Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 357/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-07-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 215 par. 1,
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 215 par. 1, art. 49 par. 1, art. 73
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 13 kwietnia 2011 r. H. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (za pośrednictwem organu) skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia uchylającą w całości decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. z dnia [...] nr [...] określającą H. B. zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych

za 2004 r. od przychodu z odpłatnego zbycia dwóch nieruchomości w łącznej kwocie [...] zł i orzekającą co do istoty sprawy poprzez określenie H. B. zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości gruntowych w kwocie [...] zł.

Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 maja 2011 r. wezwano skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została, wobec niemożności doręczenia jej adresatowi, awizowana w dniu 30 maja 2011 r., na skutek nieobecności skarżącej w miejscu jej zamieszkania, a następnie awizowana powtórnie w dniu

7 czerwca 2011 r. (vide: pismo Poczty Polskiej z dnia 6 lipca 2011 r.). Przedmiotowa przesyłka została w dalszej kolejności wydana skarżącej w dniu 14 czerwca 2011 r.,

co znajduje potwierdzenie na zwrotnym pokwitowaniu odbioru zamieszczonym w aktach tej sprawy.

Natomiast pismo w przedmiocie uzupełnienia braku formalnego skargi zostało nadane w dniu 21 czerwca 2011 r. (data stempla pocztowego).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Przepis ten nakłada zatem na stronę wszczynającą postępowanie w danej instancji

w drodze skargi, skargi kasacyjnej lub skargi o wznowienie postępowania obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Niedochowanie zaś tego wymogu stanowi brak formalny pisma, który podlega usunięciu w trybie art. 49 p.p.s.a. (zob. M. Niezgódka – Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 535). W myśl zatem art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku więc, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., do jej odrzucenia. Zwrócić w tym miejscu należy uwagę, że stosownie do art. 73 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65–72 cytowanej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej,

a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma

w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane

z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy. W rozpatrywanej sprawie ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi wynika, że została ona doręczona w dniu 14 czerwca 2011 r. Niemniej jednak, mając na uwadze przytoczoną wyżej regulację, przyjedzie stwierdzić, że skoro przesyłka ta została awizowana po raz pierwszy w dniu 30 maja 2011 r., a następnie po raz drugi w dniu 7 czerwca 2011 r.,

to doręczenie zgodnie z przytoczoną regułą zawartą w art. 73 p.p.s.a. nastąpiło już wcześniej, tj. z dniem 13 czerwca 2011 r., a co za tym idzie, że siedmiodniowy termin na wykonanie tego wezwania upłynął z dniem 20 czerwca 2011 r. Skarżąca nadała natomiast pismo w przedmiocie uzupełnienia braku formalnego skargi dnia 21 czerwca 2011 r. Zatem, skoro brak formalny skargi wskazany przez Sąd w wezwaniu pod rygorem jej odrzucenia nie został usunięty w terminie, skargę należało odrzucić na podstawie

art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł

jak w sentencji postanowienia.