Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1688/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-12-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Główny Geodeta Kraju
Powołane przepisy: article: rt. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. M. na postanowienie Głównego Geodety Kraju z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj. 1) zwolnić K. M. od kosztów sądowych, 2) ustanowić adwokata z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W.


UZASADNIENIE

K. M. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w niniejszej sprawie.

Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 8 grudnia 2011 r. wynika, że wnioskodawczyni prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 2146,22 zł brutto miesięcznie, częściowo zajętej przez komornika. Do dyspozycji skarżącej pozostaje kwota 1242,51 zł netto. Skarżąca jest zadłużona w dwóch bankach, spłaca dwa kredyty w wysokości 11000 zł. Raty kredytu wynoszą 436 zł, odsetki 70 zł miesięcznie. Skarżąca nie wykazała innego majątku oprócz współwłasności domu, który wymaga remontu oraz udziału we współwłasności działki rolnej o powierzchni 1,27 ha oraz własności działki o powierzchni 0,57 ha. Wnioskodawczyni część dochodu wydaje na zakup lekarstw. Skarżąca oświadczyła, że z trudem wystarcza jej pieniędzy na opłacenie rachunków związanych z utrzymaniem domu i wyżywienie.

Rozpoznając wniosek, stwierdzono, co następuje:

Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest - stosownie do treści art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), ponoszenie przez strony kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Oznacza to, iż podmiot wnoszący skargę powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania, zatem i liczyć się z koniecznością gromadzenia środków finansowych na ów cel. Należy mieć na uwadze, że instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych należy zaliczyć osoby bezrobotne, samotne, bez stałego źródła dochodu i majątku, a zatem pozbawione środków do życia bądź mające środki, ale bardzo ograniczone, wystarczające na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Oceniając wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata stwierdzić należy, że wnioskodawczyni wykazała, iż spełnia wymogi określone we wskazanym wyżej art. 246 § 1 pkt 1.

Należy mieć na uwadze, iż K. M. nie posiada wystarczającego źródła dochodu, które pozwoliłoby jej ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu sądowym oraz zastępstwem profesjonalnego pełnomocnika. Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia okoliczność, iż jedynym źródłem dochodów skarżącej jest emerytura, której wysokość, po potrąceniu obciążeń z tytułu egzekucji komorniczej, wynosi 1242,51 zł netto miesięcznie. Należy mieć na uwadze, iż uzyskiwany dochód służy nie tylko do zaspokojenia bieżących potrzeb życia codziennego skarżącej ale również do pokrycia zobowiązań kredytowych oraz kosztów leczenia. Skarżąca jest osobą samotną, nie posiada oszczędności, przedmiotów wartościowych, a posiadane nieruchomości nie tylko nie przynoszą dochodu, ale i wymagają nakładów finansowych.

Uwzględniając aktualny poziom cen dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia elementarnych potrzeb życiowych jak wyżywienie i ubranie należy stwierdzić, że zestawienie wysokości stałego dochodu uzyskiwanego przez skarżącą z miesięcznymi kosztami niezbędnego utrzymania oraz kosztami stałego leczenia i zaciągniętych kredytów pozwala przyjąć, że wnioskodawczyni znajduje się w ciężkiej sytuacji materialnej.

Z tych względów na podstawie art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.