Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 907/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-07-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 lipca 2010 r. po rozpoznaniu wniosku S. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi S. B. na decyzję [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2010 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: 1. przyznać S. B. prawo pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi w wysokości 500,00 złotych, 2. ustanowić radcę prawnego, 3. w pozostałym zakresie wniosek oddalić.


UZASADNIENIE

W dniu 20 maja 2010 r. do Sądu wpłynął wniosek o przyznanie prawa pomocy S. B., w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych

i ustanowienie radcy prawnego.

W niniejszej sprawie zważono, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ww. ustawy.)

Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 ww. ustawy. Może być więc przyznane na wniosek osób bardzo ubogich znajdujących się ze względu na różne zdarzenia życiowe w sytuacji, która nie pozwala im na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, lub gdy ich poniesienie byłoby związane z poniesieniem uszczerbku koniecznego dla wnioskującego i jego rodziny, tj. uniemożliwiłoby zaspokojenie najbardziej podstawowych potrzeb życiowych.

Inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskodawcy. W niniejszej sprawie analizując dane zawarte w formularzu stwierdzono, że wnioskodawca wykazał, iż nie jest w stanie ponieść w całości kosztów sądowych oraz kosztów związanych z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru.

Z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wraz żoną. Wspólnie utrzymują się z dochodów w wysokości 3.070, 00 złotych miesięcznie. Na kwotę tą składa się emerytura wnioskodawcy w wysokości 2.100,00 złotych oraz emerytura małżonki w wysokości 970,00 złotych.

Skarżący zakreślił w formularzu, że posiada dom mieszkalny o pow. ok. 100 m ² , działkę o pow. 0,15 ha oraz budynek gospodarczy.

W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca podał, że na stałe opłaty tj. energię, gaz telefon, wodę wydaje kwotę 300,00 złotych miesięcznie. Ponadto wskazał, że na utrzymanie domu tj. remonty przeznacza kwotę 2.000,00 złotych rocznie oraz na ogrzewanie 5.000,00 złotych rocznie.

Wnioskodawca zaznaczył we wniosku, że jest osobą starszą, bardzo schorowaną. Wskazał, że wspólnie z żoną na leczenie i lekarstwa wydaje 1.000,00 złotych miesięcznie.

Dokonując oceny sytuacji majątkowej skarżącego z punktu widzenia możliwości ponoszenia przez wnioskodawcę kosztów sądowych porównano wysokość miesięcznych dochodów z kwotami wskazanymi przez stronę wydatków i stwierdzono, iż wnioskodawca nie jest w stanie jednorazowo uiścić wpisu sądowego od skargi, który w niniejszej sprawie wynosi 500,00 złotych oraz ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Stwierdzono, że byłby to wydatek wykraczający poza jego rzeczywiste możliwości finansowe.

Jednocześnie uznano, że brak jest brak podstaw do przyjęcia, iż wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego samodzielnie. Zauważyć bowiem należy, że wnioskodawca posiadając wspólnie z żoną stały dochód miesięczny w wysokości 3.070, 00 złotych, a ograniczając lub nie mając w chwili obecnej niektórych wydatków, jak np. ogrzewanie domu, będzie w stanie ponieść ewentualnie pozostałe koszty sądowe samodzielnie i nie spowoduje to utraty jego płynności finansowej.

Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.