Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 1121/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2020-10-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 66 ust. 1 pkt 1Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.
journal: Dz.U. 2019 poz 1186
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski (spr.) Sędziowie sędzia WSA Elżbieta Piechowiak sędzia WSA Joanna Janiszewska-Ziołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 października 2020 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] na decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta [...] z [...] sierpnia 2019 r., nr [...]; 2. zasądza od [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] na rzecz Skarżącej kwotę [...] ([...]) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta B. (dalej określany jako PINB) decyzją z [...] .08.2019 r., znak [...] , na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 4, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity w Dz. U. z 2018 r. poz. 1202, dalej powoływana jako Pb) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r. poz. 1257) - nakazał W. w B. usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, tj.:

wypełnienie spękań i ubytków tynku w ścianie frontowej budynku mieszkalnego usytuowanego na działce nr ewid. [...] obr. [...] przy ul. [...] w B.,

naprawę częściowo uszkodzonych i technicznie zużytych elementów dekoracyjnych fasady przedmiotowego budynku od strony ul. [...] ,

pomalowanie elewacji frontowej przedmiotowego budynku od strony ul. [...] (po uzgodnieniu kolorystyki z Miejskim Konserwatorem Zabytków)

w terminie do 30 sierpnia 2020 r. Powyższe prace należy wykonać po uzgodnieniu z Miejskim Konserwatorem Zabytków i pod nadzorem osoby posiadającej stosowne uprawnienia budowlane z zachowaniem zasad BHP.

W uzasadnieniu organ wskazał, że podczas kontroli przedmiotowego budynku stwierdzono uszkodzenia elewacji frontowej od strony ul. [...] - na elewacji frontowej występują spękania i ubytki tynków, miejscami widoczne są gołe cegły. Elewacja frontowa jest zabrudzona i pozbawiona zewnętrznych powłok malarskich. Elementy dekoracyjne fasady przedmiotowego budynku są częściowo uszkodzone i technicznie zużyte - wymagają naprawy. Wszystko to sprawia, że budynek swym wyglądem oszpeca otoczenie i dysharmonizuje z budynkami sąsiadującymi, co potwierdza dokumentacja fotograficzna znajdująca się w aktach sprawy.

Ponadto ustalono, że przedmiotowy budynek nie jest wpisany do rejestru zabytków, natomiast zgodnie z zarządzeniem nr [...] Prezydenta Miasta B. z [...] .08.2015 r. jest on ujęty w gminnej ewidencji zabytków.

Organ wskazał, że budynek zlokalizowany jest przy ul. [...] w B. stanowiącej jedną z głównych arterii komunikacyjnych i tras wylotowych z B. łączącej centrum z zachodnimi osiedlami miasta położonymi. Z uwagi na to, że na ulicy [...] znajdują się obiekty wpisane przez [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków do rejestru zabytków (tj.: [...] - kościół pw. [...] ) oraz do gminnej ewidencji zabytków, ulicę tą charakteryzuje niepowtarzalny urok i klimat. Negatywnie na wizerunek ulicy [...] i tej części Miasta B. wpływają zaniedbane, nieodrestaurowane obiekty, w tym również budynek mieszkalny zlokalizowany przy ul. [...].

Zgodnie z art. 5 ust. 2 Pb obiekt budowlany należy użytkować w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej, w szczególności w zakresie związanym z wymaganiami, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1-7 przedmiotowej ustawy. Przedmiotowy budynek nie przystaje swoją estetyką do otaczającej go zabudowy, wręcz przeciwnie: wśród sąsiadujących budynków wyróżnia się niekorzystnie. W sąsiedztwie budynku przy ul. [...] i [...] zlokalizowane są wyremontowane kamienice. Przy ulicy [...] i [...] także znajdują się zrewitalizowane obiekty. Przy ul. [...] powstał nowoczesny budynek mieszkalny wielorodzinny. Na ich tle przedmiotowy budynek uznać należy za zaniedbany.

Organ podkreślił że obowiązkiem spoczywającym na właścicielu jest utrzymywanie obiektu budowlanego nie tylko w należytym stanie technicznym, ale i estetycznym, co wynika z art. 61 pkt 1 w zw. z art. 5 ust. 2 Pb. NSA w wyroku z 5.06.2002 r., SA/Rz 77/2002, wyjaśnił, że przez należyty stan estetyczny obiektu budowlanego należy rozumieć utrzymanie w dobrym stanie elewacji i wyglądu obiektu oraz innych jego elementów, jak też zapewnienie harmonii pomiędzy wyglądem obiektu a otoczeniem naturalnym i stworzonym przez człowieka. W ocenie organu przedmiotowy budynek nie spełnia minimalnych wymogów w tym zakresie.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyła W. w B. (dalej określana jako Skarżąca).

W uzasadnieniu odwołania wskazano, że ul. N. na odcinku wzdłuż przedmiotowego budynku jest w nieodpowiednim stanie technicznym. Każdorazowo po opadach deszcz tworzą się na ulicy duże kałuże i zastoje wody. Przejeżdżające samochody rozchlapują powstałe błoto do wysokości ponad 2 m. Błoto to opada m.in. na elewację budynku, który oddzielony jest od jezdni wyłącznie wąskim chodnikiem. Błoto to powoduje zabrudzenie tynku oraz uszkodzenia elewacji. Problem ten, zgłaszany był do Zarządu Dróg Miejskich i Komunikacji Publicznej w B. Nie został on jednak poprawnie rozwiązany, gdyż zamontowane barierki z ekranami są zbyt niskie i chronią wyłącznie przechodniów, a nie budynek.

Dodatkowo przejeżdżające ul. [...] tramwaje powodują drgania odczuwalne w całym budynku. Na skutek tych drgań pojawiają się na elewacji pęknięcia i ubytki powodujące odsłonięcie warstwy cegieł.

Ponadto w ostatnim okresie na sąsiedniej działce prowadzona jest budowa budynku wielorodzinnego. Pracujący tam ciężki sprzęt oraz głębokie wykopy spowodowały powstanie pęknięć budynku i odspajanie warstwy tynku.

Wobec powyższego, w ocenie Skarżącej, naprawa elewacji bez systemowego rozwiązania opisanych powyżej kwestii miałaby wyłącznie doraźny charakter i naraziłaby ją na zbyteczne koszty. Należałoby rozwiązać problem w sposób kompleksowy, zaczynając od remontu ulicy wraz z torowiskiem.

Dodatkowo, z uwagi na fakt, że Skarżąca jest niewielką wspólnotą, składającą się z tylko 8 lokali, wykonanie zaleceń z decyzji związane jest z poniesieniem kosztów przekraczających obecnie jej możliwości finansowe. Wszelkie środki gromadzone na funduszu remontowym przeznaczane są na wymianę instalacji i bieżącą naprawę dachu, co przekłada się bezpośrednio na warunki zamieszkiwania w budynku.

Niemniej jednak, mając na uwadze troskę o estetykę dzielnicy oraz należyte utrzymanie techniczne budynku, Skarżąca podejmie działania zmierzające do pozyskania finansowania, składając stosowne wnioski do Urzędu Miasta i Miejskiego Konserwatora Zabytków. W związku z powyższym w ocenie Skarżącej celowe byłoby przedłużenie terminu na wykonanie nakazanych prac.

Decyzją z [...] października 2019 r., znak [...] , [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. (dalej określany jako WINB) na podstawie art. 104 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 66 ust. 1 pkt 4, art. 81 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r. poz. 1186 ze zm., dalej powoływana jako Pb) - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że materialno-prawną podstawą decyzji organu I instancji jest art. 66 ust. 1 pkt 4 Pb, stanowiący, że w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku.

W przedmiotowej sprawie dokonano 4.07.2019 r. oględzin rzeczonego budynku. Podczas oględzin stwierdzono uszkodzenia elewacji (spękania i ubytki tynku - miejscami widać gołe cegły). Ponadto jest ona zabrudzona oraz pozbawiona zewnętrznych powłok malarskich. Dodatkowo widoczne są uszkodzone i technicznie zużyte elementy dekoracyjne fasad, co dokumentują również zdjęcia. Zatem organ I instancji stwierdził zasadnie, że owa elewacja jest w nieodpowiednim stanie. Powyższe ustalenia faktyczne bezspornie zostały odniesione do stanu estetycznego sąsiednich obiektów budowlanych.

WINB po analizie wszystkich zebranych dokumentów stwierdził, że PINB dokonał prawidłowych ustaleń, które zostały odzwierciedlone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Stwierdzony stan faktyczny oraz zebrany materiał dowodowy, w tym fotograficzny, potwierdza, że estetyka elewacji przedmiotowego obiektu narusza obowiązujące przepisy Prawa budowlanego (w tym art. 5 ust. 2 i art. 61 pkt 1).

Odnosząc się do treści odwołania, organ odwoławczy wyjaśnił, że organem władnym do przedłużania terminu wykonania prac jest PINB. Natomiast stan techniczny ul. [...] wzdłuż przedmiotowego budynku pozostaje bez wpływu na niniejsze rozstrzygnięcie.

Skargę na powyższą decyzję złożyła W. w B, zarzucając jej:

1) naruszenie przepisów postępowania mających istotnych wpływ na wynik sprawy:

art. 138 § 1 pkt 1 kpa polegające na bezzasadnym utrzymaniu w mocy wadliwej decyzji;

art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, poprzez:

niewyjaśnienie w sposób prawidłowy, dlaczego spękania i ubytki tynku w ścianie frontowej budynku oraz częściowo uszkodzone i technicznie zużyte elementy dekoracyjne fasady przedmiotowego budynku od strony ul. [...] określono jako "w nieodpowiednim stanie" w odniesieniu do stanu estetycznego sąsiednich obiektów,

pominięcie faktu, że wygląd i stan techniczny budynku nie jest spowodowany brakiem utrzymania przez właściciela obiektu w należytym stanie technicznym i estetycznym, lecz w głównej mierze czynniki zewnętrzne,

co w konsekwencji, doprowadziło do uznania budynku, jako oszpecającego otoczenie;

c) art. 8 kpa poprzez prowadzenie postępowania w sposób odbierający obywatelom zaufanie do organów władzy publicznej z uwagi na błędną interpretację przepisów i wadliwe ich stosowanie;

2) naruszenie przepisów prawa materialnego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy w postaci art. 66 ust. 1 pkt 4 Pb poprzez przyjęcie, że budynek powoduje swoim wyglądem oszpecenie otaczających go budynków oraz zagospodarowania przestrzennego ulicy, podczas gdy sąsiadujące zabudowania oraz stan techniczny ulicy w żadnym stopniu swoim wyglądem, estetyką ani stanem nie odbiega od przedmiotowego budynku, a w konsekwencji przyjęcie, że wydanie zaskarżonej decyzji stało się konieczne i niezbędne dla wykonania obowiązujących przepisów prawa.

Wobec powyższego Skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji organu II instancji oraz poprzedzającej jej decyzji organu I instancji.

W uzasadnieniu Skarżąca wskazała, że błędnie porównano sąsiadujące budynki będące punktem odniesienia uznającego budynek za oszpecający otoczenie, gdyż w bezpośrednim sąsiedztwie pod numerem [...] , znajduje się działka gruntu, na której deweloper prowadzi budowę budynku wielorodzinnego, natomiast budynki przy [...] [...], [...]oraz [...] posiadają elewację w dużo gorszym stanie od przedmiotowej nieruchomości. W załączniku Skarżąca przedłożyła na poparcie tej tezy dokumentację zdjęciową.

Ponadto Skarżąca zarzuciła, że błędnie określono przyczyny szybkiego, ponadprzeciętnego zużycia technicznego elewacji budynku, nie dopuszczając argumentów, tj. przyczyn niezależnych od Wspólnoty, określonych w odwołaniu, bez których odnowienie elewacji frontowej będzie miało charakter doraźny i tymczasowy, a ponadto narazi Skarżącą na poniesienie niepotrzebnych kosztów.

Skarżąca odwołała się do stanowiska WSA w Olsztynie zawartego w wyroku z 23.08.2017 r., II SA/Ol 444/17, że przez należyty stan estetyczny obiektu budowlanego należy rozumieć utrzymywanie w dobrym stanie elewacji i wyglądu obiektu oraz innych jego elementów, jak też zapewnienie harmonii pomiędzy wyglądem obiektu a otoczeniem naturalnym i stworzonym przez człowieka. Przedmiotowa przesłanka odnosi się do skrajnych zaniedbań w estetyce obiektu przy uwzględnieniu otoczenia. Przy czym nie jest potrzebna wiedza specjalistyczna dla oceny nieprawidłowego stanu elewacji budynku i jego elementów, jak również do tego żeby obiektywnie stwierdzić, że budynek powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia. Z kolei WSA w Krakowie w wyroku z 20.01.2012 r., II SA/Kr 1661/11, wskazał, że przez pojęcie "utrzymanie obiektów budowlanych" należy rozumieć zachowanie w dobrej sprawności, zachowanie w stanie niezmienionym, niepogorszonym, należytym. Tylko niewłaściwa eksploatacja obiektu, na skutek której budynek powoduje oszpecenie otoczenia, uzasadnia zastosowanie przepisu art. 66 ust. 1 pkt 4 Pb.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Sąd zważył, co następuje:

Skarga podlegała uwzględnieniu, aczkolwiek nie wszystkie jej zarzuty były zasadne.

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie były decyzje organów nadzoru budowlanego oparte na treści art. 66 ust. 1 pkt 4 Pb w przedmiocie powodowania przez wygląd budynku przy ul. [...] w B. oszpecenia otoczenia.

Kwestie związane z utrzymaniem obiektów budowlanych zostały uregulowane w rozdziale 6 Prawa budowlanego (art. 61-72). W myśl przepisu art. 61 ww. ustawy, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany:

1) utrzymywać i użytkować obiekt zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 5 ust. 2;

2) zapewnić, dochowując należytej staranności, bezpieczne użytkowanie obiektu w razie wystąpienia czynników zewnętrznych oddziaływujących na obiekt, związanych z działaniem człowieka lub sił natury, takich jak: wyładowania atmosferyczne, wstrząsy sejsmiczne, silne wiatry, intensywne opady atmosferyczne, osuwiska ziemi, zjawiska lodowe na rzekach i morzu oraz jeziorach i zbiornikach wodnych, pożary lub powodzie, w wyniku których następuje uszkodzenie obiektu budowlanego lub bezpośrednie zagrożenie takim uszkodzeniem, mogące spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia lub środowiska.

Zgodnie z treścią art. 66 ust. 1 pkt 4 Pb, w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia - organ nadzoru budowlanego nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku.

Organ nadzoru budowlanego ma normatywną możliwość ingerencji w istniejący stan rzeczy, zmierzającej do zapewnienia użytkowania obiektu budowlanego zgodnie z wymogami określonymi w powołanym wyżej art. 61, przy czym problemy związane z estetyką obiektu nie mają charakteru znormalizowanego i zobiektywizowanego. Podlegają one ocenie organu, która winna odbyć się zgodnie z przepisami art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa, w każdym indywidualnym przypadku. W razie zaś stwierdzenia, że istotnie estetyka obiektu budowlanego odbiega od obowiązujących w ocenie organu standardów i powoduje oszpecenie otoczenia, organ ten władny jest w oparciu o art. 66 ust. 1 pkt 4 Pb nałożyć decyzją na właściciela lub zarządcę obowiązek usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Przez należyty stan estetyczny obiektu budowlanego należy rozumieć utrzymanie w dobrym stanie elewacji i wyglądu obiektu oraz innych jego elementów, jak też zapewnienie harmonii pomiędzy wyglądem obiektu a otoczeniem naturalnym i stworzonym przez człowieka (por. wyrok NSA w Rzeszowie z 5.06.2002 r., II SA/Rz 77/02). Zwrócić należy uwagę, że ciężar udowodnienia zaistnienia okoliczności, na których organ oparł podstawy do władczej ingerencji w prawo własności, spoczywa na organie administracji (tak słusznie wyrok NSA [do 31.12.2003] w Szczecinie z 19.11.2003 r., SA/Sz 2255/01).

Ustalenie przesłanek do ustalenia obowiązków oparte na normie prawnej zawierającej tak ocenne określenie "powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia" oraz treści rozstrzygnięcia powinno nastąpić po dokładnym wyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy, przy uwzględnieniu interesu społecznego, słusznego interesu stron oraz uzasadnionych interesów osób trzecich (art. 5 ust. 1 i 2 Pb i art. 7 kpa). Organ administracji stosownie do zapisów art. 7 i art. 77 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2020 r. poz. 256, dalej powoływana jako "kpa") w toku postępowania podejmuje kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i jednocześnie zobowiązany jest do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Zebranie całego materiału dowodowego to zebranie dowodów dotyczących wszystkich mających znaczenie prawne faktów. Na tej podstawie organ winien dokonać wszechstronnej i swobodnej oceny zgromadzonych dowodów, a następnie subsumcji ustalonego stanu faktycznego danej sprawy do dyspozycji stosowanej normy prawa materialnego.

W niniejszej sprawie w ocenie Sądu uchybiono powyższym regułom. Nakładanie obowiązków wynikających z art. 66 ust. 1 pkt 4 Pb nie może być bowiem stosowane przez organ nadzoru budowlanego wyłącznie dla poprawienia estetyki danego obiektu budowlanego, jest bowiem dopuszczalne wyłącznie gdy ustalone zostanie, że obiekt swym wyglądem szpeci otoczenie, w którym jest on posadowiony.

W rozpoznawanej sprawie PINB na podstawie protokołu kontroli ustalił, że przedmiotowy budynek mieszkalny posiada uszkodzenia elewacji frontowej (występują spękania i ubytki tynków, miejscami widoczne są gołe cegły). Elewacja frontowa jest zabrudzona i pozbawiona zewnętrznych powłok malarskich. Elementy dekoracyjne fasady kamienicy są częściowo uszkodzone i technicznie zużyte. Zdaniem organu I instancji to sprawia, że swym wyglądem oszpeca ona otoczenie, w którym jest usytuowana, co potwierdza dokumentacja fotograficzna. Organ wskazał, że budynek ten jest ujęty w gminnej ewidencji zabytków, w związku z tym obowiązuje w tym wypadku wysoki standard estetyczny. W dalszej części uzasadnienia decyzji PINB dokonał charakterystyki wartości historycznej dzielnicy, w której posadowiony jest budynek. W ocenie organów budynek nie przystaje swoją estetyką do otaczającej go zabudowy, wręcz przeciwnie: wśród sąsiadujących budynków wyróżnia się niekorzystnie. Organ wskazał, że w sąsiedztwie budynku przy ul. [...] znajdują się odnowione kamienice pod numerami [...] .

Nie sposób w tym miejscu nie zauważyć, że działanie organu w tym zakresie było wybiórcze, w celowy sposób eksponujące jedynie budynki w dobrym stanie technicznym, pomijając zupełnie budynki znajdujące się w bezpośrednim sąsiedztwie przedmiotowej kamienicy. Powoduje to uzasadnione przypuszczenie, że organ nie działał w sprawie w sposób bezstronny, naruszając tym samym art. 8 kpa, zgodnie z którym organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania. Z uzasadnienia decyzji w żaden sposób nie wynika okoliczność, że organ podobne czynności przedsięwziął w stosunku do innych budynków, w szczególności bezpośrednio sąsiadujących z przedmiotową kamienicą. Informacja o powyższym została przekazana Sądowi na jego żądanie w piśmie PINB z [...] .10.2020 r. (k. 45 akt sądowych). Nie może to jednak sanować nieprawidłowości, które zaistniały na etapie postępowania administracyjnego. Skarżąca miała prawo poczuć się potraktowana w sposób instrumentalny jako jedyny podmiot, w stosunku do którego wszczęto postępowanie na podstawie art. 66 ust. 1 pkt Pb. Stosownie do art. 11 kpa, organy administracji publicznej powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwieniu sprawy, aby w ten sposób w miarę możności doprowadzić do wykonania przez strony decyzji bez potrzeby stosowania środków przymusu. Zaskarżona decyzja oraz decyzja organu I instancji, z powodów wskazanych wyżej oraz o których będzie mowa w dalszej części uzasadnienia, nie podołały wyrażonej w cyt. przepisie zasadzie przekonywania.

Wskazać również należy, że zebrany materiał dowodowy nie pozwala na ocenę, jak naprawdę wygląda otoczenie przedmiotowego budynku. Wskazanie na konkretne numery budynków znajdujące się przy ul. [...] nie pozwala na dokonanie takich ustaleń. W tym celu organ winien posłużyć się mapą lub odpowiednio przygotowanym rysunkiem, z którego wynikałoby wzajemne położenie przedmiotowego budynku w stosunku do budynków wskazanych przez organ. Zatem nawet informacja PINB zawarta w ww. piśmie z [...] .10.2020 r. nie pozwala na jednoznaczne dokonanie ustaleń niezbędnych dla prawidłowego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.

Nie bez znaczenia pozostaje również kwestia jakości zdjęć znajdujących się w aktach administracyjnych. W sprawie, która dotyczy estetyki budynku, w tym nakazu jego odmalowania, znajdują się jedynie czarno-białe wydruki, co w XXI w. wydaje się anachronizmem. Możliwe jest przecież wykonanie kolorowych odbitek zdjęć, a nawet bardziej celowe wydaje się wykonanie zdjęć cyfrowych i ich zapis na nośniku (np. CD). Niewątpliwie pozwoli to na merytoryczną ocenę, czy budynek faktycznie powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia.

Organy w zasadzie ograniczyły się do ustalenia stanu przedmiotowego budynku i własnej oceny oczekiwanych standardów obiektów budowlanych w tej części miasta, ujętych w gminnej ewidencji zabytków i wydały decyzję zmierzającą do uzyskania przez sporny budynek takiego pożądanego stanu estetycznego. Nie przeprowadzono natomiast dostatecznego postępowania dowodowego w zakresie ustalenia, że ujawnione usterki obiektu powodują, że szpeci on swym wyglądem to otoczenie, w którym się znajduje, czy jest w tym otoczeniu eksponowany. Oznacza to, że bez odpowiedniego postępowania dowodowego z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa nie dokonano ustaleń niezbędnych dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.

Ponownie rozpatrując sprawę, organ uzupełni materiał dowodowy o ustalenia związane postępowaniami toczącym się w trybie art. 66 ust. 1 pkt 4 Pb w sąsiedztwie przedmiotowej kamienicy oraz sporządzi stosowną dokumentację fotograficzną. Powyższe ustalenia powinny znaleźć odzwierciedlenie w rysunku (szkicu itp.), z którego będzie wynikała wzajemna lokalizacja budynków, które organ uwzględniał dokonując analizy, przy czym wybór budynków nie może być arbitralny, ograniczający się do tych w dobrym stanie, ale winien obejmować wszystkie znajdujące się w otoczeniu przedmiotowej kamienicy. Następnie organ ponownie dokona analizy stanu technicznego i estetycznego przedmiotowego budynku w odniesieniu do sąsiedniej zabudowy.

Mając powyższe na uwadze, w oparciu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej powoływana jako "ppsa") orzeczono jak w sentencji.

Nie były natomiast zasadne zarzuty dotyczące braku wzięcia pod uwagę przez organ "przyczyny szybkiego, ponadprzeciętnego zużycia technicznego elewacji". Okoliczność ta w świetle treści art. 66 ust. 1 pkt 4 Pb jest bez znaczenia

Cytowane w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query.

O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 ppsa z uwzględnieniem uiszczonego przez Skarżącą wpisu w kwocie 500 zł (§ 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 221, poz. 2193).