Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 131/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-05-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 ust.1 pkt.1 lit.c, art. 200 w zw. z art. 205 ust.2
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
article: art. 7, art. 77 ust.1, art. 80, art. 107 ust.3
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Sędziowie Sędzia WSA Dorota Pawłowska Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 maja 2022 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi T. sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej nr [...] z dnia [...] listopada 2021 r. w przedmiocie sprzeciwu wobec zgłoszenia znaku towarowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz T. sp. z o.o. z siedzibą w G. kwotę 2217 zł (dwa tysiące dwieście siedemnascie) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: "UP") decyzją z 16 listopada 2021 r. nr [...], na podstawie art. 245 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 1321 ust. 1 pkt 3, art. 1321 ust. 1 pkt 4 oraz art. 15222 w związku z art. 15223 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2020 r. poz. 286, dalej: P.w.p."), po rozpatrzeniu wniosku z 15 października 2019 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy utrzymał w mocy w całości decyzję z 23 września 2020 r. o uznaniu sprzeciwu wniesionego przez: [...] S.A, [...], [...] (dalej: "Wnoszący sprzeciw", "Uczestnik") za zasadny w całości wobec zgłoszenia znaku towarowego słownego DEKTAC dokonanego 14 maja 2019 r. pod numerem [...] przez [...] SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ, [...], Polska (dalej: "Zgłaszający", "Skarżący") oraz orzekło kosztach postępowania.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji UP wskazał, że 14 maja 2019 r. pod numerem [...] został zgłoszony przez Zgłaszającego znak towarowy słowny DEKTAC, przeznaczony dla towarów i usług w klasach: Klasa 5: produkty farmaceutyczne i weterynaryjne; dietetyczna żywność przystosowana do celów medycznych; dietetyczne napoje przystosowane do celów medycznych; dietetyczne substancje przystosowane do celów medycznych; leki dla ludzi; leki do użytku medycznego; odżywcze suplementy diety; płyny farmaceutyczne; syropy do użytku farmaceutycznego; tabletki do celów farmaceutycznych; środki odkażające; preparaty farmaceutyczne; leki do celów stomatologicznych; antyseptyki; niesteroidowe leki przeciwzapalne; Klasa 10: buteleczki z kroplomierzem do celów leczniczych; inhalatory; urządzenia rozpylające do aerozoli do celów medycznych; aparaty i instrumenty medyczne; rozpylacze do celów leczniczych.

UP wskazał dalej, że 14 sierpnia 2019 r. wpłynął sprzeciw wniesiony przez Wnoszącego sprzeciw wobec zgłoszenia ww. znaku towarowego słownego DEKTAC. Jako podstawę prawną Wnoszący sprzeciw wskazał art. 132(1) ust. 1 pkt 3 i pkt 4 P.w.p. Jako podstawę faktyczną wskazał wcześniejszy znak słowny DEXAK [...], z pierwszeństwem od 18 grudnia 2000 r., zarejestrowany dla towarów w klasie 5: Produkty farmaceutyczne.

Decyzją z 23 września 2020 r. UP uznał sprzeciw za zasadny w całości.

Pismem z 25 listopada 2020 r. Zgłaszający złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z 23 września 2020 r. i wniósł o jej uchylenie w całości oraz przyznanie Zgłaszającemu zwrotu kosztów postępowania przed UP oraz kosztów zastępstwa przez profesjonalnego pełnomocnika według norm przepisanych.

UP następnie dokładnie opisał przebieg postępowania drugoinstancyjnego oraz stanowiska stron.

UP, ponownie rozpatrując całość sprawy wskazał, że Zgłaszający do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dołączył dowód z analizy językoznawczej uzasadniającej przeprowadzonej przez dr M. M. na okoliczność braku podobieństwa językowego pomiędzy znakiem "DEXAK" oraz "DEKTAC". UP wskazał na treść art. 152(2) ust. 2 P.w.p., zgodnie z którym we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy "Nowe fakty i dowody mogą być powołane tylko jeżeli ich powołanie nie było wcześniej możliwe albo potrzeba ich powołania wynikła później." Oznacza to, że UP działający w trybie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, dokonuje kontroli w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w postępowaniu w sprawie sprzeciwu. Zdaniem organu Zgłaszający nie wykazał, że powołanie dowodu nie było wcześniej możliwe, bądź że potrzeba jego powołania pojawiła się później, w związku z czym dowód taki nie może być wzięty pod uwagę. Niezależnie od powyższego organ podniósł, że zgodnie z art. 253(1) P.w.p., "Przy ocenie spełniania warunków wymaganych do uzyskania patentu, prawa ochronnego, dodatkowego prawa ochronnego i prawa z rejestracji nie stosuje się dowodu z opinii biegłego, chyba że Urząd Patentowy uzna taki dowód za niezbędny". Ponadto do rozpatrywania sprzeciwu Prezes UP wyznacza eksperta (art.152(2) ust. 2 P.w.p.), a zatem to w kompetencji eksperta leży ocena, czy zachodzą przesłanki do odmowy udzielenia prawa ochronnego.

UP wyjaśnił dalej, że w sprawie nie zachodzą przesłanki zastosowania art. 132(1) ust.1 pkt.4 P.w.p., ze względu na fakt, iż przedłożone materiały dowodowe nie pozwalają na przypisanie przeciwstawionemu znakowi towarowemu DEXAK przymiotu znaku towarowego renomowanego. Organ dodał, że powyższe ustalenia nie były kwestionowane przez wnoszącego wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Odnosząc się do przeszkody określonej w art. 132(1) ust.1 pkt.3 P.w.p., organ wyjaśnił, że o niebezpieczeństwie wprowadzenia w błąd, a więc o istnieniu ryzyka konfuzji, można mówić wtedy, gdy podobieństwo znaków i towarów sprzyja mylnemu wyobrażeniu odbiorców o pochodzeniu komercyjnym towarów.

UP w zakresie relewantnego kręgu odbiorców zgodził się z ustaleniami wyrażonymi w decyzji z 23 września 2020 r., które nie są także kwestionowane przez strony niniejszego postępowania. Wskazał więc, że w odniesieniu do towarów z klasy 5 objętych zgłoszeniem należą do nich produkty farmaceutyczne weterynaryjne, czyli różnego rodzaju leki pod różną postacią oraz produkty w postaci suplementów i produkty dietetyczne do przeznaczenia medycznego, różnego rodzaju suplementy diety, zarówno stosowane medycznie, jak i nie, przeznaczone zarówno dla osób ze specjalnymi wymaganiami dietetycznymi, jak i nie. Część z tych produktów dostępna jest więc wyłącznie w aptekach (na receptę, bądź bez), a część z nich dostępna jest również w niespecjalistycznych punktach sprzedaży takich jak supermarkety, drogerie. Relewantnym kręgiem odbiorców będzie z jednej strony ogół społeczeństwa, zaś z drugiej profesjonaliści - farmaceuci wydający te towary oraz lekarze przepisujący je. Zdaniem organu, nawet jeśli część z tych towarów może być dostępna bez recepty to mogą być one zalecane przez lekarzy. Towary te, zwłaszcza leki, w tym te na receptę i bez recepty, skierowane są do profesjonalnego kręgu odbiorców, jak i ogółu społeczeństwa - jako końcowego odbiorcy. W przypadku suplementów diety oraz produktów dietetycznych krąg odbiorców jest również taki sam. Gdy rozpatrywanymi towarami są produkty lecznicze lub farmaceutyczne, właściwy krąg odbiorców składa się z jednej strony z profesjonalistów z zakresu medycyny, z drugiej zaś - z pacjentów jako końcowych odbiorców tych towarów.

Organ powołał się na orzecznictwo, z którego wynika, że profesjonaliści z zakresu medycyny wykazują wysoki poziom uwagi przy przepisywaniu leków. Wynika stąd, że w przypadku gdy preparaty farmaceutyczne sprzedawane są bez recepty, odbiorcy końcowi, uważani za właściwie poinformowanych oraz dostatecznie uważnych i rozsądnych, będą interesować się tymi towarami, ponieważ mogą mieć one wpływ na stan ich zdrowia, oraz że jest mało prawdopodobne, by mylili oni różne kategorie towarów.

UP uznał, że odnosi się to także do produktów dietetycznych ogólnie, jak również do suplementów żywnościowych, które nie są produktami leczniczymi sensu stricto, ale stanowią wyroby należące do dziedziny ochrony zdrowia - mając ogólnie na celu poprawę stanu zdrowia - które mogą być postrzegane jako cieszące się podwyższoną uwagą ze strony właściwie poinformowanego oraz dostatecznie uważnego i rozsądnego konsumenta.

Mając to na uwadze UP uznał, iż przeciętny krąg odbiorców, zarówno dla towarów w klasie 5 jak i towarów w klasie 10, składa się z odpowiednich profesjonalistów, o wysokim poziomie uwagi, jak i ogółu społeczeństwa, o wysokim poziomie uwagi. Organ jednocześnie podkreślił, że podwyższony poziom uwagi ogółu społeczeństwa nie odpowiada uwadze wykazywanej przez profesjonalnych odbiorców.

Odnośnie podobieństwa towarów UP wskazał, że zgłoszony znak DEKTAC [...] został przeznaczony do oznaczania towarów w klasie 5 i 10 wskazanych powyżej. Znak wcześniejszy DEXAK [...] jest chroniony dla towarów w klasie 5: produkty farmaceutyczne. UP wskazał, że produkt farmaceutyczny odnosi się do każdego rodzaju leku, tzn. substancji lub połączenia substancji do leczenia chorób u ludzi i zwierząt lub zapobiegania takim chorobom. Takie rozumienie pojęcia "produkt farmaceutyczny" wynika z definicji określenia "farmaceutyka", oznaczającego m.in. naukę o lekach (https://sjp.pwn.pl/slowniki/farmaceutyczny.html). Tym samym, jak wskazał UP, prawidłowo uznano za identyczne z "produktami farmaceutycznymi" ze znaku wcześniejszego następujące towary oznaczane znakiem zgłoszonym: produkty farmaceutyczne i weterynaryjne; leki dla ludzi; leki do użytku medycznego; płyny farmaceutyczne; syropy do użytku farmaceutycznego; tabletki do celów farmaceutycznych; preparaty farmaceutyczne; leki do celów stomatologicznych; niesteroidowe leki przeciwzapalne, środki odkażające; antyseptyki. Organ uznał, że nie ulega wątpliwości, że wszystkie wyszczególnione powyżej towary z wykazu towarów znaku zgłoszonego mieszczą się w szerszej kategorii produktów farmaceutycznych. Nie ma podstaw, zdaniem organu, do twierdzenia, że "produkty weterynaryjne" stanowią odrębną kategorię towarów, nie wykazującą podobieństwa do produktów farmaceutycznych. Produkty weterynaryjne to towary, które są stosowane w leczeniu zwierząt. Bez cienia wątpliwości jest to zatem kategoria zawierająca się w pojęciu produktów farmaceutycznych, które mogą obejmować leki stosowane zarówno w leczeniu chorób ludzi, jak i zwierząt. Zdaniem UP, argument Zgłaszającego, odwołujący się do zastosowania w wykazie towarów znaku wcześniejszego pojęcia "produkty farmaceutyczne", stanowiącego jedno z określeń z nagłówka klasy 5 Klasyfikacji Nicejskiej, nie może stanowić podstawy do przyjęcia, że zastosowanie tego określenia, zaś pominięcie kolejnego elementu nagłówka klasy 5 "produkty weterynaryjne", oznacza, że produkty weterynaryjne nie są objęte ochroną w znaku przeciwstawionym. UP wskazał, że taka interpretacja jest niesłuszna, gdyż zakres ochrony wyznaczany jest przez literalny zapis wykazu towarów. Bierze się zatem pod uwagę zakres pojęciowy danego określenia. Sam fakt, że w nagłówku danej klasy występują także pojęcia, których zakres znaczeniowy pokrywa się w części z danym pojęciem, nie daje podstaw do przyjęcia zawężonej interpretacji danego określenia. Tak samo nie można przyjąć że "produkty farmaceutyczne" i "produkty weterynaryjne" to kategorie towarów nie pokrywające się, jest bowiem oczywiste że produkty farmaceutyczne znajdują zastosowanie nie tylko w leczeniu ludzi, lecz także zwierząt.

W ocenie UP trafna była także ocena podobieństwa towarów z klasy 10 wykazu towarów znaku zgłoszonego do towarów z klasy 5: produktów farmaceutycznych, oznaczanych znakiem wcześniejszym. Towary znaku zgłoszonego DEKTAC [...] w klasie 10: buteleczki z kroplomierzem do celów leczniczych; inhalatory; urządzenia rozpylające do aerozoli do celów medycznych; aparaty i instrumenty medyczne; rozpylacze do celów leczniczych są towarami podobnymi z towarami znaku przeciwstawionego DEXAK [...] w klasie 5: produkty farmaceutyczne, w niskim stopniu. Aparaty i instrumenty medyczne, do których zalicza się: buteleczki z kroplomierzem do celów leczniczych; inhalatory; urządzenia rozpylające do aerozoli do celów medycznych; rozpylacze do celów leczniczych, mogą być urządzeniami, które są potrzebne do zaaplikowania, czy wprowadzenia do organizmu produktów farmaceutycznych np. leków. Jak wskazano przy ocenie kręgu odbiorców tych towarów, mogą one być urządzeniami przeznaczonymi nie do profesjonalnego użytku, a do użytku domowego. Towary te mają więc komplementarne przeznaczenie względem przeznaczenia produktów farmaceutycznych. Niektórych produktów farmaceutycznych nie można bowiem zastosować bez tych urządzeń. Występuje zatem między nimi związek, który ma charakter funkcjonalny. Powiązanie to jest bardzo wyraźne w sytuacji gdy produkty z klasy 10 używane są, bądź mogą być używane, w celu aplikacji produktów leczniczych, farmaceutycznych. Towary te skierowane są do tego samego kręgu odbiorców - ogółu społeczeństwa. Mają więc tę samą grupę użytkowników, a także te same kanały dystrybucji.

UP dokonując oceny podobieństwa znaków towarowych wskazał, że oba znaki, postrzegane całościowo są znakami fantazyjnymi, a więc mającymi zdolność odróżniającą (znaki dystynktywne). Odnosząc się ponownie do argumentu Zgłaszającego, iż element DE/DEX w znakach jest elementem niedystynktywnym, nawiązującym do substancji czynnej towarów oznaczonych tymi znakami – dexketoprofenu, organ wskazał, iż "dex" w języku łacińskim oznacza przymiotnik "prawy". Ketoprofenum to ketoprofen, czyli organiczny związek chemiczny zbudowany z reszty benzofenonu i kwasu propionowego. Należy do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Element "dex" przed elementem "ketoprofenum" oznacza, iż substancja chemiczna jest prawoskrętna. Te same prawo i lewoskrętne substancje mogą różnić się jakimiś właściwościami. W takim wypadku element DE/DEX nie nawiązuje do rdzenia nazwy produktu farmaceutycznego, bowiem bardziej prawdopodobnym jest, że rdzeniem tym jest element "ketoprofenum", a nie element "dex", wskazujący tylko na dodatkową cechę substancji chemicznej - prawoskrętność. Co więcej istnieje wiele substancji chemicznych, będących produktami farmaceutycznymi, których nazwy międzynarodowe INN zaczynają się od liter DE/DEX np. dexpemedolac; dexelvucitabine; dexivacaine; dexniguldipine; dexnorgestrel; dextranomer i wiele innych. Leki te mają przeróżne przeznaczenie i zastosowanie lecznicze. Organ wskazał, że trudno uznać, iż rdzeniem każdego z tych leków jest element DE/DEX, skoro rdzeń nazwy międzynarodowej używany jest po to, aby główną substancję czynną. Co więcej w takim wypadku ciężko uznać, że przeciętny krąg odbiorców kojarzyłby element DE/DEX wyłącznie z nazwą dexketoprofenum, a nie innymi nazwami, czy każdą z tych nazw. Z pewnością zaś, element DE/DEX nie jest elementem opisowym dla przeciętnego kręgu odbiorców jakim jest ogół społeczeństwa. Mając na uwadze, że wiele nazw międzynarodowych zaczyna się od elementu DE/DEX, a także to, iż ogół społeczeństwa, pomimo wysokiego poziomu uwagi, nie ma specjalistycznej wiedzy farmaceutycznej, należy uznać, że przeciętny konsument nie rozpozna substancji czynnej/ nazwy międzynarodowej INN - dexketoprofen - w początkach znaków DEXAK czy DEKTAC. Dla tego kręgu odbiorców znaki te będą w całości fantazyjne, nienawiązujące do żadnej substancji czynnej. Tym bardziej, że pozostałe części znaków nie nawiązują do głównego elementu-ketoprofenu. UP wskazał, że trudno również zgodzić się z twierdzeniem, że profesjonalny odbiorca - farmaceuta bądź lekarz, odczyta początkowe elementy DE/DEX w znakach DEXAK i DEKTAC, jako nawiązanie do nazwy międzynarodowej dexketoprofenum, skoro od elementu DE/DEX zaczyna się wiele nazw międzynarodowych leków. Dlatego też nawet profesjonalista, widząc znak DEXAK czy DEKTAC na towarach jakim są produkty farmaceutyczne, bez dodatkowych elementów opisowych, jakimi jest np. napis na opakowaniu towaru dotyczący zastosowania leku, czy zapis nazwy substancji czynnej na opakowaniu towaru, rozpozna, że produkt ten zawiera substancję czynna dexketoprofenum.

Organ uznał, że znak zgłoszony DEKTAC [...] oraz znak przeciwstawiony DEXAK [...] są do siebie podobne w warstwie fonetycznej. UP wyjaśnił, że znak zgłoszony DEKTAC [...] może być odczytywany w dwojaki sposób: DEK-TAC albo DEK-TAK, Znak przeciwstawiony DEXAK [...] będzie odczytywany w następujący sposób: DEK-SAK. Oznacza to, że oba znaki łączą ze sobą pierwszą sylabę DEK, która to jest jednocześnie sylabą przedostatnią. Jest to sylaba, na którą w języku polskim położony jest akcent. Druga sylaba w zależności od tego jak będzie odczytywany znak DEKTAC może być sylabą podobną lub nie. Jeśli zestawimy ze sobą sylaby SAK i TAK, różnią się one jedną literą. Jeśli zestawimy ze sobą sylaby SAK i TAC sylaby te są różne.

Zdaniem UP, całościowo porównując fonetycznie znak DEXAK i DEKTAC mamy do czynienia z dwoma sytuacjami: DEK-SAK i DEK-TAK, kiedy znaki posiadają wspólną pierwszą sylabę, na którą położony jest akcent oraz drugą sylabę podobną, różnią się wyłącznie jedną głoską S/T i w takim wypadku znaki są podobne w wysokim stopniu; DEK-SAK i DEK-TAC, kiedy znaki posiadają wspólną pierwszą sylabę, na którą położony jest akcent oraz drugą, która nie jest podobna i znaki są podobne ze względu na pierwszą wspólną sylabę.

Organ utrzymał więc swoje stanowisko, że znak zgłoszony DEKTAC [...] oraz znak przeciwstawiony DEXAK [...] są do siebie podobne w warstwie fonetycznej i podobieństwo to może przybrać wysoki stopień.

Analizując warstwę wizualną UP wyjaśnił następnie, że znak DEKTAC [...] składa się z 6 liter, znak DEXAK [...] składa się z 5 liter, a więc znaki składają się z podobnej liczby liter. Znaki dzielą ze sobą 3 litery: D, E, A. Jest to połowa liter w znaku zgłoszonym i 3/5 liter w znaku przeciwstawionym. Litery te są ustawione w tych samych miejscach w znakach - DE jako pierwsze dwie litery, zaś A jako litera przedostatnia. Wizualnie znaki dzielą więc przede wszystkim wspólny początek - DE. Zdaniem UP, ze względu na ten wspólny początek oraz podobną ilość liter, wizualnie znaki są podobne, jednak w niskim stopniu.

UP stwierdził, że pogląd występujący w orzecznictwie i doktrynie, zgodnie z którym w znakach krótkich (do pięciu liter włącznie) wystarczy różnica jednej litery by wyłączyć podobieństwo, nie może być stosowana na zasadzie automatyzmu. Dokonując oceny podobieństwa znaków towarowych należy bowiem odnieść się do każdego indywidualnego przypadku, zaś priorytetem pozostaje ocena ogólnego wrażenia oznaczeń jako całości. W niniejszej sprawie zaś porównywane znaki, pomimo różnicy dwóch liter, oceniane w swoim całokształcie pozostają w wysokim stopniu podobne w warstwie fonetycznej i podobne w warstwie wizualnej, ze wskazanych przyczyn.

UP stwierdził następnie, że wobec braku konkretnego znaczenia znaku DEXAK [...] i znaku DEKTAC [...] należy uznać, iż nie ma możliwości porównania tych znaków w warstwie koncepcyjnej.

UP utrzymał także swoje stanowisko dotyczące oceny ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd. UP wyjaśnił, że stwierdził częściową identyczność i częściowe podobieństwo towarów znaku zgłoszonego DEKTAC [...] w klasie 5 oraz podobieństwo w niskim stopniu w klasie 10, do towarów znaku przeciwstawionego DEXAK [...], stwierdził również samo podobieństwo znaków w warstwie wizualnej w niskim stopniu oraz podobieństwo w warstwie fonetycznej, które może być podobieństwem w wysokim stopniu, przy braku możliwości oceny podobieństwa w warstwie koncepcyjnej oraz, że kręgiem odbiorców tych towarów są zarówno profesjonaliści - farmaceuci i lekarze, jak i ogół społeczeństwa, oba więc kręgi mają wysoki poziom uwagi. Mając to na względzie organ uznał, iż istnieje prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd przeciętny krąg odbiorców - ogół społeczeństwa - co do pochodzenia towarów oznaczonych znakiem DEKTAC [...].

Pismem z 20 grudnia 2021 r. Skarżący, reprezentowana przez rzecznik patentową, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję UP z 16 listopada 2021 r., zaskarżając ją w całości i wnosząc o jej uchylenie w całości oraz zasądzenie na rzecz Skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

1) art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735, dalej: "K.p.a."), przez ich niezastosowanie skutkujące naruszeniem zasady prawdy obiektywnej i zaniechanie podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz zaniechanie obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całokształtu przedłożonego przez Skarżącego materiału dowodowego, skutkujące błędnymi ustaleniami stanu faktycznego polegającymi na:

a) błędnym określeniu relewantnego kręgu odbiorców przez uznanie, że relewantny krąg odbiorców dla zgłoszenia znaku polskiego obejmuje odbiorców posługujących się językami obcymi,

b) w konsekwencji, że relewantni odbiorcy przeczytają literkę -C jako -K, podczas gdy odbiorcy w Polsce, zgodnie z regułami języka polskiego, przeczytają literę -C jako - C

- i tym samym oznaczenie DEKTAC nie będzie wykazywało podobieństwa fonetycznego do znaku DEXAK,

2) art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. w zw. z art. 152(22) ust. 2, art. 253(1) i art. 152(18) ust. 2 P.w.p., z naruszeniem zasady praworządności i zaniechaniem podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz zaniechaniem obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całokształtu przedłożonego przez Skarżącego materiału dowodowego, polegające na całkowitym pominięciu, nierozpoznaniu i nieustosunkowaniu się do twierdzeń i dowodów przez pominiecie dowodu w postaci opinii analizy językoznawczej dr Małgorzaty Majewskiej oraz twierdzeń Skarżącego wynikających z ww. analizy językoznawczej, a w konsekwencji poczynienie błędnych ustaleń stanu faktycznego polegające na uznaniu, że:

a) znaki są podobne fonetycznie,

b) znaki są podobne wizualnie,

c) identyczny w obu znakach element DE ma decydujący wpływ dla ustalenia zdolności odróżniającej znaków i tym samym przesądza o zaistnieniu ryzyka wprowadzenia w błąd,

3) art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a., przez ich niezastosowanie skutkujące naruszeniem zasady prawdy obiektywnej i zaniechanie podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz zaniechanie obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całokształtu przedłożonego przez Skarżącego materiału dowodowego, skutkujące błędnymi ustaleniami stanu faktycznego polegającymi na uznaniu, że:

a) porównywane znaki mają tę samą pierwszą sylabę -DEK, podczas gdy, obie sylaby znaków się różnią, gdyż odbiorcy w Polsce przeczytają sylaby znaku DEXAK jako DE-KSAK, a znaku DEKTAC jako DEK-TAC i tym samym oznaczenie DEKTAC nie będzie wykazywało podobieństwa fonetycznego do znaku DEXAK,

b) różnica dwóch liter nie jest wystarczająca dla wykazania braku podobieństwa wizualnego do znaku składającego się z pięciu liter, podczas ody, w krótkich znakach słownych różnica dwóch liter -T i -C, zgodnie z dominującym w doktrynie i orzecznictwie poglądem, jest wystarczająca do uznania braku wizualnego podobieństwa i tym samym dokonanie błędnej oceny podobieństwa wizualnego znaków,

c) o prawdopodobieństwie wprowadzenia w błąd przesądza podobieństwo znaków w warstwie fonetycznej. podczas gdy, znaki są fonetycznie i wizualnie niepodobne do siebie i tym samym dokonanie błędnej oceny całościowej ryzyka wprowadzenia w błąd,

4) art. 107 § 3 K.p.a., przez wadliwe uzasadnienie decyzji polegające na:

a) niewskazanie przez UP w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przyczyn, dla których nie uwzględnił on dominującego w doktrynie i orzecznictwie poglądu według, którego w znakach krótkich do pięciu lub ośmiu liter wystarczająca jest różnica odpowiednio jednej lub dwóch liter,

b) zamiast tego dokonanie wybiórczego i nadmiernie skrótowego uzasadnienia zaskarżonej decyzji, w której UP jedynie w sposób ogólny wskazał motywy podjętej decyzji, nie odniósł się do argumentacji i uzasadnienia Skarżącego, co ma swoje odzwierciedlenie w zdawkowym stwierdzeniu, że: (i) "wskazana zasada nie może być stosowana na zasadzie automatyzmu", (ii) "porównywane znaki, pomimo różnicy dwóch liter, oceniane w swoim całokształcie pozostają w wysokim stopniu podobne w warstwie fonetycznej" przy czym (iii) UP w uzasadnieniu braku podobieństwa wizualnego powołał się ogólnikowo na argumentację powołaną wcześniej w odniesieniu do oceny podobieństwa fonetycznego, co doprowadziło do tego, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest wybiórcze, skrótowe i nieprzekonywujące, a tym samym nie spełnia kryteriów, o których mowa w art. 107 § 3 K.p.a.

W uzasadnieniu skargi Skarżący w obszerny sposób przedstawił argumentację popierającą zarzuty skargi.

W odpowiedzi na skargę UP wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sąd stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa w sposób uzasadniający jej uchylenie.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił art. 1321 ust. 1 pkt 3 oraz pkt 4 P.w.p.

Zgodnie z art. 1321 ust. 1 pkt 4 P.w.p., po rozpatrzeniu sprzeciwu, o którym mowa w art. 1526a ust. 1 lub art. 15217 ust. 1, uznanego za zasadny nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy identyczny lub podobny do renomowanego znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla jakichkolwiek towarów, jeżeli używanie zgłoszonego znaku bez uzasadnionej przyczyny mogłoby przynieść zgłaszającemu nienależną korzyść lub być szkodliwe dla odróżniającego charakteru bądź renomy znaku wcześniejszego.

W ocenie Sądu, UP prawidłowo uznał, że ze względu na fakt, iż przedłożone materiały dowodowe nie pozwalają na przypisanie przeciwstawionemu znakowi towarowemu DEXAK przymiotu znaku towarowego renomowanego, nie zachodzą przesłanki zastosowania tego przepisu w niniejszej sprawie. Ustalenia te nie budzą wątpliwości Sądu, nie były one również kwestionowane przez Skarżącego w skardze.

Zgodnie z art. 1321 ust. 1 pkt 3 P.w.p., po rozpatrzeniu sprzeciwu, o którym mowa w art. 1526a ust. 1 lub art. 15217 ust. 1, uznanego za zasadny nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje, w szczególności ryzyko skojarzenia znaku zgłoszonego ze znakiem wcześniejszym.

Powyższy przepis stanowi powtórzenie wcześniejszej regulacji zawartej w art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p., dlatego aktualne pozostają poglądy prawne orzecznictwa i doktryny odnoszące się do poprzednio obowiązującego art. 132 ust. 2 pkt 2 P.w.p. Cyt. przepis stanowi względną przeszkodę udzielenia prawa ochronnego mającą na celu ochronę obrotu gospodarczego (w tym interesów uprawnionych przedsiębiorców) przed możliwością wywołania błędu co do pochodzenia towaru (usługi). Podstawową funkcją znaku towarowego jest funkcja oznaczenia pochodzenia towaru (usługi), czyli funkcja odróżniania. Znak wskazuje, że towar nim opatrzony pochodzi z przedsiębiorstwa osoby używającej tego znaku albo z innych przedsiębiorstw związanych z nim organizacyjnie, gospodarczo lub prawnie w sposób, który ma wpływ na powstanie lub zbyt towarów (usług) ze znakiem. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że przystępując do porównania znaków towarowych należy najpierw ocenić podobieństwo lub identyczność towarów (usług) do oznaczania których służą znaki. Dopiero przesądzenie o jednorodzajowości towarów (usług) implikuje konieczność dokonania porównania oznaczeń. Z kolei ustalenie ryzyka błędu co do źródła pochodzenia towarów i/lub usług będzie polegało na określeniu wypadkowej identyczności (podobieństwa) towarów i/lub usług oznaczanych przeciwstawionymi znakami towarowymi oraz identyczności (podobieństwa) samych oznaczeń (wyrok WSA w Warszawie z dnia 16 stycznia 2009 r., sygn. akt 1671/08, LEX nr 510739). Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd zakłada jednoczesne istnienie identyczności lub podobieństwa pomiędzy znakiem zgłaszanym a znakiem wcześniejszym oraz identyczność lub podobieństwo pomiędzy towarami i usługami, dla których dokonuje się zgłoszenia, a tymi, dla których zarejestrowany został wcześniejszy znak towarowy. Przesłanki te powinny być spełnione kumulatywnie (tak m.in. /w:/ wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 12 października 2004 r. w sprawie C-106/03 P, Vedial v. OHIM, Rec. s. I-9573, pkt 51).

Przy ocenie jednorodzajowości towarów/usług stosuje się różnorakie kryteria, takie jak przeznaczenie towarów (usług), zasadę działania, krąg odbiorców, do których są skierowane towary (usługi), sposób działania, sposób sprzedaży (dystrybucji) towarów (usług), czas użytkowania, pomocniczo wygląd towarów.

W ocenie Sądu, UP dokonał prawidłowej analizy podobieństwa towarów, do których oznaczania przeznaczony jest sporny znak towarowy oraz przeciwstawiony znak towarowy.

Zgłoszony znak towarowy DEKTAC, przeznaczony jest do oznaczania towarów w klasach 5 i 10: klasa 5: produkty farmaceutyczne i weterynaryjne; dietetyczna żywność przystosowana do celów medycznych; dietetyczne napoje przystosowane do celów medycznych; dietetyczne substancje przystosowane do celów medycznych; leki dla ludzi; leki do użytku medycznego; odżywcze suplementy diety; płyny farmaceutyczne; syropy do użytku farmaceutycznego; tabletki do celów farmaceutycznych; środki odkażające; preparaty farmaceutyczne; leki do celów stomatologicznych; antyseptyki; niesteroidowe leki przeciwzapalne; klasa 10: buteleczki z kroplomierzem do celów leczniczych; inhalatory; urządzenia rozpylające do aerozoli do celów medycznych; aparaty i instrumenty medyczne; rozpylacze do celów leczniczych.

Przeciwstawiony znak towarowy DEXAK, przeznaczony jest do oznaczania towarów w klasach 5: produkty farmaceutyczne.

UP prawidłowo uznał za identyczne z "produktami farmaceutycznymi" ze znaku przeciwstawionego towary oznaczane znakiem zgłoszonym: produkty farmaceutyczne i weterynaryjne; leki dla ludzi; leki do użytku medycznego; płyny farmaceutyczne; syropy do użytku farmaceutycznego; tabletki do celów farmaceutycznych; preparaty farmaceutyczne; leki do celów stomatologicznych; niesteroidowe leki przeciwzapalne, środki odkażające; antyseptyki, wszystkie te towary mieszczą się bowiem w kategorii produktów farmaceutycznych.

UP prawidłowo uznał za podobne z "produktami farmaceutycznymi" ze znaku przeciwstawionego towary oznaczane znakiem zgłoszonym: dietetyczna żywność przystosowana do celów medycznych; dietetyczne napoje przystosowane do celów medycznych; dietetyczne substancje przystosowane do celów medycznych; odżywcze suplementy diety, ze względu na ich medyczne przeznaczenie i zdrowotne zastosowanie.

UP prawidłowo także uznał za podobne w niskim stopniu z "produktami farmaceutycznymi" ze znaku przeciwstawionego towary oznaczane znakiem zgłoszonym: buteleczki z kroplomierzem do celów leczniczych; inhalatory; urządzenia rozpylające do aerozoli do celów medycznych; aparaty i instrumenty medyczne; rozpylacze do celów leczniczych, ze względu na ich funkcjonalny związek z produktami farmaceutycznymi.

Powyższa ocena podobieństwa towarów porównywanych znaków towarowych wynikająca z pogłębionej analizy przeprowadzonej przez UP nie budzi wątpliwości Sądu i nie była też kwestionowana przez Skarżącego, nie jest więc sporna w sprawie.

W ocenie Sądu, UP prawidłowo również określił relewantny krąg odbiorców towarów oznaczonych porównywanymi znakami towarowymi dla oceny ryzyka wprowadzenia ich w błąd co do pochodzenia tak oznaczonych towarów, przyjmując, że z jednej strony są to profesjonaliści - farmaceuci wydający te towary oraz lekarze przepisujący je, zaś z drugiej ogół społeczeństwa – przeciętny polskojęzyczny konsument, charakteryzujący się jednak podwyższonym poziomem uwagi ze względu na to, że wszystkie te towary mają związek ze zdrowiem.

Sąd stwierdza, że nie budzi wątpliwości określony przez UP relewantny krąg odbiorców. Co do zasady nie jest on również kwestionowany przez Skarżącego, który podnosi w tym zakresie błędne przyjęcie przez organ, że tak określony krąg odbiorców posługuje się językami obcymi i w konsekwencji relewantni odbiorcy przeczytają w zgłoszonym znaku towarowym DEKTAC literkę -C jako -K. Należy jednak zauważyć, że UP nie założył, jako cechy charakteryzującej relewantnego odbiorcę znajomości języków obcych, uznał natomiast, że odbiorca ten ma świadomość, że w wielu językach obcych litera "c" wymawiana jest jako "k". W związku z czym organ słusznie zdaniem Sądu założył, że takie odczytanie litery "c" w zgłoszonym znaku towarowym DEKTAC przez relewantnych odbiorców, w sytuacji gdy jest to wyraz fantazyjny, jest bardzo prawdopodobne. Organ następnie dokonując analizy podobieństwa porównywanych znaków towarowych w warstwie fonetycznej, odniósł się do dwojakiego odczytania litery "c" wyczerpując w ten sposób analizę podobieństwa obu znaków w tej warstwie.

Z tego względu niezasadne są zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez UP art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a., poprzez błędne określenie relewantnego kręgu odbiorców.

Sąd zgadza się również ze stanowiskiem UP, że wobec braku konkretnego znaczenia przeciwstawionego znaku DEXAK i zgłoszonego znaku DEKTAC nie ma możliwości porównania tych znaków w warstwie koncepcyjnej.

Sąd uznał natomiast, że zasadne są zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez UP art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 K.p.a., w zakresie analizy i uzasadnienia podobieństwa porównywanych znaków towarowych w warstwie fonetycznej i wizualnej.

W warstwie wizualnej UP prawidłowo wskazał, że zgłoszony znak DEKTAC składa się z 6 liter, przeciwstawiony znak DEXAK z 5 liter. Znaki dzielą ze sobą 3 litery: D, E, A - połowę liter w znaku zgłoszonym i 3/5 liter w znaku przeciwstawionym. Litery te są ustawione w tych samych miejscach w znakach - DE jako pierwsze dwie litery, zaś A jako litera przedostatnia.

Sąd stwierdza jednak, że UP w żaden sposób nie wyjaśnił, dlaczego w niniejszej, konkretnej sprawie pogląd występujący w orzecznictwie i doktrynie, zgodnie z którym w znakach krótkich (do pięciu liter włącznie) wystarczy różnica jednej litery by wyłączyć podobieństwo, nie wywołuje skutku w postaci wyłączenia podobieństwa porównywanych znaków towarowych. Organ poprzestał jedynie na stwierdzeniu, że zasada ta nie może być stosowana na zasadzie automatyzmu, należy bowiem odnieść się do każdego indywidualnego przypadku.

Niezależnie od braku wyjaśnienia przez UP tej kwestii, należy zauważyć, że z orzecznictwa wynika, że znaki słowne krótkie to znaki do pięciu liter włącznie, znaki słowne średniej długości to znaki do ośmiu liter włącznie. Zgodnie z tą zasadą zgłoszony znak towarowy liczący 6 liter należy do znaków średniej długości, przeciwstawiony znak towarowy liczący pięć liter należy do znaków krótkich. Organ uznając, że porównywane znaki towarowe składają się z podobnej liczby liter zupełnie pominął powyższą regułę i fakt, że porównywane oznaczenia ze względu na różnicę jednej litery należy zaliczyć – zgłoszony znak do znaków średniej długości, przeciwstawiony natomiast znak do znaków krótkich. Organ zupełnie pominął również fakt widocznej wizualnie różnicy w długości porównywanych słownych znaków towarowych.

Odnośnie podkreślonego przez organ dzielenia przez oba znaki wspólnego początku – DE, należy wskazać, że w orzecznictwie podkreśla się, że w znakach stosunkowo krótkich elementy znajdujące się w środku oznaczenia są tak samo ważne jak te znajdujące się na jego początku i końcu (por. wyrok Sądu Pierwszej Instancji Wspólnot Europejskich z 20 kwietnia 2005 r. w sprawie T-273/02). UP pominął również tę zasadę wskazaną w orzecznictwie uznając podobieństwo porównywanych oznaczeń w warstwie wizualnej w stopniu niskim.

W ocenie Sądu, z powyższych względów UP dokonał wadliwej analizy porównawczej obu znaków towarowych w warstwie wizualnej.

W warstwie fonetycznej UP dokonał szczegółowej analizy porównywanych oznaczeń słownych dochodząc do wniosku o ich podobieństwie na podstawie wspólnej pierwszej sylaby obu oznaczeń DEK. Zdaniem organu różnice w brzmieniu drugiej sylaby porównywanych znaków towarowych wpłynęły na stopień podobieństwa, w ten sposób, że w przypadku odczytania przez relewantnego odbiorcę drugiej sylaby zgłoszonego znaku DEKTAC, jako TAC ze względu na różniące się sylaby TAC w zgłoszonym znaku i SAK w znaku przeciwstawionym, znaki są podobne, ale nie w wysokim stopniu, natomiast w przypadku odczytania przez relewantnego odbiorcę drugiej sylaby zgłoszonego znaku DEKTAC, jako TAK ze względu na różnicę jednej litery sylaby TAK w zgłoszonym znaku i SAK w znaku przeciwstawionym, znaki są podobne w wysokim stopniu. W ocenie Sądu, UP nie dokonał natomiast faktycznego całościowego porównania obu oznaczeń w warstwie fonetycznej, powtarzając w tym zakresie szczegółową analizę oznaczeń z podziałem na sylaby. UP nie przeanalizował natomiast jak na całościowy odbiór porównywanych znaków w warstwie fonetycznej wpływa wyraźnie słyszalna różnica w wymowie liter S i T w oznaczeniu DEKTAC – odczytywanego DEKTAK i w oznaczeniu DEXAK – odczytywanego DEKSAK. W ocenie Sądu UP dokonał prawidłowej szczegółowej analizy porównywanych znaków w podziale na sylaby, jednak nie zbadał w jaki sposób różnica w brzmieniu liter S i T w drugiej sylabie porównywanych oznaczeń wpływa na całościowe brzmienie tych oznaczeń i ich odbiór przez relewantnego odbiorcę. Porównywane znaki towarowe są krótkimi dwusylabowymi słowami, różniącymi się w wymowie, w przypadku odczytania oznaczenia DEKTAC – jako DEKTAK, jedną literą S i T, których jednak brzmienie jest wyraźnie różne, a więc istotne w odbiorze w warstwie fonetycznej.

Dlatego też Sąd uznał, że UP dokonał wadliwej analizy porównawczej obu znaków towarowych w warstwie fonetycznej naruszając przepisy postępowania.

W tej sytuacji Sąd stwierdza, że zasadne są zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez UP art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 K.p.a., w zakresie analizy i uzasadnienia podobieństwa porównywanych znaków towarowych w warstwie fonetycznej i wizualnej w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jak bowiem już wcześniej wskazano, prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd zakłada jednoczesne istnienie identyczności lub podobieństwa pomiędzy znakiem zgłaszanym a znakiem wcześniejszym oraz identyczność lub podobieństwo pomiędzy towarami i usługami, dla których dokonuje się zgłoszenia, a tymi, dla których zarejestrowany został wcześniejszy znak towarowy. Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd istnieje, jeżeli odbiorcy, których poziom uwagi, jak prawidłowo w niniejszej sprawie uznał UP, jest na wysokim poziomie, mogliby uznać, że dane towary lub usługi pochodzą z tego samego przedsiębiorstwa lub ewentualnie z przedsiębiorstw powiązanych gospodarczo. W orzecznictwie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości podkreśla się, iż istnienie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd odbiorców podlega całościowej ocenie, przy uwzględnieniu wszystkich czynników istotnych w danym przypadku ( wyrok z dnia 11 listopada 1997 r. w sprawie C-251/95 SABEL oraz wyrok z dnia 22 czerwca 2000 r. w sprawie C-425/98 Marca Mode). Całościową ocenę prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd w zakresie, w jakim dotyczy ona wizualnego, fonetycznego lub koncepcyjnego podobieństwa spornych znaków, należy zatem oprzeć na wywieranym przez nie całościowym wrażeniu, przy uwzględnieniu w szczególności ich elementów odróżniających i dominujących. Przeciętny konsument postrzega zwykle znak towarowy jako całość i nie dokonuje analizy jego poszczególnych detali.

W świetle powyższego, warunkiem dokonania prawidłowej analizy prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd relewantnych odbiorców towarów oznaczonych zgłoszonym znakiem towarowym, co do pochodzenia tych towarów, jest m.in. dokonanie prawidłowej analizy porównawczej podobieństwa oznaczeń (zgłoszonego i przeciwstawionego), czego jednak w niniejszej sprawie z powodów wyjaśnionych powyżej zabrakło w warstwie wizualnej i fonetycznej. Podkreślenia bowiem wymaga, że nie każde podobieństwo pomiędzy znakami powoduje niedopuszczalność rejestracji znaku towarowego, lecz takie, które nawet potencjalnie mogłoby wprowadzać odbiorców w błąd, co do pochodzenia towarów i usług, w szczególności poprzez ryzyko skojarzenia między znakami.

UP zatem ponownie rozpatrując sprawę dokona analizy porównawczej przedmiotowych znaków towarowych uwzględniając powyższą ocenę prawną Sądu w zakresie porównania tych oznaczeń na płaszczyźnie wizualnej i fonetycznej, a następnie dokona analizy kolejnej przesłanki warunkującej zastosowanie art. 1321 ust. 1 pkt 3 P.w.p., a więc wystąpienie ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd, co do pochodzenia towarów oznaczonych zgłoszonym znakiem towarowym, obejmującego w szczególności ryzyko skojarzenia znaku zgłoszonego ze znakiem wcześniejszym.

Sąd uznał również za zasadny zarzut skargi dotyczący naruszenia przez UP art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a., poprzez pominięcie dowodu w postaci opinii analizy językoznawczej dr M. M.. Skarżący przedłożył powyższą opinię w odpowiedzi na argumentację organu zawartą w decyzji z 23 września 2020 r., z tego względu potrzeba powołania powyższej opinii wynikła później w rozumieniu art. 15222 ust. 2 P.w.p. UP w związku z tym ponownie rozpatrując sprawę odniesie się do argumentacji przedstawionej w powyższej opinii.

Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji wyroku, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329).

O zwrocie kosztów postępowania Sąd rozstrzygnął na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 2 tej ustawy oraz § 11 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 kwietnia 2017 r. w sprawie opłat za czynności rzeczników patentowych (Dz.U. z 2019 r., poz. 1431).