Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SAB/Gd 38/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2007-10-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6099 Inne o symbolu podstawowym 609
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Jędrkowiak po rozpoznaniu w dniu 29 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. G. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie cofnięcia zezwolenia w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę postanawia odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

S. G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie cofnięcia zezwolenia w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 13 czerwca 2006 r. skarżący S. G. został wezwany do uiszczenia - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, wpisu sądowego w kwocie 100 zł – pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 06 lipca 2006 r. (k. 26).

Na powyższe zarządzenie skarżący wniósł zażalenie do Naczelnego Sadu Administracyjnego w Warszawie, który postanowieniem z dnia 27 września 2006 r. sygn. akt II OZ 936/06 oddalił je.

Zarządzeniem z dnia 20 grudnia 2006 r. S. G. ponownie został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 11 stycznia 2007 r. (k. 46).

Skarżący zwrócił się o z wnioskiem o zwolnienie go od kosztów sądowych (pismo z dnia 12 stycznia 2007 r. – k. 47 oraz wniosek z dnia 15 lutego 2007 r. – k. 53).

Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2007 r. Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku odmówił S. G. przyznania prawa pomocy. Na powyższe postanowienie skarżący nie wniósł sprzeciwu.

Kolejnym zarządzeniem z dnia 12 czerwca 2007 r. S. G. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 28 czerwca 2007 r. (k. 66).

W zakreślonym terminie S. G. nie uiścił wymaganego wpisu sądowego.

Z rejestru dochodów budżetowych i oraz kwitariusza wynika, iż w dniach od 28 czerwca 2007 r. do dnia 09 sierpnia 2007 r. nie wpłynął wpis sądowy w kwocie 100 zł do sprawy S. G.. (notatka urzędowa z dnia 10 sierpnia 2007 r.)

W związku z powyższym, postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem oraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej, zostało doręczone skarżącemu w dniu 11 września 2007 r. (k. 72).

W dniu 09 października 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga kasacyjna sporządzona osobiście przez skarżącego S. G.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3, tj. przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (§ 2). Skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych; rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej (§ 3).

Z powyższego wynika zatem, że skargi kasacyjnej nie może sporządzić strona. Uprawnionymi do jej sporządzenia są wyłącznie podmioty w przepisie tym wymienione, a mianowicie: adwokaci lub radcy prawni we wszystkich sprawach, natomiast w sprawach obowiązków podatkowych również doradcy podatkowi, a w sprawach własności przemysłowej także rzecznicy patentowi. Wymóg ten, zwany dalej w skrócie "przymusem adwokackim", ma na celu zapewnienie skardze kasacyjnej odpowiedniego poziomu merytorycznego i formalnego. Od adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego czy też rzecznika patentowego można bowiem oczekiwać znajomości przepisów procedury obowiązującej w postępowaniu sądowym (por. wyr. NSA z dnia 12 października 2004 r., GSK 750/04, niepubl.). Przymus adwokacki związany jest z wysokimi wymaganiami formalnymi stawianymi skardze kasacyjnej, których niezachowanie grozi jej odrzuceniem bez merytorycznego rozpoznania. (por. Komentarz do art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.02.153.1270), [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2005.)

Niesporządzenie skargi kasacyjnej przez jedną z osób wskazanych w art. 175 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest błędem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 powołanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę kasacyjną odrzucił.