Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1461/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-09-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Skarżony organ: Minister Budownictwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia asesor WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 22 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. B. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2005 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zaliczenia na poczet ceny sprzedaży albo opłaty z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości Skarbu Państwa wartości nieruchomości pozostawionych poza obecnymi granicami państwa polskiego postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] września 2005 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2004 r., nr [...] odmawiającą G. B. stwierdzenia posiadania uprawnień do zaliczenia wartości nieruchomości pozostawionej poza obecnymi granicami państwa polskiego w miejscowości P., województwo [...].

Powyższą decyzję doręczono G. B. w dniu 7 października 2005 r., w trybie zastępczym określonym w art. art. 44 k.p.a. Przesyłkę z decyzją przesłano na adres podany przez G. B. w odwołaniu oraz wskazany jako adres zamieszkania odwołującej się w piśmie Wojewody [...] z dnia 1 marca 2005 r. przekazującym Ministrowi odwołanie wraz z aktami sprawy.

W piśmie z dnia 31 maja 2006 r. skierowanym do Ministra Infrastruktury (aktualnie Ministra Budownictwa) G. B. podniosła, że nie otrzymała odpowiedzi na wniesione odwołanie od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. oraz poinformowała o zmianie miejsca stałego zamieszkania.

W odpowiedzi na powyższe pismo Minister Budownictwa pismem z dnia 29 czerwca 2006 r. poinformował odwołującą się o skutecznym doręczeniu w trybie zastępczym decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2005 r. oraz przesłał w załączeniu uwierzytelnioną kopię przedmiotowej decyzji.

Na powyższą decyzję G. B. wniosła w dniu 3 sierpnia 2006 r., za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (k.-3).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na podstawie art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Zgodnie z art. 41 § 1 i 2 k.p.a. w toku postępowania strony oraz ich przedstawiciele i pełnomocnicy mają obowiązek zawiadomić organ administracji publicznej o każdej zmianie swego adresu. W razie zaniechania wskazanego obowiązku doręczenie pisma pod dotychczasowym adresem ma skutek prawny.

W świetle postanowień art. 44 § 1 - 4 k.p.a. w razie niemożności doręczenia pisma adresatowi do rąk własnych lub za pokwitowaniem dorosłemu domownikowi,

Sygn. akt I SA/Wa 1461/06

sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi, poczta przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej, o czym zawiadamia adresata w sposób określony w § 2 i 3 powołanego artykułu. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu przez jaki było przechowywane w placówce pocztowej, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.

W przedstawionym stanie faktycznym i prawnym przedmiotową decyzję należało uznać za doręczoną stronie w dniu 7 października 2005 r., bowiem Minister wydając decyzję i doręczając ją G. B. nie posiadał wiedzy o zmianie jej adresu zamieszkania, a informację taką uzyskał w późniejszym czasie. Tak więc zaniedbanie skarżącej w tym zakresie rodzi skutki prawne, o których mowa w art. 41 § 2 k.p.a. Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 7 listopada 2005 r. Skoro G. B. skargę do Sądu wniosła dopiero w dniu 3 sierpnia 2006 r. i nie wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, a czynność w postępowaniu sądowym podjęta po upływie terminu jest bezskuteczna, to skargę przez nią wniesioną należało uznać za spóźnioną i odrzucić.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji.