Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 13/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-02-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Juliusz Antosik po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 listopada 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 1055/07 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej przez J. S. decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 21 marca 2007 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za miesiące od czerwca do września 2003 r. postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 29 listopada 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 1055/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił J. S. wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 21 marca 2007 r. w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług. Sąd podając motywy swojego rozstrzygnięcia wskazał, że skarżący nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji narazi go na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenie skutki, albowiem, wbrew swoim wcześniejszym oświadczeniom, nie udowodnił, że korzysta z opieki psychiatrycznej.

Skarżący, poprzez swego pełnomocnika, wniósł zażalenie na to postanowienie, żądając jego uchylenia w całości i wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 21 marca 2007 r., wstrzymania wykonania postanowienia z dnia 22 czerwca 2007 r. odmawiającego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozstrzygnięcia zażalenia, jak również uwzględnienia kosztów postępowania zażaleniowego jako kosztów procesu.

W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że skarżący w początkowym stadium swojej choroby psychicznej przebywał pod opieką Centrum Zdrowia Psychicznego w W. Następnie z uwagi na pogłębiające się objawy choroby i nasilający stan depresji, został skierowany do Lecznicy - Ośrodka Profilaktyki Zdrowa w W. Obecnie zaś pozostaje pod stała opieką lekarzy psychiatrów zatrudnionych w Centrum Psychoterapii w W. W ramach leczenia skarżący uczestniczy w cotygodniowej terapii grupowej i indywidualnej oraz otrzymuje wsparcie farmakologiczne. Zdaniem autora zażalenia, wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do wyrządzenia niepowetowanej szkody o charakterze niematerialnym przez wywołanie nieodwracalnych zmian w jego psychice. Istnieje także uzasadniona obawa, że narażenie skarżącego na przebywanie w sytuacji silnego stresu i poddawanie działaniu czynników stresogennych może doprowadzić do podjęcia prób samobójczych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z § 3 powołanego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu w całości lub w części stanowi zatem odstępstwo od tej generalnej reguły i jako takie jest dopuszczalne jedynie po spełnieniu przesłanek , o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Jednocześnie należy podkreślić, że ciężar dowodu co do wykazania zaistnienia owych przesłanek, spoczywa na wnioskodawcy.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić go na owe skutki. Po pierwsze należy zauważyć, że już sama argumentacja zaprezentowana w składanym wniosku budzi poważne wątpliwości. Powoływanie się na możliwość doprowadzenia strony do podjęcia prób samobójczych na skutek wydania negatywnego dla niej w skutkach orzeczenia Sądu stanowi formę szantażu moralnego i jako taka jest niedopuszczalna. Abstrahując od powyższego należy zaznaczyć, że w świetle znajdującej się w aktach sprawy dokumentacji, za niewiarygodne należało uznać oświadczenia strony skarżącej o jej złym stanie zdrowia psychicznego. Pełnomocnik skarżącego w zażaleniu z dnia 9 lipca 2007 r., wskazał, że skarżący przebywa "pod stałą opieką lekarza psychologa i jest poddawany zarówno psychoterapii, jak i leczeniu farmakologicznemu" (k. 42 akt sądowych). Z kolei w oświadczeniu z dnia 2 listopada 2007 r., skarżący zaznaczył, że..."pozostaje pod opieką lekarzy w związku z leczeniem psychiatrycznym...", "...moje kontakty z lekarzami psychiatrami i psychologami nie miały w pełni charakteru sformalizowanego". Natomiast z załączonej do zażalenia z dnia 11 grudnia 2007 r. karty informacyjnej potwierdzającej wizytę skarżącego u lekarza psychiatry w dniu 15 listopada 2007 r. wynika, że skarżący nie leczył się wcześniej psychiatrycznie (k. 88 akt sądowych).

Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.

Jeśli zaś chodzi o wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania postanowienia WSA w Warszawie z dnia 22 czerwca 2007 r. odmawiającego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozstrzygnięcia zażalenia, to nie może on zostać uwzględniony. Z treści przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sposób jasny wynika, że orzeczenie sądu staje się prawomocne dopiero wówczas, gdy nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. W związku z tym, że w niniejszej sprawie w odpowiednim terminie wniesiono od wymienionego postanowienia zażalenie, postanowienie to nie uzyskało prawomocności, a wobec tego nie podlega ono wykonaniu do czasu uprawomocnienia. Wniosek strony w tym zakresie jest zatem bezprzedmiotowy.