Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SAB/Wr 3091/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2022-06-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Stankiewicz-Rajchman po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi A. B. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z 25 listopada 2021 r. (data nadania: 24 listopada 2021 r.) A. B.(dalej: strona, skarżący) wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego (dalej: organ) w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że decyzją z 18 października 2021 r. nr [...] organ udzielił stronie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Jak wynika z akt sprawy, powyższą decyzję organ doręczył stronie 29 października 2021 r. (vide: k. 21 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Skarga podlegała odrzuceniu, jako niedopuszczalna.

Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi Sąd w pierwszej kolejności bada

z urzędu jej dopuszczalność, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej

– p.p.s.a.).

Sąd uznał, że skarga strony na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., ponieważ została wniesiona po wydaniu przez organ decyzji z 18 października 2021 r. tj. po zakończeniu przez organ postępowania, którego prowadzenie w sposób przewlekły zarzucił skarżący.

W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 marca 2022 r., sygn. akt II OPS 1/21, skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stąd też za niedopuszczalną należy uznać skargę na przewlekłość postępowania wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego.

Skoro skarżący wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ 24 listopada 2021 r. tj. po wydaniu przez organ decyzji 18 października 2021 r. (doręczonej 29 października 2021 r.) to należało uznać, zgodnie z ww. uchwałą NSA, że taka skarga jest niedopuszczalna.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji.

O zwrocie kwoty 100 zł uiszczonej tytułem wpisu sądowego od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt II sentencji).