Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 792/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-10-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 29, art. 28 § 1, art. 49 § 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 27 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia I. S.A. w likwidacji w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 czerwca 2017 r., sygn. akt V SA/WA 633/17 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi I. S.A. w likwidacji w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 13 czerwca 2017 r., sygn. akt V SA/Wa 633/17 odrzucił skargę kasacyjną I. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry.

W uzasadnieniu wskazano, że skarżąca Spółka do skargi nie załączyła m.in. dokumentu potwierdzającego upoważnienia do udzielenia pełnomocnictwa procesowego. Skarga obarczona była zatem brakiem formalnym, do uzupełnienia którego wezwano pełnomocnika pismem z dnia 3 kwietnia 2017 r.

Wraz z pismem z 18 kwietnia 2017 r. Skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika nadesłała nieczytelną uwierzytelnioną kserokopię odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego.

Zdaniem Sądu nadesłanie przez stronę nieczytelnej kserokopii odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego nie można było uznać za prawidłowe wykonanie zarządzenia wzywającego do uzupełnienia braku formalnego skargi. Sąd zauważa, że zgodnie z treścią zarządzenia z 31 marca 2017 r. skarżącą wezwano do nadesłania odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego w oryginale lub uwierzytelnionej kopii. Nadesłana uwierzytelniona kserokopia odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego jest nieczytelna do tego stopnia, że nie sposób ustalić, jakiego podmiotu dotyczy, a zatem czy stanowi uwierzytelnioną kopie odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego dotyczącego Skarżącej. Konsekwentnie, tym bardziej nie sposób przyjąć, że kopia ta potwierdza upoważnienie osoby wystawiającej pełnomocnictwo procesowe do jego wystawienia, zatem przedłożenie powyższej kopii w wykonaniu wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi jest równoznaczne z nieuzupełnieniem tego braku.

W związku z powyższym Sąd I instancji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skargę odrzucił.

Skarżąca Spółka wniosła zażalenie na powyższe postanowienie zaskarżając je w całości stwierdziła, że prawidłowo uzupełniła braki formalne skargi, a z poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii odpisu pełnego KRS: "możliwe było odczytanie danych skarżącej Spółki i osób umocowanych do działania w jej imieniu, zatem wszystkich danych, które były wystarczające do potwierdzenia upoważnienia do udzielenia pełnomocnictwa procesowego"

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 2016 ze zm. - dalej p.p.s.a.) wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Stosowanie zaś do art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy albo organ osoby prawnej oraz jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową ma obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności. Brak w tym zakresie jest brakiem formalnym, uzupełnianym w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a.

W myśl art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Stosownie natomiast, jak wcześniej wskazano, treść art. 29 p.p.s.a. nakazuje, aby przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, wykazały swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Przepisy te regulują istotne kwestie procesowe. Po pierwsze właściwe ich zastosowanie daje sądowi administracyjnemu pewność, że dana osoba lub pełnomocnik są rzeczywiście upoważnieni do dokonania konkretnej czynności, po drugie stanowi gwarancję dla strony, iż będzie należycie reprezentowana w toczącym się postępowaniu (por. postanowienie NSA z dnia 12 lipca 2017 r., sygn. akt II GZ 537/17). Analizowane przepisy nabierają szczególnego znaczenia zwłaszcza jeśli weźmie się pod uwagę jak poważne konsekwencje mogą wystąpić gdyby nie interpretować ich w sposób ścisły (art. 183 § 2 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 271 pkt 2 p.p.s.a. – nienależyta reprezentacja strony, której przejawem jest działanie w jej imieniu nieumocowanej osoby, stanowi przesłankę do wznowienia postępowania z powodu jego nieważności).

W rozpoznawanej sprawie zarządzenie Przewodniczącego Wydziału V z dnia 31 marca 2017 r. o uzupełnienie braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie dokumentu potwierdzającego upoważnienie do udzielenia pełnomocnictwa procesowego tj. np. odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego w oryginale lub uwierzytelnionej kopii zostało jasno i precyzyjnie sformułowane. Z treści wezwania jasno zatem wynikało, jakich dokumentów, potwierdzających uprawnienie do udzielenia pełnomocnictwa w imieniu spółki, oczekiwał Sąd I instancji. Strona w odpowiedzi przedłożyła nieczytelny pełny odpis z KRS, zatem nie był to dokument, z którego Sąd mógłby prawidłowo odczytać dane i ustalić czy pełnomocnik wnoszący skargę był prawidłowo umocowany przez Spółkę do jej reprezentacji.

W sytuacji zasygnalizowanego w wezwaniu braku w przedstawionym zakresie, na skarżącej Spółce ciążył obowiązek zastosowania się do wezwania Sądu i przedłożenia odpowiedniego dokumentu określającego umocowanie do działania w imieniu spółki przez określoną osobę. Skoro zatem skarga zawierała braki formalne nieusunięte w zakreślonym terminie, podlegała odrzuceniu.

Z przedstawionych powodów, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.