Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 431/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2019-06-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: pozostawiono skargę bez rozpatrzenia
Powołane przepisy: article: art. 61 ust. 6, ust. 7
journal: Dz.U. 2018 poz 1431
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesław Kuśnierz po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. M. prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą A. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa z dnia 20 marca 2019 r., znak [...], w przedmiocie nieuwzględnienia protestu postanawia 1. pozostawić skargę bez rozpatrzenia, 2. zwrócić Stronie Skarżącej kwotę [...](słownie: [...]) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi do Sądu jest rozstrzygnięcie Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa Małopolskiego na lata 2014-2020, a zarazem Instytucji Rozpatrującej Protest (dalej: IRP) z dnia 20 marca 2019 r., znak [...] w sprawie nieuwzględnienia protestu złożonego przez B. M. prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą A. +[...] (dalej: Skarżąca), od negatywnej oceny formalnej projektu pt.: [...]

Stan faktyczny i prawny sprawy przedstawia się następująco.

IRP w rozstrzygnięciu z dnia 20 marca 2019 r., znak [...] zawarło stosowne pouczenie o sposobie, terminie i wymogach wniesienia skargi zgodnie z art. 61 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2018 r., poz. 1431, dalej: ustawa wdrożeniowa).

Skarżąca wniosła na powyższe rozstrzygnięcie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

W wykonaniu zarządzenia z dnia 25 kwietnia 2019 r. wezwano Skarżącą do przedłożenia kompletnej dokumentacji zgodnej z art. 61 ust. 3 ustawy wdrożeniowej. Wyszczególniono, że prawidłowa, kompletna dokumentacja ma obejmować również załączniki do wniosku, a dokumenty mają mieć postać oryginału lub uwierzytelnionej kopii. Wskazano Skarżącej, że przedłożona do Sądu dokumentacja nie spełnia powyższych wymagań, bowiem nie zawiera załączników opisanych na stronie 25 wniosku "R. Załaczniki", to jest:

- formularza informacji przedstawionych przy ubieganiu się o pomoc de minimis,

- formularza informacji przedstawionych przy ubieganiu się o pomoc inną niż pomoc w rolnictwie lub rybołówstwie, pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie,

- analizy finansowej,

- formularza do wniosku w zakresie oceny oddziaływania na środowisko,

- wyciągu z dokumentacji technicznej / kosztorysu,

- upoważnienia do składania wniosku o dofinansowanie,

- innych załączników wymaganych dla konkursu "Audyt energetyczny Załącznik 8.2.".

Pouczono Skarżącą również o konsekwencjach niezastosowania się w terminie 7 dni do wezwania.

Wezwanie w wykonaniu zarządzenia z dnia 25 kwietnia 2019 r. doręczono upoważnionemu pracownikowi Skarżącej dnia 6 maja 2019 r.

Skarżąca w odpowiedzi na wezwanie Sądu przedłożyła przesyłką pocztową z dnia 10 maja 2019 r. szereg dokumentów wyjaśniając, że dokumenty podpisane zostały kwalifikowanym podpisem elektronicznym i złożone elektronicznie w dniu 28 sierpnia 2018 r. zgodnie z regulaminem konkursu dotacyjnego (analiza finansowa na nośniku CD).

Wśród dokumentów przedłożono m.in. pełnomocnictwo do składania wniosku o dofinansowanie i działania za Skarżącą w całym procesie aplikowania o dotację, formularz do wniosku o dofinansowanie projektu w zakresie oceny oddziaływania na środowisko, dokumentację pn. "[...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Skargę w okolicznościach faktycznych rozpoznawanej sprawy należało pozostawić bez rozpatrzenia z przyczyn formalnych.

Reguły przyznawania pomocy publicznej beneficjentom przy realizacji polityki spójności są ściśle sformalizowane dlatego, że jest to polityka reglamentowana i celowa, stąd również kontrola sądu administracyjnego w takich sprawach ma charakter szczególny i została w powołanej ustawie sformalizowana w stopniu większym, niż w innego rodzaju sprawach pozostających w kognicji sądu administracyjnego.

W myśl art. 64 ustawy wdrożeniowej, w zakresie nieuregulowanym w ustawie, do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy.

Z przepisu art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej wynika, że w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: P.p.s.a.). Skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, wraz z kompletną dokumentacją w sprawie bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego (art. 61 ust. 2 zd. 1 ustawy wdrożeniowej).

W świetle zaś art. 61 ust. 3 ustawy wdrożeniowej, kompletna dokumentacja, o której mowa w ust. 2, obejmuje: 1) wniosek o dofinansowanie projektu, 2) informację o wynikach oceny projektu, o której mowa w art. 45 ust. 4, 3) wniesiony protest, 4) informację, o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 2 pkt 1 – wraz z ewentualnymi załącznikami. Zgodnie natomiast z art. 61 ust. 4 ustawy wdrożeniowej, kompletna dokumentacja jest wnoszona przez wnioskodawcę w oryginale lub w postaci uwierzytelnionej kopii.

Z kolei stosownie do art. 61 ust. 6 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, wniesienie skargi bez kompletnej dokumentacji powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia, z zastrzeżeniem ust. 7. W przypadku wniesienia skargi bez kompletnej dokumentacji sąd wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia dokumentacji w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia (art. 61 ust. 7 zd. 1 ustawy wdrożeniowej).

Z akt niniejszej sprawy wynika, że Skarżąca wniosła skargę, ale nie dołączyła do niej wymaganej kompletnej dokumentacji, o której mowa w art. 61 ust. 3 ustawy wdrożeniowej. Dlatego też została wezwana do uzupełnienia dokumentacji zgodnie z art. 61 § 3 ustawy wdrożeniowej, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia.

Wezwanie doręczono Skarżącej dnia 6 maja 2019 r.

Z art. 61 ust. 3 ustawy wdrożeniowej, wynika, co obejmuje kompletna dokumentacja. Co więcej, Sąd w wezwaniu w wykonaniu zarządzenia z 25 kwietnia 2019 r., szczegółowo pouczył Skarżącą jaką dokumentację należy złożyć, a także jak należy ocenić dokumenty załączone uprzednio do skargi.

Wobec doręczenia wezwania Skarżącej ww. wezwania dnia 6 maja 2019 r. z upływem dnia 13 maja 2019 minął termin do uzupełnienia braków skargi i ziściły się przesłanki pozostawienia skargi bez rozpatrzenia.

Nie ulega wątpliwości, że Skarżąca nie uzupełniła wszystkich braków dokumentacji przez przedłożenie uwierzytelnionych dokumentów, w tym precyzyjnie wymienionych w wezwaniu załączników do wniosku opisanych na stronie 25 wniosku.

Jakkolwiek bowiem można uznać, że Skarżąca zadośćuczyniła wezwaniu w zakresie przedłożenia upoważnienia do składania wniosku o dofinansowanie, formularza do wniosku w zakresie oceny oddziaływania na środowisko, załącznika nr 8.2 do wniosku o dofinansowanie, a także analizy finansowej i wyciągu z dokumentacji technicznej / kosztorysu (zawartych w dokumentacji audytu energetycznego), to nie przedłożyła formularza informacji przedstawionych przy ubieganiu się o pomoc de minimis oraz formularza informacji przedstawionych przy ubieganiu się o pomoc inną niż pomoc w rolnictwie lub rybołówstwie, pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie.

Wezwanie Skarżącej do uzupełnienia braków w zakresie kompletności dokumentacji załączonej do skargi było należycie precyzyjne, czyli określało jakiego dokumentu strona nie załączyła (por. np. postanowienia NSA: z dnia 30 lipca 2013 r., sygn. akt II GSK 1367/13, z dnia 13 maja 2014 r., sygn. akt II GSK 1001/14 - wszystkie powołane w uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Nadane dnia 10 maja 2019 r. przez Skarżącą pismo i przedstawiona w nim argumentacja nie może wpłynąć na ocenę wyżej przedstawionych okoliczności.

Należy podkreślić, że obowiązek złożenia kompletnej dokumentacji określony w art. 61 ust. 3 ustawy wdrożeniowej, dotyczy nie tylko konieczności złożenia samego wniosku, ale także załączników do wniosku, o ile - co oczywiste - wniosek o dofinansowanie składany był wraz z załącznikami, co w tego typu sprawach pozostaje regułą. Elementem składowym wniosku o przyznanie pomocy są bowiem również załączniki złożone wraz z wnioskiem.

Wymóg ten nie ma jedynie charakteru formalnego. Przeciwnie, jego realizacja ma zapewnić sądowi możność zbadania materialnoprawnej podstawy skargi. Aby sąd administracyjny mógł merytorycznie ocenić legalność zaskarżonego aktu musi dysponować kompletną dokumentacją, która podlegała ocenie w toku procedury odwoławczej. Oznacza to, że wniosek dołączony do skargi powinien odpowiadać wnioskowi złożonemu w ramach konkursu, a więc jeżeli zawierał załączniki, to również one muszą zostać dołączone do skargi. Bez kompletu załączników do wniosku o przyznanie pomocy nie jest możliwe dokonanie pełnej kontroli wyniku oceny wniosku w ramach konkursu (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 marca 2017 r., sygn. akt II GSK 5648/16; z dnia 7 marca 2017 r., sygn. akt II GSK 454/17, z dnia 20 czerwca 2017 r., sygn. akt II GSK 1617/17).

Wynikającym z art. 61 ust. 6 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, skutkiem wniesienia skargi bez kompletnej dokumentacji, jest pozostawienie jej bez rozpatrzenia.

W tej sytuacji Sąd pozostawił skargę bez rozpatrzenia, na podstawie art. 61 ust. 6 pkt 2 w zw. z art. 61 ust. 7 ustawy wdrożeniowej, o czym orzekł w punkcie 1 sentencji.

Zgodnie z art. 64 u.z.r.p. w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy p.p.s.a. określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy.

Przepis ten nie wyłącza stosowania art. 232 §1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.

Odpowiednie stosowanie tego przepisu oznacza, że pomimo stosowania innego środka rozstrzygnięcia przewidzianego w ustawie wdrożeniowej, jakim jest pozostawienie skargi bez rozpatrzenia, należy jednak na podstawie wskazanych przepisów zwrócić wpis tak, jak w przypadku odrzucenia skargi. Pozostawienie skargi bez rozpatrzenia wywołuje bowiem taki sam skutek jak odrzucenie skargi w zwykłym trybie postępowania przed sądami administracyjnymi.

W związku z powyższym uwzględniając art. 64 ustawy wdrożeniowej oraz stosując odpowiednio art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w pkt 2 sentencji.