Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 3248/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-11-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6254 Usługi telekomunikacyjne i eksploatacja sieci telekomunikacyjnych
Hasła tematyczne: Telekomunikacja
Skarżony organ: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 31 par. 3, art. 10 par. 1, art. 126, art. 124 par. 2, art. 7, art. 77 par. 1, art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151, art. 190
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 11 ust. 4
journal: Dz.U. 2003 nr 153 poz 1503
law: Ustawa z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka- Klimas Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Sędzia WSA Magdalena Maliszewska (spr.) Protokolant ref.staż. Dominika Mańka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2014 r. sprawy ze skargi Krajowej Izby Gospodarczej Elektroniki i Telekomunikacji z siedzibą w [...] na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie ograniczania prawa wglądu do materiału dowodowego oddala skargę


UZASADNIENIE

Sygn. akt

VISA/WA 3248/14

Uzasadnienie

Postanowienie z dnia [...] września 2013r. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej ograniczył K., P. praz P. prawo wglądu do materiału dowodowego sprawy toczącej się w przedmiocie ustalenia prawidłowej wysokości opłat za usługi zakończenia połączeń w stacjonarnej publicznej sieci telefonicznej T. S.A. z siedzibą w W.

Ograniczenie dotyczyło prawa wglądu do informacji przekazanych przez T. w piśmie z dnia [...] lipca 2013r. nr [...] oraz w piśmie z dnia [...] sierpnia 2013r. nr [...], które T. objęła klauzulą tajemnica przedsiębiorstwa T., w części, w której informacje te nie zostały ujawnione w wersji jawnej pisma T. z dnia [...] sierpnia 2013r., nr pisma [...] oraz w piśmie z dnia [...] sierpnia 2013r., nr [...].

Jak wynika z akt sprawy;

Pismem z dnia [...] kwietnia 2012r. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej zawiadomił T., K., P. oraz P. o wszczęciu z urzędu postępowania o sygn. [...], w przedmiocie ustalenia prawidłowej wysokości opłat za usługi wchodzące w zakres rynku zakańczania połączeń w stacjonarnej publicznej sieci telefonicznej ustalonych w oparciu o koszty ponoszone T. (dalej "Rynek [...]").

Pismem z dnia [...] kwietnia 2012r. K. złożyła wniosek o dopuszczenie do udziału w przedmiotowym postępowaniu na prawach strony.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2012r. P. złożyła wniosek o dopuszczenie do udziału w przedmiotowym postępowaniu na prawach strony.

Pismem z dnia [...] maja 2012r. P. złożyła wniosek o dopuszczenie do udziału w przedmiotowym postępowaniu na prawach strony.

Postanowieniem z dnia [...] maja 2012r. Prezes UKE na podstawie art. 31 § 2 kpa, dopuścił K. do udziału w' przedmiotowym postępowaniu na prawach strony.

Postanowieniem z dnia [...] maja 2012 r. Prezes UKE na podstawie art. 31 § 2 kpa, dopuścił P. do udziału w przedmiotowym postępowaniu na prawach strony.

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2012 r. Prezes UKE na podstawie art. 31 § 2 kpa, dopuścił P. do udziału w przedmiotowym postępowaniu na prawach strony.

Pismem z dnia [...] czerwca 2013 r., Prezes UKE w trybie art. 50 § 1 kpa wezwał T. do przedstawienia wyjaśnień w przedmiotowej sprawie m.in. w zakresie:

zasadności dokonywania aktualizacji wyceny środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych w świetle obowiązku ustalania opłat w oparciu o koszty ponoszone wynikające z art. 40 ust. 1 Pt,

sposobu ustalenia wartości poszczególnych wskaźników udziału modelowych elementów sieci w świadczeniu poszczególnych usług cyklicznych i jednorazowych świadczonych na Rynku [...] wraz z ich interpretacją,

- sposobu ustalenia wartości wykorzystania poszczególnych modelowych elementów sieci biorących udział w świadczeniu danej usługi wraz z ich interpretacją.

Pismem z dnia [...] lipca 2013r., nr [...] T. przedstawiła odpowiedzi na wezwanie Prezesa UKE z dnia [...] czerwca 2013r. T. opatrzyła informacje zawarte w piśmie z dnia [...] lipca 2013r., nr [...] klauzulą tajemnica przedsiębiorstwa T. na podstawie art. 9 Pt oraz art. 207 ust. 1 Pt argumentując, źe dane zawarte w niniejszym piśmie stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003r., Nr 153, poz. 1503 ze zm. dalej "uznk").

Pismem z dnia [...] lipca 2013r., Prezes UKE w trybie art. 50 § 1 kpa wezwał T. do przedstawienia w terminie 14 dni od dnia otrzymania przedmiotowego wezwania uzasadnienia wysokości opłat za usługi świadczone na Rynku [...] w oparciu o koszty ponoszone (art. 40 ust.1 Pt), na podstawie aktualnych danych finansowych. Jednocześnie, Prezes UKE wskazał na zakres informacji, jaki powinien być uwzględniony przez T. w treści uzasadnienia kosztowego opłat.

Pismem z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...], T. wniosła o przedłużenie terminu na przekazanie odpowiedzi na wezwanie Prezesa UKE z dnia [...] lipca 2013r. do dnia [...] sierpnia 2013r.

W odpowiedzi na pismo T. z dnia [...] lipca 2013r., nr [...], Prezes UKE przedłużył termin przekazania odpowiedzi na wezwanie Prezesa UKE z dnia [...] lipca 2013 r. do dnia [...] sierpnia 2013 r.

Pismem z dnia [...] sierpnia 2013r., Prezes UKE w trybie art. 50 § 1 kpa wezwał T. do przedstawienia w terminie 7 dni od dnia otrzymania przedmiotowego wezwania wersji jawnej pisma z dnia [...] lipca 2013r., nr [...], a także do uzasadnienia wartości gospodarczej utajnionych informacji.

Pismem z dnia [...] sierpnia 2013r., nr [...] T. przedstawiła w odpowiedzi na wezwanie Prezesa UKE z dnia [...] sierpnia 2013r. wersję jawną pisma z dnia [...] lipca 2013r., nr [...] wraz z obszernym uzasadnieniem wartości gospodarczej informacji opatrzonych przez T. klauzulą tajemnica T.

Pismem z dnia [...] sierpnia 2013r., nr [...] w odpowiedzi na wezwanie Prezesa UKE z dnia [...] lipca 2013r., nr [...] T. przedstawiła uzasadnienie wysokości opłat za usługi świadczone na Rynku [...] w oparciu o koszty ponoszone za zamknięty rok obrotowy 2012 (dalej "Uzasadnienie opłat Rynek [...]"). T. opatrzyła informacje zawarte w Uzasadnieniu opłat Rynek [...] klauzulą tajemnica przedsiębiorstwa T. na podstawie art. 9 Pt oraz art. 207 ust. 1 Pt szeroko argumentując, że dane zawarte w niniejszym piśmie stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu uznk.

Pismem z dnia [...] sierpnia 2013r., nr [...] T. przedstawiła wersję jawną pisma z dnia [...] sierpnia 2013r., nr [...].

Prezes UKE wydając zaskarżone postanowienie stanął na następującym stanowisku.

Zgodnie z art. 206 ust. 1 Pt postępowanie przed Prezesem UKE toczy się na podstawie kpa ze zmianami wynikającymi z Pt oraz ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. Nr 106, poz. 675).

Z przepisu art. 73 ust. 1 kpa wynika, że strona ma prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów. Prawo to przysługuje również po zakończeniu postępowania. Nie ulega zatem wątpliwości, że prawo wglądu do akt niniejszego postępowania obejmuje prawo stron przedmiotowego postępowania do wglądu we wszystkie pisma nadesłane przez strony w przedmiotowej sprawie. Prawo wglądu do materiału dowodowego sprawy jest więc jednym z uprawnień uczestnika postępowania administracyjnego, w tym niniejszego postępowania, zaś jego realizacja jest gwarancją ogólnej zasady wysłuchania stron.

Należy jednak mieć na względzie, że stosownie do art. 207 ust. 1 Pt, Prezes UKE w postępowaniach prowadzonych na podstawie tej ustawy, w drodze postanowienia, może ograniczyć pozostałym stronom prawo wglądu do materiału

dowodowego, jeżeli udostępnienie tego materiału grozi ujawnieniem tajemnicy przedsiębiorstwa, lub innych tajemnic prawnie chronionych. Przepis art. 207 ust. 1 Pt daje zatem kompetencje Prezesowi UKE do ograniczenia zasady jawności postępowania.

Przez tajemnicę przedsiębiorstwa, o której mowa w powyższym przepisie należy rozumieć tajemnicę,.w rozumieniu art. 11 ust. 4 uznk. Zgodnie z art. 11 ust. 4 uznk tajemnicą przedsiębiorstwa są nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności.

W orzecznictwie sądowym wskazuje się, że tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 4 uzrik, stanowią w szczególności "dane obrazujące wielkość produkcji i sprzedaży, a także źródła zaopatrzenia i zbytu. Przedsiębiorstwo załączające do akt sprawy materiały zawierające informacje stanowiące jego istotne tajemnice może żądać, stosownie do art. 21 a ust 1 ustawy z dnia 24 lutego 1990r. o przeciwdziałaniu praktykom monopolistycznym, aby materiały te nie zostały udostępnione osobom trzecim, a w szczególności konkurentom" (por. postanowienie Sądu Antymonopolowego z dnia 30 października 1996r., sygn. akt XVII Amz 3/96; LEX nr 56452). Z kolei w doktrynie, do informacji mogących mieć taki charakter zalicza się "wiadomości dotyczące sposobów produkcji, planów technicznych, metod kontroli jakości, wzorów użytkowych i zdobniczych, wynalazków nadających się do opatentowania, jak też informacje związane z działalnością marketingową, z pozyskiwaniem surowców, organizowaniem rynków zbytu czy informacje odnoszące się do struktury organizacyjnej, zasad finansowania działalności, wysokości wynagrodzeń pracowników. Do tajemnic przedsiębiorstwa zalicza się również tzw. poufne know-how, w tym zarówno tzw. know-how produkcyjne, jak i know-how handlowe " (M. Uliasz, Przestępstwo naruszenia tajemnicy przedsiębiorstwa,- Monitor Prawniczy Nr 22/2001).

Prezes UKE zwrócił uwagę, iż w treści pisma z dnia [...] lipca 2013r., nr [...] oraz Uzasadnienia opłat Rynek [...], T. przedstawiła Prezesowi UKE dane dotyczące działalności przedsiębiorstwa prowadzonego przez T. wraz z dodatkowymi wyjaśnieniami min. w zakresie:

wykazania wpływu aktualizacji wyceny na bazę kosztową względem danych z ksiąg za 2012 r.,

wykazania wpływu zastosowania do kalkulacji wysokości opłat tzw. efektywnej stawki amortyzacji względem amortyzacji księgowej za rok 2012,

wskazania przypadków, w których zostały zastosowane elementy szacowania i estymacji oraz przedstawienia szczegółowej kalkulacji wysokości opłat ze wskazaniem jakie wartości zostały zastosowane jeśli chodzi o wolumeny (np. szacowana liczba abonentów), wskaźniki udziału elementów sieci (np. liczba minut) w świadczeniu przedmiotowej usługi oraz wykorzystanie elementów sieci,

- wskazania zasadności dokonywania aktualizacji wyceny środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych w świetle obowiązku ustalania opłat w oparciu o koszty ponoszone wynikające z art. 40 ust. 1 Pt,

- wskazania sposobu ustalenia wartości, poszczególnych wskaźników udziału modelowych elementów sieci w świadczeniu poszczególnych usług cyklicznych i jednorazowych świadczonych na Rynku [...] .wraz z ich interpretacją,

- wskazania sposobu ustalenia wartości wykorzystania poszczególnych modelowych elementów sieci biorących udział w świadczeniu danej usługi wraz z ich injęrpretacją.

T. oznaczyła przedmiotowe dokumenty jako zawierające tajemnicę przedsiębiorstwa, opatrując je klauzulą "tajemnica przedsiębiorstwa T.".

Mając zatem na uwadze wniosek T. o objęcie ochroną wyżej wymienionych informacji, Prezes UKE w celu stwierdzenia, czy faktycznie posiadają one znamiona tajemnicy przedsiębiorstwa, dokonał szczegółowej analizy przesłanek wynikających z art. 11 ust. 4 uznktj:

związku utajnionych danych z prowadzoną przez T. działalnością gospodarczą i posiadanie przez nie wartości gospodarczej,

kwestii ich nieujawniona do wiadomości publicznej,

objęcia danych niezbędnymi działaniami w celu zachowania ich

poufności.

W wyniku ww. analizy, Prezes UKE stwierdził, iż w piśmie z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] oraz w Uzasadnieniu opłat Rynek [...], T. przedstawiła dane dotyczące przedsiębiorstwa prowadzonego przez T., które wyczerpują wszystkie przesłanki z art. 11 ust. 4 uznk, gdyż:

1. są one ściśle związane z prowadzoną przez T. działalnością gospodarczą i mają dla niej niewątpliwą wartość gospodarczą. W doktrynie wskazuje się, że wartość gospodarczą informacji objętej tajemnicą przedsiębiorstwa należy

oceniać przez pryzmat możliwości wykorzystania tej informacji w walce konkurencyjnej. Innymi słowy informacja ma wartość handlową w sytuacji, gdy informacja ta daje przedsiębiorcy pewną przewagę nad konkurentami (jej wykorzystanie przez innego przedsiębiorcę zaoszczędza mu wydatków lub przysparza większych zysków). Należy przy tym podkreślić, że na etapie ustalania, czy dana informacja posiada pewną wartość gospodarczą nie jest konieczne precyzyjne wykazanie wartości tej informacji, wystarczy w tym zakresie wykazać nawet minimalną aktualną lub potencjalną wartość gospodarczą informacji (por. A.: Michalak, Ochrona tajemnicy przedsiębiorstwa. Zagadnienia cywilnoprawne, 2006r., LEX/el 52052). Pismo z dnia [...] lipca 2013r., nr [...] oraz Uzasadnienie opłat Rynek [...] zawiera informacje m.in. na temat rozwiązań organizacyjnych funkcjonujących w T., danych technicznych i technologicznych dotyczących układu i funkcjonowania struktury sieci telekomunikacyjnej T. Dokument ten dotyczy jednak głównie informacji finansowych mających strategiczne znaczenie dla prowadzenia działalności przez T. Pozyskanie przez konkurentów T. informacji, przekazanych Prezesowi UKE w treści pisma z dnia [...] lipca 2013r., nr [...] oraz Uzasadnienia Opłat Rynek [...] mogłoby umożliwić przedsiębiorcom telekomunikacyjnym stworzenie konkurencyjnej oferty detalicznej względem oferty T., na poziomie znacznie poniżej kosztów' T. Ponadto, umożliwienie konkurentom T. dostępu do informacji organizacyjnych i technologicznych oznaczałoby umożliwienie im wdrożenia rozwiązań dedykowanych dotychczas tylko dla T., oraz nieuprawnione wykorzystanie informacji o dostawcach i kosztach sprzętu z którego korzysta T. Niewątpliwie zatem, wykorzystanie przez konkurentów T. informacji zawartych w treści pisma z dnia [...] lipca 2013r., nr [...] oraz Uzasadnienia opłat Rynek [...] przysporzyłoby im korzyści w postaci osiągniętych zysków lub zaoszczędzonych wydatków. Wartość gospodarczą kosztów działalności i informacji finansowych potwierdza orzecznictwo - por. wyrok Sądu Antymonopolowego z dnia 10 lipca 2002r. sygn. akt XVII Ama 78/01 (LEX/el. nr 82091). W tym miejscu należy również wskazać na słuszność argumentacji T., przedstawionej w treści pisma z dnia [...] sierpnia 2013r., nr [...] oraz pisma z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...] dotyczącej wartości gospodarczej informacji przekazanych przez T. Prezes UKE uznał za właściwe twierdzenia T. wskazujące, że dane kosztowe stanowią punkt wyjścia do kalkulacji cen za świadczone przez przedsiębiorstwo produkty i usługi, z uwzględnieniem

planowanej do zrealizowania marży z tytułu oferowania danych produktów lub usług. Należy wskazać, że przyjęty poziom kosztów prowadzonej działalności wpływa na poziom wielu mierników ekonomicznych efektywności działalności. Tym samym, jak twierdzi T., zdobycie przez konkurentów wiedzy na temat poszczególnych składników kalkulacji kosztów spowodowałoby zdobycie znacznej i nieuzasadnionej w realiach wolnego rynku przewagi konkurencyjnej, co mogłoby trwale naruszyć stabilność prowadzenia działalności gospodarczej przez T. Za w pełni uzasadnioną należy również uznać opinię T., wskazującą, że informacje zawarte w piśmie z dnia [...] lipca 2013r., nr [...] oraz W Uzasadnieniu opłat Rynek [...], dałyby także wiedzę na temat organizacji sposobów funkcjonowania przedsiębiorstwa T., także w zakresie wykorzystywanych technologii. W efekcie, wszystkie ww. elementy mogłyby doprowadzić do zmniejszenia przychodów T. oraz zmniejszenia liczby klientów, co w bezpośredni sposób doprowadziłoby do zmniejszenia zysków przedsiębiorstwa! Jak wskazała T., powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w wyroku Krajowej izby Odwoławczej Urzędu Zamówień Publicznych z dnia ł marca 201 Or. (KIO/UZP 6/10), -w którym stwierdzono, że: "Elementy ceny i sposób jej budowania stanowią, zdaniem Izby, informacje, które odczytywane łącznie, tj. jako kalkulacja elementów kosztowych wchodzących w skład oferowanego systemu spełniają przesłanki uznania ich za tajemnicą przedsiębiorstwa. Zastrzeżone w tym załączniku informacje posiadają wartość gospodarczą i handlową, jako obrazujące rozwieranie dotyczące sposobu skalkulowania ceny, które pozwala na uzyskiwanie zamówień w danym zakresie i skuteczne konkurowanie na danym rynku". Ponadto, wykazując spełnienie omawianej przesłanki z art. 11 ust. 4 uznk, należy wskazać, że ujawnienie informacji zawartych w piśmie z dnia [...] lipca 2013r., nr [...] oraz w Uzasadnieniu opłat Rynek [...] (m.in. o strukturze sieci T., długości linii i ilości oraz rodzaju urządzeń posiadanych przez T.), umożliwiłoby operatorom alternatywnym wykonanie dokładnej i bezpłatnej analizy własnej działalności, wskazującej ńa elementy, w których T. w sposób bardziej efektywny wykonuje działalność biznesową co w sposób bezpośredni umożliwiłoby uniknięcie wydatków ha niezbędne analizy, a po wprowadzeniu zmian organizacyjnych w prowadzonej działalności dałoby możliwość zwiększenia zysków, kosztem udziałów rynkowych T. Ponadto należy wskazać, że wyliczenia przedstawione przez T. w treści pisma z dnia [...] lipca 2013 rM nr [...] oraz Uzasadnienia opłat Rynek [...],

dla nowych usług opierają się o pewne prognozowane założenia marketingowe (niepublikowane) dla danej usługi, czy to w zakresie ilości abonentów czy to ilości prognozowanego ruchu. Znaczenie gospodarcze tych informacji polega przede wszystkim na tym, że operatorzy alternatywni znający założenia marketingowe T. mogą przeprowadzić agresywną akcję marketingową celem uniemożliwienia T. zrealizowania założeń wdrożeniowych (w tym, celów związanych z osiągnięciem pewnego poziomu przychodu z danej usługi). Jakkolwiek zapewnienie skutecznej i równoprawnej konkurencji jest jednym z celów działania Prezesa UKE, to jednak osiągnięcie tego celu powinno odbywać się z poszanowaniem prawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Podsumowując powyższe, informacje zawarte w piśmie z dnia [...] lipca 2013r., nr [...] oraz w Uzasadnieniu opłat Rynek [...] są związane z przedsiębiorstwem T. i bezsprzecznie przedstawiają dla niej wartość gospodarczą

2. informacje te nie zostały ujawnione do wiadomości publicznej. Należy w tym zakresie wskazać, że informacje nieujawnione do wiadomości publicznej tracą ochronę prawną -wtedy gdy każdy przedsiębiorca (konkurent) dowiedzieć się o niej może drogą zwykłą i dozwoloną, a więc np. gdy pewna wiadomość jest przedstawiana w pismach fachowych, lub gdy z towaru wystawionego na widok publiczny każdy fachowiec poznać może, jaką metodę produkcji zastosowano. Tajemnica nie traci zaś swego charakteru przez to, że wie o niej pewien ograniczony krąg osób, zobowiązanych do dyskrecji w. tej sprawie, jak pracownicy przedsiębiorstwa lub inne osoby, które przedsiębiorca wtajemnicza. A zatem, należy ocenić, że ponieważ informacje zawarte w treści pisma z dnia [...] lipca 2013r., nr [...] oraz w Uzasadnieniu opłat Rynek [...] nie są znane ogółowi oraz nie można dowiedzieć się o nich zwyczajową drogą, na co T. wskazała w piśmie z dnia [...] sierpnia 2013r., nr [...] oraz w piśmie z dnia [...] sierpnia 2013r., nr [...] nie zostały one ujawnione do wiadomości publicznej;

3. podjęto w stosunku do nich niezbędne działania w celu zachowania ich poufności poprzez stworzenie sytuacji, w której chronione informacje nie mogą dotrzeć do wiadomości osób trzecich w normalnym toku zdarzeń, bez żadnych specjalnych starań z ich strony (tak też Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 3 października 2000r., sygn. akt: I CKN 304/00, OSNC 2001/4/59/). Podjęcie przez T. działań niezbędnych w celu zachowania poufności ww. informacji potwierdza fakt, iż

w treści pisma z dnia [...] lipca 2013r., nr [...] oraz Uzasadnienia opłat Rynek [...] T. złożyła wniosek o ograniczenie prawa wglądu dla pozostałych stron postępowania do istotnych informacji zawartych ww. dokumencie, a także opatrzyła przedmiotowy dokument klauzulą "tajemnica przedsiębiorstwa T.". A zatem należy ocenić, że T. podjęła działania zabezpieczające wgląd do informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa T.

Wskazując na powyższe Organ stwierdził, że informacje zawarte w Uzasadnieniu opłat Rynek [...] przekazane Prezesowi U KB przy piśmie z dnia [...] sierpnia 2013r., nr [...] oraz informacje zawarte w piśmie z dnia [...] sierpnia 2013r., nr [...] objęte klauzulą "tajemnica przedsiębiorstwa T.", spełniają wszystkie przesłanki niezbędne do uznania ich za tajemnicę przedsiębiorstwa, a także stwierdzenia, iż udostępnienie tych informacji pozostałym podmiotom biorącym-udział w postępowaniu administracyjnym (tj. K., P. oraz P.) groziłoby ujawnieniem tajemnicy przedsiębiorstwa T. Konsekwentnie należy uznać, że zaszły wszystkie przesłanki ograniczenia stronom wglądu do materiału dowodowego, zgodnie z art. 207 ust. 1 Pt.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2014r., odrzucił skargę K. z siedzibą w W. na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] września 2013r., w przedmiocie ograniczenia prawa wglądu do materiału dowodowego.

Jak wynika z uzasadnienia ww. postanowienia WSA podstawą rozstrzygnięcia było stwierdzenie wniesienia skargi na akt, w stosunku do którego nie został wyczerpany administracyjny tok instancji.

Sąd pierwszej instancji stwierdził, że zaskarżone postanowienie, ograniczające pozostałym stronom prawo wglądu do materiału dowodowego, zostało wydane na podstawie art. 207 ust. 1 Prawa telekomunikacyjnego, który nie przyznaje stronie prawa do wniesienia zażalenia.

Z kolei stosownie do dyspozycji art. 206 ust. 1 P.t., postępowanie przed Prezesem UKE toczy się na podstawie Kodeksu postępowania administracyjnego ze zmianami wynikającymi z Prawa telekomunikacyjnego.

Sąd pierwszej instancji podkreślił, że zaskarżone postanowienie dotyczy wyłącznie kwestii ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa lub innych tajemnic prawnie chronionych. Nie można uznać, aby jego przedmiotem była kwestia incydentalna w

postępowaniu w przedmiocie ustalenia prawidłowej wysokości opłat za usługi wchodzące w zakres rynku zakańczania połączeń w stacjonarnej publicznej sieci telefonicznej T. Przeciwnie - dotyczy ono samoistnego problemu prawnego, jakim jest rozstrzygnięcie, czy udostępnienie materiału grozi ujawnieniem tajemnicy przedsiębiorstwa lub innych tajemnic prawnie chronionych.

Powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne, WSA uznał, że zaskarżone postanowienie kończy postępowanie w sprawie samoistnej, tj. ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa lub innych tajemnic prawnie chronionych, a zatem jest zaskarżalne. Zdaniem Sądu I instancji, od rozstrzygnięcia Prezesa UKE wydanego w postępowaniu administracyjnym na podstawie art. 207 P.t, wobec stosowania przepisów k.p.a., przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, zaś po ponownym wydaniu postanowienia - skarga do WSA.

Sąd pierwszej instancji podkreślił ponadto, że błędne pouczenie przez organ o właściwym trybie zaskarżenia, zamieszczone w końcowej części postanowienia, nie może szkodzić stronie, która się do niego zastosowała. Okoliczność ta daje zatem podstawę do domagania się przez stronę przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy na zasadach określonych w art. 58 i 59 k.p.a.

Reasumując WSA stwierdzi,- że skoro w rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosła skargę do sądu bez wyczerpania toku instancji, skarga ta, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu.

Od powyższego postanowienia zostały wniesione dwie skargi kasacyjne.

Skargę kasacyjną złożył Prezes UKE.

Postanowienie zaskarżył w całości, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie srawy do ponownego rozpoznania.

Postanowieniu zarzucił naruszenie:

I. przepisów prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 207 ust. 1 w zw. z art. 206 ust. 1 Prawa telekomunikacyjnego w zw. z art. 141 § 1, art. 144 oraz 127 § 3 k.p.a. poprzez uznanie, iż na postanowienie Prezesa UKE przysługiwał środek zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w sytuacji, gdy żaden z przepisów prawa nie przewidywał takiego środka zaskarżenia względem postanowienia wydanego na podstawie art. 207 ust 1 Prawa telekomunikacyjnego.

II. przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.; powoływanej dalej

jako: p.p.s.a.) w zw. z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi wobec uznania, iż przed wniesieniem skargi do WSA koniecznym było uprzednie zaskarżenie postanowienia Prezesa UKE, w drodze złożonego organowi wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W uzasadnieniu zarzutów skargi kasacyjnej organ podniósł, że żaden przepis prawa nie przewiduje, iż od postanowienia wydanego na podstawie art. 207 ust. 1 P.t. przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z przepisów k.p.a. oraz Prawa telekomunikacyjnego nie wynika bowiem, aby na tego rodzaju postanowienie przysługiwało zażalenie.

Skargę kasacyjną złożyła także K., zaskarżając postanowienie w całości i wnosząc o jego uchylenie.

Postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.:

1. art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 207 ust. 1 P.t. w zw. z art. 206 ust. 1tP.t. w zw. z art. 141 § 1 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a., poprzez odrzucenie skargi Izby w związku z uznaniem, iż nie został wyczerpany administracyjny tryb instancyjny, podczas gdy żaden przepis nie .przyznaje możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie wydane na podstawie art. 207 ust. 1 P.t., a zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przysługuje wtedy, gdy k.p.a. tak stanowi (a zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. postanowienie to jest oczywiście zaskarżalne);

2. art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 207 ust. 1 P.t. w zw. z art. 206 ust, 1 P.t., poprzez nieuwzględnienie możliwości wniesienia skargi administracyjnej na postanowienie rozstrzygające co do istoty, jakim jest postanowienie o ograniczeniu wglądu do materiału dowodowego;

3. art. 141 § 4 p.p.s.a., poprzez sporządzenie uzasadnienia, które nie odpowiada wymogom wskazanym w tym przepisie, w szczególności poprzez brak wskazania podstawy prawnej twierdzenia, iż od postanowienia wydanego na podstawie art. 207 ust. 1 P.t. stronie przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W uzasadnieniu strona skarżąca podniosła, że zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a. zażalenie służy wyłącznie na postanowienia wskazane w kodeksie i tylko wtedy, gdy kodeks tak stanowi. Powyższą regułę można rozciągnąć na wszystkie

postanowienia, których podstawą wydania są inne ustawy. W przypadku postanowienia wydanego na podstawie art 207 ust. 1 P.t., ustawa nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia. Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia nie wskazał ani podstawy prawnej, ani przekonujących argumentów, które miałyby potwierdzać możliwość wniesienia od tego rodzaju postanowienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2014r. - sygn akt II GSK 1820/14 - uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

NSA w uzasadnieniu ww. postanowienia zwrócił uwagę na ujawnione w orzecznictwie sądów administracyjnych wątpliwości co do charakteru prawnego postanowienia, o którym mowa a art. 207 ust.1 1 p.t. oraz co do trybu zaskarżania tego postanowienia do sądu administracyjnego.

Wskazał równocześnie, iż z analizy aktualnego orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, że jest już utrwalone stanowisko co do tego, że rozstrzygnięcie w przedmiocie ograniczenia prawa wglądu do materiału dowodowego, podejmowane przez Prezesa UKE na podstawie art. 207 ust. 1 p.t. jest rozstrzygnięciem w odrębnej sprawie administracyjnej, niezależnie od innych postępowań prowadzonych przez Prezesa UKE. Nie jest to postępowanie w toku innego postępowania, mimo że pozostaje z nim w związku, a wydane na podstawie art. 207 ust. 1 p.t. postanowienie stanowi samodzielne rozstrzygnięcie sprawy, co oznacza, że jest to postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.

To stanowisko ma swoje uzasadnienie przede wszystkim w tym, że ograniczenie prawa wglądu do materiału dowodowego z uwagi na ochronę tajemnicy przedsiębiorstwa, o którym mowa w art. 207 § 1 Prawa telekomunikacyjnego, pozostaje w ścisłym związku z ogólną zasadą przyjętą w art. 9 p.t., która określa gwarancje ochrony informacji i dokumentów zawierających tajemnicę przedsiębiorstwa, przy czym w tym przedmiocie Prezes U KR orzeka w drodze decyzji administracyjnej.

Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że również Sąd pierwszej instancji zajął stanowisko, iż postanowienie, o którym mowa w art. 207 § 1 p.t. jest postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty i nie jest to kwestionowane w skargach kasacyjnych.

Z uwagi na zarzuty podniesione w skardze kasacyjnej organu problem w tej sprawiedotyczy tego, w jakim trybie można zaskarżyć to postanowienie do sądu administracyjnego, skoro kwestia ta nie została wprost uregulowana w Prawie telekomunikacyjnym, wyjaśnienia jej należy poszukiwać w Prawie o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Już z tego przepisu wynika, że obowiązek wyczerpania środków zaskarżenia dotyczy sytuacji, gdy stronie służą środki zaskarżenia w danym postępowaniu, natomiast nie można mówić o istnieniu tego obowiązku w sytuacji, gdy z mocy ustawy stronie nie służą w danym postępowaniu środki zaskarżenia. Oznacza to, że ustawodawca dopuszcza taką możliwość, że określony akt administracyjny może być zaskarżony do sądu administracyjnego bez uprzedniego zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym.

Do postępowania, w którym jest wydawane postanowienie na podstawie art. 207 ust. 1 p.t. mają zastosowanie przepisy Kodeku postępowania administracyjnego (art. 206 ust. 1 p.t.), co oznacza, że to postanowienie jest wydawane w jurysdykcyjnym postępowaniu administracyjnym. W tym postępowaniu jurysdykcyjnym środkami zaskarżenia są odwołanie, zażalenie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Co do postanowień, jest zasadą, że zażalenie przysługuje na postanowienie, jeżeli ustawa tak stanowi. Skoro zaś na postanowienie nie przysługuje zażalenie, a jest to postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty, na które może być wniesiona skarga stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., to oznacza, że skarżącemu nie służyły w postępowaniu administracyjnym środki zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 p.p.s.a., a więc może wnieść skargę na takie postanowienie do sądu administracyjnego i nie ma podstaw do przyjęcia, iż wniósł skargę bez wyczerpania środków zaskarżenia. W takim przypadku nie ma także podstaw do uzależnienia wniesienia skargi od wezwania do usunięcia naruszenia prawa z powołaniem się na art. 52 § 2 i art. 3 p.p.s.a., ponieważ wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie może mieć zastosowania w jurysdykcyjnym postępowaniu administracyjnym, prowadzonym na podstawie Kodeksu postępowania administracyjnego.

Kwestia ta została przekonująco wyjaśniona w uchwale siedmiu sędziów NSA

z dnia 29 września 1997 r. sygn. akt FPS 7/97 (ONSA 1998, z. 1, poz. 2). Wprawdzie uchwała ta dotyczyła art. 34 ust. 3 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), jednakże argumentacja przedstawiona w uzasadnieniu uchwały jest aktualna także w odniesieniu do art. 52 § 1 p.p.s.a.

Tak więc, NSA podzielił wywody zawarte w uzasadnieniach obu skarg kasacyjnych co do tego, że Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę z naruszeniem art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a. oraz art. 207 ust. 1 p.t, ponieważ warunkiem wniesienia skargi na postanowienie wydane na podstawie art. 207 ust. 1 p.t. nie jest wyczerpanie środka zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, o którym mowa w art. 127 § 3 w związku z art. 144 k.p.a. Nie było więc podstaw do odrzucenia skargi z tego powodu, że skarżąca K. nie wyczerpała środków zaskarżenia, ani też z tego powodu, że nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.; zwaną dalej p.p.s.a.).

Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie.

Należy też szczególnie podkreślić, iż w myśli art. 190 p.p.s.a. WSA w Warszawie, któremu sprawa została przekazana postanowieniem z dnia [...] sierpnia

2014r. związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny, przy czym nie jest możliwe oparcie skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa ustaloną w tej sprawie przez NSA.

Rozpatrując sprawę według wskazanych reguł, Sąd doszedł do wniosku, iż skarga jest bezzasadna.

Skarga dotyczyła postanowienia Prezesa UKE z dnia [...] września 2013r., w którym ograniczono prawo do wglądu do materiału dowodowego uczestnikom postępowania: K., P. oraz P. Przedmiotem sprawy, w ramach której wydano ww. postanowienie było ustalenie prawidłowej wysokości opłat za usługi zakańczania połączeń w stacjonarnej publicznej sieci telefonicznej T. S.A. z siedzibą w W.

Na wstępie należy podkreślić, iż w świetle treści uzasadnienia postanowienia z dnia [...] sierpnia 2014r. wykluczone było odrzucenie skarżącym zaskarżone postanowienie - i to zarówno z powodu nie wyczerpania przez skarżącą środków zaskarżenia, jaki i zaniechania wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Skarga jest zatem dopuszczalna.

Należało wobec tego zbadać legalność zaskarżonego postanowienia pod względem merytorycznym.

W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie Prezesa UKE nie narusza zarówno przepisów ustawy z dnia 16 lipca 2004r. - Prawo telekomunikacyjne, w tym w szczególności art. 207 ust. 1 ustawy, jak również nie uchybia przepisom postępowania administracyjnego, w tym art. 31 § 3 k.p.a. w zw. z art. 206 ust. 1 p.t. oraz art. 10 § 1 k.p.a. w zw. z art. 206 ust. 1 p.t.

Prezes UKE nie dopuścił się również naruszenia przepisów art. 107 § 3 w zw. z art. 126 i art. 124 § 2 k.p.a. przez sporządzenie uzasadnienia niespełniającego wymogów określonych oraz obrazy przepisów art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 206 ust. 1 p.t. w stopniu, jakim mogłoby to mieć istotny wpływ na ostateczny wynik sprawy.

Odnosząc się do zarzutów skarżącej spółki należy przede wszystkim podnieść, że w świetle przepisu art. 206 ust. 1 p.t., postępowanie przed Prezesem UKE toczy się na podstawie przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks

postępowania administracyjnego ze zmianami wynikającymi z tej ustawy oraz ustawy z dnia 7 maja 201 Or. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych.

Niewątpliwie zmiany wynikające z przepisów ustawy - Prawo telekomunikacyjne, stanowią odstępstwo od uregulowań zamieszczonych w Kodeksie postępowania administracyjnego.

Co do zasady - przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego zapewniają stronie postępowania czynny udział w każdym stadium postępowania (art. 10 k.p.a.), co oznacza m.in. możliwość przeglądania akt sprawy oraz umożliwienia sporządzania z nich notatek (art. 73 § 1 k.p.a.). Zgodnie z poglądami doktryny oraz orzecznictwem sądów administracyjnych udostępnianie akt jest przejawem tzw. jawności wewnętrznej postępowania administracyjnego, a więc jawności wobec stron oraz uczestników na prawach strony (tak m.in. G. Łaszczyca /w:/ G. Łaszczyca, Cz. Marzysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Tom I, Zakamycze 2005, s. 655). Natomiast wskazany wcześniej przepis art. 207 ust. 1 p.t. stanowi wyjątek od zasady jawności postępowania.

Zdaniem Sądu Prezes UKE prawidłowo uznał, że przez tajemnicę przedsiębiorstwa, o której mowa w powyższym przepisie, należy rozumieć tajemnicę zdefiniowaną w ustawie o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Zgodnie z przepisem art. 11 ust. 4 u.z.n.k., tajemnicą przedsiębiorstwa są nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności.

Naczelny Sąd Administracyjny wypowiadając się w kwestii tajemnicy przedsiębiorstwa stwierdził, że w świetle art. 9 ust. 1 i 2 p.t. materiały (informacje, dokumenty lub ich części) zawierające tajemnicę przedsiębiorstwa podlegają wzmożonej ochronie. Zgodnie bowiem z art. 9 ust. 1 tej ustawy przedsiębiorca telekomunikacyjny może zastrzec informacje, dokumenty lub ich części zawierające tajemnice przedsiębiorstwa, dostarczane na żądanie Prezesa UKE lub na podstawie przepisów ustawy, przy czym Prezes UKE może uchylić zastrzeżenie w drodze decyzji, jeżeli uzna, że dane są niezbędne (por. postanowienie NSA z 14 września 2010r., sygn. akt II GSK 700/09). Niewątpliwie ocena określonych działań jako odpowiednich, czy też rozsądnych w rozumieniu powołanych przepisów, może przedstawiać się różnie w zależności od okoliczności konkretnego przypadku.

Niemniej jednak, są to informację mające wartość gospodarczą, przy czym należy brać pod uwagę zobiektywizowaną wartość przypisywaną informacji przez przedsiębiorcę, (por. Nowicki Józef Edmund, Naruszenie zasady zachowania uczciwej konkurencji. Zam.Pub.Dor. 2007/5/29-35, artykuł). Z drugiej strony w literaturze przedmiotu podkreśla się, że zastosowane w ustawowej definicji "tajemnicy przedsiębiorstwa" sformułowanie "informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa" należy interpretować szeroko. Należeć do nich mogą zarówno wiadomości dotyczące sposobów produkcji, planów technicznych, metod kontroli jakości, wzorów użytkowych i zdobniczych, wynalazków nadających się do opatentowania, jak też informacje związane z działalnością marketingową, z pozyskiwaniem surowców, organizowaniem rynków zbytu, czy informacje odnoszące się do struktury organizacyjnej, zasad finansowania działalności, wysokości wynagrodzeń pracowników, (por. Szczepański Damian, Tajemnica przedsiębiorstwa. Zam.Pub.Dor. 2006/8/8-9, artykuł).

W tym kontekście sprawy organ prawidłowo uznał, że informacje, o których zastrzeżenie wniosła spółka T. są informacjami, które mieszczą się w zakresie przedmiotowym informacji mogących stanowić tajemnicę przedsiębiorstwa, gdyż są ściśle związane z prowadzoną przez spółkę T. (obecnie O.) działalnością gospodarczą i mają dla niej wartość gospodarczą oraz podjęto w stosunku do nich niezbędne działania w celu dochowania ich poufności. Ponadto powyższe informacje nie zostały ujawnione do wiadomości publicznej, są one bowiem nieznane ogółowi oraz nie można się o nich dowiedzieć drogą "zwykłą i dozwoloną", w szczególności przeglądając dostępne dokumenty w Krajowym Rejestrze Sądowym, stronę

internetową spółki, czy też z innych źródeł.

Mając powyższe okoliczności na uwadze, uznać trzeba, że Prezes UKE słusznie przyjął, że - wbrew stanowisku skarżącej - przedmiotowe dokumenty zawierają szczegółowe informacje, które wyczerpują wszystkie przesłanki z art. 11 ust. 4 u.z.n.k., gdyż:

1. są one ściśle związane z prowadzoną przez T. działalnością gospodarczą i mają dla niej niewątpliwą wartość gospodarczą. Przedmiotowy dokument zawiera bowiem informacje m.in. na temat wielkości średnio-dobowego ładunku ruchu kierowanego na łącze [...] dla poszczególnych miesięcy w roku kalendarzowym 2011 oraz stawek za łącza [...]. Przedmiotowy dokument zawiera zatem dane techniczne i technologiczne dotyczące układu i funkcjonowania struktury sieci telekomunikacyjnej

T. oraz informacje finansowe mające strategiczne znaczenie dla prowadzenia działalności przez T. Są to dane dotyczące technicznych aspektów funkcjonowania struktury sieci telekomunikacyjnej T. i mają bez wątpienia znaczącą wartość gospodarczą

2. informacje te nie zostały ujawnione do wiadomości publicznej, są one bowiem nieznane ogółowi oraz nie można dowiedzieć się o nich zwyczaj ową drogą

3. podjęto w stosunku do nich niezbędne działania w celu zachowania ich poufności poprzez stworzenie sytuacji, w której chronione informacje nie mogą dotrzeć do wiadomości osób trzecich w normalnym toku zdarzeń, bez żadnych specjalnych starań z ich strony (tak też Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 3 października 2000r., sygn. akt: I CKN 304/00, OSNC 2001/4/59/).

Dodać należy, że podjęcie przez T. działań niezbędnych w celu zachowania poufności ww. informacji potwierdza fakt, iż w piśmie z dnia [...] czerwca 2012r., nr [...], T. złożyła wniosek o ograniczenie prawa wglądu dla pozostałych stron do istotnych informacji zawartych w dokumencie stanowiącym Załącznik nr 1 do przedmiotowego pisma, w przypadku których mogłoby dojść do udostępnienia danych będących własnością T., a więc T. podjęła działania zabezpieczające wgląd do informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa T.

W kontekście powyższego Prezes UKE stwierdził, że informacje zawarte dokumencie stanowiącym Załącznik nr 1 do pisma z dnia [...] czerwca 2012r., nr [...], objętym klauzulą "tajemnica T.", które nie zostały ujawnione w wersji jawnej tego dokumentu stanowiącego Załącznik nr 2 do przedmiotowego pisma z [...]czerwca 2012 r., spełniają wszystkie przesłanki niezbędne do uznania ich za tajemnicę przedsiębiorstwa, a także stwierdził iż udostępnienie tych informacji pozostałym podmiotom biorącym udział w postępowaniu administracyjnym (tj. K., P. oraz P.) groziłoby ujawnieniem tajemnicy przedsiębiorstwa T.

Analizując przesłankę niezbędności działań podjętych przez T. S.A. w celu zachowania poufności informacji zawartych w piśmie z dnia [...] sierpnia 2013r. oraz w piśmie z dnia [...] lipca 2013r.; Prezes UKE kierował się wskazaniami Sądu Najwyższy w wyroku z dnia 28 lutego 2007r. (V CSK 444/06), gdzie Sąd ten uznał, iż przepisy uznk nie precyzują dokładnie, jakim konkretnie działaniom ochronnym muszą być poddane tajemnice przedsiębiorstwa (informacje nieujawnione), aby można było traktować je jako poufne. Powyższe oznacza, że określenie działań przedsiębiorstwa jako niezbędnych w celu zachowania poufności informacji, może

przedstawiać się różnie w zależności od konkretnych okoliczności. Niewątpliwie podstawowe znaczenie ma przy tym wola przedsiębiorcy, aby pewne informacje pozostały tajemnicą. Tak też orzekł Zespół Arbitrów Urzędu Zamówień Publicznych w wyroku z dnia 9 maja 2006 r. (UZP/ZO/O-1270/06), zgodnie z którym "ważne jest, aby przedsiębiorca miał wolę, by informacja pozostała tajemnicą dla pewnych kół odbiorców, konkurentów, przy czym wola ta dla innych osób musi być rozpoznawalna. Bez takiej woli, choćby dorozumianej, informacja może być nieznana, ale nie będzie tajemnicą." Warto przytoczyć w tym miejscu także opinię wyrażoną przez Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 5 września 2001 r. (I CKN 1159/00), zgodnie z którą "działania przedsiębiorcy zmierzające do zachowania poufności objętych nią danych powinny zmierzać do osiągnięcia takiego stanu, w którym osoby trzecie, chcąc zapoznać się z treścią informacji, muszą doprowadzić do wyeliminowania przyjętych przez przedsiębiorcę mechanizmów zabezpieczających przed niekontrolowanym wypływem danych."

Sąd uznał za prawidłowe stanowisko Prezesa, zgodnie z którym w sposób należyty i wystarczający T. S.A. wyraziła wolę zachowania poufności informacji przekazanych Prezesowi UKE w ramach postępowania w charakterystyczny sposób oznaczając pismo z dnia [...] sierpnia 2013 r., oraz pismo z dnia [...] lipca 2013 r., zapisem "tajemnica T.".

T. S.A. w jednoznaczny sposób wniosła potraktowanie załączonych informacji jako tajemnicy przedsiębiorstwa przedstawiając powody, z jakich informacje zawarte w przedmiotowym piśmie nie powinny zostać ujawnione do wiadomości publicznej.

W pismach z dnia [...] sierpnia 2013r,, oraz z dnia [...] lipca 2013 T. S.A. wskazała, iż bezspornym jest, iż dane dotyczące kosztów prowadzenia działalności gospodarczej na konkurencyjnym rynku są informacjami o istotnej wartości gospodarczej. Dane kosztowe co do zasady stanowią punkt wyjścia do kalkulacji cen za świadczone przez przedsiębiorstwa produkty i usługi. Dokładna kalkulacja kosztów, zawarta w pismach z dnia [...] sierpnia 2013r. oraz z dnia [...] lipca 2013r. stanowi podstawę do budowy biznesplanów. T. S.A. wskazała, iż przyjęty poziom kosztów prowadzonej działalności wpływa na poziom wielu mierników ekonomicznych efektywności działalności. W związku z tym zdobycie przez konkurentów wiedzy na temat poszczególnych składników kalkulacji spowodowałoby zdobycie znacznej i nieuzasadnionej przewagi przez konkurencję, co mogłoby trwale

naruszyć stabilność prowadzenia działalności gospodarczej przez T. SA Informacje zawarte w ww. pismach dałyby także wiedzę na temat organizacji i sposobów funkcjonowania przedsiębiorstwa T. SA, także w zakresie wykorzystywanych technologii. Wszystkie te elementy mogłyby doprowadzić w efekcie do zmniejszenia przychodów T. S.A. oraz zmniejszenia liczby klientów, co w bezpośredni sposób doprowadziłoby do utraty zysków przedsiębiorstwa. Ponadto, T. S.A. zamieściła także zastrzeżenie wskazujące, iż "T. zastrzega treść składanych dokumentów na podstawie art. 9 i art. 207 Pt." T. S.A. sporządziła i przedstawiła Prezesowi UKE także wersję jawną pisma z dnia z dnia [...] sierpnia 2013 r., oraz pisma z dnia [...] lipca 2013r. Podkreślenia wymaga, że jedynie fragmenty pisma T. SA, odnoszące się do szczegółowych kategorii kosztowych i ich alokacji nie zostały ujawnione K. K. otrzymała natomiast metodologię kalkulacji kosztów usług świadczonych na Rynku [...], a także kategorie kosztowe biorące udział w świadczeniu poszczególnych usług na Rynku [...] oraz wartości roczne i miesięczne koszu usług cyklicznych i jednorazowych. Mając na uwadze powyższe działania T. S.A. co do ochrony dokumentów zawierających informacje które należy traktować jako tajemnicę, wskazać należy, iż opatrzenie dokumentów przez T. S.A. klauzulą typu "tajemnica" nie stanowiło i nie mogło stanowić wyłącznej podstawy do stwierdzenia, czy w aktach sprawy znajdują się dokumenty zawierające tajemnicę przedsiębiorstwa. Jak wynika z wyżej przedstawionej argumentacji Prezes UKE poddał weryfikacji informacje, w zakresie których T. S.A. wniosła o zachowanie ich poufności.

Rozpatrując kolejną z przesłanek wskazanych w art. 11 ust. 4 uznk, zgodnie z którą informacje poufne to takie, które nie zostały ujawnione do wiadomości publicznej, wyjaśnić należy, iż przeprowadzona przez Prezesa UKE analiza nie wykazała, aby identyczne informacje jak wskazane w piśmie z dnia [...] sierpnia 2013r., nr [...] oraz w piśmie z dnia [...] lipca 2013r., nr [...] zostały ujawnione przez T. S.A. już wcześniej.

Informacje wskazane w pismach z dnia [...] sierpnia 2013 r., oraz z dnia [...] lipca 2013r., są ściśle związane z prowadzoną przez T. S.A. działalnością gospodarczą i mają dla niej niewątpliwą wartość gospodarczą. Przedmiotowe dokumenty zawierają informacje finansowe, technologiczne oraz organizacyjne, mające strategiczne znaczenie dla prowadzenia działalności przez T. S.A.. W odniesieniu do powyższej przesłanki w orzecznictwie sądowym wskazuje się, że tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 4 uznk stanowią w szczególności "dane obrazujące wielkość

produkcji i sprzedaży, a także źródła zaopatrzenia i zbytu. Przedsiębiorstwo załączające do akt sprawy materiały zawierające informacje stanowiące jego istotne tajemnice może żądać, stosownie do art. 2la ust 1 ustawy z dnia 24 łutego 1990r. o przeciwdziałaniu praktykom monopolistycznym, aby materiały te nie zostały udostępnione osobom trzecim, a w szczególności konkurentom" (por. postanowienie Sądu Antymonopolowego z dnia 30 października 1996r., sygn. akt XVII Amz 3/96; LEX nr 56452). Z kolei w doktrynie, do informacji mogących mieć taki charakter zalicza się "wiadomości dotyczące sposobów produkcji, planów technicznych, metod kontroli jakości, wzorów użytkowych i zdobniczych, wynalazków nadających się do opatentowania, jak też informacje związane z działalnością marketingową, z pozyskiwaniem surowców, organizowaniem rynków zbytu czy informacje odnoszące się do struktury organizacyjnej, zasad finansowania działalności, wysokości wynagrodzeń pracowników. Do tajemnic przedsiębiorstwa zalicza się również tzw. poufne know-how, w tym zarówno tzw. know-how produkcyjne, jak i know-how handlowe" (M. Uliasz, Przestępstwo naruszenia tajemnicy przedsiębiorstwa, Monitor Prawniczy Nr 22/2001),

Z treści pism z dnia [...] sierpnia 2013r., z dnia [...] lipca 2013r., Prezes UKE uzyskał m.in. wiedzę na temat wartości szczegółowych kategorii kosztowych i sposobie ustalania kosztów całkowitych przy zastosowaniu wskaźników zaangażowania poszczególnych kategorii kosztowych w świadczeniu danej usługi. Ponadto, w przypadku usług o charakterze jednorazowym Prezes UKE uzyskał wiedzę o szczegółowych czynnościach wchodzących w skład procesu realizacji tych usług, czasie wykonywanej czynności, stawce roboczogodzinowej zarówno pracowników zatrudnionych w T. S.A. jak i pracowników firm zewnętrznych, z którymi S.A. T. współpracuje. Nie ulega wątpliwości, iż udostępnienie tych informacji umożliwiłoby przedsiębiorcom telekomunikacyjnym konkurującym z T. S.A. dokonanie analizy prowadzącej do pozyskania informacji o podwykonawcach T. S.A. w zakresie realizacji usług jednorazowych, na Rynku [...], co naruszałoby zasady uczciwej konkurencji prowadząc tym samym do szkody T. S.A. o konkretnych wymiarach finansowych. W orzecznictwie wskazuje się, iż "Oferty podwykonawców obejmują inne informacje posiadające wartość gospodarczą to są oferty handlowe wskazujące na rynki zaopatrzenia przystępującego, warunki, na jakich pozyskuje zamawiane usługi czy roboty, oraz wartość tych świadczeń. Ma to przełożenie na wartość gospodarczą, gdyż stanowi informację o stosowanych upustach, rabatach,

promocjach czy po prostu o cenach oferowanych przez tych podwykonawców swojemu kontrahentowi. Pozyskanie tych informacji przez konkurencję może spowodować, że firmy konkurencyjne postarają się pozyskać wskazanych podwykonawców dla realizacji własnych świadczeń i w ten sposób uniemożliwić przystępującemu wykorzystanie uzyskanych przez niego potencjałów. W tym znaczeniu niewątpliwie są to informacje mające znaczenie - wartość gospodarczą, gdyż ich utrata może oznaczać konieczność poszukiwania innych podwykonawców, a w konsekwencji pozyskanie potrzebnych świadczeń drożej lub później, a zarówno czas, jak i pieniądz to wartości gospodarcze" (wyrok Krajowej Izby Obrachunkowej z dnia 1 września 2011 r., sygn. akt KIO 1773/11, LEX nr 950675). Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że informacje w zakresie kosztów wynagrodzeń grup pracowników T. S.A. oraz wykonawców zewnętrznych mogą przedstawiać wartość dla operatorów konkurujących z T. S.A., umożliwiającą zdobycie przewagi konkurencyjnej za pomocą niedozwolonych środków, a co za tym idzie, dane takie bez wątpienia posiadają znaczącą wartość gospodarczą

Prezes UKE, jak słusznie zaznaczył iż informacje zawarte w piśmie z dnia [...] sierpnia 2013r., nr [...] oraz w piśmie z dnia [...] lipca 2013 r., stanowią odzwierciedlenie (w ofercie hurtowej) usługi połączeń. Zatem koszty usług hurtowych świadczonych na Rynku [...] są podstawą dla budowania oferty na rynku detalicznym. W tym kontekście należy wskazać, iż walka na rynku o klienta polega na wyprzedzeniu konkurenci i poprzez oferowanie użytkownikom końcowym usług o lepszych parametrach czy też niższych cenach. Ingerencja uczestników rynku w szczegółowe kategorie kosztowe stanowiące podstawę ustalenia opłat za usługi świadczone na Rynku [...] w konsekwencji będzie miała wpływ na strategię T. S.A. w zakresie jej działań biznesowych na rynku detalicznym i spowoduje realne szkody finansowe dla T. S.A. Przedsiębiorcy telekomunikacyjni konkurujący z T. S.A. na podstawie informacji o planowanej przez T. S.A. strategii firmy co do działalności detalicznej mogą wyprzedzić działania T. S.A.

Podkreślić należy, iż w przypadku usług jednorazowych udostępnienie ww. informacji umożliwiłoby przedsiębiorcom telekomunikacyjnym konkurującym z T. S.A. dokonanie analizy prowadzącej do pozyskania informacji o podwykonawcach T. S.A. w zakresie realizacji usług jednorazowych, na Rynku [...], co naruszałoby zasady uczciwej konkurencji prowadząc tym samym do szkody T. S.A. o konkretnych wymiarach finansowych. Powyższa argumentacja również znajduje

potwierdzenie w orzecznictwie, w myśl którego "Elementy ceny i sposób jej budowania stanowią zdaniem Izby, informacje, które odczytywanie łącznie tj., jako kalkulacja elementów kosztowych wchodzących w skład oferowanego systemu spełniają przesłanki uznania ich za tajemnice przedsiębiorstwa. Zastrzeżone w tym załączniku informacje posiadają wartość gospodarczą i handlową jako obrazujące rozwiązanie dotyczące sposobu kalkulowania ceny, które pozwala na uzyskanie zamówień w danym zakresie i skutecznie konkurowanie na danym rynku" (wyrok Krajowej Izby Odwoławczej Urzędu Zamówień Publicznych z dnia 1 marca 2010 r. (KIO/UZP6/IO). Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że informacje w zakresie elementów kalkulacji opłaty tj. kosztów wynagrodzeń grup pracowników T. S.A. oraz wykonawców zewnętrznych mogą przedstawiać wartość dla operatorów konkurujących z T. S.A., umożliwiającą zdobycie przewagi konkurencyjnej za pomocą niedozwolonych środków, a co za tym idzie, dane takie bez wątpienia posiadają znaczącą wartość gospodarczą.

Dla niniejszej sprawy istotnym jest również fakt, iż T. S.A. jest spółką notowaną na Giełdzie Papierów Wartościowych, zaś ujawnienie szczegółowych danych kosztowych czy wartości składników majątkowych T. S.A., bez jakiegokolwiek dalszego wpływu T. S.A. na ich przetwarzanie, może mieć istotny wpływ na wycenę akcji T. S.A.

Mając na uwadze przedstawione powyżej rozważania za niezasadny należy uznać zarzut K., iż Prezes UKE bez merytorycznego rozpatrzenia zastrzeżenia T. SA, ograniczył K. dostęp do akt postępowania nie uzasadnił w sposób wyczerpujący podstaw zastrzeżenia oraz, że nie zbadał wszystkich okoliczności mających znaczenie dla sprawy.

Sąd doszedł do przekonania, że Prezes UKE dokonał wszechstronnej i całościowej analizy informacji zawartych w pismach z dnia [...] sierpnia 2013r., oraz z dnia [...] lipca 2013 r. Analiza polegała na zbadaniu, czy zostały spełnione jednocześnie trzy przesłanki wynikające z art. 11 ust. 4 uznk, których zaistnienie stanowi wystarczający argument do tego aby informacje zawarte w piśmie z dnia [...] sierpnia 2013r., nr [...] oraz w piśmie z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...], Prezes UKE potraktował jako poufne.

W dalszej kolejności odnosząc się do zarzutu wadliwości uzasadnienia zaskarżonym Postanowieniu Prezes UKE wyraźnie wskazał, z jakiego powodu informacje zawarte w piśmie z dnia [...] sierpnia 2013r., oraz w piśmie z dnia [...] lipca

2013r., nie powinny być ujawnione, co bez gruntownej analizy informacji przedstawionych przez T. nie byłoby możliwe. W uzasadnieniu zaskarżonego Postanowienia Prezes UKE przedstawił analizę przesłanek z art. 11 ust. 4 uznk, powołał się na stosowane orzecznictwo i zapisy doktryny, a także odniósł je do niniejszej sprawy. Ponadto, należy wskazać, iż Prezes UKE nie zastrzegł wszystkich informacji wskazanych w piśmie z dnia [...] sierpnia 2013r., oraz w piśmie z dnia [...] lipca 2013r., lecz tylko te, o których ochronę wniosła T. S.A. W piśmie T. S.A. z dnia [...] sierpnia 2013r., oraz w piśmie z dnia [...] sierpnia 2013r., przekazanym K. w wersji jawnej, zostały zawarte informacje mające znaczenie w sprawie o sygn. [...], co do których K. mogła się wypowiedzieć.

Nie jest także zasadny zarzut K. sprowadzający się do twierdzenia, iż na skutek zaskarżonego Postanowienia uniemożliwiony został udział Skarżącej w postępowaniu w sprawie w przedmiocie ustalenia prawidłowej wysokości opłat za usługi wchodzące w zakres Rynku [...].

Odnosząc się do powyższego wskazać należy, iż zaskarżonym Postanowieniem Prezes UKE nie zastrzegł wszystkich informacji wskazanych w piśmie T. S.A. z dnia [...] sierpnia 2013r., oraz w piśmie z dnia [...] lipca 2013r., lecz tylko te, o których ochronę wniosła T. S.A. W piśmie T. S.A. z dnia [...] sierpnia 2013r., oraz w piśmie z dnia [...] sierpnia 2013r., przekazanym przez T. S.A. w wersji jawnej, zostały zawarte informacje mające znaczenie w sprawie o sygn. [...] toczącej się na podstawie art. 40 ust. 4 Pt i dotyczącej ustalenia prawidłowej wysokości opłat za usługi świadczone na Rynku [...]. W wersji jawnej ww. pism przekazanej przez T. S.A. znalazły się informacje odnośnie metodologii kalkulacji kosztów usług świadczonych na Rynku [...], a także kategorie kosztowe biorące udział w świadczeniu poszczególnych usług na Rynku [...] oraz wartości roczne i miesięczne koszu usług cyklicznych i jednorazowych. Na podstawie powyższych informacji K. miała możliwość wypowiedzenia się w niniejszej sprawie i odniesienia się do «branych dowodów.

Nie można również uznać za zasadny zarzut naruszenia art. 207 ust. 1 Pt przez niezasadne ograniczenie prawa wglądu K. do materiału dowodowego w postaci dokumentów zastrzeżonych przez T. S.A. klauzulą "tajemnica przedsiębiorstwa T.", podczas, gdy dokumenty zastrzeżone przez T. nie zawierały tajemnicy przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 4 uznk.

Wywodząc powyższy zarzut K. zakwestionowała ocenę, iż informacje zawarte w Uzasadnieniu kosztowym stanowią tajemnicę przedsiębiorstw w rozumieniu art. 11 ust. 4 uznk, gdyż nie posiadają wartości gospodarczej.

Skarżące podnosiła, iż informacje o całościowych kosztach poszczególnych opcji usług są wystarczające do stworzenia konkurencyjnej oferty detalicznej względem oferty T. S.A., na poziomie znacznie poniżej kosztów T. S.A. Zdaniem K. usługi detaliczne świadczone są z wykorzystaniem usług hurtowych T. S.A. i są sprzedawane po cenach uwzględniających koszty T. S.A. a stworzenie oferty poniżej kosztów T. oznaczałoby również ofertę poniżej kosztów operatora konkurencyjnego.

Odnosząc się do powyższego należy wyjaśnić, iż T. S.A. jako operator regulowany nie może świadczyć usług detalicznych poniżej kosztów (opłat hurtowych) ich świadczenia (obowiązującymi są opłaty hurtowe ustalone na podstawie tych kosztów). Zatwierdzenie przez Prezesa UKE opłat hurtowych poniżej kosztów nie pokrywających wszystkiej nakładów związanych z realizacją usług hurtowych, oznaczałoby straty dla T. S.A.. Zdaniem Prezesa UKE w sytuacji, gdy K. miałaby dostęp nie tylko do sposobu/metodologii ustalania kosztów, ale także do ich alokacji i zaangażowania istnieje niebezpieczeństwo ustalenia opłat hurtowych na takim zaniżonym poziomie. Nie bez znaczenia jest fakt, iż w interesie [...] jest kreowanie oferty detalicznej po jak najniższych kosztach stałych przy jednoczesnej optymalizacji przychodów. Alokacja kosztów do usług obrazuje zdarzenia gospodarcze często właściwe dla działalności konkretnego przedsiębiorcy, dlatego subiektywna ich interpretacja (z punktu widzenia rożnych podmiotów) może dawać odmienne wyniki. Przykładowo fakt ponoszenia przez T. S.A. kosztów związanych z prowadzeniem ofert ramowych i ich odzyskiwania w opłatach hurtowych T. S.A., nie jest oczywisty dla podmiotów uiszczających takie opłaty, traktujących ten element jako nieuzasadniony ze strony T. S.A. jako strona świadcząca usługi hurtowe na Rynku [...] powinna uzyskać zwrot kosztów poniesionych w związku z dostarczeniem usług świadczonych na tym rynku. Z kolei podmioty mające zapewniony dostęp do usług hurtowych, powinny wnosić opłaty zapewniające T. S.A. zwrot poniesionych kosztów. Elementem wspólnym działalności telekomunikacyjnej T. S.A. i [...] są przychody osiągane ze sprzedaży usług detalicznych ich optymalizacja biorąc pod uwagę sytuację społeczno ekonomiczną

panującą na rynku. Jeśli chodzi o działalność hurtową rozbieżne cele T. S.A. i [...] sprowadzają się do tego, iż T. S.A. chciałaby pobierać opłaty hurtowe na poziomie wyższym niż faktyczne koszty, natomiast operatorzy korzystający z tych usług mają interes w uiszczaniu jak najniższych opłat bez względu na ponoszone przez T. S.A. koszty.

W postępowaniu toczącym się na podstawie art. 40 ust. 4 Pt, zadaniem Prezesa UKE jest z jednej strony zapewnienie aby [...] nie wnosili nadmiernych opłat za usługi hurtowe T. S.A. (Prezes UKE weryfikuje wysokość opłat hurtowych ustalonych przez T. S.A.), z drugiej zaś ochrona informacji istotnych z punktu widzenia kalkulacji kosztów T. S.A.

Sąd zaakceptował stanowisko organu, zgodnie z którym przekazanie K.

wszystkich informacji tj. również tych stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa T. S.A., stanowi niebezpieczeństwo narażenia T. S.A. na poniesienie przez nią wymiernych strat. T. S.A. jako operator posiadający znaczącą pozycję na Rynku [...] zobowiązana jest realizować obowiązki regulacyjne, w tym obowiązek ustalenia opłat w oparciu o ponoszone koszty (art. 40 Pt). W konsekwencji w/sokość opłat za usługi hurtowe pobierane przez T. S.A. rozstrzygana jest w trybie administracyjnym przez Prezesa UKE, dodatkowo przy współudziale zainteresowanych podmiotów biorących udział w postępowaniu na prawach strony. Nie zmienia to jednak faktu, iż obowiązkiem Prezesa UKE jako organu administracji publicznej jest nie tylko wspieranie efektywnej konkurencji, ale także ochrona interesów wszystkich podmiotów funkcjonujących na rynku telekomunikacyjnym w tym również podmiotu regulowanego – T. S.A. Podkreślić należy, iż ingerencja w obszary działalności hurtowej T. S.A. nie może przebiegać bezkrytycznie i bez ograniczeń. Konieczne jest w tym przypadku zachowanie równowagi. Nie może dojść do sytuacji, w której dobra prawnie chronione T. S.A., jak również operatorów zrzeszonych w K. zostałyby naruszone.

Sytuacja taka miałaby miejsce w przypadku udostępnienia K. wszystkich żądanych przez nią informacji tj. również mających przymiot tajemnicy przedsiębiorstwa.

K. wskazała, iż Izbie ograniczono również dostęp do materiału dowodowego w zakresie informacji o "Wskaźniku udziału modelowych elementów sieci w świadczeniu danej usług?1. K. wskazała, iż dane liczbowe (procent) dotyczące takiego procentowego udziału nie mogą być uznane za tajemnicę

przedsiębiorstwa T. SA, bowiem stanowią one pewien teoretyczny, matematyczny model mający wpływ na wysokości opłaty. Jednocześnie K. wskazała, iż bez takiej wiedzy Izba nie ma możliwości zweryfikowainia. czy dany element sieciowy w ogóle wpływa na koszt danej usługi, a w efekcie, czy uwzględnienie takiego wpływu jest zasadne oraz w jakim stopniu dany element wpływa na koszt danej usługi i czy przyjęty wskaźnik jest zasadny.

Odnosząc się do powyższego stwierdzenia K., za niezasadne należy uznać twierdzenia K., iż "Wskaźniki udziału modelowych elementów sieci w świadczeniu danej usługi" stanowią teoretyczny model mający wpływ na wysokość opłat. Prezes UKE wyjaśnił, iż "Wskaźniki udziału modelowych elementów sieci w świadczeniu danej usługi" odzwierciedlają faktyczne wartości obrazujące zaangażowanie sieci i pracowników T. S.A., służące ustaleniu faktycznie ponoszonych kosztów (art. 40 ust. 1 Pt) świadczenia poszczególnych usług.

Ponadto wskazać należy, iż zgodnie z art. 40 ust. 3 Pt to Prezes UKE dokonuje oceny czy opłaty zostały ustalone przez T. S.A. w sposób prawidłowy i to -Prezes UKE (a nie K.) ewentualnie ustala opłaty gdy jest to właściwe biorąc pod uwagę promocję efektywności i zrównoważonej konkurencji. Przepisy Pt przewidują także ochronę tajemnicy przedsiębiorstwa na podstawie postanowienia o ograniczeniu wglądu pozostałym stronom postępowania, które zostały dopuszczone przez Prezesa UKE do udziału w postępowaniu na podstawie art. 31 § 1 Pt. Z powyższego wynika, że KIGEiT chce przekroczyć przewidziane prawem kompetencje podmiotów biorących udział w postępowaniu na prawach strony, przypisując sobie prawo do dokonywania weryfikacji wysokości opłat, którą norma art. 40 Pt przewiduje dla Prezesa UKE.

K. jako podmiot reprezentujący podmioty korzystające z oferty hurtowej T. S.A. i budujących na jej podstawie oferty detaliczne otrzymał wersję jawną uzasadnień kosztowych, dającą wystarczającą informację o tym czy na podstawie kosztów ponoszonych OA mogą stworzyć konkurencyjną względem T. S.A. ofertę detaliczną. Prezes UKE podkreśla, iż powyższe stanowi kluczową informację dla [...] zrzeszonych w K. Uzyskanie danych o szczegółowych parametrach (wskaźnik udziału modelowych elementów sieci) i kategoriach kosztowych, rodzi niebezpieczeństwo ustalenia opłat hurtowych na poziomie niższym niż faktyczne koszty (w myśl wyjaśnień przedstawionych powyżej), o których mowa w art. 40 ust. 1 Pt.

Podkreślić należy, iż jeśli w ocenie K. w uzasadnieniu kosztowym są obszary, co do których K. chce mieć zapewnienie, że Prezes UKE dokonał stosownej ich weryfikacji, K. może to wskazać w trakcie postępowania bez konieczności wglądu K. w informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa T. S.A..

Jeśli zdaniem K. konieczne jest, jak wskazała K. (Skarga pkt 32, 35, str. 8-9) zbadanie czy dany element sieciowy w ogóle wpływa na koszt danej usługi, a w efekcie, czy uwzględnienie takiego wpływu jest zasadne oraz w jakim stopniu dany element wpływa na koszt danej usługi i czy przyjęty wskaźnik jest zasadny, K. powinna to wyartykułować w toku postępowania, zaznaczyć, iż na podstawie informacji jawnych będących w posiadaniu K. przedstawienie takich wniosków jest możliwe.

W dalszej kolejności wskazać należy, iż obowiązkiem Prezesa UKE jako organu administracji państwowej jest zapewnienie realizacji podstawowych zasad postępowania wyrażonych w art. 7, art. 8 i 10 kpa. Realizacja wniosków i postulatów zarówno K. jak i T. S.A. wpisuje się w zasady wyrażone w tych przepisach.

Mając na uwadze powyższe, za bezzasadne należy uznać twierdzenia K., iż działanie Prezesa UKE spowodowało pozbawienie Skarżącej możliwości sformułowania ewentualnych zarzutów związanych z niewłaściwym zakwalifikowaniem danego elementu sieciowego jako mającego wpływ na koszt danej usługi.

W skardze K. wskazała, iż brak udostępnienia K. sposobu dojścia do wysokości opłat stosowanych przez T. S.A., przez zastrzeżenie wartości kosztów poszczególnych elementów/działań T. S.A. składających się na daną usługę, uniemożliwia K. odniesienie się do zasadności wysokości kosztów przedstawionych przez T. S.A., a także następczo rozstrzygnięcia Prezesa UKE w tym przedmiocie.

Odnosząc się do powyższego stwierdzenia K. należy wskazać, że K. wersjach jawnych pisma z dnia [...] sierpnia 2013r., nr [...] oraz pisma z dnia [...] lipca 2013r., nr [...] otrzymała sposób dojścia do wysokości opłat stosowanych przez T. S.A. w postaci metodologii, która została przyjęta do ustalenia kosztów stanowiących podstawę ustalenia opłat hurtowych. Zupełnie inną natomiast kwestią są wartości przyjęte do ustalenia opłat Jeśli K.

chce mieć wgląd do sposobu ustalenia opłat hurtowych to jest to możliwe na podstawie stosowanej metodologii (nieutajnionego elementu) wyliczenia wysokości opłat. Również jeśli chodzi o odniesienie się K. do zasadności wysokości kosztów, również jest to możliwe gdyż K. uzyskała również wartości kosztów jednostkowych świadczenia poszczególnych usług na Rynku [...]. K. ma możliwość zbadania czy koszty ponoszone przez T. S.A. stanowią podstawę konstruowania oferty detalicznej T. S.A. i tym samym czy dają one możliwość stworzenia oferty konkurencyjnej względem T. S.A..

Sąd doszedł zatem do przekonania o zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia Prezesa UKE .

Z uwagi na powyższe, w myśl art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.