Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1101/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-05-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Oświata
Prawo miejscowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 5 ust. 7 pkt 3, art. 90 ust. 2a i ust. 3d
journal: Dz.U. 2004 nr 256 poz 2572
law: Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty - tekst jednolity
article: art. 151 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2013 poz 885
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska (spr.) Sędzia WSA Dominik Mączyński Protokolant: st. sekr. sąd. Joanna Świdłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 maja 2015 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem wraz z odsetkami przypadającej do zwrotu do budżetu Gminy oddala skargę.


UZASADNIENIE

Burmistrz Miasta i Gminy A., działając na podstawie m.in. art. 252 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 885 ze zm. - dalej w skrócie: "u.f.p.") i art. 90 ust. 3d ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tekst jedn. Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm. - dalej w skrócie: "u.s.o."), wydał w dniu [...] decyzję, nr [...], określającą Niepublicznemu Gimnazjum w A. - organowi prowadzącemu: A. A., B. B., C. C., D. D., wysokość dotacji jako wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem na kwotę [...] zł wraz z odsetkami, nakazując jednocześnie zwrot tych środków do budżetu Gminy A.. Organ I instancji określił także terminy, od których będą naliczane odsetki od powyższej należności, jak dla zaległości podatkowych.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że A. A., B. B., C. C. i D. D. są organem prowadzącym Niepubliczne Gimnazjum w A. (w skrócie: "Gimnazjum", "Szkoła"), które zostało wpisane do ewidencji szkół i placówek niepublicznych w dniu [...]. Gimnazjum jest szkołą niepubliczną o uprawnieniach szkoły publicznej, o której mowa w art. 85 ust. 1 u.s.o. W okresie od stycznia do maja 2013 r. Gimnazjum otrzymało z budżetu Gminy A. dotację w łącznej kwocie [...] zł z przeznaczeniem na dofinansowanie realizacji zadań Gimnazjum. Dotacja mogła być wykorzystana wyłącznie na pokrycie wydatków bieżących dotowanej szkoły. Zgodnie z postanowieniami uchwały, nr [...], Rady Miasta i Gminy A. z dnia [...]. Szkoła zobowiązana była do miesięcznego rozliczania się z otrzymanej dotacji w terminie do 15 dnia miesiąca następującego po okresie rozliczeniowym według wzoru, stanowiącego załącznik nr [...] do uchwały.

W wyniku przeprowadzonej kontroli w Gimnazjum organ ustalił, że część dotacji w kwocie [...] zł została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem. Stwierdzono bowiem, że osobom wchodzącym w skład organu prowadzącego Gimnazjum - A. A., B. B., C. C. i D. D. z dotacji oświatowej wypłacono wynagrodzenie, tj. w okresie od stycznia do maja 2013 r. dokonano czterech wypłat na łączną kwotę [...] zł, przy czym każda z tych osób otrzymała po [...] zł. Od wynagrodzeń nie naliczano składek ubezpieczeniowych oraz podatku dochodowego. Organ I instancji uznał, że z dotacji może być rozliczone wynagrodzenie należne jedynie D. D. - wchodzącej w skład organu prowadzącego Szkołę i jednocześnie pełniącej funkcję dyrektora Szkoły. Tym samym, kwotę [...] zł pomniejszono o wynagrodzenie D. D. za wykonywanie pracy dyrektora i do zwrotu, jako część dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, przypisano kwotę [...] zł. Zwrot powyższej kwoty miał nastąpić w terminie 15 dni od dnia otrzymania wniosków pokontrolnych. Strona, w złożonych wyjaśnieniach podniosła, że dotacje w zakresie w jakim służą i zapewniają bieżące funkcjonowanie placówki, mogą być przekazywane na rzecz wynagrodzenia osób (organu) prowadzących szkołę, jeżeli osoby te wykonują niezbędną pracę dla funkcjonowania szkoły. Strona wskazała przy tym, że A. A., B. B. oraz C. C. w okresie od stycznia 2013 r. w Gimnazjum pełnili funkcje odpowiednio: kierownika ds. rekrutacji i rachunkowości, kierownika ds. kadr i płac oraz kierownika ds. finansowych, a praca wykonywana przez te osoby na rzecz Szkoły była ściśle związana z jej bieżącą działalnością i dla niej niezbędna, dlatego wynagrodzenia tych osób mogły być pokryte z dotacji.

Organ I instancji, powołał się na liczne wyroki sądów administracyjnych oraz pismo Ministra Edukacji Narodowej z dnia 7 lutego 2013 r., zgodnie z którą "osoba fizyczna prowadząca szkołę nie może sama siebie zatrudnić w prowadzonej szkole, ani zawrzeć ze sobą umowy cywilnoprawnej na świadczenia usług, nie otrzymuje wynagrodzenia, a zatem środki finansowe, które przyznaje sobie z tytułu wykonywania powyższych usług, nie mogą być uznane za wydatki bieżące". Mając na względzie powyższe oraz ustalony w sprawie stan faktyczny, organ I instancji zakwestionował możliwość wydatkowania z dotacji wynagrodzenia dla osób prowadzących Szkołę, a w konsekwencji uznał, że dotacja w kwocie [...] zł została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, w rozumieniu art. 252 ust. 1 pkt 1 u.f.p., co powoduje konieczność jej zwrotu do budżetu Gminy wraz z odsetkami.

W odwołaniu od powyższej decyzji A. A., B. B., C. C. i D. D., reprezentowani przez adwokata, wnieśli o uchylenie rozstrzygnięcia organu I instancji w całości i umorzenie postępowania, zarzucając naruszenie przepisów art. 6, art. 7, art. 8 i art. 77 ustawy z dnia z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm. - dalej w skrócie: "K.p.a.") poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a także naruszenia art. 90 ust. 3d u.s.o. poprzez błędną wykładnię tego przepisu i przyjęcie, że wypłacone A. A., B. B. i C. C. wynagrodzenie nie stanowi wydatków bieżących na potrzeby działalności szkoły, a także poprzez oparcie rozstrzygnięcia na podstawie nieobowiązującej normy prawnej.

W uzasadnieniu odwołujący się stanęli na stanowisku, że z dotacji na realizację zadań szkoły w zakresie kształcenia, wychowania i opieki mogą być finansowane wydatki związane z obsługą administracyjną, finansową i kadrową szkoły. Zarzucili, że organ I instancji nie wykazał, aby osoby, których wynagrodzenie zostało zakwestionowane, nie wykonywały powierzonych im zadań. W odwołaniu podniesiono, że wynagrodzenie wypłacone powyższym osobom nie stanowi wynagrodzenia im wypłaconego jako organowi prowadzącemu, lecz stanowi wynagrodzenie za pracę, bez której wykonania prosperowanie Szkoły nie byłoby możliwe. Zdaniem stron żaden przepis prawa nie zakazuje, aby przedmiotowe czynności wykonywały osoby, które jednocześnie pełnią funkcję organu prowadzącego placówkę. Do odwołania załączono interpretacje indywidualne Ministra Finansów, z których, ich zdaniem, wynika, że organ prowadzący Niepubliczne Gimnazjum w A. działał w formie dopuszczonej przez przepisy prawa oraz, że osoby prowadzące placówkę były uprawnione do pobrania dotacji na bieżącą działalność placówki w zakresie wynagrodzeń dla osób prowadzących szkołę i dokonali jej właściwego rozliczenia.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w E. decyzją z dnia [...], nr [...], utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy przyznał, że zaskarżona decyzja organu I instancji została oparta na błędnej podstawie prawnej, albowiem Burmistrz Miasta i Gminy A., podejmując rozstrzygnięcie w sprawie powołał art. 90 ust. 3d u.s.o. w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r. Tymczasem w dacie orzekania przez organ I instancji przepis art. 90 ust. 3d u.s.o. o znowelizowanej treści jeszcze nie obowiązywał. Wskazane uchybienie zostało naprawione przez organ II instancji. Zaznaczono przy tym, że zmiana treści art. 90 ust. 3 u.s.o. nie miała wpływu na wynik rozstrzygnięcia w sprawie, gdyż zarówno przed nowelizacją tego przepisu, jak i po niej, niedopuszczalnym było finansowanie z kwoty dotacji organu prowadzącego placówkę oświatową (z wyjątkiem, gdy osoba fizyczna prowadząca szkołę jednocześnie wykonywała w niej obowiązki dyrektora szkoły lub nauczyciela). SKO podkreśliło, że obowiązki i zadania podmiotu prowadzącego szkołę określone zostały w art. 5 ust. 7 u.s.o. i za ich wykonanie organ prowadzący nie może otrzymywać wynagrodzenia z kwoty dotacji, gdyż takie wynagrodzenie w istocie stanowiłoby dotowanie organu prowadzącego tą placówkę, co jest sprzeczne z celem dotacji, określonym w art. 90 ust. 3d u.s.o. Ponadto stwierdzono, że wynagrodzenie podmiotu prowadzącego szkołę niepubliczną, z tytułu zadań wymienionych w art. 5 ust. 7 u.s.o., nie mieści się w zakresie pojęcia wydatków bieżących związanych z realizacją zadań placówki w zakresie kształcenia, wychowania i opieki.

Organ odwoławczy, powołując się na akta sprawy wskazał, iż A. A., B. B., C. C. i D. D. są wspólnikami spółki cywilnej o nazwie X. s.c., której przedmiotem działalności jest prowadzenie gimnazjów i szkół ponadgimnazjalnych w miejscowościach A., B. i C. W dniu [...] zawarto aneks do umowy spółki cywilnej, mocą którego zmieniono § 8 pkt 1 tej umowy, który szczegółowo określa podział czynności, jakie są przydzielone poszczególnym wspólnikom spółki. W ocenie organu odwoławczego, wymienione w tym przepisie czynności są czynnościami związanymi z zatrudnieniem, prowadzeniem dokumentów pracowniczych, składaniem deklaracji czy rekrutacją itp., czyli szeroko rozumiane czynności administracyjne, finansowe i organizacyjne, które należą do zadań organu prowadzącego niepubliczną placówkę oświatową. Zaznaczono, że w ramach "dofinansowania realizacji zadań szkoły w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej" mieści się praktycznie cała podstawowa działalność statutowa placówki i mogą być finansowane wszystkie potrzeby związane z jej funkcjonowaniem w sferze zadań dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych. Natomiast poza zakresem tych zadań są czynności administracyjno-organizacyjne, które należą do obowiązków organu prowadzącego. SKO zwróciło również uwagę, że w toku postępowania administracyjnego nie stwierdzono, aby pomiędzy Szkołą, a A. A., B. B. i C. C. zawarte były jakiekolwiek umowy o pracę, natomiast wynagrodzenia tych osób były ustalane w formie uchwał wspólników spółki cywilnej. Na podstawie przedłożonych przez stronę dokumentów nie można było także ustalić na jakich zasadach było ustalane wynagrodzenie dla wspólników spółki, a ta okoliczność ma istotne znaczenie w sprawie, gdyż na organie prowadzącym ciążył obowiązek należytego udowodnienia wysokości poniesionego wydatku.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu A. A., B. B., C. C.. i D. D., reprezentowani przez adwokata, wnieśli o uchylenie powyższej decyzji SKO w E. oraz o zasądzenie na ich rzecz kosztów postępowania. Kwestionowanej decyzji zarzucono naruszenie:

- art. 90 ust. 3d u.s.o., w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r., w zw. z art. 124 ust. 3 u.f.p., poprzez błędną wykładnię pojęcia "wydatki bieżące" i uznanie, że wydatki na pokrycie wynagrodzenia osób świadczących na rzecz placówki oświatowej usługi administracyjno-organizacyjne, niezbędne dla prowadzenia placówki, nie stanowią wydatku bieżącego. Jako uzasadnienie podano, iż usługi te świadczone były przez osoby będące organem prowadzącym placówki jako osoby fizyczne, działające w oparciu o umowę spółki cywilnej, gdy tymczasem powołany przepis, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 31 grudnia 2013 r., nie ograniczał takich form zatrudnienia;

- art. 252 u.f.p. poprzez jego bezpodstawne zastosowanie, co do zaistnienia przesłanek do zwrotu dotacji i uznanie, iż dotacja została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, gdy tymczasem dotacja w zakwestionowanym przez organ zakresie, została przekazana na bieżące wydatki szkoły;

- art. 7, art. 77 oraz art. 107 K.p.a. poprzez niepełne i wybiórcze rozpatrzenie zebranego w sprawie materiału dowodowego, czego konsekwencją było błędne przyjęcie przez organ, że wynagrodzenie A. A., B. B. i C. C. stanowiło wynagrodzenie organu prowadzącego Szkoły przez co wynagrodzenie takie nie mogło być finansowane z dotacji udzielanej przez gminę, a także poprzez przyjęcie, iż wynagrodzenie takie nie wchodzi w skład wydatków bieżących Szkoły, w rozumieniu art. 90 ust. 3d u.s.o., w brzmieniu do dnia 31 grudnia 2013 r.

W obszernym uzasadnieniu skargi strony skarżące w znacznej części powieliły argumentację podniesioną uprzednio w odwołaniu, akcentując, że dotacje oświatowe posiadają charakter dotacji podmiotowych, a ich przyznanie nie ma związku z realizacją jakiegoś konkretnego celu, co z kolei oznacza, że dotacja taka jest wykorzystywana na działalność bieżącą. W ocenie skarżących, koszty związane z obsługą osobowo-kadrową mogą być traktowane jako koszty bieżące. Zdaniem autora skargi wypłaconego stronom wynagrodzenia nie należy kwalifikować jako wynagrodzenia wypłacanego organowi prowadzącemu, lecz jako wynagrodzenia osób fizycznych, zatrudnionych w Szkole na stanowiskach ściśle związanych z bieżącym funkcjonowaniem placówki, których wynagrodzenie, w zgodzie z przepisami prawa, mieści się w pojęciu "wydatków bieżących". W skardze zarzucono, że organy podatkowe nie wykazały, iż osoby, których wynagrodzenie zostało zakwestionowane, nie wykonały powierzonych im zadań.

W odpowiedzi na skargę SKO w E. wniosło o jej oddalenie jako nieuzasadnionej, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko i argumentację w sprawie wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Podstawową funkcją postępowania sądowoadministracyjnego jest ocena z punktu widzenia zgodności z prawem procesu konkretyzacji norm prawa administracyjnego materialnego w określonym stanie faktycznym. Badając zaskarżoną decyzję według kryteriów przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - dalej w skrócie: "P.p.s.a.") Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż wbrew jej zarzutom, rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonym akcie znajduje podstawy w prawie materialnym, zaś jego wydanie poprzedziło postępowanie, w którym nie uchybiono regułom procesowym.

W pierwszej kolejności należy odnieść się do zarzutów naruszenia przepisów postępowania, bowiem dopiero po przesądzeniu, że stan faktyczny ustalony przez organ w zaskarżonej decyzji jest prawidłowy, można przejść do skontrolowania subsumcji danego stanu faktycznego pod zastosowane przez organ przepisy prawa materialnego.

Zarzuty skargi dotyczące naruszenia prawa procesowego koncentrują się przede wszystkim wokół naruszenia przez organy administracyjne przepisów dotyczących zasady praworządności, prawdy obiektywnej i zupełności materiału dowodowego (art. 7 i 77 K.p.a.) oraz elementów decyzji (art. 107 K.p.a.) W ocenie Sądu, żadna z powyższych zasad proceduralnych nie została naruszona przez organy w trakcie prowadzenia przedmiotowego postępowania. Przede wszystkim wskazać należy, iż organ II instancji, jako organ reformatoryjny, działał na podstawie obowiązujących przepisów prawa, w sprawie zgromadzono wystarczający materiał dowodowy, a następnie dokonano wszechstronnej jego oceny, a więc w sposób obiektywny, logiczny i przy wykorzystaniu wiedzy z zakresu prawa materialnego. Konkluzja w zakresie ustaleń faktycznych, wywiedziona przez organy obu instancji, znajduje pełne pokrycie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, który we wzajemnym powiązaniu treści poszczególnych dowodów pozwala na przyjęcie tych ustaleń w sposób jednoznaczny, zgodnych z logiką i doświadczeniem życiowym.

Sąd w składzie orzekającym stwierdza, że wbrew zarzutom skargi, stan faktyczny został przez organy administracyjne ustalony prawidłowo, a zaskarżona decyzja zawiera wszystkie niezbędne elementy. Oceniając zatem postępowanie organów i wyprowadzone z niego wnioski na tle rozpoznawanej sprawy nie można postawić skutecznego zarzutu wykroczenia poza zasady procesowe zawarte w K.p.a., a tym samym nie sposób podzielić zarzutów skargi, że naruszone zostały przepisy art. 7, art. 77 i art. 107 K.p.a. Zebrany w sprawie materiał dowodowy, jak też jego ocena dokonana przez organy obu instancji - nie budzą zastrzeżeń. Sąd zważył, iż dowody w sprawie zostały skrupulatnie zebrane i wnikliwie rozpatrzone oraz poddane ocenie w sposób umożliwiający wydanie prawidłowych decyzji organów I i II instancji, a strona skarżąca nie wykazywała w tym zakresie inicjatywy dowodowej. W skardze, zarzucając niepełne i wybiórcze rozpatrzenie materiału dowodowego, nie wskazano precyzyjnie jaki dowód został pominięty lub o jaki należy uzupełnić postępowanie lub ocenę organów.

Istota sporu dotyczy możliwości wykorzystania dotacji otrzymanej, na podstawie art. 90 ust. 2a u.s.o., na pokrycie kosztów obsługi finansowo-administracyjnej dotowanej Szkoły, która to obsługa realizowana jest przez organ prowadzący, czyli m.in. A. A., B. B. i C. C., wspólników spółki cywilnej "X.", której przedmiotem działalności jest prowadzenie gimnazjów i szkół ponadgimnazjalnych.

Z treści art. 90 ust. 2a i ust. 3d u.s.o. wynika, że dotacja przyznawana na podstawie art. 90 ust. 2a u.s.o. ma charakter dotacji podmiotowo - celowej. Przysługuje ona na każdego ucznia i w tym zakresie ma charakter podmiotowy, jednakże przeznaczona jest na dofinansowanie realizacji konkretnych zadań szkoły, takich jak kształcenie, wychowanie i opieka, w tym profilaktyka społeczna i w tym zakresie ma charakter celowy. Oznacza to, że w ramach dotacji dofinansowanie może obejmować jedynie zadania w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej, realizowane wobec uczniów, przez konkretną szkołę. Dodatkowo z brzmienia przepisu art. 5 ust. 7 pkt 3 u.s.o. wynika, że w zakresie zadań obciążających organ założycielski i nie należących do zadań realizowanych przez szkołę (placówkę) mieszczą się zadania obejmujące zapewnienie obsługi administracyjnej, finansowej i organizacyjnej szkoły. Ten ostatni przepis obliguje organ prowadzący szkołę do zapewnienia szkole warunków działalności, w tym także poprzez zapewnienie odpowiednich środków finansowych.

W stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r. (zmiana treści przepisu nastąpiła od dnia 1 stycznia 2014 r. i nie ma ona zastosowania w niniejszej sprawie) dotacje są przeznaczone na dofinansowanie zadań szkoły w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej. Zatem słusznie w doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że jest to dotacja o charakterze mieszanym (podmiotowo – celowa), gdyż jest udzielana jednostkom spoza sektora finansów publicznych na dofinansowanie ich bieżącej działalności statutowej, ale również na konkretny cel - realizację dofinansowania konkretnych zadań szkoły w zakresie kształcenia, wychowania i opieki. Przepis art. 90 ust. 3 d u.s.o. wyznacza granice wykorzystania środków z dotacji, wskazując na celowość (przeznaczenie) tego wykorzystania, a także na samo ich wydatkowanie, w rozumieniu poniesienia wydatku – jako formy rozdysponowania dotacji.

Zdaniem Sądu w składzie orzekającym z powyższych uregulowań wynika jednoznacznie, że obsługa administracyjna, finansowa i organizacyjna stanowi obowiązek organu prowadzącego szkołę i nie można wydatków z nią związanych uznać za wydatki poniesione na realizację zadań w zakresie kształcenia, wychowania i opieki. Ponieważ celem dotacji jest dofinansowywanie zadań szkoły jedynie w zakresie wyszczególnionym w art. 90 ust. 3d u.s.o., stąd też wydatki na obsługę administracyjną, finansową i organizacyjną nie mogą być finansowane z tej dotacji. W przeciwnym razie dotacje stanowiłyby w istocie dofinansowanie zadań organu prowadzącego szkołę, co byłoby sprzeczne z celem takich dotacji. Rola dotacji oświatowej nie polega na subsydiowaniu wszelkiej działalności prowadzonej przez szkołę, bądź jednostkę prowadzącą szkoły, czy też pokrywania wszelkich ich wydatków (por. wyroki WSA w Krakowie z dnia 12 grudnia 2012 r., o sygn. akt I SA/Kr 1304/12, wyrok NSA z dnia 8 maja 2014 r., o sygn. akt II GSK 229/13 oraz z dnia 19 marca 2014 r., o sygn. akt II GSK 1858/12 oraz w Mateusz Pilich Komentarz do art. 80 i 90 ustawy o systemie oświaty, ABC Warszawa 2012 i powołane tam orzecznictwo).

Zdaniem Sądu, powołane powyżej przepisy wyznaczają granice wykorzystania środków z dotacji wskazując na celowość (przeznaczenie) tego wykorzystania, a także na samo ich wydatkowanie, w rozumieniu poniesienia wydatku – jako formy rozdysponowania dotacji. Wbrew stanowisku autora skargi dotacja, w myśl art. 90 ust. 3d u.s.o. w brzmieniu mającym zastosowanie w sprawie, nie jest przeznaczona na ogólne sfinansowanie zadań szkoły. Stąd też zasadnie organy obu instancji przyjęły, że w ramach dotacji dofinansowanie może obejmować jedynie zadania w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej, realizowane wobec uczniów przez konkretną szkołę. To uczniowie mają zatem w rezultacie korzystać z tej dotacji. W tym stanie rzeczy Sąd nie podziela zarzutu skargi dotyczącego błędnej wykładni art. 90 ust. 3d u.s.o.

Sąd zauważa, że treść art. 5 ust. 7 u.s.o. jest jasna i wynika z niego jednoznacznie, że to organ prowadzący szkołę lub placówkę odpowiada za jej działalność, a do zadań tego organu należy w szczególności zapewnienie obsługi administracyjnej, finansowej i w tym w zakresie wykonywania czynności, o których mowa w art. 4 ust. 3 pkt 2 – 6 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości. Zatem ustęp 7 art. 5 u.s.o. zobowiązuje organ prowadzący do zapewnienia szkole lub placówce warunków działalności, a "na cele wymienione w przepisie organy są zobowiązane zapewnić odpowiednie środki finansowe." (por. M Pilich op.cit. str. 97). W zestawieniu z treścią art. 90 ust. 3d u.s.o., w brzmieniu obowiązującym do końca 2013 r., należy całkowicie wykluczyć możliwość sfinansowania z dotacji kosztów obsługi prowadzonej szkoły wykonywanej w niniejszej sprawie przez A. A., B. B. i C. C., wspólników spółki cywilnej "X.". Wydatkowanie dotacji zostało bowiem ograniczone przez wskazanie celów, na jakie może być wykorzystana. Wprawdzie rację mają skarżący, że zapewnienie obsługi finansowej, kadrowej i administracyjnej jest konieczne i uzasadnione dla funkcjonowania szkoły. Jednakże ten zakres działań nie sposób zaliczyć do zadań szkoły lub placówki "w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej", a tylko te mogą być finansowane z dotacji.

W konsekwencji, stosownie do treści art. 252 ust. 1 pkt 1 u.f.p. dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego – wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem – podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości jak dla zaległości podatkowych. Przyjmuje się, że wykorzystanie dotacji celowej niezgodnie z przeznaczeniem polega w szczególności na zapłacie, ze środków pochodzących z dotacji, za inne zadania niż te, na które dotacja była udzielona albo realizację innych celów niż cele dotowane (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 3 czerwca 2011 r., o sygn. akt ISA/ Łd 1231/10, opubl. LEX 992022).

Reasumując Sąd stwierdza, że niemożliwe jest zaliczenie wynagrodzenia stron skarżących, wspólników spółki cywilnej jako organu prowadzącego Szkołę, a zarazem nie będących pracownikami Szkoły, do wydatków dotowanych. W tej sytuacji bez znaczenia w niniejszej sprawie jest okoliczność, niekwestionowana przez organ, faktycznego świadczenia przez skarżących pracy o charakterze administracyjno-finansowo-kadrowym na rzecz organizacji tej Szkoły.

Sąd stoi na stanowisku, że wydatki podmiotu prowadzącego Gimnazjum, niebędącego jednocześnie kadrą nauczycielską, nie mogą być finansowane z dotacji, gdyż nie mieszczą się one w zadaniach szkoły lub placówki w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej. Celem dotacji nie może być bowiem dofinansowanie realizacji zadań organu prowadzącego Szkołę (właściciela), gdyż zgodnie z art. 90 ust. 2b u.s.o. ostatecznym beneficjentem dotacji ma być uczeń (w niniejszej sprawie gimnazjalista), wobec którego Gimnazjum realizuje funkcje kształcenia, wychowania i opieki.

Ubocznie Sąd zauważa, że ewentualna okoliczność, iż ustalenia i ocena organów administracyjnych dokonane w niniejszej sprawie nie są zgodne z oczekiwaniami stron nie świadczy o tym, że doszło do naruszenia zasad prowadzenia postępowania w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy, albo naruszenia prawa materialnego w stopniu mogącym mieć wpływ na rozstrzygnięcie .

Biorąc pod uwagę powyższe rozważania, Sąd stwierdza, że nie zachodzą przesłanki uzasadniające konieczność wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. Z powyższych względów Sąd, w oparciu o przepis art. 151 P.p.s.a., uznał skargę za nieuzasadnioną i orzekł, jak w sentencji wyroku.