Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 704/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-03-02 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art.  86  par.  1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Siudyka po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku – Białej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwrotu podania w sprawie należącej do właściwości sądu powszechnego w kwestii wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 15 lipca 2017 r. T.W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zwrotu podania w sprawie należącej do właściwości sądu powszechnego.

Postanowieniem z dnia 27 września 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę T.W. (dalej: skarżący) albowiem pełnomocnik reprezentujący skarżącego nie uzupełnił braku formalnego skargi w zakreślonym terminie – nie nadesłał pełnomocnictwa do prowadzenia sprawy przed sądem administracyjnym a także nie wykazał, że należy do podmiotów uprawnionych do reprezentowania strony przed sądami administracyjnymi.

Nie zgadzając się z treścią wskazanego powyżej postanowienia skarżący wniósł zażalenie, które zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lutego 2018 r. sygn. I OZ 112/18.

W złożonym w dniu 30 października 2017 r. (data wpływu) zażaleniu skarżący wniósł także o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, do zażalenia dołączył dwa podpisane osobiście egzemplarze skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., przewiduje, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto strona winna równocześnie z wnioskiem dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Uchybienie terminu w przedmiotowej sprawie jest bezsporne, wobec czego zasadnym było złożenie wniosku o jego przewrócenie. Sąd rozpoznając ten wniosek w pierwszej kolejności stwierdził, że spełnia on warunki formalne. Spełniono także warunek równoczesnego dokonania czynności, której nie dokonano w terminie, ponieważ wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu uzupełniono braki formalne skargi.

Podnieść jednak należy, że samo wniesienie wniosku o przywrócenie terminu w przewidzianym do tego terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej. Odwołując się do ugruntowanego w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądu wskazać należy, że wniosek strony o przywrócenie terminu, musi wskazywać na brak winy w uchybieniu terminu. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany w sposób uwzględniający wszystkie okoliczności sprawy oraz obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony lub jej pełnomocnika, dbających należycie o interesy strony.

W przypadku, gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, przy ustalaniu winy w niedochowaniu terminu należy mieć na uwadze działania pełnomocnika, który dopuszczając się zaniedbań lub uchybień działa bezpośrednio na szkodę mocodawcy. Wszelkie czynności podjęte przez pełnomocnika są tożsame z czynnościami dokonywanymi przez stronę samodzielnie (vide: postanowienia NSA: z 25 kwietnia 2007 r., I OZ 285/07, z 15 czerwca 2007 r., I OZ 421/07, z 3 marca 2009 r., I OZ 155/09, z 16 grudnia 2011 r., I GZ 204/11, pub. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Strona działająca w postępowaniu przez pełnomocnika ponosi odpowiedzialność za jego działania. Wniosek strony o przywrócenie terminu, któremu uchybił pełnomocnik, musi zatem wskazywać na brak winy w uchybieniu terminu ze strony pełnomocnika. W konsekwencji nie tylko wina strony, lecz również innych osób, w tym pełnomocnika, gdy reprezentuje on stronę w postępowaniu, wyłącza możliwość przywrócenia terminu.

W orzecznictwie podkreśla się, że oceniając wystąpienie przesłanki braku winy strony należy przyjąć obiektywny miernik staranności, której można i należy wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Kryterium braku winy w uchybieniu terminu natomiast wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu uchybionej czynności. O jej wystąpieniu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa, czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu spraw, skutkują odmową przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności.

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie można mówić o braku winy w uchybieniu terminu do uzupełniania braków formalnych skargi. Jako przyczynę uchybienia terminu skarżący wskazał wprowadzenie jego pełnomocnika M.P. w błąd poprzez powiadomienie jej o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W treści pouczenia zawartego w zaskarżonym postanowieniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej poinformowano organ, skarżącego oraz jego pełnomocnika, że stronom z powodu niezgodności postanowienia z prawem przysługuje skarga do sądu administracyjnego, następnie wskazano termin oraz sposób wniesienia skargi za pośrednictwem Kolegium. Wskazać w tym miejscu należy, że stroną w toczącym się postępowaniu zarówno przed organem jak i przed sądem administracyjnym jest T. W., natomiast M. P. była jedynie pełnomocnikiem strony występującym przed organami. Zatem wskazane powyżej pouczenie nie mogło wprowadzić w błąd albowiem zawierało prawidłowe określenie podmiotu uprawnionego do wniesienia skargi jako "strony postępowania". Zgodnie z regulacją zawartą w art. 34 P.p.s.a. w postępowaniu przed sądem administracyjnym T. W. mógł działać osobiście lub przez pełnomocnika, jednakże tej kwestii organ nie mógł przesądzić albowiem decyzję w sprawie reprezentacji przed sądem mógł podjąć jedynie skarżący.

Wobec powyższego uznać należy, że skarżący nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu.

Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzekł jak na wstępie.