Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 289/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2010-07-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzki Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2010 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku K. D. o przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) lutego 2008 r., nr (...), w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich za zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 23 lipca 2010 r. K. D. wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W treści wniosku podał, że utrzymuje się wyłącznie z wynagrodzenia za pracę, wynoszącego 2 300 zł brutto (ok. 1 600 zł netto), a na jego majątek składa się jedynie 90 sztuk akcji "A" S. A., o wartości 5 zł każda i 50 udziałów w "B" Sp. z o.o. o wartości 500 zł każdy.

Wnioskodawca przedstawiając swoją sytuację majątkową podkreślił, że uzyskiwane przez niego wynagrodzenie ze stosunku pracy zajęte jest na poczet zobowiązań alimentacyjnych do kwoty 1 400 zł, dodatkowo spłaca kredyt zaciągnięty w "C" w wysokości 18 000 zł, w ratach po 500 zł miesięcznie. Oprócz tego spłaca również zadłużenie zaciągnięte w ramach linii kredytowej likwidowanego konta bankowego, wynoszące obecnie 10 000 zł.

Z treści art. 246 § 1 pkt 1, w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) wynika, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym – o co wnosi skarżący w przedmiotowej sprawie – następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ciężar dowodowy co do tych okoliczności spoczywa na stronie wnioskującej o przyznanie prawa pomocy, która winna złożyć wiarygodne oświadczenie, zawierające dokładne dane odnośnie jej sytuacji majątkowej, wysokości uzyskiwanych dochodów oraz sytuacji osobistej, co wynika z brzmienia art. 252 § 1 P.p.s.a.

Mając na uwadze przedstawione wyżej okoliczności, w szczególności treść oświadczenia wnioskodawcy o jego stanie majątkowym i wysokości uzyskiwanych dochodów oraz ponoszonych wydatków należy stwierdzić, że oświadczenie to nie jest wiarygodne, albowiem wysokość deklarowanych przez niego wydatków, obejmujących zobowiązania alimentacyjne w kwocie 1400 zł i raty kredytu w wysokości 500 zł, przewyższa kwotę uzyskiwanych miesięcznych dochodów, zadeklarowanych w wysokości 1 600 zł netto. Zauważyć przy tym należy, że wnioskodawca podniósł jeszcze że oprócz wyżej wymienionych zobowiązań spłaca także zadłużenie zaciągnięte w ramach linii kredytowej, likwidowanego konta bankowego, w bliżej nieokreślonych ratach. Dodając do niego koszty koniecznego utrzymania wnioskodawcy, deklarowana przez niego wysokość dochodów nie jest wiarygodna. Tym samym nie sposób stwierdzić, iż wykazał on, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania lub też że ich poniesienie w pełnej wysokości byłoby dla niego nadmiernym obciążeniem.

Mając więc na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., w związku z w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.