Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1455/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-11-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Cudzoziemcy
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.156 ust.1 pkt 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art.151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art.48a ust.5, art.36, art.48a ust.1 i art.48b
journal: Dz.U. 2006 nr 234 poz 1694
law: Ustawa z dnia z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Irena Jakubiec - Kudiura (spr.), Sędzia WSA - Barbara Mleczko – Jabłońska, Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Protokolant specjalista - Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2012 r. sprawy ze skargi T. T. D. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony Oddala skargę


UZASADNIENIE

Wnioskiem z [...] czerwca 2011 r. T. T. D. obywatelka W. wystąpiła o udzielenie jej zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej motywując to posiadaniem wizy z zezwoleniem na pracę .

Decyzją z [...] grudnia 2011 r. nr [...] Wojewoda [...] na podstawie art. 57 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 53 ust. 1 pkt 1 oraz 62 ust. 1 ustawy z 13 czerwca 2003 r. ustawy o cudzoziemcach odmówił cudzoziemce udzielenia wnioskowanego zezwolenia.

Wojewoda wskazał, że wnioskodawczyni wjechała do Polski w dniu [...] czerwca 2011r. Składając wniosek o udzielenie jej zezwolenia na zamieszkanie przebywała w Polsce na podstawie wizy [...], którą uzyskała za pośrednictwem pełnomocnika, i której udzielił jej Konsul RP w P. W czasie wydawania wizy cudzoziemka przebywała w W. Wojewoda omówił zasady udzielania wizy krajowej uregulowane w treści art. 36 ustawy z 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach, przypomniał treść art. 48a ustawy o cudzoziemcach dotyczącego warunków, w jakich następuje unieważnienie wizy i wskazał, że decyzją Konsula RP w P. z [...] listopada 2011 r. wiza nr [...] na podstawie której wnioskodawczyni wjechała na terytorium RP zastała unieważniona. W tej sytuacji stwierdził, że wnioskodawczyni przebywa na terytorium RP nielegalnie, co w związku z treścią art. 57 ust. 1 pkt 9 ustawy o cudzoziemcach spowodowało konieczność odmowy udzielenia jej zezwolenia na zamieszkanie

Od decyzji tej wnioskodawczyni odwołała się. W odwołaniu odniosła się do faktu, że decyzja Konsula z [...] listopada 2011 r. nie była decyzją ostateczną oraz, że decyzja ta jest nieważna ponieważ została wydana wbrew treści art. 48a ust.1 ustawy o cudzoziemcach, który jako przesłanki unieważnienia wizy nie przewiduje naruszenia zasad dotyczących właściwości organów ją wydających, co powoduje, że wydając swoją decyzję Wojewoda [...] naruszył treść art. 57 ust. 1 pkt 9 tej ustawy.

Wskazała ponadto, że zakwestionowała decyzję Konsula i złożyła wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy dotyczącej jej unieważnienia. Jako dowód przedstawiła odpis wniosku wraz z dowodem nadania przesyłki poleconej na adres Wydziału Konsularnego Ambasady RP w P.

W związku z powyższym cudzoziemka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji.

Decyzją z [...] marca 2012 r. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Organ II instancji ponownie przedstawił stan faktyczny w sprawie i wskazał, że zgodnie z treścią art. 13 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach z 13 czerwca 2003 r. cudzoziemiec może przekroczyć granicę oraz przebywać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jeżeli posiada m.in. ważny dokument podróży, ważną wizę lub inny ważny dokument uprawniający do wjazdu i pobytu na tym terytorium, jeżeli są wymagane. Odwołując się następnie do treści art. 36, 48a i 48b ustawy o cudzoziemcach wskazał w jakich okolicznościach i jaki organ wydaje wizę krajową, jakie są przesłanki jej unieważnienia oraz jaki organ jest władny wydać decyzję o jej unieważnieniu. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców podkreślił, że z treści decyzji Konsula RP w P. z [...] listopada 2011 r. wynika, ze wiza nr [...] została wydana cudzoziemce z naruszeniem prawa ( art. 36 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach) w związku z czym została unieważniona z dniem jej wydania w trybie natychmiastowym. W tym stanie rzeczy pobyt cudzoziemki na terytorium RP stał się nielegalny, co powoduje, że decyzję organu I instancji należało uznać za prawidłową i wykluczającą możliwość uwzględnienia argumentów strony zawartych w odwołaniu.

Od decyzji tej cudzoziemka złożyła skargę.

W skardze zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie treści art. 7, 15, 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a. poprzez nierozpoznanie zarzutów odwołania w tym w szczególności zarzutu nieważności decyzji Konsula RP w P. z dnia [...] listopada 2011 r. co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia prawa materialnego w postaci treści art. 57 § 1 pkt 9 ustawy z 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach. W związku z powyższym skarżąca wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody [...].

W skardze ponownie podniosła argumenty związane w jej ocenie z nieważnością decyzji Konsula RP z [...] listopada 2011 r. wskazując, że okoliczność ta jej zdaniem przesądza o tym, że wbrew poglądowi organów jej pobyt na terenie RP jest legalny. Podkreśliła, że w odniesieniu do jej osoby nie zaistniała żadna z przesłanek określonych w treści art. 48a ust. 1 w zw. z art. 30 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach a w formularzu, na którym została wydana decyzja nie zakreślono żadnej rubryki. Podniosła, że nie zaistniała też sytuacja o jakiej mowa w treści wskazywanego w decyzji organu I instancji art. 34 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 810/2009 z 13 lipca 2009 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Wizowy. Wobec faktu, że decyzja z [...] listopada 2011 r. jest bezwzględnie nieważna, nie wiązała ona organów administracji przy rozpoznawaniu przedmiotowej sprawy. W ocenie skarżącej organ II instancji w związku z zasadą dwuinstancyjności wyrażoną w art. 15 k.p.a .miał obowiązek rozpoznać całokształt okoliczności sprawy i odnieść się do wszystkich zarzutów odwołania, co przy prawidłowym zastosowaniu zasad dotyczących zgromadzenia i oceny okoliczności sprawy w tym zastosowanych przepisów prawa, powinno doprowadzić do wydania prawidłowego rozstrzygnięcia bez powielania błędnego stanowiska organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wnosił o oddalenie skargi szeroko odnosząc się do podniesionych w niej zarzutów, w tym w zakresie związania decyzją Konsula RP oraz w dodatkowym piśmie procesowym przypomniał, że w dacie wydawania zaskarżonej decyzji w obrocie funkcjonowała ostateczna decyzja Konsula RP.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

Należy zwrócić uwagę, że skarga została oparta na zarzucie bezwzględnej zdaniem skarżącej nieważności decyzji Konsula Ambasady RP w P. z [...] listopada 2011 r., co w jej ocenie powodowało brak związania organów wspomnianą decyzją przy rozstrzyganiu w zakresie złożonego przez nią wniosku o udzielenie jej zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony.

Sąd nie podziela tego argumentu. W sprawie jest bezsporne, że w dniu [...] listopada 2011 r. Konsul RP w P. wydał decyzję o unieważnieniu udzielonej wcześniej cudzoziemce wizy krajowej z prawem do pracy. Wiza ta wraz z dokumentem podróży, była podstawą wjazdu i pobytu cudzoziemki na terytorium RP. Decyzja o unieważnieniu wizy została wydana na formularzu a więc zgodnie z treścią art. 48a ust. 5 ustawy z 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach ( t.j DZ.U. z 2011 r., nr 264, poz.1573), przy czym istotnie nie zakreślono w niej rubryki, której treść wskazywałaby na zastosowaną przesłankę unieważnienia. Uzasadniając decyzję organ (Konsul) powołał się na treść art. 36, 48a ust.1 i art. 48 b ustawy o cudzoziemcach. Od decyzji tej cudzoziemka co jest bezsporne złożyła wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, w wyniku którego Konsul RP wydał w dniu [...] grudnia 2011 r. decyzję ostateczną nr [...], od której cudzoziemka złożyła skargę do WSA w Warszawie za pośrednictwem organu. Kopię tej skargi skarżąca złożyła do akt przedmiotowej sprawy w toku postępowania międzyinstancyjnego. Należy wskazać, że w dacie wydania zaskarżonej decyzji organ II instancji miał wiedzę o funkcjonowaniu w obrocie ostatecznej decyzji Konsula RP w zakresie unieważnienia wizy, co wbrew poglądowi skarżącej, miał obowiązek uwzględnić przy rozstrzyganiu w zakresie złożonego wniosku, czyli mieć na uwadze skutek prawny jaki powstał w związku z unieważnieniem wizy. Skutkiem tym było odpadnięcie podstawy legalnego pobytu cudzoziemki na terytorium RP, a w konsekwencji oceny czy decyzja organu I instancji, który rozstrzygał w sytuacji istnienia decyzji z [...] listopada 2011r. jest prawidłowa. Należy podkreślić, że organy, które są uprawnione do rozstrzygania w zakresie unieważnienia wizy, określa treść art. 48b i wśród tych organów, nie wymieniono Wojewody ani Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców.

Należy zaznaczyć, że kwestia stwierdzenia nieważności decyzji podlega ocenie w odrębnym, nadzwyczajnym postępowaniu, które może być wywołane wnioskiem zainteresowanej strony, nie może zaś być badana przez organ w zwykłym postępowaniu w innej sprawie, rozpoznawanej w ramach właściwości organu. Badanie kwestii nieważności decyzji Konsula na podstawie art. 156 ust. 1 pkt 2 k.p.a. w przedmiotowym postępowaniu, do czego dążyła cudzoziemka musiałoby prowadzić do analizy przepisów dotyczących unieważniania wizy i rozpoznawaniu tej sprawy, niezależnie od właściwego organu, co nie jest możliwe. Dlatego też zdaniem Sądu jakkolwiek faktem jest, że organ II instancji nie odniósł się wprost do sprecyzowanego w odwołaniu zarzutu nieważności decyzji Konsula RP z [...] listopada 2011 r. nie wpływa to na prawidłowość zaskarżonej decyzji.

Mając powyższe okoliczności na uwadze i uznając, ze zarzuty skargi są bezzasadne Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a. oddalił skargę.