Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 1666/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-11-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krystyna Borkowska po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2006r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. B. i M. B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 sierpnia 2006r. sygn. akt IV SA/Wa 1253/06 o odrzuceniu skargi J. B. i M. B. na uchwałę Rady Gminy Stare Babice z dnia 27 kwietnia 2006r. Nr XXXVII/310/06 w przedmiocie zmiany części miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: - oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2006r., sygn. akt IV SA/Wa 1253/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. B. i M. B., reprezentowanych przez adwokata, na uchwałę Rady Gminy Stare Babice z dnia 27 kwietnia 2006r., w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skarga nie została bowiem opłacona w terminie do złożenia skargi.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji podniósł, że skoro strona wnosząca skargę była reprezentowana przez adwokata, a sama skarga podlega opłacie stałej, to wobec nieuiszczenia wpisu, skargę tę należało odrzucić bez wezwania do uiszczenia opłaty, stosownie do art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

W nawiązaniu zaś do pisma pełnomocnika skarżących z dnia 19 lipca 2006r., w którym podniesiono, że zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193) opłacenie wpisu jest możliwe po spełnieniu wszystkich przesłanek, takich jak m.in. nadanie sygnatury akt sądowych. W ocenie Sądu przepis ten ma charakter jedynie instrukcyjny, a podanie wymienionych w tym przepisie informacji pozwala na łatwiejsze ustalenie przez Sąd jakiej sprawy wpis dotyczy.

Od powyższego postanowienia J. B. i M. B. złożyli skargę kasacyjną, w której zarzucono Sądowi I instancji naruszenie § 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193) poprzez jego wykładnię, a w jej następstwie przyjęcie, że przepis ten ma charakter instrukcyjny. W skardze kasacyjnej zarzucono niewłaściwą wykładnię art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi polegającą na przyjęciu, że ma on zastosowanie w sytuacji, gdy wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika za pośrednictwem organu skarga nie została opłacona przy jej wniesieniu, a została opłacona z chwilą nadania w sądzie w sprawie sygnatury akt. Zarzuty powyższe wiążą się z zarzutami naruszenia art. 58 § 1 pkt 3 i art. 219 § 1 w związku z art. 212 § 1, jak również art. 106 § 5 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 233 § 3 Kodeksu postępowania cywilnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach.

Przypomnieć należy, że § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowił, iż wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie, po przekazaniu skargi sądowi, utracił moc obowiązującą od dnia 17 marca 2006r. w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006r., sygn. akt SK 11/05 (Dz.U. Nr 45, poz. 322) jako niezgodny z art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 2 Konstytucji RP. Tym samym w dniu złożenia skargi nie istniał przepis, który przewidywał wyjątek od jednoznacznej zasady określonej w art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W myśl art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Stosownie zaś do § 2 ust. 1 pkt 3 powołanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. skarga na akt prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej podlega wpisowi stałemu w wysokości 300 złotych. Skoro zatem skarga, wnoszona przez adwokata, nie została opłacona w terminie otwartym do złożenia samej skargi, to Sąd I instancji zobligowany był ją odrzucić.

W odniesieniu do zarzutów skargi kasacyjnej należy podnieść, że nie ma znaczenia okoliczność, czy wpis jest uiszczany przed czy po nadaniu sprawie sygnatury akt. Zauważyć bowiem należy, iż z dniem wejścia w życie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006r., sygn. akt SK 11/05, w odpowiedniej części także § 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. stracił swój sens, zwłaszcza w części dotyczącej wymogu wskazania sygnatury akt sądowych przy dokonywaniu wpisu. Podzielić należy w tej mierze stanowisko Sądu I instancji, iż wymóg ten miał i ma nadal charakter instrukcyjny, albowiem w razie przyjęcia odmiennego poglądu, dokonanie wpisu bez wskazania sygnatury akt byłoby uważane za czynność bezskuteczną, co prowadziłoby w konsekwencji do odrzucenia skargi pomimo jej opłacenia.

Już tylko ubocznie należy zauważyć, że przytoczona w skardze kasacyjnej argumentacja mogłaby uzasadniać wystąpienie z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.