Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 3862/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-02-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Walentynowicz (spr.), Sędziowie ( WSA, As. WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak, Grzegorz Czerwiński, , Protokolant Piotr Zawadzki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 04 lutego 2005 r. sprawy ze skargi B. i Z. Z. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki ocieplenia ściany I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących B. i Z. Z. kwotę 10 zł (dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...].08.2003 r. Nr [...] po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] Nr [...] z dnia [...] lipca 2003 r. na postawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa:

- uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu wykonania obowiązku i wyznaczył nowy termin do dnia 30 września 2003 r.

- w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu podniesiono, że organ pierwszej instacji opisaną decyzją w trybie art. 51 ust. 1 pkt 1 prawa budowlanego nakazał B. i Z. małż. Z. zdjęcie do dnia 15 sierpnia 2003 r. ocieplenia z północnej ściany szczytowej budynku mieszkalno – usługowego. Wykonane ocieplenie stanowiło samowolę budowlaną – czyli bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę. Zatwierdzony przez Starostę Powiatu [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 1999 r. o pozwoleniu na budowę, projekt budowlany, nie przewidywał spornego ocieplenia. Ocieplenie wykonano ze styropianu o grubości 10 cm, co powoduje przekroczenie granicy działki sąsiedniej, J. i M. M. uniemożliwiając kontynuację budowy budynku handlowo – usługowego na tej działce.

Rozpoznając odwołanie organ odwoławczy podzielił stanowisko Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, że w stanie faktycznym sprawy spełnione zostały przesłanki z art. 51 ust. 1 pkt 1 prawa budowlanego.

Ocieplenie ściany północnej przez inwestorów Z. 10 cm styropianem spowodowało przekroczenie granicy działki sąsiedniej tj. właścicieli M., wykluczając kontynuowanie budowy budynku handlowo – usługowego realizowanego na podstawie decyzji Starosty Powiatowego w [...] Nr [...] z dnia [...] maja 1999 r.

Brak możliwości doprowadzenia samowolnych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem uzasadniał wydanie decyzji nakazującej usunięcie ocieplenia na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 prawa budowlanego.

W skardze złożonej na decyzję odwoławczą małż. Z. domagali się jej uchylenia wraz z decyzją organu pierwszej instancji, zarzucając naruszenie art. 10 kpa przez brak zapewnienia skarżącym czynnego udziału w postępowaniu oraz naruszenie prawa materialnego. Skarżący podnieśli brak ustalenia przez organ o naruszeniu granicy działki przez ocieplenie oraz brak ustalenia możliwości doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem.

Przede wszystkim skarżący zarzucają nieprawidłowo zastosowany przepis art. 51 prawa budowlanego, który może mieć zastosowanie do robót w toku – a skarżący roboty ociepleniowe zakończyli już wcześniej. Ocieplenie zaś było koniecznością wynikającą z przepisów art. 5 ust. 1 pkt 17 prawa budowlanego oraz § 328 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa (Dz. U. Nr 15, poz. 140 z 1999 r.).

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko z decyzji wnosząc o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:

Skarga podlega uwzględnieniu aczkolwiek z innych przyczyn, niż podniesione w niej zarzuty. Równocześnie należy zauważyć, że niektóre zarzuty skargi są także zasadne.

Niesporny w sprawie jest fakt, że małż. Z. samowolnie wykonali ocieplenie ściany północnej swego budynku mieszkalno – usługowego usytuowanego w [...] przy ul. [...]. W momencie wszczęcia postępowania przez organ nadzoru budowlanego ocieplenie przedmiotowe było już wykonane w całości. Wobec powyższego organ pierwszej instancji nie mógł wydać decyzji nakazującej rozbiórkę ocieplenia na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 prawa budowlanego, bowiem zgodnie z ustalonym stanowiskiem orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego art. 51 prawa budowlanego ma zastosowanie do robót w toku, a nie już zakończonych. Trafny jest w tym względzie zarzut podniesiony w skardze.

W wyroku z dnia 12 kwietnia 2000 r. II SA/Gd 2399/98 Naczelny Sąd Administracyjny zajął stanowisko podzielone w pełni w praktyce orzeczniczej, iż ocieplenie budynku w rozumieniu art. 48 prawa budowlanego jest częścią obiektu budowlanego ściślej ujmując jest częścią budynku tak jak są nią ściany, okna, dach... W art. 48 prawa budowlanego chodzi o część obiektu budowlanego na tyle samodzielną, niezależną od pozostałej jego części, aby można ja było rozebrać bez konieczności ingerencji w tę pozostałą część obiektu. Równocześnie Sąd w wyroku zaznaczył, że badając naruszenie interesów właściciela nieruchomości sąsiedniej należy mieć na uwadze, że przy wykonaniu ocieplenia na ścianie domu, która znajduje się na granicy nie można jednoznacznie mówić o naruszeniu posiadania nieruchomości sąsiedniej. Trzeba bowiem uwzględnić treść art. 154 kc, który reguluje sposób korzystania m.in. z murów i innych urządzeń stojących na granicy gruntów sąsiednich.

Podzielając stanowisko powyższe Naczelnego Sądu Administracyjnego należy stwierdzić, iż w sprawie przedmiotowej zastosowanie przy wydawaniu decyzji organu pierwszej instancji miał przepis art. 48 prawa budowlanego w brzmieniu obowiązującym do dnia 11 lipca 2003 r. a nie art. 51 ust. 1 pkt 1 wskazany przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w decyzji Nr [...] z dnia[...] lipca 2003 r. jako podstawa prawna rozstrzygnięcia.

Organ odwoławczy rozpoznał odwołanie i wydał swą decyzje Nr [...] dnia [...] sierpnia 2003 r. po wejściu w życie z dniem 11 lipca 2003 r. ustawy "o zmianie ustawy Prawo budowlane, oraz o zmianie niektórych ustaw".

Art. 7 ust. 2 ww. ustawy stanowi, że do postępowań dotyczących obiektów budowlanych lub ich części będących w budowie albo wybudowanych bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, bądź mimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ – wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy a niezakończonych decyzją ostateczną stosuje się przepisy art. 1 pkt 37 – 39 oraz w części odnoszącej się do art. 48 ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 1 ust. 1 pkt 41. Oznacza, to że po wejściu w życie nowej regulacji prawnej prawa budowlanego do spraw niezakończonych ostateczną decyzją i wcześniej wszczętych stosuje się nowe przepisy przed organami obu instancji. Stwarzało to wymóg uchylenia przez organ odwoławczy decyzji organu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania z uwzględnieniem nowej regulacji prawa budowlanego.

Organ ten winien zaś zwrócić uwagę, że po nowelizacji prawa budowlanego wykonanie ocieplenia ściany budynku nie wymaga już jak przedtem pozwolenia na budowę. W myśl art. 29 ust. 2 w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 2 roboty polegające na ociepleniu ściany budowlanej o wysokości do 12 m podlegają zgłoszeniu.

Ponieważ organ odwoławczy rozpoznał sprawę według ustaleń i błędnej oceny prawnej organu pierwszej instancji pomijając nowelizacje prawa budowlanego i wypływające z niej obowiązki ponownego rozpoznania sprawy w aspekcie znowelizowanego prawa budowlanego – naruszając tym samym przepisy wprowadzające art. 7 ww. ustawy z dnia 23 marca 2003 r. należało uchylić decyzje organów obu instancji.

Z mocy art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.