Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 1082/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2007-01-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6331 Zasiłek dla bezrobotnych
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska Asesor WSA Edyta Żarkiewicz (spr.) Protokolant Referent stażysta Izabela Auguścik-Michułka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi A. S. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją Inspektora Powiatowego Urzędu Pracy w D. działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta D. z [...] r.,nr [...], na podstawie art.9 ust.1 pkt.14 lit. b w związku z art.73 ust.1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r.o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. nr 99 poz.1001 z późn. zm.) oraz art.104 Kodeksu postępowania administracyjnego orzeczono o utracie przez A. S. prawa do zasiłku od dnia 8 sierpnia [...]r. W uzasadnieniu organ podniósł, iż utrata prawa do zasiłku nastąpiła z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania.

Przedmiotowa decyzja wraz z pouczeniem o odwołaniu została odebrana przez stronę osobiście w dniu 10 sierpnia [...]r. w siedzibie urzędu pracy.

Odwołanie od powyższej decyzji organu I instancji A. S. złożyła w dniu 13 września [...]r. w Powiatowym Urzędzie Pracy w D.. W uzasadnieniu odwołania podała, iż 31 stycznia [...]r. przyznano jej prawo do zasiłku dla bezrobotnych. Z uwagi na to, że była w ciąży poinformowano ją, że będzie jej przysługiwał również urlop macierzyński. Następnie została poinformowana, że z uwagi na to, iż poród nastąpił w okresie karencji (1 lutego [...]r.) tj. w okresie 7 dni oczekiwania na zasiłek dla bezrobotnych, nie przysługuje jej zasiłek macierzyński. W związku z tym domagała się przyznania zasiłku macierzyńskiego.

W odwołaniu strona nie wnosiła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

Postanowieniem nr [...] z dnia [...]r. Wojewoda [...], na podstawie art.134 w związku z art.129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, po rozpoznaniu odwołania A. S. od decyzji organu pierwszej instancji stwierdził, że odwołanie strony wniesione zostało z uchybieniem terminu przewidzianego w art.129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego i w związku z tym pozostawił je bez rozpatrzenia.

W uzasadnieniu postanowienia podniósł, iż odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. O powyższym uprawnieniu strona została prawidłowo pouczona w treści zaskarżonej decyzji. Składając odwołanie w dniu 13 września [...]r. strona nie zachowała czternastodniowego terminu do jego wniesienia. Datą doręczenia decyzji stronie jest dzień 10 sierpnia [...]r., wobec tego strona powinna wnieść odwołanie najpóźniej w dniu 24 sierpnia [...]r., a nie dopiero w dniu 13 września [...]r.

Ponadto A. S. do dnia złożenia odwołania nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu.

Od postanowienia Wojewody [...] strona wniosła skargę za pośrednictwem Wojewody [...] w dniu 16 listopada [...]r. W skardze A. S. przyznała ,iż nie złożyła odwołania w terminie czternastu dni. Jednocześnie podniosła, że nikt jej w urzędzie zatrudnienia nie poinformował o możliwości przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz ,że informacji takiej nie zawierała również decyzja od której złożyła odwołanie. Dodała, iż powodem niedotrzymania terminu do wniesienia odwołania był stan zdrowia dziecka, które urodziło się ze [...] i wymagało opieki. Dziecko było pod stałą kontrolą [...]. Argumentowała, iż powodem niedochowania terminu był stan zdrowia dziecka oraz niepoinformowanie jej o możliwości przywrócenia terminu.

W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu podniósł, że skarżąca została prawidłowo poinformowana o terminie i sposobie złożenia odwołania od decyzji organu zatrudnienia do Wojewody [...] w K.. Ponadto nieznajomość prawa w zakresie przywracania terminów procesowych nie może być uznana za okoliczność uzasadniającą przywrócenie terminu. Przywrócenie terminu jest instytucją procesową opartą na zasadzie skargowości i może nastąpić w szczególnych sytuacjach, wyłącznie na wniosek zainteresowanego ,wniesiony w formie pisemnej w nieprzekraczalnym terminie siedmiu dni od daty ustania przeszkody do wniesienia odwołania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie wskazać należało, iż sądy administracyjne zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 powołanego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Stosownie zatem do przepisu art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi; naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach, albo stwierdza ich wydanie z naruszeniem prawa.

Jednocześnie na podstawie art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd dokonuje kontroli rozstrzygnięć administracji publicznej pod względem zgodności z prawem nie będąc związany zarzutami, podstawą prawną i wnioskami sformułowanymi w skardze.

Przeprowadzając, w oparciu o powyższe uregulowania, ocenę zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia Wojewody [...] należało stwierdzić, że wymienione postanowienie wydane zostało zgodnie z przepisami postępowania administracyjnego.

W rozpatrywanej sprawie skarżąca bezspornie wniosła odwołanie od decyzji organu I instancji z uchybieniem terminu przewidzianego w art.129 § 2 k.p.a., który stanowi, iż odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. O powyższym uprawnieniu A. S. została prawidłowo pouczona w treści decyzji organu pierwszej instancji. Składając odwołanie w dniu 13 września [...]r. strona nie zachowała czternastodniowego terminu do jego wniesienia. Datą doręczenia decyzji stronie jest dzień 10 sierpnia [...]r., wobec tego powinna wnieść odwołanie najpóźniej w dniu 24 sierpnia [...]r., a nie dopiero w dniu 13 września [...]r.

Ponadto A. S. do dnia wniesienia odwołania nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu.

Podkreślić bowiem należało, że zgodnie z art.58 § 1 i § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin.

W tym stanie faktycznym i prawnym Wojewoda [...] nie miał podstaw prawnych do merytorycznego rozpoznania odwołania, gdyż stanowiłoby to naruszenie przepisów postępowania administracyjnego. Zachowanie ustawowego terminu jest bowiem warunkiem skuteczności czynności procesowej – tj. wniesienia odwołania, natomiast uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji administracyjnej tj. decyzji PUP w D. z [...]r. orzekającej o utracie przez A. S. prawa do zasiłku od dnia 8 sierpnia [...]r.

Rozstrzyganie przez Wojewodę [...] w postępowaniu odwoławczym w przedmiocie decyzji ostatecznej stanowiłoby rażące naruszenie prawa, a wobec tego przyczynę wadliwości decyzji organu drugiej instancji wymienioną w art.156§1pkt2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Wydanie decyzji z rażącym naruszeniem prawa stanowi podstawę stwierdzenia nieważności decyzji (art.156 § 1 pkt. 2 Kodeksu postępowania administracyjnego).

Odnosząc się do zarzutów sformułowanych w skardze A. S. podkreślić należało, że zgodnie z art.58 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu nie można przywrócić. Jak już była o tym mowa – zgodnie z art.58 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego - przywrócenie terminu może nastąpić na wniosek strony, wniesiony- co należy jeszcze raz podkreślić- w terminie siedmiu dni licząc od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu.

Mając na względzie przedstawione wyżej rozważania uznać należało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zważywszy na cytowane na wstępie uregulowania ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dotyczące zakresu sądowej kontroli działalności administracji publicznej stwierdzić należało, że Wojewoda [...] wydając zaskarżone postanowienie nie dopuścił się naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, gdyż prawidłowo ustalił okoliczność złożenia odwołania z uchybieniem terminu i przy ocenie skutków procesowych powyższej okoliczności nie naruszył przepisów postępowania administracyjnego, które miały zastosowanie w tym zakresie.

Wobec powyższego – zgodnie z art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn.zm.) skargę należało oddalić.