Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1419/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-01-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6049 Inne o symbolu podstawowym 604
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 pkt 3 i 4, art. 3 ust. 1, 2, 5, art. 5 ust. 1 i ust. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2007 nr 52 poz 343
law: Ustawa z dnia 16 lutego 2007 r. o zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach postępowania w sytuacjach zagrożenia  bezpieczeństwa paliwowego państwa i zakłóceń na rynku naftowym
article: par. 3 pkt 3 lit. b)
journal: Dz.U. 2009 nr 220 poz 1727
law: Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 16 grudnia 2009 r. w sprawie szczegółowego wykazu surowców oraz produktów naftowych objętych  systemem zapasów interwencyjnych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Sędzia WSA Urszula Wilk Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi U. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie wpisu do rejestru producentów i handlowców obowiązanych do tworzenia i utrzymywania zapasów obowiązkowych ropy naftowej i paliw oddala skargę


UZASADNIENIE

Minister Gospodarki – organ II instancji – decyzją z dnia [...] kwietnia

2010 r. nr [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.) – dalej Kpa., po rozpatrzeniu odwołania [...] Sp. z o. o. – spółki – od decyzji Agencji Rezerw Materiałowych – organ

I instancji, ARM – z dnia [...] lutego 2010 r., w sprawie wpisania do rejestru producentów i handlowców obowiązanych do tworzenia i utrzymywania zapasów obowiązkowych ropy naftowej i paliw, postanowił utrzymać w mocy ww. decyzję ARM.

Agencja Rezerw Materiałowych decyzją z dnia [...] lutego 2010 r. w sprawie wpisania do rejestru producentów i handlowców obowiązanych do tworzenia

i utrzymywania zapasów obowiązkowych ropy naftowej i paliw, działając na wniosek spółki - art.14 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa i zakłóceń na rynku naftowym (Dz. U. z 2007 r., nr 52, poz 343 ze zm.) – dalej ustawa o zapasach, wpisała ją do rejestru producentów i handlowców obowiązanych do tworzenia i utrzymywania zapasów obowiązkowych ropy naftowej i paliw. Z uwagi na fakt, że wpis uwzględniał w całości żądania spółki, organ I instancji działając na podstawie art.107 § 4 Kpa. odstąpił

od uzasadnienia swojego rozstrzygnięcia.

Od powyższej decyzji odwołanie wniosła spółka, zarzucając naruszenie art. 5 ust. 1 i 2 ustawy o zapasach oraz art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.). Wskazała,

iż działalność jaką prowadzi nie wymaga tworzenia i utrzymywania zapasów obowiązkowych, bowiem przywożone przez nią wyroby nie mogą być zaliczone

do żadnej z grup wymienionych w art. 5 ust. 2 ustawy o zapasach, z których przywozem, wytworzeniem lub przetworzeniem ustawa ta wiąże obowiązek tworzenia i utrzymywania zapasów obowiązkowych. Ustawa o zapasach w art. 5 ust. 2 wymienia:

ropę naftową;

paliwa w następujących grupach produktów:

benzyny silnikowe i materiały pędne do silników lotniczych,

oleje napędowe do silników i oleje napędowe pozostałe oraz materiały pędne do silników lotniczych na bazie nafty,

ciężkie oleje opałowe;

3) gaz płynny (LPG).

Zdaniem Spółki, ustawa o zapasach nie definiuje szczegółowo, jakie wyroby należą do kategorii "benzyn silnikowych", "olejów napędowych", czy "paliw do silników lotniczych". Jej zdaniem odkodowanie tych pojęć możliwe jest poprzez odwołanie się do przeznaczenia wyrobów, lub też do definicji zawartych w "Nomenklaturze Scalonej" w Załączniku I Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U.UE L z 1987 r. Nr 256, s. 1, z późn. zm.). Chodzi w szczególności o dział 27 "Paliwa mineralne, oleje mieszane o produkty ich destylacji; substancje bitumiczne; woski mineralne". Według tej nomenklatury "oleje napędowe do silników" to wyroby klasyfikowane do kodów od 2710 19 41 do 2710 19 49, "materiały pędne do silników lotniczych" - 2710 11 31, 2710 11 70, 2710 19 21, "ciężkie oleje opałowe" - 2710 19 51 do27 10 19 69. Natomiast zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz. U. Nr 169, poz. 1200, z późn. zm.), "ciężki olej opałowy" to olej opałowy stosowany do celów opałowych w instalacjach energetycznego spalania paliw, oznaczony kodami CN 2710 19 51, 2710 19 55, 2710 19 61, 2710 19 63, 2710 19 65 oraz 2710 19 69. Nabywane przez Spółkę wewnątrzwspólnotowo w [...] i w [...] i sprzedawane w Polsce wyroby to według "Nomenklatury Scalonej" tzw. "oleje średnie" o kodach CN 2710 19 25 i CN 2710 19 25. Przeznaczone są one

do celów opałowych w przenośnych piecykach naftowych czystego spalania niewymagających odprowadzania spalin na zewnątrz. Paliwem do takich piecyków mogą być jedynie najczystsze frakcje ropy naftowej, których spalanie nie powoduje wydzielania się szkodliwych dla zdrowia substancji ponieważ pozostałości procesu spalania nie są odprowadzane na zewnątrz pomieszczeń. W ocenie Spółki, wydane na podstawie art. 3 ust 5 ustawy o zapasach rozporządzenie Ministra Gospodarki

z dnia 16 grudnia 2009 r. w sprawie szczegółowego wykazu surowców oraz produktów naftowych objętych systemem zapasów interwencyjnych (Dz. U. Nr 220, poz. 1727) wymienia w § 3 pkt 3 lit b wśród surowców i produktów naftowych objętych systemem zapasów obowiązkowych w ramach grupy "oleje napędowe do silników i materiały pędne do silników lotniczych na bazie nafty oraz oleje napędowe pozostałe z wyłączeniem znakowanych i barwionych na podstawie

odrębnych przepisów olejów do silników statków morskich" także następujące produkty naftowe oznaczone odpowiednio kodami CN i PKWiU: 2710 19 25 (PKWiU 19.20.24.0), 2710 19 29 (PKWiU 19.20.27.0).

Ustawa o zapasach w art. 3 ust. 5 pkt 2 upoważnia Ministra Gospodarki do określenia w drodze rozporządzenia, szczegółowego wykazu surowców oraz produktów naftowych, w których tworzy się zapasy obowiązkowe ropy naftowej lub paliw. Zdaniem Spółki art. 5 ust. 2 ustawy o zapasach określający surowce i produkty naftowe, w których tworzy się zapasy obowiązkowe, nie wymienia wyrobów sprzedawanych przez Spółkę. Oznacza to, iż powyższe rozporządzenie wykracza poza treść upoważnienia zawartego w ustawie, co powoduje jego sprzeczność z art. 92 ust. 1 Konstytucji RP. Z uwagi na tę sprzeczność przepisy ww. rozporządzenia nie mogą mieć wobec spółki zastosowania a zatem, nie podlega ona obowiązkowej rejestracji na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy o zapasach. W konkluzji Spółka uznała, iż nie jest objęta obowiązkiem utrzymywania zapasów przedmiotowych wyrobów,

a tym samym nie miała obowiązku składania wniosku o wpis do rejestru

na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy o zapasach.

Wskazując na powyższe zarzuty Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Agencji Rezerw Materiałowych z dnia [...] lutego 2010 r. i orzeczenie co do istoty sprawy.

Minister Gospodarki wskazał, że Spółka prowadzi działalność w zakresie dystrybucji na terenie Polski m.in. przenośnych piecyków naftowych czystego spalania nie wymagających odprowadzania spalin na zewnątrz, a także w zakresie dystrybucji stanowiących paliwo do tych piecyków olejów oznaczonych kodami "Nomenklatury Scalonej" CN 2710 19 25 i CN 2710 19 29.

Jego zdaniem we wniosku o wpis do rejestru przedsiębiorców

i handlowców - według Załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 24 kwietnia 2007 r. w sprawie rejestru producentów i handlowców obowiązanych do tworzenia i utrzymywania zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw (Dz. U.

Nr 81, poz. 548) określającego wzór wniosku o dokonanie wpisu do tego rejestru,

w ramach pkt 6 "Dane o wielkości produkcji, przywozu i rodzaju paliw lub półproduktów rafinacji ropy naftowej lub ropy naftowej, objętych obowiązkiem tworzenia zapasów obowiązkowych ropy naftowej lub paliw, planowane na dany rok (w m3) z podaniem kodów CN, PKWiU" podpunkt 11 "oleje opałowe (z wyłączeniem olejów do silników statków morskich)", Spółka wskazała: 100 m3 CN 2710 19 25 nafta inna, PKWiU 19.20.27.0 oleje średnie inne. W pkt 7 ww. wniosku "Dane o ilości, rodzaju i gatunku paliwa, półproduktu rafinacji ropy naftowej lub ropy naftowej, objętych obowiązkiem tworzenia zapasów obowiązkowych ropy naftowe lub paliw w danym roku" podpunkt 11 "oleje opałowe (z wyłączeniem olejów do silników statków morskich)", Spółka wskazała: 22,90 m3 - CN 2710 19 25 nafta inna, PKWiU 19.20.27.0 oleje średnie inne. W piśmie z dnia [...] lutego 2010 r. skierowanym do ARM, do którego załączony był ww. wniosek, Spółka podnosiła jednak wątpliwości dotyczące zasadności tworzenia zapasów interwencyjnych w zakresie produktu

o kodzie CN 2710 19 25.

Zdaniem organu II instancji Spółka przywożąca do Polski z [...] i [...] oleje oznaczone kodami CN 2710 19 25 i CN 2710 19 29 jest "handlowcem"

w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o zapasach i zgodnie z art. 5 ust. 2 tej ustawy, jest zobowiązana tworzyć zapasy obowiązkowe.

Organ wskazał, że ustawa o zapasach nie zawiera definicji legalnych takich pojęć jak: "benzyny silnikowe", "materiały pędne do silników lotniczych", "oleje napędowe do silników", "materiały pędne do silników lotniczych na bazie nafty", "oleje napędowe pozostałe", "ciężkie oleje opałowe". Jakkolwiek są to pojęcia pochodzące z języka technicznego (specjalistycznego), to jednak posiadają określone normatywne znaczenie. Niemniej jednak uznał, że z brzmienia art. 5 ust. 2 w pkt. 2 lit b ustawy o zapasach można wywieźć, iż producenci i handlowcy tworzą zapasy obowiązkowe nie tylko z "olejów napędowych do silników" i "materiałów pędnych do silników lotniczych na bazie nafty" ale także z "olejów napędowych pozostałych". Oznacza to, iż ustawodawca przyjął, że tworzy się także zapasy obowiązkowe z olejów napędowych o innym przeczeniu, niż napędzanie silników.

Szczegółowy wykaz surowców oraz produktów naftowych uwzględnianych podczas ustalania ilości zapasów interwencyjnych oraz w których tworzy się zapasy obowiązkowe ropy naftowej lub paliw, określony został w rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 16 grudnia 2009 r. w sprawie szczegółowego wykazu surowców oraz produktów naftowych objętych systemem zapasów interwencyjnych. W § 3

w pkt 3 w lit b tego rozporządzenia są wymienione produkty naftowe przywożone przez Spółkę, oznaczone kodami CN 2710 19 25 (PKWIU 19.20.24.0) i CN 2710 19 29 (PKWIU 19.20.27.0). Produkty te wymienione są w grupie "oleje napędowe do silników i materiały pędnych do silników lotniczych na bazie nafty oraz oleje napędowe pozostałe z wyłączeniem znakowanych i barwionych na podstawie odrębnych przepisów olejów do silników statków morskich". Produkty oznaczone kodami CN 2710 19 25 (PKWIU 19.20.24.0) i CN 2710 19 29 (PKWIU 19.20.27.0) to "oleje napędowe pozostałe" w rozumieniu art. 5 ust. 2 pkt 2 lit b ustawy o zapasach.

Podnoszony przez Spółkę zarzut naruszenia art. 92 Konstytucji poprzez wydanie rozporządzenia przez Ministra Gospodarki z dnia 16 grudnia 2009 r.

w sprawie szczegółowego wykazu surowców oraz produktów naftowych objętych systemem zapasów interwencyjnych (Dz. U. Nr 220, poz. 1727) niezgodnego z art. 5 ust. 2 ustawy o zapasach, nie znajduje, w ocenie organu, uzasadnienia. Zdaniem organu treść i cel rozporządzenia są zdeterminowane przez cel ustawy. Wskazuje, iż zgodnie z przyjętą linią orzeczniczą odnoszącą się do konstytucyjności i legalności wydanych aktów podstawowych, warunkiem konstytucyjności rozporządzenia jest jego zgodność nie tylko z przepisami ustawy, w której ma podstawę, lecz także ze wszystkimi innymi aktami prawnymi regulującymi bezpośrednio lub pośrednio zawartą w nim materię.

W skardze do sądu administracyjnego wnoszono o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, oraz orzeczenie o kosztach postępowania. Podnoszono argumenty z odwołania w szczególności wskazano, że wyroby Spółki nie są benzynami silnikowymi, olejami napędowymi ani paliwem do silników lotniczych. Uznano, że wyroby te, nie przeznaczone są do wykorzystania do napędu silników samochodowych i samolotowych i nie mogą być w takim charakterze używane. Przeznaczone są bowiem do celów opałowych. W konsekwencji, zdaniem Spółki, nie można ich zaliczyć do żadnej ze wskazanych powyżej kategorii paliw ciekłych.

Jej zdaniem sugestia organu, że oleje sprzedawane przez Spółkę mogłyby być uznane za "oleje napędowe pozostałe" jest nietrafna, bowiem wyroby te są przeznaczone do celów opałowych, które ustawodawca wyraźnie odróżnia od celów napędowych, wprowadzając kategorię "ciężkich olejów opałowych". Gdyby wyroby zużywane do celów opałowych miałyby zostać uznane za wyroby zużyte do celów napędowych, to wprowadzenie tej kategorii do ustawy byłoby zbędne. Zdaniem Spółki, intencją ustawodawcy przy wprowadzeniu pojęcia "pozostałych olejów napędowych" było po prostu podkreślenie, że obowiązkiem tworzenia rezerw objęte są nie tylko wyroby klasyfikowane do kodów CN właściwych dla olejów napędowych, ale także inne wyroby, mieszczące się w pojęciu "olejów otrzymywanych z ropy naftowej", czyli należące do kodu CN 2710, zużywane do celów napędowych.

Okoliczności te wskazują, że Spółka nie jest objęta obowiązkiem utrzymywania zapasów przedmiotowych wyrobów, a co za tym idzie, nie miała obowiązku składać wniosku o wpis do rejestru na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy

o zapasach.

Podniesiono, że ustawa o zapasach w art. 3 ust. 5 upoważniła Ministra Gospodarki do określenia szczegółowego wykazu produktów objętych systemem zapasów interwencyjnych. Działając na podstawie tej delegacji ustawowej Minister Gospodarki wydał rozporządzenie z dnia 16 grudnia 2009 r. w sprawie szczegółowego wykazu surowców oraz produktów naftowych objętych systemem rezerw obowiązkowych (rozporządzenie w sprawie rezerw obowiązkowych).

W rozporządzeniu tym, Minister Gospodarki wymienił również wyroby sprzedawane przez Spółkę, o kodach CN 2710 19 25 i 2710 19 29. W ocenie Spółki, w tym zakresie rozporządzenie Ministra Gospodarki jest niezgodne z przepisami ustawy

o zapasach, przez co narusza art. 92 Konstytucji RP. Przepisy ustawy o zapasach nie przewidują bowiem możliwości objęcia systemem rezerw wyrobów, sprzedawanych przez Spółkę, jak bowiem wywiedziono powyżej, wyroby te nie są wymienione w art. 5 ust. 2 ustawy o zapasach.

W opinii Spółki, Minister Gospodarki wykonując przepisy ustawy

o zapasach nie mógł wybierać dowolnie, jakie wyroby objąć systemem zapasów obowiązkowych, ale powinien był ograniczyć się do wyrobów, określonych ustawie

o zapasach. Jej zdaniem nie znajduje podstaw twierdzenie Ministra Gospodarki, jakoby rozporządzenie w sprawie rezerw obowiązkowych "uzupełniało", czy też "precyzowało" zapisy ustawy o zapasach.

Zdaniem spółki z uwagi na sprzeczność z przepisami ustawy o zapasach

i przepisem art. 92 Konstytucji RP, przepisy rozporządzenia w sprawie rezerw obowiązkowych nie mogą mieć wobec Spółki zastosowania, a zatem nie podlega ona obowiązkowi rejestracji na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy o zapasach.

W odpowiedzi na skargę Minister Gospodarki podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo

o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Sąd administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U.

z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej także: p.p.s.a.).

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem rozpoznania jest decyzja Ministra Gospodarki utrzymująca

w mocy decyzję Agencji Rezerw Materiałowych z dnia [...] lutego 2010 r., w sprawie wpisania do rejestru producentów i handlowców obowiązanych do tworzenia

i utrzymywania zapasów obowiązkowych ropy naftowej i paliw.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 i 2 ustawy o zapasach, w celu zapewnienia zaopatrzenia Rzeczypospolitej Polskiej w ropę naftową i produkty naftowe w sytuacji wystąpienia zakłóceń w ich dostawach na rynek krajowy oraz wypełniania zobowiązań międzynarodowych, tworzy się zapasy ropy naftowej i produktów naftowych, zwane dalej "zapasami interwencyjnymi". Zapasy interwencyjne obejmują zapasy obowiązkowe ropy naftowej lub paliw, tworzone i utrzymywane przez producentów i handlowców oraz państwowe ropy naftowej i produktów naftowych, tworzone przez ministra właściwego do spraw gospodarki i utrzymywane przez Agencję Rezerw Materiałowych. Zgodnie z art. 2 pkt 3 ustawy o zapasach, za paliwa uważa się paliwa ciekłe, biopaliwa ciekłe oraz gaz płynny (LPG). Stosowanie zaś do treści art. 2 pkt 4 ustawy o zapasach - paliwa ciekłe to:

a) benzyny silnikowe i materiały pędne do silników lotniczych,

b) oleje napędowe do silników i materiały pędne do silników lotniczych na bazie nafty oraz oleje napędowe pozostałe,

c) ciężkie oleje opałowe.

Przepis art. 3 ust. 5 ustawy o zapasach upoważnia ministra właściwego do spraw gospodarki do określenia w drodze rozporządzenia szczegółowego wykazu surowców oraz produktów naftowych uwzględnianych podczas ustalania ilości zapasów interwencyjnych, oraz w których tworzy się zapasy obowiązkowe ropy naftowej lub paliw - biorąc pod uwagę obowiązujące klasyfikacje towarów oraz zobowiązania międzynarodowe Rzeczypospolitej Polskiej. Na podstawie tego upoważnienia Minister Gospodarki wydał rozporządzenie z dnia 16 grudnia 2009 r.

w sprawie szczegółowego wykazu surowców oraz produktów naftowych objętych systemem zapasów interwencyjnych (Dz. U. Nr. 220, poz. 1727), które uchyliło rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 24 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowego wykazu surowców oraz produktów naftowych objętych systemem zapasów interwencyjnych (Dz. U.Nr 81, poz. 546). W § 3 w pkt 3 w lit. b) rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2009 r. wymienione są produkty naftowe przywożone przez Skarżącą oznaczone kodami CN 2710 19 25 (PKWIU 19.20.24.0) i CN 2710 19 29 (PKWIU 19.20.27.0). Produkty te wymienione są w grupie "oleje napędowe do silników i materiały pędnych do silników lotniczych na bazie nafty oraz oleje napędowe pozostałe z wyłączeniem znakowanych i barwionych na podstawie odrębnych przepisów olejów do silników statków morskich".

Stosownie do treści art. 5 ust. 1 z zw. z art. 2 pkt 19 ustawy o zapasach, przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie przywozu ropy naftowej lub paliw ("handlowiec") jest obowiązany do tworzenia i utrzymywania zapasów obowiązkowych ropy

naftowej lub paliw. Zgodnie z art. 5 ust. 2 tej ustawy, "producenci i handlowcy w zależności od przedmiotu wykonywanej działalności gospodarczej tworzą zapasy obowiązkowe:

1) ropy naftowej;

2) paliw w następujących grupach produktów:

a) benzyny silnikowe i materiały pędne do silników lotniczych,

b) oleje napędowe do silników i oleje napędowe pozostałe oraz materiały pędne do silników lotniczych na bazie nafty,

c) ciężkie oleje opałowe;

3) gazu płynnego (LPG).

Przywożone przez skarżącą z [...] i [...] na terytorium RP produkty oznaczone kodami CN 2710 19 25 (PKWIU 19.20.24.0) i CN 2710 19 29 (PKWIU 19.20.27.0) to w rozumieniu art. 5 ust. 2 pkt 2 ustawy o zapasach - obok produktów oznaczonych kodami CN 2710 19 41 (PKW 19.20.26.0), CN 2710 19 45 (PKW 19.20.26.0) i CN 2710 19 49 (PKW 19.20.26.0) - "oleje napędowe pozostałe".

Ustawa o zapasach nie zawiera definicji legalnych takich pojęć jak: "benzyny silnikowe", "materiały pędne do silników lotniczych", "oleje napędowe

do silników", "materiały pędne do silników lotniczych na bazie nafty", "oleje napędowe pozostałe", "ciężkie oleje opałowe".

W uzasadnieniu (Sejm RP V kadencji, druk 1238) podkreślano, iż użyte w ustawie pojęcie "paliwa" obejmuje benzyny, oleje napędowe, oleje opałowe oraz gaz płynny LPG. W uzasadnieniu nie rozróżnia się olejów opałowych lekkich i ciężkich, czy lekkich, średnich lub ciężkich benzyn co wskazuje na wolę szerokiego ujęcia pojęcia "paliwa'". Konstrukcja normy zawartej w art. 5 ust. 2 pkt 2 ustawy o zapasach wskazuje, iż ustawodawcy chodziło o paliwa rozumiane przed wszystkim jako produkty uzyskiwane z wykorzystania poszczególnych frakcji destylacji ropy naftowej.

Zasadniczym procesem rafineryjnym ropy naftowej jest destylacja frakcyjna,

w wyniku której uzyskuje się frakcje (grupy związków węglowodorowych). Produkty

z destylatów (produkty rafinowane) są pogrupowane w trzech kategoriach:

lekkie destylaty (LPG, benzyna),

średnie destylaty (nafta, olej napędowy)

ciężkie destylaty (paliwo olejowe).

Wprowadzony w art. 5 ust. 2 pkt 2 ustawy o zapasach podział na litery "a", "b" i "c" odpowiada tym trzem kategoriom - jedynie LPG został wymieniony osobno

w ramach pkt 2 ze względu na częściowo odrębną regulację zapasów tego paliwa. Produkty wymienione w każdej z liter pkt 2 w ust. 2 w art. 5 ustawy o zapasach charakteryzują się podobnymi cechami fizyko-chemicznymi i zbliżoną temperaturą wrzenia.

Sporny punkt "b" obejmuje produkty powstające w wyniku wykorzystania średnich frakcji procesu destylacji ropy naftowej (frakcja naftowa i frakcja oleju napędowego). Punkt ten obejmuje zatem oleje napędowe do silników, materiały pędne do silników lotniczych na bazie nafty i oleje napędowe pozostałe czyli średnie destylaty - zarówno te wykorzystywane do silników jak i w innych celach

(np. w celach grzewczych).

Celem ustawy o zapasach jest wzmocnienie bezpieczeństwa paliwowego Polski poprzez stworzenie regulacji określającej w sposób kompleksowy środki przeciwdziałania zakłóceniom w dostawach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego wraz z procedurami uruchamiania tych środków oraz mechanizmami ich wdrażania, w przypadku gdy wymaga tego sytuacja na rynku krajowym lub jest to konieczne ze względu na zobowiązania międzynarodowe.

Należy zwrócić uwagę, iż większość wymienionych w art. 5 ust. 2 pkt 2 ustawy o zapasach produktów naftowych jest wykorzystywana przede wszystkim

w celach nieprzemysłowych, zaś ewentualne zakłócenia w dostawach ropy naftowej

i produktów naftowych mogą dotknąć tak przemysł rafineryjny, użytkowników samochodów, linie lotnicze, jak i gospodarstwa domowe ogrzewane lekkimi i średnimi olejami. Wynika z tego potrzeba tworzenia zapasów we wszystkich kategoriach produktów naftowych.

W związku z powyższym, użyte w ustawie o zapasach pojęcia należy interpretować biorąc pod uwagę przede wszystkim cele, jakie ustawodawca chciał osiągnąć stanowiąc ustawę o zapasach.

Należy zauważyć, że treść i cel rozporządzenia są zdeterminowane przez cel ustawy. Rozporządzenie z dnia 16 grudnia 2009 r. zostało wydane przez organ upoważniony (ministra właściwego do spraw gospodarki), w celu realizacji ustawy o zapasach, mieści się w zakresie spraw przekazanych do uregulowania (określenie szczegółowego wykazu surowców oraz produktów naftowych objętych systemem zapasów interwencyjnych) oraz odpowiada treści dyrektywnej.

Zdaniem Sądu należy jednocześnie uznać, iż organy obu instancji wyczerpująco zbadały wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz przeprowadziły dowody służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie

z zasadami prawdy obiektywnej (art. 7 i art. 77 § 1 Kpa.).

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie organy administracji - rozstrzygając sprawę - oparły się na materiale prawidłowo zebranym

w toku kontroli, dokonując jego wszechstronnej oceny. Ponadto należy uznać,

iż stanowisko wyrażone w zaskarżonych decyzjach, organy obu instancji uzasadniły w sposób wymagany przez normę prawa określoną w przepisie art. 107 § 3 Kpa.

Z przytoczonych wyżej powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny,

działając na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.