Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 219/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2021-08-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 24  ust. 2a, 2b, 2c
journal: Dz.U. 2020 poz 2052
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - t.j.
article: Par. 36, par. 37, par. 39, par. 61
journal: Dz.U. 2019 poz 393
law: Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków - t.j.
article: Art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Zawadzka Sędziowie WSA Renata Czeluśniak (spr.) ASR WSA Marta Kisielowska po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 27 listopada 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmiany danych ewidencyjnych skargę oddala.


UZASADNIENIE

Starosta decyzją z dnia [...] 2020 r. znak: [...] orzekł skarżącemu M. K. o odmowie wprowadzenia zmiany danych ewidencyjnych zawartych w bazie danych ewidencji gruntów i budynków dla działki nr [...], obręb B, jednostka ewidencyjna I, polegającej na zmianie jej powierzchni z 0.3997 ha na 0.4192 ha.

W odwołaniu skarżący wskazał, iż bezpodstawnie w dniu 2 stycznia 2019 r. dokonano zmiany powierzchni tej działki pomniejszając jej powierzchnię do 0.3997 ha. Wyjaśnił, że pomniejszenie powierzchni działek jest dokonane wbrew zapisom zawartym w akcie notarialnym nabycia własności działki numer [...], który to akt notarialny stanowi podstawę wpisu do księgi wieczystej.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia 27 listopada 2020 r. znak: [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu organ wskazał, że M. K. wnioskiem z dnia 29 sierpnia 2019 r. zwrócił się do Starosty o aktualizację danych ewidencyjnych działki nr [...], położonej w miejscowości B gmina I, przez sprostowanie jej powierzchni z aktualnie ujawnionej 0,3997 ha na poprzednio obowiązującą 0,4192 ha. W uzasadnieniu żądania wnioskodawca wskazał, iż na podstawie umowy darowizny z dnia 14 lutego 2000 r. repertorium A nr [...] stał się właścicielem, m.in. działki ewidencyjnej nr [...] położonej w B o powierzchni 0,4192 ha. W wyniku zmiany danych w ewidencji gruntów i budynków z dnia 2 stycznia 2019 r. powierzchnia działki nr [...] została zmniejszona z dotychczas obowiązującej 0,4192 ha na 0,3997 ha. Wnioskodawca wskazał, iż powierzchnia jego działki, po dokonaniu zmiany w oparciu o nieznaną mu podstawę, jest niezgodna z powierzchnią ujawnioną w akcie notarialnym – umowie darowizny z dnia 14 lutego 2000 r. Rep. A nr [...]. W związku z tym domaga się przywrócenia jej powierzchni sprzed zmiany.

Organ wskazał, że obecnie w operacie ewidencyjnym prowadzonym dla obrębu B figurują działki powstałe z podziału działki nr [...] o pow. 0,3997 ha: - działka nr [...] o pow. 0,1417 ha stanowiąca własność Skarbu Państwa - Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad - w poz. rejestrowej [...]; - działka nr [...] o pow. 0,2580 ha stanowiąca własność M. K. w poz. rejestrowej [...].

Inspektor wyjaśnił, że na podstawie wglądu do Elektronicznej Księgi Wieczystej publikowanej na stronie www.ekw.ms.gov.pl ustalono, iż działki nr [...] (zakwalifikowana jako Tp, czyli grunt przeznaczony pod budowę dróg publicznych lub linii kolejowej) i nr [...] o łącznej powierzchni 0.3997 ha objęte są księgą wieczystą [...], w której jako właściciel ujawniony jest M. K.

Dokumentacja zgromadzona w aktach sprawy dowodzi, że zmiana powierzchni działki nr [...] nastąpiła w wyniku prac geodezyjnych związanych z budową drogi ekspresowej S-7 węzeł "S - W". Na zlecenie Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad dnia 11 czerwca 2018 r. została zgłoszona praca geodezyjna nr [...]. Jej celem był podział działek (m.in. działki nr [...]) na podstawie art. 12 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Podział nieruchomości poprzedzono ustaleniem przebiegu granic poszczególnych działek. Ustalenia przebiegu granic działki nr [...] z działkami: nr [...], nr [...], nr [...] i nr [...] dokonał 8 sierpnia 2018 r. geodeta uprawniony inż. I. F., w obecności: M. K. - właściciela działki nr [...], J. M. - właściciela działki nr [...], A. M. - właścicielki działki nr [...] oraz I. B. - właścicielki działki nr [...]. Przedstawiciel Skarbu Państwa - właściciela działki nr [...] nie stawił się na gruncie. Jednakże zgodnie z § 38 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia nieusprawiedliwione niewzięcie w udziału w czynnościach ustalania podmiotu prawidłowo zawiadomionego, mimo że udział w nich leży w interesie zainteresowanych, nie stanowi przeszkody do ich przeprowadzenia.

Organ podał, że zgodnie z treścią protokołu, ustalony przebieg granic został zaakceptowany bez zastrzeżeń tak przez M. K., jak i właścicieli pozostałych działek. Potwierdzają to złożone do protokołu podpisy. Przebieg granic działki nr [...] z działkami nr [...], nr [...], nr [...] wykonawca ustalił w trybie § 39 ust. 1 rozporządzenia (na podstawie zgodnych wskazań właścicieli działek, potwierdzonych ich zgodnym oświadczeniem złożonym do protokołu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych), natomiast granicę działki nr [...] z działką nr [...] na podstawie analizy map jednostkowych, czyli w trybie § 39 ust. 3 rozporządzenia. Stanowi on, że w przypadku, gdy spokojnego stanu posiadania (...) nie można stwierdzić lub jest on sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach określających stan prawny gruntów, przebieg granic działek ewidencyjnych obejmujących te grunty, w tym położenie wyznaczających te granice punktów granicznych, ustala wykonawca po zbadaniu położenia znaków i śladów granicznych oraz przeprowadzeniu analizy wszelkich dostępnych dokumentów, zawierających informacje mające znaczenie w tym zakresie, w tym oświadczeń zainteresowanych podmiotów i świadków. Przebieg granic działki nr [...] został przedstawiony na szkicu granicznym nr 12 stanowiącym integralną część protokołu ustalenia. Należy dodać, iż dnia 8 sierpnia 2018 r. wykonawca dokonał na gruncie również przyjęcia granic działki nr [...] z działkami sąsiednimi. Przebieg granic oraz położenie punktów granicznych przedstawił na szkicu nr 42 zawartym w operacie technicznym. Do przebiegu granic działki nr [...] zainteresowani nie wnieśli uwag, a protokół został odczytany i podpisany przez uczestników czynności na gruncie w tym przez wnioskodawcę niniejszego postępowania.

Inspektor wyjaśnił, że przepis § 61 ust. 1 rozporządzenia stanowi, że numerycznego opisu granic jednostek ewidencyjnych, obrębów oraz działek ewidencyjnych dokonuje się za pomocą odpowiednich zbiorów punktów granicznych, których położenie względem osnowy geodezyjnej 1 klasy zostało określone na podstawie geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych z błędami średnimi nieprzekraczającymi 0,30 m, w sposób zapewniający odwzorowanie położenia i kształtu tych obiektów przestrzennych oraz wzajemnego powiązania między nimi. Pozwoliło to bowiem w oparciu o ww. współrzędne obliczyć pole powierzchni przedmiotowej działki, stosując się do postanowień § 62 rozporządzenia. Zgodnie z nim pole powierzchni działek ewidencyjnych oblicza się za pomocą współrzędnych prostokątnych płaskich, o których mowa w § 61 i koryguje o wartość powierzchniowej poprawki odwzorowawczej (...). Pole powierzchni działek ewidencyjnych określa się w hektarach z precyzją zapisu do 0,0001 ha. Punkty graniczne nr: [...], [...], [...] i [...] opisujące granice działki nr [...] spełniają wymagania cytowanego przepisu.

Reasumując organ stwierdził, że wynikiem czynności na gruncie dokonanych dnia 8 sierpnia 2018 r., w których brał udział wnioskodawca, jest jednoznaczne określenie położenia punktów granicznych działki nr [...]. Oznacza to, że punkty te opisane zostały za pomocą współrzędnych prostokątnych płaskich, o których mowa w § 61 ust. 1 rozporządzenia, co umożliwiło obliczenie pola powierzchni przedmiotowej działki zgodnie z przepisem § 62 rozporządzenia. Wyniosło ono 0,3997 ha. Operat techniczny zawierający wyniki opisanych prac geodezyjnych, po pozytywnym wyniku weryfikacji, został przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod numerem [...]. Stanowił on podstawę do wydania przez Wojewodę, w oparciu o przepisy ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, decyzji nr [...] znak: [...] z dnia 23 sierpnia 2019 r. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pn.: Budowa drogi ekspresowej S7 na odcinku S - W; Odcinek II: węzeł S (z węzłem) - węzeł W (z węzłem). Początek inwestycji km 627+500, koniec inwestycji km 640+600. Zadanie realizowane jest w województwie małopolskim, w powiecie miechowskim w gminie Miechów w miejscowościach: Parkoszowice, Wielki Dół, Szczepanowice; w powiecie krakowskim w gminie Słomniki w miejscowościach: Orłów, Smroków, Zagaję Smrokowskie, Lipna Wola, Kacice, Zaborze i w gminie Iwanowice w miejscowościach: Biskupice, Sieciechowice, Przestańsko, Poskwitów, Widoma, Domiarki, Zalesię w ramach zadania: "Budowa drogi ekspresowej S-7 na odcinku Moczydło - Szczepanowice - Widoma - Zastów - Kraków (Ptaszyckiego/ Igołomska). Decyzja ta zgodnie z art. 12 ust. 1 ww. ustawy zatwierdziła również podział nieruchomości. W wyniku powyższych działań działka nr [...] została podzielona na działki: nr [...] o pow. 0,1417 ha (pod drogę S-7) i nr [...] o pow. 0,2580 ha.

Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu Inspektor podkreślił, że powierzchnia działki jest funkcją jej granic a nie odwrotnie, co jednoznacznie wynika z przepisów § 62 i 61 ust. 1 rozporządzenia. Współrzędne punktów granicznych, po dokonaniu ustalenia przebiegu granic działki nr [...] i ich pomiaru, spełniły wymagania § 62 ust. 1, a jej powierzchnia została obliczona prawidłowo, zgodnie z obowiązującymi zasadami, gdyż według § 61 rozporządzenia. W operacie ewidencyjnym wykazane są właściwe pola powierzchni działek nr [...] i nr [...], zgodne z posiadaną przez Starostę dokumentacją geodezyjną przyjętą do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Oznacza to, że dane te są aktualne i nie zachodzą okoliczności uzasadniające ich zmianę.

Z pewnością dokumentem, na podstawie, którego możliwa jest aktualizacja danych działki ewidencyjnej nie jest, jak podkreślił organ, odpis księgi wieczystej. Żądanie przez wnioskującego zmiany powierzchni działki nr [...] na zgodną z ujawnioną w księdze wieczystej jest bezzasadne.

Organ wyjaśnił, że podstawą oznaczenia nieruchomości w księdze wieczystej są dane z ewidencji gruntów i budynków, a nie odwrotnie. Wskazał on także, że oznaczenie nieruchomości wykazane w dziale l Księgi wieczystej, którego jednym z elementów jest jej obszar, nie jest objęte domniemaniem prawdziwości prawa, ani nie jest chronione rękojmią wiary publicznej ksiąg wieczystych.

Inspektor podniósł również, że w operacie ewidencyjnym nie istnieje już działka nr [...], ponieważ została ona podzielona na działki nr [...] i nr [...], a podział ten zatwierdziła decyzja Wojewody z 23 sierpnia 2019 r. znak: [...], przy tym działka nr [...], na mocy art. 12 ust. 4 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, stanowi teren projektowanego pasa drogowego drogi ekspresowej S7 i obecnie jest już własnością Skarbu Państwa.

Powyższe ustalenia nie oznaczają, że nie jest możliwa aktualizacja operatu ewidencyjnego w zakresie obecnej działki nr [...] pozostającej obecnie własnością M. K. Aktualizacja operatu ewidencyjnego jest bowiem działaniem ciągłym i następuje poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych, jednak do momentu przedstawienia stosownej dokumentacji nie ma podstaw do ewentualnej aktualizacji danych o przebiegu granic działki nr [...] i w konsekwencji jej powierzchni.

W ocenie WINGiK zarzut naruszenia przez organ l instancji przepisów art. 7 i 77 K.p.a. jest chybiony. Starosta w swoim postępowaniu nie naruszył też przepisów art. 107 § 1 i 3 K.p.a. mających istotny wpływ na wynik sprawy.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie M. K. wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji z powodu jej niezgodności z prawem i bezzasadności, zarzucając naruszenie prawa, a mianowicie ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków; błędną ocenę materiału dowodowego zebranego w sprawie, a także sprzeczność ustaleń z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego.

Skarżący w uzasadnieniu skargi wskazał, że powierzchnia działki nr [...] po dokonaniu zmiany w ewidencji jest niezgodna z powierzchnią wynikającą z umowy darowizny mocą której nabył on tą działkę. Podniósł on, że jest ona dokumentem określającym powierzchnię działki.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Podstawowa zasada polskiego sądownictwa administracyjnego została określona w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 2167), zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę legalności działalności administracji publicznej. Zasada, że sądy administracyjne dokonują kontroli działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, została również wyartykułowana w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325) dalej p.p.s.a.

Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W świetle art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd nie ma obowiązku, do badania tych zarzutów i wniosków, które nie mają znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego aktu (tak NSA w wyroku z dnia 11 października 2005 r., sygn. akt: FSK 2326/04).

Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Z istoty bowiem kontroli wynika, że zasadność zaskarżonej decyzji podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Niezwiązanie zarzutami i wnioskami skargi oznacza, że sąd administracyjny bada w pełnym zakresie zgodność z prawem zaskarżonego aktu, czynności, czy bezczynności organu administracji publicznej.

Wady skutkujące koniecznością uchylenia aktu, stwierdzenia jego nieważności bądź wydania z naruszeniem prawa, przewidziane są w art. 145 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla ten akt w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku nieuwzględnienia skargi sąd ją oddala - art. 151 p.p.s.a.

Kontrolując zatem legalność zaskarżonej decyzji Sąd stwierdził, że odpowiada ona przepisom obowiązującego prawa, wobec czego brak jest podstaw do wyeliminowania jej z obrotu prawnego.

Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego jest decyzja z dnia 27 listopada 2020 r. znak: [...] utrzymująca w mocy decyzję Starosty z dnia [...] 2020 r. znak: [...] odmawiającą skarżącemu wprowadzenia zmiany danych ewidencyjnych zawartych w bazie danych ewidencji gruntów i budynków dla działki nr [...], obręb B, jednostka ewidencyjna I, polegającej na zmianie jej powierzchni z 0.3997 ha na powierzchnię 0.4192 ha.

Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2020 r. poz. 2052 ze zm.) dalej u.p.g.i.k., przez ewidencję gruntów i budynków (kataster nieruchomości) rozumie się system informacyjny zapewniający gromadzenie, aktualizację oraz udostępnianie, w sposób jednolity dla kraju, informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych podmiotach władających lub gospodarujących tymi gruntami, budynkami lub lokalami.

Jedną z zasad prowadzenia ewidencji gruntów i budynków jest zasada aktualności, zgodnie z którą starostowie są zobowiązani do utrzymywania operatu ewidencyjnego w stanie zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. W przypadku stwierdzenia, że ewidencja gruntów i budynków stała się nieaktualna, organy administracji geodezyjnej i kartograficznej zobowiązane są podjąć działania niezbędne do jej zaktualizowania.

Przepisy ustawy oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2019 r. poz. 393) wyraźnie precyzują, kiedy i pod jakimi warunkami aktualizacja operatu jest możliwa, a brak wymaganej prawem dokumentacji, na podstawie której właściwy organ dokonuje aktualizacji operatu ewidencyjnego, musi prowadzić do odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencyjnym.

Zgodnie z treścią art. 24 ust. 2b pkt 1 u.p.g.i.k. aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie: a) przepisów prawa, b) wpisów w księgach wieczystych, c) prawomocnych orzeczeń sądu, a w przypadkach dotyczących europejskiego poświadczenia spadkowego - orzeczeń sądu, d) ostatecznych decyzji administracyjnych, e) aktów notarialnych, ea) aktów poświadczenia dziedziczenia oraz europejskich poświadczeń spadkowych, f) zgłoszeń budowy budynku, zawiadomień o zakończeniu budowy budynku oraz zgłoszeń rozbiórki budynku, o których mowa odpowiednio w art. 30, art. 54 oraz art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, oraz zgłoszeń dotyczących zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu, g) wpisów w innych rejestrach publicznych, h) wniosku zainteresowanego podmiotu ewidencyjnego i wskazanej w tym wniosku dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, jeżeli wnioskowana zmiana obejmuje informacje gromadzone w ewidencji gruntów i budynków dotyczące nieruchomości znajdujących się w wyłącznym władaniu wnioskodawcy albo wnioskodawców. W drodze decyzji administracyjnej - w pozostałych przypadkach (24 ust. 2b pkt 2). Z kolei, odmowa aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze decyzji administracyjnej (art. 24 ust. 2c ww. ustawy).

Z przepisów wynika, że zmiana danych ewidencyjnych może nastąpić albo z urzędu albo na wniosek uprawnionych podmiotów zgodnie z art. 24 ust. 2a ustawy, który stanowi, że informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji: 1) z urzędu, jeżeli zmiany tych informacji wynikają z: a) przepisów prawa, b) dokumentów, o których mowa w art. 23 ust. 1-4, c) materiałów zasobu, d) wykrycia błędnych informacji; 2) na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1, lub władających gruntami na zasadach samoistnego posiadania.

Sąd podkreśla, że ewidencja gruntów i budynków ma charakter techniczno - deklaratoryjny, ujawnianie w niej określonych praw do gruntu spełnia tylko funkcję informacyjną.

Obowiązek starosty utrzymania operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi, o którym mowa w § 44 pkt 2 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, nie może być więc rozumiany jako automatyczne "prostowanie" wszelkich danych operatu na każde żądanie wnioskodawcy.

W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, że skarżący wnosił: po pierwsze - o wpis powierzchni działki, która już prawnie ani faktycznie nie istnieje (uległa bowiem podziałowi na dwie działki, z których tylko jedna o nr [...] stanowi własność skarżącego), a po drugie – o wpis na podstawie umowy darowizny działki [...] zawartej przed podziałem tej działki i ustaleniem jej granic, a następnie ustaleniem powierzchni.

Wobec żądania dotyczącego wpisu do ewidencji powierzchni nieistniejącej działki i to na podstawie nieaktualnego, tj. wcześniejszego dokumentu organy prawidłowo odmówiły wnioskowanej aktualizacji ewidencji.

W operacie ewidencyjnym nie istnieje już działka nr [...], ponieważ została ona podzielona na działki nr [...] i nr [...], a podział ten zatwierdziła decyzja Wojewody z 23 sierpnia 2019 r. znak: [...], przy tym działka nr [...] jest własnością Skarbu Państwa. Aktualizacja operatu ewidencyjnego w zakresie działki nr [...] pozostającej obecnie własnością M. K. jest natomiast możliwa po przedstawieniu stosownej aktualnej dokumentacji, która mogłaby, zgodnie z wyżej powołanymi przepisami, stanowić podstawę do ewentualnej aktualizacji danych o przebiegu granic działki nr [...] i w konsekwencji do zmiany jej powierzchni.

Podstawą tą nie mogła być natomiast umowa darowizny z 14 lutego 2000 r. Organy w sposób jasny wyjaśniły bowiem skarżącemu, w jaki sposób po nabyciu przez niego działki nr [...], a przed jej podziałem, obliczono jej powierzchnię.

Wskazać w związku z tym należy, na przepisy dotyczące przebiegu granic działek ewidencyjnych. Zgodnie § 36 rozporządzenia wskazuje, że przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej: 1) w postępowaniu rozgraniczeniowym; 2) w celu podziału nieruchomości; 3) w postępowaniu scaleniowym i wymiany gruntów; 4) w postępowaniu dotyczącym scalenia i podziału nieruchomości; 5) na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej; 6) przy zakładaniu, na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów, katastru nieruchomości i ewidencji gruntów i budynków; 7) przez Straż Graniczną, jeżeli dokumentacja ta określa przebieg granic państwa z dokładnością odpowiednią dla ewidencji; 8) w wyniku geodezyjnego pomiaru sytuacyjnego istniejących lub wznowionych znaków granicznych albo wyznaczonych punktów granicznych. Wyjątkiem jest rozwiązanie przewidziane w § 37 rozporządzenia, zgodnie z którym, jeżeli brak jest dokumentacji wymienionej w § 36 lub jeżeli zawarte w niej dane nie są wiarygodne, dane dotyczące przebiegu granic działek ewidencyjnych pozyskuje się w wyniku geodezyjnych pomiarów terenowych lub geodezyjnych pomiarów fotogrametrycznych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic. Zgodnie z § 39 ust. 1 i 3 rozporządzenia, ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych, w tym położenia wyznaczających je punktów granicznych, dokonuje wykonawca na podstawie zgodnych wskazań właścicieli lub użytkowników wieczystych tych działek albo osób władających tymi działkami na zasadach samoistnego posiadania, potwierdzonych ich zgodnym oświadczeniem złożonym do protokołu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych. Natomiast, w przypadku, gdy spokojnego stanu posiadania, o którym mowa w ust. 2, nie można stwierdzić lub jest on sprzeczny z informacjami zawartymi w dostępnych dokumentach określających stan prawny gruntów, przebieg granic działek ewidencyjnych obejmujących te grunty, w tym położenie wyznaczających te granice punktów granicznych, ustala wykonawca po zbadaniu położenia znaków i śladów granicznych oraz przeprowadzeniu analizy wszelkich dostępnych dokumentów, zawierających informacje mające znaczenie w tym zakresie, w tym oświadczeń zainteresowanych podmiotów i świadków.

Z kolei w myśl § 61 ust. 1 rozporządzenia, numerycznego opisu granic jednostek ewidencyjnych, obrębów oraz działek ewidencyjnych dokonuje się za pomocą odpowiednich zbiorów punktów granicznych, których położenie względem osnowy geodezyjnej 1 klasy zostało określone na podstawie geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych z błędami średnimi nieprzekraczającymi 0,30 m, w sposób zapewniający odwzorowanie położenia i kształtu tych obiektów przestrzennych oraz wzajemnego powiązania między nimi. Zgodnie z § 61 ust. 1 i 3 rozporządzenia, pole powierzchni działek ewidencyjnych oblicza się za pomocą współrzędnych prostokątnych płaskich, o których mowa w § 61, i koryguje o wartość powierzchniowej poprawki odwzorowawczej wynikającej ze zniekształcenia obiektów powierzchniowych prezentowanych na płaszczyźnie odwzorowania w stosunku do tych samych obiektów prezentowanych na powierzchni elipsoidy stanowiącej geodezyjny system odniesienia, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 5 ustawy. Pole powierzchni działek ewidencyjnych określa się w hektarach z precyzją zapisu do 0,0001 ha.

Organy stosując ww. przepisy wyjaśniły prawidłowo skarżącemu, że dokumentacja zgromadzona w aktach sprawy dowodzi, że zmiana powierzchni działki nr [...] nastąpiła w wyniku prac geodezyjnych związanych z budową drogi ekspresowej S-7 węzeł "S - W". Ustalenia przebiegu granic działki nr [...] z działkami: nr [...], nr [...], nr [...] i nr [...] dokonał 8 sierpnia 2018 r. geodeta uprawniony inż. I. F., w obecności m.in. skarżącego M. K. jako właściciela działki (wówczas jeszcze) o nr [...]. Zgodnie z treścią protokołu, ustalony przebieg granic został zaakceptowany bez zastrzeżeń tak przez M. K., jak i właścicieli pozostałych działek. Potwierdzają to złożone do protokołu ich podpisy. Przebieg granic działki nr [...] z działkami nr [...], nr [...], nr [...] wykonawca ustalił w trybie § 39 ust. 1 rozporządzenia (na podstawie zgodnych wskazań właścicieli działek, potwierdzonych ich zgodnym oświadczeniem złożonym do protokołu ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych), natomiast granicę działki nr [...] z działką nr [...] na podstawie analizy map jednostkowych, czyli w trybie § 39 ust. 3 rozporządzenia. Do przebiegu granic działki nr [...] zainteresowani nie wnieśli uwag, a protokół został odczytany i podpisany przez uczestników czynności na gruncie. W konsekwencji numerycznego opisu granic działki, w oparciu o współrzędne obliczono pole powierzchni przedmiotowej działki, stosując się do postanowień § 62 rozporządzenia. Zgodnie z nim pole powierzchni działek ewidencyjnych oblicza się za pomocą współrzędnych prostokątnych płaskich, o których mowa w § 61 i koryguje o wartość powierzchniowej poprawki odwzorowawczej.

Wynikiem czynności na gruncie dokonanych dnia 8 sierpnia 2018 r., w których brał udział wnioskodawca, jest zatem jednoznaczne określenie położenia punktów granicznych działki nr [...]. Oznacza to, że punkty te opisane zostały za pomocą współrzędnych prostokątnych płaskich, o których mowa w § 61 ust. 1 rozporządzenia, co umożliwiło obliczenie pola powierzchni przedmiotowej działki zgodnie z przepisem § 62 rozporządzenia. Wyniosło ono 0,3997 ha. Operat techniczny zawierający wyniki opisanych prac geodezyjnych, po pozytywnym wyniku weryfikacji, został przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod numerem [...]. Stanowił on podstawę do wydania przez Wojewodę decyzji nr [...] z dnia 23 sierpnia 2019 r.

Skarżący nie kwestionował prawidłowości żadnej z ww. czynności. Wobec tego żaden poprzedni dokument, w tym umowa darowizny nie może podważyć aktualnej powierzchni działek powstałych w wyniku podziału działki [...]. Jak prawidłowo wskazały organy, powierzchnia działki jest funkcją jej granic a nie odwrotnie, co jednoznacznie wynika z przepisów § 62 i 61 ust. 1 rozporządzenia. Współrzędne punktów granicznych, po dokonaniu ustalenia przebiegu granic działki nr [...] i ich pomiaru, spełniły wymagania § 62 ust. 1, a jej powierzchnia została obliczona prawidłowo, zgodnie z § 61 rozporządzenia. W operacie ewidencyjnym wykazane są zatem powierzchnie działek nr [...] i nr [...], zgodne z posiadaną przez Starostę dokumentacją geodezyjną przyjętą do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Oznacza to, że dane te są aktualne i nie zachodzą okoliczności uzasadniające ich zmianę.

W konsekwencji, skarga nie mogła więc wywrzeć zamierzonego skutku.

Przy wydawaniu kontrolowanych decyzji organy nie dopuściły się ani naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ani też naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na jej wynik.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobiegniem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U.2020.374 ze zm.), skargę oddalił.