Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SAB/Bk 48/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2013-07-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6161 Lasy oraz zalesianie gruntów rolnych
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 2 i 5
journal: Dz.U. 2005 nr 229 poz 1954
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.
article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Teza: Nie jest dopuszczalna skarga złożona bezpośrednio do sądu administracyjnego na przewlekłe prowadzenie postępowania egzekucyjnego przez organ pierwszej instancji.

TEZY

Nie jest dopuszczalna skarga złożona bezpośrednio do sądu administracyjnego na przewlekłe prowadzenie postępowania egzekucyjnego przez organ pierwszej instancji.


SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. N. na przewlekłość postępowania Starosty Powiatu B. w przedmiocie przekwalifikowania gruntów rolnych na leśne p o s t a n a w i a odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Skarga została wywiedziona na podstawie następujących okoliczności.

W dniu [...] marca 2005 r. Starosta Powiatu B. wydał decyzję wyrażającą zgodę na przeznaczenie gruntów do zalesienia w działce nr [...] położonej w obrębie eiwdencyjnym Ł. gm. M. stanowiącej własność skarżącego. W sentencji decyzji zamieszczono następujący zapis: Decyzja niniejsza:

1. nie stanowi podstawy do sporządzenia przez właściwego nadleśniczego planu zalesienia i nie zobowiązuje go do dostarczenia odpowiedniej ilości sadzonek drzew ;

2. nie obliguje starosty do sprawdzenia wykonania zalesienia i wydania decyzji administracyjnej o stwierdzeniu prowadzenia przez właściciela gruntu uprawy leśnej.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., po rozpatrzeniu odwołania J. N., decyzją z dnia [...] kwietnia 2005 r. uchyliło pierwszy z ww. warunków sentencji decyzji dotyczący sporządzenia przez nadleśnictwo planu zalesienia, a w pozostałym zakresie utrzymało decyzję w mocy.

W dniu 18 kwietnia 2013 r. J. N. złożył do sądu administracyjnego skargę na przewlekłość postępowania Starosty Powiatu B., zarzucając naruszenie art. 1a pkt 14, art. 2 § 1 pkt 10 w zw. z art. 5 § 1 pkt 1 ustawy

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, poprzez rażące przekroczenie terminów wydania tytułu wykonawczego i wykonania ww. decyzji. W uzasadnieniu skargi podano, że w dniu 27 sierpnia 2012 r. skierowano do organu wniosek

o wykonanie przedmiotowych decyzji poprzez: przekwalifikowanie gruntu rolnego na grunt leśny, ustalenie udatności upraw zalesienia, wydanie potrzebnej ilości sadzonek do zalesienia, udzielenie pomocy przy realizacji prac zalesieniowych.

W dniu 8 lutego 2013 r. złożono do organu ostateczne wezwanie do wykonania decyzji. W odpowiedzi na to wezwanie organ stwierdził, że sprawa jest bezprzedmiotowa.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako wniesionej bez wyczerpania przewidzianych środków zaskarżenia (art. 6 ust. 1a ustawy

o postępowaniu egzekucyjnym w administracji) ewentualnie o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego.

Zarządzeniem z dnia 20 maja 2013 r. skarżący został wezwany do wykazania, że składał zażalenie na przewlekłość postępowania do organu wyższego stopnia

w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.

W odpowiedzi na wezwanie skarżący przesłał kserokopie: wniosku z dnia [...] stycznia 2012 r., postanowienia Starosty z dnia [...] lutego 2012 r., zażalenia na to postanowienie, postanowienia SKO z dnia [...] marca 2012 r., pisma Starosty z dnia [...] kwietnia 2012 r. stanowiącego odpowiedź na wniosek z dnia [...] stycznia 2012 r., upomnienia z dnia [...] maja 2012 r., pisma z dnia [...] lipca 2012 r. i zażalenia z dnia [...] kwietnia 2013 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.

W przedmiotowej sprawie J. N. zarzucił Staroście Powiatu B. przewlekłość postępowania egzekucyjnego polegającą na rażącym przekroczeniu terminów wydania tytułu wykonawczego i wykonania decyzji wyrażającej zgodę na przeznaczenie gruntów do zalesienia w działce nr [...] położonej w obrębie ewidencyjnym Ł. gm. M. Przy tak sformułowanej skardze w pierwszym rzędzie należało ustalić kwestię związaną z jej dopuszczalnością. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. nr 153, poz. 270 ze zm. dalej powoływana jako p.p.s.a.) sąd rozpoznaje skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a tego przepisu, a więc gdy dotyczy ona: decyzji administracyjnych (pkt 1), postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty (pkt 2), postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3), innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4), pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach (4a). Z treści skargi wynika, że J. N. domaga się podjęcia przez Starostę, który jest w tym postępowaniu organem egzekucyjnym, czynności zmierzających do wykonania decyzji dotyczącej zalesienia gruntów. Chodzi tu więc o przewlekłość w postępowaniu egzekucyjnym, stąd konieczne jest dokonanie oceny skargi na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 1015 ze zm. dalej powoływana jako u.p.e.a.), posiada ona bowiem własne rozwiązania prawne regulujące kwestie przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ egzekucyjny. Stosownie do art. 54 § 2 u.p.e.a. wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjnym, przysługuje skarga na przewlekłość postępowania egzekucyjnego. Postanowienie w sprawie skargi wydaje organ nadzoru (art. 54 § 5 zd. 1 u.p.e.a.), zaś na postanowienie oddalające skargę przysługuje zażalenie (art. 54 § 5 zd. 1 u.p.e.a.), a w dalszej kolejności - stosownie do art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. - skarga do sądu administracyjnego. Przepis art. 54 u.p.e.a. ma charakter przepisu szczególnego do art. 35 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego i wyłącza jego zastosowanie w sprawach prowadzonych na podstawie przepisów tej ustawy. Wprowadzono w nim samoistną możliwość złożenia przez wierzyciela, skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania egzekucyjnego. W przypadku takiej skargi organ nadzoru ma obowiązek ustosunkować się do niej w formie postanowienia, które - odmiennie niż

w przypadku art. 37 kpa - jest zaskarżalne. Ustawodawca wprowadził więc szczególny tryb kwestionowania przewlekłości w postępowaniu egzekucyjnym.

Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić trzeba, że skarżący swoją skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania egzekucyjnego w pierwszej kolejności powinien skierować do właściwego organu nadzoru, czyli do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. Dopiero na postanowienie organu nadzoru i to tylko oddalające skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania egzekucyjnego, i dopiero po wyczerpaniu trybu zażaleniowego, przysługuje skarga do sądu administracyjnego, na podstawie art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. Nie jest dopuszczalna skarga złożona bezpośrednio do sądu administracyjnego na przewlekłe prowadzenie postępowania egzekucyjnego przez organ pierwszej instancji. Skarżący w sprawie niniejszej przed wniesieniem skargi do sądu nie wyczerpał ww. trybu. Złożone przez niego wezwanie z dnia 8 lutego 2013 r., jak i pisma przedłożone na skutek wezwania sądu nie stanowią wyczerpania tego trybu. Z powodu nie wyczerpania, przez skarżącego trybu zażaleniowego, skarga do sądu jest co najmniej przedwczesna.

Mając powyższe na uwadze na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.