Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 554/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2021-08-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.28;
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 40 ust. 3;
journal: Dz.U. 2020 poz 1333
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Marzenna Glabas Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 10 sierpnia 2021 r. sprawy ze skargi P. J. na postanowienie Wojewody z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie niedopuszczalności odwołania w sprawie wyrażenia zgody na przeniesienie pozwolenia na budowę oddala skargę. WSA/wyr.1a – sentencja wyroku (tryb uproszczony)


UZASADNIENIE

P.J. (dalej jako "strona", "skarżący"), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na postanowienie Wojewody z dnia "[...]" w przedmiocie niedopuszczalności odwołania w sprawie wyrażenia zgody na przeniesienie pozwolenia na budowę.

Z akt sprawy wynika, że Prezydent decyzją nr "[...]" z dnia "[...]" ., zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla W.J. ul. "[...]" , O. , obejmujące budowę budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie szeregowej (4 szeregi po 6 budynków oraz 3 szeregi po 4 budynki) i bliźniaczej (2 zespoły) wraz z zewnętrzną instalacją gazu i elektryczną przy ul. "[...]".

Następnie, Prezydent, decyzją Nr "[...]"z dnia "[...]"r., wyraził zgodę na przeniesienie pozwolenia na budowę - decyzja Nr "[...]" Prezydenta z dnia "[...]" z inwestora: W.J., na rzecz inwestora: Spółka A.

Ww. decyzja została wydana na podstawie art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r. poz. 1333 z późn. zm.) zwanej dalej "P.b.".

Odwołanie od powyższej decyzji do Wojewody wniósł P.J.

Postanowieniem z dnia "[...]" r. Wojewoda stwierdził niedopuszczalność odwołania.

W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy, wskazując na art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.

z 2021 r. poz. 735 z późn. zm.), zwanej dalej "k.p.a.", oraz art. 40 ust.3 P.b., stwierdził, że stronami w przedmiotowym postępowaniu odwoławczym od decyzji

Nr "[...]" Prezydenta z dnia "[...]"r., są wyłącznie dotychczasowy i nowy inwestor - zgodnie z art. 40 ust. 3 u.P.b. A jeżeli tak, to należy stwierdzić niedopuszczalność odwołania P.J. zam. przy ul. P. w O. od przedmiotowej decyzji na podstawie art. 134 k.p.a. w zw. z art. 127 § 1 k.p.a., gdyż nie jest on stroną w przedmiotowym postępowaniu odwoławczym.

Ponadto, organ wskazał, że skoro odwołujący się nie jest stroną przedmiotowego postępowania odwoławczego, to również brak jest podstaw do odnoszenia się do zarzutów zawartych w odwołaniu, a dotyczących prowadzonego postępowania, zakończonego wydaniem decyzji o przeniesieniu pozwolenia na budowę.

W powołanej na wstępie skardze do tut. Sądu, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o zasądzenie na rzecz strony kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Skarżący wniósł o rozpoznanie sprawy na rozprawie.

Skarżący zarzucił naruszenie:

1) przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:

- art. 134 k.p.a., poprzez bezzasadne przyjęcie, że zachodzą przesłanki do stwierdzenia niedopuszczalności odwołania,

- art. 28 k.p.a. w zw. z art. 40 ust. 3 P.b. w zw. z art. 28 ust.2 P.b., poprzez bezzasadne przyjęcie, że stronami przedmiotowej sprawy są wyłącznie dotychczasowy inwestor oraz nowy inwestor oraz odmówienie tego statusu stronie skarżącej,

2) przepisów prawa materialnego, tj. art. 64 ust. 3 Konstytucji polegającego na nienaruszeniu prawa własności przez immisje, a także art. 23 k.c., polegającego na nienaruszeniu prawa osobistego w postaci prawa do życia w środowisku wolnym od zanieczyszczeń, w tym hałasu i wibracji.

W uzasadnieniu skarżący podniósł, że jest właścicielem nieruchomości położonej przy ul. P. w O. i w związku z realizacją przedmiotowej inwestycji ma utrudniony dostęp do drogi publicznej - ul. P., gdyż samochody nie mogą się swobodnie wyminąć na powyższej drodze. Nieruchomość skarżącego jest narażona na uciążliwe immisje takie jak spaliny, hałas, pył, drgania i wibracje oraz błoto nanoszone przez poruszające się ul. P. pojazdy służące realizacji przedmiotowej inwestycji. W związku z powyższym, skarżący stwierdził, że ma interes prawny wyrażający się w powstrzymaniu działań na jego nieruchomość.

Zdaniem skarżącego, w wyniku zrealizowanej inwestycji nastąpi rażący wzrost natężenia ruchu drogowego na bardzo wąskiej uliczce, co spowoduje wzrost zagrożenia dla życia i zdrowia pieszych oraz wzrośnie poziom hałasu, spalin wibracji.

Z powyższych powodów strona stwierdziła, że jest stroną procesu budowlanego,

a organ bezzasadnie powołał się na art. 40 ust. 3 P.b., ograniczając krąg podmiotów będących stronami postępowania o przeniesienie pozwolenia na budowę. W ocenie skarżącego, przepis powyższy jest niezgodny z art. 64 ust. 3 Konstytucji RP, zgodnie

z którym własność może być ograniczona tylko w drodze ustawy i tylko w zakresie,

w jakim nie narusza ona istoty prawa własności. Zdaniem skarżącego, istotą prawa własności jest m.in. uprawnienie do niezakłóconego korzystania z nieruchomości, w tym wolnego od nadmiaru immisji. Skarżący zarzucił, że organ bezzasadnie zastosował

art. 134 k.p.a., gdyż bezpodstawnie odmówił skarżącemu statusu strony i bezzasadnie stwierdził niedopuszczalność odwołania i nie rozpoznał sprawy merytorycznie.

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021 r. poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.), dalej jako: "p.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Oceniając, w świetle powołanych wyżej kryteriów, zaskarżone postanowienie, Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotowa skarga została przez Sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym

w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.

Zgodnie z art. 40 ust. 3 P.b. - stronami w postępowaniu o przeniesienie pozwolenia na budowę są wyłącznie dotychczasowy i nowy inwestor. W omawianym przypadku nie ma zastosowania art. 28 k.p.a., ponieważ nikt poza inwestorem

i podmiotem mającym realizować określone pozwolenie we własnym imieniu nie ma interesu prawnego w sprawie wydania przedmiotowej decyzji. Interesy pozostałych podmiotów mogą być bowiem naruszone tylko przez samo tworzenie obiektu budowlanego, a nie fakt, że roboty budowlane prowadzi inny niż pierwotnie inwestor

(J. Siegień Prawo budowlane..., s. 236). Zmiana inwestora w trybie art. 40 nie jest więc środkiem, który mógłby prowadzić do ponownej oceny bądź wzruszenia pozwolenia na budowę. Jest to wyłącznie zmiana adresata decyzji o pozwoleniu na budowę, której organ administracji nie może odmówić, jeżeli spełnione zostaną warunki określone

w tym przepisie (zob. Plucińska-Filipowicz Alicja (red.), Wierzbowski Marek (red.), Prawo budowlane. Komentarz, wyd. IV publ. LEX).

W przedmiotowej sprawie P.J. zam. przy ul. P., nie jest stroną postępowania w sprawie decyzji Nr "[...]"Prezydenta z dnia "[...]"r., wyrażającej zgodę na przeniesienie pozwolenia na budowę - decyzja Nr II -"[...]" Prezydenta z dnia "[...]"r., gdyż nie był i nie jest inwestorem w postępowaniu o przeniesienie pozwolenia na budowę

w przedmiotowej sprawie.

Z powyższych względów, zdaniem Sądu, organ odwoławczy zasadnie

w przedmiotowej sprawie o przeniesienie pozwolenia na budowę, nie rozpatrywał interesu prawnego właścicieli, użytkowników wieczystych lub zarządców nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu, na podstawie art. 28 ust. 2 u.P.b.

W związku z tym, prawidłowo organ odwoławczy nie rozpatrywał, czy P.J. znajduje się w obszarze oddziaływania przedmiotowej inwestycji. Ponownie bowiem podkreślić należy, że zgodnie z przepisami prawa, stroną w przedmiotowym postępowaniu o przeniesienie pozwolenia na budowę są wyłącznie dotychczasowy

i nowy inwestor.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.