Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2034/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-11-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Sprostowano niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie Przewodnicząca sędzia WSA Włodzimierz Gurba po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. z siedzibą w Belgii na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2012 r. postanawia sprostować oczywistą omyłkę pisarską zawartą w pkt 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 października 2018 r. wydanego w sprawie III SA/Wa 2034/18, w ten sposób, że w miejsce słów "zasądza od U. z siedzibą w Belgii na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w W." wpisać "zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. na rzecz U. z siedzibą w Belgii".


UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej "P.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowania sąd może dokonać na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 ppsa).

Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie. W niniejszej sprawie zaistniała taka właśnie okoliczność.

Na mocy art. 206 ust. 4 ustawy z 16 listopada 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948 ze zm.) z dniem 1 marca 2017 r. w postępowaniach sądowych, w których stroną był dotychczas dyrektor izby skarbowej stroną stał się dyrektor izby administracji skarbowej. W związku z powyższym, skoro w przedmiotowej sprawie organem, który wydał zaskarżoną decyzję był Dyrektor Izby Skarbowej w W., to stroną w postępowaniu sądowym po utworzeniu Krajowej Administracji Skarbowej stał się Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W..

Stosowanie natomiast do treści art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.

W przedmiotowej sprawie, wobec uwzględnienia skargi, należało zatem zasądzić zwrot kosztów postępowania od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. na rzecz strony skarżącej. Taka też była intencja składu orzekającego w niniejszej sprawie, co potwierdza sporządzone uzasadnienie wyroku.

W świetle powyższego nie budzi zatem wątpliwości, że treść pkt. 2 wyroku z 23 października 2018 r. jest wynikiem omyłkowej inwersji oznaczeń skarżącego i organu wydającego decyzję, a nie efektem zamierzonego działania składu orzekającego. Podobnie omyłka Sądu polegająca na nieprawidłowym określeniu nazwy organu w pkt. 2 wyroku ma zatem charakter oczywistego błędu. Wobec powyższego ww. błędy podlegały sprostowaniu z urzędu na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.