Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 280/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2007-06-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

P O S T AN O W I E N I A Dnia 21 czerwca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Barbara Kamieńska po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy terenu postanawia odrzucić skargę /-/ B. Kamieńska


UZASADNIENIE

W dniu 14 maja 2007 r. reprezentujący Gminę S. Burmistrz Miasta i Gminy S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy terenu.

W następstwie odwołania wniesionego od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia [...] stycznia 2007 r. przez "A" s.c. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] kwietnia 2007 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1037 ze zm.) uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i ustaliło warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie obiektu pawilonu handlowo-usługowego oraz rozbiórki istniejącego budynku magazynowego na działkach o nr: [...], [...], [...], [...] położonych w S. przy ul. [...].

Działający w imieniu Gminy S. Burmistrz Miasta i Gminy S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wskazując na to, iż zaskarżoną decyzję wydano niezgodnie z prawem.

W myśl art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, a także - w sytuacjach określonych w powołanym przepisie – organizacja społeczna.

Zgodnie z poglądem utrwalonym w orzecznictwie i w doktrynie, gmina nie jest stroną postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 28 kpa i nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję administracyjną, choćby nawet miała w tym interes prawny w rozumieniu tego przepisu, jeśli do wydania decyzji w pierwszej instancji w określonej sprawie upoważniony jest burmistrz (wójt, prezydent) tej gminy (por. uchwała składu pięciu sędziów NSA z dnia 09 października 2000 r., sygn. OPK 14/00). Podobne stanowisko znalazło również wyraz w uchwale składu siedmiu sędziów NSA z dnia 19 maja 2003 r., sygn. OPS 1/03, w której stwierdzono, że powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w postępowaniu administracyjnym i sądowoadministracyjnym, w których to postępowaniach nie ma ona legitymacji procesowej. Podobne stanowiska zostały też zawarte w postanowieniu NSA z dnia 15 października 1990 r., sygn. SA/Wr 990/90, z dnia 26 lutego 1996 r., sygn. SA/Wr 207/96 i sygn. II SA/Wr 206/96 oraz w wyroku z dnia 16 lutego 2005 r., sygn. OSK 1017/04). Organ taki ma bowiem obowiązek wydania decyzji zgodnej z prawem niezależnie od tego, czy pozostaje ze stroną w stosunkach uzależnionych od treści decyzji. W roli tego organu nie ma miejsca na jego własny interes prawny lub obowiązek.

W przedmiotowej sprawie organ - Burmistrz Miasta i Gminy S. - który wydał w pierwszej instancji decyzję administracyjną nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi na decyzję wydaną w tej sprawie w wyniku odwołania od decyzji pierwszoinstancyjnej. Skarżący Burmistrz działał jako organ administracji publicznej, a to wyłącza gminę z kręgu podmiotów upoważnionych do zaskarżania do sądu administracyjnego aktów lub czynności wydanych w toku instancyjnym przez organ odwoławczy.

Wobec powyższego, uznając skargę Gminy S. za niedopuszczalną, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 50 ust. 1 i art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.

/-/ B. Kamieńska