Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 410/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-06-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6035 Opłaty i kary za przejazd pojazdem nienormatywnym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 53 § 1, art. 58 § 1 pkt 2, art. 184, art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Jagielska po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia G. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 marca 2017 r. sygn. akt VI SA/Wa 391/17 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi G. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 23 marca 2017 r. o sygn. akt VI SA/Wa 391/17, orzekając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), odrzucił skargę G. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej: GITD) z dnia [...] grudnia 2016 r. w przedmiocie kary pieniężnej (wysokość 5000 zł) za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia.

Wyjaśniając motywy podjętego rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że jak wynika z akt sprawy, zaskarżona decyzja GITD została doręczona G. S. 12 grudnia 2016 r., zatem 11 stycznia 2017 r. upływał ustawowy, trzydziestodniowy termin (art. 53 § 1 p.p.s.a.) jej skutecznego zaskarżenia do sądu administracyjnego. Skarżący wniósł skargę pocztą, za pośrednictwem organu (art. 54 § 1 p.p.s.a.), 12 stycznia 2017 r., więc uchybił ustawowemu terminowi do skutecznego wniesienia skargi, dlatego podlegała ona odrzuceniu jako wniesiona z uchybieniem terminu.

W zażaleniu złożonym do Naczelnego Sądu Administracyjnego G. S. domagał się rozpatrzenia skargi. Stwierdził, że dochował terminu do jej wniesienia, gdyż zaskarżoną decyzję organu odebrał nie w dniu 12 grudnia 2016 r., jak błędnie wpisał na zwrotnym potwierdzeniu odbioru (dalej: ZPO), tylko 13 grudnia 2016 r., o czym został poinformowany w urzędzie pocztowym. Zatem termin do wniesienia skargi upływał 12 stycznia 2017 r. i został dotrzymany, gdyż tego dnia skarżący nadał skargę pocztą.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie mogło zostać uwzględnione.

Jak wynika z treści art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis ten jest jasny i nie wymaga wykładni. Rozstrzygnięciem w tej sprawie jest wspomniana na wstępie decyzja GITD z dnia [...] grudnia 2016 r., skutecznie doręczona skarżącemu 12 grudnia 2016 r., ponieważ taka data doręczenia widnieje na dokumencie urzędowym ZPO, a odręczny podpis skarżącego jednoznacznie potwierdza, że w tej właśnie dacie decyzję odebrał (patrz: ZPO zaskarżonej decyzji, zszyte z drugą stroną tejże decyzji, w aktach administracyjnych sprawy, karty nienumerowane).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego prawidłowo Sąd I instancji uznał zatem, że 30-dniowy termin do wniesienia skargi upływał 11 stycznia 2017 r. Skoro zaś skarga została nadana na poczcie jeden dzień później, tj. 12 stycznia 2017 r., to znaczy, że skarżący uchybił ustawowemu terminowi do wniesienia skargi, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. Odrzucając skargę jako wniesioną z uchybieniem powyższego terminu Sąd nie naruszył tym działaniem art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 1 p.p.s.a.

Kontrolowanego postanowienia nie podważa argumentacja zażalenia. Skarżący, poza własnymi twierdzeniami, nie przedstawił bowiem sądowi kasacyjnemu żadnego dowodu przeciwko treści omówionego wyżej dokumentu urzędowego ZPO. Nie wykazał tym samym aby do doręczenia zaskarżonej decyzji doszło w dniu 13 grudnia 2016 r., co nakazywałoby uznać skargę nadaną 12 stycznia 2017 r. za wniesioną w terminie.

Jedynie na marginesie wspomnieć wypada, że G. S. nie wnioskował o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Z wymienionych powodów oraz na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.