Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1074/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-10-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Skarżony organ: Minister Budownictwa
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska sędzia WSA Jerzy Siegień asesor WSA Joanna Skiba (spr.) Protokolant Katarzyna Bednarska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 października 2006 r. sprawy ze skargi J. W. na postanowienie Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o ostateczności postanowienia 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2006 roku nr [...] Minister Transportu i Budownictwa utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2006 roku nr [...] o odmowie wydania zaświadczenia o ostateczności postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] października 2004 roku o zawieszeniu postępowania w sprawie rozpatrzenia odwołania J. W., reprezentowanego przez pełnomocnika J. H. od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] czerwca 2004 roku orzekającej o odmowie zwrotu części działki nr [...] z obrębu [...], w granicach wywłaszczonej działki nr [...]

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ ustalił następujący stan faktyczny:

Decyzją z dnia [...] czerwca 2004 roku Prezydent Miasta K. orzekł o odmowie zwrotu nieruchomości położonej w K., oznaczonej jako część działki nr [...] z obrębu [...], w granicach wywłaszczonej działki nr [...] , z uwagi na fakt iż nieruchomość została zbyta na rzecz [...], a ponadto nie stała się zbędna na cel wywłaszczenia. Po wniesieniu odwołania od tej decyzji, Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] października 2004 roku zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie rozpatrzenia odwołania wniesionego od przedmiotowej decyzji przez J. W.

Po wniesieniu zażalenia przez J. H. (pełnomocnika J. W.) na postanowienie z dnia [...] października 2004 roku , Minister Infrastruktury postanowieniem z dnia [...] lutego 2005 roku utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2004 roku. Następnie J. H. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2005 roku.

Postanowieniem z dnia [...] marca 2006 roku Wojewoda [...] odmówił wydania zaświadczenia o ostateczności postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] października 2004 roku, uzasadniając to faktem, że w obrocie prawnym znajduje się ostateczne postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2005 roku, utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2004 roku . Przedmiotowe postanowienie Ministra Infrastruktury z jako postanowienie organu II instancji jest postanowieniem ostatecznym.

Po rozpatrzeniu zażalenia J. W. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2006 roku, Minister Transportu i Budownictwa uznał, że organ I instancji zasadnie odmówił wydania zaświadczenia o ostateczności postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] października 2004 roku . Na to postanowienie bowiem pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie, a zatem żądanie dotyczy postanowienia, które nie jest ostateczne. Organ odwoławczy uznał również, że organ wojewódzki zasadnie zastosował przepis art. 217 kpa w celu rozpatrzenia wniosku.

Skargę na postanowienie Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] kwietnia 2006 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł J. W. wnosząc o stwierdzenie nieważności postanowienia . Zarzucił Ministrowi Transportu i Budownictwa naruszenie przepisów art. 6,7,10§1, 76§1, 80 i 217 kpa . W uzasadnieniu skargi podniósł, że organ wojewódzki uzasadniając odmowę wydania zaświadczenia o prawomocności postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] października 2004 roku, podał , że postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2001 roku jest postanowieniem ostatecznym, natomiast organ II instancji utrzymując w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2006 roku, uzasadnia to z kolei tym, że żądanie potwierdzenia ostateczności dotyczy postanowienia, które nie jest ostateczne. Wskazał również, ze wyrokiem z dnia 24 stycznia 2006 roku, sygn. akt I SA/Wa 701/05 została oddalona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jego skarga na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2005 roku, utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2004 roku, o zawieszeniu postępowania w sprawie rozpatrzenia odwołania J. W. od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] czerwca 2004 roku.

Minister Budownictwa (właściwy do złożenia odpowiedzi na skargę na podstawie rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 5 maja 2006 roku w sprawie szczegółowego działania Ministra Budownictwa Dz. U. Nr 76 poz. 537) wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko przedstawione w zaskarżonym postanowieniu z dnia [...] kwietnia 2006 roku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Dokonując kontroli zaskarżonych postanowień Sąd uznał, że zostały one wydane z naruszeniem prawa, które miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Istota niniejszej sprawy sprowadza się do ustalenia czy organy obu instancji zasadnie odmówiły J. W. wydania zaświadczenia o ostateczności postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] października 2004 roku o zawieszeniu postępowania w sprawie odwołania J. W. od decyzji Prezydenta Miasta K., odmawiającej zwrotu działki nr [...] położonej w K. Postanowieniami ostatecznymi są: postanowienia w stosunku do których upłynął termin do wniesienia zażalenia, postanowienia wydane przez organ II instancji w wyniku rozpatrzenia zażalenia oraz postanowienia, które są ostateczne z mocy wyraźnego przepisu.

Z akt sprawy wynika, że na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2004 roku zostało wniesione zażalenia do Ministra Infrastruktury. Następnie Minister Infrastruktury postanowieniem z dnia [...] lutego 2005 roku utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Z kolei postanowienie Ministra Infrastruktury było przedmiotem zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i wyrokiem z dnia 24 stycznia 2006 roku wydanym w sprawie sygn. akt I SA/Wa 701/05, skarga J. W. na przedmiotowe postanowienie została oddalona. Zatem w momencie złożenia przez J. H. (pełnomocnika J. W.) wniosku z dnia 27 lutego 2006 roku o wydanie zaświadczenia ostateczności postanowienia wojewody [...] z dnia [...] października 2004 roku – przedmiotowe postanowienie było bez żadnych wątpliwości postanowieniem prawomocnym. Nie można bowiem zgodzić się z argumentacją podaną przez organ I instancji, że skutek ostateczności postanowienia odnosi się tylko do postanowień wydanych przez organ II instancji , bowiem w obrocie prawnym funkcjonują postanowienia wydane przez obie instancje i orzeczenia obu instancji stają się ostateczne. Zupełnie zaś niezrozumiałe jest stanowisko zawarte w uzasadnieniu organu II instancji, który, stwierdza w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] kwietnia 2006 roku, że postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2004 roku nie jest ostateczne bo skarżący wniósł na nie zażalenie, skoro w dacie wydania przez Wojewodę [...] zaskarżonego postanowienia, Minister Infrastruktury postanowieniem z dnia [...] lutego 2005 roku rozpatrzył już zażalenie J. W.

Z tych względów należało uznać, ze organ administracji publicznej miał obowiązek wydania J. W. zaświadczenia o prawomocności postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] października 2004 roku, który uzasadnił to koniecznością potwierdzenia tego faktu w postępowaniu prowadzonym z jego powództwa przed Sądem [...] w K. w sprawie [...]). Wydanie zaświadczenia ( art. 217 kpa ) jest czynnością organu administracji publicznej, polegającą na urzędowym potwierdzeniu obiektywnie istniejących okoliczności faktycznych lub stanu prawnego , a taka sytuacja z całą pewnością zachodzi w przedmiotowej sprawie.

Z tych względów sąd uznał, że organ naruszył art.6,8 i 217 kpa w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy .Z uwagi na powyższe należało orzec jak w wyroku na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. NR 153 poz. 1270 ze zm. ).