Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 192/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-04-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 36 ust. 1, art. 40 ust. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 1998 nr 144 poz 930
law: Ustawa z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

SENTENCJA

Dnia 13 kwietnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Kasprzak Sędziowie Sędzia NSA Paweł Janicki Sędzia WSA Tomasz Adamczyk (spr.) Protokolant Tomasz Furmanek po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2012 roku na rozprawie sprawy ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji w sprawie ustalenia wysokości karty podatkowej na 2007 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

I SA/Łd 192/12

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...]r. w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji w sprawie ustalenia wysokości stawki karty podatkowej na 2007 r.

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ podał, że w wyniku kontroli podatkowej przeprowadzonej u A. K. stwierdzono, że od 23 czerwca 2006 r. prowadziła działalność gospodarczą w zakresie instalowania konstrukcji metalowych, opodatkowaną na zasadach zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych, opłacanego w formie karty podatkowej.

W roku 2007, w celu ustalenia stawki karty podatkowej, zgłaszała zatrudnienie w firmie A: w styczniu - 2 pracowników , w lutym - 3 pracowników, w marcu - 1 pracownika, w kwietniu - 1 pracownika, w maju - 5 pracowników, w czerwcu - 3 pracowników, w lipcu - 3 pracowników , w sierpniu - 5 pracowników, we wrześniu - 5 pracowników, w październiku - 5 pracowników, w listopadzie - 4 pracowników, w grudniu - 4 pracowników.

Na podstawie dowodów zebranych w trakcie postępowania podatkowego oraz kontroli podatkowej, przeprowadzonej w dniach 20,26,28.02.2008r. oraz w dniach 05,06.03.2008r. w zakresie zasadności opodatkowania w formie karty podatkowej za rok 2007 stwierdzono, że w okresie 01-10/2007r. w firmie ,,A" stan zatrudnienia wynosił odpowiednio: w styczniu - 2 pracowników, w lutym - 3 pracowników, w marcu - 1 pracownika, w kwietniu -1 pracownika, w maju - 5 pracowników, w czerwcu - 5 pracowników, w lipcu - 5 pracowników, w sierpniu - 5 pracowników, w wrześniu - 5 pracowników, w październiku - 5 pracowników.

W związku z powyższym, Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z., decyzją z dnia [...] r. postanowił określić dla podatniczki należne zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych PIT-4R za miesiące: maj, czerwiec, lipiec i sierpień 2007 r. Od decyzji organu pierwszej instancji nie zostało wniesione odwołanie.

W trakcie kontroli podatkowej prowadzonej w zakresie zryczałtowanego podatku dochodowego stwierdzono, że firma "A" w 2007 r. świadczyła usługi dla osoby prawnej "B" Sp z o.o., udokumentowane fakturami VAT: nr [...] z dnia 20.04.2007 r. na wartość netto 50.000 zł, usługa dotyczyła montażu konstrukcji stalowej w hali drukami wg umowy z dnia [...] r., nr [...] z dnia [...]r. na wartość netto 26.000 zł, usługa dotyczyła konstrukcji stalowej dachu wg umowy 20.04.2007r., nr [...] z dnia [...] r. na wartość 9.555 zł, usługa dotyczyła robót wykończeniowych takich jak: obróbki blacharskie, montażu świetlików dachowych i uszczelek pod kalenice.

Mając na uwadze powyższe, w oparciu o pkt 4-6 objaśnień do tabeli miesięcznych stawek podatku dochodowego w formie karty podatkowej stanowiącej załącznik nr 3 do ustawy o ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. nr 144, poz, 930 ze zm.), organ pierwszej instancji stwierdził, że w dniu 17 maja 2007 r. nastąpiło przekroczenie limitu kwotowego, określającego maksymalny rozmiar przychodu możliwego do opodatkowania na zasadach karty podatkowej.

Z informacji przesłanej przez Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w K. wynika, że firma "A" zawarła w dniu [...]r. z firmą "B" Sp z o.o. z siedzibą w K. umowę o roboty budowlane, w której wykonawca zobowiązuje się zgodnie z § 1 umowy do wykonania prac budowlanych w zakresie: konstrukcja stalowa hali drukarni wg projektu inwestora wraz z montażem z materiału wykonawcy - cena umowna 43.000 zł, montaż płyty dachowej i ściennej z materiału inwestora wraz z obróbkami blacharskimi i rynnami - cena umowna 33.000 zł, wykonanie i montaż świetlików dachowych - cena umowna 9.555 zł.

Natomiast w § 2 umowy ustalono terminy rozpoczęcia i zakończenia poszczególnych zadań inwestycyjnych:

>prace określone w § 1 pkt 1 do dnia 25.05.2007 r.

>prace określone w § 1 pkt 2 do dnia 03.06.2007 r

>prace określone w § 1 pkt 3 do dnia 20.06.2007 r.

Do umowy załączono aneks z dnia 20.08.2007 r., w którym zmienia się treść §1 i 2 umowy z dnia 20.04.2007 r. i ustala się, że wykonawca zobowiązuje się do wykonania prac budowlanych w zakresie :

1) konstrukcja stalowa hali drukami wg projektu inwestora wraz z montażem z materiału wykonawcy - cena umowna 43.000 zł,

2) prace wykończeniowe budynku socjalno - biurowego: wykonanie gładzi gipsowych, prace malarskie, pozostałe prace wykończeniowe według potrzeb - cena umowna 9.555zł,

3) wykonanie docieplenia, tynków zewnętrznych oraz malowanie elewacji budynku-cena umowna 33.000 zł.

Ponadto ustalono w § 2 aneksu terminy rozpoczęcia i zakończenia poszczególnych zadań inwestycyjnych: prace określone w § 1 pkt 1 do dnia 25.05.2007r., prace określone w § 1 pkt 2 do dnia 20.01.2008r., prace określone w § 1 pkt 3 do dnia 30.04.2008r.

Prace dotyczące konstrukcji stalowej hali drukarni zostały rozpoczęte 20.05.2007r. i zakończone 25.05.2007r. - zgodnie z dziennikiem budowy. Konstrukcja została wykonana w siedzibie firmy "A" i zamontowana w miejscu inwestycji. Prace wykończeniowe na budynku socjalno - biurowym zakończono 18.01.2008r. (dziennik budowy). Wykonanie docieplenia zakończono do 30.04.2008r. (brak informacji w dzienniku budowy, gdyż zostały wykonane po odbiorze budynku). Firma "A" nie płaciła żadnych kar umownych. W protokole z kontroli doraźnej przeprowadzonej w dniach [...]r. przez pracowników Drugiego Urzędu Skarbowego w K., dołączonego do pisma Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w K. nr [...], W-[...] z dnia [...] r. cytowane jest pisemne wyjaśnienie Prezesa Spółki "B" G. B.. w którym oświadcza, że: "...firma A nie wykonywała innych prac poza pracami udokumentowanymi wystawionymi fakturami VAT...".

Ponieważ w zgromadzonym materiale dowodowym wystąpiły rozbieżności w zakresie ilości zatrudnianych pracowników i wykonywania prac w firmie "B", Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. pismem z dnia 15.12.2008r. zwrócił się z prośbą do Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w K. o przesłuchanie inspektora nadzoru budowlanego i kierownika budowy w firmie "B" w celu ustalenia, kiedy wykonano i dokonano odbioru konstrukcji stalowej hali drukami, czy i w jakim okresie w dzienniku budowy istnieje wpis dotyczący wykonania i odbioru świetlików dachowych, konstrukcji stalowej hali drukarni, czy wpis do dziennika budowy w dniu 20.05.2007r. i w dniu 25.05.2007r. "przystąpiono i wykonano konstrukcję dachu nad halą introligatorni oraz magazynu przeładunkowego" oznaczał, iż były to prace dotyczące konstrukcji stalowej hali drukarni, jakie usługi i kiedy wykonała firma "A".

Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w K. pismem z dnia 05.03.2009 r.(do którego dołączono protokół z kontroli doraźnej przeprowadzonej w dniach 19.01.- 21.01.2009 r. przez pracowników tego urzędu), odpowiedział, że z protokołu przesłuchania świadków, kierownika nadzoru budowlanego w K. świadka K. K. i W. Ż. wynika, iż wpis w dzienniku budowy w dniu 26.05.2007r. dotyczył wyłącznie wykonania i odbioru konstrukcji nośnej dachu (dźwigary. stężenia) bez poszycia dachu. W dniu 01.06.2007r. dokonano odbioru pozostałego zakresu robót dotyczącego dachu introligatorni - poszycia dachu wraz ze świetlikami i ściany osłonowej wschodniej. Świadkowie nie wiedzą kto wykonywał poszycie dachu wraz ze świetlikami i ścianę osłonową jedynie od inwestora wiedzą, że roboty te zostały wykonane we własnym zakresie.

W dniu [...] r. przesłuchano w charakterze świadka M. M. pełnomocnika strony , który zeznał, iż z firmą B Sp .z o.o. zawierana była umowa o współpracy. Do dnia przesłuchania M. M. nie potrafił odnaleźć ww. umowy. Inwestycja dotyczyła hali produkcyjnej położonej w K.. Prace wykonywane były wyłącznie w roku 2007. Usługa polegała na wykonaniu konstrukcji stalowej i położeniu płyty dachowej. W miarę potrzeby firma A zgłaszała zapotrzebowanie na środki pieniężne, wówczas otrzymywała zaliczkę na poczet prac, które mają być wykonane. Całkowite rozliczenie transakcji miało miejsce w lipcu 2007 r.

W ocenie organu pierwszej instancji, przedstawiony materiał dowodowy potwierdza, że firma "A" w 2007r. świadczyła usługi dla osoby prawnej "B" Sp z o.o., ul. A 11, [...] K., NIP [...] udokumentowane fakturami VAT:

- [...] z dnia [...] r na wartość netto 50.000 zł, usługa dotyczyła montażu konstrukcji stalowej w hali drukami wg umowy z dnia 20.04.2007r

- nr [...] z dnia [...] r na wartość netto 26.000 zł, usługa dotyczyła konstrukcji stalowej dachu wg umowy 20.04.2007

- nr [...] z dnia [...]r na wartość 9.555 zł, usługa dotyczyła robót wykończeniowych takich jak: obróbki blacharskie, montażu świetlików dachowych, uszczelek pod kalenice.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy i przepisy podatkowe, w zakresie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych PIT-4 za 2007 r. uznał także , iż w miesiącach czerwiec i lipiec 2007 r. firma PB "A" zatrudniała większą liczbę pracowników od podanej przez podatniczkę w zgłoszeniach składanych w trakcie roku. w celu ustalenia stawki karty podatkowej. Biorąc pod uwagę, iż podatniczka nie odwołała się od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia 22.12.2010 r., należy uznać, że zgodziła się z tymi ustaleniami.

Ponadto stwierdzono przekroczenie kwoty przychodu, jaką dopuszczał pkt 4 "Objaśnień" do Załącznika nr 3 do ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Kwota ta określa, w jakim maksymalnym rozmiarze wykonywać może usługi podatnik opodatkowany na zasadach karty podatkowej dla innych odbiorców, poza świadczeniami dla ludności i w roku 2007 wynosiła 51.537,00 zł. W związku z powyższym, Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. w dniu [...]r. wydał decyzję, którą stwierdził wygaśnięcie decyzji w sprawie ustalenia wysokości stawki karty podatkowej na 2007 r..

Po rozpatrzeniu odwołania strony, Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. decyzją z dnia [...] r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu wskazał m.in., że Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. na str. 17 zaskarżonej decyzji omyłkowo podał kwotę 51.078,00 zł, jednak w zaskarżonej decyzji do ustalenia limitu świadczeń dla innych odbiorców (poza świadczeniami dla ludności) przyjmowano kwotę 51.537 zł , co znalazło wyraz m.in. na str. 5-6 i 13 ww. decyzji.

Odnosząc się do kwestii przekroczenia limitu zakreślonego w pkt 4-6 objaśnień do tabeli miesięcznych stawek podatku dochodowego w formie karty podatkowej przytoczył ustalenia organu pierwszej instancji dodatkowo wskazując, że za tym, iż firma "A" nie wykonywała żadnych prac w roku 2008 dla firmy "B" świadczy protokół z czynności sprawdzających, przeprowadzonych w firmie "A" w dniu 23.01.2009r. za okres 1-X/2008, w toku których ustalono na podstawie dokumentów źródłowych, w tym poleceń wyjazdu służbowego pracowników i zapisów w podatkowej księdze przychodów i rozchodów, że w okresie I-VII/2008 wszyscy pracownicy byli delegowani do pracy w M.. Do protokołu z czynności sprawdzających M. M. oświadczył wprawdzie, że w miesiącach od stycznia do kwietnia lub maja (dokładnie nie pamięta) były prowadzone prace przez 2 pracowników w K., jednak nie ma na to żadnych dowodów, w tym poleceń wyjazdu służbowego dla pracowników. Należy również wskazać, że w dniu 04.04.2008r. zeznając pod odpowiedzialnością karną M. M. stwierdził jednoznacznie, że prace w Firmie B były wykonywane wyłącznie w roku 2007. Ponadto zeznał, że z inwestycji zakończonych w roku 2007 nie sporządzano protokołu odbioru robót. Organ zauważył, iż pismem z dnia 19.05.2008r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. przesłał kserokopię protokołu odbioru robót z dnia 20.08.2007r. wykonanych wg umowy z dnia 20.04.2007r, z którego wynika, że roboty te zakończono w dniu 25.05.2007r. Dyrektor Izby Skarbowej zauważył, że zeznanie M. M. złożone do protokołu z dnia 03.10.2008r., w którym stwierdził, że składając zeznania w dniu 04.04.2008r. zasugerował się umową a nie stanem faktycznym zasadnie organ pierwszej instancji uznał za niewiarygodne.

W dniach 14,19,20 i 26 listopada 2007r. organ pierwszej instancji przeprowadził bowiem kontrolę podatkową w zakresie podatku od towarów i usług za m-c sierpień 2007r., czego następstwem była wydana decyzja z dnia [...] r. w której ustalono, że dzień wystawienia faktury VAT nr [...] to 3 lipca 2007 r. - dotyczącej wykonania usługi montażu świetlików dachowych, uszczelki pod kalenicę oraz obróbki blacharskiej, dzień ten jest równocześnie dniem zakończenia tych prac. Od powyższej decyzji podatniczka nie wniosła odwołania, a ponadto złożyła w dniu 12.12.2007r. korektę deklaracji VAT- 7 za m-c lipiec, w której uwzględniła ustalenia dokonane w toku kontroli, co oznacza, że zgodziła się z tymi ustaleniami.

Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. zauważył, iż organ podatkowy pierwszej instancji zasadnie nie uznał za wiarygodny dowód w postaci ww. aneksu na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Zgodnie z umową zawartą w dniu 20.04.2007r. po wykonaniu prac pierwszych wykonawca wystawi następną fakturę. Podkreślić należy, że terminy prac wynikające z umowy z dnia 20.04.2007r. pokrywają się z zapisami w dzienniku budowy i zeznaniami wykonawcy - P. M. M. zeznał, że wszystkie prace były wykonywane tylko w roku 2007 i całkowite rozliczenie nastąpiło w m-cu lipcu 2007. Również za potwierdzeniem, że prace były wykonywane w roku 2007 świadczy wystawiona faktura [...] z dnia [...] r. gdzie są wskazane dokładne ilości użytego do wykonania usługi materiału np. poz. 2 - 495 kg obróbki blacharskie, i nie było wystawianej żadnej faktury korygującej.

W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., przedstawiony materiał dowodowy pozwalał stwierdzić, iż firma "A" w 2007 r. świadczyła usługi dla osoby prawnej "B" Sp z o.o., udokumentowane fakturami VAT:

1) nr [...] z dnia [...] r. na wartość netto 50.000 zł, usługa dotyczyła montażu konstrukcji stalowej w hali drukarni wg umowy z dnia 20.04.2007 r.,

2) nr [...] z dnia [...] r. na wartość netto 26.000 zł, usługa dotyczyła konstrukcji stalowej dachu wg umowy 20.04.2007,

3) nr [...] z dnia [...] r. na wartość 9.555 zł, usługa dotyczyła robót wykończeniowych takich jak: obróbki blacharskie, montażu świetlików dachowych, uszczelek pod kalenice.

W związku z powyższym organ pierwszej instancji prawidłowo ustalił, iż przekroczenie limitu świadczeń wynoszącego 51.537 zł dla takich odbiorców usług nastąpiło w dniu 17.05.2007r.

Odnosząc się do konieczności zawiadomienia przez podatniczkę Naczelnika Urzędu Skarbowego o zmianie stanu zatrudnienia w czerwcu i lipcu 2007 r. (zmiana ta miała polegać na rzekomym zatrudnieniu A. M. oraz M. M.), Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że w wyniku analizy dokumentów przedłożonych do kontroli płatnika, która odbyła się w dniach 28 listopada; 03, 05, 07 i 12 grudnia 2007r. tj. wydruków list płac oraz akt osobowych, rozbieżności nie stwierdzono, czyli przedłożono do kontroli dokumenty które rzeczywiście były zgodne tj. listy płac z danymi 'wynikającymi z akt osobowych. W toku powyższej kontroli stwierdzono, że wszyscy pracownicy byli zatrudnieni na czas określony z wynagrodzeniem 936 zł miesięcznie (oprócz p. M. M.); za m-c maj 2007r. wypłacono wynagrodzenie proporcjonalnie do czasu pracy 780 zł brutto. Badanie przedłożonych umów o pracę, w toku kontroli zasadności opodatkowania w formie karty podatkowej, pozwoliło na stwierdzenie, że z przedłożonej umowy o pracę w dniu 28.02.2008r. M. M. wynika nie tylko rozbieżność okresu zatrudnienia, umowa na czas próbny ale także kwota wynikająca z umowy jest niezgodna z przedłożonymi listami płac. Na umowie ustalono wynagrodzenie 900zł brutto, natomiast wypłacono 936 zł brutto. Zaznaczyć należy, że M. M. do protokołu przesłuchania świadka z dnia 18.03.2008r. zeznał, że nie pamięta czy podpisywał, jedną czy dwie umowy o pracę. Dodać tutaj również należy, że z przedłożonej ewidencji zatrudnienia, którą przedłożono w dniu 05.03.2008r. wynikają rozbieżności w datach rozpoczęcia pracy przez p. T. K., M. M., A. M., Z. P. data rozpoczęcia pracy 08-05-2007r. natomiast z umów o pracę wynika data 07.05.2007r.

W dniu 01.02.2008r. podatniczka złożyła deklarację roczną o pobranych zaliczkach na podatek dochodowy PIT-4R za rok 2007 , w której wykazano dane zgodne z danymi ustalonymi w toku kontroli podatkowej płatnika za okres I-X/2007r. Ponieważ deklaracja ta została sporządzona na podstawie dokumentów, które znajdowały się u podatniczki, organ podatkowy przyjął, iż została sporządzona rzetelnie.

W toku prowadzonej kontroli podatkowej oraz postępowania podatkowego, przesłuchano wszystkich pracowników zatrudnionych w roku 2007 w firmie strony.

Na podstawie zeznań pracowników, organ podatkowy ustalił, że wynagrodzenie było wypłacane gotówką na koniec miesiąca po częściowym pomniejszeniu o wypłacone zaliczki w trakcie miesiąca. Odnośnie wysokości wynagrodzenia, w zasadzie zeznania pracowników są zbieżne tj. wysokość wynagrodzenia 900-936 zł brutto lub około 500-670 zł na rękę. Zeznania A. M. i M. M., że otrzymali 800-900 zł na rękę, organ pierwszej instancji przyjął jako wiarygodne, gdyż w dniu 25.03.2008r. złożyli wyjaśnienie na piśmie, że była to kwota brutto. W dniu 05.03.2008r. M. M. przedłożył do kontroli ponowne listy płac za m-c maj- sierpień 2007 wyjaśniając, iż są to prawidłowe listy płac na których w dniu 04.03.2008r. pracownicy dokonali podpisów opierając się na własnej pamięci. Organ pierwszej instancji uznał wyjaśnienia p. M. M. za niewiarygodne, bowiem zostały one podpisane w roku 2008. i w ocenie organu utworzone na poczet prowadzonej kontroli podatkowej, w sytuacji gdy wykazano nieprawidłowości w zakresie ilości i czasu zatrudnienia zgłoszonych pracowników do ustalenia wysokości karty podatkowej w roku 2007 oraz otrzymanego wynagrodzenia. Za powyższym stwierdzeniem przemawiają poczynione ustalenia: przesłuchany w dniu 18.03.2008roku a więc kilka dni później świadek M. M. zeznał: "Wszystkie listy płac związane z zatrudnieniem podpisywałem w momencie ustania stosunku pracy (tj. 15.10.2007r). Innych dokumentów poza w/w nie podpisywałem po rozwiązaniu o pracę". A. M. zeznał: "Nie pamiętam kiedy, ale później podpisywałem również dokumenty za 2007r., dotyczyły one płacy a dokładnie jakichś błędów nie wiem dokładnie jakich ale związane były z moim zatrudnieniem". Dodać należy, że po podpisaniu w/g p. M. M. właściwej listy płac przez pracowników w dniu 04.03.2008r., kilka dni później w dniu 18.03.2008r. A. M. i M. M. zeznali, że otrzymywali ponad 800 zł na rękę wynagrodzenia. Ponadto w dniu 29.03.2010 r przesłuchany ponownie p. A. M. zeznał: "Nie pamiętam kiedy podpisywałem ponowne listy płac. Nie dokonywałem zwrotu otrzymanego wynagrodzenia". W świetle powyższego, organ podatkowy pierwszej instancji zasadnie uznał za niewiarygodne pismo z dnia 30.03.2010 r. złożone przez A. M. ,którym informował, że pracował dwa dni w maju 2007 r. a w czerwcu, lipcu do 8 sierpnia 2007r. nie był zatrudniony w firmie A i nie otrzymał wynagrodzenia.

Organ pierwszej instancji dokonał także analizy informacji z ZUS [...]Oddział w Ł. i ustalił, że wykazane przez firmę podatniczki składki, podstawa wymiaru składki w dokumentach rozliczeniowych złożonych w jednostce ZUS w dniu 21.12.2007r. są zgodne z danymi przedłożonymi do kontroli płatnika za okres I-X/2007r. Należy tutaj zaznaczyć, że firma A w dniu 14.03.2008r. złożyła 3 korektę deklaracji do ZUS za m-c V i VIII/2007r., a w dniu 17.08.2008r. 4 korektę deklaracji za m-c VI iVII/2007r. w których nie uległa zmianie liczba ubezpieczonych, zmianie uległa natomiast podstawa wymiaru składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe. Powyższe informacje z ZUS złożone jako pierwszorazowe są również potwierdzeniem, że w m-cach V, VI, VII i VIII 2007r. firma A zatrudniała po 5 pracowników

Na podstawie informacji z dnia 29.10.2009r. z PIP O/w S. wynika, że Inspektor pracy nie był w stanie dokonać ustaleń w zakresie zatrudniania pracowników w tej firmie w roku 2007 z powodu braku dokumentacji osobowej i dokumentacji związanej z zatrudnianiem w firmie A z tego okresu. Osoba, która uznała się odpowiedzialną za opiekę nad dokumentami pracowniczymi firmy A za 2007r. zeznała, iż żądana dokumentacja gdzieś zaginęła. Dotyczyło to umów o pracę, łącznie z aktami osobowymi, ewidencji czasu pracy pracowników, list wypłat wynagrodzeń, listy obecności pracowników, kart urlopowych, szkoleń pracowników. Stan pracowników w roku 2007 w firmie A się zmieniał i osoba odpowiedzialna nie jest w stanie powiedzieć, ile osób i w jakim miesiącu pracowało. Osoba ta zeznała ponadto, że dokumenty związane z ubezpieczeniem społecznym pracowników były sporządzane na bieżąco i przekazywane do ZUS. Powyższa informacja była również potwierdzeniem, że w m-cach V, VI, VII i VIII 2007r. firma "A" zatrudniała po 5 pracowników.

Tymczasem do ustalenia stawki karty podatkowej strona zgłosiła zatrudnienie w m-cu I/2007 - 2 pracowników, w m-cu II/2007 - 3 pracowników, w m-cu IIl/2007- 1 pracownika na 1/2 etatu , w m-cu IV/2007- 1 pracownika na 1/2 etatu , w m-cu V/2007 do 06.05.2007 - 1 pracownika na 1/2 etatu, od 07.05.2007 do 09.05.2007- 5 pracowników w tym 1 na 1/2 etatu, od 10.05.2007 do 07.08.2007 - 3 pracowników w tym 1 na 1/2 etatu.

Na powyższe rozstrzygnięcie organu odwoławczego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosła A. K..

Decyzji zarzuciła, iż została wydana z naruszeniem przepisów prawa, w szczególności:

1) z naruszeniem przepisów prawa materialnego, tj.:

1. ust. 4 objaśnień do części I tabeli stanowiącej załącznik nr 3 ustawy z dnia 20 listopada 1998 roku o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930 z późn. zm.) w związku z art. 54 i art. 55 wyżej wymienionej ustawy oraz w związku z Obwieszczeniem Ministra Finansów z dnia 10 listopada 2006 r. (Monitor Polski z 2006 r., nr 81, poz. 816 z dnia 17.11.2006), polegającym na błędnym przyjęciu przez organ podatkowy, iż wysokość przychodu rocznego określonego przy prowadzeniu działalności wymienionej w Ip. 70-76 w związku z wykonywaniem świadczeń dla tzw. innych odbiorców - poza świadczeniami dla ludności -(zwanego dalej "limitem") w 2007 r. wynosiła 51.078 zł, podczas gdy w 2007 r. limit ten wynosił 51.537 zł;

2. art. 40 ust. 1 w zw. z ust. 4 i ust. 6 objaśnień do części I tabeli stanowiącej załącznik nr 3 ustawy z dnia 20 listopada 1998 roku o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U.Nr 144, poz. 930 ze zm.), polegającym na błędnym przyjęciu, iż odwołująca się przekroczyła wyżej wskazany limit obowiązujący w 2007 r., tj. wykonała świadczenia objęte ograniczeniem podmiotowym w postaci usług dla odbiorców innych niż ludność w wysokości przekraczającej kwotę określoną w ust 4 objaśnień do części I tabeli stanowiącej załącznik nr 3 do wyżej wymienionej ustawy;

3. art. 40 ust. 1 pkt. 3 ustawy z dnia 20 listopada 1998 roku o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, polegającym na błędnym przyjęciu, iż odwołująca się powinna była dokonać zawiadomienia Naczelnika Urzędu Skarbowego o zmianie stanu zatrudnienia w czerwcu i lipcu 2007 r., polegającej na rzekomym zatrudnieniu A. M. oraz M. M.. pomimo że wyżej wymienione osoby nie zostały w ogóle dopuszczone do pracy w maju 2007 r. i nie wykonywały jakiejkolwiek pracy w Firmie "A" w okresie od maja do lipca 2007 r.;

2) z naruszeniem przepisów postępowania, mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to:

1. art. 121 §1 Ordynacji podatkowej poprzez naruszenie zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych,

2. art. 122 Ordynacji podatkowej poprzez naruszenie obowiązku dążenia do dokładnego i wnikliwego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy,

3. art. 187 Ordynacji podatkowej poprzez naruszenie obowiązku zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący materiału dowodowego,

4. art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów, w szczególności wyrażające się poprzez wybiórczą i pozbawioną obiektywizmu ocenę zebranego materiału dowodowego.

Mając na uwadze powyższe podatniczka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu podniesiono m.in., że wbrew art. 122 oraz 187 Ordynacji podatkowej, organ odwoławczy pominął w toku ustalania stanu faktycznego w niniejszej sprawie zeznania złożone przez Prezesa Zarządu spółki "B" sp. z o.o. z siedzibą w K., który jednoznacznie stwierdził, iż prace dociepleniowe wykonane przez skarżącą zostały zakończone w kwietniu 2008 r. Ponadto, organ podatkowy II instancji pominął również w całości wyjaśnienia złożone przez pełnomocnika skarżącej – M. M., który w protokole z czynności sprawdzających potwierdził, iż od stycznia do kwietnia lub maja 2008 r. dwóch pracowników skarżącej wykonywało prace na rzecz spółki "B" sp. z o.o. z siedzibą w K..

Niezasadnie oddalono również wszystkie wnioski dowodowe strony skarżącej – o przesłuchanie w charakterze świadka A. M., M. M. oraz M. M. w sytuacji, gdy istniały istotne rozbieżności dotyczące stanu zatrudnienia u podatniczki w miesiącach czerwiec i lipiec 2007 r.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się zatem do zbadania, czy organy administracji (podatkowe) w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w sposób przewidziany w art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.").

Sąd, w składzie orzekającym w rozpoznawanej sprawie, nie znalazł podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie.

Wobec zgłoszenia w skardze zarzutów naruszenia prawa formalnego jak i prawa materialnego te pierwsze winny być najpierw rozpoznane albowiem ich uchybienie stanowi o wadliwość dokonanej subsumcji ustalonego stanu faktycznego pod właściwą normę prawa materialnego.

Przystępując do oceny przeprowadzonego w sprawie postępowania dowodowego, wskazać należy, że na organy podatkowe nałożony jest obowiązek podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, czemu towarzyszy obowiązek zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art. 122 i art. 187 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa - Dz.U. Nr 93 z 2004 r., poz. 894 ze zm., zwana dalej O.p.). Warunkiem prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy, jest zarówno zebranie wszystkich istotnych dla sprawy dowodów, a także ich prawidłowa ocena. Dowodem w sprawie podatkowej jest przy tym wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, o ile nie jest to sprzeczne z prawem (art. 180 § 1 O.p.). Według art. 181 O.p. dowodami w postępowaniu podatkowym mogą być w szczególności księgi podatkowe, deklaracje złożone przez stronę, zeznania świadków, opinie biegłych, materiały i informacje zebrane w wyniku oględzin, informacje podatkowe oraz inne dokumenty zgromadzone w toku czynności sprawdzających lub kontroli podatkowej, z zastrzeżeniem art. 284a § 3, art. 284b § 3 i art. 288 § 2, oraz materiały zgromadzone w toku postępowania karnego albo postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe. Oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego organ dokonuje natomiast na podstawie własnej wiedzy oraz doświadczenia życiowego, a o jej prawidłowości decyduje to, czy wyciągnięte przez organ wnioski mają logiczne uzasadnienie (art. 191 O.p.). Ocena ta ma zatem charakter swobodny, winna być jednak oparta na wszechstronnym rozważeniu całego materiału dowodowego. Organ podatkowy według swej wiedzy, doświadczenia oraz wewnętrznego przekonania, ocenia wartość dowodową poszczególnych środków dowodowych, wpływ udowodnienia jednej okoliczności na inne okoliczności (por. wyrok NSA z 20 sierpnia 1997 r., III SA 150/96, LEX nr 30848). Dodać należy, iż ustaleń stanu faktycznego organ dokonuje bezpośrednio w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, a także na podstawie domniemań faktycznych i prawnych (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne i sądowoadministarcyjne, Warszawa, 2003, s. 208).

Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie organy nie uchybiły powyższym zasadom postępowania podatkowego i dołożyły wszelkich starań, by prawidłowo ustalić stan faktyczny sprawy. Zebrany w toku postępowania materiał dowody jest kompletny i został przez organy podatkowe szczegółowo rozpatrzony. Oceny dowodów organy podatkowe dokonały na tle całości zebranego w sprawie materiału dowodowego z uwzględnieniem zasad logicznego rozumowania.

Tym samym w ocenie Sądu ustalony stan faktyczny jest prawidłowy i wystarczający dla przyjętego rozstrzygnięcia.

W oparciu o zebrany materiał dowodowy organy zasadnie przyjęły ,że skarżąca przekroczyła w dniu 17 maja 2007 r. wysokość przychodu rocznego określonego przy prowadzeniu działalności wymienionej w Ip. 70-76, w związku z wykonywaniem świadczeń dla innych odbiorców – poza świadczeniami dla ludności , który w roku kontrolowanym wynosił 51.537,- zł ( ust 4 objaśnień do części I tabeli stanowiącej załącznik nr 3 do ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne ( Dz. U. nr 114 poz.930 ze zm. ) dalej w skrócie "z.p.d." w związku z art. 54 i 55 ust 1 tej ustawy oraz w związku z Obwieszczeniem Ministra Finansów z dnia 10 listopada 2006 r. ( M.P. nr 81 poz. 816 ze zm. ).

Strona przyjmuje ,że na skutek sporządzonego aneksu z dnia 20.08.2007 r. do umowy z dnia 20 kwietnia 2007 r. doszło do odmiennego ukształtowania zakresu prac oraz terminów ich wykonania – przesuwając je na 2008 r. ( pkt 2 i 3 opisanych w § 1 umowy, pkt 1 nie uległ zmianie ) a dokonane już na ich poczet wpłaty objęte fakturami nr [...] i [...] , uznano jako zaliczki na poczet wykonania prac według nowego harmonogramu.

Za tezą tą mają przemawiać m. in. protokoły odbioru tych robót w 2008 r. oraz wystawione na te okoliczności kolejne faktury oznaczone nr [...] i [...], a także zeznania świadków m.in. prezesa spółki B , św. M. M. oraz kierownika budowy a także inspektora nadzoru na prowadzonej budowie.

W ocenie sądu zasadnie organy podatkowe nie uznały tych dowodów za przekonywujące przyjmując ,że miały one na celu uchylenie się od niekorzystnych skutków w związku z przekroczonym limitem przychodów uprawniających do korzystania ze zryczałtowanej formy opodatkowania.

Za stanowiskiem tym przemawiają niewątpliwie takie dowody jak zeznania św. M. M. , który zeznał, że wszystkie prace wykonywane były tylko w roku 2007 oraz całkowicie zostały rozliczone w lipcu 2007 r., słusznie odmówiono wiarygodności późniejszym jego zeznaniom z 3.10.2008 r. z których wynika ,że te pierwsze były nieprawidłowe gdyż składający je zasugerował się treścią umowy a nie stanem faktycznym. Podobnie, wobec braku potwierdzenia innymi dowodami oświadczenia tegoż M. o uczestniczeniu 2 pracowników w K. na przedmiotowej budowie w 2008 r. organy zasadnie nie uznały ich za przekonywujące. Jeśli chodzi o zeznania osób nadzorujących budowę P. K. K. , to poza faktem , iż wiedziała kto wykonał konstrukcję stalową dachu nad budynkiem introligatorni ( firma A ), zdziwienie musi budzić fakt ,że tenże inspektor strzegący interesów inwestora na prowadzonej budowie nie zna wykonawcy pozostałych prac na tym obiekcie polegających na wykonaniu poszycia dachu wraz ze świetlikami i ścianą osłonową dachu, i w tej kwestii polega na zapewnieniu inwestora , iż to on roboty te wykonał we własnym zakresie. Na zasadności stanowiska organu wskazują także zeznania Prezesa Spółki B G. B. , który oświadczył ,że spółka A nie wykonywała innych prac poza udokumentowanymi wystawionymi fakturami VAT j.w.( ustalenia protokołu z kontroli przeprowadzonej w dniach 6-12.11.2008 r. przez Drugi Urząd Skarbowy w K. ) . Z protokołu tego wynika także ,że owe faktury "j.w." są to faktury [...] z [...] r., [...] z [...] r. oraz [...] z [...]r. wystawione przez firmę skarżącej. Nie sposób także pominąć wydanej decyzji dla skarżącej z [...] r. nr [...] w zakresie podatku VAT za sierpień 2008 r., którą całkowicie pomija w skardze strona , a z której jednoznacznie wynika , na co skrzętnie zwróciły uwagę organy ,że doszło do nieprawidłowości w zakresie ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego w podatku VAT z tytułu wystawienia FV nr 24/07 i dokonanej zapłaty przez kontrahenta Spółkę B , w której to decyzji opisano zakres prac objętych tą faktura, tj. – wykonanie usługi montażu świetlików dachowych , uszczelki pod kalenice oraz obróbki blacharskiej , które to ustalenia nie zostały zakwestionowane przez stronę , stanowiąc jednocześnie dla niej podstawę dla dokonanej korekty deklaracji VAT 7 za lipiec 2007 r. . Również treść tej faktury wprost nawiązuje do prac wykonanych przez skarżącą – świetliki dachowe, obróbki blacharskie, uszczelka poda kalenicę . Okoliczności te niewątpliwie potwierdzają ,że w rzeczywistości doszło do wykonania i rozliczenia robót wykonanych w K. w oparciu o pierwotny tekst umowy. Także i te kwestie pomijane są w skardze, co prowadzi do wniosku ,że strona dla obrony przyjętej koncepcji powołuje się jedynie na te dowody , które są dla niej korzystne nie dostrzegając ,że stan faktyczny jest opisany w zgromadzonych przez organy dowodach o znacznie szerszym zakresie , czyniąc wyprowadzane z niego wnioski za znajdujące w nim uzasadnienie. Tym samym uprawniona była teza zaskarżonej decyzji , iż sporządzony aneks służył uniknięciu konsekwencji wynikających z wyłączenia z możliwości opodatkowania w roku 2007 na zasadach karty podatkowej.

Przechodząc do drugiego zarzutu skargi sprowadzającego się do poczynienia przez organy dowodnych ustaleń w zakresie przekroczenia w czerwcu i lipcu 2007 r. stanów zatrudnienia , nakazujących dokonać zawiadomienia o zmianach Naczelnika Urzędu Skarbowego, także i on w ocenie sądu nie mógł odnieść zakładanego przez stronę skutku.

Organy wykazały ponad wszelką wątpliwość ,że w czerwcu i lipcu 2007 r. stan ten wynosił 5 zatrudnionych a wiec odmiennie niż wskazała strona w celu ustalenia wysokości stawki karty podatkowej za te miesiące, tj. 3 zatrudnionych. Słusznie uznano za nieprzekonywujące oparcie się w tym zakresie na rzekomo pomyłkowo sporządzonych listach płac ( z wykazaną liczbą 5 zatrudnionych ) , o czym miały zaświadczać zeznania M. M. o pełnomocnika podatniczki w szczególności jego roztargnienie, drukowanie list płac jednorazowo i tak przedstawianie ich do podpisu pracownikom , którzy nie sprawdzali prawidłowości znajdujących się w nich zapisów. W tych okolicznościach w ocenie organów słusznie nie zostały uznane przedłożone w dniu 5.03.2008 r. jako prawidłowe tzn. zgodnych ze stanem faktycznym kolejne listy płac i karty przychodów za ten sam okres , na których pracownicy złożyli swoje podpisy opierając się na własnej pamięci. Sąd pogląd ten podziela . Znamiennym jest także i to ,że Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. decyzją z dnia [...] roku znak [...] określił stronie należne zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych jako płatnika za miesiące od stycznia do października 2007 r. , w której przyjął za podstawę wymiaru wypłacane wynagrodzenia dla zatrudnionych w maju , czerwcu i lipcu, w liczbie 5 pracowników . Zarówno ta decyzja jak i poprzedzająca ją kontrola co do poczynionych ustaleń ilości zatrudnionych we wskazanych miesiącach nie zostały zakwestionowane ( decyzja w aktach administracyjnych ). Powyższe w ocenie sądu uprawniało administrację podatkową do przyjęcia z niej wynikających stanów zatrudnienia, za jedyne miarodajne , także w odniesieniu do opodatkowania podatkiem dochodowym zryczałtowanym. Tym samym niesłuszny jest zarzut czyniony zaskarżonej decyzji , iż doszło do uchybienia w zakresie dokładnego i wnikliwego wyjaśnienia stanu fatycznego poprzez nie dotarcie do faktycznego stanu zatrudnienia w spornych miesiącach albowiem nie może być tak, że dla potrzeb różnych zobowiązań podatkowych ten sam podmiot podlegający obowiązkom podatkowym powołuje się na różne ilości zatrudnionych , nie dostrzegając ,że są one ustalone prawomocną decyzją , której nie kwestionował i którą honorował składając deklarację roczną o pobranych zaliczkach na podatek dochodowy PIT-4R za rok 2007. W tych okolicznościach uprawnione było odstąpienie od prowadzenia na te same okoliczności postępowania dowodowego, zgodnie z wnioskami strony o przesłuchanie świadków – pracowników strony albowiem dysponując już zgromadzonym materiałem dowodowym organ dokonał jego oceny na potrzeby przedmiotowej sprawy dając temu wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Zważyć przy tym należy ,że postępowanie podatkowe nie przyjmuje zasady bezpośredniości w postępowaniu dowodowym jako reguły bezwzględnej , której istota sprowadza się do tego ,że czynności postępowania dowodowego przeprowadza organ właściwy do rozstrzygnięcia sprawy. Wręcz przeciwnie art. 181 OP wskazuje na hołdowanie zasadzie pośredniości , pozwalając organowi na ustalenie stanu faktycznego w oparciu o dowody przeprowadzone przez inny organ, co niewątpliwie sprzyja ekonomice procesowej.

Zdaniem Sądu, dokonując oceny materiału dowodowego, w tym zeznań świadków, organy podatkowe nie naruszyły zasady swobodnej oceny dowodów (art. 191 § 1 O.p.).

W świetle zgromadzonego materiału dowodowego organy podatkowe prawidłowo przyjęły, że w roku 2007 w miesiącach czerwcu i lipcu strona zatrudniała większą liczbę pracowników od podanej w zgłoszeniach składanych w trakcie roku podatkowego ( 5 osób w miejsce zgłoszonych 3 ) na potrzeby ustalenia właściwej stawki karty podatkowej a także , iż doszło do przekroczenia z dniem 17 maja 2007 r. kwoty przychodu w wysokości 51.537,- zł przewidzianej dla uprawnienia opodatkowania na zasadach karty podatkowej z tytułu wykonywanych usług dla innych odbiorców poza świadczeniami dla ludności w przewidzianym zakresie.

W tym miejscu odnosząc się do zarzutu błędnego wskazania w decyzji organu I instancji wysokości przychodu rocznego określonego przy prowadzeniu działalności takiej jaką świadczyła skarżąca w 2007 r. – a mianowicie zamiast 51.537 zł wskazano 51.078 zł , co stanowi o wydaniu jej z rażącym naruszeniem prawa , w ocenie sądu uchybienie to nie ma istotnego wpływu na wynik sprawy albowiem organ cytując w uzasadnieniu treść objaśnień do tabeli stawek podatku dochodowego w formie karty podatkowej do ustawy podatkowej o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, wskazał na prawidłową kwotę co wyraźnie wyartykułowano na stronie 13 opisanego rozstrzygnięcia.

W oparciu o poczynione ustalenia organy prawidłowo zastosowały wskazane w decyzji regulacje prawa materialnego tym samym nie zasługiwały na uwzględnienie zarzuty formułowane na gruncie tych przepisów.

Jak wynika z art. 36 ust 1 ustawy o z.p.d. na podatnikach opodatkowanych w formie karty podatkowej spoczywa obowiązek zawiadamiania naczelnika urzędu skarbowego o zamianach jakie zaszły w stosunku do stanu faktycznego podanego w złożonym wniosku o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej , które powodują utratę warunków opodatkowania w formie karty podatkowej , maja wpływ na wysokość podatku dochodowego w formie karty podatkowej , a w szczególności o zmianach : w stanie zatrudnienia (...) . Z kolei ust 7 tego przepisu stanowi , że o zmianach , o których mowa w ust 1 , 2 i 4 podatnik jest obowiązany zawiadomić w formie pisemnej naczelnika urzędu skarbowego , najpóźniej w terminie 7 dni od powstania okoliczności powodujących zmiany (...).

Natomiast art. 40 ust 1 pkt 3 wspomnianej ustawy wprowadza swego rodzaju sankcję stanowiąc, że nie zawiadomienie organu podatkowego ( naczelnika urzędu skarbowego) we właściwym terminie, o zmianach m.in. w stanie zatrudnienia powodujących utratę warunków do opodatkowania w tej formie albo mających wpływ na podwyższenia wysokości podatku w formie karty podatkowej bądź w przesłanym zawiadomieniu poda dane niezgodne ze stanem faktycznym (...) naczelnik urzędu skarbowego stwierdza wygaśnięcie decyzji , o której mowa w art. 30 ust 1 cytowanej ustawy.

W świetle poczynionych ustaleń przez organy podatkowe w oparciu o zgromadzone w sprawie materiały dowodowe a także swobodną ich ocenę, o zwiększonych stanach zatrudnienia w stosunku do podanych w zgłoszeniach składanych w trakcie roku za czerwiec i lipiec 2007 r. w celu ustalenia stawki karty podatkowej ( podano 3 zatrudnionych , zatrudniano 5 ) i nie zawiadomieniu o tych zamianach wskazanego naczelnika urzędu skarbowego , słusznie organy z powołaniem się na przywołane wyżej regulacje stwierdziły wygaśniecie decyzji, w oparciu o które strona korzystała z opodatkowania w formie karty podatkowej ( art. 49 ust 1 pkt 3 cyt. ustawy ). Powołane przepisy są jasne i precyzyjne , nie pozostawiają wątpliwości co do ich znaczenia.

Z kolei przyjęcie za uprawnione ustalenie ,że doszło do przekroczenia przewidzianego przychodu rocznego w wysokości 51.537 zł ( ust 4 objaśnień ) przy prowadzeniu działalności przez skarżącą, wymienionej w Ip. 70-76 załącznika nr 3 do ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym , prawidłowo wywiedziono , iż powodowało to naruszenie art. 36 ust 1 cyt. ustawy poprzez brak zawiadomienia o utracie warunków do opodatkowania w formie karty podatkowej , także o skutku stwierdzającym wygaśnięcie wydanych dla strony decyzji ustalających wysokości podatku dochodowego w formie karty podatkowej . Taką też edycję podjął organ I instancji , a organ odwoławczy zasadnie ją utrzymał w mocy.

Odnosząc się do zarzutów naruszenia prawa formalnego Sąd ich również nie podzielił. Stwierdzić należy, że wbrew zarzutom skargi, materiał dowodowy niniejszej sprawy został zgromadzony i oceniony z zachowaniem reguł określonych w art. 121, 122, oraz art. 187 § 1 i 2 O.p., tj. w sposób wszechstronny i kompletny. Nie doszło do naruszenia zasady zaufania albowiem postępowanie było prowadzone zgodnie z przepisami prawa procesowego oraz prawidłowo zastosowano przepisy prawa materialnego. W sprawie organy przeprowadziły wszelkie czynności niezbędne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych, a zgodne z dyspozycją art. 180 i art. 181 O.p. ocena okoliczności sprawy została dokonana na podstawie całokształtu materiału dowodowego sprawy, nadto jest ona prawidłowa, logiczna i zgodna z doświadczeniem życiowym, zaś wywody – konsekwentne, jasne i zrozumiałe, co z kolei wyklucza zasadność zarzutu naruszenia art. 191 O.p. Nadto, uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiada wymogom przepisu art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej, gdyż organ wytłumaczył się z przyjętego rozstrzygnięcia, nadto jest ono wyczerpujące i spełnia wskazane tam kryteria.

W zakresie zakwestionowania odmowy przeprowadzenia zawnioskowanych dowodów z osobowych źródeł dowodowych ( postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z [...] r.) w ocenie sądu była ona usprawiedliwiona okolicznościami sprawy i zgromadzonym dotychczas materiałem dowodowym wskazującym w sposób jednoznaczny na istotne elementy stanu faktycznego bez potrzeby dalszego procedowania w celu ustalenia okoliczności potwierdzonych już innymi dowodami, w sprawie zgromadzonymi .

Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności i nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ,należało orzec jak w sentencji.

P.Z-C.