Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2230/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-02-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6250 Rozpowszechnianie programów telewizyjnych i radiowych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 2 pkt 2 w związku z art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Kruszewska - Grońska po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "R." Sp. z o.o. z siedzibą w L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi "R." Sp. z o.o. z siedzibą w L. na decyzję Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] września 2011 r. Nr [...] w przedmiocie udzielenia koncesji na rozpowszechnianie programu radiowego p o s t a n a w i a: odmówić stronie skarżącej – "R. " Sp. z o.o. z siedzibą w L. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

We wniosku o przyznanie prawa pomocy strona skarżąca – "R." Sp. z o.o. z siedzibą w L. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych, uzasadniając powyższy wniosek brakiem możliwości wypłaty środków, które zostały wpłacone na kapitał zakładowy spółki. Środki te, zdaniem skarżącej, winny być nienaruszone, gdyż skarżąca nie rozpoczęła jeszcze działalności gospodarczej, uzależniając podjęcie działalności od przyznania jej koncesji na rozpowszechnianie programu radiowego.

W oświadczeniu o majątku i dochodach skarżąca podała, iż wysokość kapitału zakładowego spółki wynosi 50.000 zł, a wartość środków trwałych, jak również wartość zysku (straty) za ostatni rok obrotowy to 0 zł. Natomiast na rachunku bankowym skarżąca posiada ok. 50.000 zł.

Z dokumentów nadesłanych przez skarżącą (w odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego) wynika, że w roku 2010 spółka poniosła stratę w kwocie 124,96 zł przy przychodach w wysokości 35 zł, a w roku 2011 strata spółki wyniosła 2.191,64 zł przy przychodach w wysokości 48,36 zł [...]. Z kolei bilans na koniec 2011 r. [...] wskazuje, iż zarówno aktywa spółki, jak i jej pasywa osiągnęły wartość 47.683,40 zł (na koniec 2010 r. suma bilansowa wyniosła 49.875,04 zł – por. bilans za rok 2010 [...]). Natomiast według rachunku zysków i strat, na koniec 2011 r. spółka odnotowała stratę netto w kwocie 2.191,64 zł [...].

Ponadto skarżąca przedstawiła historię zapisów księgowych rachunku bankowego spółki za okres od dnia [...] kwietnia 2010 r. do dnia [...] stycznia 2012 r. [...] oraz wyciąg z tego rachunku za okres od [...] do [...] grudnia 2011 r. [...]. Saldo końcowe na przedmiotowym rachunku (wg stanu na dzień [...] stycznia 2012 r.) wynosiło 47.683,40 zł.

Zgodnie z treścią art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. (dalej p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane osobie prawnej, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

Skarżąca spółka została wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego w dniu [...] kwietnia 2010 r. pod nr [...], a w dniu [...] kwietnia 2010 r. złożyła wniosek o przyznanie koncesji na nadawanie programu radiowego. Jednocześnie wskazać należy, iż przedmiot (rodzaj) działalności spółki jest szeroki i obok nadawania programów radiofonicznych obejmuje m.in.: działalność wydawniczą, przetwarzanie danych, zarządzanie portalami internetowymi (hosting), działalność telekomunikacyjną, działalność reklamową, działalność w zakresie nagrań dźwiękowych i muzycznych, naukę języków obcych oraz pośrednictwo w sprzedaży czasu i miejsca na cele reklamowe w mediach (por. odpis aktualny z rejestru przedsiębiorców - stan na dzień [...] października 2011 r. [...], a także rubryka nr 2.7 formularza urzędowego PPPr [...]). Jednakże dotychczas skarżąca nie rozpoczęła prowadzenia jakiejkolwiek działalności gospodarczej. W konsekwencji od daty powstania spółki jej przychody oraz koszty uzyskania przychodów generuje wyłącznie obsługa rachunku bankowego (kapitalizacja odsetek od zdeponowanej na nim kwoty 50.000 zł oraz koszty obsługi banku). Spółka nie zatrudniła żadnego pracownika; nie prowadziła działalności gospodarczej w zakresie usług nadawania programów radiofonicznych, gdyż "oczekuje na prawomocną decyzję KRRiT dotyczącą konkursu, w którym uczestniczy" (por. informacje dodatkowe do sprawozdań finansowych za rok 2010 [...] i za rok 2011 [...]).

Oceniając wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy, należy mieć na uwadze przedmiot niniejszej sprawy sądowoadministracyjnej, którym jest odmowa udzielenia skarżącej koncesji na rozpowszechnianie programu radiowego. Działalność w zakresie rozpowszechniania programów radiowych wymaga bowiem dysponowania odpowiednimi środkami finansowymi niezbędnymi do realizacji planowanej inwestycji. Dlatego podmiot ubiegający się o udzielenie koncesji na rozpowszechnianie programu radiowego obowiązany jest wykazać swoją sytuację ekonomiczno-finansową we wniosku o udzielenie koncesji. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżąca na potwierdzenie finansowania projektu przedłożyła: promesę kredytu z dnia [...] kwietnia 2010 r. wydaną przez Bank [...] w P. (zawarcie umowy kredytu i uruchomienie środków z kredytu może nastąpić dopiero po uzyskaniu koncesji przez skarżącą), warunkową uchwałę nr 1 nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników spółki z dnia [...] kwietnia 2010 r.,

zgodnie z którą udziałowcy spółki deklarują podwyższenie kapitału zakładowego w przypadku uzyskania przez spółkę koncesji oraz oświadczenia udziałowców o gotowości wniesienia udziałów po otrzymaniu koncesji, poparte dokumentami potwierdzającymi możliwości finansowe udziałowców do objęcia nowych udziałów (por. akta administracyjne sprawy).

W świetle powyższych okoliczności nie można uznać, że skarżąca wykazała,

iż nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Pomimo szerokiego ujęcia przedmiotu działalności gospodarczej skarżącej, spółka nie zdecydowała się na rozpoczęcie działalności, uzależniając jej podjęcie od udzielenia koncesji na nadawanie programu radiowego. Zdaniem referendarza sądowego rozpoznającego niniejszy wniosek, konsekwencje dobrowolnej rezygnacji skarżącej z wykorzystania potencjalnych możliwości osiągania dochodu, nie mogą obciążać budżetu państwa. W szczególności nie można uznać, iż sfinansowanie udziału skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest niemożliwe skoro wspólnicy skarżącej spółki względem organu koncesyjnego zadeklarowali podwyższenie kapitału zakładowego oraz wyrazili gotowość wniesienia udziałów, a ich możliwości finansowe do objęcia nowych udziałów zostały udokumentowane. W tym miejscu podkreślić należy, że przyznanie prawa pomocy stanowi odstępstwo od zasady pokrywania kosztów postępowania przez stronę, co oznacza, iż podejmowanie prób pozyskania środków na ich pokrycie jest konieczne, a strona nie może zastąpić tych działań wyłącznie żądaniem zwolnienia od obowiązku ich uiszczenia (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lutego 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 3113/05). Nie sposób nie wymagać od członków zarządu skarżącej spółki podjęcia inicjatywy w celu zgromadzenia środków pieniężnych niezbędnych do obrony interesów spółki przed sądem administracyjnym, jeśli zważy się fakt, iż skarżąca ubiega się o udzielenie koncesji na rozpowszechnianie programu radiowego, która to działalność wymaga zabezpieczenia znacznych środków finansowych.

Na marginesie zauważyć wypada, że skarżąca korzysta w niniejszej sprawie z pomocy profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, co z reguły wiąże się z koniecznością uiszczenia kosztów zastępstwa procesowego.

Uwzględniając przedstawione wyżej argumenty, nie jest możliwe uznanie, że spółka wypełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. w

związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.