują uzasadnionych wątpliwości, co do bezstronności sędziów Artura Kota i Leszka Kobylskiego, orzekających w tej sprawie. Należy bowiem stwierdzić, że ewentualne naruszenia przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, mogą stanowić podstawę do wniesienia przez stronę skarżącą stosownego środka zaskarżenia od orzeczenia, które zostanie wydane w tej sprawie, ale nie są to okoliczności, uzasadniające wyłączenie sędziów od orzekania w tej sprawie.

Ocena - podejmowanych przez sędziego sprawozdawcę, czy sędziego przewodniczącego posiedzenia, zarządzeń oraz wydawanych przez sąd orzeczeń - pod względem ich zgodności z przepisami prawa procesowego, albo błędów

w stosowaniu prawa materialnego, należy do sądu wyższej instancji, tj. Naczelnego Sądu Administracyjnego, w ramach kontroli instancyjnej. Natomiast sąd, rozpoznający wniosek o wyłączenie sędziego, nie bada zasadności i prawidłowości czynności podjętych w sprawie przez sąd orzekający (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 sierpnia 1996 r., sygn. akt I PO 8/96, OSNAP 1997 r. nr 4, poz. 59).

W konsekwencji stwierdzić należy, iż skarżący nie uprawdopodobnił, że istnieją okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziów, o których wyłączenie wniesiono.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 22 § 1 p.p.s.a orzeczono jak

w sentencji.