Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 125/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2010-05-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art,3
journal: Dz.U. 2008 nr 170 poz 1051
law: Ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - tekst jednolity
article: art.21
journal: Dz.U. 2007 nr 35 poz 217
law: Ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej - Tytuł zmieniony przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 lutego 2008 r. (Dz.U.08.44.262) na: "o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego"
journal: Dz.U.UE.L 2003 nr 270 poz 1 art.143c
law: Rozporządzenie Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w  ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr  1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr  2358/71 i (WE) nr 2529/2001
journal: Dz.U.UE.L 2004 nr 141 poz 18 art.74
law: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji  oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla  systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Sławomir Presnarowicz, Sędziowie sędzia WSA Piotr Pietrasz, sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska (spr.), Protokolant Beata Rusiecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 12 maja 2010 r. sprawy ze skargi S. K. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] w przedmiocie przyznania płatności do gruntów rolnych w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2009 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję Kierownika Biura Powiatowego w G. z dnia [...].11.2009 r., nr [...], 2. stwierdza, że wymienione w pkt 1 decyzje nie mogą być wykonane w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, 3. zasądza od Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. na rzecz skarżącego S. K. kwotę 457 zł (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Skarżoną decyzją z [...] stycznia 2010 r. nr [...], Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) w Ł., utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w G. z [...] listopada 2009 r. nr [...] którą przyznano Pan S. K. (dalej także, jako Skarżący) płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2009.

Organy ustaliły, że w dniu [...] marca 2009 r. w Biurze Powiatowym ARiMR

w G., Skarżącemu złożył wniosek o przyznanie płatności na rok 2009,

w którym ubiegał się między innymi o przyznanie płatności uzupełniającej

do powierzchni upraw przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych (płatności zwierzęce) do powierzchni 19,41 ha.

Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w G. decyzją z dnia [...] listopada 2009 r. przyznał Skarżącemu jednolitą płatność obszarową do powierzchni 45,16 ha, uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni 20,91 ha upraw podstawowych zgodnie z żądaniem zadeklarowanym we wniosku oraz płatność zwierzęcą

do powierzchni 0,50 ha.

W odwołaniu od powyższej decyzji Skarżący wniósł o uwzględnienie

przy naliczaniu płatności zwierzęcej bydła będącego w okresie od dnia 1 kwietnia 2005 r. do dnia 31 marca 2006 r. w posiadaniu jego ojca.

Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. uznał, że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie i utrzymał w mocy decyzje organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy przywołując treść § 6 ust. 1 ust. 2 i ust. 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 9 marca 2009 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. Nr 40, poz. 326), zwanego dalej "rozporządzeniem", wskazał, że wyliczona liczba zwierząt w przeliczeniu na duże jednostki przeliczeniowe wynosi 0,15 DJP. W związku z powyższym zgodnie z § 6 ust. 2 powierzchnia uprawniona do płatności zwierzęcej wynosi 0,50 ha. Tym samym uznał, że rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji jest zgodne z obowiązującymi przepisami prawa.

Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. wyjaśnił, iż płatność zwierzęca ma charakter tzw. "płatności historycznej", aby nabyć uprawnienie do jej uzyskania w danym roku kalendarzowym należy spełnić warunki, które musiały zaistnieć w poprzednim okresie - tzw. okresie referencyjnym.

Tym warunkiem jest między innymi posiadanie przez rolnika lub jego małżonka

w okresie od dnia 1 kwietnia 2005 r. do dnia 31 marca 2006 r. bydła lub owiec,

lub kóz, lub koni, co potwierdza wpis lub zgłoszenie tych zwierząt do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych lub do rejestru koniowatych, o których mowa

w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, także w przypadku,

gdy osoby te nie pozostawały w związku małżeńskim w tym okresie. Powołując się na akta sprawy organ odwoławczy wskazał, że w przedmiotowej sprawie nie ma wątpliwości, że Skarżący w ww. okresie posiadał 1 sztukę bydła, co sam Skarżący potwierdził w odwołaniu. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. przywołując wyrok WSA

w Białymstoku z 21 października 2009 r. sygn. akt I SA/Bk 290/09 podkreślił,

że warunkiem koniecznym do uzyskania płatności zwierzęcej jest posiadanie

przez rolnika lub jego małżonka w okresie od dnia 1 kwietnia 2005 r. do dnia

31 marca 2006 r. bydła lub owiec, lub kóz, lub koni.

Zdaniem organu odwoławczego uznanie żądania uwzględnienia bydła, które nie było w posiadaniu rolnika wnioskującego o przyznanie płatności lub jego małżonka stanowiłoby naruszenie § 6 ust. 1 rozporządzenia.

Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. podkreślił, iż pismo Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 04.12.2008 r. załączone do odwołania od decyzji nr [...] nie stanowi wiążącej interpretacji przepisów obowiązującego rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 9 marca 2009 r. regulującego między innymi zasady przyznawania płatności zwierzęcych. Ponadto stan faktyczny opisany w niniejszym piśmie dotyczy sytuacji rolnika, który był w okresie referencyjnym w posiadaniu zwierząt, a przybywające w jego gospodarstwie zwierzęta ww. okresie były wpisane lub zostały zgłoszone do rejestru, o którym mowa powyżej, na innego domownika. Powyższy stan faktyczny jest odmienny od stanu faktycznego, który zaistniał w przedmiotowej sprawie, sam Skarżący potwierdził w złożonym odwołaniu nie był w okresie referencyjnym w posiadaniu bydła o uwzględnienie, którego wnosi.

W skardze na powyższą decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. pełnomocnik Skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej wydanie decyzji organu pierwszej instancji oraz orzeczenie o uznaniu uprawnienia Skarżącego ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasadzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Decyzji organu odwoławczego zarzucono: 1) naruszenie przepisów prawa materialnego tj. § 6 ust.1 rozporządzenia, poprzez jego niezasadne zastosowanie w sprawie i § 10 rozporządzenia, poprzez zaniechanie zastosowania tego przepisu, a tym samym bezzasadne nie przyznanie płatności zwierzęcej za przejęte gospodarstwo rolne oraz 2) naruszenie przepisów prawa procesowego tj.: art. 7 kpa poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli; art. 8 kpa poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób naruszający zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa; art. 77 § 1 kpa poprzez uchybienie obowiązkowi wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego występującego w sprawie.

Pełnomocnik Skarżącego podniósł, że przepisy rozporządzenia umożliwiają od 2009 r. przejęcie prawa do uzyskania płatności zwierzęcej wraz z przejęciem gospodarstwa. Autor skargi wskazał, że dotychczas istniejące przepisy umożliwiały nabywcy gospodarstwa, jedynie ponowne określenie powierzchni, do jakiej przysługuje mu płatność na podstawie aktualnie posiadanych zwierząt, tak, jak miało to miejsce dla "nowego rolnika". Natomiast od 2009 r. rolnik przejmujący gospodarstwo od rolnika dotychczas otrzymującego płatność zwierzęcą, będzie uprawniony do otrzymywania płatności zwierzęcej w wysokości przyznawanej zbywcy niezależnie od stanu aktualnie utrzymywanych zwierząt. W sytuacji,

gdy rolnik przed nabyciem gospodarstwa sam był również uprawniony

do otrzymywania płatności zwierzęcej Agencja powinna przyznać mu płatność

w wysokości sumy powstającej przez dodanie jego dotychczasowych płatności (nabywcy) do płatności przyznawanych wcześniej zbywcy gospodarstwa.

Wnoszący skargę podniósł, że A. i J. K. umową darowizny z listopada 2007 r. (akt notarialny Rep. A nr [...]) przekazali Skarżącemu i jego małżonce gospodarstwo rolne oraz wszelkie prawa i uprawnienia związane z kwotami mlecznymi przyznanymi A. K., decyzjami Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w B.

W dalszej części pełnomocnik argumentował, że ojciec Skarżącego w dniu 7 maja 2007 r. złożył wniosek o przyznanie płatności do gruntów rolnych na 2007 r. należy przyjąć, więc że ojciec Skarżącego otrzymał płatność zwierzęcą, a Skarżący tylko ją przejął składając wniosek w dniu 19 listopada 2007 r. Tym samym, zdaniem pełnomocnika Skarżącego, spełnione zostały przesłanki zastosowania §10 ust.3 rozporządzenia.

Zdaniem pełnomocnika Skarżącego w zaistniałym stanie faktycznym sprawy Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. utrzymując w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2009 bezsprzecznie naruszył zasady rządzące postępowaniem administracyjnym.

Uzasadniając powyższe zarzuty pełnomocnik podniósł, że organ, uzasadniając decyzję, jawnie narusza zasady rządzące postępowaniem administracyjnym, a przede wszystkim zasady wyrażone w art. 7 i 8 kpa, bowiem postępowanie organu w żadnej mierze nie może zostać zakwalifikowane

jako zmierzające do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Zgodnie

z unormowaną w art. 7 kpa zasadą prawdy obiektywnej organ prowadzący postępowanie ma obowiązek zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego,

aby ustalić stan faktyczny sprawy zgodny z rzeczywistością. Pełnomocnik podkreślił, że organ w szczególności jest obowiązany dokonać wszechstronnej oceny okoliczności konkretnego przypadku na podstawie analizy całego materiału dowodowego, a stanowisko wyrażone w decyzji uzasadnić w sposób wymagany przez przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. W niniejszej sprawie ewidentnie organ skupił się tylko na przeliczeniu liczby sztuk bydła posiadanych przez Skarżącego, bez analizowania sytuacji przejęcia sztuk bydła od ojca. Organ nawet po uzyskaniu informacji od Skarżącego, iż w okresie referencyjnym to A. K. posiadał bydło, a [...] listopada 2007r. przekazał wszystkie sztuki bydła, nie zmienił swojego stanowiska i ciągle podkreśla, iż S. K. nie posiadał tych sztuk bydła.

Takie postępowanie związane jest również z naruszeniem innej zasady

- wyrażonej w art. 8 kpa, z której wynika przede wszystkim wymóg praworządnego

i sprawiedliwego prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracji publicznej, co jest zasadniczą treścią zasady praworządności. Tylko postępowanie odpowiadające takim wymogom i decyzje wydane w wyniku postępowania tak ukształtowanego mogą wzbudzać zaufanie obywateli do organów administracji publicznej. Przywołując wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego

w z 7 grudnia 1984 r., III SA 729/84, ONSA 11984, nr 2, poz. 117, podkreślono,

że w celu realizacji tej zasady konieczne jest "przede wszystkim ścisłe przestrzeganie prawa, zwłaszcza w zakresie dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy, konkretnego ustosunkowania się do żądań i twierdzeń stron

oraz uwzględniania w decyzji zarówno interesu społecznego, jak i słusznego interesu obywateli, przy założeniu, że wszyscy obywatele są równi wobec prawa". Zasadom takim nie odpowiada takie prowadzenie postępowania administracyjnego, w którym występują sprzeczne interesy stron, gdy organy prowadzące postępowanie,

bez wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności sprawy, uwzględniają tylko jeden

z wchodzących w grę interesów, nie ustosunkowując się do zgłaszanych w toku postępowania twierdzeń i wniosków stron reprezentujących inne interesy. Zdaniem autora skargi organ dopuścił się również naruszenia art. 77 § 1 kpa poprzez uchybienie obowiązkowi wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego występującego w sprawie, a na uzasadnienie zarzutu przywołał wyrok NSA sygn. SA 234/81 (ONSA 1981, nr 1, poz. 23).

Podsumowując wnoszący skargę wskazał, że gospodarstwo rolne należące do małżonków A. i J. K. zostało przekazane synowi i synowej w dniu 19 listopada 2007 r., co w świetle art. 55(3) kodeksu cywilnego spowodowało, że Skarżący stał się posiadaczem zorganizowanej całości gospodarstwa rolnego, w tym, także posiadaczem sztuk bydła, które znajdowały się w stadzie jego ojca.

Odpowiadając na skargę Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Uzupełniając argumentację organa odwoławczy wskazał, że główny zarzut podniesiony w skardze koncentruje się na naruszeniu

§ 6 ust 1 i § 10 ust 3 rozporządzenia, zgodnie z którym w przypadku nabycia

przez rolnika, który w danym roku spełnia warunki do przyznania płatności zwierzęcej, wszystkich gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego będących własnością rolnika, któremu co najmniej raz przyznano płatność zwierzęcą na podstawie rozporządzenia lub rozporządzenia z 14 marca 2008 r.,

lub rozporządzenia z 13 marca 2007 r., płatność zwierzęca przysługuje do powierzchni trwałych użytków zielonych zadeklarowanych we wniosku o przyznanie jednolitej płatności obszarowej na dany rok, nie większej jednak niż powierzchnia maksymalna, którą stanowi suma:1) maksymalnej powierzchni ustalonej dla zbywcy na podstawie rozporządzenia według stanu faktycznego ustalonego na podstawie ostatniego wniosku o przyznanie płatności zwierzęcej złożonego przez tego zbywcę oraz 2) maksymalnej powierzchni ustalonej dla nabywcy na podstawie rozporządzenia.

Organ odwoławczy przyznał, że wprawdzie Skarżący wraz z małżonką nabył wszystkie grunty rolne należące do małżonków, A. i J. K., ale ani A. K., ani J. K., płatność zwierzęca nie została przyznana. Dlatego też, w ocenie organu odwoławczego, zastosowanie ww. § 10 ust 3 rozporządzenia, jako podstawy do przyznania płatności zwierzęcej Skarżącemu, rażąco naruszałoby prawo.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało uwzględnić, chociaż nie wszystkie podniesione w niej zarzuty okazały się zasadne

Zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie prawidłowości zastosowania przez organy administracji przepisów obowiązującego prawa, zarówno prawa materialnego, jak też przepisów postępowania. Uwzględnienie skargi następuje

w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dające podstawę do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153,

poz. 1270, ze zm.), dalej również jako p.p.s.a.

W myśl § 6 ust.1 rozporządzenia płatność zwierzęca w danym roku kalendarzowym przysługuje, jeżeli: 1) rolnik lub jego małżonek w okresie od dnia 1 kwietnia 2005 r. do dnia 31 marca 2006 r. był posiadaczem bydła lub owiec, lub kóz, lub koni, co potwierdza wpis lub zgłoszenie tych zwierząt do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych lub do rejestru koniowatych, o których mowa

w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, także w przypadku

gdy osoby te nie pozostawały w związku małżeńskim w tym okresie; 2) na podstawie wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych, złożonego w 2006 r., rolnikowi lub jego małżonkowi przyznano płatność uzupełniającą do powierzchni: a) trwałych użytków zielonych lub b) upraw traw przeznaczonych na paszę uprawianych

na gruntach ornych, lub c) mieszanek roślin motylkowatych drobnonasiennych

z trawami, jeżeli we wniosku złożonym w 2006 r. przyznanie tej płatności wskazał taki rodzaj mieszanki - także w przypadku gdy osoby te nie pozostawały w związku małżeńskim.

Z powyższego wynika, że jednym z warunków przyznania płatności zwierzęcej jest wykazanie posiadania bydła lub owiec, lub kóz, lub koni, od dnia 1 kwietnia

2005 r. do dnia 31 marca 2006 r. tj. w tzw. "okresie referencyjnym", potwierdzonego wpisem lub zgłoszeniem tych zwierząt do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych lub do rejestru koniowatych. Jest to, więc płatność historyczna

tzn. taka, która nie jest powiązana z bieżącą produkcją i aktualnym stanem zwierząt lecz ze stanem zwierząt zgłoszonych do rejestru zwierząt gospodarskich w okresie referencyjnym poprzedzającym przyznanie płatności zwierzęcej. Z ustaleń dokonanych przez organy wynika, że Skarżący w okresie referencyjnym był posiadaczem 1 sztuki bydła oraz, że Kierownika Powiatowego Agencji restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w G. na 2007 r. przyznał mu (decyzja Nr [...], k-52-54 akt admin.), uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni 13,36 ha roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych (płatności zwierzęce), z uwzględnieniem zwierząt będących w okresie od 1 kwietnia 2005 r. do 31 marca 2006 r., w posiadaniu ojca (52,20 w przeliczeniu na duże jednostki przeliczeniowe), z uwagi na przejęcie przez Skarżącego i jego żonę gospodarstwa rolnego od jego rodziców w listopadzie 2007 r.

Ustanowione przez Polskę począwszy od 2007 r. dofinansowanie produkcji zwierzęcej w ramach płatności bezpośrednich, powiązana została z historycznym stanem posiadania zwierząt, a jej celem było wyrównanie pozycji konkurencyjnej producentów bydła w kraju w stosunku do producentów z Unii Europejskiej,

którzy otrzymywali taką płatność do określonego rodzaju zwierząt. Płatność powyższa stanowi uzupełniającą płatność obszarową, o której mowa było w art.143c rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparci dla rolników oraz zmieniającego niektóre rozporządzenia (DZ.U.UE.L.03.270.1).

Tym samym w procesie wykładni norm prawnych obejmujących uprawnienia do uzupełniającej płatności zwierzęcej należało uwzględnić oprócz regulacji krajowych także cele regulacji unijnych w tym cele zawarte ww. rozporządzeniu

nr 1782/2003, gdzie w preambule wskazano m.in., że w ramach wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej celowym jest przyjęcie środków mających na celu zachęcenie do utrzymania istniejących trwałych pastwisk ponieważ mają one pozytywny wpływ na środowisko (4) oraz, że w celu ustanowienia kwoty,

do której rolnik powinien być uprawniony w ramach nowego systemu, celowym

jest odniesienie się do kwot przyznawanych mu w trakcie okresu referencyjnego (29).

Z brzmienia § 6 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 13 marca 2007 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą

oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania tej płatności (Dz. U. Nr 46,

poz. 309 ze zm.), dalej jako "rozporządzenie z 2007 r.", które było podstawą przyznania płatności uzupełniającej Skarżącemu na 2007 r. wynika,

że w przypadkach przekazania gospodarstwa rolnego, o którym mowa w art.21 ust.1 ustawy z 26 stycznia 2007 r. o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej (Dz. U. Nr 35, poz. 217), płatność zwierzęca, o którą ubiegał się w danym roku przekazujący (A. K.) jest przyznawana przejmującemu (Skarżącemu) niezależnie od tego czy posiadał lub posiada bydło lub owce, lub kozy, lub konie.

Mając na uwadze cel dofinansowania produkcji zwierzęcej w ramach płatności bezpośrednich oraz historyczny charakter płatności, która została powiązana

ze stanem zwierząt zgłoszonych do rejestru zwierząt gospodarskich w okresie poprzedzającym przyznanie płatności zwierzęcej, jak również fakt przekazania Skarżącemu gospodarstwa rolnego, należy uznać, że pomoc powinna być przyznana Skarżącemu, w sytuacji, gdy zostały spełnione wszystkie warunki w odniesieniu

do przekazywanego gospodarstwa, w tym warunek posiadania przez przekazującego gospodarstwo rolne (ojca Skarżącego) zwierząt w tzw. "okresie referencyjnym"

nie tylko w roku przekazania gospodarstwa, ale na zasadzie kontynuacji także

w latach następnych. Przekazanie gospodarstwa rolnego w rozumieniu art. 74 ust.1 lit. a) rozporządzenia Komisji Europejskiej z 21 kwietnia 2004 r. nr 796/2004

w sprawie szczegółowych zasad wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji

oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych

w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady

dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników, Dz.U.UE.L.2004.141.18) skutkuje przejęciem wszelkich praw i obowiązków z nim związanych, jeżeli spełnione zostały warunki określone w art.74 ust.3 pkt a)-c) ww. rozporządzenia.

Tym samym podstawą przyznania płatności zwierzęcej powinien być § 6

a nie §10 rozporządzenia jak podnosił w skardze pełnomocnik Skarżącego. Wspmniany §10 rozporządzenia reguluje, bowiem sytuacje dotyczące rolnika, który przejął grunty i nie spełnia warunków do przyznania płatności zwierzęcej.

Nietrafne okazały się natomiast zarzuty dotyczące naruszenia przepisów procesowych tj. art. 7 w zw. z art. 77 § 1 oraz art. 8 kpa.

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy z 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (t.j. Dz. U. z 2008 r., Nr 170, poz. 1051 ze zm.)

z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej,

o których mowa w art. 1 pkt 1 tej ustawy, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. Odstępstwa

od zasad wynikających z kpa określono w art. 3 ust. 2 tej ustawy, gdzie wskazano, że w postępowaniu w sprawie przyznania płatności do gruntów rolnych organ administracji publicznej: stoi na straży praworządności (1), jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy (2), udziela stronom,

na ich żądanie, niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenia ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania (3), zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania, oraz wskazano, że przepisu art. 81 k.p.a. nie stosuje się (4). Z kolei z art. 3 ust. 3 tejże ustawy wynika, że strony oraz inne osoby uczestniczące

w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia, co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.

Z powyższego wynika, że w postępowaniu o przyznanie płatności do gruntów rolnych ustawodawca zrezygnował z niektórych ogólnych zasad postępowania administracyjnego. W szczególności zrezygnował z zasady prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 7 kpa, nakazującej organom administracji publicznej podjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Ponadto zrezygnował z zasady wyrażonej w art. 77 kpa, ograniczając obowiązek organów wynikający z tego przepisu jedynie do kwestii określonych

w art. 3 ust. 2 pkt 2 tej ustawy. Ustawodawca wprowadził ponadto stosowne ograniczenia w zakresie przedstawiania dowodów i dawania wyjaśnień (art. 3 ust. 3

i 4). Tym samym należało uznać, że formułując w skardze zarzuty naruszenia prawa procesowego błędnie odwoływano się do naruszenia zasad zawartych w art. 7, 8,

i 77 § 1 kpa, skoro kwestie te zostały odrębnie uregulowane w art. 3 ustawy

o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

Jednakże z uwagi na to, że podstawą przyznania Skarżącemu płatności zwierzęcej na 2009 r. w pomniejszonej wysokości było błędne odczytanie normy § 6 rozporządzenia przez organy rozpoznające sprawę, które miało wpływ na wynik sprawy, Sąd na mocy art.145 §1 pkt a) w związku z art.135 oraz art.152 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy zobowiązane będą uwzględnić wykładnię § 6 rozporządzenia dokonaną przez Sąd

w uzasadnieniu. O kosztach orzeczono na podstawie art. 205 § 2 i § 3 p.p.s.a.

w związku z § 14 ust.2 pkt 1 lit. c) Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r.

w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1369 ze zm.).