Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 983/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2014-11-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6269 Inne o symbolu podstawowym 626
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 1 i 2, art. 58 par. 1 pkt 6 i  par. 3, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 101 ust. 1, art. 31
journal: Dz.U. 2013 poz 594
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Burmistrza na uchwałę Rady Miejskiej w Trzebiatowie z dnia 8 lipca 2014 r. nr XLIX/419/14 w przedmiocie przystąpienia Gminy Trzebiatów do kontraktu samorządowego postanawia: I. odrzucić skargę II. zwrócić Gminie uiszczony wpis od skargi w kwocie [...] zł (słownie [...] złotych)


UZASADNIENIE

Burmistrz T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Trzebiatowie z dnia 8 lipca 2014 r. nr XLIX/419/14 w przedmiocie przystąpienia Gminy Trzebiatów do kontraktu samorządowego.

Przed wniesieniem skargi Burmistrz wezwał Radę Miejską do usunięcia naruszenia prawa.

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia.

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a." kontrola działalności administracji publicznej przez sąd administracyjny obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a)pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Przedmiotem skargi Burmistrza jest uchwała Rady Miejskiej w Trzebiatowie z dnia 8 lipca 2014 r. nr XLIX/419/14 w przedmiocie przystąpienia Gminy Trzebiatów do kontraktu samorządowego.

Stosownie do postanowień art. 101 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 594 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

Burmistrz gminy jako organ wykonawczy gminy, w myśl art. 31 ustawy o samorządzie gminnym, kieruje sprawami gminy oraz reprezentuje ją na zewnątrz. Posiada prawem przyznane mu zadania i w zakresie ich realizacji działa jako organ administracji publicznej. Oznacza to, że wykonywanie przydzielonych mu zadań jest jego obowiązkiem związanym z koniecznością przestrzegania norm prawnych. Stosownie do postanowień art. 30 ust. 1 omawianej ustawy, wójt gminy wykonuje uchwały rady gminy, a po myśli art. 30 ust. 3 tej ustawy w realizacji zadań własnych wójt gminy podlega wyłącznie radzie gminy. Burmistrz gminy, jako organ wykonawczy gminy, nie posiada więc własnego interesu prawnego, który wymagałby ochrony prawnej przewidzianej art. 101 ustawy o samorządzie gminnym.

Skarga przewidziana w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym odnosi się do stosunkowo niewielkiej grupy uchwał organów gminy podjętych w sprawach z zakresu administracji publicznej mających charakter indywidualno-konkretny, a mianowicie tylko do takich uchwał, które nie są decyzjami administracyjnymi oraz takich, których nie można poddać kontroli sądu administracyjnego lub powszechnego, wykorzystując inną podstawę prawną. Przepis art. 101 ust. 1 ma zastosowanie dla ochrony prawnych interesów różnych podmiotów w tych sytuacjach, gdy w inny sposób nie gwarantuje się im w drodze procedur administracyjnych lub innych procedur ich prawnych interesów, łącznie z zapewnieniem kontroli sądu administracyjnego lub powszechnego (por. uchwała Trybunału Konstytucyjnego z dnia 14 września 1994r. W 5/94 Lex 25333).

Podkreślić trzeba, że Burmistrz nie posiada indywidualnego, konkretnego interesu w zaskarżeniu uchwały organu stanowiącego gminy, lecz z mocy prawa jest organem zobowiązanym do wykonania tej uchwały.

Należy pamiętać, że uchwały organów gminy podlegają nadzorowi przez właściwe organy. W przypadku wystąpienia ewentualnych rozbieżności w stanowiskach obu organów w obrębie jednej gminy, mogą one rozstrzygać ewentualne spory w drodze prawem przewidzianej tj. na przykład wystąpienia do wojewody o podjęcie rozstrzygnięcia nadzorczego w trybie art. 91 ustawy o samorządzie gminnym. Organowi wykonawczemu nie przysługuje natomiast prawo do samodzielnego zaskarżenia uchwały do sądu administracyjnego z uwagi na brak legitymacji skargowej o której mowa w art. 101 ustawy o samorządzie gminnym (por. postanowienie NSA z 26 listopada 2009 r. sygn. akt I OSK 1584/09, postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 13 września 2004 r. sygn. akt IV SA/Gl 639/04).

Z powyższych względów, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Orzeczenie w przedmiocie zwrotu wpisu wydano na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 tej ustawy.