Wyrok NSA oz. w Krakowie, sygn. akt SA/Kr 2649/93
NSA oz. w Krakowie
Data orzeczenia: 1994-02-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 633  Zatrudnienie i sprawy bezrobocia
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Żołnierze zawodowi
Powołane przepisy: article: art. 20 ust. 1, ust. 2 pkt 3
journal: Dz.U. 1991 nr 106 poz. 457
law: Ustawa z dnia 16 października 1991 r. o zatrudnieniu i bezrobociu.
Teza: Bezrobotny zwolniony ze służby wojskowej, o jakiej mowa w art. 20 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 16 października 1991 r. o zatrudnieniu i bezrobociu /Dz.U. nr 10 poz. 457 ze zm./, korzysta na zasadach ogólnych z prawa do zasiłku dla bezrobotnych na podstawie art. 20 ust. 1 i 2 pkt 3 tej ustawy, niezależnie od tego, w jakiej sytuacji, jeżeli chodzi o zatrudnienie, znajdował się on przed powołaniem go do odbycia służby wojskowej.

TEZY

Bezrobotny zwolniony ze służby wojskowej, o jakiej mowa w art. 20 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 16 października 1991 r. o zatrudnieniu i bezrobociu /Dz.U. nr 10 poz. 457 ze zm./, korzysta na zasadach ogólnych z prawa do zasiłku dla bezrobotnych na podstawie art. 20 ust. 1 i 2 pkt 3 tej ustawy, niezależnie od tego, w jakiej sytuacji, jeżeli chodzi o zatrudnienie, znajdował się on przed powołaniem go do odbycia służby wojskowej.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny uznał zasadność skargi Andrzeja K. na decyzję Kierownika Wojewódzkiego Urzędu Pracy w (...) z dnia 31 sierpnia 1993 r. w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych i na podstawie art. 207 par. 1 i 2 pkt 1 i 3 Kpa uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Rejonowego Urzędu Pracy w K.


UZASADNIENIE

Kierownik Wojewódzkiego Urzędu Pracy w (...) decyzją z dnia 31 sierpnia 1993 r. nr NKS-HB-9112-343/93 utrzymał w mocy decyzję Kierownika Rejonowego Urzędu Pracy w K. z dnia 31 lipca 1993 r. nr PP.II-9112/Ro/595/7/93, którą na podstawie art. 20 ust. 1 pkt 2 oraz art. 21 ust. 2, 3 i 4 ustawy z dnia 16 października 1991 r. o zatrudnieniu i bezrobociu /Dz.U. nr 106 poz. 457 ze zm./ przyznano Andrzejowi K., zwolnionemu z zasadniczej służby wojskowej, zasiłek dla bezrobotnych od 1 do 12 lipca 1993 r. i równocześnie pozbawiono go prawa do tego zasiłku po dniu 12 lipca 1993 r. z powodu upływu okresu pobierania zasiłku.

Wcześniejszą decyzją z dnia 30 czerwca 1993 r. nr PP.II.-9112/Ro/595/6/1993 Kierownik Rejonowego Urzędu Pracy w K. przyznał wymienionemu zasiłek dla bezrobotnych za okres od 8 do 30 czerwca 1993 r. Odmowę przyznania Andrzejowi K. zasiłku po dniu 12 lipca 1993 r. uzasadniono tym, że bezpośrednio przed powołaniem go do odbycia zasadniczej służby wojskowej, to jest do dnia 26 października 1992 r., pobierał on zasiłek dla bezrobotnych przez 10 miesięcy i 26 dni. W decyzjach tych przyjęto, że po zwolnieniu Andrzeja K. z zasadniczej służby wojskowej w dniu 4 czerwca 1993 r., na mocy art. 22 ust. 2 pkt 6 ustawy o zatrudnieniu i bezrobociu, przysługiwało mu prawo do otrzymywania zasiłku dla bezrobotnych tylko do dnia, w którym wyczerpany został 12-miesięczny okres pobierania zasiłku przyznanego mu przed powołaniem do odbycia zasadniczej służby wojskowej, to jest do dnia 12 lipca 1993 r.

Zdaniem organów obu instancji, art. 20 ust. 2 pkt 3 ustawy o zatrudnieniu i bezrobociu nie ma zastosowania do Andrzeja K., gdyż dotyczy tylko osób, które odbyły służbę wojskową przed zarejestrowaniem się jako bezrobotne. Z chwilą powołania bezrobotnego, pobierającego zasiłek, do odbycia służby wojskowej, na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 9 ustawy o zatrudnieniu i bezrobociu następuje wstrzymanie wypłaty zasiłku. Po powrocie z wojska, zgodnie z art. 22 ust. 2 pkt 6 ustawy, wznawia się wypłatę zasiłku, ale tylko na okres do wyczerpania okresu zasiłkowego. Ponowne nabycie prawa do zasiłku przez takiego bezrobotnego może nastąpić dopiero po udokumentowaniu przez niego przepracowania po odbyciu służby wojskowej 180 dni /art. 20 ust. 1 omawianej ustawy/.

Decyzję Kierownika Wojewódzkiego Urzędu Pracy w (...) Andrzej K. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jej uchylenie. W skardze utrzymywał, że w jego wypadku ma zastosowanie art. 20 ust. 2 pkt 3 ustawy o zatrudnieniu i bezrobociu. Jeżeliby tego przepisu nie można było zastosować, to okres odbywania przez niego służby wojskowej powinien być potraktowany na równi z zatrudnieniem i zasiłek dla bezrobotnych powinien być mu przyznany na podstawie art. 20 ust. 1 pkt 2 tej ustawy.

Kierownik Wojewódzkiego Urzędu Pracy w (...) wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Podkreślił, że po powrocie skarżącego z wojska nie upłynął jeszcze, rozpoczęty przed powołaniem go do odbycia zasadniczej służby wojskowej, okres zasiłkowy, przewidziany w art. 21 ust. 2 ustawy o zatrudnieniu i bezrobociu. W takiej sytuacji do skarżącego nie ma zastosowania art. 20 ust. 1 ani art. 20 ust. 2 pkt 3 ustawy o zatrudnieniu i bezrobociu. Powołanie Andrzeja K. do odbycia zasadniczej służby wojskowej przed wyczerpaniem okresu zasiłkowego /12 miesięcy/ nie spowodowało utraty przez niego prawa do tego zasiłku, lecz tylko zawieszenie jego realizacji. Otrzymany po okresie zawieszenia zasiłek jest tym samym zasiłkiem, który pobierał on przed powołaniem do odbycia zasadniczej służby wojskowej.

Naczelny sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa.

Bezrobotny zwolniony ze służby wojskowej, o jakiej mowa w art. 20 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 16 października 1991 r. o zatrudnieniu i bezrobociu /Dz.U. nr 106 poz. 457 ze zm./, korzysta na zasadach ogólnych z prawa do zasiłku dla bezrobotnych na podstawie art. 20 ust. 1 i 2 pkt 3 tej ustawy, niezależnie od tego, w jakiej sytuacji, jeżeli chodzi o zatrudnienie, znajdował się przed powołaniem go do odbycia służby wojskowej.

W sytuacji zaś, gdy bezrobotny utracił prawo do pobierania zasiłku dla bezrobotnych w związku z powołaniem go do służby wojskowej, po odbyciu przez niego tej służby odzyskuje on, na jego wniosek, na podstawie art. 22 ust. 2 pkt 6 tej ustawy, prawo do pobierania zasiłku do czasu wyczerpania okresu zasiłkowego. Skorzystanie jednak przez bezrobotnego z tego szczególnego uprawnienia nie wyłącza jego prawa do otrzymania zasiłku dla bezrobotnych na podstawie ogólnie obowiązującej zasady określonej w art. 20 ust. 1 i 2 pkt 3 ustawy o zatrudnieniu i bezrobociu.

Jednakże bezrobotny zwolniony ze służby wojskowej nie może na podstawie obu tych tytułów otrzymywać zasiłku dla bezrobotnych dłużej niż przez okres przewidziany ogólnie obowiązującymi przepisami /art. 21 ust. 2 powyższej ustawy/.

(...) Zasiłek dla bezrobotnych na podstawie art. 20 ust. 2 pkt 3 ustawy o zatrudnieniu i bezrobociu może on otrzymać dopiero po zarejestrowaniu się w rejonowym urzędzie pracy. Odzyskanie zaś przez niego na podstawie art. 22 ust. 2 pkt 6 tej ustawy zasiłku utraconego w związku z powołaniem go do służby wojskowej /art. 22 ust. 1 pkt 9 ustawy/ nie wymaga rejestracji i następuje od dnia zwolnienia ze służby wojskowej, niezależnie od tego, kiedy złożył wniosek w tej sprawie /W. Sanetra: Zatrudnienie i bezrobocie. Przepisy i komentarz, Warszawa 1993, str. 120/.

(...) Sąd w obecnym składzie podziela co do zasady, z przyjętymi w niniejszym wyroku uzupełnieniami i modyfikacjami, stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zajęte w wyroku z dnia 30 listopada 1993 r. SA/Kr 1606/93, wedle którego bezrobotny - po zwolnieniu go ze służby wojskowej, o której mowa w art. 20 ust. 2 pkt 3 ustawy - uzyskuje prawo do zasiłku na okres ogólnie obowiązujący. Sąd natomiast nie podziela stanowiska zajętego przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 grudnia 1993 r. SA/Kr 1927/93, że bezrobotny, który w związku z powołaniem do służby wojskowej utracił prawo do pobieranego zasiłku dla bezrobotnych, po odbyciu tej służby wojskowej korzysta tylko z prawa do przywrócenia mu tego zasiłku do czasu wyczerpania okresu zasiłkowego.

Zdaniem Sądu, wszyscy bezrobotni, bez względu na ich status przed powołaniem do odbycia służby wojskowej, o jakiej mowa w art. 20 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 16 października 1991 r. o zatrudnieniu i bezrobociu /Dz.U. nr 106 poz. 457 ze zm./, po odbyciu tej służby korzystają z prawa do zasiłku dla bezrobotnych przez jednakowy, przewidziany przepisami okres, choćby - o czym była mowa wyżej - zasiłek ten pobierali w poszczególnych okresach na różnych podstawach prawnych /art. 20 ust. 2 pkt 3 lub art. 22 ust. 2 pkt 6 tej ustawy/.

(...) Zaskarżona decyzja, z podanych wyżej powodów została wydana z naruszeniem art. 20 ust. 1 i 2 pkt 3, art. 21 ust. 2 i art. 22 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 16 października 1991 r. o zatrudnieniu i bezrobociu /Dz.U. nr 106 poz. 457 ze zm./ oraz art. 7 i art. 77 Kpa.

Z akt sprawy wynika, że Andrzej K. został zwolniony z zasadniczej służby wojskowej w dniu 4 czerwca 1993 r. W Rejonowym Urzędzie Zatrudnienia w K. zarejestrował się jako bezrobotny w dniu 8 czerwca 1993 r. W tej sytuacji należało mu na podstawie art. 20 ust. 1 i 2 pkt 3 tej ustawy przyznać zasiłek dla bezrobotnych od dnia 9 czerwca 1993 r. na okres ogólnie obowiązujący. Zasiłek ten mógł on pobierać jako bezrobotny, w razie spełnienia określonych przepisami warunków, przez okres 12 miesięcy /art. 21 ust. 2 ustawy o zatrudnieniu i bezrobociu/.

Z akt sprawy nie wynika, by skarżący złożył wniosek o przywrócenie mu zasiłku dla bezrobotnych, który utracił z chwili powołania go do służby wojskowej. Organ nie mógł z urzędu orzekać o przywróceniu mu zasiłku utraconego w związku z powołaniem go do służby wojskowej. Należy nadmienić, że wniosek o przywrócenie takiego zasiłku może być złożony przez zainteresowaną osobę w każdym czasie i żądanie w tym przedmiocie nie ulega przedawnieniu /W. Sanetra: op. cit./.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 207 par. 1 i 2 pkt 1 i 3 Kpa orzekł jak w sentencji.