Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 1001/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2007-07-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Zarządu Dróg Wojewódzkich w Krakowie od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 2208/06 o odrzuceniu skargi Zarządu Dróg Wojewódzkich w Krakowie na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia 18 sierpnia 2006 r., nr GIS-OPR-022-18-5/MW/06 w przedmiocie opłaty za wykonywanie czynności w związku ze sprawowaniem zapobiegawczego nadzoru sanitarnego postanawia: oddalić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Zarządu Dróg Wojewódzkich w Krakowie na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia 18 sierpnia 2006 r., nr GIS-OPR-022-18-5/MW/06 w przedmiocie opłaty za wykonywanie czynności w związku ze sprawowaniem zapobiegawczego nadzoru sanitarnego, wniesioną przez pełnomocnika skarżącego, od której nie został uiszczony w terminie należny wpis. W uzasadnieniu Sąd I instancji stwierdził, że skarga do Sądu na w/w decyzję została wniesiona w dniu 25 września 2006 r., zaś wpis od skargi został uiszczony w dniu 14 grudnia 2006 r., z uchybieniem terminu, w jakim powinien zostać uiszczony. Sąd wskazał ponadto, że postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 grudnia 2006 r. odmówiono przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, a zażalenie na to postanowienie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lutego 2007 r.

W skardze kasacyjnej od tego postanowienia zarzucono naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 221 i 219 w zw. z art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. i § 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) polegającej na przyjęciu, że skarga podlega odrzuceniu pomimo braku wezwania skarżącego do uiszczenia opłaty. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, iż w ocenie strony skarżącej fakt utraty mocy obowiązującej § 5 ust. 2 w/w rozporządzenia, w wyniku wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r., sygn. akt SK 11/05, spowodował szereg wątpliwości w wykładni i stosowaniu szczegółowych zasad pobierania wpisu. Przepis ust. 1 tego paragrafu wskazuje bowiem nadal, że przy uiszczaniu wpisu należy podać sygnaturę akt sądowych, co nie jest możliwe i naraża wnoszącego skargę pełnomocnika na zarzut braków formalnych (nie wskazanie sygnatury sprawy) przy uiszczaniu wpisu. Utrata mocy obowiązującej § 5 ust. 2 w/w rozporządzenia i brak zmian legislacyjnych precyzujących zasady wnoszenia wpisów w sprawach wnoszonych przez adwokata lub radcę prawnego, świadczy o zaniedbaniu ustawodawcy, którego konsekwencjami, w ocenie strony skarżącej nie mogą być obciążone strony postępowania. Taka sytuacja jest sprzeczna z Konstytucją RP, która w art. 32 gwarantuje stronom postępowania równość wobec prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 219 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. W myśl art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.

W niniejszej sprawie bezspornym jest fakt, że w terminie do wniesienia skargi, (który upływał w dniu 25 września 2006 r.) nie został uiszczony należny wpis, a skarga wniesiona została przez pełnomocnika będącego radcą prawnym. Wobec tego skarga podlegała odrzuceniu, stosownie do powołanego wyżej przepisu art. 221 p.p.s.a. Na marginesie zauważyć należy, że postanowieniem z dnia 29 grudnia 2006 r. odmówiono przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, a zażalenie wniesione na to postanowienie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lutego 2007 r. W tym stanie rzeczy zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2007 r. odrzucające skargę Zarządu Dróg Wojewódzkich w Krakowie na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia 18 sierpnia 2006 r. jest zgodne z prawem. W świetle wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r. oczywistym jest, że obowiązek opłacenia pisma bez wezwania przez profesjonalnego pełnomocnika następuje z chwilą wniesienia pisma, niezależnie od tego czy pismo to wnoszone jest za pośrednictwem organu, czy bezpośrednio do sądu. Podnoszony w skardze kasacyjnej zarzut braku możliwości wskazania sygnatury akt przy uiszczaniu wpisu, co naraża wnoszącego skargę pełnomocnika na zarzut braków formalnych nie ma istotnego znaczenia w sprawie, brak wskazania sygnatury akt sprawy nie skutkuje bowiem odrzuceniem skargi. Wobec powyższego należy uznać skargę kasacyjną za nieusprawiedliwioną.

Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.