Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 354/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2013-06-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 173 § 2, art. 177 § 1, art. 178
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Krystyna Czajecka-Szpringer po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. i E. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2004 r. w zakresie skargi kasacyjnej E. K. postanowienie - odrzucić skargę kasacyjną E. K.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 8 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę E. K. i E. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2004 r.

Pismem z dnia 14 lutego 2013 r., złożonym przez pełnomocnika, z treści którego wynikało, że działa on w imieniu obojga skarżących wniesiono o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku.

W związku z tym, że w aktach sprawy znajdowało się pełnomocnictwo udzielone jedynie przez E. K., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 19 lutego 2013 r. wezwano adwokata P. S. do złożenia pełnomocnictwa, z którego wynikałoby umocowanie do działania w imieniu skarżącej E. K., pod rygorem pominięcia czynności adwokata P. S. jako pełnomocnika.

Wobec nie wypełnienia powyższego wezwania przez adwokata P. S. skarżąca E. K. w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 4 kwietnia 2013 r. została wezwana do usunięcia braku wniosku (z dnia 14 lutego 2013 r.) dotyczącego sporządzenia uzasadnienia wyroku poprzez jego własnoręczne podpisanie, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Powyższe wezwanie pozostało bezskuteczne.

Wobec powyższego wniosek E. K. o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 8 lutego 2013 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Lu 354/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny zarządzeniem z dnia 23 maja 2013 r. pozostawił bez rozpoznania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

W myśl art. 173 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), w skrócie: p.p.s.a. skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.

W świetle postanowień art. 173 § 2 i art. 177 § 1 p.p.s.a. należy przyjąć, że skargę kasacyjną strona może wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia jej odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.

Powyższe oznacza, że nie jest dopuszczalne złożenie skargi kasacyjnej od wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego, który - jak w niniejszej sprawie - nie podlega obowiązkowi uzasadnienia z urzędu bez uprzedniego złożenia wniosku o jego uzasadnienie.

Warunkiem wniesienia skargi kasacyjnej jest zatem uprzednie doręczenie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Wspomniany warunek podyktowany jest okolicznością, że skarga kasacyjna musi być oparta na konkretnych podstawach (art. 174 p.p.s.a.), którymi NSA jest związany przy rozpoznaniu sprawy ( art. 183 § 1 p.p.s.a.). Nie sposób zaś formułować zarzutu naruszenia prawa materialnego lub też zarzutu naruszenia przepisów postępowania, nie znając motywów, które legły u podstaw rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji.

W rozpoznawanej sprawie odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego. Natomiast E. K. wobec nieusunięcia braku wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku traktowana jest jakby takiego wniosku nie złożyła i w konsekwencji czego wyroku z uzasadnieniem nie otrzymała.

Uwzględniając powyższe należy przyjąć, że nie przysługuje jej prawo do skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej. Wniesienie bowiem takiej skargi z naruszeniem przepisu art. 173 § 2 p.p.s.a. jest brakiem skargi kasacyjnej, który uzasadnia jej odrzucenie.

Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 178 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.