Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 1122/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2012-03-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Dybowski (spr.) Sędziowie WSA Anna Jarosz WSA Tomasz Grossmann Protokolant st. sekr. sąd. Małgorzata Błoszyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 marca 2012 r. sprawy ze skargi Miasta P. na decyzję Wojewody W. z dnia [...] sierpnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odszkodowania, postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne WSA/wyr.1-sentencja wyroku


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] września 2011 r., skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. (dalej WSA), Miasto P. (dalej Skarżący) złożyło skargę na decyzję Wojewody W. z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] (dalej decyzja z [...] sierpnia 2011 r.), utrzymującą w mocy decyzję Starosty P. z dnia [...] sierpnia 2010 r., znak [...] (dalej decyzja z [...] sierpnia 2010 r.), orzekającą o ustaleniu na rzecz A. i J. małżonków T. odszkodowania w kwocie [...] zł za nieruchomość położoną w P., oznaczoną w ewidencji gruntów: obręb P. S., arkusz mapy [...], działka nr [...], o powierzchni [...] ha, zapisaną w KW nr [...] jako współwłasność J. i A. T., za grunty zajęte pod drogę publiczną – drogę lokalną miejską.

Kwestionowanej decyzji Skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności:

1) art. 10 i 79 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej kpa) przez uniemożliwienie Skarżącemu wypowiedzenia się co do uzupełniającej opinii biegłego, stanowiącej nowy materiał dowodowy oraz niezawiadomienie Skarżącego o miejscu i czasie przeprowadzenia dowodu z biegłego i uniemożliwienie Skarżącemu udziału w dowodzie;

2) art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej ppsa) przez błędne wykonanie wskazań Sądu co do dalszego postępowania, które przybrało postać jedynie zwrócenia się do biegłego rzeczoznawcy o ustosunkowanie się do przedstawionych w wyroku WSA w Poznaniu z dnia 25 lutego 2011 r., II SA/Po 855/10, zastrzeżeń odnośnie wyceny nieruchomości sporządzonej w tej sprawie, gdy Sąd w tym zakresie nakazał wystąpienie o uzupełniającą opinię biegłego;

3) § 26 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzenia operatu szacunkowego (Dz. U. nr 207, poz. 2109 ze zm.; dalej rozporządzenie z 2004 r.) przez błędne przyjęcie, że na lokalnym rynku nie są dokonywane, względnie nie są znane transakcje sprzedaży gruntów przeznaczonych pod drogi publiczne i w związku z tym rynek ten nie mógł stanowić przedmiotu analizy, podczas gdy mógł on go stanowić, bowiem istniała wystarczająca ilość transakcji mogących być punktem odniesienia;

4) art. 4 pkt 16 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami ("Dz. U. 1997 r., nr 115, poz. 741" [winno być "j.t. Dz.U. 2004 r., nr 261, poz. 2603"; obecnie j.t. Dz.U. 2010 r., nr 102, poz. 651, ze zm.], dalej ugn) przez przyjęcie, że nieruchomości przeznaczone pod drogi publiczne położone w gminach bezpośrednio sąsiadujących z Poznaniem i w Puszczykowie mają charakter podobny, podczas gdy z uwagi na diametralnie różne otoczenie gmin przyjętych do porównania i odległość od centrum lokalnej aglomeracji należy stwierdzić istnienie miast i gmin bardziej podobnych do Puszczykowa niż gminy przyjęte w operacie szacunkowym.

Skarżący wskazał nadto, że dzień po wydaniu decyzji przez Wojewodę weszło w życie rozporządzenie Rady Ministrów z dnia [...] lipca 2011 r., zmieniające rozporządzenie w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzenia operatu szacunkowego (Dz. U. nr 165, poz. 985). Nowelizacja zmieniła sposób ustalania odszkodowania należnego za nieruchomości wywłaszczone lub przejęte z mocy prawa. W rozporządzeniu zmieniającym brak przepisów przejściowych; w ocenie Skarżącego, zgodnie z zasadą lex retro no agit, w niniejszym postępowaniu należy stosować § 36 w brzmieniu sprzed nowelizacji.

Mając powyższe na uwadze Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego (k. 4-10 akt IV SA/Po 1122/11).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej ppsa) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Zasadniczym zagadnieniem, istotnym dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, jest prawidłowe ustalenie wysokości odszkodowania za nieruchomość, której własność przeszła na rzecz Gminy P., w związku z rozbudową drogi gminnej. W toku postępowania administracyjnego zarówno rzeczoznawcy majątkowi w kolejnych operatach, jak i organy obu instancji w podejmowanych decyzjach, odwoływały się do § 36 ust. 1 i 2 rozporządzenia z 2004 r.

Sądowi z urzędu znany jest fakt, że wnioskiem z dnia 18 stycznia 2010 r. Rzecznik Praw Obywatelskich zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności § 36 ust. 1 i 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. nr 207, poz. 2109 ze zm.) z art. 21 ust. 2 w zw. z art. 64 ust. 1 i 2 oraz art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, a także z art. 134 ust. 3 i 4, art. 152 ust. 3 w zw. z art. 151 ust. 1 i art. 153 ust. 1 ugn, a przez to z art. 92 ust. 1 Konstytucji RP.

Wobec faktu, że zasadniczą kwestią sporną w sprawie pozostaje wysokość odszkodowania ustalonego w oparciu o operat szacunkowy sporządzony na podstawie przepisów, których zgodność z Konstytucją RP została zakwestionowana, treść rozstrzygnięcia Trybunału Konstytucyjnego w sprawie o sygn. K 4/10 będzie miała zasadnicze znaczenie dla oceny legalności zaskarżonej decyzji.

Pogląd ów zaakceptował Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach z: 14.7.2010 r., I OZ 522/10; 11.01.2012 r., I OSK 2447/11; 14.02.2012 r., II OZ 63/12 (cbosa).

Wobec powyższego, na podstawie 125 § 1 pkt 1 ppsa, Sąd zawiesił postępowanie do czasu wydania orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny w sprawie K 4/10.

MZ