Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 532/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-09-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, art. 61 par. 5
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 22 września 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 22 września 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie uznania za nienależnie pobrane i zwrot świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. A. P.


UZASADNIENIE

A. P., działając poprzez swojego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie uznania za nienależnie pobrane świadczenia z funduszu alimentacyjnego za okres od 1 kwietnia 2016 r. do 31 sierpnia 2016 r. w kwocie 2500,00 zł oraz zwrotu tych świadczeń wraz z ustawowymi odsetkami. W skardze wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie oraz o wydanie postanowienia odmawiającego wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369) - w skrócie: "p.p.s.a." – wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Wyjaśnić w tym miejscu należy, że znaczna szkoda to taka szkoda majątkowa lub niemajątkowa, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 18 marca 2011r., sygn. akt II GSK 330/11, z dnia 20 stycznia 2012 r., sygn. akt II FZ 819/11, z dnia 19 maja 2011r., sygn. akt I OZ 358/11, z dnia 2 grudnia 2014r., sygn. akt II GZ 796/14, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Podkreślenia ponadto wymaga, że to na stronie wnoszącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia istnienia okoliczności uzasadniających ziszczenie się wyżej wymienionych przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Wnioskodawca jest zatem zobligowany do rzeczowego uzasadnienia własnego wniosku przez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Sąd nie jest bowiem zobowiązany do poszukiwania okoliczności przemawiających za uwzględnieniem wniosku. Powołanie się przez wnioskodawcę na ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania aktu lub czynności bez wskazania, na czym one polegają w realiach konkretnej sprawy, jak i ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez wnioskodawcę bez wskazania konkretnych dowodów na poparcie swego stanowiska nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu.

W przedmiotowej sprawie nie może umknąć uwadze, że skarżąca w żaden sposób nie wykazała, iż wykonanie tejże decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, nie przedstawiła jakiejkolwiek argumentacji przemawiającej za uwzględnieniem jej wniosku.

Na marginesie można jedynie wskazać, że rozstrzygnięcie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie przesądza o zasadności wniesionej skargi. Celem instytucji wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest bowiem tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom. Prawidłowość decyzji utrzymującej w mocy decyzję orzekającą o uznaniu za nienależnie pobrane i zwrocie świadczeń z funduszu alimentacyjnego będzie przedmiotem oceny sądu na kolejnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego.

Uwzględniając powyższe uznać należy, że wnioskodawczyni nie uprawdopodobniła wystąpienia przesłanek niezbędnych do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego i z tych względów sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

A. P.