Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2925/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-12-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Ewa Radziszewska-Krupa, , po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S., R. S. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem z dnia 10 listopada 2004r. Sygn. akt III SA 3425/03 w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2003r. Nr [...] w przedmiocie: odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002r. postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego


UZASADNIENIE

E. i R. S. złożyli 26 października 2005 r. skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 10 listopada 2004 r. sygn. akt III SA/Wa 3425/03. W wyroku tym Sąd oddalił skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] listopada 2003r., odmawiającą stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002r.

W skardze o wznowienie postępowania skarżący wnieśli o zmianę ww. orzeczenia na podstawie art. 270 i art. 273 § 3 ustawy z 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 9, poz. 26 ze zm.), powołując prawomocny wyrok zapadły dnia 6 kwietnia 2005r. sygn. akt III SA/Wa 1695/04, w którym Sąd w ich sprawie rozpoznał zagadnienie analogiczne do kwestii spornej, uznając, że odszkodowania wypłacone pracownikom za tzw. "utracone korzyści" były wolne od podatku do 2004r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Instytucję wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego normują przepisy działu VII ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej powoływanej jako P.p.s.a. Wyjaśnienie to jest o tyle zasadne, iż w skardze o wznowienie postępowania sądowego odwołano się do art. 270 i art. 273 k.p.a. W związku z tym, że Kodeks postępowania administracyjne obejmuje 269 przepisów (artykułów), Sąd uznał, że intencją strony było oparcie skargi o przepisy art. 270 i art. 273 § 3 P.p.s.a.

Sąd, przechodząc do meritum, stwierdza, że wznowienie postępowania sądowego jest dopuszczalne wyłącznie w wypadkach określonych w P.p.s.a., a instytucja ta polega na ponownym rozpoznaniu sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem co do istoty (art. 270 P.p.s.a.). Dopuszczalne jest wznowienie postępowania z przyczyn nieważności wymienionych w art. 271 P.p.s.a. oraz właściwych przyczyn restytucyjnych (art. 273 P.p.s.a.). Podstawę wznowienia postępowania stanowi również pozbawienie mocy obowiązującej aktu normatywnego, na podstawie którego wydany został wyrok, orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego - art. 272 P.p.s.a.

Sąd badając przyczyny wznowienia ogranicza się do ustalenia, czy podstawa przytoczona we wniosku odpowiada którejkolwiek z wymienionych w powołanych przepisach art. 271, art. 272 i art. 273 P.p.s.a. Zaznaczyć również należy, że stosownie do art. 280 P.p.s.a. skarga o wznowienie postępowania badana jest przez Sąd na posiedzeniu niejawnym, ze względu na to czy została wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań Sąd jest zobligowany wniosek odrzucić. W innym przypadku wyznacza rozprawę.

Skarżący oparli wniesioną skargę o art. 273 § 3 P.p.s.a., zgodnie z którym można żądać wznowienia razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy.

W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy. "Podstawa wznowienia postępowania określona w § 3 komentowanego przepisu związana jest z istnieniem bezwzględnej negatywnej przesłanki procesowej, jaką jest powaga rzeczy osądzonej, przysługująca prawomocnym orzeczeniom" (A. Kabat, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Kantor Wydawniczy, Zakamycze 2005). Interpretacja powołanego przepisu prowadzi do wniosku, że postępowanie sądowe można wznowić, o ile orzeczenie, które stanowi podstawę wznowienia jest prawomocne i zapadło "w tej samej sprawie".

Analizując wystąpienie pierwszej przesłanki, należy zauważyć, że wyrok z 10 listopada 2004r. kończący postępowanie w sprawie, co do którego strona wnosi skargę o wznowienie postępowania, uprawomocnił się z dniem 8 stycznia 2005r. Wyrok z 6 kwietnia 2005r. sygn. akt III SA/Wa 1695/04, stanowiący w opinii skarżących podstawę wznowienia, uprawomocnił się natomiast z dniem 26 lipca 2005r.

W orzecznictwie sądowym, które zachowuje aktualność w niniejszej sprawie podkreślano, że podstawę skargi o wznowienie postępowania może stanowić tylko takie wykryte później prawomocne orzeczenie dotyczące tego samego stosunku prawnego, które było już prawomocne, zanim zapadł wyrok w postępowaniu, którego wznowienia się żąda (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 5 maja 1967 r., sygn. akt I PZ 20/67 - OSNC 1967/11/209). Sąd Najwyższy natomiast w postanowieniu z 26 czerwca 1997r., sygn. akt I CKN 149/97 (OSNC 1998/1/9) przyjął: "późniejsze wykrycie prawomocnego wyroku dotyczącego tego samego stosunku prawnego stanowi podstawę wznowienia postępowania (...) tylko wtedy, gdy wykryty wyrok już istniał w czasie postępowania, którego dotyczy skarga o wznowienie, lecz o którym to wyroku strona wówczas nie wiedziała".

Sąd podziela powyższe poglądy i stwierdza, że skoro wyrok, który w ocenie strony skarżącej stanowił podstawę wznowienia postępowania (z 6 kwietnia 2005r., sygn. akt III SA/Wa 1695/04) nie istniał w chwili, gdy zapadał wyrok z 10 listopada 2004r. w sprawie o sygn. akt III SA3425/03 i stał się prawomocny 26 lipca 2005r., nie mógł tym samym stanowić podstawy do wznowienia postępowania.

Oprócz powyższego należy stwierdzić, że w rozpoznawanej sprawie nie zaszła również druga wymagana przesłanka. Powołane przez skarżących orzeczenia, nie zapadły w tej samej sprawie. Brak bowiem zarówno tożsamości przedmiotu, jak i stron postępowania. Orzeczenia zapadłe w sprawie o sygn. akt III SA 3425/03 skierowano do E. i R. S., natomiast wyrok z 6 kwietnia 2005r. dotyczył G. C.. Tym samym bezpodstawne jest twierdzenie strony, że wskazane we wniosku o wznowienie postępowania orzeczenie z (6 kwietnia 2005r., sygn. akt III SA/Wa 1695/04) zapadło w tej samej sprawie co wyrok z 10 listopada 2004r., sygn. akt III SA 3425/03.

Z przytoczonych wyżej względów skargę odrzucono na podstawie art. 280 § 1 w związku z art. 160 P.p.s.a.