Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 284/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2017-06-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 75  ust. 1 pkt 5, art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b
journal: Dz.U. 2015 poz 155
law: Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami
article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Orłowska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Alina Dominiak Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak Protokolant Starszy sekretarz sądowy Anna Zegan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi W. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 9 lutego 2016 r. Starosta [...] na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 2 lit b ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U. 2015, poz. 155) skierował W. P. na badania lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. W uzasadnieniu wskazano, że decyzja została wydana z powodu otrzymania przez organ informacji o zastrzeżeniach co do stanu zdrowia W. P., mogących powodować niezdolność do prowadzenia pojazdu. Starosta otrzymał bowiem w dniu 11 stycznia 2016 r. ze Szpitala Specjalistycznego - Szpitalny Oddział Ratunkowy - Izba Przyjęć w [...] pismo informujące, że zgodnie z pkt 4 b do Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców (Dz.U. 2004 r. Nr 2, poz. 15 ze zm.), konieczne jest dokonanie oceny predyspozycji zdrowotnych do kierowania pojazdami u Pani W. P. oraz, że otrzymała ona informacje o przeciwskazaniach medycznych do kierowania pojazdami.

W wyniku wniesionego przez W. P. odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia 2 września 2016 r. na podstawie art. 138 § 2 kpa uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wskazało, że uzyskanie nawet wiarygodnej informacji o zastrzeżeniach co do stanu zdrowia osoby – kierowcy, stanowi co prawda podstawę do wszczęcia postępowania, jednak nie obliguje jeszcze organu do podjęcia decyzji o kierowaniu na badania lekarskie. Organ I instancji nie był więc związany nadesłaną informacją od lekarza SOR w [...], skoro w zawiadomieniu tym nie wskazano przyczyn zajęcia przez lekarza stanowiska o konieczności skierowania odwołującej się na badania. Kwestię tę organ winien w toku postępowania jednoznacznie wyjaśnić. W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z uzyskanej w styczniu 2016 r. informacji od szpitala nie wynika bowiem, że stan zdrowia odwołującej się mógłby mieć wpływ na zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdu. Niezależnie od powyższego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wskazało, że na treść wydanego rozstrzygnięcia, jak i na treść rozstrzygnięcia Starosty nie ma wpływu przedstawienie przez odwołującą się orzeczenia lekarskiego z dnia 4 lutego 2016 r., mimo, że wynika z niego, że w stosunku do odwołującej się brak jest przeciwskazań zdrowotnych do prowadzenia pojazdów silnikowych. Przedmiotem sprawy jest bowiem ustalenie, czy odwołująca się powinna zostać poddana badaniu lekarskiemu celem ustalenia powyższego nie przez lekarza uprawnionego do wykonywania badań kierowców, ale prowadzącego indywidualną praktykę lekarską, lecz - w Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy w [...].

Decyzją z dnia 6 października 2016 r. Starosta [...] ponownie orzekł o skierowaniu W. P. na badania lekarskie. Wykonując zalecenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] organ I instancji przed wydaniem decyzji zwrócił się do lekarza ze Szpitalnego Oddziału Ratunkowego Szpitala Specjalistycznego w [...], udzielającego informacji w dniu 5 stycznia 2016 r., o uzupełnienie tej informacji i podanie przyczyn konieczności oceny predyspozycji zdrowotnych W. P. do kierowania pojazdami. Po uzyskaniu odpowiedzi podjęto decyzję, a jej uzasadnienie było standardowe i stanowiło powielenie uzasadnienia decyzji organu z dnia 9 lutego 2016 r.

W złożonym odwołaniu W. P. podkreśliła, że wydana w sprawie decyzja w istocie pozbawiona jest uzasadnienia oraz, że organ I instancji nie wykonał wiążących go wytycznych Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] co do konieczności ustalenia stanu faktycznego sprawy. Organ odwoławczy nakazał bowiem organowi pierwszej instancji ponowne rozpoznanie sprawy z uwzględnieniem podania przyczyny stanowiska zajętego przez lekarza SOR co do stanu zdrowia odwołującej się, mającego mieć wpływ na zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów. Organ I instancji zwrócił się co prawda w tej sprawie do ww. lekarza o wskazanie informacji na temat przyczyn przesłania zawiadomienia, jednak z uzasadnienia decyzji nie wynika, czy otrzymał odpowiedź. W ocenie odwołującej się lekarz dyżurny SOR Szpitala Specjalistycznego w [...] na podstawie krótkotrwałej, subiektywnej oceny stanu zdrowia pacjentki, nie jest w stanie wiarygodnie określić jej zdolność bądź niezdolność do prowadzenia pojazdów silnikowych, a co więcej - nie jest on specjalistą w tej dziedzinie lekarskiej, która była przyczyną pobytu odwołującej się w SOR w Szpitalu w [...] w styczniu 2016 r.

Decyzją z dnia 7 lutego 2017 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję Starosty z dnia 6 października 2016 r.

W uzasadnieniu organ odwoławczy podkreślił, że wbrew stanowisku odwołującej się, istnieją zastrzeżenia co do stanu jej zdrowia mogące powodować niezdolność do prowadzenia pojazdów w ramach posiadanych uprawnień. Zastrzeżenia te znajdują, w ocenie Kolegium, potwierdzenie w zebranym w sprawie materiale dowodowym. Ponieważ informacja skierowana przez lekarza w styczniu 2016 r. była w ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] zbyt lakoniczna, organ I instancji, ponownie rozpoznając sprawę, wystąpił w dniu 19 września 2016 r. do ww. lekarza z prośbą o uzupełnienie informacji o przyczynach zajęcia przez niego stanowiska o konieczności oceny predyspozycji zdrowotnych W. P. do kierowania pojazdami. W odpowiedzi z dnia 27 września 2016 r. dyrektor ds. medycznych Szpitala Specjalistycznego w [...], wskazał, że decyzję o skierowaniu W. P. na badania podjął na podstawie całości obrazu chorobowego, wskazującego na daleko idące zaburzenia poczytalności i możliwości kierowania swoim postępowaniem oraz na podstawie przeprowadzonego wywiadu, który wskazywał, że pacjentka w tym stanie prowadziła samochód. Zatem w trosce o bezpieczeństwo pacjentki i innych użytkowników drogi lekarz podtrzymał swoje stanowisko w tej sprawie.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] ponownie wskazało, że organ I instancji nie był związany nadesłaną informacją od lekarza. Jednakże przyjmując ww. wyjaśnienia lekarza co do stanu zdrowia odwołującej się, można mieć uzasadnione wątpliwości, czy faktycznie stan ten umożliwia jej kierowanie pojazdami mechanicznymi.

W skardze do Sądu W. P. wniosła o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 7 lutego 2017 r., zaskarżając ją w całości.

W obszernym uzasadnieniu skarżąca podniosła, że krótkotrwała niedyspozycja zdrowotna, przez którą znalazła się na izbie przyjęć, nie ma wpływu na bezpieczeństwo poruszania się w ruchu drogowym i nie stanowi zagrożenia dla skarżącej i innych uczestników tego ruchu. Opisała, że w dniu 6 stycznia 2016 r. została przyjęta na SOR w [...] z dolegliwościami bólowymi okolicy brzucha, uniemożliwiającymi jej normalne funkcjonowanie Przyjechała do szpitala samochodem, ale nie była jego kierowcą. Skarżąca po raz kolejny zakwestionowała, aby lekarz dyżurny posiadał kompetencje do uznania skarżącej za osobę niepoczytalną, ponieważ nie jest psychiatrą, lecz jest specjalistą w dziedzinie medycyny ratunkowej i anestezjologii. W ocenie skarżącej wystąpienie przez lekarza dyżurnego z informacją do Starosty było powodowane niechęcią lekarza dyżurnego do skarżącej. Znają się oni bowiem od 20 lat i pozostają w osobistym konflikcie.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga jest niezasadna.

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli sądu administracyjnego była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...], na podstawie której skierowano skarżącą W. P. na badania lekarskie mające wykazać istnienie bądź brak istnienia przeciwwskazań zdrowotnych co do możliwości kierowania pojazdami w ruchu drogowym.

Materialnoprawną podstawę działania organów w rozpatrywanej sprawie stanowiły przepisy: art. 75 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U. z 2016 r., poz. 627 ze zm.), w myśl którego badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, podlega osoba posiadająca prawo jazdy (...) jeżeli istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu jej zdrowia i – stanowiący uzupełnienie tej regulacji art. 99 ust. 1 pkt 2b ustawy, zgodnie z którym starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy na badania lekarskie, jeśli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu jego zdrowia.

W sprawie znajdują tez zastosowanie przepisy rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 17 lipca 2014 r. w sprawie badań lekarskich osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami i kierowców (Dz.U. z 2014 r. poz. 949 ze zm.).

Z użytego w ustawie sformułowania "starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy na badania lekarskie, jeśli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu jego zdrowia" wynika, że otrzymawszy informację o uzasadnionych zastrzeżeniach co do stanu zdrowia kierowcy, starosta jest obowiązany ustalić, czy zawiadomienie to jest na tyle wiarygodne, że wynikają z niego takie okoliczności, które uzasadniają skierowanie kierowcy na badania lekarskie, aby podczas nich można było stwierdzić istnienie lub brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 października 2014 r. sygn. akt I OSK 564/13, Lex 1591040). Nie oznacza to jednak, wbrew twierdzeniom skargi, iż organ powinien przeprowadzić własne, wstępne postępowanie w kierunku oceny stanu zdrowia kierowcy m.in. na podstawie przedłożonych przez osobę zainteresowaną zaświadczeń lub badań lekarskich. Z tej przyczyny za zgodne z prawem sąd uznał stanowisko organów obu instancji, że przedłożone przez skarżącą orzeczenie lekarskie nr [...] z dnia 4 lutego 2016 r., stwierdzające brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami nie usunęło istniejących wątpliwości co do stanu zdrowia skarżącej, bowiem zostało ono wydane na podstawie art. 75 ust. 1 pkt. 2 ustawy. Natomiast jednostkami uprawnionymi do przeprowadzania badan osób, o których mowa w art. 75 ust. 1 pkt. 3-5 ustawy, są wojewódzkie ośrodki medycyny pracy, właściwe ze względu na miejsce zamieszkania osoby badanej ( § 10 rozporządzenia).

Przywołane na wstępie regulacje prawne nie precyzują, jakie zastrzeżenia są wystarczające do skierowania danej osoby na badania lekarskie. Mowa w nich jedynie o tym, że muszą być one "uzasadnione" i "poważne" oraz że informacja o nich musi być "wiarygodna". Są to zatem stwierdzenia dość ogólne, pozostawiające właściwemu organowi administracji możliwość dokonania oceny, czy w konkretnym wypadku zastrzeżenia są właśnie tego rodzaju, pamiętając o tym, że celem powołanych regulacji jest zapewnienie maksymalnego bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Z unormowań tych wynika, że decyzja o skierowaniu na badania lekarskie może zapaść wówczas, gdy organ znajdzie się w posiadaniu informacji nasuwających zastrzeżenia co do warunków zdrowotnych kierowcy, zaś źródło uzyskania tego typu informacji jest wiarygodne. W literaturze wskazuje się, że chodzi o przesłanki, które z dużą dozą prawdopodobieństwa wskazują na istotne zmniejszenie się sprawności kierującego pojazdem (tak: Wojciech Kotowski, Komentarz do art. 122 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, System Informacji Prawnej Lex Omega, aktualny na gruncie art. 99 ust. 1 pkt 2b ustawy o kierującymi pojazdami z uwagi na przejście regulacji do tej ustawy). Skierowanie na badania lekarskie może więc nastąpić, gdy jest prawdopodobne, że stan zdrowia kierowcy świadczy o istnieniu przeciwwskazań do kierowania pojazdami, nie jest natomiast wymagana pewność w tym zakresie. Ostateczne rozstrzygnięcie w tej kwestii powierzone zostało bowiem uprawnionym w tym zakresie lekarzom.

W niniejszej sprawie przyczyną, dla której Starosta [...]. kwestionowaną decyzją skierował skarżącą na badania lekarskie była informacja od lekarza Szpitalnego Oddziału Ratunkowego Szpitala Specjalistycznego w [...] z dnia 5 stycznia 2016 r., z której wynikało, że u skarżącej konieczne jest dokonanie oceny predyspozycji zdrowotnych do kierowania pojazdami.

Powyższa informacja została uzupełniona na żądanie organu I instancji w toku ponownego rozpatrywania sprawy po uchyleniu pierwotnej decyzji przez organ odwoławczy wyjaśnieniem lekarza, że powiadomienia dokonał "na podstawie całości obrazu chorobowego wskazującego na daleko idące zaburzenia poczytalności i możliwość kierowania własnym postępowaniem, a także na wywiad, który wskazywał, że pacjentka w tym stanie prowadziła samochód, a miał na uwadze troskę o bezpieczeństwo pacjentki i innych użytkowników drogi".

W ocenie składu orzekającego oparta na wymienionym wniosku i zapowiadanej do przesłania do ośrodka medycyny pracy dokumentacji lekarskiej informacja o zastrzeżeniach co do stanu zdrowia skarżącej, wskazuje na uzasadnione i poważne wątpliwości i zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierowcy, a zatem jest to przyczyna uzasadniająca wydanie decyzji w oparciu o art. 99 ust. 1 pkt 2b ustawy o kierujących pojazdami.

Dodać należy, że zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 17 lipca 2014 r. w sprawie badan lekarskich osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami i kierowców , w przypadku wystąpienia u osoby /.../ posiadającej prawo jazdy innej utraty świadomości, zaburzenia świadomości lub napadowych zaburzeń ruchowych o symptomatologii padaczkowej, konieczne jest dokonanie oceny, z uwzględnieniem ryzyka ponownego wystąpienia tych zaburzeń podczas kierowania pojazdami. Lekarz neurolog określa wymagania dotyczące dalszej obserwacji lekarskiej oraz może wskazać okres, w którym osoba posiadająca prawo jazdy nie może kierować pojazdami.

Sąd wyjaśnia, że podstawą do wydania decyzji o skierowaniu na badania lekarskie jest już wiarygodna, a więc przynajmniej uprawdopodobniona informacja o zastrzeżeniach co do stanu zdrowia, nie jest natomiast wymagane ustalenie, czy w istocie rozpoznane zmiany czy zaobserwowana przez lekarza badającego niedyspozycja, stanowią o niezdolności do prowadzenia pojazdów. Stwierdzenie braku lub istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami należy do uprawnionego lekarza, który na podstawie badania lekarskiego wydaje stosowne orzeczenie. Przepis art. 99 ust.1 pkt 2b ustawy ma zaś zastosowanie niezależnie od ustalenia, czy powstanie zastrzeżeń nastąpiło w bezpośrednim związku z zachowaniem i sposobem prowadzenia pojazdu podczas wykonywania przez daną osobę uprawnioną zindywidualizowanej czynności faktycznego kierowania pojazdem, czy też uzyskane przez organ wiarygodne informacje, uprawdopodabniające pośrednio wątpliwości co do posiadania przez konkretnego kierowcę wymaganej do prowadzenia pojazdów sprawności, mają źródło w innych okolicznościach (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 23 listopada 2010r. sygn. akt II SA/Bk 624/10 Lex nr 752374). W przedmiotowej sprawie zaistniała druga z opisywanych sytuacji, gdyż zastrzeżenia co do stanu zdrowia skarżącej zostały ujawnione w związku z pobytem skarżącej w Izbie Przyjęć SOR Specjalistycznego Szpitala w [...] w dniu 5 stycznia 2015 r.

Sąd ocenia, że orzekające w sprawie organy prawidłowo przeprowadziły postępowanie wyjaśniające po pierwszym uchyleniu decyzji Starosty [...] do ponownego rozpatrzenia ze wskazaniem potrzeby uzupełnienia postępowania wyjaśniającego, bowiem organ I instancji wykonując zalecenie organu odwoławczego uzupełnił materiał dowodowy.

Mając na uwadze oświadczenia skarżącej, a to, że codziennie jeździ samochodem, a m.in. dowozi dziecko do szkoły oraz – że w dniu 5-6 stycznia 2015 r. "dolegliwości bólowe brzucha uniemożliwiały skarżącej normalne funkcjonowanie, /..../, a spowodowały one, że w tamtym momencie nie bardzo wiedziałam co mówię i co podpisuję, zrobiłabym wszystko, aby tylko udzielono mi pomocy /.../ i informację lekarza badającego skarżącą w Izbie Przyjęć SOR Szpitala Specjalistycznego w [...], jak również zapowiedź, że dokumentacja lekarska przesłana zostanie na żądanie ośrodka wykonującego badanie, a także opierając się na życiowym doświadczeniu nie sposób nie powziąć uzasadnionych wątpliwości dotyczących stanu zdrowia skarżącej. Wątpliwości te mogą być rozwiane tylko w drodze specjalistycznych badań lekarskich, które potwierdzą u skarżącej istnienie lub brak przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Zasadnie zatem organy uznały zaistnienie przesłanki uzasadniającej skierowanie skarżącej na badanie lekarskie. Zgodnie z art. 99 ust.1 pkt 2b ustawy podstawą skierowania na badania są okoliczności, które z dużą dozą prawdopodobieństwa wskazują na możliwość istnienia powodów zdrowotnych nasuwających wątpliwości, że może nastąpić zmniejszenie sprawności kierującego pojazdem. W niniejszym przypadku skarżąca przyznała, że doznała "krótkotrwałej niedyspozycji zdrowotnej, przez którą znalazła się w szpitalu" ( cyt. ze skargi) i że "podpisała informację – dokument o istniejących przeciwwskazaniach zdrowotnych do kierowania pojazdami, ale się z nim nie zgadza"(cyt. z odwołania).Nie znając treści dokumentacji lekarskiej ani okoliczności zdarzeń z dni 5 i 6 stycznia 2015 r., jakie miały miejsce w Izbie Przyjęć Szpitala w [...] ani organy orzekające w toku postępowania administracyjnego ani sąd nie mogą wykluczyć potrzeby poddania się przez skarżącą przedmiotowym badaniom lekarskim. A skarżąca ani w odwołaniu ani w skardze nie podaje faktów i szczegółów zajścia, podnosząc w odwołaniu zarzut braku specjalistycznej wiedzy przez lekarza informującego, a w skardze – zarzut jego rzekomej bezstronności.

Wszystko to może prowadzić do poważnych wątpliwości co do dalszego bezpiecznego prowadzenia przez skarżącą pojazdu mechanicznego, i to nie tylko z uwagi na własne bezpieczeństwo, ale przede wszystkim przy uwzględnieniu bezpieczeństwa powszechnego ruchu drogowego, które jest nadrzędne. Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w wyroku z dnia 22 stycznia 2015 r. sygn. akt II SA/Sz 507/14, Lex nr 1644029 przesłanka istnienia "uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu zdrowia" powinna być oceniana zgodnie z celem ustawy, którym jest zapobieganie zagrożeniom w ruchu drogowym, spowodowanym przez osoby, których stan zdrowia uniemożliwia sprawne prowadzenie pojazdów. Zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierowcy powinny dotyczyć tego rodzaju aspektów zdrowia, które mogłyby mieć wpływ na zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów. Niedomagania zdrowotne kierowcy są ważnym czynnikiem wpływającym na bezpieczeństwo tak kierowcy, jak i innych uczestników dróg. Tak w piśmiennictwie jak i w orzecznictwie sądów administracyjnych funkcjonuje pogląd, że dla bezpieczeństwa ruchu drogowego niezbędne jest czuwanie na tym, by osoby mające uprawnienia do kierowania pojazdami miały wymaganą sprawność nie tylko w chwili ubiegania się o to uprawnienie, ale także w okresie późniejszym, kiedy z tych uprawnień korzystają.

Należy przy tym podkreślić, że decyzja o skierowaniu na badania lekarskie nie przesądza jeszcze o istnieniu przeciwwskazań do prowadzenia pojazdów w przypadku konkretnego kierowcy. Służy ona tylko do wyjaśnienia istniejących w tym względzie uzasadnionych zastrzeżeń. W wyniku przeprowadzonego badania może się więc okazać, że zastrzeżenia te nie zostaną potwierdzone, a zatem, że nie istnieją żadne przeciwwskazania do prowadzenia pojazdów przez W. P., bowiem celem tych badań jest weryfikacja powziętych przez organ zastrzeżeń.

Z powyższych względów zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę nie stwierdził również, by zaskarżona decyzja była dotknięta innymi wadami uzasadniającymi jej uchylenie. Należy w szczególności zauważyć, że organy obu instancji dokonały prawidłowych ustaleń faktycznych w zakresie wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Tak ustalony stan faktyczny stał się podstawą prawidłowego zastosowania przepisów prawa materialnego, co szczegółowo wyjaśniono w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznając kontrolowaną decyzję za zgodną z prawem, na podstawie art. 151 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.

6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami, Ruch drogowy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, Oddalono skargę, II SA/Gl 47/16 - Wyrok WSA w Gliwicach z 2016-04-13, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA