Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 695/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-07-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 173 par. 1 i art. 194 par. 1 pkt 1a
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E.O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 28 lutego 2017 r. sygn. akt II SA/Rz 1784/16 odrzucające skargę E.O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: odrzucić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 28 lutego 2017 r. sygn. akt II SA/Rz 1784/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, w sprawie ze skargi E.O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] października 2016 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia, odrzucił skargę. Podstawę prawną odrzucenia skargi stanowił przepis art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.".

Powyższe postanowienie wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia zażalenia zostało doręczone skarżącej w dniu 7 marca 2017 r.

Zażalenie na powyższe postanowienie, sporządzone osobiście, wniosła skarżąca.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie podlegało odrzuceniu.

Zgodnie z treścią art. 173 § 1 p.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Stosownie zaś do treści art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w punktach od 1 do 10 tego przepisu. Z punktu 1a art. 194 § 1 p.p.s.a. wynika, że zażalenie przysługuje na postanowienia których przedmiotem jest odrzucenie skargi w przypadkach o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3.

Do postanowień, wydawanych przez wojewódzkie sądy administracyjne, kończących postępowanie w sprawie należy zaliczyć postanowienia o odrzuceniu skargi. A zatem podstawowym środkiem odwoławczym wnoszonym od tego typu postanowień jest skarga kasacyjna. Jednakże z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że wyłączono możliwość wnoszenia skarg kasacyjnych od postanowień o odrzuceniu skargi z powodu: złożenie skargi po upływie terminu do jej wniesienia (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.), nieuzupełnienia w terminie jej braków formalnych (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.), jeśli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona (art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.), nieuiszczenia, mimo wezwania, należnego wpisu (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Na tego rodzaju postanowienia w obowiązującym stanie prawnym przysługuje środek odwoławczy w postaci zażalenia (zob. art. 194 § 1 pkt 1a p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie nie należy do tej kategorii postanowień o których mowa w art. 194 § 1 pkt 1a p.p.s.a., a zatem nie przysługuje na nie zażalenie, ale – stosownie do normy art. 173 § 1 p.p.s.a. – skarga kasacyjna. Podstawę prawną tego orzeczenia stanowił bowiem przepis art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. - Sąd uznał skargę za niedopuszczalną (zobacz: postanowienie NSA z 13.10.2016 r. I OZ 1003/16).

Powyższe daje podstawę do stwierdzenia, że wniesione zażalenie na zakwestionowane postanowienie należy uznać za niedopuszczalne.

Nadto wyjaśnić należy, że Naczelny Sąd Administracyjny nie mógł potraktować wniesionego od zaskarżonego postanowienia środka odwoławczego jako skargi kasacyjnej, a to dlatego, że pismo to nie spełnia warunków niezbędnych do uznania go za skargę kasacyjną. Stosownie do normy art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Natomiast skarżąca sporządziła pismo z dnia 11 marca 2017r. osobiście. Przy czym z akt sprawy nie wynika by skarżąca należała do kategorii podmiotów o których mowa w art. 175 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny dostrzega, że wraz z doręczeniem zaskarżonego postanowienia skarżąca została wadliwie pouczona o możliwości wniesienia na to postanowienie zażalenia, jednakże powyższe nie może mieć wpływu na wynik sprawy. W tej sytuacji, gdy nadal wolą skarżącej jest zakwestionowanie postanowienia Sądu pierwszej instancji o odrzuceniu skargi, strona winna złożyć skargę kasacyjną od tego postanowienia, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Przy czym, jak już wyżej wskazano, skarga kasacyjna winna spełniać wymogi przewidziane dla tego typu środka odwoławczego, w tym musi być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.