Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 15/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-03-31 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 199,art. 245, art. 246 par. 2 pkt 2, art. 258 par. 1 i par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A sp. z o.o. w P o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie uznania wniesionego zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie za nieuzasadnione postanawia: oddalić wniosek. /-/V. Mielcarek


UZASADNIENIE

Wpis od skargi kasacyjnej wynosi [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...] odrzucił skargę A sp. z o.o. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej.

Wobec tego skarżąca spółka, reprezentowana przez radcę prawnego B F, pismem z dnia [...] wniosła skargę kasacyjną od w.w postanowienia, wydanego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Z akt sprawy wynika, że skarżąca złożyła sporządzony w dniu [...] na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wskazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, gdyż od dłuższego czasu nie posiada już żadnego majątku, a toczą się przeciw niej liczne postępowania egzekucyjne. Skarżąca nigdy nie była właścicielem, ani użytkownikiem wieczystym nieruchomości, a cały jej majątek składał się ze sprzętu komputerowego i fotograficznego służącego do prowadzenia działalności gospodarczej. W toku prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego postępowania egzekucyjnego zajęto wszystkie znajdujące się w posiadaniu skarżącej ruchomości. W zeznaniu podatkowym za [...] skarżąca wykazała przychód w wysokości [...], który został przeznaczony na pokrycie strat z lat ubiegłych. W zeznaniu podatkowym za [...] wykazała zysk w wysokości [...] zł. Przeciwko spółce toczyły się również postępowania egzekucyjne prowadzone przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych oraz Komornika przy Sądzie Rejonowym, które zostały umorzone ze względu na bezskuteczność egzekucji. Skarżąca nie ponosi żadnych kosztów utrzymania siedziby spółki, gdyż w związku z niezwykle trudną sytuacją finansową nie posiada ona w chwili obecnej stałej siedziby, nie zatrudnia też żadnych pracowników. Wysokość kapitału zakładowego spółki wynosi [...], wartość środków trwałych [...], wartość zysku za ostatni rok obrotowy według bilansu [...]. Skarżąca nie podała czy posiada rachunki bankowe i jaki jest ich stan na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku. Do wniosku dołączyła kserokopie: zeznań podatkowych za [...], protokołu zajęcia i odbioru ruchomości, rachunek zysków i strat za [...] oraz bilans za [...].

Pismem z dnia [...] wezwano skarżącą do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy m.in. poprzez:

- złożenie odpisów zeznań rocznych podatkowych za [...],

- złożenie odpisów bilansów, rachunków zysków i strat oraz sprawozdań finansowych za [...],

- złożenie odpisów wyciągów z rachunków bankowych, kont i lokat bankowych za ostatnie trzy miesiące,

- złożenie odpisów deklaracji VAT-7 za ostatnie trzy miesiące.

W odpowiedzi z dnia [...] pełnomocnik skarżącej oświadczył, że dokumenty dotyczące skarżącej spółki zostały złożone pismem z dnia [...]. Wskazał, że od tego czasu sytuacja majątkowa skarżącej nie uległa jakiejkolwiek zmianie.

Zgodnie z art. 199 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Zatem obowiązującą zasadą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest, że strony ponoszą koszty tego postępowania. Od tej zasady ustawa przewiduje wyjątek – możliwość przydzielenia skarżącemu prawa pomocy. Przepis art. 245 § 3 w.w ustawy stanowi, iż prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.

Przede wszystkim zauważyć należy, że spółka nie przedłożyła wszystkich wymaganych od niej dokumentów. To skarżąca powinna bowiem wykazać, w sposób wystarczający, że jej sytuacja materialna i finansowa nie pozwala na poniesienie kosztów sądowych, czego spółka w przedmiotowej sprawie nie uczyniła. W niniejszej sprawie strona nie dostarczyła dokumentów, które pozwoliłyby na dokonanie rzetelnej oceny jej stanu majątkowo – finansowego. Tymczasem przyznanie prawa pomocy jest dopuszczalne tyko wtedy, jeżeli podmiot wnioskujący o przyznanie prawa pomocy przedstawi w sposób wyczerpujący informacje dotyczące swojej sytuacji materialnej. To właśnie na stronie skarżącej ciążył obowiązek wykazania zasadności złożonego przez nią wniosku w kontekście ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. Skoro strona nie nadesłała stosownych dokumentów to nie wywiązała się tym samym z tego obowiązku.

W tych okolicznościach skarżąca spółka nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść wpisu od skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie.

Wobec powyższego na podstawie art. 245 i art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.

/-/ V.Mielcarek