Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1405/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-12-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Dodatki mieszkaniowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 5  ust. 1, 3, 5
journal: Dz.U. 2001 nr 71 poz 734
law: Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Sędziowie Sędzia WSA Adam Lipiński, Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz (spr.), Protokolant Marek Kozłowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego – oddala skargę –


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...], wydana na podstawie art. 127 § 2 w zw. z art. 17 pkt 1 kpa oraz art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. Nr 122, poz. 593 z późn. zm.) utrzymał w mocy decyzje Prezydenta W. z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] odmawiając B. K. przyznania dodatku mieszkaniowego.

W uzasadnieniu organ wskazał, iż Prezydent W. ww. decyzją odmówił wnioskodawczyni przyznania prawa do dodatku mieszkaniowego z uwagi na fakt przekroczenia powierzchni normatywnej zajmowanego lokalu mieszkalnego.

W odwołaniu od powyższej decyzji B. K. wskazała, iż jest emerytką, ma skromne dochody i nie jest w stanie samodzielnie wywiązać się z płatności lokalowych.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po dokonaniu oceny prawnej i merytorycznej decyzji organu I instancji, wskazało, iż nie stwierdzono uchybień, które mogłyby mieć wpływ na prawidłowość rozstrzygnięcia w sprawie. Wnioskowany dodatek mieszkaniowy nie przysługuje bowiem B. K. Organ wskazał na treść art. 5 ust 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz.734 ze zm.), zgodnie z którym normatywna powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego, w którym znajduje się tylko jeden lokal mieszkalny (dom jednorodzinny), zwana dalej "normatywną powierzchnią", w przeliczeniu na liczbę członków gospodarstwa domowego nie może przekraczać:

1) 35 m2 - dla 1 osoby,

2) 40 m2 - dla 2 osób,

3) 45 m2 - dla 3 osób,

4) 55 m2 - dla 4 osób,

5) 65 m2 - dla 5 osób,

6) 70 m2 - dla 6 osób, a w razie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym większej liczby osób dla każdej kolejnej osoby zwiększa się normatywną powierzchnię tego lokalu o 5 m2.

Zgodnie z art. 5 ust 3 cytowanej ustawy normatywną powierzchnię powiększa się o 15 m2, jeżeli w lokalu mieszkalnym zamieszkuje osoba niepełnosprawna poruszająca się na wózku lub osoba niepełnosprawna, której niepełnosprawność wymaga zamieszkiwania w oddzielnym pokoju. O wymogu zamieszkiwania w oddzielnym pokoju orzekają powiatowe zespoły do spraw orzekania o niepełnosprawności, o których mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 123, poz. 776, z późn. zm.).

Dodatek mieszkaniowy przysługuje, gdy powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego nie przekracza normatywnej powierzchni o więcej niż:

1) 30% albo

2) 50% pod warunkiem, że udział powierzchni pokoi i kuchni w powierzchni użytkowej tego lokalu nie przekracza 60% (art. 5 ust 5 cytowanej ustawy).

Organ wyjaśnił, iż w niniejszej sprawie powierzchnia pokoi i kuchni B. K. wynosi [...] m², co stanowi 80,86%powierzchni użytkowej lokalu, a zatem przekracza 60 % powierzchni zajmowanego lokalu mieszkalnego. Powierzchnia użytkowa lokalu strony wynosi [...] m² i o więcej niż 30% przekracza normatywną powierzchnie przypadająca na 1 członka gospodarstwa domowego tj. 45,50 m² (norma wynosi 35,00 m²).

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie B. K. nie zgodziła się z zaskarżoną decyzją organu I i II instancji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na podstawie art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.

Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.

Rozpoznawana pod tym względem skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy wskazać, iż materialnoprawną podstawą zaskarżonej decyzji był przepis art. 5 ust. 1, ust. 3 i ust. 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych. Przepis ten wskazuje, iż normatywna powierzchnia lokalu mieszkalnego nie może przekraczać 35 m² na jedną osobę. Dodatek mieszkaniowy przysługuje jedynie wówczas jeśli powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego nie przekracza powierzchni normatywnej o więcej niż 30% albo 50% pod warunkiem, że udział w powierzchni pokoi i kuchni powierzchni użytkowej tego lokalu nie przekracza 60%. Powyższy przepis ma charakter bezwzględnie obowiązujący. Oznacza to, że organy administracji publicznej nie mogą przyjmować innych reguł dotyczących przyznawania dodatków.

Jak wynika z akt sprawy powierzchnia lokalu zajmowanego przez panią B. K. wynosi [...] m², a zatem przekracza normatywną powierzchnię przypadającą, zgodnie z art. 5 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 5 pkt 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, która na jedną osobę wynosi 45,5 m². Łączna powierzchnia pokoi i kuchni w lokalu zajmowanym przez skarżącą wynosi [...] m² i również przekracza 60% powierzchni zajmowanego lokalu, a więc ten lokal nie mieści się w normach wyznaczonych przez treść art. 5 ust. 5 pkt 2 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Wedle tego przepisu dodatek mieszkaniowy przysługuje lokatorowi wówczas, gdy powierzchnia lokalu przekracza 50% powierzchni normatywnej ale pod warunkiem, że udział w powierzchni pokoi i kuchni powierzchni użytkowej tego lokalu nie przekracza 60%. Tymczasem powierzchnia pokoi i kuchni w lokalu skarżącej przekracza 80% powierzchni użytkowej lokalu. Przyjąć zatem należy, iż lokal mieszkalny zajmowany przez panią B. K. przekracza normy określone w art. 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, a więc nie może być jej przyznany dodatek mieszkaniowy.

Skarżąca nie może także skorzystać z dobrodziejstwa art. 5 ust. 3 ww. ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r., który przewiduje powiększenie powierzchni normatywnej lokalu mieszkalnego w przypadku, gdy w mieszkaniu przebywa osoba niepełnosprawna. Skarżąca jest co prawda osobą niepełnosprawną, ale takie powiększenie powierzchni normatywnej nie przysługuje osobie niepełnosprawnej wtedy, gdy mieszka ona samotnie w lokalu (por. wyrok NSA z dnia 15 grudnia 2006 r. sygn. akt I OSK 565/06 opublikowany w LEX nr 290657), a w takiej sytuacji znajduje się pani B. K.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.