Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SAB/Po 27/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2021-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 1  par. 2 art. 58 par. 1 pkt 6 par. 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 141 par. 1  pkt 1-3
journal: Dz.U. 2020 poz 1325
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Dnia 21 stycznia 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2021 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi firma A Sp. z o.o. w K. na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie podatku akcyzowego; postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Naczelnik Urzędu Skarbowego [...], postanowieniem z dnia

[...] czerwca 2018 roku (nr [...]), pozostawił bez

rozpatrzenia wniosek z dnia [...] maja 2018 roku złożony przez firma A Sp. z o.o. w K..

Dyrektor Izby Skarbowej, postanowieniem z dnia [...] listopada 2018 roku (nr [...]), po rozpatrzeniu zażalenia strony, utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Naczelnika Urzędu Skarbowego [...].

firma A" Sp. z o.o. w K. w piśmie z dnia [...] listopada 2020 roku zatytułowanym "Ponaglenie", które skierowano

bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, zażądało:

- zobowiązania Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, aby ten zobowiązał

Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] do "wydania orzeczenia skierowanego do drugiej strony postępowania, spółki A niebędącej podatnikiem

w rozumieniu art. 13 ustawy o podatku akcyzowym",

- zobowiązania Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, aby ten zobowiązał

Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] do "wypłacenia spółce A, na rzecz której do dnia dzisiejszego nie wydał orzeczenia, kwoty równej

pięciokrotnemu średniemu wynagrodzeniu podanemu przez GUS za rok 2019".

W uzasadnieniu powyższych żądań " A" Sp. z o.o. wskazała, że Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] w postępowaniu prowadzonym pod nr

[...] naruszył prawa strony do rozpatrzenia sprawy bez zbędnej zwłoki.

Pismo firma A Sp. z o.o. w K. z dnia [...] listopada 2020 roku zostało przekazane Dyrektorowi Izby Skarbowej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi na bezczynność oraz wskazał, że sprawa oznaczona, na etapie postępowania przed organem pierwszej instancji numerem [...] została, po rozpatrzeniu zażalenia, ostatecznie załatwiona postanowieniem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] listopada 2018 roku (nr [...]).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 52 §1 i §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2019, poz. 2325 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.

W okolicznościach niniejszej sprawy skarżący złożył ponaglenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu już po zakończeniu

postępowania podatkowego ostatecznym postanowieniem, ponaglenie zostało

złożone po upływie prawie dwóch lat od daty wydania ostatecznego rozstrzygnięcia w sprawie.

Powyższa sytuacja nie stanowi o zaistnieniu sytuacji wyczerpania środka zaskarżenia w rozumieniu art. 52 §2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 141 §1 pkt 1-3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku

- Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2020, poz. 1325 ze zm.).

Pismo nazwane "Ponaglenie", które nie zostaje złożone w toku postępowania administracyjnego/podatkowego nie wywołuje skutku prawnego w postaci

wyczerpania środka zaskarżenia przewidzianego w ustawie, który służył stronie przed organem właściwym w sprawie (porównaj postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 września 2020 roku o sygn. akt II OSK 3732/18).

Dokonanie powyższej czynności po zakończeniu postępowania jest nie tylko niecelowe, lecz sprzeczne z istotą tej regulacji, ponieważ nie może doprowadzić do zobowiązania organu do załatwienia sprawy, a tym samym uzdrowienia zaistniałej inercji działania administracji publicznej. Badanie przez sąd, czy zaistniały zachowane przez skarżącego przesłanki dopuszczalności zaskarżenia określonego aktu lub czynności (bezczynności, przewlekłego prowadzenia postępowania) wymaga w pierwszej kolejności ustalenia faktu istnienia przesłanki zaskarżenia (dopuszczalności skargi w zakresie przedmiotowym), tzn. określenia czy od zaskarżonej formy działalności administracji publicznej (bezczynności, przewlekłego prowadzenia postępowania) przysługuje skarga objęta zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 § 2 i 3 i art. 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jeżeli tak jak w rozpoznawanej sprawie przewlekle prowadzone postępowanie ulega zakończeniu przed wniesieniem skargi, to zachodzi niedopuszczalność z innych przyczyn (art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), bowiem znika przedmiot kontroli sądu administracyjnego. W takim przypadku prowadzenie kontroli sądowoadministracyjnej staje się niedopuszczalne, bo nie ma czego kontrolować (porównaj wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 listopada 2020 roku o sygn. akt II OSK 973/19).

Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.