Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 878/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2015-10-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134 par. 1, art. 145art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 145, art. 149 par. 3
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka – Ostrowska (spr.), Sędziowie: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska – Ilków, Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski, Protokolant: Asystent sędziego Marcin Jarecki, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 27 października 2015 r. sprawy ze skargi Z. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] września 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania, w którym SKO decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r. odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...] odmawiającej przyznania dodatku mieszkaniowego na okres od dnia 1 października 2013 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. i przyznającej dodatek mieszkaniowy na okres od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 marca 2014 r. oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Z. R. (dalej: wnioskodawca, strona, skarżący) zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. podaniem z dnia 21 lipca 2014 r. o wznowienie postępowania z tym uzasadnieniem ,że "dowody okazały się fałszywe, zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez sąd, a popełnione przestępstwo jest oczywiste i wznowienie postępowania jest niezbędne dla uniknięcia niebezpieczeństwa dla życia i zdrowia ludzkiego." W przedmiotowym wniosku strona jednocześnie zawarła żądanie stwierdzenia nieważności wskazanych orzeczeń Kolegium oraz wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji [...], z dnia [...] grudnia 2013 r., stwierdzającej nieważność decyzji Prezydenta W. z dnia [...] maja 2012 r., nr [...], ze względu na "nieodwracalne skutki prawne". Jako podstawę prawną wniosku jego autor wskazał art. 145 § 1 i § 2 k.p.a.

Pismem z dnia 28 lipca 2014 r. Kolegium wezwało stronę do wyjaśnienia:

- czy podanie z dnia 21 lipca 2014 r. jest wnioskiem o wznowienie postępowania w sprawach o sygnaturach [...],[...],[...],[...], czy wnioskiem o stwierdzenie nieważności ww. orzeczeń;

- jeżeli podanie z dnia 21 lipca jest wnioskiem o wznowienie postępowania należy wskazać w oparciu o którą z przesłanek wymienioną w art. 145 § 1 k.p.a., w szczególności czy chodzi o przesłankę wymienioną w art. 145 § 1 pkt 1 i 7 k.p.a., jak na to wskazuje tytuł żądania;

- jeżeli tak, to należy wskazać, które z dowodów we wskazywanych sprawach okazały się fałszywe, jakie zagadnienie wstępne zostało, zdaniem wnioskodawcy, rozstrzygnięte przez sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu orzeczeń Kolegium;

- kiedy i w jakich okolicznościach dowiedział się o istniejących - jego zdaniem - podstawach wznowienia postępowania.

- czy podanie z dnia 21 lipca 2014 r. jest również wnioskiem o rozpatrzenie przez Kolegium - zwróconych Prezydentowi W. - podań z dni 18 i 27 listopada

2013 r. o zmianę w trybie art. 154 i 155 k.p.a., wskazanych w podaniu decyzji MOPS.

W dniu 1 sierpnia 2014 r. wnioskodawca złożył w Kolegium "odpowiedź" na wezwanie z dnia 28 lipca 2014 r. , w którym stwierdził, że " wniosłem o wznowienie postępowania w oparciu o art. 145 § 1 i § 2 k.p.a. Gdyż dowody okazały się fałszywe, zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez sąd, a popełnione przestępstwo jest oczywiste i wznowienie postępowania jest niezbędne dla uniknięcia niebezpieczeństwa dla życia i zdrowia ludzkiego. W piśmie domagam się: 1) Stwierdzenia nieważności doręczonych mi orzeczeń Kolegium z dnia [...] grudnia

2013 r. w związku z obrazą art. 138 i 156 § 1 punkt 2 k.p.a. i rażącym naruszeniem prawa. 2) Wnoszę o wstrzymanie wykonania decyzji [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. stwierdzającej nieważność decyzji Prezydenta W. - Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej Działu Świadczeń z dnia [...] maja 2012 r. nr [...], którą przyznano mi dodatek mieszkaniowy wstecz od dnia 1 grudnia 2009 r. do dnia 31 grudnia 2009 r. w kwocie 233,18 zł ze względu, iż w sprawie zachodzą nieodwracalne skutki prawne ". Podał też ,że " nie znam przesłanek które umożliwiłyby kolegium wznowienie postępowania. Wyjaśniam, że podanie nie musi być uzasadnione przez skarżącego, z podania musi wynikać jedynie, iż strona jest niezadowolona z rozstrzygnięcia i wskazać, czego się domaga."

Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. odmówiło wznowienia postępowania, w którym Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. - decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...], odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta W. z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...], odmawiającej przyznania stronie dodatku mieszkaniowego na okres od dnia 1 października 2013 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. i przyznającej dodatek mieszkaniowy na okres od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 marca 2014 r. w kwocie 320,15 zł miesięcznie. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Kolegium wskazało, że strona pomimo wezwania nie podała przesłanek wymienionych w art. 145 § 1 k.p.a. oraz nie podała okoliczności wskazujących na zachowanie terminu złożenia wniosku, co uniemożliwiło stwierdzenie, że wniosek został wniesiony z zachowaniem ustawowego terminu. Należało zatem uznać, że wznowienie postępowania w danej sprawie było niedopuszczalne.

Podaniem z dnia 3 września 2014 r. strona wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy, podnosząc , że "Wznowienia postępowania domagam się głównie (art. 145 § 2 k.p.a.) bowiem wznowienie postępowania jest niezbędne dla uniknięcia niebezpieczeństwa dla życia i zdrowia mojego, jakie wywołały zaskarżone orzeczenia z dnia [...] grudnia 2013 r. sam fakt, iż istnieje zagrożenie dla życia i zdrowia mojego jest okolicznością, która upoważnia do wznowienia postępowania. Datą takiej okoliczności jest w tym wypadku za każdym razem data złożenia wniosku. Takie zagrożenie jest oczywiste".

Postanowieniem dnia [...] września 2014 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławczego we W. utrzymało w mocy postanowienie własne z dnia [...] sierpnia 2014 r.

W motywach postanowienia ostatecznego organ II instancji wyjaśnił, że stosownie do art. 149 § 1 i § 2 k.p.a., wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia, które stanowi następnie podstawę do przeprowadzenia wznowionego postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy.

Jednak przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania, w postępowaniu wstępnym właściwy organ jest zobowiązany ustalić, czy wznowienie postępowania w danej sprawie jest dopuszczalne. W przypadku stwierdzenia, że zaistniała którakolwiek z przesłanek negatywnych dopuszczalności wznowienia postępowania, właściwy organ wydaje, na podstawie art. 149 § 3 wyżej powołanej ustawy, postanowienie o odmowie wznowienia postępowania. Natomiast przesłankami negatywnymi dopuszczalności wznowienia postępowania są: upływ terminu przedawnienia określonego przepisem art. 148 k.p.a., brak przedmiotu postępowania oraz złożenie wniosku o wznowienie postępowania przez osobę niebędącą stroną tego postępowania.

Organ przytoczył przepis art. 148 § 1 k.p.a., zgodnie z którym podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Warunkiem skuteczności czynności prawnej - wniesienia podania o wznowienie postępowania - jest zachowanie terminu do jej dokonania. Kolegium podkreśliło jednocześnie , że to strona musi wskazać dowody potwierdzające datę dowiedzenia się przez nią o istnieniu podstawy do wznowienia postępowania. Strona musi udowodnić (a nie tylko uprawdopodobnić) kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania w sposób pozwalający organowi zweryfikować i ustalić, że jej podanie o wznowienie wpłynęło w terminie określonym w przepisie art. 148 k.p.a. Strona występująca z wnioskiem o wznowienie postępowania powinna zatem zadbać o wykazanie kiedy dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Z kolei organ musi dokonać weryfikacji twierdzeń strony i przedłożonych przez nią dowodów w kontekście całokształtu materiału dowodowego i swoje stanowisko należycie uzasadnić.

Według Kolegium wnioskodawca wezwany pismem z dnia 28 lipca 2014 r. do wyjaśnienia kiedy i w jakich okolicznościach dowiedział się o podstawach wznowienia postępowania, nie podał okoliczności, które dowodziłyby zachowanie terminu do złożenia wniosku o wznowienie. Z kolei w analizowanym wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wyjaśnił, że "datą tej okoliczności jest w tym wypadku za każdym razem data złożenia wniosku". Mając na uwadze, że w art. 148 § 1 k.p.a. jest mowa o biegu terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania liczonym od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, a więc o dacie powzięcia przez nią wiadomości o jej istnieniu, bezzasadnym jest wskazywanie przez stronę jako daty dowiedzenia się o przesłankach wznowienia postępowania - dnia złożenia wniosku w tej sprawie. Wobec tego wnioskodawca nie wyjaśnił, kiedy dowiedział się o ewentualnych okolicznościach uzasadniających wznowienie postępowania. Już tylko z tej przyczyny niedopuszczalnym jest wznowienia postępowania w sprawie, w której zapadło opisane we wstępie rozstrzygnięcie Kolegium.

Dalej Kolegium wskazało , że strona nie uzupełniła wniosku z dnia 21 lipca 2014 r. o wskazanie okoliczności mających stanowić podstawę wznowienia postępowania. Natomiast strona wnosząc o wznowienie postępowania zobowiązana jest jednoznacznie wskazać, w oparciu o którą z przesłanek wymienionych w art. 145 § 1 k.p.a. wnosi o wznowienie postępowania, a także winna przedłożyć dowody potwierdzające wskazywane przesłanki. Niewystarczające jest powoływanie się jedynie na treść art, 145 § 1 k.p.a., jako przesłankę wznowienia postępowania, bez przytoczenia konkretnych okoliczności i bez przedłożenia stosownych dokumentów w sprawie, które to potwierdzają wystąpienie wskazywanych przez stronę okoliczności uzasadniających wznowienie postępowania.

Kolegium ponadto wyjaśniło, że brak jest jakichkolwiek postaw do stosowania w rozpatrywanej sprawie wskazywanego przez stronę art. 145 § 2 k.p.a., zgodnie z którym z przyczyn określonych w § 1 pkt 1 i 2 postępowanie może być wznowione również przed stwierdzeniem sfałszowania dowodu lub popełnienia przestępstwa orzeczeniem sądu lub innego organu, jeżeli sfałszowanie dowodu lub popełnienie przestępstwa jest oczywiste, a wznowienie postępowania jest niezbędne dla uniknięcia niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważnej szkody dla interesu społecznego. W tym zakresie po pierwsze stwierdzono, że wnioskując o wznowienie postępowania, wnioskodawca nie powoływał przesłanek wskazanych w art. 145 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. Po drugie, przepis ten - wbrew wykładni dokonywanej przez wnioskodawcę - nie obliguje organu administracyjnego do wznowienia postępowania "jeżeli wznowienie postępowania jest niezbędne dla uniknięcia niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia ludzkiego". Z kolei sfałszowanie dowodu - co do zasady – musi być potwierdzone orzeczeniem sądu lub innego organu. Przepis art. 145 § 2 k.p.a. stanowi wyjątek od tej zasady. Zgodnie z tym przepisem istnieje możliwość wznowienia postępowania, jeszcze przed stwierdzeniem sfałszowania dowodu, jeżeli jest ono oczywiste, a wznowienie jest niezbędne dla uniknięcia niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważnej szkody dla interesu społecznego. Do zastosowania tego przepisu konieczne jest łączne wystąpienie obu przesłanek, tj. oczywistość fałszu oraz niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważnej szkody .

Z kolei w odniesieniu o przekonania strony o tym , że "Odmowa wznowienia postępowania może być podjęta jedynie z przesłanek określonych w art. 145 § 1 i § 2 k.p.a.", Kolegium zwróciło uwagę na to , że podstawą odmowy wznowienia postępowania nie może być merytoryczna ocena przesłanek wznowienia postępowania, bowiem taka ocena może być dokonana dopiero na etapie postępowania właściwego i decyzji wydanej po wznowieniu postępowania. Dodało też , że organ, prowadząc postępowanie na wniosek strony, związany jest podstawami wznowieniowymi zawartymi we wniosku i nie może odnosić się do innych podstaw niewskazanych przez stronę.

Postanowienie ostateczne stało się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu , w której skarżący domagał się uchylenia wydanych w sprawie orzeczeń i wznowienia postępowania. Skarżący wywodził ,że domaga się wznowienia postępowania w trybie art. 145 § 2 k.p.a., , gdyż jest to niezbędne dla uniknięcia zagrożenia dla życia i zdrowia jego , wywołanego wydanymi w sprawie decyzjami organów administracji, na których treść - zdaniem skarżącego- " miało także wpływ dokonane przestępstwo, które nie może jednak być zakończone wyrokiem, bowiem czyn ten nie podlega weryfikacji sądów karnych czy prokuratury".

Dodatkowo skarżący podniósł ,że : "Teza ma, iż organ administracyjny jest władny wznowić postępowanie nawet, gdy strona nie wskaże dostatecznych przesłanek, a będących wiadomymi organowi jest poparta art. 128 k.p.a., w związku z art. 148 § 1 k.p.a., bowiem odwołanie nie wymaga szczegółowego uzasadnienia a skargę o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji, który wydał decyzję w pierwszej instancji i to na nim spoczywa wyjaśnienie wszystkich kwestii formalnych nie podniesionych przez skarżącego".

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławczego we W. wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu wraz z towarzyszącą mu argumentacją. Odnosząc się natomiast do zarzutów skargi zauważono, że skarżący myli instytucję prawną wznowienia postępowania z trybem postępowania odwoławczego. O ile treść samego odwołania jest odformalizowana i do skutecznego zainicjowania postępowania odwoławczego wystarczy jeżeli z odwołania wynika, że strona nie jest zadowolona z wydanej decyzji, o tyle w przypadku wznowienia postępowania na wniosek na stronie ciąży obowiązek podania okoliczności wznowienia i obowiązek udowodnienia zachowania terminu do złożenia wniosku. Organ z urzędu nie ustala takich okoliczności, ani tym bardziej zachowania przez stronę ustawowego terminu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W związku ze sformułowanym w skardze wnioskiem "o uchylenie wydanych w sprawie orzeczeń i wznowienia postępowania" na wstępie przypomnieć jedynie należy, że kognicja sądu administracyjnego ogranicza się wyłącznie do badania legalności zaskarżonych aktów administracyjnych, rozumianej jako zgodność z przepisami prawa materialnego i procesowego, o czym stanowi przepis art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Z przepisu tego wynika zasada, według której sąd administracyjny nie rozstrzyga spraw administracyjnych należących do kompetencji organów administracji publicznej, a jedynie kontroluje legalność ich aktów i czynności. Natomiast uchylenie decyzji administracyjnej (postanowienia), względnie stwierdzenie jej nieważności przez sąd, następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy, co wynika z art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U z 2014 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Zatem negatywna ocena zaskarżonych do sądu administracyjnego decyzji (postanowień), pod kątem zgodności z prawem powoduje konieczność wyeliminowania ich z obrotu prawnego i ponowne rozpatrzenie sprawy przez właściwe organy z uwzględnieniem wytycznych zawartych w uzasadnieniu wydanego w sprawie wyroku. Wskazać również należy, że rozstrzygając daną sprawę, sąd administracyjny nie jest skrępowany wyartykułowanymi w skardze zarzutami i sformułowanymi w niej wnioskami, lecz ocenia ją w całokształcie okoliczności faktycznych i prawnych danej sprawy, o czym stanowi art.134 § 1 p.p.s.a.

Oceniając więc wyłącznie pod takim kątem zaskarżone postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że nie jest ono obarczoną wadą, skutkującą koniecznością wyeliminowania jego z obrotu prawnego. Przedmiotem sporu w badanej sprawie jest postanowienie odmawiające wznowienia postępowania w sprawie, w której Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta W. z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...] odmawiającą skarżącemu przyznania dodatku mieszkaniowego od dnia 1 października 2013 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. i przyznającej dodatek mieszkaniowy na okres od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 marca 2014 r.

Jak wynika z materiału aktowego, skarżący wnosząc o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] odmówiło stwierdzenia nieważności w/w decyzji Prezydenta W. z dnia [...] listopada 2013 r., wywodził, że "dowody okazały się fałszywe, zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez sąd, a popełnione przestępstwo jest oczywiste i wznowienie postępowania jest niezbędne dla uniknięcia niebezpieczeństwa dla życia i zdrowia ludzkiego."

Trafnie zatem organ I instancji , uznając wskazane przez skarżącego przesłanki za niewłaściwie i nieprecyzyjnie określone, wezwał go - pismem z dnia 28 lipca

2014 r. - do ich skonkretyzowania poprzez podanie jakie okoliczności faktyczne lub nowe dowody, mają być podstawą żądania, jakie dowody, istniejące w dniu wydania decyzji, były fałszywe, jakie zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięcie przez sąd . A ponadto zasadnie również wezwano skarżącego do określenia daty, w której dowiedział się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Odpowiadając na to wezwanie skarżący podał , że wniósł " o wznowienie postępowania w oparciu o art. 145 § 1 i § 2 k.p.a. Gdyż dowody okazały się fałszywe, zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez sąd, a popełnione przestępstwo jest oczywiste i wznowienie postępowania jest niezbędne dla uniknięcia niebezpieczeństwa dla życia i zdrowia ludzkiego(...)". Wyjaśnił dalej , że "nie znam przesłanek . które umożliwiłyby kolegium wznowienie postępowania".

W tym miejscu w związku z takimi stanowiskiem skarżącego wskazać należy ,że wznawia się postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli w sprawie zaszła jedna z okoliczności wymienionych przez ustawodawcę w pkt 1 - 8 art. 145 k.p.a. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 k.p.a przesłankami, skonkretyzowanymi przez stronę postępowania skutkującymi jego wznowienie mogą : 1) dowody na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne okazały się fałszywe, 2) decyzja została wydana w wyniku przestępstwa (pkt 2), decyzja została wydana przez pracownika lub organ podlegającego (y) wyłączeniu (pkt 3), strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu (pkt 4), wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję (pkt 5), decyzja została wydana bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu (pkt 6), zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji (art. 100 § 2) (pkt 7), decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie Sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione (pkt 8). Wskazane powyżej osiem przesłanek skutkujących wznowieniem postępowania zakończonego decyzją ostateczną stanowi katalog zamknięty , uzupełniony jedynie o przesłankę zawartą w art. 145 a k.p.a. A zatem przyczyny uzasadniające wznowienie postępowania administracyjnego zostały enumeratywnie wskazane w kodeksie postępowania administracyjnego , są to tzw. przesłanki pozytywne wznowienia postępowania . Innymi słowy wszczęcie postepowania wznowieniowego nie jest możliwe z innych przyczyn , chyba ,że przepisy szczególne przewidują w konkretnych przypadkach taką możliwość. Oznacza to niedopuszczalność wznowienia postępowania na podstawie niewskazanej w art.145 §1 k.p.a. i art.145a § 1 k.p.a. Jak stanowi art. 149 § 3 k.p.a. odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze postanowienia. Wprawdzie z przepisu tego nie wynika jakie okoliczności uzasadniać będą odmowę wznowienia postępowania , jednakże skoro wznowieniu postępowania będzie służyć wystąpienie jednej z przesłanek zamieszczonych w art. 145 § 1 k.p.a. to brak którejkolwiek z nich będzie równoznaczny z odmową wznowienia postępowania administracyjnego , przyjmującego postać postanowienia.

W analizowanej sprawie należało zatem jedynie rozważyć , czy okoliczności przywołane we wniosku skarżącego mogły uzasadniać wznowienie postępowania. Oba organy orzekające w sprawie podjęły się tej oceny i wyprowadziły z tej oceny logiczne i merytorycznie uzasadnione wnioski , stwierdzając ,że w niniejszej sprawie nie zaistniała żadna z podstaw do wznowienia postępowania administracyjnego. Trafnie również organ II instancji uznał , że żadna z przesłanek wznowienia postępowania administracyjnego w rozpatrywanym przypadku nie została przez skarżącego wykazana, a obowiązek taki spoczywał na wnoszącym to żądanie, a nie na organie administracyjnym . Trafna jest również konstatacja Kolegium, że skarżący nie przedstawił okoliczności uzasadniających zachowanie ustawowego terminu.

Natomiast akcentowany szczególnie przez skarżącego związek między decyzją odmawiającą mu stosownego świadczenia , a przestępstwami popełnionymi przez organy administracyjne czy Sąd administracyjny, pozbawiony jest w realiach niniejszej sprawy doniosłości prawnej . Jak wynika z treści § 2 art.145 k.p.a. z przyczyn określonych w § 1 pkt 1 i 2 art. 145 k.p.a. postępowanie może być wznowione również przed stwierdzeniem sfałszowania dowodu lub popełnieniem przestępstwa orzeczeniem Sądu lub innego organu, jeżeli sfałszowanie dowodu lub popełnienie przestępstwa jest oczywiste, a wznowienie postępowania jest niezbędne dla uniknięcia niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważnej szkody dla interesu społecznego . Wymaganej przez ustawodawcę tym przepisem oczywistości sfałszowania dowodu lub popełnienie przestępstwa w analizowanej sprawie brak , zaś niebezpieczeństwa, o jakim mowa w cytowanym wyżej przepisie, nie można utożsamiać z niebezpieczeństwem istniejącym wyłącznie w subiektywnym przekonaniu skarżącego.

Z tych względów skarga przedstawia się jako bezzasadna, co obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu do jej oddalenia na podstawie art. 151 p.p.s.a.