Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 1045/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2009-01-30 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par.  18 ust. 1 pkt 2 lit. b,  par. 19,  par. 20
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik, po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w kwestii wniosku o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy świadczonej z urzędu postanawia : oddalić wniosek adwokata M. W.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...]r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przyznał skarżącemu K. P. prawo pomocy w postaci ustanowienia adwokata do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku tut. Sądu z dnia 17 kwietnia 2007 r. oddalającego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie zasiłku celowego.

W dniu [...]r. wyznaczony w sprawie pełnomocnik, adwokat, M. W. złożył wniosek o zasądzenie na jego rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. We wniosku tym nie zawarto oświadczenia, o którym mowa w treści § 20 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.)

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. nr 153 poz. 1270 z późn. zm./ wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów.

Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej przez adwokata z urzędu zostały określone w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu / Dz. U. Nr 163 poz. 1348/.

Jak stanowi § 19 cytowanego aktu prawnego koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę, o której mowa w § 18 rozporządzenia w wysokości nie wyższej niż 150 % stawki minimalnej oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.

Po myśli § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b" przywołanego aktu wynagrodzenie adwokata przysługuje za sporządzenie i wniesienie kasacji albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wynagrodzenie przyznane może zostać występującemu w imieniu skarżącego adwokatowi po spełnieniu przez niego obowiązku wynikającego z treści § 20 cyt. rozporządzenia, a więc po złożeniu oświadczenia, iż opłaty za czynności adwokacie nie zostały już uiszczone ani w całości ani w części.

Wniosek pełnomocnika skarżącego takiego oświadczenia nie zawierał.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w pełni podziela utrwalony już w judykaturze sądów administracyjnych pogląd, iż brak oświadczenia o treści wymaganej w § 20 cyt. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. nie stanowi braku formalnego, o uzupełnienie którego wzywa się pełnomocnika lecz wywołuje skutki materialnoprawne w postaci oddalenia wniosku ( por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 czerwca 2006r. sygn. akt II FSK 862/05 publ. LEX nr 242945 lub wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 października 2005r. sygn. akt III S.A./Gd 373/04 publ. LEX nr 235283).

Z uwagi na powyższe należało orzec jak w sentencji.