Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 272/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-09-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 1 i 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 29 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia H M na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 8 kwietnia 2020 r. sygn. akt III SA/Łd 165/20 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi H M na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 8 kwietnia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę H M na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2019 r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego.

Sąd I instancji wskazał, że skarżący został wezwany zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału III z 25 lutego 2020 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 400 zł oraz do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie bądź nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi oraz wskazanie numeru PESEL, w terminie siedmiu dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

W związku z tym, że skarżący w wyznaczonym terminie nie wykonał wezwania Sąd I instancji odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a.

H M zaskarżył powyższe postanowienie zażaleniem. Wskazał, że nieuzupełnienie w terminie braków skargi było związane z rozwijającym się zagrożeniem epidemiologicznym. Skarżący stwierdził, że ze względów zdrowotnych obawiał się udać na pocztę w celu uzupełnienia braków formalnych skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 220 § 1 sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.

Stosownie do treści art. 220 § 3 skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a, gdy pismo jest pierwszym pismem w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.

Z kolei zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

W rozpoznawanej sprawie przesyłka zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz wezwanie do usunięcia wymienionych wyżej braków formalnych skargi została doręczona skarżącemu 2 marca 2020 r. Siedmiodniowy termin do usunięcia braków skargi upłynął zatem 9 marca 2020 r. (w poniedziałek). W terminie tym skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi i jej nie podpisał. Nie nadesłał podpisanego egzemplarza skargi i nie wskazał numeru PESEL.

W związku z powyższym zasadnie Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

Skarżący w zażaleniu nie podniósł żadnych argumentów podważających stanowisko zaprezentowane przez Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu. W szczególności nie zakwestionował faktu otrzymania wezwania, ani wskazanego w postanowieniu Sądu terminu jego otrzymania. Powołał się jedynie na stan zagrożenia epidemiologicznego. Wskazał, że nie uzupełnił braków, ponieważ obawiał się o własne zdrowie. Taka argumentacja nie podważa prawidłowości stanowiska Sądu I instancji, który w przypadku niewykonania zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu zobowiązany jest odrzucić skargę.

Argumentacja zawarta w zażaleniu może stanowić uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi na podstawie art. 86 p.p.s.a., który będzie rozpoznany po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie odrzucenia skargi.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.