Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 931/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-10-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Środki unijne
Skarżony organ: Minister Rozwoju Regionalnego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 § 3, art. 58 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 14 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2008 nr 216 poz 1370
law: Ustawa z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z wdrażaniem funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności.
article: art. 45 ust 1 i art. 184, art. 77 ust 2, art. 188, art. 193
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.
article: art. 6
journal: Dz.U. 1993 nr 61 poz 284
law: Konwencja o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności sporządzona w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r., zmieniona następnie Protokołami nr 3, 5 i 8 oraz uzupełniona Protokołem nr 2.
article: art. 30b ust. 4, art. 30 c ust. 1 i 2, art. 37
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity
article: art. 30 ust. 2, 4 i 6, art. 37, art. 28 ust. 1
journal: Dz.U. 2006 nr 227 poz 1658
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.
article: art 1
journal: Dz.U. 1997 nr 102 poz 643
law: Ustawa z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA –Krystyna Madalińska - Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 2 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M Sp. z o.o. w S na rozstrzygnięcie Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia [...] maja 2009 r. Nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...] lipca 2008 r. M Sp. z o.o. w S złożyła wniosek o dofinansowanie projektu, któremu nadano numer [...]

Pismem z dnia [...] grudnia 2008 r. Nr [...] Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości poinformowała Spółkę o pozytywnej ocenie wniosku skutkującej uzyskaniem [...] punktów.

Pismem z dnia [...] stycznia 2009 r. Spółka złożyła protest kwestionując ocenę złożonego wniosku o dofinansowanie.

Pismem z dnia [...] lutego 2009 r. Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości ( PARP ) poinformowała o uznaniu protestu za zasadny w zakresie kryterium pozytywny wpływ na polityki UE wymienione w art. 16 i 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006: politykę równości szans. Jednocześnie uznano protest za niezasadny w odniesieniu do pozostałych kryteriów.

W dniu [...] lutego 2009 r. Skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w związku z uznaniem złożonego protestu za częściowo bezzasadny.

Ministerstwo Rozwoju Regionalnego pismem z dnia [...] marca 2009 r. znak [...] poinformowało skarżącą o uznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy za zasadny w kryterium ,,dodatkowym efektem projektu jest wprowadzenie nowych rozwiązań organizacyjnych lub nowych rozwiązań marketingowych prowadzących do poprawy produktywności i efektywności’’ kierując wniosek w tym zakresie do ponownej oceny Komisji Konkursowej. Jednocześnie podtrzymano stanowisko PARP w zakresie negatywnej oceny projektu w ramach kryterium ,,procentowy przyrost przychodów z eksportu towarów/usług w wyniku realizacji projektu 3 lata po jego zakończeniu wyniesie powyżej 20 %.’’

Pismem z dnia [...] maja 2009 r. Nr [...]Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości ( PARP ) w wyniku ponownej oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu przyznała projektowi [...] punkty. Organ uznał za niemożliwe podpisanie umowy o dofinansowanie z uwagi na wyczerpanie środków finansowych w budżecie programu w zakresie rundy aplikacyjnej, w ramach której wniosek został złożony oraz z uwagi na nieuzyskanie minimalnej liczby punktów kwalifikujących do podpisania w/w umowy.

Pismem z dnia [...] maja 2009 r. M Sp. z o.o. w S złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe rozstrzygnięcie z dnia [...] maja 2009 r. Nr [...] W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła zarzuty dotyczące naruszenia prawa materialnego przy rozstrzygnięciu sprawy. Ponadto podniosła argumenty przemawiające za dopuszczalnością drogi sądowej w przedmiotowej sprawie. Uzasadniając stanowisko w tym zakresie skarżąca powołała się na zawartą w treści art. 45 oraz art. 77 ust 2 Konstytucji RP zasadę prawa do sądu. Ponadto z uwagi na charakter zaskarżonego rozstrzygnięcia wskazała na właściwość sądów administracyjnych do rozpoznania przedmiotowej skargi.

Pismem z dnia 26 czerwca 2009 r. Minister Rozwoju Regionalnego udzielił odpowiedzi na skargę wnosząc o odrzucenie skargi z uwagi na jej niedopuszczalność. Organ wyjaśnił, iż zgodnie z treścią art. 37 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ( Dz. U. Nr 227, poz. 1658 z późn. zm. ) w brzmieniu obowiązującym w dniu ogłoszenia konkursu o naborze wniosków do działania 4.4. Nowe inwestycje o wysokim potencjale innowacyjnym Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 ( PO IG ) w ramach którego złożył skarżący wniosek o dofinansowanie nie stosuje się przepisów dotyczących postępowania sądowo-administracyjnego.

Pismem z dnia 27 czerwca 2009 r. skarżąca wskazała, iż ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ( Dz. U. Nr 227, poz. 1658 z późn. zm. ) była w okresie od dnia jej wejścia w życie wielokrotnie nowelizowana. Zdaniem spółki ostateczny kształt w/w ustawy przesądza o dopuszczalności skargi administracyjnej. Zaznaczono, iż z uwagi na publicznoprawny charakter postępowania oraz aktu dotyczącego przyznania lub odmowy dofinansowania oraz w związku z art. 45 ust 1 oraz art. 184 Konstytucji RP sądy administracyjne są właściwe do kontroli legalności działań administracji publicznej. Spółka zaznaczyła, iż niedopuszczalność złożenia skargi do sądu administracyjnego prowadzi do naruszenia art. 77 ust 2 Konstytucji RP oraz art. 6 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka.

Skarżąca powołała się na orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 9 czerwca 1998 r. sygn. akt K 28/97 ( OTK 1998, nr 4, poz. 50) wskazując, iż w przypadku, gdy organy państwowe w procesie stosowania powezmą wątpliwość co do dopuszczalności drogi sądowej w konkretnej sprawie to z zasady demokratycznego państwa prawa winien być recypowany zakaz zawężającej wykładni prawa do sądu. W ocenie skarżącej orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego w tym orzeczenie z dnia 15 grudnia 2008 r. sygn. akt K 32/07 potwierdza stanowisko, iż nowelizacja ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie zmienia obowiązującego prawa, a tylko je doprecyzowuje – opisuje w sposób nie budzący wątpliwości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W niniejszej sprawie kwestią zasadniczą jest możliwość wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na rozstrzygnięcie Polskiej Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości ( PARP ) z dnia [...] maja 2009 r. Nr [...]przyznające projektowi złożonemu w ramach naboru wniosków do działania 4.4. Nowe inwestycje o wysokim potencjale innowacyjnym Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 ( PO IG ) ocenę [..] punktów oraz uznające za niemożliwe podpisanie umowy o dofinansowanie.

Zgodnie z obecnie obowiązującym brzmieniem art. 30 c) ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. Nr 84, poz. 712 tekst jedn.) po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.). Skarga wnoszona jest przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego.

Możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego wprowadzona została ustawą z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z wdrażaniem funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności (Dz. U. Nr 216, poz. 1370), nowelizującą uprzednio obowiązującą ustawę o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. Nr 227, poz. 1658).

Jednocześnie w art. 14 ust. 1 i 2 ww. ustawy z dnia 7 listopada 2008 r. wskazano, iż zawarte w niej regulacje (dotyczące zmiany ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju) nie mają zastosowania do konkursów ogłoszonych przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej (tj. konkursów ogłoszonych przed 20 grudnia 2008 r.), zaś postępowanie odwoławcze toczy się na podstawie przepisów obowiązujących w dniu ukazania się ogłoszenia o rozpoczęciu konkursu.

W niniejszej sprawie, pismem z dnia [...] grudnia 2008 r. Nr [...]Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości poinformowała Spółkę o pozytywnej ocenie wniosku oznaczonego numerem[...] . skutkującej uzyskaniem [...] punktów. W związku z powyższym jest oczywiste, iż konkurs projektów złożonych w ramach w/w naboru wniosków został ogłoszony przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej, która wprowadziła przepisy umożliwiające wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Należy podkreślić, iż z treści obowiązującego w dacie ogłoszenia konkursu art. 30 ust. 2, 4 i 6 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, wnioskodawca, którego projekt nie został wyłoniony do dofinansowania, może złożyć pisemny protest. W przypadku negatywnego rozpatrzenia protestu wnioskodawca, w terminie 7 dni od dnia otrzymania informacji w tym zakresie, może skierować wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Natomiast rozstrzygnięcie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy kończy procedurę wyboru projektu.

Jednocześnie w art. 37 ww. ustawy wskazano, iż do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania na podstawie niniejszej ustawy ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.) oraz przepisów dotyczących postępowania sądowoadministracyjnego.

W związku z powyższym należy stwierdzić, iż skoro mający zastosowanie w niniejszej sprawie art. 37 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju – w brzmieniu obowiązującym w dacie ogłoszenia konkursu – wykluczał możliwość zastosowania regulacji dotyczących postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie udzielania i ubiegania się o dofinansowanie przedsięwzięcia realizowanego w ramach programu operacyjnego (art. 28 ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju), to sprawa ta nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Wskazać należy, iż zgodnie z treścią art. 14 ust. 1 cytowanej ustawy, przepisów ustawy zmienianej w art. 6 (tj. ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju [Dz. U. Nr 227, poz. 1658 oraz z 2007 r. Nr 140, poz. 984), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie stosuje się do konkursów ogłoszonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

Nie budzi zatem żadnych wątpliwości, iż w przypadku rozstrzygnięcia dotyczącego konkursu, który ogłoszony został – tak jak w sprawie niniejszej – przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z wdrażaniem funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności, tj. przed 20 grudnia 2008 r., zastosowanie będzie mieć regulacja wykluczająca możliwość zastosowania przepisów postępowania sądowoadministracyjnego.

Sąd nie widzi podstaw do ustosunkowania się do wywodów skarżącej co do obowiązywania przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w wersji do jej nowelizacji ustawą z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z wdrażaniem funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności, a także w zakresie naruszenia przez w/w ustawę z 6 grudnia 2006 r. art. 77 ust 2 Konstytucji RP oraz art. 6 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka. Należy w tym miejscu wskazać, iż zgodnie z art. 188 Konstytucji oraz art. 1 ustawy z dnia 21 lipca 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym ( Dz.U. Nr 102, poz. 642 , ze zm. ) właściwym do orzekania o zgodności ustaw z Konstytucją jest wyłącznie Trybunał Konstytucyjny. Jeżeli według oceny Sądu, przy rozpoznaniu konkretnej sprawy zaistnieją wątpliwości co do zgodności z Konstytucją przepisu, który w tej sprawie ma zastosowanie, Sąd stosownie do art. 193 Konstytucji może przedstawić Trybunałowi Konstytucyjnemu stosowne pytanie prawne.

Należy podkreślić, iż kwestia zgodności art. 37 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. Nr 227, poz. 1658) w brzmieniu

przed nowelizacją ustawą z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z wdrażaniem funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności (Dz. U. Nr 216, póz. 1370), w zakresie w jakim wyłącza zastosowanie przepisów dotyczących postępowania sądowoadministracyjnego do procedury ubiegania się o dofinansowanie ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych oraz udzielania takiego dofinansowania z art. 45 ust 1 i art. 184 Konstytucji była przedmiotem rozstrzygnięcia Trybunału Konstytucyjnego w sprawie o sygn. akt K 32/07. Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z dnia 15 grudnia 2008 r. umorzył postępowanie. W uzasadnieniu orzeczenia wskazał, iż w wyniku nowelizacji art. 37 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju kwestionowany przez Rzecznika Praw Obywatelskich przepis zyskał nowe brzmienie odpowiadające w całości postulatom podniesionym w jego wniosku. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny nie ma uprawnień do ponownego zwrócenia się do Trybunału Konstytucyjnego w tej sprawie.

W związku z powyższym skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)