Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 552/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2011-09-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 138 par. 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Daniel Sędziowie WSA Małgorzata Brachel-Ziaja Jacek Bursa / spr. / Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 września 2011 r. sprawy ze skargi K. R. na decyzję Wojewody [...] z dnia 21 stycznia 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala


UZASADNIENIE

II SA/Kr 552/11

Uzasadnienie

wyroku z dnia 16 września 2011 roku

Dnia 29 kwietnia 2010 r. Starosta [.....] wydał decyzję, znak: [.....] , o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia inwestorowi pozwolenia na budowę stacji telefonii komórkowej wraz z zasilaniem energetycznym na działkach nr nr [.....] w T. Jako uzasadnienie ww. orzeczenia podano, że cyt: ,, inwestor nie posiada prawa do dysponowania na cele budowlane działką nr [.....] w T. " oraz nie wykazał cyt.: "kompletności projektu budowlanego, posiadania wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń", jak wynika z dalszej treści uzasadnienia chodzi o opinię zarządcy drogi o możliwości połączenia działki budowlanej z drogą publiczną.

Odwołanie od ww. decyzji wniósł inwestor [.....] Telefonia [.....] Sp. z o.o. w W. podnosząc, że rozstrzygnięcie organu I instancji jest niewłaściwe, ponieważ, jak wynika z pism Wójta Gminy P. - władającego działką nr [.....] w T. , inwestor posiada zgodę na dysponowanie działką nr [.....] na cele budowlane oraz oświadczenie o możliwości połączenia działek nr nr [.....] z drogą publiczną poprzez działkę nr [.....] w T.

Decyzją z dnia 21 stycznia 2011 roku znak: [.....] Wojewoda [.....] uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

W uzasadnieniu wskazał, że działka nr [.....] w T. , która stanowi drogę dojazdową do terenu inwestycji, posiada niewyjaśnioną sytuację własnościową i, jak wynika z wypisu z rejestru gruntów, pozostaje we władaniu Urzędu Gminy P. W trakcie postępowania przed organem I instancji, na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego Starosta [.....] wydał postanowienie z dnia 7 kwietnia 2010 r., znak: [.....] , o nałożeniu na inwestora obowiązku usunięcia nieprawidłowości w zakresie:

1. zgodności oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania na cele budowlane z wzorem wynikającym z Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie wzorów: wniosku o pozwolenie na budowę, oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i decyzji o pozwoleniu na budowę [jak wynika z dalszej części postanowienia chodzi o oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania działką nr [.....] na cele budowlane];

2. kompletności projektu budowlanego, posiadania wymaganych opinii, uzgodnień pozwoleń i sprawdzeń [jak wynika z dalszej części postanowienia chodzi o zaświadczenie zarządcy drogi o możliwości połączenia terenu inwestycji poprzez działkę nr [.....] z drogą publiczną];

3. zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz zgodności projektu zagospodarowania terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi".

Brak uzupełnienia przez inwestora dokumentów wskazanych przez organ I instancji w pkt 1 i 2 ww. postanowienia stanowił, zgodnie z art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, podstawę do odmowy udzielenia pozwolenia na budowę.

Organ odwoławczy zwrócił się dnia [.....] grudnia 2010 r., pismem znak: [.....] , do Wójta Gminy P. - władającego działką nr [.....] w T. z prośbą o wyjaśnienie: czy załączone do akt sprawy pismo Wójta Gminy P. z dnia 14 lipca 2008 r., znak: [.....] , stanowi zgodę władającego nieruchomością udzieloną inwestorowi na dysponowanie działką nr [.....] na cele budowlane; oraz czy pismo Wójta Gminy P. z dnia 19 września 2008 r. znak: [.....] jest oświadczeniem, o którym mowa w art. 34 ust 3 pkt 3b Prawa budowlanego, wydanym przez zarządcę drogi wydzielonej na działce nr [.....] w .i, o możliwości połączenia działki budowlanej objętej przedmiotową inwestycją z drogą publiczną.

W odpowiedzi Wójt Gminy P. przesłał pismo z dnia [.....] grudnia 2010 r. zawierające informację, że: ,,1. pismo z dnia [.....] lipca 2008 r., znak: [.....] , Wójta Gminy P. stanowi zgodę władającego nieruchomością udzieloną inwestorowi na dysponowanie działką nr [.....] na cele budowlane. 2. Pismo z dnia [.....] września 2008 r. znak: [.....] Wójta Gminy P. jest oświadczeniem, o którym mowa w art. 34 ust. 3 pkt 3b Prawa budowlanego, wydanym przez zarządcę drogi wydzielonej na działce nr [.....] w T. , o możliwości połączenia działki budowlanej objętej przedmiotową inwestycją z drogą publiczną ".

W tym stanie rzeczy organ II instancji uznał, że inwestor przedłożył dowody wymagane przez Prawo budowlane tj. zgodę z dnia [.....] lipca 2008 r. i oświadczenie z dnia 19 września 2008 r. i wskazał, że w skarżonej decyzji brak jest jasnego określenia przyczyn, dla których organ I instancji odmówił przyznania powyższym dokumentom rangi dowodu w sprawie.

Ponadto organ II instancji wskazał, ze projektowana stacja telefonii komórkowej jest zlokalizowana na działce nr [.....] w T. , na której obowiązują ustalenia uchwały Nr XXVIII/128/04 Rady Gminy P. z dnia 26 listopada 2004 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy P. obejmujący Sołectwo [.....] w jego granicach administracyjnych (Dz. U. Woj. Małop. Nr 44 poz. 301 z 2005 r.). Według ww. planu zagospodarowania działka nr [.....] w T. znajduje się w obrębie dwóch jednostek strukturalnych planu: ZN -tereny zieleni o szczególnym znaczeniu przyrodniczym oraz R - tereny rolnicze. Wg projektu budowlanego planowana inwestycja znajduje się na obszarze ZN. Zgodnie z § 15 ust. 2 miejscowego planu cyt.: "Jako użytkowanie dopuszczalne na określonych w ust. 1 terenach [ZN] ustala się możliwość lokalizacji: zieleni urządzonej, dolesień, dojść pieszych, dojazdów nie wydzielonych w planie, ścieżek rowerowych, sieci i urządzeń infrastruktury technicznej ". Zgodnie z § 15 ust. 3 pkt 2 miejscowego planu cyt.: "Warunkiem lokalizacji urządzeń w ramach użytkowania dopuszczalnego, o którym mowa w ust. 2 jest: zachowanie proporcji, aby użytkowanie dopuszczalne nie stanowiło więcej niż 5% powierzchni terenu użytkowania podstawowego liczonego w granicach działki". Wg opisu projektu zagospodarowania działki powierzchnia działki nr [.....] wynosi 3800 m2. Natomiast, jak wynika z projektu zagospodarowania terenu, całkowita powierzchnia inwestycji, w którą się wlicza m.in. drogę dojazdową po działce nr [.....] oraz powierzchnię stacji PTC, które zgodnie z ustaleniami miejscowego planu należy traktować jako użytkowanie dopuszczalne, wynosi 545,45 m2. Z powyższego wynika, że wg projektu zagospodarowania terenu użytkowanie dopuszczalne stanowi ponad 14% powierzchni terenu użytkowania podstawowego liczonego w granicach działki nr [.....].

Dalej Wojewoda [.....] wskazał, że organ I instancji w postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2010 r. nałożył na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości wniosku m.in. w zakresie cyt.: "zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz zgodności projektu zagospodarowania terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi". W skarżonej decyzji z dnia 29 kwietnia 2010 r. organ I instancji uznał, te cyt.: "Nieprawidłowości wskazane w [wyżej cytowanym] punkcie 3 postanowienia, polegające na braku w projekcie zagospodarowania terenu określenia zasięgu i rodzaju uciążliwości dla wszystkich projektowanych obiektów, zostały skorygowane i usunięte". Zdaniem Wojewody z powyższego wynika, że organ I instancji nie dokonał sprawdzenia projektu zagospodarowania terenu pod względem zgodności z ustaleniami miejscowego planu w zakresie powierzchni użytkowania dopuszczalnego działki, określonego dla terenu ZN. Zgodnie z tytułem projektu budowlanego oraz orzeczeniem decyzji organu I instancji inwestycja obejmuje działki nr nr [.....] w miejscowości T. Wg projektu zagospodarowania terenu konstrukcja wsporcza jest projektowana na działce nr [.....]. Działki nr nr [.....] są działkami drogowymi. Projekt zagospodarowania terenu nie obejmuje działki nr [.....] w T. Zatem wg organu II instancji należy uznać, że ww. projekt jest sporządzony w sposób niewłaściwy, ponieważ nie obejmuje wszystkich działek wskazanych w skarżonej decyzji jako teren objęty inwestycją. Część rysunkowa projektu zagospodarowania terenu została sporządzona na aktualnej mapie zasadniczej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, niemniej nie zostały określone granice działki budowlanej oraz układ linii lub przewodów elektrycznych i telekomunikacyjnych oraz związanych z nim urządzeń technicznych, przedstawiony w powiązaniu z sieciami zewnętrznymi, z oznaczeniem miejsca i rzędnych w miarę potrzeby, przyłączenia do sieci zewnętrznych i złączy z instalacją obiektów budowlanych oraz charakterystycznych elementów, punktów pomiarowych. Zatem należy uznać, że projekt zagospodarowania terenu został sporządzony niezgodnie z § 8 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. Nr. 120 poz. 1133 z 2003 r.).

Zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 i 3 Prawa budowlanego "Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: [1] zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; [3] kompletność projektu budowlanego". W trakcie szczegółowego badania sprawy przez organ odwoławczy wykazano, że akta sprawy zawierają niejasności związane z niezgodnością projektu budowlanego z § 15 ust. 3 pkt 2 miejscowego planu oraz z Rozporządzeniem w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Zgodnie z art. 35 ust 3 Prawa budowlanego: "W razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po j ego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę". Postanowienie z dnia 7 kwietnia 2010 r., znak: [.....] , o nałożeniu na inwestora obowiązku usunięcia nieprawidłowości nie zawiera uwag dotyczących zgodności projektu budowlanego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego ani z Rozporządzeniem w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego.

Wg organu II instancji należy zatem uznać, że sprawa pozwolenia na budowę stacji telefonii komórkowej wraz z zasilaniem energetycznym na działkach nr nr [.....] w T. wymaga wyjaśnienia w znacznym zakresie.

Skargę na powyższą decyzję Wojewody [.....] z dnia 21 stycznia 2011 r. znak: [.....] , uchylającą decyzję Starosty [.....] z dnia 29 kwietnia 2010 r. znak: [.....] o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia inwestorowi pozwolenia na budowę i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ l instancji wniosła K.R. , zaskarżając ją w całości i zarzucając jej:

l. naruszenie prawa materialnego, a to art. 33 ust. 4 pkt 2 ustawy Prawo budowlane poprzez uchylenie decyzji organu l instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ l instancji w sytuacji, gdy inwestor nie ma prawa do dysponowania nieruchomością stanowiącą działkę nr [.....] na cele budowlane co stanowiło podstawę do wydania decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę,

II. naruszenie prawa materialnego, a to art. 34 ust. 3 pkt 3b w związku z art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane poprzez uchylenie decyzji organu l instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ l instancji w sytuacji, gdy projekt budowlany, pomimo nałożenia obowiązku usunięcia nieprawidłowości, nie zawiera oświadczenia właściwego zarządcy drogi o możliwości połączenia działki z drogą publiczną co stanowi podstawę do wydania decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę,

III. naruszenie prawa materialnego, a to art. 5 ustawy Prawo budowlane poprzez naruszenie podlegających ochronie uzasadnionych interesów osób trzecich, polegające na zaakceptowaniu zaplanowanego przez inwestora dojazdu do terenu inwestycji po działce, którą nie ma on prawa dysponować,

a ewentualnie:

IV. naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 97 § 1 pkt. 4 k.p.a. poprzez odmowę zawieszenia postępowania, podczas gdy rozstrzygnięcie sprawy niniejszej związane jest ściśle z orzeczeniem, jakie wydać ma Sąd Rejonowy w M. w sprawie z powództwa K.R. przeciwko Gminie P. o ustalenie, iż Gmina P. nie jest właścicielem nieruchomości stanowiącej działkę nr [.....] położoną w T. objętą Lwh nr [.....] , ani też podmiotem w inny sposób uprawnionym do dysponowania tą nieruchomością.

Wskazując na powyższe, wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Wojewody [.....] z dnia 21 stycznia 2011 r. znak: [.....] i o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego wg norm przepisanych.

W uzasadnieniu wskazała, że zaskarżoną decyzją Wojewoda [.....] uchylił decyzję Starosty [.....] z dnia 29 kwietnia 2010 r. znak: [.....] o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia inwestorowi pozwolenia na budowę i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi l instancji. Uzasadniając takie rozstrzygnięcie Wojewoda wskazał, iż zwrócił się do Wójta Gminy P. o wyjaśnienie czy załączone do akt sprawy pismo Wójta Gminy P. z dnia 14 lipca 2008 roku znak [.....] stanowi zgodę władającego udzieloną inwestorowi na dysponowanie działką nr [.....] na cele budowlane, oraz czy pismo Wójta Gminy P. z dnia 19 września 2008 roku znak [.....] jest oświadczeniem, o którym mowa w art. 34 ust. 3 pkt 3b Prawa budowlanego wydanym przez zarządcę drogi wydzielonej na działce nr [.....] w T. , o możliwości połączenia działki budowlanej objętej przedmiotową inwestycja z drogą publiczną. W odpowiedzi na pismo Wojewody Wójt Gminy P. przesłał pismo z dnia [.....] grudnia 2010 roku zawierające pozytywne odpowiedzi na zadane przez Wojewodę pytania. Na tej podstawie Wojewoda uznał, iż inwestor przedłożył dowody wymagane przez Prawo budowlane tj. zgodę z dnia [.....] lipca 2008 r. i oświadczenie z dnia 19 września 2008 r. Z taką opinią oceną znaczenia dokumentów dokonaną przez organ II instancji nie można się zgodzić. Prowadzi ona do naruszenia przepisów prawa materialnego. W konsekwencji zdaniem skarżącej należy uznać należy, że zaistniały przesłanki do uchylenia zaskarżonej decyzji Wojewody [.....].

Zgodnie z treścią art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Teren planowanej inwestycji obejmuje działki nr nr [.....] w miejscowości T. Wobec tego inwestor powinien wykazać prawo dysponowania wszystkimi czterema wskazanymi wyżej działkami. Nie spełnił jednak tego wymogu. Jak zostało wykazane w dotychczasowym postępowaniu, działka nr [.....] stanowi własność Gromady T. Potwierdza to zapis w Lwh nr [.....] (odpis z księgi gruntowej Iwh .... z dnia.....03.2009 r. - w aktach sprawy; odpis z księgi gruntowej Iwh [.....] z dnia 27 grudnia 2010 roku w załączeniu). Tylko ten podmiot, bądź też jego następcy prawni, mógłby skutecznie wyrazić zgodę na dysponowanie terenem, a tym samym umożliwić inwestorowi spełnienie wskazanego wyżej wymogu legitymowania się prawem dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Inwestor nigdy nie uzyskał jednak od tego podmiotu stosownej zgody. Nie wskazał również ewentualnych następców prawnych tego podmiotu i nie przedstawił ich zgody. Nie ma natomiast żadnych praw do tej nieruchomości Gmina P. Działka nr [.....] nie jest drogą publiczną a drogą wewnętrzną. Ma charakter utwardzonej drogi gruntowej. Co więcej, nie znajduje się ona we władaniu Gminy P. , a utrzymują ją okoliczni mieszkańcy, którzy też utwardzili tę działkę. Z uwagi na powyższe okoliczności działka nr [.....] nie spełnia warunków do uznania, iż stała się ona z mocy prawa własnością Gminy P. na zasadzie art. 73 ustawy przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, ani na podstawie jakichkolwiek innych przepisów.

Ponadto nawet jeśli Gmina P. byłaby posiadaczem samoistnym nieruchomości oznaczonej jako działka nr [.....] to - jak wykazano już w decyzji Starosty M. z dnia 29 kwietnia 2010 r. znak: [.....] - nie jest ona uprawniona do dysponowania i składania oświadczeń co do przeznaczenia działki. Z istoty posiadania wynika bowiem, iż jest ono jedynie stanem faktycznym. Posiadacz sam nie ma prawa dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a zatem z pewnością nie może skutecznie udzielić zgody na dysponowanie innym podmiotom. Nikt nie może bowiem przenieść więcej praw niż sam posiada.

Wobec tego, wyrażona przez Wójta Gminy P. zgoda nie uprawnia inwestora do dysponowania nieruchomością stanowiącą działkę nr [.....] na cele budowlane. Powoduje to, iż nie jest zgodne ze stanem faktycznym oświadczenie inwestora o dysponowaniu nieruchomością na cele budowlane. Złożenie oświadczenia o posiadaniu prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane wyłącza co do zasady obowiązek badania przez organ administracji merytorycznej poprawności oświadczeń. Jednakże w razie kwestionowania prawdziwości oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane przez inną stronę postępowania, inwestor zobligowany jest do wykazania prawa, na które się powołuje. Organ, do którego wpływa wniosek o wydanie decyzji o pozwolenie na budowę wraz z załączonym oświadczeniem nie jest bowiem związany jego treścią, jako że oświadczenie to nosi cechy środka dowodowego przewidzianego w art. 75 § 2 KPA. (tak: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 2010-02-09 II SA/Gd 436/08 Legalis).

Istotą wymogu złożenia takiego oświadczenia pod rygorem odpowiedzialności karnej jest zatem ustalenie posiadania, bądź też nie prawa dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Oświadczenie to jako środek dowodowy może podlegać badaniu przez organ. W razie wątpliwości co do prawa, badanie to powinno zweryfikować rzeczywisty stan prawny nieruchomości oraz tytuł prawny inwestora. Organ może bowiem przyjąć informacje zawarte w oświadczeniu za zgodne ze stanem faktycznym lub prawnym tylko wtedy, gdy nie są one sprzeczne z innymi dowodami w sprawie lub faktami znanymi organowi z urzędu (tak: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 2010-02-09 j.w.).

Okoliczności wskazane powyżej, jak również inne ustalone w toku postępowania, prowadzą do wniosku, iż inwestor nie ma prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Stanowi to okoliczność uniemożliwiającą wydanie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Odmienny w tym zakresie wniosek Wojewody [.....] jest wynikiem naruszenia przepisów prawa materialnego, a to art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy Prawo budowlane.

Ponadto zdaniem skarżącej nie można zgodzić się ze stwierdzeniem zawartym w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż inwestor wypełnił obowiązek, o którym mowa w art. 34 ust. 3 pkt 3b ustawy Prawo budowlane, ponieważ pismo Wójta Gminy P. z dnia 19 września 2008 roku znak [.....] jest oświadczeniem, o którym mowa w art. 34 ust. 3 pkt 3b Prawa budowlanego wydanym przez zarządcę drogi wydzielonej na działce nr [.....] w T.

Zgodnie z zapisem art. 34 ust. 3 pkt 3b ustawy Prawo budowlane Projekt budowlany powinien zawierać stosownie do potrzeb między innymi oświadczenie właściwego zarządcy drogi o możliwości połączenia działki z drogą publiczną zgodnie z przepisami o drogach publicznych. Tymczasem pismo Wójta Gminy P. nie może być traktowane jako pismo zarządcy drogi, bowiem działka nr [.....] nie znajduje się we władaniu Gminy. Jak było już wcześniej wskazywane grunt ten utrzymują okoliczni mieszkańcy, którzy też utwardzili tę działkę. Nieruchomość stanowi ponadto własność Gromady T. Co więcej, wskazane pismo Wójta Gminy P., nie może mieć znaczenia dla spełnienia wymogów z art. 34 ust. 3 pkt 3b ustawy Prawo budowlane również i z tego powodu, że znajdująca się na działce nr [.....] nie jest drogą publiczną, a drogą wewnętrzną. Ma charakter utwardzonej drogi gruntowej. Tymczasem powoływany przepis wymaga, by oświadczenie dotyczyło możliwości połączenia działki z drogą publiczną co wynika jednoznacznie z tego, iż o możliwości połączenia z innymi kategoriami dróg jest mowa w art. 34 ust. 3 pkt 3a ustawy Prawo budowlane (zob. Z. Niewiadomski (red.), Prawo budowlane. Komentarz, C.H.Beck 2009, Wydanie: 3, źródło: System Informacji Prawnej Legalis).

Wobec powyższego, uznać należy, iż do chwili obecnej inwestor - pomimo nałożenia na niego obowiązku usunięcia nieprawidłowości - nie przedłożył "oświadczenia właściwego zarządcy drogi o możliwości połączenia działki z drogą publiczną zgodnie z przepisami o drogach publicznych". W konsekwencji zaistniały przesłanki do wydania decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Odmienne w tym zakresie rozstrzygnięcie Wojewody [.....] stanowi naruszenie prawa materialnego, a to art. 34 ust. 3 pkt 3b w związku z art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane.

W konsekwencji zaistniały przesłanki do wydania decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Odmienne w tym zakresie rozstrzygnięcie Wojewody [.....] stanowi naruszenie prawa materialnego, a to art. 5 ustawy Prawo budowlane poprzez naruszenie podlegających ochronie uzasadnionych interesów osób trzecich.

Kończąc skarżąca wskazała, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy związane jest ściśle z orzeczeniem, jakie wydać ma Sąd Rejonowy w M. w sprawie toczącej się pod sygnaturą akt l C 267/10 z powództwa K.R. przeciwko Gminie P. o ustalenie, iż Gmina P. nie jest właścicielem nieruchomości stanowiącej działkę nr [.....] położoną w T. objętą Lwh nr [.....] ani też podmiotem w inny sposób uprawnionych do dysponowania przedmiotową nieruchomością. Wprawdzie wg niej oczywistym jest brak prawa Gminy P. (i w konsekwencji: inwestora) do dysponowania działką na cele budowlane, to jednak w razie powzięcia co do tego jakichkolwiek wątpliwości przez organ II instancji, winien on był zawiesić postępowanie do czasu wydania orzeczenia przez sąd cywilny w sprawie wskazanej powyżej, tym bardziej, że we wcześniejszych swych decyzjach wydanych w niniejszej sprawie Wojewoda [.....] prezentował pogląd o niespełnieniu przez inwestora przesłanki z art. 33 ust. 4 pkt. 2 ustawy Prawo budowlane.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a., a orzekanie – w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, mimo że część poglądów wyrażonych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie zasługuje na aprobatę.

Zgodnie bowiem z art. 145 § 1 p.p.s.a., sąd uchyla decyzję w całości albo w części, wyłącznie wtedy jeżeli stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Jak zostanie dalej wskazane, w postępowaniu administracyjnym przed organem II instancji nie doszło do naruszenia prawa w w/w stopniu, a zatem brak jest podstaw do wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego.

Zaznaczyć bowiem należy, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia z zaskarżeniem decyzji kasacyjnej, a ponadto, że poglądy prawne wyrażone przez organ II instancji w uzasadnieniu decyzji uchylającej decyzję organu I instancji i przekazującej mu sprawę do ponownego rozpoznania, nie są dla tego organu wiążące. Obowiązkiem organu jest bowiem rozpoznanie sprawy administracyjnej zgodnie z przepisami prawa materialnego i przy właściwym zastosowania przepisów postępowania.

Natomiast na płaszczyźnie oceny przez sąd administracyjny zgodności z prawem decyzji kasacyjnej, przede wszystkim istotne jest, czy organ II instancji nie naruszył art. 138 § 2 k.p.a.

Analizując wszystkie okoliczności faktyczne niniejszej sprawy należy wyrazić pogląd, że w niniejszym postępowaniu administracyjnym do takiego uchybienia nie doszło. O ile bowiem nie można się zgodzić z organem II instancji, że w aktualnym stanie sprawy pismo Wójta Gminy P. z dnia [.....] lipca 2008 r., znak: [.....] , może być uznane za zgodę władającego nieruchomością udzieloną inwestorowi na dysponowanie działką nr [.....] na cele budowlane, a pismo Wójta Gminy P. z dnia [.....] września 2008 r. znak: [.....] może być uznane za oświadczenie, o którym mowa w art. 34 ust. 3 pkt 3b Prawa budowlanego, wydanym przez zarządcę drogi wydzielonej na działce nr [.....] w T. , o możliwości połączenia działki budowlanej objętej przedmiotową inwestycją z drogą publiczną, a tym samym inwestor posiada prawo do dysponowania na cele budowlane działką drogową nr [.....] w T. , to jednak nie można się też zgodzić z organem I instancji, że inwestor nie posiada prawa do dysponowania na cele budowlane działką drogową nr [.....] w T. , co miało dać podstawę do wydania decyzji odmownej.

Zgodnie bowiem z art. 33 ust. 2 pkt 2 ustawy prawo budowlane, do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W myśl natomiast art. 34 ust. 3 pkt 3 ustawy prawo budowlane, projekt budowlany stosownie do potrzeb powinien zawierać oświadczenia właściwych jednostek organizacyjnych o zapewnieniu przyłączenia obiektu do dróg lądowych i możliwości połączenia działki z drogą publiczną zgodnie z przepisami o drogach publicznych.

W przypadku natomiast kiedy projekt budowlany i wniosek o pozwolenie na budowę (uwzględniając wszelkie konieczne załączniki) spełnia wymogi formalne, a zaistniały wątpliwości co do zgodności z rzeczywistym stanem faktycznym oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, co związane jest z niezależnymi od inwestora wątpliwościami odnośnie faktu, czy jednostka i organ samorządu terytorialnego jest właścicielem i zarządcą nieruchomości przeznaczonej pod inwestycję, rzeczą organu jest tę wątpliwość wyjaśnić, czyli za pomocą wszelkich możliwych do przeprowadzenia środków dowodowych, w sposób nie budzący wątpliwości ustalić, kto jest tej nieruchomości właścicielem i zarządcą. Tylko bowiem w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w art. 35 ust. 1 ustawy prawo budowlane, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. W trybie powołanego przepisu organ mógłby zatem wezwać inwestora, gdyby ten nie dołączył do projektu budowlanego właściwych oświadczeń. W myśl art. 35 ust. 1 pkt 3 ustawy prawo budowlane, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza bowiem kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

W przedmiotowym wypadku oświadczenia takie zostały złożone, natomiast z uwagi na uzasadnione wątpliwości, czy jednostka i organ samorządu terytorialnego jest właścicielem i zarządcą działki nr [.....] położonej w miejscowości T. , zachodziła konieczność dokonania w tym przedmiocie dodatkowych ustaleń. Ustalenia takie nie zostały poczynione, a jak wynika z akt sprawy, na podstawie tych samych dokumentów, każdy z organów doszedł do całkiem innych wniosków.

Z powyższych względów należy zatem wskazać, że w ponownie prowadzonym postępowaniu, koniecznym będzie ustalenie, czy inwestor posiada prawo do dysponowania na cele budowlane nieruchomością stanowiącą działkę nr [.....] położoną w miejscowości T. , a co się z tym wiąże, kto jest właścicielem i zarządcą tej nieruchomości. W tym zakresie organ winien będzie rozważyć możliwość zawieszenia postępowania w związku z toczącą się sprawą sądową, na którą powołuje się skarżąca. W związku z powyższym oraz z uwagi na zasadność pozostałych poglądów, które były podstawą uchylenia decyzji organu I instancji, zachodziły zatem podstawy do wydania przez organ II instancji decyzji, w oparciu o art. 138 § 2 k.p.a.

Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala.