Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 209/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2007-07-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonego aktu

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska (spr.) Sędzia WSA Edyta Podrazik Protokolant St. sekretarz sądowy Katarzyna Bela po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 13 lipca 2007 r. przy udziale sprawy ze skargi G. i S. J. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; I. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały, II. określa, że zaskarżona uchwała nie może być wykonana, III. zasądza od Rady Miejskiej na rzecz skarżących kwotę 555,- (pięćset pięćdziesiąt pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. /-/ E.Podrazik /-/ B.Drzazga /-/ A.Łaskarzewska


UZASADNIENIE

Uchwałą z dnia [...] Nr [...]Rada Miejska w oparciu o art. 12 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 1999r. Nr 15, poz. 139) przystąpiła do sporządzenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy K. w K., B., S., Dz., R., P. i K. W § 3 uchwały stwierdzono, że przedmiotem zmiany planu jest wyznaczenie trasy przebiegu wielotorowej linii energetycznej. Zakres przestrzenny planu obejmuje teren niezbędnych powiązań przestrzenno-funkcjonalnych.

Następnie w dniu [...] Zarząd Miejski w K. wydając komunikat i obwieszczenie zawiadomił o przystąpieniu do sporządzenia zmiany planu miejscowego. Poinformował, że w okresie 15.10 – 15.11.2000r. zainteresowani mogą zgłaszać wnioski do planu. Obwieszczenie wywieszono na ten okres na tablicy ogłoszeń. Jednocześnie zwrócono się do sołtysów wsi K., P., R., Dz., B., S. i K. o wywieszenie ogłoszenia na tablicy ogłoszeń do 15 listopada 2000r. Zawiadomienie o podjęciu powyższej uchwały przesłano również organom uzgadniającym.

W dniu 25 października 2000r. w Gazecie Wyborczej ukazał się komunikat Zarządu Miejskiego w K. informujący o przystąpieniu do zmiany planu i możliwości składania wniosków w terminie do 15.11.2000r.

Następnie w obwieszczeniu Zarządu Miejskiego w K. poinformowano, że w terminie od 15 czerwca do 15 lipca 2002r. w siedzibie Urzędu Miejskiego w K. wyłożony do publicznego wglądu będzie projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy K. w K., B., S., Dz., R., P. i K. w części dotyczącej lokalizacji napowietrznej, czterotorowej linii energetycznej 2x400 kV + 2x200 kV po trasie istniejącej linii 220 kV P.-K. oraz prognoza, o której mowa w przepisach o ochronie środowiska. Komunikat tej treści został opublikowany w dniu 18 czerwca 2002r. w Gazecie Wyborczej.

Dnia [...] lipca 2002r. G. i S.J. wnieśli pismo zatytułowane zarzut do projektu planu. Wskazali, że nie wyrażają zgody na przebudowę linii wysokiego napięcia 220 kV na zwiększoną o 220 kV i 2x400 kV przechodzącą przez ich nieruchomość. W przypadku braku możliwości powstrzymania inwestycji zgłosili prośbę wykupu działki z zabudowaniami na korzystnych dla nich warunkach. W przeciwnym razie nie wyrażają zgody na realizację inwestycji na obszarze ich działki, ponieważ nie jest ona zgodna z prawem i poczuciem bezpieczeństwa Państwa J. i ich rodziny.

Pismem z dnia [...]sierpnia 2002r. G. i S.J. ponownie zgłosili zarzut w sprawie projektu planu zagospodarowania przestrzennego terenu zabudowy energetycznej linii przesyłowej 2 x 400 kV + 2 x 220 kV, podając, że planowana budowa o tak dużej mocy narusza ich interes prawny, w ten sposób, że ich nieruchomość znajduje się w strefie szkodliwego pola elektromagnetycznego. Stwierdzili, że przedstawiciele energetyki i firm pośredniczących wprowadzili ich w błąd. Twierdzili bowiem, że budowa ta polegać będzie na modernizacji starej linii, a szkodliwość pola będzie na tyle niska, że pozwoli zamieszkiwać niemal pod liniami wysokiego napięcia. Nie poinformowano ich również o 4-masztowych słupach o wysokości 70 m. Wskazali, że już teraz mieszkańcy narzekają na złe samopoczucie, częste bóle głowy i choroby. Podejrzewają, że wpływ na to mają linie wysokiego napięcia.

W kolejnym piśmie z dnia [...] października 2002r. G. J. podała, że uzyskała od Burmistrza informację, że zmiana planu "nic nie znaczy i będzie na jej korzyść". Wskazała również, iż dowiedziała się o przekwalifikowaniu należącej do niej gruntów z budowlano-sadowniczych na budowlano-rolno-sadownicze, co jest dla niej niekorzystne w obliczu negocjacji z Energetyką o odszkodowanie za działkę. Dlatego G.J. zwróciła się do Urzędu Gminy K. o zagwarantowanie, że przy wykupie działki uwzględni się jej poprzedni stan prawny.

Pismem z dnia [...]stycznia 2003r. Burmistrz Gminy zaprosił G. i S.J. na spotkanie w dniu [...] stycznia 2003r. dotyczące omówienia złożonych przez nich zarzutów. Następnie Burmistrz pismem z dnia [...] kwietnia 2003r. zawiadomił Państwa J., że w dniu [...] maja 2003r. na sesji Rady Miejskiej w K. rozpatrywana będzie uchwała w sprawie rozpatrzenia protestu do "miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz zmiany miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, we wsiach K., B., S., w części dotyczącej lokalizacji napowietrznej dwutorowej linii energetycznej wysokiego napięcia 2*400 kV + 2*220 kV, po trasie istniejącej linii wysokiego napięcia 220 kV P.-K".

Uchwałą z dnia [...]Rada Miejska odrzuciła protest G. i S.J. wniesiony do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy K. w części dotyczącej przebiegu napowietrznej czterotorowej linii energetycznej 2x220 kV + 2x400 kV. W uzasadnieniu uchwały stwierdzono, że przedmiotem planu jest ustalenie zasad realizacji czterotorowej linii napowietrznej oraz ustalenie strefy ograniczonego użytkowania, mniejszej od dotychczasowej strefy uciążliwości o szerokości 40 m po obu stronach istniejącej linii, przewidzianej w planie miasta i gminy K. Wprowadzona projektem planu strefa ograniczonego użytkowania o zasięgu zmniejszonym do 22 m w każdą stronę od osi linii, pozwala na zmniejszenie obszaru z ograniczeniami dla użytkowania i zagospodarowania po 18 m z każdej strony linii. Dlatego określona w planie strefa o zmniejszonych parametrach oddziaływania na otoczenie stanowi poprawę możliwości zagospodarowania terenów przyległych do istniejącej linii elektroenergetycznej.

O zakwalifikowaniu pisma jako protestu, a nie jak to uczynił wnoszący, jako zarzutu, zadecydował brak wykazania naruszenia poprzez ustalenia konkretnego przepisu prawa materialnego lub uprawnienia. jest to warunek konieczny, zgodnie z art. 6 kc.

Ogłoszeniem z 17 czerwca w Gazecie Wyborczej zawiadomiono, że na sesji Rady Miejskiej w K. w dniu 25 czerwca 2003r. będzie rozpatrywana sprawa miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dotyczącego lokalizacji napowietrznej, czterotorowej linii energetycznej 2x400 kV + 2x220 kV, po trasie istniejącej linii 220 kV P.-K., w miejscowościach: K., B., S. Obwieszczenie informujące o powyższym zostało wywieszone w dniach 16.06 – 27.06.2003r.

Rada Miejska w dniu [...] podjęła uchwalę nr [...] "w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy K., we wsiach K., B., S., w części dotyczącej lokalizacji napowietrznej dwutorowej linii elektroenergetycznej wysokiego napięcia 2 x 400 kV + 2 x 220 kV, po trasie istniejącej linii wysokiego napięcia 220 kV P. - K". Przedmiotem ustaleń planu jest przebudowa istniejącej linii wysokiego napięcia, a celem regulacji "stworzenie podstaw formalnych i prawnych dla realizacji przedmiotowej inwestycji oraz sformułowanie zapisu dotyczącego nowych parametrów technicznych linii, zasad lokalizacji słupów oraz wielkości strefy ograniczonego użytkowania (...)". W § 1 ust. 1 tej uchwały szczegółowo wskazano miejscowości oraz numery działek stanowiących obszar objęty uchwała, w tym między innymi działki nr [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...], 50 [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...]i [...] położone w S. W § 1 ust. 2 ustalono strefę ograniczonego użytkowania wzdłuż tej linii elektroenergetycznej o szerokości łącznej 44 m, po 22 m po obu stronach linii, licząc od osi linii w każdą stronę. To uregulowanie wiąże się z ustaleniami zawartymi w § 6 pkt 1 i 2 wprowadzającymi: szerokość uciążliwości elektromagnetycznej od linii elektroenergetycznej wysokiego napięcia 2z220 kV + 2x400 kV wynoszącą 18 m, licząc w każdą stronę od osi podłużnej przebiegu linii oraz szerokość uciążliwości akustycznej od linii elektroenergetycznej wynoszącą 22 m, licząc w każdą stronę od osi podłużnej przebiegu linii. W § 1 ust. 3 wskazano, że zmienia się plan zagospodarowania przestrzennego obszaru zabudowy mieszkaniowej w zakresie wskazanych dziewięciu działek we wsi K. B., zatwierdzonego uchwała nr [...]Rady Miejskiej z [...]poprzez zmniejszenie strefy ograniczonego użytkowania od linii elektroenergetycznych. z 40 m na 22 m licząc w każdą stronę od osi podłużnej przebiegu linii. Działki, których dotyczy ust. 3 § 1 nie zostały objęte postanowieniami ust. 1 tegoż samego paragrafu.

W § 8 ust. 1 ustalono obowiązek świadczenia - na warunkach określonych przepisami szczególnymi - dostępu do słupów linii elektroenergetycznej zlokalizowanych na konkretnych działkach położonych w K., B. i S., w tym między innymi na działce nr [...]położonej w S.

W Dzienniku Urzędowym Województwa z 2001r. nr 8 poz. 111 opublikowano uchwałę nr XXVIII/337/2000 Rady Miejskiej z dnia 29 grudnia 2000r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w B. dla działki nr [...].

W dniu [...]Rada Miejska podjęła uchwałę nr [...]w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego we wsiach Dz., R., P., K..

Na uchwałę z dnia [...]nr [...]wniesiona została skarga, po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa - przez G. i S.J. - właścicieli objętej uchwałą działki w S

W uzasadnieniu skargi wskazano w szczególności, że zaskarżona uchwała Rady Miejskiej nr [...]z [...]została uchwalona z naruszeniem interesu prawnego skarżących. W szczególności zezwolono na lokalizację linii energetycznej bez właściwego zabezpieczenia interesów mieszkańców, co wiąże się z obniżeniem wartości posiadanych nieruchomości, a także wystąpieniem szkodliwego promieniowania elektromagnetycznego. Nadto wskazano, iż plan zagospodarowania przed nowelizacją nie został wyłożony do publicznego wglądu.

W skardze podniesiono, odwołując się do wezwania wzywającego do usunięci naruszenia prawa, iż nie została zbadana spójność rozwiązań projektu z polityką przestrzenną gminy określoną w Studium Gminy K.

Naruszono wymóg z art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym z 1994r. poprzez zaniechanie zawiadomienia m.in. właścicieli nieruchomości, których interes prawny może być naruszony ustaleniami planu.

Zarzucono, że uchwała nr [...]z [...]w sprawie przystąpienia do sporządzenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy K. w K., B., S., Dz., R., P. i K. nie określała obszaru objętego planem.

Zdaniem skarżących, na każdym etapie procedury manipulowano parametrami technicznymi oraz wielkością oddziaływania inwestycji na środowisko. Za pozostające w sprzeczności z prawem uznać należało przekwalifikowanie przez Radę zarzutów na protesty.

Skarżący zgodnie z art. 101 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym wezwali Radę Miejską do usunięcia nieprawidłowości, w odpowiedzi na co Rada w dniu [...]podjęła uchwałę nr [...]o nieuwzględnieniu wezwania.

Uzupełniając skargę, w piśmie procesowym z dnia [...] marca 2006 r. skarżący wyjaśnili i udokumentowali, że są właścicielami działki nr [...] Wymieniona działka objęta jest planem zagospodarowania przestrzennego miejscowości K.

Gmina wniosła o oddalenie skargi.

Odnosząc się do kwestii określenia granic obszaru objętego planem wskazano, że załącznik do uchwały stanowi ogólną informację o przedmiocie planu, a ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym w art. 12 nie definiuje dokładności lub skali mapy stanowiącej załącznik do uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu miejscowego. Jako zakres przestrzenny uznano obszar niezbędnych powiązań funkcjonalno-przestrzennych, który odnosił się do granicy strefy ochronnej napowietrznych elementów infrastruktury technicznej wyznaczonej przez miejscowy plan ogólny gminy Przedmiotem zmiany planu było wyznaczenie przebiegu trasy linii po śladzie linii istniejącej.

W ocenie Gminy nie można na podstawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oceniać zasadności przeprowadzenia inwestycji polegającej tylko na zmianie napięcia istniejącej linii elektroenergetycznej i budowie nowych słupów nośnych dla linii w miejscu słupów istniejących. Studium zawiera decyzję graficzną dotyczącą tej linii oraz określa warunki zainwestowania w bezpośrednim sąsiedztwie.

Ponadto w odpowiedzi na skargę stwierdzono, iż w związku z przedmiotem planu, jak i jego postanowieniami, na etapie wyłożenia projektu zmiany planu gminy do publicznego wglądu nie zachodził obowiązek powiadomienia stron – właścicieli nieruchomości, których interes prawny mógłby zostać naruszony, ponieważ zmiana planu dotyczyła zmniejszenia obszaru dotychczas posiadającego ograniczenia w jego zagospodarowaniu.

Zdaniem organu zawarte w uchwale błędy redakcyjne nie wpływają na zakres jego obowiązywania. Określenie nowej linii elektroenergetycznej w różny sposób – dwu lub czterotorowa – nie stanowi istotnego błędu formalnego. Podanie parametrów technicznych wyrażonych cyfrowo (2 x 220 kV + 2 x 400 kV) jest wystarczającym i jednoznacznym określeniem planowanej inwestycji. Dla zagospodarowania przestrzennego nie jest bowiem istotna liczba torów, sposób ich zawieszenia na słupach nośnych czy napięcie, jakie znajduje się w przewodach, ale sposób i zakres oddziaływania na środowisko przyrodnicze i ograniczenia w zagospodarowaniu przestrzennym, jakie z powodu istnienia linii występują w przestrzeni.

Reasumując, wskazano w odpowiedzi na skargę, iż wadliwości uchwały nie są na tyle istotne, aby skutkowały koniecznością stwierdzenia jej nieważności bądź uchylania. Można je bowiem wyeliminować w drodze sprostowania uchwały.

Pismem z dnia [...]marca 2006r. skarżący podtrzymali do tej pory prezentowane stanowisko w sprawie. Dodatkowo zwrócili uwagę, że Rada Miejska w § 1 ust. 3 uchwały z dnia [...]. stwierdziła, że zmienia miejscowy plan, podczas gdy w istocie zmieniono aż 9 miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Powołana w tym przepisie uchwała z dnia [...]nr [...]swym zakresem obejmuje jedynie działkę o numerze ewidencyjnym [...].

Wyrokiem z dnia 22 marca 2006 r., sygn. II 854/05 Wojewódzki Sad Administracyjny w Poznaniu stwierdził nieważność uchwały Rady Miejskiej [...]nr [...]w części dotyczącej działek położonych w miejscowości S. o numerze ewid. [...]. W uzasadnieniu wyroku wskazano na naruszenie trybu postępowania określonego w art. 18 ust. 2 pkt 2a i 5a ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym, bowiem skarżący - właściciele działki położonej na terenie objętym planem - nie zostali indywidualnie, pisemnie zawiadomieni o terminie wyłożenia projektu planu do publicznego wglądu, a zgromadzony w aktach materiał dowodowy nie pozwalał na sprawdzenie, czy organy Gminy zbadały spójność rozwiązań projektu planu z polityką przestrzenną gminy określoną w studium uwarunkowań i warunków zagospodarowania przestrzennego gminy.

Od powyższego wyroku skargę kasacyjną złożyła Rada Miejska wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W skardze kasacyjnej postawiono zarzut naruszenia prawa materialnego - art. 18 ust. 2 pkt 5 lit. a ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym oraz naruszenie art. 147 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 91 ust. 4 i art. 101 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, poprzez stwierdzenie nieważności uchwały. W skardze kasacyjnej podniesiono też, iż nie miało miejsce naruszenie interesu prawnego skarżących, albowiem prawomocna decyzją z [...]., w oparciu o przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami, Starosta udzielił PSE sp. z o.o. w P. zezwolenia na zajęcie części nieruchomości o pow. .m2 /pas zajęcia o długości . m i szerokości .m/ położonej w S., działka nr ., stanowiącej współwłasność skarżących, w celu założenia i przeprowadzenia przewodów i urządzeń służących do przesyłania energii elektrycznej oraz urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń. Tym samym ograniczono zakres interesu prawnego skarżących w procesie planistycznym.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 6 lutego 2007 r. sygn. II OSK 1358/06 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu do ponownego rozpoznania wskazując, że sąd pierwszej instancji oceniając legalność zaskarżonej uchwały nie ustalił jednoznacznie jej sprzeczności z prawem. Zdaniem sądu drugiej instancji brak dokumentacji nie zwalnia Sądu od dokonania w określonych kwestiach samodzielnych ustaleń. Sąd administracyjny, oceniając legalność miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie może skutecznie powoływać się na brak materiału dowodowego wskazującego, czy rada gminy dokonała oceny spójności miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z innym aktem planistycznym (studium). W takiej sytuacji Sąd winien dokonać oceny we własnym zakresie. Jeżeli spójność między planem miejscowym, a studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy ma faktycznie miejsce, to eliminowanie z obrotu prawnego planu miejscowego z powodu naruszenia art. 18 ust. 2 pkt 2a ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym nie może być zasadne. Zdaniem sądu drugiej instancji nie każde naruszenie procedury planistycznej skutkuje nieważnością planu w myśl regulacji art. 2 ust. 1 w/w ustawy. Równocześnie Naczelny Sąd Administracyjny nie podzielił zarzutu skargi kasacyjnej w zakresie naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu art. 18 ust. 2 pkt 5 lit. a ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. W istocie bowiem skarżący powinni zostać zawiadomieni na piśmie o terminie wyłożenia projektu planu. Wyjaśniono również, że w związku ze zmianą ustaleń planistycznych w przedmiotowym planie w odniesieniu do działek stanowiących własność skarżących, doszło do naruszenia ich interesu prawnego.

W piśmie z dnia [...] kwietnia 2006 r. Polskie Sieci Elektroenergetyczne S.A. w W. wniosły o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania. Postanowieniem z dnia 25 maja 2006 r. Sąd odmówił dopuszczenia Polskich Sieci Elektroenergetycznych S.A. do udziału w sprawie w charakterze uczestnika. W wyniku wniesionego zażalenia na powyższe postanowienie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 7 listopada 2006r. uchylił zaskarżone postanowienie i dopuścił PSE S.A. do udziału w sprawie w charakterze uczestnika.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się uzasadniona. Przede wszystkim należy podkreślić, że zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wojewódzki sąd administracyjny, któremu sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania jest związany wykładnią prawa dokonaną w sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Legalność zaskarżonej uchwały Rady Miejskiej z dnia [...] należy ocenić według stanu prawnego określonego w ustawie z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999r. Nr 15, poz. 139 ze zm.).

Do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, w stosunku do których podjęto uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia lub zmiany planu oraz zawiadomiono o terminie wyłożenia do publicznego wglądu, ale postępowanie nie zostało zakończone przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003r. Nr 80, poz. 717 ze zm.), stosuje się przepisy dotychczasowe (art. 85 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym).

Rada Miejska wspomnianą uchwałę o przystąpieniu podjęła z dnia [...] o terminie wyłożenia do publicznego wglądu projektu planu w dniach 25.06-19.07.2002r. Zawiadomiono, poprzez obwieszczenie, które wywieszono 17.06.2002r. oraz ogłoszenie w prasie z 18.06.2002r. – wymagane czynności nastąpiły zatem przed 11.07.2003r.

Przepis art. 27 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym z 1994r. stanowi, że naruszenie trybu postępowania oraz właściwości organów określonych w art. 18 powoduje nieważność uchwały Rady Gminy w całości lub w części.

Przepis art. 18 cyt. ustawy określa procedurę sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W artykule tym szczegółowo określono przebieg procesu sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wskazano właściwość organów w tym procesie.

Zdaniem Sądu z przedłożonego do kontroli materiału planistycznego wynika, że w toku prac zakończonych uchwaleniem zaskarżonej uchwały doszło do naruszenia ustalonego w art. 18 trybu prac i właściwości organów w rozumieniu art. 27 tejże ustawy.

Procedurę sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rozpoczęto uchwaleniem przez Radę Miasta uchwały z dnia [...] nr [...] w sprawie przystąpienia do zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gm. K. w K., B., S., Dz., R., P. i K.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 u.z.p. uchwała o przystapieniu do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego powinna określać granice obszaru objętego planem, na mapie stanowiącej załącznik graficzny do uchwały.

Do wyłącznej kompetencji rady gminy ustawodawca zastrzegł zatem określenie granic przyszłego projektu planu. Dopiero uchwała o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu upoważnia burmistrza do podjęcia dalszych czynności planistycznych.

Uchwała z dnia [...] wbrew art. 12 ust. 1 nie zawiera określenia granic obszaru objętego planem. Nie zakreślono ich ani w części graficznej, ani w tekstowej uchwały.

Uchwała o przystąpieniu do zmiany miejscowego planu w § 3 stanowi ogólnie, że przedmiotem zmiany jest wyznaczenie w miejscowościach K., B., Dz., R., P. i K. trasy przebiegu wielotorowej linii energetycznej.

Zakres przestrzenny planu obejmuje teren niezbędnych powiązań przestrzenno-funkcjonalnych. Mapa stanowiąca załącznik zawiera jedynie wykreślenie linii napowietrznej bez zaznaczenie pozostałych terenów, które z uwagi na niezbędne powiązania przestrzenno-funkcjonalne stanowią w istocie zakres przestrzenny planu. Nie sposób więc uznać w okolicznościach niniejszej sprawy, że to Rada zgodnie z art. 12 ust. 1 cyt. ustawy określiła granice obszaru objętego planem. W istocie granice te oznaczył Burmistrz w toku dalszych prac planistycznych. To on bowiem przygotowywał projekt planu przedstawiony do uzgodnień, wyłożony do publicznego wglądu, przedstawiony Radzie do uchwalenia.

Burmistrz samodzielnie określając rzeczywiste granice obszaru objętego planem naruszył przepis art. 12 ust. 1 stanowiący o wyłącznej właściwości rady w tym względzie.

Zważyć w tym miejscu należy, że rada gminy może w ramach przyznanych uprawnień dokonywać w toku prac planistycznych zmian, co do obszaru objętego planem, decydować o uchwaleniu planu etapami w przedmiocie zasięgu terytorialnego. Zmian takich dokonywać można jedynie na podstawie uchwały zmieniającej uchwałę o przystąpieniu do sporządzania miejscowego planu lub jego zmiany (art. 18 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 12 ust. 1 i 4 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym z 1994r.), w której uprawnienia rady w tym względzie będą wyraźnie oznaczone. Działań takich w żadnym razie nie może podjąć organ sporządzający projekt planu.

Tymczasem w niniejszej sprawie Burmistrz samodzielnie zdecydował, że zmiana miejscowego planu do której przystąpiono toczyć się będzie w dwóch etapach. Konsekwencją tej decyzji było podjęcie najpierw uchwały z dnia [...] Rady Miejskiej [...] w przedmiocie zmiany planu w obszarze wsi Dz., R., P., K.

Dopiero w dalszej kolejności przedstawiono Radzie projekt zmiany co do K., B. ,S. W konsekwencji uchwalono przedmiotowy plan.

Na podkreślenie zasługuje fakt, iż Burmistrz do uzgodnień i publicznego wglądu przekazał projekt dotyczący obszaru wszystkich siedmiu miejscowości objętych uchwałą z dnia [...].

Przepisy regulujące procedurę sporządzenia planu nie stanowią, iżby rada mogła uchwalić plan, który dotyczyłby innego obszaru aniżeli wyłożony do publicznego wglądu.

W trakcie prac przygotowawczych należało mieć na względzie, że postanowienia art. 18 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym z 1994r. wymuszają rygorystyczne przestrzeganie etapów przygotowywania planu miejscowego.

Zdaniem Sądu charakter opisanych naruszeń skutkować musi uznaniem, jak określono na wstępie, że stanowią one w istocie naruszenie trybu postępowania oraz właściwości organów określonych w art. 18 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym z 1994r. skutkujące nieważnością kontrolowanej uchwały.

Znamiona naruszeń z powyższego przepisu wyczerpuje także zaniechanie wbrew art. 18 ust. 5 pkt a w/w ustawy, zawiadomienia na piśmie o terminie wyłożenia planu właścicieli lub władających nieruchomościami, których interes prawny mógł być naruszony ustaleniami planu. Obowiązek ten ustawodawca nałożył na Burmistrza niezależnie od obowiązku ogłoszenia w miejscowej prasie, bądź przez obwieszczenie.

Nietrafny okazał się zarzut braku spójności zaskarżonej uchwały ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego uchwalonego przez Radę Miejską z dnia [...]. nr [...]. W studium przewidziano bowiem budowę na terenie gminy linii przesyłowej prądu zmiennego 400 lV P. (P.) – O. W. dot. gminy K., przewidując konieczność rezerwowego pasa o szerokości 80 m od osi linii energetycznej W studium nie określono szczegółowo położenia i rozmiarów planowanej inwestycji. Pozostawiono te problemy do rozwiązania w planie miejscowym. Wyraźnie zaznaczono, że zapisane zadania wymagać mogą ciągłej aktualizacji.

Nie sposób też zasięgu wyznaczonej w planie strefy ograniczonego użytkowania uznać za pozostającą w sprzeczności ze studium. Wielkość ta wynika z innych rozwiązań technicznych planowanej inwestycji.

Wobec stwierdzonych i przedstawionych wyżej naruszeń trybu oraz właściwości organów z art. 27 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym z 1994r. stwierdzić należało nieważność zaskarżonej uchwały.

Stwierdzone naruszenia właściwości organów i procedury planistycznej skutkować muszą ponowieniem całego postępowania planistycznego.

Z tych względów Sąd zaniechał badania pozostałych zarzutów skargi, w tym m.in. dotyczących niespójności w nazewnictwie, błędów redakcyjnych.

Organy winny jednak mieć na względzie, iż jeżeli uchwała dotyczy zmiany uprzedniego planu, to dokładne dane w zakresie darty uchwały, jej numeru winny znaleźć się w postanowieniach uchwały zmieniającej.

Przy podejmowaniu czynności w ramach przygotowywania projektu planu Rada Miasta winna mieć na uwadze poczynione w niniejszym uzasadnieniu rozważania.

Jak w pkt. II i III orzeczono na podstawie art. 152 i 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

/-/ E.Podrazik /-/ B.Drzazga /-/ A.Łaskarzewska

MarK