Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 87/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2009-04-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. D. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewody z dnia 6 stycznia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania postanawia odmówić przyznania J. D. prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

J. D. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Zgodnie ze złożonym oświadczeniem skarżąca samotnie wychowuje dwójkę dzieci; Utrzymuje się z dochodu z tytułu umowy o pracę w kwocie 3000 zł miesięcznie. Oświadczenie o stanie majątkowym wnioskodawczyni wskazuje, że oprócz domu o powierzchni 120 m2, nie posiada ona żadnego majątku, nieruchomości, przedmiotów o wartości powyżej 3000 Euro oraz jakichkolwiek zasobów pieniężnych, w tym oszczędności i papierów wartościowych. Wnioskodawczyni podała, że dopiero od stycznia 2009 r. podjęła pracę, wcześniej utrzymywała się z zasiłku wychowawczego. Ponosi duże miesięczne koszty na utrzymanie dzieci – 560 zł na przedszkole i 1000 zł na opiekunkę. W tej sytuacji, w chwili obecnej nie stać jej na poniesienie kosztu wpisu sądowego w niniejszej sprawie.

W związku z powziętymi wątpliwościami, co do sytuacji majątkowej i zarobkowej skarżącej Referendarz, na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), pismem z dnia 26 marca 2009 r. wezwał ją do przedłożenia – w terminie czternastu dni od dnia doręczenia wezwania – następujących dokumentów źródłowych: wyciągów z ostatnich trzech miesięcy ze wszystkich posiadanych przez wnioskodawczynię rachunków i lokat bankowych, w tym kont i lokat dewizowych, a w przypadku ich nieposiadania złożenia stosownych oświadczeń w tym przedmiocie, zaświadczenia od pracodawcy o wysokości dochodów brutto i netto z okresu ostatnich trzech miesięcy, oświadczenia, czy wnioskodawczyni otrzymuje alimenty na dzieci, jeśli tak – to w jakiej wysokości, dokumentów obrazujących wysokość ponoszonych przez wnioskodawczynię miesięcznych wydatków związanych z kosztami utrzymania (opłata za czynsz, wodę, energię elektryczną, gaz, ogrzewanie, wywóz nieczystości itp.), oświadczenia w przedmiocie zarejestrowanych na wnioskodawczynię pojazdów mechanicznych (podania ich marki, modelu, roku produkcji oraz aktualnej wartości).

Wnioskodawczyni powyższe zobowiązanie odebrała 30 marca 2009 r. Pomimo upływu wyznaczonego terminu sądowego, do dnia wydania niniejszego orzeczenia wnioskodawczyni nie przedłożyła jakichkolwiek żądanych dokumentów, nie wnioskowała też o przedłużenie terminu do ich doręczenia.

Stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3 art. 245 tejże ustawy). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy).

Powyższe oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie sądu w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę wykazane.

Ze złożonego oświadczenia wynika, iż dochody gospodarstwa domowego wnioskodawczyni kształtują się na poziomie około 3000 zł miesięcznie. Wnioskodawczyni ma na utrzymaniu dwójkę dzieci, jednak – pomimo zobowiązania Referendarza – nie wyjaśniła, czy uzyskuje jakiekolwiek alimenty na pokrycie potrzeb dzieci. Z oświadczenia wnioskodawczyni wynika także, że dysponuje ona majątkiem w postaci domu o powierzchni 120 m2. W tej sytuacji, uwzględniając też okoliczność, iż skarżąca nie wykonała zobowiązania Sądu, które zmierzało do wyjaśnienia wątpliwości dotyczących jej sytuacji majątkowej i zarobkowej, Sąd uznał, że skarżąca nie wykazała, że spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy. Zaoferowane dane nie pozwalają bowiem na przyjęcie, że skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i swojej rodziny – tym bardziej, że na obecnym etapie postępowania koszty te sprowadzają się do kwoty wpisu, który wynosi 500 zł..

Z tych względów Sąd na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.