Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 15/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2009-01-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Pełnomocnik procesowy
Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowe
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3, art. 200, art. 201 par. 1, art. 205, art. 209
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 28 stycznia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ryszard Maliszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 stycznia 2009 roku spraw ze skarg A Sp. z o.o. na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" r., Nr "[...]", "[...]" r., Nr "[...]", z dnia "[...]" r., Nr "[...]", z dnia "[...]"r., Nr "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe, określenia uzupełniającej kwoty długu celnego oraz podatku od towarów i usług zarządza połączenie spraw zarejestrowanych pod nr: I SA/OI 15/09 – 19/09, w celu ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia i prowadzić je pod wspólnym numerem I SA/OI 15/09; postanawia : I) umorzyć postępowanie w sprawie, II) zasądzić od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej A Sp. z o.o. kwotę 10.285 zł (dziesięć tysięcy dwieście osiemdziesiąt pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

UZASADNIENIE"

A Sp. z o.o. wniosła skargi na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" r., Nr "[...]", z dnia "[...]" r., Nr "[...]", z dnia "[...]"r., Nr "[...]", z dnia "[...]" r., Nr "[...]", Nr "[...]".

Skargi te po podjęciu zawieszonych postępowań zostały zarejestrowane pod nr: ISA/OI 15/09 – 19/09.

Na podstawie art. 111 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. ), zwaną dalej p.p.s.a. Sąd zarządził połączenie spraw zarejestrowanych pod nr: nr: ISA/OI 15/09 – 19/09 w celu ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia, gdyż mogły one być objęte jedną skargą i prowadzić pod wspólnym nr I SA/OI 15/09.

Dyrektor Izby Celnej wniósł o zawieszenie postępowania sądowego na mocy art. 126 p.p.s.a. do czasu rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 19 grudnia 2007r., I SA/Ol 497/07.

W odpowiedzi na złożony wniosek strona skarżąca wyraziła zgodę na zawieszenie postępowania na zgodny wniosek stron.

Na podstawie art. 126 w zw. z art. 131 p.p.s.a., Sąd zawiesił postępowanie w sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 24 października 2008r., w sprawie syg. akt I GSK 531/08 oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Celnej od wyroku WSA w Olsztynie z dnia 19 grudnia 2007 r. , w sprawie ISA/OI 497/07.

Pełnomocnik Spółki, który został ustanowiony po wniesieniu skarg, wniósł o podjęcie postępowania w tych sprawach i uwzględnienie skarg. W skargach został zgłoszony wniosek o zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

Dyrektor Izby Celnej poinformował Sąd, że na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. uchylił zaskarżone decyzje i decyzje organu I instancji i umorzył postępowanie w tych sprawach. Wobec powyższego Dyrektor Izby Celnej wniósł o umorzenie postępowania sądowego.

Na podstawie art. 129 p.p.s.a. Sąd podjął postępowanie w tych sprawach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Na podstawie art. 161 § pkt 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie umorzył postępowanie w sprawie, gdyż w następstwie uchylenia zaskarżonych decyzji w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe, określenia uzupełniającej kwoty długu celnego oraz podatku od towarów i usług i umorzenia postępowania celnego i podatkowego, postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. O zwrocie kosztów przysługujących skarżącej od organu orzeczono na podstawie art. 200, art. 201 § 1 , z art. 205 i 209 p.ps.a. Przy czym do kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw należą: wpis sądowy uiszczony , opłata skarbowa od przedłożonych pełnomocnictw procesowych i wynagrodzenie radcy prawnego. Wynagrodzenie radcy prawnego zostało ustalone w wysokości 240 zł, zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 IX 2002 r. ( Dz. U. , nr 163, poz. 1349, ze zm. ) w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Po rozstrzygnięciu sprawy w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe, określenia uzupełniającej kwoty długu celnego oraz podatku od towarów i usług, w której Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 24 października 2008r., w sprawie syg. akt I GSK 531/08 oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Celnej od wyroku WSA w Olsztynie z dnia 19 grudnia 2007 r. , w sprawie ISA/OI 497/07, przedmiotem rozpoznania jest tylko kwestia formalna, a mianowicie umorzenia postępowania sądowego w poszczególnych sprawach. Praca pełnomocnik Spółki, który został ustanowiony po wniesieniu skarg, ograniczyła się tylko do złożenia wniosku o zawieszenie postępowania i wniosku o podjęcie postępowania. W konsekwencji wynagrodzenie radcy prawnego w poszczególnych sprawach może być przyznane tylko według stawek określonych w § 14 ust. 2 pkt 1c powoływanego Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości "w innej sprawie", a nie według stawek przewidzianych dla spraw , której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna. Poszczególne decyzje nie były bowiem oceniane pod względem merytorycznym. Dyrektor Izby Celnej na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. uchylił zaskarżone decyzje i decyzje organu I instancji i umorzył postępowanie w tych sprawach. Wobec tego postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. W konsekwencji łączne koszty postępowania zostały wyliczone w wysokości 10.285 zł ( łączny wpis sądowy uiszczony przez Spółkę , opłaty od pełnomocnictw i 5 x 240 zł tytułem wynagrodzenia radcy prawnego).

Tak ustalone koszty, przy uwzględnieniu tych przesłanek faktycznych i prawnych, zgodnie z treścią art. 200 p.p.s.a., były niezbędne do celowego dochodzenia praw.

Mając powyższe na względzie, na podstawie powołanych przepisów p.p.s.a., orzeczono jak w pkt I i II w sentencji postanowienia.