Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 189/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2021-05-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 602  ceny
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono decyzję II i I instancji
Umorzono postępowanie w części
Zasądzono zwrot kosztów postępowania
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit b, art. 135, art. 145 par. 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 37 j ust. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 2014
law: Ustawa z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Hyla (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Alina Dominiak, Sędzia WSA Paweł Mierzejewski, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 maja 2021 r. sprawy ze skargi "A" Spółki z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 26 maja 2020 r. nr (...) w przedmiocie opłaty paliwowej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Pomorskiego Urzędu Celno – Skarbowego z dnia 3 grudnia 2019 r., nr (...); 2. umarza postępowanie administracyjne; 3. zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej na rzecz skarżącej "A" Spółki z o.o. z siedzibą w W. kwotę 21 455 (dwadzieścia jeden tysięcy czterysta pięćdziesiąt pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 26 maja 2020 r. Nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno – Skarbowego z dnia 3 grudnia 2019 r., którą określono "A" Spółce z o.o. zobowiązanie w opłacie paliwowej w kwocie 1 063 769 zł.

W sprawie zaistniały następujące okoliczności faktyczne i prawne:

W dniu 17 marca 2017 r. "A" Sp. z o. o. (dalej także jako "spółka" albo "skarżąca"), działając za pośrednictwem przedstawiciela bezpośredniego, złożyła deklarację skróconą przywozu oleju napędowego barwionego przeznaczonego do celów żeglugowych o zawartości siarki do 0,1%.

W dniu 18 marca 2017 r. na podstawie ww. deklaracji skróconej złożono zgłoszenie celne przedmiotowego oleju napędowego, które zostało przyjęte i zarejestrowane pod numerem (...). Zgłoszeniem tym objęto procedurą dopuszczenia do obrotu 3 140 302 kg oleju napędowego o zawartości siarki do 0,1% włącznie, barwionego, przeznaczonego do celów żeglugowych klasyfikując go do kodu 2710 19 47 90 Wspólnej Taryfy Celnej. Przedmiotowy towar dopuszczono do obrotu i wprowadzono na teren kraju z jednoczesnym zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy ze względu na deklarowane przez Importera przeznaczenie towaru i wymagane w związku z tym oznakowanie substancjami znakującymi i barwiącymi określonymi w przepisach prawa.

Decyzją z dnia 17 września 2018 r. Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego stwierdził, że przedmiotowy towar w postaci oleju napędowego o zawartości siarki do 0,1% włącznie, przeznaczonego do celów żeglugowych, nie spełnia wymagań w zakresie znakowania i barwienia towaru i uchylił zwolnienie towaru z podatku akcyzowego oraz określił kwotę tego podatku w wysokości 6 636 346,00 PLN.

Powyższe rozstrzygnięcie zostało utrzymane w mocy decyzją Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 20 maja 2019 r.

Uwzględniając treść powyższych decyzji w sprawie określenia podatku akcyzowego, a także obowiązujące przepisy ustawy o autostradach płatnych oraz Krajowym Funduszu Drogowym Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego decyzją z dnia 3 grudnia 2019 r. określił Spółce opłatę paliwową od sprowadzonego oleju napędowego w kwocie 1 063 769 PLN.

Organ odwoławczy utrzymując w mocy decyzję organu I instancji, wskazał że z przepisów art. 37h, art. 37j ust. 1, art. 37k ust. 1 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz Krajowym Funduszu Drogowym (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2014 ze zm.) dalej powoływana jako: "u.k.f.d." oraz art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz.43), dalej jako: "u.p.a." jasno wynika, iż ustawodawca w ścisły sposób powiązał regulacje dotyczące opłaty paliwowej z przepisami dotyczącymi podatku akcyzowego.

Organ odwoławczy stwierdził w uzasadnieniu decyzji, że skoro zwolnienie towaru z podatku akcyzowego zostało uchylone w odrębnym postępowaniu, to nie ma żadnych przesłanek aby organ podatkowy dokonywał ponownie tych samych ustaleń w postępowaniu dotyczącym opłaty paliwowej, jak również, by weryfikował stan faktyczny sprawy istotny w postępowaniu podatkowym tj. w celu ustalenia podatku akcyzowego. Opłata paliwowa, zgodnie z treścią przepisu art. 37k ust. 1 u.k.f.d., jest samoistnym zobowiązaniem, powstającym z mocy prawa z chwilą zaistnienia zdarzenia opodatkowanego jakim jest import towarów podlegających akcyzie. Zatem w ocenie organu wskutek wydania decyzji w sprawie podatku akcyzowego zaistniała przesłanka do zastosowania art. 37n ust. 2 pkt. 2 u.k.f.d, zgodnie z którym w takiej sytuacji naczelnik urzędu celno-skarbowego wydaje decyzję określającą opłatę paliwową.

"A" Spółka z o.o. z siedzibą w W. wniosła skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, domagając się jej uchylenia w całości.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o oddalenie skargi.

Skarżąca w swym piśmie z dnia 23 lutego 2021 r. wskazała, że w związku z wyrokiem WSA w Gdańsku z dnia 30 września 2020 r., sygn. akt I SA/Gd 1426/19 uchylającym decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 20 maja 2019 r. w przedmiocie uchylenia zwolnienia towaru z podatku akcyzowego z tytułu importu, organ uchylił decyzję organu I instancji w tym przedmiocie i umorzył postępowanie. Tym samym odpadły podstawy do wymierzenia spółce opłaty paliwowej. W tej sytuacji spółka wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji i umorzenie postępowania administracyjnego.

Dyrektor w piśmie z dnia 30 marca 2021 r. podzielił powyższe stanowisko Spółki oraz wniósł o uchylenie przedmiotowej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2021 r. poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie natomiast z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a", Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Ponadto zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie

Skarga zasługiwała na uwzględnienie.

Zaskarżona decyzja i decyzja organu I instancji zostały wydane w oparciu o decyzję uchylającą skarżącej spółce zwolnienie importowanego towaru z podatku akcyzowego i określającą zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu importu. Organy uznały, że istnienie zobowiązania z tytułu podatku akcyzowego pociąga za sobą w świetle uregulowań zawartych w u.k.f.d obowiązek zapłaty opłaty paliwowej. Opłata paliwowa jest bowiem samoistnym zobowiązaniem, powstającym z mocy prawa z chwilą zaistnienia zdarzenia opodatkowanego jakim jest import towarów podlegających akcyzie.

Zgodnie z art. 37k ust. 1 u.k.f.d obowiązek zapłaty opłaty paliwowej powstaje z dniem powstania zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym od paliw silnikowych oraz gazu, a podstawą obliczenia wysokości opłaty jest ilość paliw silnikowych lub gazu, od której podmiot zobowiązany jest zapłacić podatek akcyzowy. Jak stanowi natomiast art. 37j ust. 1 u.k.f.d obowiązek zapłaty opłaty paliwowej ciąży na każdym podmiocie podlegającym na podstawie przepisów o podatku akcyzowym obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych lub gazu, w tym podmiocie dokonującym nabycia wewnątrzwspólnotowego w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym paliw silnikowych lub gazu.

Prawomocnym wyrokiem z dnia 30 września 2020 r. sygn.. akt I SA/Gd 1426/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 20 maja 2019 r. w przedmiocie uchylenia zwolnienia towaru z podatku akcyzowego z tytułu importu. W uzasadnieniu wskazano, że stwierdzone uchybienia formalne związane z nieprawidłowym poziomem barwnika i znacznika w badanej próbce oleju napędowego nie mogą pozbawić skarżącej spółki prawa do zwolnienia z podatku akcyzowego.

W konsekwencji powyższego wyroku Dyrektor Izby Administracji Skarbowej decyzją z dnia 16 lutego 2021r. uchylił decyzję organu I instancji i umorzył postępowanie w przedmiocie uchylenia zwolnienia towaru z podatku akcyzowego z tytułu importu i ustalenia zobowiązania z tego tytułu.

Zgodnie z art. 240 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2020r. poz. 1325 ze zm.) w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana na podstawie innej decyzji która następnie została uchylona.

W niniejszej sprawie oczywistym jest wystąpienie powyższej przesłanki wznowieniowej, skoro decyzja ustalająca zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu importu towarów została uchylona, a postępowanie w tym przedmiocie umorzono.

W myśl art. 145 1 pkt 1 lit.b p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.

W tym stanie sprawy, na podstawie powołanego wyżej przepisu w związku z art. 135 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił decyzje organów obu instancji i uznając dalsze postępowanie administracyjne za bezprzedmiotowe umorzył je na podstawie art. 145 § 3 p.p.s.a.

O kosztach postępowania, wobec uwzględnienia skargi, orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.

Sąd orzekł w niniejszej sprawie na posiedzeniu niejawnym na podstawie art.15zzs⁴ ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1842 ze zm.), zgodnie z którym: "Przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów".