Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 765/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-10-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Zobowiązano ... i stwierdzono, że bezczynność miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 1 i par 2 pkt 1-4 i 8
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 1, art. 4 ust. 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2014 poz 782
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski (spr.) Sędziowie WSA Stanisław Marek Pietras Adam Lipiński Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Duszyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 października 2015 r. sprawy ze skargi K.P. na bezczynność Polskiego Związku Tenisa Stołowego w przedmiocie dostępu do informacji publicznej 1. zobowiązuje Polski Związek Tenisa Stołowego do rozpatrzenia wniosku skarżącego K. P. z dnia 5 stycznia 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Polskiego Związku Tenisa Stołowego na rzecz skarżącego K. P. kwotę 100 (słownie: sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

K. P. w dniu [...] stycznia 2015 r. złożył do Prezesa Polskiego Związku Tenisa Stołowego, dalej określany jako PZTS, wniosek o udzielenie informacji publicznej, poprzez udzielenie odpowiedzi w następującm zakresie:

1) Czy PZTS korzystał w latach 2012 - 2014 ze wsparcia środków publicznych ?

2) Jeżeli tak, to na jakie cele i w jakiej kwocie.

3) Czy z tych środków finansowane były osoby fizyczne, jeżeli tak, to kto

i w jakiej wysokości i kiedy ?

4) Czy ze środków publicznych jest finansowane utrzymanie biura PZTS, jeżeli tak, to w jakiej wysokości ?

5) Jeżeli finansowane jest biuro PZTS, proszę o podanie struktury wydatków,

w tym wynagrodzenia, koszty delegacji, administracyjne, łączności.

6) Jeżeli ze środków publicznych finansowane jest biuro PZTS, w tym wynagrodzenia, proszę o podanie kto otrzymuje i w jakiej wysokości.

7) Jeżeli ze środków publicznych finansowane były podmioty, zależne od członka Zarządu lub pracownika PZTS proszę o podanie w jakiej wysokości, kiedy i z jakiego tytułu.

8) Jeżeli o wysokości i strukturze wydatków ze środków publicznych decyzje podjęte były na podstawie uchwały Zarządu proszę o podanie treści tej uchwały, daty jej podjęcia oraz strukturę głosów za i przeciw i ilu członków Zarządu brało udział w głosowaniu. Jednak, gdyby decyzje były podjęte w inny sposób, np. decyzją Prezesa Dyrektora Biura lub innej osoby, proszę o podanie czego dotyczyły i podstawy prawnej tej decyzji.

9) Czy PZTS wykonujący zadanie publiczne w sferze sportu, finansowane ze środków publicznych, posiada aktywny i aktualny Biuletyn Informacji Publicznej, jeżeli tak, to proszę o podanie ścieżki i adresu internetowego BIP PZTS ?

Wnioskodawca określił formę udostępnienia żądanych informacji, tj. na podany przez niego adres poczty elektronicznej.

K.P. w dniu 14 kwietnia 2015 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na nieudostępnienie informacji publicznej przez Prezesa PZTS.

Skarżący w uzasadnieniu skargi podał, że w związku z brakiem reakcji na prośbę o udzielenie informacji publicznej w zakresie określonym we wniosku z dnia [...] stycznia 2015 r. w dniu 2 lutego 2015 r. została złożona skarga zgodnie z procedurą wynikającą z art. 15 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Z art. 4 ust. 5 oraz art. 6 powołanej ustawy i Konstytucji RP wynika obowiązek dla każdego, kto korzysta ze środków publicznych, udostępnienia informacji w zakresie ich wykorzystania bez względu na to, kto prosi o nią. Skarżący wniósł o zobowiązanie Prezesa PZTS do udostępnienia żądanej informacji publicznej, którego działanie w jego ocenie wypełnia znamiona z art. 23 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Prezes PZTS w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podając że skarżący złożył dwie skargi, tj. z dnia 2 lutego 2015 r. oraz z dnia 13 kwietnia 2015 r. Zakres żądań w nich określonych jest odmienny. W skardze z dnia 2 lutego 2015 r. skarżący wniósł o nałożenie grzywny na Prezesa PZTS. Natomiast w skardze z dnia 13 kwietnia skarżący wniósł o zobowiązanie Prezesa PZTS do udzielenia odpowiedzi na pytania zawarte w jego wniosku z dnia [...] stycznia 2015 r. W treści skargi skarżący powołał się na art. 15 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. W ocenie Prezesa PZTS przepis ten w żaden sposób nie reguluje kwestii, które mogą być ewentualnie przedmiotem tego postępowania. Zarzut skarżącego, że nie została wszczęta procedura, o której mowa w tym przepisie jest nieuzasadniony. Dodatkowo w skardze skarżący powołuje się na art. 23 przedmiotowej ustawy, który to przepis określa sankcje za nieudostępnienie informacji publicznej. Nałożenie kary może nastąpić wyłącznie w drodze postępowania przeprowadzonego przez sąd powszechny w trybie procedury karnej.

Mając powyższe na względzie skarga nie znajduje uzasadnienia

w obowiązującym stanie faktycznym i prawnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi

i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności.

Jednocześnie, stosownie do art. 3 § 1 i 2 pkt 1-4 i 8 ustawy z dnia 30 sierpnia

2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na:

1. decyzje administracyjne,

2. postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty,

3. postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,

4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa

5. oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach.

Celem skargi na bezczynność jest zwalczanie zwłoki w załatwieniu sprawy. Zatem z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy podmiot obowiązany do podjęcia czynności nie podejmuje jej w przewidzianym prawem terminie.

Rozpoznawana pod tym względem skarga zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r., poz. 782 z późn. zm. - zwanej dalej u.d.i.p.), każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych

w tej ustawie.

Informacją publiczną będzie zatem każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Przykładowy katalog informacji publicznych zawiera przepis art. 6 u.d.i.p.

Pojęcie informacji publicznej jest zarówno przez doktrynę, jak i orzecznictwo sądów administracyjnych, rozumiane bardzo szeroko, co wiąże się

z upowszechnieniem zasady transparentności życia publicznego i podwyższenia świadomości prawnej społeczeństwa. Prezentowane jest stanowisko, zgodnie

z którym informacją publiczną jest treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Informację publiczną stanowi więc treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej, związanych z nim, bądź w jakikolwiek sposób dotyczących tego organu. Informację publiczną stanowi zarówno treść dokumentów bezpośrednio przez organ wytworzonych, jak i tych, których używa się przy realizacji przewidzianych prawem zadań (także tych, które tylko w części dotyczą działalności organu), nawet, gdy nie pochodzą wprost od niego (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 28 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1542/08, LexPolonica nr 2263509, wyrok WSA w Warszawie z dnia 16 lipca 2008 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 721/08, LEX nr 423325, wyrok NSA z dnia 12 grudnia 2006 r. w sprawie o sygn. akt I OSK 123/06, LEX nr 291357). Przyjąć zatem należy, że "analiza art. 6 u.d.i.p. wskazuje na to, że przedmiotem wniosku może być jedynie informacja o zaistniałych faktach, a także o niektórych zamierzeniach organu" (I. Kamińska, M. Rozłupka - Ostrowska, Komentarz do ustawy o dostępie do informacji publicznej, opublikowany w LexPolonica), nie jest więc informacją publiczną informacja o zdarzeniach przyszłych lub takich, które jeszcze nie nastąpiły.

Prawo dostępu do informacji publicznej obejmuje prawo żądania udzielenia informacji o określonych faktach i stanach istniejących w chwili udzielania informacji. Informacja publiczna dotyczy sfery faktów, a prawo dostępu do informacji publicznej oznacza dostęp do informacji już będącej w posiadaniu podmiotu obowiązanego i nie może być utożsamiane z prawem do inicjowania działań, mających na celu wytworzenie informacji jakościowo nowej.

Z bezczynnością organu w zakresie dostępu do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy podmiot obowiązany jest udzielić informacji publicznej, a jej nie udziela i nie wydaje stosownej decyzji o odmowie udostępnienia takiej informacji. W przypadku zaś, gdy informacja o jaką ubiega się wnioskodawca nie ma charakteru informacji publicznej, podmiot nie pozostaje w zwłoce w zakresie udostępnienia informacji publicznej. Aby można było mówić o bezczynności podmiotu obowiązanego należy przede wszystkim stwierdzić, iż ciąży na nim wynikający

z przepisów prawa obowiązek wszczęcia postępowania i podjęcia w nim stosownego rozstrzygnięcia (stosownej czynności), a dopiero później, iż obowiązku tego,

w nakazanym prawem terminie, nie wypełnił.

Podkreślić należy, że ustawa o dostępie do informacji publicznej reguluje wyłącznie prawo dostępu do informacji publicznej i postępowania w takich sprawach. Natomiast nie obejmuje sytuacji, w których żądanie dotyczy udzielenia informacji, które nie są informacją publiczną.

Odnosząc powyższe do stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy należało przede wszystkim przesądzić, czy żądane przez skarżącego informacje posiadają cechy informacji publicznej i czy PZTS jest podmiotem obowiązanym w rozumieniu art. 4 u.d.i.p. i czy jest w ich posiadaniu.

W świetle art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. nie ulega wątpliwości, że PZTS jest podmiotem obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, gdyż w ramach swojej statutowej działalności wykonuje zadania publiczne, jak również korzysta

ze środków publicznych np. dotacji.

W ocenie Sądu, wniosek skarżącego zmierzał niewątpliwie do uzyskania informacji, które są informacjami publicznymi, gdyż dotyczą wydatkowania przez PZTS środków publicznych. Skoro zatem żądana przez skarżącego informacja stanowi informację publiczną, to podmiot obowiązany podlegał rygorom określonym w u.d.i.p.

Reasumując, wniosek skarżącego powinien być załatwiony, przy uwzględnieniu powyżej przedstawionych wywodów, w terminie wynikającym z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. ustawy o dostępie do informacji publicznej w związku z art. 286 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wyjaśnić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że zarzucana PZTS bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

Podkreślić należy, że przepisy dotyczące udostępnienia informacji publicznej budzą wielokrotnie wątpliwości interpretacyjne, a zachowanie adresata wniosku

w kontrolowanej sprawie świadczyło o błędnym interpretowaniu prawa i nie miało cech lekceważącego traktowania obowiązków nakładanych na niego przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 149 i art. 200 ustawy – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł, jak w sentencji orzeczenia.