Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 785/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-09-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i  par. 5
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 22 września 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 września 2017 r. wniosku B. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi B. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania zaskarżonego postanowienia.


UZASADNIENIE

B. K. pismem z dnia 2 sierpnia 2017 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym.

W skardze skarżący wniósł o wstrzymanie czynności egzekucyjnych do czasu rozpoznania przedmiotowej sprawy oraz do czasu rozpatrzenia przez Z. U. S. w K. zobowiązania wynikłego z wyroku Sądu Okręgowego w K. IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 24 listopada 2016 r. sygn. akt [...]

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2017.1369 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jak stanowi art. 61 § 3 zdanie pierwsze p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Ponadto należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 61 § 3 in fine p.p.s.a. wstrzymanie wykonania dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Stosownie do treści art. 61 § 5 p.p.s.a., postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.

Mając powyższe przepisy na uwadze wskazać należy, że Sąd potraktował wniosek skarżącego jako wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W tych okolicznościach, wskazać należy, że wniosek o wstrzymanie wykonalności dotyczyć może jedynie takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania. Powyższe zagadnienie ma istotne znaczenie w omawianej sprawie, bowiem nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga tego wykonania. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów administracyjnych dotyczy tylko tych spośród nich, które takiemu wykonaniu podlegają, a zatem korzystają z przymiotu wykonalności. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Cechy tej nie mają akty odmowne, jak również te z konstytutywnych aktów uprawniających, które nie wymagają żadnych działań ze strony uprawnionych podmiotów dla spowodowania określonego w nim stanu faktycznego lub prawnego (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186 i n. oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2006 r. II FZ 882/05)).

Mając powyższe stwierdzenia na uwadze - w ocenie Sądu - zaskarżone postanowienie nie nadaje się do wykonania i nie podlega wykonaniu, a zatem nie jest możliwe wstrzymanie jego wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Postanowienie w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym ma charakter odmowny i zawiera negatywną ocenę zarzutów zgłoszonych w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym. Tym samym, stanowi rozstrzygnięcie proceduralne niewywierające skutku w sferze wykonalności postanowienia. Nie obliguje strony do działania, nie może być ono wykonane w trybie przymusowym (w postępowaniu egzekucyjnym). Nie powoduje również powstania skutków w sferze interesu prawnego strony, nie nakłada na nią nowych praw bądź obowiązków podlegających wykonaniu. Zatem, takie postanowienie nie podlega wstrzymaniu w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a., gdyż nie posiada cech, które mogłyby spowodować potencjalne wystąpienie jednej bądź obu przesłanek wymienionych w tym przepisie, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. (por. postanowienia NSA

z dnia 28 września 2016 r. II FZ 502/16 i z dnia 30 listopada 2015 r. II FZ 826/15,

a także postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 11 czerwca 2015 r. III SA/Po 537/15).

Nadto, mając na uwadze, że w skardze skarżący wnosił o wstrzymanie podjętych wobec niego czynności egzekucyjnych, Sąd wskazuje, że zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Tym samym, kontrolując postępowanie egzekucyjne, sąd administracyjny jest uprawniony do badania zgodności z prawem jedynie wyżej wskazanych postanowień. W rezultacie również tylko w odniesieniu do tych postanowień może orzec o wstrzymaniu wykonania. Żądanie wstrzymania czynności egzekucyjnych zgłoszone przez Skarżących, nie może więc zostać uwzględnione, gdyż nie jest objęte zakresem kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne. Działania w kwestii wstrzymania, zawieszenia czy umorzenia postępowania egzekucyjnego zastrzeżono wyłącznie do kompetencji organu egzekucyjnego lub organu nadzoru. Wstrzymanie czynności egzekucyjnych

lub postępowania egzekucyjnego możliwie jest w przypadku spełnienia przesłanek określonych w art. 23 § 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U.2016.599 ze zm.) a organem właściwym

do wstrzymania takiego postępowania, jest organ sprawujący nadzór nad egzekucją,

a więc organ wyższego stopnia w stosunku do organów właściwych do wykonywania tej egzekucji. (por. postanowienie NSA z 1 października 2009 r. II OZ 813/09 oraz

z 25 stycznia 2016 r. II FZ 1030/15, a także z 2 lutego 2017 r. II GZ 75/17).

Mając powyższe okoliczności na uwadze, Sąd na podstawie

art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Wszystkie cytowane orzeczenia są dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl