Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 454/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-09-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odmówiono przywrócenia terminu do dokonania innej czynności
Powołane przepisy: article: art. 86  art. 87
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 15 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. i E. K. w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem z dnia 16 września 2005 r. sygn. akt II SA/Wr 2491/03 postanawia odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. M. K. i E.K. wnieśli skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem z dnia 16 września 2005 r. sygn. akt II SA/Wr 2491/03.

Pismami z dnia [...]r., sekretariat Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wezwał skarżących do usunięcia braków skargi przez nadesłanie 4 jej odpisów i wskazanie podstawy wznowienia w terminie 7 dni od daty otrzymania tego pisma pod rygorem odrzucenia skargi oraz – pod tym samym rygorem i w tym samym terminie – do uiszczenia wpisu.

Skarżący M.K. i E.K. otrzymali powyższe wezwania w dniu [...] r. (potwierdzenie odbioru podpisane przez dorosłego domownika), jednak w wyznaczonym terminie, to jest do dnia [...] r., nie uzupełnili wyżej wskazanych braków skargi i nie uiścili opłaty.

W dniu [...] r. M. K. i E. K. nadali listem poleconym pismo z dnia [...] r., w którym podali, że ich pismo należy potraktować jako skargę o wznowienie postępowania w sprawie II SA/Wr 2491/03 zakończonej prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 września 2005 r. o umorzeniu postępowania oraz że proszą o "wznowienie według art. 273 paragraf 2".

Postanowieniem z dnia 10 września 2010 r. sygn. akt II SA/Wr 454/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę M. K. i E. K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem z dnia 16 września 2005 r. sygn. akt II SA/Wr 2491/03.

Pismem z dnia [...] r., które tego samego dnia wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, M. K. i E.K. wnieśli o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi z dnia 7 sierpnia 2010 r. podając, że osobiście nie odbierali listów poleconych i "przegapili" terminy. Oświadczyli przy tym, że w piśmie z dnia [...] r. powoływali się "na art. 271 co było błędem, ponieważ podstawą wznowienia sprawy sygn. akt II SA/Wr 2491/03 będzie art. 273 paragraf 2".

Ponadto w dniu [...]r. skarżący złożyli 3 odpisy skargi oraz uiścili przelewem wpis sądowy w kwocie 100 zł. Data autoryzacji tego przelewu i data rozrachunku to 13 września 2010 r., a data wpływu to 14 września 2010 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Przepisy art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przewidują możliwość przywrócenia terminu w sytuacji, gdy zainteresowany uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminu, wniosek o przywrócenie zostanie złożony w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu i gdy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu zostanie dopełniona czynność, dla której termin był wyznaczony.

Z unormowania tego zatem w sposób jednoznaczny wynika, że do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu konieczne jest łączne spełnienie następujących przesłanek:

- uprawdopodobnienie przez zainteresowanego braku winy,

- wniesienie przez zainteresowanego wniosku (prośby) o przywrócenie terminu,

- dochowanie nieprzywracalnego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu – w ciągu 7 dni od ustania przyczyn uchybienia terminu

- dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności, dla której był ustanowiony przywracalny termin.

Oceny braku winy w uchybieniu terminu w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym dokonuje ten Sąd.

Powołane przepisy prawa nie wprowadziły w rozważanym zakresie żadnych ograniczeń. Zgodnie z utrwalonymi już w tym względzie poglądami doktryny i praktyki sądowej, jako kryterium przy ocenie braku winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy.

Negatywnie z tego punktu widzenia oceniane jest choćby lekkie niedbalstwo (zob. wyrok NSA z dnia 22 maja 1997 r. sygn. akt I SA/Sz 630/96).

O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tyko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia (postanowienie NSA z dnia 18.08.2002 r., sygn. akt III SA 1716/99).

W rozpatrywanej sprawie M. K. i E.K. wnosząc o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi z dnia [...] r. podali, że osobiście nie odbierali listów poleconych i "przegapili" terminy.

"Przegapienie" terminu nie tylko nie jest okolicznością uprawdopodabniającą brak winy w uchybieniu terminu, ale wręcz jednoznacznie świadczącą o zawinionym jego uchybieniu. Skarżący bowiem "przegapiając" termin nie wykazali nawet minimum staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy.

Trudno przy tym mówić o dacie ustania przyczyny uchybienia terminu w sytuacji, gdy przyczyną taką jest jego "przegapienie".

Zauważyć ponadto należy, iż składając wniosek o przywrócenie terminu skarżący nie usunęli braków skargi przez nadesłanie 4 jej odpisów, ponieważ złożyli tylko 3 jej odpisy. Tak więc – niezależnie od faktu, iż nie uprawdopodobnili, że uchybienie terminu nastąpiło bez ich winy – nie spełnili w pełnym zakresie wymogu dopełnienia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności, dla której był ustanowiony przywracalny termin.

Mając na względzie powyższe oraz treść przepisów art. 86 i art. 87 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.