Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SO/Łd 3/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2010-06-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 0002
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 1, 2, art. 55 par. 1, art. 154 par. 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 2 czerwca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska Sędziowie Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.) Protokolant asystent sędziego Agnieszka Gortych-Ratajczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 maja 2010 roku sprawy z wniosku Wojewody [...] o wymierzenie grzywny Radzie Miasta Z. za nieprzekazanie skargi p o s t a n a w i a: 1. wymierzyć Radzie Miasta Z. grzywnę w kwocie 3000 (trzy tysiące) złotych za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi skargi Wojewody [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności §4 uchwały Rady Miasta Z. z dnia [...]. Nr [...]; 2. zasądzić od Rady Miasta Z. na rzecz Wojewody [...] 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] we wniosku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 2 kwietnia 2010r zażądał wymierzenia Radzie Miasta Z. grzywny w wysokości, o której mowa w art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.) wobec nieprzekazania do WSA w Łodzi skargi dnia 0 kwietnia 2009r.

W uzasadnieniu wniosku podniesiono, iż w dniu 10 kwietnia 2009r. do Rady Miasta Z. wpłynęła skarga Wojewody [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności § 4 uchwały nr [...] Rady Miasta Z. z dnia [...] w sprawie bezprzetargowej sprzedaży lokali mieszkalnych w budynkach stanowiących własność Miasta Z. na rzecz najemców, wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem Rady Miasta Z. Pomimo obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. skarga ta nie została wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę przekazana do Sądu.

W piśmie z dnia 15 kwietnia 2010r. Wojewoda [...] zawarł wniosek o zwrot kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych.

W odpowiedzi na wniosek Rada Miasta Z. wniosła o jego oddalenie.

Wyjaśniając przyczyny nieprzekazania skargi z 10.04.2009r. do Sądu w terminie Rada podniosła, iż w wyniku przeprowadzonego w październiku 2008r. referendum został odwołany ze swego stanowiska Z. R. pełniący funkcję Prezydenta Miasta Z. i dopiero w dniach 5 i 19 kwietnia 2009r. zostały przeprowadzone przedterminowe wybory na stanowisko Prezydenta Miasta Z. Ponadto w tym samym czasie odbywały się przygotowania do wyborów do Parlamentu Europejskiego. Dodatkowo w Urzędzie Miasta Z. dokonywały się zmiany organizacyjne wiążące się, m.in. z koniecznością przeniesienia niektórych biur Urzędu Miasta do innych budynków. Nadto, w dniu [...] została podjęta przez Radę Miasta Z. uchwała nr [...] w sprawie przekazania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargi Wojewody [...]. W stosunku do pracownika odpowiedzialnego za nieprzekazanie skargi zostały wyciągnięte konsekwencje służbowe oraz przeprowadzono niezbędne szkolenie związane ze stosowaniem przepisów dotyczących rozpatrywania oraz przekazywania do właściwych organów administracji publicznej wszelkich pism, wniosków, odwołań, a także skarg w trybie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wpływające do Rady Miasta Z. sprawy są załatwiane w wymaganych przepisami terminach. Nieprzekazanie skargi Wojewody [...] ma charakter incydentalny, a podjęte w związku z tym działania pozwolą na wyeliminowanie tego typu błędów w przyszłości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W myśl § 2 cytowanego przepisu organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się przez organ administracji do tych obowiązków, sąd na wniosek skarżącego może na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art.154 § 6 p.p.s.a.). Według obwieszczenia Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 19 lutego 2010r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2009r. i w drugim półroczu 2009r. (M.P. nr 10, poz. 104) przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej, pomniejszone o potrącone od ubezpieczonych składki na ubezpieczenie emerytalne, rentowe oraz chorobowe wyniosło 2.716,71 zł. Wobec powyższego maksymalna wysokość orzeczonej na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywny mogłaby wynieść 27.167,10 zł. Podkreślić przy tym należy, iż wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. jest niewypełnienie przez organ administracji obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Regulacja ta zmierza do dyscyplinowania organów administracji publicznej. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się jednak, iż grzywna wymierzana w tym trybie ma także charakter represyjny (por. postanowienie NSA z dnia 5 lipca 2006r., II OSK 1024/06, opubl. w ONSAiWSA 2006, nr 6, poz. 156, uchwałę NSA z dnia 7 kwietnia 2008r., II FPS , opubl. w ONSAiWSA 2008, nr 3, poz. 42). Istotne jest, że sąd może ją wymierzyć w każdym przypadku stwierdzenia uchybienia terminu przez organ, choćby organ już spełnił niewykonany w terminie obowiązek (por. np. postanowienie NSA z dnia 6 maja 2005r., II OZ 171/05 – dostępne w internetowej bazie orzeczeń pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Użyte w art. 55 § 1 p.p.s.a. sformułowanie "sąd (...) może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny wskazuje natomiast, że podejmując rozstrzygnięcie w tej kwestii sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., a także okres czasu, jaki upłynął od wniesienia skargi i właśnie to, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (tak: T. Woś, H. Knysiak – Molczyk. M. Romańska – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarze, Warszawa 2005, s. 259).

Bezspornie w dniu 10 kwietnia 2009r. do Rady Miejskiej Z. wpłynęła wskazana na wstępie skarga Wojewody [...] na uchwałę z dnia [...], nr [...]. Ostatnim dniem terminu przekazania skargi do sądu był dzień 11 maja 2009r, zgodnie z art. 54 § 2 p.p.s.a. Tymczasem dopiero na skutek złożonego przez Wojewodę [...] wniosku o wymierzenie grzywny, w dniu [...], ponad rok później, Rada Miasta Z. podjęła uchwalę nr [...] w sprawie przekazania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargi Wojewody [...].

Bezsprzecznie taki sposób postępowania był niezgodny z dyspozycją powołanego wyżej art. 54 § 2 p.p.s.a. Tak długi okres zwłoki może mieć istotny wpływ na przysługujące sądowi środki prawne, w wypadku gdyby okazało się, iż zaskarżona przez Wojewodę [...] uchwała narusza prawo. Stosownie bowiem do treści art. 94 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (tekst. jedn. – Dz.U. z 2001r., nr 142, poz. 1591 ze zm.) nie stwierdza się nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy po upływie jednego roku od dnia ich podjęcia, chyba że uchybiono obowiązkowi przedłożenia uchwały lub zarządzenia w terminie określonym w art. 90 ust. 1, albo jeżeli są one aktem prawa miejscowego. Jeżeli nie stwierdzono nieważności uchwały lub zarządzenia z powodu upływu terminu określonego w ust. 1, a istnieją przesłanki stwierdzenia nieważności, sąd administracyjny orzeka o ich niezgodności z prawem.

Przede wszystkim jednak wskazane przyczyny opóźnienia nie stanowią przesłanek usprawiedliwiających ponad roczną zwłokę w przekazaniu sprawy do sądu. Nie są nimi ani przygotowywane w tym czasie przedterminowe wybory Prezydenta Miasta Z., wybory do Parlamentu Europejskiego oraz istotne zmiany organizacyjne związane z funkcjonowaniem Urzędu Miasta Z. Żadna z tych okoliczności nie zasługuje na akceptację jako usprawiedliwienie bezczynności organu w przekazaniu dokumentacji do sądu. Rolą organu administracji jest taka organizacja działania, aby zdarzenia nietypowe, niespodziewane, nie paraliżowały toku jej pracy, zwłaszcza, gdy wiązałoby się to z ujemnymi skutkami dla obywateli czy innych organów. Zważywszy na okres, jaki upłynął od wniesienia skargi do jej złożenia przez organ, nie jest też usprawiedliwieniem fakt, iż w dacie orzekania przez są skarga już wpłynęła.

W tej sytuacji grzywna w wysokości 3.000 zł, oscylującej wokół jednomiesięcznego przeciętnego wynagrodzenia jest w ocenie Sądu adekwatna do stopnia zaniedbania przez Radę Miasta Z. obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. i stanowi należytą sankcję za naruszenie prawa strony do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.

Z przyczyn wyżej przedstawionych na mocy art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a. oraz art. 200 i 205 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w postanowieniu.