Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 263/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2021-08-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Finanse publiczne
Skarżony organ: Zarząd Powiatu
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 34 ust. 1, art. 26 ust. 2
journal: Dz.U. 2020 poz 2029
law: Ustawa z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 17 sierpnia 2021 r. sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. w L. na czynność Zarządu Powiatu T. w przedmiocie wypłaty zaniżonej kwoty dotacji oświatowej oddala skargę.


UZASADNIENIE

A Sp. z o.o. z/s w L. (dalej: Spółka, skarżąca), złożyło skargę na czynność dokonaną przez Zarząd Powiatu T. w postaci wypłaty zaniżonej kwoty dotacji oświatowej za miesiąc grudzień 2020 r. dla słuchaczy Szkoły Policealnej [...] w T. i Szkoły Policealnej [...] w T..

W ocenie skarżącej doszło do naruszenia art. 34 ust. 1 w zw. z art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 17, dalej: u.f.z.o.) w związku z §10 ust. 9-13 Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie szczególnych rozwiązań w okresie czasowego ograniczenia funkcjonowania jednostek systemu oświaty w związku z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19 (dalej: rozporządzenie) poprzez nieprzekazanie w miesiącu grudniu 2020 r. dotacji w pełnej wysokości, tj. wysokości równej kwocie przewidzianej na jednego ucznia w części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostki samorządu terytorialnego na ilość słuchaczy wskazanych przez szkoły, w terminie do [...] r. na rachunki bankowe szkół, podczas gdy zostały spełnione wymagane przepisami prawa przesłanki do otrzymania dotacji, a tym samym brak było podstaw do zaniżenia kwoty jej wypłacenia.

Spółka wniosła o stwierdzenie bezskuteczności wypłaty zaniżonej dotacji oświatowej w miesiącu grudniu 2020 r. oraz uznanie obowiązku wypłaty przez organ na rzecz dotacji we właściwej kwocie oraz zasądzenie kosztów postępowania.

Zdaniem skarżącej, dokonując wypłaty dotacji za wskazany powyżej miesiąc organ wypłacił ją w zaniżonej kwocie, nie wskazując jednocześnie z jakich powodów dokonuje zaniżenia dotacji. Ponadto, organ ustalając wysokość wypłaconej dotacji powinien wziąć pod uwagę także regulacje zawarte w §10 ust. 9-13 rozporządzenia. Strona skarżąca podkreśliła, że jest organem prowadzącym szkoły niepubliczne, którym przysługuje dotacja oświatowa, o której mowa w art. 26 ust. 2 u.f.z.o.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, jako bezzasadnej, bowiem w ocenie organu nie doszło do naruszenia art. 34 ust. 1 w zw. z art. 26 ust. 2 u.f.s.o. poprzez nieprzekazanie za miesiąc grudzień 2020 r. dotacji dla słuchaczy: Szkoły Policealnej [...] w T. oraz Szkoły Policealnej [...] w T..

Organ wyjaśnił, że kwoty należne za I półrocze były wyższe od kwot dotacji przekazanej szkołom "[...]". W konsekwencji różnice pomiędzy kwotą wypłaconą, a należną zostały w części potrącone z dotacji wypłaconej w grudniu 2020 r. zgodnie z art. 43 ust. 5 u.f.z.o.

Ponadto organ wskazał, że skarżąca nie określiła, w jakiej wysokości nastąpiło zaniżenie przez organ dotujący wypłaty dotacji oświatowej za grudzień 2020 r. dla słuchaczy Szkoły Policealnej [...] w T. oraz Szkoły Policealnej [...] w T.. Podkreślił, że zdaniem organu dotującego wysokość dotacji za miesiąc grudzień 2020 r. na słuchaczy szkół "[...]" w T. prowadzonych przez Spółkę została wypłacona w należnej wysokości. Zatem brak jest podstaw do przekazania na rachunek bankowy szkół części dotacji w wyższej wysokości niż przekazana w łącznej kwocie [...]zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. 2021, poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej powoływana jako p.p.s.a.). Badając zgodność z prawem zaskarżonej decyzji sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą, ale rozstrzyga w granicach danej sprawy, stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy (art. 133 § 1 p.p.s.a) i stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.).

Kontrola, o której mowa w przytoczonym wyżej przepisie, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730,1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900 z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest przekazanie przez organ dotacji oświatowej za grudzień 2020 r. w zaniżonej w ocenie strony skarżącej wysokości.

Sąd orzekający w przedmiotowej sprawie na wstępie ustalił, że skarga jest dopuszczalna i podlega kognicji sądu administracyjnego.

Należy bowiem wskazać, że w art. 47 u.f.z.o., wymieniono podlegające kontroli sądu administracyjnego czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień wynikających z przepisów prawa, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.). Zatem zgodnie z art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, zakres właściwości sądu administracyjnego został wprost określony w ustawie.

Ustawa o finansowaniu zadań oświatowych reguluje obecnie materię, która przed reformą systemu oświaty przeprowadzoną w 2017 r. uregulowana była w ustawie z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty. Do końca 2016 r. spory o dotacje oświatowe podlegały rozpoznawaniu przez sądy powszechne i dominowało w orzecznictwie sądów administracyjnych stanowisko o niedopuszczalności drogi sądowej przed sądem administracyjnym (por. wyrok Sądu Najwyższego z 14 lipca 2017 r. II CSK 773/16, z 11 maja 2018 r. II CSK 477/17, z 3 stycznia 2007 r. IV CSK 312/06, z 27 marca 2019 r. V CSK 101/18, oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego: wyrok z 13 grudnia 2019 r. I GSK 2128/19, z 11 kwietnia 2012 r. II GSK 563/12, postanowienie z 17 października 2014 r. II GSK 1700/14, postanowienie z 3 kwietnia 2012 r. II GSK 522/12).

Jednak na mocy art. 1 pkt 78 lit. x) ustawy z 23 czerwca 2016 r. o zmianie ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2016 r. poz. 1010), do art. 90 ustawy o systemie oświaty dodano ust. 11 o treści: przyznanie dotacji, o których mowa w art. 90 ust. 1a-8, stanowi czynność z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Regulacja ta zaczęła obowiązywać 1 stycznia 2017 r. i w podobnej postaci została zawarta w ustawie o finansowaniu zadań oświatowych, która w obecnym stanie prawnym reguluje zasadniczo kwestie związane z przyznawaniem szkołom, także niepublicznym (art. 26), dotacji oświatowych.

Opisane zmiany stanu prawnego odmiennie określiły właściwość sądów w sprawach dotyczących dotacji oświatowych. Od 1 stycznia 2017 r. wytoczenie powództwa o zapłatę przed sądem powszechnym nie jest już możliwe, ponieważ "przyznanie dotacji", a obecnie (od 1 stycznia 2018 r., art. 47 u.f.z.o.) "czynności podejmowane w celu ustalenia wysokości lub przekazania dotacji", stanowią czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Czynności te można zatem poddać tylko kontroli sądu administracyjnego.

Spółka kwestionowała wysokość wypłaconej dotacji, sposób jej obliczenia, oraz to, że nie przekazano jej dotacji w należnej i pełnej wysokości w określonym terminie.

Sąd uznał, że zaskarżona czynność Zarządu Powiatu T. mieści się w dyspozycji art. 47 u.f.z.o., a nie jest ograniczona wyłącznie to treści art. 34 ust. 1 u.f.z.o. W art. 47 u.f.z.o. jest literalnie mowa o czynnościach podejmowanych w celu przekazania dotacji, które zostały przez ustawodawcę określone m.in. w art. 34 ust. 1 u.f.z.o. Dlatego Sąd uznał, że wszystkie czynności podejmowane przez organ dotujący, który został wymieniony w przepisach art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32 i art. 40-41a u.f.z.o., w celu ustalenia wysokości lub przekazania dotacji, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32 i art. 40-41a u.f.z.o., stanowią czynności z zakresu administracji publicznej. W początkowej części przepisu ustawodawca przywołał bowiem przepisy, które wymieniają organy dotujące, a w drugiej części określające rodzaj dotacji. Przepis art. 47 u.f.z.o. nie zawiera zaś ograniczenia czynności podejmowanych w celu ustalenia wysokości lub przekazania dotacji, które stanowią czynności z zakresu administracji publicznej. Obejmuje on zakresem desygnatów wszystkie określone w ustawie czynności, które podejmowane są w związku z ustaleniem wysokości i przekazaniem dotacji – dotacji, a nie czynności, wymienionych w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32 i art. 40-41a u.f.z.o.

Tym samym Sąd w składzie orzekającym odstąpił od prezentowanego dotychczas w orzecznictwie poglądu, że wypłata dotacji stanowi wyłącznie czynność techniczną przekazania fizycznego środków finansowych, która nie podlega kognicji sądów administracyjnych, jako czynność z zakresu administracji publicznej. Za prawidłowe Sąd uznaje podejście, że przedmiotowa wypłata jest finalnym rezultatem ustalenia wysokości dotacji dla konkretnego podmiotu, dokonanego na podstawie konkretnych regulacji prawnych, do stosowania których uprawniony jest organ administracji.

Przechodząc do oceny legalności zaskarżonej w niniejszej sprawie czynności, Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia sformułowanych w skardze zarzutów naruszenia art. 34 ust. 1 w zw. z art. 26 ust. 2 u.f.z.o. i w związku z § 10 ust. 9-13 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 20 marca 2020 r.

Zgodnie z art. 26 ust. 2 u.f.z.o., niepubliczne szkoły, w których nie jest realizowany obowiązek szkolny lub obowiązek nauki, otrzymują na każdego ucznia uczestniczącego w co najmniej 50% obowiązkowych zajęć edukacyjnych w danym miesiącu, z których uczeń nie został zwolniony na podstawie przepisów wydanych na podstawie art. 44zb ustawy o systemie oświaty, dotację z budżetu jednostki samorządu terytorialnego będącej dla tych szkół organem rejestrującym, w wysokości równej kwocie przewidzianej na takiego ucznia w części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostki samorządu terytorialnego.

Z kolei, w myśl art. 34 ust. 1 u.f.z.o., dotacje, o których mowa w art. 15-21, art. 25 ust. 1-4 i 8, art. 26 ust. 1, 2 i 8, art. 28-30 oraz 31 ust. 1, są przekazywane na rachunek bankowy przedszkola, innej formy wychowania przedszkolnego, szkoły lub placówki, o której mowa w art. 2 pkt 6-8 ustawy - Prawo oświatowe, lub zespołu szkół lub placówek, w 12 częściach w terminie do ostatniego dnia każdego miesiąca, z tym

że części za styczeń i za grudzień są przekazywane w terminie odpowiednio do dnia 20 stycznia oraz do dnia 15 grudnia roku budżetowego; w przypadku dotacji, o której mowa w art. 31 ust. 1, liczba części należnej dotacji jest równa liczbie miesięcy, w których prowadzony jest dany kwalifikacyjny kurs zawodowy.

Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z 20 marca 2020 r. w sprawie szczególnych rozwiązań w okresie czasowego ograniczenia funkcjonowania jednostek systemu oświaty w związku z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, w § 10 ust. 9-12, w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2020 r. przewidywało, że w przypadku ograniczenia funkcjonowania szkoły dotowanej na podstawie art. 26 ust. 2 i art. 41 ust. 2 ustawy z 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych, warunek, o którym mowa w art. 26 ust. 2 i art. 41 ust. 2 tej ustawy dotyczący uczestnictwa ucznia w co najmniej 50% obowiązkowych zajęć edukacyjnych, z których uczeń nie został zwolniony na podstawie przepisów wydanych na podstawie art. 44zb ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, ustala się w danym miesiącu w odniesieniu do okresu, w którym danego ucznia nie obejmowało ograniczenie funkcjonowania szkoły (§ 10 ust. 9). Okres, o który mowa w ust. 9, nie może być krótszy niż 40% czasu przeznaczonego na obowiązkowe zajęcia edukacyjne, o których mowa w ust. 9 (§ 10 ust. 10). Jeżeli okres, w którym danego ucznia nie obejmuje ograniczenie funkcjonowania szkoły, w danym miesiącu jest krótszy niż 40%, to uznaje się, że uczeń spełnił w tym miesiącu warunek, o którym mowa w ust. 9, jeżeli spełnił go w odniesieniu do ostatniego miesiąca, w którym ustalano spełnienie tego warunku na podstawie art. 26 ust. 2 i art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych lub ust. 9 i 10 (§ 10 ust. 11). Jeżeli okres, w którym danego ucznia nie obejmuje ograniczenie funkcjonowania szkoły, we wrześniu 2020 r. albo we wrześniu i w październiku 2020 r. jest krótszy niż 40%, a uczeń rozpoczął naukę na pierwszym semestrze roku szkolnego 2020/2021 w szkole, o której mowa w ust. 9, to uznaje się, że warunek uczestnictwa ucznia w obowiązkowych zajęciach edukacyjnych, o którym mowa w art. 26 ust. 2 oraz art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych, został spełniony (§ 10 ust. 12).

Z dniem 1 października 2020 r. do § 10 dodany został ust. 13 przewidujący, że przepisy art. 34 ust. 3 oraz art. 42 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych stosuje się z uwzględnieniem ust. 9-12.

Z dniem 1 listopada 2020 r. zmianie uległ z kolei § 10 ust. 12 rozporządzenia. Na mocy rozporządzenia z dnia 18 listopada 2020 r. (Dz.U., 2020., 2047) zmieniającego nin. rozporządzenie z dniem 1 listopada 2020 r., przepis ten otrzymał brzmienie: "Jeżeli okres w danym miesiącu, w którym danego ucznia nie obejmuje ograniczenie funkcjonowania szkoły, jest krótszy niż 40%, a uczeń rozpoczął naukę na pierwszym semestrze roku szkolnego 2020/2021 w szkole, o której mowa w ust. 9, i niemożliwe jest spełnienie warunku uczestnictwa w obowiązkowych zajęciach edukacyjnych, o którym mowa w art. 26 ust. 2 oraz art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych, na podstawie tych przepisów lub ust. 9-11, to uznaje się, że warunek został spełniony, gdy organizacja zajęć w tym semestrze umożliwia temu uczniowi spełnienie warunku, o którym mowa w art. 44 w ust. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty."

Pomimo dopuszczalności skargi, Sąd podzielił stanowisko organu, że w skardze nie skonkretyzowano żądania i nie sformułowano zarzutów co do kwoty zaniżenia dotacji, ani składowych przyjętych do wyliczenia jej wysokości. Sąd nie miał zatem możliwości skontrolowania stanowisk stron co do prawidłowości czynności dokonanych przez organ. Ocenić można było tylko formalną poprawność danych przedstawionych w odpowiedzi na skargę.

Sąd administracyjny powołany został do sprawowania kontroli nad działalnością organów administracji publicznej, ale nie został przez ustawodawcę wyposażony w instrumenty uprawniające do prowadzenia postępowania wyjaśniającego. Poza niemającym w sprawie zastosowania przepisem art. 106 § 3 p.p.s.a., sąd administracyjny nie prowadzi postępowania dowodowego i nie dokonuje ustaleń faktycznych. Jednym z podstawowych założeń kontroli sądowoadministracyjnej jest bowiem ocena działalności organów administracji publicznej. Ustaleń faktycznych dokonuje organ administracji publicznej w konkretnej sprawie, którą prowadzi z urzędu lub na wniosek strony. Jednak w przypadku czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. niezbędna jest także inicjatywa samej strony, ponieważ to ona powinna być z założenia najlepiej zorientowana, jakiej czynności domaga się od organu administracji publicznej, a której treść określona została w przepisach prawa powszechnie obowiązującego. Podlegające kontroli czynności z zakresu administracji publicznej, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., to bowiem takie, które:

- wynikają z przepisu prawa powszechnie obowiązującego,

- stanowią wyraz realizacji przez organ administracji publicznej prawa,

- są podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,

- nie są podejmowane w formie decyzji lub postanowienia,

- mają charakter publicznoprawny i wywołują określone skutki prawne,

- mają charakter indywidualny, dotyczący uprawnień lub obowiązków konkretnego podmiotu.

Dlatego Sąd przyjął, że to strona skarżąca, która domaga się uznania danej czynności organu za bezskuteczną, powinna wykazać w skardze, że dana czynność organu naruszyła prawo i w jaki sposób, czego Spółka nie dopełniła. Wymóg ten wynika z przepisu art. 57 § 1 pkt 3 oraz art. 46 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Tymczasem skarżąca Spółka, pomimo sformułowania zarzutu wypłacenia przez Zarząd Powiatu T. zaniżonej kwoty dotacji oświatowej za grudzień 2020 r., nie przedstawiła jakichkolwiek wyliczeń, danych, analiz, wyników lub argumentów pozwalających Sądowi zweryfikować prawidłowość czynności organu dotującego. Skarżąca nie wykazała zatem, aby zaistniały przesłanki uznania zaskarżonej czynności za bezskuteczną. Nie uzasadniła, na czym polegało naruszenie powołanych w skardze przepisów, poprzestając li tylko na przytoczeniu ich treści. Z lakonicznej treści skargi nie wynika, jaką kwotę w jej przekonaniu powinien wypłacić jej organ dotujący i za jaką konkretnie liczbę uczniów, a to przecież stanowi główny przedmiot sporu między stronami. Nie było to jednak uchybienie skargi, które można by uzupełnić w trybie określonym w przepisach art. 57 i 49 p.p.s.a., a nawet art. 62 p.p.s.a.. Ustalenia takie wykraczałyby też poza dyspozycję art. 106 § 3 p.p.s.a.

Skarżąca nie wykazała nawet, aby przed wniesieniem skargi podejmowała wobec organu jakiekolwiek czynności mające na celu doprowadzenie do określenia spornej kwoty i jej wypłacenia. W ocenie Sądu, przed wniesieniem skargi Spółka powinna wyjaśnić z przedstawicielem organu dotującego różnice w wyliczeniach kwot dotacji i od niego domagać się wyjaśnień w kwestiach budzących jej wątpliwości, jak np. powodów wypłacenia dotacji za mniejszą liczbę słuchaczy, niż określona w sprawozdaniu, jej obniżenia (potrącenia) na skutek korekty wysokości dotacji za wcześniejszy miesiąc, itp. Dopiero wobec braku rezultatu podjętych działań i podtrzymania twierdzenia o zaniżeniu kwoty dotacji powinna skierować przeciwko organowi skargę, opartą na przepisach art. 3 § 2 pkt 4 lub 8 p.p.s.a. Sąd administracyjny nie jest bowiem uprawniony do samodzielnego ustalenia wysokości dotacji oświatowej, a jedynie do skontrolowania, czy ustalenie jej wysokości i wypłata określonej kwoty nie nastąpiła z naruszeniem prawa. Skarżąca nie przedstawiła żadnej dokumentacji, ani danych źródłowych, które umożliwiałyby taką weryfikację. Stosowna analiza została przedstawiona przez organ w odpowiedzi na skargę, ale wobec merytorycznych braków skargi nie można było ocenić, czy stanowisko organu odpowiada stanowi rzeczywistemu, czy też na uwzględnienie zasługiwać powinny zarzuty skargi.

Prezentując powyższe stanowisko i jego argumentację, Sąd w całości podzielił rozważania WSA w Rzeszowie zawarte w nieprawomocnym wyroku z 18 marca 2021 r. , sygn. I SA/Rz 98/21, w sprawie ze skargi Spółki w zbliżonym stanie faktycznym. Podobnie wypowiedział się również WSA w Białymstoku w nieprawomocnym wyroku z dnia 17 marca 2021 , sygn. I SA/Bk 53/21 (orzeczenia dostępne w bazie orzeczeń CBOSA). Podsumowując, Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia sformułowanych w skardze zarzutów naruszenia art. 34 ust. 1 w zw. z art. 26 ust. 2 u.f.z.o. i w związku z § 10 ust. 9-13 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 20 marca 2020 r.

Dodatkowo należy wskazać, wniosek zaskarżenia powinien uwzględniać możliwości orzecznicze sądu administracyjnego w zakresie uwzględnienia skargi, które zostały określone w art. 145–150 p.p.s.a. Wprawdzie Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, jednak żądanie stwierdzenia bezskuteczności wypłaty zaniżonej dotacji oświatowej jest w ocenie Sądu wadliwie sformułowane, zawiera bowiem skargę na brak/zaniechanie wypłaty dotacji w niewiadomej, ale w ocenie Spółki zaniżonej wysokości co w świetle postawionych zarzutów i uzasadnienia skargi wymyka się spod kontroli Sądu. Nie wiadomo również jaka jest właściwa kwota dotacji, bowiem skarżący jej w żaden sposób nie wykazał. Zatem uwzględnienie skargi sprowadzałoby się do rozstrzygnięcia o dwóch niewiadomych.

Powyższe spowodowało, że Sąd ocenił skargę jako niezasadną i podlegająca oddaleniu, o czym orzeczono na podstawie art. 151 p.p.s.a.