Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 555/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2012-10-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojskowa Komisja Lekarska
Treść wyniku: *Odmówiono wstrzymania wykonania  decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Alojzy Wyszkowski po rozpoznaniu w dniu 26 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. R. o wstrzymanie wykonania decyzji Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] maja 2012 r. Nr [...] w przedmiocie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 2 lipca 2012 r. M. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] w przedmiocie zdolności do zawodowej służby wojskowej.

Jednocześnie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że Dowódca Jednostki Wojskowej nr [...] w Ł. nie respektuje prawomocnych orzeczeń Sądu. Skarżący powołał się także na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 3 kwietnia 2012 r. (Sygn. akt II SA/Po 4/12), który stwierdził, że "... nie podziela stanowiska wyrażonego w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 czerwca 2011 r., sygn. akt IV SA/Wr 598/11, iż orzeczenie to nie wywołuje skutków pranych w postaci zwolnienia żołnierza z zawodowej służby wojskowej bez podejmowania jakichkolwiek czynności dodatkowych, w toku których służy stronie ochrona tymczasowa". Zdaniem skarżącego, wykonanie zaskarżonej decyzji w przypadku uwzględnienia skargi przez Sąd może przynieść trudne do odwrócenia skutki – uniemożliwi skarżącemu powrót do zawodowej służby wojskowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej; p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...).

Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wykonanie aktu administracyjnego może dotyczyć tylko takich aktów, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. W konsekwencji uznać należy, że wstrzymanie wykonania aktów administracyjnych może dotyczyć tylko aktów, które kwalifikują się do dobrowolnego lub przymusowego wykonania.

Zaskarżone orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. dotyczy uznania skarżącego za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej i zaliczenia do kategorii "N" z punktu widzenia warunków zdrowotnych. Orzeczenie to nie nakłada na skarżącego żadnych obowiązków – ocena stanu zdrowia jedynie potwierdza istniejący stan rzeczy.

Zaznaczyć przy tym trzeba, że orzeczenie o zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej jest szczególnego rodzaju decyzją. Stanowi bowiem orzeczenie lekarskie. Jednakże z przywołanego przez skarżącego przepisu § 24 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 11 grudnia 2009 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie zwalniania żołnierzy z zawodowej służby wojskowej (Dz. U. nr 216, poz. 1680), istotnie wynika, że zwolnienie żołnierza ze służby ma miejsce w dniu, w którym decyzja w przedmiocie zdolności do służby wojskowej stała się ostateczna.

Z tego więc względu należałoby ważyć czy orzeczenie o uznaniu żołnierza za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej podlega wykonaniu, czy też nie. Treść przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a jednakże, na podstawie którego udziela się ochrony tymczasowej, pozwala wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia tylko wówczas gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Zwolnienie żołnierza ze służby w związku z treścią orzeczenia komisji lekarskiej takich skutków nie rodzi. Z przepisów odnoszących się do żołnierzy pełniących zawodową służbę wojskową nie wynika, aby wydanie orzeczenia Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej o niezdolności do zawodowej służby wojskowej skutkowało jednoczesnym zwolnieniem żołnierza ze służby bez podejmowania jakichkolwiek czynności dodatkowych. Istotnie, żołnierza zawodowego zwalnia się ze służby wojskowej wskutek ustalenia przez wojskową komisję lekarską niezdolności do służby (art.111 ust. 3 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, Dz. U. nr 179, poz.1750 ze zm.). Z treści przepisu art. 115 ust. 2 cytowanej ustawy jednak wynika, że zwolnienie z zawodowej służby wojskowej w przypadku, o którym mowa w art. 111 pkt 3 ustawy, następuje z mocy prawa z dniem uprawomocnienia się odpowiedniego orzeczenia lub z dniem, w którym decyzja stała się ostateczna albo z dniem zaistnienia okoliczności stanowiącej podstawę zwolnienia żołnierza zawodowego ze służby. Powyższe oznacza, że toczy się odrębne postępowanie administracyjne, wszczęte po wydaniu orzeczenia o niezdolności do zawodowej służby wojskowej, w toku którego skarżącemu przysługują nadal środki ochrony prawnej łącznie z ochroną tymczasową.

W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że w niniejszej sprawie nie wystąpiły ustawowe przesłanki dające podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia, wobec czego Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.