Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1229/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-01-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Hasła tematyczne: Gospodarka mieniem
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 119  pkt 3,  art. 120,  art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 7,  art. 11,  art. 61a  par. 1,  art. 77 par. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Dargas Sędziowie: WSA Elżbieta Lenart (spr.) WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi H. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2018 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] - po rozpatrzeniu wniosku H. M. o ponowne rozpatrzenie sprawy - utrzymało w mocy własne postanowienie z dnia [...] lutego 2018 r., nr [...].

Zaskarżone orzeczenie zostało wydane w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny sprawy.

Wójt Gminy [...] decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r. zatwierdził - na wniosek J. B. i G. J. - podział nieruchomości objętych Księgą Wieczystą nr [...] położonych w miejscowości [...] oznaczonych w ewidencji gruntów jako działki nr [...] i nr [...] wydzielający działkę zabudowaną nr [...], działki nr [...] i nr [...] położone w terenach przeznaczonych pod zabudowę w całości oraz działkę nr [...] przeznaczoną pod zabudowę w części. Wydzielana działka nr [...] przeznaczona jest pod drogę wewnętrzną. Warunkiem zatwierdzenia podziału jest uzyskanie prawa do korzystania z wydzielanej drogi wewnętrznej nr [...] przez nabywcę wydzielanej działki nr [...].

Wnioskiem z dnia [...] stycznia 2018 r. H. M. wystąpiła o stwierdzenie z urzędu nieważności powyższej decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r.

We wniosku podnosiła, że działka nr [...] znajdowała się obok jej działki nr [...] i dlatego powinna ona być stroną tego postępowania podziałowego. Ponadto organ nie powinien był dokonać podziału tej działki, gdyż działka o nr [...] nie posiada dostępu do drogi publicznej.

Po rozpoznaniu tego wniosku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] - na podstawie art. 61a § 1 kpa - odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji Wójta Gminy [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r. zatwierdzającej podział nieruchomości położonych w miejscowości [...] oznaczonych w ewidencji gruntów jako działki o nr [...] i nr [...] wydzielający działkę zabudową nr [...], działki nr [...] i nr [...] oraz działkę nr [...].

W uzasadnieniu organ podniósł, że w pierwszej kolejności należy dokonać analizy dopuszczalności podjęcia tego postępowania (art. 61a § 1 kpa). Bowiem jeżeli żądanie zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną (brak podmiotowy) lub z innych uzasadnionych przyczyn nie może być wszczęte (brak przedmiotowy), to organ ma obligatoryjny obowiązek proceduralnego zakończenia sprawy poprzez wydanie postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania.

W przedmiotowej sprawie wniosek został wniesiony przez H. M., która nie była stroną postępowania zakończonego postanowieniem zatwierdzającym podział nieruchomości położonych w miejscowości [...] oznaczonych w ewidencji gruntów jako działki o nr [...] i nr [...] wydzielający działkę zabudową nr [...], działki nr [...] i nr [...] oraz działkę nr [...] z wniosku J. B. i G. J.

Powyższe oznacza, iż nie jest możliwe wszczęcie postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności, wywołanego wniesionym wnioskiem, ponieważ żądanie zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną.

Zgodnie zatem z cytowanym powyżej art. 61a kpa w takim przypadku organ ma obligatoryjny obowiązek proceduralnego zakończenia sprawy poprzez wydanie postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania.

H. M. wystąpiła z wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy. Kwestionując wydane rozstrzygnięcie wniosła o uwzględnienie faktu, że:

- pomiędzy działką nr [...] a działką nr [...] (nabytą od p. B. przez p. G.) znajduje się działka gminna nr [...],

- w wyniku podziału z dnia [...] kwietnia 2003 r. p. G. kupili od p. B. działkę nr [...] odległą od drogi asfaltowej w [...] bez dostępu do tej drogi, a do tego graniczącą z działką gminną nr [...] - przez którą musieliby przejeżdżać - by dostać się do tej drogi asfaltowej w [...] poprzez działkę nr [...],

- działka gminna nr [...] w [...], znajdująca się pomiędzy działką nr [...] a działką nr [...], przecina w poprzek działki prywatne w tym i jej działkę i od początku faktycznie była rowem bardzo ważnym na tym terenie o bardzo wysokim poziomie wód gruntowych.

W związku z tym podział z decyzji Wójta z [...] kwietnia 2003 r. - który służył sprzedaniu części działek przez. p. B. p. G. - spowodował działania bezprawne wobec sąsiadów, w tym jej osoby, gdyż jej działki w [...] sąsiadują z działkami p. G. i p. B.

Dodała, że przez ten podział p. G. - żeby dostać się ze swojej działki nr [...] do drogi asfaltowej - zakopali część ważnego rowu na działce gminnej nr [...], bo tylko poprzez ten rów mogli dostać się do działki nr [...], a następnie do drogi asfaltowej. Poza tym p. G. bez pozwolenia na budowę wybudowali sobie drogę wewnętrzną na działce nr [...] - co jest samowolą budowlaną.

Wobec powyższego decyzja Wójta z [...] kwietnia 2003 r. została wydana z rażącym naruszeniem prawa powodując liczne działania bezprawne p. G., które wpłynęły bardzo negatywnie na jej działkę, która stoi w wodzie, nie nadaje się nawet do przejścia, zaś liczne drzewa zasadzone w latach 80 ub. wieku usychają, gniją i leżą w wodzie. Wszystko to powoduje, iż jej działka kompletnie straciła wartość.

Na zakończenie wniosła o pilne spowodowanie przez Wojewodę [...] wszczęcia z urzędu postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji Wójta Gminy [...] z [...] kwietnia 2003 r. i przekazanie sprawy do właściwego organu - podnosząc, że powinna zostać uznana za stronę tego postępowania, ponieważ doszło do naruszenia jej interesów, w wyniku czego jej prywatna działka nie nadaje się nawet do przejścia.

Zwróciła się też do Wojewody [...] o informacje:

- na jakiej podstawie prawnej i z czyjego wniosku Wójt gminy [...] dokonał podziału działki nr [...] w [...] decyzją z [...] kwietnia 2003 r.?,

- który geodeta - z imienia i nazwiska - brał udział w podziale dz. nr [...] i wydaniu przedmiotowej decyzji Wójta, przeznaczając dz. nr [...] na drogę wewnętrzną?,

- czy był to urzędnik gm. [...] i geodeta p. W. S..?,

- kto otrzymał decyzję z [...] kwietnia 2003 r. poza p. G.?,

- czy decyzję otrzymali p. B. z A., właściciele działki nr [...] w [...]?,

- kto miał prawo odwołać się od ww. decyzji Wójta?,

- czy powinna otrzymać tę decyzję, jako właścicielka sąsiedniej dz. nr [...] w [...]?.

Dodała, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] nie tylko nie wszczęło z urzędu postępowania o stwierdzenie nieważności, lecz nie przeczytało też jej wniosku z dnia [...]stycznia 2018 r. i nie odniosło się do podniesionych w nim licznych kwestii oraz nie odpowiedziało na ww. pytania.

Po rozpoznaniu tego wniosku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z [...] kwietnia 2018 r., nr [...] - działając na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a. i w związku z art. 61a § 1 k.p.a. oraz w związku z art. 93 i n. ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2018 r., poz. 121 ze zm.) - utrzymało w mocy własne postanowienie z dnia [...] lutego 2018 r. [...].

W uzasadnieniu podniosło, iż H. M. nie jest uprawnionym (właściciel, użytkownik wieczysty, uprawniony ze służebności itp.) w stosunku do działek objętych podziałem. Powołało wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 15 lipca 2014 r., II SA/Rz 376/14, LEX nr 1493189, w którym Sąd stwierdził, że w postępowaniu podziałowym właścicielom działek sąsiadujących z działką podlegającą podziałowi przysługują prawu strony w takim zakresie, w jakim organ dokonujący podziału ingeruje swoim działaniem w wykonywanie przez nich prawa własności.

Dlatego też w omawianej sprawie H. M. - jako właścicielka sąsiedniej nieruchomości, której nie służą żadne prawa rzeczowe do działek objętych podziałem - nie była stroną postępowania podziałowego i nie jest również stroną uprawnioną do wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności ww. decyzji podziałowej.

Natomiast kwestie naruszenia stosunków wodnych z ewentualną szkodą dla jej działki, mogą być ewentualnie rozpatrzone w I instancji przez Wójta Gminy [...] na podstawie przepisów ustawy Prawo wodne.

Poza tym Kolegium nie jest obowiązane w niniejszym postępowaniu do udzielenia stronie odpowiedzi na wszystkie pytania zawarte we wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji, nieobjęte tym postępowaniem.

Podsumowując organ uznał, że w tym stanie sprawy należało wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy uznać za niezasadny.

Na powyższe postanowienie H. M. wystąpiła ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Podniosła, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [..] nie chce uznać ją za stronę postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r. zatwierdzającej podział nieruchomości - choć przywołuje wyrok WSA zgodnie z którym jest ona stroną w niniejszej sprawie. Nie chce także zająć się przedmiotową sprawą z urzędu i unieważnić ww. decyzję Wójta - nie wykonując w ten sposób swoich prawnych obowiązków - choć jest bardzo wiele powodów, które za tym przemawiają.

W dalszej części swojej obszernej skargi ponownie przedstawiła swoje stanowisko w sprawie oraz przytoczyła dotychczas podnoszone argumenty - kolejny raz stwierdzając, że bezprawne było wydawanie ww. decyzji podziałowej bez jej udziału (ponieważ działka prywatna nr [...] w [...] graniczy z jej działką prywatną nr [...]) oraz bezprawne było przeznaczenie działki prywatnej nr [...] na "drogę wewnętrzną" p. G., ponieważ nie jest ona połączona z ich działką prywatną nr [...], gdyż pomiędzy działką nr [...] a działka nr [...] jest działka gminna nr [...], którą Wójt nie miał prawa dysponować.

Natomiast p.G. - po otrzymaniu decyzji Wójta Gminy [...] z [...] kwietnia 2003 r. - zaczęli bezprawnie traktować część działki gminnej nr [...] jako część swojej prywatnej wewnętrznej drogi, dokonując na niej licznych i bezprawnych ingerencji: zakopali rów, podwyższyli teren działki, utwardzili jej teren i wyłożyli kostką brukową.

Te powyższe działania spowodowały bardzo niekorzystne zmiany stosunków wodnych na prywatnej działce skarżącej, która jest zalewana i nie nadaje się nawet do przejścia, gdzie usychają i gniją drzewa i która straciła wartość.

Mając na uwadze powyższe H. M. wniosła o spowodowanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wszczęcia z urzędu lub na jej wniosek postępowania w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji podziałowej Wójta Gminy [...] z [...] kwietnia 2003 r. - dodając, że w tej sprawie powinna zostać uznana za stronę postępowania, ponieważ doszło do naruszenia jej interesu, bowiem jej prywatna działka od 2003r. była systematycznie niszczona i popadła w ruinę, nie nadając się nawet do przejścia.

Ponadto zwróciła się do Sądu o informacje, na które nie odpowiedziało SKO:

- na jakiej podstawie prawnej i z czyjego wniosku Wójt gminy [...] dokonał podziału działki nr [...] w [...]decyzją z [...] kwietnia 2003 r.?,

- który geodeta - z imienia i nazwiska - brał udział w podziale dz. nr [...] i wydaniu przedmiotowej decyzji Wójta, przeznaczając dz. nr [...] na drogę wewnętrzną?,

- jak można było [...] kwietnia 2003r. przeznaczać działkę nr [...] na drogę wewnętrzną, skoro zgodę na budowę drogi wewnętrznej mógł wydać PINB, a nie wójt gm. [...], zaś p. G. w ogóle nie wnieśli do PINB o zgodę na budowę drogi wewnętrznej na działce nr [...] i od 2003r. jest ona samowola budowlaną,

- czy był to urzędnik gm. [...] i jednocześnie geodeta p. W. S. (bezprawnie łączący te dwa stanowiska)?,

- kto otrzymał decyzję z [...] kwietnia 2003 r. poza p. G.?,

- czy decyzję otrzymali p. B. z [...], właściciele działki nr [...] w [...]?,

- kto miał prawo odwołać się od ww. decyzji Wójta?,

- czy powinna otrzymać tę decyzję, jako właścicielka sąsiedniej dz. nr [...] w [...]?.

Na zakończenie ponownie podniosła, że Kolegium nie czyta jej wniosków, swoje postanowienia wydaje bez ich znajomości, nie odpowiadając także na żadne z jej pytań. Zatem po raz koleiny dowiodło, iż jest fikcyjnym organem, który nie wykonuje swoich prawnych obowiązków - tworząc Państwo Teoretyczne.

W związku z tym wniosła, aby Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie unieważnił decyzję podziałową Wójta Gminy [...] z [...] kwietnia 2003 r. z jej wniosku lub z urzędu - uwzględniając rzeczywisty stan faktyczny i prawny oraz udzielił odpowiedzi na jej pytania.

Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie, iż argumentacja mająca wykazać, że H. M. jest stroną przedmiotowego postępowania podziałowego jest niezasadna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego. Oznacza to, że kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy organ administracji wydając zaskarżony akt nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Powyższa ocena dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania aktu, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego.

Natomiast zgodnie z art. 134 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej "p.p.s.a.", Sąd badając legalność zaskarżonego aktu nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga nie jest zasadna a zaskarżone orzeczenie nie narusza przepisów prawa.

W niniejszej sprawie przedmiotem oceny Sądu jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. utrzymujące w mocy własne postanowienie z dnia [...] lutego 2018 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r. zatwierdzającej podział nieruchomości położonych w miejscowości [...] oznaczonych w ewidencji gruntów jako działki o nr [...] i nr [...] wydzielający działkę zabudową nr [...], działki nr [...] i nr [...] oraz działkę nr [...].

Przedmiotowe postanowienia wydane zostały na podstawie art. 61a kpa. Zgodnie z tym przepisem, gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.

Celem tej regulacji jest odróżnienie postępowania wstępnego, polegającego na wszczęciu lub odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego od postępowania właściwego, które kończy się rozstrzygnięciem sprawy co do istoty, przez wydanie decyzji administracyjnej.

Ustawodawca wprowadził we wskazanym przepisie dwie samodzielne przesłanki wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego.

Jedną z nich jest wniesienie podania przez osobę, która nie jest stroną, tj. nie ma legitymacji materialnej - w rozumieniu art. 28 kpa - do złożenia wniosku.

Natomiast drugą przesłanką jest zaistnienie "innych uzasadnionych przyczyn" uniemożliwiających wszczęcie postępowania, do których zalicza się przypadki, które w sposób oczywisty stanowią przeszkody do wszczęcia postępowania.

Wydanie postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego jest zatem dopuszczalne wyłącznie z powodu oczywistych przeszkód o charakterze przedmiotowym i podmiotowym, tj. takich, których wystąpienie jest możliwe do stwierdzenia już po wstępnej analizie wniosku.

W orzecznictwie podkreśla się, że przyczyny, o których mowa w art. 61a § 1 kpa muszą być oczywiste, dostrzegalne prima facie, obiektywne - których ustalenie i wskazanie (podanie) nie wymaga prowadzenia postępowania wyjaśniającego ze strony organu.

Podkreślić przy tym należy, iż na skutek odmowy wszczęcia postępowania organ nie prowadzi postępowania administracyjnego i nie rozstrzyga sprawy co do jej istoty. W postanowieniu wydanym w trybie art. 61a § 1 kpa organ nie może zatem formułować wniosków i ocen dotyczących meritum żądania. Instytucja odmowy wszczęcia postępowania kończy się aktem formalnym, a nie merytorycznym (por. wyrok NSA z 18 grudnia 2015 r., sygn. akt II OSK 999/14, CBOSA; szerzej M. Linska-Wawrzon Odmowa wszczęcia postępowania administracyjnego - zagadnienia wybrane (w:) Samorządowe kolegia odwoławcze w systemie administracji publicznej, Warszawa 2016, s. 185-206; zob. również R. Stankiewicz (w:) Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2014 oraz P. Przybysz, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Lex 2017; tezy do art. 61a).

W niniejszej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] podniosło, że H. M. nie była stroną w sprawie zakończonej decyzją Wójta Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r. zatwierdzającej podział nieruchomości i nie ma interesu prawnego we wszczęciu postępowania o stwierdzenie nieważności wskazanego orzeczenia.

Pojęcie "strony postępowania administracyjnego" i "interesu prawnego" stanowiło wielokrotnie przedmiot rozważań sądów administracyjnych. Wskazywały one, że stroną postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji jest nie tylko strona postępowania zwykłego, zakończonego wydaniem kwestionowanej decyzji, lecz również każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczyć mogą skutki stwierdzenia nieważności decyzji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lutego 2012 r., sygn. akt II OSK 2241/10, LEX nr 1138119; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lipca 2008 r., sygn. akt I OSK 373/07).

Za stronę postępowania nieważnościowego może być uznany podmiot, który wprawdzie nie był stroną w postępowaniu zwykłym, jednak ma interes prawny, w rozumieniu art. 28 kpa, do bycia stroną w tym postępowaniu administracyjnym. Interes prawny, o którym mowa w art. 28 kpa, może wynikać nie tylko z normy prawa materialnego administracyjnego, ale także z normy prawa materialnego, należącej do każdej, innej gałęzi prawa, w tym również do prawa cywilnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 września 2013 r., sygn. akt II OSK 889/12).

Mieć interes prawny w sprawie znaczy zatem to samo, co wskazać przepis prawa materialnego powszechnie obowiązującego, na którego podstawie można skutecznie żądać ochrony. O tym, czy określonemu podmiotowi służy prawo strony w konkretnym postępowaniu administracyjnym, decyduje norma prawa, z której dla tego podmiotu wynikają wprost określone prawa lub obowiązki (vide wyroki NSA z 13 marca 2001, sygn. akt I SA 2312/99, LEX nr 78956, z 1 sierpnia 2001 r., sygn. akt I SA 72/00 i z 12 lutego 2002, sygn. akt V SA 1123/01).

Kluczowym zagadnieniem w niniejszej sprawie było zatem ustalenie, czy H. M. miała tak rozumiany interes prawny w kontrolowanym przez Sąd postępowaniu w dniu wydania zaskarżonego do Sądu postanowienia.

W postępowaniu skarżąca powoływała się na fakt, że podlegająca podziałowi działka nr [...] znajdowała się obok jej działki nr [...] - zatem ma ona status strony w postępowaniu podziałowym. Poza tym działania p. G. na działce nr [...] i na części działki gminnej nr [...] wpłynęły bardzo negatywnie na jej działkę nr [...], która stoi w wodzie, nie nadaje się nawet do przejścia, zaś liczne drzewa zasadzone w latach 80 ub. wieku usychają, gniją i leżą w wodzie - przez co działka kompletnie straciła na wartości.

Rozstrzygając zatem to, czy wskazane przez stronę okoliczności mogły stanowić podstawę do uznania jej legitymacji do wszczęcia postępowania nieważnościowego - stwierdzić należy, iż rację miał organ administracji, że sam fakt posiadania działki obok działki dzielonej nie stanowi wystarczającej przesłanki do żądania stwierdzenia nieważności decyzji podziałowej. Stronami tego ostatniego postępowania mogą być bowiem tylko osoby, które posiadają tytuł prawnorzeczowy do dzielonych nieruchomości, a skarżąca nie ma takiego tytułu. Ponadto Kolegium słusznie uznało, iż Wójt Gminy [...], zatwierdzający decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 r. podział przedmiotowych nieruchomości, w żaden sposób nie ingerował swoim działaniem w wykonywanie prawa własności przez H. M. - podział działek sąsiednich nie ma bowiem żadnego wpływu na wykonywanie przez nią swojego prawa własności do działki nr [...].

Skoro zatem skarżąca nie ma żadnego tytułu prawnorzeczowego do działki nr [...] - to nie ma też interesu prawnego w postępowaniu o stwierdzenie nieważności orzeczenia o podziale tej działki i nie może oprzeć swojego żądania na jakimkolwiek przepisie prawa materialnego.

Podjęcie w takim stanie sprawy rozstrzygnięcia, utrzymującego w mocy własne postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji podziałowej, odpowiada prawu - a podniesione w skardze zarzuty nie mają usprawiedliwionych podstaw.

Również Kolegium prawidłowo uznało, że ewentualne działania faktyczne innych osób, które ewentualnie spowodowały naruszenie stosunków wodnych z ewentualną szkodą dla działki skarżącej - mogą być rozpatrzone w I instancji przez Wójta Gminy [...] na podstawie przepisów ustawy Prawo wodne. Ponadto odszkodowanie za wyrządzoną szkodę może być dochodzone przed sądem powszechnym.

Właściwe jest też stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], iż nie jest ono obowiązane w niniejszym postępowaniu - tak samo jak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - do udzielenia H. M. odpowiedzi na wszystkie pytania zawarte w pismach skarżącej, nieobjęte tym postępowaniem.

Reasumując Sąd uznał, że stan faktyczny sprawy został przez organ ustalony zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 7, a rozwiniętą w art. 77 § 1 kpa, tj. w oparciu o zasadę prawdy obiektywnej. Znajdował on bowiem oparcie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Przyczyny prawne i faktyczne, które legły u podstaw zaskarżonego rozstrzygnięcia, zostały wyjaśnione przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w sposób klarowny i kompletny, spełniając tym samym standardy wynikające z ustanowionej w art. 11 kpa zasady przekonywania. Sąd nie stwierdził również, aby w toku postępowania organ uchybił innym normom postępowania administracyjnego.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.

Rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 p.p.s.a., które to przepisy pozwalają na rozpoznanie sprawy we wskazanym trybie, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.