Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 313/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-02-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6341 Pozbawienie uprawnień kombatanckich oraz pozbawienie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 105 par. 1 i art. 154
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka (spr.) Sędziowie WSA Maciej Dybowski WSA Izabela Kucznerowicz Protokolant st.sekr.sąd. Justyna Frankowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 12 lutego 2009 r. sprawy ze skargi J.D. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego oddala skargę /-/ I.Kucznerowicz /-/ G.Radzicka /-/ M.Dybowski


UZASADNIENIE

J.D. pismami z dnia 26 stycznia 2008 r. oraz 22 marca 2008 r., powołując się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 stycznia 2006 r. sygn. akt IV SA/Po 484/04, zwrócił się do Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z wnioskiem o uchylenie decyzji ostatecznej i przywrócenie uprawnień kombatanckich. Pismami z dnia 12 marca 2008 r. oraz 1 kwietnia 2008 r. Kierownik Urzędu zwrócił się do wnioskodawcy o doprecyzowanie w jakim trybie domaga się rozpatrzenia powyższych wniosków. Strona nie ustosunkowała się do powyższej prośby i pismem z dnia 11 kwietnia 2008 r. ponownie wniosła o przywrócenie uprawnień kombatanckich.

Mając na względzie fakt, iż J.D. nie powołał się na ustawowe podstawy do wznowienia postępowania ani też na podstawy do wszczęcia postępowania w celu stwierdzenia nieważności decyzji, Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych stosownie do dyspozycji art. 235 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. - dalej kpa) uznał, iż strona wniosła po raz kolejny o uchylenie decyzji w trybie art. 154 kpa i w dniu 7 maja 2008 r. wydał decyzję nr [...], w której działając na podstawie art. 154 § 1 i art. 105 kpa umorzył postępowanie w sprawie. Organ po analizie akt sprawy stwierdził, iż wydając decyzję z dnia 19 czerwca 2006 r. [...], utrzymaną w mocy decyzją z dnia 23 października 2006 r. [...], działając na wniosek strony złożony w trybie art. 154 kpa, odmówił uchylenia decyzji ostatecznej o pozbawieniu uprawnień kombatanckich (skargę na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił w wyroku z dnia 29 sierpnia 2007 r. sygn. akt IV SA/Po 922/06). Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów zwrócił przy tym uwagę na fakt, iż orzekał w tym samym trybie i w tej samej sprawie administracyjnej po raz drugi, po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyroku z dnia 17 stycznia 2006 r. sygn. akt IV SA/Po 484/04 uchylającego decyzje Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 26 marca 2004 r. nr [...] wraz z poprzedzającą ją decyzją z dnia 16 lipca 2003 r. nr [...]. W ocenie Organu nie budziła wątpliwości tożsamość sprawy, tak podmiotowa, jak i przedmiotowa (przedmiotem obu postępowań był wniosek J.D. o wzruszenie tej samej decyzji ostatecznej z powołaniem się na przesłanki z art. 154 § 1 kpa). Taki sam był również stan faktyczny sprawy. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych powołując się na orzecznictwo (wyrok NSA z dnia 18.04.1995 r. sygn. akt SA/Łd 2424/94, wyrok WSA w Warszawie z dnia 31.03.2005 r. sygn. akt VII SA/Wa 278/04, wyrok WSA w Krakowie z dnia 5.07.2007 r. sygn. akt II SA/Kr 1286/06) stwierdził więc bezprzedmiotowość postępowania i na podstawie art. 105 § 1 kpa umorzył postępowanie w sprawie.

J.D. kwestionując powyższe rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji, pismem z dnia 19 maja 2008 r. wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy, zarzucając przy tym organowi wydającemu decyzję, iż traktuje wybiórczo zgromadzony materiał dowodowy, biorąc pod uwagę tylko te argumenty, które są korzystne dla pozbawienia go uprawnień kombatanckich nie uwzględniając przy tym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 stycznia 2006 r. sygn. akt IV SA/Po 484/04. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy J.D. powołał się na okoliczność odbywania służby w jednostce wojskowej uczestniczącej w zwalczaniu ugrupowań Ukraińskiej Powstańczej Armii i band rabunkowych działających na terenie województw kieleckiego i rzeszowskiego. Uzasadniając wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy J.D. wskazał również na swój zły stan zdrowia.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w dniu 5 czerwca 2008 r. wydał decyzję nr [...], w której utrzymał w mocy swą pierwotną decyzję. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Kierownik Urzędu stwierdził, iż kolejna decyzja wydana w trybie art. 154 § 1 kpa byłaby obarczona wadą określoną w art. 156 § 1 pkt 3 kpa polegającą na ponownym rozstrzygnięciu sprawy już poprzednio rozstrzygniętej decyzją ostateczną. Z analizy przeprowadzonej przez Kierownika Urzędu na podstawie akt sprawy wynika, iż wydając kolejną decyzję na wniosek strony w trybie art. 154 kpa orzekłby po raz drugi (w tym samym trybie) w tej samej sprawie administracyjnej. Organ orzekający w sprawie wskazał przy tym fakt, że rozpatrywał już wniosek strony o rozpoznanie sprawy w trybie art. 154 kpa i decyzją z dnia 19.06.2006 r. utrzymaną w mocy decyzją z dnia 23.10.2006 r. odmówił uchylenia decyzji ostatecznej o pozbawieniu uprawnień kombatanckich. W ocenie Kierownika Urzędu nie budzi wiec wątpliwości tożsamość podmiotowa i przedmiotowa sprawy, taki sam jest również stan faktyczny sprawy. Organ administracyjny orzekający w sprawie, powołując się na orzecznictwo przywołane w uzasadnieniu decyzji własnej z dnia 7 maja 2008 r. nr [...], stwierdził że zasadnym jest umorzenie postępowania.

J.D. kwestionując powyższe rozstrzygnięcie wniósł skargę, w której podniósł zarzuty tożsame z tymi, które zawarte były we wniosku o ponownej rozpatrzenie sprawy. Skarżący zarzucając pominięcie złożonych przez niego dokumentów świadczących o jego udziale w walkach z Ukraińską Powstańczą Armią i bandami rabunkowymi działającymi na terenach województw kieleckiego i rzeszowskiego w latach 1949-1951 przedstawił listę tychże dokumentów, zaliczając do nich: wykaz jednostek wojskowych, zaświadczenie z Centralnego Archiwum Wojskowego nr [...] z dnia 5 lipca 1996, zaświadczenie z WKU K. i zeznanie świadka K.S.

Kierownik Urzędu do Spraw Kombatanckich i Osób Represjonowanych, odpowiadając na skargę, wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie jest uzasadniona.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. W myśl zaś § 2 wymienionego wyżej artykułu, kontrola o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Kontrola akt administracyjnych w rozpoznawanej sprawie pozwala na stwierdzenie, że

- decyzjami z 14.04.2000 r. i 4.08.2000 r. (po ponownym rozpoznaniu sprawy) Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych pozbawił uprawnień kombatanckich J.D. Skarga od tej decyzji skierowana do Naczelnego Sąd Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w Poznaniu została oddalona wyrokiem 5.04.2002 r. sygn. II SA/Po 2110/00.

W związku z żądaniem skarżącego o przywrócenie uprawnień kombatanckich, jak to wynika z przedstawionego na wstępie stanu faktycznego sprawy organ, prowadził w trybie art. 154 K.P.A. postępowanie nadzwyczajne i odmowne decyzje zmiany decyzji pozbawiających uprawnień kombatanckich poddane były kontroli sądowej dwukrotnie: przy czym w wyroku z dnia 17.01.2006 r. sygn. IV SA/Po 484/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił decyzje Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, po czym po ponownym rozstrzygnięciu sprawy prowadzonej w trybie art. 154 K.P.A. odmowne decyzje organu zostały powtórnie, poddane kontroli sądowej na skutek skargi J.D. Ostatecznie wyrokiem z dnia 29 08.2007 r. sygn. IV SA/Po 922/06 Wojewódzki Sąd Admininistracyjny w Poznaniu oddalił jego skargę, a wyrok się uprawomocnił w I instancji.

Kolejne żądanie J.D., o którym mowa na wstępnie uzasadnienia o przywrócenie uprawnień kombatanckich również zostało zakwalifikowane jako postępowanie w trybie nadzwyczajnym w oparciu o art. 154 K.P.A. Kontrolując czynności organu przeprowadzone w trybie art. 235 § 1 K.P.A. i zakwalifikowanie żądania w oparciu o przepisy art. 154 K.P.A. wobec treści pism skarżącego z 26.01.2008 r. i 22.03.2008 r. (k. 213-214; 229-230 akt administracyjnych)

a następnie korespondencji ze skarżącym (k. 231-235) Sąd uznał za prawidłowe. Żądanie to w ocenie Sądu nie mogło być zakwalifikowane do innych trybów postępowania nadzwyczajnego, bowiem nie wskazywało żadnej z przesłanek art. 145 § 1 K.P.A. ani też 156 § 1 K.P.A. i nie kwalifikowało się do jej wzruszenia w innych trybach nadzwyczajnych.

W tym stanie rzeczy organ nie mógł podjąć innej decyzji niż umorzenie postępowania gdyż postępowanie w sprawie okazało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, o której stanowi art. 105 § 1 K.P.A. oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty sprawy (vide: Komentarz do KPA B. Adamiak, J. Borkowski, wyd. 5 Wydawnictwo C.H. BECK). Innymi słowy, skoro organ administracyjny rozważał już możliwość wzruszenia decyzji o pozbawieniu uprawnień kombatanckich poprzez jej uchylenie i w tym względzie zapadła decyzja ostateczna, ponowne prowadzenie postępowania w trym trybie należało uznać za bezprzedmiotowe, a rozstrzygnięcie merytoryczne sprawy powodowałoby sytuację, którą należałoby zakwalifikować z art. 156 § 1 pkt 3 K.P.A. bowiem wystąpiłaby tożsamość sprawy.

Z powyższych względów na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę należało oddalić.

/-/I. Kucznerowicz /-/G. Radzicka /-/M. Dybowski

MZ