Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2183/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6239 Inne o symbolu podstawowym 623
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 3 pkt 2 lit. b, art. 10 ust. 1, art. 4 ust. 1, ust. 2, art. 5 ust. 1, art. 17, art. 27 ust. 2, art. 6, art. 7
journal: Dz.U. 2003 nr 229 poz 2275
law: Ustawa z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów
article: art. 6, art. 7, art. 80, art. 77 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 190, art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c, art. 152, art. 200, art. 205 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Piotr Borowiecki Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Protokolant ref. staż. Katarzyna Smaga po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi "A." Sp. z o.o. z siedzibą w L. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie zakazu wprowadzenia produktu na rynek, nakazu wycofania produktów z rynku oraz nałożenia kary pieniężnej za wprowadzenie na rynek produktów niespełniających wymagań bezpieczeństwa 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] stycznia 2009 r.; 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu; 3. zasądza od Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów na rzecz skarżącej "A." Sp. z o.o. z siedzibą w L. kwotę 1617 (jeden tysiąc sześćset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] kwietnia 2009 r., nr [...] Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej Prezes UOKiK) decyzją nr [...] z [...] kwietnia 2009 r., po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy złożonego przez "A." sp. z o.o. z siedzibą w L. utrzymał w mocy swoją decyzję nr [...] z [...] stycznia 2009 r. wydaną w sprawie ogólnego bezpieczeństwa deskorolek model [...] wprowadzonych na polski rynek przez tę firmę, w której stwierdził, że produkty te, ze względu na rozwarstwianie się sklejki deski oraz brak wszystkich informacji niezbędnych do bezpiecznego używania nie są bezpieczne i :

zakazał wprowadzania na rynek deskorolek model [...], które nie zostały jeszcze wprowadzone, nakazując podjęcie czynności niezbędnych do zapewnienia przestrzegania tego nakazu; przekazania Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów niezwłocznie dowodów podjęcia tych czynności nie później niż w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji;

nakazał natychmiastowe wycofanie z rynku deskorolek model [...] wprowadzonych na rynek; nie później niż w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji przekazania Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów dowodów wykonania decyzji.

3) stwierdził, że "A." sp. z o.o. z siedzibą w L. wprowadziła na rynek produkty niespełniające wymagań bezpieczeństwa i nałożył na tego przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 10 000 zł.

Jako podstawę prawną decyzji organ wskazał art. 24 ust. 4 pkt 1 lit. b) oraz pkt 2 lit. b) i ust.12 w związku z art. 10 ust. 1. art. 5 ust. 1. art. 4 ust. 2 pkt 1) oraz art. 33a ust. 2 pkt 2) w związku z art. 10 ust. 1 i art. 13 ustawy z dnia 12

grudnia 2003 r. ustawy z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów (Dz. U. Nr 229, poz.2275 z 2007 r. Nr 35. poz. 2275 oraz Dz. U. z 2008 r. Nr 157. poz. 976).

Do wydania powyższych decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Główny Inspektorat Inspekcji Handlowej pismem z 18 sierpnia 2008 r. przekazał do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwanego dalej UOKiK) protokół wraz z aktami kontroli dotyczącymi deskorolek model [...] wprowadzonych na polski rynek przez "A. " sp. z o.o. z siedzibą w L. (zwaną dalej skarżącą, stroną).

Ustalono, że inspektorzy [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w [...] Delegatura w [...] w trakcie kontroli w hipermarkecie "[...]" w [...] dokonali badań organoleptycznych deskorolek model [...] w oparciu o przepisy ustawy z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów (Dz. U. Nr 229. poz. 2275 z późn. zm.). z uwzględnieniem wymagań określonych w normie PN-EN 13613:2003 Sprzęt rolkowy - Deskorolki - Wymagania bezpieczeństwa i metody badań.

Deskorolka model [...] składa się z deski łączącej dwa wózki z kółkami, którą można rozpędzić przez odpychanie się i którą można kierować przez przesuwanie ciężaru ciała. Deska wykonana jest z siedmiu warstw sklejki i pokryta czarnym papierem ściernym zwiększającym przyczepność nóg. Spód deski oklejono kolorową folią samoprzylepną i przymocowano do niego dwa metalowe wózki, umożliwiające montaż kółek do deski oraz kierowanie nią przez pochylanie się w stronę, w którą użytkownik deskorolki chce skręcić. Wózek zbudowany jest z nakładki, która jest przymocowana do deski, gumowej poduszki, która zapewnia elastyczność przy skręcaniu deskorolką, śruby regulacyjnej, która wpływa na sztywność i skrętność oraz osi. na której zamocowano dwa kółka. Produkt należy do klasy ‘"B", jest przeznaczony dla osób o masie ciała od 20 do 50 kg.

Stwierdzono, że bezpośrednio na produkcie nie było żadnego trwałego oznaczenia, natomiast na opakowaniu produktu stanowiącym przezroczystą termokurczliwą folię, umieszczono papierową naklejkę zawierającą informacje: "Deskorolka, wyprodukowano w Chinach", dane importera -..A. sp. z o.o. L.. ul. ". nr telefonu i faxu. adres strony internetowej, model "[...]" oraz informacje: "Dopuszczalna masa użytkownika do 50 kg. Uwaga! Podczas jazdy na deskorolce konieczne jest stosowanie sprzętu ochronnego (kask. nakolanniki. nałokietniki. ochraniacze na nadgarstki), zgodność z normą EN 13613". Do produktu dołączono ulotkę zawierającą nazwę, dane importera, kod kreskowy oraz informacje i ostrzeżenia dotyczące bezpiecznego użytkowania produktu wraz z instrukcją obsługi.

W wyniku badań organoleptycznych inspektorzy Inspekcji Handlowej stwierdzili, że wózki z kółkami są nieprawidłowo i niesymetrycznie zamocowane względem osi wzdłuż deski, gdyż osie wzdłużne wózków nie pokrywają się z osią wzdłużną deski, a ponadto są ustawione pod kątem w: stosunku do deski. Może to wpływać na niestabilność deski i odchylenie toru jazdy w stosunku do wizualnej osi deski. W trakcie badania na sypkim podłożu stwierdzono, że deskorolka pozostawia 4 ślady, co świadczy o nieprawidłowym (niesymetrycznym) ustawieniu osi wózków i braku zbieżności kółek. W przypadku dwóch z czterech przebadanych egzemplarzy produktu stwierdzono rozwarstwianie się sklejki deski, co spowodowało obustronne występowanie szczelin o długości 6, 7 i 17 cm w przypadku jednej deskorolki oraz 24 i 19 cm w przypadku drugiej. Inspektorzy zakwestionowali prawidłowość oznakowania produktów z uwagi na brak ich trwałego oznaczenia, jak i na niedołączenie wszystkich wymaganych w normie PN-EN 13613:2003 informacji, tj.: uwagi o terminach utraty skuteczności przez samozabezpieczające nakrętki i łączniki; opisu poprawnych technik hamowania; instrukcji sprawdzania mechanizmu kierowania deskorolką; czy jest zainstalowany, czy jest prawidłowo wyregulowany i czy łączniki zostały pewnie zabezpieczone; wyraźnego wskazania, że regularna obsługa poprawia bezpieczeństwo.

Prezes UOKiK wszczął w tej sprawie postępowanie administracyjne na podstawie ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów i pismem z [...] września 2008 r. powiadomił o tym stronę. Jednocześnie postanowieniem z tego samego dnia, wydanym na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, wyznaczył stronie postępowania termin 21 dni od dnia otrzymania postanowienia na wyeliminowanie zagrożeń stwarzanych przez deskorolki model [...]. Poinformował stronę, że niezbędne jest zaprzestanie ich dalszego wprowadzania na rynek, a w przypadku produktów, które zostały już wprowadzone na polski rynek - podjęcie działań polegających na ich wycofaniu. Przedsiębiorca mógł również zaproponować inny sposób wyeliminowania zagrożeń stwarzanych przez produkty będące przedmiotem postępowania, który zostałby zaakceptowany przez Prezesa UOKiK lub przedstawić dowody świadczące o tym, że są to produkty bezpieczne.

W piśmie z 9 października 2008 r. strona wniosła o umorzenie postępowania zarzucając, że badania deskorolki model [...] nie były przeprowadzone zgodne z metodami określonymi w normie PN -EN 13613:2003.

Prezes UOKiK, w związku z tymi zarzutami uzyskał stanowisko Inspekcji Handlowej w [...] odnoszące się do nich i podtrzymujące w piśmie z 14 listopada 2008 r. wcześniejsze stanowisko. Wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej wskazał, że nie przeprowadzał badania produktu na jego zgodność z normą PN-EN 13613:2003, a jedynie przy ocenie bezpieczeństwa deskorolek model [...] - wykorzystano postanowienia tej normy. Stwierdził, że nieprawidłowości są widoczne "gołym okiem" i nie wymagają przeprowadzania badań laboratoryjnych.

Prezes UOKiK pismem z 12 grudnia 2008 r. poinformował stronę o częściowym uznaniu jej stanowiska dotyczącego prawidłowości oceny bezpieczeństwa deskorolki będącej przedmiotem postępowania. Podzielił opinię Inspekcji Handlowej w zakresie stwierdzonego rozwarstwiania się sklejki deski oraz nieprawidłowości w oznakowaniu produktu. Zwrócił się do strony postępowania o przekazanie informacji i dowodów dotyczących obrotu produktami będącymi przedmiotem postępowania i poinformował ją o prawie do zapoznania się z aktami i do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów.

Strona przekazała swoje stanowisko w piśmie z 8 stycznia 2009 r.

Organ w decyzji dnia [...] stycznia 2009 r., że część z przekazanych przez stronę dowodów nie spełniała wymagań określonych w art. 22a ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów: były to kopie dokumentów niepoświadczone za zgodność z oryginałem. Strona nie przekazała również faktur sprzedaży.

Organ podniósł, że sporne deskorolki zostały wprowadzone na polski rynek przez skarżącą spółkę, co wskazuje, że skarżąca jest ich producentem w rozumieniu art. 3 pkt 2 lit. b) ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów i ponosi odpowiedzialność za ich bezpieczeństwo na zasadach określonych w tej ustawie. Stwierdził, że wprowadzając na rynek produkty, które nie spełniają wymagań bezpieczeństwa, skarżący naruszył art. 10 ust. 1 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, który to przepis nakłada na producenta obowiązek wprowadzania na rynek wyłącznie produktów bezpiecznych. Produktem bezpiecznym, zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów jest produkt, który w zwykłych lub innych, dających się w sposób uzasadniony przewidzieć warunkach jego używania, z uwzględnieniem czasu korzystania z produktu, a także, w zależności od rodzaju produktu, sposobu uruchomienia oraz wymogów instalacji i konserwacji, nie stwarza żadnego zagrożenia dla konsumentów lub stwarza znikome zagrożenie, dające się pogodzić z jego zwykłym używaniem i uwzględniające wysoki poziom wymagań dotyczących ochrony zdrowia i życia ludzkiego.

Odnosząc się do zarzutu strony, iż badania wykonane przez wojewódzkiego inspektora Inspekcji Handlowej nie zostały przeprowadzone zgodnie z metodami określonymi w normie PN - EN 13613:2003, Prezes UOKiK uwzględnił argument co do tego, że badania kółek jezdnych powinny zostać przeprowadzone w warunkach i zgodnie z metodami określonymi w tej normie.

Nie zgodził się jednak, że z tego samego powodu należy zakwestionować wady dotyczące rozwarstwiania się sklejki deski. Uznał, że wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej jest organem uprawnionym do kontroli produktów w zakresie spełniania ogólnych wymagań bezpieczeństwa (art. 17 ust. 1 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów). W okolicznościach sprawy niniejszej badania produktów mógł dokonać również organoleptycznie. Do stwierdzenia wad deskorolki nie były potrzebne specjalne warunki. Wystarczyło badanie organoleptyczne, które zostało udokumentowane na zdjęciach wykonanych w trakcie kontroli. Skoro szczeliny powstałe wskutek rozwarstwienia się sklejki są widoczne podczas badań organoleptycznych i stwierdzono je w dwóch z czterech przebadanych egzemplarzy produktu, brak jest podstaw do uznania, iż badania te nie są wiarygodne i co najmniej część z wprowadzonych przez stronę postępowania na rynek produktów posiada podobne wady.

Prezes UOKiK uznał, że nieprawidłowości w oznakowaniu produktów będących przedmiotem postępowania, polegające na braku oznakowania samego produktu, a jedynie jego opakowania, które podczas rozpakowywania produktu ulega zniszczeniu oraz brak w dołączonej instrukcji istotnych informacji, niezbędnych do bezpiecznego używania produktu również ma wpływ na bezpieczeństwo produktów będących przedmiotem postępowania.

Wskazał, że oznakowanie produktu jest - zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 3) ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów - jednym z istotnych elementów, jakie należy uwzględnić przy ocenie jego bezpieczeństwa. Skoro skarżący zadeklarował zgodność wprowadzanej przez siebie na rynek deskorolki z normą PN -EN 13613:2003, powinien więc również przestrzegać wymagań tej normy w zakresie oznakowania produktów.

Uznał, że deskorolki model [...], z uwagi na możliwość pęknięcia w trakcie jazdy lub wykonywania ewolucji oraz brak oznakowania umożliwiającego bezpieczne używanie nie są bezpieczne. Uznał, że zagrożenie stwarzane przez te produkty nie jest poważne w rozumieniu art. 5 ust. 3 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów.

Wskazał, że w toku prowadzonego postępowania administracyjnego umożliwił

przedsiębiorcy będącemu stroną tego postępowania podjęcie dobrowolnych działań mających na celu wyeliminowanie zagrożeń stwarzanych przez deskorolki model [...]. Strona nie podjęła takich działań, nie przedstawiła też żadnych dowodów które potwierdziły by, że wprowadzane przez nią na rynek produkty spełniają wymagania bezpieczeństwa.

Uznał, że wprowadzenie na rynek produktów nie spełniających wymagań bezpieczeństwa, stanowiące naruszenie art. 10 ust. 1 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów wyczerpuje przesłanki określone w art. 33a ust. 2 pkt 2) tej ustawy, którego skutkiem jest, że organ nadzoru może, w drodze decyzji, nałożyć na producenta karę pieniężną w wysokości do 100.000 zł. Wysokość kar ustala się uwzględniając w szczególności stopień oraz okoliczności naruszenia obowiązków.

Ocenił, że na wysokość kary wpłynęła ocena całokształtu okoliczności sprawy. Uwzględnił, że działalność strony postępowania ma charakter profesjonalny. Oznacza to, że konsumenci mają prawo oczekiwać, iż wprowadzane przez tego przedsiębiorcę na rynek produkty będą spełniały wymagania bezpieczeństwa. Miał na uwadze, że grupą narażoną na zagrożenia związane z używaniem deskorolek są dzieci - grupa konsumentów, która - zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 4) ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów podlega szczególnej ochronie. Uznał również, że liczba produktów niespełniających wymagań bezpieczeństwa wprowadzonych na przez stronę na polski rynek była znaczna (wg oświadczenia strony - 1 662 sztuk produktów).

Podkreślił, że skarżący nie poinformował Prezesa UOKiK o podjęciu działań, mających na celu wyjaśnienie stwierdzonych przez Inspekcję Handlową wad produktów, ograniczając się jedynie to stwierdzenia, że wprowadzane przez niego na rynek produkty są bezpieczne.

Ocenił, że dowody przekazane przez stronę nie spełniały wymagań określonych w art. 22a ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, nie mógł wziąć ich pod uwagę i ustalić nawet przybliżonego przychodu ze sprzedaży, jaki strona osiągnęła wprowadzając na rynek produkty będące przedmiotem postępowania. O tym, jakie wymagania powinny spełniać dowody w postępowaniu administracyjnym prowadzonym na podstawie ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, Prezes UOKiK informował stronę postępowania aż trzykrotnie - w pismach z dnia [...] września 2008 r., 12 grudnia 2008 r. i 7 stycznia 2009 r. Strona wbrew zaleceniu Prezesa UOKiK nie przekazała faktur dokumentujących sprzedaż produktów będących przedmiotem postępowania w 2008 r.

Odnosząc się do nakazu wycofania produktów będących przedmiotem postępowania z rynku, w przypadku gdy dystrybutorzy nie posiadają już produktów będących przedmiotem postępowania, a tym samym nie jest możliwe ich odebranie wyjaśnił, że strona postępowania może przedstawić ich pisemne oświadczenie o nieposiadaniu w sprzedaży deskorolek model [...]. W przypadku jeśli strona postępowania zamierza w przyszłości wprowadzać na rynek produkt będący przedmiotem postępowania, powinna przedstawić Prezesowi UOKiK dowody, potwierdzające spełnianie przez ten produkt ogólnych wymagań bezpieczeństwa.

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy strona skarżąca domagała się umorzenia postępowania w zakresie zarzutu dotyczącego rozwarstwiania się sklejki, z jakiej wykonano deskorolkę model [...], wobec niezastosowania przewidzianych Polską Normą PN-EN 13613:2003 metod badań i nieuzyskannia w niniejszym postępowaniu dowodów, pozwalających prawidłowo ocenić poziom trwałości przedmiotowego produktu - na zasadzie przepisu art. 24 ust. 14 pkt. 3 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów.

Wnosiła o udzielenie jej 30-dniowego terminu na usunięcie niezgodności deskorolki model [...] z punktami: 8.1.b), 8.2.c), 8.2.d)i8.3 normy PN-EN13613:2003 z uwagi na brak informacji w zakresie terminów utraty skuteczności przez samozabezpieczające nakrętki i łączniki, instrukcji sprawdzania mechanizmu kierowania deskorolką, poprawnych technik hamowania i wyraźnego wskazania, że regularna obsługa poprawia bezpieczeństwo, a po dostarczeniu w w/w terminie dowodów usunięcia niezgodności wyrobu z wymogami zasadniczymi. Następnie umorzenie postępowania w zakresie nieprawidłowego oznaczenia przedmiotowej deskorolki w związku z tym, iż niezgodność wyrobu z wymaganiami zasadniczymi została usunięta w zakreślonym stronie terminie

Zarzucała, że przepis art. 27 ust. 2 tejże ustawy nakazuje pobrać w celu przeprowadzenia badania próbki produktów w ilościach określonych w przepisach odrębnych albo dokumentach normalizacyjnych. Wymaga, by badanie było przeprowadzone w sposób określony w przepisach odrębnych albo dokumentach normalizacyjnych. Definicja pojęcia dokumentów normalizacyjnych - zawarta w przepisie art. 2 pkt. 4 wskazanej ustawy - oznacza, że takim dokumentem jest norma PN-EN 13613:2003 "Sprzęt rolkowy. Deskorolki. Wymagania bezpieczeństwa i metody badań.". Wskazała na wymagane w normie warunki badania. Jej zdaniem brak zachowania powyższych warunków, całkowite pominięcie zasad wyrażonych w Polskiej Normie PN-EN 13613:2001 uzasadnia, zgodnie z przepisem art. 24 ust. 14 pkt. 3 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, umorzenie postępowania w sprawie, jeżeli z innych przyczyn stało się ono bezprzedmiotowe. Dopiero w dalszej kolejności produkt powinien być poddany testowi trwałości. Nie zgodziła się z tezą organu, że badanie deskorolek w zakresie ich trwałości może być - w odróżnieniu od badania kółek jezdnych - przeprowadzane również organoleptycznie.

Strona skarżąca zadeklarowała, iż w ciągu 30 dni od daty otrzymania odpowiedniego postanowienia Prezesa UOKiK podejmie dobrowolne działania w celu usunięcia w/w niezgodności, tj. dołączy do opakowań wszystkich deskorolek - w tym tych już wprowadzonych do obrotu -odpowiednią informację, a także dostarczy Prezesowi UOKiK dowody usunięcia w/w niezgodności wyrobu z wymogami zasadniczymi. Wskazywała, że wszystkie wymagane informacje zostały umieszczone na przedmiotowym wyrobie w trwały sposób, tj. poprzez naklejenie naklejki na jego opakowaniu. Nie zgodziła się ze stanowiskiem organu, że wymagane normą oznaczenie winno zostać umieszczone bezpośrednio na blacie deskorolki. Producenci i importerzy deskorolek - w tym ci o największej renomie na rynku - nie umieszczają oznakowania bezpośrednio na wyrobie, lecz w sposób trwały na jego opakowaniu lub w załączonej do produktu instrukcji obsługi. Umieszczenie oznaczenia bezpośrednio na blacie deskorolki byłoby nieracjonalne ze względów ekonomicznych.

W piśmie z dnia 1 kwietnia 2009 r. strona postępowania sprecyzowała swoje żądania oświadczając, że wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz udzielenie jej 30-dniowego terminu na uzupełnienie umieszczanej na deskorolkach informacji w zakresie terminów utraty skuteczności przez samozabezpieczające zakrętki i łączniki, instrukcji sprawdzania mechanizmu kierowania deskorolką poprawnych technik hamowania wyraźnego wskazania, że regularna obsługa poprawia bezpieczeństwo, a po uzupełnieniu tych informacji - umorzenie postępowania. Ponadto, strona postępowania stwierdziła, że przekazane przez nią faktury zostały złożone z ostrożności procesowej.

Prezes UOKiK decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] stycznia 2009 r. Odnosząc się do zarzutu, że inspektorzy Inspekcji Handlowej powinni zastosować metody badań sprecyzowane w Polskiej Normie PN-EN 13613:2003" stwierdził, że zarzut strony byłby uzasadniony, gdyby przedmiotem postępowania prowadzonego przez Prezesa UOKiK byłaby zgodność deskorolki model [...] z wymaganiami określonymi w normie PN-EN 13613:2003 Sprzęt rolkowy -Deskorolki - Wymagania bezpieczeństwa i metody badań. Tymczasem, przedmiotem niniejszego postępowania jest ocena, czy deskorolka model [...] jest produktem bezpiecznym w rozumieniu przepisów ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów. Art. 4 ust. 2 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów stanowi, że oceny bezpieczeństwa produktu dokonuje się uwzględniając w szczególności jego cechy, opakowanie, instrukcje montażu i konserwacji oraz wygląd, oznakowanie, ostrzeżenia i instrukcje. Kryteria te zastosowali inspektorzy Inspekcji Handlowej, dokonujący badań organoleptycznych produktu będącego przedmiotem postępowania. W ich wyniku w dwóch z czterech egzemplarzy produktu stwierdzili rozwarstwianie się sklejki deski, co spowodowało obustronne występowanie szczelin o długości 6, 7 i 17 cm w przypadku jednej deskorolki oraz 24 i 19 cm w przypadku drugiej. W opinii Prezesa UOKiK, wady te mogą doprowadzić do pęknięcia deskorolki w trakcie jazdy lub wykonywania ewolucji i w konsekwencji sprawiają, że produkty będące przedmiotem postępowania nie mogą zostać uznane za bezpieczne w rozumieniu art. 10 ust. 1 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów.

Norma, którą przywołuje strona postępowania również może być podstawą do oceny bezpieczeństwa produktu - zgodnie z art. 6 ust. 3 pkt 1) ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów, oceny bezpieczeństwa produktu dokonuje się bowiem "w szczególności z uwzględnieniem" spełniania przez produkt wymagań wynikających z dobrowolnych norm krajowych państw członkowskich UE, a taką normą jest norma PN-EN 13613:2003. Strona jednak nie przedstawiała żadnego dowodu (np. wyników badań) który potwierdzałby, że produkty będące przedmiotem postępowania rzeczywiście spełniają wymagania określone w tej normie, a tym samym, pomimo występowania szczelin deskorolki posiadają odpowiednią wytrzymałość. Przeciwnie - nieprawidłowości w oznakowaniu deskorolki model [...] świadczą o tym, że wprowadzane przez nią na rynek produkty nie spełniają wymagań określonych w normie.

Wskazał, że w toku postępowania odwoławczego strona dwukrotnie zwracała się do Prezesa UOKiK o wyznaczenie terminu na uzupełnienie oznakowania produktu będącego przedmiotem postępowania, ale żądania te nie mogły zostać rozpatrzone pozytywnie - procedura postępowania administracyjnego nie przewiduje takiej możliwości. Podkreślił, że w toku postępowania pierwszoinstancyjnego wyznaczył już stronie, w drodze postanowienia z dnia [...] września 2008 r. 21 - dniowy termin na wyeliminowanie zagrożeń stwarzanych przez produkty będące przedmiotem postępowania. Strona nie skorzystała z tej możliwości, co w konsekwencji doprowadziło do wydania decyzji dnia [...] stycznia 2009 r.

Odnosząc się do kwestionowania konieczności oznakowania deskorolki bezpośrednio na produkcie, twierdząc, iż wystarczające jest oznakowanie opakowania produktu lub instrukcji obsługi, Prezes UOKiK nie zgodził się z tą argumentacją. Przemawia przeciwko temu wykładnia językowa pkt 7.2. normy PN-EN 13613:2003 Sprzęt rolkowy - Deskorolki - Wymagania bezpieczeństwa i metody badań., zgodnie z którym oznakowanie ma być umieszczone na każdej deskorolce "w sposób trwały".

W skardze na powyższą decyzję strona skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności obu wydanych przez Prezesa UOKiK decyzji lub o ich uchylenie w całości, zarzucając:

1. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:

a) art. 6 ust. 3 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów poprzez jego błędne zastosowanie i dokonanie przez organ oceny bezpieczeństwa produktu przy jedynie wybiórczym uwzględnieniu wymagań wynikających z Polskiej Normy PN-EN 13613:2003 "Sprzęt rolkowy. Deskorolki. Wymagania bezpieczeństwa i metody badań.", będącej transpozycją normy europejskiej EN 13613:2001;

art. 7 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów poprzez jego błędne zastosowanie i uznanie, że produkt nie jest bezpieczny, pomimo nieprzeprowadzenia badań produktu przewidzianych Polską Normą PN-EN 13613:2003 i nieustalenia, czy produkt spełnia wymagania przewidziane w/w normie;

art. 22 ust. 1 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów poprzez jego niezastosowanie i przyjęcie, iż nie jest możliwe, aby w toku postępowania organ wyznaczył stronie termin na wyeliminowanie zagrożeń stwarzanych przez produkt;

art. 27 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej w zw. z art. 2 pkt 4 o Inspekcji Handlowej i art. 17 ust. 1 i. 2 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów poprzez pobranie w toku kontroli przeprowadzonej przez inspektorów Inspekcji Handlowej próbek produktów z całkowitym pominięciem wymagań przewidzianych Polską Normą PN-EN 13613:2003;

2. naruszenie przepisów prawa procesowego, które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy tj.:

art. 6 kodeksu postępowania administracyjnego (dalej: "k.p.a.") w zw. z art. 26 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów poprzez podejmowanie przez organ działań niezgodnych z w/w przepisami powszechnie obowiązującego prawa;

art. 7 k.p.a. w zw. z art. 26 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów poprzez zaniechanie przez organ wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i w konsekwencji wydanie błędnej decyzji, a także poprzez przerzucenie na stronę obowiązku udowodnienia faktów istotnych dla rozstrzygnięcia w sprawie;

art.8 k.p.a. w zw. z art. 26 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów poprzez działanie wbrew zasadzie pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa;

art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 26 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów poprzez niewzięcie pod uwagę całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w aktach administracyjnych rozpoznawanej sprawy w celu stwierdzenia, czy organ naruszył w/w przepisy prawa materialnego i przepisy postępowania i czy naruszenie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy;

art. 80 k.p.a. w zw. z art. 26 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów poprzez uznanie za udowodnioną okoliczności, iż strona skarżąca wprowadziła na rynek produkt nie spełniający wymogów bezpieczeństwa, pomimo, że wobec braku zastosowania przewidzianych Polską Normą PN-EN 13613:2003 metod badań nie uzyskano wiarygodnych dowodów, pozwalających prawidłowo ocenić poziomu bezpieczeństwa przedmiotowego produktu;

art. 156 § 1 pkt 2 kpa w zw. z art. 26 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów poprzez niestwierdzenie nieważności decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] stycznia 2009 roku pomimo wydania decyzji przez organ z rażącym naruszeniem powołanych powyżej przepisów prawa.

W uzasadnieniu skarżąca ponowiła argumentację zawartą we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, wskazując na przebieg postępowania administracyjnego nie podzielił zarzutów skarżącej, wnosząc o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 26 stycznia 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 1229/09 oddalił złożoną skargę.

Oddalając skargę WSA w Warszawie stwierdził, że stan faktyczny został ustalony prawidłowo, z zastosowaniem ogólnych zasad przewidzianych w k.p.a. Chodzi przy tym o zasadę praworządności i prawdy obiektywnej. Podkreślił przy tym, że trafna jest ocena organu o prowadzeniu postępowania w zakresie bezpieczeństwa produktów, a nie oceny zgodności produktu z wymaganiami określonymi w normie PN-EN 13613:2003 Sprzęt rolkowy - Deskorolki - Wymagania bezpieczeństwa i metody badań, skoro produkt został wyprodukowany w Chinach. Przyjęcie zaś, że skarżąca jest producentem, wynika z art. 3 pkt 2 lit. b powyższej ustawy, zaś art. 10 ust. 1 tej ustawy na zasadach określonych w tej ustawie niezależnie od zadeklarowanej zgodności z normą PN-EN 13613:2003 nakłada na producenta obowiązek wprowadzania na rynek wyłącznie produktów bezpiecznych. Produktem bezpiecznym zgodnie z art. 4 ust. 1 tej ustawy jest produkt, który nie w laboratoryjnych, ale w zwykłych lub innych, dających się w sposób uzasadniony przewidzieć warunkach jego używania, nie stwarza żadnego zagrożenia dla konsumentów lub stwarza znikome zagrożenie, dające się pogodzić z jego zwykłym używaniem przy uwzględnieniu wysokiego poziomu wymagań dotyczących ochrony zdrowia i życia ludzkiego.

W ocenie Sądu poza sporem pozostaje, że dopuszczalne badania organoleptyczne potwierdziły rozwarstwienie sklejki i wystąpienie szczelin o długości do 24 cm. Wady te w trakcie jazdy lub wykonywania ewolucji, mogą doprowadzić do pęknięcia deskorolki. Nie mogą być uznane za bezpieczne. Bezsporne też są nieprawidłowe oznakowania. Polegają na braku oznakowania samego produktu, a jedynie jego opakowania, które ulega zniszczeniu podczas rozpakowywania. Brak w dołączonej instrukcji istotnych informacji, niezbędnych do bezpiecznego używania produktu, ma też wpływ na bezpieczeństwo. Zadeklarowana przez stronę skarżącą zgodność z normą PN powinna także dotyczyć oznakowania. Deklaracja ta nie jest wiążąca dla organu. Przy badaniu wiedza i doświadczenie inspektora ma znaczenie. Istotne jest – czy przy pomocy określonych norm produkt nie stwarza zagrożenia dla życia i zdrowia w oparciu o kryteria określone w art. 4 ust. 2 ustawy.

Sąd podkreślił, że próbki do oceny zostały prawidłowo pobrane. Ustawa o ogólnym bezpieczeństwie produktów stanowi przepis odrębny w rozumieniu art. 27 ustawy o Inspekcji Handlowej. Wysokość nałożonej kary pieniężnej uwzględnia stopień oraz okoliczność naruszenia obowiązków. Nie zachodzą też podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji

Skargę kasacyjną od wyroku WSA w Warszawie z dnia 26 stycznia 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 1023/09, wniosła "A." Sp. z o.o. z siedzibą w L.. Strona wnosząca skargę kasacyjną zaskarżyła powyższy wyrok w całości, żądając jego uchylenia w całości i przekazania sprawy WSA w Warszawie do ponownego rozpoznania, ewentualnie jego uchylenia w całości, a także zasądzenia od strony przeciwnej kosztów postępowania według norm przepisanych.

Zaskarżonemu wyrokowi na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.) strona wnosząca skargę kasacyjną, powołując się na naruszenie prawa materialnego, zarzuciła błędną wykładnie art. 6 ust. 3 pkt 1, 7, 17 ust. 1 i 2, art. 18 ust. 1a ustawy z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów, art. 2 pkt 4, 27 ust. 2 ustawy z 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji handlowej (t.j. Dz. U. Nr 151, poz. 1219 ze zm.). Zarzuciła także naruszenie przepisów postępowania w zakresie istotnym i mającym wpływ na wynik sprawy. Chodzi o art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), art. 145 § 1 pkt 1 lit. a/, c/, art. 151 p.p.s.a., a także art. 7, 8, 77 § 1, 80 k.pa.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej strona skarżąca podała, że ocena wydanych decyzji opiera się na zasadach słuszności i celowości. Stanowi to naruszenie art. 1 ustawy – Prawo o ustroju sądów administracyjnych. Ocena bezpieczeństwa została dokonana przy wybiórczym uwzględnieniu wymagań Polskiej Normy. Stanowi to naruszenie prawa. Brak przeprowadzenia badań w celu ustalenia, czy produkt spełnia wymagania przewidziane Polską Normą PN-EN 13613:2003 i jest bezpieczny, stanowi także wadę postępowania.

Pobrane próbki produktów całkowicie pomijały wymagania przewidziane powyższą normą. Oznacza to, że podjęto działania niezgodne z przepisami ogólnie obowiązującego prawa. Zaniechano przy tym wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i przerzucano na stronę obowiązek ustalenia faktów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Narusza to zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa. Brak wzięcia pod uwagę całokształtu dowodów, narusza powołane przepisy. Konsekwencją tego jest wydanie decyzji w oparciu o niepełny materiał dowodowy.

Zdaniem strony skarżącej błędne jest przyjęcie oceny możliwości zastosowania przepisów nieuwzględniających wymagań wynikających z dobrowolnych norm krajowych państw członkowskich Unii Europejskiej będących transpozycją norm europejskich innych niż normy uznane przez Komisję Europejską za zgodne z przepisami dotyczącymi ogólnego bezpieczeństwa produktów. Nie można bez badań stosować środków przewidzianych ustawą o ogólnym bezpieczeństwie produktów. Zaprzeczano, aby art. 18 ust. 1a ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów był odrębnym, o którym mowa w art. 27 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej co do sposobu pobierania próbek w postępowaniu kontrolnym. Nie jest prawdą, aby ustawa o ogólnym bezpieczeństwie produktów nie wprowadzała wymogu oceny bezpieczeństwa produktu z uwzględnieniem wymagań określonych w dobrowolnych normach krajowych państw członkowskich Unii Europejskiej.

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej wyrokiem z dnia 7 września 2011 r. sygn. akt II GSK 881/10 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż uzasadniony jest zarzut naruszenia art. 6, art. 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. polegający na dokonaniu oceny bezpieczeństwa produktu wbrew wyżej opisanym przepisom powszechnie obowiązującego prawa materialnego i zaniechaniu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, poprzez usiłowanie przerzucenia obowiązku jego ustalenia na stronę postępowania. WSA błędnie przyjął za prawidłowy ustalony stan faktyczny oraz błędnie podzielił ocenę organu w zakresie braku badania spornego towaru z normą przy jednoczesnym zastrzeżeniu badania przez organ według wymagań określonych w normach. NSA podkreślił, że chodzi o towar w ilości 1662 sztuk (str. 6 uzasadnienia), wyniki badań są organoleptyczne, do badań zabrano 4 egzemplarze produktu, przy czym w piśmie z 12 grudnia 2008 r. stwierdzono wady we wszystkich egzemplarzach, natomiast w piśmie z 30 kwietnia 2009 r. stwierdzono wadę w 2-ch z 4-ech egzemplarzy produktu. W ocenie NSA Sąd dokonał oceny wady tylko w zakresie rozwarstwienia sklejki deski, podczas gdy organ stwierdził wady w szerszym zakresie (niesymetryczność, nieprawidłowość zamocowania wózków z kółkami względem osi, brak zbieżności kółek), sposób pobrania próbek i ich zabezpieczenie, sposób dokonywania oceny zgodności danego produktu z obowiązującymi przepisami są wadliwe. Zdaniem NSA nie sposób zgodzić się z argumentacją Sądu o braku dokonywania przez organ oceny zgodności produktu z normą, ale przy pomocy wymagań określonych w normach bada o zagrożeniu. Wadliwość tego założenia jest przyczyną wadliwej oceny. Konsekwencją tego jest uchylenie się od wymogów określonych w wymienionych wyżej przepisach k.p.a. NSA podkreślił, że WSA odwołał się do wymagań określonych jednak w normach, ale nie wskazał z jakich aktów prawnych normy te wynikają i jakie są kryteria tych norm. Badań w tym zakresie nie przeprowadzono, choć koszty badań można przerzucić na stronę (art. 25a ustawy), a skarżący deklarował zgodność wprowadzonej przez siebie na rynek deskorolki z normą PN-EN 13613:2003 (str. 20 uzasadnienia). Okoliczność ta nie została bliżej zbadana i oceniona także przez WSA.

W ocenie NSA w związku z brakiem szczegółowych przepisów dotyczących bezpieczeństwa deskorolek, nie ulega wątpliwości, że bezpieczeństwo tego produktu należało ocenić w pierwszej kolejności z uwzględnieniem Polskiej Normy PN-EN 13613:2003, będącej transpozycją normy europejskiej EN 13613:2001. następnie stwierdzić, że produkt nie jest z nią zgodny lub stwierdzić, że pomimo spełnienia tych wymogów produkt nie jest bezpieczny.

NSA wskazał, że po ponownym rozpoznaniu sprawy obowiązkiem Sądu będzie odniesienie się do powyższych uchybień a następnie ponowna ocena – czy istotnie w okolicznościach niniejszej sprawy zaistniały podstawy do zakwestionowania bezpieczeństwa wprowadzonego na polski rynek przez stronę skarżąca produktu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.

Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), dalej cyt. p.p.s.a.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, przedmiotowa sprawa dotycząca zakazu wprowadzenia na rynek deskorolek, nakazu wycofania z rynku, nałożenia kary pieniężnej była już przedmiotem kontroli sądu administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 stycznia 2010 r. (sygn. akt VI SA/Wa 1229/09) - uchylając i przekazując temu sądowi sprawę do ponownego rozpoznania, w swoim wyroku z dnia 7 września 2011 r. (sygn. akt II GSK 881/10) zawarł ocenę prawną.

W myśl art. 190 p.p.s.a. Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Badając skargę wg powyższych kryteriów Sąd uznał, iż skarga zasługuje na uwzględnienie bowiem przy wydaniu zaskarżonej decyzji doszło do naruszenia przepisów prawa procesowego – art. 6, art. 7, art. 80, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. - poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego, w stopniu uzasadniającym jej uchylenie oraz decyzji organu I instancji.

Celem ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów jest zabezpieczenie konsumentów przez wprowadzaniem na rynek produktów, które zagrażają ich bezpieczeństwu. Przedmiotem niniejszego postępowania jest zatem ocena, czy deskorolka model [...] jest produktem bezpiecznym w rozumieniu przepisów ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów.

Nie jest sporne, że skarżąca spółka jest producentem zakwestionowanego towaru w rozumieniu art. 3 pkt 2 lit. b) ww. ustawy. Przepis art. 10 ust. 1 tej ustawy nakłada na nią, jako producenta obowiązek wprowadzania na rynek wyłącznie produktów bezpiecznych.

W myśl art. 4 ust. 1 ww. ustawy produktem bezpiecznym jest produkt, który w zwykłych lub innych, dających się w sposób uzasadniony przewidzieć warunkach jego używania, z uwzględnieniem czasu korzystania z produktu, a także, w zależności od rodzaju produktu, sposobu uruchomienia oraz wymogów instalacji i konserwacji, nie stwarza żadnego zagrożenia dla konsumentów lub stwarza znikome zagrożenie, dające się pogodzić z jego zwykłym używaniem i uwzględniające wysoki poziom wymagań dotyczących ochrony zdrowia i życia ludzkiego.

W myśl art. 4 ust. 2 tej ustawy przy ocenie bezpieczeństwa produktu uwzględnia się:

1) cechy produktu, w tym jego skład, opakowanie, instrukcję montażu i uruchomienia, a także - biorąc pod uwagę rodzaj produktu - instrukcję instalacji i konserwacji;

2) oddziaływanie na inne produkty, jeżeli można w sposób uzasadniony przewidzieć, że będzie używany łącznie z innymi produktami;

3) wygląd produktu, jego oznakowanie, ostrzeżenia i instrukcje dotyczące jego użytkowania i postępowania z produktem zużytym oraz wszelkie inne udostępniane konsumentowi wskazówki lub informacje dotyczące produktu;

4) kategorie konsumentów narażonych na niebezpieczeństwo w związku z używaniem produktu, w szczególności dzieci i osoby starsze.

Produkt, który nie spełnia wymagań określonych w art. 4, nie jest produktem bezpiecznym (art. 5 ust. 1 ustawy).

W przedmiotowej sprawie sporne było, czy inspektorzy Inspekcji Handlowej przy ocenie bezpieczeństwa produktu mogli się oprzeć jedynie na badaniach organoleptycznych. W ocenie Sądu ma racje strona skarżąca, iż przy ocenie norm, badania organoleptyczne, doświadczenie inspektorów kontroli są niewystarczające. Tym bardziej, że inspektorzy Inspekcji Handlowej prowadzący na podstawie art. 17 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów postępowanie kontrolne w zakresie spełnienia przez sporne deskorolki wymogów bezpieczeństwa, obowiązani byli mocą ust. 2 tego przepisu stosować przepisy ustawy o Inspekcji Handlowej. Ustawa ta nakazuje w art. 27 ust. 2 pobierać w celu badania próbki produktów w ilościach i w sposób określony w przepisach odrębnych lub dokumentach normalizacyjnych. Przepisem odrębnym określającym ilość pobieranych próbek jest art. 18 ust. 1a ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów. Brak jest natomiast przepisów odrębnych określających generalnie sposób pobierania próbek poszczególnych produktów. Zastosowanie w tym przypadku mają zatem przepisy zawarte w dokumentach normalizacyjnych. Definicja pojęcia dokumentów normalizacyjnych zawarta jest w przepisie art. 2 ust. 4 wskazanej wyżej ustawy z 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej i nie pozostawia wątpliwości, że takim dokumentem są Polskie Normy, a zatem również norma PN-EN 13613:2003 "Sprzęt rolkowy. Deskorolki, Wymagania bezpieczeństwa i metody badań".

W przedmiotowej sprawie w świetle powyższych przepisów ocena bezpieczeństwa deskorolki wprowadzonej do obrotu przez stronę skarżącą powinna być dokonana w pierwszej kolejności z uwzględnieniem wymogów Polskiej Normy PN-EN 13613:2003, a inspektorzy Inspekcji Handlowej badający przedmiotową deskorolkę w zakresie spełniania przez nią ogólnych wymogów bezpieczeństwa zobowiązani byli stosować metody badań określone w tej normie. Przedmiotowe metody badania zostały określone wyczerpująco w punkcie 6 ww. normy.

Należy powtórzyć za Naczelnym Sądem Administracyjnym, iż powyższe istotne uchybienia niewątpliwie wpłynęły na wynik postępowania sądowoadministracyjnego, zwłaszcza wobec regulacji zawartej w art. 6 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów. Zgodnie z tym przepisem, w przypadku braku szczegółowych przepisów Wspólnoty Europejskiej, odrębnych przepisów polskich dotyczących bezpieczeństwa określonego produktu, a także norm krajowych, będących transpozycją norm europejskich uznanych przez Komisję Europejską za zgodny z przepisami dotyczącymi ogólnego bezpieczeństwa produktów, do których odniesienia Komisja Europejska opublikowała w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, bezpieczeństwo produktu ocenia się w szczególności z uwzględnieniem: po pierwsze: spełniania przez produkt wymagań wynikających z dobrowolnych norm krajowych państw członkowskich Unii Europejskiej będących transpozycją norm europejskich innych niż normy uznane przez Komisję Europejską za zgodne z przepisami dotyczącymi ogólnego bezpieczeństwa produktów; po drugie: spełniania przez produkt Polskich Norm; po trzecie: zaleceń Komisji Europejskiej określających wskazówki co do oceny bezpieczeństwa produktu; po czwarte: obowiązujących w danym sektorze zasad dobrej praktyki odnoszących się do bezpieczeństwa produktów; po piąte: aktualnego stanu wiedzy i techniki; po szóste: uzasadnionych oczekiwań konsumentów co do bezpieczeństwa produktu.

Jak wskazał NSA, w związku z tym, iż brak jest ww. szczegółowych przepisów dotyczących bezpieczeństwa deskorolek, bezpieczeństwo tego produktu należało ocenić w pierwszej kolejności z uwzględnieniem Polskiej Normy PN-EN 13613:2003, będącej transpozycją normy europejskiej EN 13613:2001.

Ponadto, w świetle przepisu art. 7 ustawy o ogólnym bezpieczeństwie produktów możliwość stosowania środków określonych ustawą o ogólnym bezpieczeństwie produktów uwarunkowana jest uprzednim ustaleniem przez organ nadzoru, że pomimo zgodności z wymaganiami odrębnymi (w tym przypadku ww. Polską Normą) produkt nie jest bezpieczny. W przedmiotowym postępowaniu organ obowiązany był zatem – aby uzyskać możność stosowania środków określonych ustawą o ogólnym bezpieczeństwie produktów – najpierw zbadać deskorolki pod kątem ich zgodności z Polską Normą PN-EN 13613:2003, a następnie stwierdzić, że produkt nie jest z nimi zgodny lub stwierdzić, że pomimo spełnienia tych wymogów produkt nie jest bezpieczny.

Ponownie rozpatrując sprawę organy dokonają prawidłowego ustalenia stanu faktycznego poprzez zbadanie omawianego produktu zgodnie z uwzględnieniem wymogów i metod badań określonych w Polskiej Normie PN-EN 13613:2003.

Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku.

Jednocześnie rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania decyzji organów obu instancji do czasu uprawomocnienia się wyroku, Sąd oparł się na dyspozycji przepisu art. 152 p.p.s.a. a o zwrocie kosztów postępowania na podstawie art. 200 i 205 § 1 powyższej ustawy.