Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 280/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2019-06-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 29 ust. 2 pkt 1aa, art. 30 ust. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1202
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Józef Maleszewski Sędzia WSA Tomasz Grossmann (spr.) Asesor sądowy WSA Maria Grzymisławska-Cybulska Protokolant sekr. sąd. Agata Żebrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 czerwca 2019 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2019 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Inspektor Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego J. S. kwotę [...]zł (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] stycznia 2019 r. (nr [...]) Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej też jako "WWINB" lub "organ II instancji"), po rozpatrzeniu odwołania J. S., utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z [...] października 2018 r. (nr [...]) w przedmiocie umorzenia postępowania.

Zaskarżona decyzja, jak wynika z jej uzasadnienia, zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.

Na skutek pisma J. S. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. (dalej też jako "PINB" lub "organ I instancji") przeprowadził w dniu [...] marca 2018 r. kontrolę – zaplanowaną na działce nr ewid.[...] w K. przy ul. [...] w celu sprawdzenia prawidłowości istnienia kotłowni oraz wysokości komina zlokalizowanych na ww. nieruchomości – podczas której ustalił, że na sąsiedniej działce nr [...] przy ul. [...] usytuowany jest budynek mieszkalny jednokondygnacyjny z poddaszem nieużytkowanym i częściowo podpiwniczony. W odległości całkowitej 1,56 m od granicy (od spornego komina) znajduje się otwór okienny. Kalenica dachu znajduje się w połowie szerokości ww. budynku mieszkalnego. E. S. oświadczyła, że dochodzi do ciągłego zadymienia ww. budynku mieszkalnego w związku z wydobywającym się ze spornego komina, zlokalizowanego na sąsiedniej działce w granicy z działką nr [...], dymu. Według oświadczenia E. S. komin ten został wykonany ok. 3 lat temu i w tym sezonie został uruchomiony. Podczas kolejnych czynności kontrolnych – przeprowadzonych w dniu [...] kwietnia 2018 r. na działce nr [...] – PINB ustalił, że w tylnej części budynku od strony podwórza znajduje się altana (wejście do budynku), której wymiary wynoszą 2,86 x 2,50 m i wysokość przy okapie 3,25 m. Po prawej stronie tej altany znajduje się pomieszczenie kotłowni częściowo zaniżone na głębokość 0,75 m, do której prowadzą betonowe stopnie. W kotłowni usytuowany jest piec gazowy dwufunkcyjny oraz piec węglowy na paliwo stałe o mocy 20 kW. W omawianym pomieszczeniu wykonano wentylację. Sporny komin wyprowadzony jest z ww. pieca na paliwo stałe i wystaje ponad dach kotłowni na wysokość 6,00 m, natomiast powyżej okapu komin ten wystaje na wysokość 3,55 m. Dach budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...] posiada pokrycie z blachy fałdowanej. Jest on zaniżony w stosunku do budynku mieszkalnego zlokalizowanego na sąsiedniej działce nr [...]. Komin wraz z pomieszczeniem kotłowni znajduje się w granicy z działką nr [...]. W odległości 8,00 m od przewodu kominowego na działce nr [...] znajduje się budynek gospodarczy w granicy z dachem płaskim i murkiem ogniowym. Wysokość tego budynku gospodarczego wynosi 7,40 m, a wymiary obiektu to 12,00 x 6,00 m. W toku kontroli właściciele działki nr [...] nie przedłożyli żadnych pozwoleń czy też zgłoszeń skierowanych do organu administracji architektoniczno-budowlanej. D. W. oświadczyła, że w 2014 r. podwyższono sporny komin do obecnej wysokości, oraz przedłożyła kserokopię opinii kominiarskiej nr [...] z [...] grudnia 2014 r. mistrza kominiarskiego W. K., z której wynika, że kocioł CO na gaz posiada zamkniętą komorę spalania i jest zamontowany w pomieszczeniu kotłowni. Spaliny odprowadzane są ponad dach, a w pomieszczeniu kotłowni znajdują się sprawne kratki wentylacyjne. Przedłożono także protokół z okresowej kontroli przewodów kominowych, przeprowadzonej w marcu 2018 r. przez ww. mistrza kominiarskiego, z treści którego wynika, że przewody kominowe zostały sprawdzone i oczyszczone.

Przywołaną wyżej decyzją z [...] października 2018 r. PINB umorzył postępowanie w sprawie sprawdzenia prawidłowości wysokości komina znajdującego się w tylnej części budynku mieszkalnego usytuowanego na nieruchomości położonej w K. przy ul. [...] (dz. nr ewid.[...]) przy granicy z nieruchomością położoną w K. przy ul. [...] (dz. nr ewid. [...]).

Odwołanie od tej decyzji, pismem z [...] listopada 2018 r., złożył J. S..

Utrzymując w mocy ww. decyzję PINB z [...] października 2018 r. – przywołaną na wstępie decyzją z [...] stycznia 2019 r. – WWINB wyjaśnił, że nie ulega wątpliwości, iż sporny komin w tym miejscu, w którym obecnie się znajduje, istniał już w chwili zakupu nieruchomości przez Roberta i D. W. w 2005 r. W 2014 roku doszło do zwiększenia wysokości tego komina. Zatem – w ocenie WWINB – organ I instancji nieprawidłowo odstąpił od dokonania analizy, czy wykonanie robót budowlanych, których wynikiem jest zwiększenie wysokości przedmiotowego komina, wymagało uzyskania pozwolenia na budowę czy też zgłoszenia, jak i też nie dokonał kwalifikacji wykonanych robót budowlanych. Zdaniem WWINB, biorąc pod uwagę, jaki efekt został uzyskany po wykonaniu omawianych prac, przedmiotowe prace stanowią przebudowę budynku mieszkalnego w zakresie przedmiotowego komina.

Rozważając kwestię, czy na wykonanie ww. przebudowy wymagane było uzyskanie pozwolenia na budowę czy też dokonanie jej zgłoszenia, WWINB – wskazawszy na art. 29 ust. 2 pkt 1aa oraz art. 30 ust. 1 ustawy z dnia [...] lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r. poz. 1202 ze zm.; dalej w skrócie "pr.bud.") – stwierdził, że przebudowa ta nie wymagała pozwolenia na budowę ani zgłoszenia.

Odnosząc się zaś do kwestii prawidłowości wykonanej przebudowy w zakresie obowiązujących przepisów technicznych zawartych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1422 ze zm., dalej jako "rozporządzenie MI") organ II instancji – powoławszy się na treść § 142 ust. 1 i 2 rozporządzenia MI oraz na postanowienia Polskiej Normy nr PN-89/B-10425 – uznał, że fakt zwiększenia wysokości przedmiotowego komina nie stanowi o naruszeniu obowiązujących przepisów technicznych, gdyż obecna wysokość komina spełnia wymagania, które zostały przewidziane przez ustawodawcę dla usytuowania przewodów kominowych oraz ich wylotów. Także wykonanie robót budowlanych związanych z przebudową komina, których celem było zwiększenie jego wysokości, nie spowodowało naruszeń przepisów prawa, tj. nie było wymagane uzyskanie pozwolenia na budowę ani konieczność dokonania zgłoszenia w stosunku do tychże robót budowlanych, a doprowadziło do zgodności z obowiązującymi przepisami technicznymi i ww. P. N..

Skargę na opisaną decyzję WWINB do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniósł J. S. (zwany też dalej "Skarżącym"), reprezentowany przez A. S., który – zarzuciwszy naruszenie:

1) art. 29 par. 2 pkt 1aa w zw. z art. 30 ust. 1 pr.bud. przez jego niewłaściwe zastosowanie, w sytuacji kiedy to roboty budowlane wykonywane były w 2014 roku, a organ zastosował przepisy obecnie obowiązujące, zamiast przepisów w brzmieniu z okresu wykonywania robót, co w konsekwencji doprowadziło do uznania, iż roboty polegające na podniesieniu komina nie wymagały pozwolenia na budowę,

2) art. 9 i art. 11 k.p.a. przez niedostateczne wyjaśnienie podstaw i przesłanek utrzymania w mocy decyzji oraz art. 8 i art. 107 § 3 k.p.a. przez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji, z uwagi na zawarcie w nim zbyt ogólnych stwierdzeń, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji, w szczególności niewyjaśnienie, dlaczego organ stwierdził, iż w sprawie brak jest przesłanki materialnoprawnej, a postępowanie stało się bezprzedmiotowe w całości, czym naruszył art. 105 k.p.a.,

3) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. polegające na bezzasadnym utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji w sytuacji, gdy prawidłowe było uchylenie przedmiotowej decyzji i orzeczenie o samowoli budowlanej i nakazie rozbiórki komina

– wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi jej autor podkreślił, że prace przy kominie prowadzone były w 2014 roku. Tym samym, w ocenie Skarżącego, zastosowanie winny mieć przepisy w brzmieniu z tamtego okresu.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie w dniu [...] czerwca 2019 r. pełnomocnik Skarżącego podtrzymał wnioski i wywody skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia [...] lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107, z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.; w skrócie: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1). Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. Kontrola sądu nie obejmuje natomiast zasadniczo oceny wypełniania przez organy administracji tzw. pozasystemowych kryteriów słusznościowych, w szczególności kierowania się zasadami współżycia społecznego, ani kryteriów celowościowych, takich jak realizacja określonej polityki stosowania prawa administracyjnego (zob. wyrok NSA z 25.09.2009 r., I OSK 1403/08; por. też wyrok NSA z 19.05.2011 r., I OSK 301/11 – orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl, w skrócie "CBOSA").

Przedmiotem tak sprawowanej kontroli Sądu jest decyzja Inspektor Nadzoru Budowlanego z [...] stycznia 2019 r., utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z [...] października 2018 r. o umorzeniu postępowania w sprawie sprawdzenia prawidłowości wysokości komina na budynku mieszkalnym, czy – jak to ogólniej ujął WWINB – w sprawie przebudowy budynku mieszkalnego.

W pierwszej kolejności trzeba zaznaczyć, że Sąd podziela poczynione przez organy obu instancji ustalenia stanu faktycznego sprawy, jak i dokonaną przez organ II instancji kwalifikację przedmiotowych robót.

Zgodzić się bowiem należy z WWINB, że inkryminowane prace budowlane, polegające na podwyższeniu komina, w istocie stanowiły przebudowę budynku mieszkalnego, na którym ten komin jest usytuowany.

W myśl art. 3 pkt 7a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r. poz. 1202 ze zm.; dalej w skrócie "pr.bud.") – w brzmieniu niezmienionym od dnia wejścia w życie tego przepisu, tj. od 26 września 2005 r. – ilekroć w ustawie mowa jest o przebudowie, należy przez to rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego.

Analizowane podwyższenie komina, choć niewątpliwie wywołało zmianę parametrów technicznych powiązanego z nim budynku mieszkalnego nr [...], to jednak nie zmieniło charakterystycznych parametrów tego budynku, w tym przede wszystkim jego wysokości. Należy mieć bowiem w szczególności na uwadze, że wysokość budynku mieszkalnego, do którego przynależy kotłownia, z której wyprowadzony jest przedmiotowy komin, nie uległa zmianie. Jak wynika z ustaleń organu – a zwłaszcza ze znajdującego się w aktach sprawy rysunku technicznego ze zwymiarowanymi rzutami sąsiadujących budynków nr [...] (k. 62 akt adm. I inst.) – przedmiotowy komin znajduje się nieznacznie poniżej kalenicy budynku nr [...]. W konsekwencji podwyższenie komina z pewnością nie miało wpływu na zmianę charakterystycznych parametrów budynku mieszkalnego.

Przechodząc do oceny zasadności orzeczonego umorzenia postępowania, podnieść należy, że opowiadając się za takim rozstrzygnięciem, organ II instancji uznał, iż przedmiotowa przebudowa nie wymagała uzyskania pozwolenia na budowę, ani dokonania zgłoszenia.

Dokonując powyższych ustaleń organ odwołał się do aktualnego brzmienia art. 29 ust. 2 pkt 1aa i art. 30 ust. 1 pr.bud.

Zgodnie z pierwszym z wymienionych przepisów, pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na przebudowie budynków, innych niż budynki, o których mowa w ust. 1, z wyłączeniem ich przegród zewnętrznych oraz elementów konstrukcyjnych, a także z wyłączeniem przebudowy, której projekt budowlany wymaga uzgodnienia pod względem ochrony przeciwpożarowej. Cytowany art. 29 ust. 2 pkt 1aa pr.bud. wskazuje, że obecnie nie jest wymagane pozwolenie na budowę w celu wykonania tak opisanej przebudowy.

Z kolei w art. 30 ust. 1 pr.bud. wyszczególnione są sytuacje, kiedy należy dokonać zgłoszenia zamiaru budowy, wykonywania robót budowlanych, czy przebudowy w sytuacjach opisanych w art. 29 pr.bud. Analiza tych przepisów prowadzi do wniosku, że w obecnie obowiązującym stanie prawnym roboty budowlane takie, jak wykonane przez inwestorów, nie wymagają także zgłoszenia. Nie są one bowiem wymienione w żadnym z punktów art. 30 ust. 1 pr.bud., jako wymagające takiego zgłoszenia (por. zwłaszcza art. 30 ust. 1 pkt 2 pr.bud., który nie zawiera odesłania do art. 29 ust. 2 pkt 1aa, podobnie jak i art. 30 ust. 1 pkt 2a pr.bud.).

W kontrolowanej sprawie kluczowe znaczenie ma jednak okoliczność, że art. 29 ust. 2 pkt 1aa pr.bud. został wprowadzony do polskiego systemu prawa dopiero ustawą z dnia [...] grudnia 2016 r. o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego przedsiębiorców (Dz. U. z 2016 r., poz. 2255; dalej jako "ustawa zmieniająca z 2016 r.") i obowiązuje od [...] stycznia 2017 r. Tymczasem przedmiotowa przebudowa miała miejsce w roku 2014 – co nie jest kwestionowane przez żadną ze stron, i nie budzi też wątpliwości Sądu.

Tym samym regulacje prawne, do których wprost odwołał się organ II instancji, nie obowiązywały jeszcze w czasie wykonywania inkryminowanej przebudowy. Pomimo tego WWINB nie wyjaśnił w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, na jakiej podstawie uznał, że znajdują one zastosowanie w rozpoznawanej sprawie. Już tego względu można organowi II instancji zasadnie postawić zarzut braku dokonania należytej oceny, jakie przepisy materialnoprawne i w jakim brzmieniu znajdują zastosowanie w tej sprawie. W ten sposób doszło do naruszenia nie tylko art. 6, art. 8 i art. 10 k.p.a., ale także art. 15 k.p.a. oraz art. 107 § 3 w zw. z art. 140 k.p.a., przez brak odniesienia się do zarzutu odwołania dotyczącego powyższej kwestii.

Rozpoznając niniejszą sprawę należy mieć na uwadze, że zgodnie z przepisem przejściowym zamieszczonym w art. 26 ust. 2 ww. ustawy zmieniającej z 2016 r., w sprawach, o których mowa w art. 36a, art. 48 i art. 49b pr.bud., wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie ustawy zmieniającej, stosuje się art. 36a, art. 48 i art. 49b pr.bud., w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą.

Abstrahując w tym miejscu do faktu, że w dacie wejścia w życie przywołanej ustawy zmieniającej z 2016 r. postępowanie w kontrolowanej sprawie jeszcze się nie toczyło, należy zwrócić uwagę, że cytowany art. 26 ust. 2 tej ustawy odnosi się wyłącznie do nowej treści art. 48 i art. 49b pr.bud., nakazując ich stosowanie, co nieuprawnionym czyni wniosek, że przepis ten obejmuje również zakres kwalifikacji obiektów na mocy art. 29 i art. 30 pr.bud. w brzmieniu po nowelizacji (por wyroki WSA: z 18.10.2017 r., II SA/Kr 822/17; z 19.01.2018 r., II SA/Kr 1402/17 – CBOSA).

Innymi słowy, art. 26 ust. 2 ustawy zmieniającej z 2016 r. nie wprowadza wyjątku od zasady – jednolicie przyjmowanej w orzecznictwie – że naruszenia ustawy Prawo budowlane powinny być oceniane według przepisów obowiązujących w dacie popełnienia samowoli, natomiast zastosowanie przepisów dotyczących usuwania skutków samowoli uzależnione jest od okoliczności konkretnej sprawy, z zachowaniem zasady, że organy wydają decyzje według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydawania decyzji. Istotne jest rozróżnienie samego zdarzenia prawnego, jakim jest samowola budowlana, od likwidacji jej skutków (por.: wyrok NSA z 02.12.2010 r., II OSK 1974/10, CBOSA; uchwała NSA z 16.12.2013 r., II OPS 2/13, ONSAiWSA 2014, nr 6, poz. 89). Również w doktrynie zgodnie podkreśla się, że ocena legalności wykonania konkretnego obiektu budowlanego powinna być dokonana w odniesieniu do przepisów obowiązujących w dacie jego wykonywania, gdyż to one określały standardy jego wykonania. Stąd jedną z pierwszych kwestii do wyjaśnienia przez właściwego inspektora nadzoru budowlanego badającego sprawę ewentualnej samowoli jest występowanie obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę albo dokonania zgłoszenia w d a c i e r e a l i z a c j i konkretnego obiektu budowlanego (podkr. Sądu; por.: K. Gruszecki, Podstawy prawne i zasady legalizacji samowoli budowlanej, 13.03.2009 r. https://www.prawo.pl/samorzad/podstawy-prawne-i-zasady-legalizacji-samowoli-budowlanej,78411.html, dostęp: 19.06.2019 r.; M. Cherka, W. Grecki, Samowola budowlana w polskim prawie budowlanym, Warszawa 2013, s. 130). Wynika to już z samej istoty samowoli budowlanej, którą wszak jest wybudowanie obiektu budowlanego bez uzyskania wymaganego prawem pozwolenia na budowę albo skutecznego zgłoszenia. Wobec tego jest jasne, że ustalenia, czy na budowę danego obiektu wymagane było pozwolenie, względnie zgłoszenie, należy dokonywać na podstawie przepisów prawa budowlanego obowiązujących w czasie przystępowania do realizacji (budowy, przebudowy, itp.) tego obiektu.

W świetle dotychczasowych uwag należy stwierdzić, że oceny, czy prace budowlane (podwyższenie komina) przeprowadzone przez pp. Wojdowskich na działce nr ewid.[...] wymagały uzyskania pozwolenia na budowę (względnie dokonania zgłoszenia), czy nie, organ winien był dokonać w oparciu o przepisy prawa materialnego obowiązujące w czasie wykonania tych robót, tj. w brzmieniu obowiązującym w 2014 r. – czego błędnie nie uczynił – a nie w brzmieniu z dnia orzekania (ustalonym od [...] stycznia 2017 r.), co niezasadnie uczynił, dopuszczając się w konsekwencji istotnego naruszenia art. 29 ust. 2 pkt 1aa pr.bud., przez jego bezpodstawne zastosowanie.

W tym stanie rzeczy zaszła konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji, celem dokonania prawidłowej oceny legalności przebudowy zrealizowanej w niniejszej sprawie. Dopiero niewadliwe ustalenie, czy w roku 2014 takie prace wymagały pozwolenia na budowę (ewentualnie zgłoszenia), czy jednak były z tego obowiązku zwolnione, pozwoli organowi na rozważenie zasadności ewentualnego wszczęcia i przeprowadzenia odpowiedniej procedury legalizacyjnej.

Wytknięte uchybienie organu, polegające na ocenie legalności spornej przebudowy na podstawie niewłaściwych przepisów, uniemożliwiło Sądowi zbadanie i wiążące wypowiedzenie się w kwestii prawidłowości wykonanej przebudowy w świetle obowiązujących przepisów techniczno-budowlanych, zawartych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1422 z późn. zm., w skrócie "rozporządzenie MI") – z uwagi na przedwczesność takiego badania na obecnym etapie wyjaśniania sprawy.

Mając wszystko to na uwadze Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku, tj. uchylił zaskarżona decyzję WWINB.

O kosztach postępowania (pkt 2 sentencji wyroku) Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a., uwzględniając: poniesiony przez Skarżącego koszt wpisu (500 zł), wynagrodzenie jego zawodowego pełnomocnika, ustalone według stawki minimalnej (480 zł) wynikającej z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c w zw. z § 15 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. poz. 1800, z późn. zm.), oraz koszt opłaty skarbowej uiszczonej przez stronę skarżącą od pełnomocnictwa złożonego do akt sprawy (17 zł) – łącznie [...] zł.

Rozpoznając ponownie sprawę, WWINB dokona oceny legalności inkryminowanej przebudowy (polegającej na podwyższeniu komina) w oparciu o przepisy obowiązujące w dacie jej wykonania, co pozwoli organowi na ustalenie, czy w rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia z samowolą budowlaną, a jeśli tak – to jaką procedurę sanującą ów stan (procedurę legalizacyjną) należy w tym przypadku wdrożyć. W razie uznania, że konieczność wdrożenia takiej procedury jednak zachodzi, organ II instancji winien rozważyć potrzebę zastosowania w tej sprawie art. 138 § 2 k.p.a., celem sprostania wymogom wynikającym z zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego (art. 15 in principio k.p.a.).