Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 4057/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-07-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu
Powołane przepisy: article: art. 88 w zw. z art. 86  par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie : Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, , , po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. Sp. z o. o. w W. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi P. Sp. z o. o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2006 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 10 grudnia 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 4057/06, odrzucił skargę kasacyjną P. sp. z o. o. w W. od wyroku z dnia 18 września 2007 r. W motywach postanowienia wyjaśniono, że wpis od skargi kasacyjnej jest wpisem stałym, bowiem taki charakter miał wpis od skargi oddalonej przez Sąd I instancji, niezależnym od wartości przedmiotu zaskarżenia i wynosi 250 zł.

Jakkolwiek w zarządzeniu o wezwaniu strony Skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi wskazano błędną podstawę prawną, to jest § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), który stanowiłby podstawę do uiszczenia wpisu stosunkowego, a nie stałego, to błąd ten nie miał wpływu na ocenę okoliczności, że od wniesionej skargi kasacyjnej nie uiszczono należnego wpisu stałego.

W konsekwencji Sąd na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej "p.p.s.a.", skargę kasacyjną odrzucił.

Na powyższe postanowienie Skarżąca wniosła zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a także złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej.

Zażalenie zostało rozpoznane przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 30 maja 2008 r. sygn. akt I FZ 132/08. Orzeczeniem tym Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej. Sąd odwoławczy podniósł, że w istocie należało uiścić od skargi kasacyjnej wpis stały, jednak w innej niż wskazał Sąd I instancji wysokości. Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego strona zobowiązana była uiścić wpis na podstawie § 2 ust. 6 ww. rozporządzenia, to jest w kwocie 200 zł. Skoro od skargi pobrano wpis stały w wysokości 500 zł, to nadpłacony wpis powinien zostać zaliczony na poczet wpisu 100 zł od skargi kasacyjnej w tej samej sprawie, a pozostała kwota w wysokości 200 zł powinna zostać stronie zwrócona.

We wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej Skarżąca podniosła, że ze względu na przedmiot sporu wpis w sprawie jest wpisem stosunkowym. Nadto Skarżąca wskazała, że nie uiściła wpisu stałego bez własnej winy. Reprezentujący Skarżącą pełnomocnik profesjonalny przystąpił do sprawy dopiero po wydaniu wyroku przez Sąd I instancji. Przygotowując skargę kasacyjną powziął wątpliwość dotyczącą rodzaju należnego w sprawie wpisu, jednak doszedł do wniosku, posiłkując się również wezwaniem Sądu, że w sprawie należny był wpis stosunkowy. Dodatkowym argumentem za przyjęciem powyższego poglądu był fakt, że skarżona decyzja rozstrzygała o braku możliwości dochodzenia przez Skarżącą nadpłaty, a więc ściśle określonej wartości pieniężnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek Skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na powołaną na wstępie decyzję Dyrektora Izby Skarbowej jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu.

Formułując powyższą ocenę Sąd stwierdził, że w świetle zapadłego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 maja 2008 r. sygn. akt I FZ 132/08, w sprawie nie doszło do uchybienia terminowi do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej.

W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że zgodnie z przepisem art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Przepis art. 190 zd. pierwsze p.p.s.a. stanowi z kolei, że sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonywaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Możliwość odstąpienia od zawartej w orzeczeniu wykładni prawa istnieje tylko wtedy gdy: a) stan faktyczny ustalony w wyniku ponownego rozpoznania sprawy uległ tak zasadniczej zmianie, że do nowo ustalonego stanu faktycznego nie mają zastosowania przepisy wyjaśnione przez NSA; b) po wydaniu orzeczenia NSA zmieni się stan prawny (J. P. Tarno, dz. cyt. i powołane tam orzeczenie Sądu Najwyższego). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odnosząc przedstawione wyżej rozważania do okoliczności rozpoznawanej sprawy nie stwierdził zaistnienia przesłanek umożliwiających odstąpienie od oceny prawnej wyrażonej w wyżej przywołanym postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Oznacza to, że dalsze rozważania na temat zasadności wniosku Skarżącej muszą być prowadzone w oparciu o stanowisko Sądu wyższej instancji. I tak przyjąć należy, że w sprawie należało uiścić wpis stały w wysokości 200 zł, zaś wpis od skargi kasacyjnej wynosił 100 zł. Ponieważ strona Skarżąca uiściła w przedmiotowej sprawie tytułem wpisu kwotę 500 zł, to z nadpłaconej kwoty 300 zł, kwota 100 zł podlega zaliczeniu na poczet wpisu od skargi kasacyjnej, a pozostała kwota podlega zwrotowi. W konsekwencji, jak wspomniano wyżej, w sprawie nie miało miejsce uchybienie terminowi do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej.

Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (podkreślenie Sądu). Z powyższego przepisu wynika zatem, że procedowanie nad wnioskiem o przywrócenie terminu możliwe jest jedynie w sytuacji uchybienia określonemu terminowi.

Należy mieć na uwadze, że oprócz przesłanek, które muszą być spełnione aby wniosek o przywrócenie terminu mógł zostać rozpatrzony pozytywnie (określonych w art. 86 § 2 i art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a.) ustawodawca określił także sytuacje, w których wniosek o przywrócenie terminu musi zostać odrzucony.

Zgodnie z art. 88 p.p.s.a. sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym wniosek o przywrócenie terminu:

1) spóźniony lub

2) z mocy ustawy niedopuszczalny.

Zdaniem Sądu, o niedopuszczalności wniosku o przywrócenie terminu z mocy ustawy można mówić, m.in. w sytuacji, gdy strona nie uchybiła określonemu terminowi. Pogląd ten Sąd wywiódł argumentując z przeciwieństwa (a contrario) na podstawie powoływanego na wstępie art. 86 § 1 p.p.s.a.

Uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 88 w zw. z art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.